τα λενε οι ιδιοι.....Συμφωνία υποταγής στους εκβιαστές / ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΟ EUROGROUP

 Συμφωνία υποταγής στους εκβιαστές / ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΟ EUROGROUP

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΣΗ του ΣΥΡΙΖΑ

Η συμφωνία στην οποία κατέληξε το σημερινό «Eurogroup» συνιστά υποταγή της κυβέρνησης στον εκβιασμό της τρόικας. Η συμφωνία προβλέπει 4μηνη παράταση – όχι απλά της «δανειακής σύμβασης» – αλλά όπως αναφέρεται ρητά, του «προγράμματος», δηλαδή του Μνημονίου. Με τον προκλητικό όρο της «αποφυγής μονομερών ενεργειών» η κυβέρνηση δεσμεύεται να μην καταργήσει κανένα από τα βασικά μέτρα των Μνημονίων και να μην λάβει επίσης κανένα από τα μέτρα του προγράμματος που ενέκρινε στις εκλογές και υποστηρίζει μαζικά ο ελληνικός λαός, χωρίς την άδεια των πιστωτών. 

Τη Δευτέρα κιόλας μάλιστα, καλείται να υποβάλει έναν κοστολογημένο κατάλογο «μεταρρυθμίσεων», που θα πρέπει να κινούνται μέσα στο πνεύμα του Μνημονίου και να υποστεί την ταπεινωτική διαδικασία της αξιολόγησής τους από τους πιστωτές – κηδεμόνες. Ταυτόχρονα, συμφωνήθηκε ότι μέχρι και τα τέλη του Απρίλη θα κριθεί μετά από διαρκείς αξιολογήσεις της τρόικας, το αν θα υπάρξει και ποιο θα είναι το νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, χωρίς τίποτα να μπορεί να προϊδεάσει ότι το περιεχόμενο του δεν θα συνιστά ένα ακόμα Μνημόνιο άγριας λιτότητας.

Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση δεσμεύεται στην επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, χωρίς καμία συγκεκριμένη πρόβλεψη για χαλάρωση των σχετικών υφιστάμενων εξωπραγματικών, ποσοστιαίων στόχων. Ακόμα, αποδέχεται «ντε φάκτο» τη βιωσιμότητα και την κανονική εξυπηρέτηση του δυσβάστακτου χρέους, χωρίς καμία συγκεκριμένη δέσμευση από την τρόικα για χρηματοδότηση το επόμενο διάστημα, γεγονός που γεννά το ερώτημα για το που θα βρεθούν τα απαιτούμενα χρήματα για την εξυπηρέτηση των ασφυκτικών αναγκών του κράτους και τη ματαίωση μιας στάσης πληρωμών. Τέλος, απορρίφθηκε και το αίτημα για ελεύθερη χρησιμοποίηση από την κυβέρνηση του περιβόητου υπολοίπου του δανείου του ΤΧΣ που λήφθηκε το 2012 για τις ελληνικές τράπεζες. 

Τι σημαίνουν πολιτικά όλα αυτά; Σημαίνουν ότι η κυβέρνηση δεν δικαιούται στο ελάχιστο να υποστηρίζει ότι τα Μνημόνια τελείωσαν και ότι η τρόικα φεύγει από τη χώρα. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη και όσο οι κυβερνητικοί απολογητές της νέας συμφωνίας προσπαθούν με φτηνά επικοινωνιακά τρυκ να «κάνουν το άσπρο μαύρο», τόσο εντείνουν την απογοήτευση και τη δυσαρέσκεια του εργαζόμενου λαού. Η κυβέρνηση σήμερα συνυπέγραψε τη ματαίωση της εφαρμογής της εντολής που έλαβε από την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στις 25 Γενάρη, αλλά και των ίδιων των Προγραμματικών της Δηλώσεων, που μόλις πριν λίγες μέρες ψήφισε η νέα Βουλή. Με τη σημερινή συμφωνία έχει ήδη αποδεχθεί μια παράδοση «άνευ όρων» στην τρόικα, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα. 

Η διαδικασία της «διαπραγμάτευσης» με τους πιστωτές σαν μέσο για την ανατροπή της λιτότητας και των Μνημονίων, μέχρι και αυτή την καθοριστική στιγμή της πρώτης συμφωνίας στο «Eurogroup», αποδείχθηκε φιάσκο. Όπως οι κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ εξηγούμε υπομονετικά εδώ και καιρό, φάνηκε στην πράξη ότι δεν υπήρχε καμία πραγματική δυνατότητα διαπραγμάτευσης. 

Ακόμα δυσκολότερη δε, θα είναι από εδώ και στο εξής κάθε απόπειρα διαπραγμάτευσης, μετά και από τη σημερινή άτακτη κυβερνητική υποχώρηση. Πλέον η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί στην πράξη για τους επόμενους μήνες το πλαίσιο του Μνημόνιου, τους ταπεινωτικούς ελέγχους της τρόικας, τη βιωσιμότητα και την κανονική εξυπηρέτηση του χρέους, οπότε τα περιθώρια για «ελιγμούς» και ουσιαστικές διαπραγματευτικές επιτυχίες είναι ακόμα λιγότερα. Η κατάργηση των Μνημονίων και το διώξιμο της τρόικας από τη χώρα ήταν και παραμένει ένας σκοπός που μπορεί να κατακτηθεί μονάχα με «μονομερείς ενέργειες», δηλαδή με τη διαγραφή του χρέους και την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού, σοσιαλιστικού προγράμματος, ικανού να προκαλέσει ένα κύμα αλληλεγγύης και κοινού πολιτικού αγώνα ενάντια στην λιτότητα και τον καπιταλισμό από τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη.

Η Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει την πλήρη διαφωνία της με την υπογραφή της σημερινής συμφωνίας από την κυβέρνηση. Η υπογραφή αυτή, αποτελεί ανοικτή αθέτηση των πολιτικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ έναντι του λαού και παραβίαση των στοιχειωδών ιδρυτικών προγραμματικών θέσεων του κόμματος. Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα τις τελευταίες μέρες, η κυβέρνηση ανταποκρινόμενη στο ομόθυμο αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού θα έπρεπε να είχε σταθεί ανυποχώρητη στις δεσμεύσεις της για άμεση κατάργηση του Μνημονίου και της λιτότητας και να μην θυσιάσει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στο βωμό των εκβιασμών των πιστωτών, ταυτόχρονα συμπληρώνοντας το και χρηματοδοτώντας το μέσα από ένα σχέδιο κοινωνικοποιήσεων των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων.

Καλούμε τους αριστερούς βουλευτές να καταψηφίσουν στη Βουλή την απαράδεκτη συμφωνία. 

Πρέπει να διασαφηνιστεί ότι παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση δεν συνεπάγεται και υποχρέωση υπερψήφισης πολιτικών που στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα και τα δικαιώματα του εργαζόμενου λαού. Όταν τέτοιες πολιτικές έρχονται για έγκριση στο Κοινοβούλιο οι αριστεροί βουλευτές έχουν στοιχειώδη υποχρέωση να τα καταψηφίζουν. 

Καλούμε κάθε αριστερό αγωνιστή σε κοινό, οργανωμένο αγώνα για την άμεση αλλαγή της πολιτικής της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, στην κατεύθυνση της «μονομερούς» εφαρμογής ενός γνήσιου αριστερού, σοσιαλιστικού προγράμματος. Στοιχειώδης πρώτος σταθμός σε αυτό τον αγώνα είναι η διεκδίκηση ενός έκτακτου συνεδρίου του κόμματος, που θα οδηγήσει σε άμεση αλλαγή πολιτικής, αλλά και ηγεσίας.

Σε ρωτάω: Τώρα, τί θα κάνεις;

 Σε ρωτάω: Τώρα, τί θα κάνεις;

Οι κομμουνιστές δεν είμαστε γρουσούζηδες άνθρωποι.

Αλήθεια.

Για την ακρίβεια, είμαστε ό,τι πιο αισιόδοξο κυκλοφορεί εκεί έξω.
Πολλοί δυσκολεύονται ν' αντιληφθούν πως η ορθολογική ανάλυση της πραγματικότητας δε γίνεται ποτέ για να απογοητεύουμε, ούτε γιατί "γκρινιάζουμε για τα πάντα".

Γίνεται γιατί θέλουμε σαν εργαζόμενοι και σα λαός τα πάντα.
Γίνεται γιατί παράγουμε σαν εργαζόμενοι και σα λαός τα πάντα.
Γίνεται γιατί έχουμε στη γκλάβα μας κάτι τόσο αισιόδοξο, κάτι "τόσο απλό, που είναι τόσο δύσκολο να γίνει", που μόνο όποιος δει και κατανοήσει την αλήθεια κατάφατσα μπορεί να συνταχθεί μαζί μας ή να κάνει ένα βήμα προς τα 'κει.

