Θα συνεχίσω να προσπαθώ να εξηγήσω στον τυφλό πως είναι το φως!!!

 Θα συνεχίσω να προσπαθώ να εξηγήσω στον τυφλό πως είναι το φως!!!

Την ώρα που η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα του «Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Τόξου» (ξεχάστε το σκέτο «Δημοκρατικό Τόξο», τώρα άλλαξε, είναι …παλιό) «κέρδιζαν» τους εταίρους τους στην Ευρώπη και όλο τον κόσμο, με θετικές ψηφοφορίες των κοινοβουλίων τους, κέρδιζαν και τις αγορές όλου του πλανήτη με την εντυπωσιακή άνοδο των χρηματιστηρίων.

 

Την ώρα που η «Αριστερή Πλατφόρμα» ομολογεί κάποιες φορές κυνικά τη …χρησιμότητά της δηλώνοντας: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειπε το ριζοσπαστισμό του, τότε θα έχανε την ορμή του και σε τελευταία ανάλυση τη δυνατότητά του να κατακτήσει την κυβερνητική εξουσία» (Π. Λαφαζάνης). «Η θέση της «Αριστερής Πλατφόρμας» είναι ενισχυτική της θέσης της πλειοψηφίας…» (Σόφη Παπαδόγιαννη, στέλεχος της «Πλατφόρμας»).

 

Την ώρα που ο υπουργός Εθνικής Άμυνας (συνεταίρος του Αλέξη στην κυβέρνηση) εγκαινιάζει το πρώτο «έργο» της ΜΟΜΑ και εγγυάται πως «οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό»

 

Τότε???

Τότε: Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, ως άλλος Κ. Σημίτης,  δηλώνει στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ: «Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τον Πρόεδρο Ομπάμα, διότι ενδεχομένως χωρίς τη δική του συμβολή και επιμονή ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει και θέματα χρέους και αναπτυξιακό ορίζοντα, ίσως να μην πετυχαίναμε».

 

Τότε: Ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς επισκεπτόμενος το Σαράγεβο της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, γινόταν ο «Ντελάλης» του ΝΑΤΟ και στη Βοσνία. Ξεσηκώνοντας την σφοδρή αντίδραση της Σερβίας, αφού η κίνηση αυτή αποτελεί μια «ντε φάκτο» αναγνώριση του Κοσσόβου.

 

Τότε: Η Πολεμική Αεροπορία έπαιρνε μέρος σε άσκηση με Αμερικανούς που φτάνει μέχρι τα σύνορα με τη Ρωσία, σε μια συνεκπαίδευση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με μονάδες του ΝΑΤΟ.

 

Τότε: Η Δίκη της ναζιστικής Χρυσής Αυγής δεν παίζει σε κανένα ΜΜΕ, ούτε σαν εικοστό θέμα, με την «τυφλή δικαιοσύνη» να προσπαθεί απεγνωσμένα να δικάσει τους δολοφόνους της εγκληματικής οργάνωσης ως «αγανακτισμένους πολίτες» που ενεργούσαν αφ’ εαυτού τους, αποβάλλοντας την πολιτική αγωγή.

 

Τότε: Η αστυνομία επιτίθεται στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, χρησιμοποιώντας τα «γνωστά παιδιά», με σχέδιο και ξεκάθαρο στόχο όχι μόνο να αδειάσει την περιοχή έξω από τη Βουλή, αλλά και να χτυπήσει διαδηλωτές σε μεγάλη απόσταση από τη Βουλή (αναίτιο χτύπημα στην πορεία του ΠΑΜΕ στο ύψος του ΦΙΞ).

 

Τότε: Δημιουργείται νέο «ανεξάρτητο» Ταμείο που θα διαχειριστεί το αστρονομικό ποσό των 50 δισ. ευρώ (τόσο λένε ότι είναι το ποσό της κρατικής περιουσίας που θα ιδιωτικοποιηθεί), για να το χαρίσει στα μονοπώλια και τους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους για να τα «αξιοποιήσουν».

 

Τότε: Σε αύξηση του ορίου χρηματοδότησης κατά 900 εκατ. ευρώ προς τους ελληνικούς τραπεζικούς Ομίλους προχώρησε στη προχτεσινή συνεδρίασή του το ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ το νέο όριο μέσω του «έκτακτου μηχανισμού ρευστότητας» (ELA), διαμορφώνεται στα 89,5 δισ. ευρώ.

 

Τότε: Ο ΣΕΒ ζητάει την άμεση εφαρμογή της αντιλαϊκής συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, επισημαίνοντας ότι αυτή «συνιστά την τελευταία προσπάθεια ανάκαμψης και ανάταξης της ελληνικής οικονομίας». Μάλιστα, οι βιομήχανοι εστιάζουν στη λεγόμενη, από τους ίδιους, «εθνική ανάγκη» για την «ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων», ανεξάρτητα από το «βραχυπρόθεσμο κόστος» που αυτή θα προκαλέσει, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν, αναφερόμενοι στα ειδικά συμφέροντα των ιδίων και άλλων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου.

 

Τότε: Η ΝΔ δεν θα καταθέσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, αλλά δηλώνει ότι «Ο Τσίπρας έκανε λάθη, αλλά διέβη τον Ρουβίκωνα. Ανέλαβε την ευθύνη του και τώρα πρέπει να διαλέξει τους συνεργάτες του και να κυβερνήσει».

 

Τότε: Ο Στ. Θεοδωράκης θέλει Τσίπρα πρωθυπουργό και μια «άλλη» κυβέρνηση, όπως δηλώνει, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, πρωθυπουργό τον Αλ. Τσίπρα και προώθηση στελεχών του αστικού κόσμου σε θέσεις – κλειδιά, ώστε να προωθηθούν τάχιστα οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται σήμερα το κεφάλαιο.

 

Τότε: Η Φ. Γεννηματά με δήλωσή της ζητά ανασχηματισμό και σεβασμό στην αντιπολίτευση, ώστε με τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες κυβερνητικές θέσεις να προχωρήσουν τάχιστα οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις τις οποίες συμφώνησε πρόσφατα ο πρωθυπουργός με τους εταίρους του στις Βρυξέλλες.

 

Τότε: Απολύσεις και υποχρεωτικές άδειες επιβάλλει στους εργαζόμενους η εταιρεία ανελκυστήρων «Παππάς ΑΕ», επικαλούμενη τις κλειστές τράπεζες και το συνολικότερο «πάγωμα» των έργων. Όπως καταγγέλλει η Ένωση Ηλεκτροτεχνιτών Αττικής.

 

Τότε: καίγεται ο Υμηττός, η Νεάπολη, η Αφράτι της Εύβοια, η Μαλακάσα, η Αρχαίες Κλεωνές Νεμέας, τα Ίρια Αργολίδας, το Κορωπί, το Σπαθοβούνι Κορινθίας, η Βοϊδοκοιλιά Μεσσηνίας, στα Φάρσαλα, στους Χαλκιάδες και στην περιοχή του Δήμου Κιλελέρ, στα Γιάννενα, στο Άνω Γαρδίκι Μεσσηνίας, κλπ

 

Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά οι περισσότεροι είναι καρφωμένοι στην TV και περιμένουν κάποιον άλλο να μπει μπροστά και να κάνει κάτι για να τους σώσει.

 

Κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου στα κρεβάτια των σπιτιών τους δίπλα από την φωτιά στην Ηλιούπολη και περιμένουν κάποιους άλλους να περιφρουρήσουν τη φωτιά που καίει τις αυλές τους.

 

Κάποιοι άλλοι κάθονται στο καφέ της πλατείας και χαζογελάνε κοροϊδεύοντας αυτούς που τρέχουν πανικόβλητοι να βοηθήσουν.

 

Δεν ξέρω πως μπορώ να περιγράψω πως είναι το φως, σε ένα τυφλό. Δεν ξέρω πως μπορώ να περιγράψω τι είναι η μουσική σε ένα κουφό. Αυτό όμως δεν θα με σταματήσει να προσπαθώ να τους το εξηγήσω.

 

www.geranista.wordpress.com 

ΧΟΥΝΤΑ;;; Μάρτιν Σουλτς: Η Ελλάδα χρειάζεται Στρατιωτική Κυβέρνηση που θα ελέγχεται από την Ευρώπη

Μάρτιν Σουλτς: Η Ελλάδα χρειάζεται Στρατιωτική Κυβέρνηση που θα ελέγχεται από την Ευρώπη

Την εγκαθίδρυσης μιας Ευρωπαϊκής κυβέρνησης πρότεινε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Stern.

Πιο συγκεκριμένα, με αφορμή το ελληνικό ζήτημα, το οποίο προκάλεσε οξύτατες διαφωνίες μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών, ο Σουλτς τόνισε πως χρειαζόμαστε Κοινοτικά Ιδρύματα και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μια Ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Στην συνέχεια ο ίδιος κατηγόρησε τους πολιτικούς ηγέτες ότι βάζουν μπροστά το εθνικό συμφέρον έναντι του Ευρωπαϊκού.
Τέλος, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόνισε πως η Ευρώπη έχει δεχτεί μεγάλο πλήγμα και πολλοί αδυνατούν να συνδεθούν με την Ευρωπαϊκή Ιδέα. Πιο συγκεκριμένα, οι Έλληνες μπορεί, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, να μην επιθυμούν ένα Grexit, όμως αποζητούν μια διαφορετική Ευρώπη.

Ζημιά στο κόκκινο

 Ζημιά στο κόκκινο

Με αυτή τη ζημιά για την ώρα δε θ' ασχοληθεί κανείς. Είναι η ζημιά στο κόκκινο. Του αίματος και του ΚΚΕ, όχι του ραδιοσταθμού, ούτε του Ολυμπιακού. Είναι οι άθλιοι συμβολισμοί. Αυτό το εργαλείο που χρησιμοποιούν τα κλεφτρόνια των ονείρων, κάνοντας ρεσάλτο τάχα μου και δήθεν στη φρεγάτα των αστών. Είναι η ζημιά της επιβολής της εικόνας πάνω στην πραγματικότητα, ώσπου να ενθυλακώσει η αριστερά την ακροδεξιά ψήφο, τη δεξιά στήριξη, τη σοσιαλδημοκρατική ευλογία και τα καρυκεύματα της άγνοιας. Το παιδί που μεγάλωσε κι έγινε απότομα πρωθυπουργός χωρίς γραβάτα και τον πρόδωσε ο καλός του φίλος απ' τα καλοκαίρια στην Αίγινα και τον φίλησε η γυναικάρα των θεσμών και των αμέτρητων επιτροπών, ώστε να γελαστεί και να του την πέσουν οι 30 κατασκευαστές καπιταλιστικών πλυντηρίων.

