Οι Γάλλοι συνδικαλιστές (CGT) που κόβουν το ρεύμα σε συνεργάτες της κυβέρνησης Μακρόν

Το τελευταίο διάστημα στη Γαλλία, εργαζόμενοι ηλεκτρισμού του συνδικάτου CGT-Énergie έχουν γίνει γνωστοί ως οι «Ρομπέν των Δασών»: κόβουν την παροχή ρεύματος σε επιχειρήσεις, αστυνομικά τμήματα και κυβερνητικά κτίρια, ενώ επανασυνδέουν το ρεύμα σε φτωχά νοικοκυριά που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τις τιμές ρεύματος.

Το τελευταίο τους «χτύπημα» ήταν η διακοπή ηλεκτροδότησης στις 20 Ιανουαρίου στα γραφεία του συνδικάτου CFDT, της παλαιότερης και πιο συμβιβαστικής συνδικαλιστικής ένωσης στη Γαλλία.

Από την αρχή των απεργιών διαρκείας ενάντια στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση του Μακρόν, το CFDT αρνήθηκε να κηρύξει απεργία, βρισκόταν στο τραπέζι των συνομιλιών, ενώ ο πρόεδρός του Λοράν Μπερζέρ έχει στηρίξει δημόσια τη μεταρρύθμιση, ακόμα και τα τμήματά της που θίγουν τα δικαιώματα εργαζομένων που ανήκουν στο συνδικάτο CFDT.

Απεργοί υπό την καθοδήγηση άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων κατέλαβαν τη Δευτέρα 20 Ιανουαρίου την κεντρική αίθουσα των γραφείων του CFDT, και έπειτα το ρεύμα στα γραφεία κόπηκε.

Σε ανακοίνωσή τους, οι εργαζόμενοι της CGT-Énergie επιβεβαίωσαν και ανέλαβαν την ευθύνη για την διακοπή ηλεκτροδότησης. Το κείμενο έχει τον τίτλο «Κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης: Οι Ρομπεν των Δασών στερούν τον ηλεκτρισμό από τον Μπερζέρ», και συνεχίζει:
«Ο Μπερζέρ διαπραγματεύεται τους όρους και τις μορφές των μελλοντικών μας αλυσίδων και αυτών των παιδιών μας, χωρίς να έχει συμμετάσχει στην απεργία διαρκείας ενάντια στη μεταρρύθμιση. Σήμερα το πρωί, Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2020, κόπηκε η ηλεκτροδότηση στα κεντρικά ομοσπονδιακά γραφεία της CFDT στο Παρίσι, και ήταν ο ταξικός δοσιλογισμός που έπεσε στο σκοτάδι.»

Η ανακοίνωση τελειώνει με μια ξεκάθαρη δήλωση: «Εμείς δουλεύουμε, εμείς παράγουμε, εμείς αποφασίζουμε. Αντίσταση.»
Την ίδια ώρα που ο Μπερζέρ καθόταν στο σκοτεινό του γραφείο, οι απεργοί έκαναν δύσκολη και τη ζωή του Μακρόν, εμποδίζοντάς τον να επισκεφτεί εργοστάσιο στη Δουνκέρκη.

Η απόφαση των Ρομπέν των Δασών έχει φέρει σε δύσκολη θέση τον γενικό γραμματέα του συνδικάτου CGT, Φιλίπ Μαρτίνεζ. Ο Μαρτίνεζ έχει στηρίξει την απεργία διαρκείας, αλλά σε ανακοίνωσή του καταδίκασε τη διακοπή ηλεκτροδότησης στο συνδικάτο CFDT, ανακοίνωση που απορρίφθηκε από πολλούς τομείς του CGT. Οι τομείς των συνδικάτων στη Γαλλία δείχνουν έτσι σημάδια ριζοσπαστικοποίησης, καθώς πλέον επιλέγουν να δράσουν χωρίς τις εντολές και την έγκριση της συνδικαλιστικής ηγεσίας.

Πηγή: info war

Γεωργία Καλαμποκά: Η σύναξη των αγίων

Από iraklis3

Έρχονται πάντα στην ώρα τους.
Και οι τρεις.
Όταν το ρολόι τ’ Αη Γιωργιού χτυπάει μεσάνυχτα.
Εγώ τις περιμένω εξαγνισμένη.
Ανεβάσταγη πηγαινοέρχομαι όλο το απόγευμα. Αναδύομαι απ΄τα χαλάσματα του παλιού μας σπιτιού, βάτος καιγόμενη.

Κάποτε ήταν αρχοντόσπιτο χτισμένο από μαστόρους της Πυρσόγιαννης. Κιουπρουλήδες, έλεγε ο Τσιμπουκονίκος. Για τα γιοφύρια ήταν εκεί. Αυτός όμως, εκτός απ΄το πασχαλινό αρνί, είχε και την Πεντάμορφη δεμένη με άλυσσο στην αχυρώνα για πεσκέσι. Την πρόσφερε στο μεθυσμένο Πρωτομάστορα απόβραδο της Κυριακής του Πάσχα. Κάποιοι, κακόγλωσσοι, είπαν είχε και παρέα αυτός, τον Πελεκάνο του. Έναν κοντό κι ασούσουμο για να ‘ναι η θυσία αβάσκαντη. Το σίγουρο είναι, πως επέβλεπε ο Τσιμπουκονίκος απ΄ την κλειδαρότρυπα, τόσο κρασί που είχαν πιει, μη πάει η προσφορά στράφι. Έτσι, ξημερώνοντας τ΄ Άη Γιωργού, εκείνη τη χρονιά μετά το μεγάλο σεισμό, έσφαξαν τον πιο βαρβάτο κόκκορα στα θεμέλια καθώς η μάνα της σουρομαδιόταν.Την Πεντάμορφη την είχε από χρόνια ξεγραμμένη. Αλλά ποτέ δεν το πιστεύεις το κακό το τέλος πως στ΄αλήθεια ήρθε, είναι εδώ…

Να η πελεκημένη πέτρα, με αμμοδεσιά, να και μια σκάλα μαρμάρινη. Κανένας δε θυμάται πως βρέθηκε μάρμαρο Έρέτριας σε κείνο το ασήμαντο καμποχώρι. Αλλά, Τσιμπουκονίκος ήταν αυτός. Στα νιάτα του γυρολόγος, έτσι παντρεύτηκε και τη Μαριώ, από δεύτερο χέρι παρμένη. Ο άντρας της, ποτέ δεν είχε επιστρέψει από κείνο τον πρώτο Πόλεμο. Να και μια κίτρινη τριανταφυλλιά στο κεφαλόσκαλο, που ακόμη με στοιχειώνει και νου δεν έχω άλλο χρώμα ν΄αγαπήσω, μήτε άλλο άρωμα να με κερδίσει μπορεί.
Ανεβάσταγη πηγαινοέρχομαι από το σπίτι στο Κοιμητήριο και πάλι πίσω. Κοιτάζω τις φωτογραφίες τους στα μνήματα μονολογώντας “γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως όφεις”. Απ΄ το πέτρινο το μόνο που απέμεινε απ΄ την πυρκαγιά που έβαλε η Μαριώ είναι το υπόγειο. Εκεί χρόνο με το χρόνο, εμμονική ρακοσυλλέκτρα εγώ, έχω εναποθέσει τα που δε θέλω να λησμονηθούν.
Όταν σωθεί το τελευταίο φως, κατεβαίνω τη χορταριασμένη σκάλα. Μια φορά το χρόνο, πάντα τ΄ Αη Γιωργιού. Να αποκαθηλώσω τα σκουριασμένα εργαλεία. Τα δικά μου αναθήματα είναι. Ξεκρεμώ απ΄το τοίχο το τσιγγέλι και το ξυστρί. Αρπάζω και το λυσγάρι. Το λυσγάρι για να φυτέψω μια καινούρια κίτρινη αγριοτριανταφυλλιά. Κάθε χρόνο φυτεύω, ποτέ δεν πιάνει… Το ξυστρί για το φιδόδερμά μου. Το τσιγκέλι για την Περσεφόνη. Κι ένα παλιό οπλοπολυβόλο για να το ξαναδώσω στην Αντιγόνη. ..

