ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΕΛΛΑΔΑ» ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Μηχανισμός χρηματοδότησης των επιχειρηματιών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΕΛΛΑΔΑ» ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Μηχανισμός χρηματοδότησης των επιχειρηματιών

Η κυβέρνηση όλο το προηγούμενο διάστημα, ειδικά με την εφαρμογή και υλοποίηση του αντιδραστικού «Καλλικράτη», προπαγάνδιζε ένα πρόγραμμα που έχει ονομάσει «πρόγραμμα ΕΛΛΑΔΑ», το οποίο συμπεριλαμβανόταν και στο νόμο για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση σαν χρηματοδοτικό εργαλείο για τους νέους δήμους και τις περιφέρειες. Το πρόγραμμα αυτό αφορά: την ολοκλήρωση των βασικών υποδομών αρμοδιότητας περιφερειών και δήμων, «τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης», κυρίως μέσα από την υλοποίηση προγραμμάτων εθελοντισμού, την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας και της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα. Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις του «Καλλικράτη» και μέσα από αυτό η κυβέρνηση λέει ότι επιδιώκει τη «δημιουργία ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου για την Αυτοδιοίκηση».

Ουσιαστικά, το «ΕΛΛΑΔΑ» ή «Εθνικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Αυτοδιοίκησης» (ΕΑΠΑ) αποτελεί τη συνέχεια προηγούμενων αντίστοιχων προγραμμάτων όπως το ΕΠΤΑ και ο «Θησέας». Είναι ένας ακόμα μηχανισμός χρηματοδότησης για την υλοποίηση των βασικών πολιτικών επιλογών για το χαρακτήρα, το ρόλο και το περιεχόμενο της Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης. Δηλαδή, την ενίσχυση του επιχειρηματικού ρόλου, της μεγαλύτερης σύνδεσής της με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, την επέκταση της εμπορευματοποίησης των αρμοδιοτήτων της και ιδιαίτερα στον τομέα της πρόνοιας, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και τη διευκόλυνση και επέκταση της δράσης των επιχειρηματικών ομίλων. Επιπλέον, στοχεύει στην ένταση της χειραγώγησης και της ενσωμάτωσης στην κυρίαρχη πολιτική, αφού τα προγράμματα εθελοντισμού στοχεύουν σε αυτό.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι τις κατευθύνσεις του προγράμματος «ΕΛΛΑΔΑ» πρέπει να τις δει κανείς σε συνδυασμό με το σύνολο των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης. Δηλαδή, με το γεγονός ότι η χρηματοδότηση προς περιφέρειες και δήμους από το κράτος (θεσμοθετημένοι πόροι από τον κρατικό προϋπολογισμό, Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης - ΣΑΤΑ κλπ.) όλο και μειώνονται, με προοπτική να μη δοθεί ούτε ευρώ το αμέσως προσεχές διάστημα. Π.χ. η ΣΑΤΑ έχει ήδη περικοπεί κατά 110 εκατ. ενώ εκκρεμούν δύο δόσεις του 2010 ύψους 270 εκατ. που δεν αποδόθηκαν. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι οι δήμοι για να πραγματοποιήσουν ένα έργο θα πρέπει να συνεργαστούν, να συμπράξουν με ιδιώτες ή να το αναθέσουν σε επιχειρηματίες, με άμεση επίπτωση και στο λαϊκό εισόδημα σε ό,τι αφορά το κόστος. Και, βέβαια, με δεδομένες τις συνθήκες, χιλιάδες οικογένειες δεν θα μπορούν να απολαμβάνουν μια σειρά υπηρεσίες επειδή δεν θα έχουν να πληρώσουν.
Η κυβέρνηση για να διασκεδάσει αντιδράσεις και να καλλιεργήσει αυταπάτες τονίζει ότι με το ΕΑΠΑ θα χρηματοδοτηθούν έργα και δράσεις μη επιλέξιμα ή μη δυνάμενα να χρηματοδοτηθούν από το ΕΣΠΑ («Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς»). Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Είναι δεδομένο ότι η χρηματοδότηση προς περιφέρειες και δήμους θα μειωθεί ακόμα περισσότερο. Ηδη σε μια σειρά δήμους, η έλλειψη χρηματοδότησης έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα για τις λαϊκές οικογένειες και τους εργαζόμενους. Για παράδειγμα: Παιδικοί σταθμοί σταματούν να λειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού. Η κατασκευή σχολείων δεν χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ, αφού ο ΟΣΚ αδυνατεί να δώσει χρήματα για να γίνουν νέα ή να συνεχιστεί η κατασκευή όσων έχουν ξεκινήσει (σ.σ. την ίδια στιγμή χρηματοδοτούνται έργα όπως ποδηλατόδρομοι κ.ά.). Προγράμματα Πρόνοιας όπως το Βοήθεια στο Σπίτι λήγουν στο τέλος του χρόνου και δεν θα χρηματοδοτηθεί η συνέχειά τους.

Τι επιδιώκουν

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι με το πρόγραμμα αυτό θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την οικονομική ανάκαμψη και την άμβλυνση των κοινωνικών επιπτώσεων από την οικονομική κρίση. Η όποια οικονομική ανάκαμψη θα είναι προσωρινή και αβέβαιη, ικανοποιώντας τις στρατηγικές ανάγκες του κεφαλαίου και την κερδοφορία του, μια ανάκαμψη που προϋποθέτει τη ραγδαία επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα επιδιώκει την οικονομική σύγκλιση και την κοινωνική συνοχή, υποστηρίζοντας τις ορεινές και νησιωτικές περιοχές, τις πιο υποβαθμισμένες. Αποκρύπτει όμως το γεγονός ότι οι περιφερειακές ανισομετρίες και οι κοινωνικές ανισότητες είναι αποτέλεσμα του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της οικονομίας και δεν μπορούν να το αναιρέσουν ούτε τα ΚΠΣ (Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης) ούτε οι αναπτυξιακοί νόμοι ή τα διάφορα στοχευμένα προγράμματα. Ανισομετρίες και ανισότητες που οξύνονται, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην ΕΕ. Αλλωστε, δεν είναι πρώτη φορά που υποστηρίζονται τέτοιες θέσεις. Αν ανατρέξουμε στην εισηγητική έκθεση για τον «Καποδίστρια» το 1994, βασικό επιχείρημα ήταν ότι θα συμβάλει στην ανάπτυξη των μειονεκτικών περιοχών της χώρας (ορεινές και νησιωτικές). Η πραγματικότητα βεβαίως τους διαψεύδει κατηγορηματικά.
Βασικό κριτήριο επιλεξιμότητας του ΕΑΠΑ αποτελεί η συμβατότητά τους με την αντιλαϊκή πολιτική. Το ότι στην πραγματικότητα δεν θα υπάρξει καμία κρατική χρηματοδότηση και τα χρήματα θα διατεθούν από τους ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι) το αποδεικνύει η προηγούμενη εμπειρία. Ενώ στα αντίστοιχα πρώτα προγράμματα ΕΑΠΤΑ-1 (Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα ΤΑ) (1989 - 1993), ΕΑΠΤΑ-2 (1994 - 1999) και ΕΠΤΑ (Ειδικό Πρόγραμμα ΤΑ) (1998 - 2004), οι δήμοι συμμετείχαν με 20% στα ΕΑΠΤΑ 1 και 2, με 50% στο ΕΠΤΑ, στο «Θησέας» η προβλεπόμενη συμμετοχή των δήμων ήταν 72%, αλλά στην πραγματικότητα η συμμετοχή έφτασε το 100%, αφού η κρατική χρηματοδότηση 28% που προβλεπόταν στο Νόμο, δε δόθηκε ποτέ.

Τι αφορά το πρόγραμμα

Το ΕΑΠΑ διαρθρώνεται στους εξής άξονες:
Τις Οριζόντιες παρεμβάσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Συνεργασία δήμων ή περιφερειών με τον ιδιωτικό τομέα και ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας. Δράσεις κατάρτισης, διά βίου μάθησης που συμβάλλουν στην υποβάθμιση της παρεχόμενης μόρφωσης και στη διαμόρφωση ενός υποτακτικού, στις ανάγκες του κεφαλαίου, εργατοϋπαλληλικού δυναμικού. Ενίσχυση του εθελοντισμού, ιδιαίτερα στους τομείς κοινωνικής αλληλεγγύης, προστασίας του περιβάλλοντος και ανάπτυξης του πολιτισμού. Ετσι, μετατίθεται η ευθύνη άσκησης της κοινωνικής πολιτικής στον εθελοντισμό, αντί στην πρόσληψη προσωπικού ειδικευμένου, με μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα, για τις υπηρεσίες αυτές. Μείωση της ανεργίας, μέσα από την αξιοποίηση των «ενεργητικών μορφών απασχόλησης». Αντίστοιχες δράσεις π.χ. με τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, τα οποία αποτέλεσαν εργαλεία αμφισβήτησης των Συλλογικών Συμβάσεων και κατάργησης του κατώτερου μισθού. Πρόκειται για χρηματοδότηση των καπιταλιστών με τα λεφτά των εργαζομένων. Τα προγράμματα αυτά, όλα αυτά τα χρόνια που εφαρμόστηκαν όχι μόνο δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα ανεργίας αλλά συνέβαλαν στην ανακύκλωση χιλιάδων ανέργων.
Την ίδια στιγμή, απουσιάζουν παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, όπως της αντισεισμικής θωράκισης, της αντιπλημμυρικής - αντιπυρικής προστασίας κ.ά. Αλλά ακόμα και αυτές που εντάσσονται, γίνονται με γνώμονα την κερδοφορία του κεφαλαίου, την εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων.
Το πρόγραμμα Δήμων, το οποίο περιλαμβάνει έργα και δράσεις που αφορούν δημοτικές υποδομές, περιβαλλοντικές παρεμβάσεις και δράσεις κοινωνικής μέριμνας. Αποτελείται από δύο προγράμματα: Βελτίωση υποδομών περιβάλλοντος. Κυρίως αφορά έργα ύδρευσης, αποχέτευσης και διαχείρισης στερεών αποβλήτων. Κοινωνικές υποδομές, βασικό συντελεστή των οποίων αποτελούν τα δίκτυα και οι δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, τα οποία θα λειτουργούν με προγραμματικές συμβάσεις αξιοποιώντας τη φιλανθρωπία.
Το πρόγραμμα Περιφερειών, το οποίο αποτελείται από: Μελέτες ωρίμανσης έργων, συναφείς με τον οριζόντιο άξονα. Συγκοινωνιακά έργα. Λιμενικά έργα. Εργα και δράσεις πολιτικής προστασίας. Οι περιφέρειες υλοποιούν το κυβερνητικό πρόγραμμα. Οι θεματικές συνεδριάσεις των Περιφερειακών Συμβουλίων με την παρουσία υπουργών που εισηγούνται το περιεχόμενο δράσεων του κάθε υπουργείου π.χ. για τα καλάθια αγροτικών προϊόντων, για την απασχόληση κλπ., αποδεικνύουν κάτι τέτοιο.
Τέλος, η κυβέρνηση θα καθορίζει τις προτεραιότητες, θα αποφασίζει για το ποια έργα και δράσεις θα εντάσσονται αλλά και θα ελέγχει το ΕΑΠΑ.