"Δύσκολο..."
Βασικά εύκολο.

Δύσκολο είναι να πείσεις το λαό να ριχτεί στη φωτιά για να το πάρει.
Εσάς. Εσένα.

Είπα να στείλω τίποτα προεκλογικά, αλλά το άφησα για τώρα.
Τώρα είναι που μετράει.

Τώρα είναι που αρχίζουν να παίζονται όλα.

Να "μαλώσω" με κάποιον που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί; Επειδή μέχρι τώρα ψήφιζε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;

Όχι, δε μαλώνω.
Και πρώτος "χαίρομαι που φύγαν οι προηγούμενοι".

Σε ρωτάω όμως και περιμένω απάντηση:
Τώρα τί θα κάνεις;

Τ Ω Ρ Α  Τ Ι  Θ Α  Κ Α Ν Ε Ι Σ;;;

Άκου.
Πρόβλημά μας δεν είναι πως ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόβλημα είναι οι μειωμένες απαιτήσεις σου.
Πρόβλημα είναι ο φόβος σου.
Αυτός ο γαμημένος φόβος σου.
Πρόβλημα είναι που ετοιμάζεσαι να περιμένεις.

ΞΑΝΑ σαν ΟΠΑΔΟΣ, σα ΘΕΑΤΗΣ σε σαπουνόπερα, αν και τί και πότε θα σου "δώσουν".
Αν και τί και πότε ...περισσεύει.

"Και ένα να κάνει από όσα είπε, καλά θα είναι εδώ που μας φτάσανε".
Πόσες φορές μας το 'πες;
Πόσες φορές το λες στον εαυτό σου;

Κανείς όμως δε "κάνει μόνο ένα".
Καμιά κυβέρνηση σε καπιταλιστικό κράτος δε φτιάχνεται για να "κάνει μόνο ένα".

Αν εσύ ΕΠΙΛΕΞΕΙΣ να ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ να δεις αν και πότε θα κάνει ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΝΑ καλό που θεωρείς πως έταξε (λ.χ. βασικό στα 750 ή κατάργηση ΕΝΦΙΑ ή 13η σύνταξη), αυτό θα πάει πακέτο με άλλα 500 αρνητικά που ουσιαστικά το ακυρώνουν.

Το ξέρεις.
Το έχεις ξαναδεί.

Η πρώτη μέρα. 26.
Τί θα προσέξεις; Πού θα δώσεις βάρος;
Τί είναι αυτό που έχει πραγματικά ΣΗΜΑΣΙΑ;

Αν άφησε κωλόχαρτο ο Σαμαράς στο Μαξίμου και τί σημαίνει αυτό;
Αν τήρησε τα αστικά τελετουργικά του και πόσο αυτό δείχνει πως τους φοβάται;
Αν ορκίστηκε πρωθυπουργός χωρίς θρησκευτικό όρκο;

Το συγκλονιστικό για μας, για μένα, ήταν άλλο.
Χτες, την πρώτη μέρα που "η Αριστερά κυβερνά στην Ελλάδα", σκοτώθηκαν 2 Έλληνες στρατιωτικοί ΣΕ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ, στην ΙΣΠΑΝΙΑ.
Και "η Αριστερά που κυβερνά", που προφανώς δε θα πει κανείς πως θα προλάβαινε αυτό να το αποτρέψει, ΔΕ ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΕ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΟ, ΟΥΤΕ ΜΕ ΥΠΑΙΝΙΓΜΟ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ...ΜΕ ΑΣΤΕΡΙΣΚΟ (...για να θυμηθούμε και τον ...Αντρέα):

Μα, γιατί πεθάναν αυτοί οι 2 οικογενειάρχες;
Τί δουλειά είχαν εκεί;
Γιατί πρέπει να τους ακολουθήσουν κι άλλοι;
Ποιός οφελείται ν' ακολουθήσουν κι άλλοι; Ο ...ελληνικός λαός;

Όχι, δε θα αναρωτηθεί κανένα κανάλι για σένα.
Για το κωλόχαρτο θ' ακούς και για τη γειτονιά του Αλέξη.
Και πλέον, να ξέρεις, δε θα αναρωτηθεί ούτε άλλο "εναλλακτικό μέσο".

Ξέμεινες με μένα.
Ξέμεινες με μας.

Συνάδελφε. Φίλε. Αδερφέ.
Άκου.

Οι κομμουνιστές κάτι κέρδισαμε σε αυτές τις εκλογές.
Κέρδισαμε τη δυνατότητα να υπάρχει ΚΑΙ εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση απέναντι στη νέα "αριστερή" κυβέρνηση στα πλαίσια του καπιταλισμού.
Μπορεί να μη κατανοείς πόσο σημαντικό είναι αυτό.
Ίσως όμως στη πορεία αντιληφθείς τί θα σήμαινε να ΜΗΝ υπάρχει κάτι τέτοιο.

Τις μέρες, τις βδομάδες, τους μήνες που έρχονται, το ΚΚΕ θα κάνει ό,τι μπορεί και κοινοβουλευτικά, για να πάρει ο λαός πίσω ό,τι έχασε και ακόμη περισσότερα.
Έχε αυτιά και μάτια ανοιχτά να δεις τις αντιδράσεις.
Μην δικαιολογείς -ξανά- τα αδικαιολόγητα.

Κυρίως όμως θα κάνει ό,τι μπορεί να ΣΗΚΩΘΕΙΣ, να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ο ίδιος.
Χωρίς αυτό, τίποτα. Απλά τίποτα.
Πίστευε στον ΣΥΡΙΖΑ, πίστευε στον ΜΥΡΙΖΑ, έχε το φόβο και τις ενστάσεις σου μαζί.

Σ Η Κ Ω   Ο Μ Ω Σ    Ο Ρ Θ Ι Ο Σ.
ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ. ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ. ΠΑΛΕΨΕ. ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ.
Μ Η Ν  Π Ε Ρ Ι Μ Ε Ν Ε Ι Σ.

ΑΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ - ΠΑΛΕΨΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ.

Σου απλώνουμε το χέρι και σε περιμένουμε.

από mynima-hellas.com via  laikhexousia.blogspot.gr

Όργιο προβοκατόρικης παραπληροφόρησης απ' την ιστοσελίδα 7imeres

 Όργιο προβοκατόρικης παραπληροφόρησης απ' την ιστοσελίδα 7imeres

Πηγή: 902.gr

Η ξεφτίλα ορισμένων δεν έχει όρια. Χτες, «ενημερωτική» ιστοσελίδα δημοσίευσε προβοκατόρικο ρεπορτάζ με τίτλο: «"Μαυροκόκκινη Συμμαχία" κατά του εθελοντισμού στην Περιφέρεια», το οποίο ανέφερε: «Περίεργη "σύμπλευση" του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής στο Περιφερειακό Συμβούλιο κατά του εθελοντικού προγράμματος "Ευρώπη για τους Πολίτες", 2014-2020. Τι συνδέει το ΚΚΕ και τη Χρυσή Αυγή».

Τι έγινε στην πραγματικότητα;

Χτες, 19 Φλεβάρη, οι εκλεγμένοι του ΚΚΕ στην Περιφέρεια καταψήφισαν ένα πρόγραμμα, που, με την προβιά του εθελοντισμού, έρχεται να ξεκινήσει την εφαρμογή του προγράμματος «Ευρώπη 2014-2020», το οποίο ανάμεσα σε πολλά άλλα προβλέπει τη χρηματοδότηση δράσεων για εκδηλώσεις που εξισώνουν τον κομμουνισμό με το φασισμό. 

Ένα πρόγραμμα το οποίο -ω, του θαύματος!- το είχε καταψηφίσει στην Ευρωβουλή μαζί με τους ευρωβουλευτές του ΚΚΕ και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής, το Νοέμβρη του 2013... Το πρόγραμμα καταψηφίστηκε, επίσης, και από άλλους περιφερειακούς συμβούλους, όπως για παράδειγμα από την περιφερειακή σύμβουλο του ΣΥΡΙΖΑ, Φλ. Νικολιδάκη, ενώ και περιφερειακοί σύμβουλοι της διοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ έφυγαν από την αίθουσα για να μην το ψηφίσουν...

Μάλλον, λοιπόν, τα σαΐνια του portal «Επτά Ημέρες» δεν το μελέτησαν καλά το πράμα. Αποτέλεσμα; Να τρολάρουν την ίδια τους τη βρώμικη προβοκάτσια...

Replay

 Replay

Τό 'χω ξαναδεί αυτό το εργο.
Πολλές φορές, το 'χω βαρεθεί...

