ΥΠΟΘΕΣΗ «LAZARD» Ο ΣΥΡΙΖΑ στα χνάρια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ

ΥΠΟΘΕΣΗ «LAZARD»

Ο ΣΥΡΙΖΑ στα χνάρια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ

Γράφει το ΠΑΣΟΚ σε ανακοίνωσή του: «Είδαμε ότι ο νέος Υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης επέλεξε ως σύμβουλό του για θέματα δημοσίου χρέους τη Lazard που είχε αξιοποιηθεί ως σύμβουλος του τότε Υπουργού, Ευάγγελου Βενιζέλου, και του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους την κρίσιμη περίοδο των μεγάλων παρεμβάσεων στο χρέος (Ιούλιος 2011 - Μάρτιος 2012). Πρόκειται για μια πολύ καλή επιλογή. Είναι τώρα καιρός να αντιληφθεί και να παραδεχθεί ο κ. Τσίπρας και όλα τα στελέχη της κυβέρνησής του την σημασία που είχε η δραστική παρέμβαση στο χρέος που συντελέστηκε στις 9 Μαρτίου 2012 με το δραστικό κούρεμα και τη ριζική αναδιάρθρωσή του».
Ο μικρότερος εταίρος της προηγούμενης συγκυβέρνησης συγχαίρει την τωρινή, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για το γεγονός ότι ανέθεσε στο χρηματοπιστωτικό μονοπώλιο «Lazard» το ρόλο «του συμβούλου του υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης», όπως αναφέρει η σχετική κυβερνητική ανακοίνωση.
Ποια είναι η «Lazard» που θα καθοδηγήσει την κυβέρνηση στα τέτοια ζητήματα δημοσιονομικού ...συμμαζέματος έχοντας μάλιστα τη στήριξη και κομμάτων της αστικής αντιπολίτευσης;
Πρόκειται για γαλλο-αμερικανικό χρηματοπιστωτικό όμιλο με μακρά προϊστορία ως σύμβουλος ελληνικών κυβερνήσεων για σειρά θεμάτων που σχετίζονται με το κρατικό χρέος και ιδιωτικοποιήσεις.

Σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου στο PSI

Συγκεκριμένα, τον Ιούλη του 2011 ανέλαβε οικονομικός σύμβουλος της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και στη συνέχεια της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. του Λουκά Παπαδήμου για την υλοποίηση της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 21 Ιούλη 2011 σχετικά με την «αναδιάρθρωση του χρέους» (βλ. ελεγχόμενη χρεοκοπία), υπό την αιγίδα της Ευρωζώνης.
Πρόκειται για το διαβόητο PSI με τις ολέθριες απώλειες για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και των οικονομικών από νοσοκομεία, ΑΕΙ κ.λπ. που ήταν τοποθετημένα σε κρατικά ομόλογα.

Σύμβουλος για ιδιωτικοποιήσεις και του Καραμανλή

Η «Lazard» είναι επίσης σύμβουλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είχε προσληφθεί από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ως σύμβουλος (μαζί με την Deutsche Bank και την HSBC) για την «αναδιάρθρωση» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενώ έπαιξε ρόλο στο πέρασμα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά από τη γερμανική πολυεθνική «Thyssen» στην «Abu Dhabi» του Ισκαντάρ Σάφα το 2010, στις μυλόπετρες των οποίων συνετρίβησαν εργαζόμενοι, μισθοί, δικαιώματα και επί μακρόν παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού. Είχε προσληφθεί, επίσης, ως σύμβουλος ιδιωτικοποίησης των ΕΛΤΑ.
Το ίδιο μονοπώλιο ήταν και σύμβουλος της κυβέρνησης ΝΔ επί Κώστα Καραμανλή για την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής Αεροπορίας».
Με αυτή την προϊστορία, μάλλον έχει κάποιο δίκιο ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκης, να ενίσταται επειδή «εμάς μας αποκαλούσαν εθνικούς μειοδότες όταν ήρθε η "Lazard", τώρα όμως που τη φέρνει ο κ. Βαρουφάκης δεν τρέχει τίποτα»...
Επιπλέον, η «Lazard» έχει παρουσία (μαζί με το ΔΝΤ) σε όλες τις χώρες που αντιμετώπισαν δημοσιονομικό πρόβλημα.

«Απομείωση» με γνώμονα τα συμφέροντα του κεφαλαίου

Σε αυτή τη βάση λειτουργίας, μια μέρα πριν το διορισμό της ως «συμβούλου» του υπουργείου Οικονομικών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, την Παρασκευή, το ανώτατο στέλεχος της εταιρείας Ματιέ Πιγκάς δήλωνε στο γαλλικό ραδιόφωνο «BFM Business»: «Εχουμε μια πανοπλία πιθανών λύσεων: Την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, τη μείωση των επιτοκίων, και μια λύση ακόμη πιο ριζοσπαστική, η οποία αποκαλείται "κούρεμα" μια απομείωση του χρέους», κάνοντας λόγο για «απομείωση κατά 50% του χρέους της Ελλάδας που διακρατείται από δημόσιους φορείς».
Σημειωτέον, τη συμφωνία με τους δανειστές για επιμήκυνση των χρόνων αποπληρωμής ή/και μείωση των επιτοκίων την έβαζε ως στόχο και η προηγούμενη συγκυβέρνηση, αποσκοπώντας όχι στην απελευθέρωση κονδυλίων για ανακούφιση λαϊκών αναγκών, αλλά προς περαιτέρω επιδότηση και στήριξη των μονοπωλιακών ομίλων. Αξονάς της ήταν η αναθέρμανση, με ζεστό παραδάκι, της καπιταλιστικής οικονομίας, ζήτημα που βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων και του ΣΥΡΙΖΑ.
Η δε «απομείωση» που χρησιμοποιούν ως όρο και βασικά στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, όπως ο Γ. Σταθάκης, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τα τέτοια χρηματοπιστωτικά κέντρα του ευρωατλαντικού άξονα, αν και όποτε συμφωνηθεί - όπως επιβεβαίωσε και η εμπειρία του PSI... με τον ίδιο ακριβώς «σύμβουλο» - θα συνοδεύεται από νέους σκληρούς όρους για το λαό, στη βάση και των «ανταλλαγμάτων» που προβλέπει κάθε τέτοια συμφωνία με τους πιστωτές...

Σταδιακά και ... βλέπουμε ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ

Σταδιακά και ... βλέπουμε ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ

Αποκαλυπτικός για όλα τα θέματα της αρμοδιότητάς του ο υπουργός Εργασίας σε τηλεοπτική συνέντευξη

Από παλιότερη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ

Το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», που υπόσχεται να εφαρμόσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν προβλέπει την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ μεικτά, όπως ίσχυε μέχρι το 2012. Το μόνο για το οποίο δεσμεύεται η κυβέρνηση είναι η κατάργηση της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012 με την οποία «πάγωσαν» οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και ορίστηκε μισθός 586 και 511 ευρώ μεικτά για εργαζόμενους πάνω και κάτω των 25 ετών, αντίστοιχα.
Αυτό επιβεβαίωσε ο υπουργός Εργασίας Π. Σκουρλέτης, μιλώντας το πρωί της Κυριακής σε τηλεοπτικό σταθμό (ΣΚΑΪ). Σύμφωνα με τον υπουργό, η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ δε θα γίνει με υπουργική απόφαση (όπως καταργήθηκε), αλλά ενδέχεται να προκύψει σταδιακά, σε διαβούλευση με τους «κοινωνικούς εταίρους» και αφού προηγηθούν μέτρα που θα «αλαφρύνουν» κι άλλο τις επιχειρήσεις.

Ο διάλογος με τους δημοσιογράφους

Στην ερώτηση των δημοσιογράφων αν «το 751 θα δοθεί άμεσα ή σταδιακά», ο Π. Σκουρλέτης απάντησε: «Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι με τις δεδομένες συνθήκες το να πεις αύριο ότι πάμε και εφαρμόζουμε από τον επόμενο μήνα το 751 είναι ένα άλλο είδους σοκ που ίσως να μην μπορούν πολλοί (επιχειρηματίες) να το αντέξουν. Λέμε, λοιπόν, ότι αυτό το μέτρο πρέπει να συνδυαστεί, αφού προηγουμένως έχουν υπάρξει συγκεκριμένες ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις που να τους δώσουν ανάσες. Δηλαδή, αν μπορέσεις σε κάποιον (να ρυθμίσεις) τις οφειλές του στα ταμεία, στις τράπεζες...
Προηγουμένως, όμως, εμείς θέλουμε να αποκαταστήσουμε μια σειρά θεσμικών μέτρων που αφορούν στις εργασιακές σχέσεις. Δηλαδή: Θεσμός των συλλογικών συμβάσεων, να επανέλθει. Να καθίσουν κάτω, λοιπόν, οι κοινωνικοί εταίροι και να πουν πώς μπορούμε να κάνουμε το 751 πράξη. Εμάς λοιπόν στις προτεραιότητές μας είναι η επαναφορά του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων, της μετενέργειας, του ρόλου του ΟΜΕΔ, η κατάργηση του νόμου της επιστράτευσης. Ολα αυτά θα προηγηθούν.
Θα πάμε, λοιπόν, στην υλοποίηση αυτού του θεσμικού χαρακτήρα των μέτρων και θα καλέσουμε τους κοινωνικούς εταίρους να συζητήσουμε για να δούμε τον τρόπο (επαναφορά του κατώτατου μισθού), έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ανώδυνος».
Σε νέα ερώτηση των δημοσιογράφων αν τελικά ο κατώτατος μισθός «θα πάει σταδιακά στα 751», η απάντηση ήταν: «Προφανώς, αυτά δεν γίνονται με μια υπουργική απόφαση. Το είπαμε άλλωστε και όταν γίνονταν η παραλαβή του υπουργείου...».

«Εχει ο θεός» για τους εργαζόμενους...

Με άλλα λόγια, αυτό που σκοπεύει να κάνει η συγκυβέρνηση είναι να καταργήσει με νόμο την ΠΥΣ που απαγορεύει στους κοινωνικούς εταίρους (ΓΣΕΕ - εργοδοτικές Ενώσεις) να συζητήσουν το μισθολογικό μέρος της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Αυτό προέβλεπε άλλωστε και η πρόσφατη πρόταση νόμου που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή για τον κατώτατο μισθό και την οποία ενσωμάτωσε σαν εξαγγελία στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Από εκεί και πέρα, λέει η κυβέρνηση, η διαβούλευση με τους «κοινωνικούς εταίρους» μπορεί σε μια πορεία να οδηγήσει σταδιακά στην επαναφορά του 751, που σημαίνει συμφωνία για αυξήσεις 22% από την πλευρά της εργοδοσίας! Δηλαδή, «ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι»!
Ακόμα όμως και αν γίνει αυτό, οι εργοδότες θα έχουν πάρει στο μεταξύ ισχυρά «αντίδωρα» από την κυβέρνηση, προφανώς σαν αυτά που ζήτησε τις προάλλες η ΕΣΕΕ, δηλαδή παραπέρα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και επιδότηση του μισθού των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι θα πάρουν (αν πάρουν...) την αύξηση στη μια τσέπη και θα τη χάσουν πολλαπλάσια από την άλλη, πληρώνοντας τη χασούρα των ασφαλιστικών ταμείων και τα κονδύλια με τα οποία το κράτος θα επιδοτήσει το λεγόμενο «μισθολογικό κόστος» των επιχειρήσεων.
Βεβαίως, στην ίδια συνέντευξη ο Π. Σκουρλέτης δεν είπε τίποτα για τις κλαδικές συμβάσεις και την επαναφορά τους στα επίπεδα πριν το 2010, ως ένα στοιχειώδες μέτρο για την ανακούφιση της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων. Οπως δεν είπε τίποτα και για το χάος των ελαστικών μορφών απασχόλησης, που έχουν οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους, κύρια νέους, να δουλεύουν σήμερα για 200 και 300 ευρώ.
Κατά τα άλλα, και ενώ νομιμοποιεί και μονιμοποιεί όλες αυτές τις αντεργατικές διακρίσεις, υποσχέθηκε να καταργήσει το διαχωρισμό στους πάνω και κάτω των 25 χρονών σε ό,τι αφορά τον κατώτατο μισθό, λέγοντας: «Δεν μπορεί να υπάρχουν αυτή τη στιγμή πολλές ταχύτητες εργαζομένων. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογητική βάση έτσι ώστε ένας που είναι νέος να πληρώνεται λιγότερο».

