ΙΩΣΗΦ ΒΙΣΑΡΙΟΝΟΒΙΤΣ ΣΤΑΛΙΝ

Το έργο του παρακαταθήκη για το κομμουνιστικό κίνημα

Η 50ή επέτειος από το θάνατο του ΙωσήφΒισαριόνοβιτς Στάλιν (η καρδιά του μεγάλου μπολσεβίκου επαναστάτη έπαψε να χτυπά στις 5 Μάρτη 1953, ξημερώματα), έγινε μια ακόμη αφορμή, για τους αστούς δημοσιολόγους να ξεδιπλώσουν τη γνωστή πια επίθεση σε μια ιστορική προσωπικότητα, αποδίδοντάς της τη φανταστική δύναμη δημιουργίας μιας επίσης φανταστικής πραγματικότητας, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, αμέσως μετά το θάνατο του Β. Ι. Λένιν. Με τον Στάλιν, φαίνεται ότι η αστική ιστοριογραφία πασχίζει να αποδείξει, όχι μόνον τα δικά της παράδοξα στο πρόσωπο ενός μπολσεβίκου ηγέτη, αλλά και τη δική της αντίληψη, για το ποιος είναι ο δημιουργός της ιστορίας. Ετσι, η σφοδρή επίθεση σε μια προσωπικότητα, που διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα, επιδιώκει να πείσει ότι η ιστορία δημιουργείται από τις προσωπικότητες και όχι από τους λαούς. Και πάνω απ' όλα ότι αυτή δημιουργείται έξω από τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της εποχής, όπου δρα η προσωπικότητα. Αυτές σκόπιμα αποσιωπώνται. Αλλά οι επιδιώξεις δε σταματούν εδώ. Ο Στάλιν ήταν ηγέτης του πρώτου στον κόσμο σοσιαλιστικού κράτους. Και αυτό είναι το κύριο. Οι αστοί ιστορικοί και δημοσιολόγοι αποτελούν μοχλούς της ταξικής πάλης της αστικής τάξης ενάντια στην εργατική τάξη, του καπιταλισμού ενάντια στο σοσιαλισμό, στο ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο.

Επομένως, πρέπει να πούμε πως ο Στάλιν έδρασε ως Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος των μπολσεβίκων στην ΕΣΣΔ. Το Κόμμα καθοδηγούσε τη σοσιαλιστική οικοδόμηση σε άμεση σχέση και κινητοποιώντας τους σοβιετικούς λαούς, σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης. Επομένως, η πραγματικότητα, δηλαδή ο σοσιαλισμός στην ΕΣΣΔ, ήταν έργο των λαών της, που καθοδηγούνταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα, με Γραμματέα της ΚΕ τον Στάλιν. Ετσι, δημιουργήθηκε αυτή η ιστορία. Γιατί τότε η συνεχιζόμενη επίθεση στον Στάλιν; Μα, γιατί η ταξική πάλη συνεχίζεται σφοδρή, σφοδρότατη. Αλλά και γιατί η προσωπική συμβολή του Στάλιν, στα ιστορικά πλαίσια που προαναφέραμε, είναι τεράστια. Αλλά και για έναν ακόμη λόγο: Οι τοποθετήσεις του για τις οποίες δέχτηκε και δέχεται αυτή τη σφοδρή επίθεση επαληθεύτηκαν, όχι μόνον όσο ζούσε, αλλά ιδιαίτερα μετά το θάνατό του.

Αυτή η επαλήθευση έχει σχέση με την ανατροπή του σοσιαλισμού και τις δυνάμεις που αναδείκνυε ο Στάλιν, ως μοχλούς σ' αυτήν την επιδίωξη. Η τοποθέτηση του Στάλιν για την απειλή που αποτελεί ο «εσωτερικός εχθρός», δηλ. η δράση δραστήριων και πιθανώς ισχυρών δυνάμεων που δρουν μέσα στις γραμμές του σοσιαλισμού ενάντια στο σοσιαλισμό, ήταν και είναι αυτή που δέχτηκε την πιο μεγάλη επίθεση.

Ο Στάλιν, όμως (όπως, πριν από αυτόν, ο Λένιν), ήταν σαφής. Ο σοσιαλισμός δε δρα στο κενό, δρα σε πολιτική αντιπαράθεση, που χαρακτηρίζεται και από αλληλεπίδραση με τον ιμπεριαλισμό, ο οποίος διαθέτει ακόμη σημαντικές δυνάμεις και ο οποίος δεν παραιτείται από την επιδίωξη παλινόρθωσης του καπιταλισμού. Αυτή η επιβεβαίωση, με την προσωρινή ήττα του σοσιαλισμού, είναι μια σημαντική παρακαταθήκη για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα, στην πάλη του στις σύγχρονες συνθήκες. Αλλωστε, ο σοσιαλισμός είναι ιστορική αναγκαιότητα, ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος και το αποτέλεσμα της πάλης θα το κρίνουν οι λαϊκές μάζες. Αυτές ωθούν την ιστορική εξέλιξη προς τα μπρος, και οι συνθήκες είναι τέτοιες που δημιουργούν προϋποθέσεις αφύπνισης για να γίνει το άλμα. Αυτό πρέπει να αποτρέψουν οι αστοί. Γι' αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι, στο όνομα του Στάλιν, δέχεται ακόμα και σήμερα μεγάλη επίθεση ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε τον 20ό αιώνα, τα Κομμουνιστικά Κόμματα και η κοσμοθεωρία μας, επιδιώκοντας να σβήσουν από τους λαούς τη μεγάλη συνεισφορά τους στην πρόοδο, στην ειρήνη, στα δικαιώματα των λαών, στην εθνική ανεξαρτησία με το τέλος της αποικιοκρατίας, στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, στο σοσιαλισμό.

