Χρεοκοπία ψευδαισθήσεων, επιχειρημάτων...

Χρεοκοπία ψευδαισθήσεων, επιχειρημάτων...

Αυτό που πραγματικά χρεοκόπησε μετά τις πρόσφατες εξελίξεις με το νέο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η άποψη πως είναι δυνατόν να υπάρξει διέξοδος για το λαό χωρίς ρήξη με το κεφάλαιο, την εξουσία του και την ΕΕ. Ολα τα επιχειρήματα πάνω στα οποία βασίστηκε η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 μέχρι το 2015, ότι μπορεί μια κυβερνητική εναλλαγή εντός του συστήματος, μια άλλη διαπραγμάτευση εντός των θεσμών της ΕΕ, να φέρουν θετικές εξελίξεις για το λαό έχουν στην πραγματικότητα καταρρεύσει. Αποδείχθηκε ότι το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ είναι δεσμευτικό, δεν χωρά πολλές αναπροσαρμογές και εναλλακτικές. Η αλήθεια είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ υπολόγιζε σε μια δυνατότητα αλλαγής στο μείγμα διαχείρισης σε επίπεδο ΕΕ, περνώντας σε μια λιγότερη περιοριστική πολιτική. Ποντάρισε σε μια έστω μικρή ανάκαμψη που θα του επέτρεπε να δώσει με το ένα χέρι λίγα ψίχουλα σαν αυτά που υπήρχαν στο περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ενώ με το άλλο χέρι θα προωθούσε με πιο ευέλικτο τρόπο απ' τους προηγούμενους μια σειρά αντιλαϊκές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις αναγκαίες για τη στήριξη της ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Θα μπορούσε, όμως, αυτά τα «ψίχουλα» να τα «πουλήσει» ως πρώτα βήματα, για να ανοίξει ο δρόμος για ανάκαμψη των απωλειών, για επαναφορά δικαιωμάτων, για κατάργηση του αντεργατικού - αντιλαϊκού μνημονιακού πλαισίου. Υπολόγιζε έτσι πως τάζοντας ανέξοδα «ελπίδα» θα μπορούσε να πετύχει ό,τι δεν μπόρεσαν όλοι οι άλλοι, να προωθήσει μια πολιτική για λογαριασμό του κεφαλαίου αλλά με έναν πιο ήπιο τρόπο που θα εξασφαλίζει την εργατική - λαϊκή συναίνεση, αξιοποιώντας και τα «ερείσματά» του στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

***

Τα πράγματα όμως του ήρθαν αλλιώς. Ούτε οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, ούτε η πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας στην Ελλάδα και διεθνώς δεν επιτρέπουν πολλές εναλλακτικές λύσεις, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια ελιγμών. Ετσι, μέσα σε ένα πεντάμηνο βρέθηκε αντιμέτωπος με το δίλημμα: Είτε αποδοχή της συνέχισης μιας αυστηρής περιοριστικής πολιτικής με νέα αντιλαϊκά μέτρα και νέα μνημόνια είτε αποδοχή μιας ελεγχόμενης ή ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας με έξοδο απ' το ευρώ. Σε αυτήν τη φάση, τα συμφέροντα της μεγαλύτερης μερίδας του ελληνικού κεφαλαίου συνέκλιναν στην πρώτη εκδοχή. Αναγκάστηκε, λοιπόν, εκ των πραγμάτων να υιοθετήσει τη θέση που είχαν όλες οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις. Δηλαδή ότι τα αντιλαϊκά μνημονιακά μέτρα είναι αναγκαία για να γλιτώσουμε από την καταστροφή και τη χρεοκοπία. Για να μπορέσει να σταθεί, η προπαγανδιστική του μηχανή γεννά νέα αποπροσανατολιστικά επιχειρήματα. Ετσι, η κυβέρνηση εμφανίζεται εκβιαζόμενη και εξαναγκασμένη. Τα ίδια όμως λίγο - πολύ έλεγαν και οι προηγούμενοι, κανένας τους δεν δήλωνε πως «πιστεύει» στην πολιτική των μνημονίων. Γίνεται, επίσης, προσπάθεια να εμφανιστεί το νέο μνημόνιο ως τακτικός ελιγμός που σώζει το κύριο ζήτημα, την παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Διαβάζουμε μακροσκελείς αναλύσεις με «μαρξιστικό περιτύλιγμα» για τη σημασία της κατανόησης του συσχετισμού δύναμης, αναμασώντας αραχνιασμένες και χρεοκοπημένες ευρωκομμουνιστικές αναλύσεις.

***

Από την άλλη, το τμήμα αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, που απηχεί συμφέροντα τμημάτων της αστικής τάξης που φλερτάρουν με το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ και πέρασμα στο εθνικό νόμισμα γιατί θεωρούν ότι κάτι τέτοιο θα διευκολύνει την ανάκαμψη των κερδών τους, «δίνει τη μάχη» για να «σώσουν» την ψευδαίσθηση και την αυταπάτη ότι εντός καπιταλισμού και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών (και εκτός ευρώ) μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκός δρόμος, ο οποίος μάλιστα θα ανοίξει το δρόμο για ριζοσπαστικές αλλαγές. Είναι ώρα, λοιπόν, μαζί με τη μάχη που δίνουμε για την οργάνωση της αντίστασης στα νέα αντιλαϊκά μέτρα, στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και της εργοδοσίας, του κεφαλαίου, της αλληλεγγύης σε όσους υποφέρουν περισσότερο από τα παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα, να ανοίξουμε πλατιά τη συζήτηση των συμπερασμάτων για τη χρεοκοπία των σοσιαλδημοκρατικών ψευδαισθήσεων και αυταπατών. Πλατιά να συζητήσουμε για την προώθηση της πολιτικής πρότασης του ΚΚΕ, για την αναγκαιότητα σύγκρουσης, ρήξης με το κεφάλαιο, την ΕΕ, την ανατροπή της εξουσίας τους ως μοναδική προϋπόθεση, για να μπορέσουν ο λαός, οι εργαζόμενοι να ζήσουν χωρίς μνημόνια, χωρίς εκμετάλλευση με κριτήριο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Χ.