Απείραχτες (και) οι ατομικές συμβάσεις

Απείραχτο θα μείνει και το απαράδεκτο καθεστώς των ατομικών συμβάσεων. Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Π. Σκουρλέτης είπε: «Θέλω να κάνω μια επισήμανση. Από Δευτέρα, μεγάλες επιχειρήσεις θέλοντας να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα, πιέζουν σε ατομική βάση εργαζόμενους και τους καλούν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις. Νομίζω ότι πρέπει να αντισταθούν πρώτα απ' όλα οι ίδιοι (οι εργαζόμενοι). Επίκεινται μεγάλες θεσμικές αλλαγές προστατευτικές για τους εργαζόμενους».
Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν «αυτές τις ατομικές συμβάσεις που τους καλούν να υπογράψουν θα τις θεωρείτε εν ισχύι αύριο το πρωί;», ο υπουργός Εργασίας πέταξε το μπαλάκι στους ίδιους τους εργαζόμενους και επανέλαβε: «Δεν πρέπει να υπογραφούν απαντάω εγώ. Οταν εφαρμοστεί και υλοποιηθεί το 751 αποτελεί ένα κατώτερο όριο. Από εκεί και έπειτα όμως, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας λόγος και μάλιστα όταν γίνεται σε μεγάλες κερδοφόρες επιχειρήσεις, να γίνεται αυτό το πράγμα».
Με άλλα λόγια, λέει στους εργαζόμενους ότι οι ατομικές συμβάσεις θα παραμείνουν σαν καθεστώς, ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει τίποτα για να προστατεύσει εκείνους που εκβιάζονται να υπογράψουν τέτοιες συμβάσεις και καταλήγει να κάνει ...«συστάσεις» στις κερδοφόρες επιχειρήσεις να μη ζητάνε την υπογραφή ατομικών συμβάσεων!

Ομαδικές απολύσεις όπως τις ξέραμε

Καμιά ουσιαστική αλλαγή δεν πρόκειται να υπάρξει και στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση υπόσχεται να επαναφέρει στα προηγούμενα επίπεδα το όριο που προβλέπει ο νόμος για τις ομαδικές απολύσεις κάθε μήνα, αλλά σκοπεύει να διατηρήσει άθικτο το σημερινό καθεστώς για την έγκριση των ομαδικών απολύσεων.
Είπε επί λέξει ο Π. Σουρλέτης: «Εμείς θα επαναφέρουμε καταρχήν το καθεστώς που αφορά στις ομαδικές απολύσεις στην πρότερη κατάσταση. Αυτό θα γίνει άμεσα. Εδώ πέρα υπήρχε μια αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων για έναν αριθμό εργαζομένων και πάνω σε μια επιχείρηση. Αυτό θα επανέλθει. Νομίζω έχει πάει στο 5% μηνιαίως, ήταν στο 2% παλαιότερα.
Την απόφαση (για τις ομαδικές απολύσεις) θέλουμε να δούμε αν είναι σκόπιμο να επανέλθει στην ευθύνη αποκλειστικά του υπουργού ή να προσπαθήσουμε να ουσιαστικοποιήσουμε και να αναβαθμίσουμε τη λειτουργία του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας. Είναι ένα από τα ζητήματα πάνω στα οποία διαβουλευόμαστε. Επειδή αυτά είναι κρίσιμα ζητήματα, πρέπει να γίνουνε μέσα από διάλογο και ευρύτερες συναινέσεις».
Θυμίζουμε ότι την «αναβάθμιση» του ΑΣΕ επικαλούνταν και η προηγούμενη κυβέρνηση στις διαβουλεύσεις με την τρόικα, προκειμένου να πείσει ότι στην ελληνική νομοθεσία δεν έχει απομείνει πλέον κανένα εμπόδιο για μια επιχείρηση που θέλει να κάνει ομαδικές απολύσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιδράσει όταν, με την αναβάθμιση του ΑΣΕ από την προηγούμενη κυβέρνηση και τους κοινωνικούς εταίρους, καταργήθηκε επί της ουσίας το υπουργικό «βέτο» στις ομαδικές απολύσεις. Τώρα ομολογεί ότι δεν σκοπεύει να το επαναφέρει, σαν το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει, αν ήθελε να βάλει έστω κάποια εμπόδια στις ομαδικές απολύσεις.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Μαίνονται οι μάχες σε μια σύγκρουση που ματώνει το λαό

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Μαίνονται οι μάχες σε μια σύγκρουση που ματώνει το λαό

Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν αποστολή οπλισμού στην αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου

Οι τάφοι πολλαπλασιάζονται στην Ουκρανία. Εδώ σε μια κίνηση με συγκεκριμένη σκοπιμότητα τοποθετήθηκαν συμβολικά μνήματα θυμάτων της Μαριούπολης έξω από την πρεσβεία της Ρωσίας στο Κίεβο

ΚΙΕΒΟ.--
Οι μάχες ανάμεσα στις δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου και τις πολιτοφυλακές των αυτοαποκαλούμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ συνεχίστηκαν και το Σαββατοκύριακο με δεκάδες νεκρούς. Μετά τη νέα αποτυχημένη συνάντηση της Ομάδας Επαφής το Σάββατο στο Μινσκ της Λευκορωσίας, όπου συμμετείχαν ο ειδικός απεσταλμένος της Ουκρανίας, πρώην πρόεδρος της χώρας Λεονίντ Κούτσμα, ο πρέσβης της Ρωσίας Μ. Ζουράμποφ, η εκπρόσωπος του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, Χ. Ταλιαβίνι, και οι απεσταλμένοι των πολιτοφυλάκων Ντ. Πουσίλιν και Βλ. Ντεϊνέγκο, κλιμακώθηκαν οι μάχες γύρω από τη στρατηγικής σημασίας πόλη Ντεμπάλτσεβε, και το σιδηροδρομικό κόμβο βρίσκεται εκεί.
Η συνάντηση στο Μινσκ κατέληξε άκαρπη, γιατί υπήρξε διαφωνία για την απόσυρση βαρέων όπλων, αλλά και για τον ορισμό της γραμμής, όπου ξεκινάει η λεγόμενη ουδέτερη ζώνη της πρώτης συμφωνίας του Σεπτέμβρη που υπογράφτηκε επίσης στο Μινσκ, αλλά επί της ουσίας ποτέ δεν εφαρμόστηκε, αφού ο ουκρανικός στρατός συνέχισε τις επιθέσεις και οι ρωσόφωνοι πολιτοφύλακες απαντούσαν, ενώ πολλές φορές ανταλλάχτηκαν κατηγορίες για χτυπήματα σε κατοικημένες περιοχές κατά αμάχων.
Το σίγουρο είναι ότι σε αυτήν τη σύγκρουση που έχει χαρακτήρα ενδοαστικό και ενδοϊμπεριαλιστικό ανεβαίνει ο «φόρος» αίματος που πληρώνει ο ουκρανικός λαός, με τους νεκρούς (άμαχους, στρατιώτες, πολιτοφύλακες) να φτάνουν πάνω από 5.000. Με βάση τα επίσημα στοιχεία που έδωσαν χτες οι αρχές στο Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ μόνο μέσα στο Γενάρη σκοτώθηκαν 242 άμαχοι και τραυματίστηκαν 273, επίσης σκοτώθηκαν 92 πολιτοφύλακες και 411 τραυματίστηκαν, ενώ και 434 κτίρια καταστράφηκαν. Δίνοντας αυτά τα στοιχεία, οι ηγέτες των πολιτοφυλάκων, ονομαζόμενοι πρόεδροι των δύο Λαϊκών Δημοκρατιών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ, Α. Ζαχαρτσένκο και Ιγκόρ Πλοτίνσκι δήλωσαν ότι τις επόμενες μέρες θα προχωρήσουν σε επιστράτευση έως και 100.000 ανδρών, ως άμεση απάντηση στην επιστράτευση των δυνάμεων του Κιέβου.

Ο Κέρι την Πέμπτη στο Κίεβο

«Νερό στο μύλο» του πολέμου ρίχνει και διαφαινόμενη αποστολή εξοπλισμού από την κυβέρνηση των ΗΠΑ στην αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου. Σύμφωνα με την εφημερίδα «New York Times», με αφορμή τις πρόσφατες αιματηρές συγκρούσεις που ξέσπασαν μεταξύ των ρωσόφωνων πολιτοφυλάκων και των δυνάμεων του Κιέβου στα ανατολικά της χώρας, ο υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι (που μεταβαίνει την Πέμπτη στο Κίεβο, καθώς και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του στρατού των ΗΠΑ, στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσεϊ, εξέφρασαν την προθυμία τους να θέσουν στο τραπέζι των συζητήσεων το ενδεχόμενο αποστολής «αμυντικών όπλων» και εξοπλισμού στην Ουκρανία. Σύμφωνα με δηλώσεις των αξιωματούχων, η σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, Σούζαν Ράις, είναι επίσης διατεθειμένη να επανεξετάσει τις αντιρρήσεις που έφερε για την αποστολή τέτοιου είδους βοήθειας.
Η εφημερίδα αναφέρει ότι 8 πρώην ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ πρόκειται να εκδώσουν σήμερα μια ανεξάρτητη έκθεση στην οποία παροτρύνουν την Ουάσιγκτον να αποστείλει «αμυντικά» όπλα και εξοπλισμό ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων αντιαρματικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών αναγνώρισης.
Από την Ουγγαρία, που επισκέφτηκε χτες η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ, δήλωσε ότι πρέπει να επιδιωχθεί κατάπαυση του πυρός και εφαρμογή της συμφωνίας του Μινσκ, αλλά σημείωσε ότι η χώρα της δεν πρόκειται να στείλει εξοπλισμό. Σημείωσε: «Η Γερμανία δεν θα υποστηρίξει την Ουκρανία με όπλα. Είμαι πεπεισμένη ότι αυτή η σύγκρουση δεν μπορεί να επιλυθεί με στρατιωτικά μέσα», είπε κατά τη διάρκεια μιας κοινής συνέντευξης Τύπου στη Βουδαπέστη με τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπαν. Τόσο η Γερμανία, όσο και η Ουγγαρία, οι μονοπωλιακοί όμιλοι των οποίων έχουν άμεση διασύνδεση με ρωσικά μονοπώλια σε πολλούς τομείς, επιχειρούν να βρουν ένα συμβιβασμό, την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ επιδιώκουν την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Επίσης, η Α. Μέρκελ ανακοινώθηκε ότι στις 9 Φλεβάρη θα μεταβεί στις ΗΠΑ και θα έχει συνομιλίες με τον Πρόεδρο Ομπάμα, ανάμεσα σε άλλα και για την κατάσταση στην Ουκρανία.

