«Σήμερα θα πεθάνετε, σήμερα θα σας κάψουμε» – Η επιδρομή των ναζί στη «Φαβέλα» (ηχητικό)

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα:

• Facebook260

Νόμισμα

«Ανησυχία» εκφράζουν τα αστικά επιτελεία για το κατά πόσο οι εξελίξεις στα λεγόμενα «εθνικά θέματα» επιδρούν και υπονομεύουν τους στόχους της οικονομικής ανάκαμψης. Από τη σκοπιά τους βέβαια, δίκαια ανησυχούν, αφού όλο το προηγούμενο διάστημα έλεγαν και ξανάλεγαν ότι ο ρόλος της Ελλάδας ως «πυλώνα σταθερότητας» στην περιοχή είναι το μεγάλο της ατού για την προσέλκυση επενδύσεων, ανταγωνιστικά μάλιστα προς τις γείτονες χώρες και ότι «εγγύηση» γι' αυτό αποτελεί η συμμετοχή της χώρας στους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ. Τώρα όμως, με το πρώτο ταρακούνημα, αποδεικνύεται ότι οι ανταγωνισμοί που πυροδοτούν αυτοί ακριβώς οι σχεδιασμοί και συνεπακόλουθα η εμπλοκή της Ελλάδας είναι ο βασικός παράγοντας που ανεβάζει την ένταση στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ δεν λείπουν και τα μπρος - πίσω στις σχέσεις της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ και την Αλβανία. Στην πραγματικότητα, αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι ένα μεγάλο παζάρι, ανάμεσα σε όλους και για όλα, στο πλαίσιο μιας γενικότερης διευθέτησης στην ευρύτερη περιοχή και με βασικό παράγοντα τον ανταγωνισμό του ευρωατλαντικού άξονα πρωτίστως με τη Ρωσία. Και όταν η σύγκρουση αφορά τόσο μεγάλα συμφέροντα, δεν είναι καθόλου δύσκολο το νόμισμα να γυρίσει από την άλλη μεριά, για να αποδειχθεί πόσο εύθραυστη και επίπλαστη είναι για το λαό η «σταθερότητα» της ιμπεριαλιστικής ειρήνης...

