Στα οπλαααααα

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Κυνηγούν τους εργαζόμενους που αγωνίζονται

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Κυνηγούν τους εργαζόμενους που αγωνίζονται

Για πολλοστή φορά η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ χρησιμοποιεί το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής προκειμένου να χτυπήσει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, αυτή τη φορά εκείνες που εξελίσσονται ενάντια στα μέτρα που ανοίγουν το δρόμο για χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, όπως ενημέρωσε τον «Ρ» ο αντιδήμαρχος καθαριότητας στο Δήμο Ελληνικού - Αργυρούπολης, Τ. Κοροβέσης, χτες το πρωί το Αστυνομικό Τμήμα Αργυρούπολης τον ρώτησε αν οι εργαζόμενοι στο δήμο κάνουν κατάληψη και σε ποιους χώρους, διευκρινίζοντας ότι τα στοιχεία αυτά τα ζητάει η Χρυσή Αυγή με Ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή. Ο αντιδήμαρχος απάντησε ότι ο δήμος δε δίνει τέτοια στοιχεία.

Με την Ερώτηση αυτή η Χρυσή Αυγή ζητά μεταξύ άλλων να μάθει πόσα και ποια δημόσια κτίρια βρίσκονται υπό κατάληψη, τι θα κάνει η κυβέρνηση για να απομακρυνθούν οι καταληψίες και να επιβληθεί ο νόμος!

Η συνεργασία κυβέρνησης - Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνεται συνεχώς. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

• Μετά από Ερώτηση της Χρυσής Αυγής, στα τέλη Οκτώβρη, με την οποία ζητούσε στοιχεία για το πόσοι μετανάστες εργάτες δουλεύουν και πού (φωτογραφίζοντας ότι ευθύνονται για την ανεργία των Ελλήνων), άμεσα κινήθηκε το υπουργείο Ανάπτυξης, έστειλε ως «εξαιρετικώς επείγον» υπόμνημα προς τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις να βρουν σχετικά στοιχεία και να τα αποστείλουν «εντός δύο ημερών».
• Τρεις μέρες μετά από Επίκαιρη Ερώτηση της Χρυσής Αυγής, για να «πάψει το ΑΠΘ να θυμίζει χωματερή», η κυβέρνηση στέλνει τα ΜΑΤ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης συλλαμβάνοντας έντεκα απεργούς εργάτες, με τη Χρυσή Αυγή να επικροτεί την επέμβαση και τις συλλήψεις.

Κανένας δήμος να μη δώσει στοιχεία

Τη Χρυσή Αυγή και την κυβέρνηση καταγγέλλει με ανακοίνωσή του το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής, απαιτώντας, παράλληλα, από τους δημάρχους να μη δώσουν κανένα στοιχείο.

Στην ανακοίνωση σημειώνεται: «Δεν είναι η πρώτη φορά που η Χρυσή Αυγή κάνει πλάτες στην πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης που είναι υπεύθυνη και για την κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι (...) Συμφωνεί με τις απολύσεις, με την υποχρηματοδότηση των δήμων, με τις ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, με τις ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ.

Το μόνο που ξέρει είναι να λειτουργεί ως δουλεμπορικό γραφείο "ευρέσεως εργασίας", που στήνει πλάτες στην κυβέρνηση για να σπρώχνει στα αφεντικά, ως ντίλερ, τους πάμφθηνους (18 ευρώ μεροκάματο) Ελληνες εργάτες δίχως δικαιώματα ή ασφάλιση».

Ακόμα, το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής «καταγγέλλει την κυβέρνηση και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης που διαθέτει την Αστυνομία για να συγκεντρώνει στοιχεία από τους δήμους προκειμένου να απαντήσουν στη Χρυσή Αυγή. Απαιτούμε από τους δημάρχους να μη δώσουν κανένα στοιχείο για τους αγώνες των εργαζομένων στους δήμους».

Καταλήγοντας καλεί «όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους των δήμων με ανακοινώσεις τους να καταγγείλουν τη Χρυσή Αυγή, η οποία στοχοποιεί τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους και μπαίνει μπροστά για την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης χτυπώντας παράλληλα όλους εμάς».

