Εννιά δεκαετίες...

 Εννιά δεκαετίες...

Προχτές το βράδυ στη στοά κουρτάκη, σε ένα μικρό αλλά όμορφο χώρο του καφέ etage litteraire, έγιναν τα επίσημα εγκαίνια της έκθεσης εικαστικών έργων, βιβλίων και φωτογραφικών ντοκουμέντων από τη συλλογή του εικαστικού-συγγραφέα γιώργου φαρσακίδη. Η επιλογή της ημέρας αποδείχτηκε ωστόσο ατυχής, καθώς συνέπεσε χωροχρονικά με τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας νίκο ρωμανό στο μοναστηράκι, πολύ κοντά στον χώρο της εκδήλωσης και με τον αποκλεισμό όλων των γύρω δρόμων σε μεγάλη ακτίνα από την αστυνομία, με συνέπεια να καταφτάσει αρκετός κόσμος αργοπορημένος, μετά το πέρας των ομιλιών. Αυτός όμως ήταν ένας αστάθμητος παράγοντας που δε μπορούσε να προβλεφθεί από πριν. Παρεμπιπτόντως, η πορεία ήταν αρκετά μαζική, πιθανότατα κάτι κοντά σε τριψήφιο νούμερο, όχι μόνο με μαύρους και αναρχικές συλλογικότητες, αλλά και με πολύ χύμα κόσμο, οργανώσεις του εξωκοινοβουλίου και τσόντα στο τέλος τη νεολαία σύριζα, που πάει με όλα. Κλείνει η παρένθεση.

Στην εκδήλωση (που άρχισε με εύλογη καθυστέρηση και όπου έδωσε το «παρών» εκ μέρους του πγ της κετουκε ο νίκος σοφιανός) μίλησαν για το γιώργο φαρσακίδη η δημοσιογράφος του ριζοσπάστη επί θεμάτων πολιτισμού, σοφία αδαμίδου, κι ο σπύρος χαλβατζής, με τον οποίο έχουν σχεδόν πενήντα χρόνια γνωριμίας από την εξορία τους στη λέρο.

Η αδαμίδου είπε (σε ελεύθερη απόδοση) μεταξύ άλλων ότι ο φαρσακίδης είναι ζωντανό αρχείο των αγώνων του λαού μας, μέσα από το έργο του –που μας δίνει δύναμη κάθε φορά που κάτι πάει να μας λυγίσει- και το αρχείο του, που με τόση φροντίδα διασώζει. Αν μπορούσαν βέβαια ένας καλλιτέχνης κι η τέχνη συνολικά να αλλάξουν από μόνοι τους τον κόσμο, ο πλανήτης μας δε θα ήταν ένα λουτρό αίματος και δυστυχίας για τους λαούς. Όσοι στρατεύονται στο καλλιτεχνικό τους έργο –που κάποιοι το λένε στρατευμένο για να το απαξιώσουν, ενώ είναι προσευχητάρι των λαών- δεν αντανακλούν απλά την πραγματικότητα, αλλά γίνονται οργανωτές του κοινωνικού συναισθήματος και με την τέχνη τους στήνουν γέφυρες επικοινωνίας με τους άλλους.

Στη συνέχεια έκανε μια μικρή αναδρομή στην προσωπική διαδρομή του φαρσακίδη: από τα παιδικά του χρόνια στην οδησσό, όπου το μοναδικό του δεκαράκι στο σχολείο ήταν στην ιχνογραφία, και τις μάχες του με τον ελας, όπου έχασε κάποια σκίτσα του και του τα επέστρεψε πολλά χρόνια αργότερα ένας βούλγαρος στρατιώτης που τα βρήκε και τα κράτησε…· ως την εξορία και τα βασανιστήρια στα μαρτυρικά ξερονήσια (αϊ-στράτης, μακρόνησος, λέρος, γυάρος), όπου βρήκε ωστόσο την ευκαιρία να αναπτύξει περαιτέρω το δημιουργικό του ταλέντο, έχοντας ως βασικά του εργαλεία βότσαλα και κουταλοπίρουνα –καθώς απαγορεύονταν τα αιχμηρά αντικείμενα. Μια διαδρομή γεμάτη πνευματική αγρύπνια και γνήσια ανθρωπιά, που έβαλε το δικό της λιθαράκι για να ανθρωπεύσει ο άνθρωπος. Και μια ζωή που δε θα ήθελε να την αλλάξει στο παραμικρό, γιατί όπως συνήθιζε να του λέει κι η μητέρα του «είσαι που είσαι χοντροκέφαλος, τουλάχιστον να μη γυρίσεις με σκυμμένο κεφάλι…».

Κλείνοντας η αδαμίδου σημείωσε πως η τέχνη του φαρσακίδη συμβάλλει με το δικό της τρόπο στην εξύψωση και την ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας κι ότι η κοινωνία που ονειρευόμαστε θα έχει κάτι από τη δύναμη και το ήθος αυτής της γενιάς που πάλεψε κι αντιστάθηκε.

Στη δική του σύντομη παρέμβαση –που δεν ήταν από στήθους, για να μην ξεχαστεί τίποτα, ήταν όμως από καρδιάς- ο χαλβατζής στάθηκε στο ξεχωριστό έργο και τη στάση του φαρσακίδη που σμιλεύουν αγωνιστικές συνειδήσεις και για τα οποία τον τιμούν ως σήμερα οι σύντροφοί του, κάθε γενιάς. Ενώ σημείωσε και δύο σχετικά άγνωστα στοιχεία από τη διαδρομή του καλλιτέχνη.

Πρώτον, τις τέσσερις διαλέξεις που έδωσε στην εξορία, στο λακκί της λέρου, πάνω σε θέματα τέχνης και αισθητικής, τον χειμώνα του 67-68, λίγες μέρες πριν από τη 12^η ολομέλεια και τη διάσπαση του κκε. Οι διαλέξεις αυτές ασκούσαν κριτική σε ανορθολογικές προσεγγίσεις άλλων συνεξόριστων καλλιτεχνών και στάθηκαν αφορμή για πλούσια συζήτηση και γόνιμες αναζητήσεις, βοηθώντας πολλούς συντρόφους του φαρσακίδη να κατασταλάξουν και να βρουν το δρόμο τους.

Το δεύτερο στοιχείο είναι η χιουμοριστική διάθεση και τα πειράγματα του φαρσακίδη –που χαρακτήρισε για παράδειγμα ραδιούργους τους φίλους που ανέλαβαν τις προάλλες να του ετοιμάσουν μια σύναξη-έκπληξη για τα γενέθλιά του.

Στα γενέθλια αυτά ο φαρσακίδης έπιασε τα δεύτερα –ήντα, συμπληρώνοντας αισίως εννιά δεκαετίες ζωής και τουλάχιστον επτά καλλιτεχνικής δημιουργίας και αταλάντευτης αγωνιστικής στάσης. Και συνεχίζει απτόητος, εκδίδοντας συνεχώς καινούρια βιβλία, ενώ συμπεριλήφθηκε και στην οργανωτική επιτροπή που θα αξιολογήσει τις προτάσεις για το λογότυπο των 100χρονων του κκε –στα οποία θα φτάσει κι αυτός ενεργός και ακμαίος για να δώσει το «παρών»- σε έναν διαγωνισμό που θα μπορούσε να έχει εναλλακτικά ως τίτλο την ερώτηση: ποιο είναι το πιο όμορφο σφυροδρέπανο που έχετε δει ποτέ; Αλλά αυτό έχουμε καιρό μπροστά μας να το δούμε.

Όσοι ενδιαφέρονται, μπορούν να επισκεφτούν (με ελεύθερη προφανώς είσοδο) την έκθεση με τα έργα του φαρσακίδη στη  στοά κουρτάκη, κολοκοτρώνη 59β.

Και όμως το 1945 η Ελλάδα χρηματοδότησε με 40.000.000 $ την ίδρυση του ΔΝΤ (που δεν της περίσσευαν)

Και όμως το 1945 η Ελλάδα χρηματοδότησε με 40.000.000 $ την ίδρυση του ΔΝΤ (που δεν της περίσσευαν)

Ευ. Πάσχος, Για μια Διεθνή Οικονομική Συνεργασία, Ανταίος, 3 (24 Ιουνίου 1945), σ. 86

«Το 1945 και μετά, στο περιοδικό της αριστεράς ΑΝΤΑΙΟΣ είχαν δημοσιευτεί μια σειρά άρθρα για την ίδρυση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, στα οποία θ’ αναφερθούμε με εκτενές άρθρο μας τις επόμενες μέρες.
Η Ελλάδα είχε καταβάλλει 40 εκατ. δολάρια για την ίδρυση του ΔΝΤ. Πώς λοιπόν απαιτούν σήμερα μειώσεις των μισθών μας για να μας δανείσουν;»
ΥΓ.1 Τελικά η Σοβιετική Ένωση ΔΕΝ έλαβε μέρος στην ίδρυση του ΔΝΤ καθώς τον Δεκέμβρη του 1945 αρνήθηκε να υπογράψει τις σχετικές συμφωνίες
ΥΓ.2 υπόψην ότι όλες οι χώρες μέλη πλήρωναν συνδρομές στο ΔΝΤ κάθε χρόνο, συνδρομές που αναλογούσαν και στο ποσοστό των ψήφων που διέθεταν στον οργανισμό
Πηγή και συνέχεια στο μπλογκ: «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»

About these ads

Share this:

Εκατομμύρια δολάρια “επενδύουν” οι ΗΠΑ για ανατροπή του καθεστώτος στην Κούβα

 Εκατομμύρια δολάρια “επενδύουν” οι ΗΠΑ για ανατροπή του καθεστώτος στην Κούβα

 

 Πηγή: cubadebate.cu

Η εταιρεία  Applied Memetics  με έδρα το Αρλινκτον στην Βιρτζίνια,  ιδρύθηκε και διευθύνεται από τον πρώην πράκτορα της CIA  Dan Gabriel ,  και έχει κερδίσει από το Νοέμβριο του 2011, σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια από συμβάσεις  με την κυβερνητικό οργανισμό των ΗΠΑ BBG*.

