Οι Μαρξιστές ξεπουλάνε την Μακεδονία…

        

Αυτό είπε πριν από λίγο από το πιο επίσημο βήμα αυτού του τόπου ένας αλητάμπουρας ονόματι Κούνελος, ο οποίος κατηγορείται για προστασία σε νυχτερινά κέντρα, για εκβιασμούς, για διακίνηση γυναικών με σκοπό την πορνεία, για σύσταση συμμορίας και άλλα τέτοια ωραία! Οι Μαρξιστές ξεπουλάνε την Μακεδονία, είπε ο απόγονος των συνεργατών των Ναζί, ο νεοναζιστής Κούνελος! Ο Κούνελος με τον όρο «μαρξιστές» αναφέρθηκε στους Συριζαίους, τους πιο χυδαίους και ακραίους εκφραστές του καπιταλισμού, του ίδιου συστήματος που υπηρετεί δηλαδή και ο Κούνελος! Μαρξιστικά χαρακτηριστικά προσέδωσε ο απόγονος των Γερμανοτσολιάδων στους απατεώνες τους Συριζαίους που κορόιδεψαν τον κόσμο και τον μακελεύουν! Μάλιστα ο Κούνελος προσέθεσε ότι οι πολιτικοί πρόγονοι των Συριζαίων προσπάθησαν με τα όπλα να δώσουν την Μακεδονία στη Βουλγαρία, εννοώντας τους ηρωικούς μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας με τους οποίους οι απατεώνες οι Συριζαίοι δεν θα μπορούσαν να έχουν καμία σχέση!

Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν, γιατί ο μαστροπός Κούνελος γύρισε την αλήθεια με το κεφάλι προς τα κάτω, την Μακεδονία στους Βούλγαρους φασίστες προσπάθησαν να την δώσουν οι ταγματασφαλίτες, οι δικοί του δηλαδή πολιτικοί πρόγονοι, και η Μακεδονία παρέμεινε Ελληνική χάρη στις ηρωικές μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ. Κατόπιν, κατά τον συμμοριτοπόλεμο όπως χαρακτήρισε ο μαστροπός την Αγγλοαμερικανική ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Ελλάδα, την Μακεδονία στους Γιουγκοσλάβους την χάρισαν οι φασίστες, οι δεξιοί και οι κεντρώοι για την εκδούλευση που τους έκανε ο Τίτο να κλείσει τα σύνορα στους ηρωικούς μαχητές του ΔΣΕ! Αμέσως μετά το τέλος της αγγλοαμερικανικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην Ελλάδα, που έληξε με την ήττα του ΔΣΕ, οι ντόπιοι φασίστες γέμισαν τα Ελληνικά σχολικά βιβλία με χάρτες που ανέφεραν τα Σκόπια ως Μακεδονία! Αυτούς τους χάρτες τους γνώρισαν ακόμα και όσοι πήγαν στο σχολείο τη δεκαετία του 1980!

Αυτοί λοιπόν που χάρισαν την ονομασία της «Μακεδονίας» στον Τίτο ως αντάλλαγμα για την προδοσία του Τίτο σε βάρος των Ελλήνων κομμουνιστών, αυτοί κατηγορούν τους κομμουνιστές ότι ήθελαν να παραδώσουν την Μακεδονία! Φασίστες, μαστροποί, εκβιαστές, συμμορίτες και προδότες που ψάχνουν, εκεί που δεν μπορούν να τους βρουν, ανθρώπους με τα δικά τους χαρακτηριστικά! Κότες κανονικές που ντρέπονται να δηλώσουν νεοναζί και δηλώνουν εθνικιστές! Τι να περιμένεις από αυτούς;!

Ραφαήλ Βασιλειάδης

Οι «εθνικές γραμμές»

Στο γνωστό θέατρο που ξετυλίγεται ανάμεσα στα αστικά κόμματα - αυτές τις μέρες γύρω από το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ - έρχεται ξανά στη «φιλολογία» ο προσφιλής στους αστούς πολιτικούς όρος της «εθνικής γραμμής», γύρω από την οποία οφείλουν - όπως λένε - να στοιχηθούν όλοι. Εκείνο που βαφτίζουν «εθνικό» δεν είναι τίποτα παραπάνω από την εξωτερική πολιτική που υπαγορεύουν τα συμφέροντα των καπιταλιστών, που αντιμετωπίζουν ως «ευκαιρία» τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, προκειμένου να αναβαθμίσουν το ρόλο τους στην περιοχή και να πάρουν κομματάκι από τη «λεία» των ενεργειακών και άλλων σχεδίων. Αυτό είναι άλλωστε το έδαφος πάνω στο οποίο διαμορφώνονται οι κατά καιρούς «εθνικές γραμμές» των καπιταλιστών και των κομμάτων τους, ανεξάρτητα αν σε κάποια φάση ο εθνικισμός υπερισχύει του κοσμοπολιτισμού και το αντίστροφο, μιλώντας για το ζήτημα της ονοματολογίας γύρω από την ΠΓΔΜ. Θυμίζουμε ότι όταν οι «εθνικές γραμμές» επέβαλαν εθνικιστικό παροξυσμό, το ΚΚΕ καταγγελλόταν σαν «προδοτικό». Σήμερα κάνουν γαργάρα ότι ουσιαστικά οι θέσεις του τότε επιβεβαιώθηκαν. Σήμερα οι «εθνικές γραμμές» επιβάλλουν η Ελλάδα να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λεγόμενη «ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Βαλκανίων» και σε αυτό το πλαίσιο εντάσσουν και τη μετατόπισή τους από τις παλιές θέσεις τους όλα τα άλλα αστικά κόμματα στο ζήτημα της ονομασίας. Η εργατική τάξη και ο λαός πρέπει να δουν πίσω από τις «εθνικές γραμμές» τους πραγματικούς κινδύνους που πηγάζουν από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς στην περιοχή, τους οποίους καμία συμφωνία για το όνομα δεν πρόκειται να κάμψει.