Ποιος ήταν ο Στάλιν

Το όνομα και η δράση του Στάλιν (Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι ήταν το πραγματικό του όνομα), ως επικεφαλής της ΚΕ του ΚΚ (μπολσεβίκων) της ΕΣΣΔ και του σοβιετικού κράτους, μετά το θάνατο του Λένιν, συνδέθηκε, τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού συστήματος σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την τεράστια συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν το πιο σημαντικό αποτέλεσμα της πάλης των λαών πριν το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκειά του για τη συντριπτική ήττα του φασισμού, αλλά και αμέσως μετά τον πόλεμο, στα πρώτα χρόνια της ανοικοδόμησης. Ο ιμπεριαλισμός διεθνώς σ' αυτό το πεδίο δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ' ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Ο Γεωργιανός Ιωσήφ Στάλιν εντάσσεται από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία. Στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) συμμετέχει, από την ίδρυσή του, το 1898. Μελετάει τα έργα των Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν και Πλεχάνοφ. Παίρνει μέρος στην έκδοση μαρξιστικών εφημερίδων στηνΥπερκαυκασία και στην προπαγάνδιση του μαρξισμού στους εργάτες της περιοχής. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ενωσης και Μπακού, στηρίζει τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και παίρνει μέρος στηνΕπανάσταση του 1905 - 1907.

Στα 1912, ο Στάλιν έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», που είναι από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα, για ένα από τα πιο δύσκολα στην επίλυσή τους προβλήματα, όπως είναι το εθνικό ζήτημα. Ο Λένιν, στο άρθρο του «Το εθνικό πρόγραμμα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος», έγραφε: «Στη θεωρητική μαρξιστική φιλοσοφία αυτή η κατάσταση πραγμάτων και οι βάσεις του εθνικού προγράμματος της σοσιαλδημοκρατίας φωτίστηκαν πια τον τελευταίο καιρό (σε πρώτη γραμμή προβάλλει εδώ το άρθρο του Στάλιν)». Οταν δε έμαθε πως προτείνεται να θεωρηθεί το άρθρο, σαν άρθρο για συζήτηση, αντιτάχθηκε σ' αυτό κατηγορηματικά: «Είμαστε, βέβαια, απόλυτα ενάντια σ' αυτό. Το άρθρο είναι πολύ καλό. Το ζήτημα είναι μαχητικό κι εμείς δε θα υποχωρήσουμε ούτε κατά ένα γιώτα από τις θέσεις αρχών μπρος στη μαφία του Μπουντ»(Αρχείο Ινστιτούτου Μαρξ - Ενγκελς - Λένιν).

Στην καθοδήγηση της ένοπλης εξέγερσης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, πήρε μέρος σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής.

Εγινε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη Σοβιετική Κυβέρνηση. Στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης, ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι. Αγωνίστηκε ενάντια στο δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα. Επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμέλιου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού. Ηταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ` Διεθνούς.

Σημαντική ήταν η συμβολή του στη δημιουργία της ΕΣΣΔ στα 1921 και στη λύση του πιο δύσκολου «εθνικού ζητήματος», αλλά και στην επεξεργασία και εφαρμογή των σχεδίων της οικονομικής και πολιτιστικής, αλλά και αμυντικής ανάπτυξης της ΕΣΣΔ.

Μερικά από τα έργα του, εκτός από το σημαντικό για το εθνικό ζήτημα, το οποίο αναφέραμε ήδη, είναι: «Για τις βάσεις του λενινισμού», «Τροτσκισμός ή λενινισμός», «Ζητήματα λενινισμού», «Ακόμα μια φορά για τη σοσιαλδημοκρατική παρέκκλιση στο κόμμα μας», «Για τη δεξιά παρέκκλιση στο ΠΚΚ (μπ.)», «Ζητήματα αγροτικής πολιτικής στην ΕΣΣΔ», «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» κ.ά.

Στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» θα παρουσιάσουμε ειδικό αφιέρωμα στον Ι. Β

Σπεύδουν να προλάβουν την οργή

Σπεύδουν να προλάβουν την οργή

«Η επιχείρηση αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με τη συμμετοχή όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων και στην παρούσα φάση με πρωταγωνιστικό το ρόλο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ (...) Η άρχουσα τάξη, θορυβημένη από την έκταση και το βάθος της καπιταλιστικής κρίσης, που επιτάσσει λήψη πρόσθετων αντιλαϊκών μέτρων, απλώνει τα δίχτυα της, ώστε να εγκλωβίσει την οργή του λαού που θα λάβει μεγαλύτερες ακόμα διαστάσεις. Μην μπορώντας να χειραγωγήσει, όπως πριν, το λαό αναδιατάσσει το πολιτικό της προσωπικό, αναθέτει νέους ρόλους σε πολιτικές δυνάμεις, που με τη σειρά τους καλλιεργούν μεθοδικά φρούδες ελπίδες και προσδοκίες στο λαό ότι κάτι μπορεί να αλλάξει προς όφελός του. Επιδίωξή τους να ανακόψουν το λαϊκό ριζοσπαστισμό, να μη συναντηθεί με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, να μη φτάσει στην αμφισβήτηση του συστήματος.

Διαπράττουν απάτη

Διαπράττουν τεράστια απάτη σε βάρος του λαού. Οποια κυβέρνηση, όποτε κι αν προκύψει, δε θα καταργήσει ούτε τη δανειακή σύμβαση, ούτε το μνημόνιο, αφού καμία απ' τις πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν τους κυβερνητικούς θώκους δεν έχει προσανατολισμό σύγκρουσης με την αιτία που γέννησε και τα δύο. Απεναντίας, όλες τους πίνουν νερό στο όνομα της αστικής εξουσίας και της ευρωενωσιακής της συμμαχίας, της οποίας τη στρατηγική εξειδικεύουν τα μνημόνια. Ως προς αυτό είναι εξόχως αποκαλυπτικές οι τελευταίες δηλώσεις των στελεχών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που αφού υφάρπαξε τις λαϊκές ψήφους με την υπόσχεση της άμεσης καταγγελίας της δανειακής σύμβασης και της απεμπλοκής απ' το μνημόνιο, τώρα σφυρίζει «κλέφτικα» και τάσσεται κατά των μονομερών ενεργειών.