 Ο Gabriel ο οποίος εργάστηκε για τη CIA στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, είναι ειδικός στη χρήση των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης για το σχεδιασμό στρατηγικών για την αλλαγή  καθεστώτων, και είναι ο βασικός λήπτης ενός πακέτου  18 εκατομμυρίων δολαρίων του Γραφείου Κούβας του BBG, το οποίο διαχειρίζεται  το γνωστό τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σταθμό της  αντικουβανικής μαφίας του Μαϊάμι  “Radio y TV Marti”. 

Ο δημοσιογράφος Tracey Eaton παρουσιάζει στο μπλογκ του along the malecon , επίσημα κυβερνητικά έγγραφα των ΗΠΑ στα οποία εμφανίζεται η εταιρεία του  Gabriel να συνάπτει συμβάσεις εκατομμυρίων για να "βοηθήσει στην εκπαίδευση δημοσιογράφων στην Κούβα πάνω στις αρχές  της «νέας δημοσιογραφίας», που συνδέει  το κουβανικό πρόβλημα με τα παγκόσμια θέματα εφαρμογής της δημοκρατίας”.

Στα ντοκουμέντα που παρουσιάζονται στο μπλογκ αποκαλύπτονται στοιχεία της διαχείρισης  του πακέτου από την  εταιρεία  Applied Memetics  η οποία: "Προσφέρει ένα πλήρες πακέτο  έρευνας, εκπαίδευσης σχεδιασμού και αξιολόγησης για την υλοποίηση δράσεων πληροφόρησης”.

Η συγκεκριμένη εταιρεία, στην πράξη, επιχειρεί να χειραγωγήσει την πληροφορία στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων και των μηνυμάτων μέσω σκίτσων-εικόνων κλπ, των λεγόμενων memes ή imageboards, που αναμεταδίδονται με την ταχύτητα ιού στο διαδίκτυο, επιχειρώντας να δημιουργήσουν την εντύπωση μιας “κουβανικής άνοιξης” κατά τις προδιαγραφές των κινημάτων που  εκδηλώθηκαν στην Βόρεια Αφρική  το 2010. Επίσης, διογκώνουν τεχνητά λογαριασμούς “διασημοτήτων” που καταφέρονται κατά της κουβανικής κυβέρνησης.

69 εκατομμύρια έχει μοιράσει από το 1983 το BBG

Σε άλλη ανάρτηση  του μπλογκ  along the malecon δημοσιεύεται ντοκουμέντο με Λίστα   πληρωμών του BBG, που από το 1983  κατέβαλε τουλάχιστον 69 εκατομμύρια δολάρια σε συγγραφείς και καλλιτέχνες , εκ των οποίων, τα 17 εκατομμύρια έχουν δοθεί σε απόρρητα πρόσωπα, που εμφανίζονται  συγκεντρωτικά  στις 2 πρώτες θέσεις της λίστας (Διάφοροι δικαιούχοι, Διάφοροι εργολάβοι).

Το πιθανότερο είναι ότι αυτά τα ποσά  δόθηκαν είτε απ ευθείας, είτε μέσω συγγραφέων και καλλιτεχνών  στο Radio TV Martí .  Στην λίστα  περιλαμβάνονται  πάνω από 1.400 πρόσωπα και  επιχειρήσεις και τα αναφερόμενα καταβληθέντα ποσά, είναι το σύνολο των καταβολών από το 1983.

* Το  Κυβερνητικό Ραδιοφωνικό Συμβούλιο (BBG), τμήμα της Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ μέχρι το 1999,  είναι μια ανεξάρτητη ομοσπονδιακή υπηρεσία της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών υπεύθυνη για την εποπτεία όλων των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ,  διεθνή μέσα ενημέρωσης. Η αποστολή του BBG είναι «να ενημερώσει, και συνδέει τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ελευθερίας και της δημοκρατίας». ^[1] 

 Αναρτήθηκε από  prensa-rebelde

O Tσίπρας της ημέρας

 O Tσίπρας της ημέρας

Και ενώ το ταξικό-αγωνιστικό κίνημα ετοιμάζεται πυρετωδώς για το κυριακάτικο συλλαλητήριο, η "αριστερά" δεν προλαβαίνει να τρέχει.
Έτσι λοιπόν, πριν προλάβει να τελειώσει την συνάντηση του με τους Ισραηλινούς μακελάρηδες ο ΗΓΕΤΗΣ, τσουπ, να οι ΑΧΕΠΑ(νς)!
________
Πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Βουλή συνάντηση μεταξύ του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα και αντιπροσωπείας του Διοικητικού Συμβουλίου της AHEPA, με επικεφαλής τον ύπατο πρόεδρο Philip Frangos, στο πλαίσιο της οποίας συζητήθηκε η σημασία της ελληνικής ομογένειας στις ΗΠΑ, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις καθώς και οι εξελίξεις στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή.
Στη συνάντηση συμμετείχαν, επίσης, από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, η Νάντια Βαλαβάνη, βουλευτής, υπεύθυνη ΕΕΚΕ Εξωτερικής Πολιτικής, ο Βασίλης Πριμικήρης, υπεύθυνος του Τμήματος Ελληνισμού της Διασποράς του ΣΥΡΙΖΑ και ο Ευάγγελος Καλπαδάκης, διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οταν η... κωλοτούμπα γίνεται επιστήμη

Οταν η... κωλοτούμπα γίνεται επιστήμη

Σε δελτίο Τύπου του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο: «Οταν η διαστρέβλωση γίνεται επιστήμη» αναφέρεται ότι ο «Ριζοσπάστης» στο χτεσινό του φύλλο προσπάθησε «να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα», υποστηρίζοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιφυλάχθηκε επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων με τίτλο «Ρυθμίσεις Θεμάτων Μεταφορών, Τηλεπικοινωνιών και Δημόσιων Εργων». Το δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, αποκαθιστώντας τάχα την πραγματικότητα, αποσαφηνίζει πως «η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ευγενία Ουζουνίδου, τόνισε ξεκάθαρα ότι τα άρθρα που αφορούν τον ΟΣΕ αρκούν από μόνα τους για να καταψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ το παρόν πολυνομοσχέδιο επί της αρχής».
Απαντάμε: Στις 27 Νοέμβρη, κατά τη συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου επί της αρχής στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή, η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ευγ. Ουζουνίδου στην τοποθέτησή της, σύμφωνα με τα πρακτικά, είχε αναφέρει ολοκάθαρα: «Επιφυλασσόμαστε για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και θα αποφανθούμε και επί των άρθρων και συνολικά». Εκ των υστέρων, δηλαδή στην τρίτη πια συνεδρίαση, ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να τα «μαζέψει»...
Να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα λέει επί της αρχής και άλλα κάνει στην πράξη. Πρόσφατο ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το νομοσχέδιο για τα οικονομικά των κομμάτων. Στην κοινοβουλευτική επιτροπή ο ΣΥΡΙΖΑ «επιφυλάχθηκε». Στην Ολομέλεια, την πρώτη μέρα τάχθηκε υπέρ σε επίμαχα άρθρα του νομοσχεδίου. Τη δεύτερη μέρα, το ένα από αυτά το καταψήφισε, ενώ έθεσε αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία κατά δύο άρθρων. Στο τέλος, υπερψήφισε άρθρα που εξασφάλιζαν την εφαρμογή του νομοσχεδίου. Επομένως, εδώ πάει καλύτερα το «όταν η κωλοτούμπα γίνεται επιστήμη»...

Να πρωταγωνιστήσει ο εργαζόμενος λαός, ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους

Να πρωταγωνιστήσει ο εργαζόμενος λαός, ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, στους εργαζόμενους του Νοσοκομείου

Από τη συνάντηση με τη διοίκηση του Νοσοκομείου.

Οπως ξέρετε, το ΚΚΕ πάντα προσπαθεί να βρίσκεται κοντά στους εργαζόμενους, στους τόπους δουλειάς και ιδιαίτερα εδώ - μια και μιλάμε για τα νοσοκομεία που είναι και ένας ειδικός χώρος, όπου νοσηλεύονται ανθρώπινες ζωές, ιδιαίτερα παιδιά, με προβλήματα. Και βεβαίως αυτό το ζήτημα, να βρισκόμαστε κοντά για ενημέρωση, για συζήτηση, για προβολή των αιτημάτων, έχει να κάνει κυρίως με την αντίληψή μας για το τι κοινωνική οργάνωση χρειάζεται σήμερα, για ποιον. Για το πώς τελικά, τι δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσουμε για να βγούμε από την οικονομική κρίση, από τα μεγάλα προβλήματα που βασανίζουν τον ελληνικό λαό, ιδιαίτερα τα τελευταία 6 χρόνια, τα οποία φυσικά έχουν να κάνουν και με το παρελθόν και με την πορεία, τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, σε τι σύστημα ζούμε και πώς αναπτύχθηκαν και φτάσαμε στο σημείο αυτό, έτσι ώστε λίγοι να κερδίζουν και οι πολλοί να χάνουν και να βρίσκονται σε κατάσταση ανέχειας, εντεινόμενης φτώχειας, υπερεκμετάλλευσης και καταπίεσης.
Και αυτό που θέλουμε να κάνουμε κυρίως είναι να συζητήσουμε μαζί σας, να σκεφτείτε αυτά που λέει το ΚΚΕ, να δούμε κι εμείς πλευρές πώς θα μπορέσουμε να διορθώσουμε, να βελτιώσουμε, να αναπτύξουμε τη δουλειά μας, τη δράση μας, έτσι ώστε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί και στο να προβάλλουμε τα αιτήματα των εργαζομένων, των γιατρών, των νοσηλευτών, του διοικητικού προσωπικού, όλων των εργαζομένων, του βοηθητικού προσωπικού των νοσοκομείων. Να προβάλλουμε τα προβλήματα που έχουν οι λαϊκές οικογένειες που φέρνουν εδώ τα παιδιά τους, που θέλουν φροντίδα. Και βεβαίως, στα πλαίσια αυτά, να δούμε ποια πολιτική είναι αυτή που πρέπει να ακολουθήσει τελοσπάντων αυτός ο λαός και ο τόπος, έτσι ώστε να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για όλους.