Οι συνέπειες μιας «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης

Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ. Είναι πασίγνωστο πως απ' τις αρχές της δεκαετίας του '90 το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτησή του ερχόταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα, που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα από την «άκρα δεξιά» έως την «ανανεωτική αριστερά», τον τότε ΣΥΝ, μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, ο «πατριάρχης» της τελευταίας, Λ. Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια, είχε εκστομίσει το γνωστό «πλην Λακεδαιμόνιων», για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές «φιέστες».
Το ΚΚΕ και τότε και σήμερα πατά σταθερά στην πραγματικότητα, η οποία διδάσκει πως για να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η ασφάλεια και η ευημερία των λαών, δεν είναι αρκετό το όνομα. Μάλιστα, η ονοματολογία μπορεί να δράσει αποπροσανατολιστικά, να κρύψει τους πραγματικούς κινδύνους για τους λαούς, που βρίσκονται στη σύγκρουση των συμφερόντων μεγάλων μονοπωλίων και στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Αλλωστε, ας μην λησμονούμε, με δική τους απροκάλυπτη παρέμβαση φτάσαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και στη δημιουργία του προβλήματος.

***

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις επιδιώκουν την αξιοποίηση μειονοτικών και αλυτρωτικών ζητημάτων, για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Αυτά τα συμφέροντα, που είναι ξένα προς τα συμφέροντα των εργαζομένων, μπορεί να προκαλέσουν πραγματικό μακελειό. Δεν τελειώνουμε, όπως μας καθησυχάζουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, με το όνομα, ακόμα κι αν εισακουστεί μετά από 25 χρόνια το ΚΚΕ και επιλεγεί ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, που στην περίπτωση που έχει το όνομα «Μακεδονία» ή «Μακεδονικό», αυτό να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό. Απομένουν ακόμα πολλά να γίνουν ώστε να αποτραπεί η αλυτρωτική προπαγάνδα από κυρίαρχους κύκλους της ΠΓΔΜ, αλλά και από εθνικιστικές δυνάμεις στη χώρα μας. Εκείνο, μάλιστα, που είναι το κρίσιμο ζήτημα, είναι αυτό της διεύρυνσης και ενίσχυσης στην περιοχή μας τέτοιων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.
Βεβαίως φανταζόμαστε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κύριος Τσίπρας απέναντι στον «διαβολικά καλό», όπως τον χαρακτήρισε, Αμερικανό Πρόεδρο, Τραμπ. Λέμε φανταζόμαστε, γιατί επίσημα, παρά το ότι το ΚΚΕ τον έχει προκαλέσει να μιλήσει γι' αυτές από το βήμα της Βουλής, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως ό,τι «μαγειρεύεται» αυτήν την εποχή γύρω από το όνομα της ΠΓΔΜ, έχει ορίζοντα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ένταξης αυτής της χώρας στο ΝΑΤΟ.

***

Κάποιος, βλέποντας τις εξελίξεις κοντόφθαλμα, θα έλεγε «δεν βαριέσαι», αν είναι να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει τις σχέσεις δύο χωρών εδώ και 25 χρόνια, ...«ας ποτιστεί κι η γλάστρα», δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ. Μονάχα που τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί το ΝΑΤΟ δεν είναι ...«γλάστρα», αλλά ο πολιτικο-στρατιωτικός «βραχίονας» του αμερικανο-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Και αυτός ο «βραχίονας», με την κίνηση αυτή, όπως λίγο νωρίτερα με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στους «κόλπους» του (χωρίς καν δημοψήφισμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι αρχές της χώρας), αποσκοπεί στο να βάλει φραγμό στα ανταγωνιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων, να «σφραγίσει» την περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, λαμβάνοντας υπόψη πως η διαπάλη δημιουργεί πλέον ανοικτές πολεμικές πληγές που αιμορραγούν, στη Συρία, στη Βόρεια Αφρική, στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία κ.α.
Επιπλέον, αν νομίζει κανείς πως η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αυτόματα θα αποσοβήσει τυχόν κινδύνους παραπέρα εμπλοκής των διμερών σχέσεων, ας ρίξει μια ματιά στην πολύχρονη πείρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποδεικνύει πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των λαών, αλλά, αντίθετα, αποτελεί παράγοντα όξυνσης των προβλημάτων και ενδυνάμωσης αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

***

Να γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ισχυρή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του «διαίρει και βασίλευε» στα Βαλκάνια και ευρύτερα, ενάντια στη χρησιμοποίηση από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους διαμελισμούς κρατών, στη δημιουργία προτεκτοράτων, στις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων. Η πείρα του λαού μας επιβεβαιώνει πως η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς και επιπλέον κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η θέση μας είναι πως οι ανάγκες των λαών της περιοχής, η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών, μπορεί να διασφαλιστεί μόνο με την αποδέσμευση από αυτές και κάθε άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους.
(Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την «Εφημερίδα των Συντακτών», του Σαββατοκύριακου 5-7/1/2018)

Ελισαίος ΒΑΓΕΝΑΣ
Μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ

Ωρα οργάνωσης και πάλης!

