Παρουσιάζουν την εξαθλίωση σαν «αναγκαίο κακό»

ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Παρουσιάζουν την εξαθλίωση σαν «αναγκαίο κακό»

Την επόμενη της υπογραφής του μνημονίου, φοβερίζουν το λαό και τον καλούν να συμβιβαστεί με τη χρεοκοπία του

Η κυβέρνηση έδωσε «μάχη» απέναντι στην τρόικα για τα νέα μέτρα, με δεδομένη την αναγκαιότητα ο λαός να κάνει νέες θυσίες για να σωθεί το κεφάλαιο και να παραμείνει στην Ευρωζώνη, έξω από την οποία υπάρχει μόνο χάος. Αυτός είναι ο πυρήνας της προπαγάνδας που αναπαράγουν εν χορώ και με επιμέρους παραλλαγές τα αστικά έντυπα ΜΜΕ, την επομένη της συμφωνίας με την τρόικα, για να φοβίσουν και να αποπροσανατολίσουν το λαό.

Ο «Ελεύθερος Τύπος»παρουσιάζει πρωτοσέλιδα το μνημόνιο σαν «Πικρό ποτήρι για προσωρινή σωτηρία» και στο κύριο άρθρο με τίτλο: «Η εξαθλίωση και η ελπίδα», καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η νέα δανειακή σύμβαση, παράλληλα με το "κούρεμα" είναι αναγκαίο κακό», καθώς «αναβάλλει την επίσημη χρεοκοπία της χώρας και διατηρεί την Ελλάδα εντός της ζώνης του ευρώ».

Το «Εθνος», στην πρώτη σελίδα πανηγυρίζει ότι υπήρξε «Συμφωνία σε όλα, παζάρι στις συντάξεις» μετά από «Διαπραγμάτευση - θρίλερ μέχρι τα ξημερώματα Παπαδήμου - Τρόικας». Οι δήμιοι του ελληνικού λαού εμφανίζονται από την εφημερίδα να παλεύουν για τη σωτηρία του, από την ίδια την πολιτική τους! Σε άρθρο του στις μέσα σελίδες, ο συμπορευόμενος από χτες με τη ΔΗΜΑΡ, Π. Παναγιώτου, γράφει προκλητικά: «η πλειονότητα των Ελλήνων κατανοεί ότι η χώρα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ και είναι έτοιμη γι' αυτό να κάνει θυσίες και να αναλάβει ευθύνες, εφόσον υπάρχει δίκαιη κατανομή».

Η «Καθημερινή» βάζει τα πράγματα στη θέση τους από τη σκοπιά της άρχουσας τάξης. Στο πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της, γράφει μεταξύ άλλων: «Χαιρετίζουμε τη στάση "ωριμότητας" του πολιτικού συστήματος που κατά πάσα πιθανότητα θα υπερψηφίσει τις προτάσεις της τρόικας, με την προσωρινή αναστολή κάποιων "ευπαθών" ρυθμίσεων, οι οποίες θα υιοθετηθούν και αυτές μετά από λίγους μήνες. Το πρόβλημα είναι εάν θα υπάρχει "πολιτική τάξη" στη χώρα για να διαχειρισθεί μια κοινωνική αναταραχή».

Τα «Νέα», σε σχόλιο-παρέμβαση της πρώτης σελίδας, με τίτλο «Γόρδιος Δεσμός»επιχειρούν να παρουσιάσουν σαν μονόδρομο τα μέτρα, γράφοντας ότι «δυστυχώς, δεν έχουμε την επιλογή του "όχι" σε αυτή την πολιτική. `Η θα μειώσουμε το χρέος και θα μείνουμε στο ευρώ, έστω και φτωχότεροι ή θα χρεοκοπήσουμε».

Τα ρέστα της δίνει και η «ΑΥΓΗ», η οποία, στις μέσα σελίδες κάνει λόγο για «Μνημόνιο βαρβαρότητας και ταξικής υπεροψίας». Ισχυρίζεται δηλαδή ότι το μνημόνιο θα μπορούσε να είναι λιγότερο βάρβαρο, αν ο ταξικός αντίπαλος, το κεφάλαιο και η πολιτική του, ήταν λιγότερο υπερόπτες (!) απέναντι στους εργαζόμενους, αν δηλαδή ο καπιταλισμός ήταν περισσότερο «ανθρώπινος», όπως τον οραματίζονται οι οπορτουνιστές, σκορπώντας αυταπάτες στο λαό.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

9/2/2012

 -- Ωρα ευθύνης και απόφασης

7/1/2012

 -- Βρώμικες αποστολές στον πόλεμο ενάντια στο λαό

22/11/2011

 -- Τέρμα στους εκβιασμούς

8/11/2011

 -- Το κεφάλαιο πανηγυρίζει για τη συγκυβέρνηση

8/9/2011

 -- Στο πλευρό του κεφαλαίου

ΔΑΝΙΑ Η εξοικείωση με τους άστεγους

ΔΑΝΙΑ

Η εξοικείωση με τους άστεγους

ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ.--

Ως φιλανθρωπική ενέργεια και πράξη συμπαράστασης χαρακτηρίστηκε από αρκετά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης η εβδομάδα μόδας της Κοπεγχάγης όπου χρησιμοποιήθηκαν δέκα άνεργοι και τρεις τετράποδοι σύντροφοί τους αντί μοντέλων για να επιδείξουν τα ρούχα της χειμερινής συλλογής μιας συγκεκριμένης σουηδικής φίρμας. Σκοπός αυτής της παρουσίασης, όπως ανακοινώθηκε, ήταν να προσελκυσθεί το ενδιαφέρον των μίντια και του κόσμου σχετικά με την κατάσταση των αστέγων, που ολοένα και χειροτερεύει στην πρωτεύουσα της Δανίας, αλλά και να διατεθούν τα έσοδα από τις πωλήσεις στην εφημερίδα «Hus Furbi» που εκδίδουν οι άστεγοι της πόλης.

Πρόκειται για μια προσπάθεια να εξοικειωθεί ο κόσμος με το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι μένουν άστεγοι, είτε μετά από απόλυση είτε επειδή δεν μπορούν πλέον να πληρώνουν ενοίκιο ή δόσεις στεγαστικού δανείου. Η δήθεν ανάδειξη του προβλήματος των αστέγων μέσω της... πασαρέλας επιχειρεί να ρίξει την προσοχή στη «φιλανθρωπία» και φυσικά να κρύψει τις αιτίες αυτής της βαρβαρότητας, που είναι το ίδιο το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα. Η φιλομονοπωλιακή πολιτική και στη Δανία, που κάποτε εμφανιζόταν ως χώρα - πρότυπο, έφερε τη φτώχεια και τους απόκληρους. Το λεγόμενο «σκανδιναβικό» μοντέλο (που χρησιμοποιήθηκε όσο υπήρχε το αντίπαλο δέος του σοσιαλισμού) μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές επιτίθεται ανοιχτά ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα, προς όφελος του κεφαλαίου.

    

ΒΡΕΤΑΝΙΑ Ραγδαία αύξηση των σιτιζόμενων με κουπόνια

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Ραγδαία αύξηση των σιτιζόμενων με κουπόνια

Στα 13 εκατομμύρια οι άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας

Οι φτωχοί έφτασαν στη Βρετανία το 2011 τα 13 εκατομμύρια

ΛΟΝΔΙΝΟ.--

Ολοένα και αυξάνονται στη Βρετανία οι άνθρωποι που αναγκάζονται να καταφεύγουν στις λεγόμενες «τράπεζες τροφίμων» που δημιουργούν διάφορες «φιλανθρωπικές» οργανώσεις. Τα εκατομμύρια των φτωχών συγκαταλέγονται στα 115 εκατομμύρια των εξαθλιωμένων κατοίκων της Ευρώπης των «27», σύμφωνα με τα στοιχεία της «Γιούροστατ».