Ιδιότυπος... διαγωνισμός

Ιδιότυπος... διαγωνισμός

Ενας ιδιότυπος... διαγωνισμός στήριξης της συγκυβέρνησης, από πολλές και διάφορες μεριές, βρίσκεται σε εξέλιξη μετά την υπογραφή της κυβέρνησης στην αντιλαϊκή συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, στον «οδικό χάρτη» δηλαδή για το τρίτο μνημόνιο. «Συμφωνούντες» και «διαφωνούντες» της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολιτευόμενα κόμματα της αστικής διαχείρισης, ΜΜΕ εντός και εκτός συνόρων, στο διά ταύτα καταλήγουν τελικά όλοι μαζί, έστω και από «διαφορετικούς» δρόμους, ότι... «στηρίζουμε την κυβέρνηση»!
Η συμφωνία με τους «εταίρους» είναι κακή, λένε οι «συμφωνούντες» της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, όμως «πρέπει πάση θυσία να διαφυλάξουμε την κυβέρνηση», γι' αυτό και σηκώνουν το χεράκι τους μέσα στη Βουλή, εγκρίνοντας τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα ενόψει του τρίτου μνημονίου. «Κρατάμε την κυβέρνηση και η κυβέρνηση είναι όπλο» αναφωνούν, κρύβοντας αυτό που επιβεβαιώνεται και τώρα, ότι κάθε αστική διακυβέρνηση, όπως και να αυτοχαρακτηρίζεται, είναι όπλο στην υπηρεσία του κεφαλαίου.
Διαφωνούμε με το νέο καταστροφικό μνημόνιο, λένε τα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στηρίζουμε ολόθερμα την κυβέρνηση που το φέρνει! «Στηρίζουμε τον πρωθυπουργό με το ΟΧΙ του λαού» αναφωνεί μάλιστα ο Στ. Λεουτσάκος, επιβεβαιώνοντας πόσο αποφασισμένοι είναι και οι «διαφωνούντες» του ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσουν, όσο τους παίρνει, την εξαπάτηση του λαού! Το ίδιο βέβαια και οι συμπολιτευόμενοι ΑΝΕΛ, που «ξέχασαν» κόκκινες γραμμές κ.λπ.
Οσο για τα αντιπολιτευόμενα κόμματα της αστικής διαχείρισης, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, όχι μόνο ψηφίζουν την αντιλαϊκή συμφωνία της κυβέρνησης και τα προαπαιτούμενα που οδηγούν στο τρίτο μνημόνιο, όχι μόνο δηλώνουν με ένα στόμα ότι «δεν τίθεται θέμα απώλειας δεδηλωμένης για την κυβέρνηση» κι ας έμεινε αυτή με μόλις 123 βουλευτές στην ψηφοφορία για τη συνολική έγκριση της συμφωνίας, αλλά την καλούν κιόλας «να κυβερνήσει επιτέλους και να εφαρμόσει με συνέπεια τις υποχρεώσεις που η ίδια ανέλαβε», «να προχωρήσει στις αναγκαίες μεγάλες τομές»...
Σε ό,τι αφορά δε τα αστικά ΜΜΕ, τα μεν εγχώρια, από την υπογραφή της αντιλαϊκής συμφωνίας στις Βρυξέλλες στις 12 Ιούλη μέχρι και σήμερα, δε σταματούν λεπτό να «επαινούν» την «ωρίμανση» του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, να υποστηρίζουν με κάθε τρόπο τη «δύσκολη, αλλά αναγκαία επιλογή» που έκαναν. Τα δε αστικά ΜΜΕ του εξωτερικού εστιάζουν όλο και περισσότερο στο γεγονός ότι μόνο αυτός ο πρωθυπουργός και μόνο αυτή η κυβέρνηση είναι αυτοί που... μπορούν να κάνουν πετυχημένα τη δουλειά, να «κλειδώσουν» δηλαδή το νέο μνημόνιο και να το εφαρμόσουν στην πράξη. «Μόνο αυτός μπορεί ακόμα να σώσει την Ελλάδα» τιτλοφορείται χαρακτηριστικά άρθρο της γερμανικής «Frankfurter Allgemeine Zeitung» για τον Αλ. Τσίπρα και... εξηγεί: «Παρά την αλλαγή πορείας που έκανε, οι περισσότεροι Ελληνες εμπιστεύονται τον Τσίπρα (...) Ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει το κύρος να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες δεσμεύτηκε απέναντι στους Ευρωπαίους»...
Ολος αυτός ο διαγωνισμός στήριξης της κυβέρνησης από τόσο διαφορετικά αστικά κέντρα και επιτελεία δε σημαίνει φυσικά ότι εξαφανίστηκαν οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις, που είδαμε να αποτυπώνονται τόσο ανάγλυφα το προηγούμενο διάστημα: Ισα - ίσα οι αντιθέσεις οξύνονται, γεγονός που καθιστά και τον όποιο συμβιβασμό προσωρινό και εύθραυστο. Αυτό που «βγάζει μάτι», όμως, είναι η σύμπλευση φαινομενικά ετερόκλητων αστικών δυνάμεων πίσω από τα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου και σ' αυτά τα πλαίσια η στήριξή τους στη συγκυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, που εκτιμούν ότι μπορεί να φέρει σε πέρας αυτόν τον προσωρινό συμβιβασμό, ακριβώς γιατί έχει αυξημένη ικανότητα εγκλωβισμού του λαού.
Αποδεικνύεται έτσι η ανάγκη πραγματικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης στα αντιλαϊκά μνημόνια, στη στρατηγική του κεφαλαίου, στις κυβερνήσεις του, στην ΕΕ. Για την οργάνωση αυτής της αντιπολίτευσης δίνει τη μάχη καθημερινά το ΚΚΕ.

Αλλο ένα πλουσιοπάροχο δώρο στο μεγάλο κεφάλαιο και τις τράπεζες

Αλλο ένα πλουσιοπάροχο δώρο στο μεγάλο κεφάλαιο και τις τράπεζες

Ενα από τα πρώτα προαπαιτούμενα της βαθιά αντιλαϊκής συμφωνίας που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους εταίρους της στην ΕΕ, ενόψει του τρίτου μνημονίου, είναι και ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ) που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή. Ανάλογη δέσμευση είχε αναλάβει η κυβέρνηση με το e-mail Βαρουφάκη, που επαναλαμβανόταν και στην πρόταση των 47 σελίδων.
Τις προηγούμενες μέρες, οι διάφορες φήμες έκαναν λόγο για δύο σχέδια, ανάμεσα στα οποία θα επέλεγε η κυβέρνηση να καταθέσει προς ψήφιση: α) Το σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, γνωστό και ως «σχέδιο Χαμηλοθώρη», το οποίο είχε αποτελέσει και το αντικείμενο πανελλαδικού δημοψηφίσματος των δικηγόρων τον Δεκέμβρη του 2014 και απορρίφτηκε με συντριπτικό ποσοστό 93%, και, β) το σχέδιο που φερόταν να έχει ετοιμάσει νομοπαρασκευαστική επιτροπή με εντολή του νέου υπουργού Δικαιοσύνης, Ν. Παρασκευόπουλου, της σημερινής κυβέρνησης, γνωστό και ως «σχέδιο Κράνη», το περιεχόμενο του οποίου όμως γνώριζαν μόνο οι ηγεσίες των μεγάλων δικηγορικών συλλόγων της χώρας.
Τελικά, όπως αναφέρει η κυβέρνηση, «λόγω των ασφυκτικών χρονικών περιθωρίων» και επειδή «το μοναδικό κείμενο το οποίο έχει λάβει τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών είναι το σχέδιο νόμου που έχει κατατεθεί στη Βουλή των Ελλήνων τον Νοέμβριο του 2014», το λεγόμενο «σχέδιο Χαμηλοθώρη» επανέρχεται αυτούσιο, συνοδευόμενο από την ίδια αιτιολογική έκθεση και την ίδια επιχειρηματολογία. Μέσα στις αμέτρητες κωλοτούμπες και τα ψέματα, φαίνεται ότι το «εκτρωματικό νομοσχέδιο που έπρεπε άμεσα να αποσυρθεί», σύμφωνα με την ανακοίνωση του Τμήματος Δικαιοσύνης ΣΥΡΙΖΑ στις 5/12/2014, μετατράπηκε σήμερα ως διά μαγείας, μετά και την «περήφανη διαπραγμάτευση» με τους θεσμούς, σε ένα ακόμα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης...

ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Οι αλλαγές που προωθούνται σχετίζονται κύρια με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, ευνοούν ποικιλοτρόπως τις τράπεζες και το κεφάλαιο. Δεν αφορούν, επομένως, στενά στη Δικαιοσύνη, αλλά θα έχουν άμεσες δυσμενείς επιπτώσεις στη ζωή της εργατικής και λαϊκής οικογένειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μοναδικό στοιχείο που πρόσθεσε η κυβέρνηση στο πάλαι ποτέ «εκτρωματικό» νομοσχέδιο είναι η δέσμευσή της ότι «θα φέρει προς ψήφιση στη Βουλή, πριν την ισχύ του νέου Κώδικα, το σύνολο των ρυθμίσεων για τα καθυστερούμενα δάνεια, μεταξύ των οποίων και τις ρυθμίσεις για την προστασία της πρώτης ή της μοναδικής κατοικίας, από πλειστηριασμούς για οφειλές προς τις Τράπεζες».
Οσοι τυχόν, ακόμα και σήμερα, διατηρούν οποιαδήποτε αυταπάτη ότι οι επερχόμενες αλλαγές θα προστατεύουν τη λαϊκή περιουσία, διαψεύδονται από το ίδιο το περιεχόμενο του νέου Κώδικα, που στρώνει το έδαφος για τη γρήγορη και φθηνή προς όφελος του κεφαλαίου διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης (δηλ. τη διαδικασία των κατασχέσεων και πλειστηριασμών). Αλλωστε, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα του Τύπου, το αναμενόμενο νομοσχέδιο του υπουργού Οικονομίας Γ. Σταθάκη, που έχει σταλεί προς έγκριση στην τρόικα, προβλέπει την υπό αυστηρές προϋποθέσεις προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς μέχρι 31/12/2015, όταν δηλαδή θα ξεκινήσει η εφαρμογή του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ρυθμίζει τη διαδικασία της πολιτικής δίκης, δηλ. περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις για τη διεξαγωγή των δικών που αφορούν τις διαφορές μεταξύ ιδιωτών.

Η «σημαντική αναδιάρθρωση των διαδικασιών και των κανονισμών της αστικής δικαιοσύνης», πάγια απαίτηση του κεφαλαίου

Την τελευταία πενταετία, περίπου έχουν επέλθει σημαντικές αλλαγές στην απονομή της αστικής δικαιοσύνης, που αφορούν στις διαδικασίες σε όλα τα δικαστήρια. Αξιοποιώντας ως πρόσχημα το υπαρκτό πρόβλημα των σοβαρών καθυστερήσεων στην εκδίκαση των υποθέσεων, ο πυρήνας των μεταρρυθμίσεων αυτών εντάσσεται στο πλαίσιο γενικότερων επιδιώξεων για τον εκσυγχρονισμό του αστικού κράτους και την αντιστοίχηση του νομικο-πολιτικού εποικοδομήματος στις οικονομικές εξελίξεις σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Εκφράζει την προσπάθεια προσαρμογής της αστικής Δικαιοσύνης στις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου για γρήγορη, φθηνή και αποτελεσματική για τα συμφέροντά του επίλυση των διαφορών και διευκόλυνση των επενδύσεών του.
Βασικές κατευθύνσεις είναι η ενίσχυση των εξωδικαστικών μορφών επίλυσης διαφορών (π.χ. διαμεσολάβηση, διαιτησία κ.ά.), δηλαδή μορφές ιδιωτικοποίησης της Δικαιοσύνης, διαδικασίες fast track για τη διεκπεραίωση υποθέσεων με σημαντικό οικονομικό ενδιαφέρον για τα μονοπώλια (π.χ. στρατηγικές επενδύσεις, φορολογικές υποθέσεις κ.λπ.), εξασφάλιση της γρήγορης και απρόσκοπτης εφαρμογής των αντιλαϊκών νόμων (π.χ. πιλοτικές δίκες για υποθέσεις με γενικότερο πολιτικό - κοινωνικό ενδιαφέρον, όπως προσφυγή κατά των αντιλαϊκών χαρατσιών, αντιαασφαλιστικών νόμων κ.λπ.).
Ταυτόχρονα, ως η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, η προσφυγή στην αστική Δικαιοσύνη για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα γίνεται εξαιρετικά δυσχερής και ακριβή, αυξάνονται διαρκώς τα κάθε είδους παράβολα, για να εξοικονομούνται πόροι από το κράτος.
Συνεχίζεται η υποχρηματοδότηση και υποτίμηση των υποδομών με τα τεράστια κενά στις θέσεις των δικαστών και κυρίως των δικαστικών υπαλλήλων, που μάλιστα απειλούνται με τα αντεργατικά μέτρα της αξιολόγησης, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων στο δημόσιο τομέα.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο περιλαμβάνει σειρά αντιδραστικών και αντιλαϊκών ρυθμίσεων με βαθιά ταξικό περιεχόμενο. Οι κυριότερες από αυτές αφορούν στην επιτάχυνση της αναγκαστικής εκτέλεσης και των πλειστηριασμών σε όφελος των πιστωτικών ιδρυμάτων, δηλ. των τραπεζών. Ετσι, την ίδια περίοδο που στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η διαχείριση των «κόκκινων» επιχειρηματικών και στεγαστικών δανείων, συντελούνται σημαντικές εξελίξεις στην αγορά των ακινήτων με απώτερο στόχο τη συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια (βλ. σχεδιασμοί για μείωση των αντικειμενικών αξιών) και εκφράζονται διακριτές ενδοαστικές αντιθέσεις γύρω από τα ζητήματα αυτά, οι προωθούμενες αλλαγές στον ΚΠολΔ προετοιμάζουν το έδαφος για μαζικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς στη λαϊκή περιουσία με βάση την εμπορική πλέον και όχι την αντικειμενική αξία, κάνουν ακόμα πιο φθηνή, γρήγορη και αποτελεσματική τη σχετική διαδικασία σε όφελος των τραπεζών, επιτρέπουν τις πολλαπλές κατασχέσεις, αδυνατίζουν την άμυνα του οφειλέτη, διευκολύνουν την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης κ.λπ. Επιπλέον, επέρχονται τροποποιήσεις στο λεγόμενο πίνακα κατάταξης του πλειστηριασμού, υποσκάπτοντας την τυπική έστω προνομιακή ικανοποίηση των εργατικών απαιτήσεων: Μαζί με τις εργατικές απαιτήσεις θα ικανοποιούνται πλέον από το εκπλειστηρίασμα (το ποσό που τελικά προκύπτει από τον πλειστηριασμό), στο συνολικό ποσοστό των 2/3 (το 1/3 εξακολουθεί να αποδίδεται ουσιαστικά στις τράπεζες), και οι απαιτήσεις του Δημοσίου από ΦΠΑ.
Επίσης, μια ακόμα σοβαρή κατηγορία αλλαγών του ΚΠολΔ αφορά στη διαδικασία εκδίκασης των περισσότερων υποθέσεων (στη λεγόμενη τακτική διαδικασία), όπου καθιερώνεται η έγγραφη απόδειξη και καταργείται η ζωντανή εξέταση των μαρτύρων στο ακροατήριο εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις. Από την πρώτη στιγμή της δημοσιοποίησης του σχεδίου αυτού, ήδη από τον Δεκέμβρη του 2014, σε ανακοίνωσή της η «Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων», η παράταξη που συμμετέχει πανελλαδικά στις δικηγορικές εκλογές στηριζόμενη από το ΚΚΕ, σημείωνε: «Οι αλλαγές αυτές ωφελούν τις μεγάλες επιχειρήσεις, που διαθέτοντας το κατάλληλο προσωπικό, χρήμα και μηχανισμούς, μπορούν να τηρούν πλήρη μηχανογραφικά συστήματα και μεγάλο αρχείο εγγράφων και να ανταποκρίνονται στο δικονομικό καθήκον της έγγραφης απόδειξης και μάλιστα μέσα σε σύντομες και ανελαστικές προθεσμίες. Το οικονομικά ασθενέστερο μέρος, δηλαδή ο μέσος φτωχός διάδικος που, σπάνια διαθέτει τέτοια εργαλεία, βρίσκεται αντικειμενικά σε δυσμενέστερη θέση. Η υλοποίηση των προτεινόμενων ρυθμίσεων στρέφεται σε βάρος της πλειοψηφίας των δικηγόρων με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, που θα αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στην καθημερινή ταλαιπωρία και το κυνήγι ανελαστικών προθεσμιών μέσα στον έγγραφο κυκεώνα της νέας τακτικής διαδικασίας. Αυτοί που θα ωφεληθούν, ακόμη μια φορά, είναι οι μεγάλες δικηγορικές εταιρίες και τα μεγαλογραφεία».

