Αμεση επίταξη!

Την ώρα που η διαχρονική πολιτική εμπορευματοποίησης και υποχρηματοδότησης της Υγείας αποτυπώνεται στις σημερινές τεράστιες ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωποι υγειονομικοί και ασθενείς, αντί η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες μονάδες Υγείας και ταυτόχρονα να επιτάξει τον ιδιωτικό τομέα, θέτοντας τις υποδομές και το έμπειρο δυναμικό του κάτω από τον σχεδιασμό και την ευθύνη του κράτους, δίνει νέα «δώρα» ύψους 30 εκατ. ευρώ στους επιχειρηματικούς ομίλους της Υγείας, από τα λεφτά των ασφαλισμένων.
Απαντώντας στα «παράπονα» των κλινικαρχών ότι μετά από τόσα χρόνια κερδοφορίας έχουν τώρα... «τεράστιες ζημιές» λόγω κορονοϊού, η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει εν μέσω πανδημίας σε πραγματική επίταξη, διπλασιάζει την αποζημίωση που δίνει ο ΕΟΠΥΥ για κάθε ιδιωτικό κρεβάτι ΜΕΘ, από τα 800 στα 1.600 ευρώ ημερησίως!
Την ώρα που ήδη άνθρωποι ξεψυχούν αβοήθητοι στο σπίτι τους και η κυβέρνηση δηλώνει ότι θα έπρεπε να είχαν «καθημερινή επικοινωνία με τον προσωπικό θεράποντα ιατρό», ο οποίος όμως δεν υπάρχει για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων και του λαού, εξαιτίας της διαχρονικής εγκατάλειψης της δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας...
Την ώρα που εργατικές - λαϊκές οικογένειες για να αντιμετωπίσουν αυτήν την κατάσταση βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και ψάχνουν εναγωνίως να βρουν ιδιώτη γιατρό, να τον πληρώσουν δύο, τρεις, όσες φορές χρειαστεί, για να εξεταστούν και να παρακολουθούνται...
Την ώρα που χιλιάδες ογκολογικοί και άλλοι ασθενείς με χρόνια νοσήματα οι οποίοι έκλεισαν πριν από μήνες ραντεβού σε δημόσια νοσοκομεία για διαγνώσεις, χειρουργεία, θεραπείες κ.λπ. σε μια νύχτα έμειναν μετέωροι, με τον ιδιωτικό τομέα να «προσφέρει διέξοδο», έναντι αδράς αμοιβής πάντα...
Την ώρα που οι εργαζόμενοι στο δημόσιο σύστημα Υγείας δίνουν με αυτοθυσία τη μάχη αντιμετωπίζοντας την έλλειψη άνω των 30.000 γιατρών, νοσηλευτών και λοιπού προσωπικού...
...η απαράδεκτη συμφωνία κυβέρνησης - κλινικαρχών επιβεβαιώνει ότι αυτό που «βαραίνει» για το κεφάλαιο και όλες τις κυβερνήσεις του και στις σημερινές συνθήκες της επιδημίας, όπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια σε «κανονικές» συνθήκες, είναι τα κέρδη και όχι η προστασία της υγείας και της ζωής του λαού.
Γι' αυτό εξάλλου η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ και στο συγκεκριμένο θέμα συσκοτίζει την ουσία του ζητήματος και κινείται στην ίδια λογική με την κυβέρνηση: Εκφράζει την... κατανόησή του για τη μείωση του τζίρου των κλινικαρχών και αντιπροτείνει «μια μικρή αύξηση» ύψους 20% - 25% στις αποζημιώσεις τους (!), ενώ αγωνιά για το πόσο δίκαιη θα είναι η μοιρασιά για όλους τους επιχειρηματίες αυτών των νέων προκλητικών «δώρων»...
«Είμαστε σε πόλεμο», είχε δηλώσει σε διάγγελμά του ο Κυρ. Μητσοτάκης... Ομως και οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι δεν έχουμε όλοι τον ίδιο αντίπαλο. Η κυβέρνηση αφήνει τους υγειονομικούς στα δημόσια νοσοκομεία χωρίς μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, χωρίς επαρκή μέσα προστασίας, αλλά επιδοτεί γενναία τους κλινικάρχες με λεφτά των ασφαλισμένων, όπως κάνει άλλωστε συνολικά με τους επιχειρηματικούς ομίλους που πλήττονται από τις συνέπειες του κορονοϊού.
Γι' αυτό ακόμα και τώρα, που αυξάνονται συνεχώς τα κρούσματα και οι ανάγκες, δεν προχωρά στην επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, δεν αξιοποιεί σχεδιασμένα όλο το προσωπικό και τις υποδομές που έχουν συγκεντρώσει οι κλινικάρχες από το άρμεγμα του λαού και των ασφαλιστικών του ταμείων.
Το παραμύθι που τα φορτώνει όλα στην «ατομική ευθύνη» πρέπει να σταματήσει τώρα. Η κυβέρνηση φέρει την αποκλειστική ευθύνη να προστατεύσει την υγεία και τη ζωή του λαού. Εστω και τώρα, ένα μήνα μετά την εκδήλωση του κορονοϊού στη χώρα, πρέπει να επιτάξει άμεσα τις ιδιωτικές δομές Υγείας, όπως από την πρώτη στιγμή έχει καλέσει το ΚΚΕ.
Να επιτάξει και τα 350 ιδιωτικά κρεβάτια ΜΕΘ και όχι να «μισθώνει», με το αζημίωτο για το κεφάλαιο, μερικές δεκάδες από αυτά. Να επιτάξει το έμπειρο προσωπικό του ιδιωτικού τομέα, τον εξοπλισμό του, να εντάξει υποχρεωτικά τους ιδιώτες γιατρούς σε συγκεκριμένο σχέδιο ενίσχυσης των δημόσιων νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, για τη δωρεάν περίθαλψη του λαού.

Εργαζόμενοι στον Τουρισμό - Επισιτισμό: Ευάλωτοι, είτε με πανδημία είτε χωρίς...

Eurokinissi

Η κατάσταση που διαμορφώνεται με την πανδημία του κορονοϊού, αποτυπώνει με τα πιο μελανά χρώματα πώς το «τουριστικό θαύμα» των μεγαλοεπιχειρηματιών και όλων των κυβερνήσεών τους μέχρι σήμερα μετατρέπεται μέσα σε μερικά 24ωρα σε εφιάλτη για τους χιλιάδες εργαζόμενους στα ξενοδοχεία και τον Επισιτισμό, σε κλάδους που βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση, στους αυτοαπασχολούμενους του κλάδου. Οι συνέπειες της παρατεταμένης αυτής κατάστασης θα είναι ιδιαίτερα βαριές σε περιφέρειες της χώρας όπου το ΑΕΠ τους συνδέεται σημαντικά με τον Τουρισμό (Νότιο Αιγαίο, Κρήτη, Ιόνια κ.α.).
Το «σάστισμα» των πρώτων ημερών με την εξάπλωση των κρουσμάτων παγκόσμια αλλά και την εμφάνιση στην Ελλάδα διαδέχτηκαν το κλείσιμο των επισιτιστικών καταστημάτων και ο περιορισμός λειτουργιών τους (take away, delivery), των κέντρων διασκέδασης και των εποχικών καταλυμάτων. Δέκα μέρες μετά ήρθε το κλείσιμο των ξενοδοχειακών καταλυμάτων 12μηνης λειτουργίας.

Ακούμε ξανά από τους εργοδότες όσα ακούγαμε την περίοδο της κρίσης

Η κυβέρνηση, σε ευθυγράμμιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα κόμματα του κεφαλαίου, προχώρησε άμεσα σε «γενναία» μέτρα στήριξης των πολυεθνικών, των μεγάλων επιχειρήσεων, άμεσης και έμμεσης χρηματοδότησης (π.χ. αναστολή πληρωμής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, δανείων και ενοικίων, πρόσβαση σε χρηματοδότηση με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους). Ταυτόχρονα, «απελευθερώθηκε» η δυνατότητα να απολύουν, να μεταβάλλουν μονομερώς τις συμβάσεις, να αναγκάζουν σε αναγκαστικές άδειες χωρίς κανέναν έλεγχο, αφού την ίδια στιγμή παροπλίστηκαν με εντολή της κυβέρνησης όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί (π.χ. ΣΕΠΕ).

