Αχ Ευρώπη

 Αχ Ευρώπη

Έγινε λοιπόν η συγκέντρωση ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ Ήταν η μεγαλύτερη μετακίνηση φιλελέδων

στην Ελλάδα κ αυτά ξεχωρίσαμε.

Μην ξεχνιόμαστε. Ένας είναι ο εχθρός (μάλλον και της προχθεσινής διαδήλωσης)

Και ο φόβος της Σοβιετίας (αλλά και πριν δεν ήμασταν το τελευταίο σοβιετικό κράτος;)

Δηλαδή οι 47 σελίδες της κυβέρνησης θα τον χαλάσουν;

Είμαστε ένα βήμα από το φιλελέ indymedia.Τσο κ λο στους κνίτες (γιατί οι λίτες είναι φίλοι μας)

Όχι δεν είναι ο Αρτέμης Μάτσας και όχι δεν είναι τρολ (μάλλον)

Άγγλος τουρίστας ή δάχτυλος Λαπαβίτσα που θέλει την Ελλάδα εκτός ευρώ

Και ο ευρωλάγνος,φιλελές θέλει το ΕΑΜ του. Η αριστερή ηγεμονία βλέπετε

Θα εθιστεί στις διαδηλώσεις και ποιος τον μαζεύει; Εδώ με το λαό του

Άλλα όμορφα ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ=ΥΦΕΣΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ (κάπου εδώ ακόμα και ο Άνταμ Σμιθ ξαναπεθαίνει) και ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ (ιδιώνυμο θα ζητήσουν στην επόμενη συγκέντρωση)
Μην ξεχάσουμε να μνημονεύσουμε την παρουσία των γνωστών αγωνιστών: Κικίλια και Δένδια (ναι αυτών των πρώην υπουργών ΔΤ που ήθελαν να καταργήσουν τις συγκεντρώσεις και μας έπνιγαν στα δακρυγόνα), Βούλτεψη (αυτής με το μαλλί) και Μίλκου Βαρβιτσιώτη (που πρέπει να έχει φάει πολύ ξύλο ως δαπίτης).

Ακολουθεί βίντεο ευρωλάγνου, φιλελέ εξορκισμού:

Ήταν τρομερά διασκεδαστικό αλλά και τρομερά απαισιόδοξο.

Εντάξει το τρολάρισμα, αλλά μήπως να μιλήσουμε σοβαρά για την Ε.Ε.;

 / 2310net

Με αφορμή το χτεσινό άρθρο της Αυγής στο οποίο χλευάζονται οι συμμετέχοντες στο «Μένω Ευρώπη» συλλαλητήριο, ίσως θα πρέπει να ασχοληθούμε λίγο σοβαρά με το ζήτημα του φιλοευρωπαϊσμού, μακριά από τρολλιές (έχουν κι αυτές τη χάρη τους, αλλά και τα όριά τους) και αναλύσεις στο πόδι.
Ο συντάκτης του κειμένου αυτού θέλει να παρουσιάσει τους φιλοευρωπαϊστές (ας τους αποκαλούμε έτσι αν και δεν είναι και πολύ δόκιμος ο όρος) ως μια ελίτ πλούσιων ανθρώπων που θα κατέβουν για πρώτη φορά στο δρόμο να διαδηλώσουν, κουβαλώντας τις αστικές τους συνήθειες. Πολύ βολικό σαν σχήμα, αλλά καθόλου αληθινό. Τα ταξικά χαρακτηριστικά της αντίθεσης ΕΕ-αντιΕΕ δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Αν ήταν, δεν θα ήταν παρά το 4-5% που θα δήλωνε υπέρ της παραμονής μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη με κάθε κόστος. Αν ήταν τόσο ξεκάθαρα, τότε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να χλευάζει μέσω της εφημερίδας του τους «φιλοευρωπαϊστές» θα είχε επιτέλους πάρει μια σαφέστατη θέση υπέρ της εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη.
Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι έχει επικρατήσει στην συνείδηση της μάζας των ελλήνων το «Ευρωζώνη = καλό» και το «έξοδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ = μακριά από εμάς, ουτοπικό, πως θα ζήσουμε μετά, που θα πάμε μόνοι μας χωρίς συμμάχους, θα γίνουμε Ρουμανία του Τσαουσέσκου». Στην εμπέδωση αυτής της λογικής ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αθώος. Οι δεσμεύσεις του για διάσωση της Ευρωζώνης μέσω της λύσης του ελληνικού προβλήματος και άλλα πολλά αποδεικνύουν ότι μόνο σε κόντρα με την ΕΕ δεν είναι.
Προσπαθώντας να εμφανίσει κανείς τον φιλοευρωπαϊσμό ως ιδεολογία των πολύ πλούσιων που έχουν λιμουζίνες, Λουί Βιττόν και πίνουν σαμπάνιες, όπως κάνει ο συντάκτης του συγκεκριμένου άρθρου, αγνοεί ότι η πλειοψηφία των εργαζομένων της χώρας έχει περίπου τις ίδιες απόψεις. Δεν θέλει ούτε καν την συριζαική ρήξη, πολύ δε περισσότερο την έξοδο από την ΕΕ και το Ευρώ. Μήπως εδώ δημιουργείται ένα κενό ταξικής συνείδησης; Και πώς να μην δημιουργείται, όταν από τον ίδιο τον Υπουργό Οικονομικών της Αριστερής Κυβέρνησης μάθαμε πρόσφατα ότι η ταξική πάλη μπορεί να μπαίνει στην κατάψυξη σε καιρούς κρίσης;
Το μόνο που με επιτυχία καταφέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να καπελώσει το σημαίνον «Αριστερά», βάζοντας έτσι το δικό του όριο ακόμα και στην φιλοΕΕ-αντιΕΕ συζήτηση. Εμφανίζοντας την υπόθεση υπεράσπισης της ΕΕ ως μια γραφική χαζομάρα μερικών γελοίων τύπου Τζήμερου κατορθώνει να αποκρύψει τις δικές του ευθύνες στην εμπέδωση της φιλοευρωπαϊκής συνείδησης στον λαό. Όποιος νομίζει πως ο πραγματικός αντίπαλος των διαδηλωτών του «Μένω Ευρώπη» είναι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι γελασμένος. Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν ήταν και δεν θα γίνει αντι-ΕΕ, όσο κι αν τρολλάρει στο διαδίκτυο. Το θέμα είναι να απαντήσουν σε αυτές τις φιλοευρωπαϊκές προκλήσεις οι πραγματικά αντι-ΕΕ πολιτικές δυνάμεις, με ουσία, περιεχόμενο και δυναμισμό. Και λίγο τρολλάρισμα δεν θα έβλαπτε…

About these ads

Η ΜΑΣΤΟΥΡΑ, Η ΣΑΒΟΥΡΑ ΚΑΙ Η ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ

 Η ΜΑΣΤΟΥΡΑ, Η ΣΑΒΟΥΡΑ ΚΑΙ Η ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ ...με υπογραφή και του ΣΥΡΙΖΑ στην ούγια

Ήταν πριν καμιά 40ριά μέρες… Τι αίσχος, λαέ!

