Διπλωματικό κεφάλαιο

«Να κλείσουμε το μέτωπο στα βόρεια (με τα Σκόπια) για να μη σπαταλάμε "διπλωματικό κεφάλαιο" και να επικεντρώσουμε στα ανατολικά, με την Τουρκία». Αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης για να δικαιολογήσει τους χειρισμούς της με την επιδιωκόμενη συμφωνία για το όνομα της ΠΓΔΜ. Τι «αγνοεί» αυτή η προσέγγιση, που εντάσσεται στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού και εφησυχασμού του λαού; Πρώτον, ότι προφανώς η επιθετικότητα της Τουρκίας δεν οφείλεται σε «σπατάλη διπλωματικού κεφαλαίου» από την Ελλάδα σε άλλα μέτωπα, αλλά προκύπτει από την προσπάθεια της τουρκικής αστικής τάξης να κατοχυρώσει τα συμφέροντα και να αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή, αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες και σύνορα. Από πού βγαίνει λοιπόν το συμπέρασμα ότι η όποια συμφωνία με τα Σκόπια θα φέρει εξομάλυνση και των ελληνοτουρκικών σχέσεων; Δεύτερον, επιχειρήματα όπως αυτά παραβλέπουν σκόπιμα ότι έτσι κι αλλιώς η συμφωνία γύρω από το όνομα των Σκοπίων, και μάλιστα υπό τη ΝΑΤΟική ομπρέλα, σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζει τη σταθερότητα στα Βαλκάνια, ούτε θα σηματοδοτήσει το «κλείσιμο» κάποιου μετώπου. Αλλωστε, δεν προβλέπεται η εξάλειψη των αλυτρωτισμών, όπως αποτυπώνονται και στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ, ενώ και η ίδια η ενίσχυση του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με την ένταξη της γειτονικής και άλλων χωρών σε αυτό, αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες αστάθειας. Επομένως όπως και να διαχειριστεί το «διπλωματικό κεφάλαιό» της η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν «κλείνει» μέτωπα, αλλά οξύνει και όλες τις αιτίες που γεννούν την αναταραχή στην περιοχή, εμπλέκοντας μάλιστα το λαό και τη χώρα μας όλο και πιο βαθιά σε θανάσιμους ανταγωνισμούς.