Ηταν απέναντι πάλι οι ίδιες φάτσες.
Στεγνές, ψυχρές, παγερά αδιάφορες για το αν ζεις ή αν πεθαίνεις. Καλοπληρωμένοι άξιοι υπάλληλοι της εξουσίας των ευρωπαϊκών κολοσσών των επιχειρήσεων, με αποστολή τη σωτηρία ενός κόσμου που τρίζει.
Με την ίδια διάθεση.
"Θα δούμε, θα εξετάσουμε, θα κρίνουμε με βάση τα υπογραμμένα, τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα..."
"Συμφωνήσαμε να υπάρχει έλεγχος...Τη Δευτέρα, σε ένα μήνα, σε τέσσερις μήνες", "...η Ελλάδα συμφωνεί να φέρει λίστα μεταρρυθμίσεων σε 2 μέρες. Θα την εξετάσουμε και αν είναι όπως πρέπει τότε ειναι δυνατό να ξεκινήσει μια διαπραγμάτευση..."

Ένοιωθα πάλι το ίδιο σφίξιμο στο στομάχι.
"Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως.

Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012."

Ψυχροί, κυνικοί, αδιάφοροι. Η ΕΕ θηλιά στο λαιμό μας...
Τι κοινό μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σ'αυτούς και το λαό;
Για ποιο πράγμα ψάχναμε μια "αμοιβαία επωφελή συμφωνία";
Σε τι μπορούσαμε να τα βρούμε μ'αυτούς;
Σε τι συμφωνούμε;
Τι διαπραγματευόμαστε; Τη σωτηρία μας ή τη σωτηρία τους;
Σε τίνος γήπεδο παίζουμε;


Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η κυβέρνηση είχε τις καλύτερες προθέσεις.
Εστω ότι εκπροσωπεί(εκτός των άλλων που η ίδια δέχεται) το κομμάτι του λαού που υποφέρει. Ας πούμε τον άνεργο. Έστω...

Και κάθεσαι εσύ ο άνεργος, και μαζί σου όλοι οι άνεργοι απέναντι στον Ντάισενμπλουμ...
Τι είσαι υποχρεωμένος να του ζητήσεις;
Μα τι άλλο;
Το λιγότερο που θα ζητήσεις είναι να έχεις το δικαίωμα να ζήσεις.
Δηλαδή, να έχεις επίδομα κοντά στον κατώτερο, των 751 όπως λέει η κυβέρνηση, και όχι 350 που είναι τώρα.
Όπως φυσικά και να παίρνεις το επίδομα σε όλη τη διάρκεια της ανεργίας, και βέβαια να το παίρνουν όλοι οι άνεργοι και όχι το 15-20% που το παίρνει τώρα.
Και βεβαια να σου βρούν δουλειά, να σταματήσει το μαρτύριο της ανεργίας.
Είναι παράλογο να ζητάς να ζήσεις; Να επιβιώσεις απλά, όχι κάτι παραπάνω...

 Και τι απάντηση μπορεί να πάρεις; Τι θα θέλει ο εκπρόσωπος των μεγάλων εταιρειών που το μόνο που τις νοιάζει είναι τα κέρδη τους και η επιβίωση στον ανταγωνισμό σε συνθήκες τρομερής καπιταλιστικής κρίσης;
Μα φυσικά να κόψεις κάτι ακόμη, να πάει το επίδομα στα 300, να το παίρνεις ακόμη λιγότερους μήνες από 12, να το παίρνουν ακόμη λιγώτεροι με ακόμα πιο δύσκολες "προϋποθέσεις". Και βέβαια κανένα ενδιαφέρον δεν έχει να ξαναβρεις δουλειά, αφου η μεγάλη ανεργία είναι που τσακίζει το μεροκάματο όπως βολεύει τα μονοπώλια. Υπερπροσφορά εργατικών χεριών και εργασίας  σημαίνει πτώση της τιμής της.

Σε τι μπορείτε να τα βρείτε;
Ο λαός ζητάει να πάρει, έστω κάτι όπως λέει η άποψη που ψήφισε αυτή την κυβέρνηση. Έχει ανάγκη να πάρει πολλά αλλά σίγουρα να πάρει κάτι.
Οι απέναντι, οι Ντάισενμπλουμ, Σόιμπλε, Λαγκάρντ και σία, δηλαδή τα μονοπώλια έχουν ανάγκη να μας πάρουν κάτι ακόμα. Ζητούν καθαρά να συνεχιστούν οι "μεταρρυθμίσεις", να συνεχιστεί η λεηλασία, να δώσουμε κι άλλα.
Που μπορούμε να συμφωνήσουμε;
Ποιο κοινό σημείο υπάρχει;
Αν ζητούσε ο λαός 10 και του έδιναν 1 θα μπορούσε να βρεθεί μια κοινή λύση κάπου στη διαδρομή από το 1 μέχρι το 10. Οταν όμως ο λαός ζητάει να πάρει 10 και ζητούν και οι αντίπαλοί του να του πάρουν 10 σε ποιο σημείο μπορούν να τα βρούν;

Ομως δεν είναι έτσι κι αλλιώς όπως λέει η νέα "καλή" κυβέρνηση.
Τα λέει μπερδεμένα. Και με το λαό, και με τον άνεργο και με την υγιή επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα γίνεται; Ειδικά μεσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης; Kαι με την ΕΕ και τους νόμους της να σφίγγει το λουρί των εκβιασμων; Είναι δυνατό;

Τό 'χω ξαναδεί αυτό το έργο.
Με τους υπουργούς Οικονομικών ιδρωμένους, ένοχους απέναντι στο λαό, να προσπαθούν να μας πείσουν για το θρίαμβο που "επιτεύχθηκε". Για τη σελίδα που γύρισε η χώρα... Για τη μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης.

Τη Δευτέρα η Ελλάδα θα καταθέσει λίστα μεταρρυθμίσεων. Νέων μέτρων που δε θα είναι μέτρα αλλά κάτι άλλο. Για όλα υπάρχει μια καλή κατάλληλη λέξη.
Για το καλό της ¨οικονομίας", της εύρυθμης λειτουργίας των Τραπεζών...
Για τη σταθερότητα...
Ποιανού πράγματος; Της μιζέριας και της δυστυχίας που ζούμε όλα αυτά τα χρόνια;

Έφτασε η ώρα της αλήθειας λοιπόν. Αυτής που περιγράφεται με πολλά ψέμματα και μισόλογα.
Τό 'χουμε ξαναδεί όλοι αυτό το έργο.
Με το κεφάλι ψηλά ή χαμηλά. Με ανάσα αξιοπρέπειας ή χωρίς.

Ψηλά το κεφάλι παιδιά. Ο αγώνας συνεχίζεται.
Ας δούμε καθαρά ποιοί είναι απέναντί μας.
Η Δευτέρα είναι ήδη εδώ.
Οπως και το "κοινό ευρωπαικό μας σπίτι"...

Linkwithin

OΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ EUROGROUP

 OΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ EUROGROUP

20/2/2015

Το μνημόνιο χωρίς όνομα που προετοιμάζει το νεο μνημόνιο με άλλο όνομα.

-Δείτε το νέο αλυσόδεμα της χώρας χωρίς τους πανηγυρισμούς. 
-Και χωρίς επεξηγήσεις και σχόλια γίνεται κατανοητό που μας οδηγεί. 
-Όλες οι μεγάλες και βασικές προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

«Το Eurogroup επαναλαμβάνει την εκτίμησή του για τις αξιοσημείωτες προσπάθειες προσαρμογής οι οποίες ανελήφθησαν από την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό τα τελευταία χρόνια.

Κατά τη διάρκεια των λίγων τελευταίων εβδομάδων διεξαγάγαμε, από κοινού με τους θεσμούς, έναν εντατικό και εποικοδομητικό διάλογο με τις νέες ελληνικές αρχές και καταλήξαμε σε μια κοινή θέση σήμερα.

Το Γιούρογκρουπ σημειώνει, στο πλαίσιο της υπάρχουσας διευθέτησης, το αίτημα των ελληνικών αρχών για την παράταση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA), η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων.

Ο σκοπός της παράτασης αυτής είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης στη βάση των όρων της τρέχουσας διευθέτησης, με την καλύτερη δυνατή χρήση της δεδομένης ευελιξίας η οποία θα εξετασθεί από κοινού με τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς. Αυτή η παράταση θα γεφυρώσει το χρόνο που θα απαιτηθεί για τις συζητήσεις για μια ενδεχόμενη διάδοχη διευθέτηση ανάμεσα στο Γιούρογκρουπ, τους θεσμούς και την Ελλάδα.

Οι ελληνικές αρχές θα παρουσιάσουν έναν πρώτο κατάλογο μεταρρυθμιστικών μέτρων, επί τη βάση της τρέχουσας συμφωνίας, ως το τέλος της Δευτέρας 23ης Φεβρουαρίου (2015). Οι θεσμοί θα εκφέρουν μια πρώτη άποψη για το εάν αυτή είναι επαρκώς συνεκτική ώστε να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο εκκίνησης για την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Ο κατάλογος αυτός θα διευκρινιστεί περαιτέρω και κατόπιν θα συμφωνηθεί με τους θεσμούς ως τα τέλη του Απριλίου.