Λένε για το ΚΚΕ

 Λένε για το ΚΚΕ

«Το ΚΚΕ αρνήθηκε να συναντηθεί με το Τσίπρα για να σχηματίσουν κυβέρνηση και έτσι ο Σύριζα αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τους ΑΝΕΛ»

Είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί κανείς με την θέση του ΚΚΕ (να μην συμμετέχει σε κυβέρνηση διαχείρισης του καπιταλισμού και μάλιστα εντός της ΕΕ) δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το ΚΚΕ δήλωσε ξεκάθαρα ότι αυτή είναι η πολιτική του και στη βάση αυτής της πολιτικής ζήτησε τη ψήφο του λαού. Το συγκεκριμένο ζήτημα μάλιστα συζητήθηκε και το 2012, το ΚΚΕ πλήρωσε εκλογικό κόστος για τη θέση αλλά ξεκαθάρισε σε όλους ότι αυτή είναι η πολιτική του και δεν θα την αλλάξει. Όσοι ψήφισαν τώρα το ΚΚΕ, το ψήφισαν ανάμεσα σε άλλους λόγους και για αυτό ακριβώς το λόγο: Του έδωσαν δηλαδή εντολή να ΜΗΝ μπει σε αστική κυβέρνηση (ανεξάρτητα από το χρώμα, τη σύνθεση ή τις προθέσεις μιας τέτοιας κυβέρνησης).

Όποιος ζητά από το ΚΚΕ να πάει να συνομιλήσει με τον Τσίπρα για να συγκυβερνήσουν, ουσιαστικά ζητά από την ηγεσία του ΚΚΕ να καταργήσει από μόνη της τις συνεδριακές αποφάσεις που ψηφίστηκαν από τις χιλιάδες των μελών του ΚΚΕ, να κοροϊδέψει όσους ψήφισαν το ΚΚΕ και μέσα σε μία μέρα να αθετήσει την πολιτική του. Όποιος πιστεύει ότι τέτοια πολιτική συμπεριφορά θα ήταν θεμιτή (και μάλιστα για κάποιους επιβεβλημένη), μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά την «Αριστερά» (όπως τουλάχιστον την έχει στην ιστορική του συνείδηση ο ελληνικός λαός) δεν μπορεί να την πιάνει στο στόμα του. Το γεγονός ότι όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις έμαθαν να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο, δεν καθιστά το ΚΚΕ “δογματικό” και “μοναχικό”, αλλά συνεπές και μοναδικό.

Όποιος ακόμα θεωρεί ότι υπήρχε περίπτωση το ΚΚΕ να αλλάξει με τέτοιο τρόπο πολιτική θέση, είναι παντελώς άσχετος με την πολιτική πραγματικότητα. Γιατί λοιπόν ο Τσίπρας/Συριζα ζήτησαν συνάντηση από το ΓΓ του ΚΚΕ ενώ γνώριζαν καλύτερα από όλους ότι δεν θα αλλάξει θέση το ΚΚΕ μέσα μια νύκτα; Πρόκειται για κομμάτι της συνολικής πολιτικής τους έναντι του ΚΚΕ, μιας καθαρά ψηφοθηρικής και επικοινωνιακής τακτικής που έχει στόχο να παρουσιάζει στους αριστερούς ψηφοφόρους ότι «το ΚΚΕ φταίει που δεν ενώνεται η αριστερά», αδιαφορώντας για τους ουσιαστικούς λόγους που το ΚΚΕ έχει τη θέση που έχει. Η τακτική αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι έπιασε τόπο το 2012. Τούτη τη φορά όμως, εκ του εκλογικού αποτελέσματος κρίνοντας, φάνηκε ότι δεν έπιασε. Είναι όμως στην κρίση του καθενός αν αρμόζουν στην αριστερά τέτοιες τακτικές επικοιωνιακών τεχνασμάτων που θέλουν να συσκοτίσουν την πολιτική ουσία.

Ας μην ξεχνά κανείς επίσης, ότι ΠΡΙΝ καν επικοινωνήσει με το ΚΚΕ ο Τσίπρας, είχε ήδη σχηματίσει συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛ του Καμένου, ο οποίος Καμένος ανακοίνωνε ότι θα σχηματιστεί κυβέρνηση πριν καν το εξαγγείλει ο Τσίπρας. Και επειδή δεν υπάρχει κανείς τόσο βλάκας που να θεωρεί πραγματικά ότι μέσα σε 2 ώρες κατέληξαν σε συμφωνία, είναι φανερό ότι η απόφαση για συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε ληφθεί πριν τις εκλογές. (Εξ ου και τα περιβόητα σποτάκια του Καμένου που έλεγαν με τόση βεβαιότητα ότι οι ΑΝΕΛ θα «ελέγχουν» τον Αλέξη).

Και αναφύεται λοιπόν το ερώτημα ΠΩΣ γίνεται η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (της οποίας τα στελέχη ορκίζονταν ότι ΔΕΝ θα συγκυβερνήσουν με τους ΑΝΕΛ) να έχουν παραβιάσει αυτή τη θέση που είχε και η βάση του ΣΥΡΙΖΑ; Ήδη μια από τις συνιστώσες [ΔΕΑ] εξέφρασε τη δυσαρέσκεια της για το ότι «παραβιάστηκαν κόκκινες γραμμές». Πώς γίνεται λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ της «σύγχρονης δημοκρατικής αριστεράς» να περιφρονεί τη θέληση της βάσης του (που περίμενε «κυβέρνηση της Αριστεράς») ενώ το «σταλινικό» ΚΚΕ να σέβεται τα μέλη του και τους ψηφοφόρους του;

Υπογραφή Ligachev

Aναδημοσίευση από Αγκάρρα

Με τρελό ενθουσιασμό

 Με τρελό ενθουσιασμό

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα κατάσταση.
Ο φοβος έχει γίνει ενθουσιασμός σε πολλούς, ενώ όποιος τολμήσει να πει κακή κουβέντα ειδικά για το ντουέτο Τσίπρα-Βαρουφάκη τον τρώει το μαύρο σκοτάδι.
Ο "λαός" μοιάζει να νοιώθει πως βρήκε τους ηγέτες που ήθελε...
Αυτούς που θα κάνουν όσα έχει ανάγκη για λογαριασμό του, την ώρα που αυτός θα κοιτάζει τη δουλίτσα του και θα χαζεύει αμέριμνος σηριαλ, διαφημισεις και Αλτσαντήρι στην τιβί.

Δυο απλά πράγματα μόνο θα πούμε.
Πρώτα απ όλα δεν έχουμε καμιά εμπάθεια με το ΣΥΡΙΖΑ. Αν κάποιοι απο εμάς δίνουν τέτοια εντύπωση κάνουν λάθος και πρέπει να το κοιτάξουν.

Δεύτερο, δεν μπορεί να μη μας προβληματίζει  ο ενθουσιασμός των συστημικών αλλά και εθνικιστικών μέσων, τα μπράβο των αστικών εφημερίδων και δημοσιογράφων και όλο το περίεργο αλλά και πονηρό κλίμα που υπάρχει.

Αν καποιος έχει λίγη πολιτική σκέψη θα σκεφτεί πως δε γίνεται ο ΑΝΤ1, ο Μπόμπολας, ο Αλαφούζος και τ' αλλα παιδιά να χαίρονται μαζί με το λαό για το καλό που μας βρήκε και να χαιρόμαστε όλοι μαζί αγκαλιασμένοι, αφεντικά και φτωχολογιά.
Κάτι δεν πάει καλά , ειδικά αν κάποιος έχει μεσα του μια στάλα μαρξισμό και εξακολουθεί να βλέπει πως σ'αυτό τον άδικο ντουνιά υπάρχουν και μετά τις εκλογές πλούσιοι και φτωχοί, καταπιεστές και καταπιεσμένοι. Εννοείται πως όλοι θα θέλαμε έναν κόσμο χωρίς συγκρούσεις, αλλά καλό είναι να μην κοροιδευόμαστε. Αυτό αργεί...Λίγη τσίπα χρειάζεται.

Τρίτο, κι εγω γουστάρω τις μαγκιές του Βαρουφάκη, αλλά ξέρω ότι δεν πρόκειται να δώσουν μεροκάματο σε κανένα φτωχό, γιατί ο ίδιος το λέει. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε πρέπει να υποσχεθεί "δάκρυα και αίμα¨" κι όχι παροχές. Αυτό το είπε πριν τις εκλογές. Τωρα ανάμεσα στα πολλά συμπαθητικά που λεει τονίζει απόλυτα την ανάγκη βαθιών μεταρρυθμίσεων που θα τονώσουν την ανταγωνιστικότητα.
Υπήρξαν πολλοί στο παρελθόν που ξεκίνησαν με καλές προθέσεις και κατέληξαν στην κόλαση της λιτότητας που τώρα λέγεται "λιτός βίος". Επίσης δεν είναι κι άσχημα, ούτε στοιχίζει τιποτα να μιλάς για "λιτό βίο" από την πλούσια σκοπιά της δικής σου άνετης ζωής.

ΕΜΕΙΣ λοιπόν οι ΚΚέδες δεν ονειρευόμαστε δάκρυα και αίμα για να σωθεί ο καπιταλισμός, ούτε δεχτήκαμε ότι ο καπιταλισμός είναι η μία και μόνη προοπτική που υπάρχει όπως όλοι οι άλλοι.
Εμείς ονειρευόμαστε έναν άλλο κόσμο. 

Κι όχι γιατί είμαστε ρομαντικοί, αλλά γιατί είμαστε ρεαλιστές. 

Ο σοσιαλισμός είναι ανάγκη κι όχι όνειρο των απελπισμένων.

Αυτοί λοιπόν που τώρα ενθουσιάζονται με όσα συμβαίνουν, χωρίς να έχει κερδηθεί απολύτως τίποτα, και   κοιτάζουν με μισό μάτι εμάς που βάζουμε στο τραπέζι πρώτα απ' όλα τις δικές μας ανάγκες, τις αυτονόητες καθημερινές ανάγκες της λαικής οικογένειας, ας επιτρέψουν σε κάποιους από εμάς να ονειρεύονται το δικό τους όνειρο.
Ας μας επιτρέψουν  να παλεύουμε για το δικό μας όραμα ενός άλλου κόσμου.
Αυτός ο κόσμος που ονειρεύονται, του "ανθρώπινου  καπιταλισμού", έχει περάσει και δεν υπάρχει πια. Αυτό που περιμένουν και τους φαίνεται εύκολο και εφικτό θα τους απογοητεύσει για άλλη μια φορά.
Ας κοιτάξουν λοιπόν και λίγο αλλού κι ας σκεφτούν λίγο παραπάνω.

Εμείς δε θα κάνουμε την ελπίδα κουρέλι, ονομάζοντας το συμβιβασμό αισιοδοξία και την υποταγή αντίσταση.

Αναρτήθηκε από Γιώργος Σαρρής

Βαθύτατα συγκινημένος

 Βαθύτατα συγκινημένος

Η πρώτη εβδομάδα της κυβέρνησης σύριζα (με το αναγκαίο καλό των ανελ) ολοκληρώνεται με ρίγη συγκίνησης και μια διάχυτη αίσθηση ντεζαβού (ή ντεζαβί, πες το κι έτσι) στην ατμόσφαιρα. Πράγματι, είμαι βαθύτατα συγκινημένος, όπως θα ‘λεγε και ο ανδρέας στις μέρες του. Ζούμε μέρες 81’ σφοι, σε μια ευρώπη που αλλάζει. Οσονούπω θα εκλεγεί ο μιτεράν στη γαλλία κι ο γκονζάλες στην ισπανία.

Ο εκνευρισμός του ντάισελμπλουμ κι αυτό το κάτι σαν χειραψία με το βαρουφάκη, στο τέλος της κοινής τους συνέντευξης τύπου, έκανε τον.. έλληνα V κάτι σα θεό-επαναστάτη για τους επαναστάτες του τουίτερ και του ευρύτερου κινηματικού χώρου. Η τελευταία φορά που θυμάμαι να υπάρχει αντίστοιχος ενθουσιασμός, ήταν στην επίσκεψη κλίντον, με την περιβόητη συγνώμη των ηπα για την επταετία και την περήφανη ομιλία του ΠτΔ στεφανόπουλου –τόσο περήφανη, που σχεδόν ξεχνούσες την ελεύθερη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος την ίδια χρονιά, για τον πόλεμο της γιουγκοσλαβίας. Κι όσο επαναστάτης ήταν ο στεφανόπουλος με το ποδήλατο, άλλο τόσο είναι κι ο βαρουφάκης με τις μηχανές μεγάλου κυβισμού. Με τη διαφορά πως τώρα, με κυβέρνηση σ-ανελ, ο κλίντον δε θα χρειαζόταν να ζητήσει καμία συγνώμη, καθώς στην περσινή ανακοίνωσή του σύριζα για το πολυτεχνείο δεν υπήρχε καμία ενοχλητική αναφορά στο ρόλο των ηπα για το πραξικόπημα.