Η λαϊκή επιλογή

Ο λαός να έχει τις κεραίες του τεντωμένες, να είναι σε εγρήγορση, ώστε να αποτρέψει τον κίνδυνο η επόμενη κάλπη να καταπιεί την οργή του και να τη διοχετεύσει σε αυταπάτες. Πίσω απ' αυτές ελλοχεύει η απογοήτευση που θα τον οδηγήσει σε συμβιβασμό, υποχώρηση, ήττα. Καμία αναμονή. Να μην επιτρέψει να μπει στον «πάγο» την ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο εντείνει την επιθετικότητά του εναντίον του. Εχει επιλογή: Ενα ισχυρό ΚΚΕ, για ένα ισχυρό κίνημα που μπορεί να μετουσιώσει την οργή σε δύναμη απόκρουσης νέων αντιλαϊκών μέτρων, απόσπασης μέτρων ανακούφισής του, σε δύναμη που θα ανοίξει το δρόμο σε ριζικές αλλαγές» (από το κύριο άρθρο στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

κανουν τη παπια

Υπεκφεύγουν για την πρόταση του ΚΚΕ

Παπαγεωργίου Βασίλης

«Σε στροφή 180 μοιρών προχωράει το ΚΚΕ σε μια προσπάθεια να απαντήσει στις πιέσεις που δέχεται για την πολιτική που ακολουθεί και εγκαταλείπει τη σκληρή γραμμή ότι δεν υπάρχει "αντιμνημονιακό" μέτωπο και στόχος είναι μόνο ο καπιταλισμός. Η Αλ. Παπαρήγα γνωστοποίησε, αμέσως μετά τη συνάντησή της με τον Κ. Παπούλια την Κυριακή, την πρόθεσή της να καταθέσει στην επόμενη Βουλή "σχέδιο νόμου που θα καταργεί το μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις της χώρας". Χθες ωστόσο, από τη συγκέντρωση του κόμματός της στο Πεδίον του Αρεως, η ίδια εξαπέλυσε ένα υβρεολόγιο κατά του ΣΥΡΙΖΑ, με μια σειρά ισχυρισμών ότι η ριζοσπαστική Αριστερά "παραπλανά τον λαό". Για σχέδιο νόμου κατά του μνημονίου έλεγε στον Κ. Παπούλια, ενώ στο Πεδίον του Αρεως υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραπλανά τον λαό». Αυτά γράφει η χτεσινή «Αυγή», η οποία κάνει πως δεν κατάλαβε τι είπε η Αλέκα Παπαρήγα μετά τη συνάντηση την Κυριακή με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο συγκεκριμένο σημείο είχε ως εξής: «Εμείς στην επόμενη Βουλή θα φέρουμε σχέδιο νόμου που θα βάζει πολύ συγκεκριμένα την κατάργηση, την ανατροπή της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου κι ας τοποθετηθούν τα κόμματα. Στο κάτω κάτω, μια απόφαση της Βουλής, πλειοψηφική, αν υπάρχει, θα είναι πολύ πιο σημαντική από κάποιες επιστολές που στέλνονται ή ζητούνται να σταλούν, που όπως και να το κάνουμε είναι αμφιλεγόμενες. Επιδέχονται πολλές ερμηνείες, ενώ μια απόφαση, ένας νόμος της ελληνικής Βουλής θα είναι πάρα πολύ συγκεκριμένος». Και το επανέλαβε στη συγκέντρωση επίσης. Καμιά διαφορά δεν υπάρχει ανάμεσα σ' αυτά που έλεγε και λέει το ΚΚΕ, το οποίο να σημειωθεί ότι έχει καταθέσει δεκάδες προτάσεις νόμου για την κατάργηση αντιλαϊκών νομοθετημάτων που ψήφισε το Κοινοβούλιο και για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων. Τι είναι αυτό που ανησυχεί την «Αυγή»; Μήπως το γεγονός ότι θα αναγκαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αφήσει τις μπαγαποντιές και τις κωλοτούμπες, όταν τη μια λέει ακύρωση του μνημονίου, την άλλη επαναδιαπραγμάτευση και την τρίτη ότι «οι μονομερείς ενέργειες δεν είναι στη λογική μας»; Μήπως ανησυχεί για το γεγονός ότι θα ξεμπροστιαστούν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ ως κόμματα με ευρωενωσιακή στρατηγική, παρά τις επιμέρους κορόνες τους για το μνημόνιο; Καλά τα λόγια, αλλά στην πράξη κρίνονται όλοι. Ας αφήσουν τις υπεκφυγές.

Αποκαλυπτικός για τη διαχείριση της εκμετάλλευσης

Αποκαλυπτικός για τη διαχείριση της εκμετάλλευσης

Αποκαλυπτικός ο Αλ. Τσίπρας, στη συνέντευξή του στο CNBC:

«Στόχος δικός μας είναι να πείσουμε τους Ευρωπαίους ότι το πρόγραμμα του Μνημονίου, εκτός από βάρβαρο είναι και αναποτελεσματικό (...) Αυτό που χρειάζεται είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι απαιτείται μια άλλη συνταγή σε μια κοινή ευρωπαϊκή λύση (...) Εμείς θέλουμε καταρχήν να πείσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας, να πείσουμε τους ηγέτες της ΕΕ ότι ακολουθούν μια λάθος συνταγή (...) Να κάτσουμε στο τραπέζι να κουβεντιάσουμε για ένα άλλο πρόγραμμα για το καλό όλων μας. Ενα πρόγραμμα που θα έχει ως πυλώνα την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Αν, τελικά, δεν τους πείθαμε, ενδεχομένως τα πράγματα να ήταν τελικά πολύ δύσκολα».

«Η ανταγωνιστικότητα είναι ένα μέγεθος που επηρεάζεται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες πέραν του εργασιακού κόστους, επηρεάζεται φυσικά και από τους μισθούς, αλλά όχι μόνο από τους μισθούς».

«Στην Ελλάδα, ένα από τα σημαντικά προβλήματα που έχουμε και δυστυχώς, πρέπει να κάνουμε σημαντικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να αποκτήσουμε ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις».

«Εμείς πιστεύουμε ότι για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση πρέπει οι τράπεζες να λειτουργήσουν ως μοχλός για την ανάπτυξη (...) Δεν μιλάμε για ένα σχέδιο κρατικοποίησης, όπου όλες οι τράπεζες θα ανήκουν σε έναν άνθρωπο και αυτός θα αποφασίζει. Οχι».