Είναι ζημιά στο κόκκινο να κατεβάζεις με δημοψήφισμα στο πόπολο ως πραγματικότητα το Στουρνάρα τσάρο και να ονειρεύεσαι πως τα θερινά ανάκτορα, όπως λένε και οι εύκολοι δημοσιογράφοι της προσομοίωσης, είναι γωνία Πανεπιστήμιου και τίποτα.
Είναι ζημιά στο κόκκινο να περιφέρεις τη λέξη πραξικόπημα, εκβιασμός, θεσμός, υπογραφή, αλληλεγγύη, αρχές, δίκιο, σαν πέρλες, χάντρες για ιθαγενείς απ' το σπασμένο κολιέ της αριστεροδεξιάς κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και να ανάγεις σε υπέρτατη αξία και δύναμη το bonus των 50 εδρών, μείον 39 ίσον «για την πατρίδα τη γραμμένη στην έδρα μου, ρε γαμώτο».
Είναι ζημιά στο κόκκινο να στήνεις απ' το πρωί αριστερά κιγκλιδώματα στη Βουλή τη μνημονιάρα, όπως λένε η Ρόζα η ναζιάρα, για να φανεί πως το chicken game, το παιχνίδι του δειλού - κότα, το παίζει τελικά το ΠΑΜΕ που δεν κάθεται να συγκρουστεί με κάτι απολειφάδια από τις πλατείες των τεχνητώς αγανακτισμένων. Κι εκεί που φλέγονται τα βαν των σταθμών που χτίσανε τις μαρκίζες με τα πρώτα ονόματα λίστα από το Βαρουφάκη έως το Λαπαβίτσα, να σε τρολάρει ο Βαγγελάρας παρέχοντας απλόχερα στήριξη κι ασπίδα με κοινοβουλευτικά δακρυγόνα που μυρίζουνε σαν την κουζίνα ευρωπαϊκής σουβλακερί.
Είναι ζημιά στο κόκκινο να σε χειροκροτεί όρθιος, από οίκτο για τους πόνους στα πόδια που προξενεί το συνεχές περήφανο περπάτημα πάνω σε πλατφόρες, όταν διαπραγματεύεσαι επαναστατικά 23% ΦΠΑ στο μοσχαρίσιο κρέας και 13% ΦΠΑ στο χοιρινό και τα πουλερικά και να σε φέρνει σε χειρότερη μοίρα από τον πρόωρα αποφυλακισθέντα συνομήλικό σου που σκίζει τα μνημόνια on camera και ξεμένει από χαρτί τουαλέτας.

Οταν η εικόνα τρώει την πραγματικότητα και η Κεντρική Επιτροπή σου γίνεται συνιστώσα μιας συνοπτικής εκλογικής διαδρομής, τότε η αριστερά ντύνεται αποπαίδι της Ιστορίας που δέχεται να τρώει ξύλο ώσπου να τα φτύσει απ' την κούραση ο δάσκαλός του. Απ' ό,τι λέχτηκε κι ακούστηκε αυτές τις μέρες περί χρεοκοπίας το πιο μεγάλο τραύμα το υπέστη η λαϊκή κυριαρχία. Εγινε ντεκόρ και μπογιάτισμα του εσωτερικού του ευρωπαϊκού μας κελιού. Κάτι σαν ανανέωση χυδαία και σκανδαλωδώς ακριβή της παλιάς καπιταλιστικής φυλακής κι έκοψε και τιμολόγιο τρίτου μνημονίου Τσίπρα. Η βαθύτερη ζημιά είναι οι κοθόρνοι της πλατφόρμας που φόρεσε ο Αλέξης για ν' αναμετρηθεί με το μπόι της Ιστορίας, όπως του είπε κι ο Γλέζος, μαζί με το Δραγασάκη χαιρετώντας πια δυο άλλες σημαίες, πάντως ευρωατλαντικές και αστερόεσσες.
Η ζημιά είναι τελικά να προσπαθείς να κρυφτείς απ' τα παιδιά χεσμένος απ' το φόβο σου επειδή τα ξέρουν όλα, από το διαδίκτυο. Είναι άλλο να σε βρίσκουν εκεί στ' αριστερά κι άλλο στη νιότη που 'δειχνες πως θα γινόσουν άλλος.

ΤηςΛιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Ο Καραγκιόζης και ο καραγκιοζοπαίχτης

Ο Καραγκιόζης και ο καραγκιοζοπαίχτης

Κοριτσάκι στο νηπιαγωγείο ήμουν, όταν είδα πρώτη φορά Καραγκιόζη. Με είχε πάρει ο πατέρας μου απ’

το χέρι και μου μάθαινε να αγαπάω το θέατρο, ξεκινώντας από το παραδοσιακό Θέατρο Σκιών. Τα φώτα

έσβησαν, η μουσική άρχισε να παίζει και ο Καραγκιόζης εμφανίστηκε έξω απ’ την παράγκα του «Γεια σου

μπαμπάκο, γεια σου οικογένεια» και η παράσταση ξεκίνησε. Η υπόθεση εξελισσόταν και κάποια στιγμή ο

πολυμήχανος Καραγκιόζης, που έψαχνε τρόπους να ταΐσει τα μονίμως πεινασμένα παιδιά του, πιάστηκε

από τον Βεληγκέκα, που τον έκανε μαύρο στο ξύλο. Εγώ μικρούλα όπως ήμουν, νόμιζα, ότι ο Καραγκιόζης

ήταν αληθινός και έβαλα τα κλάματα, γιατί τον χτυπούσαν. Ο πατέρας μου, μου σκούπισε τα δάκρυα, με

παρηγόρησε και ύστερα έκανε κάτι που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή! Μετά την παράσταση με πήρε

πίσω απ’ τον μπερντέ και μου έδειξε τις φιγούρες του Θεάτρου Σκιών, τον Καραγκιόζη, την Αγλαΐα, το

Χατζηαβάτη, τον Μπαρμπα-Γιώργο, τον Μορφονιό, το Νιόνιο, τον Βεληγκέκα, τον Πασά. Μου έδειξε τα

φώτα που τα έκαναν όλα να μοιάζουν αληθινά και το κασετόφωνο που έπαιζε τα τραγούδια.

Να βλέπεις πίσω απ’ τον μπερντέ, τον καραγκιοζοπαίχτη!

Ύστερα μου γνώρισε τον καραγκιοζοπαίχτη, και μου εξήγησε πως δίνει ζωή στις φιγούρες, ότι εκείνος τις

βάζει να παίζουν, να τσακώνονται, να τραγουδούν ή να χορεύουν. Πως εκείνος αλλάζει τη φωνή του,

ανάλογα με τον χαρακτήρα που υποδύεται. Φεύγοντας μου είπε «Θέλω να μάθεις να ξεχωρίζεις τον

Καραγκιόζη που βλέπεις, από τον καραγκιοζοπαίχτη που δεν φαίνεται αλλά είναι εκείνος που κινεί όλες

τις φιγούρες πίσω απ’ τον μπερντέ». Ήταν ίσως το σπουδαιότερο μάθημα που πήρα στη ζωή μου! Να

ξεχωρίζεις τα φαινόμενα, απ’ τις πραγματικές αιτίες. Να ψάχνεις πίσω απ’ τον μπερντέ τον

καραγκιοζοπαίχτη. Ένα μάθημα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στις μέρες μας, όταν η Μέρκελ και ο Σόιμπλε

κάνουν το Βεληγκέκα που φωνάζει για λογαριασμό του Πασά (ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ). Όταν ο Χατζηαβάτης δουλικά

καλεί σε υποταγή και ο Μορφονιός, μαζί με τον Νιόνιο πουλάνε τζάμπα μαγκιά, ενώ φέρνουν το 3ο

μνημόνιο στο λαό. Όταν η Αγλαΐα διαφοροποιείται, για να είναι ο επόμενος πρωταγωνιστής του Θεάτρου

Σκιών, αλλά στηρίζει την κυβέρνηση για να εφαρμόσει εκείνα τα οποία έχει καταψηφίσει.

Ο καραγκιοζοπαίχτης του πολιτικού μπερντέ

Πίσω από τις δήθεν αριστερές κορώνες, την περήφανη διαπραγμάτευση και τους μοιρασμένους ρόλους

(κυβέρνηση, συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση, ΜΑΤ και αντιεξουσιαστές, ΜΜΕ), υπάρχει μια αγαστή

συνεργασία και συμφωνία όλων των αστικών κομμάτων, όλου του πολιτικού προσωπικού, των ΜΜΕ, των

δυνάμεων καταστολής και εκείνων που ελέγχουν την κοινή γνώμη. Πίσω από όλα αυτά υπάρχει το

κεφάλαιο, η αστική τάξη, που μοιράζει ρόλους και αλλάζει τη φρασεολογία της, πότε φοβερίζοντας, πότε

κλέβοντας συνθήματα του λαού, πότε χρυσώνοντας το χάπι, πότε βγάζοντας από τη ναφθαλίνη

φασιστοειδή και δήθεν «αντιεξουσιαστές» που είναι η πρόφαση για την καταστολή των λαϊκών αγώνων.

Ο καραγκιοζοπαίχτης του πολιτικού μπερντέ είναι η αστική τάξη, δηλαδή οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, οι

βιομήχανοι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι αλυσίδες πολυκαταστημάτων, οι φαρμακοβιομήχανοι και όλα τα

άλλα ντόπια και ξένα μονοπώλια. Όλοι αυτοί, Έλληνες και ξένοι, έχουν ένα σκοπό, να εκμεταλλεύονται

απρόσκοπτα τον φυσικό πλούτο και την εργασία των λαών και να εξασφαλίζουν τη συνέχιση της

κυριαρχίας τους. Γι’ αυτό το λόγο χρησιμοποιούν κόμματα διάφορα και πολιτικούς για να ξεγελάνε το λαό

και να τον κρατάνε σε αναμονή «σωτήρα», ανοργάνωτο και διασπασμένο.

Ας στοχεύσουμε τον καραγκιοζοπαίχτη για να κερδίσουμε τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας

Ο λαός, πρώτα απ’ όλους η εργατική τάξη πρέπει να στηριχτεί στις εμπειρίες της και να καταλάβει ότι με

την ανάθεση στο ένα ή το άλλο αστικό κόμμα δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα. Ότι κάθε φορά που τους

αφήνουμε να μας οδηγούν στο «μικρότερο κακό» πάντα καταλήγουμε σε μεγαλύτερο κακό. Ότι οι

διαπραγματεύσεις των εφοπλιστών και των τραπεζιτών για το ποιος θα πάρει μεγαλύτερη λεία απ’ το

κουφάρι του φτωχοποιημένου λαού, δεν μας αφορούν. Ούτε μας αφορούν οι ανταγωνισμοί ΗΠΑ-Ρωσίας-

Κίνας-Γερμανίας για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτοί οι ανταγωνισμοί μόνο φτώχεια και πόλεμους

φέρνουν στους λαούς. Η εργατική τάξη και όλος ο εργαζόμενος λαός, φτωχοί αγρότες, μικροί ΕΒΕ,

αυτοαπασχολούμενοι, οφείλουν να στοχεύσουν την αιτία του κακού που είναι η εκμετάλλευση της

εργατικής δύναμης και η καπιταλιστική ιδιοκτησία. Οι καπιταλιστές κινούν τα νήματα, για τα δικά τους

συμφέροντα γίνονται όλα, αυτοί πρέπει να ανατραπούν και τα εργοστάσια τα καράβια τα ξενοδοχεία να

γίνουν λαϊκή περιουσία. Μόνο σε μια πατρίδα σοσιαλιστική με μονομερή διαγραφή του χρέους, με έξοδο

από τον λάκκο των λεόντων την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, με λαϊκή εξουσία και οικονομία, με κοινωνικοποιημένα

τα μέσα παραγωγής θα μπορέσει ο λαός να οικοδομήσει το δικό του μέλλον. Για αυτήν την προοπτική

καλεί το ΚΚΕ σε συστράτευση τα λαϊκά στρώματα, με οργάνωση και αλληλεγγύη να ανοίξουμε το δρόμο

της λαΙκής εξουσίας.