Για τις κινητοποιήσεις των δικηγόρων

Απ' όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι η αντίδραση ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι επιβεβλημένη για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα συνολικά, αλλά και για την πλειοψηφία των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων με χαμηλά εισοδήματα ειδικότερα. Η αντίδραση, όμως, ενάντια σ' αυτό πρέπει να εστιάζει και να αποκαλύπτει ότι οι αλλαγές του ΚΠολΔ είναι μέρος της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής. Ο αγώνας για την παρεμπόδιση της προώθησής τους πρέπει να στοχεύει συνολικά στην απόκρουση της αντιλαϊκής επίθεσης και να προβάλλει αιτήματα και διεκδικήσεις για την κατοχύρωση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων ευρύτερα, που συγχρόνως ανταποκρίνονται στα συμφέροντα της πλειοψηφίας των δικηγόρων: Οπως π.χ. προστασία της λαϊκής περιουσίας - απαγόρευση των κατασχέσεων σε βάρος της πρώτης και δευτερεύουσας κατοικίας της λαϊκής οικογένειας, προνομιακή ικανοποίηση των εργατικών απαιτήσεων στον πλειστηριασμό πρώτα και πριν από την ικανοποίηση κάθε άλλης απαίτησης, προστασία του εισοδήματος των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων με χαμηλά εισοδήματα ενάντια στη φορολεηλασία και τις συνεχείς αυξήσεις στις ήδη υπέρογκες ασφαλιστικές τους εισφορές που δεν εξασφαλίζουν την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη ούτε τις συντάξεις κ.ά. Μόνο ένας τέτοιος αγώνας, άλλωστε, της πλειοψηφίας των δικηγόρων σε συμπόρευση με το εργατικό και λαϊκό κίνημα, μπορεί να βάλει εμπόδια στα σχέδια της κυβέρνησης και να αντιπαρατεθεί με τον πραγματικό κοινό αντίπαλο, τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους - πελάτες των μεγάλων δικηγορικών εταιρειών και των μεγαλογραφείων.
Η ηγεσία της Ολομέλειας των Προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας και ιδιαίτερα οι ηγεσίες των μεγάλων δικηγορικών συλλόγων και κύρια της Αθήνας δεν θέλουν και δεν μπορούν να οργανώσουν έναν τέτοιον αγώνα. Είναι, άλλωστε, οι ίδιοι που διαχρονικά υποσκάπτουν κάθε αγωνιστική διάθεση στο χώρο των δικηγόρων, υπονομεύουν και εκφυλίζουν τις μαζικές συλλογικές διαδικασίες, καλλιεργούν συντεχνιακές αυταπάτες στα τραπέζια του διαλόγου με την εκάστοτε ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης, βάζουν πλάτη στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής στο χώρο.
Τα ίδια κάνουν και σήμερα. Μόλις λίγες μέρες πριν, καλούσαν την κυβέρνηση «να αφουγκραστεί τις αγωνίες του νομικού κόσμου και της κοινωνίας» και να υιοθετήσει το «σχέδιο Κράνη», με το οποίο τάχα «προστατεύονται τα δικαιώματα των πολιτών και διασφαλίζονται συνθήκες δίκαιης δίκης» και το περιεχόμενο του οποίου το γνώριζαν μόνον αυτοί! Ετσι, όμως, σκόπιμα συσκότισαν τον πραγματικό χαρακτήρα των προωθούμενων αντιδραστικών αλλαγών, μέσα στο γενικότερο κλίμα της εθνικής ομοψυχίας προσπαθούσαν τάχα να συμβάλλουν με τις θεσμικές τους προτάσεις στο έργο της κυβέρνησης και του υπουργού ενάντια στους «εκβιαστές δανειστές»...
Αξιοποιώντας το δημοψήφισμα - καρικατούρα που έστησαν τον Δεκέμβρη του 2014, θεωρούν εξουσιοδοτημένο τον εαυτό τους να αποφασίζουν «ναι ή όχι» σε κινητοποιήσεις, χωρίς και πάλι καμία προηγούμενη ενημέρωση των δικηγόρων, χωρίς καμία συλλογική διαδικασία και γενική συνέλευση, στην οποία οι ίδιοι οι δικηγόροι θα αποφασίσουν για τις μορφές των κινητοποιήσεών τους.

Για την οργάνωση του αγώνα της πλειοψηφίας των δικηγόρων με χαμηλά εισοδήματα

Με αφορμή την αντίδραση ενάντια στο νομοσχέδιο για τον νέο ΚΠολΔ και την υπονομευτική και επικίνδυνη στάση της ηγεσίας των δικηγορικών συλλόγων και ιδιαίτερα του ΔΣΑ και του ΔΣΘ, που έσπευσαν να στοιχηθούν με πραξικοπηματικές διαδικασίες στο στρατόπεδο του «ΝΑΙ» στο κάλπικο και εκβιαστικό δημοψήφισμα που έστησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για άλλη μια φορά αναδεικνύεται η ανάγκη χειραφέτησης της πλειοψηφίας των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων με χαμηλά εισοδήματα από τη συντεχνιακή αυταπάτη της συνδικαλιστικής εκπροσώπησής τους από τους δικηγορικούς συλλόγους. Οι σύλλογοι αυτοί και ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι δεν θέλουν και δεν μπορούν, αντικειμενικά, να οργανώσουν τους αγώνες των δικηγόρων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, καθώς συστεγάζουν μεγαλοδικηγόρους - εργοδότες και μισθωτούς, αποτελούν θεσμικούς συνομιλητές και στυλοβάτες του αστικού κράτους, «με την προμετωπίδα της ενιαίας επιστημονικής οργάνωσης, εξυπηρετούν καπιταλιστικά συμφέροντα» (από τις θέσεις του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για τέτοιου είδους επιστημονικούς συλλόγους και επιμελητήρια).
Το πιο φτωχό τμήμα των δικηγόρων σήμερα, με τη θέση του να επιδεινώνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια, έχει συμφέρον από την οργάνωση του αγώνα του ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, που υλοποιείται από την εκάστοτε αστική κυβέρνηση για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων και μέσα στο πλαίσιο της συμμετοχής στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και την ΕΕ. Εχει συμφέρον να αντιπαρατεθεί με τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία και τους μεγαλοδικηγόρους, που υπερασπίζονται τα συμφέροντα και την εξουσία των μονοπωλίων. Εχει συμφέρον να συγκρουστεί με το μεγάλο κεφάλαιο και το κάθε λογής πολιτικό και «υπηρετικό» προσωπικό του, όπως οι δικηγορικοί σύλλογοι. Εχει συμφέρον να συμπορευθεί με τα άλλα τμήματα αυτοαπασχολούμενων που συμπιέζονται και το εργατικό κίνημα, προβάλλοντας αιτήματα για την ανακούφιση από τα αντιλαϊκά μέτρα και διεκδικώντας τον δρόμο ανάπτυξης που θα ικανοποιεί πραγματικά τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Σήμερα, οι δικηγόροι με χαμηλά εισοδήματα συμμετέχουμε μαζικά στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, δίνουμε μια πρώτη απάντηση μαζί με τους πραγματικούς μας συμμάχους, τους εργατοϋπάλληλους και το λαό, ενάντια στο νέο αντιδραστικό ΚΠολΔ.
Υιοθετούμε τα αιτήματα του εργατικού και λαϊκού κινήματος για την άμεση, εδώ και τώρα, προστασία τους από τα αρπακτικά των τραπεζών:
Κανένας πλειστηριασμός στη λαϊκή κατοικία.
Κατοχύρωση της προνομιακής και πριν από όλα ικανοποίησης των εργατικών απαιτήσεων μετά από πλειστηριασμό.