Για τη φτώχεια στη Βρετανία δε φταίει κανένα μνημόνιο αλλά η ίδια φιλομονοπωλιακή πολιτική που εφαρμόζεται και στην Ελλάδα. Τα μέτρα λιτότητας είναι εξίσου βάρβαρα. Ως αποτέλεσμα η φτώχεια στη Βρετανία αυξήθηκε κατά 1,1% φτάνοντας το 23,1%. Σύμφωνα με την έκθεσή μιας από τις πιο μεγάλες «φιλανθρωπικές» οργανώσεις, της Trussell Trust, που σήμερα έχει σε όλη τη Βρετανία 163 τράπεζες τροφίμων, κατά το περασμένο έτος, 2011, άνοιγε μία τράπεζα τροφίμων, από διάφορες οργανώσεις, κάθε βδομάδα! Κατά τον επικεφαλής της οργάνωσης, Κρις Μολντ, για να καλυφθούν οι ανάγκες των ήδη 13 εκατομμυρίων Βρετανών που ζουν κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας, χωρίς να υπολογίζεται η αύξησή τους, εκτιμάται ότι χρειάζονται τουλάχιστον 1.000 τράπεζες τροφίμων!

Η μεγαλύτερη αύξηση ζήτησης από το Γενάρη του 2011 έχει σημειωθεί μεταξύ των νέων οικογενειών, σύμφωνα με την έκθεση, που ως αιτίες αναφέρει τη μείωση του εισοδήματος των οικογενειών και τις περικοπές και μεταξύ αυτών και του επιδόματος προς τους φοιτητές και τους μαθητές. Σημειώνει η ίδια έκθεση ότι «έχουμε ανθρώπους που δεν τρώνε για μέρες, προκειμένου να μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους, ουσιαστικά γιατί τα εισοδήματά τους είναι τόσο μικρά που δεν επαρκούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες της στέγασης, διατροφής και ένδυσης».

Οι εφιαλτικές διαστάσεις που έχει λάβει η φτώχεια γίνονται αντιληπτές από δύο στοιχεία: α) Η φιλανθρωπική οργάνωση προσφέρει τρία κουπόνια για κάθε άτομο, το κάθε κουπόνι αντιστοιχεί σε μία σακούλα τροφίμων που διαρκεί μόλις τρεις μέρες και β) παρά την συνεχώς αυξανόμενη φτώχεια το Trussell Trust σχεδιάζει να επεκτείνει τη λειτουργία του σε 445 τράπεζες τροφίμων μέχρι το 2015, ώστε να μπορεί να τροφοδοτεί 450.000 ανθρώπους το χρόνο, υπό την προϋπόθεση της λήψης της χρηματοδότησης, ύψους 1,6 εκατομμυρίων στερλινών.

Κονδύλια που θεωρείται πολύ πιθανό να περικοπούν λόγω λιτότητας και παρά το γεγονός ότιτα κέντρα εύρεσης εργασίας μην έχοντας να προσφέρουν καμία άλλη δυνατότητα στους ανέργους, από το καλοκαίρι, παραπέμπουν τους ανέργους σε τράπεζες τροφίμων και άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις, προκειμένου να επιβιώσουν, όπως ανέφερε παλιότερο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ιντιπέντεντ», σημειώνοντας ότι πρόκειται για «πρωτοφανές γεγονός στην καταγεγραμμένη ιστορία της Βρετανίας».

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

7/8/2011

 -- Η «κρίση χρέους» ως «όπλο» μαζικού αποπροσανατολισμού

24/12/2010

 -- Η καπιταλιστική κρίση σαρώνει τα λαϊκά στρώματα

6/4/2008

 -- Η πείνα «θερίζει» στις ΗΠΑ

14/10/2007

 -- Για να υπάρχουν πλούσιοι χρειάζονται οι φτωχοί

3/12/2000

 -- Αυξάνονται οι φτωχοί και πεινασμένοι της Γης

Δεν υπάρχει ατομική λύση. Ξεσηκωμός παντού!

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Δεν υπάρχει ατομική λύση. Ξεσηκωμός παντού!

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ

Κανένας νέος να μη δεχτεί να γίνει δούλος του 21ου αιώνα. Κανείς να μη δεχτεί με σκυμμένο το κεφάλι τις αλυσίδες της μισθωτής σκλαβιάς και τη θηλιά της ανεργίας στο λαιμό του

Σε ξεσηκωμό ενάντια στο νέο αντεργατικό μακελειό καλεί τους νέους και τις νέες η ΚΝΕ με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της Οργάνωσης. Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Με τα βάρβαρα μέτρα του νέου μνημονίου, με τη μείωση του κατώτερου μισθού κατά 22% και επιπλέον 10% ειδικά για εμάς τους νέους, μας οδηγούν στη μόνιμη εξαθλίωση και τη στυγνή εκμετάλλευση.

Ως εδώ. Κάθε νέος εργάτης και εργάτρια, κάθε άνεργος, όλοι οι νέοι των λαϊκών οικογενειών να πούμε ΟΧΙ στη σύγχρονη σκλαβιά. Ξεσηκωμός παντού. Ενάντια στο μαύρο μέτωπο πλουτοκρατίας - κυβέρνησης - τρόικας και των δυνάμεών τους μέσα στο κίνημα. Τσακίζουν τον κατώτερο μισθό απ' τα 750 ευρώ στα 585 ευρώ μεικτά, δηλαδή 480 ευρώ στο χέρι και για τους νέους 430. Το επίδομα ανεργίας κατρακυλάει στα 325 ευρώ. Με τις συμβάσεις εργασιακής εμπειρίας και στη μαθητεία, μιλάμε πραγματικά για ένα ξεροκόμματο.

Δε χωράει πλέον καμία αναμονή, καμία ανοχή. Να ταρακουνήσουμε τώρα όλη την Ελλάδα. Να ανάψουμε παντού τη φωτιά του ανυποχώρητου αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε σχολή, σχολείο, γειτονιά.Κανένας νέος να μη δεχτεί να γίνει δούλος του 21ου αιώνα. Κανείς να μη δεχτεί με σκυμμένο το κεφάλι τις αλυσίδες της μισθωτής σκλαβιάς και τη θηλιά της ανεργίας στο λαιμό του.

Μας αφορά όλους. Δεν υπάρχει ατομική λύση. Ακόμα και οι νέοι που σήμερα βρίσκονται στους χώρους της εκπαίδευσης θα συναντήσουν καθεστώς εργασιακών Νταχάου. Οι θυσίες των γονιών μας και οι δικές μας θα πάνε στράφι. Αυτή είναι η "σωτηρία" που μας ετοιμάζουν: Η εργατική τάξη, ο λαός να χωθεί ακόμα πιο βαθιά στο λάκκο της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, της ανεργίας. Αυτό σημαίνει ανταγωνιστικότητα. Δεν υπάρχουν ούτε "αριστεροί" - ούτε "δεξιοί" σωτήρες.

Οσο βαθύς κι αν είναι ο λάκκος,

έχουμε χρέος να σηκωθούμε με τα δικά μας χέρια.

Εχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε. Μπορούμε να στείλουμε στα τσακίδια τη συγκυβέρνηση και την τρόικα, κάθε κυβέρνηση που στηρίζει το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, με εργατική εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.

Ολα τα χρόνια οι νέοι αντιμετώπιζαν τους χειρότερους όρους στη δουλειά. Γιατί ήταν ανοργάνωτοι, γιατί τα αφεντικά είχαν και έχουν στήριγμα τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού και τον οπορτουνισμό στους τόπους δουλειάς. Να μην πάει στο βρόντο η οργή. Δεν φοβήθηκαν ποτέ τα διάφορα ψευτοανεξάρτητα "κινήματα".

Τώρα συστράτευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε για τη θύελλα που ήρθε. Εμπιστευτείτε το ΚΚΕ έστω και τώρα για να την αντιμετωπίσουμε. Δυναμώστε τις Οργανώσεις της ΚΝΕ σε όλους τους χώρους.

Ολοι να δώσουμε θαρραλέα, αποφασιστικά, χωρίς δισταγμό τη μάχη.

Οργάνωση παντού, στη δουλειά, στη γειτονιά, στο σχολειό, τη σχολή. Γραφτείτε στα σωματεία, ενισχύστε τις Επιτροπές Αγώνα και τις Λαϊκές Επιτροπές και όπου δεν υπάρχουν φτιάξτε νέες, πετάξτε έξω απ' τα σωματεία τους εργατοπατέρες. Ολοι με το ΠΑΜΕ.

Σηκώστε στο πόδι όλη την Ελλάδα!

Να μην ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, το νέο μνημόνιο που καταστρέφει τη ζωή του λαού. Να πέσει η κυβέρνηση. Οργάνωση, λαϊκή συμμαχία, συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Η εργατική τάξη είναι πανίσχυρη, όταν είναι οργανωμένη και αποφασισμένη στην πάλη για τη δικιά της εξουσία και οικονομία. Σ' αυτό τον αγώνα κάθε νέος έχει δύναμη, μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να σωθεί ο λαός: Εξοδος από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, Εργατική - Λαϊκή εξουσία.