Κεντρικός καθορισμός και έλεγχος του ΕΑΠΑ

Δικαιούχοι είναι οι περιφέρειες, οι δήμοι, τα νομικά πρόσωπα δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου, καθώς και οι επιχειρήσεις τους και οι σύνδεσμοι περιφερειών και δήμων. Ομως μπορεί να μεταβάλλεται το εύρος των δικαιούχων. Δηλαδή θα μπορούν να εντάσσονται και άλλοι φορείς, όπως ενδεχομένως επιχειρήσεις στο πλαίσιο των ΣΔΙΤ ή των συμβάσεων παραχώρησης, ανάθεσης κ.ά. (π.χ. ανάθεση σε ιδιώτες της διαχείρισης απορριμμάτων).
Η διάρκεια του προγράμματος είναι πέντε χρόνια (2011-2015), η οποία μπορεί να παραταθεί κατά δύο χρόνια, χωρίς όμως αύξηση του προϋπολογισμού.
Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος ανέρχεται στα 4 δισ. ευρώ.
Οι πηγές χρηματοδότησης είναι δύο: 1) Ποσοστό από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους των δήμων και περιφερειών. 2) Ποσοστό από τους εθνικούς πόρους του ΠΔΕ (Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων). Ακόμα και αν υλοποιηθεί πλήρως το πρόγραμμα με κρατική συμμετοχή 100% από το ΠΔΕ, ίσα ίσα θα καλύψει τις περικοπές που λόγω μνημονίου έγιναν στην κρατική χρηματοδότηση των δήμων από το 2010. Με τις αυξανόμενες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας, που πληρώνει με άγριο τρόπο την καπιταλιστική κρίση, είναι πλήρως ανεπαρκές, πόσο μάλλον που η συμμετοχή από εθνικούς πόρους θα είναι ανύπαρκτη. Επίσης στους δήμους παρέχεται η δυνατότητα σύμβασης δανείων για συμπληρωματική χρηματοδότηση των δράσεων. Ετσι την κρατική συμμετοχή θα αντικαταστήσει ο δανεισμός, με βαριές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα.

Κ. ΠΑΣ.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

8/12/2013

 -- Νέες περικοπές σε βάρος της λαϊκής οικογένειας

25/8/2012

 -- Συμβολικό κλείσιμο των δήμων στις 30 Αυγούστου

11/4/2010

 -- Ο «Καλλικράτης» και οι στόχοι της άρχουσας τάξης

15/11/2009

 -- «Καθρέφτης» της αντιλαϊκής πολιτικής

Σε

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ - ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Επιταχύνουν την ολόπλευρη επίθεση σε κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ - ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Επιταχύνουν την ολόπλευρη επίθεση σε κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα

Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Διοίκηση χρειάζεται να αντιπαλέψουν την πολιτική που επιδιώκει τη μετατροπή τους σε μοχλούς χειροτέρευσης της ζωής των λαϊκών οικογενειών

Ιδιωτικοποιήσεις - ΣΔΙΤ - απολύσεις - εφεδρεία - κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις - αναπτυξιακές συμπράξεις συνθέτουν το παζλ της ακολουθούμενης πολιτικής κυβέρνησης, τρόικας και Τοπικής Διοίκησης.
Εργαζόμενοι, μόνιμοι και συμβασιούχοι, άνεργοι, ηλικιωμένοι και ΑμΕΑ, γονείς και όλα τα λαϊκά στρώματα πρέπει να καταστρώσουμε το δικό μας σχέδιο, να οργανώσουμε το δικό μας αγώνα.

Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι κυβερνητικές αποφάσεις και οι αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων των ΟΤΑ σ' όλη τη χώρα που παραδίνουν τους σημαντικούς τομείς και κοινωνικές δομές σε ιδιωτικούς φορείς, με τις ψήφους, σ' ό,τι αφορά στους ΟΤΑ, κυρίως των δημοτικών παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και σε συνεργασία με τις αντίστοιχες των ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ.

«Παραπονιούνται» οι δήμαρχοι για επικείμενη κατάρρευση (οικονομική) των δήμων θέλοντας να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, στη διαχρονική συμφωνία τους και αποδοχή των κυβερνητικών επιλογών.
Αξιοποιούν την κρατική υποχρηματοδότηση και τις περικοπές για να προωθήσουν τις ιδιωτικοποιήσεις και το μετασχηματισμό κοινωνικών δομών, που εδώ και χρόνια η Ευρωπαϊκή Ενωση έβαζε επί τάπητος. Γι' αυτό και οι κραυγές τους για τον υπαρκτό κίνδυνο στάσης πληρωμών είναι υποκριτικές.

Με το πέρασμα της Πρόνοιας στην αρμοδιότητα της Τοπικής Διοίκησης, χιλιάδες οικογένειες έχασαν την πρόσβαση σε παιδικό σταθμό

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι πολιτικοί σχεδιασμοί κυβέρνησης και τρόικας για ιδιωτικοποιήσεις περνάνε μέσα από τον οικονομικό στραγγαλισμό των ΟΤΑ, δρόμο από τον οποίο περνάνε και οι απολύσεις και οι εφεδρείες των εργαζομένων.

Παραχωρούν στις επιχειρήσεις νέα πεδία κερδοφορίας

Υλοποιούν τις κυβερνητικές αποφάσεις των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου» που προσπαθώντας να διαχειριστούν την καπιταλιστική κρίση που βαθαίνει, παίρνουν μέτρα που υπηρετούν τις εξελίξεις στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, τις ανάγκες ενδυνάμωσης του καπιταλιστικού συστήματος, παραχωρώντας στους μεγάλους επιχειρηματικούς κύκλους σημαντικά και σίγουρα πεδία κερδοφορίας, όπως είναι η διαχείριση των απορριμμάτων, απαλλάσσοντας το κράτος και τον προϋπολογισμό του από την υποχρέωση της κάλυψης των κοινωνικών του υποχρεώσεων (κοινωνικές υπηρεσίες, προνοιακά επιδόματα κ.λπ.), δίνοντας ταυτόχρονα ένα καίριο χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις, στις Συλλογικές Συμβάσεις και τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα.
Συμφωνούν και επαυξάνουν στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), που αποφάσισε η διυπουργική επιτροπή για τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων στην Αχαΐα, στην Ηλεία, στην Αιτωλοακαρνανία, στις Σέρρες και τη Δυτική Μακεδονία, αφού τα προηγούμενα χρόνια έκαναν ό,τι μπορούσαν για να απαξιώσουν το αντίστοιχο έργο των υπηρεσιών τους.
Βάζουν σε εφαρμογή το νόμο «Κατσέλη», της «Κοινωνικής Οικονομίας και Επιχειρηματικότητας», που ψηφίστηκε από την προηγούμενη τρικομματική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ.), γιατί από τότε προέβλεπαν και το βάθεμα της κρίσης και το φούντωμα της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης «ευάλωτων» ομάδων του πληθυσμού, αλλά και την τεράστια υποχρηματοδότηση των δημόσιων κοινωνικών δομών.
Προωθούν μέσω της λεγόμενης Κοινωνικής Οικονομίας τις «Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Ενταξης» (προώθηση στην απασχόληση) ή «Κοινωνικής Φροντίδας» (παροχή υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας σε βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένους κ.λπ., υπηρεσίες αποσπασματικές και με ημερομηνία λήξης) και τις «Αναπτυξιακές Συμπράξεις» (δημόσιων και ιδιωτικών φορέων).
Προχωρούν τα προγράμματα κατάρτισης για εργαζόμενους και ανέργους με το σύστημα voucher (κουπόνια κατάρτισης), τα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας μέσω ΜΚΟ, δηλαδή της δουλειάς των 625 ευρώ για 5 μήνες και τα Τοπικά Προγράμματα Στήριξης της Απασχόλησης (ΤΟΠΣΑ), που επεκτείνουν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, προσφέροντας «φτηνό» εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις.

Στηρίζουν την εμπορευματοποίηση και την εκμετάλλευση

Ολες είναι μορφές οικονομικής δραστηριότητας, που όσο κι αν λανσάρονται σαν ιδιαίτερες κινούνται στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς, της εμπορευματοποίησης και της εκμετάλλευσης.
Μορφές και Προγράμματα, που υλοποιούνται με την αγαστή συνεργασία Δήμων, Περιφερειών, Πανεπιστημίων & ΤΕΙ, Εργατικών Κέντρων & ΓΣΕΕ, Εμπορικών Συλλόγων, Επιμελητηρίων & ΓΣΕΒΕΕ, Αγροτικών Συνεταιρισμών, Ενώσεων & ΠΑΣΕΓΕΣ, Συνδέσμων Βιομηχάνων και άλλων ιδιωτικών φορέων, καθώς και λοιπών προθύμων!!!
Ολοι στο όνομα της ανάπτυξης, της καταπολέμησης της ανεργίας και της στήριξης των κοινωνικά ευαίσθητων και ευάλωτων ομάδων προσπαθούν...
Και στοχεύουν ταυτόχρονα:

• Στην παράδοση στο κεφάλαιο νέων κερδοφόρων τομέων δράσης. Αξίζει να αναφέρουμε ως παράδειγμα για τη λειτουργία των ΟΤΑ σαν το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, για τα συγκοινωνούντα δοχεία που αποτελούν το εξής: Η κυβέρνηση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) αποφάσισε ότι το έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αχαΐα θα γίνει με ΣΔΙΤ, την ίδια ώρα που ο δήμαρχος Πατρέων (που στηρίζεται από ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ και τμήματα ΠΑΣΟΚ & ΝΔ) ανακοίνωνε τη στάση πληρωμών και λειτουργίας των υπηρεσιών του από Σεπτέμβρη!!! Με λίγα λόγια όταν κυβέρνηση και δήμαρχοι κλείνουν την πόρτα των υπηρεσιών των ΟΤΑ, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες στους ιδιώτες επιχειρηματίες!!
• Στην εκμετάλλευση εργαζομένων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σαρώνοντας τη σταθερή δουλειά, προωθώντας την επανακατάρτιση και «βαφτίζοντας» τους άνεργους... επιχειρηματίες, σπρώχνοντάς τους στη στρούγκα του δανεισμού με αβέβαιη διέξοδο και μεροκάματο. Εφαρμόζουν προγράμματα που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την ανεργία, όχι μόνο γιατί δε θέλουν ή δεν μπορούν, αλλά κύρια διότι η ανεργία γεννιέται και αναπαράγεται από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Είναι σύμφυτη με αυτό και οξύνεται ακόμη περισσότερο σε περιόδους κρίσης.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την Αναπτυξιακή Σύμπραξη του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Βόλου με τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδος, που μαζί με άλλους ιδιωτικούς φορείς ενδιαφέρονται (!!!) και προωθούν «ένα πλαίσιο δράσεων που στοχεύουν στη συμβουλευτική υποστήριξη και στην αναβάθμιση των προσόντων 80 ωφελουμένων μελών - ευάλωτων κοινωνικά ομάδων του Νομού Μαγνησίας, κατά προτεραιότητα απολυμένων από κλάδους που βρίσκονται σε ύφεση...»!!!
Να θυμίσουμε τη στάση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Βόλου στην υπόθεση της «Χαλυβουργίας»; Οι παρατάξεις που καταψήφιζαν την απόφαση για αγωνιστική απάντηση των εργαζομένων στη «Χαλυβουργία» ενάντια στις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών έρχονται τώρα χέρι χέρι με τους βιομηχάνους της περιοχής να υποστηρίξουν ότι ευθύνεται η χαμηλή κατάρτιση και ειδίκευση για την ανεργία και όχι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής!!