Για όποιον έχει ακόμα αμφιβολίες ως προς την πολιτική που προτίθεται να ασκήσει. Για όποιον ακόμα πιστεύει ότι έχει πρόθεση και διάθεση να καταγγείλει το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Ανθρακες ο θησαυρός. Καλό θα είναι να το καταλάβουν εγκαίρως όσοι πίστεψαν τις αυταπάτες που καλλιέργησε ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί το ΚΚΕ λέει «άλλαξε την ψήφο σου»;

Γιατί το ΚΚΕ λέει «άλλαξε την ψήφο σου»;

-- Το ΚΚΕ λέει «άλλαξε την ψήφο σου». Γιατί;

Ο λαός έχει σήμερα περισσότερα δεδομένα για να κρίνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε στις 6 του Μάη. Το ΚΚΕ είπε από την πρώτη ώρα ότι η τρομοκρατία με την οποία προσπαθούν να εκβιάσουν την ψήφο του το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, είναι εξίσου επικίνδυνη με τις αυταπάτες τις οποίες σπέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ για μια δήθεν καλύτερη διαχείριση και φιλολαϊκή διέξοδο στο πλαίσιο της ΕΕ. Το αποτέλεσμα της 6ης Μάη, η αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, επιβεβαίωσε τη θετική δυναμική για τον απεγκλωβισμό λαϊκών συνειδήσεων από την πολιτική του δικομματισμού. Ταυτόχρονα, όμως, το εκλογικό αποτέλεσμα έδωσε ώθηση στην προσπάθεια αναμόρφωσης του αστικού συστήματος, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού σε νέα ψευτοδιλήμματα και διαχειριστικές αυταπάτες, για να μη βρει ριζοσπαστική διέξοδο η δίκαιη αγανάκτηση και οργή του.

Το ΚΚΕ λέει στο λαό: Σκέψου! Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν δοκιμαστεί στη διακυβέρνηση για δεκαετίες. Φόρτωσαν τα λαϊκά στρώματα με βάσανα, καταδίκασαν τους εργαζόμενους να δουλεύουν σαν δούλοι, έδεσαν πιο σφιχτά την Ελλάδα στο άρμα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, εμπλέκοντας το λαό σε επικίνδυνες περιπέτειες, καθώς στην περιοχή μας μυρίζει μπαρούτι. Τώρα, κάτω από την πίεση του εκλογικού αποτελέσματος και σε συνεννόηση με τους εταίρους τους στην ΕΕ, μιλάνε για αναδιαπραγμάτευση, ξέροντας ότι αυτή τίποτα ουσιαστικό δεν έχει να προσφέρει στο λαό, παρά μόνο να τον ξεγελάσει, ότι χαλαρώνει δήθεν το μνημόνιο, ότι αλλάζει τάχα η πολιτική της ΕΕ. Λένε σε όλους τους τόνους ότι θέλουν σταθερές κυβερνήσεις για να μαντρώσουν το κίνημα, να μην υπάρχει αντίδραση στους χώρους δουλειάς, να περνάνε χωρίς αγώνες τα μέτρα που συμφέρουν τους επιχειρηματίες. Η καταδίκη τους στις εκλογές της 6ης Μάη πρέπει να μεγαλώσει στις κάλπες του Ιούνη. Να χάσουν χιλιάδες ακόμα ψήφους από τα λαϊκά στρώματα. Να καταστούν αδύναμα να εκβιάζουν και να επιτίθενται στο λαό, το καθένα μόνο του ή σε συνεργασία.

Την περίοδο μετά τις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε από τη μια ότι είναι αφερέγγυος και τυχοδιώκτης, και από την άλλη ότι έχει ισχυρές δεσμεύσεις απέναντι στην ΕΕ, που αναπόφευκτα καθορίζουν και το πρόγραμμά του. Επιβεβαιώθηκε ότι η δική του πρόταση παραπέμπει στη δευτέρα παρουσία, αφού είναι αδύνατο να ευημερεί ο λαός και ταυτόχρονα η χώρα να παραμένει παγιδευμένη στις συνθήκες της ΕΕ, τα μονοπώλια να γιγαντώνονται στην παραγωγή. Εδειξε ότι η βασική προεκλογική του δέσμευση, η καταγγελία και ακύρωση του μνημονίου, είναι κάλπικη, αφού δεν άργησε και αυτός να μιλήσει για «αναδιαπραγμάτευση» και την αποφυγή κάθε μονομερούς ενέργειας, όπως και τα άλλα κόμματα. Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα, στο δρόμο προς την κάλπη του Ιούνη, δεν πρέπει να κρίνουν τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μόνο από όσα τους έκρυψε πριν τις εκλογές του Μάη. Να τον κρίνουν με βάση και αυτά που τους είπε μετά τις εκλογές, όταν διαβεβαίωνε ότι η πρότασή του δεν απειλεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ και στην ΕΕ, δε θίγει τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών, για τους οποίους φτιάχτηκε το μνημόνιο. Καμιά εμπιστοσύνη στο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ γρήγορα θα επαληθευτεί στην κριτική που του ασκεί, ακόμα και αν σήμερα, στην αγωνία τους να βρουν διέξοδο εδώ και τώρα από τα βάσανα που τους πνίγουν, πολλοί εργαζόμενοι και άνθρωποι του μόχθου δυσκολεύονται να δουν την πραγματικότητα πίσω από τις κάλπικες υποσχέσεις και τις αυταπάτες που καλλιεργεί συνειδητά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΔΗΜΑΡ έδειξε ότι είναι διατεθειμένη να παίξει πιο ενεργό ρόλο στο πλευρό του ΠΑΣΟΚ στον υπό διαμόρφωση πόλο της κεντροαριστεράς, δίνοντας διαπιστευτήρια συνεπούς δύναμης απέναντι στο σύστημα. Ο Καμμένος εκτέθηκε μετεκλογικά, συμμετείχε στα παζάρια για σχηματισμό κυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ενάντια στα όσα έλεγε προεκλογικά. Η «Χρυσή Αυγή» είναι κόμμα αντιδραστικό και επικίνδυνο πρώτα και κύρια ενάντια στους εργάτες και το ταξικό κίνημα. Εδώ χρειάζεται πραγματικά διόρθωση της ψήφου για όσους ψήφισαν «Χρυσή Αυγή» στις εκλογές του Μάη. Το ΚΚΕ είναι ελπίδα και δύναμη για το λαό. Δεν κορόιδεψε, δεν είπε ψέματα, δεν έκρυψε τη στρατηγική του, δεν κολάκεψε το λαό για να του κλέψει την ψήφο. Βρίσκεται εκεί που χτυπάει η καρδιά του κινήματος, στην αναμέτρηση με την εργοδοσία και το κράτος της. Δεν παραπέμπει την ανακούφιση του λαού και τη διέξοδο προς όφελός του στις διαβουλεύσεις με τον θύτη. Με τα σημερινά δεδομένα, όπως έχουν διαμορφωθεί, η μόνη ευκαιρία και ανάγκη που έχει ο λαός, πριν να είναι αργά, για να μη σβήσει η ελπίδα, είναι να δώσει δύναμη στο ΚΚΕ, το Κόμμα που δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι, που δεν μπορούν να το υποτάξουν, να το βάλουν στο μαντρί.

