Όταν διαλέγετε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, προσέξτε: σας ακούν και οι «μελλοθάνατοι»

 

23-03-2020

Για να μη τα πολυλογούμε, και με το συμπάθιο δηλαδή, είστε από παλιά φασίστες ή τώρα θα καταντήσετε έτσι όπως το πάτε… 

Μάνος Δούκας

 

 1.«Οι επί γης θεοί»

Στη Βρετανία, αποφασίζουν ποιοι ασθενείς με κορωνοϊό θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν. Σκέφτονται μάλιστα να θέσουν ένα «ηλικιακό όριο πάνω από το οποίο δεν θα γίνονται θεραπείες». «Ακόμα και ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε αναπνευστήρα, θα απομακρύνονται για να μπουν στη θέση τους άλλοι που έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης». (1).

Στην Ισπανία κάνουν επιλογή ασθενών και κρατάνε μόνο όσους έχουν προσδόκιμο ζωής μεγαλύτερο των δύο χρόνων (Τσιόδρας 21/3). (2)

Κι ο Έλληνας χειρούργος, κ. Γιώργος Γιούργος, που εργάζεται στο νοσοκομείο του Μπέργκαμο και μίλησε στο ΣΚΑΪ για την Ιταλία: «Έρχονται οι αναισθησιολόγοι που έχουν την τελευταία λέξη στο αν θα μπει κάποιος σε μια εντατική και αποφασίζουν «αυτός μπορεί και αυτός δεν μπορεί»… «Αν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα σε έναν ασθενή υπερήλικα με βεβαρυμμένο ιστορικό και έναν ασθενή πιο νέο, προσπαθούμε να κρατήσουμε τους ασθενείς γύρω στα 60-65. Δεν μιλάμε για τους ασθενείς 85-90. Μακάρι να μπορούσαμε να τους κρατήσουμε». (3)


2.«Πολύ θα θέλαμε να τους προστατέψουμε όλους», 

… είπε εδώ ο κυβερνητικός μας ψάλτης κ. Τσιόδρας, στις 21/3. «Αλλά αυτό είναι αδύνατο» συμπλήρωσε. (2)

Ο δε πρωθυπουργός στο διάγγελμά του (22/3) ξέχασε πάλι να πει τι θα κάνει με τις ΜΕΘ, με τα κενά στα νοσοκομεία, με τα τεστ που δεν γίνονται και με τις μάσκες που λείπουν. Αλλά δε ξέχασε να μας απειλήσει πάλι: «Δεν θέλουμε να διαλέξουμε ασθενείς». (4). Υπονοεί ότι ίσως να «αναγκαστεί». Η ιδεολογία του, δε φτάνει μέχρι εκεί που αρχίζει ο ανθρώπινος πολιτισμός. Αυτός που λέει ότι αυτό δεν περιλαμβάνεται ούτε στα δικαιώματά του, ούτε στη λογική και την ηθική του λαού μας.

3.Γιατί δε μπορούν να τους προστατέψουν όλους όσους έχουν αυτή την ανάγκη; 

«Οι υπερήλικες δεν «φεύγουν» γιατί τους χτυπάει η ασθένεια, αλλά γιατί διαλέγουμε εμείς να σώσουμε τους πιο νέους… Θα τους σώζαμε αλλά δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή… Όταν πρέπει ο γιατρός να επιλέξει ποιον θα σώσει και ποιον θα αφήσει, το σύστημα πλέον έχει ξεπεράσει τα όρια του» λέει πάλι ο κ. Γιούργος για την Ιταλία. (2)



Και συμπληρώνει ο Indipendent για την Αγγλία: «Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας διαθέτει μόλις 4.000 αναπνευστήρες… και μόλις 6,6 κρεβάτια εντατικής θεραπείας ανά 100.000 άτομα». (1)

Όλες οι χώρες της αναπτυγμένης Ε.Ε. έχουν μέσο όρο 11 – 12 κρεββάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους. Γι’ αυτό αναγκάζονται να διαλέγουν. Όμως υπήρξε μια χώρα που από το 1980 είχε …1.387 κρεββάτια ΜΕΘ σε 100.000 κατοίκους. Την έλεγαν ΕΣΣΔ κι έκανε το ενδεχόμενο «επιλογής ασθενών»… επιστημονική φαντασία.

Καταλάβατε; Την απόφαση την παίρνουν οι κυβερνήσεις κι οι πολιτικές που αφήνουν τα εθνικά συστήματα υγείας γυμνά και τους νοσοκομειακούς άοπλους, απέναντι σε οποιαδήποτε υγειονομική κρίση. Κι όλα αυτά, όταν σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες που είχαν ποτέ.
Αυτές τις δυνατότητες που επικαλούνται κι οι γιατροί, που αγωνίζονται ακόμα και τώρα, την ώρα της αυτοθυσίας τους, κι  απαιτούν μέτρα για την στήριξη του δημόσιου νοσοκομείου, ώστε να μη χρειάζεται η «επιλογή» ασθενών και να χωράμε όλοι στη φροντίδα τους.

Σ’ όλο αυτό το σκηνικό, παρόμοια ευθύνη με τις κυβερνήσεις, έχουν κι οι διάφοροι καθηγητάδες, πανεπιστημιακοί, ακαδημαϊκοί κλπ. που δεν άρθρωσαν λέξη ή και έβαλαν πλάτη όταν δολοφονούνταν το ΕΣΥ.

Αλλά κι όλοι που δεν αντέδρασαν ποτέ λόγω «ρεαλισμού», με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ρεαλισμός η επιλογή των θανατοποινιτών.  Τι θα πείτε τώρα όλοι σας, που νομίζατε ότι ο νόμος του κέρδους χωρά μέσα στο δημόσια σύστημα υγείας; Χωράει;

4.Προσοχή: σας ακούν και οι μελλοθάνατοι 

Προσέχετε όμως κύριε Μητσοτάκη, κύριοι κυβερνητικοί, υπουργοί, καθηγητάδες και λοιποί «θεοί επί γης». Όταν λέτε στο πόπολο: «Προετοιμαστείτε γιατί θα χάσουμε αγαπημένα πρόσωπα, γονείς, παππούδες, συγγενείς», προσέξτε γιατί σας ακούμε κι εμείς οι… «μελλοθάνατοι». Οι παππούδες, οι χρονίως πάσχοντες, οι «ομάδες υψηλού κινδύνου», οι ανοσοκατασταλμένοι. Που όταν ακούμε τις συζητήσεις και τις στατιστικές σας, ή όταν βλέπουμε τον ευαίσθητο κ. Τσιόδρα να κλαίει, ξέρουμε: Εμάς κλαίει. Τους προγραμμένους.

5.Εγώ θα τη σκαπουλάρω; 

Με την ευκαιρία πάντως να ρωτήσω και κάτι προσωπικό: Οι μεταμοσχευμένοι είναι κατηγορία που τους διαλέγετε για ζωή; Ή είμαστε ίδια κατηγορία με τους γέροντες; Ξέρετε, σκέψεις είναι αυτές… δε τις ελέγχεις… είναι σαν το κατούρημα…

Αν π.χ. σ’ ένα νοσοκομείο δεν έχει 80άρηδες και 90άρηδες … αν τους έχετε «τελειώσει» ρε αδερφέ… μετά τι κάνετε; Η επιλογή πέφτει σε πιο χαμηλές ηλικίες;

Κι ανάμεσα σ’ ένα 80άρη κοτσονάτο και σ’ ένα 60άρη άρρωστο, τι κάνετε;

Για να μη τα πολυλογούμε, και με το συμπάθιο δηλαδή, είστε από παλιά φασίστες ή τώρα θα καταντήσετε έτσι όπως το πάτε… θέλετε δε θέλετε; Σε ποιους το λέω αυτό; Σ’ όσους το σκέφτονται ή το συζητάνε αυτό, ακόμα και για πλάκα.