Μόνον η έγκριση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του παραταθέντος προγράμματος από τους θεσμούς θα επιτρέψει με τη σειρά του την οποιαδήποτε εκταμίευση της εναπομείνασας δόσης από το τρέχον πρόγραμμα του ΕΤΧΣ και την μεταφορά των κερδών του 2014 από το πρόγραμμα SMP. Αμφότερες υπόκεινται στην έγκριση του Γιούρογκρουπ.

Ενόψει της αξιολόγησης από τους θεσμούς η Ευρωομάδα συμφωνεί ότι τα κεφάλαια, τα οποία είναι ως τώρα διαθέσιμα στο ΤΧΣ, θα πρέπει να διακρατηθούν από τον ΕΤΧΣ, άνευ δικαιώματος τρίτων, για τη διάρκεια της παράτασης της MFFA. Τα κεφάλαια θα συνεχίσουν να είναι διαθέσιμα κατά τη διάρκεια της παράτασης της MFFA και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τα κόστη ανακεφαλαιοποίησης και εκκαθάρισης τραπεζών. Θα μπορούν να εκταμιευθούν κατόπιν αιτήματος με απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας / του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού.

Υπό αυτό το φως καλωσορίζουμε τη δέσμευση των ελληνικών αρχών να συνεργαστούν στενά με τους ευρωπαϊκούς και τους διεθνείς θεσμούς και εταίρους. Σε αυτό το πλαίσιο, υπενθυμίζουμε την ανεξαρτησία της ΕΚΤ. Συμφωνήσαμε επίσης ότι το ΔΝΤ θα συνεχίσει να διαδραματίζει τον δικό του ρόλο.

Οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν τη σθεναρή δέσμευσή τους σε μια ευρύτερη και βαθύτερη διαδικασία εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα αποσκοπεί στην διαρκή βελτίωση των προοπτικών ανάπτυξης και απασχόλησης, τη διασφάλιση της σταθερότητας και της ανθεκτικότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα και της προαγωγής της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι αρχές δεσμεύονται στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί εδώ και πολύ καιρό για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημοσίου τομέα. Σε αυτό το πλαίσιο οι ελληνικές αρχές ανέλαβαν την ευθύνη να χρησιμοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τη συνεχιζόμενη παροχή τεχνικής βοήθειας.

Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως.

Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012. Οι θεσμοί, σε ό,τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015.

Με δεδομένες αυτές τις δεσμεύσεις καλωσορίζουμε το ότι σε έναν αριθμό πεδίων, οι ελληνικές πολιτικές προτεραιότητες μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση και την καλύτερη εφαρμογή της τρέχουσας διευθέτησης. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς.

Βάσει του αιτήματος, των δεσμεύσεων των ελληνικών αρχών, των γνωμοδοτήσεων των θεσμών και τη σημερινή συμφωνία, θα ξεκινήσουμε τις εθνικές διαδικασίες με σκοπό να καταλήξουμε σε μια οριστική απόφαση για την παράταση της τρέχουσας Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης του ΕΤΧΣ για έως και τέσσερις μήνες από το διοικητικό συμβούλιο του ΕΤΧΣ. Επίσης καλούμε τους θεσμούς και τις ελληνικές αρχές να ξαναρχίσουν αμέσως το έργο τους που θα επιτρέψει την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Παραμένουμε δεσμευμένοι στη χορήγηση επαρκούς στήριξης στην Ελλάδα ωσότου ανακτήσει πλήρη πρόσβαση στις αγορές εφόσον τηρήσει τις δεσμεύσεις εντός του συμφωνημένου πλαισίου».

Τι διαπραγματεύεται αυτός που δεν διαπραγματεύεται;

21/02/2015 / 2310net

Ενώ οι διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς μετά την συμφωνία στο Eurogroup, είναι σημαντικό να συλλογιστούμε ορισμένες ουσιαστικές πτυχές της διαπραγμάτευσης και της ασκούμενης πολιτικής, με κρύο μυαλό και ψυχραιμία.

Καταρχάς πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν προσπάθησε να διαπραγματευτεί. Όχι μόνο σε επίπεδο επικοινωνίας και συμβολισμού, αλλά και προσπαθώντας να περάσει κάποια στοιχεία της πολιτικής της τα οποία θεωρούσε σημαντικά διαφορετικά από αυτά των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μπορεί το αίτημα για διαγραφή του χρέους να έφυγε από το τραπέζι αμέσως μόλις ορκίστηκε η κυβέρνηση, αλλά κάποια προσπάθεια να παρθούν κάποιες διαφορετικές αποφάσεις έμεινε. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις που αποδέχονταν χωρίς δεύτερη κουβέντα τις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες, αυτή η κυβέρνηση προσπάθησε να αντισταθεί στις πιο ακραίες από τις έτσι κι αλλιώς ακραίες επιταγές των «εταίρων».

Η διαπραγματευτική τακτική είχε από την αρχή πολλαπλή κατεύθυνση: Ως προς το εσωτερικό, αυτό που κυριαρχούσε ήταν η εμπέδωση της σιγουριάς ότι πλέον έχουμε μια κυβέρνηση που κατανοεί την εξαθλίωση του λαού και προσπαθεί μέσα στα συγκεκριμένα, στενά, ευρωπαϊκά πλαίσια να πετύχει μια καλύτερη μέρα για αυτόν. Αυτό ενισχύθηκε από τις συμβολικές κινήσεις (χειραψία με Ντάισεμπλουμ και άλλα) οι οποίες έδωσαν μια αίσθηση ότι πράγματι κάτι διαφορετικό συμβαίνει κι ας μην γνωρίζουμε τι είναι αυτό και εκφράστηκε με το λαό στους δρόμους να ανασαίνει αξιοπρέπεια.

Ως προς το εξωτερικό, η διαπραγματευτική τακτική είχε τρία σκέλη: το πρώτο αφορούσε τις αναφορές Τσίπρα στον λαό που αποφάσισε και την δημοκρατική Ευρώπη που πρέπει να τον ακούσει γιατί η Ελλάδα είναι ισότιμο μέλος της. Το δεύτερο στις γνώσεις και τις προτάσεις του Βαρουφάκη που στα αυτιά των ευρωπαίων τεχνοκρατών φαντάζουν λογικές και όχι εξωπραγματικές και το τρίτο στην παράλληλη διπλωματία με ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία, μήπως φοβηθούν οι ευρωπαίοι εταίροι ότι μπορούν να βρεθούν αλλού πηγές χρηματοδότησης. Ωστόσο στην φούρια της η κυβέρνηση να προετοιμάσει μια σωστή διαπραγμάτευση ξέχασε πως κάποια πράγματα δεν είναι διαπραγματεύσιμα.

Πρώτα και κύρια η ίδια η ιδέα της δημοκρατίας δεν είναι, όπως θα έλεγε και ο Τσίπρας, φετίχ στην ΕΕ. Πότε μπόρεσε μια δημοκρατική επιλογή ενός λαού να αντιστρέψει μια ευρωπαϊκή κατεύθυνση; Μην ξεχνάμε ότι στο άκουσμα της λέξης «δημοψήφισμα» οι ευρωπαϊκοί θεσμοί βγάζουν σπυριά. Ολόκληρη η ιστορία της ΕΕ δείχνει πως όταν παλεύουν αγορές και λαοί, η όποια δημοκρατία υπάρχει εκπαραθυρώνεται χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Γιουνκέρ δεν είχε δηλώσει ότι οι λαοί δεν έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν ενάντια στις ευρωπαϊκές συνθήκες; Μην ξεχνάμε επίσης, ότι η ΕΕ είναι ένας τόσο δημοκρατικός θεσμός που έστησε ναζιστική κυβέρνηση στην Ουκρανία για να ικανοποιήσει τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ισχυρότερων ευρωπαϊκών χωρών. Όσο για την δημοκρατική ευαισθησία θεσμών όπως το ΔΝΤ, το οποίο είναι κι αυτό «εταίρος» μας, καλύτερα να μην αναφέρουμε τίποτα γιατί δεν θα ξέρουμε από που να ξεκινήσουμε.

Το ίδιο και αναφορικά με την δήθεν ισότιμη στάση της Ελλάδας στην ΕΕ. Αυτή υπάρχει μόνο θεωρητικά. Στην πράξη όλοι ξέρουμε, και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, ότι οι σχέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ δεν ήταν ποτέ ισότιμες. Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι κουμάντο κάνει η Γερμανία.