• Στην απαλλαγή του κράτους από την υποχρέωση παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, αφού παραδίδουν στην ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία κοινωνικά και περιβαλλοντικά πεδία.

Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα που περιέχεται σε σχετικό ενημερωτικό σημείωμα του υπουργείου Εργασίας: «Η Ευρωπαϊκή Ενωση θεωρεί σήμερα τον τομέα αυτό ως προνομιακό πεδίο εφαρμογής πολιτικών για την απασχόληση, την τοπική ανάπτυξη, την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, o οποίος ανοίγει νέες διεξόδους επιχειρηματικής δράσης...».
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την Αναπτυξιακή Σύμπραξη του Δήμου Τρικκαίων, της Περιφέρειας Θεσσαλίας με την Κινητή Μονάδα ΣΥΝ-ΕΙΡΜΟΣ και άλλους φορείς για την παράδοση σε ιδιώτες της «φροντίδας κατ' οίκον» δηλαδή την παράδοση του τοπικού Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» στην εταιρεία «ΣΥΝ-ΕΙΡΜΟΣ».
Οπως και την παράδοση σε ιδιώτες, στον ίδιο δήμο, του προγράμματος της ανακύκλωσης των απορριμμάτων...
Οπως και την απόφαση της δημοτικής αρχής Καλλιθέας για παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και κοινωνικής φροντίδας μέσω ανάλογης Αναπτυξιακής Σύμπραξης, απόφαση που ακολούθησε τις απειλές απόλυσης και ανεργίας που εκτόξευσε ο δήμαρχος και πρόεδρος της ΚΕΔΕ σε συμβασιούχους εργαζομένους των Παιδικών Σταθμών του δήμου.
Οπως στο Δήμο της Αθήνας, όπου η δημοτική αρχή από τη μια συνεχώς απολύει συμβασιούχους του Δημοτικού Βρεφοκομείου (Νομικό Πρόσωπο υπεύθυνο για τη λειτουργία των Παιδικών Σταθμών του δήμου), πρόσφατα απέλυσε 272 εργαζόμενους, κι απ' την άλλη προωθεί τη δημιουργία ενός «κοινωνικού συνεταιρισμού» από τους απολυμένους με τον οποίο ο δήμος θα συνάπτει «συμβάσεις» για να καλύπτονται «ανάγκες» του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθήνας...
Οπως στο Δήμο Ιλίου που η δημοτική αρχή πανηγυρίζει για την έγκριση της τοπικής «Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησής» του, προβάλλοντάς την σαν τη «μόνη ρεαλιστική λύση για τα παιδιά που μένουν εκτός Παιδικών Σταθμών»!!

«Ξηλώνουν» το δημόσιο χαρακτήρα βασικών υπηρεσιών

Βλέπουμε, λοιπόν, τις δημοτικές αρχές που υμνούν ως μονόδρομο τον «Καλλικράτη» και την Ευρωπαϊκή Ενωση να επιταχύνουν την παράδοση των κοινωνικών δομών σε ιδιωτικούς φορείς, να ξηλώνουν το δημόσιο χαρακτήρα τους, αξιοποιώντας την κρατική υποχρηματοδότηση και τον αποδεκατισμό του προσωπικού, να οδηγούν στην επιβολή και ενίσχυση της ανταποδοτικότητας, αναγκάζοντας τους γονείς να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, να λειτουργούν ως ντίλερ των τοπικών επιχειρήσεων, να στηρίζουν την εφεδρεία, να απολύουν εργαζόμενους, να σπάνε τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας τους, να προωθούν νέες μορφές εκμετάλλευσης και να προσαρμόζουν τη λειτουργία τους στις ανάγκες των τοπικών αγορών εργασίας!!!
Είναι οι ίδιες δημοτικές αρχές, που, π.χ., στην Αττική αφήνουν έξω από τους Παιδικούς Σταθμούς, μόνο από τις νέες αιτήσεις που κατατέθηκαν, 2.320 παιδιά, κλείνοντας Παιδικούς Σταθμούς, εξαιτίας της μειωμένης κρατικής χρηματοδότησης, τόσο για την κάλυψη των λειτουργικών τους εξόδων, όσο και για την κατασκευή νέων, σύγχρονων δημόσιων Παιδικών Σταθμών, αλλά και του συνεχώς μειούμενου αριθμού των εργαζομένων.
Και βέβαια είναι οι ίδιες που στηρίζουν με νύχια και με δόντια το εκμεταλλευτικό σύστημα που ζούμε, που θέλει τους εργαζόμενους επαίτες και τον πλούτο που παράγεται να πηγαίνει στις τσέπες των μεγαλοεπιχειρηματιών κι όχι στην κάλυψη των κοινωνικών λαϊκών αναγκών, ανεξάρτητα αν υποκρίνονται ότι κόπτονται για τους άνεργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους!!!
Είναι το ίδιο πολιτικό προσωπικό, που χρόνια τώρα απολύει εργαζόμενους, που τους στερεί το δικαίωμα στη σταθερή δουλειά, που τους ανακυκλώνει λες και είναι αναλώσιμο υλικό.
Και που σ' αυτή του την πολιτική βρίσκει και αξιοποιεί τα στηρίγματά του στο συνδικαλιστικό κίνημα, με τις ηγεσίες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΑΚΙΣ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) να συγκαλύπτουν τη συμφωνία τους με την πολιτική της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας με διαχειριστικές κορόνες και αποσπασματικές προτάσεις. Που θεωρούν - σύμφωνα με τις δηλώσεις τους - ότι και οι δημοτικές αρχές του κυβερνητικού και ευρωενωσιακού μπλοκ παλεύουν μαζί τους, από το ίδιο μετερίζι, για τα εργατικά δικαιώματα.
Παρατάξεις που με τη συμμετοχή τους στο τελευταίο Συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ αποδέχτηκαν τη διάσπαση του εργατικού κινήματος στον κλάδο των ΟΤΑ, τους αποκλεισμούς και τη νοθεία ανεξάρτητα από επιμέρους διαφοροποιήσεις τους.

Να καταστρώσουμε σχέδιο πάλης

Σήμερα, την ίδια ώρα που κυβέρνηση, δήμαρχοι, ΕΕ και οι «πιστοί» τους φορείς - δημόσιοι και ιδιωτικοί - σχεδιάζουν και προωθούν πώς θα μας φορτώσουν την κρίση και πώς θα βγουν απ' αυτή όσο γίνεται αλώβητοι, πρέπει κι εμείς να καταστρώσουμε το δικό μας σχέδιο:

• Να τους ξεσκεπάσουμε και να οργανώσουμε τον αγώνα μας, εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μόνιμοι και συμβασιούχοι, άνεργοι, ηλικιωμένοι και ΑμΕΑ, γονείς και όλα τα λαϊκά στρώματα, που έχουμε κοινό συμφέρον από σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν κοινωνικές δομές, που θεωρούμε δικαίωμα όλων των εργαζομένων τη σταθερή και μόνιμη δουλειά, με αξιοπρεπείς μισθούς και δικαιώματα, που απαιτούμε εδώ και τώρα μέτρα ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών.
• Εργαζόμενοι και όλα τα λαϊκά στρώματα, που γνωρίζουμε ότι ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών σημαίνει αύξηση της ανταποδοτικότητας, να αποτρέψουμε την παράδοσή τους στους ιδιώτες.
• Εργαζόμενοι και χρήστες των υπηρεσιών (γονείς, ηλικιωμένοι, ΑμΕΑ κ.λπ.) να μην αποδεχτούμε το πισωγύρισμα, να γίνουν βορά της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τα δικαιώματά μας.
• Να πάρουμε πρωτοβουλίες ενημέρωσης, κοινής δράσης και διεκδίκησης μέσα από τις επιτροπές του ΠΑΜΕ των ΟΤΑ και τα σωματεία. Να μαζικοποιήσουμε και να ζωντανέψουμε τη ζωή των σωματείων, να συσπειρώσουμε τους εργαζόμενους στη γραμμή της παρεμπόδισης των μέτρων, της ρήξης και ανυπακοής. Να αποτινάξουμε τα βαρίδια του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, τις ηγεσίες των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) που αν και βαδίζουν με τη ρεαλιστικότητα του μονόδρομου της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης εγκλωβίζουν εργαζόμενους.
• Να πρωτοστατήσουμε στην οργάνωση των συναδέλφων αυτών που αναγκάζονται να δουλεύουν στις νέες αυτές δομές, να «μετέχουν» στις νέες μορφές εκμετάλλευσης, με την εγγραφή τους στα σωματεία, με στήσιμο επιτροπών στο πλάι των σωματείων. Να εντάξουμε στις διεκδικήσεις μας και τα δικά τους αιτήματα. Να παρέμβουμε για τη λύση προβλημάτων που προκύπτουν (καθυστερήσεις πληρωμών, απολύσεις κ.λπ.).
• Να προχωρήσουμε με συζητήσεις και αποφάσεις στα σωματεία μας, για συμμετοχή και δράση στις Λαϊκές Επιτροπές, συμμαχώντας με τους μικρούς ΕΒΕ, τους αγρότες, το γυναικείο και φοιτητικό κίνημα της περιοχής μας.
• Να στηρίξουμε και να συνεργαστούμε με τις Επιτροπές Ανέργων.

Καθώς η κρίση βαθαίνει και η ανεργία διογκώνεται, καθώς η κυβέρνηση και η τρόικα «χρυσώνουν το χάπι» στους ανέργους, τάζοντάς τους δουλειά λίγων μηνών - καθιστώντας τους, με αυτόν τον τρόπο, ομήρους της πολιτικής τους - με ελάχιστη αμοιβή, είμαστε υποχρεωμένοι σήμερα, εργαζόμενοι και άνεργοι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, να οργανώσουμε την πάλη μας για άμεσα μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, για ουσιαστική αύξηση του επιδόματος ανεργίας και για όσο καιρό διαρκεί η ανεργία, για στήριξη της σταθερής δουλειάς.
Δε δεχόμαστε να πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα της κρίσης, να γυρίσουμε τις ζωές μας πίσω, να δεχτούμε την εκμετάλλευσή μας, σαν τον σύγχρονο μονόδρομο της ζωής μας. Απέναντι στην επικίνδυνη πολιτική τους προτάσσουμε τα δικά μας συμφέροντα, που απαιτούν για όλους τους τομείς Υγείας, Πρόνοιας κ.λπ., με κεντρικό σχεδιασμό, υπηρεσίες αναβαθμισμένες, σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν, με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, με εργαζόμενους με μόνιμη και σταθερή δουλειά, με αξιοπρεπείς μισθούς και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.