Μα τι τα θέλεις τώρα και τα συζητάς, με σκέψεις με πεθαίνεις με πονάς…

Το μόνο χειρότερο απ’ τις λεγόμενες βαρουφίτσες (κατά το ρουβίτσες) που αυξάνονται και πληθύνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αυτές τις μέρες, και ανταριάζουν με την εμφάνιση, τη γοητεία και το σεξ-απίλ του νέου υπουργού οικονομικών, είναι οι πολιτικές βαρουφίτσες, που υποκύπτουν στην κρυφή γοητεία του ρεφορμισμού, τρώνε αμάσητες τις γλυκερές υποσχέσεις του δον ζουάν βαρουφάκ (με ένα νι, εκ των πραγμάτων) και με την κλασική τύφλωση του ερωτευμένου (γιατί ο έρως είναι επιλεκτικά τυφλός), βλέπουν μόνο αυτά που θέλουν να δουν, αγνοώντας προκλητικά τα προειδοποιητικά μηνύματα που τους στέλνει η επικαιρότητα. Και τα φουσκωμένα, σαν μπαλόνια, περήφανα στήθη ετοιμάζονται να σκάσουν με πάταγο, μόλις προσκρούσουν στην πρώτη αιχμηρή γωνία της αμείλικτης πραγματικότητας.

Ο βαρουφάκης λέει πχ πως συμφωνεί με την ιδιωτικοποίηση του ολπ, αλλά αυτό περνάει στα ψιλά ή προβάλλεται από τα αστικά μέσα ως σοβαρή, υπεύθυνης στάση. Αρνείται να αναγνωρίσει ως συνομιλητή του την τρόικα, αλλά θέλει απευθείας συνομιλίες με τους φορείς-διεθνείς οργανισμούς, που την απαρτίζουν –κι όπως λέει ο ποε απ’ τα χανιά, είναι σα να μη θες συνεργασία με την οικογένεια μητσοτάκη, αλλά με το δρακουμέλ, τη ντόρα και τον κυριάκο ξεχωριστά. Κι ετοιμάζεται να διαπραγματευτεί για την τεχνική επέκταση-επιμήκυνση ενός προγράμματος το οποίο θεωρεί (θεωρητικά) καταστροφικό, απαράδεκτο κι αποτυχημένο (που κάθε άλλο παρά τέτοιο ήταν αν ξέρεις να βλέπεις τα πράγματα από ταξική σκοπιά και να απαντάς κάθε φορά στο στοιχειώδες ερώτημα: «για ποιον;».

Σε αυτή τη μόδα προσχωρεί (με πιο ήπιες, συγκρατημένες μορφές, με «ναι μεν αλλά», πάντως προσχωρεί) σύσσωμο σχεδόν το εξωκοινοβούλιο, που διαπιστώνει αλλαγή τοπίου, γύρισμα σελίδας, κτλ, αλλά φιλοδοξεί να στηρίξει και να σπρώξει το σύριζα σε μια πιο συνεπή στάση, ένα πιο τολμηρό, αποφασιστικό ξεφύλλισμα σελίδων, κοκ, ή στην καλύτερη να εκφράσει το ίδιο αυτή τη πιο συνεπή στάση. Και να φανταστείς πως το βαρύ … μαρξιστικό πυροβολικό του σύριζα (λαπαβίτσας, μηλιός, κουβελάκης, κτλ) παραμένει στην εφεδρεία. Παρόλα αυτά, η πίεση προς αυτές τις δυνάμεις είναι ήδη τεράστια, ακόμα και στον (κατεξοχήν προνομιακό γι’ αυτές) χώρο του πανεπιστημίου, όπου η κυβέρνηση παίζει μεγάλη επικοινωνιακή μπάλα, με τη διάσωση των αιώνιων φοιτητών, το διοικητικό προσωπικό, κτλ.

Κι ενώ διανύουμε μια περίοδο που προσφέρεται για απαλλαγή από διάφορες επιζήμιες αυταπάτες (για τη δυνατότητα μιας «καλής» εναλλακτικής αξιολόγησης των δημόσιων υπαλλήλων ή μιας διαφορετικής πορείας σε αυτό το γενικό πλαίσιο του ευρωμονόδρομου, ενός… «φιλικού κράτους» που θα ευνοούσε το ξεδίπλωμα της ταξικής πάλης, κοκ), η καλλιέργειά τους βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Πολύ χαρακτηριστική από αυτή την άποψη είναι η επιστροφή των αγανακτισμένων (πού είχαν χαθεί αυτές οι ψυχές άραγε;) και το κάλεσμα για συλλαλητήριο στήριξης της ελληνικής κυβέρνησης, τη μέρα που αυτή θα διαπραγματεύεται με τους ευρωπαίους εταίρους!

Τα παραπάνω καθιστούν πρόδηλη την ανάγκη άμεσης ανάπτυξης κινηματικών διεργασιών και διεκδικητικών αγώνων, που να μη βγάζουν από το κάδρο της ευθύνης την κυβέρνηση και τις αντιλαϊκές εφαρμογές της πολιτικής της. Εκεί είναι (και όχι μόνο στην εκλογική αντοχή του κόμματος) που θα δοκιμαστεί και θα κριθεί πρωτίστως ο δικός μας βαθμός ετοιμότητας στις νέες ιδιαίτερες συνθήκες, για την έμπρακτη αντιμετώπισή τους.

Σας προσφέρουμε την σχετική εξαθλίωση αντί της απόλυτης!

 Σας προσφέρουμε την σχετική εξαθλίωση αντί της απόλυτης!

Βοηθήστε να κυβερνήσουμε με νέο, «αναπτυξιακό», «αριστερό» και καινοτόμο τρόπο για να μπορέσουμε να σας κάνουμε πιο πλούσιους  κύριοι κεφαλαιοκράτες – τοκογλύφοι! Τι δεν καταλαβαίνετε;

Η ιστορία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους τοκογλύφους δανειστές και τα πολιτικά κοράκια της ΕΕ, θυμίζει τις γνωστές ιστορίες των ντόπιων υπηρετών - κυβερνητών των κάθε είδους εξουσιαστών, αποικιοκρατών και κατακτητών που, προσφέροντας καλύτερες υπηρεσίες από αυτές που σκέφτονται οι ίδιοι οι εξουσιαστές, εισηγούνταν να μην αφανίσουν τους υπόδουλους και κατακτημένους γιατί τότε δεν θα είχαν δούλους να δουλεύουν και θα ήταν αναγκασμένοι να δουλεύουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους, οποία προσβολή για εξουσιαστές! Αντιθέτως εισηγούνταν να τους δίνουν τόσο ψωμί ώστε να μπορούν αύριο να αποδώσουν περισσότερα κέρδη για πάρτι τους!

Έτσι πάντα, και σήμερα στους κεφαλαιοκράτες, πρόσφεραν την σχετική εξαθλίωση αντί της απόλυτης σαν θαυματουργή λύση με την οποία και ο εκμεταλλευόμενος θα είναι ικανοποιημένος γιατί «θα ζει και θα αναπνέει» και θα του παραχωρούν ένα πιάτο φαΐ από αυτά που παράγει ο ίδιος με τον ιδρώτα του!

Στην απόλυτη εξαθλίωση ο τοκογλύφος, κεφαλαιοκράτης, παίρνει και το ψωμί από το τραπέζι και σε σχέση με προηγούμενα ο εργάτης έχει απολύτως λιγότερα για να ζήσει αυτός και η οικογένειά του. Έτσι σταδιακά, η δυνατότητά του να παράγει για να αποπληρώνει αυτόν που του χρεώνει και τον ουρανό, αλλά και να αφήσει «κληρονόμους» των χρεών, φθίνει με αποτέλεσμα να μην ελπίζει ποτέ ο δανειστής ότι θα αποπληρωθεί.

Αντιθέτως, στη σχετική εξαθλίωση ο τοκογλύφος , κεφαλαιοκράτης παραχωρεί ένα μέρος από αυτά που παράγει ο εργαζόμενος, τόσα ώστε να μπορεί κάθε χρόνο να του αποπληρώνει όλο και μεγαλύτερο χρέος, να μεγαλώνει και παιδιά για να συνεχίσουν την αποπληρωμή για γενεές γενεών και να… έχουμε και ανάπτυξη! Όσο περνάει ο χρόνος βέβαια, ο τοκογλύφος θα γίνεται πλουσιότερος και ο εργάτης σχετικά με αυτόν φτωχότερος αλλά τι σημασία έχει για τους υπηρέτες των κεφαλαιοκρατών αυτό;

Όταν το σχέδιο πετυχαίνει, ο κυβερνήτης, υπηρέτης, διαχειριστής του κεφαλαίου και των υποθέσεων του κεφαλαιοκράτη, παρουσιάζεται ως ήρωας και σωτήρας, στήνει πανηγύρια και χορούς γιατί παρουσιάζει τη σχετική εξαθλίωση σαν σωτηρία, νίκη, ανάπτυξη, ευτυχία, ταξική ειρήνη και συνεργασία και γενικώς μια «ευτυχισμένη ζωή»!

Τότε υλοποιείται επακριβώς και το «όλοι μαζί μπορούμε» και να εξαθλιωνόμαστε και να πλουτίζουμε τους δανειστές και τους κεφαλαιοκράτες και να είμαστε ευτυχισμένοι!

Παρακολουθήστε όλη την πορεία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους δανειστές και την ΕΕ, αλλά και τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες, τραπεζίτες κλπ, δείτε ποιο είναι το κύριο επιχείρημα για να τους πείσει να χαλαρώσουν λίγο την ασφυξία που επέβαλλαν στον ελληνικό λαό, δείτε τις «παροχές και κέρδη» που υπόσχονται στους κεφαλαιοκράτες αν  χαλαρώσουν την πίεση και μετά κάντε και τις ανάλογες κρίσεις.  

Το δολάριο κινεί τις τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας

 Το δολάριο κινεί τις τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας

Το δολάριο κινεί τις τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας

Των Γ. Αγγέλη, Δ. Καδδά, Η. Μπέλλο, Χ. Φλουδόπουλο, Κ. Ράπτη, Δ. Ζάντζα

Οι τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας έχουν αρχίσει και πάλι να κινούνται, έξι χρόνια μετά τον «σεισμό» της 20ής Οκτωβρίου του 2008 (Lehman Brothers). Και οδηγούν σε εκρηκτικές εξελίξεις στις «φλεγόμενες» διεθνείς αγορές κεφαλαίου, στις οποίες ξεδιπλώνεται ένα πρωτοφανές «παιχνίδι» οικονομικής και γεωπολιτικής εξουσίας.

Πριν από έξι χρόνια, οι ισχυροί του πλανήτη μέσα από τους G-20, σε πρωτοφανή σύμπνοια, επιχείρησαν να αποφύγουν την κατάρρευση «ρίχνοντας» συντονισμένα περισσότερα από 3-4 τρισ. δολ. σε υπολογισμένες δόσεις σε όλες τις μεγάλες οικονομικές ζώνες του πλανήτη. Και το κατάφεραν.