Δε σκύβουμε το κεφάλι. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη».

    

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Ολοι στους δρόμους, όλη η Ελλάδα άπαρτο κάστρο αγώνα

Η εισηγητική τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου

Συνέντευξη Τύπου για το μακελειό σε βάρος του λαού, που συνιστά το νέο μνημόνιο, παραχώρησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Ακολουθούν η εισηγητική τοποθέτηση τηςΑλέκας Παπαρήγα και η συζήτηση που ακολούθησε με τους δημοσιογράφους.

***

«

Σήμερα αναδεικνύεται στην πρώτη γραμμή η ατομική ευθύνη του εργάτη και του υπάλληλου, του άνεργου είτε ανήκει στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα, η ατομική ευθύνη του αυτοαπασχολούμενου και του φτωχού αγρότη, του νέου, της γυναίκας, της μάνας, που ανήκει στα εργατικά, λαϊκά στρώματα.

Πρέπει να πάψουν όλοι αυτοί να αισθάνονται θύματα και να αποφασίσουν να γίνουν θύτες. Να μετατρέψουν σε θύματα τους καπιταλιστές, τους μεγάλους επιχειρηματίες, και εκείνο το τμήμα των μεσαίων στρωμάτων που έχουν συμφέρον από τη συνύπαρξη και συνεργασία με τα μονοπώλια. Αυτή είναι η πραγματική διαχωριστή γραμμή στην κοινωνία και στο πολιτικό επίπεδο. Να πληρώσουν ακριβά το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., ταυτόχρονα και οι καπιταλιστές που ευθύνονται για την κρίση, που το χρέος είναι όλο δικό τους, και όχι δικό μας.

Η μάχη κρίνεται σε κάθε τόπο δουλειάς. Γύρω από κάθε τόπο δουλειάς και γραφείο, ιδιωτικό ή δημόσιο, πρέπει να συγκεντρωθεί η λαϊκή γειτονιά.

Στον τόπο δουλειάς και στον κλάδο, εκεί βρίσκεται ο ταξικός αντίπαλος που πρέπει με τον ασταμάτητο πολιτικό αγώνα να ηττηθεί.

Ο αγώνας θα είναι συνεχής, με εναλλαγές μορφών πάλης, αλλά θα είναι εργατικός, λαϊκός και μόνο τέτοιος.

Μαχητικός και ανυποχώρητος, με επαγρύπνηση παντού απέναντι στην προβοκάτσια, στην υπονόμευση, στην κρατική και εργοδοτική καταστολή.

Από σήμερα, όλοι στο δρόμο, αυτές τις μέρες, κανείς μέσα στο σπίτι με δάκρυα στα μάτια και αγανάκτηση. Μια ελπίδα υπάρχει, στην ταξική πάλη, στην κοινωνική συμμαχία.

Αμεσος στόχος να ανατρέψουμε την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου, να μην ψηφιστεί το νέο μνημόνιο, να γίνουν εκλογές. Οχι γενικά κι αφηρημένα εκλογές, απαιτείται επαγρύπνηση για να μη μετατραπούν οι εκλογές σε άσφαιρο όπλο, σε αδύναμο κρίκο για το λαό όπως έχει γίνει ως σήμερα και πολλές φορές. Μέχρι τώρα, στις εκλογές πολλοί ριζοσπάστες και αγωνιστές αναδιπλώνονται, διστάζουν να απεγκλωβιστούν, ή νομίζουν ότι αντιστέκονται με αποχή. Οι εκλογές πρέπει να οδηγήσουν σε ρήγμα στο πολιτικό σύστημα και τα ταξικά συμφέροντα που υπηρετεί, και αυτό το ρήγμα μπορεί να γίνει μόνο με το ΚΚΕ. Κάθε άλλη εξέλιξη θα μας γυρίσει ακόμα πιο πίσω.

Ρεαλιστική η πρόταση του ΚΚΕ

Εμπιστευθείτε το ΚΚΕ. Αν όλοι εσείς δίνατε βάση στην εκτίμηση του ΚΚΕ ότι θα έρθουν νέα μνημόνια, ότι σωτηρία δεν υπάρχει για το λαό παρά μόνο για το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, τώρα τα πράγματα θα ήταν καλύτερα.

Ποτέ δεν είναι αργά, ακόμα δεν είναι αργά.

Ρεαλισμός και ρεαλιστικό είναι αυτό που συμφέρει το λαό, ρεαλισμός είναι να έχεις σταθερή δουλειά, μισθό και σύνταξη για να ζεις με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.

Ρεαλισμός είναι ο πλούτος της χώρας να ανήκει στο λαό.

Ευτυχώς που ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι, ευτυχώς που το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, ευτυχώς που το ΚΚΕ δεν υιοθέτησε το ρεαλισμό του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, του ΣΕΒ και των άλλων. Πού θα ήμασταν αν οι λαοί σε κρίσιμες στιγμές άκουγαν το "ρεαλισμό" των επάνω;

Καλούμε το φτωχό λαό, που είναι πλειοψηφία σήμερα, να απαλλαγεί από το ψεύτικο γι' αυτόν δίλημμα ότι πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη: Ανάμεσα στη λεγόμενη ελεγχόμενη και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Καταδικάζουν το λαό να εργάζεται και να ζει σε συνθήκες Νταχάου είτε με ευρώ είτε με δραχμή. Να καταδικάσουν την αισχρή κοροϊδία που μεθοδικά οργανώνουν τα 3 κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και ΛΑ.Ο.Σ. που τάχα μάς έσωσαν απ' τα χειρότερα, ενώ αντιδρούν τάχα στις συντάξεις. Τα έδωσαν όλα στους καπιταλιστές, ξέρουν καλά ότι οι συντάξεις κύριες και επικουρικές έτσι κι αλλιώς θα κατρακυλήσουν ως συνέπεια απ' τις γενικές αποφάσεις.

Τα 130 δισ. που θα καταθέσει η ΕΕ θα μας τα δίνουν ευρώ - ευρώ ώστε να εκβιάσουν από κοινού με τα κόμματα και τους καπιταλιστές της Ελλάδας για νέα μέτρα. Για το λαό δεν είναι λύση ούτε η δήθεν λαϊκή δεξιά, ούτε το δήθεν λαϊκό ΠΑΣΟΚ, ούτε το λεγόμενο πατριωτικό ΛΑ.Ο.Σ. Αλλά και ούτε η σκόπιμα μεσοβέζικη δήθεν ανανεωτική, αριστερή πρόταση που υποστηρίζει τη συνύπαρξη με τα μονοπώλια. Είναι συνθήματα και επιλογές για να ετοιμαστεί μια διάδοχη πολιτική λύση ίδια και απαράλλακτη με αυτές που έχουμε γνωρίσει. Είναι μαξιλαράκι για τις επόμενες εκλογές. Είναι εκλογικά τσαλιμάκια.

Φιλολαϊκή διέξοδος σημαίνει λαϊκή εξουσία

Ξεκαθαρίζουμε:

Αν θέλει ο λαός να γλιτώσει από την τρόικα πρέπει να παλέψει συνειδητά και μεθοδικά, μαχητικά και οργανωμένα για την αποδέσμευση από την ΕΕ.

Αν θέλει ο λαός να βγάλει από πάνω του το βραχνά του χρέους πρέπει να επιβάλει με τη δύναμή του τη μονομερή διαγραφή του.

Αν θέλει φιλολαϊκή πολιτική τότε πρέπει να παλέψει για την εργατική, λαϊκή εξουσία.

Αν θέλει ανάπτυξη προς όφελός του πρέπει να παλέψει για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, για να μετατραπεί κάθε μορφή πλούτου που έγινε από την καπιταλιστική εκμετάλλευση σε λαϊκή περιουσία. Αλλιώς θα του πάρουν την ατομική του περιουσία που την έκανε με κόπο και δουλειά, με δάνεια και τόκους.

Αν ο λαός θέλει φιλολαϊκό πολιτικό σύστημα πρέπει να εκμηδενίσει την πολιτική δύναμη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ., να μην παρασυρθεί σε δήθεν εύκολες μεσοβέζικες κεντροαριστερές και αριστερές λύσεις. Συμπόρευση με το ΚΚΕ και την πολιτική του πρόταση, ανεξάρτητα από ορισμένες διαφορές που έχει σε θέματα αντίληψης για το σοσιαλισμό.