Ο λύκος... τσομπάνης

«Απόλυτα ικανοποιημένη» εμφανίζεται η κυβέρνηση από τις δηλώσεις που έγιναν στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την Παρασκευή, σχετικά με τις πρόσφατες προκλήσεις της Τουρκίας σε Ιμια και κυπριακή ΑΟΖ.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η κυβέρνηση καλλιεργεί επικίνδυνες αυταπάτες και εφησυχασμό, «ξεπλένοντας» το ρόλο που παίζουν η ιμπεριαλιστική ένωση και το ΝΑΤΟ ως εγγυητές τάχα των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή.
Αποκαλυπτικά είναι, όμως, και τα επιχειρήματα με τα οποία προσπαθούν να σύρουν το λαό σε μεγάλους κινδύνους για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Για παράδειγμα, έλεγε ο πρωθυπουργός την περασμένη Παρασκευή ότι «η Τουρκία οφείλει να σέβεται το διεθνές δίκαιο (...) Μόνο υπ' αυτές τις προϋποθέσεις μπορούμε να οικοδομήσουμε μια οποιαδήποτε θετική ατζέντα ξανά στο μέλλον, στους πολλούς τομείς που μπορούμε να συνεργαζόμαστε».
Τι λένε δηλαδή; Οτι η «ενταξιακή προοπτική» της Τουρκίας στην ΕΕ, όπως και τα οφέλη για την τουρκική αστική τάξη από επιχειρηματικές και άλλες συμφωνίες και παζάρια, μπορούν τάχα να αποτελέσουν παράγοντα σταθερότητας, δέλεαρ και ταυτόχρονα μοχλό πίεσης προς την Τουρκία.
Πρόκειται για απάτη: Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και «κολιγιές» συνυπάρχουν, το ένα φέρνει το άλλο και τα δυο μαζί είναι εξίσου επικίνδυνα για τους λαούς της περιοχής. Αλλωστε, οι αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, συνόρων, το «γκριζάρισμα» περιοχών κ.ο.κ., ακριβώς ως τέτοιος μοχλός πίεσης και διεκδίκησης λειτουργούν, στο παζάρι για το διαμοιρασμό της «λείας».
Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι τα ίδια λέγονταν και πριν από έναν περίπου χρόνο σε σχέση με το πώς ο πλούτος στην κυπριακή ΑΟΖ και το ενδιαφέρον των ενεργειακών κολοσσών, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, «θωρακίζει» τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, ενώ δημιουργούσε υποτίθεται και προϋποθέσεις για τη «λύση» στο Κυπριακό.
Ενα χρόνο μετά, οι εξελίξεις με το ουσιαστικό «γκριζάρισμα» της κυπριακής ΑΟΖ, με τις παρασκηνιακές συμφωνίες ανάμεσα σε ενεργειακούς κολοσσούς και την Τουρκία, που βλέπουν αυτές τις μέρες το φως της δημοσιότητας, οι «χλιαρές» αντιδράσεις της ΕΕ περί «ανάγκης σεβασμού στα κυριαρχικά δικαιώματα» γενικά κι αόριστα, δείχνουν το αυτονόητο: Κριτήριο για την ιμπεριαλιστική ένωση δεν είναι βέβαια τα κυριαρχικά δικαιώματα, η διασφάλιση των συνόρων και η προστασία τους, αλλά τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και των μονοπωλίων της.
Εξ ου και είναι κακόγουστο αστείο το επιχείρημα περί «ευρωπαϊκών συνόρων» που αξιοποιεί η κυβέρνηση, κλείνοντας τα μάτια στο γεγονός ότι είναι εντός πλαισίου ΝΑΤΟ αλλά και ΕΕ (βλέπε π.χ. συμφωνίες Ελσίνκι κ.λπ.) που προχωρά εδώ και χρόνια το «γκριζάρισμα» του Αιγαίου. Που η τουρκική επιθετικότητα και προκλητικότητα κλιμακώνεται. Που ο κάθε προσωρινός συμβιβασμός δημιουργεί το έδαφος για τον επόμενο - ακόμα μεγαλύτερο - γύρο όξυνσης.
Εξίσου επικίνδυνη είναι και η αποστροφή του πρωθυπουργού ότι η «θέση αυτή για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών - μελών οφείλει να είναι μια κόκκινη γραμμή για την ΕΕ. Αλλιώς δεν μπορούμε να μιλάμε για αναβάθμιση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Αμυνας ή του διεθνούς ρόλου της ΕΕ». Συνδέει δηλαδή την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων με τον «ενεργότερο» και «αυτοτελή» ρόλο που διεκδικεί η ΕΕ στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, όπου αποτυπώνεται και η όξυνση των ανταγωνισμών με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς, τα συμφέροντα του κεφαλαίου που «οδηγούν» την ενεργότερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στους επικινδύνους σχεδιασμούς της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, δεν αποτελούν εγγύηση σταθερότητας, αλλά κίνδυνο - θάνατο για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής.
Η καταδίκη της πολιτικής της κυβέρνησης και μαζί των ιμπεριαλιστικών σχεδίων ΕΕ - ΝΑΤΟ - ΗΠΑ στην περιοχή, να ηχήσει δυνατά στη σημερινή συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Αθήνα, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την εμπλοκή για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Νέος κύκλος αντιλαϊκής κλιμάκωσης

Στα «γεμάτα» ξεκίνησαν από χτες στην Αθήνα οι συζητήσεις της κυβέρνησης με το κουαρτέτο αναφορικά με τον 4ο κύκλο της «αξιολόγησης», όπου περιλαμβάνονται επιπλέον 88 νέα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα. «Ενα το κρατούμενο» είναι η διατήρηση ολόκληρης της γκάμας των μέτρων και των τριών μνημονίων, καθώς επίσης και αυτών που ήδη έχουν προβλεφτεί και ψηφιστεί για την ερχόμενη διετία (2019 - 2020), για την περαιτέρω κατακρεούργηση των καταβαλλόμενων συντάξεων και του αφορολόγητου ορίου μισθωτών και συνταξιούχων. Σε αυτό το φόντο, για το αμέσως επόμενο διάστημα, ο «οδικός χάρτης» της κυβέρνησης περιλαμβάνει ζητήματα όπως ο «επανυπολογισμός συντάξεων», η Υπουργική Απόφαση για το νέο συντριπτικό χτύπημα στο ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, η πλήρης κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ στα νησιά, η αύξηση των συντελεστών του ΕΝΦΙΑ προκειμένου να εξισορροπηθούν οι αλλαγές στις τιμές ζώνης των ακινήτων κ.ά. Μάλιστα, οι νέες «παρεμβάσεις» θα ενσωματωθούν στο υπό διαμόρφωση «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής» 2019 - 2022, με ανοιχτό το ενδεχόμενο να εφαρμοστεί το μειωμένο αφορολόγητο όριο από το 2019 - μαζί με τις μειώσεις των συντάξεων - αντί του 2020.