Eurokinissi

Στο διάστημα αυτό η μεγαλοεργοδοσία του κλάδου πήρε τα δικά της μέτρα και έθεσε τις βάσεις ώστε η προβλεπόμενη κατάσταση να αντιμετωπιστεί με τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις. Εγκαιρα (από τα τέλη Φλεβάρη έως και τα μέσα Μάρτη) οι μεγαλοξενοδόχοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις στον Επισιτισμό άρχισαν να «ξεφορτώνουν» το εργατικό δυναμικό με τα λιγότερα δικαιώματα και απαιτήσεις. Τους ελαστικά απασχολούμενους, τους εξτρατζήδες, τους «ορισμένου χρόνου», τους ενοικιαζόμενους. Τους χιλιάδες αυτούς εργαζόμενους του κλάδου, που ενώ απολύονται δεν θεωρούνται απολυμένοι, που δεν έχουν καμιά «απαίτηση» από την επιχείρηση. Που σε αρκετές περιπτώσεις δεν γίνονται καν «βάρος του κράτος», καθώς δεν δικαιούνται Ταμείο Ανεργίας.
Επειτα ξεκίνησαν οι «προτροπές» στο προσωπικό που απέμεινε, τους «αορίστου χρόνου». Να μπουν κανονικές άδειες, να ληφθούν άνευ αποδοχών, να μεταβληθούν οι συμβάσεις σε εκ περιτροπής εργασία, να παραιτηθούν ακόμη ακόμη, καθώς η κατάσταση άρχισε να «σκουραίνει»!!! «Κάτι πρέπει να γίνει, να βάλουμε όλοι πλάτη. Οι ζημιές ήδη συσσωρεύονται! Το παν τώρα είναι να σωθούν οι επιχειρήσεις και οι θέσεις εργασίας. Να βγούμε γρήγορα από την αναπάντεχη κρίση και να επανέλθουμε στην ομαλότητα! Και τότε "δεν χανόμαστε"! Εδώ θα είμαστε να πιάσουμε το νήμα από κει που το αφήσαμε!!!».
Οσα δηλαδή ακούγαμε κατά την περίοδο της κρίσης, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες για το μεγάλο τουριστικό και επισιτιστικό κεφάλαιο, με τις μειώσεις των μισθών και των δικαιωμάτων μας, με απολύσεις, με το ξεκλήρισμα των Ταμείων και της Ασφάλισής μας. Με τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Τα ίδια πάνω - κάτω που επαναλαμβάνονται την τελευταία 7ετία των συνεχόμενων ρεκόρ, προκειμένου να «μην πάρουν τα μυαλά μας αέρα και ζητάμε πολλά». Για να μη θιχτούν τα δισεκατομμύρια έσοδα, που στην πλειοψηφία τους έγιναν κέρδη και νέες επενδύσεις για πολυεθνικούς ομίλους.

Σε στρωμένο έδαφος ο νέος γύρος της εργοδοτικής επίθεσης

Με το ίδιο επιχείρημα και οι εργοδοτικοί - κυβερνητικοί συνδικαλιστές της ηγεσίας της ΓΣΕΕ αλλά και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας του κλάδου, σε επιχειρησιακά σωματεία που παρεμβαίνουν και σε χώρους δουλειάς, έσπευσαν να «βοηθήσουν στη διάσωση του καραβιού», να εξασφαλίσουν ότι οι εργαζόμενοι θα δεχτούν τα μέτρα που σχεδίαζαν οι εργοδότες (άδειες, εκ περιτροπής εργασία κ.λπ.), να βοηθήσουν τους μεγαλοξενοδόχους να προσπεράσουν τον σκόπελο της υπογραφής ΣΣ στα ξενοδοχεία.
Για πολλοστή φορά στα τελευταία χρόνια, οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και τον Επισιτισμό κλήθηκαν να βάλουν σε δεύτερη μοίρα τις δικές τους ανάγκες, τις ανάγκες των παιδιών τους, να θυσιάσουν εισόδημα και δικαιώματα για την «εθνική υπόθεση».
Οι προσπάθειες της μεγαλοεργοδοσίας μέσω του ΣΕΤΕ να παρουσιαστεί ως «Μητέρα Τερέζα» αποτελούν πρόκληση. Λίγες μέρες πριν «χτυπήσει» ο κορονοϊός και ενώ οι προβλέψεις ήταν για ακόμη μια χρονιά ιδιαίτερα αισιόδοξες, οι ξενοδόχοι αρνούνταν να υπογράψουν την κλαδική ΣΣ των ξενοδοχοϋπαλλήλων, αν δεν γίνονταν δεκτές οι απαράδεκτες, πρόσθετες απαιτήσεις τους για παραπέρα μειώσεις στους μισθούς με τον υποκατώτατο στους νεοπροσλαμβανόμενους, για πλήρη κατάργηση του 5ήμερου - 8ωρου, για «σπαστά» ρεπό και άλλα. Τότε οι επιχειρηματίες στην εστίαση, στα μεγάλα catering, στις επισιτιστικές αλυσίδες στην πράξη καταργούσαν την ΣΣ των εργαζομένων στον Επισιτισμό με τη μη εφαρμογή της. Οργίαζαν η μαύρη - ανασφάλιστη εργασία, η μη πληρωμή δεδουλευμένων, η πολυαπασχόληση και τα εργατικά ατυχήματα.
Το ισχυρό επιχείρημα που αξιοποιεί ως διαρκές «μαστίγιο» το κεφάλαιο στον κλάδο είναι πως η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι αντικειμενική. Ο Τουρισμός είναι ευάλωτος. «Νεκρώνει» στο πλαίσιο μιας κρίσης πανδημίας, όπως αυτή. Οπως επίσης πλήττεται από την οικονομική κρίση, από διπλωματικά και πολεμικά επεισόδια, πολέμους κ.λπ. Και μάλιστα επειδή ακριβώς ο Τουρισμός είναι ευάλωτη δραστηριότητα, όπως και η διασκέδαση, το «φαγητό έξω» κ.λπ., ακόμη και σε περίοδο ανάπτυξης και θετικών ρυθμών πρέπει να είμαστε - οι εργαζόμενοι - εγκρατείς.
Πίσω από το επιχείρημα του ευάλωτου χαρακτήρα του κλάδου θέλουν να κρύψουν την πραγματική αιτία που καθιστά τους εργαζόμενους στον Τουρισμό και τον Επισιτισμό ευάλωτους και θύματα όλων αυτών.

Σήμερα μπορούν να βγουν σημαντικά συμπεράσματα

Σ' αυτήν την αρνητική συγκυρία, αλλά και με την πείρα που έχουν συγκεντρώσει οι εργαζόμενοι του κλάδου όλα αυτά τα χρόνια, μπορούν να βγουν σημαντικά συμπεράσματα σχετικά με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Να αποκαλυφθεί ότι ανάπτυξη και κέρδη για τους καπιταλιστές σημαίνει διαρκείς, όλο και πιο επώδυνες συνέπειες για τους εργαζόμενους και τον λαό.
Σε ένα σύστημα που μοχλός της οικονομίας και επίκεντρο δεν θα ήταν το κέρδος του καπιταλιστή, δεν θα έμπαινε το δίλημμα ποιος θα πληρώσει τη χασούρα από την αναστολή της τουριστικής δραστηριότητας (που προφανώς είναι αντικειμενική σε κάθε τέτοια κατάσταση), αλλά προτεραιότητα θα ήταν η διαρκής κάλυψη των αναγκών των εργατικών - λαϊκών οικογενειών στις ιδιαίτερες αυτές συνθήκες.
Δεν θα θυσιάζονταν τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, τα μέτρα προστασίας της υγείας τους επειδή αυτά είναι «κόστος για την επιχείρηση» ή «αρνητική εικόνα».
Σε ένα σύστημα που η Υγεία θα ήταν πραγματικό δικαίωμα και όχι πεδίο κερδοφορίας πολυεθνικών, δεν θα ερχόταν ο λαός αντιμέτωπος με ένα διαλυμένο και απογυμνωμένο δημόσιο σύστημα Υγείας, ανίσχυρο να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις μιας πανδημίας.
Σε ένα σύστημα που ο Τουρισμός και η αναψυχή δεν θα ήταν εμπόρευμα στα χέρια των πολυεθνικών και των μεγαλοεπιχειρηματιών, η δουλειά για τον εργαζόμενο του κλάδου δεν θα εξασφαλιζόταν «όποτε και για όσο έχει ανάγκη η επιχείρηση», δεν θα είχε εποχικό, πόσο μάλλον «ορισμένου χρόνου χαρακτήρα». Οι επισιτιστικές ανάγκες των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζομένων δεν θα καλύπτονταν όταν, όπως και για όσο συμφέρει τον έναν ή τον άλλο καπιταλιστή του κλάδου.

Οργάνωση, διεκδίκηση, αλληλεγγύη!