Ολη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία

Αμεσα καλούμε το λαό

Να μετατρέψει κάθε τόπο δουλειάς, κάθε γραφείο, κάθε πολυκατάστημα, κάθε πανεπιστήμιο, ΤΕΙ και σχολείο σε κάστρο των εργαζομένων, σε άπαρτο κάστρο, όλη η Ελλάδα να γίνει μια Χαλυβουργία, ώστε να μην ψηφιστεί η συμφωνία, να ανατραπεί η κυβέρνηση, να ξετυλιχτεί το κουβάρι προς τα εμπρός.

Να παραμερίσει τους προδότες, συμβιβασμένους και εξαγορασμένους συνδικαλιστές, τους φοβισμένους να τα βάλουν με την καπιταλιστική εργοδοσία, από τα συνδικάτα, τα σωματεία, τους συλλόγους, παντού, από τα κάτω προς τα επάνω να ανατρέψουν τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης.

Τέλος στην ανοχή απέναντι στη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ, και τις περισσότερες ομοσπονδίες, στα όργανα των αυτοαπασχολουμένων και των αγροτών, πρέπει να αλλάξουν άρδην οι συσχετισμοί, είναι δήμιοι του λαού, συνεργοί των βιομηχάνων. Αυτό σημαίνει κοινωνικοί εταίροι.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες χρόνια τώρα καθησύχαζαν τους εργαζόμενους, υπέγραψαν αντεργατικές συμφωνίες, και όταν οι εργαζόμενοι αγανακτούσαν έκαναν απεργίες από την τηλεόραση, για να διατηρήσουν το συσχετισμό και να μη ανατραπούν».

    

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Στη μάχη για την παρεμπόδιση των αντιλαϊκών μέτρων

«Ο κάθε βουλευτής έχει προσωπική ευθύνη» σημειώνει σε ανακοίνωσή της και ζητάει ονομαστική ψηφοφορία για το νέο μνημόνιο

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ εξέδωσε χτες την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Με την καταιγίδα των αντιλαϊκών μέτρων που προωθούν η συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. με την τρόικα και την πλουτοκρατία, μέσα από το νέο μνημόνιο, η ζωή θα γίνει κόλαση για την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τους νέους και τις νέες.

Το καθένα από τα μέτρα που αποφάσισαν στάζουν δηλητήριο για το λαό και έχουν τραγικές συνέπειες:

• Νέα μείωση των κατώτερων αμοιβών κατά 22% που θα συμπαρασύρει το σύνολο των μισθών σε συνθήκες που οι απώλειες των εργαζομένων από το 2009 ξεπερνάνε το 45%. Κατάργηση των συμβάσεων.
• Νέες δραματικές μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις.
• Μαζικές απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων από το δημόσιο τομέα και τις πρώην ΔΕΚΟ, ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις, νέες μειώσεις μισθών με τα νέα ειδικά μισθολόγια που δρομολογεί.
• Νέες δραστικές περικοπές στις κοινωνικές παροχές, στον τομέα της Υγείας και το φάρμακο που βάζουν σε κίνδυνο ακόμη και ανθρώπινες ζωές.
• Νέα φοροεπιδρομή στα πλατιά λαϊκά στρώματα για να στηριχτούν οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου.

Λένε ψέματα ότι τα μέτρα αυτά τα επέβαλαν οι δανειστές. Είναι τα μέτρα που χρόνια τώρα ζητούσε το μεγάλο κεφάλαιο, για να ενισχύσει την κερδοφορία του. Τα είχαν δρομολογήσει με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Λευκή βίβλο, τη στρατηγική της Λισαβόνας. Τα είχαν στα προγράμματά τους η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Τώρα αξιοποιούν την κρίση για να γενικευθεί η επίθεση με τη βοήθεια της τρόικας. Η κυβέρνηση, η τρόικα και τα κόμματα της πλουτοκρατίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ. ένα στόχο έχουν. Εκβιάζουν και τρομοκρατούν το λαό με πλαστά διλήμματα για να υποταχθεί. Ζητούν από το λαό να δεχτεί ο ίδιος να εξαθλιωθεί ολοκληρωτικά για να σωθεί η πλουτοκρατία και τα κέρδη της.

Εχει σημάνει συναγερμός. Να ξεσηκωθεί ο λαός. Να δείξει τη δύναμή του. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αναμονές, για αυταπάτες.

Το πραγματικό δίλημμα σήμερα για το λαό είναι ένα: 'Η τις αλυσίδες ή τα όπλα του αγώνα.

Πρέπει να τιμωρήσει, να απομονώσει και να τσακίσει πολιτικά τα κόμματα που έβαλαν την υπογραφή τους σε αυτό το έγκλημα.

Να παραμερίσει κάθε εμπόδιο, να διεκδικήσει τον άλλον δρόμο ανάπτυξης. Υπάρχει λύση για να σωθεί ο λαός.

Να κτίσει τη λαϊκή συμμαχία, να διεκδικήσει την εξουσία, να γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία τα μέσα παραγωγής, για να αξιοποιηθούν οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας προς όφελος του λαού με αποδέσμευση από την ΕΕ και τη μονομερή διαγραφή του χρέους.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις για να ξεσηκωθεί ο λαός, να γίνουν φρούρια της πάλης τα εργοστάσια, οι επιχειρήσεις, οι λαϊκές γειτονιές.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ διαθέτει τις δυνάμεις της για να εμποδιστούν τα δολοφονικά αντιλαϊκά μέτρα. Θα ζητήσει τη διενέργεια ονομαστικής ψηφοφορίας για το νέο μνημόνιο που η κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου θέλει να περάσει με κατεπείγουσες διαδικασίες σαν τον κλέφτη από τη Βουλή.

Ο κάθε βουλευτής έχει προσωπική ευθύνη. Κανένας βουλευτής, στο όνομα καμιάς πειθαρχίας δεν έχει το δικαίωμα, δε δικαιολογείται να ψηφίσει τη σφαγή των δικαιωμάτων του λαού».

Στρατηγική επιλογή το αλυσόδεμα των εργαζόμενων

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ.

Στρατηγική επιλογή το αλυσόδεμα των εργαζόμενων

Κάτω από τους δημαγωγικούς θεατρινισμούς, κρύβεται η συμφωνία τους στην πολιτική που για λογαριασμό των μονοπωλίων τσακίζει το λαό

Τώρα είναι η ώρα να τους ανατρέψει η δύναμη του λαού, πριν τον οδηγήσουν σιδηροδέσμιο στην απόλυτη εξαθλίωση

Σε απόλυτη συμφωνία για την εξόντωση των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, κατέληξαν οι τρεις εταίροι της συγκυβέρνησης, προσυπογράφοντας τα βάρβαρα μέτρα του νέου μνημονίου (βλέπε σελίδα 15), για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Οι πολιτικοί αρχηγοί των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ, αφού προσπάθησαν με θεατρινισμούς και δημαγωγία να ξεγελάσουν το λαό στη διάρκεια και μετά την προχτεσινή σύσκεψη υπό τον Λ. Παπαδήμο,προχώρησαν με ταξική ομοφωνία στην έγκριση του νέου μνημονίου πτώχευσης του λαού, που παρουσίασε χτες στο Γιούρογκρούπ ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, αν το Γιούρογκρουπ έδινε χτες βράδυ το «πράσινο φως» για την έναρξη της διαδικασίας «κουρέματος» των κρατικών ομολόγων (PSI), η συγκυβέρνηση θα προχωρούσε:

• Σήμερα στην κατάθεση στη Βουλή των γενικών αξόνων του νέου μνημονίου (μαζί με την εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών να το υπογράψουν στη συνέχεια), του σχεδίου για το PSI και του προγράμματος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ύψος 30 δισ. ευρώ.
• Την Κυριακή ή τη Δευτέρα όλα τα παραπάνω θα τεθούν σε ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής, με τη μορφή του κατεπείγοντος.

Η σύσκεψη του Λ. Παπαδήμου με τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς, που ολοκληρώθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, «κλείδωσε» το σύνολο των σκληρών μέτρων. Εκκρεμούσε μόνο ο τρόπος με τον οποίο θα γινόταν η νέα περικοπή στις συντάξεις, με την οποία όμως συμφώνησαν όλα τα κόμματα, προκειμένου να «εξοικονομηθεί» μέρος από τα 600 εκατ. ευρώ, που αναζητούνταν για να καλυφθούν οι αντιλαϊκοί δημοσιονομικοί στόχοι του μνημονίου.