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ Καταργείται!

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

Καταργείται!

Με ρύθμιση της συγκυβέρνησης ανοιχτά θα είναι τις Κυριακές τα καταστήματα μέχρι 250 τετραγωνικά. Τέσσερις εκπτωτικές περίοδοι το χρόνο

Στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής και σε επέκταση των περιόδων των εκπτώσεων προχωρά η κυβέρνηση, επιταχύνοντας τις αντιδραστικές αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς. Με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, που αποτελεί πάγιο αίτημα δεκαετιών του μεγάλου κεφαλαίου, η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ καταφέρνει ακόμα ένα συντριπτικό χτύπημα στους εκατοντάδες χιλιάδες εμποροϋπαλλήλους, οι οποίοι μετά τα αλλεπάλληλα πλήγματα που δέχτηκαν στις εργασιακές τους σχέσεις και το εισόδημά τους, τώρα καλούνται να υποταχθούν και στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής (σχετικό ρεπορτάζ στη σελ. 17) .

Παράλληλα, οι κυβερνώντες επιταχύνουν το επιθυμητό, για τις πολυεθνικές του κλάδου του εμπορίου, βίαιο ξεκλήρισμα χιλιάδων και χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ, οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αντέξουν την αύξηση του λειτουργικού κόστους, την αύξηση των ωρών εργασίας τους αλλά και τον ανταγωνισμό με τις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου, οι οποίες έχουν τα οικονομικά περιθώρια να πιέζουν και να σφίγγουν τη θηλιά του ανταγωνισμού γύρω από το λαιμό εκείνων των μικρών που εξακολουθούν να αντέχουν.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ είναι προφανές ότι αδιαφορεί πλήρως για το γεγονός ότι στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες μικρέμποροι που κάποιες μέρες δεν κάνουν καν «σεφτέ», ωστόσο είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην ικανοποίηση της απαίτησης που εδώ και χρόνια προβάλλουν τα μονοπώλια και τα εμπορικά συγκροτήματα, με στόχο το ξαναμοίρασμα της αγοράς σε μια χούφτα από αυτά, αξιοποιώντας τις ανατροπές που έχουν προηγηθεί στις εργασιακές σχέσεις και στο εμπόριο.

Οπως ανακοίνωσε χτες η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης, δίνοντας στη δημοσιότητα το περιεχόμενο του νέου Αγορανομικού Κώδικα, που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση για τις επόμενες βδομάδες, με στόχο να έχει ψηφιστεί στη Βουλή μέσα στο Γενάρη, οι διατάξεις του προβλέπουν:

• Επιτρέπεται όλες τις Κυριακές του χρόνου η λειτουργία των καταστημάτων με επιφάνεια μέχρι 250 τετραγωνικά μέτρα, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα. Ο περιορισμός των τετραγωνικών υποτίθεται ότι γίνεται για... προστασία των «μικρών» εμπόρων. Μόνο που οι μικρέμποροι ανέκαθεν τόνιζαν ότι εκείνο που λείπει δεν είναι οι ώρες λειτουργίας των καταστημάτων, αλλά οι πελάτες που μπορούν να αγοράσουν τα εμπορεύματά τους, άσε που τα καταστήματά τους είναι πολύ μικρότερα. Από τη ρύθμιση εξαιρούνται, λέει, τα καταστήματα που ανήκουν σε αλυσίδες και τα λεγόμενα «shops in a shop», τύπου «Notos Gallery». Αξίζει να σημειωθεί ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου φάνηκε να «μασάει τα λόγια της» για το εάν στις εξαιρέσεις περιλαμβάνονται και τα εμπορικά κέντρα τύπου «Mall» και «εκπτωτικά χωριά», με τον υφυπουργό Ανάπτυξης, Θ. Σκορδά, να δηλώνει ότι εξαιρούνται και αυτά και ότι, «εάν χρειαστεί», θα ενταχθεί σχετική διευκρίνιση στις προωθούμενες διατάξεις. Το απόλυτα βέβαιο είναι ότι οποτεδήποτε τα μεγάλα καταστήματα και τα πολυκαταστήματα θελήσουν, τώρα ή στο μέλλον, να ανοίγουν, θα ανοίγουν!
• Ολα ανεξαιρέτως τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά επτά Κυριακές το χρόνο, και συγκεκριμένα, δύο Κυριακές πριν τα Χριστούγεννα (κατ' εξαίρεση φέτος η δεύτερη Κυριακή θα είναι η 30ή Δεκέμβρη), μία πριν το Πάσχα (Κυριακή των Βαΐων) και από μία σε καθεμιά από τις τέσσερις εκπτωτικές περιόδους, την πρώτη Κυριακή κάθε περιόδου.
• Αυξάνονται - με εξαίρεση την αγορά αυτοκινήτου - από δύο σε τέσσερις οι εκπτωτικές περίοδοι στη διάρκεια του χρόνου. Συγκεκριμένα, η πρώτη θα είναι από τη δεύτερη Δευτέρα του Γενάρη μέχρι το τέλος Φλεβάρη, η δεύτερη από τη δεύτερη Δευτέρα του Ιούλη μέχρι το τέλος Αυγούστου, η τρίτη το πρώτο δεκαήμερο του Μάη και η τέταρτη το πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη.