***

Τα αντιλαϊκά παζάρια και οι διεργασίες σ' αυτήν τη φάση της διαπραγμάτευσης, όπως και σε όλες τις προηγούμενες, δεν αφορούν βέβαια τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, πόσο μάλλον την ανάκτηση των απωλειών μετά το τυπικό τέλος των μνημονίων, αλλά την παραπέρα θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, μέσα από το πρίσμα της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε ΕΕ και ΔΝΤ, όπως εκφράζεται και στο θέμα της διευθέτησης του ελληνικού κρατικού χρέους. Σε κάθε περίπτωση, η λεγόμενη «επόμενη μέρα» στην Ελλάδα συνδέεται άμεσα με τις ανακατατάξεις σε επίπεδο Ευρωζώνης, με τους νέους και υπό διαμόρφωση μηχανισμούς χρηματοδότησης κρατών ή και τραπεζών, που θα βρεθούν αντιμέτωπα με κινδύνους χρεοκοπίας, με την αναβάθμιση των οργανισμών που διενεργούν τους εποπτικούς ελέγχους, τόσο στους κρατικούς προϋπολογισμούς όσο και γενικότερα στις οικονομικές εξελίξεις, με γνώμονα βέβαια την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων. Μεταξύ αυτών, η συζήτηση περιλαμβάνει την παροχή στήριξης στα κράτη - μέλη για την υλοποίηση «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», με έμφαση στις «αγορές εργασίας και προϊόντων», στη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος», «μεταρρυθμίσεις» στη Δημόσια Διοίκηση. Ζητήματα, δηλαδή, που έχουν τεθεί με τη μορφή των προαπαιτούμενων και στο πλαίσιο των «αξιολογήσεων» του μνημονίου στην Ελλάδα.

***

Σ' αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, η λεγόμενη «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική», που προωθούν κυβέρνηση και ιμπεριαλιστικοί «θεσμοί», καλλιεργώντας αυταπάτες στο λαό για καλύτερες μέρες μετά το τέλος των μνημονίων, έρχεται στην πραγματικότητα να συμπληρώσει τις μνημονιακές διατάξεις για την τόνωση των επιχειρηματικών ομίλων, που επεκτείνονται στο διηνεκές και δεν έχουν ημερομηνία λήξης τον ερχόμενο Αύγουστο. Αλλωστε, όπως αναφέρεται και στο «συμπληρωματικό» μνημόνιο με την Ευρωζώνη, «η επιτυχία απαιτεί την ιδιοκτησία του μεταρρυθμιστικού προγράμματος από τις ελληνικές αρχές. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει όλα τα μέτρα που μπορούν να το καταστήσουν κατάλληλο για το σκοπό αυτό, καθώς οι συνθήκες αλλάζουν». Επιπρόσθετα, «οι ελληνικές αρχές θα ολοκληρώσουν τη στρατηγική ανάπτυξης», η οποία, μεταξύ άλλων, «θα πρέπει να στοχεύει στη δημιουργία, μέσα στα επόμενα 2,5 χρόνια, ενός ελκυστικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος». Σε αυτό το πλαίσιο, οι προτεραιότητες αφορούν νέες αντεργατικές ανατροπές, αλλά και νέες ενισχύσεις και προνόμια για το κεφάλαιο, κυρίως σε κλάδους όπως οι τηλεπικοινωνίες και η πληροφορική, ο τουρισμός, οι μεταφορές, η φαρμακοβιομηχανία, η εφοδιαστική αλυσίδα, η μεταποίηση και η βιομηχανία τροφίμων. Μάλιστα, για το σκοπό αυτόν, προβλέπεται η ίδρυση «Επιστημονικού Συμβουλίου Ανάπτυξης», με τη συμμετοχή επιχειρηματικών οργανώσεων (π.χ. ΣΕΒ), «συμβουλευτικής επιτροπής» ξένων επενδυτών, καθώς και των λεγόμενων «κοινωνικών εταίρων», δηλαδή των εργοδοτών και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, που στοιχίζεται πίσω από τον «εθνικό στόχο» της ανάκαμψης του κεφαλαίου.

***

Σε ό,τι αφορά, τέλος, τη συζήτηση γύρω από τη διαχείριση - «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προδιαγράφοντας τα μνημόνια για την περίοδο μετά το 2018, εκτιμά πως «ένας κατάλληλος συνδυασμός μέτρων για τη διαχείριση του χρέους, παράτασης των ωριμάνσεων και των περιόδων χάριτος για κεφάλαιο και τόκους, θα επιτρέψει την επαναφορά του ελληνικού χρέους σε βιώσιμη τροχιά». Θυμίζουμε ότι η συμφωνία στο Γιούρογκρουπ προβλέπει το «κλείδωμα» των αντιλαϊκών στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 3,5% του ΑΕΠ για την περίοδο 2018 - 2022 και τουλάχιστον στο 2% για την περίοδο 2023 - 2060. Επομένως, για τις όποιες «ευκολίες πληρωμής» αποφασιστούν για λογαριασμό του κεφαλαίου, «ένα το κρατούμενο» είναι η εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους, μέσω των «πρωτογενών πλεονασμάτων» που φορτώνουν στις πλάτες του λαού, με περικοπές σε συντάξεις, Πρόνοια, τη φοροληστεία κ.ο.κ. Με τέτοιους «οιωνούς» ξεκινάει η «επόμενη μέρα» για το κεφάλαιο, που τη βιώνει ήδη ο λαός, αφού το «πρόγραμμα ιδιοκτησίας της κυβέρνησης» δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα προηγούμενα αντιλαϊκά μνημόνια. Αντίθετα, θωρακίζει τα κεκτημένα τους και τα πάει ένα βήμα πιο μακριά.