Οι τράπεζες δεν έκλεισαν, αλλά η κρίση δεν ξεπεράστηκε. Και τώρα, κάποιοι πρέπει να πληρώσουν τα τρία προγράμματα «ποσοτικής χαλάρωσης» (QE), με τα οποία η Fed... μπούκωσε το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα για να μην καταρρεύσει.

Οι όγκοι κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκαν γι΄ αυτό τροφοδότησαν τη χωρίς προηγούμενο φούσκα των παραγώγων και το σκιώδες ανεξέλεγκτο τραπεζικό σύστημα, που ξεπερνά οκτώ φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ!

Σε αυτόν τον σκιώδη κόσμο των παραγώγων είναι εξαρτημένα τα νομίσματα και τα εμπορεύματα, το πετρέλαιο ή ακόμα και ο χρυσός.

Ντόμινο εξελίξεων

Τώρα οι τεκτονικές πλάκες έχουν αρχίσει και πάλι να κινούνται. Το ντόμινο των εξελίξεων κινήθηκε και πάλι από τις ΗΠΑ, αλλά αυτήν τη φορά με επιλογή της Fed, που αποφάσισε να κλείσει την κάννουλα της ποσοτικής χαλάρωσης και προειδοποίησε για αύξηση των επιτοκίων. Η απόφαση αυτή άλλαξε τις ροές κεφαλαίων στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος, ομολόγων, χρηματιστηρίων και εμπορευμάτων. Οι ανατροπές διαπερνούν τα BRICS, τα ισχυρά νομίσματα και ανατρέπουν καταστάσεις δεκαετιών στην ενέργεια (πρωτοφανής πτώση τιμών πετρελαίου).

Το ευρώ διολισθαίνει εν όψει τόσο των αποφάσεων της ΕΚΤ να ρίξει έστω και με περιορισμούς κεφάλαια στην αγορά (QE) σε περιβάλλον αποπληθωρισμού και υπερχρέωσης, όσο και της επικείμενης αύξησης των επιτοκίων στις ΗΠΑ.

Το «αποθεματικό» ελβετικό φράγκο εγκαταλείπει άρον-άρον τη σχέση εμπιστοσύνης με το ευρώ και «ταμπουρώνεται» στα... ασφαλή θησαυροφυλάκια της Βασιλείας και της Γενεύης, ποντάροντας στον «φόβο» για τον σεισμό που άρχισε.

Το ισχυρό δολάριο, αφού εξάντλησε τα περιθώρια της παγκοσμιοποίησης του χρηματιστικού κεφαλαίου τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, τώρα, έξι χρόνια μετά το σοκ του 2008, κινητοποιεί τα σκιώδη κέρδη της φούσκας των παραγώγων για να... απολαύσει την υπεροχή του απέναντι στη διασπασμένη Ευρώπη. Και να «αγοράσει» φθηνά ό,τι του αρνήθηκε η Γερμανία τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Η ΕΚΤ μοιάζει αμήχανη, καθώς επιχειρεί να κάνει σε μικρογραφία αυτό που η Fed έκανε τα τελευταία χρόνια χωρίς όριο και το ευρώ αρχίζει να κατρακυλά, ίσως και κάτω από το 1 προς 1 με το δολάριο, τροφοδοτώντας τις ισχυρότερες πολιτικές και οικονομικές φυγόκεντρες δυνάμεις στην Ευρωζώνη. Ήδη, με αφορμή τη χρεoκοπία της Ελλάδας, κάποιοι σκέφτονται τη «λύση» των διπλών νομισμάτων...

Ο δεύτερος γύρος της κρίσης έχει ήδη αρχίσει, με τη μορφή ενός συγκρατημένου προς το παρόν «νομισματικού πολέμου» και με το ευρώ μπλοκαρισμένο στον φαύλο κύκλο των πολιτικών και οικονομικών ασυμμετριών της Ευρώπης.

Πετρέλαιο

Πως κερδίζουν οι ΗΠΑ

Ως ένας από τους τρεις μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου στον κόσμο, οι ΗΠΑ εν πρώτοις φαίνεται να πλήττονται από την πτώση της τιμής του αργού, αφού περιορίζονται σημαντικά τα ενεργειακά έσοδα.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί για την αμερικανική οικονομία σηματοδοτεί ένα εξαιρετικά θετικό momentum. Άλλωστε, ένας από τους λόγους για την πτώση της τιμής στάθηκε η σημαντική αύξηση της αμερικανικής παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου και αερίου, που οδήγησε την παγκόσμια προσφορά αργού, από τα 5,5 εκατ. βαρέλια την ημέρα στα μέσα του 2011, στα 9 εκατ. βαρέλια.

Ακόμα περισσότερο και από τα πετρελαϊκά έσοδα, το κυριότερο όφελος για την αμερικανική οικονομία ήταν το γεγονός ότι η αυξημένη παραγωγή υδρογονανθράκων οδήγησε σε σημαντική μείωση των εγχώριων τιμών ενέργειας, δηλαδή της τιμής του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού. Έτσι, οι τιμές ενέργειας στις ΗΠΑ είναι κατά 50% φθηνότερες από την Ευρώπη και κατά 70% φθηνότερες από την Ασία. Σε κάθε περίπτωση, το ενεργειακό κόστος στις ΗΠΑ θα παραμείνει σημαντικά χαμηλότερο έναντι των ανταγωνιστών, ενισχύοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα στη μεταποίηση, τη βιομηχανία και τον κλάδο των χημικών και της διύλισης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το προηγούμενο διάστημα ακόμα και κινεζικές φίρμες ξεκίνησαν να αγοράζουν πρώτες ύλες, όπως υφάσματα από τις ΗΠΑ, ενισχύοντας, με αυτό τον τρόπο, την πραγματική οικονομία της χώρας.

Περιορισμός επενδύσεων

Οι χαμηλότερες τιμές μπορεί να περιορίζουν τα οφέλη από την επανάσταση του shale gas, καθώς ήδη υπάρχουν ορατά σημάδια περιορισμού των παραγωγικών γεωτρήσεων αλλά και των επενδύσεων, ωστόσο γεγονός παραμένει ότι οι ΗΠΑ απολαμβάνουν διπλά οφέλη: τις χαμηλές τιμές ως ο μεγαλύτερος καταναλωτής, αλλά και τα οφέλη από την παραγωγή υδρογονανθράκων, που σε κάθε περίπτωση παραμένει αυξημένη σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν.

Σημειώνεται ότι το επίπεδο τιμών που άρχισε να επηρεάζει μέρος της παραγωγής shale oil & gas των ΗΠΑ ήταν τα 70 δολάρια. Ωστόσο, η μείωση του κόστους παραγωγής του σχιστολιθικού αερίου, ιδιαίτερα στα μεγάλα πεδία, π.χ., της λεκάνης Permian, διατηρεί το θετικό πρόσημο.

Την ίδια στιγμή, δηλαδή, που άλλοι παραγωγοί με δομικά προβλήματα και εξάρτηση των οικονομιών τους από τα έσοδα του πετρελαίου, όπως η Ρωσία και η Βενεζουέλα, δέχονται ισχυρά χτυπήματα, οι ΗΠΑ αναδεικνύονται σε μεγάλο ωφελημένο από το νέο status quo της αγοράς του «μαύρου χρυσού».

FOREX

Το δολάριο υπενθυμίζει ποιος είναι το αφεντικό, αλλά...

Το διάγραμμα της σχέσης δολαρίου/ευρώ τα τελευταία 15χρόνια είναι ίσως το πλέον διαφωτιστικό για τις ανισορροπίες στους δύο από τους τέσσερις πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας, τις ΗΠΑ και την Ευρωζώνη. Και «φωτίζει» πραγματικά τις δραματικές αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη από τα τέλη του 2014.

Όταν, τον Ιανουάριο του 1999, άρχισε η διεθνής λογιστική διαπραγμάτευση του ευρώ στα 1,17 δολ./ευρώ, πολλοί ήταν εκείνοι που κρατούσαν επιφυλάξεις για τη βιώσιμότητά του.

Έκτοτε, όμως, και μέχρι να φανούν τα πρώτα σημάδια της κρίσης, που έρχονται τον Απρίλιο του 2008, η αξία του ευρωπαϊκού νομίσματος εκτινάχθηκε (1,60 δολ./ευρώ), για να αρχίσει να κατρακυλά έκτοτε με μεγάλα σκαμπανεβάσματα από τις παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών και τις βίαιες αντιδράσεις των αγορών.

H αδυναμία των αγορών να συλλάβουν το βάθος της κρίσης που ξέσπασε με την πτώση της Lehman Brothers και οι αυταπάτες για τον περιορισμό της κρίσης στις ΗΠΑ από τη συντονισμένη παρέμβαση των G-20 το 2008-2009 τροφοδότησαν την προσωρινή ανάκαμψη του ευρώ και πάλι σε υψηλά επίπεδα μέχρι τα τέλη του 2009, όταν άρχισε να σκάει στον ευρωπαϊκό ορίζοντα η κρίση χρέους στην Ελλάδα. Τα γεγονότα που ακολουθούν υποχρεώνουν τις ΗΠΑ σε παρεμβάσεις στην αδυναμία της Ευρωζώνης να αποφασίσει το πώς θα διαχειριστεί τον νέο φαύλο κύκλο της κρίσης, πέρα από τις «ενέσεις» της ΕΚΤ, που, με διάφορα χρηματοδοτικά εργαλεία (LTROs, ΟΜΤ κ.λπ.), προσπαθεί να εμπνεύσει στις αγορές εμπιστοσύνη στην ικανότητα της Ευρωζώνης να στηρίξει το ευρώ.

Η «ζημιά», όμως, είχε γίνει, καθώς τα αποτελέσματα του πρώτου προγράμματος «ποσοτικής χαλάρωσης» στις ΗΠΑ υπονομεύτηκαν από τη διστακτική αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρώπη με αφορμή την Ελλάδα.

Οι ΗΠΑ δρομολόγησαν ένα δεύτερο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, αφού εξασφάλισαν ότι οι Ευρωπαίοι «σύμμαχοι», παρά τις αντιρρήσεις των Γερμανών, θα «βούλωναν» με ένα δεύτερο bail out το ενδεχόμενο χρεοκοπίας στην Ευρωζώνη μέσω της Ελλάδας.

Ο νέος ορίζοντας

Το «καρδιογράφημα» της ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου κάπου εκεί φαίνεται να ισορροπεί, μετά και τις νέες παρεμβάσεις της ΕΚΤ, για να «ξεφύγει» και πάλι, αυτήν τη φορά με σταθερή άνοδο του δολαρίου από τα μέσα του 2014, όταν, μετά τις ευρωεκλογές, δύο κυρίαρχες εικόνες συνθέτουν τον νέο οικονομικό ορίζοντα:

- Στις ΗΠΑ εδραιώνεται η προσδοκία μιας βέβαιης βελτίωσης, που επιβεβαιώνεται στα μάτια των αγορών από τη δήλωση της Fed ότι θα «κλείσει» τον Οκτώβριο το πρόγραμμα της «ποσοτικής χαλάρωσης», ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζει την αύξηση των επιτοκίων. Και οι αγορές αρχίζουν πλέον να μπαίνουν στο στοίχημα του δολαρίου.

- Στην Ευρώπη το φάντασμα του ελληνικού χρέους επανεμφανίζεται μετά το προσωρινό success story, ενώ, παράλληλα, αναδεικνύεται η αντίσταση του Βερολίνου να επιτρέψει στην ΕΚΤ να δρομολογήσει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης μέσα σε ένα εξαιρετικά ασταθές πολιτικό περιβάλλον.

Οι αγορές δεν έχουν πρόβλημα να διαλέξουν και στρέφονται βίαια προς το δολάριο, προκαλώντας ίσως τη μεγαλύτερη μεταπολεμικά «μετανάστευση» κεφαλαίων στη μητρόπολη του πράσινου νομίσματος, δημιουργώντας, έτσι, έναν γιγάντιο «κουμπαρά» επενδύσεων χαρτοφυλακίου. Οι άνθρωποι της Fed είχαν ποντάρει σ΄ αυτήν τη στρατηγική, αλλά τώρα ανησυχούν για τους αντίθετους λόγους από εκείνους του 2012-2013.