Από σήμερα Τρίτη, η απάντηση των εργαζομένων και του λαού στο νέο γύρο της αντιλαϊκής επίθεσης δίνεται στο δρόμο! Με τις σημερινές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, με την απεργία Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων την Παρασκευή, με όλο το αγωνιστικό πρόγραμμα που ξεδιπλώνουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, δίνεται μαχητική απάντηση στο νέο αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, στα δεκάδες αντιλαϊκά προαπαιτούμενα της τρίτης «αξιολόγησης» που νομοθετούνται κατά παραγγελία του κεφαλαίου, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα, η επέκταση των πλειστηριασμών, η παραπέρα προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων κ.ά.
Κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης, με τη στήριξη όλων των αστικών επιτελείων, να περάσει τα μέτρα «νύχτα», μέσα σε κλίμα «μουγκαμάρας», οι κινητοποιήσεις αυτής της βδομάδας αποτελούν συνέχεια και κλιμάκωση της δραστηριότητας που ανέπτυξαν οι ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις όλο το προηγούμενο διάστημα, αποτελούν μια μάχη που θα δοθεί αποφασιστικά, μέρα με τη μέρα: Για τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις κινητοποιήσεις, για να γονιμοποιηθεί ακόμα περισσότερο η συζήτηση που ανοίγει μέσα στους χώρους δουλειάς και τις λαϊκές συνοικίες, για την ανάγκη απέναντι στα παραμύθια της «δίκαιης ανάπτυξης» να συνειδητοποιείται όλο και πιο πλατιά ότι μόνο η μαζική και οργανωμένη πάλη των εργαζομένων και του λαού μπορεί να βάλει εμπόδια σ' αυτήν την επίθεση, να δημιουργήσει προϋποθέσεις αντεπίθεσης απέναντι σε παλιά και νέα μέτρα, να βγάλει στο προσκήνιο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες!
Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη επαναλαμβάνουν, όπως έκαναν και στο χτεσινό Υπουργικό Συμβούλιο, τα παραμύθια περί «τέλους των μνημονίων» και περί «ταξικού προσήμου» της κυβερνητικής πολιτικής, η ίδια η επίθεση που εξαπολύουν απέναντι στη μεγαλύτερη κατάκτηση της εργατικής τάξης, το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα, που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για να το ψηφίσει παρέα με τη ΝΔ, έρχεται να επιβεβαιώσει εμφατικά το πραγματικό περιεχόμενο αυτού του «ταξικού προσήμου»: Ο «μεταμνημονιακός παράδεισος» για τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου απαιτεί όχι μόνο τη μονιμοποίηση όλων των αντεργατικών μέτρων του προηγούμενου διαστήματος, αλλά και την παραπέρα κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης, το παραπέρα χτύπημα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.
Το «καρότο» της «δίκαιης ανάπτυξης», με το οποίο επιχειρείται να «χρυσωθεί το χάπι» της έντασης της εκμετάλλευσης και της εφιαλτικής πραγματικότητας που βιώνει ο λαός, πάει «πακέτο» με το «μαστίγιο», με την απογείωση της εργοδοτικής ασυδοσίας και την ένταση της κρατικής καταστολής, με το χτύπημα απεργιακών κινητοποιήσεων, με αγροτοδικεία, με τη νομοθέτηση αυτεπάγγελτης δίωξης ενάντια σε όσους αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών...
Οι κινητοποιήσεις που ξεδιπλώνονται από σήμερα μέχρι και την ερχόμενη Δευτέρα αποτελούν μια σημαντική ευκαιρία για να δοθεί μαζική εργατική - λαϊκή απάντηση απέναντι σε όλη αυτήν την επίθεση του κεφαλαίου και των επιτελείων του, στα «καρότα» και τα «μαστίγιά» της, στα κάλπικα «αφηγήματά» της και στην επιχείρηση τρομοκράτησης του λαού.
Αποτελούν οι κινητοποιήσεις αυτές σημαντική ευκαιρία για να ξεσκεπαστεί ακόμα πιο αποφασιστικά ο ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, των δυνάμεων εκείνων που από την υπονόμευση των εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων, ακολουθώντας τις επιταγές των μονοπωλίων, πέρασαν πια στην ανοιχτή απεργοσπασία. Των δυνάμεων που αφού απέρριψαν την πρόταση του ΠΑΜΕ για κήρυξη απεργίας απέναντι στην ψήφιση των νέων αντεργατικών μέτρων, καλούν προκλητικά σε... «αγωνιστική ετοιμότητα» για «κινητοποιήσεις» που δεν έχουν καν εξαγγείλει!
Με τις σημερινές συγκεντρώσεις, με την απεργία της Παρασκευής, με όλο το αγωνιστικό πρόγραμμα των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, ο στόχος της κυβέρνησης και του κεφαλαίου να περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα «χωρίς να κουνηθεί φύλλο» έχει ήδη πέσει στο κενό. Με όλες τις δυνάμεις μας δίνουμε πλέον τη μάχη, ώστε με τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων και του λαού σε αυτές να μετρηθούν συνολικότερα θετικά βήματα για το εργατικό - λαϊκό κίνημα, στην προσπάθεια να μπουν νέες δυνάμεις στη μάχη, να σημειωθούν νέα βήματα στην αλλαγή των συσχετισμών, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.

Αναστέλλεται από το Διοικητικό Εφετείο η χορήγηση ασύλου στον Τούρκο στρατιωτικό

        

Δεκτό έκανε το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης να ανασταλεί η χορήγηση ασύλου στον Τούρκο στρατιωτικό.

Η απόφαση είναι προσωρινή, καθώς στις 15 Φλεβάρη θα εξεταστεί η κύρια προσφυγή του Ελληνικού Δημοσίου κατά της χορήγησης ασύλου.