Βέτα ΠΑΝΟΥΤΣΑΚΟΥ
Μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας ΟΤΑ του ΠΑΜΕ

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

8/12/2013

 -- Νέες περικοπές σε βάρος της λαϊκής οικογένειας

7/7/2013

 -- Προωθούν εκμετάλλευση, υποβάθμιση, ιδιωτικοποιήσεις

7/4/2013

 -- Για την αξιολόγηση των δομών και τα νέα οργανογράμματα

12/12/2010

 -- O «Καλλικράτης» εργαλείο για το πέρασμα της στρατηγικής του κεφαλαίου

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Αφόρητη πίεση στα λαϊκά νοικοκυριά

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Αφόρητη πίεση στα λαϊκά νοικοκυριά

Συμπληρώνονται σε λίγες μέρες επτά μήνες από την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτη» και τα δεινά για τις εργατικές λαϊκές οικογένειες που έφερε, επιβεβαιώνουν τη θέση του ΚΚΕ ότι η Τοπική Διοίκηση (Δήμοι - Περιφέρειες) με τον Ν. 3852/2010 είναι κρατικός μηχανισμός προώθησης και υλοποίησης της ευρωενωσιακής πολιτικής, υποταγμένος πλήρως στους στόχους του κεφαλαίου και των «μνημονίων».

Βασική αποστολή του «Καλλικράτη» είναι η υλοποίηση της κεντρικής στήριξης της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικής δράσης η οποία εκφράζεται με τη φορολογική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων, την ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και έργων, την ανατροπή και διάλυση των εργασιακών σχέσεων, τις απολύσεις και τη χειραγώγηση των εργαζομένων στις Περιφέρειες και τους Δήμους.
Μέσα σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και εν μέσω Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής κλιμακώνεται η επίθεση στη λαϊκή οικογένεια και από αυτό το μηχανισμό - εργαλείο του αστικού Κράτους, τις Περιφέρειες και τους Δήμους.
Πώς εκφράζεται αυτό;

1. ΜΕ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

Για παράδειγμα, έχουμε αντικατάσταση της σταθερής εργασίας, με μερική προσωρινή απασχόληση, με χιλιάδες απολύσεις, χειραγώγηση και καταστολή. Συνθήκες εντατικοποίησης με το αυξημένο ωράριο 40ωρο, το μειωμένο προσωπικό, τους μειωμένους μισθούς. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η Τοπική Διοίκηση χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός ανατροπής των εργασιακών σχέσεων με την επίκληση «δήθεν αντιμετώπισης της ανεργίας», με τη μερική απασχόληση, τα «Τοπικά Προγράμματα Απασχόλησης» τα οποία γενικεύονται σήμερα στις Περιφέρειες και στους δήμους. Είναι χαρακτηριστικό ότι και πάλι στο όνομα καταπολέμησης της ανεργίας, υλοποιείται από φορείς Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα (ΜΚΟ, σωματεία, ιδρύματα, εταιρείες αστικού Δικαίου, συνδικαλιστικές οργανώσεις και επαγγελματικές ενώσεις) και τους δήμους πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας» του υπουργείου Εργασίας. Αυτό αφορά την απασχόληση, ως επί το πλείστον, μακροχρόνια ανέργων για 5 μήνες το χρόνο με μηνιαία αμοιβή 625 ευρώ. Τους υπόλοιπους 7 μήνες οι εργαζόμενοι δε θα πρέπει να δουλεύουν για να μπορέσουν και τον επόμενο χρόνο να ενταχθούν εκ νέου στο πρόγραμμα. Στην πραγματικότητα, αυτή η λογική δεν αποκλείεται να γενικευτεί, κάτι που θα οδηγήσει σε «πάγωμα» προσλήψεων, νέες απολύσεις εργαζομένων αφού οι δήμοι θα κάνουν τη δουλειά τους με τους 5μηνίτες που θα καλύπτουν ανάγκες σε σοβαρούς τομείς όπως Πρόνοια, πολιτική προστασία κ.ά. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι ήδη η κυβέρνηση έχει απορρίψει αιτήματα σχεδόν όλων των δήμων της χώρας, για προσλήψεις ακόμα και εποχιακού προσωπικού και εγκρίνει κατά μέσο όρο το 1/4 από αυτές που εκτιμούν ως αναγκαίες οι δήμοι.

2. ΜΕ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ.

Αφορά τους λεγόμενους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) που προέρχονται από την άμεση και έμμεση φορολογία του λαού. Αυτή η πολιτική επιλογή γίνεται στο όνομα της «λεγόμενης» οικονομικής αυτοτέλειάς της και της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αυτή η πορεία των συνεχών περικοπών που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, αποτυπώνεται στον Κρατικό Προϋπολογισμό των τελευταίων δεκαετιών με τις τεράστιες παρακρατήσεις που γίνονται ακόμα και στους πόρους που καθορίζουν οι αστικοί νόμοι, με ευθύνη διαχρονικά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και των αιρετών τους στην Τοπική Διοίκηση και στα συλλογικά τους όργανα (ΚΕΔΚΕ, ΕΝΑΕ).
Επιπλέον, σημειώνουμε τα 9 δισ. ευρώ παρακρατηθέντων πόρων τα οποία συρρικνώθηκαν σε 1,71 δισ. και αυτά σε 8 ισόποσες άτοκες δόσεις με τη σύμφωνη γνώμη των αιρετών του ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΣΥΝ. Επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΚΕΔΚΕ, μόνο για τις αρμοδιότητες που είχαν μεταφερθεί στους Δήμους μέχρι το 2009, επιβάρυναν τους δήμους με 515 εκατ. ευρώ το χρόνο.
Αυτή η κατάσταση οξύνεται σήμερα, με πρόσχημα την καπιταλιστική κρίση με «σημαία» δήθεν την «εξοικονόμηση πόρων», την «ορθολογική διαχείριση προσωπικού» κλπ. Ετσι έγινε νέα μεταφορά αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση, το κράτος, με μειωμένους πόρους και μειωμένο προσωπικό. Για παράδειγμα, η μεταφορά των μαθητών και των προνοιακών επιδομάτων με «άνοιγμα» 1,35 δισ. ευρώ για τους δήμους. Ακόμα, έχουμε μείωση πόρων από τα προϋπολογισθέντα έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2010 κατά 900 εκατ. ευρώ που σε ποσοστό φτάνει το 30% επί του συνόλου των πόρων που έπρεπε να αποδοθούν.

Νέες περικοπές

Ας δούμε μερικά στοιχεία ακόμα:

• Για το 2010 - 2011 ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση «εξοικονόμηση» πόρων 1,4 δισ. ευρώ και παρουσιάστηκε ως «συμβολή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής της χώρας».
• Με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 - 2015 έχουμε νέα μείωση πόρων της Κρατικής χρηματοδότησης κατά 1,355 δισ. ευρώ (δηλαδή μείωση εξόδων 755 εκατ. ευρώ και τα υπόλοιπα 600 εκατ. ευρώ θα είναι πρόσθετη φορολογία, με βάση τις προβλέψεις της κυβέρνησης).
• Εφαρμοστικός Νόμος (άρθρο 38): Βάζει οροφή στους πόρους της Τοπικής Διοίκησης (Περιφέρειες - Δήμοι) κατ' έτος, συνολικά στο ποσό των 5,2 δισ. ευρώ, δηλαδή νέα μείωση κατά 565 εκατ. ευρώ στην περίοδο 2012 - 2015.

ΣΥΝΟΛΙΚΑ, η μείωση της Κρατικής χρηματοδότησης των ήδη ανεπαρκών πόρων ανέρχεται για την πενταετία 2010 - 2015 στο ποσό των 3,32 δισ. ευρώ!
Δηλαδή:
α) 1,400 δισ. ευρώ το 2010 - 2011 (περικοπή πόρων)
β) 1,355 δισ. ευρώ (μεσοπρόθεσμο)
γ) 565 εκατ. ευρώ (εφαρμοστικός νόμος).

Απολύσεις και φοροκυνηγητό

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το ελάχιστο κόστος λειτουργίας των Περιφερειών και των δήμων της χώρας το οποίο προβλέπει η κυβέρνηση, σημαίνει πρακτικά μείωση 554 εκατ. ευρώ κατ' έτος. Η βασική γραμμή της κυβέρνησης για να καλύψει αυτό το έλλειμμα είναι οι απολύσεις των εργαζομένων στους δήμους και το φοροκυνηγητό του λαού με πρόσθετα τέλη και πρόστιμα.
Σε αυτά πρέπει να συμπεριλάβουμε την πολιτική που αφορά τα έργα από τους θεσμοθετημένους πόρους. Από τους ΚΑΠ το 1/3 πρέπει να δίνεται για έργα, χρήματα που έχει πληρώσει ο λαός. Το 2010 παρακρατήθηκαν 2 δόσεις, δηλαδή 200 εκατ. ευρώ. Για το 2011 δίνεται σήμερα (το πρώτο 7μηνο του 2011) η 1η δόση των έργων από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΣΑΤΑ) 77 εκατ. ευρώ από τα 720 εκατ. ευρώ που αναλογούν με βάση τον προϋπολογισμό που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε!
Και βέβαια, τα παραπάνω ζητήματα αφορούν την υπάρχουσα ελλειμματική λειτουργία των Περιφερειών και των δήμων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι σύγχρονες διευρυνόμενες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας σε υπηρεσίες, υποδομές και έργα. Που είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που καλύπτονται σήμερα.