Σήμερα τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ, μπροστά στις δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις που εξελίσσονται σε βάρος των εργαζομένων του κλάδου και συνολικά του λαού μας, πρωτοστατούμε με κάθε μορφή και τρόπο, ώστε να δυναμώσουν η διεκδίκηση και η πάλη για την προστασία της δημόσιας Υγείας και τα μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας. Για την εξασφάλιση της επιβίωσης κάθε εργατικής - λαϊκής οικογένειας, για την υπεράσπιση των μισθών, των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων μας. Μέσα από τη συμμετοχή μας στα Συνδικάτα και τα σωματεία του κλάδου, οργανώνουμε την υπεράσπιση, την αλληλεγγύη, ώστε κανένας εργαζόμενος να μη μείνει μόνος τη δύσκολη αυτή περίοδο.
Γνωρίζουμε πως για εκατοντάδες συναδέλφους είμαστε αποκούμπι, πως στρέφονται σε εμάς με εμπιστοσύνη και προσδοκίες. Αυτό από μόνο του είναι μια σημαντική κατάκτηση για κάθε μέλος και φίλο του Κόμματος, για το Κόμμα μας συνολικά. Με την ίδια εμπιστοσύνη καλούμε να δυναμώσουν τη συμπόρευσή τους με το ΚΚΕ, τόσο σήμερα όσο και στους αγώνες που θα ακολουθήσουν. Να δυναμώσουν μέσα στο εργατικό κίνημα, στα σωματεία του κλάδου μας οι διεκδικήσεις και η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες μας, σε σύγκρουση με τις απαιτήσεις των μεγαλοεργοδοτών, με τις πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης και των προηγούμενων, με τις λυκοσυμμαχίες των ιμπεριαλιστών ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Να συστρατευτούν με το ΚΚΕ και να γυρίσουν την πλάτη σε όσους προβάλλουν ως μονόδρομο τη σημερινή βαρβαρότητα. Οσους επιχειρούν να ορθώνουν αδιέξοδα στη μόνη ρεαλιστική και αισιόδοξη προοπτική, σε αυτό που ακόμη μια φορά προβάλλει ως αναγκαίο για το σύνολο της εργατικής τάξης και του λαού μας. Την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης.

Μάγδα ΧΑΛΤΣΟΤΑΚΗ
Μέλος της ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΤΕ Επισιτισμού - Τουρισμού

Η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού

LaPresse

Η επιδημία έφερε στην επιφάνεια με νέα δύναμη το κοινωνικό πρόβλημα. Η ατομική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η ιδιοποίηση του κοινωνικού πλούτου, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι σε πλήρη αντίθεση με τις ανάγκες της κοινωνίας και την κοινωνική πρόοδο

Η επιδημία του κορονοϊού θα περάσει. Το ζήτημα είναι να περάσει με τις μικρότερες δυνατές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Και αυτό είναι δυνατόν εάν παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Λύσεις υπάρχουν, μέσα υπάρχουν. Είναι πριν απ' όλα θέμα ευθύνης των κρατικών αρχών και της κυβέρνησης. Εχει διαμορφωθεί ένα κλίμα μαχητικής πίεσης προς την κυβέρνηση, για πιο ουσιαστικά και δραστήρια μέτρα στις κύριες κατευθύνσεις. Πρέπει να συνεχιστεί αμείωτα αυτή η πίεση προς την κυβέρνηση, καθώς και η λαϊκή επαγρύπνηση. Στο τέλος σε κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα γίνει απολογισμός. Θα καταγραφούν συνολικά αποτελέσματα και συμπεράσματα.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι σε ποιο βαθμό θα βγουν, μέσα απ' όλη αυτήν την περιπέτεια, ενισχυμένες η κοινωνική συνείδηση και η ευθύνη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, των γυναικών και των παιδιών τους, για το αύριο, για το μέλλον τους.

Η επιδημία έφερε στην επιφάνεια με νέα δύναμη το κοινωνικό πρόβλημα. Η ατομική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η ιδιοποίηση του κοινωνικού πλούτου, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι σε πλήρη αντίθεση με τις ανάγκες της κοινωνίας και την κοινωνική πρόοδο. Είναι παράγοντες που προκαλούν μεγάλες και ανεπίστρεπτες καταστροφές σε όλα τα επίπεδα. Είναι εμπόδιο στην κοινωνική πρόοδο.

Δεν συμβιβάζονται, δεν μπορούν να συνυπάρχουν τα προνόμια των λίγων με τα συμφέροντα των πολλών, χωρίς βαριές κοινωνικές συνέπειες. Συνέπειες που, επαναλαμβάνουμε, αποκτούν σε πολλές περιπτώσεις ανεπίστρεπτο καταστροφικό χαρακτήρα. Τέτοια παραδείγματα είναι οι κυκλικές καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις, οι πόλεμοι, η τάση προς σχετική και απόλυτη φτωχοποίηση των εργατικών και λαϊκών μαζών, η καταστροφή στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία κ.ά.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ραγδαία ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων συνοδεύεται από τη θεωρία και την πρακτική της καθολικής σχεδόν ιδιωτικοποίησης των πάντων ως αναγκαιότητας. Δηλαδή, η επέκταση της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου σε κάθε ανθρώπινη ανάγκη και δραστηριότητα.
Στον καπιταλισμό όλα γίνονται εμπόρευμα. Τίποτα δεν μένει έξω από τη σφαίρα δράσης του. Είναι νόμος της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Δεν αλλάζει, δεν τροποποιείται κι όταν ακόμα προκαλεί ανεπανόρθωτες καταστροφές. Γι' αυτό είναι φλυαρίες όσα ακούγονται για διορθώσεις, για ΣΔΙΤ κ.ά. Οι καπιταλιστές θα πουλήσουν ακόμα και το σαπούνι και το σκοινί με τα οποία θα κρεμαστούν.
Η επιδημία που περνάει σήμερα ο κόσμος είναι ένα ακόμη επεισόδιο, που πρέπει να προβληματίσει βαθιά κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο.
Δεν πρέπει να μας παρασύρουν τα μεγάλα λόγια που ακούγονται για την προστασία της υγείας του λαού, ακόμα και τα όποια μέτρα παίρνονται αναγκαστικά για την αναχαίτιση και αντιμετώπιση της πανδημίας.
Δεν αμφισβητούμε την ευαισθησία, τις καλές προθέσεις, την πραγματική ανησυχία αστών παραγόντων, ηγετών, επιστημόνων, οργανισμών κ.ά. Οι ευαισθησίες όμως και οι όποιες καλές προθέσεις ανατρέπονται και τσακίζονται στις μυλόπετρες των νόμων λειτουργίας του καπιταλισμού.

Ας πάρουμε το επίκαιρο παράδειγμα της υγείας του λαού, που απειλείται με την πανδημία του κορονοϊού. Η υγεία των ανθρώπων, ως αποτέλεσμα της εξέλιξης του πολιτισμού, έχει αποκτήσει υψηλή θέση στις προτεραιότητες των αναγκών τους. Σήμερα όλοι σχεδόν, σε σύγκριση με δεκαετίες πριν, θεωρούν πρωταρχική ανάγκη να φροντίζουν την υγεία των οικογενειών τους. Δεν θεωρούν πολυτέλεια την προληπτική ιατρική, την ξεκούραση κ.ά.

Η τάση αυτή ενισχύεται και στηρίζεται από την εντυπωσιακή πρόοδο της ιατρικής επιστήμης και έρευνας, της φαρμακοβιομηχανίας, τη μαζική παραγωγή σύγχρονων μηχανημάτων και μέσων κ.ά. Η τάση αυτή έχει επίσης ενισχυθεί από τα τεράστια επιτεύγματα του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα, όπου η υγεία όλου του λαού ήταν μια από τις βασικές προτεραιότητες και η κατεξοχήν εκδήλωση του βαθιού ανθρωπισμού της εργατικής εξουσίας.
Πώς αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός αυτήν την ανάγκη; Τρίβει τα χέρια του και ακονίζει τα δόντια του μαζί, από την απληστία της απόκτησης πρόσθετων κερδών. Βλέπει αυτήν τη ζωτική ανάγκη των ανθρώπων για τη φροντίδα της υγείας του ως μια ακόμη πηγή κερδοφορίας.
Μετατρέπει και αυτήν την ανθρώπινη ανάγκη σε εμπόρευμα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες και το κοινωνικό κόστος. Αυτή η αντίληψη είναι κυρίαρχη. Μάλιστα, θεωρείται από τα επιτελεία των καπιταλιστών ως ένας από τους πιο κερδοφόρους τομείς για επενδύσεις συσσωρευμένων και αναξιοποίητων κεφαλαίων.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι εφοπλιστές, έμποροι οπλικών συστημάτων, άλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες δημιούργησαν ή έγιναν μέτοχοι επιχειρήσεων στον τομέα της Υγείας. Ούτε είναι τυχαία η τεράστια συγκέντρωση κεφαλαίου στον τομέα της Υγείας. Και βέβαια δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, αλλά στυγνοί εκμεταλλευτές και κερδοσκόποι. Η κερδοφορία που σημειώνουν, τους κάνει αφάνταστα επιθετικούς. Ούτε είναι παράξενο ότι σχεδιάζουν διαρκώς την επέκτασή τους σε όποια κρατική δομή Υγείας υπάρχει. Ηδη κυριαρχούν σχεδόν καθολικά σε πολύ ευαίσθητους τομείς, που αφορούν τη μητρότητα και το παιδί. Πιέζουν και απαιτούν τον περιορισμό του δημόσιου τομέα Υγείας και διεκδικούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο, άμεσα είτε μέσω ΣΔΙΤ.
Με λίγα λόγια, έχουν διαμορφωθεί τεράστια συμφέροντα και έχουν αναπτυχθεί μια ισχυρότατη καπιταλιστική βιομηχανία και μεγάλες επιχειρήσεις, που διεκδικούν μεθοδικά με στρατηγικό σχέδιο την επέκταση των συμφερόντων τους. Τη μαζική και ληστρική εκμετάλλευση της ανάγκης του λαού για την προστασία της υγείας του. Μέρος της στρατηγικής τους είναι και ο τομέας Εκπαίδευσης και Ερευνας. Ετσι λοιπόν αντιστρατεύονται και πολεμούν κάθε σχέδιο ή προσπάθεια βελτίωσης των συστημάτων Υγείας.
Από τη σκοπιά αυτή όποιες ευαισθησίες σήμερα εκδηλώνονται από κυβερνητικές ή κρατικές αρχές για την προστασία της δημόσιας υγείας δεν πρέπει να παρασύρουν εργατικά και λαϊκά στρώματα, το μάχιμο ιατρικό δυναμικό, το φοιτητικό κόσμο σε ιατρικές σχολές κ.λπ. ότι θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, όταν περάσει αυτή η λαίλαπα. Προσωρινά και μόνο θα σταματήσει το σχέδιο επέλασης των καπιταλιστών, σε βάρος του όποιου δημόσιου συστήματος Υγείας και όχι μόνο.
Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να υποφέρουν και θα πληρώνουν ακριβά τις συνέπειες, με σοβαρές και ανεπανόρθωτες βλάβες στα δικαιώματά τους, στο βιοτικό τους επίπεδο, στη ζωή τους, στην υγεία τους. Σε τελευταία ανάλυση, αποκαλύπτεται σήμερα ακόμα πιο πολύ, σε όλο του το μεγαλείο, το γεγονός ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι μόνο σε πλήρη αντίθεση με τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά και μεγάλη απειλή για τη ζωή και την υγεία τους.