Η κεφαλαιακή «υπεραιμία» στο πεδίο του δολαρίου ζητά διέξοδο, αλλά αυτή παραμένει περίπλοκη, καθώς η παγκόσμια οικονομία παραμένει δέσμια των συνεπειών της προηγούμενης φάσης της κρίσης...

Παράγωγα

Η ωρολογιακή βόμβα των 300 τρισ.

Λιγοστοί είναι αυτοί που θέλουν έστω και να θυμούνται την αξία της αγοράς παραγώγων διεθνώς, καθώς αποτελεί μια εν δυνάμει βόμβα, όπως αποκαλείται, για τις αγορές. Βόμβα θεωρητικής αξίας της τάξης των 690 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών που δημοσιεύτηκαν τον Δεκέμβριο. Πρόκειται για εκείνα τα υβριδικά χρηματοοικονομικά εργαλεία με τα οποία επενδυτές, τράπεζες και επιχειρήσεις εξασφαλίζονται έναντι των θέσεών τους ή ποντάρουν απλώς στην κατεύθυνση μιας υποκείμενης αξίας. Αν ένα μεγάλο μέρος των στοιχημάτων αυτών χαθεί, εκτιμάται ότι δεν υπάρχει ούτε καν μικρό ποσοστό των απαραιτήτων κεφαλαίων για να καλυφθούν οι έχοντες τις θέσεις αυτές. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των παραγώγων και τα σημαντικότερα εξ αυτών είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, interest rate swaps επί των βασικών επιτοκίων της US Fed. Ένας τύπος παραγώγου του οποίου η αξία μεταβάλλεται ανάλογα με τις μεταβολές των βασικών επιτοκίων αναφοράς ή τις προσδοκίες για μια τέτοια μεταβολή. Και η αγορά αυτή επηρεάζεται αυτονόητα από τη ρητορική και τις αποφάσεις της US Fed. Πολλοί αποκαλούν την αγορά αυτή «Derivatives Time Bomb» και η προσπάθεια ρύθμισής της σκοντάφτει συχνά στις μεγάλες επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει κάτι τέτοιο στους ισολογισμούς μεγάλων συστημικών τραπεζών.

Δίκοπο μαχαίρι

Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το εύρος της έκθεσης πολλών τραπεζών σε αυτή την αγορά, αξίζει να αναφερθεί πως η θεωρητική (notional) αξία των παραγώγων που κατέχει η Citigroup είναι, κατά την προ ολίγων ημερών σχετική δήλωσή της, στα επίπεδα των 60 τρισ. δολ. Ανάλογου ύψους έκθεση έχει και η J.P. Morgan, ενώ τέτοιες θέσεις έχουν, βέβαια, και άλλες αμερικανικές τράπεζες. Λιγότερη ορατότητα υπάρχει για το εύρος της έκθεσης σε παράγωγα άλλων, διεθνών χρηματοοικονομικών ομίλων. Και το σύνολο της αγοράς αυτής «κρέμεται» κυριολεκτικά από τις κινήσεις της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας.

Παρά την κρίση του 2008 που πυροδότησαν παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα, οι θεσμικοί επενδυτές χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο έκτοτε τα εργαλεία αυτά είτε για να αντισταθμίσουν τους κινδύνους από τις υφιστάμενες θέσεις τους είτε για να αποκομίσουν κέρδη σε συγκεκριμένες αγορές ή εμπορεύματα. Η αυξανόμενη δημοτικότητα των εργαλείων αυτών είναι δίκοπο μαχαίρι, γιατί, αν και τα παράγωγα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του κινδύνου του χαρτοφυλακίου, τα ιδρύματα που έχουν υψηλή μόχλευση μπορεί να υποστούν τεράστιες ζημίες, εάν οι θέσεις τους αυτές στραφούν εναντίον τους.

* Αναδημοσίευση

Αποκαλυπτικό πανόραμα των επικίνδυνων γεωστρατηγικών «προκλήσεων» της εγχώριας αστικής τάξης

Αποκαλυπτικό πανόραμα των επικίνδυνων γεωστρατηγικών «προκλήσεων» της εγχώριας αστικής τάξης

Ο «Ρ» παρουσιάζει εκτενή αποσπάσματα του πολυσέλιδου κειμένου του υπουργείου Αμυνας, αποκαλυπτικά για τη βαθιά εμπλοκή των ΕΔ στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης

Ελληνικά μαχητικά σε εκπαίδευση εναέριου ανεφοδιασμού με ειδικό αεροσκάφος των ΗΠΑ, η οποία παραπέμπει σε συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις μακριά από βάσεις ανεφοδιασμού

Τους σχεδιασμούς των εγχώριων μονοπωλίων να προωθήσουν παραπέρα τις θέσεις τους σε Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο και πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, να αναβαθμιστούν περαιτέρω γεωστρατηγικά, με ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και παραγωγό Ενέργειας, να καταλάβουν ανώτερες θέσεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα βάζοντας τις Ενοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) να παίζουν ρόλο χωροφύλακα όπου Γης, μπλέκοντας το λαό βαθύτερα στους επικίνδυνους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, διασφαλίζοντας εμπορικούς διαύλους, ενεργειακό ανεφοδιασμό, διαμετακομιστικό εμπόριο, τη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας συνολικά, αποτυπώνει η «Λευκή Βίβλος» των Ενόπλων Δυνάμεων, που δημοσιοποιήθηκε δυο μέρες πριν τις εκλογές, 23 Γενάρη, εκτενή αποσπάσματα της οποίας παρουσιάζει σήμερα ο «Ρ».
Ενα πολυσέλιδο κείμενο που συντάχθηκε στο υπουργείο Αμυνας, αφορά τα πεπραγμένα στο εσωτερικό και το διεθνές περιβάλλον για το 2014 αλλά, ταυτόχρονα, δίνει ανάγλυφα τις προτεραιότητες της εγχώριας αστικής τάξης στη «στρατιωτική διπλωματία» και την εξωτερική πολιτική, όπως υπηρετούνται διαχρονικά από όλες τις αστικές κυβερνήσεις, και την προηγούμενη, τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, και την τωρινή, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο υπουργός Αμυνας της οποίας σπεύδει μάλιστα, μόλις μια βδομάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, να συναντήσει τον γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ.
Αλλωστε, την έκδοση προλογίζει ο Δ. Αβραμόπουλος, με θητεία στα υπουργεία Αμυνας και Εξωτερικών, αντιπρόεδρος της ΝΔ και τώρα προαλειφόμενος από το ΣΥΡΙΖΑ για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Οπως γράφει ο ίδιος, στη «Λευκή Βίβλο» «αναλύσαμε τις διεθνείς εξελίξεις, τις δυνητικές προκλήσεις και απειλές (...) Μέσα από τα κείμενα της Λευκής Βίβλου, αντιλαμβάνεται κανείς τον τρόπο με τον οποίο η πατρίδα μας (βλ. η ντόπια αστική τάξη) προσεγγίζει τις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας. Μια προσέγγιση, πανοπτική, ψύχραιμη και άριστα ιεραρχημένη. Με αναγνώριση των βραχυπρόθεσμων περιορισμών και κινδύνων αλλά και των μακροπρόθεσμων ευκαιριών για συνεργασίες, συμμαχίες και κέρδη στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα».

Λυκοσυμμαχίες και μονοπώλια

• Για το ΝΑΤΟ

Σε αυτή τη βάση, η «Λευκή Βίβλος», μεταξύ άλλων, γράφει τα εξής για το ΝΑΤΟ: «Μετά από μια μακρά περίοδο εμπλοκής των δυνάμεων της συμμαχίας σε εδάφη της Μέσης Ανατολής και Κεντρικής Ασίας, διέρχεται σε μια περίοδο ετοιμότητας και προετοιμασίας δομών και δυνάμεων, με σκοπό την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των υφιστάμενων και των αναδυόμενων απειλών. Οι απειλές αυτές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την εξάπλωση της τρομοκρατίας, του διεθνούς εγκλήματος και διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής. Οι εν λόγω απειλές, πέραν του γεγονότος ότι αποτελούν τροχοπέδη για την ανεμπόδιστη λειτουργία των θαλασσίων και ενεργειακών οδών, υποδαυλίζουν ταυτόχρονα την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των μεταναστευτικών ροών προς τον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο.
(...) Επιπλέον, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου επενδύει σε μια διαρκή προσπάθεια δημιουργίας θεσμικού διαλόγου με τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, δρώντας κατ' αυτόν τον τρόπο υποστηρικτικά στην ευρύτερη προσπάθεια εδραίωσης της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας. Βεβαίως, το ΝΑΤΟ, πέραν του νέου ρόλου και των νέων αποστολών που καλείται να αναλάβει, συνεχίζει να επαναβεβαιώνει το ρόλο του ως ένας κατεξοχήν οργανισμός συλλογικής ασφαλείας και, ως τέτοιος, συναρτά το ρόλο και την επιρροή του από τη δυνατότητα αξιόπιστης προβολής ισχύος σε γεωγραφικές περιοχές όπου διακυβεύονται μείζονα συμμαχικά συμφέροντα».
Σε άλλο σημείο του κειμένου διαβάζουμε: «Στο πλαίσιο των προσπαθειών για βελτίωση δυνατότητας ανταπόκρισης της Συμμαχίας στις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας υιοθετήθηκε από τους Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής (Ουαλία, Σεπτέμβριος 2014) το "Σχέδιο Δράσης Ετοιμότητας της Συμμαχίας" ("Readiness Action Plan"), το οποίο προβλέπει παροχή συνεχούς (αλλά όχι μονίμου) αεροπορικής, χερσαίας και ναυτικής παρουσίας, καθώς και στρατιωτικής δραστηριότητας στην ανατολική κυρίως περιοχή ευθύνης του ΝΑΤΟ (κυρίως ασκήσεις). Επίσης, προβλέπεται αύξηση ετοιμότητας δυνάμεων και δημιουργία νέας δύναμης ταχείας επέμβασης».

• Για την ΕΕ

Για τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, η «Λευκή Βίβλος» αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Την ίδια στιγμή, η ΕΕ προσπαθεί να ενισχύσει το "αποτύπωμά" της στα περιφερειακά και διεθνή δρώμενα ασφαλείας, εκμεταλλευόμενη το θεσμικό πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας. Μέσα από την ενεργοποίηση των προβλεπομένων σε αυτή θεσμών και δράσεων, επιδιώκει να δώσει νέα ώθηση στην Κοινή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας (ΚΠΑΑ) και να διασυνδέσει αποτελεσματικά τις πολιτικο-στρατιωτικές της δομές. Ταυτοχρόνως, δε, η ΕΕ ενδύεται με το θεσμικό πλαίσιο ανάληψης αποστολών εκτός του γεωγραφικού χώρου της Ενωσης, με σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης, την πρόληψη συγκρούσεων και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας. Η θεσμοθέτηση επιχειρησιακών σχηματισμών, όπως οι Σχηματισμοί Μάχης ("EU Battlegroups"), έχει προσδώσει αξιοπιστία στον επιχειρησιακό βραχίονα της Ενωσης, χωρίς ωστόσο ο υπόψη θεσμός να έχει τύχει ανάλογης εκμετάλλευσης μέχρι σήμερα».
Σημειωτέον, από τις ελληνικές ΕΔ στο Σχηματισμό Μάχης EUABG (European Union Amphibious Battlegroup) συμμετέχει ένας Λόχος Πεζοναυτών και ένα Αρματαγωγό, ενώ στο Σχηματισμό Μάχης HELBROC συμμετέχουν ένα αερομεταφερόμενο Τάγμα Πεζικού και άλλα τμήματα.

