Εδω ο "πατριώτης" Παππάς της Χρυσης Αυγηςσε αναμνηστική φωτογραφία με τον κύριο που κάθεται στη μέση στο γραφείο και είναι ο
Leon Degrelle.
Διοικητης
των SS Wallonie, πήρε μερος στην επιχειρηση Μπαρμπαροσα και
συνεργαστηκε με τον Φρανκο. Οταν ρωτηθηκε για το Ολοκαύτωμα, απαντησε «..για το μόνο πράγμα που λυπάμαι από τον πόλεμο είναι ότι χάσαμε.»
Ο Λεόν Ντεγκρέλ (πλήρες όνομα: Léon Joseph Marie Ignace Degrelle, 15 Ιουνίου1906 - 31 Μαρτίου1994) ήταν Βέλγος πολιτικός, δημοσιογράφος - προπαγανδιστής και στρατιωτικός από τη Βαλλονία, ιδρυτής του Ρεξιστικού κινήματος που εξελίχθηκε σε πολιτικό κόμμα, το οποίο κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργώντας τη "λεγεώνα των Βαλλόνων" προσχώρησε στα Waffen SS, συμμετέχοντας στην πρώτη γραμμή της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση,
στο ανατολικό μέτωπο. Μετά τον πόλεμο παρέμεινε εξέχουσα προσωπικότητα
των εθνικο-συντηρητικών κινήσεων Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής.
Ο Λεόν Ντεγκρέλ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1906 στη Μπουιγιόν της Βαλλονίας (Βέλγιο). Μετά τις σπουδές του σε κολέγιο Ιησουιτών και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβαίν εργάστηκε
ως δημοσιογράφος του συντηρητικού Ρωμαιοκαθολικού περιοδικού τύπου,
ιδρύοντας στη συνέχεια τις εκδόσεις Ρεξ. Από τις εκδόσεις αυτές άρχισε
να διαμορφώνεται μία εθνικιστική κίνηση που χαρακτηρίστηκε "Ρεξισμός"
και που αργότερα, το 1935, εξελίχθηκε σε πολιτικό συντηρητικό κόμμα,
διαχωριζόμενο από το Καθολικό κόμμα.
Το
νεοσύστατο εθνικιστικό αυτό κόμμα (Parti Rexiste) άρχισε να
συνεργάζεται με το φασιστικό και ναζιστικό κόμματα σε κοινή ιδεολογική
γραμμή του εθνικοσοσιαλισμού και αντικομουνισμού με συνέπεια τον επόμενο
χρόνο, λαμβάνοντας και οικονομική βοήθεια, (περίπου 2 εκατομμύρια
ιταλικές λίρες και 100.000 γερμανικά μάρκα), στις εκλογές του 1936 να
λάβει ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό και να καταλάβει 21 βουλευτικές έδρες στο
κοινοβούλιο και 12 θέσεις γερουσιαστών.
Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος,
ο Ντεγκρέλ εισηγήθηκε στον Βασιλέα του Βελγίου Λεοπόλδο Γ΄ πολιτική
ουδετερότητας, θέση που όχι μόνο δεν έγινε αποδεκτή, αλλά με την εισβολή
των Γερμανών στο Βέλγιο,
στις 10 Μαΐου 1940, οπότε το κόμμα των Ρεξιστών βρέθηκε διχασμένο στο
θέμα της αντίστασης, διατάχθηκε η σύλληψή του ως ύποπτου συνεργάτη του
εχθρού και ο εκτοπισμός του στη Γαλλία. Μετά τη κατάληψη της Β.
Γαλλίας και την συνθηκολόγηση της νότιας ζώνης απελευθερώθηκε από τους
Γερμανούς οπότε και επέστρεψε στο υπό γερμανική πλέον κατοχή Βέλγιο.
Εκεί, ερχόμενος σε αντίθεση με αντιστασιακούς παράγοντες του δικού του
πολιτικού χώρου, προχώρησε σε φιλογερμανική προπαγάνδα συνεργασίας
ξεκινώντας παράλληλα τη στρατολόγηση εθελοντικής ένοπλης δύναμης της
λεγόμενης "Λεγεώνας των Βαλλόνων" προκειμένου να βοηθήσει τους Ναζί στο ανατολικό μέτωπο.
Έτσι τον Αύγουστο του 1941 έτοιμη πλέον η "λεγεώνα της Βαλλονίας" τέθηκε υπό την Βέρμαχτ στον πόλεμο κατά της Σοβιετικής Ένωσης, ως "Ταξιαρχία των Βαλλόνων", ενώ συμμετείχε και ο ίδιος ο Ντεγκρέλ στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.
Για την όλη αυτή δραστηριότητά του, αλλά και από τραυματισμό του σε
μάχη τον παρασημοφόρησε ο ίδιος ο Χίτλερ με τον Σταυρό των Ιπποτών
εκθειάζοντας τον ηρωισμό του. Εκτός όμως αυτού ο Λ. Ντεγκρέλ τιμήθηκε
και με πολλά άλλα παράσημα και τιμητικές διακρίσεις έχοντας εξελιχθεί ως
αξιωματικός του γερμανικού στρατού.
Το Χαίνκελ 111 του Ντεγκρέλ κατά την αναγκαστική προσγείωση στην ακτή του Σαν Σεμπαστιάν
Μετά την πτώση της Γερμανίας, ο Ντεγκρέλ κατέφυγε αρχικά μέσω Δανίας στη Νορβηγία, απ΄ όπου με αεροσκάφος μετέβη στην Ισπανία.
Φθάνοντας όμως στη Β. Ισπανία κατά την αναγκαστική προσγείωση στη ακτή
Σαν Σεμπαστιάν, περιοχή των Βάσκων, τραυματίστηκε σοβαρά. Στη συνέχεια η
κυβέρνηση του Φρανσίσκο Φράνκο αρνήθηκε
να τον παραδώσει στους Συμμάχους ή να τον εκδώσει στο Βέλγιο,
επικαλούμενη την άσχημη κατάσταση της υγείας του. Μετά όμως από διεθνείς
πιέσεις, ο Φράνκο χορηγώντας του πλαστά έγγραφα επέτρεψε την διαφυγή
του στην Αργεντινή.
Τελικά στο Βέλγιο καταδικάστηκε ερήμην για εσχάτη προδοσία σε θάνατο.
Αργότερα, το 1954, η Ισπανία του
παραχώρησε ισπανική υπηκοότητα για μόνιμη διαμονή με το όνομα José León
Ramírez Reina, και η Φάλαγγα του ανέθεσε την ηγεσία της επιχείρησης
κατασκευών. Μετά τον θάνατο του Φράνκο ο Ντεγκρέλ παρέμεινε στην Ισπανία
ως υπήκοος Ισπανός εμφανιζόμενος στις δημόσιες συναντήσεις του με λευκή
στολή και γερμανικά διακριτικά, ενώ παράλληλα δεν έπαυε να εκφράζει με
υπερηφάνεια τις στενές επαφές του και τον «δεσμό σκέψης" με τον Αδόλφο
Χίτλερ . Ο Λ. Ντεγκρέλ πέθανε στις 31 Μαρτίου του 1994 σε νοσοκομείο στη Μάλαγα (Ισπανία)
μετά από καρδιακό επεισόδιο. Όταν κάποτε ρωτήθηκε, λίγο πριν τον θάνατό
του, αν είχε καμία λύπη για τον πόλεμο, η απάντησή του ήταν: "Μόνο ότι χάσαμε!".
Περίπου 25 νέοι είχαν εισπνεύσει διοξείδιο του αζώτου για να διαπιστωθούν οι επιπτώσεις, αποκαλύπτουν δημοσιεύματα
ΒΕΡΟΛΙΝΟ.--
Σκάνδαλο
έχει ξεσπάσει στη Γερμανία σχετικά με πειράματα σε ανθρώπους και
πιθήκους, προκειμένου να καταγραφούν οι επιπτώσεις που έχουν εκπομπές
ρύπων των ντιζελοκίνητων αυτοκινήτων, όπως αναφέρουν γερμανικά και
αμερικανικά δημοσιεύματα. Αρχικά η εφημερίδα «The New York Times»
ανέφερε ότι τα πειράματα στους πιθήκους έγιναν το 2014, ενώ στη συνέχεια
οι γερμανικές εφημερίδες «Stuttgarter Zeitung» και «Sueddeutsche
Zeitung» αποκάλυψαν πειράματα και σε ανθρώπους, επικαλούμενες σχετική
μελέτη που έχουν στην κατοχή τους.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ερευνας για το Περιβάλλον και την Υγεία στον τομέα
των μεταφορών (EUGT) - που ιδρύθηκε το 2007 από τις τρεις γερμανικές
αυτοκινητοβιομηχανίες «Volkswagen», «Daimler» και «BMW» και από την
«Bosch» και διαλύθηκε μέσα στο 2017 - προώθησε μια μελέτη «βραχυπρόθεσμης εισπνοής διοξειδίου του αζώτου από υγιείς ανθρώπους». Οι δυο γερμανικές εφημερίδες αναφέρουν πως περίπου 25 υγιείς νεαροί εισέπνευσαν διοξείδιο του αζώτου,
σε δοσολογίες που ποίκιλαν, για μακρόχρονη περίοδο, ενώ το πείραμα
διεξήχθη σε ινστιτούτο που ανήκει στο Πανεπιστήμιο του Ααχεν. Το
διοξείδιο του αζώτου είναι ένα τοξικό αέριο που περιέχεται στις εκπομπές
των εξατμίσεων αυτοκινήτων. Θυμίζουμε πως το «πειραγμένο» λογισμικό της
«Volkswagen» σε ντιζελοκίνητα αυτοκίνητά της στις ΗΠΑ στόχευε ακριβώς
στο να εμφανίζεται το συγκεκριμένο τοξικό αέριο σε επιτρεπτά όρια.
