Εφιάλτες

Αναλύσεις... για κάθε γούστο, περί «λαϊκιστών» και «υπεύθυνων πολιτικών», περί «δημοκρατίας» και «προεδρικού πραξικοπήματος», διακινούν τα αστικά επιτελεία σχετικά με τις εξελίξεις στην Ιταλία και τις δυσκολίες στο σχηματισμό κυβέρνησης. Εκείνο που κρύβεται είναι ότι η μεγάλη κινητικότητα στο πολιτικό σύστημα της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης αντανακλά τις κόντρες που οξύνονται, στο έδαφος του τεράστιου κρατικού χρέους και των δυσκολιών στο τραπεζικό σύστημα, για το πώς θα μπορέσει η ιταλική αστική τάξη να καλύψει το χαμένο έδαφος, παζαρεύοντας ταυτόχρονα με Γερμανία και Γαλλία. Και βέβαια, σταθερά εκτός πλάνου μένει ότι όλα τα σενάρια που βρίσκονται στο τραπέζι είναι ενάντια στον ιταλικό λαό. Εξίσου γενικόλογες, όμως, και σκόπιμα, είναι και οι αναφορές στο τι σηματοδοτούν όλα αυτά για την Ελλάδα. Ενας «κίνδυνος» αιωρείται στην ατμόσφαιρα, με σκοπό τους φόβους της αστικής τάξης να τους κάνουν φοβίες για το λαό, για να «κρατήσει την ανάσα του», μην τυχόν και «διακινδυνεύσει τις θυσίες» στις οποίες τον έχουν υποβάλει όλες διαδοχικά οι κυβερνήσεις. Ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση βέβαια πρέπει να είναι τα δικά του συμπεράσματα: Η οικονομία του κεφαλαίου και οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως η ΕΕ, έχουν μόνο αδιέξοδα και «εφιάλτες» να του προσφέρουν. Μόνο η δική του πάλη μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.