Ως προς το δεύτερο σκέλος της διαπραγματευτικής τακτικής, αυτό δηλαδή της  λογικής των ελληνικών προτάσεων, από την πρώτη μέρα των διαπραγματεύσεων μέχρι την τελευταία, η ελληνική πλευρά αφαιρούσε αιτήματα από το τραπέζι, προσπαθούσε να λειάνει την στάση της, μετατρέποντας ακόμα και το πρόγραμμα γέφυρα σε αίτηση παράτασης του προγράμματος, πότε παίζοντας με τις λέξεις και πότε με τη νοημοσύνη του λαού. Αποτέλεσμα ήταν να πανηγυρίζει για την παράταση του προγράμματος αφού είχε επίγνωση ότι το μόνο που θα μπορούσε να πετύχει ήταν να μην ενταχθούν σε αυτό για τους επόμενους τέσσερις μήνες τα πολύ ακραία μέτρα που αρχικά ζητούνταν.

Τέλος, οι προσπάθειες να βρεθούν από αλλού χρήματα ήταν τόσο απελπιστικά αδιέξοδες που φαντάζομαι ούτε καν μπήκε κανείς στον κόπο να το σκεφτεί σοβαρά. Το αυτί κανενός δεν πρέπει να ίδρωσε ούτε από τις επαφές Κοτζιά με τη Ρωσία ούτε από τα κινέζικα που μίλησε ο Τσίπρας υποδεχόμενος τον κινέζικο στόλο.

Το πρόβλημα με αυτή την κυβέρνηση δεν είναι ότι δεν διαπραγματεύτηκε. Το πρόβλημα είναι ότι συνειδητά ή ασυνείδητα μπήκε σε μια διαδικασία να αγνοήσει ότι αυτά που θεωρούσε σημαντικά στοιχεία στην διαπραγμάτευσή της δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Το σχέδιο της να ζητήσει αλλαγή πολιτικής από μια ΕΕ και μια Ευρωζώνη που λειτουργεί με βάση συγκεκριμένους κανόνες, δηλαδή έναν υπερεθνικό οργανισμό για τον οποίο τα νεοφιλελεύθερης έμπνευσης μνημόνια δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας, ήταν καταδικασμένο να πεθάνει εν τη γενέσει του. Το γνώριζαν και έστησαν για επικοινωνιακούς λόγους την διαπραγμάτευση; Πίστευαν πραγματικά στην δυνατότητα πολιτικής αλλαγής; Δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Η κριτική που πρέπει να γίνει στην κυβέρνηση δεν είναι ότι δεν διαπραγματεύτηκε. Δεν είναι καν ότι υποχώρησε από τις προεκλογικές της εξαγγελίες. Αυτό ήταν αναμενόμενο για όποιον έχει στοιχειώδη λογική και γνώση των πραγμάτων. Η κριτική που πρέπει να γίνει είναι ότι προσπάθησε να πείσει ότι γίνεται να είμαστε και μέσα στην ΕΕ και μέσα στο ευρώ και παράλληλα να μην έχουμε δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Το πρόβλημα είναι ότι προσπάθησε να πείσει ότι ίσως είναι δυνατό να κάνουμε καλύτερη και πιο φιλολαϊκή την ΕΕ. Ότι μπορούμε και να είμαστε μέσα στην ΕΕ και να ασκούμε εθνική πολιτική. Κριτική πρέπει να της γίνει γιατί εγκλώβισε Αριστερό και προοδευτικό κόσμο στην ψευδαίσθηση ότι η ΕΕ μας είναι απαραίτητη. Το πρόβλημα, λοιπόν, με αυτή την κυβέρνηση είναι ότι δεν διαπραγματεύεται ούτε την θέση της χώρας στην ΕΕ, ούτε την προτεραιότητα των θεσμών, των τραπεζών, του κεφαλαίου, των ελίτ, του ευρώ έναντι του λαού.

Το πραγματικά πολιτικό ζήτημα που πρέπει να ανοίξει με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις είναι ότι το τέλος των μνημονίων και των αντίστοιχων εφαρμοζόμενων πολιτικών είναι η έξοδος από την ΕΕ και τους θεσμούς της.  Και αυτό η συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν το διαπραγματεύεται καν…

Εδώ είναι Βαλκάνια

 Εδώ είναι Βαλκάνια

Η εφ' όλης της ύλης απελευθέρωσή μας από την Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ζήτημα επιβίωσης. Αν παρατείνουμε την παρουσία μας σε αυτή την αρένα, κάθε μας χειρονομία μας θα έχει το χαρακτήρα αυτοχειρίας.

2. Μυαλά δεύτερης κατηγορίας, προτεστάντες, επαίρονται ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να μας αποβλακώσουν και να μας χειραγωγήσουν. Οπως όλοι οι παλιάνθρωποι, φροντίζουν να διαλέγουν τους λακέδες που θα τους κάνουν καλύτερα τη δουλειά, τα ελαττώματα των οποίων παρουσιάζουν ως αρετές. Πρόκειται για εργασία επίπονη και σκληρή, αλλά στο τέλος δεν κερδίζουν την πολυπόθητη ισορροπία.

3. Δεν βλέπω αντίθεση ανάμεσα σ' εμάς και τους Ευρωπαίους, αλλά αντίσταση, της οποίας αποστολή είναι να αποκλείσει κάθε ξένη παρέμβαση και να πραγματοποιήσει μια μετάβαση πνευματική με κατάληξη την ελευθερία.

4. Η Ευρώπη είναι η τελευταία τραπεζική ψευδαίσθηση, η βεντέτα του κεφαλαίου. Κατάφερε, παρ' όλες τις άλυτες ανισότητες που την καθορίζουν, να παραμυθιάσει ένα μεγάλο τμήμα των λαών της ότι θα συμμετέχει στη μοιρασιά των κερδών.

5. Αποσαρκωμένος και αποπνευματοποιημένος, ο Σόιμπλε μας υπονομεύει. Μετά από τέτοια επίθεση μίσους εναντίον μας, τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε; Ηρθε η ώρα ο καθένας μας να πάψει να είναι σιωπηλός, διακριτικός, θύμα με τραγική κατάληξη. Οπως ο Σόιμπλε δεν φοβάται να μας διασύρει, έτσι κι εμείς πρέπει να αντιτάξουμε τον ανυπότακτο χαρακτήρα μας για όλη την ασέβεια που επέδειξε.

6. Οι πολυάριθμοι λακέδες - κόλακες της Ευρωπαϊκής Ενωσης διαδίδουν σε όλους τους τόνους πως υπάρχουν σενάρια - τα οποία γράφτηκαν πίσω από την πλάτη μας - που περιμένουν την έγκρισή μας. Προσβάλλεται έτσι ένας ολόκληρος λαός που στέκεται στα όρια της απόρριψης και δεν επιθυμεί να είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της τυραννίας. Δεν υπάρχει άλλο σενάριο για τη ζωή μας, εκτός από αυτό που γράφουμε εμείς.

7. Η ζωή πρέπει να μας αποδοθεί όπως είναι, ατόφια, προϊόν των επιθυμιών μας και όχι όπως την εμφανίζει ο συρφετός των απολογητών της ευρωπαϊκής ιδέας. Ολα αυτά τα χρόνια δεν γνωρίσαμε παρά αυστηρές διατάξεις και κρίσεις σε βάρος μας, γνωρίζοντας ότι οι αποφάσεις τους είναι ατιμώρητες.

8. Ναι, για μία ακόμη φορά η πορεία μας είναι κόντρα στο ρεύμα, γι' αυτό είναι δύσκολη. Αλλά βρισκόμαστε πίσω από το θίασο, εκεί ακριβώς που σκεπάζουν την αλήθεια σαν κάτι ανίερο. Τους κοιτάμε όλους πώς ετοιμάζουν τους λόγους τους στα παρασκήνια, πώς μιμούνται τους Ευρωπαίους στη λεπτομέρεια.

9. Το κοινωνικό παιχνίδι αποφάσισε ότι πρόεδρος της ακαταμάχητης Δημοκρατίας μας θα είναι ο Προκόπης Παυλόπουλος. Ο εν λόγω είναι σίγουρο πως δεν θα μας απασχολεί ιδιαίτερα, αντιθέτως θα μας διασκεδάζει με την απάθειά του. Οι κύκλοι της κυβέρνησης απέφυγαν με νυσταλέα σκέψη τον άνθρωπο - αφρό Αβραμόπουλο, που είχε διαφημιστεί όσο κανείς άλλος για υποψήφιος Πρόεδρος. Ο ίδιος, παγόνι της πολιτικής σκηνής, μάσησε στα λόγια ότι μπορεί να είχε αυτή την τιμή, και υπολόγιζε, κοντόφθαλμος, σ' ένα εκθαμβωτικό μεγαλειώδες σκηνικό όπου θα αεροβατούσε ευτυχισμένος, κυρίως σεβάσμιος. Αμ δε! Με μια απόφαση στην οποία περισσεύει η υποκρισία, δεν έμειναν περιθώρια σοβαρότητας. Τον σίγουρο Αβραμόπουλο αντικατέστησε ο κύριος Προκόπης, που θα βιώσει ατομική ευτυχία, στη δική του πραγματικότητα. Ο οίκτος θα είναι από δω και στο εξής ο συνοδός του Προέδρου, όπως ακριβώς συνέβη με τον προηγούμενο, αφού η παρουσία του είναι άνευ ουσίας - αλλά, όπως λέει και ο λαός μας, κάποιος έπρεπε να κάνει κι αυτή τη δουλειά.