(1). https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/212212/koronoios-vretania-odigies-stoys-giatroys-gia-to-poioys-astheneis-tha-sosoyn

(2). https://youtu.be/jAdPgYRVRas

(3). https://www.mixanitouxronou.gr/sygkinei-ellinas-giatros-sto-mpergkamo-einai-polemos-dialegoyme-poioys-na-sosoyme-etoimasteite-an-den-lavete-metra-sygklonistiko-vinteo-mesa-apo-ti-meth-toy-nosokomeioy-opoy-kathimerina-pethainoyn-eka/

(4) https://youtu.be/iIHF4R0MFzw

Παίζουν με ανθρώπινες ζωές – Παράταση ως τις 25 Μαρτίου για το κλείσιμο των μη αναγκαίων επιχειρήσεων μετά τις πιέσεις των βιομηχάνων στην Ιταλία

Κατιούσα

Αν χρειαζόταν κανείς έστω μία παραπάνω απόδειξη ότι οι καπιταλιστές λογαριάζουν τα κέρδη τους πολύ πάνω από τη ζωή των εργατών, θα αρκούσε να στρέψει το βλέμμα του στη γειτονική Ιταλία, όπου με εκατοντάδες νεκρούς καθημερινά, βιομήχανοι και άλλοι επιχειρηματίες πιέζουν για να εφαρμοστεί όσο δυνατόν ελαστικότερα η απόφαση για κλείσιμο των μη απαραίτητων δραστηριοτήτων, που κι αυτή με τη σειρά της λήφθηκε με τεράστια καθυστέρηση.
Σε χθεσινή επιστολή της προς τον πρωθυπουργό Κόντε, η Confindustria, ο ΣΕΒ της Ιταλίας, έθεσε μια σειρά αιτημάτων που πρακτικά περιορίζουν δραστικά την ισχύ της απαγόρευσης μη απαραίτητων δραστηριοτήτων. Απειλώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι κάποια εργοστάσια αν κλείσουν δε θα ξανανοίξουν, οι Ιταλοί βιομήχανοι ζητούν ένα εκτεταμένο καθεστώς εξαιρέσεων από το διάταγμα, με το πρόσχημα των παραγγελιών και των παραδόσεων σε εξέλιξη, τη συντήρηση και την επισκευή σε κλάδους που όντως κρίνονται απαραίτητοι, την ύπαρξη τομέων που “απλά δεν μπορούν να διακόψουν τις δραστηριότητές τους”. Επιπλέον, ζητούν από την κυβέρνηση το ελεύθερο να κρίνουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις ποιοι τομείς της δραστηριότητάς τους είναι απαραίτητοι να συνεχίσουν και ποιοι όχι και δε λείπουν φυσικά οι εκκλήσεις για ζεστό χρήμα μέσω “εγγυήσεων ρευστότητας” και “προστασίας των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών”.
Η παρέμβαση των βιομηχάνων είχε ως αποτέλεσμα τελικά να δοθεί περίοδος χάριτος στις επιχειρήσεις να “προσαρμοστούν” ως τις 25 Μαρτίου, ενώ 100 περίπου είναι οι δραστηριότητες που συνεχίζονται, αρκετές από τις οποίες κατόπιν πίεσης της Confindustria, ενώ ανοιχτά παραμένουν και τα call center, που διαπιστωμένα αποτελούν εστίες μόλυνσης στην Ιταλία και άλλες χώρες του κόσμου. Τα συνδικάτα, που είναι βέβαια στην πλειονότητά τους συμβιβασμένα εδώ και δεκαετίες, διαμαρτύρονται ότι δεν ήταν αυτή η αρχική μορφή του διατάγματος, ενώ από χθες δήλωσαν την πρόθεσή τους ακόμα και για γενική απεργία.
Την ώρα που όπως και στη χώρα μας, η ιταλική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ μιλούν για ατομική ευθύνη των πολιτών, κανείς δε μιλά για την ευθύνη των αφεντικών, που αδιαφορούν για τη συνέχιση της εξάπλωσης του ιού και την επίπτωση στην υγεία ή και τη ζωή των εργατών, των οικογενειών τους και συνολικά της κοινωνίας.

“Δεν αρκεί η καραντίνα για να σταματήσει ο ιός” προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Κατιούσα

Μπορεί ολοένα και περισσότερες χώρες να υιοθετούν αυστηρά μέτρα καραντίνας ενάντια στην πανδημία, ωστόσο αξιωματούχος του ΠΟΥ επισημαίνει ότι αυτή η προσέγγιση είναι ατελής αν δε συνδυαστεί με ευρεία ιχνηλάτηση κρουσμάτων και επαφών τους, ώστε να σπάσει έγκαιρα και στοχευμένα η αλυσίδα της μετάδοσης. Σε συνέντευξή του στο BBC, ο Μάκ Ράιν τόνισε πως “Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι να βρούμε ποιοι είναι άρρωστοι, αυτούς που έχουν τον ιό και να τους απομονώσουμε, να βρούμε τις επαφές τους και να τις απομονώσουμε”, κάτι που φυσικά είναι αδύνατον να γίνει χωρίς εκτεταμένα τεστ στον πληθυσμό. Ο αξιωματούχος επισήμανε τον κίνδυνο πως χωρίς λήψη ισχυρών μέτρων δημόσιας υγείας, η άρση των περιορισμών στις μετακινήσεις και της καραντίνας θα οδηγήσουν σε νέα έξαρση του ιού.
Ως παράδειγμα προς μίμηση ο Ράιαν έφερε την Κίνα, τη Σιγκαπούρη και τη Νότια Κορέα, που συνδύασαν τους περιορισμούς των κοινωνικών επαφών με μαζικά τεστ όσων κρίνονταν ύποπτοι ως φορείς, προσθέτοντας πως πια η Ευρώπη έχει αντικαταστήσει την Ασία ως επίκεντρο της πανδημίας. “Μόλις σταματήσουμε τη μετάδοση, πρέπει να κυνηγήσουμε τον ιό. Πρέπει να αρχίσουμε τον πόλεμο στον ιό”, υπογράμμισε ο Ράιαν.

Αναφορικά με το εμβόλιο, ο αξιωματούχος του ΠΟΥ είπε πως πολλά βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά μόνο ένα βρίσκεται σε κλινική μελέτη στις ΗΠΑ, επισημαίνοντας πως για λόγους ασφαλείας θα πάρει τουλάχιστον ένα χρόνο. “Τα εμβόλια θα έρθουν, αλλά πρέπει να βγούμε και να κάνουμε ό,τι χρειάζεται τώρα”, πρόσθεσε.

Η επισήμανση του ΠΟΥ έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τη χώρα μας όπου ναι μεν τα μέτρα περιορισμού των επαφών ελήφθησαν συγκριτικά νωρίτερα από τη συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών, ωστόσο η διεξαγωγή των τεστ, αντί να ενισχύεται μοιάζει ολοένα περισσότερο να περιορίζεται αποκλειστικά στα βαρύτερα περιστατικά που χρήζουν νοσηλείας.

“Είμαστε τελείως αθωράκιστοι, σαν τη Λομβαρδία” – Καμπανάκι κινδύνου από γιατρό στο “Σωτηρία”

Κατιούσα

Συνέντευξη της Μερόπης Μανταίου για την τραγική κατάσταση στα νοσοκομεία και τις αδιανόητες ελλείψεις που αντιμετωπίζουν, από το RProject.

-Πείτε μας δυο λόγια για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο “Σωτηρία”.
Αυτή τη στιγμή νοσηλεύονται 31 έξω από τις Μονάδες σε κρεβάτια αρνητικής πίεσης αλλά και σε κανονικά κρεβάτια και 17 διασωληνωμένοι στις δύο Μονάδες που έχει το νοσοκομείο. Το πρόγραμμα είναι να γίνει όλο το νοσοκομείο για κορωνοϊό. Να πάψουνε δηλαδή να βλέπουν τα υπόλοιπα πνευμονολογικά, ήδη οι παθολόγοι δεν εφημερεύουνε, οι καρδιολόγοι δεν εφημερεύουνε και το πλάνο είναι να μετατρέψουνε όλες τις κλίνες σε κλίνες κορωνοϊού. Αυτό θα γίνει και στο Αττικό, αυτό είναι και το πλάνο. Όμως σε όλα αυτά είμαστε αθωράκιστοι! Αυτά που λένε για προσλήψεις δεν είναι αλήθεια. Έχουνε γίνει τέσσερις προσλήψεις γιατρών οι οποίες ήταν προγραμματισμένες απ’ το ΣΥΡΙΖΑ, τις είχαν διακόψει γι’ αυτό το λόγο, και τώρα τις ξανακάνουν άρον άρον φέρνοντας τέσσερις γιατρούς στα επείγοντα. Και τίποτε άλλο! Έχουνε φέρει με μετακινήσεις από άλλες κλινικές, από άλλα νοσοκομεία, είκοσι άτομα υπόλοιπο προσωπικό νοσηλευτικό, που πάλι δεν επαρκεί, γιατί είναι ανεκπαίδευτο. Δεν μπορεί να βάλεις ένα νοσηλευτή να δουλέψει στα επείγοντα χωρίς να έχει εμπειρία ή να δουλέψει στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Όλα αυτά είναι μπαλώματα.
-Στις ΜΕΘ ποιες είναι οι συνθήκες αυτή τη στιγμή;
Μέχρι τώρα έχουμε τεράστιες ελλείψεις. Νέοι γιατροί, τουλάχιστον στους πνευμονολόγους, δεν υπάρχουν, γιατί μεταναστεύουν όλοι, φεύγουν ολόκληρα έτη της ιατρικής στο εξωτερικό. Εμείς, δηλαδή, στη δική μας κλινική, έχουμε έναν πνευμονολόγο και δύο παθολόγους και τρεις νεαρούς ειδικευόμενους γιατρούς. Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε εξηντάρηδες και παρόμοια είναι η κατάσταση σε όλες τις κλινικές. Το ΕΣΥ έχει γεράσει, δεν έχει αντικατασταθεί. Μπαλώνουνε απλώς τρύπες. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μπαλώσει και αυτός τρύπες δεν είχε κάνει επαρκείς προσλήψεις. Δεν υπάρχει πρωτοβάθμια περίθαλψη καθόλου! Δεν έχουνε γίνει προσλήψεις. Παλιά πήγαινες στον οικογενειακό γιατρό, πλέον είναι ελάχιστοι, αυτό είναι γνωστό. Είμαστε αθωράκιστοι τελείως σαν τη Λομβαρδία.
-Τα προληπτικά μέτρα για το προσωπικό θεωρητικά ποια είναι;
Είναι μια ειδική στολή από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και εφάρμοσαν οι Κινέζοι. Αυτός είναι καλύπτρα για τα μάτια, είναι μάσκα FPP2 και FPP3 (υψηλής προστασίας δηλαδή) που την Παρασκευή το πρωί δεν υπήρχανε. Την Πέμπτη το βράδυ στείλανε εισαγωγές τρία περιστατικά που ήτανε ύποπτα. Αυτά τα ύποπτα τα αντιμετωπίζεις, όπως αντιμετωπίζεις και τα κανονικά. Ζήτησα μάσκες υψηλής προστασίας και δεν είχε! Πήρα τηλέφωνο τη διευθύντρια ιατρικής υπηρεσίας και δε μου απάντησε. Γύρω στις 11:30 πήρα τηλέφωνο τη διοικήτρια, αφού την έψαχνα από τις 10:00, η οποία με διαβεβαίωσε ότι θα το φροντίσει, αλλά το πρωί που πήγα στην κλινική δεν υπήρχανε μάσκες. Έτσι, έγινε και το δημοσιοποιήσαμε και βγήκαμε στα κανάλια.