Ψέματα είπε στους στρατοδίκες. Η Αντιγόνη. Για το οπλοπολυβόλο. Πήγαν με τη Μαριώ και το περιμάζεψαν. Κάτω απ΄την πατ΄λιά που το ΄χε κρυμένο, όταν έπιασαν την ομάδα της των ανταρτών του Διαμαντή στη Στρώμη.

Ανηφορίζω φορτωμένη τη Γόλινα. Έτσι κι αλλιώς κανένας δε ζει πλέον εδώ για να με καταδώσει. Εδώ έρχονται μόνο οι μελλοθάνατοι. Τι να φοβηθείς από τους καταδικασμένους;

Πάω πρώτα απ’ τον Οβρά. Εκεί που πάντα συναντιούνταν οι γυναίκες της γενιάς μου με τους παλιούς τους αγαπημένους. Αλλά ποτέ δεν τους ακολουθούσαν. Ποτέ. Όσα παρακάλια κι αν άκουγαν. Πάντα επέστρεφαν στο υπόγειο.
Κάθομαι στη βρύση με το λιγοστό πια νερό και αγναντεύω για λίγο την πέτρινη γέφυρα του τρένου. Έπειτα αρχίζω την ιεροτελεστία.
Ξυστρίζω όλες τις παλιές πληγές να στάξει αίμα καθαρό. Να θυμηθεί το σώμα όλα τα παλιά μαρτύρια και τις ξεχασμένες ηδονές. Καταδύομαι κατόπιν απο μάτι του Οβρά, πέρασμα στενό και σκοτεινό να φτάσω στα έγκατά μου. Στον πάτο του πηγαδιού με περιμένει η Περσεφόνη μ΄ ένα σκουριασμένο τσιγγέλι να με κρεμάσει ανάποδα, να στραγγίσω. Ένα μερόνυχτο. Αδειάζω από αίμα και αναμνήσεις, μόνο την ανεξίτηλη μουσική θα χρειαστώ στο Μυστήριο. Αυτή που φτιάχνεται από τις κραυγές των αλύτρωτων ψυχών λίγο πριν τους λιανίσουν οι βασανιστές τους.
Στο τέλος αναδύομαι πάλλευκη. Σέρνομαι ανάμεσα από κοτρώνες με άγριες εξοχές να απαλλαχθώ από τον άσπρο μου χιτώνα. Τον συμαζεύω κατόπιν και τον κρατώ αγκαλιά όπως το πρώτο μου μωρό. Το αποθέτω στο φαγωμένο μάρμαρο της Αγίας Τράπεζας. Το πρώτο φιδόδερμα της Άνοιξης.
Με περιμένουν και οι τρεις.
Κάθε τ΄ Άη Γιωργιού.
Η Μαριώ, η Αντιγόνη και η Πεντάμορφη.
Η σύναξη των δικών μου αγίων.
Γεωργία Καλαμποκά 30/1/2020

Ανάλγητο και αντιεπιστημονικό το κάθε «επόμενο βήμα»

«Για να μην πεθαίνουν οι χρήστες στο δρόμο», το 1995 η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - με τη στήριξη της ΝΔ και του τότε ΣΥΝ - δημιούργησε τα πρώτα προγράμματα χορήγησης υποκατάστατων ηρωίνης (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη) από τον ΟΚΑΝΑ. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 2010, σε έκθεσή του, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) διαπίστωνε: «Η μεθαδόνη ανιχνεύεται όλο και πιο συχνά και ταυτοποιείται ως αιτία θανάτου. Στη Φινλανδία το 58% των χρηστών ζητούν απεξάρτηση από τη βουπρενορφίνη. Στην Τσεχική Δημοκρατία οι χρήστες βουπρενορφίνης αγγίζουν το 40%. Η μεθαδόνη είναι κύρια ουσία κατάχρησης στην Αυστρία, στη Γαλλία, στη Δανία, στη Σλοβακία και τη Σουηδία». Σήμερα στην ΕΕ πάνω από τα 2/3 των προγραμμάτων χορηγούν υποκατάστατα και τα «στεγνά» προγράμματα καλύπτουν μόλις το 1/3 των θέσεων θεραπείας.

* * *

«Υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής στον ΟΚΑΝΑ που πρέπει να την εξαλείψουμε. Ανθρωποι πεθαίνουν στο δρόμο», έλεγαν με ένα στόμα το 2003 ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ και ζητούσαν τη μεταφορά των προγραμμάτων του ΟΚΑΝΑ στα δημόσια νοσοκομεία, όπως έγινε τελικά το 2009. Μερικά χρόνια μετά, το 2013, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ σημείωνε: «Απαξιώνεται η ανθρώπινη ζωή. Πολλές δομές λειτουργούν δίπλα σε νεκροτομεία, σε σκουπίδια. Κάνουμε ουροληψίες στους εξυπηρετούμενους - για να διαπιστωθεί αν έχουν πάρει κάποια άλλη ουσία - κάθε 4-5 μήνες ενώ θα έπρεπε να κάνουν μια φορά τη βδομάδα. Είναι επικίνδυνο. "Είστε έμπειροι, μπορείτε να καταλάβετε με το μάτι αν έχει πάρει κάτι", μας απαντούν από τη διοίκηση».

* * *

«Επειδή άνθρωποι ξεψυχούν στο δρόμο», το 2019, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφερε τροπολογία για τη λειτουργία Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης. «Υπέρ» ψήφισαν ΝΔ, ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ), Χρυσή Αυγή, επικαλούμενοι μάλιστα τη «διεθνή εμπειρία». Πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση ΝΔ κατέθεσε νέα τροπολογία, η οποία διεμβολίζει παραπέρα τη φιλοσοφία της απεξάρτησης, αναθέτοντας ρόλο στο έγκλημα του εποπτευόμενου θανάτου στα «στεγνά» προγράμματα, καθώς επίσης στους δήμους και τις Περιφέρειες. Να τι λέει όμως πραγματικά η διεθνής εμπειρία: «Στην ΕΕ λειτουργούν 78 "shooting rooms" ("χώροι να τρυπιέσαι", ΧΕΧ). Οι 45 βρίσκονται στην Ολλανδία, όπου λειτουργούν παράλληλα με τα προγράμματα χορήγησης ηρωίνης σε χρήστες με την ευθύνη του κράτους και με εμπλοκή δήμων και 180 φορέων (υπουργεία, Τοπική Διοίκηση, Εκκλησία, ΜΚΟ, ακόμα και του "Κόμματος των Ναρκωτικών"). Δεν προκύπτει από πουθενά η αποτελεσματικότητα αυτού του μέτρου ως προς τη μείωση της χρήσης ή ως προς τη μείωση των θανάτων από ηρωίνη. Αντίθετα διαγράφεται σταθερά αύξηση της χρήσης ηρωίνης. Επιπλέον, τα στοιχεία δείχνουν ότι λόγω των "shooting rooms" στην Ολλανδία δεν υπάρχει τάση ένταξης χρηστών σε πρόγραμμα θεραπείας» (στοιχεία της ολλανδικής κυβέρνησης προς το EMCCDA).