Γιώργος Κακουλίδης

Ριζοσπάστης

Διεθνείς ανταγωνισμοί με αφορμή την αντιμετώπιση του «αποπληθωρισμού»

Διεθνείς ανταγωνισμοί με αφορμή την αντιμετώπιση του «αποπληθωρισμού»

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζακ Λιου, σύμφωνα με το πρακτορείο «Ρόιτερς», με δεδομένη την τάση αντιμετώπισης του αποπληθωρισμού από πολλά ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και βεβαίως την Ευρωζώνη, είπε στη Σύνοδο του «G20»: «Είμαστε αποφασισμένοι να διασφαλίσουμε πως οι Αμερικανοί εργάτες και εταιρείες θα παίζουν επί ίσοις όροις και ότι καμία χώρα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τη συναλλαγματική ισοτιμία ώστε να αυξήσει τις εξαγωγές». Σε ρεπορτάζ της «Καθημερινής» για τη Σύνοδο του «G20», αναφέρεται ότι ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ προειδοποίησε τους εταίρους του να μην προχωρήσουν σε νομισματικό πόλεμο μέσω ανταγωνιστικών υποτιμήσεων των εθνικών νομισμάτων, με στόχο την ενίσχυση των εξαγωγών.
Τον αποπληθωρισμό επιδιώκει να αντιμετωπίσει και η Κίνα, σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ των αστικών ΜΜΕ. Το Γενάρη ο πληθωρισμός στην Κίνα έπεσε στο 0,8%. Οι αποπληθωριστικές πιέσεις ενισχύονται από την υποχώρηση της κινεζικής αγοράς ακινήτων, την πλεονάζουσα παραγωγή των κινεζικών εργοστασίων, αλλά και την πτώση των τιμών πετρελαίου. Το τελευταίο τρίμηνο, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας έχει χαλαρώσει με συγκεκριμένες ενέργειες τη νομισματική πολιτική της, ενώ πρόσφατα δήλωσε ότι θα διατηρήσει τα επίπεδα ρευστότητας στο κατάλληλο επίπεδο, ώστε να υποστηρίξει την ανάπτυξη. Πράγματι, το Σεπτέμβρη του 2014, η Τράπεζα της Κίνας προχώρησε σε τόνωση της ρευστότητας στις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, στις οποίες διοχέτευσε συνολικά 500 δισ. γουάν (ποσό αντίστοιχο των 81 δισ. δολαρίων) υπό τη μορφή φθηνών δανείων και για χρονικό διάστημα τριών μηνών. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησε να αντιμετωπίσει το βραδύτερο από το αναμενόμενο ρυθμό ανάπτυξης. Στη συνέχεια, για τον ίδιο λόγο, η Τράπεζα της Κίνας προχώρησε στην πρώτη, μετά από δύο χρόνια, μείωση επιτοκίων του γουάν. Επίσης, η Τράπεζα της Κίνας αποφάσισε να μειώσει το ποσοστό των καταθέσεων που οφείλουν να διατηρούν οι κινεζικές τράπεζες σ' αυτήν, αυξάνοντας τη ρευστότητα.

Νομισματικός πόλεμος

Γιατί οι ΗΠΑ μέσω του υπουργού Οικονομικών έκαναν αυτή την οργισμένη παρέμβαση, που είναι μια ακόμη έκφραση των οξύτατων ανταγωνισμών; Τα μέτρα ενίσχυσης του πληθωρισμού μειώνουν την αξία των νομισμάτων, φτηναίνουν το χρήμα δηλαδή, στην ισοτιμία τους με το δολάριο. Αν το δούμε αντίστροφα, το δολάριο, σε σχέση με το ευρώ, το γουάν, το γιεν, κ.λπ. γίνεται πιο ακριβό. Τι επίδραση έχει αυτό; Να μπορούν να ενισχύονται οι εξαγωγές των καπιταλιστικών οικονομιών με φτηνό νόμισμα, έναντι των εξαγωγών των ΗΠΑ με το ακριβό δολάριο. Η δυσκολία εξαγωγών των αμερικανικών εμπορευμάτων λειτουργεί αρνητικά στην ανάπτυξη της καπιταλιστικής τους οικονομίας, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με τις καπιταλιστικές οικονομίες με φτηνό νόμισμα.
Βεβαίως, όλ' αυτά δε σημαίνουν ότι αυτές οι τάσεις είναι μονοσήμαντες. Για παράδειγμα, μπορεί να ευνοούνται οι εξαγωγές των καπιταλιστικών οικονομιών με φτηνό χρήμα, αλλά το αντίθετο συμβαίνει με τις εισαγωγές αφού χρειάζονται περισσότερο χρήμα για την εισαγωγή εμπορευμάτων, άρα έχουν μεγαλύτερο κόστος, είναι πιο ακριβά, με δεδομένο ότι οι συναλλαγές γίνονται με δολάριο ως διεθνές νόμισμα.
Υπάρχει ακόμη μία παράμετρος. Η επιβράδυνση, η στασιμότητα, η ύφεση, στις καπιταλιστικές οικονομίες, δεν αυξάνουν τις εισαγωγές εμπορευμάτων αφού δεν υπάρχει ζήτηση, δεν υπάρχει κατανάλωση. Ούτε μέσων παραγωγής, ούτε αντικειμένων κατανάλωσης.
Βεβαίως, αυτή είναι η μία πλευρά, δηλαδή της σχέσης του φτηνού ή ακριβού χρήματος με το εμπόριο, εξαγωγές - εισαγωγές. Υπάρχει όμως και η σχέση με την κίνηση του κεφαλαίου.

Επιδράσεις στην κίνηση κεφαλαίων

Εγραψε το «Bloomberg»: «Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν συνηθίζουν να εμπλέκονται σε πολέμους. Αλλά (...) επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα για τις οικονομίες τους, κάθε κεντρικός τραπεζίτης, αλλά και χώρα, χρησιμοποιεί την ισοτιμία του εθνικού του νομίσματος ως όπλο.
Οι περισσότεροι αξιωματούχοι στοχεύουν σε ένα "φθηνό νόμισμα", ώστε να είναι ελκυστικό το κόστος των εξαγωγών, τονώνοντας έτσι την επιχειρηματική δραστηριότητα στην εγχώρια οικονομία. Οταν αντιδρούν άλλες χώρες σε τέτοιες κινήσεις, τότε πυροδοτείται ένας συναλλαγματικός πόλεμος. Αν και οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν παραδέχονται πως υιοθετούν μέτρα για χαμηλές ισοτιμίες, προκαλούνται αλυσιδωτές αντιδράσεις με μεγάλες εισροές κεφαλαίων σε χώρες με υψηλότερα επιτόκια, με αποτέλεσμα να ενισχύονται τα νομίσματα αυτών των χωρών και να πλήττονται οι εξαγωγείς τους. Είτε όλα αυτά γίνονται εκ προθέσεως ή όχι, αυτοί οι συναλλαγματικοί πόλεμοι προκαλούν τεράστιους κινδύνους με χαμένους και κερδισμένους (...) Ποιος δέχεται, τελικά, το μεγαλύτερο πλήγμα σε αυτόν τον γύρο; Κυρίως οι ΗΠΑ, διότι το δολάριο ενισχύεται έναντι, σχεδόν, κάθε άλλου νομίσματος, απειλώντας την κερδοφορία των Αμερικανών εξαγωγέων».
Βεβαίως, υπάρχουν ήδη μετακινήσεις αμερικανικών, για την ώρα, κεφαλαίων από την Ευρωζώνη και την ΕΕ για τις ΗΠΑ, αν και η FED, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, κρατά ακόμη χαμηλά τα επιτόκια, για να αποτρέψει μαζική εισροή κεφαλαίων, γεγονός που θα μειώσει κι άλλο την αξία των άλλων νομισμάτων έναντι του δολαρίου και θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τις εξαγωγές των ΗΠΑ, με δεδομένο ότι οι καπιταλιστικές οικονομίες διεθνώς δεν έχουν ανακάμψει από την οικονομική καπιταλιστική κρίση, βρίσκονται βασικά σε στασιμότητα, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, που καταγράφουν ρυθμούς 2,5% περίπου, και την Κίνα με 7% περίπου, αλλά με επιβράδυνση.
Αυτό που χρειάζεται να κρατήσουμε είναι ότι και η «αποπληθωριστική πολιτική» δεν φαίνεται να φέρνει καπιταλιστική ανάκαμψη, ο καπιταλισμός ζορίζεται με την κρίση. Ταυτόχρονα, οξύνει τους ανταγωνισμούς, αυτό δείχνει η δήλωση του Τζ. Λιου, υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ. Βεβαίως, η πολιτική διαχείρισης της κρίσης είναι καταστροφική για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα και δε θα τους σώσει η αποπληθωριστική πολιτική ή η χαλάρωση, που λένε οι αστοί, αυτές οι επιδιώξεις είναι για την ενίσχυση της αναπαραγωγής των κερδών τους.