Λαέ, που αντί ν’ αντιδράσεις καταλυτικά, επέτρεψες να «παρελάσει» μπρος στα μάτια σου και μπρος στα μάτια των παιδιών σου η μαστούρα, η σαβούρα και η πατσαβούρα.

Λαέ που επέτρεψες να φτύσουν πάνω στην αγωνία τής ψυχής σου -μην και μπλέξουν το παιδί σου στα ναρκωτικά, ή ακόμη χειρότερα, επέτρεψες να φτύσουν πάνω στη θανατηφόρα αγωνία σου για το πώς να ξεμπλέξει το ήδη πιασμένο στα δίχτυα τής ναρκωαράχνης παιδί σου. 

Λαέ που καμώνεσαι πως δεν καταλαβαίνεις, ή όντως δεν αντιλαμβάνεσαι, ότι Η ΣΑΒΟΥΡΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ, ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΝΑΡΚΩΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, ήτοι τον αφανισμό κάνα δυο γενιών έφηβων…

Έφηβων και νέων τής λαϊκής οικογένειας. Της δικής σου φαμίλιας δηλαδή. 

 

(Στο ένα χέρι τατουάζ η ναζιστική υπογραφή..., ο αγκυλωτός σταυρός, και στο άλλο η μαστούρα... Αυτά τα πρότυπα προβάλλουν στα παιδιά τού λαού, για να τα κάνουν "πάκο σε σάβανο"...)

Κι αυτή η αποστολή τής συγκεκριμένης σαβούρας και πατσαβούρας, που λες λαέ, λειτουργεί στα πλαίσια ενός επιτυχώς δοκιμασμένου προτύπου. Πάκο το λένε. Τό ’χεις ακουστά;;;

Πρόκειται για το ναρκωτικό που ρίξαν όμοιες σαβούρες και πατσαβούρες στην Αργεντινή τον καιρό τής προηγούμενης σοβαρότατης οικονομικής της καπιταλιστικής κρίσης.

Μ’ αυτό το πάκο, που λες λαέ, μέσα σ’ ελάχιστα χρόνια ξεπάστρεψαν τουλάχιστον δυο γενιές εφήβων, των λαϊκών στρωμάτων βεβαίως. Της φτωχολογιάς…

Τα πέθαναν τα παιδάκια. Τα δολοφόνησαν!

Τα δολοφόνησαν με μαστούρα…

Ποιος άραγε ωφελήθηκε από τόσες χιλιάδες και χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά, δολοφονημένους νέους, χιλιοσακατεμένα παιδιά, χιλιοσακατεμένους νέους;;;

Η οικονομία λαέ. Η καπιταλιστική οικονομία ωφελήθηκε, λαέ.

Τα μεγάλα επιχειρηματικά κέρδη, λαέ, ωφελήθηκαν.

Πώς;

Ε, δεν είναι δα και δύσκολο να φτιάξεις την πραγματική «εικόνα» στο μυαλό σου λαέ.

Οι δολοφονημένες γενιές των έφηβων, αν δεν δολοφονούνταν, θ’ αποτελούσαν κίνδυνο για τις αιτίες τής μαύρης φτώχειας.

Θα γίνονταν δε, ακόμη πιο επικίνδυνοι αργότερα, ως ώριμοι και έμπειροι πολίτες που είχαν ζήσει στο πετσί τους τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κρίσης.

Κι επειδή ακόμη και η μικρότερη καπιταλιστική ανάπτυξη ακολουθείται από μια κρίση και μετά ξανά μια μικρή ανάκαμψη που σέρνει ακόμη πιο τρομερή κρίση κ.ο.κ., αυτές οι γενιές και κάτω από σωστά συμπεράσματα, αιτήματα και συνθήματα, θ’ αποτελούσαν τη φλόγα που γίνεται πυρκαγιά και κάνει τέφρα τις αιτίες των βασάνων του λαού.

Πετάς λοιπόν ...ελεύθερα και ...νόμιμα ένα «πάκο» θανατικά και μάλιστα τσάμπα πράμα, ξεπαστρεύεις τα παιδάκια και ξεμπερδεύεις για κάμποσες δεκαετίες απ’ τον κίνδυνο που απειλεί τα κέρδη…

Αλήθεια όμως, τι να εννοούσε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν βροντοφώναζε να εφαρμόσουμε το μοντέλο τής Αργεντινής για να σωθούμε απ’ την κρίση…

Έχω δικαίωμα να υποθέσω ένα «πάκο» μέτρων που μπορεί να εννοούσε, ναι ή όχι;

Τι λέω μωρέ… Κανείς δεν μπορεί να μου απαγορέψει να σκέφτομαι, όσο το κεφάλι μου βρίσκεται πάνω στους ώμους μου.

Άμα μου το πάρουν (γιατί δέχομαι και τέτοιες απειλές), τότε δεν θα μπορώ να σκέφτομαι.

Οι μέχρι τότε σκέψεις μου όμως, δε θά ’χουν πάει χαμένες μήτε στο βρόντο, μια και τις μοιράζομαι μ’ ανθρώπους λαϊκούς, με την φτωχολογιά που συναναστρέφομαι ως χαρακτηριστικότατο μέλος της.

Τέλος πάντων λαέ, απέναντι κι ενάντια στη μαστούρα, τη σαβούρα και την πατσαβούρα που θέλει να «τυλίξει πάκο» το παιδί σου σε σάβανο, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΣΟΥ ΛΑΕ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ, ΑΛΥΓΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, για να κερδίσουμε στη συνέχεια τα καλύτερα και να σώσουμε τούτη τη χώρα. Εμάς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και τις επόμενες γενιές δηλαδή.

(ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΒΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ, ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΠΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠ' ΤΗΝ ...ΝΟΜΙΜΗ ΜΑΣΤΟΥΡΑ) 

Καλή Γκέλμπεση - συγγραφέας

Πρώτη φορά """""Αριστερή"""" .........κοροϊδία!!!!!!!!!

Ανατριχιαστική είδηση: 750 μπάτσοι με ψυχολογικά προβλήματα οπλοφορούν και κυκλοφορούν αναμεταξύ μας.

Ανατριχιαστική είδηση: 750 μπάτσοι με ψυχολογικά προβλήματα οπλοφορούν και κυκλοφορούν αναμεταξύ μας.

Την είδηση την συναντάμε σε σημερινή εφημερίδα. Απ’ αυτή μαθαίνουμε ότι απ’ το 2009 που άρχισε να εφαρμόζεται ένας νόμος που προβλέπει όλοι οι αστυνομικοί να περάσουν  ψυχολογικά τεστ από επιτροπή ψυχολόγων της ΕΛ.ΑΣ για να αποδειχθεί ότι είναι σε κατάλληλη ψυχολογική κατάσταση να οπλοφορούν έχουν περάσει από το… ντιβάνι του ψυχολόγου 20.000 αστυνομικοί. Απ’ αυτούς διαπιστώθηκε ότι οι 500 ήταν επικίνδυνοι να φέρουν όπλο και τους στερήθηκε αυτό το δικαίωμα.

Το σύνολο των ανδρών/γυναικών που υπηρετούν στην ΕΛΑΣ είναι 50.000. Δηλαδή 30.000 αστυνομικοί προβλέπονται να εξεταστούν –με αυτούς τους ρυθμούς- αν έχουν την δυνατότητα να οπλοφορούν σε διάστημα 8 ετών από σήμερα. Αν πάρουμε την στατιστική που υπάρχει μέχρι σήμερα καταλαβαίνουμε ότιανάμεσα μας κυκλοφορούν 750 μπάτσοι που οπλοφορούν ενώ δεν είναι στην κατάλληλη ψυχολογική κατάσταση.

Δεν είναι ανατριχιαστική αυτή η είδηση;

Γιώργος Δεληκάρης, ο μεγάλος ερυθρόλευκος ηγέτης

 Γιώργος Δεληκάρης, ο μεγάλος ερυθρόλευκος ηγέτης

Eμβληματική προσωπικότητα και βιρτουόζος της μπάλας, ο Γιώργος Δεληκάρης έχει γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία του Θρύλου! Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχει αναδείξει ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Γιώργος Δεληκάρης είναι ένα σύμβολο για τους Πειραιώτες και αποτελεί δίχως αμφιβολία ένα ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας του Ολυμπιακού. Ηγετική φυσιογνωμία, χαρισματικός σκόρερ με απαράμιλλη τεχνική, ο Δεληκάρης ήταν ένας από τους λόγους που πήγαιναν οι φίλαθλοι στο γήπεδο! Η αγάπη του κόσμου προς το πρόσωπό του είναι διαχρονική, γι’ αυτό και τον ανέδειξε μέσα στους 11 πιο αγαπημένους παίκτες στην ιστορία του Θρύλου!

Ο μεγάλος αυτός ποδοσφαιριστής γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1951. Τα πρώτα βήματα του τα έκανε στον Αργοναύτη, από όπου πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό το 1969. Κάπου εκεί ξεκίνησαν όλα… Ήταν αναπόσπαστο μέλος της μεγάλης ομάδας των «ερυθρόλευκων» τη δεκαετία του ’70, που κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (1973,1974,1975), παίζοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο καθ’ όλη τη διάρκειας τους!

Ο βετεράνος άσος ανήκει σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που πραγματικά … μιλούσε στη μπάλα! Ήταν το βαρόμετρο για τον Θρύλο, τα χρόνια που αγωνίστηκε στους Πειραιώτες και ηγέτης με όλη τη σημασία της λέξης! «Μάγευε» το κοινό σε κάθε προσπάθεια του, ενώ ακόμα και σήμερα οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού θυμούνται με νοσταλγία τις περίτεχνες ενέργειες του!

Με τον «δαφνοστεφανωμένο» έφηβο στο στήθος, ο Γιώργος Δεληκάρης πήρε τρία πρωταθλήματα Ελλάδος, ενώ στην συλλογή του βρίσκονται και τέσσερις κατακτήσεις Κυπέλλων.

Τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος «υπηρέτησε» 10 χρόνια (1971 – 1981), όπου πραγματοποίησε συνολικά 32 συμμετοχές και πέτυχε 7 γκολ, ενώ αρκετές φορές φορούσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, δείγμα σεβασμού και αναγνώρισης προς το πρόσωπο του!

olympiacos-blog

Και μια... τραυματική εμπειρία του Οικοδόμου... για χάρη του Δεληκάρη... ("κλικ" ΕΔΩ). 

Η «καλή συμφωνία»!

Η «καλή συμφωνία»!