Οι συνέπειες για τη λαϊκή οικογένεια

Οι επιπτώσεις για τις εργατικές λαϊκές οικογένειες είναι τραγικές. Πιο συγκεκριμένα: Λιγότερες υπηρεσίες και υποβαθμισμένες. Μείωση των δικαιούχων των υπηρεσιών, δηλαδή όσων λαϊκών νοικοκυριών τις απολαμβάνουν. Αύξηση της πληρωμής μέσω της ανταποδοτικότητας (φορολόγησης) των υπηρεσιών. Ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και έργων. Κατάργηση υπηρεσιών που παρέχονται (κλείσιμο παιδικών σταθμών, ΚΑΠΗ, καθαριότητα κλπ.) Αξίζει να δούμε δύο συγκεκριμένα παραδείγματα: Ηδη, αρκετοί δήμοι κλείνουν παιδικούς σταθμούς. Αλλοι, υπογράφουν συνεργασίες με ιδιώτες για τον τομέα της καθαριότητας. Οι ΜΚΟ αναλαμβάνουν ρόλο στο να εξασφαλίσουν φτηνό εργατικό δυναμικό για όλους τους τομείς δράσης των δήμων («Βοήθεια στο Σπίτι», Πολιτισμός, πυροπροστασία κ.ά.).
Στην κυριολεξία, οι Περιφέρειες και οι δήμοι γίνονται ένας επιπλέον μηχανισμός αφαίμαξης του ήδη πενιχρού εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων και με τη μεθοδευμένη προβολή της άποψης «πλήρωσε για να έχεις υπηρεσίες». Οπως: Καθαριότητα, παιδικό σταθμό, «Βοήθεια στο σπίτι», άθληση, πολιτισμό κλπ. και παραπέρα χειραγώγηση των συνειδήσεων για τη «σωτηρία του καπιταλιστικού συστήματος» και το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων, π.χ. προγράμματα κοινωνικής αλληλεγγύης, κοινωφελούς εργασίας, εταιρικές συμπράξεις με ΜΚΟ και ιδιώτες για φιλανθρωπικούς σκοπούς κ.ά., για την αντιμετώπιση δήθεν της ανεργίας της φτώχειας και της τεράστιας έλλειψης δημοσίων κοινωνικών υποδομών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα πρέπει να αντισταθούν. Να αντιδράσουν παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των δήμων χρησιμοποιεί ως πρόσχημα το ότι η κυβέρνηση δε χρηματοδοτεί, άρα πρέπει να βρούμε τρόπο να καλύψουμε ανάγκες. Οι πραγματικές λαϊκές ανάγκες μπορούν να καλυφθούν μόνο με διεκδίκηση και αγώνα.

Κ. ΠΑΣ.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

22/7/2011

 -- Προκλητική στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής

17/7/2011

 -- Λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και μέσω της Τοπικής Διοίκησης

2/7/2011

 -- Λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και μέσω της Τοπικής Διοίκησης

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Στυλοβάτης στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Στυλοβάτης στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει αναδειχθεί σε στυλοβάτη και συνειδητό παράγοντα για το πέρασμα στο Δημόσιο όλων των ειδών των ελαστικών εργασιακών σχέσεων (φωτ. από παλιότερη κινητοποίηση εργαζομένων στους ΟΤΑ)

Οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στους Δήμους, στις Κοινότητες, στα Νομικά τους Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και τις Δημοτικές Επιχειρήσεις πλησιάζουν τις 100.000. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν δε διαφέρουν απ' αυτά που βιώνει κάθε εργαζόμενος, κάθε λαϊκή οικογένεια. Η επιτάχυνση των «βαθιών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», για το πέρασμα της στρατηγικής του κεφαλαίου στο όνομα της εξόδου από την οικονομική κρίση, σαρώνει τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματά τους, υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής τους, τους οδηγεί και αυτούς πιο βαθιά στη φτώχεια.

Οι δεσμεύσεις που ανέλαβε πρόσφατα η κυβέρνηση είναι:

• Μείωση των εισοδημάτων των δημοσίων υπαλλήλων.
• Προώθηση νέων ανατροπών στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας.
• Ψήφιση νέου αντιλαϊκού φορολογικού νόμου.
• Περικοπή παραπέρα των κρατικών κοινωνικών δαπανών.
• Προώθηση αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στη Δημόσια Διοίκηση, με πρώτο το πρόγραμμα «Καλλικράτης» (νέα διοικητική δομή της χώρας).
• Λήψη και άλλων συγκεκριμένων μέτρων, που θα δίνουν νέα προνόμια και φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο και, παράλληλα, μέτρα που θα ρίχνουν την τιμή της εργατικής δύναμης (πλήρης ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, κτύπημα συλλογικών συμβάσεων κ.ά.).

Οι δεσμεύσεις αυτές, που θα αποτελέσουν τον πυρήνα του τριετούς προγράμματος σταθερότητας, πλήττουν και τους εργαζόμενους στους δήμους και τις κοινότητες της χώρας.

Στυλοβάτης στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων

Από χρόνια - τουλάχιστον από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας - η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει αναδειχθεί σε στυλοβάτη και συνειδητό παράγοντα για το πέρασμα στο Δημόσιο όλων των ειδών των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Από εκεί ξεκίνησαν τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης .
Ετσι, οι εργαζόμενοι που υπηρετούν σήμερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν πολλές διαφορετικές σχέσεις εργασίας, δηλαδή έχουμε:
Μόνιμους, αορίστου χρόνου, συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, συμβασιούχους έργου, έκτακτο προσωπικό, εποχικό προσωπικό, εργαζόμενους μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, εργαζόμενους με μερική απασχόληση, εργαζόμενους για να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία «stage», εργαζόμενους σε διάφορα χρηματοδοτούμενα προγράμματα, εργαζόμενους που τους «νοικιάζουν» εταιρείες στους δήμους στα πλαίσια υλοποίησης συμβάσεων κλπ.
Σχέσεις εργασίας που πηγάζουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και μάλιστα από τη στρατηγική της Λισαβόνας για φτηνούς και ευέλικτους εργαζόμενους και τις οποίες υλοποιούν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και αποδέχονται τα κόμματα του ευρωμονόδρομου.
Περιττό, αλλά όχι υποδεέστερο, να αναφέρουμε και αυτούς που δουλεύουν «εθελοντικά» - κάτω από την πίεση της ανεργίας ή την απειλή της απόλυσης (εν προκειμένω για συμβασιούχους).
Υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες στις κυβερνήσεις, στην Κεντρική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, στους δημάρχους και για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, συνολικά των εργατικών κατακτήσεων, και ας μην κάνουν τους τιμητές και τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Εχει γίνει σχεδόν κανόνας η πρόσληψη συμβασιούχων και όχι μόνιμου προσωπικού, το δε σύνολο των κοινωνικών προγραμμάτων υλοποιείται από διαφόρων ειδών συμβασιούχους, αρκετοί από τους οποίους εργάζονται πάνω από 10 χρόνια .

Χιλιάδες εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της απόλυσης

Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, χιλιάδες είναι οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν το φάσμα της απόλυσης, αφ' ενός με την υλοποίηση των θέσεων της κυβέρνησης για τους συμβασιούχους, αφ' ετέρου με τις μετατροπές - προσαρμογές των δημοτικών επιχειρήσεων σε κοινωφελείς και την απόλυση του «πλεονάζοντος» προσωπικού .
Επεται δε συνέχεια, διότι αν σήμερα είναι λίγοι οι δήμοι που μια σειρά από δραστηριότητες και αρμοδιότητες που αφορούν την καθαριότητα χώρων, το πράσινο, την αποκομιδή των απορριμμάτων, τη συντήρηση των κτιρίων, τα προσφερόμενα κοινωνικά προγράμματα, αλλά και διοικητικές λειτουργίες τις έχουν αναθέσει σε ιδιώτες - εξωτερικά συνεργία - εργολάβους, με την εφαρμογή της «διοικητικής μεταρρύθμισης» θα υπάρξει μεγαλύτερο πέρασμα τομέων της ΤΑ στους ιδιώτες, αφού άλλωστε θα υπάρχει και εντονότερο ενδιαφέρον, απ' αυτούς, διότι το αντικείμενο θα είναι μεγάλο και όχι κατακερματισμένο, με συνέπεια να υπάρχει και μείωση του προσωπικού των δήμων και δεν αποκλείεται και η κατάργηση υφιστάμενων σήμερα υπηρεσιών.
Η ακολουθούμενη εισοδηματική πολιτική προς τους εργαζόμενους στην ΤΑ, με οποιαδήποτε σχέση και αν εργάζονται σ' αυτή, δε διαφέρει απ' αυτήν που εφαρμόζεται στο σύνολο των εργαζομένων .
Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η όποια αύξηση, με ευθύνη και της συνδικαλιστικής ηγεσίας της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στους ΟΤΑ, γίνεται μέσω επιδοματικής πολιτικής και όχι με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, με συνέπεια να υποβαθμίζεται συνεχώς το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και να μην καλύπτονται και αυτές ακόμα οι στοιχειώδεις ανάγκες που έχει κάθε οικογένεια.
Οι καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, κυρίως στα επιδοτούμενα προγράμματα (Βοήθεια στο Σπίτι, Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, Μέριμνα, Βρεφονηπιακοί Σταθμοί), αλλά και στους σχολικούς φύλακες, στους συμβασιούχους και στο σύνολο των εργαζομένων στις δημοτικές επιχειρήσεις είναι ένα μόνιμο απαράδεκτο καθεστώς.
Η ομηρία των εργαζομένων σε όλο της το μεγαλείο. Οι όποιες λεκτικές κορόνες των δημάρχων και της ΚΕΔΚΕ για την οικονομική δυσπραγία των δήμων είναι για να ακούγονται στα ΜΜΕ, διότι τα έχουν βρει και έχουν συμφωνήσει με τις κυβερνήσεις, αφού άλλωστε αποτελούν στελέχη των κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αμεσος στόχος τους είναι η δυνατότητα επιβολής φορολογίας και από τους δήμους για να είναι «ανεξάρτητη» η ΤΑ, όλα τα βάρη δηλαδή μια και δυο φορές στις πλάτες του λαού.
Οι μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, η εργασιακή ανασφάλεια των συμβασιούχων - και όχι μόνον - η έλλειψη κατάλληλων υποδομών και μέσων, οδηγούν σε εντατικοποίηση της εργασίας, σε κινδύνους για την υγεία και την προστασία από ατύχημα των εργαζομένων, αλλά και στην υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς το κοινωνικό σύνολο. Η διεκδίκηση των ελάχιστων μέτρων ασφάλειας για τις συνθήκες εργασίας αντιμετωπίζεται αρκετές φορές με αυταρχισμό από τις δημοτικές αρχές, όπως επίσης το ίδιο συμβαίνει με την πίεση που εξασκούν οι διοικήσεις για να απασχολούνται οι εργαζόμενοι σε καθήκοντα που δεν έχουν σχέση με την ειδικότητά τους.