* * *

Ολες οι κυβερνήσεις αξιοποίησαν και αξιοποιούν την υπάρχουσα άθλια κατάσταση που προκαλεί η υποτιθέμενη «αντιναρκωτική» πολιτική τους για να κάνουν το επόμενο βήμα. Κάθε φορά με πιο ανάλγητο, αντιεπιστημονικό τρόπο, διαστρεβλώνοντας σταθερά την αλήθεια, υλοποιώντας τη διαχειριστική πολιτική της «μείωσης της βλάβης». «Η τοξικοεξάρτηση είναι αυτοπροκαλούμενη, χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος», είναι το αντιδραστικό ιδεολογικό περίβλημα της πολιτικής «μείωσης της βλάβης», της στρατηγικής πολιτικής των ΗΠΑ, της ΕΕ, του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Το ίδιο ψήφισαν πριν από 15 χρόνια και στην ελληνική Βουλή ΝΔ, ΣΥΝ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ. Και πίσω από αυτό κρύβονται η βαρβαρότητα και η καταστολή, η διά βίου εξάρτηση μέχρι την τελευταία πνοή, η αναγωγή ενός πολυπαραγοντικού φαινομένου σε πρόβλημα «ιατρικής φύσης», «δημόσιας υγείας και τάξης», «γονιδιακής επιπλοκής» και «βιολογικής ανεπάρκειας». Γιατί όσοι αποζητούν σήμερα πιστοποιητικά «προοδευτισμού» και «αριστεροσύνης» στα μέτρα όλων των κυβερνήσεων, αυτά πρεσβεύουν.

* * *

Υπάρχει διέξοδος απ' την εξάρτηση. Αδιάψευστοι μάρτυρες αυτής της αλήθειας είναι οι χιλιάδες άνθρωποι που ολοκλήρωσαν τα «στεγνά» προγράμματα και σήμερα αποτελούν ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να μάχεται για το δικαίωμα όλων των ανθρώπων που κάποια στιγμή στραβοπάτησαν να κατακτήσουν τη ζωή. Σε μια κοινωνία ελεύθερη από ναρκωτικά κι όχι με ελεύθερα ναρκωτικά.

Ε. Τζ.

Κανένα όφελος για το λαό

Η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Γάλλο Πρόεδρο, που κατά τους κυβερνητικούς κύκλους επιβεβαιώνει τη «στρατηγική εταιρική σχέση» με τη Γαλλία, κάθε άλλο παρά προσφέρεται για πανηγυρισμούς για το λαό.
Αντίθετα, και αυτή η συμμαχία, όπως και οι υπόλοιπες «λυκοφιλίες» που γίνονται με κριτήριο τα συμφέροντα της αστικής τάξης, είναι σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, αποτελεί έναν ακόμα λόγο επαγρύπνησης και κινητοποίησης για τον ίδιο.
Η «στρατηγική» αυτή σχέση έρχεται να προσθέσει μια ακόμα ψηφίδα στην εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια που βάζει το λαό μας σε μεγάλους κινδύνους, αλλά και να «σφυρηλατήσει» τον επόμενο κρίκο στη μακρά αλυσίδα των αντιλαϊκών μέτρων, που αποτελεί την άλλη όψη των ίδιων σχεδιασμών του κεφαλαίου.
Τα σχέδια για τη δημιουργία ενός «νέου πλαισίου στρατηγικής συνεργασίας στα θέματα ασφαλείας», που θα περιλαμβάνει «βιομηχανική συνεργασία και κοινές επιχειρήσεις στη θάλασσα και στη στεριά» και το οποίο θα εξειδικεύσουν οι υπουργοί Αμυνας των δύο χωρών το αμέσως επόμενο διάστημα, μιλάνε από μόνα τους.
Πέρα απ' όλα τα άλλα, βάζουν την Ελλάδα στο επίκεντρο σκληρών ανταγωνισμών για τους εξοπλισμούς και την «αμυντική» βιομηχανία, για την πίτα των τεσσάρων δισ. ευρώ, λεφτά του λαού που ξοδεύονται για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες και όχι για την άμυνα της χώρας.
Ακόμα πιο πολύ, μιλάει από μόνη της η συνοδεία της φρεγάτας «Σπέτσες» σε γαλλικό αεροπλανοφόρο για τις επιχειρήσεις του στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική, η συμμετοχή στην αποστολή στα Στενά του Ορμούζ απέναντι στο Ιράν, με γαλλική πρωτοβουλία, οι συνεκπαιδεύσεις με γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις αυτές τις μέρες σε σενάρια αποβάσεων, η παρουσία γαλλικών πολεμικών πλοίων στα λιμάνια της χώρας κ.ά.
Από αυτήν τη σκοπιά, τα λόγια του πρωθυπουργού ότι «η Αθήνα καλωσορίζει την παρουσία γαλλικών ναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ως εγγυητών της ειρήνης» καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Γαλλίας στην περιοχή μεγαλώνει το φορτίο της έντασης, απειλεί με μεγαλύτερους κινδύνους τους λαούς.
Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων ότι τα αντιτιθέμενα συμφέροντα της Γαλλίας με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Λιβύη ή τα ισχυρά συμφέροντα των γαλλικών ενεργειακών και άλλων μονοπωλίων στην περιοχή αποτελούν ταυτόχρονα και «ασπίδα» για το λαό - με τον πρωθυπουργό μάλιστα να συναντάει και τον πρόεδρο της «Total» - είναι πέρα ως πέρα επικίνδυνα και πρέπει να πάρουν απάντηση.
Είναι αυτά τα συμφέροντα - με τα οποία δένουν και τη δική τους «τύχη» οι ντόπιοι επιχειρηματικοί όμιλοι - που «τραβάνε» σαν τον μαγνήτη τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και δρομολογούν ταυτόχρονα τους «επώδυνους συμβιβασμούς» της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Χαρακτηριστικό, άλλωστε, για το τι σημαίνουν οι «λυκοφιλίες» των καπιταλιστών για τους λαούς, είναι πως την ίδια ώρα που Μακρόν και Ερντογάν αντάλλασσαν «βαριές κουβέντες» για τη Λιβύη, το γαλλικό ελικοπτεροφόρο, που τώρα βρίσκεται στην Ελλάδα και παρουσιάζεται από τους κυβερνητικούς κύκλους ότι «στέλνει μήνυμα» στην Τουρκία, πραγματοποιούσε κοινές ασκήσεις με φρεγάτες του «ΝΑΤΟικού συμμάχου» Τουρκίας.
Το ίδιο ξένη και απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα είναι και η «συναντίληψη» που διαπίστωσαν η ελληνική και η γαλλική κυβέρνηση και στα υπόλοιπα θέματα: Στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρωένωσης, που σηματοδοτεί αλλαγές προς το αντιδραστικότερο για την ιμπεριαλιστική ένωση και μνημόνια διαρκείας για τους λαούς, με στόχο τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και «ανταγωνιστικότητας».
Στα σχέδια για το Προσφυγικό - ενόψει και της αναθεώρησης προς το χειρότερο της πολιτικής της ΕΕ - με τους δύο να συμφωνούν στην πολιτική καταστολής και διπλού εγκλωβισμού των κατατρεγμένων από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Στη «στήριξη των επενδύσεων» των γαλλικών μονοπωλίων, με έμφαση στους τομείς που ιεραρχεί το «Ευρωπαϊκό Πράσινο Σύμφωνο», για να βρουν κερδοφόρες διεξόδους τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια, «στήριξη» που μεταφράζεται σε ένταση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, της ενεργειακής φτώχειας αλλά και των σφοδρών καπιταλιστικών ανταγωνισμών.
Η μόνη συμμαχία που μπορεί να διασφαλίσει τα λαϊκά συμφέροντα είναι εκείνη των εργαζομένων, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, απέναντι στη στρατηγική και τις συμμαχίες των καπιταλιστών. Είναι η αλληλεγγύη και η κοινή πάλη του λαού μας με τους υπόλοιπους λαούς, απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την εμπλοκή σε αυτά.
Τα χτεσινά μεγάλα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα ενάντια στη Συμφωνία για τις βάσεις, για να μη συμμετάσχουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό, για αποδέσμευση από τις λυκοσυμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του, στέλνουν μήνυμα συνέχισης του αγώνα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Καραγκιοζιλίκια του φασίστα Λαγού στο ευρωκοινοβούλιο: Έσκισε την τούρκικη σημαία…