Τζένη Σκέμπρη, μέλος ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ 

Οταν «βήχει» η Κίνα φοβούνται για «πνευμονία» στις υπόλοιπες οικονομίες

Οταν «βήχει» η Κίνα φοβούνται για «πνευμονία» στις υπόλοιπες οικονομίες

Την περασμένη βδομάδα, τα ρεπορτάζ των αστικών οικονομικών ΜΜΕ έγραφαν για τα χρηματιστήρια της Κίνας περίπου τα εξής, (εδώ από την «Καθημερινή»):
«Μια αιφνιδιαστική μετατόπιση της εστίας των κινδύνων για την παγκόσμια οικονομία κατεγράφη μέσα στην εβδομάδα, όταν οι αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις απέσπασαν το ενδιαφέρον αγορών και αναλυτών από την Ελλάδα και το μετέφεραν στη Σαγκάη, τη Σεντζέν και το Χονγκ Κονγκ. Οι βασικοί δείκτες των χρηματιστηρίων Σαγκάης και Σεντζέν αλλά και του Χονγκ Κονγκ, όπου ξένοι επενδυτές διαπραγματεύονται κινεζικούς τίτλους, βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση που έχει αφαιρέσει συνολικά 3 τρισ. δολάρια από το σύνολο της αξίας τους. Η πτώση, όμως, αναμένεται να πλήξει τα κέρδη των κινεζικών επιχειρήσεων.
Εκτιμάται, έτσι, πως θα επιτείνει την επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας με συνεπακόλουθα σε παγκόσμιο επίπεδο. Κλονίζει, άλλωστε, την εμπιστοσύνη στη δεύτερη σε μέγεθος οικονομία στον κόσμο, τη γνωστή για τον κεντρικό σχεδιασμό της, καθώς η ιλιγγιώδης πτώση συνεχίστηκε και κλιμακώθηκε παρά τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του Πεκίνου με σκοπό τη στήριξη των κινεζικών χρηματιστηρίων.
Ηδη, από τα μέσα της εβδομάδας, οι κραδασμοί είχαν μεταφερθεί στις αγορές εμπορευμάτων, με τις τιμές του πετρελαίου και του χαλκού να υποχωρούν όχι μόνο λόγω της αυτονόητης ανησυχίας για επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης και της συνεπακόλουθης μείωσης της ζήτησης, αλλά και εξαιτίας μιας αναπόφευκτης υποχώρησης της ζήτησης από την Κίνα.
Μέσα στην εβδομάδα είχαν αναστείλει τη διαπραγμάτευση των μετοχών τους οι μισές τουλάχιστον από τις 2.800 κινεζικές επιχειρήσεις που είναι εισηγμένες στα δύο χρηματιστήρια, της Σαγκάης και της Σεντζέν, με σκοπό να αποτρέψουν την περαιτέρω πτώση των τιμών τους».
Βεβαίως τούτη τη βδομάδα, («Καθημερινή» 14.7.2015) τα ίδια ΜΜΕ δείχνουν αλλαγή της εικόνας. «Ανοδικά κινήθηκαν χθες τα κινεζικά χρηματιστήρια. Μάλιστα, ο δείκτης εταιρειών μικρής κεφαλαιοποίησης κατέγραψε τη μεγαλύτερη ημερήσια άνοδο των τελευταίων έξι ετών. Κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων συνεδριάσεων ο γενικός δείκτης του χρηματιστηρίου της Σαγκάης έχει ενισχυθεί κατά 13% μετά τη δίχως προηγούμενο κυβερνητική παρέμβαση που είχε στόχο να ανακόψει την πτώση της αγοράς που οδήγησε στην εξαΰλωση κεφαλαίου ύψους σχεδόν 4 τρισ. δολαρίων. Εταιρείες όπως οι Black Rock, UBS και Templeton Emerging Markets Group υποστηρίζουν ότι πρέπει να υποχωρήσει και άλλο η τιμή των κινεζικών μετοχών ώστε να αποτελέσουν ευκαιρία αγοράς».

Κεντρικές παρεμβάσεις

Πράγματι η κυβέρνηση της Κίνας και η Κεντρική Τράπεζα έκαναν παρέμβαση για να ανακόψει την πτώση, με δέσμη μέτρων όπως, απαγόρευση στους μετόχους να πουλήσουν τις μετοχές τους το επόμενο εξάμηνο, εφόσον κατέχουν ποσοστό μεγαλύτερο του 5% του εταιρικού μετοχικού κεφαλαίου στοχεύοντας να διατηρήσει τη σταθερότητα στις χρηματαγορές και να περισώσει τα συμφέροντα των μικροεπενδυτών, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά των εγγεγραμμένων στα μεγάλα χρηματιστήρια της Κίνας. Επιπλέον, θα χορηγούσε δάνεια ύψους αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε κινέζικες χρηματιστηριακές εταιρείες, ώστε να μπορέσουν να αγοράσουν περισσότερες μετοχές και να σταματήσει η μείωση στην αξία τους. Επίσης μείωσε κι άλλο το ύψος των κεφαλαίων που οφείλουν να διατηρούν οι κινεζικές τράπεζες στα ταμεία της κεντρικής τράπεζας για να τα ρίξουν στην αγορά, αλλά και επιτρέποντας στα συνταξιοδοτικά ταμεία της χώρας να επενδύουν τα αποθεματικά τους σε διαπραγματεύσιμους τίτλους, κάτι που θα έφερνε ρευστότητα ύψους 161 δισ. δολαρίων στην αγορά μετοχών.
Παράλληλα, ξεκίνησαν έρευνες κατά των «κακόβουλων» ανοιχτών πωλήσεων (short selling) στους κινεζικούς τίτλους, δηλαδή μαζικές πωλήσεις για να μειωθούν οι τιμές μετοχών, ενώ η κινεζική επιτροπή για τη ρύθμιση χρηματοπιστωτικών αγορών (CSRC) προειδοποίησε ότι θα επιβάλλονται αυστηρές τιμωρίες σε όσους παραβιάσουν την απαγόρευση πώλησης μετοχών.
Δε θα σταθούμε εδώ σε εκτιμήσεις, αν είναι τα μέτρα της κυβέρνησης που αντέστρεψαν το φαινόμενο ή όχι. Αλλωστε, η κίνηση των δεικτών των χρηματιστηρίων δεν είναι και οι πλέον ασφαλείς, για να δείξουν με σιγουριά την εξέλιξη μιας οικονομίας. Τα χρηματιστήρια είναι χώροι αγοραπωλησίας μετοχών, κίνησης και ιδιωτικών χρηματικών κεφαλαίων, αγοραπωλησία νομισμάτων που αποτελούν διεθνές χρήμα, (ευρώ, δολάριο, γουάν, στερλίνα κ.λπ.). Βεβαίως, αντανακλά το χρηματιστήριο, μέσω της πορείας των μετοχών των εισηγμένων επιχειρήσεων, την πορεία αυτών των επιχειρήσεων, αλλά συνήθως υπάρχουν και αγορές που γίνονται με την προσδοκία μελλοντικών κερδών.
Η μεγάλη πτώση όμως στην Κίνα, στη δεύτερη διεθνώς οικονομική δύναμη, δημιούργησε αίσθηση και προκάλεσε ανάλογα ρεπορτάζ στα αστικά ΜΜΕ γραμμένα με υπερβολικούς τόνους, ορισμένα ακόμη και με στοιχεία πανικού, ακριβώς επειδή η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σχεδόν σε στασιμότητα μετά από 5 χρόνια βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και ο φόβος για πέρασμα της οικονομίας της Κίνας σε κρίση θα παρέσερνε όλες τις άλλες ισχυρές καπιταλιστικές οικονομίες, (ΗΠΑ - Ευρωζώνης - Ιαπωνίας, των υπόλοιπων BRICS), ακριβώς λόγω βαθιάς καπιταλιστικής διεθνοποίησης που σημαίνει αλληλοδιαπλοκή και αλληλεξάρτηση των οικονομιών. Τέτοιο ζήτημα δεν φάνηκε.
Η παρέμβαση κυβέρνησης και Κεντρικής Τράπεζας είχε ένα διπλό στόχο. Ο πρώτος ήδη γράφεται πιο πάνω. Ηταν η επιδίωξη να μη μειωθούν - απαξιωθούν οι μετοχές των εισηγμένων στα χρηματιστήρια επιχειρηματικών ομίλων. Ο δεύτερος στόχος ήταν να σταματήσει η φυγή περισσότερων κεφαλαίων από τα κινεζικά χρηματιστήρια, να μην κλονιστεί η εμπιστοσύνη στην οικονομία της Κίνας.

Η επιβραδυνόμενη πορεία της οικονομίας

Οι αστοί οικονομολόγοι - αναλυτές δεν μπαίνουν πάντα στον κόπο να ξεκινήσουν από την πραγματική αιτία της εκδήλωσης των φαινομένων στην καπιταλιστική οικονομία, αλλά αρέσκονται να καταγράφουν τις συνέπειες, όπως στην προκειμένη περίπτωση, που επισημαίνουν ότι η πτώση στα χρηματιστήρια επιτείνει την επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας με επίδραση σε παγκόσμιο επίπεδο. Εγραψαν επίσης ότι «οι κραδασμοί μεταφέρθηκαν στις αγορές εμπορευμάτων, με τις τιμές του πετρελαίου και του χαλκού να υποχωρούν όχι μόνο λόγω της αυτονόητης ανησυχίας για επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης και της συνεπακόλουθης μείωσης της ζήτησης, αλλά και εξαιτίας μιας αναπόφευκτης υποχώρησης της ζήτησης από την Κίνα».
Γιατί υπήρξε πτώση; Μα γιατί η οικονομία της Κίνας επιβραδύνει και μάλιστα, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΔΝΤ, η ανάπτυξη θα μειωθεί φτάνοντας στο 6,8% το 2015 και στο 6,3% το 2016, ενώ η κινεζική κυβέρνηση έχει στόχο το 7%. Επομένως, μειώνεται και η αξία των μετοχών των εισηγμένων στα χρηματιστήρια επιχειρηματικών ομίλων, αφού τα κέρδη μειώνονται και δε φαίνεται ανάκαμψη. Οι έχοντες τοποθετήσει κεφάλαια στις μετοχές πουλούν για να τοποθετήσουν σε πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις ή άλλες αγορές τα κεφάλαιά τους. Αυτό βεβαίως με τη σειρά του δυσκολεύει τους ίδιους τους επιχειρηματικούς ομίλους, αφού θα δυσκολευτούν να αντλήσουν κεφάλαια μέσω των χρηματιστηρίων, γι' αυτό η Κεντρική Τράπεζα επέτρεψε στις τράπεζες να μειώσουν τα κεφάλαιά τους σ' αυτές και να τα τοποθετήσουν σε μετοχές όπως και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Εχει βεβαίως σημασία η επισήμανση (ο φόβος που λέγαμε), των αστών οικονομολόγων - αναλυτών για τις αρνητικές επιδράσεις στην παγκόσμια οικονομία.
Η επιβράδυνση δεν είναι τωρινό φαινόμενο, ξεκίνησε από το 2014. Η κινέζικη κυβέρνηση εκτός από τα δημοσιονομικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας έχει πάρει και μια σειρά μέτρα, προωθεί οικονομικές μεταρρυθμίσεις, για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς, κατανοώντας ότι δεν μπορεί να εξαρτάται η ανάπτυξη της οικονομίας μόνο από τις εξαγωγές. Αλλωστε, αυτές μειώνονται συνεχώς λόγω της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και αυτό έχει επίδραση στην επιβράδυνση της οικονομίας της Κίνας. Η εσωτερική αγορά της Κίνας είναι τεράστια και υπάρχει μεγάλο έδαφος ανάπτυξης και βιομηχανικής και αγροτικής. Χρειάζεται όμως υποδομές κυρίως στον τομέα μεταφορών. Ετσι, η κυβέρνηση της Κίνας αποφάσισε να διαθέσει 40 δισ. δολάρια κρατικό χρήμα στο πλαίσιο του γενικότερου προγράμματος τόνωσης της επιβραδυνόμενης κινεζικής οικονομίας, ενώ στο εσωτερικό φαίνεται ότι προσανατολίζονται σε πολιτική ενίσχυσης της ζήτησης αυξάνοντας τους μισθούς. Αυτή η στροφή εκτιμιέται ότι χρειάζεται μια μεταβατική περίοδο που αντικειμενικά η οικονομία θα επιβραδύνεται.