Στόχος τους, όποιος σηκώνει κεφάλι!

Μαρία Παρέντη

“Είχε τέρατα με παράξενες στολές
που παραμονεύαν πάντοτε κρυφά μεσ’ στις σκιές”
Killah P.

Στις 25 Φεβρουαρίου, ημέρα Κυριακή και ώρα εφτά περίπου το απόγευμα, δέκα περίπου άτομα με κράνη, κρατώντας πυρσούς και ρόπαλα εισέβαλαν στον Ελεύθερο Κοινωνικό χώρο “Φαβέλα” στον Πειραιά. Οι δράστες φρόντισαν να κρύψουν τα πρόσωπά τους, μα όχι τις προθέσεις και το πού ανήκουν. Οι απειλές κατά της ζωής των παρευρισκομένων ήταν παραπάνω από ξεκάθαρες και η επίθεση είχε κάθε χαρακτηριστικό φασιστικής επίθεσης, όπως τις έχουμε συνηθίσει.

Την ώρα λοιπόν που οι φασίστες στον Πειραιά ζωγράφιζαν αγκυλωτούς σταυρούς στον τοίχο της Φαβέλας, την ώρα που χτυπούσαν τους φίλους μας και διψούσαν για αίμα, τα συστημικά μέσα έκαναν λόγο για “επεισόδια από αγνώστους”. Δεν είναι η πρώτη φορά. Την επόμενη μέρα από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, καλοπληρωμένοι δημοσιογράφοι μιλούσαν για συμπλοκή που προήλθε από διαφωνία για τα ποδοσφαιρικά, ενώ η αστυνομία κώφευε για μια απρόκλητη, εν ψυχρώ δολοφονία που συνέβη μπροστά στα μάτια δικών της οργάνων.

Λίγους μόλις μήνες μετά την επίθεση στη δικηγόρο της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Ευγενία Κουνιάκη, άλλη μία δικηγόρος της Πολιτικής Αγωγής δέχεται επίθεση από ροπαλοφόρους που ανάμεσα στα “Αίμα- Τιμή -Χρυσή Αυγή” ουρλιάζουν “Θα πεθάνετε όλοι’’.

Η Ελευθερία Τομπατζόγλου ήταν εχθές μια εκ των τραυματιών που άφησαν πίσω τους οι δέκα “άγνωστοι”. Είναι άραγε η βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και τα οχτώ ράμματα, ικανά να κλείσουν το στόμα της Ελευθερίας; Έτσι πιστεύουν οι φασίστες. Για αυτό επιτίθενται, όλοι μαζί, αιφνιδιαστικά, με πολύ θόρυβο, κοπανούν τα πόδια τους, χτυπούν αδιάκριτα κι εξαφανίζονται ακριβώς όπως ήρθαν. Γρήγορες και ύπουλες επιθέσεις, προγραμματισμένες, κατόπιν άνωθεν εντολής. Για άλλη μία φορά τυχαία δεν έχουμε χειρότερη εξέλιξη.

Ας μου συγχωρεθεί το γεγονός ότι με το παρόν κείμενο θα αναφερθώ ονομαστικά μόνο στην Ελευθερία Τομπατζόγλου. Δε θεωρώ τους υπόλοιπους τραυματίες λιγότερο σημαντικούς, μα εκτός από το ότι δεν γνωρίζω τα ονόματά τους, κρίνω πως η επίθεση στο πρόσωπό της δεν ήταν καθόλου τυχαία.

Η Ελευθερία είναι μια νέα γυναίκα, μαχόμενη δικηγόρος, με έντονη αντιφαστική δράση, είναι ένας άνθρωπος που δεν εφησυχάζει και δεν φοβάται. Η δικηγορία μπορεί για κάποιους να είναι δρόμος προσοδοφόρος, ένα μαγαζί, για κάποιους άλλους όμως είναι δρόμος απόδοσης δικαιοσύνης, δρόμος αγώνα. Σε αυτούς τους κάποιους ανήκει κι αυτή και κάθε δικηγόρος που μάχεται σε αυτή τη δίκη στο πλευρό της οικογένειας του Παύλου Φύσσα, των αλιεργατών και των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, αλλά και στο πλευρό κάθε θύματος του φασισμού. Εντός κι εκτός αιθούσης δίνεται η μάχη με το φασισμό.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής μετρά τον τρίτο της χρόνο κι έχουμε καταστεί γραφικοί να λέμε πως κάποιοι άνθρωποι παλεύουν μόνοι μέσα στις αίθουσες. Όση η απαξίωση της διαδικασίας από τα ΜΜΕ, άλλη τόση η σπουδαιότητά της. Οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής επιτελούν έργο ιστορικό, η επιμονή και η εξαιρετική δουλειά που έχουν κάνει από κοινού, έχει φέρει την άλλη πλευρά σε αμηχανία. Αυτοί οι άνθρωποι μάχονται εκεί μέσα για όλους εμάς, χωρίς εμάς.