Από atexnos2019 atexnos2019

Σε ένα γελοίο εθνικιστικό σόου επιδόθηκε ο – πρώην χρυσαυγίτης – ευρωβουλευτής Γιάννης Λαγός, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σκίζοντας μια χάρτινη φωτοτυπία που απεικόνιζε την σημαία της Τουρκίας.
Το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας καταδίκασε το σκίσιμο της τουρκικής σημαίας από τον νεοναζί ευρωβουλευτή με την εξής ανακοίνωση:
«Η Ελλάδα καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο κάθε ενέργεια προσβολής εθνικού συμβόλου και εν προκειμένω του εθνικού συμβόλου της Τουρκίας. Οι απαράδεκτες ενέργειες των εκπροσώπων του νεοναζισμού εκφεύγουν από την ελληνική και ευρωπαϊκή παράδοση και αποτελούν προσπάθειες αυτοδιαφήμισης του υποδίκου μορφώματος της Χρυσής Αυγής, το οποίο η ελληνική κοινωνία έθεσε με τη ψήφο της εκτός κοινοβουλίου. Οι νεοναζιστές εκπροσωπούν μόνο τον εαυτό τους».
Οι τζάμπα ψευτοπατριωτισμοί του υπόδικου Λαγού έγιναν θέμα στα τουρκικά ΜΜΕ, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου έγραψε στο Twitter: «Αυτά τα ρατσιστικά μυαλά γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα πώς συνθλίβουμε και πετάμε στη θάλασσα αυτούς που τολμούν να επιτίθενται στην ένδοξη σημαία μας. Τα κακομαθημένα παιδιά και οι ρατσιστές της Ευρώπης θα πρέπει να μάθουν ποια είναι η θέση τους. Η Ευρώπη πρέπει να βάλει ένα τέλος στον ρατσισμό και την εχθρότητα απέναντι στο Ισλάμ. Κανείς δεν θα πρέπει να αμφιβάλλει ότι η σημαία μας θα συνεχίσει να κυματίζει για πάντα με υπερηφάνεια. Αναμένουμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να πάρει μέτρα εναντίον αυτού του γελωτοποιού».

Τζι-τζι-τζι-τζι-τζι… δεν είναι τζιτζίκια, είναι τρισεκατομμύρια ευρώ!

30-01-2020

Η “ασιατικής ομορφιάς” Huawei ζητάει να πάρει το “λεβέντικο ελληνόπουλο” ΔΕΔΔΗΕ και μάλιστα να το προικίσει κιόλας αδρά! Το αν θα γίνει ο γάμος δεν είναι σίγουρο διότι ο γαμπρός έχει μια θεία από το Σικάγο που μπορεί να πετάξει αλλού το κανάτι της…

Διονύσης Μαλαπέτσας

 

Ο σύγχρονος ψυχρός πόλεμος λαμβάνει χώρα εδώ και χρόνια μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Εκείνη η αχανής και πολυπληθής χώρα που κατά βάση ήταν γεωργική με λασπωμένους ορυζώνες και φυτείες τσαγιού και μέχρι προσφάτως κομμουνιστική με ηγέτη το Μάο Τσετούνγκ, ξαφνικά έχει μετατραπεί σε μία υπολογίσιμη αναπτυσσόμενη δύναμη και λίγο αργότερα σε έναν πανίσχυρο παίκτη στην παγκόσμια αγορά των μονοπωλίων. Το γεγονός αυτό σαφώς ενόχλησε τις μεγάλες δυνάμεις παγκοσμίως, με πρώτη και καλύτερη την Αμερική. Ιδίως όταν η Κίνα ξεκίνησε να μπαίνει σε χωράφια που κατά παράδοση θερίζουν οι ΗΠΑ, όπως η τεχνολογία. 

Σαφώς ιμπρεσιονιστικά όλοι έχουμε την Ιαπωνία στο μυαλό μας συνδεδεμένη με τις νέες τεχνολογίες και τα περίφημα gadgets. Και η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε άδικο. Ωστόσο πίσω από τα εθνόσημα και τις καρτ-ποστάλ κρύβεται καλά η καπιταλιστική πραγματικότητα των αγορών. Οι μεγαλύτερες εταιρείες σε όλο τον πλανήτη δε διαθέτουν εθνικά λάβαρα, είναι πολυεθνικές με τις μετοχές σκορπισμένες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Οι δε κολοσσοί της τεχνολογίας διαπραγματεύονται σε μεγάλη πλειοψηφία στα χαρτοφυλάκια των blue chips στους δείκτες της Wall-Street. Ειρωνικά ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός έχουν ένα κοινό, το διεθνισμό. Οι μεν τον αποκαλούμε προλεταριακό και οι δε τον αποκαλούν παγκοσμιοποίηση των αγορών. Εξ΄ άλλου ο πρώην ιαπωνικός κολοσσός της τεχνολογίας Sony, είναι σήμερα πιο αμερικάνικος και από το άγαλμα της ελευθερίας…

Από την εποχή της εξάπλωσης του διαδικτύου στο καταναλωτικό κοινό, η τεχνολογική αγορά διεύρυνε τα σύνορά της βάζοντας ολοένα και περισσότερους παίκτες στην παρτίδα. Παραδείγματος χάρη, οι Ινδοί μπήκαν δυναμικά στον τομέα του λογισμικού, το οποίο ανέπτυσσαν μαζικά και πυρετωδώς και το πουλούσαν σε εξευτελιστικές τιμές στους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς. Οι Κινέζοι έχτισαν τεράστιες βιομηχανικές γραμμές παραγωγής, μεγέθους ανάλογου με μικρή πόλη, όπως η Foxconn, η φάμπρικα εκείνη που ποτέ δε σταματά, δουλεύει νύχτα μέρα και κατασκευάζει ό,τι αγγίζουμε στην καθημερινότητά μας.