Τα περιθώρια ανάπτυξης

Σε άρθρο με τίτλο «Η Κίνα δεν τελείωσε ακόμη με την ανάπτυξη» που δημοσίευσε η ιστοσελίδα capital.gr από το Βloomberg view, αναφέρεται: «Παρότι, ωστόσο, η κινεζική επιβράδυνση είναι πιθανή, είναι ταυτόχρονα και πολύ απίθανη. Ο λόγος είναι ότι η Κίνα εξακολουθεί να έχει πολύ περιθώριο να αναπτυχθεί. Το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της χώρας, που μετράται σε όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης, παραμένει κοντά στα 13.000 δολάρια. Συγκριτικά στην Ιαπωνία, φτάνει τα περίπου 38.000 δολάρια και στη Νότια Κορέα ξεπερνά τα 35.000 δολάρια. Ακόμη και αν η Κίνα φτάσει μόνο στο 70% π.χ. του επιπέδου της Νότιας Κορέας, εξακολουθεί να έχει μπροστά της μεγάλο περιθώριο ανάπτυξης».
Επίσης, η Κίνα κάνει εξαγωγή κεφαλαίων και επενδύσεις σε Ασία, Αφρική, αλλά και Ευρώπη. Μόνο το έργο του «Δρόμου του μεταξιού», ενός δικτύου θαλάσσιων και χερσαίων υποδομών για μεταφορές από την Κίνα μέχρι τη Μεσόγειο, την Ευρώπη και την Αφρική, για το οποίο δημιούργησε επενδυτικό ταμείο 40 δισ. δολαρίων για τη χρηματοδότηση αυτών των έργων, αρκεί για να γίνει κατανοητή η στροφή σε μεγαλύτερη εξαγωγή κεφαλαίων.
Την περασμένη Τετάρτη Προχτές η κυβέρνηση της Κίνας έδωσε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η οικονομία της Κίνας είχε ετήσιο ρυθμό 7% το πρώτο εξάμηνο του 2015. Πρόκειται για ανάπτυξη λίγο μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, που προβλέπονταν στο 6,9% το δεύτερο τρίμηνο από 7% που ήταν το πρώτο τρίμηνο του έτους. Εκτός από τα στοιχεία για την αύξηση του ΑΕΠ, η κινεζική κυβέρνηση, σχετικά με τη βιομηχανική δραστηριότητα τον Ιούνιο,ανακοίνωσε οτι έφθασε στα υψηλότερα επίπεδα του τελευταίου πενταμήνου, ενώ πριν είχε επιβράδυνση.
Ολα τα παραπάνω δε σημαίνουν ότι η οικονομία της Κίνας δεν μπορεί να οδηγηθεί σε κρίση. Τέτοιο ζήτημα για την ώρα όχι μόνο δεν είναι ορατό, αλλά ακόμη και οι επιβραδυνόμενοι ρυθμοί ανάπτυξης δείχνουν ότι είναι η πρώτη στον κόσμο οικονομία με τέτοιους ρυθμούς.
Αρα μόνο η κίνηση των χρηματιστηρίων χωρίς τα άλλα δεδομένα στην οικονομία δεν δίνουν ασφαλή συμπεράσματα. Εντούτοις, το γεγονός ότι η παγκόσμια οικονομία είναι σχεδόν στάσιμη, υπάρχει ο φόβος βουτιάς της παγκόσμιας οικονομίας σε κρίση εφόσον επιταχυνθούν οι ρυθμοί επιβράδυνσης στην Κίνα.

ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ Παρεμβάσεις με πρώτο στόχο την Ενέργεια

ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Παρεμβάσεις με πρώτο στόχο την Ενέργεια

Στιγμιότυπο από την επίσκεψη της Νούλαντ στα Σκόπια. Ενα 24ωρο μετά την επίσκεψή της, ανακοινώθηκε, ως διά μαγείας, η συμφωνία των πολιτικών αρχηγών για τις εκλογές του 2016...

Στο επίκεντρο του έντονου ενδιαφέροντος των ΗΠΑ και της ΕΕ παραμένουν σταθερά τα δυτικά Βαλκάνια, καθώς επιχειρείται να «θωρακιστούν» πολιτικά, οικονομικά, ενεργειακά και στρατιωτικά, ώστε να λειτουργήσουν ως ανάχωμα απέναντι στα σχέδια της Ρωσίας για αύξηση της γεωπολιτικής επιρροής που ασκεί στην περιοχή (π.χ. Σερβία, ΠΓΔΜ).
Ετσι κι αλλιώς από το 1991 έτος διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, η Γερμανία και οι ΗΠΑ διαγκωνίστηκαν για τη μοιρασιά σφαιρών επιρροής στα Βαλκάνια. Αναγνωρίζοντας η Γερμανία τις Κροατία και Σλοβενία ως ανεξάρτητα κράτη τα οποία είχαν αποσχιστεί με πόλεμο από την ενιαία Γιουγκοσλαβία, οι ΗΠΑ επενέβησαν στην περιοχή, διατρανώνοντας ότι αυτές θα έχουν το πάνω χέρι. Ετσι, εκτός από τις μεταξύ τους αντιθέσεις έκοβαν από τη Ρωσία ζωτικό οικονομικό χώρο, δημιουργώντας ένα κουβάρι ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με θύματα και πολέμων ακόμη τους λαούς.
Οι αστικές τάξεις των βαλκανικών κρατών βεβαίως έταζαν από τότε καπιταλιστικούς παραδείσους, άλλωστε αυτές είναι οι ωφελημένες. Αλλά «ειρήνη» και «ευημερία» για τους αστούς σημαίνει δύσκολη ζωή για τα λαϊκά στρώματα με μπόλικη εργασιακή ανασφάλεια, καθημερινό, αδυσώπητο αγώνα για επιβίωση.
Σήμερα, λοιπόν, η πραγματικότητα διαμορφώνεται επίσης εν μέσω ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ενώ τα Δυτικά Βαλκάνια αντιμετωπίζουν ξανά το «δίλημμα» της επίπλαστης ειρήνης των καπιταλιστών, ενώ αντιμετωπίζουν και κίνδυνο ενός πολέμου. Π.χ. με τη μορφή ασύμμετρης απειλής από τα «θερμοκήπια» τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους», που ήδη λειτουργούν στην περιοχή και προ ημερών απείλησαν με επιθέσεις τις χώρες της περιοχής με πρώτη... τη Σερβία! Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν μέσω διαδικτύου στα μέσα της βδομάδας, οι πληρωμένοι φονιάδες - όργανα των ιμπεριαλιστών που αιματοκυλούν τους λαούς στο όνομα τάχα του ισλάμ, οι απειλές ήταν σαφέστατες: «Χαρείτε Βαλκάνιοι, πλησιάζουν καλύτερες μέρες! Είμαστε το ισλαμικό χαλιφάτο!» Στο βιντεοσκοπημένο τους μήνυμα, εκτόξευσαν απειλές πρώτα κατά της Σερβίας (που «συμπτωματικά» εξακολουθεί να γλυκοκοιτάζει το σχέδιο της Ρωσίας για τη δημιουργία του λεγόμενου «Τουρκικού» και «Ελληνικού» αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη) και κατά της Κροατίας, του Μαυροβουνίου, της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, της Αλβανίας, της ΠΓΔΜ, του Κοσσυφοπεδίου...
Η υπόθεση θυμίζει μέρες δεκαετίας '90, όταν τριγύριζαν στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη οι «Μουτζαχεντίν» ισλαμιστές μισθοφόροι από τις χώρες του Κόλπου και στηνόταν από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες η οργάνωση των Κοσσοβάρων Αλβανών του ΟΥΤΣΕΚΑ.

Σαν την αλεπού στο παζάρι...

Σε αυτό το κλίμα θα πρέπει κανείς να δει την περιοδεία που έκαναν από το περασμένο Σαββατοκύριακο έως περίπου τα μέσα της περασμένης βδομάδας τρεις σημαντικοί Δυτικοί αξιωματούχοι: Η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτόρια Νούλαντ, (ιδιαίτερα γνωστή από το βρώμικο ρόλο της στην περίπτωση της Ουκρανίας), ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και ο Νορβηγός ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ. Βεβαίως, είχε προηγηθεί επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου Αν. Μέρκελ. Γι' αυτήν την επίσκεψη είχαμε γράψει αναλυτικά στις 11/7/2015 στο «Ριζοσπάστη».
Ολοι τους «παρήλασαν» στα Δυτικά Βαλκάνια κρατώντας πότε καρότο και πότε μαστίγιο. Και μοίρασαν υποσχέσεις για «στήριξη» στις φιλοδοξίες των κατά τόπους αστών για ένταξη των χωρών τους σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Και κούνησαν απειλητικά το δάκτυλο σε όλους όσοι φλερτάρουν ακόμη και με την ιδέα μίας πιθανής συνεργασίας με τη Ρωσία ιδιαίτερα στο πεδίο της Ενέργειας (πηγών και οδών...).
Συμπτωματικά (;) παράλληλα με την περιοδεία των Δυτικών αξιωματούχων, δεν πέρασε απαρατήρητο και το πέρασμα του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, που σαν πλασιέ αστών και ιμπεριαλιστών, ανακάτεψε και αυτός με τη σειρά του τη βαλκανική «σούπα», φθάνοντας μέχρι του σημείου να τάξει στους Κοσσοβάρους ντε φάκτο αναγνώριση του προτεκτοράτου και στήριξη της Αθήνας στους στόχους χωρών της περιοχής για ένταξη σε ΕΕ ή και ΝΑΤΟ...