• Για τον ΟΗΕ και τις «ανεξέλεγκτες οντότητες» του κεφαλαίου

Σε ό,τι αφορά τον ΟΗΕ, η «Λευκή Βίβλος» υπογραμμίζει με νόημα: «Παρά την κατά καιρούς υστέρηση στην παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων, η σημασία του Οργανισμού επαυξάνεται από τη νομιμοποίηση που παρέχει, μέσω των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, στις βασικές διεθνείς επιχειρήσεις τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της ΕΕ».
Ενδιαφέρον έχει και το σημείο όπου η «Λευκή Βίβλος» αφήνει κάποιες ...σπόντες για τους άλλους τρόπους, ακόμα πιο άμεσης και «ευέλικτης» παρέμβασης των μονοπωλίων που διεκδικούν «αυξανόμενο ρόλο»: «Πέραν όμως των εθνικών δρώντων και των θεσμικών διακυβερνητικών δρώντων, μια σειρά από άλλες άτυπες και συχνά ανεξέλεγκτες οντότητες διεκδικούν αυξανόμενο ρόλο στους διεθνείς συσχετισμούς, επηρεάζοντας πλέον με σαφή τρόπο την εθνική και τη διεθνή ασφάλεια. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι μεγάλοι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, οι νέες διεθνείς χρηματοπιστωτικές οντότητες και μια σειρά Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) με διεθνή παρουσία».

«Προπύργιο ασφαλείας» η Κρήτη

Για την Ελλάδα διαβάζουμε:
«Από γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής πλευράς, η Ελλάδα είναι ιστορικά ενταγμένη στο ευρύτερο ευρωπαϊκό γεωπολιτικό περιβάλλον και άρρηκτα συνδεδεμένη με τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, γεωγραφικές περιοχές προνομιακής άσκησης της πολιτικής και οικονομικής επιρροής της. Η στρατηγική αξία της Ελλάδας στον υπόψη γεωγραφικό χώρο προσδιορίζεται, αφενός, από την κεντρική της θέση στην εν λόγω υψηλού γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος περιοχή, αφετέρου, δε, από το γεγονός ότι η χώρα μας καθίσταται σημείο επαφής και προπύργιο της Ευρώπης με την ασιατική και την αφρικανική ήπειρο.
(...) Ταυτοχρόνως, δε, η χώρα έχει επενδύσει, πολιτικά αλλά και σε επίπεδο υποδομών και μέσων, στη δυνατότητα παροχής αξιόπιστης ασφάλειας στις διεθνείς οδούς μεταφορών μεταξύ της Ευρώπης και των διεθνών αγορών της Ασίας και Μέσης Ανατολής που διέρχονται από περιοχές ελληνικής κυριαρχίας και στρατηγικού ενδιαφέροντος.
Η σημασία των παραπάνω ενισχύεται τα τελευταία χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα αναζητεί στηρίγματα σταθερότητας στην περιοχή, έναντι ενός ευρέως τόξου αστάθειας που εκτείνεται από τις ακτές της Βόρειας Αφρικής μέχρι και τη Μαύρη Θάλασσα και κυκλώνει κατά κάποιο τρόπο την Ευρώπη (σ.σ. για το ίδιο "τόξο αστάθειας" μιλούσαν και οι πρώην κυβερνώντες, μιλούν και οι τωρινοί, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως "φωτεινό φάρο σταθερότητας", όπως έλεγε την Τρίτη και ο νέος υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς...)».
«Σε αυτή την προσπάθεια» συνεχίζει η «Λευκή Βίβλος», «κομβικό ρόλο διαδραματίζει γεωγραφικά και σε επίπεδο υποδομών η Κρήτη. Το νησί αποτελεί βασικό πυλώνα στρατηγικού σχεδιασμού για τη χώρα αλλά και για το σύνολο των Συμμάχων και Εταίρων μας, καθώς τόσο η θέση όσο και οι εκεί ευρισκόμενες ναυτικές και αεροπορικές εγκαταστάσεις, το καθιστούν προπύργιο ασφαλείας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».

Μπαρουταποθήκη η Νοτιοανατολική Ευρώπη

Εστιάζοντας στις ζώνες άμεσου ενδιαφέροντος για την εγχώρια αστική τάξη, η «Λευκή Βίβλος» των ΕΔ γράφει: «Η περιοχή της Νοτιοανατολικής (ΝΑ) Ευρώπης, διελθούσα από μια περίοδο σχετικής σταθεροποίησης και ομαλότητας κατά το πρώτο μισό της προηγούμενης δεκαετίας, παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια ένα αυξανόμενο βαθμό αβεβαιότητας σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της επιδείνωσης της γεωπολιτικής κατάστασης στη Μαύρη Θάλασσα. Η εκδηλωθείσα διεθνής οικονομική κρίση, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το σύνολο του ευρωπαϊκού Νότου, μηδέ εξαιρουμένης και της ΝΑ Ευρώπης (...) Πέραν των οικονομικών παραμέτρων, το περιβάλλον ασφαλείας στην περιοχή παραμένει ρευστό, καθώς συνεχίζουν να υφίστανται κρυφές, εθνικιστικού κυρίως χαρακτήρα εντάσεις και εμφανίζονται αμείωτα φαινόμενα διαφθοράς και διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος. Τα ανωτέρω φαινόμενα, αποτελούν εν δυνάμει ασύμμετρες απειλές, που μπορούν τελικά να εκδηλωθούν με τη μορφή πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών αλλά και στρατιωτικού χαρακτήρα απειλών, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη στον αμυντικό σχεδιασμό της Ελλάδας.
(...) Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, η απόφαση της κοινοπραξίας Shah Deniz (Shah Deniz Consortium-SDC) υπέρ της κατασκευής του αγωγού ΤΑΡ, ο οποίος θα διέρχεται κατά το μεγαλύτερό του μέρος από το ελληνικό έδαφος, προσδίδει ιδιαίτερη γεωστρατηγική αξία στην Ελλάδα και την εντάσσει στον ενεργειακό χάρτη ως χώρα - διακομιστή ενέργειας. Η, δε, δημιουργία κάθετων διασυνδετηρίων αγωγών για την τροφοδοσία των υπολοίπων χωρών ευνοεί και την ενδεχόμενη χρησιμοποίησή του για τη μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη».

Ανατολική Μεσόγειος - Μαγρέμπ - Μ. Ανατολή: Ο κορυφαίος κόμβος παγκοσμίως

Για Ανατολική Μεσόγειο - Μέση Ανατολή αναφέρει:
«Η ευρύτερη περιοχή τη Ανατολικής Μεσογείου, του Μαγρέμπ και της Μέσης Ανατολής αποτελεί ίσως τον κορυφαίο γεωστρατηγικό και γεωοικονομικό κόμβο παγκοσμίως. Στην περιοχή συντείνουν μεγάλοι ενεργειακοί διάδρομοι και οδοί διεθνούς εμπορίου και υφίστανται τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως.
Η γεωστρατηγική αυτή αξία ενισχύεται από τον αργό ρυθμό εκμετάλλευσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την αδυναμία πλήρους αξιοποίησης των αποθεμάτων υδρογονανθράκων σε Αφρική και Αρκτική και της μεταστροφής διεθνούς κοινότητας ενάντια στη χρησιμοποίηση πυρηνικής ενέργειας, μετά το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία το 2011.
Κατόπιν των ανωτέρω, οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια στην περιοχή, αποκτούν διαστάσεις που ξεφεύγουν από το αρχικό τους περιφερειακό υπόβαθρο, συναρτώμενες άμεσα με την πορεία της διεθνούς οικονομίας αλλά και τα ζωτικά συμφέροντα άμυνας και ασφάλειας, όχι μόνο των παρακείμενων στην περιοχή κρατών, αλλά και του συνόλου του δυτικού κόσμου.
(...) Η αιματηρή και χρονίζουσα κρίση στη Συρία, σε συνδυασμό με αμφιταλαντεύσεις της διεθνούς κοινότητας και τα συγκρουόμενα συμφέροντα των κρατών της ευρύτερης περιοχής, γέννησε νέες, πιο ριζοσπαστικές, εστίες θρησκευτικού και εθνοτικού φονταμενταλισμού, οι οποίες απειλούν πλέον με αποδιοργάνωση και κατάρρευση μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής».
Σε ό,τι αφορά το ρόλο που επιχειρεί να παίξει η ελληνική αστική τάξη στην περιοχή, εμπλέκοντας το λαό στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, η «Λευκή Βίβλος» αναφέρει:
«Η χώρα μας, με γεωγραφικά και κοινωνικοπολιτικά κριτήρια, αποτελεί την παρούσα χρονική περίοδο τον προμαχώνα της Ευρώπης προς αυτή την περιοχή και ως τέτοια επιχειρεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Βασικοί μας στόχοι σε αυτή την προσπάθεια είναι η διασφάλιση των ζωτικών εθνικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων στον ενιαίο γεωγραφικό χώρο της ΝΑ Μεσόγειου, σε στρατηγική συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία και τους υπολοίπους περιφερειακούς και διεθνείς εταίρους μας».

Στο επίκεντρο η Ενέργεια

Για τις «απειλές για την Εθνική Αμυνα και Ασφάλεια» η «Λευκή Βίβλος» γράφει:
«Οι εξελίξεις στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή, τα προτάγματα για ανεύρεση και αξιοποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου και η διαμόρφωση του περιφερειακού συστήματος διαμετακόμισης ενέργειας, δημιουργούν νέες μορφές απειλών στο ευρύτερο γεωγραφικό περιβάλλον.
(...) Η Ελλάδα, ως χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αλλά και λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, καλείται να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο σε θέματα περιφερειακής ασφαλείας, τα οποία στο μεγαλύτερο μέρος τους συνθέτουν αυτό που σήμερα ονομάζουμε "πλέγμα νέων απειλών ασφαλείας"».
Στο πλέγμα αυτό η «Λευκή Βίβλος» των ΕΔ εντάσσει τη «Διεθνή Τρομοκρατία», την «Ανεξέλεγκτη Διακίνηση Οπλικών Συστημάτων - Οπλων Μαζικής Καταστροφής», τη «Μετανάστευση και το Οργανωμένο Εγκλημα», τις «Κυβερνοεπιθέσεις», τις «Σύγχρονες Μορφές Πειρατείας» και την «Ενεργειακή Ασφάλεια».
Ειδικά για την τελευταία σημειώνει:
«Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί μια εκ των κυριότερων προτεραιοτήτων και παραμέτρων χάραξης πολιτικής για το σύνολο των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων κοινωνιών.
Η ενεργειακή διάσταση της ασφάλειας έχει διττό χαρακτήρα (...) Σε πρώτο επίπεδο (...) είναι η ελαχιστοποίηση των ενεργειακών εξαρτήσεων από τρίτες χώρες, η ανάπτυξη τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η πλήρης εκμετάλλευση των ενδογενών πόρων και αποθεμάτων.
Σε δεύτερο επίπεδο, έχει να κάνει με τη δυνατότητα του κράτους να προβάλλει αξιόπιστα την εθνική του ισχύ και τη νομική του κατοχύρωση, σε όλο το εύρος των κυριαρχικών του ζωνών, με σκοπό την αδιασάλευτη υλοποίηση των παραπάνω στρατηγικών και οικονομικών πολιτικών επιλογών.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η γεωγραφική θέση της χώρας στην ΝΑ Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, την καθιστά κρίσιμο παράγοντα για την ασφάλεια των γραμμών συγκοινωνιών και των ενεργειακών δικτύων μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, Ευρώπης και Βορείου Αφρικής, καθώς και Δυτικής Ευρώπης - Ανατολικής Μεσογείου. Ταυτοχρόνως, το υπό διαμόρφωση ενεργειακό περιβάλλον και η διασφάλιση των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης των ενδογενών πόρων και αποθεμάτων, δημιουργεί επιπρόσθετες απαιτήσεις ασφαλείας, ιδιαίτερα στο θαλάσσιο περιβάλλον».
Αλλα και σε άλλο σημείο της «Λευκής Βίβλου» τονίζεται σχετικά: «Ο εντοπισμός ενεργειακών κοιτασμάτων στον υποθαλάσσιο χώρο του Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, εντός της δικαιούμενης, βάση του Διεθνούς Δικαίου, Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Χώρας αλλά και η σχεδιαζόμενη διέλευση από το έδαφός της αγωγών μεταφοράς υδρογονανθράκων προς την Ευρώπη, δημιουργούν επιπρόσθετες απαιτήσεις για τις ΕΔ αναφορικά με την προστασία και περιφρούρηση των εθνικών συμφερόντων από κάθε επιβουλή».