Της Κατερίνας ΓΕΡΑΚΗ*
*Η Κατερίνα Γεράκη είναι μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για τη Δικαιοσύνη και τις Λαϊκές Ελευθερίες και Γραμματέας της ΤΟ Δικαιοσύνης της ΚΟ Αττικής

ΖΑΚΥΝΘΟΣ- Εργοδοτικό έγκλημα στη «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού

 Εργοδοτικό έγκλημα στη «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού

Ζάκυνθος: Εκπαιδευόμενη σε ξενοδοχείο άφησε την τελευταία της πνοή από εξάντληση

Άλλο ένα τραγικό περιστατικό που αποδεικνύει την εντατικοποίηση της δουλειάς, σε σημείο εξόντωσης, των εργαζομένων στη «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού, συνέβη το Σαββατοκύριακο στη Ζάκυνθο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με καταγγελία του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Εργαζομένων στον Τουρισμό - Επισιτισμό Ζακύνθου, μια εκπαιδευόμενη μαθήτρια από το εξωτερικό λιποθύμησε έξω από το δωμάτιό της, ενώ κατά την μεταφορά της στο νοσοκομείο άφησε την τελευταία της πνοή.

Το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ζακύνθου άμεσα παρενέβη στο ξενοδοχείο που έγινε το συμβάν για να ενημερωθεί για τα αίτια του ατυχήματος. Όπως ενημερώνει με ανακοίνωσή του το Σωματείο, «όπως είναι γνωστό, με βάση την Κοινοτική οδηγία Μπολγκεστάιν και με την καθιέρωση της μαθητείας, πολλά ξενοδοχεία γεμίζουν με "εισαγόμενους" εργαζόμενους από άλλες χώρες, με μισθούς των 300 ευρώ αλλά και εργαζόμενους από δουλεμπορικά γραφεία ευρέσεως εργασίας.

Στην πράξη οι νέοι αυτοί βγάζουν κανονική δουλειά, αμείβονται όμως με 300-400 ευρώ το μήνα, ενώ δεν έχουν ένσημα, καθώς ασφαλίζονται μόνο έναντι επαγγελματικού κινδύνου».

Ακόμα, στην ανακοίνωσή του, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Εργαζομένων στον Τουρισμό - Επισιτισμό Ζακύνθου τονίζει:

«Η εντατικοποίηση μέχρι τα όρια της ανθρώπινης αντοχής, είναι ο κανόνας πίσω από την πολυτελή βιτρίνα των μεγάλων ξενοδοχείων.

Οι βάρδιες φτάνουν και τις 12 ώρες τη μέρα χωρίς ρεπό!

Οι συνθήκες δουλειάς φθείρουν την υγεία των εργαζομένων στα ξενοδοχεία, που αναφέρουν λιποθυμίες και πόνους στις αρθρώσεις και στη μέση!

Κάτω από συνεχές τρέξιμο για να βγει η δουλειά, συχνοί είναι οι τραυματισμοί, τα μικροατυχήματα. Οι εργαζόμενοι υποφέρουν από κρίσεις άγχους καθώς δουλεύουν κάτω από συνεχή πίεση.

Σε μια περίοδο που το τουριστικό κεφάλαιο αυξάνει τα κέρδη του, ο τουρισμός αποδεικνύεται "ατμομηχανή" που κινείται με καύσιμο την εκμετάλλευση των εργαζομένων του κλάδου. Ζητάμε:

• Μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς.
  

• Πενθήμερο, οχτάωρο με αύξηση των μισθών.
  

Η διέξοδος βρίσκεται στα ταξικά σωματεία που παλεύουν για τα δικαιώματά μας, για την ασφάλεια και την ζωή μας».

902.gr

O  τίτλος είναι δικός μας. Ο πρωτότυπος του 902 φαίνεται ως επικεφλίδα της ανάρτησης

Χ.Α.και εφοπλιστες

Γιάννης Λαγός: ένας πολιτειακός παράγοντας σε θεσμικές συναντήσεις με τον επιχειρηματικό κόσμο.

 Τι το περίεργο;

Ο Λαγός παίρνει ξανά το δρόμο για τον Κορυδαλλό μετά την απόφαση του Συμβουλίου Εφετών για την εκ νέου προφυλάκισή του λόγω παραβίασης των περιοριστικών του όρων.
Ποιά ήταν όμως τα τελευταια ραντεβού του υπόδικου για εγκληματική οργάνωση βουλευτή Πειραιά της Χρυσής Αυγής;
Αποκαλυπτικό είναι ένα απόσπασμα από εκπομπή της Χρυσής Αυγής στις 07/07/2015, όπου ο Λαγός αποκαλύπτει συναντήσεις με εφοπλιστές που επιθυμούν “συνεργασία” με το φιλο-εργοδοτικό σωματείο της ΧΑ στο Πέραμα. Λέει ο Λαγός:
“Είχαμε ιδρύσει πριν από λίγο καιρό, θυμασαι πολύ καλά και με δικές σου ενέργειες και με δικια σου βοήθεια (προς Παναγιώταρο) το Σωματείο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης [Παναγιώταρος: Τον Άγιο Νικόλαο! Μεγάλη η χάρη του...] … Να ενημερωθεί ο κόσμος, να ξέρει ότι (…) μάς έχουν ζητήσει συνάντηση κάτω, άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να φέρουνε πλοία, είναι τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, θα κάνουμε συνάντηση μαζί τους πιθανόν και μέσα στην εβδομάδα, θα καταφέρουμε έτσι ώστε να ξεκινήσει η δουλειά, εμείς το έχουμε υποσχεθεί ότι θα το κάνουμε και το χετε πάρει χαμπάρι ότι όταν υποσχόμαστε κάτι, το κάνουμε, θα γίνει. Είμαστε στη διαδικασία αυτή, θα τους φέρουμε και πλοία να δουλέψουνε στη Ζώνη του Περάματος, θα τρίβουν τα μάτια τους, και θα επαναλάβω για μια φορά ακόμα τη δήλωση που έχω κάνει και τους έχει πειράξει πολύ: οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ θα εξαφανιστούν από το λιμάνι κάτω…”

"Κάποιοι πρέπει να υπερψηφίσουν και κάποιοι να καταψηφίσουν"...

 "Κάποιοι πρέπει να υπερψηφίσουν και κάποιοι να καταψηφίσουν"...

Δεν ξέρω πως "μετάφρασαν" την ανάρτηση της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ τα διάφορα μέσα, εγώ όμως από τη μεριά μου βλέπω κάτι άλλο πιο ουσιαστικό.