Παράσταση με μοιρασμένους ρόλους

Με μοιρασμένους ρόλους και προκειμένου να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της «σκληρής διαπραγμάτευσης», ο Α. Σαμαράς φέρεται να ζητούσε να μην κοπούν οι επικουρικές συντάξεις κάτω από ένα ποσό και ο Γ. Παπανδρέου να μην κοπούν οι κύριες συντάξεις. Στο ενδιάμεσο, ο γνωστός κωλοτούμπας Καρατζαφέρης, έχοντας συμφωνήσει σε όλα, λεοντάρισε ότι θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Η «παράσταση» των πολιτικών αρχηγών κράτησε όσο χρειαζόταν για να δημιουργήσουν τα αστικά ΜΜΕ κλίμα «μάχης» των κομμάτων της συγκυβέρνησης, δήθεν για τα λαϊκά συμφέροντα. Υστερα, η «αυλαία» έπεσε.

Μετά από διαβουλεύσεις μεταξύ του πρωθυπουργού, του υπουργού Οικονομικών και της τρόικας, αποφασίστηκε τελικά να προχωρήσει η συγκυβέρνηση στη σφαγή τόσο των κύριων, όσο και των επικουρικών συντάξεων κατά 300 εκατομμύρια ευρώ. Την απόφαση επικύρωσαν όλα τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Τα υπόλοιπα 300 εκατομμύρια, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα περικοπούν από τις εξοπλιστικές δαπάνες.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε χτες το μεσημέρι το Μέγαρο Μαξίμου σημειώνεται: «Ολοκληρώθηκαν σήμερα το πρωί με επιτυχία οι διαβουλεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα, σχετικά με το θέμα, το οποίο είχε απομείνει ανοικτό για περαιτέρω επεξεργασία και συζήτηση. Οι πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν με το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων αυτών. Κατόπιν τούτου υπάρχει γενικότερη συμφωνία για το περιεχόμενο του νέου προγράμματος ενόψει και της αποψινής συνεδρίασης του Γιούρογκρουπ. Οπως είναι γνωστό, το πρόγραμμα συνοδεύει τη νέα δανειακή σύμβαση με την οποία η Ελλάδα θα χρηματοδοτηθεί με 130 δισεκατομμύρια ευρώ».

Στο ίδιος μήκος κύματος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Καψής, μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο σημείωσε: «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πίσω. Χρειαζόμαστε αυτή τη συμφωνία, διαφορετικά το εναλλακτικό το να μην προχωρήσει θα έχει τεράστιο κόστος».

Παραίτηση Κουτσούκου

Συμπληρωματικά στα παραπάνω, σε εξέλιξη βρίσκεται και μια προσπάθεια να εκτονωθεί η λαϊκή αγανάκτηση μέσα από κινήσεις στελεχών των κομμάτων της συγκυβέρνησης, που με συνέπεια υπηρέτησαν και υπηρετούν τις αντεργατικές της κατευθύνσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο υφυπουργός Εργασίας Γ. Κουτσούκος, ο οποίος, κάτω από τη γενικότερη λαϊκή κατακραυγή και πίεση, κατέθεσε χτες την παραίτησή του, δηλώνοντας«αδυναμία να ψηφίσει και να εφαρμόσει» τα μέτρα που επιβάλλει το νέο μνημόνιο, επικαλούμενος εκτός όλων των άλλων και το γεγονός ότι αυτά δεν είναι σύννομα «με το Σύνταγμα, τις Διεθνείς Συμβάσεις και το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

8/2/2012

 -- Θέλουν το νέο μνημόνιο μέχρι την Κυριακή

4/2/2012

 -- Κόβουν και ράβουν το νέο αντιλαϊκό πακέτο

1/2/2012

 -- Φέρνουν άμεσα πρόσθετα μέτρα 4,5 δισ. ευρώ

Ξεσηκωμός!

Ξεσηκωμός!

Ο φόβος και η υποταγή δεν πρέπει να έχουν θέση πλέον σε κανένα εργατικό σπίτι, σε καμιά λαϊκή οικογένεια. Ισα ίσα που - αν επικρατήσουν - θα σφίξει περισσότερο η θηλιά σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο, συνταξιούχο, μικρομαγαζάτορα. Ο λαϊκός ξεσηκωμός, η οργάνωση όλων σε «μια γροθιά» είναι τώρα όρος επιβίωσης. Ανάμεσα στις αλυσίδες της υποταγής και στα όπλα του αγώνα η απάντηση των εργατοϋπαλλήλων, κάθε λαϊκού ανθρώπου να έρθει μυριόστομη και σαρωτική: Δεν παραδινόμαστε! Οργανωνόμαστε και αντεπιτιθέμεθα!

«

Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται», έγραφε ο Μπρεχτ για να δείξει τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και ιδιαίτερα του καπιταλισμού σε κρίση. Η επίθεση στη ζωή και στο βιοτικό επίπεδο όλων αυτών που παράγουν τα πάντα με τα χέρια και το μυαλό τους φέρνει σε κάθε σπίτι την πείνα, το κρύο, το σκοτάδι, την εξαθλίωση. Για να γίνει πάμφθηνος ο εργάτης και να μεγαλώνει το κέρδος του καπιταλιστή. Για να μεγαλώσει η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρήσεων, ώστε να δίνουν «δουλειές». Θα ανεχτούμε τα παιδιά να λιποθυμούν υποσιτισμένα στα σχολεία, οι άρρωστοι να πεθαίνουν σπίτι τους ή στις πόρτες των νοσοκομείων, οι εργάτες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι να θρέφονται από συσσίτια, οι οικογένειες να ζουν με χαρτζιλίκια που θα πηγαίνουν ολόκληρα στους φόρους, στα δάνεια και στα χαράτσια; Τι νόημα έχουν αυτές οι θυσίες; Για να μοιράζουν ψίχουλα οι επιχειρηματίες και το κράτος τους;

Για το λαό η χρεοκοπία είναι ανεξέλεγκτη. Εχει ξεκινήσει από καιρό και θα είναι ασταμάτητη. Τώρα κανένας δεν μπορεί να πει «δεν ξέρω». Δεν μπορεί να είναι μόνος του. Η οργάνωση στον τόπο δουλειάς και στη γειτονιά πρέπει να γίνει στάση ζωής και δύναμη πάλης. Η οργάνωση θα δώσει πνοή αισιοδοξίας, θα πολλαπλασιάσει τη δύναμη του καθένα που σήμερα νιώθει φοβισμένος, ανήμπορος και μόνος και θα τη μετατρέψει σε ανατρεπτικό ποτάμι που θα σαρώσει τους εκμεταλλευτές και τις κυβερνήσεις τους. Ο περήφανος μονόδρομος για τα λαϊκά στρώματα είναι η οργάνωση και πάλη με περιεχόμενο τις σύγχρονες ανάγκες. Και αυτές οι ανάγκες για δουλειά με δικαιώματα, για δωρεάν δημόσια Υγεία και Παιδεία αναβαθμισμένη και απαλλαγμένη από επιχειρηματίες, για φάρμακα και θεραπεία για όλους, για λιγότερη δουλειά, για στέγη, για αξιοπρεπή ζωή μπορούν να ικανοποιηθούν μόνο με ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία.

Σήμερα προέχει ο σκληρός πολύμορφος αγώνας για να παρεμποδιστεί η ψήφιση και η εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων, που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Ο αγώνας αυτός θα δυναμώνει και θα έχει αποτελέσματα, όσο οι εργαζόμενοι στρέφονται ως παραγωγοί του τεράστιου πλούτου απέναντι στους ληστές του ιδρώτα τους: Τους μεγαλοεργοδότες και το κράτος τους, την ΕΕ και όλα τα στηρίγματά τους σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο. Το μεγάλο ζητούμενο σήμερα είναι κάθε λαϊκός άνθρωπος να παλεύει ώστε να πληρώσει η πλουτοκρατία, να μην αναγνωρίσει κανένα χρέος. Η δράση της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση, να ανοίξει το δρόμο για την εργατική, λαϊκή εξουσία, ώστε οι εργαζόμενοι να γίνουν «αφέντες» του πλούτου και του τόπου τους, απαλλαγμένοι από τα παράσιτα της κοινωνίας. Με αποδέσμευση από την ΕΕ και διαγραφή του χρέους.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

29/11/2011

 -- «Τώρα είναι η ώρα της αντεπίθεσης! Ελα μαζί μας! Οργανώσου στην ΚΝΕ!»