Το γεγονός αυτό για πολλά χρόνια αποτελούσε χαράς ευαγγέλιο για τις μεγάλες επιχειρήσεις της Ευρώπης και των ΗΠΑ, καθώς τους προσέφερε φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό, έναντι πινακίου φακής όσον αφορά το μισθολογικό κόστος. Κατ’ επέκταση η κερδοφορία εκτινασσόταν στα ύψη από την εκμεταλλευόμενη υπεραξία δισεκατομμυρίων εργατών. 

Όμως το νόμισμα είχε δύο όψεις. Όσο η δύση κερδοφορούσε από την τεράστια κινέζικη βιομηχανική ζώνη, τόσο πλούτιζε και ο κινέζικος καπιταλισμός, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή αμείβοντας με μισθούς πείνας, εργάτες που δούλευαν από μέρα μέχρι νύχτα σε άθλιες κατεργατικές συνθήκες. Με τα χρόνια οι εταιρείες της Κίνας έγιναν οι ίδιες πωλητές ειδών τεχνολογίας και εξελίχθηκαν σε μεγάλους παίκτες, αναλαμβάνοντας μάλιστα και θηριώδεις εργολαβίες στο χώρο των τηλεπικοινωνιών της δύσης. Παράδειγμα η ZTE και η Huawei, οι οποίες στήριξαν στον εξοπλισμό τους όλη την ευρυζωνικότητα της χώρας μας την περασμένη δεκαετία. 

Το σημερινό διακύβευμα ακούει στο όνομα 5G. Τα δίκτυα υψηλής ταχύτητας δεδομένων 5G έρχονται στις ζωές μας με ρυθμό πιο ραγδαίο και από αυτόν της μετάδοσής τους. Εδώ όμως τα πράγματα γίνονται μονοπωλιακά. Ελάχιστες εταιρείες στον πλανήτη είναι άμεσα έτοιμες να υποστηρίξουν το παγκόσμιο project μετάβασης των δικτύων σε τεχνολογίες 5G. Και έτσι κάπως ξεκίνησε ο σύγχρονος ψυχρός πόλεμος μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, καθώς ο κυριότερος παίκτης στο ταμπλό του 5G, είναι Κινέζος και ακούει στο όνομα Huawei. Έτσι εξηγείται και το εμπάργκο των ΗΠΑ προς την εταιρεία και τα προϊόντα της που ξεκίνησε τη χρονιά που μας πέρασε και έφερε τη Google στα μαχαίρια με τον Τραμπ, διότι όπως είπαμε οι εταιρείες δε γνωρίζουν σύνορα παρά μόνο συναλλαγές και η Huawei όντας ο πρώτος πωλητής παγκοσμίως έξυπνων κινητών συσκευών, αποτελεί ταυτόχρονα τον καλύτερο πελάτη της Google εξοπλίζοντας τις συσκευές της με το λογισμικό Android. 

Ωστόσο από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού υπάρχει ένα τηλεπικοινωνιακό καρτέλ το οποίο δεν μπορεί να μείνει αμέτοχο, όντας ουσιαστικά το αντίπαλο δέος του ταμπλό. Πρόκειται για τους τηλεπικοινωνιακούς κολοσσούς AT&T, Verizon και T-Mobile. Και πώς να τους κατηγορήσει κανείς, όταν πρόκειται για ένα project που βάσει των πλέον συγκρατημένων εκτιμήσεων, μέσα σε μια δεκαετία θα μοιράσει το ποσό των 2,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, ποσό διόλου ευκαταφρόνητο μιας που είναι περίπου το 3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το ποσό αυτό με καπιταλιστικούς όρους δικαιολογεί όχι μόνο έναν ψυχρό πόλεμο με οικονομικές συρράξεις, αλλά και πολύ περισσότερα και τραγικότερα. Έτσι όταν ο πρόεδρος Τραμπ ρώτησε τον τέως συνεργάτη του, πρόεδρο της ΛΔΚ Σι Τσινπίνγκ,  αν είναι ανάγκη να χτυπηθούνε, εκείνος του απάντησε ”πολλά τα λεφτά Donald”. Και βγήκαν τα στιλέτα…

Η δε Ευρώπη, παρά την πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ, δεν έχει αποκλείσει τη Huawei από το παιχνίδι του 5G, καθώς αν μη τι άλλο είναι ανταγωνιστική και ετοιμοπόλεμη. Όσο γρηγορότερα στηθεί το δίκτυο 5G, στις χώρες της ΕΕ, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη και τα κέρδη των ευρωπαϊκών πολυεθνικών. Και ενώ χθες ο Ευρωπαίος επίτροπος Βιομηχανίας Τιερί Μπρετόν δήλωνε πως δε θέλουν αποκλεισμούς εταιρειών αλλά να θεσπιστούν αυστηροί κανόνες για τη σωστή λειτουργία του σχεδίου, ταυτόχρονα η ουσιαστικά εκτός ΕΕ Βρετανία αποφάσισε ακριβώς το ίδιο λέγοντας πως η Huawei θα είναι μία εκ των αναδόχων του έργου αλλά σε ποσοστό 35% λόγω υψηλού ρίσκου. Στη Γερμανία ο υπουργός εσωτερικών της Γερμανίας, Χορστ Ζεεχόφερ δήλωσε «Δεν βλέπω πώς μπορούμε να ξεκινήσουμε σύντομα το δίκτυο 5G στη Γερμανία χωρίς τη συμμετοχή της Huawei», άποψη που θέλοντας και μη ασπάζεται και η καγκελάριος Μέρκελ. Στην ίδια γραμμή και η Γαλλία που δηλώνει πως θα υποδεχτεί οποιαδήποτε εταιρεία μπορέσει να υλοποιήσει το project αρκεί να υπακούει στους κανόνες ασφαλείας. 

Στα καθ’ ημάς, η στήλη προσφάτως είχε γράψει για το 5G και πως αυτό συνδέεται με την επερχόμενη πώληση του ΔΕΔΔΗΕ (δείτε εδώ). Πάμε τώρα να δούμε ποιοι είναι οι υποψήφιοι μνηστήρες του ΔΕΔΔΗΕ και γιατί ο πρωθυπουργός πήγε στο Λευκό Οίκο για μαλλί και βγήκε κουρεμένος… Πολύ κουβέντα έγινε για το μενού του γεύματος προς τιμήν του Έλληνα Πρωθυπουργού, ωστόσο λιγότερη από ό,τι για το μενού των συζητήσεων. Το δεύτερο περιλάμβανε για κυρίως πιάτο σαφώς τα ελληνοτουρκικά, τις νέες βάσεις θανάτου στη χώρα και τις διεθνείς εξελίξεις, ωστόσο για επιδόρπιο είχε και 5G. Και όταν λέμε συζήτηση δεν είναι στα πλαίσια του κους-κους ή του πώς τα βλέπεις με αυτή τη νέα μόδα… Έγινε στη βάση που η χώρα πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο μεταξύ των στρατιωτικών της “συμμάχων” και των επενδυτικών της συμμάχων. Εξάλλου ο Πειραιάς ανήκει στην Cosco. Το ίδιο και οι Πάτρα και Θεσσαλονίκη. Τα ακίνητα στην πεθαμένη τα τελευταία χρόνια ελληνική αγορά πωλούνται σε Κινέζους πιο γρήγορα και από την εποχή που η στεγαστική τράπεζα έβγαζε προεγκεκριμένα δάνεια με εγγύηση ένα yugo zastava. Εδώ πρέπει να επιλέξουμε είτε ποιον θα δυσαρεστήσουμε, είτε πως θα βρούμε έναν τρόπο να μείνουν ικανοποιημένοι αμφότεροι οι νταβάδες μας, πράγμα δύσκολο καθώς πέραν της πίτας που τη θέλουν ολόκληρη, μία νίκη στη μάχη του 5G στην Ελλάδα ενέχει και θέμα γοήτρου και αυτό διότι λόγω οικονομικού μεγέθους, είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί ή να χαθεί με μικρές απώλειες.