Στιγμιότυπο από την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα στους εργαζόμενους.

Τα τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες δείχνουν ότι και άλλες οικονομίες, ισχυρές οικονομίες, κράτη της ΕΕ, άλλες ισχυρές χώρες, βρίσκονται σε πορεία ύφεσης, κρίσης ή επιβράδυνσης των ρυθμών ανάπτυξης. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την Ελλάδα ή την Πορτογαλία ή την Ισπανία. Και για τη Γαλλία, ισχύει και για τη Γερμανία που έχει ρυθμούς επιβράδυνσης, ισχύει και για τις ΗΠΑ, ισχύει για τη Ρωσία που επίσης επιβραδύνονται οι ρυθμοί ανάπτυξής της, ακόμα και για την Ινδία και την Κίνα που είχαν τα τελευταία χρόνια ιλιγγιώδεις ρυθμούς ανάπτυξης.
Αυτό σημαίνει αυτόματα - και αυτό είναι το ζήτημα που μας ανησυχεί - ότι οι ανταγωνισμοί, οι αντιθέσεις για το ποια χώρα, ποιοι μονοπωλιακοί όμιλοι, ποιοι επιχειρηματίες από αυτές τις χώρες θα κερδίσουν περισσότερα, θα δυναμώσουν. Θα έχουμε οξυμένους ανταγωνισμούς. Θα έχουμε αντιθέσεις που φοβόμαστε ότι μπορεί να οδηγήσουν, εκτός από οικονομικές κρίσεις και από βάθεμα της κρίσης σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, και σε τοπικούς, περιφερειακούς, γενικευμένους πολέμους. Αδικους πολέμους, ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που δε θα είναι βεβαίως για τα συμφέροντα των λαών ούτε της Ελλάδας, ούτε των άλλων λαών της περιοχής, αλλά για τα συμφέροντα των λίγων, αυτών που έχουν συμφέρον από αυτήν την κατάσταση.

Τα μνημόνια ήρθαν για να μείνουν γιατί μνημόνιο σημαίνει ό,τι θέλει το κεφάλαιο

Γι' αυτό λέμε ότι σε ορισμένα ζητήματα να σκεφτεί και ο λαός μας και η νεολαία αυτά που λέει το ΚΚΕ, γιατί τα λέει. Οπως, για παράδειγμα, όταν προειδοποιούσαμε ότι δε βγαίνουμε από τα μνημόνια, όπως έλεγε η κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ούτε ότι μια καινούργια κυβέρνηση μετά από τις προσεχείς εκλογές θα καταργήσει τα μνημόνια και θα θέσει τέλος στα μνημόνια, όπως λέει η αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, ή άλλες πολιτικές δυνάμεις. Γιατί τα μνημόνια ήρθαν για να μείνουν.
Μνημόνιο σημαίνει αντεργατικοί νόμοι, αντιλαϊκά μέτρα, σημαίνει «ό,τι θέλει ο επιχειρηματίας, το μεγάλο κεφάλαιο, το μονοπώλιο». Για να είναι ανταγωνιστικό και για να έχει αυτό κέρδη, κερδοφορία μεγάλη, συνεχώς θα μειώνει το μισθό, θα μειώνει τις παροχές προς τους εργαζόμενους, θα μειώνει την κοινωνική πρόνοια στον τομέα της Υγείας, στον τομέα της Παιδείας, στον ασφαλιστικό - κοινωνικό τομέα και μια σειρά άλλα που τα ζούμε στο πετσί μας όλα αυτά τα χρόνια.
Από αυτήν την άποψη, θα θυμάστε ότι κάναμε και κριτική σε άλλες δυνάμεις όταν τους λέγαμε μην εντοπίζετε το πρόβλημα στο μνημόνιο μόνο, ότι αν φύγει το «μνημόνιο» τέλειωσε το πρόβλημα, γιατί το «μνημόνιο» μπορεί να αλλάξει και ονομασία, να αλλάξει και χαρακτήρα. Το πρόβλημα είναι τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται, οι αντιλαϊκοί νόμοι που ψηφίζει η ελληνική Βουλή, η ισπανική, η ιταλική και λοιπά. Γιατί και χωρίς μνημόνια, στη Γαλλία, για παράδειγμα, που είναι ισχυρή καπιταλιστική χώρα, στην Ιταλία, πάλι ψηφίζουν τέτοια μέτρα ενάντια στους εργαζόμενους, στο λαό. Παίρνουν τέτοια μέτρα ενάντια στην Υγεία, στο δημόσιο σύστημα Υγείας, αυτό που τους έχει απομείνει κι αυτών εκεί.
Αρα λοιπόν, αυτό είναι μια γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, των κυβερνήσεών τους, ενάντια στους λαούς, τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις. Και γίνεται με σχέδιο. Και γίνεται με πρόγραμμα. Και βρίσκουν ευκαιρία τώρα με την κρίση να περάσουν πιο γρήγορα όλα αυτά τα μέτρα. Προειδοποιούσαμε όταν λέγανε ότι «από το 2015 θα έχουμε μικρή ανάκαμψη, θα βγούμε από το τούνελ, θα βάλουμε τέλος στα μνημόνια, δε θα πάρουμε άλλα αντιλαϊκά μέτρα» και λέγαμε ως ΚΚΕ, προς τον ελληνικό λαό το λέγαμε, προσέξτε, δε θα γίνουν έτσι τα πράγματα. Και τώρα βλέπουμε τι συμβαίνει αυτές τις μέρες. Ετοιμάζονται για νέα μέτρα. Το πάρε - δώσε με την τρόικα - πάνε κι έρχονται τα e - mail, οι επαφές από το Παρίσι στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες και πάει λέγοντας - αυτό δείχνει.
Θα έχουμε νέες επιπτώσεις στο κοινωνικό - ασφαλιστικό σύστημα. Για παράδειγμα, τα όρια συνταξιοδότησης, όσοι ήταν κάτω από 62 με κάποιες δυνατότητες να πάρουν σύνταξη νωρίτερα, ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων, αυτό πλέον θα σταματήσει. Αυτό συζητάνε να περάσουν με νόμο. Και αυτό πλήττει οπωσδήποτε όλους τους νέους που μπαίνουν στην παραγωγή, γιατί αύριο, όταν θα φτάσει η ηλικία τους, δε θα έχουν σύνταξη. Πλήττει γυναίκες, εργαζόμενες που ευνοούνταν από αυτούς τους νόμους, από κατακτήσεις που υπήρχαν μέχρι τώρα στο ασφαλιστικό σύστημα και μπορούσαν να βγουν νωρίτερα ή να κατοχυρώσουν τη σύνταξή τους. Πλήττει συνολικά το μεγαλύτερο τμήμα αυτών των ανθρώπων, το μεγάλο τμήμα αυτών που ετοιμάζονταν ή μπορούσαν να βγουν τώρα σε σύνταξη. Το ίδιο γίνεται και με το ότι αυξάνουν τα χρόνια με τα οποία μπορεί να κατοχυρωθεί η σύνταξη, από 15 θέλουν να τα πάνε 20. Το ίδιο ισχύει και με τις πιο αυστηρές προϋποθέσεις για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ. Κι αυτά δεν είναι γενικά και αφηρημένα στο μέλλον. Είναι μπροστά μας, τα μέτρα. Αυτήν τη βδομάδα, την άλλη, θα περάσουν τα μέτρα. Και χώρια το ΦΠΑ, χώρια τα φορολογικά βάρη που επίσης με νέους νόμους, εκτός από αυτούς που έχουν ψηφίσει, θα φέρουν, ή με μείωση μισθών στο Δημόσιο, που ακόμα το συζητάνε και είναι ανοιχτή η ατζέντα με απολύσεις και άλλα.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο λαός θα πληρώσει τη «διαπραγμάτευση του χρέους»