Με το τέλος της επιδημίας θα γίνει ο απολογισμός, θα βγουν συμπεράσματα. Το μεγάλο όμως συμπέρασμα που πρέπει να βγει είναι η ανάγκη να ξεσηκωθεί ένα μεγάλο και απαιτητικό κίνημα για ουσιαστικές αλλαγές και ανατροπές. Κίνημα που θα αναδείξει τις πραγματικές ανάγκες και δυνατότητες για ένα σύγχρονο σύστημα Υγείας, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν για το λαό και τους όρους για την επιβολή του. Είναι ένα μεγάλο ταξικό μέτωπο.

Το ΚΚΕ έχει επεξεργασμένο σχέδιο και είναι το μόνο κόμμα που έχει επιστημονικά ολοκληρωμένη αντίληψη. Ολα τα άλλα κόμματα είναι μπλεγμένα στα πλοκάμια του κεφαλαίου. Είναι το μόνο κόμμα που είναι κάθετα και οριζόντια αντίθετο στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας. Είναι το μόνο κόμμα που έχει ολοκληρωμένο, επεξεργασμένο σχέδιο για την οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ως του θεμέλιου για ένα σύγχρονο σύστημα, με άξονα την πρόληψη, εκεί όπου ακριβώς ζει, εργάζεται, εκπαιδεύεται, αθλείται και γενικά εκεί που δραστηριοποιείται ο πληθυσμός. Στις γραμμές του Κόμματος υπάρχει αξιόλογο, έμπειρο, επιστημονικά συγκροτημένο, με υψηλό ήθος και κύρος ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που σήμερα με χιλιάδες άλλους συναδέλφους του δίνει σκληρό αγώνα στα νοσοκομεία, και αύριο, όταν καταλαγιάσει ο πόλεμος με τον κορονοϊό, θα φωτίσει πιο ολοκληρωμένα αυτήν την ανάγκη, αξιολογώντας τις πρόσφατες εξελίξεις και εμπειρίες, διεθνείς και εγχώριες.
Σήμερα, από καλύτερες θέσεις, ο λαός μας μπορεί να συνειδητοποιήσει τις ευθύνες για τις τύχες του και να εμπιστευτεί το ΚΚΕ στον αγώνα για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες.

Οι ΗΠΑ πιέζουν άλλες χώρες να αρνηθούν την ιατρική βοήθεια της Κούβας!

Η πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αβάνα πιέζει τις χώρες που σήμερα λαμβάνουν κουβανική ιατρική συνεργασία να απορρίψουν αυτή τη βοήθεια, παρά την πανδημία Covid-19.

Αυτό δείχνει ένα μήνυμα Twitter της διπλωματικής αντιπροσωπείας των ΗΠΑ στην Κούβα, όταν από την Αβάνα φεύγουν υγειονομικές μπριγάδες σε διάφορα έθνη για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του νέου κορονοϊού.

«Η Κούβα προσφέρει τις διεθνείς ιατρικές αποστολές της σε όσους έχουν πληγεί από τον Covid-19 μόνο για να ανακτήσει τα χρήματα που έχασε όταν οι χώρες σταμάτησαν να συμμετέχουν στο καταχρηστικό πρόγραμμα», λέει το κείμενο.

«Οι χώρες υποδοχής που αναζητούν βοήθεια από την Κούβα για τον Covid-19 οφείλουν να εξετάσουν τις συμφωνίες και να τερματίσουν τις εργατικές παραβάσεις», προσθέτει.

«Είναι εξοργιστικό», δήλωσε στο πρακτορείο Prensa Latina η νοσηλεύτρια Μέρι Νιέβες, η οποία έχει υπηρετήσει σε διεθνιστικές αποστολές σε πολλές χώρες.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν τον αποκλεισμό κατά της Κούβας εν καιρώ πανδημίας, αλλά θέλουν επίσης να αρνηθούν σε άλλους λαούς τη βοήθεια του υγειονομικού προσωπικού μας», πρόσθεσε.

Η ειδικός είπε ότι είναι παράδοξο το γεγονός ότι η χώρα που θεωρείται η πιο ισχυρή στον πλανήτη να είναι μία από αυτές που λιγότερο συνεργάζονται με άλλα έθνη που έχουν ανάγκη. 

Το μήνυμα της πρεσβείας των ΗΠΑ, το οποίο έχει εισπράξει μεγάλη κατακραυγή στα κοινωνικά δίκτυα, εστάλη όταν το νησί συμμετέχει στην μάχη κατά του Covid-19 στην Κίνα, τη Νικαράγουα, την Βενεζουέλα, το Σουρινάμ, τη Γρενάδα, την Τζαμάικα, τη Μπελίζ και την Ιταλία.

Επίσης, όταν η πανδημία μαστίζει τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, που δείχνουν να γίνονται το επίκεντρο της εξάπλωσης της νόσου.

Την προηγούμενη ημέρα ο πρωθυπουργός της Ντομίνικα, Ρούσβελτ Σκερίτ, στη σελίδα του στο Facebook, ευχαρίστησε για τη βοήθεια της Κούβας και ανακοίνωσε την άφιξη μιας υγειονομικής αποστολής που θα ενσωματωθεί στην μπριγάδα κουβανών γιατρών που εργάζονται σε αυτό το νησί της Καραϊβικής.

«Θέλω να εκφράσω τις ειλικρινείς ευχαριστίες μου προς την κυβέρνηση και το λαό της Δημοκρατίας της Κούβας, γιατί δείχνουν για άλλη μια φορά αλληλεγγύη προς τη χώρα μας. Πάντα έλεγα ότι ξέρεις ποιοι είναι οι φίλοι σου σε δύσκολους καιρούς», έγραψε ο αρχηγός του κράτους.

Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος της Βραζιλίας Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο Μιγέλ Ντίας Κανέλ, στην οποία συγχαίρει τον λαό, και ιδιαίτερα τους κουβανούς επιστήμονες και επαγγελματίες στον τομέα της υγείας, για την αλληλεγγύη τους με άλλα έθνη του κόσμου.

«Είναι σε κρίσιμες στιγμές που μαθαίνουμε τους πραγματικά μεγάλους. Και αυτές τις ώρες ο λαός αυτού του νησιού πάντα γιγαντώνεται απέναντι στον κόσμο, έγραψε ο Λούλα.

«Η ενεργή, μαχητική και επαναστατική αλληλεγγύη της Κούβας έγινε ήδη φανερή σε διάφορα μέρη του πλανήτη, περήφανη και κυρίαρχη απάντηση σε εκείνους που προσπαθούν να επιβάλουν τον οικονομικό αποκλεισμό και την πολιτική απομόνωση», τόνισε ο βραζιλιάνος πολιτικός.

Ένας άλλος πρώην πρόεδρος, ο Ραφαέλ Κορέα του Εκουαδόρ, ανήρτησε στον λογαριασμό του στο Twitter μήνυμα, στο οποίο συγκρίνει ότι ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν στρατιωτικές επεμβάσεις στον κόσμο, το μικρό νησί της Καραϊβικής στέλνει σωτήρες της ζωής.