Ο «Δημοκρατικός Χάρτης» της Νούλαντ

Πιο ξεχωριστή από όλους όμως ήταν αναμφισβήτητα η παρέμβαση της Αμερικανίδας Βικτόρια Νούλαντ. Η αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρόσφερε στους ηγέτες της περιοχής ένα καλά ανακατεμένο κοκτέιλ «προτροπών και απειλών», πραγματοποιώντας περιοδεία σε Κροατία, Βοσνία - Ερζεγοβίνη, Κοσσυφοπέδιο, ΠΓΔΜ, Μαυροβούνιο, Σερβία και Αλβανία.
Το βασικό μήνυμα που εξέπεμψε ήταν πιο ξεκάθαρο στην αρχή της περιοδείας της, συμμετέχοντας στο «10ο Φόρουμ Κροατίας» στο Ντουμπρόβνικ, όπου παρουσίασε το ακόλουθο τρίπτυχο καλώντας τα Δυτικά Βαλκάνια:

• α) «Να ολοκληρώσουν το δημοκρατικό χάρτη της περιοχής αλλάζοντας σελίδα σε παλιά μίση».
• β) «Να επιτρέψουν την έναρξη της ευημερίας και ανάπτυξης μέσω σύνδεσης χωρών της περιοχής με νέους δρόμους, σιδηροδρομικούς άξονες, λιμάνια και υποδομές στην Ενέργεια».
• γ) «Να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να γίνουν τα Δυτικά Βαλκάνια απαγορευμένη ζώνη για τις σημερινές απειλές, του βίαιου εξτρεμισμού, της διαφθοράς, της εγκληματικότητας... και ολιγαρχών που έρχονται με δώρα για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα και όχι τα δικά σας!»

Η Νούλαντ μιλώντας στο Ντουμπρόβνικ επισήμανε τα ακόλουθα δεδομένα: 1) Τις τρεις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που είναι μέλη του ΝΑΤΟ (Αλβανία, Κροατία, Σλοβενία). 2) Τις δύο χώρες που είναι μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ (Κροατία, Σλοβενία). 3) Τις τέσσερις χώρες που έχουν υπογράψει ενεργές Συμφωνίες Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με την ΕΕ (ΠΓΔΜ, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Σερβία). 4) Τις τρεις χώρες της περιοχής που επιθυμούν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ (Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ, Βοσνία - Ερζεγοβίνη).

Στόχος η Ενέργεια

Το τι εννοούσε η Νούλαντ με τον «δημοκρατικό χάρτη» της περιοχής το αποκάλυψε χωρίς περιστροφές: «Οσο διπλασιάζουμε τις προσπάθειες για ανάπτυξη σε όλη την περιοχή, τόσο πρέπει να παραμείνουμε άγρυπνοι φρουροί των δημοκρατικών αξιών: το ελεύθερο εμπόριο, τις ελεύθερες αγορές και τους ελεύθερους λαούς!» Δημοκρατία για την Νούλαντ είναι το δίκαιο των «ελεύθερων αγορών», ώστε να αλυσοδένεται στην ολοένα πιο βαθιά εκμετάλλευση των μονοπωλίων η εργατική τάξη.
Η Νούλαντ, κάνοντας ακολούθως ένα λογικό «άλμα» σύνδεσε τη «δημοκρατία» των μονοπωλίων με την πραγματική ατζέντα της περιοδείας της στην περιοχή: Τον έλεγχο των πηγών και οδών Ενέργειας από τα δυτικά μονοπώλια σε βάρος των ανάλογων σχεδίων της Ρωσίας. Οχι βεβαίως προς όφελος των λαών, αλλά προς όφελος των πολυεθνικώ.
Είπε: «Συνεργαζόμαστε στενά με τον Αντιπρόεδρο της ΕΕ Μάρος Σέφκοβιτς και τον Ενεργειακό Επίτροπο Αρίας Κανέτε για να προωθήσουμε τα κρίσιμα ενεργειακά σχέδια που θα μετατρέψουν την περιοχή σε ενεργειακό πόλο ισχύος για όλη την κεντρική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και των επενδυτικών σχεδίων για τη δημιουργία σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στο κροατικό νησί Κρκ». Η αναφορά της Νούλαντ στο έργο-κλειδί για το σταθμό υγροποιημένου αερίου στο νησί Κρκ δεν έγινε τυχαία, αφού είναι στρατηγικής σημασίας για τις διασυνδέσεις αερίου Βορρά - Νότου στην Κεντροανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς με αυτό θα συνδεθούν οι σταθμοί υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κροατία και την Πολωνία.
Πέρα από τα μαθήματα «δημοκρατίας» και «μάχης κατά της διαφθοράς», λοιπόν, που μοίρασε η Νούλαντ σε όλη την περιοχή, ήταν και οι πιέσεις για λογαριασμό των δυτικών ενεργειακών μονοπωλίων έναντι της Ρωσίας... Αυτός ήταν ο βασικός στόχος της επίσκεψης και όχι τα «περιτυλίγματα» όπως η υποστήριξη στην ευρω-ατλαντική πορεία των χωρών...
Η ίδια έθεσε το εξής δίλημμα απροκάλυπτα: «Με τις σοβαρές προκλήσεις ασφαλείας σε νότια και ανατολική Ευρώπη, αυτή η περιοχή ισορροπεί. Είτε θα ολοκληρώσει τη δουλειά που κάναμε την τελευταία 20ετία σε Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη (σ.σ. ανατροπές "ενοχλητικών" κυβερνήσεων, πολέμους...) με σοφές αποφάσεις γενναίων ηγετών και λαών ή η περιοχή θα ξαναπέσει στους κινδύνους του μίσους και των εξωτερικών επεμβάσεων!».
Προς τα πού θα γείρει η ζυγαριά των ανταγωνισμών Δύσης - Ρωσίας σε σχέση με τις στρατηγικές πηγές και οδούς Ενέργειας δεν είναι σαφές. Το σίγουρο είναι πως θα στιγματίσει το μέλλον της ευρύτερης περιοχής. Γι' αυτό και οι λαοί θα πρέπει να επαγρυπνούν και να είναι σε ετοιμότητα να αντιπαλέψουν σχέδια που επεξεργάζονται σε βάρος τους οι ιμπεριαλιστές.

Δέσποινα ΟΡΦΑΝΑΚΗ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Σταθερά στις προτεραιότητές τους η «αξιοποίηση» της Ουκρανίας

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Σταθερά στις προτεραιότητές τους η «αξιοποίηση» της Ουκρανίας

Τη βδομάδα που πέρασε έγινε ένα επιχειρηματικό Φόρουμ και ένας «Διάλογος για την ενεργειακή ασφάλεια»

Ο Ουκρανός πρωθυπουργός απολαμβάνει τη συμμετοχή του στο «1ο Αμερικανο-ουκρανικό Επενδυτικό Φόρουμ»...

Το «1ο Αμερικανο-ουκρανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ» που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα (13 Ιούλη) στην Ουάσινγκτον ανέδειξε γιατί η κατάσταση στη συγκεκριμένη ευρωπαϊκή χώρα εξακολουθεί να έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ΗΠΑ. Οπως φυσικά και την προτεραιότητα που δίνει στη συνεργασία της με τα αμερικανικά μονοπώλια η μερίδα της αστικής τάξης που σήμερα κυριαρχεί στην Ουκρανία.
Πρωταρχικά βεβαίως τις ΗΠΑ τις ενδιαφέρει η γεωστρατηγική σημασία της Ουκρανίας, ως κράτος σύνορο με τη Ρωσία και ουσιαστικά με την Ευρασία. Γι' αυτό και στην Ουκρανία διασταυρώνονται τα πυρά ΗΠΑ - Ρωσίας, σε μικρότερο βαθμό Γερμανίας - Ρωσίας, με δεδομένη την επιδίωξη των αμερικανικών μονοπωλίων για δράση στην Ευρασία, αλλά και των ρωσικών στην Ευρώπη και βεβαίως στις εκατέρωθεν υπονομεύσεις στους ίδιους χώρους που εκδηλώνονται μεταξύ τους οξύτατοι ανταγωνισμοί.
Στη συνάντηση υπολογιζόταν ότι θα πάρουν μέρος εκπρόσωποι 150 αμερικανικών εταιρειών ενώ, όπως επισημαίνει η επίσημη ιστοσελίδα της ουκρανικής κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός Αρσένι Γιάτσενιουκ (επικεφαλής της ουκρανικής αποστολής στο Φόρουμ) έφτασε στις ΗΠΑ για να αναδείξει:
- Την αποφασιστικότητα της σημερινής ουκρανικής ηγεσίας να επιταχύνει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, δηλαδή την παράδοση τομέων κρατικής ιδιοκτησίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Βεβαίως αυτή η κρατική ιδιοκτησία στα χρόνια της Σοβιετικής Ενωσης και της εργατικής εξουσίας, επειδή ακριβώς ήταν κοινωνική ιδιοκτησία, δηλαδή ιδιοκτησία των εργαζομένων, οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες όχι μόνο κάλυπταν βασικές τους ανάγκες αλλά και διακρίθηκαν σε μια σειρά στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.
- Τις αλλαγές που προωθούνται στο φορολογικό σύστημα της χώρας, εισάγοντας νέα κίνητρα για την προσέλκυση επενδυτών, δηλαδή φοροαπαλλαγές και άλλες στοχευμένες «διευκολύνσεις» για μονοπώλια που ενδιαφέρονται να εδραιώσουν την παρουσία τους στην «καρδιά» της Ευρώπης, μια χώρα με μεγάλο δίκτυο αγωγών μεταφοράς ενέργειας και άλλες «χρήσιμες» υποδομές. Ηδη, στα τέλη της εβδομάδας ξεκίνησε η συζήτηση νομοσχεδίων που ο Γιάτσενιουκ εξήγησε πως θα συμβάλουν καθοριστικά στη δράση επενδυτών.
- Τη σημασία που το Κίεβο δίνει στην «καταπολέμηση της διαφθοράς», μοιράζοντας υποσχέσεις για μεγαλύτερη «διαφάνεια» και «υγιή επιχειρηματικότητα», διασφάλιση δηλαδή συνθηκών που αντικειμενικά ευνοούν τις ισχυρότερες μερίδες του κεφαλαίου και προϋποθέτει η συγκέντρωση του κεφαλαίου, νομοτελειακή διαδικασία στην οποία επενδύουν πολλά μονοπώλια για να «σπρώξουν» λιμνάζοντα κεφάλαια και να διασφαλίσουν (αν όχι αναβαθμίσουν) τη θέση τους στην εποχή μετά την κρίση. Φυσικά, οι διακηρύξεις περί «καταπολέμησης της διαφθοράς» σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ακυρώσουν τέτοια φαινόμενα σύμφυτα με τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Ομιλητές και σχέδια