Αυτά δεν είναι κινδυνολογία. Κι αυτά, αν τα λέμε προειδοποιώντας και βάζοντας συνολικά το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το λαό, τη νεολαία να σκεφτεί γύρω από αυτά τα ζητήματα, είναι όχι για να μεμψιμοιρήσουμε, όχι για να πούμε δε γίνεται τίποτα, αλλά περισσότερο για να τονίσουμε την ανάγκη της οργάνωσης, της πάλης, της διεκδίκησης. Γιατί χωρίς αγώνα δε γίνεται τίποτα. Χωρίς να αλλάξεις συσχετισμούς δε γίνεται τίποτα. Σήμερα ήταν η στιγμή που έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να βρίσκονται σε κίνηση όλες οι πολιτικές δυνάμεις, όλα τα κόμματα, με τα στελέχη τους, τα μέλη τους, τους οπαδούς τους, όλες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα σωματεία, η ΓΣΕΕ - αν ήθελε και δεν ήταν συμβιβασμένη - η ΑΔΕΔΥ, Εργατικά Κέντρα, άλλα σωματεία να βρίσκονται στους δρόμους, να οργανώνουν, να συζητάνε, να ενημερώνουν τους εργαζόμενους και να διεκδικούν. Μόνο έτσι υπήρχε δυνατότητα κάπως να καθυστερήσουμε κάποια μέτρα ή να τα ανατρέψουμε, να μην τα περάσουν. Και ουσιαστικά κινητοποιείται, βλέπετε, κυρίως το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ. Και καθόμαστε και συζητάμε μήνες τώρα «τι θα γίνει, αν θα βρεθούνε οι 180 για να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας». «Αν θα βρουν 121», λένε οι άλλοι, για να μην εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να πάμε σε εκλογές.
Κι εμείς λέμε ότι οι εκλογές θα γίνουν έτσι κι αλλιώς, απ' ό,τι φαίνεται το Μάρτη, κάπου εκεί θα πάνε.
Το πρόβλημα είναι να σκεφτεί ο λαός τι θα λύσουν οι εκλογές. Αν είναι να λύσουν αυτό το ουσιαστικό πρόβλημα, ότι φεύγουμε από τα μνημόνια, καταργούνται όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι, ανοίγει ο δρόμος για φιλολαϊκή πολιτική, ότι, «τέρμα, δεν αναγνωρίζουμε αυτό το χρέος», πάμε για συνολική ανατροπή σε όφελος των λαϊκών αναγκών. Γιατί αν μπεις στη λογική «διαπραγματεύομαι το χρέος» είτε με την εκδοχή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ - του κουρέματος λίγο ή περισσότερο - είτε με τη λογική που προτείνει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ - επιμήκυνση του χρέους με μικρότερα επιτόκια - πάλι ο λαός θα την πληρώσει.
Δε σου δίνουν οι δανειστές ή οι εταίροι για όλα αυτά τα ζητήματα που λένε, ούτε θα σου μειώσουν το χρέος, ούτε θα στο επιμηκύνουν για να το πληρώσεις αργότερα σε βάθος χρόνου, χωρίς να σου επιβάλουν διαρθρωτικές αλλαγές και μέτρα. Και αυτά τα μέτρα πλήττουν το λαό και με τη μια και με την άλλη εκδοχή.
Να γιατί λέμε ότι ή θα πεις ότι εγώ δεν αναγνωρίζω ένα χρέος που δεν το δημιούργησε ο λαός, να το πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν και, κατά τη γνώμη μας, είναι συγκεκριμένοι αυτοί που το δημιούργησαν, έχουν όνομα, σ' αυτούς να απευθυνθεί ο ελληνικός λαός, συνολικότερα η κοινωνία. Διότι αυτοί έπαιρναν φρέσκο, ζεστό χρήμα από τα κρατικά ταμεία για να κάνουν τις επενδύσεις ή να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις, όπως είναι οι τραπεζίτες, μεγαλοβιομήχανοι κλπ., και τα έριχναν αυτά στην αγορά για να αυξάνεται η ανταγωνιστικότητά τους και η κερδοφορία τους. Και έτσι έγινε και με όλη αυτήν την πορεία ιδιωτικοποίησης, εμπορευματοποίησης των πάντων, ακόμη και για τα κοινωνικά αγαθά όπως είναι η Παιδεία, η Υγεία, ο τομέας ο δικός σας, που θα έπρεπε να είναι δημόσιος, δωρεάν για το λαό, τα φτωχά λαϊκά στρώματα...

Τραγικές οι συνέπειες της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης

Δεν μπορεί δηλαδή να μην ανησυχούμε βλέποντας ότι υπάρχουν ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό, σε γιατρούς, σε φαρμακοποιούς, σε άλλο βοηθητικό προσωπικό, ακόμη και σε τραυματιοφορείς κλπ. Υπάρχουν ελλείψεις σοβαρές και σ' αυτό το νοσοκομείο και στο διπλανό (το Αγία Σοφία) και σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας. Αυτό γίνεται γιατί υπάρχει λειψή χρηματοδότηση, γιατί προχωράει η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση τομέων. Δεν μπορεί ο γιατρός ή η νοσηλεύτρια να δουλεύει και τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, έχουν οικογένειες, είναι υποχρεωτικό μία από αυτές τις δυο γιορτές να την περνάει με την οικογένειά του. Δεν μπορεί ο γιατρός ή ο νοσηλευτής που ασχολείται με παιδικές ζωές, με ανθρώπους, που θέλει να τους σώσει, να έχει ο ίδιος σοβαρά προβλήματα, είτε οικονομικά είτε οικογενειακά. Πώς θα προσφέρει σ' αυτό το κοινωνικό λειτούργημα;
Και μιλάμε για τον 21ο αιώνα, για το 2014. Δεν είμαστε στο 1800, ούτε σε προηγούμενες δεκαετίες, πρέπει να πηγαίνουμε μπροστά και το ζήτημα είναι ότι πηγαίνουμε πίσω. Δεν μπορεί να έχεις ελλείψεις, π.χ., σε γάζες, σε βαμβάκι, να το φέρνει ο άλλος από το σπίτι και σε άλλα τέτοια υλικά. Δεν μπορεί το Κέντρο Δηλητηριάσεων - που υπάρχει σ' αυτό το νοσοκομείο - να έχει ελλείψεις σε γιατρούς και σε ειδικότητες, π.χ., φαρμακοποιούς κλπ., που αφορά επίσης έναν κρίσιμο τομέα. Ο άλλος ζει ή πεθαίνει αν δεν του δώσεις το σωστό αντίδοτο ή δε δώσεις τη σωστή διάγνωση και στη συνέχεια για να μπορέσει να σωθεί η ανθρώπινη ζωή. Είναι δηλαδή πλευρές - εσείς τα ξέρετε καλύτερα από μένα γιατί είστε μέσα σ' αυτήν τη διαδικασία, τα αντιμετωπίζετε τα προβλήματα - που πρέπει να βρουν το δρόμο της λύσης τους.
Είμαστε σε συνθήκες πλέον όπου η κατάσταση είναι αφόρητη. Οταν έχεις κοντά 30% ανεργία, ο άνεργος δεν μπορεί να ζήσει την οικογένειά του, και του τυχαίνει μια στραβή με μια αρρώστια και δεν έχει να πληρώσει τα στοιχειώδη. Πρέπει αυτά να λυθούν - όχι μόνο με ευθύνη των διοικήσεων - συνολικότερα του κράτους, του υπουργείου, που να λύνει τέτοια ζητήματα, να μπορεί ο άλλος να έχει και τη νοσηλεία του, να έχει το φάρμακό του.

Να φωνάξουμε πως δεν μπορούμε να ζήσουμε με ψίχουλα

Ζούμε σε μια κοινωνία η οποία δυστυχώς στο επίκεντρό της έχει τα κέρδη των λίγων, τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, των μονοπωλίων. Δεν είναι κοινωνία που έχει στο επίκεντρό της τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και πώς θα επιλύσει αυτά τα ζητήματα. Και η όλη κατεύθυνση και της κυβέρνησης και του κράτους συνολικά και όλων αυτών των μηχανισμών, αλλά και των άλλων κομμάτων που βρίσκονται στην αντιπολίτευση ή στην αξιωματική αντιπολίτευση, είναι να προσπαθούν πάση θυσία να μάθουν τον ελληνικό λαό ότι πρέπει να ζει με ελεημοσύνη, με ψίχουλα εν ονόματι της «ανθρωπιστικής κρίσης» τώρα, που υπάρχει βέβαια σοβαρό πρόβλημα με την ακραία φτώχεια.
Θα πρέπει να υποταχτούμε, λένε, στο να μη διεκδικούμε, να μη ζητάμε καλυτέρευση των συνθηκών δουλειάς, να μη διεκδικούμε καλυτέρευση των μισθών, να μη διεκδικούμε να μη μας παίρνουν άλλα δικαιώματα και κατακτήσεις, κυρίως να μην οραματιζόμαστε ένα σχέδιο για μια άλλη κοινωνία, που είναι απαραίτητο να γίνει, σε σύγκρουση με αυτούς που την έχουν μέχρι σήμερα, που έχουν την πραγματική εξουσία, που κυβερνούν και διαφεντεύουν τις ζωές και τις τύχες των ανθρώπων. Αρα λοιπόν πρέπει να τους πούμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε με ψίχουλα.
Με αφορμή τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, αλλά και το νέο πολυνομοσχέδιο - δεν ξέρουμε αν θα έρθει με μορφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου - που ουσιαστικά θα είναι η συμφωνία με την τρόικα - αν καταληχτεί, γιατί αλλιώς θα έχουμε άλλες πολιτικές εξελίξεις - θα πρέπει να βρεθούμε όλοι στους δρόμους.