Η Ελευθερία και η κάθε Ελευθερία μάς είναι πολύτιμη, να είναι γερή!

*Για την αλήθεια του χθεσινού περιστατικού διάβαστε ΕΔΩ

Ήταν ανήθικο αλλά νόμιμο κι έγινε πράξη

…

Κατιούσα

Πόσο ηθική μπορεί να είναι η στάση μιας καλοπληρωμένης υπουργού, από τα πιο ευκατάστατα κυβερνητικά στελέχη με βάση τη φορολογική της δήλωση, όταν παίρνει επίδομα για να νοικιάσει σπίτι στην πρωτεύουσα; Και μάλιστα όταν αυτό το ετήσιο επίδομα, είναι όσο και τα λεφτά που βγάζει σε ένα χρόνο ο μέσος εργαζόμενος;
Μάλλον όχι και τόσο. Ήταν όμως νόμιμο, απαντά η Ράνια Αντωνοπούλου. Και ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό, θα συμπλήρωνε ο Γιώργος Βουλγαράκης μέσα της. Όπως λέμε “ηθικό πλεονέκτημα”…
Το πρόβλημα είναι ότι έχει και επικοινωνιακό-πολιτικό κόστος. Έτσι λοιπόν, μπορεί η Αντωνοπούλου να μην ήταν αρκετά εύθικτη ώστε να παραιτηθεί μόνη της -και ας έδειξε την “αριστερή της ευαισθησία” με την πρόθεσή της να επιστρέψει τα χρήματα που πήρε. Ήταν όμως ο πρωθυπουργός, που συναγωνίζεται τις δικές της “ευαισθησίες” και έκανε αποδεκτή την παραίτησή της, για να διατηρήσει το περιβόητο “ηθικό πλεονέκτημα”. Εκτός κι αν έχει αλλάξει πια το τροπάρι των συριζοτρόλ και πουλήσουν προς τα έξω το δυναμικό προφίλ και την πυγμή που έδειξε ο ηγέτης, με τις αποφασιστικές του κινήσεις…
Παρεμπιπτόντως, να ασχοληθούμε και με την ουσία. Όσοι έχουν πραγματικές ευαισθησίες για τις απολαβές βουλευτών και κυβερνητικών στελεχών, έχουν μπροστά τους πεδίο δόξης λαμπρό: ας ψηφίσουν κάποια από τις κόκκινες προτάσεις που κατατίθενται κάτα καιρούς για μείωση των κοινοβουλευτικών αποζημιώσεων. Να δούμε δηλαδή πόσα απίδια πιάνει ο σάκος των ευαισθησιών τους…

Περι "Εθνών "και λοιπες μ.....

Aς το βάλω κι εδώ γιατί τους έχω βαρεθεί τους διαφόρους "εθνολόγους" και τις αρλούμπες τους.
Τα «έθνη» γεννιούνται και πεθαίνουν, όπως κάθε τι υλικό.
Η κατηγορία «έθνος» διαχρονικά αλλάζει περιεχόμενο, ακόμη και αν διατηρεί κάποια εξωτερικά μορφολογικά γνωρίσματα. Τα δουλοχτητικά «έθνη» διαφέρουν ουσιαστικά από τα φεουδαρχικά και τα καπιταλιστικά. Και όλα μαζί, από τα προλεταριακά, που είναι μη εκμεταλευτικά και σήμερα βασικά βρίσκονται «εν υπνώσει» αλλά ιστορικά εμφανίστηκαν σαν σοσιαλιστικά, στον εικοστό αιώνα. Και θα ξαναεμφανιστούν, με πιο συμπαγή/ξεκάθαρη την αταξική τους ουσία/υφή. Οι διαφορές τους θα είναι πια μόνο πολιτιστικές και γι αυτό, όχι απλά συμβατές μεταξύ τους, αλλά και αναγκαίες μέχρι η Ζωή να εξελιχτεί σε ανώτερες, άγνωστες σήμερα, μορφές της.
Το εξοχώτερο δείγμα πραγματοποίησης αυτής της λογικής ήταν η πολυεθνική ΕΣΣΔ, και πρωτεργάτης της ήταν ο Στάλιν.