Να θυσιαστούν οι γέροι για να σωθεί η οικονομία προτρέπει ο ρεπουμπλικάνος αντικυβερνήτης του Τέξας

Κατιούσα

Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ πιέζει ώστε η καραντίνα να κρατήσει όσο το δυνατόν λιγότερο, ρεπουμπλικάνοι αξιωματούχοι προσπαθούν να περάσουν στο κοινό τους την ιδέα της “αυτοθυσίας” των μεγαλύτερων γενεών προς όφελος των νέων, ώστε να “μην καταρρεύσει η οικονομία”, δηλαδή τα κέρδη των καπιταλιστών. Σε χθεσινή εμφάνισή του στο γνωστό συντηρητικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, ο 69χρονος αντικυβερνήτης του Τέξας, παραδοσιακού κάστρου των Ρεπουμπλικανών εδώ και δεκαετίες, Νταν Πάτρικ δήλωσε έτοιμος να θυσιαστεί, αν είναι να διασωθεί ο “αμερικανικός τρόπος ζωής” για τα παιδιά και τα εγγόνια του, καλώντας όλους τους συνομήλικούς του και γηραιότερους να πράξουν το ίδιο.
¨Το μήνυμά μου είναι, ας γυρίσουμε στη δουλειά, ας γυρίσουμε στη ζωή, ας φερθούμε έξυπνα και όσοι από εμάς είμαστε πάνω από 70, θα φροντίσουμε τους εαυτούς μας”, δήλωσε ο Νταν Πάτρικ, προσθέτοντας πως “δεν πρέπει να θυσιάσουμε τη χώρα”.
Απευθυνόμενος στον παρουσιαστεί, υποστήριξε πως κανείς δεν τον ρώτησε αν “ως ηλικιωμένος πολίτης, θες να ρισκάρεις την επιβίωσή σου με αντάλλαγμα να κρατήσεις την Αμερική ως την Αμερική που όλοι αγαπούν για τα παιδιά και τα εγγόνια σου; Αν αυτό είναι το αντάλλαγμα, εγώ είμαι μέσα”.

Προσπάθησε μάλιστα να παρουσιάσει αυτό τον κυνισμό περίπου ως αξιέπαινη πράξη, λέγοντας: “Αυτό δε με κάνει ευγενή ή γενναίο ή οτιδήποτε τέτοιο. Απλά νομίζω πως υπάρχουν πολλοί παππούδες στη χώρα σαν εμένα”, ισχυριζόμενος ότι αυτές τις μέρες μίλησε “με εκατοντάδες ανθρώπους, που λένε περίπου το ίδιο πράγμα. Ας μη χάσουμε όλη τη χώρα μας. Έχουμε οικονομική κατάρρευση”. Δήλωσε πως οι δηλώσεις Τραμπ που θεωρούν χειρότερα τα μέτρα από τον ίδιο τον ιό “αναπτέρωσαν την καρδιά του”, κι αναπαρήγαγε τη θεωρία πως “όπως είπε ο πρόεδρος, η θνησιμότητα είναι τόσο χαμηλή. Πρέπει να κλείσουμε όλη τη χώρα γι’ αυτό. Νομίζω πως μπορούμε να γυρίσουμε στη δουλειά”.
Ο παππούς έξι εγγονών πρόσθεσε πως “θα κάνει ό,τι μπορεί για να ζήσει”, αλλά “αν αρρωστήσω θα δοκιμάσω να γίνω καλύτερα, αν δε γίνω, δεν έγινα”.

Κορονοϊός: Υβριδικός ή Βιολογικός πόλεμος

26 Μαρ 2020 | 07:13

Μάσκα Στρατιωτική

Άρθρο του Μιχάλη Σοφικίτη, Ταξίαρχος (ΠΖ) ε.α.
Μεταξύ των δύο πολέμων δεν προκύπτουν ομοιότητες, αφού ο υβριδικός έχει πολλαπλά χαρακτηριστικά, ενώ ο βιολογικός συγκεκριμένα. Ο κορονοϊός φέρει τα χαρακτηριστικά του βιολογικού, όμως, οι επιπτώσεις του πλησιάζουν αυτά του υβριδικού πολέμου. Καθώς δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα στην παγκόσμια αλυσίδα, έτσι και οι πόλεμοι γίνονται κάθε φορά για την επικυριαρχία των παγκόσμιων ελίτ. Η βαρβαρότητα και η βουλιμία της κερδοφορίας των εκμεταλλευτών των λαών δε σταματούν, αλλά μεγαλώνουν.

Υβριδικός πόλεμος

Ο Υβριδικός πόλεμος αναφέρεται στον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη και το μόνο που αλλάζει στο χρόνο είναι η ταχύτητα και η έντασή του. Λόγω της πολυπλοκότητας του ορισμού, απλοποιημένα είναι τα εξής: η σύζευξη πολλών και διαφορετικών δρώντων μεθόδων και μέσων στο πεδίο της μάχης, η οποία έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά: α) συνδυασμό λειτουργιών, β) ταυτόχρονη δράση, γ) συγχώνευση, δ) εγκληματικότητα και ε) άλλα χαρακτηριστικά (όχι σημαντικά). Μερικά ιστορικά παραδείγματα πολέμων, όπου εμπλέκονται πολλαπλές δυνάμεις, σύνθετες δράσεις και λειτουργίες: α) Ισραήλ και Λιβάνου το 2006, β) Κριμαίας το 2014, γ) Συρίας 2011 που ακόμη μαίνεται κ.λπ.

Βιολογικός πόλεμος

Ο Βιολογικός πόλεμος είναι πιο συγκεκριμένος. Χρησιμοποιεί ζώντες παθογόνους μικροοργανισμούς ή παράγωγα αυτών, όπως έντομα, μικρόβια, φονικούς ιούς, βακτήρια κ.λπ. για να προκαλέσει με νέες ασθένειες το θάνατο ανυπεράσπιστων αμάχων. Διακρίνεται σε τρία επίπεδα: α) χρησιμοποίηση παθογόνων οργανισμών με σκοπό το θάνατο και την εξασθένηση των γραμμών των αντιπάλων, β) χρησιμοποίηση των παραπάνω οργανισμών για προσβολή μεγαλύτερου θεάτρου επιχειρήσεων π.χ. Άγγλοι αποικιστές στην Αμερική έδιναν κουβέρτες με ευλογιά στους Ινδιάνους, γ) εξαπολύονται μεταλλαγμένοι και απλοποιημένοι ιοί με συμβατικά όπλα, π.χ. διηπειρωτικοί πύραυλοι, βόμβες κ.α. Ανεξέλεγκτοι βιολογικοί παράγοντες έπλητταν πάντα τον άνθρωπο, ωστόσο, η μυστική ιστορία τους έχει ρίζες βαθιά στο χρόνο.
Από τον 20ο αιώνα, όμως, συνειδητά οι άνθρωποι καλλιεργούν και επεξεργάζονται τους βιολογικούς παράγοντες με σκοπό να τους χρησιμοποιήσουν ως πολεμικά όπλα. Η ανάπτυξη αυτών των όπλων ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου και μετά στα πεδία των μαχών. Χρησιμοποιήθηκαν από τους Ιάπωνες, Γερμανούς, Άγγλους, Ρώσους, Αμερικάνους κ.α. Παρά, όμως, την απαγόρευσή τους με τη συνθήκη του 1972, τα βιολογικά όπλα εξακολουθούν να παραμένουν μια αόρατη απειλή πάνω από τον παγκόσμιο ορίζοντα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 100 χώρες στον κόσμο έχουν την τεχνολογική δυνατότητα να αναπτύξουν βιολογικά όπλα. Αυτά θεωρούνται πιο φθηνά και εύκολα στην παρασκευή σε σχέση με τα πυρηνικά όπλα.

Η πανδημία του νέου κορονοϊού και η ύφεση

Μόλις ο κορονοϊός εκδηλώθηκε στην Κίνα, σε πολλές χώρες ξεκίνησαν διάφορες θεωρίες και φήμες για την πατρότητα του νέου ιού ανάμεσα σε Αμερική και Κίνα. Στη διαπάλη αυτή είναι νωρίς να πει κανείς με βεβαιότητα ποιος έχει δίκιο. Το μόνο σίγουρο είναι η κατάρρευση του αφηγήματος για την επιστροφή της καπιταλιστικής  οικονομίας στην «κανονικότητα». Η ταξική κατεύθυνσή της είναι γνωστή και είναι υπέρ της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η αντιμετώπιση των κρίσεων με φιλολαϊκή προσέγγιση και η κάλυψη στοιχειωδών ανθρωπίνων αναγκών, τους αφήνει αδιάφορους.
Το πέρασμα της πανδημίας αναμένεται να φέρει μεγαλύτερη ύφεση στην αναιμική οικονομία των καπιταλιστικών κρατών και αυτά θα μεταφέρουν στις πλάτες των λαών τους το κόστος της δικής τους κρίσης. Πολλοί εκτιμούν ότι θα οδηγηθούμε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η παλιά παγκόσμια τάξη θα καταρρεύσει, ανοίγοντας δρόμους για νέα αναδιάταξη, με νέους μεγάλους ανταγωνισμούς, με νέους πολέμους και αιματοχυσίες. Οι συνεχείς κρίσεις δείχνουν ότι το καπιταλιστικό σύστημα νοσεί, τα συστήματα υγείας αδυνατούν να ανταποκριθούν επαρκώς, υπάρχει αναρχία στην καπιταλιστική παραγωγή με έλλειψη βασικών αγαθών κ.τ.λ. Εκατομμύρια άνθρωποι το επόμενο διάστημα θα χάσουν τη δουλειά τους και γνωρίζουν καλά ότι αυτοί θα σηκώσουν το βάρος της νέας κρίσης με τα ελάχιστα έως και μηδενικά έσοδά τους.