Διαβάζοντας κανείς το πρόγραμμα του Φόρουμ, το μάτι του θα πέσει στα ονόματα των συντονιστών: Τζορτζ Σόρος και Ντέιβιντ Ρουμπινστάιν.
Ο πρώτος, πασίγνωστος για το «φιλανθρωπικό έργο» του αλλά και τα «ευαγή ιδρύματα» που συν τοις άλλοις αξιοποιούν ιστοσελίδες ανάλυσης και γνώμης για να προωθήσουν μια σειρά μονοπωλιακά σχέδια. Μαζί βεβαίως με τις κινήσεις του σε επενδύσεις χρηματικού κεφαλαίου που ενίοτε ενισχύει ή πασχίζει να υπονομεύσει καπιταλιστικές οικονομίες με τις ανάλογες βεβαίως πολιτικές διαπλοκές του.
Ο δεύτερος, διακεκριμένος κι αυτός μεγαλοεπιχειρηματίας, επικεφαλής του ομίλου «Carlyle» που ασχολείται με την αξιοποίηση ακινήτων (ειδικά για Υποδομές, Ενέργεια και ΑΠΕ), την κατάρτιση «στρατηγικών παγκόσμιας αγοράς» αλλά και την παροχή συμβουλών για «επενδυτικές λύσεις».
Με λίγα λόγια, στο Φόρουμ εξασφαλίστηκε η παρουσία πρωτοκλασάτων εκπροσώπων τμημάτων της αμερικανικής πλουτοκρατίας, αλλά και διεθνών κολοσσών που ειδικεύονται στον εντοπισμό επενδυτικών ευκαιριών σε όλο τον παγκόσμιο χάρτη. Μάλιστα, ο όμιλος «Carlyle» στην ιστοσελίδα του επισημαίνει ότι διαθέτει βαθιά γνώση στρατηγικών κλάδων, όπως η αεροδιαστημική, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, η άμυνα.
Αναλυτικά υλικά ή άλλα στοιχεία για τις συζητήσεις στο Φόρουμ δεν έγιναν γνωστά, όπως συμβαίνει σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις.
Ωστόσο, αλιεύοντας σκόρπια δημοσιεύματα φαίνεται ότι το ενδιαφέρον των Αμερικανών τραβά και ο τομέας της αγροτικής παραγωγής στην Ουκρανία (που μην ξεχνάμε ότι παλιότερα λεγόταν «σιτοβολώνας της Ευρώπης»).
Ο υπουργός Αγροτικής Πολιτικής και Τροφίμων της Ουκρανίας, Ολεξιι Παβλένκο, αποκάλυψε ότι αμερικανικές επιχειρήσεις ετοιμάζονται να προμηθεύσουν την Ουκρανία με αγροτικά μηχανήματα αξίας 1 δισ. δολαρίων.
Αλλα ρεπορτάζ κατέγραφαν ότι η ουκρανική κυβέρνηση επρόκειτο να παρουσιάσει στο Φόρουμ σχέδια για τον εκσυγχρονισμό των αρδευτικών έργων στις νότιες επαρχίες αλλά και την κατασκευή λιμενικών υποδομών, σε μια προοπτική ενίσχυσης των εξαγωγών.
Το «ενδιαφέρον» Αμερικανών φαίνεται ότι τραβά, μεταξύ άλλων, η ουκρανική περιφέρεια Μικολάιβ, στο νότο, που «βρέχεται» από τη Μαύρη θάλασσα και συν τοις άλλοις αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό αλλά και διαμετακομιστικό κέντρο (διαθέτει πολύ σημαντικές λιμενικές εγκαταστάσεις). Και βεβαίως γεωστρατηγικό σημείο στη Μαύρη Θάλασσα. Μάλιστα, στην περιοχή δραστηριοποιούνται ήδη σήμερα ουκρανικές εταιρείες που συνεργάζονται με πάρα πολλές χώρες, ενώ οι κλάδοι που ξεχωρίζουν για την ανάπτυξή τους εκεί είναι η ναυπηγοεπισκευή και η μεταλλουργία.

«Ανοίξαμε και σας περιμένουμε»

Ασφαλώς, μεγάλο ενδιαφέρον συγκεντρώνει ο κλάδος της ενέργειας. Μιλώντας ανοιχτά, ο πρωθυπουργός Αρσένι Γιάτσενιουκ κάλεσε «τους Αμερικανούς επιχειρηματίες να συμμετάσχουν σε μια ευρείας κλίμακας ιδιωτικοποίηση ουκρανικών κρατικών εταιρειών». Επισήμανε ότι ήδη έχουν περάσει μια σειρά αποκρατικοποιήσεις στον τομέα της ενέργειας και άλλους κρίσιμους κλάδους και δεσμεύτηκε: «Η Σεντρενέργκο, που είναι μια από τις μεγαλύτερες παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος στην Ουκρανία, μια σειρά χημικά εργοστάσια και διάφοροι διαχειριστές του δικτύου παραγωγής ηλεκτρισμού θα ιδιωτικοποιηθούν σε εντελώς διαφανή και ανταγωνιστική βάση».
Στο μεταξύ, μια μέρα μετά το Φόρουμ, δηλαδή την Τρίτη 14 Ιούλη, έγινε το 5ο «Αμερικανο-ουκρανικό Φόρουμ για την Ενεργειακή Ασφάλεια».
Σε αυτό προέδρευσε ο ειδικός απεσταλμένος και συντονιστής των διεθνών ενεργειακών υποθέσεων του αμερικανικού ΥΠΕΞ, Αμος Χοχστάιν, και ο Ουκρανός υπουργός Ενέργειας Βολόντιμιρ Ντεμτσίσιν.
Σύμφωνα με το ίδιο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στη συνάντηση πήραν μέρος στελέχη του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας, της USAID (του γνωστού παραμάγαζου της CIA που ανοίγει δρόμο για τις αμερικανικές μπίζνες), της «Νάφτογκαζ» (της κρατικής εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ουκρανίας) και της «Ενεργοατόμ», της κρατικής ουκρανικής εταιρείας που ασχολείται με την πυρηνική ενέργεια. «Οι Αμερικανοί και Ουκρανοί εκπρόσωποι συζήτησαν την πρόοδο που έχει γίνει στην Ουκρανία στις μεταρρυθμίσεις του ενεργειακού τομέα, όπως και την κρίσιμη ανάγκη για την εγγύηση της ασφάλειας των προμηθειών μέσα από τη διαφοροποίηση των πηγών και διαδρομών φυσικού αερίου. Συζήτησαν ακόμα τη βοήθεια των ΗΠΑ στον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας, τον εγχώριο τομέα αερίου και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και το επενδυτικό κλίμα», ανέφερε το ίδιο δελτίο Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ασφαλώς, την Ουάσινγκτον δεν ενδιαφέρουν μόνο οι επιχειρηματικές επενδύσεις στην ίδια την Ουκρανία, αλλά και το πώς η «αξιοποίηση» της θέσης και του μεγάλου δικτύου αγωγών της χώρας μπορεί να χρησιμεύσουν για τη διάνοιξη νέων ενεργειακών διαδρομών μεταξύ Ασίας - Ευρώπης και όχι μόνο. Από τις οποίες «διαδρομές» δεν εξαρτάται απλά η κάλυψη των ενεργειακών αναγκών δεκάδων αγορών και επιχειρηματικών κολοσσών, αλλά και το μέλλον μιας σειράς γεωπολιτικών ισορροπιών, σφοδρών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Γι' αυτό και η «κόντρα» με επίκεντρο την Ουκρανία έχει και μεγάλο βάθος και μακρύ μέλλον...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΩΝΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΩΝΑ

Επεσε το τελευταίο ανεξερεύνητο «οχυρό» του ηλιακού συστήματος

Απρόσμενα χαρακτηριστικά στην επιφάνεια του νάνου πλανήτη και του μεγαλύτερου δορυφόρου του

Τεράστια έκπληξη: στον ισημερινό του Πλούτωνα βρίσκεται οροσειρά νεαρών βουνών, που υψώνεται μέχρι τα 3.500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του παγωμένου πλανήτη. Ο Πλούτωνας φαίνεται να είναι γεωλογικά δραστήριος

Πραγματικά «Νέους Ορίζοντες» ανοίγει η ομώνυμη αποστολή της αμερικανικής NASA, που έκανε στις 14 Ιούλη κοντινό πέρασμα από τον Πλούτωνα και τους δορυφόρους του, στέλνοντας ήδη τις πρώτες εκπληκτικές φωτογραφίες ενός άγνωστου συστήματος ουράνιων σωμάτων. Ο σκοτεινός, παγωμένος και απόμακρος Πλούτωνας ήταν ο τελευταίος πλανήτης που δεν είχε εξερευνηθεί από κοντά από διαστημικό σκάφος και λόγω της μεγάλης απόστασής του από τη Γη ελάχιστα ήταν γνωστά για τη γεωμορφολογία, τη σύσταση της επιφάνειας, τη θερμοκρασία, την ατμόσφαιρα και τα φαινόμενα που συμβαίνουν σ' αυτόν.
Η αποστολή είχε εκτοξευτεί στις 19 Γενάρη του 2006 και χρειάστηκε 9 χρόνια για να φτάσει στον Πλούτωνα. Οταν εκτοξεύτηκε, ο Πλούτωνας είχε το καθεστώς του ένατου πλανήτη του ηλιακού συστήματος, για να υποβιβαστεί σε νάνο πλανήτη μέσα στην ίδια χρονιά από τη Διεθνή Αστρονομική Ενωση, όταν το σκάφος βρισκόταν ήδη στο Δία.
Ο Πλούτωνας έχει διάμετρο μόλις τα δύο τρίτα της Σελήνης και περιστρέφεται γύρω από τον Ηλιο σε απόσταση 40 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης. Ο Χάροντας είναι δορυφόρος του, αλλά λόγω του ότι έχει αρκετά μεγάλο μέγεθος σε σχέση με τον Πλούτωνα, πολλοί επιστήμονες αναφέρονται σ' αυτά τα δύο ουράνια σώματα σαν ένα δυαδικό σύστημα πλανητών, που περιστρέφονται γύρω από το κοινό κέντρο βάρους τους. Το φως και κατά συνέπεια τα ραδιοκύματα με τις πληροφορίες που στέλνουν οι «Νέοι Ορίζοντες» στη Γη χρειάζονται πάνω από 4 ώρες για να φτάσουν στον προορισμό τους. Το σκάφος κινείται με τεράστια ταχύτητα και δεν έχει τα απαραίτητα καύσιμα για να επιβραδύνει και να μπει σε τροχιά γύρω από τον Πλούτωνα, γι' αυτό και έκανε απλώς ένα πέρασμα κοντά του.

Γεωλογικά δραστήριος

Απίστευτες λεπτομέρειες κατέγραψε η κάμερα του σκάφους «Νέοι Ορίζοντες» στην επιφάνεια του Χάροντα, του μεγαλύτερου δορυφόρου του Πλούτωνα. Εμφανίζει χαρακτηριστικά θραύσης του φλοιού και λίγους κρατήρες από μετεωρίτες, πράγμα που δείχνει γεωλογική δραστηριότητα. Στο βόρειο μέρος υπάρχει μια εκτεταμένη αινιγματική σκουρόχρωμη περιοχή και πάνω δεξιά ίσα που διακρίνεται μεγάλο φαράγγι βάθους μεγαλύτερου των 9 χιλιομέτρων

Προκαλώντας μεγάλη έκπληξη στους επιστήμονες, οι κάμερες των «Νέων Οριζόντων» φωτογράφισαν στον ισημερινό του Πλούτωνα μια νεαρή οροσειρά από βουνά ύψους μέχρι 3.500 μέτρων. Η οροσειρά φαίνεται να σχηματίστηκε μόλις πριν από εκατό εκατομμύρια χρόνια (ελάχιστος χρόνος μπροστά στα 4.560 εκατομμύρια χρόνια της ηλικίας του ηλιακού συστήματος) και ίσως βρίσκεται ακόμα σε φάση ανάπτυξης. Οι ενδείξεις από αυτή τη φωτογραφία που καλύπτει μόλις 1% της επιφάνειας του Πλούτωνα, δείχνει ότι ο νάνος πλανήτης ίσως είναι ακόμα γεωλογικά ενεργός.
Την ηλικία των βουνών οι επιστήμονες την εκτιμούν με βάση την έλλειψη κρατήρων από μετεωρίτες στην περιοχή. Κανονικά, ο βομβαρδισμός από μετεωρίτες αφήνει τα σημάδια του σε όλα τα ουράνια σώματα χωρίς ατμόσφαιρα (ή με πολύ αραιή ατμόσφαιρα). Μόνο η πρόσφατη γεωλογική δραστηριότητα μπορεί να εξαλείψει αυτά τα σημάδια. Πρόκειται για μια από τις πιο νεαρές επιφάνειες που έχουν ανακαλυφθεί στο ηλιακό σύστημα.
Σε αντίθεση με τα παγωμένα φεγγάρια των γιγάντιων πλανητών, ο Πλούτωνας δεν μπορεί να θερμανθεί από βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με κάποιο πολύ μεγαλύτερο πλανητικό ουράνιο σώμα. Κάποια άλλη διεργασία πρέπει να παρέχει την Ενέργεια που χρειάζεται για το σχηματισμό αυτής της οροσειράς, κάνοντας τους επιστήμονες να ξανασκεφτούν τους παράγοντες γεωλογικής δραστηριότητας στους παγωμένους κόσμους του ηλιακού μας συστήματος.