Η αυτογνωσία ενός «έθνους» δεν μπορεί να αγνοείται, αφού διαμορφώνει ουσιαστικά την συμπεριφορά του σε κάθε ιστορικό πλαίσιο, που το δεδομένο «έθνος» υπάρχει. Δεν αποτελεί όμως αντικειμενικό χαρακτηριστικό του, για τον ίδιο λόγο, που η γνώμη κάθε υποκειμένου για τον εαυτό του, ανήκοντας στη σφαίρα της αντανάκλασης, δεν προσδιορίζει υποχρεωτικά και την φύση αυτού του αντικειμένου.
Η ιδιοποίηση του «έθνους» από την αστική εξουσία, που το ταύτισε παράλογα και εγκληματικά με το κράτος της (εθνοκρατική οντότητα) για προφανή σκοπιμότητα, δεν πρεπει να ταυτίζεται με το ίδιο το «έθνος». Αλλωστε, πουθενά δεν επιτεύχθηκε αυτό: Κάθε αστική «εθνογένεση» δημιουργούσε ταυτόχρονα και, πέντε-έξι το λιγώτερο, «μειονοτικά» (δηλαδή «νέα εθνογενετικά») προβλήματα, που την αμφισβητούσαν, συντελώντας ουσιαστικά στην εξουδετέρωση της ταξικής πάλης και άρα σταθεροποίηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Ομως "έθνη" υπήρχαν, και αρκετά, αν και διαφορετικής υφής, και πριν από την κρατικοποίησή τους.
Μην πνίγεστε σε μια κουταλιά νερό, και, βασικά, στην αστική προπαγάνδα.

Κι αν προσέξετε την στάση του ΚΚΕ, νομίζω πουθενά δεν αντιφάσκει με τις παραπάνω, για μένα αυτονόητες, βασικές αφετηρίες. Δυστυχώς είναι ο μόνος πολιτικός σχηματισμός, που έχει σχέση με τον Διαλεκτικό/Ιστορικό υλισμό.

Σεχταρ ο τρομερος 

Ανησυχίες των αγορών

Από τις αρχές Φεβρουαρίου επικρατεί μια ανακατωσούρα κι ένας εκνευρισμός στις χρηματαγορές ανά την υφήλιο. Η δυσάρεστη αυτή κατάσταση αποτυπώνεται στους χρηματιστηριακούς δείκτες, οι οποίοι δείχνουν πτωτικές τάσεις, ενίοτε δε τόσο έντονες ώστε κάποιοι να κάνουν λόγο ακόμη και για διαφαινόμενο κραχ. Φυσικά, παντού γίνονται προσπάθειες να σβήσει η φωτιά πριν θεριέψουν οι φλόγες αλλά οι εύφλεκτες πρώτες ύλες είναι πολλές. Ενδεικτικά:

(α) Στην Ιταλία έχει φουντώσει η παροχολογία εν όψει των εκλογών τής Κυριακής που έρχεται. Όλα τα κόμματα τάζουν λαγούς με πετραχήλια στους ψηφοφόρους, προκειμένου να τους προσελκύσουν. Βέβαια, κανείς σοβαρός αναλυτής δεν πιστεύει ότι υπάρχει περίπτωση να υλοποιηθούν όλα αυτά, όμως επίσης κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσα και ποια θα υλοποιηθούν. Το μόνο που όλοι γνωρίζουν καλά είναι ότι η χώρα βαδίζει στην κόψη τού ξυραφιού και ο παραμικρός δημοσιονομικός εκτροχιασμός απειλεί να την βουλιάξει.

(β) Στην Ισπανία, οι δανειολήπτες αποφάσισαν να αντιδράσουν στις χιλάδες κατασχέσεις και να αντεπιτεθούν με χιλιάδες αγωγές κατά των τραπεζών. Οι δανειολήπτες κατηγορούν τις τράπεζες για εξαπάτηση ως προς το κάτω όριο του κυμαινόμενου επιτοκίου. Ως γνωστόν, το κυμαινόμενο επιτόκιο συνδέεται με το επιτόκιο αναφοράς (euribor) αλλά στα "ψιλά γράμματα" οι τράπεζες όριζαν πως το επιτόκιο του δανείου ακολουθεί μεν την πορεία τού euribor αλλά δεν μπορεί να πέσει κάτω από κάποιο ύψος (3% ή και 4,5% σε κάποιες περιπτώσεις). Το 2009, το euribor βρισκόταν στο 5% αλλά από το 2010 μέχρι σήμερα κυμαίνεται σε ποσοστά μικρότερα της μονάδας. Χάρη στα "ψιλά" των τραπεζών, όμως, απ' αυτή την μείωση ωφελείται η τράπεζα και όχι ο δανειολήπτης.