Θα βγούμε πιο οργανωμένοι, πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί

Συνάδελφοι να μη μας κυριέψει ο φόβος, η απογοήτευση, η απελπισία, να διεκδικήσουμε όσα μας παίρνουν, να μην αφήσουμε να κατεδαφίσουν τα λαϊκά και ατομικά μας δικαιώματα, με αφορμή την πανδημία. Από τη μάχη αυτή θα βγούμε πιο οργανωμένοι, πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί.
Δείχνουμε αλληλεγγύη, προσέχουμε, φοράμε τις μάσκες, αλλά δε σιωπούμε.
Καλή δύναμη σε όλους.

Το DIY και η χειροτεχνία ως “λύση” ενάντια στον κορονοϊό – “Δεν έχουμε χειρουργικές μάσκες, μας ζήτησαν να φτιάξουμε χάρτινες ή υφασμάτινες!”

Κατιούσα

Έχετε ακούσει σίγουρα από διάφορα στόματα ότι η υγειονομική κρίση μπορεί να εξελιχθεί σε ευκαιρία, δε φανταζόσασταν όμως ότι μπορεί να γίνει μια ευκαιρία για τους υγειονομικούς να εξασκήσουν το πρωτόβουλο πνεύμα τους, τη δημιουργικότητά τους και το ταλέντο τους στη χειροτεχνία…
Δυστυχώς, είμαστε αναγκασμένοι να το ρίχνουμε στην πλάκα, γιατί η ανευθυνότητα των υπεύθυνων και οι ελλείψεις είναι τόσο τραγικές που δυσκολεύεται να τις πιστέψει κανείς. Διαβάστε την καταγγελία που έλαβε σήμερα η ΟΕΝΓΕ, η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών.

Σας ενημερώνουμε ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας, παρά τις καθημερινές υποσχέσεις για προμήθεια υλικού, έχουμε έλλειψη ειδικού εξοπλισμού για covid19 (ειδικές στολές, γυαλιά, μάσκες FFP3), και δυστυχώς από χθες έχουμε και έλλειψη από χειρουργικές μάσκες (δεν έχουμε ούτε για τις χειρουργικές επεμβάσεις). Ζητήθηκε από το προσωπικό να κατασκευάσει χάρτινες ή υφασμάτινες!!!
Περιμένουμε τον covid19, ράβοντας μάσκες…

Και όλα αυτά, την ίδια μέρα που ο πρωθυπουργός προήγαγε τους υγειονομικούς -τους ήρωες με τις πράσινες και άσπρες μπλούζε- σε… σύγχρονους οπλαρχηγούς, που έχουν ξεμείνει όμως από βόλια. Πάλι καλά που δεν συνέπεσε η κρίση με την 28η Οκτωβρίου για να καλέσει τις νοικοκυρές να ράψουν μόνες τους αυτοσχέδιες μάσκες, για να τις στείλει στο μέτωπο…

Τώρα Λογαριαζόμαστε... Μετά θα είναι αργά...

Τις τελευταίες ώρες στα δημοφιλή hashtags του twitter είναι ένα που αναφέρει #ΜεταΘαΛογαριαστουμε. Εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ποιος μηχανισμός το προωθεί. Πρόκειται για ένα πλέγμα ΜΜΕ, λογαριασμών και «προσωπικοτήτων» από τον ΣΥΡΙΖΑ... Αλήθεια, ποιος αφήνει κάτι για μετά όταν η ανάγκη είναι ΤΩΡΑ;
ΤΩΡΑ λείπουν Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) από το δημόσιο σύστημα Υγείας. Αντί για 3.500 ΜΕΘ που σύμφωνα με τον ΠΟΥ θα έπρεπε να λειτουργούν, τώρα λειτουργούν 650. Η «δημιουργική στατιστική» και οι διακηρύξεις περί «θωρακισμένου συστήματος Υγείας», από τον υπουργό Υγείας και την κυβέρνηση, καταρρέουν μπροστά στην πραγματικότητα.
ΤΩΡΑ η κυβέρνηση πρέπει να εξοπλίσει με μέτρα ατομικής προστασίας και υγιεινής το υγειονομικό προσωπικό. Προς το παρόν βέβαια το υπουργείο Υγείας δεν δέχεται καν να συναντήσει και να συζητήσει με τους νοσοκομειακούς γιατρούς.
ΤΩΡΑ λειτουργούν σχεδόν 350 ΜΕΘ σε ιδιωτικές μονάδες Υγείας που ακόμα, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, δεν έχουν επιταχτεί από την κυβέρνηση της ΝΔ. Κάτι για το οποίο ούτε να ψελλίσει ο ΣΥΡΙΖΑ... Πάει κι αυτό για «μετά» μάλλον...

***

ΤΩΡΑ λείπουν χιλιάδες γιατροί, υγειονομικό προσωπικό από τα νοσοκομεία που πρέπει άμεσα να προσληφθούν.
ΤΩΡΑ απαιτείται όλοι οι γιατροί, οι ιδιώτες, μαζί με τους τελειόφοιτους της Ιατρικής και της Νοσηλευτικής, να ριχτούν στη μάχη για να σώσουν το λαό.
ΤΩΡΑ απαιτείται προστασία των εργαζομένων από το ξεσάλωμα της εργοδοσίας, που βρίσκει την ευκαιρία να ξηλώσει ό,τι δικαίωμα έμεινε όρθιο από την επίθεση κυβερνήσεων, ΕΕ, μεγάλου κεφαλαίου.
ΤΩΡΑ είναι η ώρα να αναδειχθεί η κρατική ευθύνη για την προστασία του συνόλου του λαού, χωρίς την οποία το κάλεσμα να πάρει ο καθένας ατομικά μέτρα προστασίας είναι κενό γράμμα.
ΤΩΡΑ πρέπει να μπει φρένο στην προσπάθεια κυβέρνησης, ΜΜΕ και αστικών κομμάτων, επικαλούμενοι την «ανευθυνότητα» και τις άσκοπες μετακινήσεις ορισμένων, να κρύψουν τη γύμνια του δημοσίου συστήματος Υγείας, τις ελλείψεις.
ΤΩΡΑ πρέπει να δυναμώσει παντού η φωνή που λέει ότι η ΥΓΕΙΑ δεν πρέπει να είναι εμπόρευμα!
ΤΩΡΑ πρέπει να μπει τέλος στα δύο μέτρα και δύο σταθμά της κυβέρνησης, που από τη μία ανακοινώνει απαγόρευση της κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση του συγχρωτισμού, από την άλλη όμως κάνει τα στραβά μάτια στο συνωστισμό σε μεγάλους εργασιακούς χώρους, που λειτουργούν χωρίς να λαμβάνεται κανένα μέτρο προστασίας των εργαζομένων, απλά γιατί δεν πρέπει να λείψει ούτε ευρώ από τους λογαριασμούς των μετόχων.

***

ΤΩΡΑ να γίνει στάση ζωής και αντιμετώπισης των δύσκολων συνθηκών η αλληλεγγύη, το «ένας για όλους και όλοι για έναν».
ΤΩΡΑ πρέπει να αναδειχθεί ότι το «μεγαλείο» του σημερινού, καπιταλιστικού συστήματος αποκαλύπτεται στους σκληρούς ανταγωνισμούς για το εμβόλιο και τη θεραπεία από τον κορονοϊό, που κριτήριο έχουν το ποιος θα πατεντάρει και θα καβατζώσει την κερδοφορία και όχι το πώς τελικά θα σωθούν οι λαοί από την πανδημία.
Δεν θα λογαριαστούμε μετά. Αν τώρα επικρατήσει η λογική «ας μπουν σε καραντίνα οι διεκδικήσεις και μετά την πανδημία βλέπουμε...», αύριο θα είναι πολύ αργά, πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα για όλους εμάς που δεν θέλουμε ούτε να ξεχάσουμε, ούτε να συγχωρήσουμε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λογαριάστηκε 4,5 χρόνια. Αλλά όχι με το κεφάλαιο. Αυτό το υπηρέτησε. Λογαριάστηκε με το λαό και άνοιξε κι άλλους λογαριασμούς μαζί του. Δεν ξανάνοιξε τα νοσοκομεία που είχαν κλείσει, ενίσχυσε την επιχειρηματική δράση στην Υγεία με την πολιτική του, δεν έκανε τις αναγκαίες προσλήψεις στο δημόσιο σύστημα Υγείας, το οποίο και πριν από την πανδημία λειτουργούσε στο όριο...
Λογαριαζόμαστε όλοι για όλα ΤΩΡΑ. Και αυτοί που λένε ότι «τώρα δεν είναι ώρα για αυτά», αργά ή γρήγορα θα καταλάβουν πως όταν λέμε ότι λογαριαζόμαστε με το σύστημα εννοούμε και τις πολιτικές δυνάμεις που προωθούν αυτή τη λογική.
Τα λόγια φτάνουν. Στην πράξη κρινόμαστε όλοι. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ με πράξεις στέκονται δίπλα στην αγωνία και τα προβλήματα των εργαζομένων, διεκδικώντας, απαιτώντας, σπάζοντας τη σιγή ασυρμάτου που θέλει να επιβάλει το σύστημα.
ΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΙ. ΟΧΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ! ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΩΡΑ... ΟΧΙ ΜΕΤΑ...