-Αυτή η καταγγελία αναπαράχθηκε πολύ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Εγώ την έκανα επικοινωνώντας με τον Παπανικολάου. Έτσι με τα πολλά, μας έφεραν το μεσημέρι, όταν είχα φύγει εγώ μετά τις 15:00, 140 μάσκες. Να συνεχίσω, υπάρχει και ειδική στολή που είναι αδιάβροχη ολόσωμη, ποδονάρια, παπούτσια ψηλά αδιάβροχα σα σακούλες που μπαίνουνε στα πόδια. Η προστασία στο κεφάλι για να καταλάβεις, είναι η προστασία για τον ίδιο το γιατρό ή τον υγειονομικό που κάνει τον έλεγχο. Η υπόλοιπη προστασία είναι για τη διασπορά. Πρέπει να ντύνεσαι και να γδύνεσαι με ειδικό τρόπο, να έχεις δύο ζευγάρια γάντια. Και πρέπει φυσικά αυτά τα ρούχα να τα αλλάζεις σε κάθε άρρωστο, πράγμα φυσικά που δε γίνεται. Εμάς ας πούμε στην κλινική μας, είχε φυλάξει η προϊσταμένη μας από παλιά από το Σαρς κάτι στολές και έχουμε. Δεν υπάρχουνε, λοιπόν, στολές και δεν υπάρχουν και μάσκες. Και τι κάνουνε οι πονηροί του ΕΟΔΥ και ο κύριος Τσιόδρας; Στέλνουνε οδηγίες αλλαγμένες. Ότι δε χρειάζονται οι μάσκες υψηλής προστασίας και φτάνουνε οι απλές χειρουργικές! Όχι απλώς ψέμα. Είναι αναίσχυντο αυτό. Αυτό είναι σκάνδαλο! Αυτό πρέπει να τονιστεί. Επίσης δεν έχει γίνει κάτι για τα ποδονάρια. Τα ποδονάρια είναι για να μη διασπείρεις με τα πόδια σου τον ιό, και μας λένε ότι αρκεί να ψεκάζεις το κάτω μέρος των παπουτσιών με ένα απλό αντισηπτικό. Κι όμως δεν αρκεί! Γιατί δεν είμαστε κρέας για κανόνια. Γίνεται διαρκώς αυτή η κατάσταση αλαλούμ, όπου φοβάται ο ένας, φοβάται και ο άλλος. Μια αδειάζουν τη μία κλινική, μια αδειάζουν την άλλη κλινική και προσωπικό δεν έχει να δουλέψει καμία.
-Το υπάρχον προσωπικό σε τι κατάσταση βρίσκεται;
Είναι διαλυμένο! Δεν είναι μόνο οι γιατροί που είναι γερασμένοι, είναι και οι νοσηλευτές το ίδιο. Είμαστε ακόμη στην αρχή και προφανώς όλοι κάνουν το σταυρό τους να μη γίνουμε εδώ πέρα Λομβαρδία. Γιατί και στη Λομβαρδία δεν έγινε τυχαία αυτό που έγινε. Για να φτάσουν σε αυτή την κατάσταση, από το 2010 μέχρι τώρα έχουν χάσει εβδομήντα χιλιάδες κρεβάτια. Τα έχει κλείσει η Λέγκα του Βορρά. Τα έχει κλείσει ο φιλελευθερισμός. Έτσι έφτασαν οι Ιταλοί σε αυτή την κατάσταση και παρακαλάμε να μη γίνουμε Ιταλοί.
-Αυτή τη στιγμή το βασικό πράγμα που χρειάζονται τα νοσοκομεία τι είναι;
Προσωπικό και εξοπλισμό. Τελεία. Αυτό χρειάζονται. Γιατροί, νοσηλευτές και τραυματιοφορείς. Για να καταλάβεις το «Σωτηρία» έχει μια ειδική κατανομή που μια κλινική μπορεί να απέχει ένα χιλιόμετρο από την πύλη. Για να βάλεις κάποιον ασθενή μέσα, δεν αρκεί να τον βάλεις σε ασανσέρ, αλλά πρέπει να τον βάλεις σε ασθενοφόρο για να τον πας σε μια κλινική που μπορεί να είναι πιο μακριά. Εχθές στη βάρδιά μου τη βραδινή, είχαμε μόνο ένα ασθενοφόρο που κουβάλαγε αυτούς τους ασθενείς. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ότι μπορεί να μπήκε κάποιος με κορωνοϊό και μετά να μπήκε κάποιος που δεν είχε και να κόλλησε. Δηλαδή, με ένα ασθενοφόρο, μπορεί να ανταπεξέλθει νοσοκομείο που αυτή τη στιγμή νοσηλεύει τα 2/3 των περιστατικών του κορωνοϊού της Ελλάδας; Επομένως, μας έχουνε κρέας για τα κανόνια και έχει αρχίσει και αγριεύει ο κόσμος.

-Έχουνε βγει ανακοινώσεις, έχουν γίνει και παραστάσεις διαμαρτυρίας. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης αυτή τη στιγμή;
Εγώ νομίζω ότι πρέπει να αντιδράσουμε και να δηλώσουμε ότι αρνιόμαστε σε αυτές τις συνθήκες να δουλέψουμε. Και να ακουστεί αυτό, πράγμα πάρα πολύ δύσκολο γιατί ελέγχουνε τα ΜΜΕ. Ακόμα και να μιλήσουμε εμείς δε θα μας ακούσουν. Δε θα μας αφήσουνε να φτάσουμε. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη τι μας συμβαίνει. Παρ’ όλα αυτά η καταγγελία για τις μάσκες ακούστηκε και χάρηκα πολύ, γιατί ήταν κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Είναι το μισό πρόβλημα ακριβώς. Όσοι έχουν πρόσβαση και επαφή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πρέπει να δίνουν την εικόνα των υγειονομικών. Εγώ αυτό πιστεύω. Το κυριότερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η γήρανση. Το γερασμένο ΕΣΥ. Αυτοί δεν κάνουνε τίποτα για να το ανανεώσουνε γιατί δεν το θέλουνε. Είναι απλό. Ήδη τώρα ακούστηκε, αλλά δεν είναι επιβεβαιωμένο, ότι έχουνε μηχανήματα που θα βγάζουνε τη διάγνωση πιο γρήγορα, αλλά δε θα γίνει κάτι πιστεύω γιατί όλα τα διαγνωστικά τεστ δόθηκαν σε ιδωτικά διαγνωστικά κέντρα.
-Μια εκτίμηση για το διάστημα που ανοίγεται μπροστά μας;
Δεν είμαστε ακόμη στην κορυφή. Και επίσης, χωρίς να λέω κάτι πρωτότυπο, είναι βέβαιο ότι υποεκτιμούνται τα κρούσματα. Ότι είναι τουλάχιστον τριπλάσια-τετραπλάσια από αυτά που λένε. Αυτό είναι βέβαιο. Στο νοσοκομείο μου αν έρθεις εσύ που είσαι νέος και έχεις πυρετό, αλλά δεν έχεις ούτε δύσπνοια, ούτε είναι περασμένο το οξυγόνο σου, δε σου γίνεται τεστ. Η συμβουλή είναι να κάτσεις σπίτι σου καραντίνα.
-Έτσι φαίνονται τόσο λίγα και τα κρούσματα του κορωνοϊού.
Γι αυτό φαίνονται λίγα, είναι ξεκάθαρο τι γίνεται. Και μάλιστα δεν το κρύβουνε, το κάνουνε γιατί «δε μας χρησιμεύει σε κάτι». Πώς δε χρησιμεύει σε κάτι; Αυτοί φοβούνται, πρώτον τον πανικό, δεύτερον το πολιτικό κόστος και τρίτον την κατάρρευση του ΕΣΥ. Αυτό φοβούνται. Το οποίο ΕΣΥ ήταν έτοιμο να καταρρεύσει με μια απλή γρίπη. Όχι με αυτό το πράγμα… Τέσσερις προσλήψεις κάνανε στο νοσοκομείο αναφοράς. Τέσσερις! Και μετακινήσανε και κάποιους γιατρούς μέσα απ’ το πανεπιστήμιο. Τίποτα άλλο δεν κάνανε. Στις 2000 προσλήψεις που είχαν ανακοινώσει, δεν υπήρχε ούτε μία πρόσληψη γιατρού. Και επειδή ειπώθηκε αυτό στην τηλεόραση αναγκάστηκαν να κάνουν κάποιες δηλώσεις ότι θα προσλάβουνε γιατρούς. Ξαφνικά είπανε για 100 γιατρούς, οι οποίοι είναι και πάλι ψύλλοι στα άχυρα. Μιλάμε ότι το ΕΣΥ έχει ελλείψεις της τάξης των 10.000. Και εμείς στο νοσοκομείο έπρεπε να έχουμε 150 ειδικευόμενους και έχουμε 30! Για να καταλάβεις για τι μιλάμε. Και όλοι μας οι νέοι γιατροί, όλο το σφρίγος της ιατρικής, γιατί έχουμε καλούς γιατρούς, είναι στην Ευρώπη. Όλοι. Πάνω από 12.000 γιατροί έχουνε φύγει.
-Πώς σχολιάζετε τα παλαμάκια στα μπαλκόνια που παρότρυνε τον κόσμο η Μαρέβα Μητσοτάκη και πολλά κυβερνητικά στελέχη;
Δεν είμαστε ήρωες, δε θέλουμε παλαμάκια. Είμαστε εργαζόμενοι και θέλουμε να αμειβόμαστε αξιοπρεπώς. Τίποτα άλλο.