(γ) Ως προσάναμα λειτουργεί και μια αντίστοιχη διαμαρτυρία που έχει ξεκινήσει και στην Κύπρο από εκείνους που είδαν τις καταθέσεις τους να κουρεύονται. Μόνο που εκεί η διαμαρτυρία στρέφεται και κατά των κυβερνήσεων, οι οποίες έφτιαξαν το κατάλληλο νομικό πλαίσιο.

(δ) Θρυαλλίδες που απειλούν με γενικό παρανάλωμα, συνιστούν τα διάφορα ταμεία (ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά), τα οποία είναι πάντοτε ευεπίφορα στο να τοποθετούν τα αποθεματικά τους σε φούσκες, μιας και η αγαπημένη ως τώρα τοποθέτησή τους (οι καταθέσεις προθεσμίας) έχει αμελητέα απόδοση λόγω της πτώσης των επιτοκίων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα για το τι μπορούν να πάθουν τα ταμεία, συνιστούν οι περιπτώσεις της Ελλάδας (αγόρασαν σε φουλ τιμή ελληνικά ομόλογα λίγο πριν κουρευτούν) και της Βρεττανίας (επένδυσαν στις φούσκες των ισλανδικών τραπεζών).

(ε) Ο πλανήτης ξεχειλίζει από φούσκες, οι οποίες είναι σίγουρο ότι θα σκάσουν, έστω κι αν δεν γνωρίζουμε το πότε. Δεν είναι μόνο η φούσκα των παραγώγων (επενδύσεις σε αέρα κοπανιστό) ή η φούσκα των κρυπτογραφημένων νομισμάτων (επενδύσεις σε κάτι που δεν υπάρχει). Είναι και οι παραφουσκωμένες εταιρείες, από την Carillon ως την Deutsche Bank, των οποίων το σκάσιμο θα σωριάσει πολλά οικοδομήματα σε συντρίμμια.

Παρένθεση. Η Carillon είναι βρεττανικός κατασκευαστικός κολοσσός, με ετήσιο τζίρο 6 δισ. ευρώ και πάνω από 40.000 εργαζόμενους. Η διοίκησή της λέει ότι η εταιρεία είναι βιώσιμη, αρκεί να αναδιαρθρώσει ένα χρέος ενός δισ. ευρώ. Υπολογίζεται ότι η κατάρρευσή της θα πλήξει 30.000 συνεργαζόμενες επιχειρήσεις και η πτώχευση του συνταξιοδοτικού της ταμείου θα αφήσει 28.000 άτομα χωρίς σύνταξη. Κλείνει η παρένθεση.

2/11/2017: Ο Ντόναλντ Τραμπ προαναγγέλει την τοποθέτηση του Τζερόμ Πάουελ ως διοικητού τής Fed

Και πάνω στην αναμπουμπούλα, άλλαξε κι ο διοικητής τής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, της περίφημης Fed. Ο -τραπεζίτης μεν αλλά όχι οικονομολόγος- Τζερόμ Πάουελ διαδέχθηκε την Τζάνετ Γιέλλεν κι αυτό από μόνο του αρκεί για να αρχίσουν πολλοί να σταυροκοπιούνται και να επικαλούνται την εξ ύψους βοήθεια. Και πώς να μην ανησυχούν οι άνθρωποι, αφού κάθε αλλαγή διοικητή τής Fed συνοδεύεται από καταστροφές:
- 1970: Ο Άρθουρ Μπερνς διορίζεται διοικητής από τον Ρίτσαρντ Νίξον. Λίγο αργότερα ο Dow Jones κατρακυλάει κατά 20%.
- 1978: Ο Ουίλλιαμ Μίλλερ καλείται από τον Τζίμμυ Κάρτερ να αντικαταστήσει τον Μπερνς. Δυο μήνες αργότερα, το δολλάριο αρχίζει να βουλιάζει. Ο Μίλλερ δεν θα καταφέρει ποτέ να αποκαταστήσει το πολιτειακό νόμισμα και τελικά παραιτείται πριν συμπληρώσει ενάμισυ χρόνο στην διοίκηση της τράπεζας
- 1979: Ο Κάρτερ βάζει τον Πωλ Βόλκερ στην θέση τού Μίλλερ. Για να σώσει το δολλάριο, ο Βόλκερ εξακοντίζει τα επιτόκια στα ουράνια. Αποτέλεσμα: τα πολιτειακά ομόλογα χάνουν μέχρι και 12% της αξίας τους.
- 1987: Ο Ρόναλντ Ρέηγκαν αντικαθιστά τον Βόλκερ με τον "γκουρού" Άλαν Γκρήνσπαν. Δυόμισυ μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Γκρήνσπαν βλέπει τον Dow Jones να έχει χάσει το 35% της αξίας του. Μόνο μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου χάθηκαν σχεδόν 30 ποσοστιαίες μονάδες.
- 2006: Ο Μπεν Μπερνάνκι επιλέγεται από τον Τζωρτζ Μπους Β' ως αντικαταστάτης τού Γκρήνσπαν. Στην αρχή, ο Μπερνάνκι είδε το δολλάριο να χάνει 17% της αξίας του μέσα ενάμισυ χρόνο. Αμέσως μετά ξέσπασε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.
- 2014: Ο Μπαράκ Ομπάμα τοποθετεί την Τζάνετ Γιέλλεν επί κεφαλής τής Fed. Η αλήθεια είναι ότι η τετραετής θητεία τής Γιέλλεν δεν συνοδεύτηκε από κάποια μεγάλη καταστροφή. Συνοδεύτηκε, όμως, από την αδυναμία ανάκαμψης και από την επέκταση της φτώχειας, τόσο σε πολιτειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι οιωνοί που συνοδεύουν τον Πάουελ στην ανάρρησή του στην θέση τού διοικητή, δεν είναι καλοί. Χρόνια τώρα, η Fed στηρίζει τα πολιτειακά χρηματιστήρια και την οικονομία της χώρας εκδίδοντας χρήμα, το οποίο τοποθετεί σε παράγωγα. Αν η παντοκρατορία των ΗΠΑ αμφισβητηθεί έμπρακτα από άλλες δυνάμεις (π.χ. συμφωνία Κίνας και Ρωσσίας να μη χρησιμοποιούν το δολλάριο στις μεταξύ τους συναλλαγές), είναι πολύ πιθανό η φούσκα των παραγώγων να σκάσει στα χέρια του κυρίου Πάουελ. 