Η πρόεδρος του Θ΄ Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών Ευγ. Μυλωνοπούλου επικαλέστηκε λόγους «δημοσίου συμφέροντος» αποδεχόμενη το αίτημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Όλοι μαζί υποφέρουμε – Η Έλλη Στάη έκοψε το σοφέρ της

…

Κατιούσα

Μετά από το παγκαλικό “όλοι μαζί τα φάγαμε”, υπάρχουν και αυτοί που λανσάρουν ως σύνθημα και λογική το “όλοι μαζί υποφέρουμε στην κρίση”. Με άλλα λόγια, αφεντικά και δούλοι, φτωχοί γινήκαμε ούλοι.
Σε αυτό το μήκος κύματος, η Έλλη Στάη μας ενημερώνει πως είναι κοινωνικό ον, συμπάσχει με τους συμπολίτες της και αναγκάστηκε να σταματήσει να χρησιμοποιεί το σοφέρ του άνδρα της, κατεβαίνοντας έτσι σκαλοπάτι, όπως όλοι μας. Παρόλα αυτά, άρχισε ξανά να οδηγεί και το απολαμβάνει πολύ. Το παν είναι να διατηρείς θετικό πνεύμα και το χιούμορ σου. Σαν αυτό που “διαθέτει” η Έλλη Στάη, όταν κάνει τέτοιες συγκρίσεις.

Άλλοι έκοψαν τις βενζίνες και τις μετακινήσεις, άλλοι πούλησαν τα αυτοκίνητα που είχαν, άλλοι τα έχουν ακίνητα, για να μην πληρώνουν τα τέλη κυκλοφορίας, άλλοι αγοράζουν μεταχειρισμένα, γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα για κάτι άλλο. Κι άλλοι σταμάτησαν να χρησιμοποιούν σοφέρ, όχι γιατί αναγκάστηκαν -όσο κι αν η κρίση έπληξε την ευπαθή ομάδα των εφοπλιστών, δε χρειάστηκε κάτι τέτοιο- αλλά σε ένδειξη συμπαράστασης στο κοινωνικό σύνολο.
Εδώ θα κολλούσε κι ένα “άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις και τους οδηγείς στο να οδηγούν μόνοι τους, χωρίς σοφέρ”.
Βασικά η Έλλη μας λέει ότι άρχισε να οδηγεί μόνη της για να μην προκαλεί -και καταφέρνει με τον τρόπο της να μας προκαλέσει περισσότερο.
Αλλά δε φταίει η Στάη, ούτε η άτιμη η κοινωνία. Φταίμε κυρίως εμείς, που δεν κάνουμε κάτι για να την αλλάξουμε.

27 χρόνια από τον θάνατο του Νίκου Τεμπονέρα

Φθινόπωρο 1990. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαγγέλλει την απόφασή της να μεταρρυθμίσει την παιδεία και ο αρμόδιος υπουργός Βασίλης Κοντογιαννόπουλος ανακοινώνει ότι θα φέρει στην βουλή προς ψήφιση πολυνομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει σωρεία μέτρων, άλλων πρωτοφανών (λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, περιορισμός του πανεπιστημιακού ασύλου κλπ) αλλά και άλλων προ πολλού πεθαμένων και αναχρονιστικών (πειθαρχικός έλεγχος της εξωσχολικής ζωής, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, υποχρεωτική έπαρση σημαίας, υποχρεωτική προσευχή, υποχρεωτικός εβδομαδιαίος εκκλησιασμός κλπ)

Εννοείται ότι σύμπασα η εκπαιδευτική κοινότητα ξεσηκώνεται. Οι πρώτες καταλήψεις ξεκινούν στα τέλη Οκτωβρίου του 1990 ενώ, μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, τα υπό κατάληψη γυμνάσια και λύκεια φτάνουν το 70% του συνόλου. Ταυτόχρονα γίνονται πολλές πορείες διαμαρτυρίας με συμμετοχή μεταξύ 10.000 και 30.000 ατόμων, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι το κλίμα θα εκτονωθεί με τις διακοπές των Χριστουγέννων, ενώ ο υπουργός παιδείας δηλώνει ότι τα προεδρικά διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν για ένα τρίμηνο, έως ότου "γίνουν πλήρως κατανοητά από μαθητές και καθηγητές". Μάταιη προσπάθεια. Το τρίμηνο δεν αρκεί για να εκτονωθεί η κατάσταση. Με τον νέο χρόνο, οι καταλήψεις συνεχίζονται σε περισσότερα από 1.800 γυμνάσια και λύκεια (από τα 3.000 της χώρας).

Οι εφημερίδες της 9ης Ιανουαρίου 1991 αναγγέλλουν τον θάνατο του Νίκου Τεμπονέρα

Ο Κοντογιαννόπουλος αγριεύει και δηλώνει ότι όσοι συμπληρώσουν 50 αδικαιολόγητες απουσίες λόγω των καταλήψεων θα χάσουν τη χρονιά. Παράλληλα, όμως, επεκτείνει το τρίμηνο σε δωδεκάμηνο και δέχεται να επιφέρει ορισμένες αλλαγές στο νομοσχέδιο, πλην όμως αυτές οι αλλαγές είναι τελείως επουσιώδεις. Ο χώρος της παιδείας παραμένει καζάνι που βράζει εκτός ελέγχου ενώ η κυβέρνηση δέχεται πυρά όχι μόνο από σύσσωμη την αντιπολίτευση αλλά και από δικά της στελέχη. Οι διαδηλώσεις κατά του νομοσχεδίου γίνονται όλο και πιο μαχητικές ενώ, από την πλευρά της, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να κινητοποιήσει τόσο τις οργανώσεις της όσο και αντιδιαδηλώσεις "αγαναχτισμένων γονέων", οι οποίοι ζητούν τον τερματισμό των καταλήψεων.