Το ζήτημα είναι πως η ασιατικής ομορφιάς Huawei ζητάει να πάρει το λεβέντικο ελληνόπουλο ΔΕΔΔΗΕ και μάλιστα να το προικίσει κιόλας αδρά! Το αν θα γίνει ο γάμος δεν είναι σίγουρο διότι ο γαμπρός έχει μια θεία από το Σικάγο που μπορεί να πετάξει αλλού το κανάτι της… Μένει να περιμένουμε τις εξελίξεις και ως τότε να κατεβούμε απόψε στο Συλλαλητήριο του ΚΚΕ, στις 18.30 στο Σύνταγμα, την ώρα που ψηφίζεται στη βουλή το νομοσχέδιο για τις νέες βάσεις του θανάτου.

Ισραηλινή τεχνογνωσία (από την εξόντωση των Παλαιστινίων) τα πλωτά φράγματα για την αποτροπή ξεκληρισμένων

Από iraklis3 

Σε μέτρα και μεθόδους καταστολής «μανούλες» οι Ισραηλινοί, καταφέρνουν να εξοντώνουν δια του αποκλεισμού τους παλαιστίνιους. Ωμοί και ευφάνταστοι στην καταστολή οι Ισραηλινοί, πρόθυμοι μημητές οι Έλληνες κυβερνώντες που θέλουν να χτίσουν φράχτες στο Αιγαίο για να μην περνούν τα ελληνικά νησιά. Σε μια λογική αποτροπής, καλύτερα να πνίγονται παρά να περνούν.
Σχετική εμπειρία υπάρχει από τη χρήση τέτοιων φραγμάτων από το Ισραήλ στη Γάζα, αλλά και στον κόλπο της Ακαμπα (Σύνορα Ισραήλ – Ιορδανίας).
Η πολιτική καταστολής είναι αυτή που οδηγεί και την κυβέρνηση της ΝΔ, η οιποία υιοθετεί ακραίες φωνές και ακραία μέτρα σχεδιάζει στο Αιγαίο πλωτά φράγματα-παγίδες για τους μετανάστες και πρόσφυγες βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, ανοίγοντας δρόμο για νέες πολύνεκρες τραγωδίες.

Το πλωτό φράγμα 2.700 μέτρων για το οποίο προκυρήχθηκε ο διαγωνισμός α τοποθετηθεί πιλοτικά στο Δυτικό Αιγαίο, προκειμένου να εκπαιδευθούν σε αυτό οι αρμόδιοι. Εφόσον η λειτουργία του κριθεί αποτελεσματική, θα προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός για μεγαλύτερο φράγμα, το οποίο και θα τοποθετηθεί στο Ανατολικό Αιγαίο.

Τα πλωτά φράγματα είναι ένα μόνο από τα κατασταλτικά αποτρεπτικά μέτρα των κυβερνήσεων.  Έχουμε το συρματόπλεγμα στον Έβρο, τη δημιουργία ειδικού σώματος, με την αξιοποίηση και στρατιωτικού προσωπικού, για την «εποπτεία» των συνόρων και της ηπειρωτικής χώρας, τις άθλιες συνθήκες στα hot spot, τα κλειστά στρατόπεδα τύπου Αμυγδαλέζας που σοπεύουν να φτιάξουν…

Η ΚΝΕ ξεσκεπάζει την υποκρισία της ΟΝΝΕΔ για τον περιορισμό των διαδηλώσεων

Από atexnos2019 atexnos2019

Σε ανακοίνωσή του με αφορμή την καμπάνια της ΟΝΝΕΔ με τίτλο «Δρόμοι για όλους», το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ αναφέρει:
«Η ΟΝΝΕΔ, μετά τους όρκους πίστης της στην πολιτική όλων των κυβερνήσεων, αλλά και την αποφασιστική της συμβολή -με απειλές, τραμπουκισμούς και νοθείες- στον εκφυλισμό και τη διάλυση συλλογικών διαδικασιών φοιτητών και εργαζομένων, τώρα τα βάζει και με τους …δρόμους!
Είναι εξοργιστικό και ταυτόχρονα γελοίο, τη στιγμή που κλείνουν οι δρόμοι και επικρατεί χάος με την πρώτη βροχή, να ισχυρίζονται ΟΝΝΕΔ και κυβέρνηση ότι η καθημερινή ταλαιπωρία του λαού, οι καθυστερήσεις στα κακοσυντηρημένα, υποστελεχωμένα και πανάκριβα μέσα μαζικής μεταφοράς, ο χαμηλός τζίρος στα μαγαζιά οφείλονται στις διαδηλώσεις.
Ενημερώνουμε την ΟΝΝΕΔ πως:

• Τους μαθητές τους ταλαιπωρούν οι ελλείψεις και τα κενά στα σχολεία τους, το σχολείο-εξεταστικό κέντρο και η τράπεζα θεμάτων, που αναγκάζουν τους γονείς τους να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.
• Τους φοιτητές τους ταλαιπωρούν τα εκρηκτικά προβλήματα στις σχολές τους, η υποχρηματοδότηση, η υποβαθμισμένη φοιτητική μέριμνα, τα δίδακτρα, η εξίσωση των πτυχίων τους με τα κάθε λογής ιδιωτικά κολέγια, που αποσυνδέει ακόμα περισσότερο το πτυχίο από το επάγγελμα.
• Τους νέους εργαζόμενους τους ταλαιπωρεί η εργασιακή ζούγκλα, οι ανύπαρκτες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίες, η οριστική κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, που δρομολογεί η κυβέρνηση της ΝΔ, το άγχος να μην αρρωστήσουν και χρειαστεί να ακριβοπληρώσουν για τα φάρμακά τους, η αβεβαιότητα για το παρόν και το μέλλον.

Αυτά βγάζουν το λαό και τη νεολαία στους δρόμους και θα συνεχίσουν να τους βγάζουν ακόμα πιο μαζικά, θέλουν δεν θέλουν!

Όλα αυτά οφείλονται στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική που υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις και έχει αναγκαίο συμπλήρωμα την καταστολή, τον “γύψο” στις διαδηλώσεις, τη διατήρηση τρομονόμων, τις αύρες και τα ΜΑΤ, τις Μόριες, τις ΝΑΤΟικές βάσεις θανάτου!