Με τις νέες διατάξεις του Αγορανομικού Κώδικα, μεταξύ άλλων ενοποιείται η διαδικασία ελέγχων και επιβολής κυρώσεων για παραβάσεις της αγορανομικής νομοθεσίας, προβλέπεται ότι με υπουργικές αποφάσεις θα καθοριστεί το ύψος των προστίμων με συγκεκριμένα κριτήρια που θα περιορίζουν το εύρος τους, αυστηροποιούνται οι ποινές στις περιπτώσεις διακίνησης επικίνδυνων τροφίμων και εγκατάστασης καταδολιευτικών μέσων στις αντλίες καυσίμων, προβλέπεται πρόστιμο ύψους 30.000 ευρώ και ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 6 μηνών για «πειραγμένες» αντλίες και αφαιρείται οριστικά η άδεια λειτουργίας του πρατηρίου.

Τι έγινε το '53 με το γερμανικό χρέος;

Τι έγινε το '53 με το γερμανικό χρέος;

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει διευθέτηση του ελληνικού χρέους ανάλογη με αυτή που έγινε στη Γερμανία το 1953. Τι έχει να κερδίσει ο λαός;

Μιλώντας στο βρετανικό «Guardian», ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι «η μόνη βιώσιμη λύση είναι ένα κούρεμα του χρέους, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρη την νότια περιφέρεια». Επανέλαβε την πρόταση για «μια διεθνή συνδιάσκεψη, όπως αυτή που έγινε στο Λονδίνο το 1953 και απάλλαξε τη Γερμανία από το 60% του χρέους της». Σε άλλες παρεμβάσεις του, ο Αλ. Τσίπρας συνοδεύει αυτήν την πρόταση με το αίτημα για ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα. «Ζητούμε, επίσης, για την ώρα, ένα μορατόριουμ της εξυπηρέτησης του χρέους, έτσι ώστε να μπορούμε να ανακατευθύνει τα χρήματα για την ανάπτυξη», κατέληξε μεταξύ άλλων ο Αλ. Τσίπρας, λέγοντα ότι τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα χρησιμοποιηθούν «για την επανεκκίνηση της ετοιμοθάνατης ελληνικής οικονομίας» και αυτό «θα είναι μια win-win λύση». Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει διαχείριση του χρέους «αλά ΔΝΤ», αναγνωρίζει την υποχρέωση του λαού να αποπληρώσει έστω και μέρος από το χρέος της πλουτοκρατίας και διαβεβαιώνει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα πολιτευθεί σε απόλυτη συνεννόηση με δανειστές και εταίρους, αφού λέει ότι «θέλουμε να συμφωνήσουμε με τους δανειστές μας σε μια αξιόπιστη λύση» και μάλιστα «το συντομότερο δυνατό». Για κερασάκι στην τούρτα, καλλιεργεί αυταπάτες ότι από τις ενδοκαπιταλιστικές συμφωνίες και τους συμβιβασμούς μπορούν να βγουν εξίσου κερδισμένοι ο λαός και τα μονοπώλια, με μια λύση «win-win», όπως ονομάζει τη συμφωνία για το χρέος που ζητάει.