«Μόνη προθεσμία της διαπραγμάτευσης είναι μια καλή συμφωνία», λέει η κυβέρνηση.
Αλήθεια, τι εννοεί όταν λέει μια «καλή συμφωνία»; Μα την υιοθέτηση των προτάσεων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ των 47 σελίδων (+ επιπλέον 8) που περιλαμβάνουν τη διατήρηση όλων των «μνημονιακών νόμων», αλλά φέρνουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα όπως αυξήσεις στον ΦΠΑ, κόψιμο των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, αυξήσεις στα χαράτσια κ.ά. Σε αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν κατά 80% συμφωνήσει. Η εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις αφορά τα ζητήματα της ρύθμισης του χρέους, της χρηματοδότησης και του επενδυτικού πακέτου. Αυτά «καίνε» τους επιχειρηματικούς ομίλους, προκειμένου να εξασφαλίσουν όρους για την ανάκαμψη των κερδών τους. Το κεφάλαιο θέλει μια συμφωνία που να εξασφαλίζει αυτά τα ζητήματα, παρ' όλο που γκρινιάζει για ορισμένα μέτρα τα οποία χαρακτηρίζει υφεσιακά! Το «τυράκι» προς το λαό είναι ότι θα ευνοηθεί και ο ίδιος, αφού έτσι θα ξαλαφρώσει από το χρέος, ενώ με την ανάκαμψη θα μειωθεί η ανεργία, θα αυξηθούν οι μισθοί κ.λπ. Δηλαδή, ο λαός να αποδεχτεί παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα, θεωρώντας τα ως το «μικρότερο κακό» και με την ελπίδα ότι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για τη σωτηρία του. Πρόκειται για μεγάλο ψέμα.
Η επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων είναι δεδομένη. Η διεθνής πείρα δείχνει ότι καπιταλιστική ανάπτυξη σημαίνει πάντα φόρτωμα του λαού με νέα δάνεια και χρέη σε όλες τις χώρες «μικρές» ή «μεγάλες». Οτι η ανάκαμψη, που διαδέχτηκε την κρίση του 2008 - 2009, πουθενά δεν έφερε ουσιαστική μείωση της ανεργίας, γενικευμένες αυξήσεις στους μισθούς κ.λπ. Αυτό που έφερε ήταν παγίωση των απωλειών των εργαζομένων των προηγούμενων χρόνων, μέτρα μοιράσματος της φτώχειας, αλλά και της ανεργίας με θέσεις μερικής απασχόλησης χωρίς δικαιώματα, ενισχύοντας ένα εφιαλτικό καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα (βλέπε: ΗΠΑ, Γερμανία, Μ. Βρετανία κ.λπ.).
Οι αντιθέσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές - που συνδέονται και με τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην ΕΕ - μπορεί να μην οδηγήσουν σε συμφωνία, αλλά σε αντιπαράθεση («ρήξη» το βαφτίζουν), παρ' όλο που η κυβέρνηση «ξορκίζει» αυτό το ενδεχόμενο. Από ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλεται αυτό το ενδεχόμενο ως διέξοδος, ως το μεγάλο «όχι» που πρέπει να πει ο λαός. Ομως και αυτό είναι ψέμα. Η «εναλλακτική εκδοχή» που προβλέπουν περιλαμβάνει υποτίμηση του νομίσματος που θα χτυπήσει πρώτα απ' όλα το λαϊκό εισόδημα, τους μισθούς, τις συντάξεις οι οποίες θα εξανεμιστούν εξαιτίας του πληθωρισμού. Δηλαδή, όσα δεν χάσουν οι εργαζόμενοι με νέα αντιλαϊκά μέτρα θα τα χάσουν από την υποτίμηση του νομίσματος. Φυσικά, στο όνομα της «ανόρθωσης της οικονομίας» θα υπάρξει νέο «πακέτο βοήθειας» από διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς που θα συνοδεύεται από αντιλαϊκά μέτρα, ενώ ο λαός θα καλείται «εθνικά υπερήφανος» να υπομένει και το νέο τσάκισμα του εισοδήματος και των δικαιωμάτων του. Σε μια τέτοια εξέλιξη, ένα τμήμα του κεφαλαίου θα χάσει, ένα άλλο όμως τμήμα θα κερδίσει, αξιοποιώντας την κατάσταση για να ανακάμψουν τα κέρδη του. Ετσι έχει γίνει σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη που οδηγήθηκαν σε τέτοιες εξελίξεις.
Ολα, λοιπόν, δείχνουν την ανάγκη ο λαός να αναζητήσει λύσεις έξω από αυτούς τους φαύλους αντιλαϊκούς κύκλους.
Πρέπει να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη, ο λαός να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο, το δρόμο της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Αυτός ο δρόμος δεν είναι το «αναγκαίο κακό» είναι ο δρόμος αποτροπής της καταστροφής του λαού. Σπάζοντας τα δεσμά της ΕΕ, της συμμετοχής στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, διαγράφοντας μονομερώς όλο το χρέος, παίρνοντας τον πλούτο στα χέρια του ο λαός, έχοντας συγκροτήσει τη δική του εξουσία, έχει τη δυνατότητα να οργανώσει την οικονομία με κεντρικό σχεδιασμό και με σκοπό την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών, να συνάψει οικονομικές και πολιτικές σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με άλλα κράτη.

Ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση με πεδίο τους εξοπλισμούς

Ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση με πεδίο τους εξοπλισμούς

Πεδίο σφοδρής σύγκρουσης μεταξύ αμερικανικών και ευρωενωσιακών μονοπωλίων είναι τα κάθε είδους εξοπλιστικά προγράμματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό φάνηκε τόσο από τις προχτεσινές δηλώσεις του υπουργού Αμυνας, Π. Καμμένου, απ' το Παρίσι όπου βρισκόταν, όσο και από τις απαντήσεις που έδωσε ο υφυπουργός Αμυνας, Ν. Τόσκας, χτες στο ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά». Η αντιπαράθεση αυτή δεν αφορά μόνο το ποιος κερδίζει το μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα των εξοπλισμών (έστω από την πίτα της αγοράς ανταλλακτικών και υποστήριξης υπαρχόντων οπλικών συστημάτων), αλλά συνδέεται και με το ζήτημα της διευθέτησης του ελληνικού δημόσιου χρέους. Με τις ΗΠΑ και μέσω ΔΝΤ να πιέζουν για νέο «κούρεμα» του χρέους, ανοίγοντας ουσιαστικά αυτή τη δυνατότητα και για άλλα κράτη (π.χ. Ιταλία) στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, και τη Γερμανία αλλά και τους εκπροσώπους των διαφόρων θεσμών της ΕΕ να αντιδρούν σε αυτήν την πιθανότητα. Ως «αντίποινα» σε αυτήν την πρόταση από την πλευρά των Ευρωπαίων τέθηκε το ζήτημα της μείωσης των δαπανών του Ελληνικού Δημοσίου μέσω μείωσης των εξοπλιστικών προγραμμάτων, όπου τη μερίδα του λέοντος παίρνουν συνήθως τα αμερικανικά μονοπώλια...