Και η «Καθημερινή» υποκλίνεται στην Κούβα: Η Ιταλία κι o «Στρατός με τις λευκές ρόμπες» (εικ)

 

Μια επιδημία είναι αρκετή για να μετατρέψει την ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού σε …κομμουνιστικό όργανο!

Μέχρι πριν λίγο καιρό, κάθε φορά που ο «πυλώνας» της ενημέρωσης για κάθε νεοφιλελέ που σέβεται τον εαυτό του, αναφερόταν σε κομμουνισμό και στην Κούβα έκανε λόγο για «δικτατορίες» και «ανελεύθερα καθεστώτα», όπου ο «πεινασμένος λαός καταπιέζεται από έναν δικτάτορα» και ότι δεν έχει ούτε καν ηλεκτρισμό…


Αυτά όμως…παλιά!

Σήμερα – στην εποχή του κορωνοϊού – τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν…

Μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις περί «ενίσχυσης» του δημόσιου τομέα και του κοινωνικού κράτους»,  από τα στελέχη της κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό, που μπορεί να είναι εντελώς υποκριτικές αλλά αυτό δεν παύει να σοκάρει τους ακραιφνείς ψηφοφόρους τους, χτες η «Καθημερινή» κυριολεκτικά μοίρασε vertigo στους ανυποψίαστους αναγνώστες της.

Ποιος αλήθεια περίμενε πως ένα άρθρο του Reuters το οποίο που εξυμνεί τα κατορθώματα της Κούβας θα αναδημοσιευόταν από την «Καθημερινή»;
Όμως όπως είπε κι ένας φιλόσοφος:

«Ανάγκα και οι Θεοί πείθονται».^[1]

Εκεί διαβάζουμε, λοιπόν:

Και η «Καθημερινή» υποκλίνεται στην Κούβα: Η Ιταλία κι o «Στρατός με τις λευκές ρόμπες»

«Στο αεροδρόμιο Μαλπένσα της Ιταλίας έφτασε το βράδυ της Κυριακής ο «στρατός με τις λευκές ρόμπες», μια ομάδα 52 γιατρών και νοσηλευτών που έχει αναλάβει την αποστολή να συνδράμει τις ιταλικές αρχές στη μάχη κατά του κορωνοϊού, έπειτα από αίτημα της επαρχίας της Λομβαρδίας.

Η ομάδα που απέστειλε η Κούβα αποτελείται από 36 γιατρούς, 15 νοσηλευτές και έναν υπεύθυνο που «προτίθεται να εργαστεί αδιάκοπα για την θεραπεία και την αντιμετώπιση της επιδημίας Covid-19 σε συνεργασία με τους επαγγελματίες της υγείας στην Ιταλία», όπως δήλωσε ο επικεφαλής της Κάρλος Ρικάρντο Πέρες.

Το νησί της Καραϊβικής έχει στείλει πολλές φορές αντίστοιχες ομάδες σε φτωχές χώρες που έχουν πληγεί από καταστροφές από το 1959 οπότε έγινε η κουβανική επανάσταση που οδήγησε στην άνοδο του Φιντέλ Κάστρο στην εξουσία, έως και σήμερα.

Οι γιατροί βρίσκονταν μάλιστα στην πρώτη γραμμή στη μάχη κατά της χολέρας στην Αϊτή και κατά του έμπολα στη Δυτική Αφρική.

Κουβανοί γιατροί κατά τη διάρκεια αποχαιρετιστήριας τελετής που έγινε το Σάββατο στην Αβάνα λίγο πριν αναχωρήσουν για Ιταλία…

Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που γιατροί και νοσηλευτές αποστέλλονται στην Ιταλία, μια από τις πιο πλούσιες χώρες παγκοσμίως.

«Όλοι μας φοβόμαστε αλλά έχουμε ένα καθήκον να εκπληρώσουμε, συνεπώς βάζουμε τον φόβο μας στην άκρη»,

δήλωσε ο 68χρονος Λεονάρντο Φερνάντες, που έχει εξειδικευτεί σε θέματα εντατικής θεραπείας.

Και πρόσθεσε:

«Αυτός που λέει ότι δεν φοβάται είναι υπερήρωας, εμείς όμως δεν είμαστε υπερήρωες αλλά επαναστατικοί γιατροί».

Η εξαγωγή ιατρικών υπηρεσιών, η οποία απέφερε το 2018 έσοδα άνω των 6,3 δισ. δολαρίων (περίπου 5,8 δισ. ευρώ), επιπλέον του τουρισμού, αποτελεί έναν από τους κύριους μοχλούς της κουβανικής οικονομίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Η Κούβα δημιούργησε ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που πολλοί στον αναπτυσσόμενο κόσμο ζήλευαν, με οικονομική βοήθεια από την πρώην σύμμαχο Σοβιετική Ένωση, αν και κάποιες από αυτές τις προόδους έχουν χαθεί από την κατάρρευση^[2] του κομμουνιστικού μπλοκ.

Πολλά νοσοκομεία της Κούβας έχουν περιέλθει σε κακή κατάσταση.^[3]


Ωστόσο, η Κούβα έχει έναν από τους υψηλότερους δείκτες παγκοσμίως σε ό,τι αφορά την αναλογία γιατρών ανά κάτοικο, ακόμη κι όταν δεν προσμετρώνται οι γιατροί που βρίσκονται στο εξωτερικό».

Επίλογος

1. Το τελευταίο 24ωρο στην Ιταλία έχασαν την ζωή τους 651 ασθενείς, καταγράφηκαν 5.560 νέα κρούσματα…Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων έφτασε τα 59.138 ενώ οι νεκροί σχεδόν στις 5.500.
 
Επί 15 ημέρες ο ιταλικός λαός βιώνει μια φρικτή κατάσταση, παρά το γεγονός ότι ζει σε μία χώρα του είναι η 4η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης…

Τι μας δείχνει αυτό; Βγάζουμε κάποιο συμπέρασμα; 

2. Η Ιταλία ανήκει τόσο στην ΕΕ όσο και στο ΝΑΤΟ, δύο δολοφονικούς οργανισμούς (ο ένας στο οικονομικό επίπεδο κι ο άλλος στο στρατιωτικό), οργανώσεις από τις οποίες η ιταλική κυβέρνηση έκανε έκκληση για βοήθεια…
Οι ευρωπαίοι «σύμμαχοι» συμπαραστάθηκαν αλλά με τα λόγια και το…νού! Οι ΗΠΑ «σύμμαχος» στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά πήγε και «ξάφρισε» και πολύτιμο ιατρικό υλικό!

Είδατε τι συμβαίνει αν έχεις καλούς και χρήσιμους «συμμάχους»;

 
3. Τελικά βοήθεια στην Ιταλία πήγε… Την έστειλε η αποκλεισμένη Σοσιαλιστική Κούβα και η καπιταλιστική Κίνα, που όμως ακόμα διαθέτει κάποια ψύγματα κεντρικού σχεδιασμού, τελευταία απομεινάρια από το πρόσφατο σοσιαλιστικό της παρελθόν….

Αυτά λοιπόν πρέπει να τα βλέπουν οι υποστηριχτές (όψιμοι και μή) της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» και του σύγχρονου «There is no Alternative» (Νατοϊκή «αριστερά»), τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ελλάδα…

Κι όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός: «Οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται!»

 

Σημείωση:

[1]. «Ανάγκα και οι Θεοί πείθονται»: Φράση που αποδίδεται στον Πιττακό από Μυτιλήνη (650 – 560 π.χ.)που σημαίνει «Μπροστά στην ανάγκη και οι θεοί πείθονται», εννοώντας ότι η ανάγκη κυριαρχεί ακόμα επί των θεών.