Σύμφωνα
με τους «Τάιμς», ο EUGT είχε παραγγείλει τη μελέτη για να υπερασπιστεί
τη χρήση του πετρελαίου ντίζελ στους κινητήρες αυτοκινήτων, μετά την
καταγγελία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι οι εκπομπές των αερίων
από τις εξατμίσεις αυτών των κινητήρων είναι καρκινογόνες. Στο μεταξύ,
τα γερμανικά δημοσιεύματα αναφέρουν πως η μελέτη δεν στόχευε σε
πραγματική έρευνα των επιπτώσεων, αλλά για να αξιοποιηθεί σε μια
«καμπάνια» των αυτοκινητοβιομηχανιών υπέρ του «καθαρού ντίζελ».
Η
«BMW», η «Daimler» και η «VW» αποστασιοποιήθηκαν από τη μελέτη και
καταδίκασαν τα πειράματα. Επίσης, η γερμανική κυβέρνηση χαρακτήρισε
αδικαιολόγητα τα πειράματα σε πιθήκους και ανθρώπους και κάλεσε σε
έρευνα της υπόθεσης και σε απόδοση ποινικών ευθυνών.
Η
...ανισοκατανομή του πλούτου και το γεγονός ότι «μεγαλώνει όλο και
περισσότερο η ψαλίδα ανάμεσα στο υπερπλούσιο 1% του πλανήτη, που κατέχει
ό,τι το υπόλοιπο 99%», ανησυχούν σοβαρά την κυβέρνηση, αν κρίνουμε από
την αρθρογραφία στελεχών της, που ζητούν «προοδευτική διακυβέρνηση» με
κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, για να φορολογήσει το κεφάλαιο και να συμβάλει στην
οικοδόμηση ενός αντίστοιχου «ρεύματος» στην ΕΕ. Δουλεύουν ψιλό γαζί τον
κόσμο που υποφέρει και προσπαθούν να καλλιεργήσουν την προσδοκία ότι μια
κυβέρνηση της «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας μπορεί να μετριάσει, αν όχι
να εξαλείψει τις κοινωνικές ανισότητες, που βαθαίνουν στο έδαφος του
καπιταλισμού. Ποιος φταίει γι' αυτές τις ανισότητες, σύμφωνα με τον
ΣΥΡΙΖΑ; Ο «αχαλίνωτος νεοφιλελευθερισμός», που αναδεικνύει την
επικαιρότητα του διλήμματος «πρόοδος - συντήρηση» και «εν τέλει,
Αριστεράς - Δεξιάς». Ισχυρίζονται μάλιστα ότι μέχρι και το «διαβόητο
ΔΝΤ» αναγνωρίζει πλέον την ανάγκη αύξησης του φόρου στους πλούσιους.
Τέτοιες απόψεις και «συνταγές» δεν είναι καινούργιες. Δοκιμάστηκαν και
σε προηγούμενες φάσεις ανάπτυξης του καπιταλισμού, από αστικές
κυβερνήσεις που ευαγγελίζονταν το τέλος των ανισοτήτων, αλλά αυτό δεν
ήρθε ποτέ. Οσο για τα ψευτοδιλήμματα που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαερώνονται
και μόνο από τα συχαρίκια που παίρνει από τις «ιέρειες» του
νεοφιλελευθερισμού για την αντιλαϊκή πολιτική του. Ο καπιταλισμός ό,τι
ήταν να δώσει το έδωσε και αυτό δεν μπορεί να το υπερβεί καμιά κυβέρνηση
και καμιά «συνταγή» διαχείρισης στο έδαφος του σάπιου συστήματος. Απ'
αυτή τη σκοπιά, τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπουν το λαό στη Δευτέρα
Παρουσία και λιβανίζουν τον καπιταλισμό, όταν σήμερα προβάλλει
επιτακτικά η ανάγκη της οργάνωσης για την ανατροπή του.
Το
«ο κλέψας του κλέψαντος» θυμίζουν οι διεργασίες ανάμεσα στα αστικά
κόμματα με αιχμή το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ, που προσθέτει νέα επεισόδια
στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος.
Ενισχύοντας τις κάλπικες
διαχωριστικές γραμμές, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου
παρεμβαίνουν στις εξελίξεις, διαγκωνιζόμενοι για το ποιος μπορεί
καλύτερα να υπηρετήσει τα συμφέροντα και τους στόχους του.
Από τη
μια ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ενισχύσει το δίπολο «πρόοδος - συντήρηση», ενώ
η ΝΔ επιχειρηματολογεί ενάντια στην κυβέρνηση, στον άξονα «ευθύνη -
ανευθυνότητα».
Η μεταξύ τους αντιπαράθεση μπορεί να εκφράζει
διαφωνίες και αντιθέσεις στο ζήτημα της διαχείρισης του ζητήματος για το
όνομα της ΠΓΔΜ και για άλλες πλευρές του, συγκαλύπτει όμως την
ουσιαστική συμφωνία όλων των κομμάτων στους σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ
στα Βαλκάνια, όπου η Ελλάδα διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο.
Θαμπώνει
επίσης το γεγονός ότι όλοι τους υπηρετούν τον αστικό σχεδιασμό για
αναβάθμιση της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο, που
συνδέεται άμεσα με την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» της περιοχής, με
ενεργή συμβολή της Ελλάδας.
Μπορεί η τωρινή αντιπαράθεση να έχει
στο επίκεντρο την ΠΓΔΜ, όλοι όμως συμφωνούν ότι ο ορίζοντας των
διεργασιών στο πολιτικό σύστημα επεκτείνεται πολύ πιο πέρα.
Για
παράδειγμα, η κυβέρνηση καταλογίζει στη ΝΔ ροπή προς τον εθνικισμό και
θεωρεί ότι στη βάση της δικής της αντίληψης και αποφασιστικότητας να
διευθετηθεί το ζήτημα, μπορεί να συγκροτηθεί μια «προοδευτική συμμαχία»,
που θα ξεπερνάει τα όρια της συμφωνίας στο ονοματολογικό.
Αξιοποιεί
γι' αυτόν το σκοπό τις τοποθετήσεις της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και
του Ποταμιού, αλλά και ανεξάρτητων βουλευτών, που διαφοροποιούνται από
την άποψη της ΝΔ ότι οι εκκρεμότητες με την ΠΓΔΜ θα πρέπει να λυθούν σε
«άλλη συγκυρία» και με «κατάλληλες προϋποθέσεις».
Από την πλευρά
της, η ΝΔ αξιοποιεί τις υπαρκτές αντιθέσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης
και τις διαφορετικές θέσεις των ΑΝΕΛ, για να παρουσιάσει την εικόνα
μιας «τυχοδιωκτικής» κυβερνητικής πλειοψηφίας, ανήμπορης να χειριστεί με
υπευθυνότητα τα λεγόμενα «εθνικά θέματα».
Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
μιλάνε για το «ορόσημο» της τυπικής ολοκλήρωσης των μνημονίων, τον
ερχόμενο Αύγουστο, «που θα επαναφέρει στο προσκήνιο το δίλημμα "αριστερά
- δεξιά"» και θα διαμορφώσει προϋποθέσεις για αλλαγές στο κυβερνητικό
στρατόπεδο, ενδεχομένως και χωρίς εκλογές.
Από την άλλη,
διατυπώνεται η άποψη ότι τα συλλαλητήρια για το όνομα της ΠΓΔΜ θα είναι
για τη ΝΔ ό,τι ήταν οι «πλατείες» για τον ΣΥΡΙΖΑ και ότι το κόμμα που
κυοφορείται στα «δεξιά της δεξιάς» θα μπορούσε να είναι «ο Καμμένος της
ΝΔ» σε μια μελλοντική κυβερνητική συνεργασία.
Πέρα από
αντικειμενικές διαφορές και διαφωνίες, σταθερός στόχος παραμένει η
διάχυση και ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας στον στενό κορσέ της
κυβερνητικής εναλλαγής και, προπάντων, η διαμόρφωση εναλλακτικών λύσεων
στη διακυβέρνηση, που θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα των μονοπωλιακών
επιχειρηματικών ομίλων.
Ο ανταγωνισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ για το ποιος
και με ποιους θα αποτελέσει τον κορμό της επόμενης κυβέρνησης
αξιοποιείται για να θολώσει το ταξικό κριτήριο με το οποίο ο λαός θα
πρέπει να κρίνει την πολιτική τους, μέσα κι έξω από τη χώρα, να την
απορρίψει και να την πολεμήσει. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου και η
σύνδεσή τους με τους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην περιοχή είναι που
κινούν τα νήματα και στο ζήτημα της ΠΓΔΜ.
Αυτό που χρειάζεται
τώρα, είναι με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να παρέμβουν οργανωμένα στις
εξελίξεις οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα. Σε συμπόρευση με το ΚΚΕ,
να δυναμώσει η πάλη ενάντια στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και την πολιτική
των κομμάτων τους, που μόνο νέα δεινά προμηνύουν για τον ελληνικό και
τους άλλους λαούς της περιοχής.