Οτι εκεί στο σουπερμάρκετ ΣΥΡΙΖΑ γίνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μια "μοιρασιά" παιχνιδιού και ρόλων.
Κάποιοι παίζουν το ρόλο της "ευθύνης" στέλνοντας μηνύματα και εγγυήσεις προς την αστική τάξη και κάποιοι άλλοι παίζουν το ρόλο της "αντίστασης" και της "ρήξης" στέλνοντας ραβασάκια κοροιδίας προς το λαό που πρέπει να συνεχίσει να ελπίζει ότι 'κάτι μπορεί ν'αλλάξει" με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι άλλο μπορεί να εννοεί η απάντηση που η ίδια η νυν υπουργός λέει πως πήρε από κορυφαίο βουλευτή της "Αριστερής" πλατφόρμας που της είπε πως ψήφισε ΟΧΙ γιατί ""για κάποιοι πρέπει να υπερψηφίσουν και κάποιοι να καταψηφίσουν";

Athanasia Anagnostopoulou
Στήριξα χθες το βράδυ τον Αλέξη Τσίπρα, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και την κυβέρνηση, γιατί: α) είναι η μοναδική κυβέρνηση (κυρίως ο Τσίπρας) που επί 5 μήνες έχουν φέρει την Ευρώπη ανάποδα, προσπαθώντας για το αδύνατον. 2) Γιατί είμαι μέρος μιας συλλογικότητας, και αν ήθελα να διαφοροποιηθώ θα είχα πρώτα παραιτηθεί. 3) Γιατί κορυφαίος βουλευτής που ψήφισε "παρόν" και που είναι υπέρ της δραχμής, είπε στην κοινοβουλευτική ομάδα ότι σε αυτή τη φάση "δεν μπορούμε να βγούμε από το ευρώ γιατί αυτό θα σημάνει καταστροφή". Όταν τον ρώτησα, για ποιο λόγο τότε δεν θα υπερψηφίσει την εξουσιοδότηση για συμφωνία, η απάντηση μου φάνηκε απολύτως κυνική: "για κάποιοι πρέπει να υπερψηφίσουν και κάποιοι να καταψηφίσουν" (επομένως κάποιοι πρέπει να το παίξουν "αριστεροί" σε βάρος αυτών που θα δαχτυλοδειχτούν ως "δεξιοί"). 4) γιατί αυτό που παίζεται επί 5 μήνες στην Ευρώπη είναι ένα πολιτικό πραξικόπημα για να μην υπάρχει αριστερή κυβέρνηση σε αυτό το νεοφιλελεύθερο περιβάλλον, γιατί γνωρίζουν ότι μια αριστερή κυβέρνηση όσα μέτρα και να πάρει θα "βάλει χέρι" εκεί που ο νεοφιλελευθερισμός δεν θέλει να βάλει. 5), και κυριότερο, γιατί για μένα η Αριστερά δεν πρέπει να ηττηθεί δεύτερη φορά. Το να εγκαταλείψουμε την κοινωνία σε αυτή την κρίσιμη φάση (είτε με ένα ασύντακτο γκρέξιτ που θα μας ρίξει σε ακραία φτώχεια, είτε αφήνοντάς την στα χέρια της αντιπολίτευσης που περιμένει πως και πως να κάνει οικουμενική κυβέρνηση) μου φαίνεται λιποταξία.
Όπως και να έχουν τα πράγματα σε αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές που θεωρώ ότι η Γερμανία με τους δορυφόρους της προσπαθεί και τώρα να ανατρέψει αυτή την κυβέρνηση (με τον εκβιασμό του γκρέξιτ), οι αποφάσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες. Κανένας από εμάς δεν θέλει κι άλλη λιτότητα, κανένας όμως δεν θέλει να αφήσει αυτό το 61.3% του ελληνικού λαού χωρίς καμιά ελπίδα.

Κι έτσι για "να μην αφήσει αυτό το 61.3% του ελληνικού λαού χωρίς καμιά ελπίδα" ο ΣΥΡΙΖΑ βουλιάζει το λαό στην απελπισία με νέο κύμα μέτρων και νέο μνημόνιο!

Τέτοια "Αριστερά"!
Μια "Αριστερά" του συμβιβασμού, του τυχοδιωκτισμού, της υποταγής που πήρε μελάνι μαύρο και το πετάει στις χρυσές σελίδες που έγραψαν στα δύσκολα χρόνια αγωνιστές όπως ο Λαμπράκης, ο Πέτρουλας αλλά κυρια τόσες χιλιάδες "ανώνυμοι" που δεν υπόγραψαν κανένα "έντιμο συμβιβασμό" πληρώνοντας και με τη ζωή τους ακόμα.

Αυτό ήταν το δίδαγμα της Αριστεράς τοτε.
Αυτή ήταν η Αριστερά που θαύμασε ο λαός.

Η Αριστερά που έλεγε ΟΧΙ στο ΝΑΤΟ, ΟΧΙ στην ΕΟΚ,  η Αριστερά που ονειρευόταν με πράξεις έναν καλύτερο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Η Αριστερά που μέσα της βρίσκονταν οι κομμουνιστές, που ψυχή της ήταν το παράνομο τότε ΚΚΕ και τα οράματά του...

Αυτοί που τώρα ξεσκίζουν τις ματωμένες σημαίες και τις περνάνε από πάνω με ένα καλό χέρι χρώμα του συμβιβασμού, καλά θα κάνουν να μην πιάνουν τους αγώνες της Αριστεράς στο στόμα τους.

Γιατί βέβαια Αριστερά του ¨δε γινόταν αλλιώς" απλά δεν υπάρχει.

Είναι κι εκείνα τα κόκκαλα στο Σκοπευτήριο που θα τρίζουν...

Linkwithin

Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται

 Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται

Αλλά πρόσεχε αυτούς που θα το πιάσουν, για να σε ρίξουν στο βούρκο, από τον οποίο δεν έχουν ξεκολλήσει ποτέ και ούτε θέλουν κατά βάθος. Δώσ’ το σε όποιον έπεσε από τα σύννεφα, αλλά δεν πετάει πια σε αυτά, και δεν περνάει τα στάδια του πένθους, από την άρνηση και την οργή, για να φτάσει τελικά στην αποδοχή και φτου κι απ’ την αρχή. Δώσ’ το σε όποιον υπέκυψε κάποτε, στιγμιαία ή συνεχόμενα, στους φόβους του, και χρειάζεται τώρα να τον πιάσεις από το χεράκι για να βαδίσει δειλά σε μια διαφορετικά στράτα-στρατούλα (μακριά από το στρατούλη και το νέο ανάχωμα). Φρόντισε να είναι καθαρό –κι ας είναι ροζιασμένο όπως τα περισσότερα χέρια των παιδιών της εργατικής τάξης- να μη γλιστράει από σιρόπια και γλυκερές αυταπάτες για εύκολες λύσεις, να είναι περήφανο και σφιχτό, σαν υψωμένη γροθιά, δεμένο με άλλα από το μπράτσο, σε αλυσίδες. Γιατί ο αγώνας δε θα ‘ναι ένας ειδυλλιακός περίπατος, όπου οι αντίπαλες τάξεις θα βαδίζουν μονιασμένες σε έναν εθνικό στόχο, πιασμένες χέρι-χέρι, με τον καρατζαφέρη κιαι τους φασίστες που το διαδέχτηκαν. Ούτε σήκω ανδρέα για να δεις τα παιδιά της αλλαγής, και την πλατφόρμα σήκω-κάτσε, κάτσε-σήκω (που ενίοτε σηκώνει και το χεράκι της, όπως στην ψηφοφορία για την εξουσιοδότηση του τσίπρα). Αλλά για αυτά αναλυτικά σε επόμενο σημείωμα.

Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται και σε όποιον το έχει ανάγκη. Γιατί αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος μονάχος σου να σηκωθείς, αλλά μαζί με τους συντρόφους σου, την αμέριστη στήριξη και την αλληλεγγύη τους. Που δεν έχει καμία σχέση με τα έντοκα δάνεια των εταίρων, που τα βαφτίζει ο τσίπρας αλληλεγγύη. Κι η οποία μπορεί το προσεχές διάστημα να πάρει νέες, ευρύτερες μορφές, για να αντιμετωπίσει ακόμα πιο ακραίες καταστάσεις, πχ με τις κατασχέσεις σπιτιών ή με την έλλειψη βασικών αγαθών –που μπαίνουν μάλιστα στο 23% του φπα. Κι η οποία πρέπει να οργανωθεί πολύ καλύτερα, με μεγαλύτερη ένταση και ψηλότερες απαιτήσεις απ’ όλους μας, όχι σαν παράπλευρο καθήκον ή απλό μέσο προσέγγισης κάποιων ατόμων, αλλά ως βασική ανάγκη της τάξης μας.