Στις 7 Ιανουαρίου 1991, ημέρα επανέναρξης των μαθημάτων μετά τις γιορτές, οι καταλήψεις συνεχίζονται ενώ η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) κηρύσσει στάση εργασίας και καλεί τους καθηγητές να βρίσκονται έξω από τα σχολεία "για να συμβάλουν στην αποτροπή προκλήσεων που ίσως επιχειρηθεί να δημιουργηθούν", καθώς έχει γίνει αντιληπτή η κυβερνητική μεθόδευση των "αγαναχτισμένων γονέων". Από νωρίς το πρωί σημειώνονται μικροεπεισόδια μεταξύ γονέων και καταληψιών, καθηγητών και δημοτικών συμβούλων. Οι καθηγητές αρνούνται να βάλουν απουσίες στους μαθητές και ο υπουργός αποφασίζει την πειθαρχική δίωξή τους ενώ ομάδες ροπαλοφόρων εισβάλλουν για πρώτη φορά σε σχολεία και τραυματίζουν μαθητές, υπό τα απαθή βλέμματα των αστυνομικών οργάνων.

Στην Πάτρα, το απόγευμα της επόμενης μέρας και ενώ έχει πέσει ήδη το σκοτάδι, καμμιά τριανταριά στελέχη τής τοπικής ΟΝΝεΔ, με μπροστάρη τον πρόεδρό τους και δημοτικό σύμβουλο Γιάννη Καλαμπόκα και με ρόπαλα και λοστάρια στα χέρια, προσπαθούν να σπάσουν την κατάληψη στο Πολυκλαδικό Λύκειο αλλά συναντούν σθεναρή αντίσταση και αναγκάζονται να φύγουν. Κατευθύνονται προς το σχολικό συγκρότημα μεταξύ των πλατειών Υψηλών Αλωνίων και Βουδ, όπου στεγάζονται το Γ' και το Δ' Γυμνάσιο και Λύκειο. Εδώ τα καταφέρνουν καλύτερα. Η ομάδα περιφρούρησης των μαθητών είναι ολιγάριθμη και οι οννεδίτες την διαλύουν σχετικά εύκολα και καταλαμβάνουν οι ίδιοι τον χώρο.

Μνημείο στον χώρο του φονικού, δίπλα στην είσοδο του σχολικού συγκροτήματος

Το νέο διαδίδεται γρήγορα και σε μικρό χρονικό διάστημα συρρέει πλήθος κόσμου έξω από την είσοδο του σχολικού συγκροτήματος. Εκτός από δεκάδες μαθητές και πολλούς καθηγητές, ανάμεσα στους συγκεντρωμένους βρίσκονται δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας με πρώτο τον δήμαρχο Ανδρέα Καράβολα (ΠαΣοΚ) και ο βουλευτής Αχαΐας του ΠαΣοΚ (και κατοπινός δήμαρχος) Ανδρέας Φούρας. Οι συγκεντρωμένοι ζητούν από τους καταληψίες οννεδίτες να αποχωρήσουν αλλά εκείνοι απαντούν ότι θα παρατείνουν την "αντικατάληψη" του χώρου μέχρι να ξαναλειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία.

Σύντομα, τα πνεύματα οξύνονται και αρχίζουν οι εκσφενδονίσεις αντικειμένων μεταξύ των δυο πλευρών ενώ σημειώνονται οι πρώτοι τραυματισμοί. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μια ομάδα γονέων και καθηγητών παραβιάζει την καγκελόπορτα του συγκροτήματος και επιχειρεί να μπει στο προαύλιο. Οι ταμπουρωμένοι οννεδίτες τούς υποδέχονται με πέτρες και κομμάτια τσιμεντόπλινθων και μαρμάρων, ενώ κάποιοι απ' αυτούς δημιουργούν γραμμή ανάσχεσης, κραδαίνοντας ρόπαλα και σιδερολοστούς. Ο σιδερολοστός που κρατάει ο Γιάννης Καλαμπόκας πετυχαίνει (τυχαία ή όχι;) στο κεφάλι τον καθηγητή μαθηματικών και μέλος του Εργατικού Αντι-ιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) Νίκο Τεμπονέρα και του το ανοίγει. Ουσιαστικά, ο Τεμπονέρας πέφτει νεκρός εκείνη την στιγμή. Τυπικά, αφήνει την τελευταία του πνοή λίγες ώρες αργότερα, στο νοσοκομείο όπου μεταφέρεται αμέσως. Μαζί του μεταφέρονται άλλοι τέσσερις σοβαρά τραυματισμένοι και δεκάδες με ελαφρύτερα τραύματα.

Μέχρι να φτάσει η αστυνομία στον χώρο του φονικού, οι οννεδίτες εξαφανίζονται. Όμως οι αυτόπτες μάρτυρες έχουν αναγνωρίσει ως φυσικό αυτουργό του φονικού χτυπήματος τον Γιάννη Καλαμπόκα και ως φυσικούς αυτουργούς άλλων τραυματισμών τούς γνωστούς στην πατραϊκή κοινωνία τραμπούκους οννεδίτες Αλέκο Μαραγκό και Σωκράτη Σπίνο. Στην δίκη που ακολουθεί, γελάει το πανελλήνιο με τα καμώματα των οννεδιτών. Ο Πριονάς ισχυρίζεται ότι ο Καλαμπόκας ήταν μακρυά από την όλη φάση ενώ είδε τον Μαραγκό να χτυπάει κάποιον στο κεφάλι με ένα σίδερο... ο Καλαμπόκας επιβεβαιώνει τον Πριονά... ο Μαραγκός κάνει μήνυση και στους δυο για ψευδομαρτυρία... οι Κωνσταντινίδης και Μπούτος κατονομάζουν τον Πριονά ως αυτουργό... Κι όλα αυτά, με τον Βασίλη Μιχαλολιάκο να εξυμνεί τον Καλαμπόκα ως "υποδειγματικό χαρακτήρα"(!).

