Για ποιον;

«Στην περιοχή μας κάτι έχει αρχίσει να κινείται, για καλό», συμπεραίνει η «Αυγή» της Κυριακής από την «κινητικότητα» στα Βαλκάνια και «τις προσπάθειες για την επίσπευση των διαδικασιών ένταξης των χωρών της περιοχής στην ΕΕ, της ΠΓΔΜ και της Αλβανίας συμπεριλαμβανομένων». Η κυβερνητική εφημερίδα δεν παραλείπει βέβαια να σημειώσει πως «πρωταγωνιστικό ρόλο σ' αυτές τις πρωτοβουλίες διαδραματίζει η Ελλάδα», η ανάπτυξη της οποίας «περνάει από την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής». Δικαιολογημένη η χαρά της κυβερνητικής «Αυγής», μιας και οι διευθετήσεις που προωθούνται στην ευρύτερη περιοχή ανοίγουν πράγματι καινούριες δυνατότητες για το κεφάλαιο. Αλλά, ταυτόχρονα, γεννούν και μεγαλύτερους κινδύνους για το λαό, καθώς τα σχέδια για το από πού θα περάσουν οι αγωγοί του φυσικού αερίου και των δικτύων Ενέργειας, οι «κόμβοι» και «δρόμοι» μεταφοράς εμπορευμάτων, δεν γίνονται σε «κενό αέρος», αλλά σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που καθιστούν ιδιαίτερα εύφλεκτη την περιοχή. Η κόντρα του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία περιμετρικά της Μαύρης Θάλασσας, ο ρόλος της Τουρκίας στα Βαλκάνια και η ένταση με ΝΑΤΟ - ΕΕ, η προσπάθεια της Κίνας να παραμερίσει οτιδήποτε εμποδίζει την ανάπτυξη του νέου «Δρόμου του Μεταξιού» και βέβαια η «επιστροφή των ΗΠΑ στα Βαλκάνια», από τα οποία δεν έφυγαν ποτέ, μόνο αισιόδοξα μηνύματα δεν εκπέμπουν για τους λαούς της περιοχής. Πολύ περισσότερο για τον ελληνικό λαό, καθώς η κυβέρνηση διεκδικεί και αναλαμβάνει ρόλους για την προώθηση των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων στην περιοχή, θέλοντας να αποκομίσει οφέλη για την αστική τάξη, η οποία ξερογλείφεται για τις κερδοφόρες προοπτικές που ανοίγονται στην ευρύτερη γειτονιά μας.