12/11/2011

 -- Οξυνση της ταξικής πάλης σε επαναστατική γραμμή

15/10/2011

 -- Τώρα ο λαός και τα παιδιά του να πιστέψουν στη δύναμη τους

22/9/2011

 -- Ούτε δεκάρα για το ταμείο των καπιταλιστών

14/11/2010

 -- Φρένο στην εξαθλίωση θα βάλει η οργάνωση του λαού

Επίκαιρα διδάγματα από την Ιστορία

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944

Επίκαιρα διδάγματα από την Ιστορία

Η αστυνομία είχε διαταχθεί να σταματήσει τη διαδήλωση

Πέρασαν  χρόνια από το Δεκέμβρη του 1944, τα γεγονότα του οποίου σημάδεψαν την ιστορία του λαϊκοεπαναστατικού κινήματος της Ελλάδας. Την Κυριακή στις 3 του Δεκέμβρη ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο του λαού της Αθήνας και του Πειραιά στην πλατεία Συντάγματος χτυπήθηκε με τα όπλα από τον τότε αστικό πολιτικό κόσμο και τους Αγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους τους.

Την ίδια μέρα, ο «Ριζοσπάστης» στην πρώτη σελίδα του είχε το σύνθημα:«Ολοι σήμερα στις 11 στο συλλαλητήριο του ΕΑΜ στο Σύνταγμα - Κάτω η κυβέρνηση του εμφυλίου πολέμου». Ενώ στη δεύτερη σελίδα του, είχε τίτλο: «Ο παγκόσμιος τύπος διαπιστώνει: Αποθρασυμένη η αντίδραση θέλει να επιβάλει με τη βία την εξουσία της».

Ετσι, λοιπόν, στις 3 Δεκέμβρη του 1944, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, χρησιμοποιώντας τον ίδιο ένοπλο μηχανισμό, (αστυνομία, τάγματα ασφαλείας κλπ.), που στήριξε τη γερμανική κατοχή, άλλα δικά της ένοπλα τμήματα όπως την Ορεινή Ταξιαρχία και ο Ιερός Λόχος, αλλά και ένοπλα τμήματα των Αγγλων, τους οποίους είχαν καλέσει ακριβώς, γιατί χωρίς αυτούς δεν μπορούσαν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στο λαό, επιδίωξαν να τσακίσουν το οργανωμένο λαϊκοαπελευθερωτικό κίνημα και την εμπροσθοφυλακή του, το ΚΚΕ και το ΕΑΜ, αλλά και τον ΕΛΑΣ.

Τι είχε προηγηθεί

Πυροβολούσαν αόπλους

Αλλά ας δούμε τα γεγονότα της εποχής και πώς εξελίχθηκαν.

Στις 12 Οκτώβρη 1944 απελευθερώθηκε η Αθήνα από το γερμανικό ιμπεριαλιστικό ζυγό. Είχε προϋπάρξει βεβαίως συμφωνία Αγγλων - Γερμανών με την ήττα και την υποχώρηση των τελευταίων να μη χτυπηθούν οι δυνάμεις τους. Προσέβλεπαν στο να αποτελέσουν ένα επιπλέον εμπόδιο κατά την υποχώρησή τους στην προέλαση του Κόκκινου Στρατού που απελευθέρωνε τα Βαλκάνια και την Ευρώπη, αλλά τους χρειαζόταν όπως αποδείχτηκε μετά το 1945 ως εφεδρεία για τη διαμόρφωση της παγκόσμιας μεταπολεμικής εξέλιξης.

Στις 30 Οκτώβρη, ο ΕΛΑΣ απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη, ενώ στις 3 Νοέμβρη 1944, τα τελευταία χιτλερικά τμήματα εγκατέλειψαν οριστικά την Ελλάδα.

Στις 18 Οκτώβρη είχε φτάσει στην Αθήνα η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» (συμμετείχαν ως υπουργοί και στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ), συνοδευόμενη από τον Βρετανό στρατηγό Σκόμπι. Ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, στο λόγο που εκφώνησε κατά την άφιξή του μίλησε για «λαοκρατία», ενώ ο ίδιος είχε ζητήσει επίμονα από τον Τσόρτσιλ να «αποστείλει επιβλητικές δυνάμεις» στην Ελλάδα «διότι τα πολιτικά μέσα διά την αντιμετώπισιν της κρισίμου καταστάσεως δεν ήσαν πλέον επαρκή».

Η κρίσιμη ώρα έφτανε, για να ξεκαθαρίσει το ανοιχτό, άλυτο ζήτημα που όμως ήταν το κυρίαρχο μετά την απελευθέρωση. Το ζήτημα της εξουσίας. Ποια τάξη θα κυριαρχούσε; Οι κεφαλαιοκράτες, ή η εργατική τάξη με τους συμμάχους της, ο λαός, που απελευθέρωσε την Ελλάδα από την ξένη ιμπεριαλιστική κατοχή; Θα άφηναν το λαό να ανοίξει το δρόμο για τη λαοκρατούμενη Ελλάδα, να γίνει αφέντης στον τόπο του, οικοδομώντας τη δική του κοινωνία ή θα τσάκιζαν με κάθε μορφή και με την ένοπλη βία το κίνημά του;

Η εθνικοαπελευθερωτική πάλη και το ταξικό ζήτημα

Ο συσχετισμός των δυνάμεων έως την απελευθέρωση ήταν υπέρ του λαού και σε βάρος της άρχουσας τάξης. Το ΕΑΜ συσπείρωνε τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που αγωνιζόταν κατά της Κατοχής, αλλά και προσβλέποντας σε καλύτερες μέρες μετά την απελευθέρωση. Οι απλοί άνθρωποι του μόχθου δεν έδιναν τη ζωή τους για την απελευθέρωση από το γερμανικό ιμπεριαλιστικό ζυγό, για να επανέλθει ο τόπος σε χρόνια σαν της 4ης Αυγούστου (1936 - 1941, δικτατορία Μεταξά), ούτε και στα χρόνια πριν απ' αυτή, που ο λαός γνώρισε απίστευτες στερήσεις, περιπέτειες, εξαθλίωση. Αλλά και η αστική τάξη δεν ήταν διατεθειμένη να εγκαταλείψει την εξουσία και τα συμφέροντά της.

Είναι γεγονός ότι οι επιλογές της άρχουσας τάξης της Ελλάδας μετά την εισβολή των Γερμανών δεν ήταν ενιαίες, πράγμα εντελώς φυσιολογικό, αφού τα ιδιαίτερα συμφέροντα τμημάτων της διαφέρουν. Και αυτό αντανακλάται και στις έξωθεν της χώρας συμμαχίες. Ενα χαρακτηριστικό της εποχής εκείνης μετά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα ήταν το εξής. Το τμήμα της που είχε οικονομικοπολιτικές σχέσεις με τους Αγγλογάλλους φρόντισε να φύγει από την Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή, το δε τμήμα της που είχε ανάλογες σχέσεις με τους Γερμανούς, να μείνει στην Ελλάδα και να εγκαθιδρύσει το κατοχικό καθεστώς με διάφορα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα και ένα κρατικό μηχανισμό, που θα αποτελέσει, όπως αποδείχτηκε μετά την απελευθέρωση έναν από τους πιο καλούς μηχανισμούς, για την εξασφάλιση της εξουσίας του κεφαλαίου στο σύνολό του. Ενα μικρό τμήμα της έμεινε στην αδράνεια, ενώ μεμονωμένα πολιτικά πρόσωπα έδρασαν στην απελευθερωτική πάλη. Ενα μικρό επίσης τμήμα της ίδρυσε στρατιωτικοπολιτικές οργανώσεις με κυριότερη τον ΕΔΕΣ που ουσιαστικά έκαναν αντιΕΑΜικό, αντικομμουνιστικό αγώνα.

Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί και ακολούθησε μια ριπή

Αλλά, για να γίνει αντιληπτός ο χαρακτήρας της μάχης του Δεκέμβρη πρέπει να προσεγγίσουμε από ταξική σκοπιά τον ίδιο το λαϊκό αγώνα για την απελευθέρωση από την ιμπεριαλιστική χιτλεροφασιστική κατοχή και υποδούλωση.