Ε, ΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ,

Είτε με το φόβο είτε με την αυταπάτη...

Γρηγοριάδης Κώστας

Ε, ΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ, έχουμε ξανά εκλογές. Γιατί άραγε να είναι ...τόσο κακό αυτό; Αν πιστέψουμε όλους αυτούς που δημοσιολογούν από χτες, πάθαμε κάποια ζημιά και δεν το έχουμε καταλάβει! Μας συνέβη κάτι τρομερό.

Κάνουν κακό στην οικονομία - μας λένε - δημιουργούν ρευστό πολιτικό σκηνικό, προκαλούν ανασφάλεια, φοβίες, άγχος, αγωνία. Πάλι καλά που δε μας είπαν πως προκαλούν πονοκέφαλο, διάρροια και μεταδοτικές ασθένειες.

Προφανώς πιστεύουν ότι τα προηγούμενα δύο χρόνια που ...δεν είχαμε εκλογές κανείς δεν είχε πρόβλημα στη χώρα, κανείς δεν αγχωνόταν και η οικονομία πήγαινε από το καλό στο καλύτερο.

Τι στην πραγματικότητα συμβαίνει; Απλούστατα έχουν μία έμφυτη ...αντιπάθεια για οτιδήποτε εμπλέκει το λαό. Δεν τον θέλουν μέσα στα πόδια τους...!

Ακόμα και όταν πρόκειται για μια εκλογική διαδικασία με καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο και με το σύνολο των μέσων μαζικής ενημέρωσης πανέτοιμα να υποστηρίξουν για μία ακόμη φορά κάθε λογής «ευρωμονόδρομο», με τρομοκρατία και παραπληροφόρηση.

Ομως αν νιώθουν άβολα με ένα λαό που απλά θα πάει στην κάλπη να ψηφίσει, φανταστείτε την κατάστασή τους απέναντι σε ένα λαό που διεκδικεί, απαιτεί και παλεύει για τα δικαιώματά του και μια καλύτερη ζωή. Αυτό πραγματικά τους αποσυντονίζει.

Γι' αυτό θα αξιοποιήσουν τις επερχόμενες εκλογές για να το εμποδίσουν. Τούτη τη φορά μάλιστα είναι πιο ξεκάθαρες οι συνταγές τους. Είτε ο φόβος (βοήθεια, θα μας βγάλουν από την Ευρωζώνη!!!) είτε οι αυταπάτες (θα διαπραγματευτούμε με την Ευρωζώνη για να γίνει φιλολαϊκή).

ΚΑΙ ...ΠΟΛΥ ΑΡΓΗΣΕ εν τω μεταξύ ο Β. Σόιμπλε να κάνει τις ...αναμενόμενες δηλώσεις του! Κατά τη γνώμη του, λοιπόν, δεν έχουμε εκλογές μπροστά μας, αλλά «δημοψήφισμα» για την παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ!

Ακόμα 22,5 δισ. για τις τράπεζες

Ακόμα 22,5 δισ. για τις τράπεζες

Μετά και τη συμφωνία τους με την ΕΕ στο προχτεσινό Γιούρογκρουπ, η απερχόμενη συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου προχωράει, μέχρι και το τέλος της βδομάδας, στη μοιρασιά κεφαλαίων ύψους 22,5 δισ. ευρώ. Αποδέκτες είναι οι τραπεζίτες, όπως επίσης και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Χτες αποδέσμευσαν και πλήρωσαν στο ακέραιο, χωρίς «κούρεμα», 435 εκατ. ευρώ σε ομολογιούχους με ρήτρα βρετανικού δικαίου. Μεθαύριο Παρασκευή πληρώνουν στην κεντρική τράπεζα της λυκοσυμμαχίας 4 δισ. ευρώ, επίσης για ομόλογα που λήγουν. Με τις δυο αυτές πράξεις τους εξάντλησαν ήδη την κουτσουρεμένη δόση (4,2 δισ. ευρώ) που εκταμίευσαν τις προάλλες οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.

Στις αμέσως επόμενες μέρες μοιράζουν και τα 18 δισ. ευρώ, από τα δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, τα οποία πηγαίνουν απευθείας στις τράπεζες, για την «κεφαλαιακή ενίσχυσή» τους. Την απόφαση αυτή πήραν από κοινού οι υπουργοί Οικονομίας της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), παίρνοντας υπόψη την «επικίνδυνη καθυστέρηση» που έχει υπάρξει στην εφαρμογή της απόφασης.

Ο εμπαιγμός και η πρόκληση στα βάσανα του λαού έχει και συνέχεια. Ισχυρίζονται πως τα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου, για την πληρωμή συντάξεων, μισθών, κονδυλίων πρόνοιας, άλλων υποχρεώσεων, «επαρκούν» μέχρι το τέλος Ιούνη. Σε κλιμάκωση των εκβιασμών, ο υπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης, σε χτεσινές δηλώσεις του, μετά και την ολοκλήρωση των συμβουλίων Γιούρογκρουπ - ΕΚΟΦΙΝ, ισχυρίστηκε ότι η «επάρκεια» των διαθεσίμων του Δημοσίου εξαρτάται και από τη «φορολογική συμμόρφωση», δηλαδή από το κατά πόσο ανήμπορα λαϊκά νοικοκυριά θα πληρώνουν τα κάθε είδους χαράτσια.

Μεταφέροντας το κλίμα από την ΕΕ, ο Φ. Σαχινίδης έριξε στο τραπέζι την τοποθέτηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, που είπε ότι στη Γερμανία εδώ και δέκα χρόνια υπάρχουν ανάλογα μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

Η ΕΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και... η ΕΔΑ

Η ΕΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και... η ΕΔΑ

«Σας παραπλανούν

- σημείωσε η Αλέκα Παπαρήγα στην προχτεσινή συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Πεδίον του Αρεως -

με τα ιστορικά παραδείγματα που χρησιμοποιούν σε άλλες συνθήκες και άλλες καταστάσεις. Οπως το παράδειγμα του 1958, όπου η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό πάνω από 24%.