Από την περασμένη Τετάρτη, αμέσως μετά τη συνάντηση
με τον Ζ. Ζάεφ στο Νταβός, ο Ελληνας πρωθυπουργός μιλούσε για το ρόλο
που διεκδικεί να παίξει η κυβέρνηση στην περιοχή. Ελεγε τότε πως «αυτό
που χρειάζεται είναι να προωθήσουμε μια ατζέντα συνεργασίας και
συνανάπτυξης, προκειμένου να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών
Βαλκανίων, να πάει η περιοχή μπροστά και να μπορέσει να αντιμετωπίσει
τις μεγάλες προκλήσεις του 21ου αιώνα, στην οικονομία, στην ασφάλεια,
στην περιφερειακή σταθερότητα», προσθέτοντας πως «αυτή είναι η θέση της
Ελλάδας ως μιας δύναμης ευθύνης, μιας δύναμης σταθερότητας και
συνεργασίας στην περιοχή» και θυμίζοντας τα «σχήματα» που στήνει η
κυβέρνηση με άλλα αστικά κράτη, στην κατεύθυνση της «ευρωατλαντικής
ολοκλήρωσης». Το σκεπτικό αυτό ανέπτυξε περαιτέρω στο τηλεοπτικό του
μήνυμα, μετά το τέλος των συναντήσεων με τους πολιτικούς αρχηγούς, το
περασμένο Σάββατο. Οπως είπε, «είναι ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης
(...) ειδικά στη φάση της μετάβασης στη μεταμνημονιακή εποχή, να
κλείσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα μέτωπα και να οικοδομήσουμε μια
νέα, δυναμική φυσιογνωμία, διαδραματίζοντας τον ηγετικό ρόλο που μας
αναλογεί στα Βαλκάνια». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «η επίλυση των διαφορών μας
με την ΠΓΔΜ δεν αποτελεί υποχρέωσή μας έναντι τρίτων, αλλά έχει να
κάνει με την εξυπηρέτηση των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων εθνικών
μας συμφερόντων» και ότι η μη επίλυση του Σκοπιανού «θα αποβεί τελικά σε
βάρος της Ελλάδας».
***
Οι ισχυρισμοί αυτοί του πρωθυπουργού γίνονται καλύτερα κατανοητοί
αν ιδωθούν υπό το φως «αναλύσεων» που φιλοξενούνται αυτές τις μέρες
στον Τύπο, για τα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη από μια ενδεχόμενη
συμφωνία με την ΠΓΔΜ, και αντίστροφα για τις συνέπειες μιας πιθανής
αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, έστω κι αν παρουσιάζονται εξίσου με μια
δόση υπερβολής. Η Ελλάδα έχει πολλούς λόγους να θέλει τα Δυτικά Βαλκάνια
«συνδεδεμένα με την Ευρώπη», σύμφωνα με το κύριο άρθρο του «Βήματος»,
επειδή «θα μπορούσαν στην περίπτωση αυτή να διευρύνουν τον ελληνικό
οικονομικό χώρο, να λειτουργήσουν ως άλλη ενδοχώρα για τα ελληνικά
συμφέροντα και μαζί να προσφέρουν ασφαλή και ελεύθερη δίοδο από και προς
την Ελλάδα για τα προϊόντα, τις υπηρεσίες και τους ταξιδιώτες». Είναι
φανερό ότι ο αρθρογράφος περιγράφει το σχέδιο ανάδειξης της χώρας σε
κόμβο Ενέργειας και Μεταφορών, θέτοντας ως προϋπόθεση την «ευρωατλαντική
ολοκλήρωση» της Βαλκανικής με συμβολή της Ελλάδας. Χωρίς να «κρύβει
λόγια» και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, η εφημερίδα διαπιστώνει ότι
«η χώρα μας θα είχε να κερδίσει πολλά αν έπαιζε αποφασιστικά το ρόλο
της στην περιοχή. Ιδιαιτέρως τώρα, που λογικά ετοιμάζεται να
επανενταχθεί στο διεθνές οικονομικό σύστημα. Συνδυαζόμενα τα γεγονότα θα
μπορούσαν να αποδώσουν πολλαπλάσια». «Ανησυχεί» δε για το ότι το
πολιτικό προσωπικό σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση δεν
αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η
χώρα να χάσει την ευκαιρία «να κλείσει το μέτωπο και διά αυτού να
διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή και να ενισχυθεί πολλαπλώς».
***
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και η αρθρογραφία στελέχους
του «Πράττω» (επικεφαλής είναι ο υπουργός Εξωτερικών), ο οποίος
προειδοποιεί ότι «θα είναι πανάκριβος ο λογαριασμός της μη λύσης». Οπως
γράφει, «η Βόρεια Ελλάδα πάντα είχε μια φυσική ενδοχώρα που ήταν τα
Βαλκάνια. Ολοι οι δρόμοι του εμπορίου ξεκινούσαν από την Καστοριά -
Κοζάνη από τη μια πλευρά και από τη Θεσσαλονίκη στην άλλη. Και όλα τα
εμπορεύματα κατέληγαν στην Ευρώπη». Εστιάζει μάλιστα στις ευκαιρίες που
ανοίγονται τώρα για τα ελληνικά επιχειρηματικά συμφέροντα, περιγράφοντας
ενδεικτικά τα σχέδια για τον δίαυλο Δούναβη - Αξιού που ενδιαφέρεται να
πραγματοποιήσει η Κίνα. Ομοίως και ο Ν. Μέρτζος, πρώην πρόεδρος της
Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και από τους πρωτεργάτες των συλλαλητηρίων
του 1992, που τώρα αναλύει την ανάγκη για μια «έντιμη συμφωνία» με τα
εξής επιχειρήματα: «Η σταθερότητα του μικρού κράτους, η φιλία και η
στενή συνεργασία έχουν κεφαλαιώδη σημασία για την Ελλάδα. Στα Σκόπια η
Ελλάδα είναι στους πέντε πρώτους εμπορικούς εταίρους και ξένους
επενδυτές. Ελέγχουν το διυλιστήριο, τα δίκτυα καυσίμων, τη μεγαλύτερη
τράπεζα, αλυσίδες πολυκαταστημάτων και από φέτος το 75% της Ενέργειας.
Το γειτονικό μας κράτος είναι ο μεγαλύτερος πελάτης του Λιμένος
Θεσσαλονίκης και ελέγχει τις στρατηγικές κοιλάδες Βορρά - Νότου.
Μυριάδες πολίτες του παραθερίζουν στην ελληνική Μακεδονία και κάθε
εβδομάδα αιμοδοτούν το εμπόριό της». Οσο για τις προοπτικές που
ανοίγονται για την ελληνική αστική τάξη, στο πλαίσιο βέβαια των
γενικότερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, αναφέρει με νόημα ότι «η
μεσοβαλκανική ζώνη είναι ο συντομότερος στρατηγικός διάδρομος για την
ασφάλεια των ενεργειακών πηγών που ελέγχει η Δύση στην Ανατολή και για
την αποτροπή επεκτάσεως της ρωσικής επιρροής».
***
Τα παραπάνω, μέρος μόνο των όσων ακούγονται και γράφονται
τις μέρες αυτές, δίνουν ταυτόχρονα το πραγματικό υπόβαθρο της
αποφασιστικότητας της κυβέρνησης να κλείσει τα «ανοιχτά μέτωπα»,
προκειμένου να παίξει «στα γεμάτα» στους ενεργειακούς και άλλους
σχεδιασμούς στα Βαλκάνια. Εξηγούν όμως και τις αμφιβολίες που
εκφράζονται από διάφορες πλευρές για το κατά πόσο η διαπραγμάτευση
γίνεται με επαρκή ανταλλάγματα και για το αν η ένταξη και των άλλων
χωρών της Βαλκανικής στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ θα αναβαθμίσει ή θα
υποβαθμίσει το ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. Σε κάθε περίπτωση, αυτό
είναι το πραγματικό υπόβαθρο της συζήτησης που αναθερμάνθηκε για την
ΠΓΔΜ: Το συμφέρον της ελληνικής αστικής τάξης, ενταγμένο στους
ευρύτερους γεωπολιτικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς ισχυρών
ιμπεριαλιστικών οργανισμών, των οποίων αποτελεί μέλος. Αυτοί ακριβώς οι
σχεδιασμοί ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και ΕΕ, στην αντιπαράθεσή τους με άλλα
ιμπεριαλιστικά κέντρα, κυρίως με τη Ρωσία, είναι που βάζουν τον ελληνικό
και τους άλλους λαούς της περιοχής στο μάτι του κυκλώνα των
ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Και είναι αυτά ακριβώς τα συμφέροντα των
επιχειρηματικών ομίλων που όχι μόνο δεν αποτελούν «εγγύηση ευημερίας,
ασφάλειας και σταθερότητας», αλλά αντίθετα πηγή μεγάλων κινδύνων για την
ευρύτερη περιοχή.
Νέο κουβανικό εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου, θα κυκλοφορήσει το επόμενο έτος
Το
νέο εμβόλιο, θα προστεθεί στον κατάλογο βρεφικών εμβολίων της Κούβας, ο
οποίος περιλαμβάνει ήδη 10 εμβολιασμούς έναντι 13 ασθενειών,
συμπεριλαμβανομένης της διφθερίτιδας, παρωτίτιδας, ιλαράς και ερυθράς,
μερικά από τα οποία παράγονται στην Κούβα, όπως αυτά κατά της Φυματίωσης
και της Ηπατίτιδας Β.
Ένα
νέο εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο, αποτελεσματικό κατά των επτά πιο
συνηθισμένων στελεχών του θα είναι διαθέσιμο τον επόμενο χρόνο,
ανακοίνωσαν οι υπεύθυνοι προγράμματος.
Το εμβόλιο δημιουργήθηκε από το Ινστιτούτο Finlay και θα καταχωρηθεί με το εμπορικό σήμα Quimi-Vio.