Η επίδραση στους λαούς και η διέξοδος

Υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα με την ενίσχυση του πληθωρισμού που φθηναίνει το χρήμα. Τσακίζει ακόμη περισσότερο την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων γιατί το χρήμα φθηναίνει αλλά οι τιμές αφενός στα εισαγόμενα εμπορεύματα μεγαλώνουν, αφετέρου, ο πληθωρισμός αυξάνει τις τιμές όλων των εμπορευμάτων.
Αυτή η πραγματικότητα που περιγράφουμε είναι ενσωματωμένη στη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, άρα και της κυβέρνησης. Να θυμηθούμε μόνο τα πανηγύρια με την απόφαση της ΕΚΤ να ρίξει χρήμα στις τράπεζες για να μπορούν να δανείζουν τους επιχειρηματικούς ομίλους, δηλαδή τονώνει τη ρευστότητα στην αγορά για καπιταλιστικές επενδύσεις και ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας. Αλλά για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα αυτό σημαίνει: Καμιά αλλαγή στη θέση τους που διαμορφώθηκε φορτώνοντάς τους τις συνέπειες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης με τις άγριες περικοπές μισθών, συντάξεων, άλλων εργασιακών δικαιωμάτων, με τις αναδιαρθρώσεις για πάμφθηνη εργατική δύναμη ως ένα μοχλό ενίσχυσης της αναπαραγωγής της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αλλαγές σε όφελός τους επηρεάζουν αρνητικά την καπιταλιστική ανάκαμψη, την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, φρενάρουν τις επενδύσεις.
Αυτή η πραγματικότητα βάζει μπροστά στην εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα τη διεκδίκηση κάλυψης όλων των απωλειών τους την περίοδο της κρίσης, με κατάργηση όλων των αντεργατικών, αντιλαϊκών νόμων και διεκδίκηση ικανοποίησης όλων των αναγκών τους. Που απαιτεί αυτή η πάλη να συνδέεται με τον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, την αποδέσμευση από την ΕΕ, την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, δηλαδή την εργατική - λαϊκή εξουσία και οικονομία. Και έχει ως προαπαιτούμενο την ανασύνταξη του κινήματος, την οργάνωση της εργατικής τάξης στα συνδικάτα, την αλλαγή του συσχετισμού υπέρ των ταξικών δυνάμεων σ' αυτά, την οργάνωση των πρωτοπόρων τμημάτων των συμμάχων των εργατών στους δικούς τους φορείς, την κοινωνική συμμαχία, τη συμπόρευση με το ΚΚΕ.

ΑΙΓΥΠΤΟΣ - ΛΙΒΥΗ - ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ Μπερδεύεται και άλλο το «κουβάρι» των ανταγωνισμών

ΑΙΓΥΠΤΟΣ - ΛΙΒΥΗ - ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ

Μπερδεύεται και άλλο το «κουβάρι» των ανταγωνισμών

Φτωχοί εργάτες - μετανάστες ήταν και 21 Κόπτες που αποκεφάλισαν οι τζιχαντιστές στη Λιβύη

Το ζήτημα της δράσης των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία και το Ιράκ, όπως και άλλων εγκληματικών ομάδων σε άλλες περιοχές, όλα δημιουργήματα των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των περιφερειακών συμμάχων τους στη γνωστή λογική της ανατροπής μη αρεστών κυβερνήσεων και του «διαίρει και βασίλευε», προκειμένου να προωθούνται τα συμφέροντα μονοπωλιακών ομίλων, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ως το πρόσχημα για νέες επεμβάσεις. Αυτό το βλέπουμε και στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική και συνδυάζεται με αντιμεταναστευτικά μέτρα, τρομοϋστερία, αστυνομοκρατία για να αντιμετωπιστούν τα αυξημένα κύματα προσφύγων και ξεριζωμένων φτωχών ανθρώπων που αναζητούν μια καλύτερη τύχη στις χώρες της Ευρώπης.
Η κατάσταση αυτή περιπλέκει και άλλο το «κουβάρι» των ανταγωνισμών και των επεμβάσεων. Χαρακτηριστική περίπτωση η απόφαση της Αιγύπτου να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τον αποκεφαλισμό 21 Αιγυπτίων Χριστιανών Κοπτών από τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» στη Λιβύη την περασμένη Κυριακή, για να πραγματοποιήσει την περασμένη Δευτέρα στην ανατολική πόλη Ντάρνα οκτώ αεροπορικές επιδρομές με, όπως ανακοινώθηκε, 60 τζιχαντιστές νεκρούς και έξι πολίτες, εκ των οποίων τα τρία παιδιά.
Φυσικά, «βγάζει μάτι» το υποκριτικό ενδιαφέρον και η «οργή» του Αιγύπτιου προέδρου. Αμπντέλ Φατάχ Σίσι, για τον αποτρόπαιο αποκεφαλισμό των 21 Αιγύπτιων Χριστιανών από τα μαχαίρια των τζιχαντιστών σε παραλία της Ανατολικής Λιβύης. Οι 21 Αιγύπτιοι όμηροι, προτού πέσουν νεκροί από τα μαχαίρια των τζιχαντιστών, είχαν χάσει κάθε ελπίδα για στοιχειώδη αξιοπρεπή ζωή στην πατρίδα τους. Οι 21 νεαροί γεννήθηκαν πάμφτωχοι μελλοντικοί εργάτες και πέθαναν πάμφτωχοι μετανάστες στην ξενιτιά.
Μπορεί προς το παρόν το αρχικό σχέδιο της Αιγύπτου, για άμεση στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, να μην προχώρησε με τη σχετική συζήτηση που έγινε στον ΟΗΕ και να έγινε ...επιδίωξη «πολιτικής λύσης» και προώθηση της άρσης του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη, συγκεκριμένα στην αναγνωρισμένη από τους ιμπεριαλιστές κυβέρνηση, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι στο τραπέζι.

Προετοιμασία επέμβασης

Πρώτη και πλέον χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της ιταλικής κυβέρνησης, που αρχικά καλοείδε την πιθανότητα να συμμετάσχει η χώρα σε μία στρατιωτική επέμβαση, όπως φάνηκε από τη συνέντευξη που είχε δώσει, συμπτωματικά, στο κυριακάτικο φύλλο της «Μεσσατζέρο» (την ημέρα, δηλαδή, που δημοσιοποιήθηκε από τους τζιχαντιστές το βίντεο του μαζικού αποκεφαλισμού των 21 Αιγυπτίων!) η Ιταλίδα υπουργός Αμυνας, Ρομπέρτα Πινότι. «Η Ιταλία είναι έτοιμη για γεωγραφικούς, οικονομικούς και ιστορικούς λόγους να ηγηθεί ενός συνασπισμού ευρωπαϊκών και βορειοαφρικανικών χωρών για να σταματήσει την προέλαση των ενόπλων σε μία χώρα που απέχει λιγότερο από 800 χλμ. από το νότιο άκρο της Ιταλίας», έλεγε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών, Αντζελίνο Αλφάνο, ζήτησε την άμεση ΝΑΤΟική επέμβαση στη Λιβύη, κραυγάζοντας ότι «το "Ισλαμικό Κράτος" είναι προ των πυλών... Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο!»
Ο Δανός πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, μιλώντας στο βρετανικό «Κανάλι 4», πρότεινε ως λύση την ανάπτυξη χερσαίων ξένων δυνάμεων στη Λιβύη. Οπως υποστήριξε: «Είναι σαφές ότι δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά μόνο με αεροπορικές επιδρομές. Πρέπει να βάλεις στρατεύματα στο έδαφος. Η μόνη ερώτηση είναι ποιοι στρατιώτες; Και από αυτή την άποψη πιστεύω πως οι χώρες της περιοχής θα πρέπει να παίξουν μείζονα ρόλο στην ανάπτυξη τέτοιων δυνάμεων. Αλλά δεν μπορούν να το κάνουν αυτό και δε θα το κάνουν δίχως την υποστήριξη της Δύσης»...
Ομως, αργότερα προκρίθηκε η «πολιτική λύση» μέσω ΟΗΕ.
Το βράδυ της Τρίτης, οι κυβερνήσεις ΗΠΑ, Βρετανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας κυκλοφόρησαν κοινή ανακοίνωση, μέσω του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, υποστηρίζοντας την ανάγκη εξεύρεσης «πολιτικής λύσης» στη Λιβύη μέσω της διαδικασίας που έχει ξεκινήσει εδώ και μερικές βδομάδες ο Μπερναντίνο Λεόν, ειδικός απεσταλμένος του γγ του ΟΗΕ. Αυτή τη διαδικασία μάλιστα τη χαρακτήρισαν ως την «καλύτερη ελπίδα ώστε να αντιμετωπίσει ο λιβυκός λαός την τρομοκρατική απειλή».
Στην παρέμβαση του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών, Σάμερ Σούκρι, στον ΟΗΕ τελικά το αίτημα περιορίστηκε σε «πολιτική λύση» και «άρση του διεθνούς εμπάργκο όπλων» κατά της Λιβύης και ναυτικό αποκλεισμό στις περιοχές που ελέγχουν οι τζιχαντιστές.
Θέμα άρσης του εμπάργκο όπλων έθεσε στη συνέχεια και ο Λίβυος υπουργός Εξωτερικών, Μοχάμεντ Νταίρι, καθώς είχε προηγηθεί στενή συνεργασία ανάμεσα στην αιγυπτιακή κυβέρνηση και την κοσμική λιβυκή κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αμπντάλα Αλ Θίνι που εδρεύει στο Τομπρούκ (σε αντίθεση με εκείνη των ισλαμιστών της λεγόμενης «Λιβυκής Αυγής» που εδρεύει στην Τρίπολη).
Είναι, ωστόσο, βέβαιο πως η αστική τάξη της «πεινασμένης» ενεργειακά Αιγύπτου έχει πολλούς λόγους να επιθυμεί να βάλει χέρι στα άφθονα πετρέλαια της γειτονικής Λιβύης.