Τι ήταν, όμως, η συμφωνία του '53 για το χρέος της Γερμανίας και πόσο ωφελημένος βγήκε ο λαός; Η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό χρέος έγινε ανάμεσα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από τη μία και τις συμμαχικές δυνάμεις από την άλλη. Η γερμανική κυβέρνηση, υπό τον καγκελάριο Κόνραντ Αντενάουερ, ανέλαβε τη δέσμευση να ξοφλήσει τα χρέη που δημιουργήθηκαν την περίοδο 1919 - 1945. Οι Γερμανία και οι δανειστές της αποφάσισαν το προπολεμικό, αλλά και το μεταπολεμικό γερμανικό χρέος να «κουρευτεί» κατά τουλάχιστον 50%, ενώ παράλληλα επεκτεινόταν η αποπληρωμή σε πάνω από 30 χρόνια. Η συμφωνία του '53 είχε τον ίδιο ακριβώς στόχο με το σχέδιο Μάρσαλ: Να ανορθώσει την καπιταλιστική οικονομία και να θωρακίσει την αστική εξουσία, εξασφαλίζοντας κεφάλαια για τους ίδιους μονοπωλιακούς ομίλους που στήριξαν προπολεμικά την άνοδο του Χίτλερ. Στα παραπάνω, πρέπει να προστεθεί ο συνολικός σχεδιασμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη διαπάλη με το σοσιαλιστικό στρατόπεδο που είχε δημιουργηθεί με την πάλη των λαών μετά την ήττα του φασισμού.

Στο ίδιο το γερμανικό έδαφος, παρά τη Συνθήκη του Πότσνταμ, που προέβλεπε ενιαίο γερμανικό κράτος, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προχώρησαν το Μάη του 1949 στην ίδρυση της ΟΔΓ, που αξιοποίησε τα πρώην ναζιστικά στοιχεία και αξιοποιήθηκε ως το σύνορο των δύο κόσμων, του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού. Τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου στα ανατολικά εδάφη που έλεγχε η ΕΣΣΔ, δημιουργήθηκε ένα σοσιαλιστικό κράτος, η Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, με τη θέληση του λαού της. Η θωράκιση της καπιταλιστικής Δυτικής Γερμανίας ήταν δηλαδή μετά τον πόλεμο υπόθεση συνολικά του ιμπεριαλισμού. Εξ ου και η στήριξή της με αμύθητα κεφάλαια στην πλουτοκρατία, που εξασφάλισαν αλματώδεις ρυθμούς ανάπτυξης πολύ πριν τη συμφωνία για το χρέος το 1953. Για παράδειγμα, το 1951 το δυτικογερμανικό ΑΕΠ είχε πιάσει τα προπολεμικά επίπεδα (1938), καθώς και η παραγωγικότητα ήταν ήδη στα επίπεδα του 1936. Ενδεικτικά, το 1950, η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε με ρυθμό 20%, ενώ το 1951 αυξήθηκε με ρυθμό 18,1%. Το «σχέδιο Μάρσαλ» χρηματοδότησε το 40% των επενδύσεων στην εξόρυξη το 1949 - '50, το 20% των επενδύσεων σε ηλεκτρισμό το 1949 - '51 και το 15% των επενδύσεων στον κλάδο του μετάλλου το 1950 - '51.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το «κούρεμα» του χρέους έγινε συμπληρωματικά στο σχέδιο Μάρσαλ και είχε στόχο να απελευθερώσει κεφάλαια για την ντόπια πλουτοκρατία. Στόχος ήταν η ιμπεριαλιστική στήριξη για να γίνει η Δυτική Γερμανία ο πολιορκητικός κριός για το νέο κοινωνικοοικονομικό σύστημα που οικοδομούνταν. Οι όποιες κατακτήσεις των Γερμανών εργατών, αξιοποιήθηκαν την ίδια περίοδο κυρίως στον ανταγωνισμό με τις σοσιαλιστικές χώρες που έπαιρναν μέτρα υπέρ των εργαζομένων. Απόδειξη γι' αυτό είναι ότι όταν ανατράπηκε ο σοσιαλισμός ξεκίνησε και η μεγάλη ρεβάνς κατά των εργατικών δικαιωμάτων στις δυτικές καπιταλιστικές χώρες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει σήμερα «κούρεμα» του χρέους και σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα, με τον ίδιο ακριβώς στόχο: Να εξασφαλίσει κονδύλια για την πλουτοκρατία για να κάνει επενδύσεις και ανάπτυξη, υποσχόμενος μάλιστα ότι από αυτή θα αποπληρωθεί το χρέος. Από αυτή την ανάπτυξη, τίποτα δεν έχει να κερδίσει ο λαός. Ο νέος κύκλος κερδοφορίας του κεφαλαίου θα γίνει στα ερείπια των εργατικών κατακτήσεων και δε θα εμποδίσει, αλλά θα επιταχύνει την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία τους.