Ο πνευμονιόκοκκος είναι η κύρια αιτία πνευμονίας και μηνιγγίτιδας στα βρέφη.
Παρόλο
που τα φάρμακα για την προστασία από αυτή τη νόσο είναι διαθέσιμα
παγκοσμίως, η Κούβα δεν μπόρεσε να τα αποκτήσει λόγω του υψηλού κόστους
τους, σύμφωνα με δηλώσεις του Dagmar García, διευθυντή έρευνας του
Ινστιτούτου.
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του εμβολίου είχαν τεκμηριωθεί σε εκτεταμένες προκλινικές μελέτες.
Οι
κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους ξεκίνησαν το 2014 και έχουν εμβολιαστεί
πάνω από 5.000 παιδιά ηλικίας μεταξύ ενός και πέντε ετών, συμπλήρωσε.
Το
νέο εμβόλιο, θα προστεθεί στον κατάλογο βρεφικών εμβολίων της Κούβας, ο
οποίος περιλαμβάνει ήδη 10 εμβολιασμούς έναντι 13 ασθενειών,
συμπεριλαμβανομένης της διφθερίτιδας, παρωτίτιδας, ιλαράς και ερυθράς,
μερικά από τα οποία παράγονται στην Κούβα, όπως αυτά κατά της Φυματίωσης
και της Ηπατίτιδας Β.
Η Κούβα, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα, πέτυχε το 2017 το χαμηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στην ιστορία της, τέσσερεις θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις.
Διατηρώντας έτσι για δέκατη συνεχή χρονιά το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας κάτω από πέντε ανά 1.000 γεννήσεις.
Παγκόσμια το ποσοστό αυτό για το 2016, ανέρχεται σε 18 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.
«Φουσκωτοί» σεκιουριτάδες στην υπηρεσία εργατοπατέρων, επιβάλλουν την «τάξη» υπό το αδιάφορο βλέμμα αστυνομικών (ΒΙΝΤΕΟ)
29-01-2018
Ίσως οι σκηνές που
εκτυλίσσονται στο βίντεο να μην έχουν προηγούμενο, ίσως να αποτελούν
μικρή πρόγευση αυτών που επιφυλάσσει στους εργαζόμενους το άμεσο
μέλλον…
Όπου «τάξη», βλέπε ο
αποκλεισμός των συνδικαλιστών του ταξικού κινήματος και η υπεράσπιση
των συμφερόντων της εργοδοσίας, τα οποία υπερασπίζονται με νύχια και με
δόντια τα τσιράκια της, οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού – κυβερνητικού
συνδικαλισμού.
Ίσως οι σκηνές που
εκτυλίσσονται στο βίντεο να μην έχουν προηγούμενο, ίσως να αποτελούν
μικρή πρόγευση αυτών που επιφυλάσσει στους εργαζόμενους το άμεσο
μέλλον: μετά τη λεηλασία των μισθών, τη λαστιχοποίηση των εργασιακών
σχέσεων και τα αλλεπάλληλα εμπόδια για να βγει κανείς στη σύνταξη, την
κατακρεούργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και τον ασφυκτικό περιορισμό
του δικαιώματος στην απεργία, ένα εργατικό κίνημα τσακισμένο και
υποταγμένο στα συμφέροντα των εργοδοτών.
Η εργοδοτική πλειοψηφία
του Εργατικού Κέντρου Καβάλας επιστράτευσε χτες σεκιουριτάδες και με
την προστασία της αστυνομίας έλεγχαν τα στοιχεία των αντιπροσώπων που
θα εισέρχονταν στο χώρο του Εργατικού Κέντρου, όπου μέσα από την ετήσια
Γενική Συνέλευση των αντιπροσώπων επιχειρούσε να περάσει «πειθαρχικό
κανονισμό» για τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, με πραγματικό στόχο
να βάλει εμπόδια στη δράση των εκλεγμένων στο ΔΣ με τις δυνάμεις του
ΠΑΜΕ.
Στο βίντεο βλέπουμε ένα φουσκωτό σεκιουριτά να σηκώνει στα χέρια
εργαζόμενο και να επιχειρεί να τον απομακρύνει από την είσοδο του
Εργατικού Κέντρου, κάτω από τις έντονες αποδοκιμασίες άλλων εργαζόμενων,
ενώ οι αστυνομικοί παρακολουθούν ατάραχοι, με τα χέρια στις τσέπες (!)
και προφανώς ευχαριστημένοι, που οι ιδιωτικοί συνάδελφοί τους τους
απαλλάσσουν από τον κόπο να το κάνουν οι ίδιοι…
Οι αντιπρόσωποι της Ταξικής Ενότητας κατήγγειλαν τον ξεπεσμό και
αποχώρησαν διαμαρτυρόμενοι από τις διαδικασίες φιάσκου που έστησε η
ΠΑΣΚίτικη πλειοψηφία. Μπροστά στις αντιδράσεις αναγκάστηκε να αποχωρήσει
και η ΔΑΚΕ. Έτσι έμεινε μόνο η ΠΑΣΚΕ, με ένα μέρος των αντιπροσώπων,
καθώς πολλοί απείχαν γιατί διαφωνούσαν με την πρακτική της πλειοψηφίας
για να πραγματοποιήσουν τη Γενική Συνέλευση. Τελικά αποφασίσθηκε να
εξουσιοδοτηθεί το ΔΣ του Εργατικού Κέντρου να εξετάσει εάν μπορεί να
προχωρήσει στη δημιουργία πειθαρχικού κανονισμού για τα μέλη του ΔΣ και
να το φέρει για συζήτηση σε καταστατική συνέλευση του σώματος των
αντιπροσώπων.
Οι ταξικές δυνάμεις καλούν τους εργαζόμενους να βρίσκονται σε
επαγρύπνηση και ετοιμότητα για να αποτρέψουν -όποτε κι αν εκφραστεί-
κάθε νέα προσπάθεια των εργατοπατέρων να επιβάλουν εμπόδια στη
συνδικαλιστική δράση. (Με πληροφορίες από τον 902.gr)
Φαντάσου μια υποχθόνια σπηλιά, όπου μένουν άνθρωποι. Οι περισσότεροι απ'
αυτούς βρίσκονται από γεννησιμιού τους πίσω από ένα τοιχάκι,
αλυσοδεμένοι με τέτοιον τρόπο στα πόδια και τον αυχένα ώστε να μένουν
στο ίδιο σημείο καρφωμένοι και να μη μπορούν να γυρίζουν το κεφάλι τους
αλλά να βλέπουν πάντοτε μπροστά, τον απέναντι τοίχο τής σπηλιάς.
Πίσω από τοιχάκι, κάπου ψηλά στο βάθος, καίνε μεγάλες φωτιές που
ζεσταίνουν και φωτίζουν κάπως την σπηλιά. Ανάμεσα σ' αυτές και στο
τοιχάκι κινούνται οι λίγοι ελεύθεροι άνθρωποι, που κάθε τόσο μεταφέρουν
διάφορα αντικείμενα, όπως ανδριάντες, αγάλματα και διάφορα σύμβολα, τα
οποία προεξέχουν από το τοιχάκι. Έτσι, οι αλυσοδεμένοι της άλλης πλευράς
βλέπουν τις σκιές αυτών των αντικειμένων, τις οποίες δημιουργεί
απέναντί τους η αντανάκλαση από τις φωτιές. Κι αφού αυτές οι σκιές είναι
το μόνο που βλέπουν στην ζωή τους, σύντομα αποκτούν την πεποίθηση ότι
το μόνο που υπάρχει αληθινά πέρα απ' αυτούς τους ίδιους, είναι τούτες οι
σκιές.
Και τώρα φαντάσου πως, κάποια στιγμή, κάποιος απ' αυτούς τους δεσμώτες
τολμάει να λύσει τις αλυσίδες από τα πόδια και τον αυχένα του και να
πάρει το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στην είσοδο της σπηλιάς. Οι
κινήσεις του είναι γεμάτες πόνο, από μια προσπάθεια που είναι τόσο απλή
μα που ποτέ αυτός δεν είχε καταβάλει. Κι όσο πλησιάζει στο στόμιο της
σπηλιάς, τόσο περισσότερο δυσκολεύεται η όρασή του από τα λαμπυρίσματα
που μπαίνουν απ' έξω, ώσπου τυφλώνεται τελείως μόλις βγαίνει στο φως του
ήλιου.
Στο τέλος, τα μάτια του συνηθίζουν και με έκπληξη κοιτάζει γύρω του. Όλα
είναι πρωτόγνωρα γι' αυτόν. Το πιο πρωτόγνωρο γι' αυτόν είναι ότι οι
σκιές που βλέπει δεν είναι τα ίδια τα πράγματα αλλά η αντανάκλασή τους
στο φως του ήλιου. Και με ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη διαπιστώνει ότι
ανάλογα με την θέση του ήλιου, αυτή η αντανάκλαση παραμορφώνεται και
δίνει διαστρεβλωμένη αίσθηση της πραγματικότητας.
Και τώρα, τί λες πως θα συμβεί αν αυτός ο άνθρωπος αποφασίσει να
επιστρέψει στην σπηλιά και να αποκαλύψει στους πρώην συνδεσμώτες του την
πραγματικότητα που υπάρχει πέρα από τις σκιές; Κατ' αρχάς, όσο θα
μπαίνει βαθύτερα στην σπηλιά, τόσο η όρασή του θα δυσκολεύεται, μιας και
τώρα πια τα μάτια του έχουν συνηθίσει στο φως. Και καθώς θα
σκουντουφλάει, θα προκαλεί περιπαιχτικά γέλια κι όλοι θα τον κατηγορούν
πως το μόνο που κατάφερε με την αποκοτιά του να βγει από την σπηλιά,
ήταν να καταστρέψει τα μάτια του.