Ενδο-αραβικές αντιθέσεις

Επίσης, το Κατάρ, η Αλγερία και η Τουρκία (η κάθε μία για διαφορετικούς λόγους) θέλουν επίσης «πολιτική λύση», στην οποία θα επιχειρήσουν να εξασφαλίσουν μία πολύ καλή θέση στο λεγόμενο «μετριοπαθές» πολιτικό ισλάμ... Αυτό εξηγεί τη νέα «ένταση» που προκλήθηκε μεσοβδόμαδα στις διμερείς σχέσεις Αιγύπτου - Κατάρ, με αφορμή τις αιτιάσεις του Αιγύπτιου εκπροσώπου στον Αραβικό Σύνδεσμο εναντίον του Κατάρ, πως δηλαδή βρίσκεται πίσω από τους τζιχαντιστές στη Λιβύη (πράγμα βεβαίως που ισχύει). Η εξέλιξη προκάλεσε την άμεση ανάκληση του Καταριανού πρέσβη στο Κάιρο και την επικριτική για την Αίγυπτο δήλωση του γενικού γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου.
Η Σαουδική Αραβία, που είχε υποστηρίξει την ανατροπή του Αιγύπτιου ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μούρσι τον Ιούλη του 2013 και την άνοδο του στρατάρχη Σίσι στην εξουσία, δεν έχει πάρει ξεκάθαρη στάση. Η κυβέρνηση του νέου βασιλιά Σαλμάν φαίνεται πως τηρεί στάση προσοχής και επαγρύπνησης, προτιμώντας να καταγράψει αντιδράσεις και προθέσεις στη διάρκεια έκτακτης διήμερης συνόδου που συγκάλεσε στο Ριάντ την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη μεταξύ 26 χωρών που συμμετέχουν στον «αντιτρομοκρατικό» συνασπισμό των ΗΠΑ κατά των τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ.

Δέσποινα ΟΡΦΑΝΑΚΗ

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ενας χρόνος από το πραξικόπημα εθνικιστών - φασιστών

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ενας χρόνος από το πραξικόπημα εθνικιστών - φασιστών

Το αιματοκύλισμα, που ξεκίνησε πέρυσι με τα γεγονότα στην πλατεία Ανεξαρτησίας (φωτ.), ήταν αποτέλεσμα μιας άγριας ενδοϊμπεριαλιστικής «κόντρας»

Ακριβώς ένας χρόνος συμπληρώνεται από την ανατροπή της αστικής κυβέρνησης του Βίκτορ Γιανουκόβιτς στην Ουκρανία. Ηταν ημέρα Σάββατο και την προηγούμενη μέρα, Παρασκευή μεσημέρι, μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις και αρκετούς μήνες μαχών στη λεγόμενη Πλατεία της Ανεξαρτησίας (Μαϊντάν), είχε ανακοινωθεί η συμφωνία της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς με ηγέτες των τριών βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης και παρουσία των υπουργών Εξωτερικών της Γερμανίας, Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ, της Γαλλίας, Λοράν Φαμπιούς, και της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, και του απεσταλμένου του Ρώσου Προέδρου Βλ. Πούτιν, Βλαντίμιρ Λούκιν, που προέβλεπε, ανάμεσα σε άλλα, νέο Σύνταγμα, σχηματισμό κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», διεξαγωγή προεδρικών εκλογών ως το Δεκέμβρη του 2014, μη χρήση βίας και από τις δύο πλευρές. Αυτή η συμφωνία την άλλη μέρα είχε γίνει κουρελόχαρτο και οι εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις (οι φασίστες του «Δεξιού Τομέα» συγκροτούσαν τις βασικές ομάδες κρούσης), με τη στήριξη των ιμπεριαλιστών και αυτών που υπέγραφαν την συμφωνία και πρωτίστως των ΗΠΑ, που μπήκαν σφήνα στην Ουκρανία στον ανταγωνισμό τους και με την ΕΕ, προχώρησαν στο πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Γιανουκόβιτς.

Αυτά, φυσικά, σήμερα έχουν ξεχαστεί από τους ιμπεριαλιστές και η κυβέρνηση του Κιέβου, που προέκυψε μετά το πραξικόπημα και την ανοιχτή ιμπεριαλιστική επέμβαση και στήριξη, με Πρόεδρο το μεγαλοκαπιταλιστή Πέτρο Ποροσένκο (σοκολατοβιομήχανο, με σειρά άλλων επιχειρήσεων και ΜΜΕ), θεωρείται «ισότιμος συνομιλητής». Συμμετέχει σε όλα τα κονκλάβια ΕΕ και ΝΑΤΟ, έχει προνομιακές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Και η ελληνική συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναγνωρίζει πλήρως την κυβέρνηση των εθνικιστών - φασιστών, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της, Ν. Κοτζιάς, έσπευσε να συναντήσει τον ΥΠΕΞ αυτής της κυβέρνησης, Π. Κλίμκιν, που χαρακτήρισε «φίλο».
Αν τα σημειώνουμε αυτά είναι γιατί οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα της χώρας και των άλλων χωρών, δεν πρέπει να έχουν ...τηλεοπτική μνήμη, όπως θέλουν να επιβάλλουν τα ΜΜΕ που ανήκουν στους μεγαλοκαπιταλιστές, που προβάλλουν εντυπωσιακές εικόνες από το μακελειό που ακολούθησε το Φλεβάρη του 2014 και τα γεγονότα ξεκομμένα από τις αιτίες τους. Πρέπει επομένως να έχουν ξεκάθαρο ότι μετά την ανατροπή του Β. Γιανουκόβιτς, όταν αυτός θέλησε να διαπραγματευτεί και με την ΕΕ και με τη Ρωσία, υπήρξε σύγκρουση διαφορετικών τμημάτων του ουκρανικού κεφαλαίου που είχαν διαφορετικές προτεραιότητες στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΕΕ, ΗΠΑ και Ρωσία, ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Ο,τι ακολούθησε, η αντίδραση στην πραξικοπηματική κυβέρνηση στις ανατολικές και νότιες περιοχές της Ουκρανίας, το έγκλημα στην Οδησσό στα γραφεία των Συνδικάτων όπου κάηκαν από τους φασίστες εκατοντάδες άνθρωποι, η ενσωμάτωση της Κριμαίας από τη Ρωσία, οι πολιτοφυλακές των ρωσόφωνων κυρίως πληθυσμών, η εμφύλια σύγκρουση με τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, είναι το αποτέλεσμα αυτής της ενδοαστικής και ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Σε αυτήν τη σύγκρουση ο λαός μακελεύεται στο έδαφος του καπιταλισμού και του ανταγωνισμού των μονοπωλιακών ομίλων για το ποιος θα πάρει τη μερίδα του λέοντος από τη λεία, που είναι η γεωστρατηγική θέση της χώρας, ο πλούτος της, τα μερίδια αγοράς. Οι λαοί, και ανάμεσά τους και ο ουκρανικός, μόνο όταν θα σταματήσουν να μπαίνουν κάτω από τις σημαίες των αστών και θα διεκδικήσουν τη δική τους εξουσία και τον πλούτο που παράγουν θα μπορέσουν να ζήσουν ειρηνικά.