Παραλείπουν να πούνε ότι τότε η ΕΔΑ - τηρουμένων των αναλογιών της περιόδου - δεν είχε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Λόγου χάρη, στο κρίσιμο ζήτημα της σύνδεσης και ένταξης της Ελλάδας στη ΕΟΚ έλεγε "όχι", μιλώντας για το λάκκο των λεόντων».

*

Ορισμένοι θεώρησαν ότι διαθέτουν το πολιτικό αλλά και το ιστορικό «μπόι» να αμφισβητήσουν - μερικοί μάλιστα... φιλίστορες ακόμα και να λοιδορήσουν - την παραπάνω τοποθέτηση του ΚΚΕ.

Ας δούμε, λοιπόν, την αλήθεια.

Καθώς η αλήθεια για το τότε, φωτίζει την «αξιοπιστία», τη «φερεγγυότητα» και την «αλήθεια» που πρεσβεύουν κάποιοι σήμερα.

*

Από την έναρξη κιόλας των διαπραγματεύσεων για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ, ήδη από το 1959 δηλαδή, η ΕΔΑ τόνιζε:

α)«...Με τη σύνδεση της Ελλάδος στην Κοινή Αγορά έγινε ένα νέο μεγάλο άλμα προς την πλήρη πολιτική και οικονομική υποδούλωση της χώρας στα ξένα μονοπώλια. Η υποανάπτυκτη Ελλάδα ρίπτεται από την κυβέρνησή της βορά στα πανίσχυρα δυτικοευρωπαϊκά τραστ και πρώτα απ΄όλα στα δυτικογερμανικά (...). Η τύχη που αναμένει τη γεωργία μας δεν είναι καλύτερη. Θα αντιμετωπίσει τον λυσσαλέο συναγωνισμό της Ιταλίας, της Γαλλίας και των αποικιών της (...). Ενα ζοφερό μέλλον ανοίγεται για τη χώρα μας (...). Αν σήμερα οι άνεργοι ξεπερνούν τις 250.000 αύριο θα διπλασιασθούν».

*

Αμέσως μετά από την ανακοίνωση της Υπογραφής Σύνδεσης με ανακοίνωσή της η Διοικούσα Επιτροπή της ΕΔΑ (31/3/1961) επισήμαινε τα εξής:

β)«1. Η μονογραφή της συμφωνίας συνδέσεως της Ελλάδος με τους Εξι της Κοινής Αγοράς αποτελεί πράγματι σταθμό στην ιστορία της χώρας. Οχι όμως προς την κατεύθυνση της "εξυψώσεως των συνθηκών διαβιώσεως του ελληνικού λαού" όπως πανηγυρίζων για το γεγονός, ισχυρίσθη ο κ. πρωθυπουργός, αλλά προς την εντελώς αντίθετη: της ταχύτατης επιδεινώσεως, μέχρις απαθλιώσεως, του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, εφ' όσον η ελληνική οικονομία διά της συνδέσεως θα μεταβληθή σε τυπικό χώρο αποικιακής εκμεταλλεύσεως του μεγάλου μονοπωλιακού κεφαλαίου των χωρών της ΕΟΚ.

» 2. Η ΕΔΑ, ευθύς μόλις έγινε γνωστή η πρόθεσις της κυβερνήσεως να συνδεθή η Ελλάς μετά των χωρών της Κοινής Αγοράς, εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή της προς αυτήν και δεν έπαυσε έκτοτε να αγωνίζεται για την αποτροπή της (...).

» 3. Η ΕΔΑ θεωρεί καταστροφική για την ελληνική οικονομία την σύνδεσή της με την Κοινή Αγορά διότι:

α) Η βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή της χώρας, εκτεθειμένη στον διπλό θανάσιμο ανταγωνισμό της αντιστοίχου παραγωγής των Εξι, θα εξαφανισθή (...)

β) Η γεωργική παραγωγή, παρά τα όσα αντίθετα διακηρύσσει η κυβέρνηση για να παραπλανήση τους μοχθούντες αγρότες, θα υποστή τις αυτές με την βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή συνέπειες. Και, αντί αυξήσεως των εξαγωγών ελληνικών γεωργικών προϊόντων (...) θα οδηγηθούμε στον περιορισμό και της γεωργικής παραγωγής».

***

Αυτά έλεγε η ΕΔΑ για την ΕΟΚ.

Πράγμα που κάνουν ότι «ξεχνούν» όσοι επιμένουν στους (εφ' όλης της ύλης, μάλιστα) παραλληλισμούς του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΔΑ.

*

Καλό είναι στο σημείο αυτό να θυμίσουμε τι έλεγε από τότε το ΚΚΕ για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ.

Η ΚΕ του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της (4/4/1961) σημείωνε:

γ)«... Η μονογράφηση της συμφωνίας με την Κοινή Αγορά αποτελεί μεγάλης ολκής αντεθνική ενέργεια, που ο πραγματικός της χαρακτήρας δεν μπορεί να συγκαλυφθεί από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης και από τα υποβολιμαία συγχαρητήρια των εγκαθέτων της. Εργάτες, αγρότες, βιοτέχνες, βιομήχανοι, οικονομολόγοι, τα πιο πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας επανειλημμένα έχουν εκφράσει την ανοιχτή τους αντίθεση στη σύνδεσή μας με την Κοινή Αγορά, που σημαίνει ξεπούλημα της χώρας στα ευρωπαϊκά τραστ, πίσω από τα οποία κρύβονται το αμερικάνικο και δυτικογερμανικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, που παίζουν ηγετικό ρόλο στο συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Και όμως η κυβέρνηση Καραμανλή, αψηφώντας τη θέληση της ολότητας του έθνους, υπέγραψε την ολέθρια αυτή συμφωνία (...).

Για την εργατική τάξη της χώρας μας, η σύνδεση της Ελλάδας με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει πιο άγρια εκμετάλλευση, μεγαλύτερη ανεργία, αύξηση της μετανάστευσης, ένταση της καταπάτησης των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, των κοινωνικών κατακτήσεων.