Και τώρα σκέψου πώς θα του φέρονταν όλοι αυτοί οι αλυσοδεμένοι αν
επιχειρούσε να τους λύσει τα δεσμά και να τους οδηγήσει στο φως. Αν
προσπαθούσε, δηλαδή, να τους αποσπάσει απ' αυτό που, λόγω της αγνοίας
τους, θεωρούν αληθινό και να τους καταδείξει ότι η πραγματική ζωή είναι
έξω, στο φως. Αν, με άλλα λόγια, προσπαθούσε να τους καταστρέψει τον
κόσμο των σκιών και των δεσμών, μέσα στον οποίο έμαθαν να νιώθουν
ικανοποιημένοι. Αν τους δινόταν η ευκαιρία, δεν θα τον σκότωναν;
Ότι διάβασες πιο πάνω, καλέ μου αναγνώστη, δεν είναι παρά μια από τις
ωραιότερες αλληγορίες που έχουν γραφτεί ποτέ. Είναι η περίφημη
"αλληγορία της σπηλιάς", την οποία εμπνεύσθηκε ο Πλάτωνας και την
περιέλαβε στο έβδομο κεφάλαιο της "Πολιτείας" του με την μορφή διαλόγου
ανάμεσα στον δάσκαλό του τον Σωκράτη και στον αδελφό του τον Γλαύκωνα.
Συγχωρέστε μου την -πολύ ελεύθερη- απόδοση που επιχείρησα και ελάτε να
κάνουμε την αποκωδικοποίησή της, η οποία δεν είναι δύσκολη:
Οι αλυσοδεμένοι κάτοικοι της σπηλιάς είναι οι αμόρφωτες μάζες, οι οποίες
εκπαιδεύονται από παιδιά να δέχονται ως αληθινά όσα προβάλλονται ως
τέτοια. Οι σκιές είναι δόγματα και υλικά αγαθά, τα οποία προβάλλονται με
τέτοιον τρόπο από εκείνους τους λίγους που τα χειρίζονται ώστε να
αλλοιώνονται οι πραγματικές τους διαστάσεις. Αυτός που λύνει τα δεσμά
του και ανακαλύπτει το φως, είναι ο μορφωμένος, ο φιλόσοφος, το ανήσυχο
μυαλό. Ο ήλιος είναι η αλήθεια. Όσο για την εκτίμηση πως οι μαθημένοι
στο σκοτάδι θα σκότωναν όποιον επιχειρούσε να τους ανοίξει τα μάτια, δεν
είναι παρά ένας σαφής υπαινιγμός τού Πλάτωνα για την καταδίκη τού
Σωκράτη, σε θάνατο.
Οι εικόνες που χρησιμοποιεί ο Πλάτωνας είναι θαυμάσιες για το χρονικό
τους πλαίσιο, δηλαδή για μια εποχή κάπου δυόμισυ χιλιάδες χρόνια πριν.
Αν ο μεγάλος φιλόσοφος ζούσε στην εποχή μας, μάλλον δεν θα μιλούσε για
τοιχάκια και φωτιές αλλά για μέσα μαζικής ενημέρωσης, για κανάλια και
εφημερίδες. Εκεί πρέπει να αναζητηθεί η κατάντια των σύγχρονων σκλάβων
να θεωρούν περίπου ως θέσφατα ή δόγματα τις σκιές που προβάλλονται ως
πραγματικότητα. Έτσι έμαθαν να θεωρούν τις αλυσίδες τους ως "τάξη" και
την υποταγή τους ως "δημοκρατία".
Όχι, λοιπόν! Δεν μπορεί να είναι "τάξη" ή "δημοκρατία" το να μη
γνωρίζεις τι θα σου συμβεί την επόμενη ημέρα, αν θα μπορείς να ζήσεις
όταν δεν θα μπορείς πια να δουλεύεις, αν θα μπορείς να νοσηλευθείς όταν
αρρωστήσεις, αν θα μπορείς να πληρώσεις τα φάρμακα σου, αν θα μπορείς να
πληρώσεις τους φόρους που σου επιβάλλουν (συχνά για εισοδήματα που δεν
έχεις), αν θα έχεις δουλειά, αν θα κατασχεθεί η περιουσία σου, αν θα
μπορείς να μεγαλώσεις ή να σπουδάσεις τα παιδιά σου, αν υποχρεωθείς να
μεταναστεύσεις, αν.., αν..., αν...
Κοιτάτε σε τι μπελάδες μας βάζει ο θείος Πλάτωνας. Μια χαρά ήμασταν
βολεμένοι στην ραστώνη μας και έρχεται να μας αναστατώσει και να μας
προβληματίσει. Μήπως αυτά που μας έμαθαν να θεωρούμε αληθινά και
σημαντικά δεν είναι παρά διαστρεβλωμένες εικόνες; Μήπως δημοκρατία,
δικαιοσύνη, ανάπτυξη, ελευθερία, ισότητα, ειρήνη, φιλοπατρία κλπ δεν
είναι παρά σκιές οι οποίες προβάλλονται στις διαστάσεις που βολεύουν
τους λίγους που τις χειρίζονται; Μήπως μας φοβίζει και μας τυφλώνει ο
ήλιος επειδή είμαστε μαθημένοι στα σκοτάδια;
Μήπως, εν τέλει, η μόνη πραγματικότητα είναι οι αλυσίδες μας;
Ένα μεγάλο μυστικό του ελληνικού κράτους, κρύβουν οι όχθες του
ποταμού Έβρου. Ντόπιοι, μετανάστες, αλλά και δικηγόροι που
δραστηριοποιούνται στην περιοχή, καταγγέλλουν ότι τα τελευταία χρόνια
λειτουργεί ένας παρακρατικός μηχανισμός, που απαγάγει, ξυλοκοπεί και
επαναπροωθεί ανθρώπους, που έχουν περάσει τα ελληνικά σύνορα, στη
γειτονική Τουρκία.
Πρόκειται για παράνομη δραστηριότητα
αστυνομικών και πιθανά στρατιωτικών που δρουν υπό την ανοχή –αν όχι υπό
τις εντολές- του κράτους, δίχως να ανησυχούν για τις καταγγελίες που
έχουν κατά καιρούς δει το φως της δημοσιότητας, αλλά και για τις
μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής και δικηγόρων που διηγούνται πάνω-κάτω
την ίδια ιστορία. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει καταδικάσει
στο παρελθόν τέτοιες πρακτικές και οι αρχές έχουν διαψεύσει διάφορες
καταγγελίες οργανώσεων. Όμως μετά τα αποκαλυπτικά στοιχεία που φέρνει
στο φως το Tvxs.gr θα πρέπει να υπάρξει πλέον μια επίσημη τοποθέτηση -
απάντηση, χωρίς υπεκφυγές και ατέρμονες εσωτερικές έρευνες.
Ομάδες
μεταναστών περνούν το ποτάμι συνήθως τις βραδινές ώρες και έρχονται σε
επαφή αυτοβούλως με τις ελληνικές αρχές προκειμένου να καταγραφούν και
να καταθέσουν αιτήσεις για άσυλο. Σε πολλές περιπτώσεις αστυνομικοί και
κουκουλοφόροι άνδρες με στολές παραλλαγής, ξυλοκοπούν τους μετανάστες,
κλέβουν τα προσωπικά τους αντικείμενα και τους πετούν πίσω στα
φουσκωμένα νερά του ποταμού, προκειμένου να βγουν στην απέναντι τουρκική
όχθη.
Άλλες πάλι φορές, οι μετανάστες συλλαμβάνονται και
μεταφέρονται σε αστυνομικά τμήματα. Από εκεί «φορτώνονται» σε βανάκια
και φορτηγά και ενώ έχουν λάβει διαβεβαιώσεις πως μεταφέρονται σε κάποιο
χώρο φιλοξενίας, βρίσκονται στα σύνορα όπου σε ομάδες, υπό την απειλή
όπλων, περνούν στην απέναντι μεριά. Συχνά μάλιστα λένε πως πριν την
παράνομη επαναπροώθησή τους στην Τουρκία, μεταφέρονται και παραμένουν
για ώρες, μέχρι να πέσει το σκοτάδι, σε «στρατιωτικές» περιοχές, μακριά
από τα αδιάκριτα βλέμματα των κατοίκων και δίχως τη δυνατότητα
παρέμβασης δικηγόρου.
Ισχυρές ενδείξεις επαναπροωθήσεων σε 4 περιπτώσεις
Τους
τελευταίους μήνες δικηγόροι που δραστηριοποιούνται στην περιοχή
αναφέρουν πως οι επαναπροωθήσεις προσφύγων αποτελούν καθημερινό
φαινόμενο. Οι δικηγόροι Αντώνης και Θοδωρής Καραγιάννης ασχολούνται με
υποθέσεις προσφύγων τα τελευταία 4 χρόνια. Όπως δηλώνουν στο Τvxs.gr,
από το καλοκαίρι του 2017, για τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις, που
έχουν κληθεί από πρόσφυγες στην περιοχή προκειμένου να αναλάβουν την
διεκπεραίωση των αιτημάτων ασύλων τους, διαθέτουν στοιχεία για παράνομες
επαναπροωθήσεις. Έχοντας την ακριβή τοποθεσία των προσφύγων, ειδοποιούν
–ως οφείλουν- τις αστυνομικές αρχές προκειμένου να τους εντοπίσουν. Στη
συνέχεια και αφού η αστυνομία φτάσει στο σημείο και συλλάβει τους
πρόσφυγες διακόπτεται κάθε επικοινωνία με τους δικηγόρους και οι
άνθρωποι αυτοί εξαφανίζονται. «Μας έκλεψαν τα πάντα»
Στις
21 Οκτωβρίου το πρωί, οι δύο δικηγόροι δέχονται στα κινητά τους
τηλέφωνα μηνύματα από πρόσφυγες, που τους ενημερώνουν πως έχουν περάσει
τα σύνορα και βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος. Τα γραπτά μηνύματα
περιλαμβάνουν την ακριβή τοποθεσία των προσφύγων μέσω εφαρμογής GPS,
φωτογραφίες μπροστά σε ελληνικές πινακίδες και φωτογραφίες των
διαβατηρίων τους.