***

Αρνούμενος ο Καμμένος τις τέτοιες γερμανικές προτάσεις, έσπευσε να στοχοποιήσει γερμανικά και άλλα ευρωενωσιακά μονοπώλια, αφήνοντας κατά μέρος τα αμερικανικά: «Ιδίως από τις χώρες των δανειστών και κυρίως από τη (σ.σ.: στη) Γερμανία, έχουν ρεύσει δισεκατομμύρια από τα χρήματα του ελληνικού λαού για διάφορες στρατιωτικές προμήθειες, κυρίως προμήθειες όπλων. Το κόστος που πλήρωσε ο ελληνικός λαός είναι δυσανάλογο του πραγματικού κόστους. Πληρώθηκαν δισεκατομμύρια προς τη Γερμανία, προς τη Γαλλία και προς άλλες χώρες και μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων ήταν μίζες. Αλλά η διαφθορά είναι σαν το ταγκό, θέλει δύο (...) Αν οι δανειστές θέλουν εξοικονόμηση χρημάτων από την Αμυνα, δεν έχουν παρά αύριο το πρωί να παραδώσουν τον κ. Χριστοφοράκο στις ελληνικές αρχές, να μας πουν για τη "Rheinmetall", αφού καταδίκασαν την ίδια την εταιρεία τους για 62 εκατομμύρια ευρώ μίζα που έδωσε στην Ελλάδα, σε ποιους τα έδωσε. Να επιστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος από τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ που πλήρωσε η Ελλάδα στη "Rheinmetall", το ίδιο να κάνουν με την HDW, το ίδιο να κάνουν και με τις εταιρείες εκείνες, οι οποίες με συνεργούς Ελληνες πολιτικούς, πλούτισαν εις βάρος του ελληνικού λαού. Οχι μόνο 200, 400 εκατομμύρια θα τους δώσουμε αν θέλουν από αυτά τα χρήματα, από τα κλεμμένα που οι ίδιοι έχουν πάρει».
Ο δε υφυπουργός Ν. Τόσκας, σκιαγραφώντας τις ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες όπως εξελίσσονται με άξονα και τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα, είπε: «Υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, μια σταθερή επιδίωξη, κύρια από τη μεριά της ΕΕ, γιατί το ΔΝΤ λέει "εγώ βγάζω έξω τους εξοπλισμούς" - εκ του πονηρού, όπως καταλαβαίνετε, βγάζει έξω τους εξοπλισμούς». Στη δημοσιογραφική παρατήρηση ότι το ΔΝΤ πράττει έτσι καθώς βασικοί προμηθευτές του ελληνικού στρατεύματος είναι οι Αμερικανοί απάντησε: «Ακριβώς. Και όχι μόνο. Είναι, μπορώ να πω, μοιρασμένα. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί». Παραπέρα σημείωσε ότι για το 2015 οι λεγόμενες αμυντικές δαπάνες είναι το 1,75% του ΑΕΠ. Εξήγησε ότι «γύρω στο 1% είναι αμοιβές και τα υπόλοιπα είναι διάφορες άλλες λειτουργικές δαπάνες, όπου περιλαμβάνονται τώρα πια ανταλλακτικά κυρίως, γιατί εξοπλισμοί όπως ξέρετε, δεν γίνονται». Υποστήριξε ότι «μπορεί να εξοικονομηθούν χρήματα στις Ενοπλες Δυνάμεις (...) Με εξορθολογισμό της δομής, με κλείσιμο στρατοπέδων που δεν χρειάζονται». Σε αυτή τη βάση, επισήμανε ότι από τα περίπου 500 στρατόπεδα που λειτουργούν σήμερα «γύρω στο 15% με 20% μπορούν να μειωθούν σε πρώτη φάση».

***

Ωστόσο, ενώ πάνε να καταργήσουν στρατόπεδα επικαλούμενοι λόγους ...οικονομίας, η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ προχωρά κανονικά, παρά τις αντιδράσεις, την απευθείας ανάθεση συμβολαίου 500 εκατ. δολαρίων στο αμερικανικό μονοπώλιο της «Lockheed Martin», ως εργολάβο, για τον περιβόητο εκσυγχρονισμό των ηλικίας 25 ετών αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας «P-3 Orion», τα οποία καθηλώθηκαν το 2009, με απόφαση της τότε κυβέρνησης, «λόγω παλαιότητας». Επιχειρώντας, απλά, να στρογγυλέψει κάπως το εξόφθαλμο της υπόθεσης, ο Ν. Τόσκας είπε χτες ότι «τα 500 έχει αποφασιστεί να δοθούν λίγα λίγα»... Υποτίθεται ότι τέτοια προγράμματα, και η άρνηση για μείωση των κονδυλίων για την Αμυνα, έχουν τη βάση τους στην ανάγκη να διασφαλιστεί «η αμυντική δύναμη της Ελλάδος», η «εθνική κυριαρχία της χώρας». Δεν ισχύει. Μεγάλο κομμάτι των τέτοιων εξοπλισμών αφορά αποκλειστικά ΝΑΤΟικές ανάγκες, την ανάγκη της λυκοσυμμαχίας, όπου ομνύει και η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, να είναι ετοιμοπόλεμη ανά πάσα στιγμή να προασπίσει τα ευρωατλαντικά μονοπωλιακά συμφέροντα έναντι άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Γι' αυτά πληρώνει ο ελληνικός λαός, και όχι για την κυριαρχία του, την οποία το ΝΑΤΟ ουδέποτε υπερασπίστηκε.

***

Το παραδέχεται και η ίδια η κυβέρνηση. Με «non paper» που διανεμήθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου, στις 6 Απρίλη, έλεγε: «Από το 2009 μέχρι σήμερα το Πολεμικό Ναυτικό έμεινε χωρίς αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας. Πού είναι το πρόβλημα; Το κάθε αεροσκάφος "P-3" μπορεί να πετά επί 12 ώρες συνεχώς και να ελέγχει τεράστιες περιοχές του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Τι ελέγχει; Από κινήσεις υποβρυχίων και πλοίων μέχρι μεταναστευτικές ροές, κ.λπ. Το θέμα δεν είναι κυρίως "ελληνικό" αλλά ΝΑΤΟικό. Το NATO θέλει κάθε μέρα για τις δικές του ανάγκες εναέρια επιτήρηση σε Αιγαίο και νοτιοανατολική Μεσόγειο. Χωρίς αεροπλάνα αυτό δεν μπορούσε να γίνει σωστά (...) Τη ΝΑΤΟική επιτήρηση ανέλαβαν οι Τούρκοι που έχουν νέα αεροσκάφη, τα CN-235. Οι Τούρκοι, λοιπόν, άρχισαν να πετούν με "ΝΑΤΟικό καπέλο" και πηγαίνοντας προς νοτιοανατολική Μεσόγειο περνούν απ' όλο το Αιγαίο με τις ευλογίες του NATO». Αλλο ένα πεδίο, επομένως, που οι αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας ανταγωνίζονται για το ποια θα έχει το προβάδισμα στη στήριξη των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών στην περιοχή και επομένως αναβαθμισμένο ρόλο στις εξελίξεις. Ζήτημα, όμως, που ουδόλως αφορά το λαό και τα συμφέροντά του. Αυτός «απλά» καλείται να πληρώσει τα προτάγματα των αστών και τους ανταγωνισμούς τους. Πολλές φορές, ακόμα και με το αίμα του.

ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΕΙΣ!

ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΕΙΣ!

 Author: kartesios

Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να κυβερνήσει με τη δικαιολογία ότι έχει στραμμένη την προσοχή της στις «διαπραγματεύσεις», παράγονται ασταμάτητα και στα μουλωχτά ΦΕΚ με διορισμούς συριζόπουλων σε κάθε τρύπα του Δημοσίου που μπορεί να φανταστεί κάποιος κατασκευάζοντας το νέο κομματικό κράτος. Θα το βρούμε μπροστά μας χτισμένο μόλις τελειώσουν όλα αυτά τα «ηρωικά» των Βρυξελλών. Παλαιοπασοκισμός της αναγούλας.
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διαλαλεί ότι δίνει τη μάχη του ήθους με τους δανειστές, στέλνει τον Λαφαζάνη να κωλοτρίβεται με τη Μόσχα, παρουσιάζοντάς μας τη Ρωσία ως μια αγγελική χώρα, ως το αντίπαλο δέος του κακού. Λες και δεν ξέρουμε ότι σήμερα η Ρωσία είναι η Άγρια Δύση του καπιταλισμού όπου ο μόνιμος εξουσιαστής Πούτιν δολοφονεί πολιτικούς αντιπάλους, όπου η άρχουσα τάξη αποτελείται από τους νικητές του πολέμου των συμμοριών μετά την κατάργηση της ΕΣΣΔ, όπου οι επιχειρηματίες λύνουν τις διαφορές τους με καλάσνικοφ, όπου η φτώχεια και η πείνα του λαού θυμίζει χειμώνες των Τσάρων. Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η Ρωσία θα σταθεί εμπόδιο στους τοκογλύφους της Δύσης.
Όλα Δύση είναι. Στη μεγάλη μας δύση. Των ελευθεριών και των διαφορετικών. Νυχτώνει. Και η Κίνα οικονομικά, Δύση είναι. Με αυτούς συναγελάζεται η «Αριστερά» της Ελλάδας. Με τον ναύαρχο Τσανγκ Τσουανσού. Πού είναι άραγε η σεισάχθεια; Αντ’ αυτής, η «Αριστερή» κυβέρνηση συνομιλεί με τον Σάλλα και ο Τσίπρας υποδέχεται στο Μαξίμου τον Prem Watsa, Chairman και CEO της FAIRFAX Financial Holdings, που είναι ο βασικός μέτοχος της Eurobank. Αντί της σεισάχθειας, η «Αριστερή» κυβέρνηση δίνει κίνητρα σε όσους έβγαλαν αδήλωτα χρήματα στο εξωτερικό, κανονίζει χαριστικές δόσεις για μεγαλο-οφειλέτες, χαρίζει πρόστιμα στον Ιβάν Σαββίδη και τρομοκρατεί τους κατεστραμμένους ότι θα τους βρει μεγάλο κακό αν δεν ενταχθούν στις 100 δόσεις και στα παπάρια της Βαλαβάνη αν ο άλλος δεν έχει ούτε καν αυτά τα χρήματα για τις δόσεις.
Ποιους άραγε τρομοκρατεί ο Τσίπρας και η «Αριστερή» κυβέρνηση με όλο αυτό το θεατρικό θρίλερ της πιθανής πτώχευσης; Μήπως τρομάζει το ΔΝΤ; Μήπως τρομάζει τη Μέρκελ; Ας σοβαρευτούμε. Τρομάζει αυτούς που τρόμαζε και η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ. Τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους μεροκαματιάρηδες, τους περιπτεράδες. Αυτοί σηκώνουν πάλι το βάρος της αγωνίας και του τρόμου, απαραίτητες προϋποθέσεις για να κάνουν δεκτό με ανακούφιση έναν ακόμη συμβιβασμό εναντίον τους.
Προσπαθεί η «Αριστερή» κυβέρνηση να ταΐσει με εθνική υπερηφάνεια τους τρομαγμένους. Πως; Με το να διοργανώνει το κόμμα συγκεντρώσεις υποστήριξης της κυβέρνησης; Εντάξει, τουλάχιστον κάτι διδάχθηκε από τις πρακτικές του Πούτιν. Πώς ταΐζεις με εθνική υπερηφάνεια τους τρομαγμένους σου, όταν αφήνεις τον υπουργό Γιάννη Πανούση να δηλώνει πως «Αν δεν έχουμε συμφωνία θα πάμε σε εθνική κρίση» και «Εγώ πιστεύω ότι τα κόμματα που βρίσκονται σε μία, ας πούμε, διαρκή αυτάρκεια, βλέπε “Ποτάμι”, πρόσωπα των κομμάτων αυτών, βλέπε ΠΑΣΟΚ, πολλοί θα ήθελαν να βοηθήσουν αυτή την κυβέρνηση που στρίβει λίγο στα κεντροαριστερά»;
Φτάνει ρε σεις. Έλεος! Φτιάξε τον γαμημένο κομματικό στρατό σας κι εσείς, εξυπηρετείστε αυτούς που θέλετε, αλλά μη γαμάτε τον κόσμο και τον φοβίζετε κι άλλο. Λυπηθείτε τον λίγο. Κάντε αυτό που έχετε συμφωνήσει εξ αρχής με τους συνεταίρους σας κι αφήστε τους απλούς πολίτες να ησυχάσουν λίγο. Είναι δυνατόν «Αριστερή» κυβέρνηση να ταυτίζει το αποτέλεσμα πιθανής ρήξης με την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα;
Ναι ρε, ο Πανούσης το είπε και αυτό, σήμερα στον Real: «Η Ελλάδα όταν είναι, ιστορικά δηλαδή αυτό, όταν βρίσκεται, ένα μέτρο πριν από τον γκρεμό πηδά και τραγουδάει πένθιμα και ηρωικά τραγούδια. Τελειώσαμε με αυτό. Δεν υπάρχει ρήξη, δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουμε από την Ευρώπη, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνουμε μόνοι μας, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχουμε συμμάχους, να έχουμε άλλο νόμισμα, τον Ενβέρ Χότζα επί Αλβανίας».
Εντάξει, χρήσιμοι είναι οι Πανούσηδες, οι Παπαδημούληδες και οι λοιποί της «συνιστώσας του ρεαλισμού» . Κάνουν τους προπομπούς. Παλιό κι αυτό το κόλπο. Και ο Ανδρέας Παπανδρέου το έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ήταν όμως άλλες εποχές. Τώρα, ως «Αριστερή» κυβέρνηση στέλνετε στην παράκρουση μια ολόκληρη κοινωνία. Τουλάχιστον, αν σας έχουν μείνει λίγα αριστερά αρχίδια ακόμη, σκύψτε το κεφάλι και μη μας κοιτάτε στα μάτια. Φτάνει ρε σεις. Λίγη ντροπή με τις μαλακίες σας. 