[2].Για μια στιγμή πιστέψαμε ότι το «Reuters» αναδημοσίευε άρθρο από τον «Ρίζο», αλλά η λέξη «κατάρρευση» αντί για «ανατροπή» μας επανέφερε στην πραγματικότητα.

[3]. Ώπα! Ξύπνησε ο φιλελές μέσα του… Ο μεταφραστής του άρθρου του Reuters σε ρόλο «λογοκριτή».

Στο αρχικό άρθρο σαφώς αναφέρεται ότι τις συνέπειες αυτές τις προκάλεσε το εμπάργκο που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ στο νησί της επανάστασης εδώ και 60 χρόνια. Όμως αυτή την λεπτομέρεια φαίνεται πως …ξέχασε να μεταφράσει η Καθημερινή.

Εμείς πάντως όταν επισκεφτήκαμε την Κούβα, πριν από μερικά χρόνια, διαπιστώσαμε ότι σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο – τόσο στην Αβάνα όσο και στις άλλες πόλεις – υπήρχε και μία κλινική…

Όπως δηλαδή έχουμε στην Ελλάδα τα …κομμωτήρια!

Και η «Καθημερινή» υποκλίνεται στην Κούβα: Η Ιταλία κι o «Στρατός με τις λευκές ρόμπες» (εικ)

Ροβεσπιέρος

“O κορονοϊός σκότωσε την ΕΕ και τον καπιταλισμό” – Ο Μάρκο Ρίτσο για τις συνέπειες της πανδημίας

Κατιούσα

“Η δραματική υγειονομική κατάσταση που ζει αυτές τις μέρες η Ιταλία δείχνει με εμφανή τρόπο πώς τα τελευταία 30 χρόνια, από την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την εξαφάνιση του σοβιετικού μπλοκ, διαλύθηκε όλο το κοινωνικό κράτος και η δημόσια υγεία της χώρας μας”. Ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας Μάρκο Ρίτσο, σε συνέντευξή του στο Affaritaliani.it, αναλύει τα αίτια και τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες από την πανδημία κορονοϊού.
“Ειδικά αυτές τις μέρες η δημόσια υγεία αποδεικνύει όλη της την αξία. Αν ο ιταλικός λαός σε μεγάλο βαθμό διασωθεί είναι ακριβώς χάρη στην παρουσία και τη δουλειά της δημόσιας υγείας. Η ιδιωτική, στην οποία έγιναν πολλές  επενδύσεις τα τελευταία χρόνια, είναι πρακτικά σχεδόν απούσα. Μέχρι τότε που υπήρχε το τείχος του Βερολίνου, στην Ιταλία είχαμε δουλειά με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ένα κοινωνικό κράτος ανεκτό και δημόσια υγεία. Από τις 9 Νοέμβρη 1989 δεν υπάρχει πια τίποτε. Σίγουρα ήμασταν καλύτερα όταν υπήρχε η Σοβιετική Ένωση και ο κόσμος διαιρεμένος σε δύο στρατόπεδα”.
Σύμφωνα με τον κομμουνιστική ηγέτη: “είναι γενικά η σχέση μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού που φτάνει στην ουσία και άρα στο είδος κοινωνίας και διεθνούς πολιτικής που θέλουμε. Σε αυτή τη δραματική φάση ας σημειώσουμε με εμφανή τρόπο ότι η Ευρώπη γίνεται όλο και περισσότερο μητριά. Πριν ήταν πάντα έτοιμη να στραγγαλίσει την Ιταλία με το Fiscal Compact, το 3% , τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Και είδαμε τι συνέβη στον ελληνικό λαό. Όταν έφτασε η στιγμή να μας βοηθήσει στη μεγάλη υγειονομική κρίση, η Ευρώπη κυριολεκτικά εξαφανίστηκε. Δε μιλάμε καν για τις ΗΠΑ που έστειλαν 20 χιλιάδες στρατιώτες στην Ιταλία και πυρηνικά βομβαρδιστικά στην Πορτογαλία, είναι πιο έτοιμοι να πολεμήσουν, παρά να βοηθήσουν”.
Ο Ρίτσο υπογραμμίζει αντιθέτως πώς έφτασε στην Ιταλία “η διεθνιστική αλληλεγγύη, όπως από την Κούβα, τη Βενεζουέλα, το Βιετνάμ και την Κίνα, που σε αυτή την περιπέτεια είχαν μια διαφορετική προσέγγιση. Πλάι στην υγειονομική κρίση σύντομα θα φτάσει και μια τεράστια οικονομική κρίση. Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε είναι πως η υπεροχή υπάρχει εκεί που η οικονομία βασίζεται στη συλλογικότητα κι όχι στο κέρδος: ο καπιταλισμός σου δίνει το περιττό, ο σοσιαλισμός σου δίνει το αναγκαίο. Με τον καπιταλισμό μπορείς να πας σε χώρα του τρίτου κόσμου να νοικιάσεις μια μήτρα και να γυρίσεις με ένα νεογέννητο, αλλά μετά στο σπίτι του έχεις χάσει τη δημόσια υγεία. Με τον καπιταλισμό μπορείς να κάνεις Εράσμους, αλλά δεν έχεις νηπιαγωγεία και βρεφοκομεία. Με τον καπιταλισμό μπορείς να ταξιδέψεις στο Λονδίνο με τη Ράινερ για 10 ευρώ, αλλά όταν γυρίσεις στην Ιταλία να μην έχεις δουλειά και σπίτι. Ο σοσιαλισμός σου δίνει τα αναγκαία: σπίτι, δουλειά, υγεία, παιδεία και μεταφορές. Αυτά κάνουν μια χώρα μεγάλη και όχι τα νέα επαγγέλματα με κοριτσάκια που κάνουν τις ινφλουένστερ και δεν κουνούν τον κ.. για λιγότερα από 80 χιλιάδες ευρώ. Ο καπιταλισμός φέρνει μόνο απαξίωση”.
Στη συνέχεια ο κομμουνιστής γραμματέας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: Με την οικονομική κρίση θα καταρρεύσουν οι μικρές επιχειρήσεις, το μικρεμπόριο, οι εγγραφές ΦΠΑ και θα υπάρξουν πολλοί άνεργοι. Πρέπει να κλείσουν όλα τώρα, εκτός από τους βασικούς κλάδους υγείας, τροφίμων, φαρμάκων και μεταφορών. Μετά την υγειονομική κρίση άμεση έξοδος από το ευρώ, από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ακυρώνοντας τις άχρηστες στρατιωτικές δαπάνες. Αυτή είναι η πρόταση που κάνουν οι κομμουνιστές για όλη τη χώρα. Είμαστε σε πόλεμο και θα τον ξεπεράσουμε μόνο με ένα άλλο τύπο κοινωνίας, το σοσιαλισμό”, καταλήγει.
Μετάφραση από affaritaliani.it