Μύθοι και σκληρή πραγματικότητα

Μύθοι και σκληρή πραγματικότητα

Πολύτιμες υπηρεσίες στην κυβέρνηση, για να «αποκοιμίσει» το λαό και να περάσει τα βάρβαρα μέτρα με τις μικρότερες αντιδράσεις, προσφέρουν τα αστικά ΜΜΕ που καλλιεργούν με ένταση το σενάριο για τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, καλλιεργώντας κάλπικες ελπίδες ότι τάχα μπορεί βγάλουν τη χώρα από την κρίση και να σώσουν το λαό από τη φτώχεια. Αν και επίσημα, η κυβέρνηση κρατά αποστάσεις από τη σεναριολογία, ωστόσο αυτοί επιμένουν να εμφανίζουν ως βέβαιη την ύπαρξη ανεξάντλητων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων υπολογίζοντας, μάλιστα, τα οφέλη στα 270 δισεκατομμύρια έως και 1,3 τρισ. δολάρια. Μόλις, όμως, την περασμένη Παρασκευή, ο υπουργός Περιβάλλοντος Ευ. Λιβιεράτος δήλωσε ότι οι γεωφυσικές έρευνες του νορβηγικού πλοίου PGS για την ανεύρεση πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας αναμένεται να ολοκληρωθούν το Φλεβάρη του 2013, επισημαίνοντας ότι «το 2014 θα μπορούμε να γνωρίζουμε με ακρίβεια τις ποσότητες υδρογονανθράκων που μπορούν να εξορυχτούν», ενώ «η εισροή χρημάτων στο ελληνικό Δημόσιο από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων εκτιμάται για μετά από 5-10 χρόνια». Ανεξάρτητα, όμως, από την ακριβή ποσότητα των υδρογονανθράκων και το χρονικό διάστημα που θα αρχίσει η εξόρυξή τους - πάντως όχι νωρίτερα από 7-8 χρόνια - το κυριότερο είναι ότι ο λαός δεν πρόκειται να επωφεληθεί στο ελάχιστο από το «νέο Ελντοράντο». Ολη η «δουλειά» - επένδυση είναι υπόθεση που θα ανατεθεί εξολοκλήρου σε πολυεθνικές που βέβαια θα πάρουν το μερίδιο του λέοντος. Τα όποια έσοδα εισρεύσουν στα κρατικά ταμεία, πιθανότατα θα πάνε κατευθείαν στα ταμεία των ξένων δανειστών για την εξόφληση του χρέους. Το συμπέρασμα είναι ένα. Ο πλούτος της χώρας κατασπαταλιέται και λεηλατείται στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης προς όφελος των μονοπωλίων. Για να ωφεληθεί ο λαός απαιτείται να διαλέξει αποφασιστικά τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, όπου η οργάνωση της οικονομίας θα γίνεται με αποκλειστικό γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες από μια λαϊκή εξουσία.

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται!

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται! 