Τελικά, ο Καλαμπόκας καταδικάζεται σε 16,5 χρόνια για ανθρωποκτονία και 3 μήνες για οπλοχρησία και σωματικές βλάβες. Έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής του, αποφυλακίζεται στις 2 Φεβρουαρίου 1998 και λίγο αργότερα διορίζεται στην Εθνική Τράπεζα, φτάνοντας να γίνει διευθυντής σε υποκατάστημα του Βόλου. Ο Αλέκος Μαραγκός απαλλάσσεται με βούλευμα, αν και ο Καλαμπόκας εξακολουθεί να υποδεικνύει αυτόν ως φυσικό αυτουργό του εγκλήματος.

Τέσσερα χρόνια μετά το φινικό. Οι αμετανόητοι ΟΝΝεΔίτες μιλούν για τον "αγωνιστή" Καλαμπόκα.

Οι πολιτικές εξελίξεις μετά την δολοφονία τού καθηγητή Τεμπονέρα είναι καταιγιστικές. Πρωί-πρωί της 9ης Ιανουαρίου παραιτείται ο Κοντογιαννόπουλος και πέφτει σε κομματική δυσμένεια, βρίσκοντας αργότερα πολιτική στέγη στο ΠαΣοΚ. Τον διαδέχεται στο υπουργείο ο δημοφιλέστερος Γιώργος Σουφλιάς, όμως, η εξέγερση της εκπαιδευτικής κοινότητας και της ευρύτερης νεολαίας συνεχώς κλιμακώνεται. Σε Πάτρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη χιλιάδες διαδηλωτών συγκρούονται με τα ΜΑΤ. Στο κέντρο τής Αθήνας, τα ΜΑΤ δεν διστάζουν να επιτεθούν σε διαδήλωση 30.000 ατόμων, προσπαθώντας να τα απωθήσουν προς την περιοχή του Πολυτεχνείου, πλην όμως ο όγκος των διαδηλωτών είναι τόσο συμπαγής ώστε η επιχείρηση αποτυγχάνει.

Εκνευρισμένοι οι αστυνομικοί δεν αποφεύγουν μια από τις ηλιθιωδέστερες και εγκληματικώτερες ενέργειές τους. Στην γωνία Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους ρίχνουν ασφυξιογόνες οβίδες μέσα στο γνωστό κατάστημα ρούχων "Κάπα Μαρούσης", το οποίο παίρνει φωτιά. Κι όταν καταφθάνουν οι πυροσβέστες, δέχονται βροχή χημικών από τους μπάτσους, με αποτέλεσμα να σωριαστούν και να μη μπορούν να βοηθήσουν στην κατάσβεση. Τελικά, η φωτιά θα σβήσει μετά τα μεσάνυχτα, αφήνοντας πίσω της τα καρβουνιασμένα πτώματα τεσσάρων πολιτών. Η λαϊκή κατακραυγή της κυβέρνησης γίνεται πλέον ουρανομήκης και ο Σουφλιάς αναγκάζεται να αποσύρει συνολικά το νομοσχέδιο, εξαγγέλοντας την έναρξη διαλόγου για την παιδεία από μηδενική βάση.

Υπάρχουν Δούλοι Σήμερα ? Δείτε:

 

Σύμ­φω­να με έκ­θε­ση της ορ­γά­νω­σης Walk Free, που δη­μο­σιεύ­θη­κε στο Λον­δί­νο: 

Τριά­ντα εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι ζουν υπό συν­θή­κες δου­λεί­ας ανά την υφή­λιο

Σε σχε­δόν 30 εκα­τομ­μύ­ρια υπο­λο­γί­ζει αυ­στρα­λια­νή ορ­γά­νω­ση όσους ζουν υπό συν­θή­κες δου­λεί­ας ανά την υφή­λιο, είτε αυτό ση­μαί­νει ανα­γκα­στι­κή ερ­γα­σία ή σε­ξουα­λι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση είτε ακόμη και «κα­νο­νι­κή» κλη­ρο­νο­μι­κή δου­λεία. 

Στην κο­ρυ­φή της λί­στας βρί­σκο­νται χώρες της Νό­τιας Ασίας και της Δυ­τι­κής Αφρι­κής.

Αλιεύτηκε απ' το Ατέχνως 

Σύμ­φω­να με έκ­θε­ση της ορ­γά­νω­σης Walk Free, που δη­μο­σιεύ­θη­κε στο Λον­δί­νο, στην Ινδία ζουν 14 εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι υπό κα­θε­στώς σκλά­βου, στην Κίνα 2,9 εκα­τομ­μύ­ρια και στο Πα­κι­στάν πάνω από 2 εκα­τομ­μύ­ρια.

Ακο­λου­θούν η Νι­γη­ρία, η Αι­θιο­πία, η Ρωσία, η Ταϊ­λάν­δη, η Λαϊκή Δη­μο­κρα­τία του Κον­γκό, η Βιρ­μα­νία και το Μπα­γκλα­ντές. Οι δέκα αυτές χώρες αντι­προ­σω­πεύ­ουν τα 22 από τα 29,8 εκα­τομ­μύ­ρια που ζουν σαν σκλά­βοι.