Και αυτός ήταν ένας από τους βασικούς στόχους της χτεσινής εκδήλωσης στο νοβοτέλ, με την ομιλία του γγ, όπως τους αντιλαμβάνομαι προσωπικά τουλάχιστον. Ο δεύτερος βασικός στόχος ήταν το έναυσμα για μαζική ζύμωση κι εξάπλωση του προγράμματος του κκε στις λαϊκές μάζες, η εκλαΐκευση των άμεσων στόχων πάλης για την αξιοπρεπή επιβίωση των εργατικών στρωμάτων, των βασικών αρχών της σοσιαλιστικής κοινωνίας του μέλλοντος και η εξειδίκευση του τρίπτυχου «διαγραφή του χρέους – αποδέσμευση από την εε- κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με λαϊκή εξουσία». Και αυτό το τελευταίο είναι κατά τη γνώμη μου το πιο βασικό καθήκον της περιόδου, η ανάλυση και η επεξήγηση της ρήξης με την εε, το κεφάλαιο και την εξουσία του, των πρώτων βημάτων του διαφορετικού δρόμου που υποστηρίζουμε, των δυσκολιών που θα αντιμετωπίσει και των ρεαλιστικών προοπτικών που έχει. Για να μπει στη συζήτηση, στην ημερήσια διάταξη, να αναμετρηθεί με τις εύλογες απορίες που θα προκύψουν, να δοκιμαστεί και να συμπληρωθεί στην πράξη, και προπαντός για να σπάσει το φόβο και την καλλιεργούμενη τρομοκρατία, που παραλύει τον κόσμο.

Κατά τα άλλα, η κε του μπλοκ δεν έχει να καταγράψει δικές της ζωντανές εντυπώσεις από τη χτεσινή εκδήλωση, πέρα από το πλήθος που κατέκλυσε όχι απλά την αίθουσα, ούτε μόνο τον προθάλαμο, αλλά και το δρόμο έξω από το ξενοδοχείο, σαν μετασυγκέντρωση αργοπορημένων· δείγμα ίσως και αυτό του πόσο διψάει ο κόσμος, και ο δικός μας κόσμος, να ακούσει, να μάθει, να συζητήσει για αυτά τα ζητήματα. Και εκτός από την ομιλία, υπήρχε και δεύτερο μέρος με ερωτοαπαντήσεις, και το γγ να απαντάει επί είκοσι λεπτά στην ερώτηση αν μια έξοδος από την ευρωζώνη, θα μπορούσε από μόνη της να ωφελήσει το βιοτικό επίπεδο του λαού μας. Και να πεις πως δεν το έπιασε εισηγητικά...

Αλλά αυτά δεν μπορούσες να τα δεις δια ζώσης, έαν πχ έφτανες –ανωτέρα βία- με δέκα λεπτά καθυστέρηση. Και δεν πρέπει να ‘χουν καταγραφεί, εξ όσων γνωρίζω, καθώς η μαγνητοσκόπηση σταμάτησε αμέσως μετά από την ομιλία. Κι όταν έφυγε το συνεργείο της ερτ, με την κάμερα και τον προβολέα-θερμοφόρα, ο γγ αναστέναξε με ανακούφιση γιατί κόντευε να σκάσει απ’ τη ζέστη μες στο σακάκι του...

ΣΥΡΙΖΑ: Ο «προοδευτικός» δήμιος των συνταξιούχων

 ΣΥΡΙΖΑ: Ο «προοδευτικός» δήμιος των συνταξιούχων

Και τι δεν έχουμε ακούσει τελευταία για τον «εξαναγκασμό» της κυβέρνησης της «πρώτη φορά αριστεράς», συνεπικουρούμενης από όλα τα κόμματα των «πολλών φορών δεξιά», να φέρει για ψήφιση στη Βουλή το πρώτο πακέτο μέτρων - λαιμητόμο για το λαό, το οποίο αποτελεί μέρος μόνο του 3ου μνημονίου. Από τον πρωθυπουργό της «κυβερνώσας αριστεράς», Τσίπρα, μαθαίνουμε ότι υπογράφει και προωθεί αντιλαϊκά μέτρα που δε συμφωνεί! Που δεν είναι πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι αποτέλεσμα των εκβιασμών. Μέχρι και για πραξικοπήματα ακούσαμε...

Πρόκειται για χοντρό δούλεμα. Στην πρόσφατη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην ΕΡΤ, ο ίδιος πρόβαλε την επιβολή ή αύξηση των εισφορών των συνταξιούχων στον κλάδο Υγείας ως «μια προοδευτική πολιτική»! Δεν το παρουσίασε σαν ένα μέτρο «εξαναγκασμού», αλλά το υιοθέτησε πλήρως, δίνοντάς του μάλιστα και προοδευτικό περιεχόμενο. Συνεπώς, πρέπει να υιοθετηθεί και να στηριχτεί από τους συνταξιούχους, παρόλο που κάθε χρόνο θα αφαιμάζεται το ήδη πενιχρό τους εισόδημα με επιπλέον 854 εκατομμύρια ευρώ, διότι τόσο θα στοιχίζει το «προοδευτικό» μέτρο.

Την ίδια στιγμή, στην ίδια συνέντευξη, είχε το θράσος να ισχυριστεί ότι «δώσαμε τη μάχη για να μη μειωθούν οι συντάξεις σύμφωνα με τις αρχικές προτάσεις των δανειστών». Τώρα το πώς κάθε χρόνο οι συνταξιούχοι θα καταβάλλουν από τις συντάξεις επιπλέον 854 εκατ. ευρώ για να αγοράζουν την «πρώτη φορά δωρεάν Υγεία» του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα δε θα μειώνονται και οι συντάξεις, μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΕ, η ΕΚΤ, το ΔΝΤ και οι επιχειρηματίες το ξέρουν.

Η αλήθεια είναι ότι πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαφορές με τους προηγούμενους. Οχι όμως για το αν το λογαριασμό της καπιταλιστικής κρίσης και των μέτρων στήριξης της επιχειρηματικής δράσης θα τον πληρώσει ο λαός, αλλά με ποιον τρόπο θα πληρωθεί το τίμημα. Αυτή είναι η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τους άλλους, γιατί έχει τη «δημοκρατική ευαισθησία» να δίνει επιλογές στο λαό για τον τρόπο που θα πεθάνουν τα δικαιώματά του. Να αισθάνεται ότι ο ίδιος συμμετέχει, και τελικά να τον μετατρέπει και σε συνένοχο για την κατάστασή του, ενώ οι εκμεταλλευτές του, οι επιχειρηματικοί όμιλοι να βγαίνουν «λάδι». Αυτά τα προτερήματα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν ένα είδος «πολιτικής μεθαδόνης» που καταστέλλει και αφοπλίζει το λαϊκό κίνημα, γι' αυτό αξιοποιείται και επιβραβεύεται από το κεφάλαιο και τις ενώσεις του, όπως η ΕΕ.

Για αυτό ο λαός πρέπει να απεξαρτηθεί από την επιρροή αυτής της πολιτικής. Να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις που είναι ανεξάντλητες και μπορούν να σαρώσουν όλα αυτά τα εμπόδια, για να αξιοποιεί τον πλούτο που ο ίδιος παράγει.

Να βγάλει σε πρόωρη σύνταξη το κεφάλαιο και την πολιτική που το υπηρετεί, για να μπορέσει να κατακτήσει ο ίδιος κανονική και πλήρη σύνταξη και όλα τα άλλα κοινωνικά δικαιώματα.

Για να έχει πλήρη, σύγχρονη και απολύτως δωρεάν κρατική, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Να μη δώσει καμία θυσία για το κεφάλαιο, αλλά να τα δώσει όλα για την ανασυγκρότηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος σε αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, για τη δική του εξουσία. Για αυτόν το στόχο μόνο αξίζει κάθε θυσία.