“Δημοσιογράφοι – βαποράκια” του ΔΝΤ; Έλα ρε!

“Δημοσιογράφοι – βαποράκια” του ΔΝΤ; Έλα ρε!

  
     Αγωνία επικρατεί στο διαστημικό κέντρο στο Κανάβεραλ. Oπως καταγράφουν τα εκεί μηχανήματα, πέριξ του Κολονακίου παρατηρείται ένα ασυνήθιστο φαινόμενο: Εκλεκτά μέλη μιας παρέας διαμορφωτών της κοινής γνώμης έχουν αρχίσει να «πέφτουν από τα σύννεφα»! Οι επιστήμονες παρακολουθούν τα γεγονότα και εξετάζουν τα αίτια του ανεξήγητου φαινομένου…
    Αυτά στο Κανάβεραλ. Εδώ στην Ελλάδα πάντως δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ούτε καμία έκπληξη. Διότι εμείς ξέρουμε: Το να καμώνονται κάποιοι στη χώρα μας ότι «πέφτουν από τα σύννεφα» μόνο ασυνήθιστο δεν είναι.
    Ας δούμε, λοιπόν, τι συνέβη: Η ένταση αυτής της (διαρκούς) «συννεφόπτωσης» παρατηρήθηκε αμέσως μετά τη δήλωση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, του κ.Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ο οποίος μιλώντας στην επιτροπή της Βουλής ανέφερε ότι:
     Έλληνες δημοσιογράφοι εκπαιδεύονταν από το ΔΝΤ ώστε να εκφράζουν θέσεις υπέρ του Ταμείου. Σύμφωνα με τον κ. Ρουμελιώτη οι δημοσιογράφοι αυτοί παρακολουθούσαν σεμινάρια στην Ουάσιγκτον για να προβάλλουν τις απόψεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν…
    Πρόκειται για σπουδαία ομολογία. Και προφανώς εδώ ισχύει χίλιες φορές εκείνο που έλεγε ο Μαρξ:

«Να κάνουμε το έγκλημα όσο πιο ατιμωτικό γίνεται, δημοσιοποιώντας το»!  

    Μη μας διαφύγει, όμως, μια κρίσιμη παράμετρος, που καθόλου δεν μειώνει τη σημασία της ομολογίας Ρουμελιώτη. Ισα – ίσα καταδεικνύει την ανάγκη να μην αφεθεί η υπόθεση, ούτε να σκεπαστεί με κάποιο καινούργιο «συννεφάκι» κουκουλώματος.
    Εξηγούμαστε: Το παραπάνω το λέμε διότι αυτή η σχέση ΔΝΤ – (και κάποιων) «δημοσιογράφων» μόνο άγνωστη δεν είναι. Ούτε είναι η πρώτη φορά που κάποιοι «συννεφοκουτρουβαλιάζονται» για τον ίδιο ακριβώς λόγο.
    Δείτε τι είχε αποκαλυφθεί πριν από 5 χρόνια και τι είχε καταγραφεί ήδη από τότε στα πρακτικά της Βουλής (Ιούνης 2010) κατά τη διάρκεια των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής για τη «Ζήμενς»:

    α) «Μια πρόσθετη υπηρεσία η οποία μας ζητήθηκε κάποια στιγμή που οι εκπρόσωποι της τρόικας - μετά την υπογραφή του μνημονίου - θέλησαν να επικοινωνήσουν με τα Μέσα Ενημέρωσης, ήταν να μας αναθέσουν να πάρουμε τηλέφωνα κάποιους δημοσιογράφους και να τους πούμε να πάνε την τάδε ώρα στη "Μεγάλη Βρετάνια" για να τους μιλήσουν οι άνθρωποι του ΔΝΤ».

    β) «Κάποιες φορές, όταν μας το ζητούν οι πελάτες μας μπορεί να συμμετέχουν και ζητάμε δημοσιογράφους να συμμετέχουν σ' αυτό».