Οι βασικοί νόμοι της «φιλελεύθερης χυδαιότητας» στη σφαίρα του κορονοϊού

Παναγιώτης Κολέλης

Ο Ιταλός ιστορικός της οικονομίας, Κάρλο Μ. Τσίπολα, είχε γράψει το 2011 ένα μικρό δοκίμιο με τίτλο «Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος), που έγινε γρήγορα ανάρπαστο και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Μέσα σε αυτό το βιβλίο αναπτύσσει τους πέντε, κατά τη γνώμη του, βασικούς νόμους που χαρακτηρίζουν τους ηλίθιους ανθρώπους, προκειμένου αφενός να κατανοήσει τη στάση τους και αφετέρου να τη διακωμωδήσει – σε περίπτωση που δεν μπορεί φυσικά να την εξουδετερώσει ή να την αποφύγει.
Με αφορμή την επιδημία του κορονοϊού, το τελευταίο διάστημα έχουμε καταστεί μάρτυρες πλείστων όσων τραγελαφικών καταστάσεων, γι’ αυτό και σκεφτήκαμε να προσαρμόσουμε τους νόμους του Τσίπολα στη σφαίρα της επιδημίας που συγκλονίζει αυτή τη στιγμή ολόκληρο τον κόσμο, αντικαθιστώντας την «ανθρώπινη ηλιθιότητα» με τη «φιλελεύθερη χυδαιότητα», την «υποκρισία» και την «ξετσιπωσιά» ή όποια λέξη θεωρείτε εσείς πως ταιριάζει καλύτερα στην περίσταση.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
Νόμος 1: «Πάντα και νομοτελειακά όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν στην κοινωνία».
Παραδέξου το. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχεις διαψευστεί, θεωρώντας πως ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου είναι ώριμος και συγκροτημένος. Μπορεί να σε μπερδεύει το κοστούμι και η γραβάτα που φοράει και έτσι να καταλήγεις να πιστεύεις πως έχει κι αυτός τα ίδια κοινωνικά αντανακλαστικά με εσένα, πως βάζει πάνω από όλα το καλό του συνόλου και όχι του εαυτού του. Όταν, όμως, τον δεις να παίρνει σβάρνα τα ράφια του supermarket και να μην αφήνει ούτε ένα αντισηπτικό για τον επόμενο, τότε καταλαβαίνεις.
«Εγώ και η οικογένειά μου δουλεύουμε και πρέπει να προστατευτούμε», υποστηρίζει όταν τον ρωτάς γιατί το κάνει αυτό, αλλά πλέον έχεις χάσει κάθε διάθεση να κάνεις διάλογο μαζί του και να του απαντήσεις πως κι εσύ δουλεύεις και έχεις οικογένεια, και να του εξηγήσεις πως ο κορονοϊός δεν είναι ένα παιχνίδι, όπου κερδίζει αυτός που στο τέλος θα μαζέψει τα περισσότερα αντισηπτικά, αλλά ένας επικίνδυνος ιός που για να αντιμετωπιστεί θα πρέπει να μπορούν να προστατευτούν όλοι.
Νόμος 2: «Η πιθανότητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου».
Δεν έχει να κάνει με την επαγγελματική ιδιότητα κάποιου, με το αν έχει σπουδάσει, αν έχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό, αν είναι διακεκριμένος στον τομέα που δραστηριοποιείται. Θα βρεις να κουβαλούν δέκα πακέτα μακαρόνια τόσο πανεπιστημιακοί όσο και πωλητές σε καταστήματα. Θα δεις να ισχυρίζονται πως η θεία κοινωνία δεν μεταδίδει τον ιό τόσο διαπιστευμένοι επιστήμονες, όσο και απλές νοικοκυρές.
Θα αντικρίσεις να σε καλούν να βγεις στο μπαλκόνι να χειροκροτήσεις γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό τόσο υπουργοί και βουλευτές που έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους τα προηγούμενα χρόνια για να υποστελεχωθούν τα δημόσια νοσοκομεία και να μειωθεί η κρατική χρηματοδότηση όσο και απλοί βιοπαλαιστές που διαμαρτύρονταν όταν οι γιατροί απεργούσαν πως έχει κίνηση στους δρόμους, φωνάζοντας «έλα μωρέ, τι θέλουν πάλι τώρα οι γιατροί και διαμαρτύρονται».
Νόμος 3: «Ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημίες σε ένα άλλο άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ πιθανά να υφίσταται και ζημίες».
Σε αυτήν την κατηγορία (δεν) εμπίπτουν άτομα σαν τον Μπάμπη Παπαδημητρίου, τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Πάσχο Μανδραβέλη ή τον Άρη Πορτοσάλτε, αφού η πολιτική που πρεσβεύουν προκαλεί ζημιές στους άλλους, αλλά εξασφαλίζει ζωή χαρισάμενη σε αυτούς και τα αφεντικά τους. Γι’ αυτό και μπορούν σαν χαμαιλέοντες να προσαρμόζουν τις απόψεις τους στις εκάστοτε συνθήκες, να λειαίνουν την αντικρατική τους δυσανεξία ή να παύουν – πάντοτε προσωρινά – να υπερθεματίζουν τις χάρες της ελεύθερης αγοράς, όταν οι συνθήκες απαιτούν να γίνουμε πιο «brutal» και να θεσπίσουμε όριο εισόδου στα supermarket, να θέσουμε πλαφόν αγοράς στα αντισηπτικά, να κλείσουμε εμπορικά καταστήματα και να επιτάξουμε ιατρικό εξοπλισμό, ακόμη και ιδιωτικά νοσοκομεία.
Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους, που σε περίπτωση που ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πιπίλιζαν το μυαλό του κόσμου πως με αυτά τα μέτρα υπάρχει σχέδιο «κομμουνιστικοποίησης» της χώρας – τι σημασία έχει που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε δείξει ποτέ καμία τέτοια πρόθεση;
Είναι ακόμα οι ίδιοι που όταν περάσει η «μπόρα», θα ζητήσουν κρατική στήριξη σε τράπεζες και επιχειρήσεις και όχι στους εργαζόμενους και θα απαιτήσουν απολύσεις σε γιατρούς και νοσοκομειακό προσωπικό για να μην παρεκκλίνουμε από τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουμε δεσμευθεί να επιτύχουμε. Θα απαιτήσουν, επίσης, κρατικοποιήσεις εταιρειών που μετά από μερικά χρόνια θα τις πολεμήσουν με μένος, υποστηρίζοντας πως είναι ζημιογόνες για το κράτος προκειμένου να ξαναπεράσουν σε ιδιώτες.
Νόμος 4: «Οι μη ηλίθιοι άνθρωποι πάντα υποτιμούν την καταστροφική ισχύ των ηλίθιων ατόμων. Συγκεκριμένα, οι μη ηλίθιοι άνθρωποι συνέχεια παραβλέπουν πως η συναναστροφή και/ή ο συγχρωτισμός με ηλίθια άτομα απαρέγκλιτα αποδεικνύεται μοιραίο λάθος, ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή, την τοποθεσία και τις συνθήκες».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περιβόητη «ανοσία της αγέλης», αυτή η εγκληματική προσέγγιση, όπου η ανθρώπινη ζωή μοιάζει να μην έχει καμία αξία απέναντι στην αδιάλειπτη λειτουργία των επιχειρήσεων. Τι είναι, άλλωστε, η προστασία των εργαζομένων απέναντι στην απρόσκοπτη εξασφάλιση των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων;
Η εθνική ομοψυχία γίνεται έννοια πολυφορεμένη. Πίσω της προσπαθούν να κρυφτούν οι εγκληματικές ευθύνες των κυβερνήσεων για τη σημερινή κατάσταση και να σαλπίσει εκ νέου η ανάγκη του λαού να «βάλει πλάτη» με νέες θυσίες.
Νόμος 5: «Ο ηλίθιος άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου».
Ο άνθρωπος χωρίς ταξικά αντανακλαστικά είναι ακόμα πιο επικίνδυνο είδος. Αυτός που πριν από 30 χρόνια υποστήριζε πως «η ιστορία τελείωσε», πως η «Αγία Ευρωπαϊκή οικογένεια» είναι το τελευταίο σκαλοπάτι της ανθρώπινης εξέλιξης, το «κοινό σπίτι» όλων των λαών που θα διευκόλυνε τις μετακινήσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά τώρα τη βλέπει να υψώνει σύνορα και φράχτες όχι μόνο στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, αλλά και μεταξύ των «πολιτισμένων» κρατών-μελών της, γεννώντας το ερώτημα: μήπως τώρα μπορούμε να κατανοήσουμε, έστω και λίγο, τη θέση τους και να σταματήσουμε να μηρυκάζουμε ακροδεξιά τσιτάτα;
Πρόκειται για εκείνη την Ευρωπαϊκή Ένωση που σφυρίζει αδιάφορα στις απεγνωσμένες εκκλήσεις της Ιταλίας για βοήθεια, κάνοντας σκόνη και θρύψαλα οποιοδήποτε ψήγμα κοινωνικής αλληλεγγύης της είχε απομείνει, κοιτώντας σαν χάνος γιατρούς από την Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Κίνα να τρέχουν να συνδράμουν.
Είναι τέλος αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση, που τα κράτη μέλη της δίνουν γη και ύδωρ στο ΝΑΤΟ, που δεν σκοπεύει ούτε μπροστά στον «καλπασμό» του κορονοϊού να παύσει τους πολεμικούς του σχεδιασμούς.
Ύστερα από όλα τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά πως ο κορονοϊός μπορεί να ανάγκασε πολλούς να βάλουν μάσκες, αλλά οδήγησε πολύ περισσότερους να τις βγάλουν, αποκαλύπτοντας τα πραγματικά τους πρόσωπα, αυτά που τόσο καιρό προσπαθούσαν να φτιασιδώσουν με μια επίφαση «προόδου», «κανονικότητας» και «αριστείας».
*Φώτο εξωφύλλου: Από απεργία νοσοκομειακών γιατρών (Eurokinissi).