Πάλη ενάντια στον κοινό αντίπαλο, τα μονοπώλια και τις δυνάμεις που τα εκπροσωπούν

Η δική μας πρόταση είναι Λαϊκή Συμμαχία, ενότητα στους τόπους δουλειάς, με μια κατεύθυνση όμως, όχι γενικά να πάμε όπως έλεγε μια ταινία «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα», «ωραία τα λέμε, αλλά μετά ο καθένας παίρνει το δρόμο του και κάνει ό,τι θέλει»... Αλλά με μια κατεύθυνση που θα στρέφεται ενάντια σε ποιο σύστημα, σε ποια συμφέροντα. Δε θα στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των συμμάχων του, των συνανθρώπων του. Ο ένας είναι γιατρός, ο άλλος νοσηλευτής, ο άλλος έχει περισσότερο μισθό ή περισσότερη σύνταξη και ο άλλος λιγότερη, ο άλλος είναι επαγγελματίας και ο άλλος εργάτης στο εργοστάσιο. Οχι με τέτοια αντίθεση, αυτοί πρέπει να είναι όλοι ενωμένοι γιατί έχουν κοινό αντίπαλο, έχουν το μονοπώλιο, έχουν το κεφάλαιο, έχουν τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν πολιτικά και τους εκπροσωπούν στις εκάστοτε κυβερνήσεις, τωρινές ή αυριανές.
Αρα πρέπει να χαράξουμε έναν άλλο δρόμο με τέτοια κατεύθυνση και με συγκεκριμένα μέτρα. Θα πρέπει να κοινωνικοποιηθούν τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής που θα πρέπει ο ίδιος ο λαός να τα πάρει στην εξουσία του, να τα έχει η λαϊκή - εργατική εξουσία, να γίνει η εργατική τάξη πρωταγωνιστής.
Εμείς όταν λέμε ότι αυτήν τη στιγμή την εξουσία, την κυβέρνηση την έχει η άρχουσα τάξη, την έχουν τα μονοπώλια - αυτοί πραγματικά έχουν την εξουσία σήμερα - και από την άλλη μεριά η εργατική τάξη, ο λαός θα πρέπει να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση - γιατί είναι απέναντι σ' αυτούς - αυτό εννοούμε. Οτι πρέπει πραγματικά να πρωταγωνιστήσει ο εργαζόμενος λαός, όποια ειδικότητα κι αν έχει, σε όποια δουλειά κι αν είναι, είτε είναι στο νοσοκομείο είτε στο σχολείο είτε στο εργοστάσιο είτε στο γραφείο.
Να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων και να πάρει, να διεκδικήσει τελικά την εξουσία από αυτούς που την έχουν πραγματικά, δηλαδή από το μεγάλο κεφάλαιο, τα μονοπώλια, τους ομίλους κλπ. Γιατί μόνο έτσι θα χαραχτεί ένας άλλος δρόμος και θα μπορέσουν να λυθούν τα προβλήματα χωρίς τις δεσμεύσεις που μας επιβάλλει η ΕΕ με τη σύμφωνη γνώμη των κυβερνώντων, χωρίς λυκοσυμμαχίες και με μια ζωή που όλοι θα απολαμβάνουμε τα αγαθά της και όλοι θα είμαστε ισότιμοι και θα παλεύουμε για το δίκιο και για τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της νεολαίας.
Είναι περιττό να πω ότι το ΚΚΕ θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του και για τα προβλήματα που παρουσιάζονται εδώ στο νοσοκομείο, ώστε να λυθούν προβλήματα και χρηματοδότησης και ζητήματα που υπάρχουν με ελλείψεις, με κάθε τρόπο, ενάντια στην εμπορευματοποίηση, με τις δυνατότητες που έχουμε είτε στη Βουλή είτε πιέζοντας τους υπουργούς είτε στο ευρωκοινοβούλιο, κυρίως μέσα στους αγώνες με τη δράση μας, με την πάλη μας, με την ενημέρωση του λαού και αξιοποιώντας αυτήν τη μικρή δύναμη που μας έχετε δώσει. Γιατί πρέπει να πούμε ότι είναι μικρή η δύναμη που έχει το ΚΚΕ. Πιστεύουμε και είμαστε σίγουροι γι' αυτό εμείς - αρκεί να το πιστέψει και ο λαός - ότι πρέπει σ' αυτές τις συνθήκες να ισχυροποιήσετε το ΚΚΕ, να σκεφτείτε όλες τις προτάσεις του. Γιατί ένα ισχυρό ΚΚΕ από καλύτερες θέσεις θα μπορούσε να συμβάλει στην προώθηση αυτών των προβλημάτων, που κι εσείς αντιμετωπίζετε και όλος ο ελληνικός λαός τα βιώνει αυτά τα χρόνια.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΩΜΑΝΟΥ Δεν δικαιολογείται με τίποτα η στάση της κυβέρνησης

ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΩΜΑΝΟΥ

Δεν δικαιολογείται με τίποτα η στάση της κυβέρνησης

Παρέμβαση του ΚΚΕ στη Βουλή. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε το αίτημα για εκπαιδευτική άδεια

Απορρίφτηκε χτες το αίτημα του κρατούμενου απεργού πείνας Ν. Ρωμανού για χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών, ώστε να παρακολουθήσει τα μαθήματά του. Την ίδια στιγμή, ο κρατούμενος συνεχίζει για 25η μέρα την απεργία πείνας, ζητώντας να ικανοποιηθεί το αίτημά του. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το σκεπτικό της απόφασης αναφέρει ότι η απόρριψη του αιτήματος γίνεται για τυπικούς λόγους, καθώς δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο Νόμος. Εν τω μεταξύ, η ζωή του συνεχίζει να διατρέχει κίνδυνο και θα μεταφερθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, σε θάλαμο υψηλής φροντίδας.
Με αφορμή και αυτήν την εξέλιξη ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος με παρέμβασή του στη Βουλή σημείωσε:
«Θέλουμε να αναφερθούμε στο γεγονός που η κυβέρνηση κρατά αυτή τη συγκεκριμένη στάση απέναντι στους κρατούμενους που διεκδικούν το δικαίωμα στη μόρφωση και να τονίσουμε ότι, ως ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες τους ενέργειες δεν έχουν καμία σχέση με τους κοινωνικούς αγώνες και το λαϊκό κίνημα, το αντίθετο μάλιστα τους υπονομεύει, αυτό όμως δεν δικαιολογεί με τίποτα τη στάση της κυβέρνησης να αρνείται στους συγκεκριμένους κατηγορούμενους έγκλειστους στις φυλακές, το δικαίωμα στη μόρφωση το οποίο κατά τη γνώμη μας είναι αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε άνθρωπο ιδιαίτερα για το νέο. Ετσι λοιπόν κάθε απαγόρευση των εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους είναι απαράδεκτη και πρέπει άμεσα να αρθεί. Γι αυτό ακριβώς το λόγο καλούμε τη κυβέρνηση να αντιμετωπίσει άμεσα το ζήτημα και να δώσει λύση προς αυτή τη κατεύθυνση»
Από την πλευρά του ο υπουργός Δικαιοσύνης, σε έκτακτη συνέντευξη που έδωσε χτες, οχυρώθηκε πίσω από το νομοθετικό πλαίσιο και περιορίστηκε να αναφέρει για τον 21χρονο κρατούμενο απεργό πείνας ότι οι λόγοι απόρριψης του αιτήματος είναι τυπικοί γιατί έχει δύο ιδιότητες, κατάδικος και υπόδικος, και απαιτείται, σύμφωνα με το Νόμο, σύμφωνη γνώμη του δικαστικού οργάνου που διέταξε την προσωρινή κράτησή του, δηλαδή του ειδικού εφέτη ανακριτή.
Κατά τα άλλα, ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει νομοθετικό πλαίσιο ώστε υπόδικοι και κατάδικοι να σπουδάζουν εξ αποστάσεως, μέσω αλληλογραφίας και τηλεδιάσκεψης μέσα στη φυλακή. Τέλος, ο υπουργός προέτρεψε όλους, δικηγόρους, γονείς, να πιέσουν τον κρατούμενο να δεχτεί στερεά τροφή και να καταλάβει ότι αυτή η στάση δεν είναι λύση...
Σε επιστολή του ο Νίκος Ρωμανός, μετά από την απόρριψη του αιτήματός του, κάνει λόγο για μια ξεκάθαρη εντολή που οδήγησε στην απόφαση απόρριψης του αιτήματός του. Προσθέτει ότι δε θα κάνει πίσω, ενώ αναφέρει ότι, με αυτήν τη λογική, σε λίγο καιρό τα επισκεπτήρια με τις οικογένειες θα γίνονται μέσα από οθόνες για λόγους ασφαλείας, όπως και τα δικαστήρια.

Θέλουν πάμφθηνους εργάτες

Θέλουν πάμφθηνους εργάτες

«Δημογραφική "βόμβα" στην Ευρώπη» είναι ο τίτλος ρεπορτάζ της «Καθημερινής» 2/12/2014, με πηγή το ειδησεογραφικό πρακτορείο «REUTERS». Σε τι αναφέρεται; Στο ότι η Ευρώπη γερνάει με ταχύτερους ρυθμούς απ' οποιαδήποτε άλλη περιοχή του κόσμου, δηλαδή αυξάνονται οι ηλικιωμένοι σχετικά με τους νέους, λόγω μείωσης των γεννήσεων, και χρειάζεται τους μετανάστες, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ. Τι λέει ακριβώς το ρεπορτάζ;
«Η γήρανση του πληθυσμού θα φέρει βαθιές αλλαγές στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και οικονομίες, οδηγώντας, παραδείγματος χάριν, στη συρρίκνωση του πληθυσμού της Γερμανίας και στην αύξηση των πληθυσμών της Βρετανίας και της Γαλλίας.
Ειδικοί του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) τονίζουν ότι, μεσομακροπρόθεσμα, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να προσελκύσει σημαντικό αριθμό καταρτισμένων μεταναστών προκειμένου να αποφύγει τον οικονομικό μαρασμό. "Αν κλείσει κανείς την πόρτα στη μετανάστευση, θα πληρώσει το οικονομικό τίμημα", είπε ο ειδικός του ΟΟΣΑ Ζαν - Κριστόφ Ντιμόν. "Για την ώρα θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα τους μετανάστες που ήδη βρίσκονται εδώ, συνταιριάζοντας τις δεξιότητές τους με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Μακροπρόθεσμα όμως το θέμα δε θα είναι μόνο οι δεξιότητες, θα είναι και οι αριθμοί"».
Στην ίδια περίπου εκτίμηση έχει καταλήξει και η Γιούροστατ, αλλά και η Κομισιόν, που επισημαίνει ότι αυτό, δηλαδή η "γήρανση πληθυσμού", θα οδηγήσει σε "σοβαρούς περιορισμούς στην προσφορά εργασίας" όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στην Αυστρία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία, όπως αναφέρει έκθεσή της.
Είναι γνωστό ότι η ΕΕ, όταν θέλει να εφαρμόσει νέα μέτρα υπέρ του κεφαλαίου, στηρίζεται σε μελέτες και έρευνες, μερικές φορές κατά παραγγελία. Οπως, π.χ., οι αναλογιστικές μελέτες για τα ασφαλιστικά συστήματα ή οι μελέτες για το δημογραφικό, που χρησιμοποιούνται για αντιδραστικά μέτρα στην «Κοινωνική Ασφάλιση», όπως η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η μείωση των συντάξεων και άλλων παροχών. Βεβαίως αυτό που δε λένε αυτές οι μελέτες είναι ότι στο λεγόμενο δημογραφικό επιδρά, εκτός από την αύξηση των ηλικιακών ορίων διαβίωσης, και το γεγονός ότι, εξαιτίας της ανασφάλειας, της εργασιακής περιπλάνησης, της μεγάλης ανεργίας, τα νέα ζευγάρια οδηγούνται να κάνουν παιδιά σε πολύ μεγάλη ηλικία. Ομως άλλη είναι η στόχευση αυτής της συζήτησης.