Η ιστορική αυτή περίοδος είχε, από την άποψη των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων, ως ένα βασικό χαρακτηριστικό της την εθνικοαπελευθερωτική πάλη του λαού μας. Αλλά μόνο μ' αυτό το χαρακτηριστικό δεν αποτυπώνεται ολόκληρη η ιστορική αλήθεια της εξελισσόμενης στη συγκεκριμένη περίοδο πραγματικότητας. Γιατί η ταξική πάλη ανάμεσα στην άρχουσα τάξη της Ελλάδας από τη μια πλευρά και στην εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα από την άλλη, διεξάγονταν, όχι βεβαίως ανοιχτά, αλλά διεξάγονταν και σ' αυτή την περίοδο.

Ουσιαστικά, σ' όλη την πορεία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δε βρισκόταν σε πρωτεύουσα θέση των εξελίξεων, αντικειμενικά κρινόταν το «ΠΟΙΟΣ - ΠΟΙΟΝ», στο ζήτημα της εξουσίας. Και απασχολούσε το ίδιο την άρχουσα τάξη και τα πολιτικά της κόμματα, αλλά και την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και τα συνασπισμένα στο ΕΑΜ κόμματά τους, όπως και τον ίδιο το συνασπισμό του ΕΑΜ. Αλλωστε, πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί π.χ. η ένοπλη δράση του ΕΔΕΣ κατά του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ σ' όλη τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα; Αλλά δεν ήταν μόνο ο ΕΔΕΣ. Το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ είχαν να αντιμετωπίσουν και την ένοπλη αντίδραση, αυτή που στήριζε το καθεστώς των κουίσλιγκς, δηλαδή τις κυβερνήσεις που τοποθετούσαν οι γερμανικές δυνάμεις για να τις υπηρετούν, με τις δικές της οργανώσεις, από τη «Χ» του Γρίβα, την ΠΑΟ, τη ΜΑΥ, ως τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες.

Το ζήτημα της εξουσίας και η αναπόφευκτη σύγκρουση

Συνολικά η αστυνομία σκότωσε 23 και τραυμάτισε 140, ανάμεσά τους και πολλές γυναίκες

Πριν ακόμη την απελευθέρωση και έχοντας επίγνωση των συνθηκών που δημιουργούνται παγκόσμια, ιδιαίτερα μετά τη νίκη των Σοβιετικών στο Στάλινγκραντ, που ήταν η αρχή του τέλους του πολέμου, αυτό που απασχολούσε την άρχουσα τάξη της Ελλάδας ήταν το μεταπελευθερωτικό καθεστώς. Γιατί την απασχολούσε; Μα γιατί στην Ελλάδα άρχισε να οργανώνεται μια νέα λαϊκή εξουσία. Το έπος του ΕΑΜ δεν ήταν μόνο η εθνική απελευθέρωση, αλλά και η δημιουργία φύτρων της λαϊκής εξουσίας στην Ελλάδα. Που μπορεί βεβαίως να μην αγκάλιαζε τα τότε αστικά κέντρα, αλλά στην υπόλοιπη Ελλάδα είχε ήδη τη δική της δράση με τα όργανα λαϊκής αυτοδιοίκησης, τα λαϊκά δικαστήρια, αλλά και την κυβέρνηση του βουνού όπως τη βάφτισε ο λαός, την ΠΕΕΑ. Είχε ακόμη το δικό της λαϊκό στρατό τον ΕΛΑΣ και την πλειοψηφία του ελληνικού λαού συσπειρωμένη στο ΕΑΜ.

Με την έλευση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου στην Ελλάδα, ο αστικός πολιτικός κόσμος, η άρχουσα τάξη και οι Αγγλοι ζητούσαν επίμονα τη διάλυση του ΕΛΑΣ και της Λαϊκής Πολιτοφυλακής και επέμειναν στη διατήρηση των ενόπλων σωμάτων της άρχουσας τάξης.

Την 1η του Δεκέμβρη, ο Σκόμπι κοινοποίησε στον ΕΛΑΣ προκήρυξη, που καθόριζε ημερομηνία έναρξης της αποστράτευσης των ανταρτικών δυνάμεων την 10ην Δεκέμβρη. Ταυτόχρονα, ο Γ. Παπανδρέου συγκαλούσε την κυβέρνηση, χωρίς τους υπουργούς του ΕΑΜ κι αποφάσιζε την άμεση διάλυση της Λαϊκής Πολιτοφυλακής σε πολλές περιφέρειες της χώρας. Την ίδια μέρα, παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση οι υπουργοί του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.

Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, το ΕΑΜ και το ΚΚΕ κάλεσαν το λαό της Αθήνας και του Πειραιά σε συλλαλητήριο στις 3 Δεκέμβρη. Πλατεία Συντάγματος. Χιλιάδες λαού συμμετείχαν σε μια τεράστια ειρηνική πορεία, προκειμένου να παρεμποδίσουν τα σχέδια της ελληνικής πλουτοκρατίας που στηριζόταν στους Αγγλους ιμπεριαλιστές.

Εμφανίστηκαν οι άντρες της Βρετανικής αστυνομίας

Η ειρηνική διαδήλωση χτυπήθηκε με τα όπλα. 30 νεκροί και πάνω από 100 τραυματίες ήταν ο αιματηρός απολογισμός της εγκληματικής αυτής ενέργειας της αντίδρασης.

Στις 4 Δεκέμβρη, η αδούλωτη Αθήνα και ο αδάμαστος Πειραιάς σηκώθηκαν στο πόδι, για να συνοδέψουν στην τελευταία τους κατοικία τα θύματα της μονόπλευρης, από τη μεριά της άρχουσας τάξης, ένοπλης βίας και να απαιτήσουν την άμεση παραίτηση της ματοβαμμένης κυβέρνησης. Χαρακτηριστικό αυτής της διαδήλωσης ένα πανό που έγραφε: «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει τις αλυσίδες ή τα όπλα». Και αυτή η πορεία χτυπήθηκε με όπλα.

Τη νύχτα της 3ης προς την 4η Δεκέμβρη βρετανικά τεθωρακισμένα κύκλωσαν και αφόπλισαν το 2ο Σύνταγμα της ΙΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ.

Στη συνέχεια, η σύγκρουση επεκτάθηκε και γενικεύτηκε.

Η συμμαχία του κεφαλαίου

Ετσι, ο λαός μας την απελευθέρωσή του από τους Γερμανούς κατακτητές δεν πρόλαβε να τη χαρεί και να τη διατηρήσει για πολύ, αφού ο αστικός κόσμος, στηριγμένος στα ένοπλα τμήματα του καθεστώτος που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς καταχτητές, και στους Αγγλους ιμπεριαλιστές χτύπησε με τα όπλα το λαϊκό κίνημα, προκειμένου να επανεγκαθιδρύσει αστική εξουσία.

Στην προκειμένη περίπτωση, εκτός από τη διαπλοκή του ελληνικού κεφαλαίου με το αγγλικό, συνέπιπταν και τα συμφέροντά τους μεταπολεμικά, αφού ο αστικός κόσμος της Ελλάδας χωρίς τους Αγγλους δε θα μπορούσε να επιβάλει τη δική του εξουσία, γιατί δεν είχε λαϊκό έρεισμα, οι δε Αγγλοι έβλεπαν στη γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας στη Μεσόγειο ως έδαφος χρήσιμο για τα συμφέροντά τους στην περιοχή.

Ισως η στρατιωτική δράση των Αγγλων να μην ήταν χρειαζούμενη στους Ελληνες αστούς, αν στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο ηγούνταν η αστική τάξη, οπότε και θα θεωρούνταν νικήτρια, άρα θα συνέχιζε να ήταν ο ηγέτης των μεταπελευθερωτικών κοινωνικοοικονομικών και πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα.

Αγγλοι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλάβει την Ακρόπολη στις 6/12, για να μην πέσει στα χέρια του ΕΛΑΣ

Η πραγματικότητα όμως εξελίχτηκε εντελώς διαφορετικά. Σ' αυτό τον πόλεμο ηγήθηκε η εργατική τάξη με τους συμμάχους της. Και στη μεταπελευθερωτική πορεία της Ελλάδας αυτό το γεγονός έβαζε τη σφραγίδα του. Αποδείχτηκε με τη μετέπειτα πορεία της Ελλάδας και τον εμφύλιο πόλεμο, αφού δε φαινόταν διαφορετική λύση για το στέριωμα της εξουσίας του κεφαλαίου, με δεδομένο ότι το λαϊκό κίνημα παρά την ήττα του στις μάχες του Δεκέμβρη και την υποχώρησή του, το λάθος του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ, και γενικότερα τον απαράδεχτο συμβιβασμό του με τη «Συμφωνία της Βάρκιζας», δεν είχε οριστικά ηττηθεί.