Οι
δικηγόροι ξεκινούν από τη Θεσσαλονίκη για τον Έβρο και στην πορεία
ενημερώνουν τις αστυνομικές αρχές για να εντοπίσουν τους ανθρώπους, ενώ
στη συνέχεια δέχονται μηνύματα από τους πρόσφυγες που βεβαιώνουν πως
πράγματι η αστυνομία τους παρέλαβε και έχουν μεταφερθεί στο αστυνομικό
τμήμα Νέου Χειμωνίου.
Όταν οι δικηγόροι φτάνουν στο αστυνομικό
τμήμα το μεσημέρι και αναζητούν τους εντολείς τους, οι αστυνομικοί
αρνούνται την ύπαρξη τους και ισχυρίζονται πως στο σημείο που τους
υπέδειξαν δεν υπήρχε κανείς. Μέσω κινητού τηλεφώνου όμως οι πρόσφυγες
συνεχίζουν για ώρες την επικοινωνία με τους δικηγόρους τους και ζητούν
ιατρική βοήθεια, καθώς στο κρατητήριο βρίσκεται μια έγκυος γυναίκα που
αιμορραγεί και αρκετά παιδιά. Ενώ η ώρα περνάει και οι αστυνομικές αρχές
αρνούνται την ύπαρξη των προσφύγων, τα μηνύματα από το εσωτερικό του
τμήματος συνεχίζονται και οι δικηγόροι ενημερώνονται ότι οι κρατούμενοι
ξυλοκοπούνται. Οι πρόσφυγες ισχυρίζονται πως βρίσκονται στο κρατητήριο,
σε δύο δωμάτια, 100 άτομα μεταξύ των οποίων και 45 παιδιά.
Έχουμε
φτάσει πλέον στις 21:00 το βράδυ, όταν σε νέα επικοινωνία πρόσφυγας
ενημερώνει τους δικηγόρους πως οι αστυνομικοί τους πήγαν φαγητό και
απολογήθηκαν για το ξυλοδαρμό που συνέβη νωρίτερα! Δύο ώρες όμως μετά,
στις 23:40, με νέο γραπτό μήνυμα οι πρόσφυγες ανακοινώνουν στους
δικηγόρους πως θα τους επαναπροωθήσουν στην Τουρκία και πως οι
αστυνομικοί ήδη έχουν επαναπροωθήσει «20 νέους ανθρώπους», που ήταν μαζί
τους το πρωί.
Η επικοινωνία διακόπτεται μέχρι το μεσημέρι της
επόμενης ημέρας 22 Οκτωβρίου, όταν ο πρόσφυγας αναφέρει πως η αστυνομία
τους μετέφερε από την πίσω πόρτα του αστυνομικού τμήματος σε αυτοκίνητα
και ενώ οι ίδιοι θεώρησαν πως θα μεταφερθούν σε κάποιο καμπ προσφύγων,
βρέθηκαν στις όχθες του ποταμού. Εκεί οι αστυνομικοί τους απείλησαν με
όπλα και τους πέρασαν στην απέναντι μεριά. Σε ηχητικά μηνύματα, οι
πρόσφυγες περιγράφουν πως χτυπήθηκαν από τους αστυνομικούς, τους έκλεψαν
προσωπικά αντικείμενα και κινητά τηλέφωνα και στη συνέχεια τους πέρασαν
στην απέναντι μεριά.
Τελικά
δύο μήνες μετά και πιο συγκεκριμένα στις 9 Ιανουαρίου το tvxs.gr
εντόπισε έναν από τους πρόσφυγες που οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν
επαναπροωθήσει στις 21 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη και επιβεβαίωσε
πλήρως τα περιστατικά εκείνης της ημέρας.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται στις 27 Οκτωβρίου
Το
ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται μερικές ημέρες αργότερα και πιο
συγκεκριμένα στις 26 Οκτωβρίου. Πρόσφυγες ειδοποιούν τους δικηγόρους πως
βρίσκονται στην Ελλάδα. Έπειτα από αρκετές ώρες περπάτημα στα δάση της
περιοχής, φτάνουν σε ένα βενζινάδικο στο χωριό Σοφικό. Έχουν μαζί τους
αρκετά παιδιά και ζητούν ιατρική βοήθεια, καθώς κάποιοι από την ομάδα
τους είναι βαριά άρρωστοι. Η αστυνομία τους εντοπίζει και αφού σύμφωνα
με την μαρτυρία τους ξυλοκοπούν και τους παίρνουν τα κινητά τους
τηλέφωνα, μεταφέρονται στο αστυνομικό τμήμα, στο Νέο Χειμώνιο. Οι
δικηγόροι που έχουν στη διάθεσή τους τα στοιχεία των πελατών τους και
διατηρούν επικοινωνία μαζί τους μέσω κρυμμένου τηλεφώνου, ζητούν να
δουν τους πρόσφυγες. Οι αστυνομικοί και πάλι αρνούνται την ύπαρξή τους
και οι κύριοι Θοδωρής και Αντώνης Καραγιάννης τους αναζητούν σε
αστυνομικά τμήματα γειτονικών περιοχών, θεωρώντας ότι πιθανόν τους έχει
δοθεί κάποια λανθασμένη πληροφορία. Η επικοινωνία μετά από αρκετές ώρες
διακόπτεται και τα ίχνη 134 προσφύγων χάνονται.
Την ίδια ημέρα με
τους δικηγόρους επικοινωνεί συγγενής πρόσφυγα, που ζητά βοήθεια για
την οικογένειά του που βρίσκεται στην Ελλάδα. Αρχικά αναφέρει πως έχει
χάσει επικοινωνία με τους δικούς του, αλλά έπειτα από λίγη ώρα τον
ειδοποιούν πως βρίσκονται στην Τουρκία. Ο άνθρωπος αυτός, τα στοιχεία
του οποίου –καθώς και των συγγενών του- βρίσκονται στη διάθεση του
tvxs.gr, τις επόμενες ημέρες αποστέλλει μέσω email στους δύο δικηγόρους
επώνυμη καταγγελία, στην οποία παραθέτει τα ονόματα των προσφύγων που
έφτασαν μέσω Τουρκίας στην Ελλάδα και επαναπροωθήθηκαν μέσα σε λίγες
ώρες. Ο κ. Θοδωρής Καραγιάννης προωθεί την καταγγελία στην Ύπατη
Αρμοστεία, χωρίς να γνωρίζουμε αν ξεκίνησε έρευνα και αν προέκυψε κάποιο
αποτέλεσμα.
Ενημερώθηκε και το Εσωτερικών Υποθέσεων
Παράλληλα
ο κ. Καραγιάννης ενημερώνει τηλεφωνικά και μέσω email το τμήμα
Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής αστυνομίας δίχως να λάβει καμία
απάντηση. Όπως γράφει στην αναφορά του, που έχουμε στη διάθεσή μας, «Σε
μία σειρά από τηλεφωνικές επικοινωνίες και επαφές εκ του σύνεγγυς με το
συνοριακό τμήμα ΔΙΔΙΜΟΤΕΊΧΟΥ - ΙΣΑΑΚΙΟ και το συνοριακό τμήμα
ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ - ΝΕΟ ΧΕΙΜΩΝΙΟ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΝΕΠΤΥΞΑ ΠΛΉΡΩΣ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ
ΜΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΩ ΌΠΟΤΕ ΘΈΛΕΤΕ, δεν καταφέραμε να
βρούμε κανέναν από τους πρόσφυγες τους οποίους αναζητούσαμε, η
τηλεφωνική επικοινωνία με τους οποίους διεκόπη 15 λεπτά μετά την
ενημέρωση της αστυνομίας. Όπως ανέφερα προφορικά όλοι οι ισχυρισμοί των
αρμόδιων οργάνων φαινόταν ξεκάθαρα προσχηματικοί και αντιφατικοί μεταξύ
τους, καθώς το ένα τμήμα έριχνε τις ευθύνες στο άλλο και αρνούνταν ότι
έχουν συλλάβει συγκεκριμένα άτομα».