Τωρα συμβαίνει αυτο που πολλοί προειδοποιουσαν απο καιρο. Κυκλωματα που σχετιζονται με άδειες εργασίας μεταναστων. Διευθυντές στο McDonalds έχουν εισπραξει 150.000 SEK, (περιπου 17.000 Eυρω) από ανθρώπους που τους πρόσφεραν απασχόληση σε αλυσίδα χάμπουργκερ. Άλλοι εργαζόμενοι μαρτυρούν στη εφημεριδα Aftonbladet ότι  αλλοι εργαζομενοι με διαφορετικούς τρόπους εκβιαστηκαν να φυγουν για να δημιουργηθουν θεσεις για τους εργαζομενους που ειχαν πληρωσει! 


Σύμφωνα με την εφημεριδα Expressen τα κυκλωματα περιλαμβάνουν εκατοντάδες αδειες εργασιας. Δεν είναι οι χαμηλόμισθες και κοπιαστικες δουλειες που προσελκυουν τους ανθρώπους να πληρώνουν τόσο πολύ, αλλά η προοπτική οτι με συμβάσεις εργασίας θα μπορεσουν να αποκτήσουν άδεια παραμονής. 


Οι δρόμοι για την ΕΕ και ενα συστημα κοινωνικής πρόνοιας  που καταρρεει αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί, είναι μέσω του πολιτικου άσυλο ή τηςαδειας εργασίας. Αυτοι που εργαζονται χωρίς χαρτια μπορεί να κερδιζουν χρήματα, αλλά είναι αποκλεισμένοι από βασικές υπηρεσίες. Είναι απολύτως κατανοητό ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ακριβά για την ευκαιρία να ζήσουν και να εργαστούν στη σχετικά ήρεμη και σταθερή Ευρώπη.
Όταν επιβληθηκαν οι κανόνες της εργασίας υπήρχαν πολλοί που προειδοποίησαν ότι θα γινοταν και κατάχρηση. Μια κοινή παραλλαγή είναι ότι η σύμβαση εργασίας, η οποία πρέπει να εγκριθεί από το σωματειο  για να παρει κανεις αδεια απο την υπηρεσια Μετανάστευσης φαίνεται εντάξει, ενώ ο μισθος που καταβάλλεται είναι πολύ χαμηλότερος. Ετσι κανουν, οι μικρο απατεωνες επιχειρηματίες, όσο οι εργαζομένοι , δεν παραπονιουνται, σε μια γιγαντιαία επιχείρηση οπως η McDonalds τα αφεντικα που εχουν ηδη καταγγελθει στην ασυνομια επαιρναν χρήματα με έναν διαφορετικό τρόπο. 


Να πάρουν μόνιμη αδεια παραμονης μπορει και να αργησει. Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι πρέπει να ειναι εμπιστευσιμοι για να πάρουν παραταση της αδειας εργασίας τους, δηλαδή, να εχουν καλες σχεσεις με το αφεντικο ο οποιος τους πούλησε τη σύμβαση εργασίας. Κανεις δεν υποψιάζεται την εταιρεια McDonalds να συμμετέχει σε συναλλαγές με άδειες εργασίας, αν και όλες οι θέσεις, συμφνωνα με την εταιρεία περνουν απο τα κεντρικα γραφεία. 

Οτι αυτό συμβαινει στα εστιατόρια τους λέει κάτι και για το περιβάλλον της εταιρείας. Η εταιρεια McDonalds συχνα παινευονται ότι δεν κάνουν διακρίσεις, οτι σε αυτους όλοι οι υπαλληλοι ειναι ευπρόσδεκτοι να εργαστούν ανεξάρτητα από την προέλευσή τους. Κάτι ομως που – αντιθετα και παρά τη συλλογική σύμβαση με ξενοδοχεια και εστιατορια- δεν θελουν να δουν είναι συνδικαλιστες που θετουν αιτήματα και αμφισβητουν τη κατασταση.


Οπως εχει ηδη γράψει η εφημεριδα, Arbetaren, οι σχέσεις της εταιρειας με το Συντηρητικο κομμα (Moderaterna) ειναι ισχυρες, μεταξυ αλλων εκπροσωποι των McDonalds και μετριοπαθείς πολιτικοί έγραψαν απο κοινου σχετικά άρθρα για την εργασιακες πολιτικη στην αγορά εργασίας. Η πρόσφατη μείωση του ΦΠΑ ήταν ένα  θετικο για τον κολοσσό των τροφίμων, και αν μαθευοταν ότι ανήκουν στους μυστικους δωρητές του Συντηριτικου κομματος θα προκαλουσε πιθανότατα αντιδρασεις! 