Συγκριτικό μέγεθος Γης - Πλούτωνα - Χάροντα. Αν και η υποβάθμιση από τη Διεθνή Αστρονομική Ενωση του Πλούτωνα σε νάνο πλανήτη δεν σχετίζεται με τη σύγκριση του μεγέθους του με τη Γη, αλλά με άλλα πιο αντικειμενικά κριτήρια, φαίνεται καθόλα δικαιολογημένη...

Τα βουνά αποτελούνται πιθανώς από το πιο διαδεδομένο «πέτρωμα» του Πλούτωνα: τον πάγο νερού. Αν και ο πάγος μεθανίου και αζώτου καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του νάνου πλανήτη, αυτά τα υλικά δεν είναι αρκετά ισχυρά για να οικοδομήσουν βουνά. Χρειάζεται ένα πιο σκληρό υλικό, πιθανότατα πάγος νερού, για να σχηματιστούν οι κορυφές. Στις θερμοκρασίες που επικρατούν στον Πλούτωνα, ο πάγος νερού συμπεριφέρεται σαν την πέτρα.

Μεγαλύτερος

Οι «Νέοι Ορίζοντες» απάντησαν ήδη σε ένα θεμελιώδες ερώτημα που υπήρχε από την ανακάλυψη του Πλούτωνα το 1930 και αφορά το μέγεθός του. Διαπιστώθηκε ότι έχει διάμετρο 2.370 χιλιομέτρων και είναι λίγο μεγαλύτερος από τις εκτιμήσεις που είχαν γίνει μέσω τηλεσκοπίου. Αυτό σημαίνει ότι η πυκνότητά του είναι λίγο μικρότερη απ' ό,τι θεωρούνταν έως τώρα και το ποσοστό του πάγου στο εσωτερικό του λίγο μεγαλύτερο. Επίσης, το κατώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Πλούτωνα, η τροπόσφαιρα, είναι πιο ρηχή απ' ό,τι εκτιμούσαν οι επιστήμονες. Η δυσκολία εκτίμησης της διαμέτρου του νάνου πλανήτη, οφειλόταν ακριβώς στην ύπαρξη ατμόσφαιρας.
Η διάμετρος του Χάροντα, που δεν έχει ατμόσφαιρα, βρέθηκε να είναι ακριβώς 1.208 χιλιόμετρα, όσο είχε υπολογιστεί μέσω αστρονομικών παρατηρήσεων. Το σκάφος έστρεψε τα όργανά του και προς τους μικρότερους δορυφόρους Νύχτα και Υδρα καθώς πλησίαζε στον Πλούτωνα και αναμένεται να στείλει τις πληροφορίες στη Γη τις επόμενες μέρες. Αστρονομικά οι διάμετροί τους υπολογίζονται σε 35 και 45 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Επεξεργαζόμενοι πληροφορίες που συλλέχθηκαν κατά το πέρασμα από το σύστημα του Πλούτωνα, οι επιστήμονες ελπίζουν να προσδιορίσουν τις διαστάσεις και των άλλων δύο, ακόμα μικρότερων φεγγαριών, του Κέρβερου και της Στύγγας.

Μέχρι την αποστολή «Νέοι Ορίζοντες», ο Πλούτωνας ακόμα και με το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ φαινόταν σα μια μικρή θολή χάντρα με ασαφή χαρακτηριστικά. Η εικόνα αυτή, που δείχνει σε πρώτο πλάνο το χαρακτηριστικό ανοιχτόχρωμο σχηματισμό με μορφή καρδιάς, είναι ψευδοχρωματισμένη και συμπιεσμένη. Το σκάφος θα στείλει αργότερα την υψηλής ανάλυσης φωτογραφία, που αναμένεται να είναι πολύ πιο λεπτομερής

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: http://www.nasa.gov

«Αθέατον» - εικαστικός διάλογος για το σύγχρονο άνθρωπο

«Αθέατον» - εικαστικός διάλογος για το σύγχρονο άνθρωπο

Αριστερά έργο του Ν. Χριστοφοράκη - Δεξιά έργο του Βλαντίμιρ Μέι

Στο πετρόχτιστο και δροσερό δημοτικό πολιτιστικό κέντρο «Μελίνα» συνεχίζεται η έκθεση - ανοιχτός διάλογος, μεταξύ των εικαστικών καλλιτεχνών Νίκου Χριστοφοράκη και του Ρώσου Βλαντίμιρ Μέι για την αθέατη πλευρά του σύγχρονου ανθρώπου και του σύγχρονου καλλιτέχνη, για το κρυμμένο, ηθελημένα ή μη, το ιδιωτικό, αυτό που δεν μας επιτρέπεται να δούμε, αυτό που δεν εκτίθεται σε κοινή θέα...

Επισκεφθήκαμε την έκθεση και συναντήσαμε τον Νικόλα Χριστοφοράκη ανάμεσα στα έργα του. Μεγάλων διαστάσεων, ασπρόμαυρα, κάρβουνο σε χαρτί, αναπαραστατική σπουδή στην ανθρώπινη φιγούρα, στο σώμα και το πορτρέτο. Με ορατές «εκλεκτικές συγγένειες» με τη χαρακτική - σημειώνουμε. «Αυτό μπορώ να το δω κι εγώ. Οφείλεται ίσως στη βίαιη επέμβαση της γόμας, που δίνει την αίσθηση της χάραξης. Το κάρβουνο έχει απλωθεί με νερό πάνω στην ακουαρέλα και δίνει την αίσθηση του μελανιού. Κι έτσι όπως έρχεται η γόμα και σβήνει, σχηματοποιεί, δίνει την αίσθηση της χάραξης», απαντά ο ζωγράφος.
Και συνεχίζει: «Η θεματική που απασχολούσε τη σκέψη και τα συναισθήματά μου έχει να κάνει με τις μικρές ιστορίες των απλών ανθρώπων, των "αφανών". Πριν δέκα χρόνια με είχε ενθουσιάσει η θεματολογία του "ακάλυπτου" στο αθηναϊκό αστικό τοπίο. Τόπος αφανής που μέσα του κρύβει μικρές ανθρώπινες ιστορίες, ασήμαντες και σημαντικές. Αυτό μου έδωσε την αίσθηση της αντίθεσης. Στους πίσω χώρους των σπιτιών διαδραματίζονται άλλα γεγονότα από ό,τι "μπροστά", από το "φαίνεσθαι", που διατηρείται περιποιημένο... Στα πίσω δωματιάκια λειτουργεί κανείς διαφορετικά». Τον διακόπτουμε για να ρωτήσουμε αν το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του «παράθυρου» έχει σχέση με τα παραπάνω. «Ναι, αισθάνθηκα μια άλλη δυναμική και ότι μπορώ να αφηγηθώ πράγματα. Το στοιχείο με τα παράθυρα απομονώθηκε και κατά κάποιον τρόπο συμβολοποιήθηκε».

Ο Νίκος Χριστοφοράκης μπροστά στην εικαστική εγκατάσταση

Η έκθεση αυτή μάς δίνει την αίσθηση ότι είναι ανθρωποκεντρική με έμφαση στο πρόσωπο... τον ρωτάμε αν είναι σωστή η παρατήρηση. «Σε αυτή τη συγκεκριμένη έκθεση, τα πρόσωπα είναι σαν αποτύπωμα, λειτουργούν ως "δακτυλικά" αποτυπώματα σε αυτό το παραθυράκι. Κάτι που άρχισε να συμβαίνει όταν έχτιζα τα πρόσωπα ήταν να επιμείνω στο φως που χτυπάει τη μύτη κι αυτό άρχιζε να μου θυμίζει την ιδέα της φλόγας, γι' αυτό σε πίνακες έχει επικρατήσει μόνο αυτό το στοιχείο ή το έχω υπερτονίσει».

Διάλογος μέσα από διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις

«Αθέατον». «Σημείο επαφής του νου και της ψυχής» αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης Ναταλία Γκούροβα. «Εκεί όπου φωλιάζει η ομορφιά, όπου γεννιέται η έμπνευση, εκεί όπου τα ερωτήματα γίνονται παλμός και πράξη και σύμπραξη (...) Μια πύλη διαλόγου για την τέχνη, το ρόλο της και τον καλλιτέχνη στην κρίση του θεατή».
Τα βιογραφικά των ζωγράφων παράλληλα.
Ο Νικόλας Χριστοφοράκης, αντιπρόεδρος στο Εικαστικό Επιμελητήριο Ελλάδας, σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο εργαστήρι του Δημήτρη Μυταρά, γλυπτική με τον πρόσφατα θανόντα Θύμιο Πανουργιά και σχέδιο δίπλα στον γλύπτη Νίκο Στέφο. Εχει συμμετάσχει σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εργάζεται ως δάσκαλος στο εργαστήρι του ζωγραφικής, στην Αθήνα. Ο Βλαντίμιρ Μέι, μέλος του Ρώσικου Εικαστικού Επιμελητηρίου, σπούδασε ζωγραφική και γραφικές τέχνες στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών της Πετρούπολης και απαριθμεί στο ενεργητικό του πληθώρα ατομικών και ομαδικών παρουσιών. Οι μη παραστατικοί πίνακες του «Βολόντια» - όπως τον αποκαλεί ο Χριστοφοράκης - είναι πολύχρωμοι, ορμητικοί, εκρηκτικοί σε ακρυλικό και μουσαμά, αποτυπώνουν την αντίληψή του για τον κόσμο. Ο Βλαντίμιρ Μέι εμπνέεται από τη διαφορετικότητα και αυτή είναι η πρώτη του συνεργασία με Ελληνα ζωγράφο.
Ανάμεσα στα ασπρόμαυρα έργα του Χριστοφοράκη, ξεχωρίζει μια τεράστια, φωτεινή εγκατάσταση. Ρωτάμε τον ζωγράφο εάν αποτελεί μέρος της έκθεσης. «Μια που η έκθεση αυτή είχε χαρακτήρα διαλόγου, πρότεινα στον Βολόντια να φτιάξουμε την εγκατάσταση μαζί - απαντά. Ο,τι βλέπετε παραπέμπει στο θέατρο σκιών. Εκείνος έβαλε τα δικά του στοιχεία κι εγώ δικά μου. Για μένα είναι ακριβώς αυτό το πιο σημαντικό στοιχείο της έκθεσης. Ο διάλογος δύο εικαστικών, που θα μπορούσε να γίνει και περισσοτέρων και όχι απαραίτητα από τον ίδιο χώρο τέχνης. Μάλιστα, αν τα καταφέρναμε με το χρόνο, θα θέλαμε να πραγματοποιήσουμε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, πάντα πάνω στο θέμα "αθέατο". Με ποιο τρόπο το προσεγγίζουμε και πόσο αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο...».