***

Σε δελτίο Τύπου της Κομισιόν με ημερομηνία 28/11/2014 αναφέρεται το εξής:
Ο επίτροπος κ. Αβραμόπουλος δήλωσε τα εξής: «Η Διαδικασία του Ραμπάτ έχει πλέον εισέλθει σε μια νέα φάση. Στη "Διακήρυξη της Ρώμης" υπογραμμίζονται δύο τομείς προτεραιότητας: 1) Η ενίσχυση της σχέσης μεταξύ μετανάστευσης και ανάπτυξης και 2) η πρόληψη και καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης. Με τη "Διακήρυξη της Ρώμης" προστίθεται επίσης ένας νέος πυλώνας συνεργασίας: Η διεθνής προστασία. Συνεπώς, είναι πλέον σαφές ότι ο διάλογος της ΕΕ με τους Αφρικανούς εταίρους μας αρχίζει να αποφέρει αποτελέσματα. Το ισχυρό μας σημείο ήταν πάντοτε - και θα συνεχίσει να είναι - ο τρόπος με τον οποίο ενισχύουμε και συμπληρώνουμε αμοιβαία τη συνεργασία μας σε όλα τα επίπεδα». Θυμίζουμε ότι ο Δ. Αβραμόπουλος είναι επίτροπος Εσωτερικών και Μετανάστευσης.
Εχουμε λοιπόν δύο ζητήματα που εστιάζουν στην πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ. Δεν ξέρουμε αν είναι τυχαίο ή όχι, αλλά δεν ενδιαφέρει και τόσο. Δεν ξέρουμε επίσης αν η μελέτη του ΟΟΣΑ για αύξηση του πληθυσμού σε Βρετανία, Γαλλία, διευκολύνει τα αντιμεταναστευτικά μέτρα της κυβέρνησης Κάμερον ή, το αντίθετο για τη Γερμανία, ενισχύει την αντίδραση της Α. Μέρκελ στα βρετανικά μέτρα. Το ουσιαστικό ζήτημα που εμπεριέχει η δήλωση Δ. Αβραμόπουλου είναι η ελεγχόμενη μετανάστευση στην ΕΕ. Καταπολέμηση της παράνομης και σύνδεση της μετανάστευσης με τις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Δεν είναι τυχαίο ότι συμπίπτει η έρευνα του ΟΟΣΑ με την αναγκαιότητα νόμιμης εισόδου ειδικευμένων μεταναστών. Θέλουν λοιπόν εργατική δύναμη ειδικευμένη, από την οποία θα αποκομίζουν τεράστια κέρδη γιατί αφενός δε χρειάζεται «εκπαίδευση», αφετέρου θα είναι πάμφθηνη συγκριτικά με τους μισθούς στα κράτη της ΕΕ, αφού έρχεται από κράτη με χαμηλότερο επίπεδο διαβίωσης. Αυτή είναι η ουσία της δήλωσης του Δ. Αβραμόπουλου.

***

Σε ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» στις 11/1/2014 γράφαμε για οδηγία της ΕΕ «Σχετικά με τους όρους εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο της ενδοεπιχειρηματικής μετάθεσης». Αυτή αφορούσε τη «"νόμιμη" είσοδο και διαμονή στην ΕΕ υπηκόων τρίτων χωρών, αποσπασμένων εργαζομένων στο πλαίσιο "ενδοεπιχειρησιακών μεταθέσεων" (από μια τρίτη χώρα όπου δραστηριοποιείται ένα ευρωενωσιακό μονοπώλιο με την έδρα του εντός ΕΕ), επισήμως με στόχο την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της ΕΕ λόγω γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και την αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού τρίτων χωρών προς όφελος της ευρωπαϊκής οικονομίας, την ελεγχόμενη και προγραμματισμένη εισαγωγή εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τις ανάγκες των ευρωενωσιακών πολυεθνικών».
Γράφαμε επίσης ότι: «Τα μέτρα προσέλκυσης επαγγελματιών υψηλής ειδίκευσης υπηκόων τρίτων χωρών, όπως το βασικό προσωπικό υπερεθνικών επιχειρήσεων, εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο που προσδιορίζει η στρατηγική "Ευρώπη 2020", η οποία έθεσε ως στόχο τη δημιουργία μιας οικονομίας που θα βασίζεται στη γνώση και την καινοτομία, με μείωση του διοικητικού φόρτου για τις εταιρείες και καλύτερη αντιστοίχιση της προσφοράς εργατικού δυναμικού με τη ζήτηση. Η διευκόλυνση των ενδοεπιχειρησιακών μεταθέσεων αποτελεί επίσης στόχο της εμπορικής πολιτικής της ΕΕ».
Αλλά η Στρατηγική «Ευρώπη 2020» έχει στόχους την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωενωσιακών μονοπωλίων με γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων, πλήρη υποταγή της Εκπαίδευσης και της Ερευνας στα διεθνικά μονοπώλια, δηλαδή και τα ευρωενωσιακά.
Τώρα, τόσο ο Δ. Αβραμόπουλος όσο και ο ΟΟΣΑ διευρύνουν στο όνομα αντιμετώπισης του δημογραφικού αυτήν την προοπτική με την ευρωενωσιακή πολιτική μετανάστευσης. Πάμφθηνη εργατική δύναμη αναζητούν, αλλά με δυνατότητα να ανταποκρίνεται στα πλέον σύγχρονα μέσα παραγωγής, αυξάνοντας στο έπακρο την παραγωγικότητα της εργασίας, άρα και την εκμετάλλευση (παράγοντες ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας), προκειμένου να πολλαπλασιάζεται η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Ι.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

 ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Κυριακή ενάντια στη νέα αντιασφαλιστική επέλαση

Παραστάσεις διαμαρτυρίας την Πέμπτη - Πανελλαδική εξόρμηση την Παρασκευή

              

Όλοι στους δρόμους να ανατρέψουμε τη νέα αντιασφαλιστική επέλαση, τονίζει το ΠΑΜΕ και καλεί την Πέμπτη 4 Δεκέμβρη, συνδικάτα και εργαζόμενους να προχωρήσουν σεπαραστάσεις διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση, σε κυβερνητικά κτίρια. Την Παρασκευή 5 Δεκέμβρη πανελλαδική πανεξόρμηση παντού, σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Την Κυριακή 7 Δεκέμβρη, σε μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις. Στην Αθήνα, το αγωνιστικό ραντεβού έχει δοθεί στις 5.30 μ.μ. στην Ομόνοια, στη Θεσσαλονίκη στις 6 μ.μ. στην πλατεία Αριστοτέλους.

Σε ανακοίνωσή του τονίζει:

«ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ!
Δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα!
Την Πέμπτη 4 Δεκέμβρη, συνδικάτα και εργαζόμενοι να προχωρήσουν σε παραστάσεις διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση, σε κυβερνητικά κτίρια.
Την Παρασκευή 5 Δεκέμβρη, πανελλαδική πανεξόρμηση παντού σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους χώρους δουλειάς! Να μη μείνει εργαζόμενος ανενημέρωτος για το νέο σφαγιασμό που προετοιμάζεται.
Την Κυριακή 7 Δεκέμβρη ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στα ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις! Στην Αθήνα, στις 5.30 μ.μ. στην Ομόνοια!
Κυβέρνηση και ΕΕ κατασπαράζουν όποιο δικαίωμα έχει απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση των εργαζόμενων και των συνταξιούχων, για να στηρίξουν τους μεγαλοεπιχειρηματίες στην υγεία, στην ιδιωτική ασφάλιση, για να ενισχύσουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Σε τέτοια ανάπτυξη και ανάκαμψη αναφέρονται. Οι αλλαγές που προετοιμάζουν, θα είναι ακόμα πιο επώδυνες για τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πλήττουν τις γυναίκες, τα νέα ζευγάρια, τους συνταξιούχους. Τα μέτρα αφορούν τους πάντες, δεν εξαιρούν κανέναν.
Κάθε σωματείο, κάθε συνταξιουχική οργάνωση, κάθε γυναικείος σύλλογος, κάθε σύλλογος νεολαίας, να μπει μπροστά, να πάρει την ευθύνη και τη θέση του στον αγώνα.
Να μην επιτρέψουμε το σφαγιασμό των δικαιωμάτων μας!
Με τους αγώνες και τη συμμετοχή μας, είναι στο χέρι μας να τους εμποδίσουμε!
Μειώνουν ξανά τις συντάξεις! Τις κατεβάζουν στα όρια των 200 και 300 ευρώ! Συζητούν και στοχεύουν στην προσαρμογή των συντάξεων στα όρια του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», δηλαδή σε ένα μέτρο της ΕΕ που είναι φτιαγμένο μόνο και μόνο για να ρίχνει συνολικά προς τα κάτω τους μισθούς και τις συντάξεις, τη στιγμή που το λαϊκό εισόδημα βρίσκεται ήδη στα όρια της ανέχειας.
Αυξάνουν δραματικά τα όρια ηλικίας! Σβήνουν τη δυνατότητα που είχαν αρκετοί εργαζόμενοι να συνταξιοδοτηθούν πριν το 62ο έτος της ηλικίας τους ή πριν το γενικό όριο του 67ου έτους. Θίγει κυρίως παλιούς ασφαλισμένους, που μπορεί να είχαν μπει στην παραγωγή ακόμα και από τη δεκαετία του '70, αλλά είτε τους λείπει ο αναγκαίος αριθμός ενσήμων είτε το όριο ηλικίας. Σε αυτές τις ομάδες περιλαμβάνονται οι γυναίκες με ανήλικα παιδιά, εργαζόμενοι που ασφαλίζονται στα ΒΑΕ, ασφαλισμένοι στο Δημόσιο με τουλάχιστον 25ετία και μεταβατικά όρια ηλικίας πριν το 62ο έτος.
Αυξάνουν τον ελάχιστο αριθμό ενσήμων για την κατοχύρωση του δικαιώματος στη σύνταξη από τα 4.500 ένσημα στα 6.000 ένσημα! Δηλαδή ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους -που σήμερα η ανεργία τους θερίζει, που εργάζονται με 2ωρα και 3ωρα και σε προγράμματα απασχόλησης- η σύνταξη με τη μορφή που γνωρίζουμε ως σήμερα, δεν θα υπάρχει.
Συζητούν για νέους μαθηματικούς τύπους που θα μειώνουν τις συντάξεις, μαγειρεύοντας ξανά και ξανά τους συντελεστές αναπλήρωσης και τα κριτήρια, έτσι ώστε να μας καταδικάσουν στην εξαθλίωση.
Τσακίζουν το ΕΚΑΣ που έδινε ανάσα στους χαμηλοσυνταξιούχους. Μειώνουν τα προνοιακά επιδόματα.
Αφήνουν την υγεία του λαού και την προστασία των εργαζόμενων στο έλεος των κερδών των ασφαλιστικών εταιρειών!
Αυξάνουν τον ΦΠΑ σε διάφορα είδη, με αποτέλεσμα τις αυξήσεις των τιμών, πλήττοντας κυρίως τα φτωχά λαϊκά στρώματα!
Προωθούν νέα μείωση μισθών στον δημόσιο τομέα, τη στιγμή που ως σήμερα ένας δημόσιος υπάλληλος έχει χάσει πάνω από 5 μισθούς τον χρόνο.
Τρίβουν τα χέρια τους οι ασφαλιστικές εταιρείες!
Οι συνεχείς μειώσεις στις συντάξεις και ο βαθιά αντιδραστικός αντιασφαλιστικός νόμος του 2010, που μπαίνει σε εφαρμογή από αρχή του έτους, δεν τους αρκεί. Νομοθετούν συνεχώς μέτρα που απαλλάσσουν το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία από τις ευθύνες τους στο ασφαλιστικό. Θέλουν η σύνταξη και η υγεία να εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τις εισφορές μας, ώστε να απαλλαγούν σταδιακά από τις ευθύνες τους.
Επιδιώκουν να γίνει η ασφάλιση ατομική υπόθεση του καθένα, να γίνουμε πελάτες των ασφαλιστικών εταιρειών, στο έλεος της κερδοφορίας τους.
Φτάνει πια! Μέχρι εδώ! Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!
Να μη χαρίσουμε τις κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα!
Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της, τις γυναίκες, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, να συγκρουστούν με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, της ΕΕ και των επιχειρηματικών ομίλων.

• Να μην επιτρέψουμε να γκρεμίσουν το όποιο ασφαλιστικό δικαίωμα απέμεινε.
• Να μην επιτρέψουμε τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα να παραδοθούν στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων.
• Να μην επιτρέψουμε την απαλλαγή των επιχειρήσεων και του κράτους από τις ασφαλιστικές εισφορές.
• Να μην επιτρέψουμε άλλα αντιλαϊκά μέτρα. Να καταργηθούν όλοι οι ως σήμερα αντιλαϊκοί εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων.
• Τα μέτρα που θέλουν να φέρουν, υπονομεύουν παραπέρα το μέλλον της νεολαίας, ξεζουμίζουν συνολικά τους εργαζόμενους, μέχρι τα βαθιά γεράματα.
• Αν τα μέτρα προχωρήσουν ή όχι, θα εξαρτηθεί από τη στάση μας!
• Αν θα δεχτούμε να σφαγιαστούμε για τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών, ή θα διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει!
• Κανένας δεν επιτρέπεται να περιμένει τη σφαγή του!
• Δεν υποτασσόμαστε στις αξιώσεις της κυβέρνησης, των μονοπωλίων, της ΕΕ!
• Δεν θα παραιτηθούμε από το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή!
• Να βάλουμε φρένο στους σχεδιασμούς για την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης!
• Να αγωνιστούμε για ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα προστατεύει τον εργαζόμενο, θα του εξασφαλίζει αξιοπρεπή και ποιοτική ζωή μετά τον εργασιακό βίο, θα του προσφέρει δωρεάν αναβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας και Περίθαλψης.

Να πλημμυρίσουν οι δρόμοι!

Μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Να προετοιμαστούμε για νέα απεργιακή μάχη!

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στα ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ στις 7 Δεκέμβρη σε όλες τις πόλεις! 

Στην Αθήνα, στις 5.30 μ.μ. στην Ομόνοια!».

Η πρόσφατη πείρα και ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης

 Η πρόσφατη πείρα και ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης

Α

φορμή για το παρακάτω άρθρο στάθηκε το εξής περιστατικό: Σε σεμινάριο Διευθυντών Σχολικών Μονάδων για την «αξιολόγηση», στο Περιστέρι, παρά το γεγονός ότι στο χώρο βρέθηκε αντιπροσωπεία του ΔΣ του Συλλόγου και κάλεσε τους διευθυντές να μην πάρουν μέρος, η πλειοψηφία τους μπήκε συνειδητά να παρακολουθήσει το σεμινάριο. Σημειώνουμε επίσης ότι η ΔΟΕ και οι Σύλλογοι Δασκάλων καλούν τους διευθυντές να μη συμμετέχουν σε διαδικασίες «αξιολόγησης», να αξιοποιούν την απεργία - αποχή που έχει ψηφίσει η ΑΔΕΔΥ γι' αυτές τις περιπτώσεις.

Στις σημερινές συνθήκες, λοιπόν, επιβάλλεται να μας απασχολήσει ιδιαίτερα ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης στο «νέο σχολείο».

Η κυβέρνηση, όλο το προηγούμενο διάστημα, δούλεψε με σταθερότητα πάνω στις κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για το νέο αναβαθμισμένο ρόλο των στελεχών εκπαίδευσης στο πλαίσιο λειτουργίας του «νέου σχολείου».

Ενδεικτικά θυμίζουμε:

Α) Λέει ο ΟΟΣΑ στο δεύτερο παγκόσμιο φόρουμ του για την εκπαίδευση: «Η αποτελεσματική ηγεσία σε αυτόνομα σχολεία παρέχει καλύτερες ευκαιρίες για ποιοτική μάθηση για όλους, συμπεριλαμβανομένης της αναμέτρησης με την πρόκληση της διαφοροποίησης».

Β) Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ευρωπαϊκή Ενωση όπου σε φόρουμ με τίτλο «Εκπαίδευση και Επιχειρήσεις» (2010) υποστηρίζει τα εξής: «Η συνεργασία σχολείων με επιχειρήσεις πέρα από οφέλη έχει και απαιτήσεις για τα σχολεία. Απαιτεί σχολική ηγεσία με όραμα που θα τοποθετεί το σχολείο στην καρδιά μιας ευρείας μαθησιακής κοινότητας, που θα καταλαβαίνει τα οφέλη από τη συνεργασία με τις επιχειρήσεις και που θα δουλεύει για να φέρει νέους συνεργάτες στη ζωή της σχολικής κοινότητας».

Είναι φανερό, λοιπόν, τι στελέχη θέλουν να διαμορφώσουν και ήδη τα πρώτα βήματα έχουν γίνει: Είναι το στέλεχος manager της αυτόνομης και ανταγωνιστικής σχολικής μονάδας που επιβάλλεται να έχει ετοιμότητα, κινητικότητα και κυρίως «ευαισθησία» απέναντι στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων. Αυτοί έχουν αρχίσει ήδη να αναδεικνύονται και να στρατολογούνται από το στρατό των εκπαιδευτικών που υλοποιούν πρόθυμα αυτήν την πολιτική και που καμία σχέση δεν έχουν με την καλοπροαίρετη συμβολή και πρωτοβουλία εκπαιδευτικών για τη μόρφωση, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Να λοιπόν τι εννοούσε η κυβέρνηση το 2010 με το νόμο 3848/2010 σε σχέση με την επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης όταν έλεγε: «Δεν μπορεί να θεωρείται αυτοδίκαιη και αυτόματη η επιλογή του πιο παλιού ως διευθυντή» και ότι κριτήριο για την επιλογή του διευθυντή αποτελούσε η συμφωνία με το «νέο σχολείο».