Ο κ. Καραγιάννης τονίζει
επίσης πολλές φορές στον αξιωματικό του τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων
πως διαθέτει αποδεικτικό υλικό, ενώ την επόμενη ημέρα επικοινωνεί και
πάλι με μέσω email για να αναφέρει:
«Σε συνέχεια της χθεσινής
αναφοράς. Σύμφωνα με τα μην που λαμβάνω ακόμα από τους πρόσφυγες που πια
είναι στη Τουρκία, μετά από 24 ώρες κράτησης που ουσιαστικά πραγματώνει
το αδίκημα της ΑΡΠΑΓΗΣ - ΑΠΑΓΩΓΗΣ. Σήμερα το μεσημέρι επιστράφηκαν
παράνομα στη ΤΟΥΡΚΙΑ αφού τους βάλανε κρυφά και πολύ γρήγορα σε ένα
μεγάλο αμάξι και τους άφησαν στο ποτάμι με τη συνοδεία πολλών
αστυνομικών ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΟΠΛΩΝ τους στείλανε πίσω. υγ. Για να
προστατεύσω τους πρόσφυγες έμεινα όλο το βράδυ έξω από το αστυνομικό
τμήμα ΧΕΙΜΩΝΙΟΥ όλη τη νύχτα και ο παράνομος επαναπατρισμός
πραγματοποιήθηκε όταν απομακρύνθηκα για λίγη ώρα λόγω φυσικών αναγκών. υγ. Μπορώ να προσκομίσω τα σχετικά μην των προσφύγων»
Και
πάλι όμως οι καταγγελίες δεν προκαλούν το ενδιαφέρον των αρμοδίων και
στη συνέχεια δεν υπάρχει καμία επικοινωνία με το τμήμα Εσωτερικών
Υποθέσεων της ΕΛΑΣ. Κρίσιμο βέβαια παραμένει το ερώτημα γιατί δεν
ζητήθηκαν τα στοιχεία που δηλώνει ότι διαθέτει ο δικηγόρος, ενώ
παραμένει άγνωστο αν ενημερώθηκε για τις καταγγελίες το Υπουργείο
Προστασίας του Πολίτη.
Με τη βοήθεια των δικηγόρων καταφέραμε να
εντοπίσουμε τον καταγγέλλοντα πρόσφυγα πριν από μερικές ημέρες στο Ιράκ.
Όπως και στην επίσημη καταγγελία του, αναφέρει πως η οικογένεια του
αναχώρησε από το Ιράκ στις 3 Αυγούστου και πέρασαν μέσω Τουρκίας τα
ελληνικά σύνορα στις 26 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια έφτασαν σε κάποιο
ελληνικό χωριό περισσότεροι από 100 πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων και
αρκετά παιδιά. Η αστυνομία τους εντόπισε και παρά τις δεσμεύσεις για
μεταφορά τους σε κάμπ προσφύγων, βρέθηκαν στο αστυνομικό τμήμα του Νέου
Χειμωνίου. Μετά την παραμονή τους εκεί για αρκετές ώρες, μεταφέρθηκαν με
βανάκια στις όχθες του ποταμού και με μικρές βάρκες τους πέρασαν στην
απέναντι μεριά. Είχαν προηγηθεί απειλές των αστυνομικών εναντίων των
προσφυγών ακόμη και με την επίδειξη όπλων και προτροπές να μην
επιστρέψουν ξανά πίσω στην Ελλάδα.
Δεν
έχουν περάσει ούτε δέκα ημέρες και τα γεγονότα επαναλαμβάνονται. Είναι 5
Νοεμβρίου και οι δικηγόροι αναφέρουν πως και πάλι ενημερώνονται από
Σύριους και Ιρακινούς ότι βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος στην περιοχή του
Έβρου. Ξεκινούν από τη Θεσσαλονίκη με προορισμό την ακριβή τοποθεσία,
πολύ κοντά στο Σουφλί. Οι πρόσφυγες στέλνουν με γραπτά μηνύματα τα
διαβατήρια τους και ενημερώνουν πως μεταξύ τους βρίσκονται παιδιά, που
λόγω ψύχους είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση. Οι δικηγόροι ενημερώνουν τις
αστυνομικές αρχές για την παρουσία των προσφύγων, αλλά λίγα χιλιόμετρα
πριν φτάσουν στο σημείο, τους σταματά μπλόκο της αστυνομίας και
καθυστερούν. Η τελευταία ενημέρωση στα κινητά τους τηλέφωνα αναφέρει πως
η αστυνομία τους εντόπισε και στη συνέχεια κόβεται κάθε επικοινωνία.
Υποψιασμένοι από τα προηγούμενα περιστατικά αναζητούν τους πρόσφυγες στα
αστυνομικά τμήματα, δίχως αποτέλεσμα. Τελικά βλέπουν δύο οχήματα να
μεταφέρουν τα πράγματά τους, ενώ οι ντόπιοι τους εξηγούν πως πριν μερικά
λεπτά τους πήραν και κατευθύνθηκαν προς αγροτικό δρόμο. Μάλιστα δεν
παραλείπουν να αναφέρουν –όπως και στο tvxs.gr- πως συχνά βλέπουν
φορτηγάκια να μεταφέρουν πράγματα (ρούχα, σάκους κλπ) και τα πετούν στο
ποτάμι. Τελικά έκαναν Πρωτοχρονιά στην Τουρκία
Τελευταίο
περιστατικό παράνομης επαναπροώθησης προσφύγων καταγράφεται στις 31
Δεκεμβρίου. Γύρω στη 1:00 μετά τα μεσάνυχτα, οι δικηγόροι ενημερώνονται
πως μια ομάδα προσφύγων βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος. Απαντούν πως θα
ξεκινήσουν για τον Έβρο, μόλις ξημερώσει, όμως τα ίχνη των ανθρώπων
χάνονται μέσα στο βράδυ. Οι πρόσφυγες μη αντέχοντας το κρύο, ειδοποιούν
την αστυνομία, καλώντας στο διεθνή αριθμό έκτακτης ανάγκης 112.
Τα
ηχητικά μηνύματα που στέλνουν στους δύο δικηγόρους αποτυπώνουν την
δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται και την στάση της αστυνομίας.
Αναφέρουν πως είναι περίπου 30 άτομα, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά,
ενώ ακούνε φωνές από το ποτάμι, δίχως να γνωρίζουν την τύχη αυτών των
ανθρώπων. Τονίζουν μάλιστα επανειλημμένα πως οι αστυνομικοί στην
επικοινωνία τους, ζητάνε να μην ξανακαλέσουν στους αριθμούς έκτακτης
ανάγκης, ενώ μωρά κλαίνε στα ηχητικά.
Στη
συνέχεια και πριν διακοπεί κάθε επικοινωνία, ενημερώνουν ότι οι
αστυνομικοί στην προσπάθειά τους να τους εντοπίσουν, έχουν καλέσει από
ελληνικό κινητό τηλέφωνο, ο αριθμός του οποίου είναι στη διάθεση των δύο
δικηγόρων. Κάπου εκεί η συνομιλία διακόπτεται μέχρι το μεσημέρι, όταν
και ένας πρόσφυγας εντοπίζεται στην Κωνσταντινούπολη.
Η περιγραφή
του για τα γεγονότα της περασμένης νύχτας επιβεβαιώνει για ακόμη μια
φορά, τις υποψίες για παράνομες επαναπροωθήσεις. Μας ενημερώνει πως το
γκρουπ των 30 προσφύγων ειδοποίησε την αστυνομία, αλλά δεν τους δόθηκε
καμία απολύτως βοήθεια. Αντίθετα με βάρκες τους πέρασαν στην τουρκική
πλευρά. Εκεί έφτασαν σε ένα χωριό και τους δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες,
ενώ αρκετά παιδιά κατέληξαν σε νοσοκομείο της περιοχής. Μάλιστα ο
πρόσφυγας αναφέρει πως συνομίλησε με τους αστυνομικούς, οι οποίοι πήραν
όλα τους τα χαρτιά και τα κινητά τηλέφωνα, ενώ πέταξαν τις τσάντες τους
στο ποτάμι.
Πίεση στους δικηγόρους μέσω μηνύσεων
Η
κατάσταση όπως διαμορφώνεται στον Έβρο φέρνει συχνά σε αντιπαράθεση
τους δικηγόρους με τις αστυνομικές αρχές. Σε πολλές περιπτώσεις
δικηγόροι έχουν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις για τον «τρόπο» που εντόπισαν
τους πελάτες τους, ενώ δημοσιεύματα τους προηγούμενους μήνες, που
επικαλούνταν αστυνομικές πηγές, φωτογράφιζαν δικηγόρους ως μέλη
κυκλωμάτων διακίνησης μεταναστών.
«Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι,
εφόσον κληθούμε στην περιοχή για να αναλάβουμε την υπόθεση εντολέα μας,
να ανταποκριθούμε στην εντολή που μας δόθηκε», δηλώνουν στο Tvxs.gr ,
δικηγόροι που έχουν βρεθεί πολλές φορές στο παρελθόν στον Έβρο για
υποθέσεις προσφύγων. «Άλλωστε η όποια κατηγορία για διακίνηση
μεταναστών είναι αστεία, καθώς αναλαμβάνουμε τους εντολείς μας, αφού οι
πρόσφυγες έχουν περάσει τα σύνορα και βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος, ενώ
η πρώτη κίνηση που κάνουμε είναι να ενημερώσουμε την αστυνομία».
Όπως
λένε έμπειροι νομικοί, η παρουσία τους στο σημείο τυπικά δεν
χρειάζεται, καθώς οι ίδιοι οι πρόσφυγες μπορούν να αιτηθούν άσυλο μόλις
παραδοθούν στις ελληνικές αρχές. Αντίθετα η παρουσία τους κρίνεται
επιβεβλημένη, ακριβώς γιατί οι αρχές στον Έβρο δεν τηρούν τις νόμιμες
διαδικασίες και οι πρόσφυγες έχουν ανάγκη νομικής προστασίας,
προκειμένου να αναγνωριστούν τα δικαιώματά τους.
Η στάση των
αρχών έγινε ακόμη πιο σκληρή τους τελευταίους μήνες, με τους
αστυνομικούς να στήνουν μια βιομηχανία μηνύσεων κατά δικηγόρων,
κατηγορώντας τους για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης μεταναστών.
Τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις που αφορούν δικηγόρους από τη
Θεσσαλονίκη, έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και οι υποθέσεις βρίσκονται
στο στάδιο της προανάκρισης. Τα πλήρη στοιχεία και των δύο –ενός άνδρα
και μιας γυναίκας- βρίσκονται στη διάθεση του tvxs.gr, όπως και τα
υπομνήματα που έχουν καταθέσει στην εισαγγελία.
Οι δικηγόροι
καταγγέλλουν προσπάθεια τρομοκράτησης, προκειμένου να διακόψουν κάθε
δραστηριότητα στην περιοχή, ενώ εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν όσα
καταθέτουν οι δύο διωκόμενοι στα υπομνήματά τους προς την Εισαγγελία της
Ορεστιάδας . Κοινός τόπος οι επαναπροωθήσεις
Συγκεκριμένα
αναφέρουν πως «τον τελευταίο χρόνο, έχουν γίνει πλήθος καταγγελίες,
λ.χ. δημοσιεύματα στο τύπο, προσωπικές καταγγελίες προσφύγων και
οικογενειών τους σε μένα, καταγγελίες σε πλήθος συναδέλφων, στην Ύπατη
Αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και σε άλλους διεθνείς
οργανισμούς, σχετικά με «ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ», που
πραγματοποιούνται με χρήση βίας και προτεταμένα όπλα, καθημερινά στη
περιοχή της Ορεστιάδας, εναντίον Προσφύγων που αιτούνται άσυλο.
Προσώπων, δηλαδή, που εισέρχονται από τα σύνορα και ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΌ
ΔΙΚΑΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΙΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΕΔΑΦΟΣ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ
ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ Ο Ν. 4251/2014, ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ
ΒΑΣΗ ΤΟΥ Ν. 4375/2016 ΝΑ ΑΙΤΗΘΟΥΝ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
(ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΑΠΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΜΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥΣ, ΜΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΛΠ) ΑΥΤΟΥ
ΤΟ ΝΟΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΤΕΛΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ.
Συγκεκριμένα,
όλοι οι ανωτέρω γνωρίζουμε ότι συνιστά «κοινό τόπο» το γεγονός πως όλοι
οι αιτούντες άσυλο στη περιοχή της Ορεστιάδας και στην ευρύτερη περιοχή
του Έβρου επαναπροωθούνται παράνομα (παρά την οποιαδήποτε προηγούμενη
ενημέρωση των αρμόδιων αρχών) εκτός αν παρίσταται Δικηγόρος επ’
αυτοφώρο τη στιγμή της σύλληψης τους».
Και ο έτερος δικηγόρος που
έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις στη δικαιοσύνη, επίσης αναφέρει ως κοινή
πρακτική τις επαναπροωθήσεις. «Τους τελευταίους μήνες ήταν πολλές οι
κλήσεις που δέχτηκα από ανθρώπους που μου ζητούσαν να μεταβώ στην
περιοχή του Έβρου για να ζητήσουν Άσυλο. Ενώ τους εξηγούσα ότι το
δικαιούνται αυτοδικαίως μου απαντούσαν ότι αν δεν υπάρχει δικηγόρος τους
πετούν βιαίως στο ποτάμι» γράφει στο απολογητικό του υπόμνημα και
συνεχίζει αναφέροντας πως «τα γεγονότα αυτά έχουν πληθύνει καθώς όπως
μου έχουν εξιστορήσει αρκετοί από αυτούς εκ των υστέρων, όσες φορές
βρισκόντουσταν στην Ελλάδα και ζητούσαν από κάποιο αστυνομικό τμήμα να
καταγραφούν ως πρόσφυγες, η τοπική αστυνομία τους έβαζε σε αυτοκίνητα
του στρατού και τους επέστρεφε στην Τουρκία ή τους επαναπροωθούσε πίσω
με τη χρήση προτεταμένων όπλων σε περίπτωση που εντοπίζονταν
νωρίτερα..».
Οι μαρτυρίες όμως δεν σταματούν στους δύο δικηγόρους.
Μάρτυρες που καταθέτουν επώνυμα σχετικά με την υπόθεση και εργάζονται
ως νομικοί σε ΜΚΟ, επιβεβαιώνουν επίσης πως είναι ιδιαίτερα σύνηθες να
λαμβάνουν καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις στην περιοχή. Τρομοκρατία και στα αστυνομικά τμήματα
Η
δικηγόρος περιγράφει με μελανά χρώματα και την παραμονή της σε
αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Έχοντας κληθεί από πελάτη της, ειδοποιεί
την αστυνομία και οι πρόσφυγες συλλαμβάνονται. Όταν φτάνει στο Α.Τ.
Ισαάκιου για να τους συναντήσει, αντιμετωπίζει τις σεξιστικές επιθέσεις
αστυνομικών, ενώ πολύ γρήγορα αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για κάτι πιο
σοβαρό από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Όπως αναφέρει στο υπόμνημά της,
στις έντονες διαμαρτυρίες από την πλευρά της, αστυνομικός απάντησε ότι
««αυτό το κάνουν πολλοί συνάδελφοι σας, τα αιτήματα ασύλου έχουν
ξεφύγει, πρέπει να τελειώνουμε με αυτά», προαναγγέλλοντας μου την
παρούσα δίωξη εκ μέρους του». Χαρακτηριστικά η δικηγόρος αναφέρει
πως «μας απαγόρευσαν τόσο τη παρουσία μας εντός του τμήματος, όσο και
μέσα στο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να καθόμαστε επί 4 περίπου ώρες σε
ένα προθάλαμο χωρίς θέρμανση και χωρίς κανένα κάθισμα, υπό δύσκολες
καιρικές συνθήκες, δείγμα της συνολικής εσκεμμένης και δόλιας ενέργειας
με σκοπό την επίδειξη απαξίας προς το ασκούμενο δικηγορικό λειτούργημα
και δη από δύο νεαρές γυναίκες».
Στη συνέχεια, όπως λεπτομερώς
αναφέρεται στο υπόμνημά της «έφτασε στο χώρο ένας άγνωστος σε εμένα
αστυνομικός υπάλληλος με αθλητική ενδυμασία, ο οποίος μας αποκάλεσε,
αφού μας πλησίασε ιδιαιτέρως κοντά, «ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ – ΛΑΘΡΟΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ, ΤΙ ΣΟΙ
ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΡΙΓΥΡΝΑΝΕ ΜΟΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ “ΛΑΘΡΟ”, ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ
ΛΑΘΡΟΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΚΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΕΔΩ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΕΤΕ ΟΥΤΕ ΑΥΡΙΟ», φράσεις που επανέλαβε
πολλάκις και με έντονη επιθετικότητα. Λίγη ώρα αργότερα μας πλησίασε
και μας είπε «Κορίτσια, φεύγοντας “πάρτε” και το λόχο όλο». Μάλιστα,
φανερά ενοχλημένη μια γυναίκα αστυνομικός - υπάλληλος του συνέστησε
αυστηρά να σταματήσει να μας προσβάλλει. Στη συνέχεια, κατευθύνθηκε ξανά
προς το μέρος μας, επανέλαβε χαμηλόφωνα την ανωτέρω φράση συνοδεύοντας
την με αντίστοιχη ιδιαιτέρως προσβλητική χειρονομία». Ανάλογες καταγγελίες και στο παρελθόν
Στο
παρελθόν περιπτώσεις βίαιων επαναπροωθήσεων έχουν καταγραφεί από
οργανώσεις που ασχολούνται με τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών,
δίχως όμως να προχωρήσει ποτέ σε ενδελεχή έρευνα το ελληνικό κράτος. Το
Δεκέμβρη του 2013 ακτιβιστές καταγγέλλουν στον Guardian, ότι 150
μετανάστες οδηγήθηκαν με βίαιο τρόπο, από τις Ελληνικές Αρχές, σε
Τουρκικά εδάφη. Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλαν τότε ότι 150 Σύριοι,
έφτασαν στο χωριό Πραγγί, εντοπίστηκαν από την αστυνομία και αφού τους
φόρτωσαν σε λευκά φορτηγά της αστυνομίας, εξαφανίστηκαν με προορισμό την
Τουρκία.
Παράνομες
επαναπροωθήσεις καταγγέλθηκαν επώνυμα και τους μήνες Μάιο και Ιούνιο
του 2017. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είχε
καταγγείλει την επαναπροώθηση στην Τουρκία 17 Τούρκων πολιτών, μεταξύ
των οποίων δημοσιογράφοι, ενώ το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων
και Μεταναστών, κατήγγειλε δημόσια και με συγκεκριμένα στοιχεία τη
βίαιη επαναπροώθηση οικογένειας Σύριων. Σύμφωνα με την καταγγελία αφού
εντοπίστηκαν κοντά στο Διδυμότειχο, μεταφέρθηκαν στις όχθες του Έβρου
και αστυνομικοί πέταξαν τα προσωπικά τους αντικείμενα στο νερό, ενώ στη
συνέχεια τους μετέφεραν με φουσκωτό στην Τουρκική πλευρά. Παρά το
γεγονός ότι έχει διαταχθεί ΕΔΕ στο παρελθόν, για συγκεκριμένες
καταγγελίες παράνομων επαναπροωθήσεων , το Ελληνικό Υπουργείο Προστασίας
του Πολίτη, δίνει πάγια την ίδια απάντηση. «Αυτά δεν συμβαίνουν στον
Έβρο και οι καταγγελίες εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα».
Σχετικά πολυμέσα