    Αυτές ήταν δυο χαρακτηριστικές απαντήσεις που δόθηκαν τότε, κατά την εξέταση μάρτυρα στην εξεταστική για τη «Ζήμενς». Απαντήσεις που αφορούσαν η πρώτη σε ερώτηση για επαφές του ΔΝΤ με ΜΜΕ και δημοσιογράφους στην Ελλάδα ώστε να πλασάρουν το μήνυμα του Ταμείου, και η δεύτερη για επαφές δημοσιογράφων με «πελάτες» όπως η «Ζήμενς»...
    Οι αποκαλύψεις αυτές και οι συζητήσεις που ακολούθησαν (επαναλαμβάνουμε: για την παροχή υπηρεσιών και από δημοσιογράφους ώστε η γερμανική πολυεθνική και το ΔΝΤ να «επικοινωνήσουν» τα μηνύματά τους στον ελληνικό λαό) είχαν δώσει την ευκαιρία σε ορισμένους να καμώνονται ότι πάλι... «έπεσαν από τα σύννεφα».
    Συμπέρασμα 1^ο: Επειδή από τότε πέρασαν 5 χρόνια και επειδή το θέμα θάφτηκε επιμελώς, υποψιαζόμαστε ότι οψέποτε αποκαλύπτεται ότι για κάποιους η διαδρομή «σύννεφα – γη» είναι κάτι σαν το «Κολιάτσου – Παγκράτι», τόσο μεγαλώνει και η πιθανότητα για εκείνο το συννεφάκι κουκουλώματος που λέγαμε…  
    Συμπέρασμα 2^ο: Ας υποδύονται οι «έκπληκτοι» τους «έκπληκτους» όσο θέλουν. Η πραγματικότητα είναι πως «από τα σύννεφα πέφτουν» μόνο αυτοί που θέλουν να πέφτουν. Για έναν πολύ απλό λόγο: Επειδή τους αρέσει να προσποιούνται ότι «ζουν στα σύννεφα». Εμείς οι υπόλοιποι, πάντως, που κατοικούμε στη Γη, κάτι διαισθανόμασταν...
    Συμπέρασμα 3^ο(που ισχύει από την εποχή του «Πολίτη Κέιν): Αυτού του τύπου η «παροχή υπηρεσιών» συνιστά την τυπική λειτουργία εκείνου του Τύπου που είναι κομμάτι, προέκταση και μακρύ χέρι του καθεστώτος και αυτό ανεξάρτητα από την τίμια δουλειά των εργατών του Τύπου
    Συμπέρασμα 4^ο: Παρά την καλή μας διάθεση να δεχτούμε τους ισχυρισμούς και τις «διευκρινίσεις» που κάθε φορά δίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις, εμείς παραδεχόμαστε ότι δεν διαθέτουμε τόση φαντασία ώστε να πιστέψουμε ότι εφόσον υπάρχουν τέτοιες επαφές, εμπίπτουν στην «αχρήματο οικονομία». Δε συνηθίζεται...
    Συμπέρασμα 5^ο: Αντίθετα σχέσεις όπως αυτές στις οποίες αναφέρθηκε ο κ.Ρουμελιώτης συνηθίζεται να οικοδομούνται επί τη βάσει υλικών κινήτρων και ουχί ιδεολογικών. Αλλά απορούμε: Όταν η είδηση, η ενημέρωση, η πληροφορία συνιστούν «εμπορεύματα», οι υπέρμαχοι του συστήματος όπου «όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται» ποιον νομίζουν ότι πείθουν όταν παριστάνουν τους... εμβρόντητους (!) στο άκουσμα της παραπάνω διαπίστωσης;
    Πέραν, όμως, εκείνων που υποπτευόμαστε και των όσων διαισθανόμαστε, υπάρχουν και αυτά που γνωρίζουμε.
    Εξηγούμαστε: Δεν περιμέναμε τη «Ζήμενς», ούτε το ΔΝΤ για να μάθουμε την ύπαρξη της λεγόμενης «ενσωματωμένης δημοσιογραφίας». Έχουμε ενημερωθεί σχετικά, εδώ και χρόνια – από την εποχή της «Τιμισοάρα», των «κορμοράνων» αλλά και κατά τη διάρκεια της απόβασης των Αμερικανών στο Ιράκ - για την αγαστή συνεργασία των πεζοναυτών με τους «ενσωματωμένους δημοσιογράφους»των διεθνών ΜΜΕ και λοιπών «επικοινωνιακών πρακτορείων».
    Δεν περιμέναμε, επίσης, είτε να ακουστούν είτε να διαψευστούν τα περί των «περίεργων» επαφών μεταξύ διεθνών οργανισμών με δημοσιογράφους, για να ψυλλιαστούμε τι (μπορεί να) συμβαίνει. Άλλωστε, όπως αποκαλύφθηκε στην εφημερίδα «Ελ Μούντο» (31/5/1999), στις μυστικές εκθέσεις του ΝΑΤΟ, ιδού τι ορίζεται ως ένα από τα βασικά καθήκοντα της καλής Συμμαχίας:

«Ο εντοπισμός εκείνων των δημοσιογράφων κάθε χώρας που είναι ικανοί... να προσκληθούν σε συνάντηση, όπου θα εκθέσουν τις ιδέες τους πάνω σε τρόπους βελτίωσης του μηνύματός μας προς την κοινή γνώμη».

    Σημειώστε ότι τότε - στο πλαίσιο της «βελτίωσης του μηνύματος» του ΝΑΤΟ - το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Μετά, δε, από κάθε βομβαρδισμό, επίλεκτες «διμοιρίες πρόθυμων δημοσιογράφων» παρομοίαζαν τα Στελθ που πετούσαν πάνω από το Βελιγράδι με «φτερά αγγέλων»!
    Άραγε, όταν τέτοια κόλπα είναι τόσο γνωστά στο ΝΑΤΟ ώστε να καταγράφονται επίσημα ακόμα και στις εκθέσεις του εδώ και πάνω από μια δεκαπενταετία, λέτε στα ΔΝΤ και στις Κομισιόν αυτά τα κόλπα να είναι άγνωστα;...
    Όλα στο φως, λοιπόν! Όλα στη φόρα! Ονόματα! Ποιοι, πότε, (το πώς το ξέρουμε) και για πόσα (ενδεχομένως) μπήκαν σε αυτή την «δούλεψη»; Ποιοι «στρατολογήθηκαν» για να γίνουν (έναντι «χρυσίου»;) βαποράκια του Μνημονίου; Ποιοι περνούσαν σεμινάρια από το ΔΝΤ για να βελτιωθούν στο ρόλο του «παπαγάλου» και να διαπρέψουν στο ρόλο του «αλήτη – ρουφιάνου – ΔουΝουΤογράφου»;
*** 
Υστερόγραφο: Το γεγονός ότι με νέες χθεσινές δηλώσεις του ο κ. Ρουμελιώτης φέρεται να έχει προβεί σε μισή κωλοτούμπα σε σχέση με όσα είχε πει προχθές, και τώρα λίγο πολύ εμφανίζεται να μην θυμάται, να μην ξέρει και τα θεωρεί όλα αυτά «συνήθη πρακτική», επιβεβαιώνει χίλιες φορές περισσότερο την ανάγκη και την απαίτηση: Όλα στο φως!

Ν.Μπογιοπουλος