Εκβιασμοί και αυταρχισμός

Ως ΠΑΜΕ βάζαμε το ζήτημα ότι οι 3 κατηγορίες στελεχών που εμπλέκονται άμεσα με την υλοποίηση της «αξιολόγησης» δηλαδή: Περ. Δ/ντές - Δ/ντές Εκπ/σης - Σχολικοί Σύμβουλοι, δεν μπορεί να είναι μέλη των σωματείων. Ποιος ήταν ο αντίλογος από την πλειοψηφία της ΔΟΕ: «Να μη τους βάλουμε απέναντι. Είναι σώμα από το σώμα μας».

Και φτάσαμε στο διά ταύτα και τι είδαμε;

1. Να έχουμε καταγγελίες κατά συμβούλων και Δ/ντών Εκπ/σης για εκβιασμούς συναδέλφων να προχωρήσουν στην προετοιμασία των διαδικασιών της «αξιολόγησης» (καινοτόμα προγράμματα, portfolio εκπαιδευτικών και μαθητών, συζητήσεις συμβούλων στα σχολεία για την "αξιολόγηση" κ.λπ.). Να έχουμε επίσης, ανά νομό, πάρα πολλές περιπτώσεις αυταρχισμού από τα παραπάνω στελέχη, που από φόβο δεν καταγγέλθηκαν. Να έχουμε τους σχολικούς συμβούλους στα πειραματικά να συντάσσουν κανονικότατα εκθέσεις «αξιολόγησης», με συνεντεύξεις και πολλά άλλα.

2. Είδαμε, επίσης, το «σώμα από το σώμα μας» να πηδάει φράχτες και κάγκελα για να μπει στα σεμινάρια της «αυτοαξιολόγησης» υπό την προστασία των ΜΑΤ και σύννεφων δακρυγόνων.

3. Και όλοι αυτοί που υπερασπίζονταν τα στελέχη εκπαίδευσης εμφανίστηκαν εκ των υστέρων ως «απατημένοι σύζυγοι» να μιλούν για προδότες του κλάδου και άλλα τέτοια.

4. Ακούσαμε σήμερα ότι οι διευθυντές είναι στο πλάι μας σύσσωμοι, γιατί δε συμμετείχαν στα σεμινάρια. Αλήθεια, έτσι είναι; Γιατί έκαναν και κάνουν συνεχώς μαζώξεις σε κάθε πόλη - σε καφετέριες και τσιπουράδικα - προκειμένου να δουν τι θα κάνουν και ποια στάση θα κρατήσουν στα σχολεία τους; Αν ήταν με το σωματείο θα αρκούνταν στη συμμετοχή τους στη ΓΣ και στις αποφάσεις του σωματείου τους.

Είναι φανερό με όλα τα παραπάνω ότι η κυβέρνηση ποντάρει πραγματικά στο νέο ρόλο των στελεχών εκπαίδευσης. Δεν τους αρκεί μόνο να υλοποιούν, αλλά πρέπει να μπαίνουν μπροστά στην εφαρμογή των αντιδραστικών αλλαγών σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Ο ρόλος που τους έχουν αποδώσει, μέσα από τους νόμους για την «αυτοαξιολόγηση» και την «αξιολόγηση» είναι κομβικός: Είναι ο ρόλος του κύριου υπεύθυνου στη διαδικασία της «αξιολόγησης» των εκπαιδευτικών και της σχολικής μονάδας, διαδικασίες οι οποίες συνδέονται τόσο με το μισθολόγιο των εκπαιδευτικών, με τη σύνδεση μισθού - αποδοτικότητας, όσο και με τη λειτουργία, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και τη χρηματοδότηση της σχολικής μονάδας.

Και για όσους θέλουν να εθελοτυφλούν, πιστεύοντας ότι μπορούν ως στελέχη να παίξουν δήθεν «έναν άλλο ρόλο» (ότι μπορούν για παράδειγμα να είναι οι «καλοί διευθυντές»), ας ρίξουν πάλι μια ματιά στα κριτήρια της «αξιολόγησης», τα οποία (σύμφωνα με τους νόμους) δεν είναι αφηρημένα: Είναι η «Εφαρμογή καινοτομιών», η «ανάπτυξη κοινωνικών δραστηριοτήτων» (καθοδηγούμενος εθελοντισμός και σύνδεση με την «τοπική αγορά» και τις ανάγκες της), η «κατανομή εσόδων ανά κατηγορία πηγών και προβλεπόμενης δαπάνης», ο «αριθμός ημερών πραγματοποιηθείσας λειτουργίας του σχολείου», η «χρήση του κτιρίου για δραστηριότητες ή εκδηλώσεις από άλλους φορείς» και «ενέργειες αξιοποίησης πόρων». Αρα σύνδεση με επιχειρήσεις, σχολείο που πληρώνουν οι γονείς, κ.ά.

Κρίσιμα ζητήματα μπροστά μας

Δύο ζητήματα μπαίνουν πλέον επί τάπητος για τα στελέχη εκπαίδευσης και δεν τα βάζει μόνο το ΠΑΜΕ.

Το βάζουν τα καταστατικά των σωματείων, όπου ένα από τα κύρια άρθρα τους αναφέρει ότι «δεν μπορεί να είναι μέλη όσοι αντιστρατεύονται τους σκοπούς του σωματείου και τις αποφάσεις των ΓΣ».

Ετσι, λοιπόν, προκύπτουν τα παρακάτω συμπεράσματα:

• Το στέλεχος της εκπαίδευσης δεν μπορεί να είναι και με τη διοίκηση (εργοδοσία) και με τους συναδέλφους. Ενδιάμεσες λύσεις δεν υπάρχουν. Και όσοι καλοπροαίρετα αναρωτιούνται ότι «αν παραιτηθούμε θα έρθουν άλλοι χειρότεροι» ή «θα έρθουν "manager" όπως τα νοσοκομεία», ας προβληματιστούν: Το θέμα είναι αν θα είναι «γλυκό το βόλι» της «αξιολόγησης» ή αν θα ακυρωθεί το «απόσπασμα» της «αξιολόγησης»;
• Εν τέλει, πρέπει πάνω από το 200ευρω και την ικανοποίηση της χαιρετούρας στο δρόμο: «γεια σου κ. Διευθυντή» να βάλουμε τη συνείδησή μας ως άνθρωποι και ως εκπαιδευτικοί. Γιατί, το να είσαι το όργανο επιβολής μιας εκπαίδευσης που συσκοτίζει τα μυαλά των παιδιών και υπονομεύει το μέλλον τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ που παλεύει για δημόσιο σχολείο που θα υπηρετεί τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των παιδιών του λαού μας και σε αυτή την υπόθεση βλέπει και το ρόλο του.

Κλείνοντας, να θυμίσουμε τι λέγαμε το 2011 (και σήμερα έρχεται με τον πλέον δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα):

«Η στροφή στην αυτόνομη και ανταγωνιστική λειτουργία της σχολικής μονάδας μεταφέρει αντικειμενικά το πεδίο της αντιπαράθεσης "προς τα κάτω", μέσα στο σχολείο, στο Σύλλογο Εκπαιδευτικών, στο Σύλλογο Γονέων, στο 15μελές. Στην πορεία θα διαμορφώνονται "δύο στρατόπεδα»"γύρω από το ζήτημα της εφαρμογής των αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Μάλιστα, προκειμένου να σφυρηλατήσει το δικό της στρατό, η κυβέρνηση καλεί σήμερα τους υποψήφιους διευθυντές να λάβουν υπόψη τους αυτό το νέο τους ρόλο...

Στο βαθμό που θα εξελίσσεται και θα βαθαίνει αυτή η αντιδραστική στροφή στο ρόλο των στελεχών της εκπαίδευσης, προκύπτουν ορισμένα ζητήματα για το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα. Μπορούν να παραμένουν στους κόλπους του τα όργανα άσκησης της αστικής πολιτικής σε κάθε βαθμίδα, από την Περιφερειακή Διεύθυνση μέχρι τη Σχολική Μονάδα; Προκύπτει και κάτι άλλο όμως πιο σημαντικό. Απαιτείται να διευρυνθεί το ρεύμα εκείνων των πρωτοπόρων εκπαιδευτικών, οι οποίοι την "αξιολόγηση" στην εκπαίδευση δεν τη μετράνε με τους στόχους του κεφαλαίου, της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, αλλά με την απαίτηση να ικανοποιείται στις σύγχρονες συνθήκες το δικαίωμα των παιδιών του λαού στη μόρφωση.

Είναι κριτήριο για το πώς κάθε εκπαιδευτικός αντιλαμβάνεται το ρόλο και την αποστολή του ως εκπαιδευτικού και ως παιδαγωγού στις σημερινές συνθήκες».

Τότε - όταν γίνονταν οι επιλογές στελεχών εκπαίδευσης - κάποιοι είχαν βγει στα κεραμίδια μιλώντας «για διωγμό των στελεχών εκπαίδευσης από το ΠΑΜΕ».

Εμείς, ως ΠΑΜΕ, έχουμε αποφασίσει με σιγουριά το δρόμο που θα τραβήξουμε με συνέπεια λόγων και έργων: Το δρόμο της ανασύνταξης του κινήματος. Χωρίς τα κρατικά στελέχη - αξιολογητές στα σωματεία.

Κωνσταντίνος ΠΑΠΛΩΜΑΤΑΣ
Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Περιστερίου «Ελλη Αλεξίου»