Ενοπλες δυνάμεις... «πρεσβευτές» σε κάθε σημείο της Γης

Για την «Αντιμετώπιση των απειλών», η «Λευκή Βίβλος» γράφει: «Οι Ενοπλες Δυνάμεις της Χώρας, πέραν της αντιμετώπισης κάθε εξωτερικής επιβουλής, καλούνται να συνεισφέρουν και στην αντιμετώπιση των ανωτέρω απειλών», με «συνεργασία μεταξύ των ΕΔ, των Αρχών Ασφαλείας και γενικότερα όλου του κρατικού μηχανισμού τόσο σε εθνικό όσο και σε διακρατικό - διεθνές επίπεδο», «προστασία της ναυσιπλοΐας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο (αντιμετώπιση πειρατείας)», «συμμετοχή σε δράσεις της διεθνούς κοινότητας για τον εκδημοκρατισμό των χωρών και εδραίωση του κράτους δικαίου» (βλ. ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις) κ.ά.
Αλλωστε, σε άλλο σημείο της «Λευκής Βίβλου» προαναγγέλλεται ότι, με τη νέα τους δομή, οι ΕΔ «θα αποτελούν πρεσβευτή της Ελλάδας σε κάθε σημείο της Γης, οποτεδήποτε κληθούν να συνδράμουν στην εδραίωση της ειρήνης και ασφάλειας, υπό την αιγίδα διεθνών Οργανισμών που συμμετάσχει η χώρα μας».

Εξοπλισμοί με άξονα μονοπωλιακά συμφέροντα

Αλλωστε, όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο για την «Πολιτική Εθνικής Αμυνας και Ασφάλειας», η χώρα «συμμετέχει σε διεθνείς ειρηνευτικές επιχειρήσεις και αντίστοιχες ασφάλειας, κατόπιν σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Υποστηρίζει το μετασχηματισμό του ΝΑΤΟ σε έναν οργανισμό συλλογικής άμυνας και ασφάλειας. Ενισχύει την ανάπτυξη της Κοινής Πολιτικής Αμυνας και Ασφάλειας (ΚΠΑΑ), τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης και εξειδικεύει στην προώθηση της Θαλάσσιας Ασφάλειας.
Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερθείσες απειλές στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, το ΥΠΕΘΑ, μέσω του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Προμηθειών Αμυντικού Υλικού, επιδιώκει τη βελτίωση των αεροναυτικών δυνατοτήτων των ΕΔ, εστιάζοντας κυρίως στους παρακάτω επιχειρησιακούς τομείς:
-- Επαύξηση των δυνατοτήτων του Πολεμικού Ναυτικού με πλοία με δυνατότητες κρούσης, αεράμυνας περιοχής, αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας και σύγχρονα Υποβρύχια.
-- Επαύξηση των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας με αναβάθμιση των υπαρχόντων αεροσκαφών και απόκτηση αεροσκαφών προηγμένης τεχνολογίας.
-- Επαύξηση δυνατοτήτων ταχείας μεταφοράς στρατιωτικών δυνάμεων με μέσα ταχείας μεταφοράς.
-- Επαύξηση δυνατοτήτων σε σύγχρονους τομείς δραστηριοποιήσης των ΕΔ, όπως σε αυτόν του διαστήματος (π.χ., συμμετοχή στο πρόγραμμα HELIOS) και του κυβερνο-χώρου».
Εξάλλου, στην ειδική ενότητα «ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ» διαβάζουμε ότι:
«Ο Στρατός Ξηράς είναι σε μια συνεχή διαδικασία για την προσαρμογή των δομών του σε εκείνες του ΝΑΤΟ, προκειμένου να ανταποκρίνονται σε όλο το φάσμα των αποστολών της Συμμαχίας και των διεθνών οργανισμών που συμμετέχει η χώρα».
«Το Πολεμικό Ναυτικό, προκειμένου να διατηρήσει στο μέλλον την αποτρεπτική του ικανότητα, θα δρομολογήσει την απόκτηση νέων φρεγατών πολλαπλών αποστολών και επαύξηση της ικανότητας εναέριας επιτήρησης θαλασσίων περιοχών ενδιαφέροντος».
«Η Πολεμική Αεροπορία, τέλος, και εντός του προαναφερθέντος πλαισίου, σχεδιάζει την προμήθεια (πέραν της αναβάθμισης του υπάρχοντος στόλου αεροσκαφών) νέου μαχητικού αεροσκάφους ικανού να καλύψει τις άμεσες επιχειρησιακές ανάγκες της χώρας στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου. Επιπλέον μελετάται και σχεδιάζεται η προμήθεια αεροσκαφών προηγμένης τεχνολογίας για κάλυψη μελλοντικών αναγκών της χώρας. Πλέον των παραπάνω η ΠΑ δραστηριοποιείται στην σχεδίαση προμήθειας νέου αεροσκάφους προκεχωρημένης εκπαίδευσης καθώς και ελικοπτέρων Ερευνας/Διάσωσης - Ερευνας/Διάσωσης Μάχης (SAR/CSAR), προκειμένου να καλύψει τις σχετικές ανάγκες κάτω από οιοσδήποτε συνθήκες (ειρηνική περίοδο και κατά τις επιχειρήσεις) στο σύνολο της περιοχής αρμοδιότητάς της».

Οι στρατιωτικές «εγκαταστάσεις» και «διευκολύνσεις»

Παρακάτω εκφράζεται η εκτίμηση ότι «η Ελλάδα παίζει σημαντικό ρόλο στο περιφερειακό και διεθνές σύστημα ασφαλείας, με ακλόνητη φιλοδοξία να γίνει ένας οδηγός σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Προκειμένου να πετύχει στο δύσκολο αυτό έργο, η χώρα μας διατηρεί (...) εξαιρετικά σημαντικές εγκαταστάσεις και διευκολύνσεις (σ.σ: όπως οι βάσεις σε Σούδα, Ακτιο, Αραξο) που δίνουν ένα μοναδικό πλεονέκτημα για μια πιθανή ανάπτυξη αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων των συμμάχων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Το στοιχείο αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και υποστήριξη των πολυεθνικών προσπαθειών (...) Οπως καταδεικνύει η περίπτωση της Λιβύης, έχουμε δημιουργήσει μια εμπεριστατωμένη και πολύπλευρη δομή υποστηρικτικής δύναμης ώστε να ευθυγραμμίζεται με τις αντίστοιχες επιχειρησιακές και εκπαιδευτικές απαιτήσεις του ΝΑΤΟ».
Επ' αυτού, άλλο σημείο του κειμένου περιγράφει μια σειρά από αυτές τις δομές:
-- Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) του NATO: «Ιδιαίτερο ρόλο για τη χώρα μας διαδραματίζει η λειτουργία του ΚΕΝΑΠ, το οποίο εδρεύει στη Σούδα της Κρήτης, αποστολή του οποίου η συνδυασμένη εκπαίδευση σε μονάδες του ΝΑΤΟ, με σκοπό την επαύξηση της ικανότητας αυτών στην εκτέλεση αποστολών επιτηρήσεως επιφανείας, αέρος και υποθαλάσσιες, καθώς και στην εκτέλεση ειδικών επιχειρήσεων, για την υποστήριξη των αντίστοιχων έργων Ναυτικής Αποτροπής».
-- Πολυεθνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης Ειρήνης: «Σημαντική υποστήριξη στο προσωπικό που αναλαμβάνει αποστολές στο πλαίσιο των παραπάνω οργανισμών, αποτελεί η εκπαίδευση πριν την αναχώρησή του, στο ΠΚΕΕΥΕ στο Κιλκίς. Στο ΠΚΕΕΥΕ παρέχεται θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, σε όλα τα θέματα επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης σε στρατιωτικά στελέχη, καθώς επίσης και ταχύρρυθμη εκπαίδευση σε πολυεθνικές Μονάδες πριν την ανάπτυξή τους για εκτέλεση συγκεκριμένης ειρηνευτικής αποστολής».
-- Πεδίο Βολής Κρήτης του NATO: «Το Πεδίο Βολής Κρήτης, με έδρα τα Χανιά της Κρήτης, χρησιμοποιείται σε μόνιμη βάση από τις χώρες της Γερμανίας, Ολλανδίας, Ελλάδας και Βελγίου. Κάθε ΝΑΤΟικό κράτος έχει τη δυνατότητα να κάνει χρήση του Πεδίου Βολής Κρήτης και κατόπιν έγκρισης σχετικής αιτήσεώς τους, τρίτα κράτη, τεχνολογικά ινστιτούτα, εταιρείες και οργανισμοί».
-- Πολυεθνικό Συντονιστικό Κέντρο Στρατηγικών Θαλασσιών Μεταφορών: «Το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ που εδρεύει στην Αθήνα, έχει ως αποστολή την εξεύρεση των κατάλληλων μέσων στον τομέα των στρατηγικών θαλασσίων μεταφορών, σε ανταγωνιστικές τιμές και την παρακολούθηση των μέσων αυτών για λογαριασμό των Κρατών / Διεθνών Οργανισμών που έχουν συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με το Κέντρο (...) Τα τελευταία έτη το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ έχει συνδράμει με τα μέλη του στο πλαίσιο επιχειρήσεων διαχείρισης κρίσεων του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ. Για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες και μελλοντικές απαιτήσεις στον τομέα των στρατηγικών μεταφορών, το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ, επιδιώκει να αποκτήσει τη δυνατότητα σχεδίασης και συντονισμού όχι μόνο θαλάσσιων, αλλά και χερσαίων, εναερίων και συνδυασμένων μεταφορών».

Εκπαίδευση για δράση εκτός συνόρων

Τέλος, στη «Λευκή Βίβλο» καταγράφεται το πώς οι ελληνικές ΕΔ συμμετέχουν σε προγράμματα: Εκπαίδευσης Ελικοπτέρων για επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των πληρωμάτων ελικοπτέρων για επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων της ΕΕ. Πολυεθνικών Διαρθρωμένων Υγειονομικών Μονάδων για ανάπτυξη πολυεθνικού νοσοκομείου εκστρατείας.
Καταγράφει, επίσης, την πρόταση δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Στόλου Αεροπορικών Μεταφορών και τη διεξαγωγή σχετικών ασκήσεων για ενίσχυση της στρατιωτικής μεταφορικής ικανότητας της ΕΕ. Την ανάγκη κάλυψης των διαπιστωμένων ελλείψεων της ΕΕ σε δυνατότητες εναέριου ανεφοδιασμού, πτυχή που προϊδεάζει για δράση αεροσκαφών πολύ μακριά από τις βάσεις τους. Την προτεραιότητα που δίνεται στην ΕΕ για Τηλεκατευθυνόμενα Αεροπορικά Συστήματα «για πολυεθνική στρατιωτική συνεργασία των κρατών - μελών που ήδη χρησιμοποιούν ή σχεδιάζουν να αναπτύξουν και να εντάξουν σε επιχειρησιακή χρήση πρωτοποριακά μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα».

Θ.