Ρ.

Αντεργατικό όργιο

Ενα όργιο απολύσεων, αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις, εργοδοτικών εκβιασμών και απειλών βρίσκεται αυτήν την ώρα σε εξέλιξη σε χιλιάδες χώρους δουλειάς, στο έδαφος των μέτρων που ανακοινώνει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις από τον κορονοϊό.
Εχοντας τα χέρια λυμένα από τις ΠΝΠ της κυβέρνησης, οι εργοδότες ανακοινώνουν στους εργαζόμενους μονομερείς αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, στα ωράρια, στις συμβάσεις. Προχωρούν σε απολύσεις χιλιάδων συμβασιούχων και εκβιάζουν για απλήρωτες υπερωρίες, αξιοποιώντας και την αναστολή ακόμα και αυτών των υποτυπωδών ελέγχων που έκανε μέχρι τώρα η Επιθεώρηση Εργασίας.
Η κατάσταση στους χώρους δουλειάς γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη μετά τις προχτεσινές ανακοινώσεις του υπουργού Εργασίας, ότι αυτά τα μέτρα δεν είναι και τόσο «έκτακτα», όπως παρουσιάζονται έως τώρα, και ότι θα επεκταθούν σε άγνωστο χρόνο, μέχρι να «ορθοποδήσει» η οικονομία μετά την πανδημία.
Αυτό πρακτικά σημαίνει μία άλλη, ακόμα χειρότερη πραγματικότητα για εκατομμύρια εργαζόμενους, στο έδαφος των αντεργατικών νόμων που έχουν ψηφιστεί μέχρι σήμερα, κυρίως την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, οι οποίοι ενισχύονται τώρα με τα μέτρα για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, που μόνο έκτακτα δεν είναι, και στα χέρια της εργοδοσίας και του κράτους της αποδεικνύονται πολυεργαλείο για κάθε χρήση.
Το παράδειγμα με τις εκατοντάδες απολύσεις σε εταιρεία επίγειας εξυπηρέτησης στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» είναι αποκαλυπτικό. Εκατοντάδες συμβασιούχοι εργαζόμενοι πετιούνται στην ανεργία μέσα σε μία νύχτα, επειδή καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για την προστασία τους από τις ΠΝΠ της κυβέρνησης.
Αλλά και στους μόνιμους εργαζόμενους η εργοδοσία επιβάλλει μονομερώς την εκ περιτροπής εργασία ή και αλλαγές στα ωράρια, που αν κάποιος αρνηθεί, θα βρεθεί την επομένη χωρίς δουλειά και το πιθανότερο χωρίς καν αποζημίωση, αφού η μη αποδοχή των νέων όρων που επιβάλλουν οι ΠΝΠ ισοδυναμεί στην πραγματικότητα με παραίτηση.
Η κυβέρνηση, που ανακοινώνει τον έναν μετά τον άλλον τους περιορισμούς στην κυκλοφορία και βάζει σε καραντίνα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, δίνει το ελεύθερο και αφήνει χωρίς κανέναν περιορισμό τους επιχειρηματικούς ομίλους να φορτώσουν στους εργαζόμενους τις συνέπειες από τα μέτρα για τη διαχείριση της επιδημίας.
Οπως στην περίοδο της κρίσης, έτσι και τώρα, τα μέτρα που ανακοινώνει ισοδυναμούν με «μνημόνια» για τη στήριξη των ομίλων, σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Από την άλλη, με τα 800 ευρώ που διαφημίζει ως μέτρο στήριξης των εργαζομένων, εξαιρεί χιλιάδες με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ή ακόμα και εργαζόμενους που η εργοδοσία θα υποχρεώσει σε παραίτηση, παρακάμπτοντας τη διάτρητη «ρήτρα απολύσεων».
Η αντεργατική νομοθεσία, που ενισχύεται αυτήν την περίοδο, ήρθε για να μείνει. Αξιοποιεί την τεράστια ευελιξία, που ούτως ή άλλως απολάμβανε η εργοδοσία στη διαμόρφωση του χρόνου εργασίας και στην υπογραφή συμβάσεων πολλών ταχυτήτων, με νόμους της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και άλλων.
Οταν πλέον περάσει η «έκτακτη» κατάσταση, το αποτέλεσμα θα είναι μία αγορά εργασίας περισσότερο ευέλικτη και πιο άγρια για τους εργαζόμενους, πιο «φιλική» όμως για την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτός είναι άλλωστε ο στόχος, προκειμένου το κεφάλαιο να διαχειριστεί την επερχόμενη ύφεση στην οικονομία, για την οποία οι ενδείξεις πληθαίνουν ότι θα εξελιχθεί σε νέα καπιταλιστική κρίση.
Από όπου κι αν το πιάσει κανείς, σε αυτό το σάπιο σύστημα, τα συμφέροντα του κεφαλαίου από τη μια, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων από την άλλη, δεν μπορούν να συναντηθούν πουθενά.
Το επιβεβαιώνει η κατάσταση στην Υγεία, όπου η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική που μας έφερε μέχρι εδώ, αρνούμενη ακόμα και τώρα να ικανοποιήσει τα αιτήματα των υγειονομικών για μαζικές προσλήψεις μόνιμων στα νοσοκομεία, για επίταξη του ιδιωτικού τομέα κ.ά., αφήνοντας εκτεθειμένους σε μεγάλο κίνδυνο τους ίδιους και το λαό.
Το επιβεβαιώνουν οι καταγγελίες των σωματείων για τις συνθήκες δουλειάς σε χώρους όπου δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο αποσυμφόρησης ή άλλης προστασίας των εργαζομένων, την ώρα που ενισχύονται καθημερινά οι περιορισμοί στην κίνηση στο όνομα της αποφυγής του συγχρωτισμού.
Το επιβεβαιώνουν τέλος τα αντεργατικά μέτρα, που είναι η άλλη όψη των μέτρων στήριξης της εργοδοσίας από τις συνέπειες της επιδημίας. Το επιβεβαιώνουν οι εξοντωτικοί περιορισμοί στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, ακόμα και στη συνδικαλιστική δράση, σε αντίθεση με την εργοδοσία που ξεσαλώνει ανεξέλεγκτη.
Απέναντι σε όλα αυτά, κανείς εργαζόμενος δεν πρέπει να κρατήσει το στόμα κλειστό. Το παράδειγμα των υγειονομικών που πίσω από τις μάσκες δυναμώνουν τη φωνή τους, αλλά και των σωματείων, που με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές μπαίνουν μπροστά σε καταγγελίες και διεκδικήσεις, είναι το παράδειγμα για να μείνει δυνατός ο λαός σ' αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Η απαγόρευση της κυκλοφορίας και η καραντίνα από ιατρική σκοπιά

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες της εντεινόμενης λήψης περιοριστικών μέτρων στη χώρα, με αποκορύφωμα την ανακοίνωση της κυβέρνησης για απαγόρευση των μετακινήσεων όλων των κατοίκων σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η εξάπλωση του κορονοϊού.
Εύκολα θα αναλογιστεί κανείς ότι τέτοια μέτρα είναι, αν μη τι άλλο, αναγκαία απέναντι σε έναν τόσο «ύπουλο» και «επιθετικό» εχθρό. Ειδικά αν σκεφτεί ότι όλα σχεδόν τα μέτρα που έχουν ανακοινώσει η κυβέρνηση και οι επιστημονικοί της φορείς είναι τέτοιας φύσεως (καραντίνα, περιορισμοί στις συναθροίσεις, περιορισμοί στα ταξίδια, περιορισμοί στις μετακινήσεις κ.λπ.)...
Ωστόσο το βασικό ερώτημα είναι το εξής: Αρκούν τα τόσα περιοριστικά μέτρα από μόνα τους ώστε να αντιμετωπιστεί μια τέτοια πανδημία; Δικαιολογούνται από ιατρικής σκοπιάς;
Να ξεκαθαρίσουμε: Τα όποια μέτρα ατομικής προστασίας και τα όποια περιοριστικά μέτρα για την πρόληψη της διασποράς του ιού είναι αποσπασματικά και ως εκ τούτου εν μέρει αποτελεσματικά. Το σίγουρο είναι πως από μόνα τους δεν αρκούν. Αν δεν αναλάβουν η κυβέρνηση και το κράτος τις ευθύνες τους απέναντι στην κοινωνία τότε θα θρηνήσουμε πολλά θύματα από ανθρώπους που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.