Γιατί παλεύουμε

Με εμπιστοσύνη στο ταξικό κριτήριο που έχουν κατακτήσει οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ από πολλούς μακρόχρονους και σκληρούς αγώνες κατά το παρελθόν, παλεύουμε μαζί τους και με το σύνολο της εργατικής τάξης:

• Για μόνιμη σταθερή εργασία για όλους.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις .
• Κατάργηση του θεσμού των εκτάκτων.
• Υπαγωγή όλων των κοινωνικών προγραμμάτων και δομών που λειτουργούν στην ΤΑ στην ευθύνη του κράτους. Οσο λειτουργούν στους δήμους ζητάμε τον εκσυγχρονισμό της υλικοτεχνικής υποδομής τους, προσλήψεις του απαραίτητου επιστημονικού - βοηθητικού - διοικητικού προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας.
• Την ένταξη όλων των εργαζομένων στις δημοτικές επιχειρήσεις στους δήμους με μόνιμη σχέση εργασίας και το ταυτόχρονο κλείσιμο αυτών.
• Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους τόπους εργασίας. Προσλήψεις γιατρών Εργασίας και τεχνικών Ασφαλείας. Στέγαση των υπηρεσιών σε κατάλληλα κτίρια.
• Ενταξη και άλλων ειδικοτήτων του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Κατάργηση των αρνητικών προϋποθέσεων (επασφάλιστρο κ.ά.) του ισχύοντος νόμου.
• Λήψη μέτρων για τις εργαζόμενες, απαγόρευση νυκτερινής δουλειάς - μειωμένο ωράριο μέχρι τα παιδιά να πάνε στην πρώτη δημοτικού, αύξηση των γονικών αδειών σε περίπτωση ασθένειας των παιδιών ή για την εκπαιδευτική παρακολούθησή τους - τα μέλη μονογονεϊκών οικογενειών να εργάζονται μόνο πρωινό ωράριο μέχρι τα παιδιά να φτάσουν στην ηλικία των 10 ετών και άλλες θετικές ρυθμίσεις υπέρ των εργαζομένων.
• Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ, κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.
• Σύνταξη στα 60 χρόνια για τους άνδρες και 55 χρόνια για τις γυναίκες και, αντίστοιχα, στα 55 και 50 χρόνια για τα ΒΑΕ. Σύνταξη με πλήρη δικαιώματα στα 30 χρόνια εργασίας.
• Κατάργηση των νόμων, μηχανισμών και πρακτικών ποινικοποίησης των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διευκόλυνσης της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Τα χρέη των δήμων και η πραγματική αιτία

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Τα χρέη των δήμων και η πραγματική αιτία

Γρηγοριάδης Κώστας

Η κουβέντα που γίνεται το τελευταίο διάστημα για τους χρεωμένους δήμους είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα που φέρει τη σφραγίδα της πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημάρχων. Η «αγωνία» της ηγεσίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ) της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ), όπως εκφράστηκε το τελευταίο διάστημα, να αποσαφηνίσει ότι τα χρέη των δήμων δε συγκρίνονται με αυτά των ΔΕΚΟ, δε διαφοροποιεί σε τίποτα τα αποτελέσματα της πολιτικής της. Μιας πολιτικής που διαχρονικά οδήγησε τους δήμους σε επιλογές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και σε όφελος του κεφαλαίου.
Μια από αυτές τις επιλογές, που δείχνει και τον προσανατολισμό της συντριπτικής πλειοψηφίας των τοπικών αρχών και των συμφερόντων που εξυπηρετούν, είναι η εκτέλεση ή παράδοση έργων στο επιχειρηματικό κεφάλαιο, κάτι που με τη σειρά του οδήγησε σε χρέη, τα οποία επιχειρεί να εξωραΐσει η ΚΕΔΚΕ. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή της διευκρινίζει ότι ο δανεισμός των δήμων της χώρας δεν ξεπερνά τα 1,7 δισ. ευρώ και ότι οι δανειακές υποχρεώσεις αντιστοιχούν στο 15% των αντίστοιχων υποχρεώσεων μιας και μόνο ΔΕΚΟ, αυτής του ΟΣΕ. Συμπληρώνει δε ότι οι υπερχρεωμένοι δήμοι αντιπροσωπεύουν ποσοστό μικρότερο του 3% του συνόλου.
Βέβαια κρύβουν τόσο η ΚΕΔΚΕ όσο και η κυβέρνηση, που διατείνεται τη διαφάνεια στη λειτουργία των δήμων και την «εξυγίανση» των οικονομικών τους, μέσω του «Καλλικράτη», ότι το σημερινό οικονομικό πρόβλημα δημιούργησαν και οι πολιτικές παράδοσης έργων στο κεφάλαιο. Θυμίζουμε ότι το πρόγραμμα «Θησέας», που ενέκριναν κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και δήμοι που πρόσκεινται σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, επιβάλλει την υλοποίηση έργων στους δήμους μέσω Συμπράξεων με τον Ιδιωτικό Τομέα (ΣΔΙΤ). Κάτι που οδήγησε σε έργα που συμφέρουν το κεφάλαιο, δηλαδή αποφέρουν κέρδη σε αυτό και όχι σε έργα που έχουν ανάγκη οι λαϊκές εργατικές οικογένειες.

Χρήματα στους επιχειρηματίες

Δήμοι επιλέγουν ή προτίθενται να χρηματοδοτήσουν έργα επιχειρηματικής δραστηριότητας, για παράδειγμα τσιμεντονήσι στην Ανατολική Αττική, όταν όλη η περιοχή δεν έχει αποχετευτικό δίκτυο. 'Η δαπανούν χρήματα σε συνεργασία με εταιρείες για παρεμβάσεις τουριστικού τύπου στο Γράμμο και τον Ολυμπο, για γήπεδα γκολφ, για μεγάλα συνεδριακά και εμπορικά κέντρα όπως στα καμένα της Ηλείας. Την ίδια ώρα παιδικοί σταθμοί κλείνουν οδηγώντας σε αδιέξοδο τους εργαζόμενους, αντιπλημμυρικά ή έργα αντισεισμικής θωράκισης μένουν στα χαρτιά, με αποτέλεσμα να απειλούνται ακόμα και ανθρώπινες ζωές.
Είναι σαφής ο προσανατολισμός να δαπανούν οι δήμοι τα «πακέτα» χρημάτων σε επιλογές όπως οι παραπάνω και να καταφεύγουν μετά στο δανεισμό για να καλύψουν βασικές ανάγκες. Δάνεια που πληρώνουν βέβαια οι εργαζόμενοι μέσω της φορολόγησης που επιβάλλουν οι δήμοι. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η χρηματοδότηση έργων από την ΕΕ γίνεται με κριτήριο την επιλεξιμότητα, δηλαδή και πάλι το κέρδος που αποφέρει η λειτουργία τους.
Ενα ακόμα στοιχείο: Ορισμένοι δήμαρχοι κατά καιρούς εμφανίζονται υποκριτικά να διαμαρτύρονται για τους παρακρατημένους πόρους. Αν και το ζήτημα είναι υπαρκτό, πρέπει να αναρωτηθούμε το εξής: Μήπως οι δημοτικές αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αν έπαιρναν αυτά τα λεφτά από την κεντρική διοίκηση θα τα ξόδευαν για έργα και δράσεις που θα εξυπηρετούν λαϊκές ανάγκες; Η εμπειρία έχει δείξει το αντίθετο. Αυτή η κατάσταση θα χειροτερέψει ακόμα περισσότερο με τον «Καλλικράτη».

Η διεθνής εμπειρία

Πολλοί δήμοι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι χρεωμένοι σε τράπεζες. Αυτός είναι ο κανόνας. Η πρακτική του δανεισμού ενός δήμου είναι συνηθισμένη και συμβαίνει έτσι κι αλλιώς και στην Ελλάδα. Αιτιολογία για το δανεισμό αποτελεί το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για να ασκήσει ένας δήμος μια σειρά αρμοδιότητες. Αυτό έχει δυσάρεστη επίπτωση στο λαϊκό εισόδημα, ιδιαίτερα μάλιστα όταν έρχεται η στιγμή να πληρωθεί ο λογαριασμός αυτής της πολιτικής. Ας δούμε συγκεκριμένα ορισμένα παραδείγματα από τη διεθνή πραγματικότητα:
Στο δήμο του Σεντ Ετιέν, στη Νοτιοανατολική Γαλλία, αυξήθηκαν δύο φορές οι φόροι, μειώθηκε κατά τα 2/3 το σχέδιο ανακαίνισης του τοπικού μουσείου και ματαιώθηκε η κατασκευή γραμμής τραμ.
Στην Ιταλία, στην πόλη Ρεκανάτι, των 22.000 κατοίκων, για να αντιμετωπιστούν τα χρέη, ιδιωτικοποιήθηκε το πάρκο της πόλης, έκλεισαν οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, μειώθηκαν τα βοηθήματα προς τους ηλικιωμένους και ανεστάλησαν έργα επιδιόρθωσης των γραφικών πλακόστρωτων δρόμων.
Στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Γερμανική Ομοσπονδία Δημοτικών Συμβουλίων, τα έσοδα από τους τοπικούς φόρους ήταν κατά 7 δισ. λιγότερα το 2009. Ετσι άρχισαν οι περικοπές. Η πρωτεύουσα της χώρας, το Βερολίνο, για εξοικονόμηση πόρων, προχώρησε σε μείωση προσωπικού, μισθών και υπηρεσιών, κλείνοντας αρκετές εγκαταστάσεις, όπως δημοτικές πισίνες, βιβλιοθήκες, θέατρα ή αυξάνοντας πολύ σε άλλες τις συνδρομές και τα εισιτήρια εισόδου. Επίσης, πολλές πόλεις και δήμοι της Γερμανίας όπως το Λεβερκούζεν επιζούν με μεσοπρόθεσμο δανεισμό.
Τέλος, στην Ισπανία, οι περισσότερες περιφέρειες της χώρας βασίζουν τα έσοδά τους σε μεγάλο βαθμό στη φορολογία, που λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης προβλέπεται ότι θα έχει δραματικά μειωμένη απόδοση.

Δήμοι - επενδυτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να δούμε και το μηχανισμό μέσα από τον οποίο λειτουργούν κάποιοι δήμοι και ποια η σχέση τους με τους τραπεζίτες και τους επιχειρηματίες.
Ο δήμος του Σεντ Ετιέν προχώρησε σε αγορά 10 παραγώγων (σ.σ. επενδυτικό προϊόν που πωλείται στη δευτερογενή αγορά των χρηματιστηρίων), ευελπιστώντας ότι θα μειώσει τα έξοδα δανεισμού και θα έχει και κέρδη. Με τα παράγωγα που αγόρασε, πόνταρε σε κάποιες μελλοντικές προβλέψεις για ισοτιμίες νομισμάτων (σ.σ. κανονικός τζόγος δηλαδή).
Την πρόταση στο δήμο του Σεντ Ετιέν να προχωρήσει στην επένδυση την έκαναν ...έγκυρες ευρωπαϊκές τράπεζες όπως η Ντόιτσε Μπανκ, η Ρόγιαλ Μπανκ της Σκωτίας, η βελγική Ντέξια και η γερμανική Κόμερζ Μπανκ. Μόνο που το ...στοίχημα απέτυχε.
Τα παράγωγα που είχαν αγοραστεί από το δήμο δεν τα αγόραζε καμία άλλη τράπεζα, ούτε καν εκείνες που το είχαν προτείνει, αφού το αρχικό σίγουρο στοίχημα δε θα μπορούσε να «βγει» ό,τι κι αν γινόταν. Ετσι, εάν οι δημοτικές αρχές, που είχαν πειστεί από τις τράπεζες να «παίξουν» στο συγκεκριμένο παράγωγο, ήθελαν πια να το ακυρώσουν, θα έπρεπε να καταβάλουν συνολικά 100 εκατ. ευρώ!
Αποτέλεσμα; Διπλασιασμός της φορολόγησης για τους κατοίκους...