Χρήσιμα συμπεράσματα για το σήμερα και το αύριο

«... ο ηρωικός αγώνας του λαού της Αθήνας και του Πειραιά το Δεκέμβρη 1944, όπως και ο αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) είναι ορόσημα. Αποτελούν τις κορυφαίες ταξικές συγκρούσεις του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από τα λάθη που έγιναν κατά την προετοιμασία και τη διεξαγωγή τους...

Η συνύπαρξη του κοινωνικοταξικού περιεχομένου της λαϊκής πάλης με το εθνικοαπελευθερωτικό, πέραν των άλλων πολιτικών και πολεμικών συγκρούσεων με τις στρατιωτικές οργανώσεις του "δοσιλογισμού", που έτσι κι αλλιώς περιείχαν και το ταξικό στοιχείο, επιβεβαιώνεται και από τις ένοπλες συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τις αντιχιτλερικές και τις αγγλόφιλες οργανώσεις, όπως ο ΕΔΕΣ. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγούν και οι συνεχείς προστριβές του ΕΛΑΣ με τους Εγγλέζους, η αμείωτη ιδεολογική και πολιτική πάλη των αστικών ελληνικών κυβερνήσεων της Μέσης Ανατολής κατά της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, καθώς και η αιματηρή καταστολή, από τους Εγγλέζους και την ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο, της ηρωικής "Αντιφασιστικής Στρατιωτικής Οργάνωσης" (ΑΣΟ) τον Απρίλη του 1944.

Ομόνοια - Κυριακή 3/12/1944 οι πρώτες ομάδες διαδηλωτών ξεκινούν για το Συλλαλητήριο στην πλ. Συντάγματος

Οι δυνάμεις που συμμετείχαν στο ΕΑΜ εξέφραζαν διαφορετικά συμφέροντα. Εκτός από το ΚΚΕ, συμμετείχαν και δυνάμεις σοσιαλδημοκρατικές, φιλελεύθερες, γενικά αστικής πολιτικής κατεύθυνσης. Επρεπε να θεωρηθεί βέβαιο ότι δεν ήταν δυνατό η εργατική τάξη να βαδίσει μαζί τους σε όλες τις φάσεις της πάλης, πολύ περισσότερο όσο πλησίαζε το τέλος της Κατοχής.

Ηταν, επίσης, αναγκαίο να μελετηθεί η τακτική του αντίπαλου (Εγγλέζων και των εγχώριων αστικών δυνάμεων) και να προσαρμοστεί ανάλογα η στρατηγική του ΚΚΕ. Εφόσον ο ταξικός αντίπαλος προετοιμαζόταν για την "επόμενη μέρα του πολέμου", για τις μεταπολεμικές πολιτικές εξελίξεις, έπρεπε να κάνει το ίδιο από τη δική του σκοπιά και ο λαϊκός παράγοντας.

Το ΚΚΕ έδωσε στον αγώνα χιλιάδες από τα καλύτερα παιδιά του. Δημιούργησε πρότυπα στάσης ζωής μέσα από ένα μαζικό ηρωισμό, που κλόνισε το αστικό πολιτικό σύστημα και οδήγησε τα αστικά κόμματα σε απομαζικοποίηση και ανυποληψία.

Δεν μπόρεσε, ωστόσο, να διαμορφώσει τη στρατηγική που θα οδηγούσε προς την επαναστατική επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας. Υπέταξε την πάλη γι' αυτήν στις εθνικοαπελευθερωτικές επιδιώξεις και τότε ακόμη που οι συνθήκες επέβαλαν, ιδίως μετά το 1943, να θέσει το ζήτημα της κατάκτησης της εξουσίας ως αποτελέσματος της αντιστασιακής πάλης και επάθλου του λαϊκού αγώνα. Ετσι, οδηγήθηκε στην υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο εγγλέζικο στρατηγείο της Μ. Ανατολής (5 Ιούλη 1943) και αργότερα στις συμφωνίες του Λιβάνου (20 Μάη 1944) και της Καζέρτας (26 Σεπτέμβρη 1944), για να διατηρήσει και να διευρύνει την "εθνική ενότητα". Και δε διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις μιας πορείας που θα είχε μεγάλες πιθανότητες να οδηγήσει στη νίκη». (Από τις «Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ Για τα 60 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των λαών»).

Χρήσιμα συμπεράσματα για το σήμερα και το αύριο της πάλης του λαού για να γίνεται ο μοχλός που θα κινεί την ιστορία προς τα μπρος, για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Αυτό που υπηρετεί η πολιτική του ΚΚΕ, για τη συγκρότηση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακό δημοκρατικό μετώπου πάλης για τη λαϊκή εξουσία.

Στέφανος ΚΡΗΤΙΚΟΣ

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

5/12/2010

 -- Ο ηρωικός Δεκέμβρης του 1944

29/6/2008

 -- Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ τον Ιούλη 1941

3/12/2006

 -- Μια ηρωική στιγμή του λαϊκοεπαναστατικού κινήματος

5/6/2005

 -- Τι έκανε η αστική τάξη της Ελλάδας στον πόλεμο;

5/12/2004

 -- Τι κρινόταν το Δεκέμβρη του 1944;

48ωρη απεργία 10 και 11 Φλεβάρη: η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ: “Ξεσηκωμός παντού, σε κάθε εργοστάσιο και επιχείρηση, σε κάθε τόπο δουλειάς, κλάδο τον κλάδο. Είναι ώρα ευθύνης και μάχης.”

48ωρη απεργία 10 και 11 Φλεβάρη: η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ: “Ξεσηκωμός παντού, σε κάθε εργοστάσιο και επιχείρηση, σε κάθε τόπο δουλειάς, κλάδο τον κλάδο. Είναι ώρα ευθύνης και μάχης.”

Γενικός ξεσηκωμός τώρα!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΣΤΙΣ 10 ΚΑΙ 11 ΦΛΕΒΑΡΗ

Να ματαιώσουμε το έγκλημα

Ξεσηκωμός παντού, σε κάθε εργοστάσιο και επιχείρηση, σε κάθε τόπο δουλειάς, κλάδο τον κλάδο. Είναι ώρα ευθύνης και μάχης.

Εργάτες και εργάτριες, άνεργοι, εργαζόμενε λαέ, νέοι και νέες. Αποφασίστε απεργία, οργανώστε συλλαλητήρια, καταλήψεις, σηκώστε στο πόδι τις λαϊκές γειτονιές. Η μαύρη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. με τον αρχιτραπεζίτη πρωθυπουργό, η τρόικα και η ΕΕ, αποφάσισαν τη χρεοκοπία του λαού. Καταδικάζουν εμάς και κυρίως τα παιδιά μας να δουλεύουν και να ζουν εφ´ όρου ζωής με 400 ευρώ. Για να σώσουν τα κέρδη μιας χούφτας κηφήνων που ζουν από τον ιδρώτα μας, καταργούν όλα τα δικαιώματα που μας παρέδωσαν οι προηγούμενες γενιές με αμέτρητες θυσίες και αίμα.

Αν παραδοθούμε θα δουλεύουμε όλη μέρα με μισθό χαρτζιλίκι, χωρίς ασφάλιση για εμάς και τα παιδιά μας. Οι γέροντες θα φυτοζωούν με συντάξεις πείνας. Δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο ούτε από τα επιδόματα ανεργίας που παίρνει μικρό μέρος των ανέργων. Νομοθετούν ένα εφιαλτικό μέλλον για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές.

Έχουμε τη δύναμη, είναι η ώρα να την νιώσουν για τα καλά. Μπορούμε να τους ανατρέψουμε.

Κάτω η μαύρη κυβέρνηση. Στα τσακίδια μαζί με την τρόικα και την Ε.Ε.

Κανένα νέο μνημόνιο. Καμία νέα συμφωνία που καταστρέφει τις ζωές μας.

Να τιμωρηθούν σκληρά ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ.

Όλοι στον αγώνα.

Όλοι στην απεργία Παρασκευή 10 Φλεβάρη και Σάββατο 11 Φλεβάρη.

Όλοι στη συγκέντρωση την Παρασκευή 10 Φλεβάρη στις 11 π.μ. στην Ομόνοια με το ΠΑΜΕ