Εξη­γώ­ντας το αντι­κεί­με­νο που εξέ­τα­σε η ορ­γά­νω­ση, η έκ­θε­ση ανα­φέ­ρει, ση­μειώ­νο­ντας ότι ακόμη και σή­με­ρα άν­θρω­ποι γεν­νιού­νται σε κα­θε­στώς κλη­ρο­νο­μι­κής σκλα­βιάς, ότι υπάρ­χουν «θύ­μα­τα που έχουν απα­χθεί ή κρα­τού­νται πριν πω­λη­θούν ή πα­ρα­μέ­νουν κρα­τού­με­νοι για εκ­με­τάλ­λευ­ση, είτε δήθεν μέσω “γάμου”, απλή­ρω­της και ανα­γκα­στι­κής ερ­γα­σί­ας, ή ακόμη και παι­διών που εξα­να­γκά­ζο­νται να πο­λε­μή­σουν».

Στην Ινδία «ολό­κλη­ρες κοι­νό­τη­τες στα βό­ρεια χωριά υπο­δου­λώ­θη­καν και ανα­γκά­ζο­νται να δου­λεύ­ουν για την κα­τα­σκευή τού­βλων ή να ερ­γά­ζο­νται στα λα­το­μεία.

 Τα παι­διά ανα­γκά­ζο­νται να δου­λεύ­ουν σε αρ­γα­λειούς για να φτιά­χνουν τις κου­βέρ­τες που πω­λού­νται στα κα­τα­στή­μα­τά μας», δή­λω­σε στο Γαλ­λι­κό Πρα­κτο­ρείο ο Νικ Γκρό­νο, επι­κε­φα­λής της WalkFree.

 Ωστό­σο, αν λάβει κα­νείς υπό­ψιν το πο­σο­στό του πλη­θυ­σμού μιας χώρας που είναι υπό κα­θε­στώς σκλα­βιάς τότε την πρώτη θέση έχει η Μαυ­ρι­τα­νία, καθώς το 4% των αν­θρώ­πων σε αυτή τη χώρα είναι υπό­δου­λοι.

 «Εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν κλη­ρο­νο­μι­κοί σκλά­βοι στη Μαυ­ρι­τα­νία, τα παι­διά γεν­νιού­νται σκλά­βοι και ανα­γκά­ζο­νται να εκτε­λούν οι­κια­κές ερ­γα­σί­ες ή να ερ­γά­ζο­νται στα χω­ρά­φια», λέει ο Νικ Γκρό­νο.

Ο ορι­σμός της σύγ­χρο­νης δου­λεί­ας είναι κάπως δια­φο­ρε­τι­κός από εκεί­νον που επι­κρα­τού­σε στον δέ­κα­το όγδοο αιώνα, την εποχή του δου­λε­μπο­ρί­ου.

 «Η σύγ­χρο­νη δου­λεία είναι μια κα­τά­στα­ση όπου οι άν­θρω­ποι είναι στο έλεος της βίας. Ανα­γκά­ζο­νται να δε­χτούν ερ­γα­σί­ες ή κα­τα­στά­σεις όπου γί­νο­νται αντι­κεί­με­να οι­κο­νο­μι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης. Δεν αμεί­βο­νται, αλλά απλώς λαμ­βά­νουν το ελά­χι­στο για να επι­βιώ­σουν και δεν είναι ελεύ­θε­ροι να φύ­γουν», σύμ­φω­να με τον Γκρό­νο.

Δε­κα­τέσ­σε­ρις χώρες της Αφρι­κής (όπως Μαυ­ρι­τα­νία, Μπε­νίν, Ακτή Ελε­φα­ντο­στού, Γκά­μπια, Γκα­μπόν και Σε­νε­γά­λη) είναι με­τα­ξύ των 20 χωρών που κα­τα­τάσ­σο­νται σε υψηλό ση­μείο αν λά­βου­με υπό­ψιν το πο­σο­στό του πλη­θυ­σμού υπό κα­θε­στώς σκλα­βιάς.

 Στο κάτω μέρος της κα­τά­τα­ξης, οι πιο «ενά­ρε­τες» χώρες όπως η Ισλαν­δία, η Ιρ­λαν­δία και το Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο, όπου ο αριθ­μός των δού­λων είναι γύρω στους 4.400.

Πηγή: Χα­ραυ­γή

Άστεγος καταδικάστηκε στη Γαλλία γιατί “έκλεβε” από τα σκουπίδια Σούπερ Μάρκετ

Κατιούσα

Η είδηση δεν προέρχεται από μυθιστόρημα του Ουγκώ αλλά από τη σύγχρονη καπιταλιστική Γαλλία. Ένας νεαρός άστεγος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών μηνών με αναστολή και 210 ώρες κοινωνικής εργασίας, γιατί είχε έρθει σε τόσο απελπιστική κατάσταση, που αναγκάστηκε να κλέψει.
Αυτή τη φορά η “λεία του δράστη” δεν ήταν απλά ένα καρβέλι ψωμί, αλλά μερικά σάντουιτς, σόδα και ένα κάλυμμα για να σκεπαστεί και να προστατευεί από το δριμύ ψύχος. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πως πήρε τα αντικείμενα από τα σκουπίδια ενός σούπερ μάρκετ στο Saone et Loire της Γαλλίας. Εκεί όπου αναβιώνουν μαζικά φαινόμενα φτώχιας μαζί με τους ήρωες από τους Άθλιους του Β. Ουγκώ.
Ο νεαρός άστεγος δικάστηκε, με τον εισαγγελέα να χαρακτηρίζει το προφίλ του “ανησυχητικό” και το δικηγόρο του να απαντά πως “το μόνο ανησυχητικό είναι ένας 24χρονος νεαρός εγκατελειμμένος στην τύχη του”.
Κάθε ομοιότητα και συνειρμός με την ελληνική πραγματικότητα κάθε άλλο παρά τυχαίος ή άστοχος είναι.
Δεν αποτελεί ασφαλώς είδηση ότι το εκμεταλλευτικό σύστημα παράγει μαζικά φτώχια κι εξαθλίωση, της Γης τους κολασμένους και σύγχρονους ήρωες του Ουγκώ, σαν το Γιάννη Α-Γιάννη. Αυτό που φαίνεται καθαρά είναι πως τα αστικά κράτη ενσαρκώνουν τους σύγχρονους Ιαβέρηδες, δεν είναι παρά φύλακες της εξουσίας, της ιδιοκτησίας και του καπιταλιστικού κέρδους.