Ακόμα χειρότερα με τον «Καλλικράτη»

Τα νέα μεγαλύτερα γεωγραφικά και πληθυσμιακά σχήματα, που δημιουργεί ο «Καλλικράτης», εξυπηρετούν το στόχο να αποκτήσουν αυξημένη επιχειρησιακή ικανότητα για να αναπτύσσουν συνεργασίες με μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, οι οποίοι με τη σειρά τους θα αλώσουν μια σειρά από έργα και υπηρεσίες. Εξυπηρετούν το στόχο να περιορίσουν τους φορείς που διαχειρίζονται τα χρήματα, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερο επιχειρηματικό ενδιαφέρον από τους ιδιώτες.
Οταν θα κληθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες να υλοποιήσουν τον Εθνικό Χωροταξικό Σχεδιασμό και τις κατευθύνσεις του ΕΣΠΑ, τότε είναι που θα μετατραπούν πλήρως σε γραφεία και τμήματα πολυεθνικών και μονοπωλιακών ομίλων που θα μοιράζουν έργα... Κάπως έτσι δημιουργούνται τα χρέη που εμφανίζουν οι δήμοι και που τα σπασμένα θα τα πληρώσουν οι εργατικές λαϊκές οικογένειες.
Ενα βασικό κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες τοπικές εκλογές του Νοέμβρη πρέπει να είναι και αυτό. Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των αστικών κομμάτων στην τοπική διοίκηση έχουν αυτή την κατεύθυνση. Το συμφέρον των εργατών και των λαϊκών στρωμάτων είναι να στηρίξουν τους συνδυασμούς της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε δήμους και περιφέρειες που θα υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους.

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Σχέδιο παράδοσης υπηρεσιών και έργων σε επιχειρηματίες

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Σχέδιο παράδοσης υπηρεσιών και έργων σε επιχειρηματίες

Με δύο παράλληλες δράσεις δρομολογείται μεθοδευμένα η πλήρης μετατροπή των δήμων σε επιχειρηματίες, οι οποίοι αναλαμβάνουν πρόθυμα πρωταγωνιστικό ρόλο στην υλοποίηση της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που εκποιεί δημόσια περιουσία και υπηρεσίες που έχει ανάγκη ο λαός, διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και καταλύει κάθε έννοια κοινωνικού και δημόσιου αγαθού. Από τη μία πλευρά προχωρά και διευρύνεται η συνεργασία ελληνικής και γερμανικής τοπικής διοίκησης, με την οποία προβλέπεται αρχικά η μεταφορά τεχνογνωσίας από ειδικούς εμπειρογνώμονες της Γερμανίας προς τους εκπροσώπους της ελληνικής τοπικής διοίκησης και ακολούθως η ανάθεση έργων και υπηρεσιών της δημοτικής δραστηριότητας σε γερμανικούς ομίλους και επιχειρηματίες. Από την άλλη, με πρωτοβουλία της ΚΕΔΕ προωθείται σχέδιο παράδοσης του συνόλου σχεδόν της δημοτικής δραστηριότητας σε επενδυτές.

Οι προθέσεις της ΚΕΔΕ έγιναν σαφείς στη διάρκεια της προχθεσινής συνεδρίασης του Διοικητικού της Συμβουλίου, οπότε και παρουσίασε την πρότασή της για τη δημιουργία Κεφαλαίου Επενδύσεων σε Υποδομές ΟΤΑ (ΚΕΥΟ), το οποίο θα επενδύει σε έργα των δήμων που έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, δηλαδή αποφέρουν κέρδος στον επενδυτή. Χαρακτηριστικά στο σχέδιο που παρουσιάστηκε και ψηφίστηκε ομόφωνα από το ΔΣ - με μόνη παραφωνία αυτήν της εκπροσώπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Ελ. Παντελάκη, η οποία συμμετέχει στις συνεδριάσεις χωρίς δικαίωμα ψήφου - σημειώνεται: «Τα έργα πρέπει να έχουν το χαρακτήρα της ανταποδοτικότητας δηλαδή να εξασφαλίζουν εισόδημα για τον επενδυτή ή να διασφαλίζεται η αποπληρωμή προς τον επενδυτή μέσω αδιάβλητου μηχανισμού αποπληρωμής».
Ως πρόσχημα για την επιλογή αυτή που εξαθλιώνει παραπέρα την ποιότητα ζωής των λαϊκών στρωμάτων και διευρύνει τα πεδία δράσης του κεφαλαίου παρουσιάστηκε η έλλειψη πόρων των δήμων να κάνουν έργα. Τα έργα που προτείνονται προς χρηματοδότηση είναι: Δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Βιολογικοί σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων. Μονάδες αφαλάτωσης. Δίκτυα τηλεθέρμανσης. Μονάδες διαχείρισης απορριμμάτων. Εργα εξοικονόμησης ενέργειας. Επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Εργα ενεργειακής Απόδοσης, συμπαραγωγής και διαχείρισης ενέργειας. Επίσης, στα προτεινόμενα έργα είναι και το ξεπούλημα της δημοτικής ακίνητης περιουσίας και συγκεκριμένα οι δημοτικές και δημόσιες κτιριακές υποδομές, οι υποδομές στάθμευσης και οι αθλητικές, πολιτιστικές και τουριστικές υποδομές.
Το ΚΕΥΟ προτείνεται να είναι επενδυτικό Κεφάλαιο που θα δημιουργηθεί από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (ΤΠκΔ), την Attica Bank, τη θυγατρική της Attica Finance και την ΚΕΔΕ. Το αρχικό ύψος του κεφαλαίου θα ανέλθει στα 3,150 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων το ΤΠΔ θα βάλει 1,5 εκατομμύρια ευρώ, η Attica Bank και η Attica Finance επίσης 1,5 εκατομμύρια ευρώ και η ΚΕΔΕ 150.000 ευρώ. Στην κατεύθυνση αυτή το ΤΠκΔ έχει ζητήσει από το υπουργείο Οικονομικών ρύθμιση με την οποία να καθίσταται δυνατή η συμμετοχή του Ταμείου σε Κεφάλαιο Επιχειρηματικών Συμμετοχών - όπως είναι η προτεινόμενη νομική μορφή του ΚΕΥΟ. Ενδεικτικό των προθέσεων που υπηρετεί η πρόταση, είναι απόσπασμα πρακτικών συνεδρίασης του ΤΠκΔ, όπου σημειώνεται χαρακτηριστικά «η ανάγκη, εν γένει, αλλαγής του επενδυτικού προτύπου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, λειτουργώντας στη βάση της συνέργειας δημόσιων και ιδιωτικών πόρων, παράλληλα με τη δανειακή μόχλευση, πέραν της λογική των επιχορηγήσεων». Καταγράφεται έτσι η προοπτική της κατάργησης της επιχορήγησης που λαμβάνουν οι δήμοι για να λειτουργήσουν και αντ' αυτού να μετατραπούν σε επιχειρηματίες.
Η Πανελλήνια Εταιρεία Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΠΕΤΑ ΑΕ) προτείνεται να αναλάβει την ευθύνη για των ωρίμανση των έργων που θα εξετάζονται προς χρηματοδότηση. Η επενδύσεις θα εγκρίνονται από Επενδυτική Επιτροπή που θα συστήσει η Εταιρεία Διαχείρισης του Κεφαλαίου, δηλαδή η Attica Bank. Ακολούθως οι δήμοι θα προχωρούν στην προκήρυξη των έργων με πιο πρόσφορη τη διαδικασία των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) ή τις συμβάσεις παραχώρησης.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ Τα ιδιαίτερα μονοπωλιακά συμφέροντα στο προσκήνιο

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ

Τα ιδιαίτερα μονοπωλιακά συμφέροντα στο προσκήνιο

Ο Πρόεδρος του Ιράν παρουσίασε τις βλέψεις της αστικής τάξης της χώρας, που επιδιώκει προσέγγιση με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις

Ο πρόεδρος του Ιράν στο φόρουμ του Νταβός

ΝΤΑΒΟΣ.-- Για δεύτερη μέρα συνεχίστηκαν χτες οι εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, της σύναξης των καπιταλιστών και ηγετών κρατών και πολιτικών τους εκπροσώπων, που περιλαμβάνει μια μεγάλη γκάμα συζητήσεων, με κεντρικό θέμα την ανησυχία για το πώς θα επανακάμψει η καπιταλιστική οικονομία.
Το γεγονός της χτεσινής μέρας ήταν αδιαμφισβήτητα η ομιλία του προέδρου του Ιράν Χασάν Ροχανί που ανέπτυξε το πώς τα μονοπώλια του Ιράν θέλουν να ανοιχτούν στον κόσμο. Είπε χαρακτηριστικά στη συζήτηση «Το Ιράν στον κόσμο»: «Το Ιράν διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ με στόχο μια εποικοδομητική σχέση με τη διεθνή κοινότητα και περιμένει από τις ΗΠΑ να υποστηρίξουν με πράξεις τα λόγια τους», αναφερόμενος στην πρόσφατη συμφωνία με την ομάδα των «6», που προβλέπει πάγωμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν για 6 μήνες, με αντάλλαγμα την άρση ορισμένων κυρώσεων σε βάρος του.
Εκανε δε έκκληση να υπάρξει τελική συμφωνία και σημείωσε ότι δεν βλέπει κάποιο σοβαρό εμπόδιο γι' αυτόν το σκοπό. Ενώ ερωτώμενος αν βλέπει κάτι που μπορεί να αποτρέψει μια συμφωνία μακράς πνοής, απάντησε «οι πιέσεις από άλλες πλευρές», φωτογραφίζοντας ουσιαστικά τις αντιρρήσεις του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, που χαρακτήρισαν την πρώτη συμφωνία ως «ιστορικό λάθος». Πάντως, τόσο ο Ιρανός πρόεδρος όσο και αξιωματούχοι του υπουργείου Ενέργειας προανήγγειλαν ότι το Ιράν θα προχωρήσει από τον επόμενο Σεπτέμβρη σε ένα ελκυστικό επενδυτικό πρόγραμμα και καλεί τα δυτικά μονοπώλια, που αποσύρθηκαν λόγω των κυρώσεων, να επιστρέψουν για μπίζνες στο Ιράν.
Ο Ροχανί πρόσθεσε ότι οι σχέσεις με την Ευρώπη θα εξομαλυνθούν, κάτι επίσης που θα συμβάλει - όπως τόνισε - στην ενεργειακή ασφάλεια. Ταυτόχρονα κάλεσε για συνεργασία τις γειτονικές χώρες του Περσικού Κόλπου, αλλά παρέλειψε να αναφέρει τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, κάτι που ερμηνεύτηκε ως ευθεία αιχμή για τη συνδρομή που δίνουν αυτές οι χώρες στους αντικαθεστωτικούς και μισθοφόρους στη Συρία. Βέβαια, το ίδιο συμβαίνει και με την Τουρκία, ωστόσο το Ιράν το τελευταίο διάστημα έχει βελτιώσει τις σχέσεις με τη χώρα αυτή.
Ο Ροχανί ήταν επίσης κατηγορηματικός ότι στη Συρία πρέπει να αποφασίσουν οι Σύροι και «μπορούν να γίνουν εκλογές δημοκρατικές και ελεύθερες όταν σταματήσει η αιματοχυσία, φύγουν όλοι οι τρομοκράτες και οι συριακές δυνάμεις καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου». Ταυτόχρονα είπε επίσης κατηγορηματικά ότι στη στρατηγική ασφάλειας της χώρας του δεν έχουν θέση τα πυρηνικά όπλα, αλλά και ότι δεν θα δεχτεί κανενός είδους εμπόδιο στην επιστημονική πρόοδο.