 Πηγή:ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Γ.Ν.

"Το νου σας ρεμάλια "....μην καταντήσουμε Β.Κορέα

"Το νου σας ρεμάλια "....μην καταντήσουμε Β.Κορέα

(ενα αφιέρωμα σε όσους ψηφίσουν αύριο ΥΠΕΡ των πλειστηριασμών των σπιτιών μας στην καπιταλιστική μας Ελλαδα μέλος της "δημοκρατικής" μας ΕΕ ) 

Εδινε κι έπαιρνε τα πρώτα χρόνια της κρίσης αυτή η φράση .."Θα μας καταντήσετε Β.Κορέα" ... Ο Αδωνης και άλλα φυντάνια προπαγανδιστές της λιτότητας ξεσάλωναν στα κανάλια ,τρομοκρατώντας εναν λαό αφελή για να μην δει τα χειρότερα που του φέρναν οι "κύριοι" αυτοί υπηρετώντας τα εγχώρια και ξένα αφεντικά τους σαν πιστά σκυλάκια (.... σαν αυτά που είχε ο Κιμ για να καταναλώνουν θείους .αραγε ?..)

Βιντεο: ο Κιμ Γιονγκ Ουν  επιθεωρεί τις νέες εργατικές κατοικίες στην Πιονγκ-Γιανγκ ,που τέλειωσαν το 2012 και δόθηκαν κατα προτεραιότητα σε νεα ζευγάρια .Στο ισόγειο λειτουργούν πολυκαταστήματα και κρατικές αγορές προιόντων 

Αυτη λοιπόν η αμφιλεγόμενη -απο πολλούς - χώρα ,με το "ιδιότυπο" καθεστώς ,χρόνια αποκλεισμένη απο τον Ιμπεριαλισμό ,με ενα ασφυκτικό εμπάργκο και εξ αιτίας αυτών με τεράστιες ελλείψεις σε φάρμακα και αλλα είδη πρώτης ανάγκης ,που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μόνο με την δυναμη του λαού της ,αποτελούσε τον "μπαμπούλα" για τον λαό μας για τα εγχώρια παπαγαλάκια και απολογητές του καπιταλισμού .. τα πρώτα χρόνια των "μέτρων" 

Ας δείξουν αυτό το βιντεάκι στους χιλιάδες άπορους και άστεγους συμπατριώτες μας που ΑΥΤΟΙ και το σύστημα που υπηρετούν δημιούργησαν και ίσως τρομάξουν οταν διαπιστώσουν τι θεωρεί ο συγχρονος άνθρωπος πιο σημαντικό στη ζωή του .... Την κάλυψη των βασικών αγαθών και αναγκών αυτού και της οικογένειας του ή μια "ελευθερία" - γενική και αόριστη - που του πλασάρουν σαν τον θεμέλιο λίθο -ταχαμ- του άθλιου και ήδη τελειωμένου οικοδομήματός τους ; 

Γιατί πολυ φοβούνται πλέον οτι ο άστεγος κάτω απ τα γιοφύρια και στα πάρκα ισως φωνάξει ΝΑΙ ΡΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ....ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΝΑ "ΚΑΤΑΝΤΗΣΩ " ΕΤΣΙ  

Αναρτήθηκε από Γκεόργκυ Ζούκωφ

ΚΕΡΚΥΡΑ-Το εργατικό κέντρο δεν είναι

Το εργατικό κέντρο δεν είναι

τσιφλίκι κανενός!!!

Για άλλη μια φορά η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας (παράταξη που την

στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), αποδεικνύει ότι δεν σταματά πουθενά προκειμένου να σταθεί εμπόδιο

στην οργάνωση των εργαζομένων ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα – το 3ο μνημόνιο- που ψήφισαν τα κόμματά

της. Η κατρακύλα της δεν έχει τέλος!

Την Πέμπτη 16 Ιούλη υπήρχε προγραμματισμένη σύσκεψη σωματείων στο Εργατικό Κέντρο, την οποία

συγκάλεσαν τα μεγαλύτερα σωματεία του εργατικού κέντρου (σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων, σωματείο

Ιδιωτικών υπαλλήλων, σωματείο οικοδόμων) που ανήκουν στη δύναμη του ΠΑΜΕ, με ανοιχτή πρόσκληση

σε όλα τα σωματεία, την ΠΑΣΕΒΕ και τους συλλόγους των ΕΒΕ, τη ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, την ΟΓΕ για να

οργανώσουν τον αγώνα τους απέναντι στα νέα μέτρα φωτιά, να μπουν μπροστά στην οργάνωση της ταξικής

αλληλεγγύης.

Ποια ήταν η αντίδραση της πλειοψηφίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας;;;; Όχι μόνο

αρνήθηκε να παραχωρήσει την αίθουσα του Εργατικού Κέντρου για την πραγματοποίηση της σύσκεψης

(χωρίς κανένα λόγο αφού δεν υπήρχε κάποια άλλη εκδήλωση)! Αλλά κλείδωσε το Εργατικό Κέντρο από

νωρίς το μεσημέρι εμποδίζοντας τα ίδια τα σωματεία του Εργατικού Κέντρου να έχουν πρόσβαση στα

γραφεία τους!!! Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που προβαίνουν σε τέτοιες μεθοδεύσεις καθώς μόνιμα και

σταθερά, με  διάφορα προσχήματα βάζουν εμπόδια στην  πρόσβαση των σωματείων στο Εργατικό Κέντρο.

Ντροπή και αίσχος!!!

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Παρά τα εμπόδια, η σύσκεψη για την ταξική αλληλεγγύη πραγματοποιήθηκε, πήρε αποφάσεις στήριξης

όλων των εργαζομένων, των άνεργων, των αδύναμων. Με σύνθημα κανένας μόνος του το ταξικό λαϊκό

κίνημα δείχνει το δρόμο της διεκδίκησης, της οργάνωσης, της πραγματικής ελπίδας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να απορρίψουν τον κυβερνητικό

εργοδοτικό συνδικαλισμό παλιό και νέο και να συσπειρωθούν στα ταξικά τους σωματεία. Αυτό τους πονάει

και γι΄ αυτό προχωρούν σε αυταρχικές ενέργειες όπως οι παραπάνω αλλά και σε μονομερείς αποφάσεις

χωρίς σύγκλιση ΔΣ, χωρίς ενημέρωση των εκπροσώπων του ΠΑΜΕ, όπως πριν λίγες μέρες στην απεργία

της ΑΔΕΔΥ.

Το Εργατικό Κέντρο δεν είναι τσιφλίκι κανενός!!! Είναι ή θα έπρεπε να είναι το σπίτι των εργαζομένων, το

καταφύγιό τους, εστία οργάνωσης του αγώνα τους, με ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους εργαζόμενους!

Δεν είναι μαγαζάκι!

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν θα κάνει πίσω από την πραγματική υπεράσπιση των εργαζομένων!

Δεν θα σταματήσει να καταδικάζει αυτές τις πρακτικές της πλειοψηφίας της διοίκησης του Εργατικού

Κέντρου Κέρκυρας, που καλλιεργούν τον μονόδρομο των αντιλαϊκών μέτρων και καλούν τους

εργαζόμενους να κάνουν υπομονή για το καλό της «χώρας»!

Με ακόμα μεγαλύτερη ορμή και οργάνωση στα σωματεία, να μην αφήσουμε να κυριαρχήσει η μοιρολατρία

και ο συμβιβασμός, να μην περάσει ο τυχοδιωκτισμός και η διάλυση που σπέρνει ο νέος και παλιός

εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Να παλέψουμε για τα συμφέροντα μας κάτω από τις δικές

μας σημαίες, τις σημαίες του ταξικού κινήματος.