Κρίσιμα ερωτήματα πάνω στην ουσία του θέματος

Ας δούμε κάποια στοιχεία με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία και διάφορες επιστημονικές πηγές που αναδεικνύουν την αντιπαράθεση που υπάρχει και εντός της επιστημονικής κοινότητας για την αντιμετώπιση του ιού, τα οποία προφανώς αξιοποιούνται κριτικά:
1) Ολο και περισσότεροι επιστήμονες ανά τον κόσμο δηλώνουν ότι τα περιοριστικά μέτρα από μόνα τους δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας πανδημίας¹. Τονίζουν δε ότι δεν υπάρχουν ούτε καν οι κατάλληλες επιδημιολογικές μελέτες που να αποδεικνύουν το αντίθετο. Αυτό που η απαγόρευση της κυκλοφορίας, τα περιοριστικά μέτρα και οι καραντίνες καταφέρνουν να κάνουν είναι η καθυστέρηση της μετάδοσης του ιού στο χώρο και το χρόνο και μόνο αυτό.
Ρωτάμε: Γιατί ακόμα και τώρα δεν προσλαμβάνονται άμεσα και σε μόνιμες θέσεις όλοι οι υγειονομικοί που απαιτούνται ώστε να ανοίξουν τα κλειστά κρεβάτια στις ΜΕΘ; Γιατί δεν επιτάσσονται άμεσα όλα τα ιδιωτικά νοσοκομεία, οι ιδιωτικές κλίνες, οι ιδιώτες γιατροί; Αυτά δεν είναι αποτελεσματικά μέτρα περιορισμού της μετάδοσης και αντιμετώπισης; `Η μήπως κοστίζουν;
2) Επιστήμονες, ιατροί, επιδημιολόγοι από κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, σε ανοιχτή επιστολή τους, τονίζουν την ανάγκη δραστικής στελέχωσης, οικονομικής αλλά και υλικοτεχνικής ενίσχυσης των μονάδων Υγείας, καθώς και μέτρων στήριξης, προστασίας και οικονομικής ενίσχυσης των εργαζομένων τόσο στον τομέα της Υγείας όσο και γενικότερα².
Ρωτάμε: Γιατί δεν εξασφαλίζεται επάρκεια σε μέτρα ατομικής προστασίας για όλους τους εργαζόμενους και ιδίως στα νοσοκομεία; Αντί έστω και γι' αυτά τα μέτρα που μπορούν να παρθούν στο «παρά 5», γιατί στην Ελλάδα ο ΕΟΔΥ βγάζει κατευθυντήριες οδηγίες για το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται οι υγειονομικοί σε περίπτωση που τα μέσα ατομικής προστασίας δεν επαρκούν (π.χ. σε περίπτωση που δεν υπάρχουν γάντια οι υγειονομικοί θα πρέπει να συνεχίσουν τη δουλειά τους χωρίς γάντια και απλά να πλύνουν πολύ καλά τα χέρια τους);³ Γιατί πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να ράψουν τις δικές τους μάσκες (βλέπε «Δρομοκαΐτειο») ή να τις πληρώσουν πανάκριβα εάν και όταν τις βρουν;
3) Ολο και περισσότεροι υγειονομικοί και νομικοί τονίζουν την ανάγκη λήψης των αναγκαίων και όχι υπέρμετρων περιοριστικών μέτρων, έτσι ώστε να υπάρχει και ο αντίστοιχος σεβασμός στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες⁴. Ταυτόχρονα τονίζουν ότι τα μέτρα περιορισμού πρέπει να εφαρμόζονται προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας και όχι εναντίον τους.
Ρωτάμε: Πώς είναι δυνατόν να απαγορεύονται οι συναθροίσεις άνω των 10 ατόμων σε ανοιχτό χώρο, αλλά σε δεκάδες εργασιακούς χώρους να «συναθροίζονται» πολύ περισσότεροι εργαζόμενοι, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, για να συνεχίσει να κερδίζει ο εργοδότης; Δεν είναι δυνατόν να μην μπορούν να απαγορευτούν οι απολύσεις (στα έργα κι όχι στα λόγια). Εκτός εάν η κυβέρνηση τις θεωρεί μέτρο για την αντιμετώπιση του «συνωστισμού» στους εργασιακούς χώρους... Δεν είναι δυνατόν αντί να πολλαπλασιάζονται τα δρομολόγια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, ώστε να μη συνωστίζεται ο κόσμος, αυτά να μειώνονται. Ο κορυφαίος παραλογισμός (ή μήπως είναι πολιτική απόφαση;) φαίνεται στην άρση της απαγόρευσης πολιτικής επιστράτευσης και κάθε μορφής επίταξης κατά τη διάρκεια απεργίας, πέραν της μελλοντικής εφαρμογής του μέτρου στη μετα-Covid19 εποχή... Την ίδια στιγμή, ενώ 42.000 επιπλέον εργαζόμενοι έχουν χάσει τη δουλειά τους από τις αρχές Μάρτη, δεν είναι στους λόγους μετακίνησης η ελεύθερη κυκλοφορία ενός μέλους ΔΣ σωματείου.
4) Γιατί αυτά τα μέτρα περιορισμού δεν συνοδεύονται από αντίστοιχους προληπτικούς ελέγχους, καθετοποιημένους μέσα στην κοινότητα;
Ακόμα και η πείρα από καπιταλιστικές χώρες δείχνει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Η Κίνα έχτισε ακόμη και ολόκληρα νοσοκομεία εντός ολίγων ημερών για να εξασφαλίσει τις αναγκαίες υποδομές για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Επίσης, επιστήμονες από τη Γερμανία (η οποία παρά τον μεγάλο αριθμό κρουσμάτων παρουσιάζει πολύ μικρό αριθμό θανάτων από τον ιό) τονίζουν ότι το βασικό μέτρο πρόληψης - συμπληρωματικά προς τα περιοριστικά μέτρα - είναι η έγκαιρη διάγνωση μέσω της μαζικής εφαρμογής διαγνωστικών τεστ στον πληθυσμό⁵. Αντίστοιχη είναι και η εμπειρία από τη Νότια Κορέα, η οποία μάλιστα κατάφερε να περιορίσει σημαντικά ακόμη και τον αριθμό των κρουσμάτων.
Ρωτάμε: Γιατί τα τεστ για τον ιό γίνονται με όλο και αυστηρότερα κριτήρια; Μήπως λόγω έλλειψης αντιδραστηρίων; Γιατί δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό να τα κάνει; Γιατί δεν επανδρώνονται τώρα τα νοσοκομεία και η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με βάση τις πραγματικές τους ελλείψεις;

Αποθέωση της ατομικής ευθύνης

Στη σημερινή κατάσταση που βιώνουμε, η ατομική ευθύνη εκθειάζεται ως η μοναδική λύση απέναντι σε ένα συλλογικό πρόβλημα, ενώ οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την αδυναμία μας να αμυνθούμε απέναντι στην πανδημία μένουν στο απυρόβλητο, «νίπτουν τας χείρας» τους και παίρνουν μέτρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας.
Βγήκες από το σπίτι; Είσαι συνένοχος...
Η κυβέρνηση δεν έχει προμηθεύσει τα νοσοκομεία με γάντια, μάσκες, αναπνευστήρες, κλίνες ΜΕΘ; Δεν φταίει σε τίποτα...
Αφού σου είπαμε ...μη βγαίνεις από το σπίτι!
Οπως τονίζουν λοιπόν οι αρμόδιοι, «ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του!». Ο Μεσαίωνας σε όλο του το μεγαλείο!
ΥΓ: Ενας από τους υπουργούς για να δικαιολογήσει αυτές τις αποφάσεις επικαλέστηκε το βιβλίο του Αλμπέρ Καμί «Η Πανούκλα», ένα μνημειώδες έργο ενάντια στον φασισμό και τον πόλεμο. Δεν ξέρουμε αν το έχει διαβάσει... Πάντως, στο τέλος ο Καμί γράφει: «Η μαρτυρία όσων χρειάστηκε να πράξουν και αναμφίβολα όφειλαν και πάλι να πράξουν ενάντια στον τρόμο και στα αδυσώπητα όπλα του, παρά τους προσωπικούς τους σπαραγμούς, όλοι οι άνθρωποι που μη μπορώντας να είναι άγιοι και αρνούμενοι να αποδεχτούν τις μάστιγες, προσπαθούν ωστόσο να είναι γιατροί».
Παραπομπές
1. Effectiveness of travel bans -- readily used during infectious disease outbreaks -- mostly unknown, https://www.sciencedaily.com/releases/2020/02/200213175923.htm
2. Achieving A Fair and Effective COVID-19 Response: An Open Letter to Vice-President Mike Pence, and Other Federal, State and Local Leaders from Public Health and Legal Experts in the United States, https://law.yale.edu/sites/default/files/area/center/ghjp/documents/final_covid-19_letter_from_public_health_and_legal_experts.pdf
3. Οδηγίες για τη χρήση του εξοπλισμού ατομικής προστασίας σε περίπτωση ελλείψεων, https://eody.gov.gr/odigies-gia-ti-chrisi-toy-exoplismoy-atomikis-prostasias-se-periptosi-elleipseon/
4. Covid-19 - The Law and Limits of Quarantine, Wendy E. Parmet, J.D., and Michael S. Sinha, M.D., J.D., M.P.H., https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMp2004211?query=featured_home
5. Experts: Rapid Testing Helps Explain Few German Virus Deaths By The Associated Press, https://www.nytimes.com/aponline/2020/03/09/world/europe/ap-eu-virus-outbreak-germany.html

Αιμίλιος ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ
Ειδικευόμενος Παθολόγος στο Λαϊκό Νοσοκομείο, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Αθηνών του ΕΚΠΑ