Η προσπάθεια της ΟΝΝΕΔ και της κυβέρνησης να διαλύσουν και να καταστείλουν τις δίκαιες διεκδικήσεις του λαού και της νεολαίας θα πέσουν στο κενό! Δεν θα τους περάσει! Να μην τολμήσει η κυβέρνηση να φέρει νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων!
ΥΓ: Αφού τόσο πολύ κόπτεται για τους δρόμους η ΟΝΝΕΔ, περιμένουμε πρόταση νομοθετικής ρύθμισης που θα εμποδίζει να κλείνουν οι δρόμοι για έναν (!), όπως γίνεται όταν έρχονται στη χώρα μας διάφοροι αξιωματούχοι (βλ. Πομπέο, Νετανιάχου κ.λπ.), που δολοφονούν λαούς και δικαιώματα!».

ΦΙΛΕ ΣΥΡΙΖΑίΕ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ -πάλαι ποτέ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ;;

 

Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ -και οι Συριζαίοι- για τη Συμφωνία για τις Βάσεις;

Τι να λέει; 

Καταρχήν είναι που εκείνοι την έφτιαξαν αυτή τη συμφωνία. Άρα καμαρώνουν και… νοιώθουν ότι δικαιώνονται. 

Την έφτιαξαν τότε που περιόδευε ο Πάιατ και έβαζε το Στεφανοβίκειο, τη Λάρισα, τον Αστακό, τη Σούδα, την Κάρπαθο, την Αλεξανδρούπολη, το Καστέλι, την Κάλυμνο, τη Σύρο, το Άκτιο, τον Άραξο, την Ανδραβίδα στο «κτηματολόγιο» της πρεσβείας των ΗΠΑ. Ποιος ετοίμασε το… «Ε9» που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ κι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Όπως καμαρώνουν άλλωστε και για το ομόφωνο των αστικών δυνάμεων τρίτο μνημόνιο της πρώτης φοράς «αριστερά» (βάλτε όσο περισσότερα εισαγωγικά θέλετε), 

τη συμφωνία των Πρεσπών που την εφαρμόζει τώρα η ΝΔ, 

τις συμφωνίες για το μεταναστευτικό που βοηθούν τη δεξιά να σπέρνει εθνικισμό και μίσος,

 την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ που κοκορευόταν ότι την έφτιαξε ο Καμμένος.

Αν ρωτήσεις κάποιους ψηφοφόρους τους ή και χαμηλόβαθμα στελέχη, όταν δεν είναι μπροστά η τηλεόραση ή κάποιο ακροατήριο, τι λένε τώρα για τη συμφωνία για τις βάσεις θα σου πουν ούτε λίγο ούτε πολύ

1. Καλά έκανε και την άρχισε. Είναι αναγκαία.

2. Υπάρχει η απειλή των Τούρκων και η παρουσία των Αμερικάνων μας προστατεύει.

3. Οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους κι έχουν τα συμφέροντά τους. Κι εμείς πλασαριζόμαστε στο στρατόπεδό τους, όπου έτσι κι αλλιώς ανήκουμε, θέλουμε δεν θέλουμε.

4. Αν δεν τα κάνουμε αυτά μας τρώει ο λύκος.

5. Δεν υπάρχει εναλλακτική. Εσείς τι προτείνετε;

6. Αλλά ο Μητσοτάκης δεν την προωθεί καλά όπως ο Τσίπρας.

Όλα αυτά στην ουσία τους. Με τη μια ή την άλλη διατύπωση. Δοκιμάστε το. Κι αν βρείτε κι άλλο επιχείρημα, εδώ είμαστε. 

Για το αίτημα π.χ. «να φύγουν οι βάσεις», έστω και… στη δευτέρα παρουσία, ούτε λόγος. Τώρα πια αυτό το σύνθημα δεν περιέχεται ούτε στην προπαγάνδα τους (όπως έκανε π.χ. ο Ανδρέας που… έδιωχνε δημόσια τις βάσεις, την ώρα που υπέγραφε τη συμφωνία για την παραμονή τους).

Δεν έχω σκοπό να απαντήσω στα «ερωτήματα» αυτά. Μπορείτε άλλωστε να ανατρέξετε εύκολα στα αρχεία όλων των παλιότερων εφημερίδων να δείτε πώς απαντούσαν στα επιχειρήματα αυτά της υποτέλειας και της μοιρολατρίας, ο Άρης και ο ΕΛΑΣ, ο Ηλιού κι η προδικτατορική ΕΔΑ, ο Τσε κι ο Κάστρο, ο Φλωράκης ή η Παπαρήγα και το ΚΚΕ, σε διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις.

Γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει. 

Όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι που λένε χρόνια όλοι οι «ανήκομεν εις την δύσιν».

 Από το Γεώργιο Παπανδρέου παππού, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. 

Από όλες τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, μέχρι το Σημίτη και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. 

Κι από τον αείμνηστο «εθνάρχη» Ελευθέριο Βενιζέλο, μέχρι το σύγχρονο «εθνάρχη» (συ είπας) Αλέξιο Τσίπρα ή τον Κυριάκο. Γιατί ακριβώς ίδια είναι τα αποτελέσματα αυτών των επιχειρημάτων, αυτής της λογικής, αυτής της πουτανιάρικης νοοτροπίας και εθελούσιας υποταγής στο μεγάλο νταβατζή.

Πώς το αντέχεις αυτό ρε φίλε ΣΥΡΙΖΑΙΕ; 

Πες μου, αν δε συμφωνείς, ένα (αριθμός: 1) μόνο επιχείρημά σας σχετικό με τις αμυντικές συμφωνίες και τις συμφωνίες για τις βάσεις που δεν το έχει πει πρώτος ένας δεξιός πρωθυπουργός ή υπουργός (από αυτούς που «ο λαός δε ξεχνά τι σημαίνει» η λογική του κι ο ίδιος, δηλαδή η επάρατος δεξιά).

Πως το αντέχεις ρε φίλε; 

Πως μπορείς να βλέπεις την αφίσα μας για το συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις και να μη χτυπά η κρυμμένη μικρή κι αθώα αριστεροσύνη της λογικής και της καρδιάς σου;

Πώς αντέχεις να επιβεβαιώνεις κάθε μέρα τον μεγαλοεπιχειρηματία Ανιέλι, 

ότι αν δεν είχε προηγηθεί η «χρήσιμη αριστερά» να κάνει τα σχέδια, δε θα μπορούσε σήμερα ο Μητσοτάκης κι ο συρφετός του να πάρουν την εργολαβία της συμφωνίας για δημιουργία νέων βάσεων και επέκταση των παλιών;

Πως νοιώθεις να ξέρεις ότι το σύστημα επέλεξε τότε τον Τσίπρα, 

όχι μόνο για να διώξει εσένα από τον δρόμο και να σε κλείσει σπίτι σου, 

αλλά και να σε κάνει να υπερασπίζεσαι την πολιτική των Αμερικάνων και της δεξιάς σαν τουλάχιστον ή απλώς «ρεαλισμό» ή στη χειρότερη περίπτωση «σοφή και μοντέρνα αριστερή πολιτική»;

Άλλες συνθήκες ίσως πεις; 

Φυσικά. 

Πάντα είναι «άλλες οι συνθήκες». 

Και πάντα θάναι όχι μόνο «άλλες» αλλά και συνεχώς χειρότερες αν υποχωρούμε πάντα στις συνθήκες και στις δυσκολίες. Ίδια είναι (και πρέπει να είναι) μόνο η αξία της ισότητας, της ανεξαρτησίας και του αγώνα. 

Η λογική «αν δεν τους κάτσουμε, τότε αυτοί θα μας πηδήξουν», μοιάζει σα να λες «Αριστερός θα είμαι μόνο όταν μου το επιτρέπει ή το ανέχεται ο εχθρός». 