Ανησυχία για την εξέλιξη της κρίσης στην ΕΕ

Το θέμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης απασχόλησε επίσης ένα από τα τραπέζια συζητήσεων στο φόρουμ. «Δεν έχουμε λόγο να ενθουσιαζόμαστε από την ευρωπαϊκή ανάκαμψη», σημείωσε ο Αξελ Βέμπερ, πρόεδρος της UBS, της μεγαλύτερης τράπεζας της Ελβετίας. Το τρέχον χαμηλό επίπεδο της ανάπτυξης δεν επαρκεί για την προώθηση της παραγωγικότητας και τη μείωση της ανεργίας, η οποία με τη σειρά της ζημιώνει την καταναλωτική ζήτηση, σημείωσε ο πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας.
Αλλοι μετέχοντες στο Φόρουμ επισήμαναν ότι οι κοινωνικές ανισότητες δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που απειλούν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Το κόστος της Ενέργειας στην Ευρώπη είναι το διπλάσιο από αυτό στις ΗΠΑ, επειδή οι ΗΠΑ επωφελούνται από μια ραγδαία αύξηση του φτηνού σχιστολιθικού φυσικού αερίου, επισήμανε ο Τζουζέπε Ρέτσι, πρόεδρος της ιταλικής ενεργειακής εταιρείας «ENI». Τόσο αυτός όσο και άλλοι ομιλητές εξήραν τη «διαχείριση» στις ΗΠΑ που διευκολύνει τις επιχειρήσεις, ενώ δήθεν στην ΕΕ αυτό δεν συμβαίνει.
Στη διάρκεια της δεύτερης μέρας έγινε επίσης παρουσίαση από τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας Σίνζο Αμπε των επιδιώξεων των Ιαπώνων κεφαλαιοκρατών. Αντίστοιχα υπήρξαν συζητήσεις για την πορεία την Κίνας, για την προώθηση της λεγόμενης Διειρηνικής Συνεργασίας, για τις επενδυτικές δυνατότητες στην Ινδία, στην Αφρική, για το μέλλον των BRICS (της συνεργασίας Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας, Νότιας Αφρικής).
Δεν έλειψαν και οι διάφορες προσπάθειες δήθεν κριτικής στον καπιταλισμό, το «νεοφιλελεύθερο μοντέλο» ή και τα λεγόμενα «βραβεία της ντροπής» που δίνουν υποτίθεται εναλλακτικές οργανώσεις και φέτος δόθηκαν στον ενεργειακό κολοσσό της Ρωσίας «Gazprom», που επικρίνεται για τα προγράμματά του στην Αρκτική, και στην αμερικανική εταιρεία ενδυμάτων «Gap». Η τελευταία κατηγορείται για την πολιτική της στα εργοστάσια-κάτεργα στο Μπαγκλαντές όπου αρνήθηκε να υπογράψει μια συμφωνία για την ασφάλεια των κτιρίων μετά το έγκλημα της κατάρρευσης του κτιρίου «Ράνα Πλάζα» στην Ντάκα, πέρσι τον Απρίλη όπου σκοτώθηκαν 1.100 εργάτες και εργάτριες. Τα εγκλήματα αυτά είναι βεβαίως αληθινά, αλλά το όλο θέμα ανακινείται στη λογική της επιδίωξης να συνετιστούν τα μονοπώλια και να εξασφαλιστούν ...πιο ανθρώπινες συνθήκες εκμετάλλευσης και καταλήστευσης του πλούτου των λαών.

23 Γενάρη 1933: Η σφαγή των προλετάριων της Νάουσας - (Πόσο «άλλαξαν οι εποχές» από τότε;...)

 23 Γενάρη 1933: Η σφαγή των προλετάριων της Νάουσας - (Πόσο «άλλαξαν οι εποχές» από τότε;...)

"Ο ΝΕΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 25 Γενάρη 1933

Έξι εργάτες νεκροί και πολλοί βαριά τραυματισμένοι ήταν ο αιματηρός απολογισμός του συλλαλητηρίου των εργατών της Νάουσας στις 23 Γενάρη του 1933, που διαμαρτύρονταν για το πέταγμά τους στο δρόμο από τους μεγαλοκαρχαρίες εργοστασιάρχες Λαναρά και Κύρτση. Τρεις χιλιάδες ήταν οι εργάτες που συγκεντρώθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους μπροστά στο δημαρχείο της πόλης ζητώντας ψωμί και δουλειά, για να πάρουν «απάντηση» τις σφαίρες από τα όπλα των χωροφυλάκων του κράτους των κεφαλαιοκρατών και του Βενιζέλου.

Μετά από  τη φορολόγηση της παραγωγής των εργοστασίων κλωστοϋφαντουργίας  της περιοχής από τον Δήμο Νάουσας,  οι εργοστασιάρχες Λαναράς και Κύρτσης κλείνουν τα εργοστάσιά τους πετώντας στο δρόμο 3 χιλιάδες εργάτες με τις οικογένειές τους. Ο δημαγωγός δήμαρχος Περδικάρης για να παραπλανήσει τον εργαζόμενο πληθυσμό διέδιδε πως τη φορολογία την επιβάλλει για να κατασκευάσει έργα «υπέρ του λαού». Από την άλλη πλευρά, οι βιομήχανοι Λαναράς και Κύρτσης «φόρτωναν» τις ευθύνες για το κλείσιμο των εργοστασίων στο δήμαρχο, εκβιάζοντάς τον να άρει τη φορολόγησή τους. Απευθύνονταν στους εργάτες λέγοντάς τους: «Αυτός ο κομμουνίζων δήμαρχος σας αποστερεί το ψωμί σας»! Με τον τρόπο αυτό έστρεφαν τον αγώνα των εργατών απλά απέναντι στο δήμαρχο, οι ίδιοι έμεναν στο απυρόβλητο  και παράλληλα δυσφημούσαν και τον κομμουνισμό. Μ’ ένα σμπάρο πολλά  τρυγόνια…

"Ο ΝΕΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 24 Γενάρη 1933

Ένα στοιχείο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις ήταν η αδυναμία των ταξικών οργανώσεων να ξεσκεπάσουν το ρόλο τόσο του δημάρχου όσο και των βιομηχάνων, με αποτέλεσμα  το συλλαλητήριο διαμαρτυρίας των εργατών να οργανωθεί από ανθρώπους έμπιστους των Λαναράδων. Το συλλαλητήριο ήταν τόσο έντεχνα οργανωμένο που κράτησε μόλις λίγα λεπτά της ώρας με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να μιλήσει από το βήμα κανένας ταξικά συνειδητοποιημένος εργάτης, κανένας κομμουνιστής.

Στη συνέχεια επιτροπή εργατών μπαίνει στο δημαρχείο για να επιδώσει το ψήφισμα της συγκέντρωσης στο δήμαρχο, ο οποίος αρνείται κάθε συζήτηση μαζί τους. Πριν καλά καλά  προλάβει η επιτροπή να αποχωρήσει, οι δυνάμεις της χωροφυλακής και του στρατού που είχαν περικυκλώσει τους συγκεντρωμένους εργάτες προσπαθούν να διαλύσουν τη συγκέντρωση. Οι εργάτες δεν υποχωρούν και τότε ο επικεφαλής αξιωματικός διατάσει «πυρ». Από τις σφαίρες των χωροφυλάκων (σύμφωνα με μαρτυρίες εργατών οι στρατιώτες δεν πυροβολούσαν στο ψαχνό) πέφτουν νεκροί τρεις συγκεντρωμένοι. Ο ίδιος ο δήμαρχος από το παράθυρο του δημαρχείου σημαδεύει με το πιστόλι του  και δολοφονεί τον εργάτη Σύρκο. Οι νεκροί είναι τέσσερις: Σταυρακίδης, εργάτης οικοδόμος, Ιωαννίδης, θερμαστής, Μερτζάνης, τσαγκάρης, και Σύρκος φτωχός βιοπαλαιστής. Τραυματίζονται βαριά άλλα δεκατρία άτομα.

"Ο ΝΕΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 26 Γενάρη 1933

Οι αρχές που οργάνωσαν την ανθρωποσφαγή για αντιπερισπασμό συλλαμβάνουν τον εργάτη Δημητριάδη με την κατηγορία ότι αυτός πυροβόλησε στη διαδήλωση και… προκάλεσε την αιματοχυσία! Την επόμενη μέρα πέθαναν από τα βαριά τραύματά τους άλλοι δυο εργάτες και ο αριθμός των δολοφονημένων φτάνει τους έξι. Τα γεγονότα της Νάουσας ξεσήκωσαν κύματα διαμαρτυριών σ' όλη την Ελλάδα.

"Ο ΝΕΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 25 Γενάρη 1933

Συνδέοντας τα γεγονότα της Νάουσας με το σήμερα, αξίζει να σημειώσουμε την ομοιότητα των «επιχειρημάτων» της άρχουσας τάξης και του πολιτικού προσωπικού της απέναντι στους εργάτες και τα λαϊκά στρώματα. «Κομμουνίζων» ο δήμαρχος, σύμφωνα με τους Λαναράδες τότε. Τελευταίο «σοβιετικό κράτος» η Ελλάδα, «κυριαρχία της Αριστερής αντίληψης»… στην οικονομία, στον τρόπο διακυβέρνησης, στο γράψιμο της ιστορίας…στα πάντα από τη μεταπολίτευση και μετά, σύμφωνα με τους σύγχρονους «Λαναράδες» και τα τσιράκια τους, σήμερα. Για να μένει ο καπιταλισμός και οι εκάστοτε διαχειριστές του στο απυρόβλητο και ταυτόχρονα να συκοφαντείται αισχρά ο σοσιαλισμός και οι καταχτήσεις του. Και ο εργάτης πάντα να βρίσκεται απέναντι, από κάτω, κακοπληρωμένος ή άνεργος, αναλώσιμη ύλη στις κρεατομηχανές του καπιταλιστικού κέρδους.

Όσο και αν κάποιοι σήμερα με επιμονή προτάσσουν απέναντι στους κομμουνιστές και το λαό το επιχείρημα πως «οι εποχές άλλαξαν»  (καλοπροαίρετα ή μη, δεν είναι το κύριο ζήτημα), η ιστορία και η ίδια η ζωή  αμείλικτα τους διαψεύδουν. Σε πείσμα των «εποχών» και των «καιρών» αυτά που αλλάζουν είναι τα ονόματα και οι τόποι. Οι πρακτικές, τα επιχειρήματα, η ουσία του συστήματος της εκμετάλλευσης παραμένουν… προκλητικά τα ίδια, όπως και η αναγκαιότητα για την ανατροπή του καπιταλισμού και το πέρασμα στην εργατική-λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό.

(Κάνοντας "κλικ" πάνω στις εικόνες μεγεθύνονται.)

Πέμπτη 23 Γενάρη 2014.