Δικαιούται επίδομα ανεργίας η κυρία Αντωνοπούλου;!

        

Η άνεργη αναπληρώτρια υπουργός Ράνια Αντωνοπούλου δικαιούται επίδομα ανεργίας μετά την παραίτησή της;! Αν δικαιούται κάποιος πρέπει να τις το πει ώστε να σπεύσει να το παραλάβει!

Μετά από την παραίτησή της από τη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας η κυρία Αντωνοπούλου θα επιστρέψει το επίδομα ενοικίου που λάμβανε όπως είχε προαναγγείλει ή αφού παραιτήθηκε τώρα δεν συντρέχει κανένας λόγος να το επιστρέψει;!

Υπάρχει περίπτωση τώρα που η κυρία Αντωνοπούλου έμεινε άνεργη να περάσει η κυβέρνηση καμιά τροπολογία ώστε να μπορεί η πρώην αναπληρώτρια υπουργός να λαμβάνει το επίδομα αλληλεγγύης και το κοινωνικό μέρισμα;!

Παΐσιος Παλικάρης

Απόπειρα δολοφονίας του προπονητή του Ολυμπιακού από αγροίκους Παοκτσήδες…

       

Κανίβαλοι του ΠΑΟΚ προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον προπονητή του Ολυμπιακού μέσα στην κόλαση του γηπέδου τους! Οι εγκληματίες οπαδοί του ΠΑΟΚ πέταξαν εναντίον του προπονητή του Ολυμπιακού εγκληματικά χαρτιά υγείας, εγκληματικά χαρτιά ταμειακής μηχανής και εγκληματικές σερπαντίνες και κομφετί, τα οποία τραυμάτισαν θανάσιμα τον προπονητή του Ολυμπιακού!

Ο προπονητής του Ολυμπιακού δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή τριγυρίζοντας από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και προσπαθώντας να βρει κάποιον άξιο γιατρό να διαγνώσει τον θανάσιμο τραυματισμό του!

Ο Ολυμπιακός πρέπει να απαιτήσει να μεταφερθεί ο προπονητής του με ελικόπτερο σε νοσοκομείο που θα έχει την πρόθεση να διαγνώσει τον θανάσιμο τραυματισμό του! Επίσης ο Ολυμπιακός πρέπει να απαιτήσει να του κατακυρωθεί το παιχνίδι και να αφαιρεθούν από τον ΠΑΟΚ 7 βαθμοί! Ο Ολυμπιακός πρέπει ακόμα να απαιτήσει να αφαιρεθούν και 5 βαθμοί από την ΑΕΚ ως ηθικό αυτουργό της απόπειρας δολοφονίας του προπονητή του Ολυμπιακού και ως συνεργό του ΠΑΟΚ στο έγκλημα! Λόγω του βαρύ τραυματισμού του προπονητή του Ολυμπιακού, ο Ολυμπιακός πρέπει να απαιτήσει να του δοθεί το πρωτάθλημα χωρίς να παιχτούν άλλοι αγώνες αφού δεν θα μπορεί να έχει τις υπηρεσίες του προπονητή του που χαροπαλεύει!