ΦΙΦΑ/ ΟΥΕΦΑ - ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ «Ούτε μέρα χωρίς ποδόσφαιρο» ... ούτε μέρα χωρίς κέρδη

ΦΙΦΑ/ ΟΥΕΦΑ - ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ

«Ούτε μέρα χωρίς ποδόσφαιρο» ... ούτε μέρα χωρίς κέρδη

«Θα πεθάνουμε σε ένα αεροπλάνο», είχε δηλώσει ο διεθνής Βραζιλιάνος Ριβάλντο, σχολιάζοντας το ζήτημα της κούρασης από τους ασταμάτητους αγώνες

Sportidea

Το σκηνικό στον πρόσφατο τελικό του Κόπα Αμέρικα στη Χιλή μεταξύ της οικοδέσποινας και της Αργεντινής με τους παίκτες (κυρίως της δεύτερης) να καταρρέουν από κούραση και κράμπες στα τελευταία λεπτά του αγώνα, ο οποίος πήγε παράταση (κρίθηκε στα πέναλτι) θεωρείται ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα της πραγματικότητας του ποδοσφαίρου. Αυτής που θέλει το παλιό σύνθημα σχεδόν μιας 15ετίας πίσω των ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ για «ούτε μέρα χωρίς ποδόσφαιρο» δείχνει να έχει πραγματοποιηθεί. Και μάλιστα με το παραπάνω... Κυρίως στην Ευρώπη η κατάσταση φαίνεται να έχει ξεπεράσει τα όρια με τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις είτε μιλάμε για τα εθνικά πρωταθλήματα είτε τα ευρωπαϊκά κύπελλα (Τσάμπιονς Λιγκ, Γιουρόπα Λιγκ) να χαρακτηρίζονται μαραθώνιες με διάρκεια τουλάχιστον 11 μήνες.
Πιο πρόσφατο παράδειγμα με ελληνικό ενδιαφέρον αποτελεί η περίπτωση του ΠΑΟΚ, όπου μεσοβδόμαδα έδωσε την πρώτη του επίσημη αγωνιστική υποχρέωση για τη νέα σεζόν συμμετέχοντας στο β' γύρο των προκριματικών στο Europa Legue μόλις 37 μέρες μετά την επίσημη λήξη των αντίστοιχων για την περσινή σεζόν (7 Ιούνη η τελευταία αγωνιστικών των πλέι οφ στην Super League).

Αγώνες και πάλι αγώνες και ξανά αγώνες...

Η συνεχώς αυξανόμενη εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου και με δεδομένο ότι το προϊόν - ποδόσφαιρο συνεχίζει ακάθεκτα να πουλάει το πότε θα γινόταν τελικά πράξη το σύνθημα των δύο Συνομοσπονδιών ήταν ζήτημα χρόνου, με βάση τα όσα επιτάσσουν οι λογικές της αγοράς στο σημερινό ποδοσφαιρικό οικοδόμημα.
Οι αλλαγές που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια είναι χαρακτηριστικές. Αύξηση των ομάδων (άρα και των αγώνων) στις πρώτες κατηγορίες των περισσοτέρων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, καθιέρωση σε πολλά από αυτά διαδικασιών όπως τα πλέι οφ ή τα πλέι άουτ που λειτουργούν ως μίνι-πρωτάθλημα μετά το πρωτάθλημα, εμβόλιμες αγωνιστικές μεσοβδόμαδα στις εβδομάδες που δεν υπάρχει δραστηριότητα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αλλαγές στις διοργανώσεις των Κυπέλλων (π.χ. όμιλοι) είναι από τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν τη σημερινή πραγματικότητα στις εγχώριες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Την ίδια ώρα στον ίδιο δρόμο βαδίζουν και οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η κατηγοριοποίηση σε σχετική βαθμολογία των χωρών - μελών της ΟΥΕΦΑ αποτέλεσε τον... πιλότο να διευρυνθούν οι προκριματικοί γύροι όπου συμμετέχουν ομάδες από συγκεκριμένες χώρες. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι αυτές οι διοργανώσεις (Τσάμπιονς Λιγκ, Γιουρόπα Λιγκ) να μπουν στη λεγόμενη κύρια φάση τους στα μέσα Σεπτέμβρη θα έχουν διανύσει μέχρι τότε πρακτικά τουλάχιστον 2,5 μήνες δραστηριότητας. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως η πρεμιέρα στη διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ της νέας σεζόν που έγινε στις 30 του περασμένου Ιούνη με τους αγώνες για τον 1ο προκριματικό γύρο διεξήχθη μόλις 23 μέρες μετά τον τελικό μεταξύ Μπαρτσελόνα - Γιουβέντους για την περσινή (πλέον) διοργάνωση στις 7 Ιούνη. Τώρα εάν σε όλα τοποθετηθούν και οι αγώνες που αφορούν τις εθνικές ομάδες όπως π.χ. τα προκριματικά του Euro 2016 που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτήν τη στιγμή στην Ευρώπη και διεξάγονται ανά τακτικά χρονικά διαστήματα - τα φιλικά των ομάδων κατά την προετοιμασία ή τη συμμετοχή τους σε κάποιο τουρνουά τότε πραγματικά μάλλον θα αποτελεί γρίφο το να προσπαθήσει να βρει κάποιος μια μέρα κενή από ποδόσφαιρο.

Ανελέητο κυνήγι κερδών και νέες ιδέες στο προσκήνιο

Ενας ένας κατέρρεαν οι παίκτες της Αργεντινής στον πρόσφατο τελικό του Κόπα Αμέρικα καθώς πολλοί εξ αυτών συμπλήρωσαν 12 μήνες στα γήπεδα

Associated Press

Φυσικά, όλα αυτά που συμβαίνουν δε γίνονται τυχαία, αλλά έχουν μια βάση που είναι προφανές που συσχετίζεται με το ανελέητο κυνήγι κέρδους που επικρατεί σήμερα στον κόσμο του ποδοσφαίρου. Τα όσα κέρδη συνεπάγεται η πώληση του προϊόντος όπως π.χ. διαφημίσεις, τηλεοπτικά δικαιώματα, προβολή χορηγών, εισιτήρια, μετακινήσεις, προβολή παικτών και ομάδων, για προφανείς εμπορικούς λόγους δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για διάλειμμα στον τρελό χορό των δισ. γι' αυτό αυτός συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Γι' αυτό, άλλωστε, οι ιδέες κατεβαίνουν γρήγορα γρήγορα με φυσιολογικό επακόλουθο η αγορά να εμπλουτίζεται συνεχώς με νέα... κερδοφόρα φρούτα.
Για παράδειγμα, η χαμηλή δημοτικότητα των πρώτων προκριματικών γύρων στο Τσάμπιονς Λιγκ, εξαιτίας της απουσίας των λεγόμενων ισχυρών (και σαφώς πιο εμπορικών) ομάδων αντικαταστάθηκε από τα διεθνή φιλικά τουρνουά, όπου, έχοντας τη σφραγίδα πολυεθνικών εταιρειών - χορηγών καταφέρνουν να συγκεντρώσουν τα μεγάλα ονόματα του χώρου με φυσικά τα ανάλογα κέρδη. Μάλιστα, τα συγκεκριμένα τουρνουά οι κανόνες του παιχνιδιού επιβάλλουν να γίνονται και σε αγορές εκτός Ευρώπης ...διψασμένες να δουν τις συγκεκριμένες ομάδες και τους παίκτες - είδωλα, όπου τα κέρδη λόγω του... παροξυσμού των φιλάθλων και των οπαδών είναι σαφώς περισσότερα. Αλλωστε, η Ευρώπη μπορεί να περιμένει το χειμώνα. Το τι συμβαίνει ακριβώς αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στο παράδειγμα αρκετών ομάδων της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ εκ των πιο δημοφιλών σε όλο τον πλανήτη που αυτήν την περίοδο έχουν διασκορπιστεί σε Ασία και Αμερική, δίνοντας φιλικά και συμμετέχοντας σε τουρνουά, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αγορές.
Σε ένα άλλο παράδειγμα υπενθυμίζεται ότι πέρσι η ΟΥΕΦΑ έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο το οποίο προβλέπει τη μελλοντική κατάργηση των φιλικών των εθνικών ομάδων που θεωρούνται χαμηλής δημοτικότητας και την αντικατάστασή τους από ένα τουρνουά με την ονομασία Nations League σαφώς πιο εμπορικής αξίας (αφού θα υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός) με φυσικά και τα ανάλογα κέρδη.

«Θα πεθάνουμε σε ένα αεροπλάνο»

Η αγορά της Ασίας για ένα ακόμη καλοκαίρι αποτελεί τη... Γη της Επαγγελίας για τα κέρδη όσον αφορά τις αγγλικές ομάδες (φωτ. η Λίβερπουλ στην Ταϊλάνδη)

Associated Press

Πριν από μερικά χρόνια, ο Βραζιλιάνος τότε διεθνής ποδοσφαιριστής Ριβάλντο με θητεία σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους αλλά και στην Ελλάδα σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ είχε προκαλέσει αίσθηση όταν, αναφερόμενος στην κούραση των παικτών από τα συνεχόμενα παιχνίδια ανέφερε τη φράση «θα πεθάνουμε σε ένα αεροπλάνο». Επίσης, αίσθηση είχαν προκαλέσει και τα λεγόμενα του πρώην Γάλλου διεθνή ποδοσφαιριστή Εμανουέλ Πετί ότι «όλα αυτά που συμβαίνουν μας οδηγούν στα φάρμακα». Και να σκεφθεί κανείς ότι από τότε που έγιναν οι συγκεκριμένες δηλώσεις έχουν περάσει αρκετά χρόνια και φυσικά τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και πάντα προς το χειρότερο όσον αφορά τις υποχρεώσεις. Η εικόνα των παικτών στον τελικό του Κόπα Αμέρικα είναι το πρόσφατο παράδειγμα για το πώς έχει εξελιχθεί η κατάσταση με παίκτες να συμπληρώνουν 12 μήνες στα γήπεδα αν υπολογιστεί και η συμμετοχή στο Μουντιάλ του περσινού καλοκαιριού. Οι τελευταίοι, βέβαια, δεμένοι κυρίως με τα πλουσιοπάροχα συμβόλαια, είναι υποχρεωμένοι να βαδίσουν σε αυτά με στόχο να παραμένουν όρθιοι και πανέτοιμοι για την εκπλήρωση των στόχων, πολλές φορές με κίνδυνο της ίδιας της ζωής τους. Τα τελευταία χρόνια, οι φωνές και οι διαμαρτυρίες από συνδέσμους παικτών και προπονητές συνεχώς αυξάνονται ενώ ιατρικές έρευνες παρουσιάζουν τους κινδύνους που κρύβονται στην προσπάθεια να νικηθεί η κόπωση. Η ανεύρεση... λύσης στη χρήση αναβολικών με ό,τι συνεπάγεται αυτό, τα προβλήματα υγείας είτε κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής δράσης ή ακόμα και μετά το σταμάτημα της καριέρας, η συνεχής αύξηση περιστατικών κατάθλιψης και ψυχολογικών παθήσεων στο χώρο του ποδοσφαίρου είναι μερικά χαρακτηριστικά σημεία των κινδύνων που κρύβονται πίσω από τον ανελέητο χορό των κερδών για τις πολυεθνικές και τους επιχειρηματίες.

ΜΠ.ΤΣ.