Για την αγροτιά μας, η σύνδεση θα σημαίνει καινούργιες δυσκολίες (...). Το ξεκλήρισμα των φτωχών και μεσαίων αγροτών θα ενταθεί.

Για χιλιάδες βιοτεχνικές επιχειρήσεις (...) η σύνδεση με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει τηναναπόφευκτη καταστροφή (...). Οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι θα είναι οι ξένοι και μια φούχτα ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες, που θα συνασπιστούν με τα μονοπωλιακά μεγαθήρια της Δύσης και θα συγκεντρώσουν στα χέρια τους την παραγωγή και το εμπόριο της χώρας.

Μια τεράστια ώθηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου σε βάρος της μικρής και μεσαίας επιχείρησης θα είναι ένα από τα αποτελέσματα της σύνδεσης αυτής. Ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες της οικονομίας στα τραστ της Δυτικής Ευρώπης, η κυβέρνηση της ολιγαρχίας ετοιμάζεται να αναγνωρίσει το παλιό χιλιοπληρωμένο δημόσιο εξωτερικό χρέος και, παίρνοντας σε αντάλλαγμα καινούργια δάνεια, που τόσο έχει ανάγκη για να σταθεί στην εξουσία, θα υποτάξει ακόμα πιο πολύ τη χώρα στους ξένους ληστές...».

*

Αυτή είναι η ιστορική και πολιτική αλήθεια.

Μήπως, επομένως, θα έπρεπε να είναι πιο διαβασμένοι εκείνοι που - για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ - εγκαλούν το ΚΚΕ ότι στο θέμα της ΕΕ δεν ενεργεί όπως η ΕΔΑ;...

*

Πηγές:

-- Αλέξανδρος Α. Χατζηκώστας, «Η σύνδεση του 1961 με την ΕΟΚ».

-- «Επίσημα κείμενα ΚΚΕ», τόμος 9ος.

-- Τρίκκας Τάσος, «ΕΔΑ 1951-67, Το νέο πρόσωπο της αριστεράς», εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ, 2009.

Δεν μπαίνουμε στο κάδρο τους

Δεν μπαίνουμε στο κάδρο τους

Πέρα από την προσήλωσή τους στον ευρωμονόδρομο, το δρόμο αυτόν δηλαδή που βαδίζουν τις τελευταίες δεκαετίες οι ελληνικές κυβερνήσεις κι έχουν τσακίσει το λαό, όλα τα αστικά κόμματα έχουν κι ένα ακόμα ενοποιητικό στοιχείο: Θέλουν συνεννόηση, συναίνεση και αδιατάραχτη την ...κοινωνική συνοχή. Θέλουν, δηλαδή, το λαό «μαντρωμένο» και το εργατικό - λαϊκό κίνημα χειροκροτητή των αντιλαϊκών επιλογών τους.

Ο Αντ. Σαμαράς στο χτεσινό του διάγγελμα έκανε κάλεσμα ενότητας «να μη βρεθούμε διχασμένοι», είπε, συνεχίζοντας ότι «απέναντί μας έχουμε όσους υπονομεύουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας», όσους διώχνουν επενδύσεις, κλείνουν επιχειρήσεις, αποκλείουν λιμάνια, παραλύουν την οικονομική ζωή... Ο Ευ. Βενιζέλος ευθαρσώς είπε πριν από την «ύστατη» προσπάθεια για σχηματισμό «κυβέρνησης προσωπικοτήτων» ότι πρέπει να φτιαχτεί και να σταθεί μια κυβέρνηση για «να μην υπάρχει κοινωνική αντιπολίτευση σε βάρος των επιχειρήσεων, της ανάπτυξης και των πολιτών». Αν αυτό δε σημαίνει αντιλαϊκή κυβέρνηση και το λαϊκό κίνημα στη γωνία τι σημαίνει; Θέλουν το λαό υποταγμένο στην πολιτική τους, πολιτική εξόδου από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου, της κερδοφορίας του.

Αλλά και αυτά που αυτοαποκαλούνται «αριστερά» παρόμοια στρατηγική έχουν. Ο Αλ. Τσίπρας τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά έλεγε ότι απειλείται η κοινωνική συνοχή. Μετεκλογικά, ο Αλ. Τσίπρας, στο γράμμα του προς τους επικεφαλής των οργάνων της ΕΕ, επανέλαβε ότι πρέπει να επανεξετάσουν κάποια πράγματα, γιατί απειλείται η κοινωνική και η ευρωπαϊκή συνοχή! Από ποιους, άραγε, απειλείται η συνοχή της καπιταλιστικής κοινωνίας και του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος της ΕΕ, αν όχι από το λαό...; Επιπλέον, στο σόου της διερευνητικής εντολής κάλεσε για συνάντηση διάφορους... φορείς, για να εξασφαλίσει ότι μια ενδεχόμενη κυβέρνησή του θα έχει τη συναίνεσή τους. Τι θα ήταν όμως - ή τι θα είναι μετά τις επόμενες εκλογές - μια ενδεχόμενη κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ; Θα είναι μια αστική κυβέρνηση, πλήρως προσδεδεμένη στην ΕΕ και στον πιο σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη, θα είναι μια κυβέρνηση που θα προσπαθήσει να ενισχύσει, όπως λέει, την υγιή επιχειρηματικότητα, δηλαδή τους καπιταλιστές. Θέλει, λοιπόν, εκ των προτέρων τη συναίνεση του κινήματος σε μια τέτοια κυβέρνηση, δηλαδή, την υποταγή του κινήματος στην ΕΕ, στους καπιταλιστές και την ντόπια κυβέρνηση που θα τους υπηρετεί. Δηλαδή, πλήρης χειραγώγηση και αφοπλισμός των εργαζομένων, του εργατικού, λαϊκού κινήματος.

Να, λοιπόν, γιατί πίεζαν τόσο πολύ προεκλογικά το ΚΚΕ να μπει σε μια τέτοια κυβέρνηση. Γιατί ήθελαν να ακυρώσουν το ΚΚΕ ως δύναμη στο πλευρό του λαού και αποκούμπι του, ήθελαν να το ακυρώσουν ως δύναμη, που πολεμάει τους καπιταλιστές και τις ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες τους, αν έμπαινε - ή ακόμα κι άφηνε κάποιες ελπίδες ότι μπορεί να μπει - σε μια κυβέρνηση που θα τους υπηρετεί όλους αυτούς, άρα εξ ορισμού θα είναι κόντρα στα λαϊκά συμφέροντα.