Οι μάσκες ξανάπεσαν

Κατιούσα

Η Ευρώπη αλλά και όλος ο πλανήτης ζουν κοσμοϊστορικές στιγμές, καθώς ο ιός του κορονοϊού έχει εξαπλωθεί ραγδαία στα περισσότερη μέρη του κόσμου, αφήνοντας πολλούς νεκρούς στο πέρασμά του.
Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας θανατηφόρας τραγωδίας τόσο στην Ιταλία όσο και την Ισπανία. Τα κρούσματα και οι θάνατοι στις χώρες αυτές πολλαπλασιάζονται διαρκώς. Σε συνδυασμό βέβαια και με τα κρούσματα που θα μαστίσουν την υπόλοιπη Ευρώπη στο άμεσο μέλλον, ξεκινά να απλώνεται ένα μαύρο πέπλο πάνω από την γηραιά Ήπειρο. Σε αυτές τις τόσο κομβικές και δραματικές στιγμές, δειλά-δειλά έρχονται στην επιφάνεια πολλά από τα προβλήματα του καπιταλιστικού κόσμου. Και μόνο η φιλολογία για επίταξη ιδιωτικών κλινικών από μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση αποτελεί μικρογραφία των τρυπών που κρύβει αυτό το σάπιο σύστημα.
Η Ιταλία αυτή τη στιγμή βιώνει σκληρά το λάθος της για περικοπή 47 δις στη δημόσια Υγεία την τελευταία δεκαετία. Αλλά και η Ισπανία που εν καιρώ κρίσης επέλεξε να περικόψει δαπάνες από αυτό τον σημαντικό τομέα. Όμως ας γυρίσουμε στην ελληνική “πραγματικότητα”, όπου πριν ένα χρόνο τα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας τόνιζαν την “ανάγκη” για γκρέμισμα της Δημόσιας Υγείας, ενώ στο πρόσφατο παρελθόν υπουργοί εξηγούσαν ότι αυτός θα απέλυε γιατρούς και όχι η τρόικα, καθώς δεν ήθελε να του κλαπεί η δόξα. Αυτό και πολλά ακόμα πανομοιότυπα παραδείγματα δείχνουν την πραγματικότητα που επικρατεί στο σύστημα υγείας μας.
Την τελευταία δεκαετία οι υγειονομικοί πραγματοποίησαν χιλιάδες αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του δημοσίου αγαθού της υγείας, αγώνες που κανείς δεν χειροκρότησε τότε… Και όλοι αγωνίστηκαν όχι γιατί είναι αριστεροί,  όπως είπε ο κ. Γεωργιάδης, αλλά επειδή ήθελαν να προλάβουν την τωρινή κατάντια. Την κατάντια να μην έχουμε εργαστήρια για εξέταση για τεστ του ιού αυτή την κρίσιμη στιγμή. Όμως για να μην απορρίπτουμε ευθύνες ή δόξα για κάποιους άλλους, οφείλουμε να τονίσουμε και ποιοι άλλοι είναι υπαίτιοι αυτής της αισχρότητας. Και οι τρεις προαναφερθείσες χώρες ήταν όμηροι της πολιτικής του ΔΝΤ κι των λοιπών θεσμών. Οι εγκληματικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες είχαν ως εμπνευστές όλα τα χρηματοοικονομικά αρπαχτικά της τρόικας, του ΔΝΤ κλπ που κατάπιναν το αίμα των λαών.
Παράλληλα, αυτός ο άτυπος “πόλεμος” φανερώνει και άλλη μια, άλλου είδους απάτη για την οποία λίγοι μιλούσαν εξαρχής. Η Ιταλία στην προσπάθειά της για ανασυγκρότηση ή ακόμα και επιβίωσή του συστήματος της δημόσιας Υγείας ζήτησε εσπευσμένα βοήθειά από μια σειρά ισχυρά κράτη  και ενώσεις. Η μόνη υλική απάντηση που πήρε όμως ήταν από την Κίνα και την Κούβα. Εδώ δημιουργείται ένα ισχυρό ερώτημα: Η Ε.Ε πώς βοήθησε; Εγώ ως μαθητής πέρυσι σε περίοδο ευρωεκλογών άκουγα συνεχώς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βοηθά τα μέλη και τους συμμάχους της σε περίπτωση που προκύψει πρόβλημα και ότι γενικά η ίδια η Ένωση λειτουργεί ως εγγυητής της ειρήνης και της ευημερίας εντός της συμμαχίας ή τουλάχιστον βοηθάει σε ένα βαθμό. Σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή, όμως, γιατί η δήθεν “Ευρώπη των λαών” έκλεισε τις πόρτες της, μετατρέποντας την Ένωση σε Ευρώπη των… “εγωιστών”;
Η απάντηση ότι η κάθε χώρα κρατά υλικό για την δική της περίπτωση, είναι τουλάχιστον γελοία. Το 1999, όταν διέλυσαν σε 78 μέρες μια κρατική οντότητα εν καιρώ ειρήνης μάλιστα, έτρεχαν να προσαρμόσουν το νομικό πλαίσιο για την ελεύθερη πρόσβαση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Ή και στις μέρες μας, όπου στη Συρία οι ίδιες χώρες έδωσαν απλόχερα πολεμικό υλικό για την καταστροφή άλλου ενός κράτους. Η Ε.Ε λοιπόν αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων και ακόμα αποδεικνύει το όχι και τόσο φιλεύσπλαχνο και φιλειρηνικό πρόσωπό της, καθώς οι αρμοδιότητές της “περιορίζονται” στην έγκριση πολέμων και την επιβολή μνημονίων.

Αλλη μια κραυγή από την Ιταλία: "Όλοι πεθαίνουν σαν τα σκυλιά, σαν τα γουρούνια, δεν ντρέπομαι που το λέω αυτό."

 

“Όλοι πεθαίνουν σαν τα σκυλιά, σαν τα γουρούνια, δεν ντρέπομαι που το λέω αυτό. Δεν είναι δίκαιο που ο μπαμπάς πέθανε έτσι. Οι άνθρωποι λένε ότι ήταν ηλικιωμένοι, ήταν άρρωστοι: αλλά ήταν ο πατέρας μου, δεν ήταν ηλικιωμένος και δεν ήταν άρρωστος, άντε στο δ@@&o. Εδώ στη Val Seriana ακούγονται μόνο οι σειρήνες των ασθενοφόρων και οι καμπάνες που θρηνούν."

Άλλη μια συγκλονιστική μαρτυρία από το μαρτυρικό Μπέργκαμο.
Άλλη μια φωνή απόγνωσης από την Β.Ιταλία, την Ιταλία του G7, την "πλούσια" χώρα που δεν μπορεί να εφοδιάσει τους γιατρούς της με ασφαλείς μάσκες, την "μεγάλη βιομηχανική δύναμη" που ξέμεινε από γάντια και υλικά με αποτέλεσμα να αρρωσταίνουν και να πεθαίνουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, αυτοί οι μαχητές της πρώτης γραμμής που τους αφήνουν μόνους να δώσουν τη μάχη, εφοδιάζοντάς τους με χειροκροτήματα, τους μάρτυρες υγειονομικούς που ήδη αποτελούν το 16% του συνόλου των ασθενών στη χώρα!

Μας έμαθαν να μετράμε την "ανάπτυξη" με αριθμούς όπως το ΑΕΠ, τα ισοζύγια συναλλαγων, τα κέρδη των επιχειρήσεων,  κλπ. Τώρα ο "πλούτος" αυτής της μεγάλης οικονομίας του καπιταλισμού μετριέται με φέρετρα ανθρώπων που "πεθαίνουν κάθε μέρα σαν σκυλιά και σαν γουρούνια" όπως λεει η ίδια η Roberta Zaninoni πιο κάτω.

Αξίζει τώρα  να σκεφτούμε. Τι είδους δικαιώματα παρέχει η οικονομία της αγοράς στον άνθρωπο; Τι είδους κόσμος που είναι αυτός που η ανθρώπινη ζωή μετριέται στη ζυγαριά κόστους-οφέλους και αποφασίζεται εδώ και χρόνια να περικοπεί και λίγο ακόμη για να "αναπτυχθουν" οι αριθμοί και τα κέρδη;

Πόσο λογικό είναι να κλείνουν όλα αυτά τα χρόνια σε όλο τον "προηγμένο κόσμο" με τις περίφημες "μεταρρυθμίσεις" Δημόσια  Νοσοκομεία και να εξαφανίζεται κυριολεκτικά η Πρωτοβάθμια Φροντίδα στις συνοικίες, τα σχολεία, τους παιδικούς σταθμούς κλπ επειδή όλα αυτά θεωρήθηκαν κοστοβόρα;
Πόσο λογικό αποδεικνύεται να μην διαθέτει μια ανεπτυγμένη χώρα δική της φαρμακοβιομηχανία καθώς και βιομηχανία παρασκευής ιατρικών υλικών, και να χρειάζεται να τα εισάγει από άλλες χώρες που όμως τώρα τα χρειάζονται κι εκείνες;

Πόσο κοστίζει η ζωή και πόσο ο θάνατος;

Οι άνθρωποι που ζούν στη γειτονική Ιταλία και στις άλλες "ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες" που κάθε μέρα ξεμένουν από μάσκες, γάντια και αντισηπτικά, είναι σήμερα φανερό ότι δεν έχουν το δικαίωμα να ζουν και να πεθαίνουν σαν άνθρωποι.
Ας το σκεφτούν λοιπόν καλά και αυτοί και εμείς.

Το παρακάτω άρθρο το διάβασα στο "πρωτο θεμα":

"Ο Giuseppe Zaninoni, 72 ετών, είναι ένα από τα θύματα του κορωνοϊού στο Μπέργκαμο της Ιταλίας. Εχοντας κοντά του μόνο τους γιατρούς για αρκετές ημέρες, έφυγε από τη ζωή, χωρίς να μπορεί να αποχαιρετήσει τα αγαπημένα του πρόσωπα. Η κόρη του, Roberta Zaninoni, συγκλονίζει μέσα από τη συνέντευξή της στο δίκτυο Ansa It, στο οποίο περιέγραψε την τραγωδία που ζει.
“Ο πατέρας μου πέθανε σαν το σκυλί, δεν είναι δίκαιο”, λέει στον δημοσιογράφο με οργή και συνεχίζει “Όλοι πεθαίνουν σαν τα σκυλιά, σαν τα γουρούνια, δεν ντρέπομαι που το λέω αυτό. Δεν είναι δίκαιο που ο μπαμπάς πέθανε έτσι. Οι άνθρωποι λένε ότι ήταν ηλικιωμένοι, ήταν άρρωστοι: αλλά ήταν ο πατέρας μου, δεν ήταν ηλικιωμένος και δεν ήταν άρρωστος, άντε στο δ@@&o. Εδώ στη Val Seriana ακούγονται μόνο οι σειρήνες των ασθενοφόρων και οι καμπάνες που θρηνούν. Οι άνθρωποι που ζουν εδώ ίσως να μην το συνειδητοποιούν, αλλά στην κοιλάδα μας πεθαίνουμε σαν να είμαστε σε πόλεμο. Ολοι μας θρηνήσαμε μόνοι, όταν ήρθε ο υπεύθυνος κηδειών μας είπε ότι θα χρειαστούν δύο ή τρεις εβδομάδες για να τον αποτεφρώσουμε..."

ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Κι από   τον πρωθυπουργό σε ρόλο μιμητικό της πατρικής φιγούρας, που στα διαγγέλματά του έδινε  συμβουλές για cocooning  και πρότεινε διάβασμα για τις μέρες περιορισμού στα σπίτια μας, χρεώνοντας στο κάθε άτομο αποκλειστικά την προστασία του, καταλήξαμε στην έντονα συναισθηματικά φορτισμένη ενημέρωση, αρκετά γενική, πέρα από αριθμούς προσβληθέντων,  και με συγκεχυμένα δεδομένα, αλλά  με λυρισμό και ποίηση από τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας Σ. Τσιόδρα. Ενώ μόλις την προηγούμενη μέρα στην καθιερωμένη ενημέρωση του υπουργείου Υγείας ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων Ν. Χαρδαλιάς, επιθετικός, με περισσή αυστηρότητα δήλωνε εν είδει απειλής πως «Η ελληνική πολιτεία και γνώριζε και γνωρίζει ποια αυτοκίνητα περνούν τα διόδια» εξαρτώντας αποκλειστικά από την ατομική ευθύνη την έκβαση των συνεπειών της επιδημίας.

Όλες αυτές τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση μάλλον προσπαθούσε να διαχειριστεί επικοινωνιακά την κρίση παρά εφάρμοζε κάποια στρατηγική για αντιμετώπισή της, εκτός από τον περιορισμό στα σπίτια. Έτσι στο πρώτο διάγγελμα του Κ. Μητσοτάκη η αβεβαιότητα και ανησυχία άφηναν τα ίχνη τους στη «γλώσσα του σώματος» και στον τόνο που απήγγειλε το διάγγελμα, στα επόμενα δύο όμως έμοιαζε η όποια ανασφάλεια ή να είχε ελεγχθεί ή υποχωρήσει. Ίσως η ελπίδα πως τα μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας του πληθυσμού  που θα βοηθούσαν στον έλεγχο της διασποράς της  επιδημίας, σε συνδυασμό με τις αποφάσεις της ΕΕ για την οικονομική διαχείριση της κρίσης που προκύπτει, στήριξε μια αυτοπεποίθηση για έλεγχο από την κυβέρνηση της κατάστασης. Η τελευταία όμως συγκινησιακά φορτισμένη ενημέρωση, χωρίς κάποια εμφανή δραματική εξέλιξη, σύμφωνα με τις δηλώσεις,  που να την δικαιολογεί, πιθανόν να είναι ενδεικτική του φόβου για την προσεχή κατάρρευση του συστήματος υγείας και εκτροχιασμό της κατάστασης εκτός ελέγχου.

Κι ίσως πια βρισκόμαστε στο σημείο που καμιά επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να αποκρύψει την πραγματικότητα και οι συμβολικές κινήσεις και ωραιοποιήσεις μιας απειλητικής κατάστασης θα θρυμματίζονται από την ίδια την πραγματικότητα, όπως αυτές οι επαναληπτικές ασκήσεις χειραγώγησης με τα χειροκροτήματα στους ήρωες γιατρούς. Στους ίδιους γιατρούς που απειλείται η υγεία τους από τις ελλείψεις εξοπλισμού ατομικής προστασίας, όπως αποδεικνύεται από τις οδηγίες του Εθνικού Οργανισμού Υγείας  για τον τρόπο διαχείρισης αυτών των ελλείψεων.

Τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη της Ευρώπης επιβάλλουν καραντίνα μεγάλης κλίμακας και απαγορεύσεις κυκλοφορίας, αλλά δεν μπορούν να παράσχουν υγειονομική και κοινωνική μέριμνα σε μια έκτακτη κατάσταση, αφού αδιαφόρησαν γι’  αυτό όλα τα προηγούμενα χρόνια. Οι περικοπές στο τομέα υγείας που εφαρμόστηκαν σε όλη την ΕΕ για να επιτευχθούν οι  δημοσιονομικοί στόχοι τη περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης προκαλούν την αύξηση των θανάτων από την επιδημία.  Συνεχίζει όμως  να είναι το κύριο κριτήριο για τις κυβερνητικές αποφάσεις η κερδοφορία και γι’ αυτό και  πολλοί  χώροι εργασίας και επιχειρήσεις δεν κλείνουν, κι ας μην αφορούν κλάδους από τους οποίους εξαρτάται η επιβίωσή μας, αλλά εξαρτάται η απόφαση από τους μεμονωμένους εργοδότες και την κερδοφορία τους. Παράδειγμα οι εργαζόμενοι σε τηλεφωνικά κέντρα στην Cosmote e -Value ή στην Teleperformance. Βέβαια η κυρίαρχη αφήγηση είναι πως ο ιός εξαπλώνεται επειδή οι άνθρωποι απειθαρχούν στις οδηγίες, ενώ τα ΜΜΕ μας κατακεραυνώνουν με αναφορές σε υπερβολικό συνωστισμό σε πάρκα, θάλασσες ή δρόμους ακόμα κι αν η εικόνα τους διαψεύδει. Σχολιαστές παντός τύπου ζητούν ακόμα περισσότερα μέτρα απαιτώντας ακόμα και στρατό να περιπολεί στους δρόμους. Και  ο ίδιος ο υφυπουργός Ν.  Χαρδαλιάς συνεχώς αναφέρεται σε πιο σκληρά μέτρα αν δεν υπάρξει συμμόρφωση στα ισχύοντα.

Κι αν από το πρώτο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός, σε κοινή ίσως γραμμή με την ΕΕ, αναφέρθηκε σε κατάσταση πολέμου, περισσότερο μάλλον το έκανε για χειραγώγηση παρά για παρέμβαση, υπέρ των πληττόμενων εργαζομένων, στην παραγωγή και  διανομή αγαθών ή για επίταξη μονάδων απαραίτητων για την περίθαλψη, εφαρμόζοντας και οικονομία πολέμου. Γι’ αυτό και η  άρνηση της αεροπορικής εταιρείας Aegean να μεταφέρει δείγματα υπόπτων κρουσμάτων για κορονοϊό για έλεγχο στην Αθήνα δεν θα είναι το μοναδικό παράδειγμα επιχειρηματικής αναλγησίας. Σύμφωνα όμως με μαρτυρίες γιατρών από την Ιταλία εφαρμόζεται ιατρική πολέμου εξαιτίας της κατάστασης των συστημάτων υγείας, όπου αναγκάζονται να επιλέξουν ασθενείς νεώτερους με τις καλύτερες πιθανότητες να σωθούν για νοσηλεία.

Η Ε.Ε μοιάζει να έχει διαλυθεί και κάθε κράτος αφήνεται στην τύχη του να διαχειριστεί την κατάσταση. Ενώ όλες οι κυβερνήσεις, και η δική μας, επιδεικνύοντας εγκληματική ολιγωρία φαίνονται ανίκανες ν’ ανταποκριθούν σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για αντιμετώπιση επειγόντων κοινωνικών αναγκών. Το ενδιαφέρον τους περισσότερο επικεντρώνεται στην εισφορά οικονομικών πόρων σε επιχειρήσεις ή  σε ενεργοποίηση νομοθεσίας που περιορίζει εργατικά δικαιώματα σε μια προσπάθεια να είναι έτοιμοι  να αντιμετωπίσουν την επόμενη μέρα, όταν θ’ αναζητηθούν από τους εργαζόμενους οι  αιτίες του πόνου τους, παρά ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις για την εξασφάλιση της υγείας. Τα παραδείγματα δεν λείπουν. Στη Γαλλία με νομοσχέδιο για αντιμετώπιση της επιδημίας του κορωνοϊού εγκαθιδρύεται κράτος έκτακτης ανάγκης με την κυβέρνηση να νομοθετεί μέσω διαταγμάτων, ή σ’ εμάς με νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης αναστέλλεται η απαγόρευση πολιτικής επιστράτευσης και επίταξης απεργών.

Δεν μένει παρά να «μένουμε δυνατοί» για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε την επόμενη μέρα. Η οδυνηρή οργή θα αυξάνεται καθώς οι εργαζόμενοι αν δεν εξακολουθήσουν να εργάζονται κάτω από επικίνδυνες συνθήκες θα χάνουν τις δουλειές τους εξασφαλίζοντας επιδόματα ελεημοσύνης για να επιβιώσουν.

Και απομένει μόνο το ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ και τα σωματεία να  είναι παρόν σ’ αυτές τις τραγικές ώρες, κοντά στον εργαζόμενο, τώρα και στους επόμενους μήνες, για να στηρίξει και να  οργανώσει  τους αγώνες μας για τη ζωή μας και τα  δικαιώματά μας.