Αλλά παρόλα αυτα, οτι η McDonalds ως εταιρεία θα ηταν πίσω από απο τετοιες επιχειρησεις φαίνεται λιγότερο πιθανό. Ότι  συμβαινει σ αυτους, λέει κάτι σχετικά με το ποσο μεγαλη ειναι η γκαμα  των διαφορετικών τύπων εκμετάλλευσης των ανθρώπων που εργάζονται στη Σουηδία με προσωρινή εργασία. 


Στις περισσότερες περιπτώσεις, σε εταιρείες όπου τ αφεντικα ουτε καταγγελονται στην αστυνομία είτε βρισκονται αθωοι κατα την έρευνα, αφού οι ιδιοι ειναι κατοχοι των εταιρειων. Όποιος έχει αντιρρήσεις ως προς το ισχύον σύστημα για την εργασία λοιδορείται από την δεξια ως «αντιμεταναστευτικος». Στην πράξη, ομως, επιτρέπει η νομοθεσια, την συστηματική εκμετάλλευση των εργαζομένων που ερχονται στη Σουηδια.


Mτφ απο Αrbetaren 
   Αναρτήθηκε από Elva

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται!

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται! 


Τωρα συμβαίνει αυτο που πολλοί προειδοποιουσαν απο καιρο. Κυκλωματα που σχετιζονται με άδειες εργασίας μεταναστων. Διευθυντές στο McDonalds έχουν εισπραξει 150.000 SEK, (περιπου 17.000 Eυρω) από ανθρώπους που τους πρόσφεραν απασχόληση σε αλυσίδα χάμπουργκερ. Άλλοι εργαζόμενοι μαρτυρούν στη εφημεριδα Aftonbladet ότι  αλλοι εργαζομενοι με διαφορετικούς τρόπους εκβιαστηκαν να φυγουν για να δημιουργηθουν θεσεις για τους εργαζομενους που ειχαν πληρωσει! 


Σύμφωνα με την εφημεριδα Expressen τα κυκλωματα περιλαμβάνουν εκατοντάδες αδειες εργασιας. Δεν είναι οι χαμηλόμισθες και κοπιαστικες δουλειες που προσελκυουν τους ανθρώπους να πληρώνουν τόσο πολύ, αλλά η προοπτική οτι με συμβάσεις εργασίας θα μπορεσουν να αποκτήσουν άδεια παραμονής. 


Οι δρόμοι για την ΕΕ και ενα συστημα κοινωνικής πρόνοιας  που καταρρεει αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί, είναι μέσω του πολιτικου άσυλο ή τηςαδειας εργασίας. Αυτοι που εργαζονται χωρίς χαρτια μπορεί να κερδιζουν χρήματα, αλλά είναι αποκλεισμένοι από βασικές υπηρεσίες. Είναι απολύτως κατανοητό ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ακριβά για την ευκαιρία να ζήσουν και να εργαστούν στη σχετικά ήρεμη και σταθερή Ευρώπη.
Όταν επιβληθηκαν οι κανόνες της εργασίας υπήρχαν πολλοί που προειδοποίησαν ότι θα γινοταν και κατάχρηση. Μια κοινή παραλλαγή είναι ότι η σύμβαση εργασίας, η οποία πρέπει να εγκριθεί από το σωματειο  για να παρει κανεις αδεια απο την υπηρεσια Μετανάστευσης φαίνεται εντάξει, ενώ ο μισθος που καταβάλλεται είναι πολύ χαμηλότερος. Ετσι κανουν, οι μικρο απατεωνες επιχειρηματίες, όσο οι εργαζομένοι , δεν παραπονιουνται, σε μια γιγαντιαία επιχείρηση οπως η McDonalds τα αφεντικα που εχουν ηδη καταγγελθει στην ασυνομια επαιρναν χρήματα με έναν διαφορετικό τρόπο. 