Τότε όμως που κάνεις όλα τα χατίρια του εχθρού και προλαβαίνεις τις επιθυμίες του, όχι μόνο δεν καταγράφεσαι στις συνειδήσεις (ακόμα και στη δική σου) σαν αριστερός (ούτε καν σαν αριστερούλης), αλλά καταγράφεσαι σαν Δεξιός, από αυτούς που ο λαός δεν ξεχνά τα έργα και τις ημέρες τους.

«Δεν είναι έτσι» θα πεις. «Ο Τσίπρας δε θα ψηφίσει τη συμφωνία». 

Το άκουσα κι εγώ.

 Γιατί όμως δικέ μου; 

Το είπε για να μπορείς εσύ να βρεις ένα «ναι μεν αλλά». 

Είπε όμως γιατί θα ψηφίσει «όχι» ή «παρών»; Ναι. Είπε κάτι για το Μητσοτάκη που είναι ανίκανος σε σχέση μ’ εκείνον, κάτι για τη Μέση Ανατολή και κυρίως διαφωνεί για τα ανταλλάγματα που δίνουν οι ΗΠΑ. 

Σα να λέει «Πουλήσου πιο ακριβά. Εγώ ήμουν πιο ακριβή πόρνη του Τραμπ». 

Η συμφωνία για τις βάσεις όμως είναι η βάση της συζήτησης και της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης («σου κάθομαι, αλλά μη με πονέσεις πολύ») !

Για την εξάρτηση; 

Για την ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ;

 Για τη στοχοποίηση της χώρας από τους «εχθρούς» των «φίλων» μας;

 Για τις αρχές της ειρήνης και της φιλίας μ’ όλους τους λαούς; 

Για τη δημιουργία διαρκώς νέων εστιών έντασης και νέων μεταναστευτικών ροών; 

Αυτά είναι… «ξύλινη γλώσσα».

«Αυτά είναι λόγια» θα μου πεις… 

Κι ότι η πραγματική ζωή είναι πάντα κάτι άλλο κάπου αλλού (που μόνο εσύ το ξέρεις).

Άκου φίλε. 

Η πραγματική ζωή είναι αυτό που ζούμε. 

Και κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες σου βάζει ένα δίλημμα: 

Αντίσταση κι ανατροπή ή ενσωμάτωση και στοίχιση με τα στρατεύματα του ιμπεριαλισμού; Αριστερός λέγεσαι αν διαλέγεις το πρώτο πάντα και παντού. Από τότε που ήσουν μικρός στην ηλικία της ψυχής σου, μέχρι τώρα που είσαι γέρος στη ψυχή και δε σε νοιάζει το μέλλον του κόσμου.

Υ.Γ. Μόνο εσείς οι άλλοι, μη ρωτήσετε γιατί δεν έρχονται οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στη διαδήλωση. 

ή γιατί δεν κάνουν κάποια δική τους διαδήλωση. 

Θα ήσασταν αδιάβαστοι αν ρωτούσατε. 

Γιατί απλώς τώρα είναι πια πρώην αριστεροί μεταλλαγμένοι σε τελείως δεξιούς που δεν είναι στη λογική τους πια η διαδήλωση. 

Είναι μόνο η διαπραγμάτευση του φωτισμένου ηγέτη μέχρι να βγάλει έρπη από τις υποχωρήσεις. 

«Δε γινόταν αλλιώς» άλλωστε. Του το είπε κι ο Καραμανλής όταν τον πήρε τηλέφωνο.

Μάνος Δούκας

Αλίευση - Παρουσίαση Κειμένου Viva La Revolucion

Άλλος ένας κοιλόπονος της ΕΕ για το χάσμα αμοιβών ανδρών και γυναικών...

 

Φωτό αρχείου

Της Κάλι Καρά

Σε 10 σελίδες καταγράφηκε ένα ακόμη ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών, λαμβάνοντας υπόψη...

- τη θεμελιώδη αρχή της ΕΕ για την ισότητα των φύλων...

- τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων ο οποίος μιλάει για «ίση μεταχείριση και ίσες ευκαιρίες για γυναίκες και άνδρες»...

- ότι σε όλη την ΕΕ οι αποδοχές των γυναικών είναι δυσανάλογα χαμηλότερες από τις αποδοχές των ανδρών...

- το χάσμα μεταξύ των φύλων στην ωριαία αμοιβή στην ΕΕ είναι 16%, μολονότι παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών...


- το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων αυξάνεται στο 40% αν ληφθούν υπόψη τα ποσοστά απασχόλησης και η συνολική συμμετοχή στην αγορά εργασίας...

- ότι ενώ μόνο το 8,7% των ανδρών στην ΕΕ εργάζεται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, το ένα τρίτο των γυναικών στην ΕΕ (31,3%) εργάζεται υπό το καθεστώς αυτό, ενώ τα 2,5 εκατομμύρια παιδιά από τα 5,6 εκατομμύρια ζουν σε καθεστώς φτώχειας...

Και αφού υπενθυμίζει ότι...

- το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων για εργασία ίσης αξίας εξακολουθεί να υφίσταται, με ελάχιστη βελτίωση του μέσου όρου της ΕΕ την τελευταία δεκαετία...

Καταλήγει...

σε αντιλαϊκά καλέσματα στην Επιτροπή, στα επιτροπάτα και στα κράτη-μέλη να διασφαλίσουν την αρχή της ισότητας των αμοιβών στην πράξη, χωρίς να παραλείπει την «ταμπακιέρα» που είναι η ταχεία έγκριση και εφαρμογή της οδηγίας για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής(!), οδηγία που έστειλε και στέλνει τις γυναίκες μαζικά στη μερική απασχόληση, στη μερική ζωή με καθόλου σύνταξη, με προοπτική να επεκταθεί σε όλους.

Τόσο μελάνι, τόσες οδηγίες και καλέσματα, τόση πολυλογία για να κρυφτεί ο ένας και μοναδικός κοιλόπονος που έχει από την ίδρυσή της αυτή η λυκοσυμμαχία της ΕΕ, πώς θα διασφαλιστούν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων με κάθε τρόπο και μέσον.

Το γυναικείο εργατικό δυναμικό, στο όνομα πάντα της «ισότητας» (από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Στρατηγική της Λισαβόνας μέχρι τη Στρατηγική «Ευρώπη 2020»), παραμένει στη συνολικότερη στρατηγική του κεφαλαίου το καύσιμο της κερδοφορίας του για τη διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης. Αποτελεί διαχρονικά σημαντική εφεδρεία όχι μόνο γιατί οι γυναίκες αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς, δουλεύουν σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά με ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, με ελάχιστα ή καθόλου δικαιώματα εργασιακά ή ασφαλιστικά, αλλά γιατί οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών αξιοποιούνται για να αυξάνεται η εκμετάλλευση.

Οι γυναίκες της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, αυτές που χόρτασαν τόση ισότητα που τους μοίρασε η ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια έναν κοιλόπονο πρέπει να έχουν, να επιλέξουν το ωραίο ταξίδι του αγώνα για τη ζωή και το μέλλον που τους αξίζει, μέχρι να πετάξουν από το σβέρκο τους τις βδέλλες που τους απομυζούν τον ιδρώτα και την αξιοπρέπειά τους.

902gr