Άρθρο του Ελισαίου Βαγενά για τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ: Οι συνέπειες μιας «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης

 

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ και Υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα Συντακτών», στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, που κυκλοφορεί σήμερα Παρασκευή 5 Γενάρη, σχετικά με τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ. 
Παρατίθεται το άρθρο: 

«Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ. Είναι πασίγνωστο, πως απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτηση του έρχονταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα, που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα από την “άκρα δεξιά” έως την “ανανεωτική αριστερά”, τον τότε ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο “πατριάρχης” της τελευταίας, Λ. Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια είχε εκστομίσει το γνωστό “πλην Λακεδαιμόνιων”, για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές “φιέστες”.


Το ΚΚΕ και τότε και σήμερα πατά σταθερά στην πραγματικότητα, η οποία διδάσκει πως για να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η ασφάλεια κι η ευημερία των λαών δεν είναι αρκετό το όνομα. Μάλιστα η ονοματολογία μπορεί να δράσει αποπροσανατολιστικά, να κρύψει τους πραγματικούς κινδύνους για τους λαούς, που βρίσκονται στη σύγκρουση των συμφερόντων μεγάλων μονοπωλίων στην περιοχή, στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Άλλωστε, ας μην λησμονούμε, με δική τους απροκάλυπτη παρέμβαση φτάσαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και στη δημιουργία του προβλήματος.

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις επιδιώκουν την αξιοποίηση μειονοτικών κι αλυτρωτικών ζητημάτων, για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Αυτά τα συμφέροντα, που είναι ξένα προς τα συμφέροντα των εργαζομένων, μπορεί να προκαλέσουν πραγματικό μακελειό. Δεν τελειώνουμε, όπως μας καθησυχάζουν, οι κυβερνητικοί παράγοντες, με το όνομα, ακόμα κι αν εισακουστεί μετά από 25 χρόνια το ΚΚΕ κι επιλεγεί ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, που στην περίπτωση που έχει το όνομα “Μακεδονία” ή “Μακεδονικό” αυτό να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό. 
Απομένουν ακόμα πολλά να γίνουν ώστε να αποτραπεί η αλυτρωτική προπαγάνδα από κυρίαρχους κύκλους της ΠΓΔΜ αλλά κι από εθνικιστικές δυνάμεις στη χώρα μας. Εκείνο, μάλιστα, που είναι το κρίσιμο ζήτημα, είναι αυτό της διεύρυνσης κι ενίσχυσης στην περιοχή μας τέτοιων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ.

Βεβαίως φανταζόμαστε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κύριος Τσίπρας απέναντι στον “διαβολικά καλό”, όπως τον χαρακτήρισε, Αμερικανό πρόεδρο, Τραμπ. Λέμε φανταζόμαστε, γιατί επίσημα, παρά το ότι το ΚΚΕ τον έχει προκαλέσει να μιλήσει γι’ αυτές από το βήμα της Βουλής, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως ό,τι “μαγειρεύεται” αυτή την εποχή γύρω από το όνομα της ΠΓΔΜ έχει ορίζοντα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ κι αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ένταξης αυτής της χώρας στο ΝΑΤΟ.

Κάποιος, βλέποντας τις εξελίξεις κοντόφθαλμα, θα έλεγε “δεν βαριέσαι”, αν είναι να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει τις σχέσεις δύο χωρών εδώ και 25 χρόνια, ... “ας ποτιστεί κι η γλάστρα”, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ. 
Μονάχα που τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί το ΝΑΤΟ δεν είναι ... “γλάστρα”, αλλά ο πολιτικό-στρατιωτικός “βραχίονας” του αμερικάνο-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Κι αυτός ο “βραχίονας” με την κίνηση αυτή, όπως λίγο νωρίτερα με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στους “κόλπους” του, (χωρίς καν δημοψήφισμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι αρχές της χώρας), αποσκοπεί στο να βάλει φραγμό στα ανταγωνιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων, να “σφραγίσει” την περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, λαμβάνοντας υπόψη πως η διαπάλη δημιουργεί πλέον ανοικτές πολεμικές πληγές που αιμορραγούν, στη Συρία, τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία κ.ά.

Επιπλέον, αν νομίζει κανείς πως η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αυτόματα θα αποσοβήσει τυχόν κινδύνους παραπέρα εμπλοκής των διμερών σχέσεων, ας ρίξει μια ματιά στην πολύχρονη πείρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποδεικνύει πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των λαών, αλλά, αντίθετα αποτελεί παράγοντα όξυνσης των προβλημάτων και ενδυνάμωσης αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Να γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ισχυρή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του "διαίρει και βασίλευε" στα Βαλκάνια κι ευρύτερα, ενάντια στη χρησιμοποίηση από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους διαμελισμούς κρατών, στη δημιουργία προτεκτοράτων, στις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων. Η πείρα του λαού μας επιβεβαιώνει πως η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς κι επιπλέον κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η θέση μας είναι πως οι ανάγκες των λαών της περιοχής, η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών, μπορεί να διασφαλιστεί μόνο με την αποδέσμευση από αυτές και κάθε άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους».

902gr