Ε, λοιπόν, το ΚΚΕ δεν τους έκανε κι ούτε θα τους κάνει αυτή τη χάρη. Να, λοιπόν, γιατί ο λαός έχει συμφέρον από ισχυρό ΚΚΕ που θα τους αντιπαλεύει στην αντιλαϊκή τους ρότα. Γιατί ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει ισχυρός λαός, ισχυρό κίνημα που θα παλεύει, θα τους εμποδίζει, θα διεκδικεί. Να γιατί ο λαός έχει συμφέρον από αυτό το ΚΚΕ, που δεν μπαίνει στο κάδρο τού... «όλοι ίδιοι είναι».

ΚΚΕ, για να γιγαντωθεί ο λαϊκός αγώνας

ΚΚΕ, για να γιγαντωθεί ο λαϊκός αγώνας

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων του κεφαλαίου, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, εμφανίζονται σα να 'χουν πέσει στο κουβά με το σιρόπι. Παρά τα γενικά τρομοκρατικά διλήμματα που βάζουν για να κρατήσουν το λαό εγκλωβισμένο στο ευρωμαντρί, για τις ανάγκες του προεκλογικού τους αγώνα άρχισαν και πάλι να υπόσχονται περισσότερα απ' όσα ήδη έχει αρπάξει η εφαρμογή της πολιτικής που προωθούν. Ρέστα σ' αυτή την κατεύθυνση δίνουν και οι πολιτευτές του ΣΥΡΙZA που μέρα με τη μέρα θυμίζουν όλο και περισσότερο τις μέρες του «Τσοβόλα δώσ' τα όλα». Από τη μια δίνουν όρκους πίστης στον «ευρωμονόδρομο» κι από την άλλη τάζουν ό,τι θέλει να ακούσει το αυτί καθενός.

***

Ολοι μαζί κάνουν καθαρό ότι αυτό που προέχει είναι η σωτηρία του συστήματος. Διαβάζοντας τα κύρια άρθρα στον αστικό Τύπο ως προς την ενιαία στρατηγική που πρέπει να υπηρετείται, δύσκολα βρίσκεις διαφορά από τις διακηρύξεις όλων των αστικών κομμάτων, είτε εμφανίζονται ως μνημονιακά είτε ως αντιμνημονιακά, είτε ως κεντροαριστερά είτε ως κεντροδεξιά.

Αυτό για το οποίο βιάζονται κι ο καθένας παίζει το ρόλο που του αναλογεί είναι να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, πριν αυτή φουντώσει σε ριζοσπαστική κατεύθυνση.

Τα περί κατάργησης του μνημονίου έχουν ήδη πεταχτεί στα σκουπίδια κι ο μεταξύ τους διαγκωνισμός πια αφορά στο ποιος πλασάρει καλύτερα μια πρόταση για επανεξέταση ή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, της δανειακής σύμβασης, της στρατηγικής της ΕΕ που θα φέρει τάχα ανάπτυξη. Των μονοπωλίων εννοείται.

Ολοι μαζί έχουν το βλέμμα στραμμένο και στην επόμενη μέρα, τότε που τα ψέματα θα έχουν τελειώσει και η λαϊκή οργή που σήμερα κουλαντρίζουν μέσα από την εκλογική διαδικασία, θα πάρει άλλους δρόμους, απειλώντας να σαρώσει όλη τη σαπίλα, καθώς οι αναλύσεις από τα οικονομικά επιτελεία προαναγγέλλουν ήδη μεγάλη ζημιά.

***

Σ' αυτή την κατεύθυνση (εγκλωβισμό λαϊκών στρωμάτων, άμβλυνση της ριζοσπαστικοποίησης των συνειδήσεων και ενσωμάτωση) ήδη κάνουν καθαρό πως έχουν αντίπαλό τους τη μόνη δύναμη που αρνείται να μπει στη στρούγκα, το ΚΚΕ, το μόνο Κόμμα που επιμένει να οργανωθούν η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα για να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα που έρχεται.

Καθώς άρχισε ήδη η νέα εκλογική περίοδος ο στόχος για ένα ισχυρότερο ΚΚΕ ταυτίζεται πλέον με τη λαϊκή ανάγκη να δοθούν από καλύτερες θέσεις οι μάχες που έρχονται.

Το ΚΚΕ με συναίσθηση της ιστορικής του ευθύνης έχει ήδη κάνει πεντακάθαρο ότι δε θα γίνει το άλλοθι για τη σωτηρία του συστήματος. Εχει κάνει καθαρό ότι θέλει και μπορεί να πρωταγωνιστήσει στη διακυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας, του μοναδικού ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης για να διασφαλιστεί η λαϊκή ευημερία.

Μπροστά και στις νέες εκλογές το ΚΚΕ τονίζει ότι κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να περιμένει σωτηρία από τα πάνω. Καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν ενεργό ρόλο μέσα στα σωματεία, στους κλάδους, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, να αλλάξουν τους συσχετισμούς, να τονώσουν τη λαϊκή αυτενέργεια, με στόχο τον ταξικό αντίπαλο, τ' αφεντικά, κατά συνέπεια και τον πολιτικό αντίπαλο.

Ανοιχτά, καθαρά, μέσα απ' το κέντρο της Αθήνας, την ώρα που τα αστικά κόμματα έψαχναν τρόπο για να σερβίρουν νέα πλαστά διλήμματα στο λαό, το ΚΚΕ διακήρυξε ευθέως απευθυνόμενο στα λαϊκά στρώματα: Ναι, θα το λέμε μέχρι τέλους. Αλλάξτε την ψήφο σας (...) αν θέλετε να ελπίζετε, αν θέλετε την άλλη μέρα να μπορείτε να αντιμετωπίζετε όποια κυβέρνηση και αν βγει, να βάζετε εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα και να υπάρξουν και κατακτήσεις, να συμβάλλετε στην προοπτική για το δικό σας δρόμο ανάπτυξης χωρίς επιχειρηματικούς ομίλους που σας ξεζουμίζουν, δώστε δύναμη στο ΚΚΕ, για να γιγαντωθεί ο λαϊκός αγώνας, η λαϊκή συμμαχία, για να φτάσει στη νίκη ο αγώνας της ανατροπής.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