Τότε και τώρα

Είναι πραγματικά προκλητική η προσπάθεια που κάνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να δικαιολογήσουν το «ξέπλυμα» του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και όσων αυτός αντιπροσωπεύει, για να διασώσουν το άλλοθι της αριστεροσύνης στην αντιλαϊκή τους πολιτική και τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με τη ΝΔ. Για παράδειγμα, ακούσαμε τις προάλλες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να λέει ότι οι καιροί έχουν αλλάξει, «Ψυχρός Πόλεμος δεν υπάρχει, ο εμφύλιος είναι πάρα πολύ μακριά (...) αυτό που προέχει αυτήν τη στιγμή, είναι η ενίσχυση των διμερών σχέσεων. Ο βασικός μας στόχος είναι να μπορέσουμε να πετύχουμε μια ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας»! Επειδή, λοιπόν, σήμερα δεν υπάρχουν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες και ο εμφύλιος είναι μια μακρινή υπόθεση, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει αφήσει πίσω του το «διαβολικό» του παρελθόν και πλέον ενεργεί μόνο για καλό! Δηλαδή, για καλό κάνει πολέμους που προκαλούν θάνατο και προσφυγιά, εξαπολύει απειλές σε βάρος άλλων λαών, πρωτοστατεί σε ιμπεριαλιστικές αποστολές. Αλλά, ταυτόχρονα, για καλό κλιμακώνει την αντιλαϊκή πολιτική στο εσωτερικό της χώρας, καλλιεργεί το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία, όπως σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Οπως και να 'χει, η προάσπιση του αμερικανικού κεφαλαίου ήταν και παραμένει στρατηγικός στόχος των κυβερνήσεων στις ΗΠΑ, είτε αναφερόμαστε στο παρελθόν, είτε στο σήμερα. Αντίστοιχα, την υπηρέτηση των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης έχουν ως στόχο διαχρονικά οι κυβερνήσεις και το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Είτε υποδέχονταν τους Αμερικανούς σαν «συμμάχους» και «σωτήρες» το 1947, είτε σαν «επενδυτές» και «στρατηγικούς εταίρους» στην αμυντική «συνεργασία» σήμερα...