Να πάρουν μόνιμη αδεια παραμονης μπορει και να αργησει. Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι πρέπει να ειναι εμπιστευσιμοι για να πάρουν παραταση της αδειας εργασίας τους, δηλαδή, να εχουν καλες σχεσεις με το αφεντικο ο οποιος τους πούλησε τη σύμβαση εργασίας. Κανεις δεν υποψιάζεται την εταιρεια McDonalds να συμμετέχει σε συναλλαγές με άδειες εργασίας, αν και όλες οι θέσεις, συμφνωνα με την εταιρεία περνουν απο τα κεντρικα γραφεία. 

Οτι αυτό συμβαινει στα εστιατόρια τους λέει κάτι και για το περιβάλλον της εταιρείας. Η εταιρεια McDonalds συχνα παινευονται ότι δεν κάνουν διακρίσεις, οτι σε αυτους όλοι οι υπαλληλοι ειναι ευπρόσδεκτοι να εργαστούν ανεξάρτητα από την προέλευσή τους. Κάτι ομως που – αντιθετα και παρά τη συλλογική σύμβαση με ξενοδοχεια και εστιατορια- δεν θελουν να δουν είναι συνδικαλιστες που θετουν αιτήματα και αμφισβητουν τη κατασταση.


Οπως εχει ηδη γράψει η εφημεριδα, Arbetaren, οι σχέσεις της εταιρειας με το Συντηρητικο κομμα (Moderaterna) ειναι ισχυρες, μεταξυ αλλων εκπροσωποι των McDonalds και μετριοπαθείς πολιτικοί έγραψαν απο κοινου σχετικά άρθρα για την εργασιακες πολιτικη στην αγορά εργασίας. Η πρόσφατη μείωση του ΦΠΑ ήταν ένα  θετικο για τον κολοσσό των τροφίμων, και αν μαθευοταν ότι ανήκουν στους μυστικους δωρητές του Συντηριτικου κομματος θα προκαλουσε πιθανότατα αντιδρασεις! 

Αλλά παρόλα αυτα, οτι η McDonalds ως εταιρεία θα ηταν πίσω από απο τετοιες επιχειρησεις φαίνεται λιγότερο πιθανό. Ότι  συμβαινει σ αυτους, λέει κάτι σχετικά με το ποσο μεγαλη ειναι η γκαμα  των διαφορετικών τύπων εκμετάλλευσης των ανθρώπων που εργάζονται στη Σουηδία με προσωρινή εργασία. 


Στις περισσότερες περιπτώσεις, σε εταιρείες όπου τ αφεντικα ουτε καταγγελονται στην αστυνομία είτε βρισκονται αθωοι κατα την έρευνα, αφού οι ιδιοι ειναι κατοχοι των εταιρειων. Όποιος έχει αντιρρήσεις ως προς το ισχύον σύστημα για την εργασία λοιδορείται από την δεξια ως «αντιμεταναστευτικος». Στην πράξη, ομως, επιτρέπει η νομοθεσια, την συστηματική εκμετάλλευση των εργαζομένων που ερχονται στη Σουηδια.


Mτφ απο Αrbetaren 
   Αναρτήθηκε από Elva

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται!

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οταν οι θέσεις εργασίας..εξαγοράζονται! 


Τωρα συμβαίνει αυτο που πολλοί προειδοποιουσαν απο καιρο. Κυκλωματα που σχετιζονται με άδειες εργασίας μεταναστων. Διευθυντές στο McDonalds έχουν εισπραξει 150.000 SEK, (περιπου 17.000 Eυρω) από ανθρώπους που τους πρόσφεραν απασχόληση σε αλυσίδα χάμπουργκερ. Άλλοι εργαζόμενοι μαρτυρούν στη εφημεριδα Aftonbladet ότι  αλλοι εργαζομενοι με διαφορετικούς τρόπους εκβιαστηκαν να φυγουν για να δημιουργηθουν θεσεις για τους εργαζομενους που ειχαν πληρωσει! 


Σύμφωνα με την εφημεριδα Expressen τα κυκλωματα περιλαμβάνουν εκατοντάδες αδειες εργασιας. Δεν είναι οι χαμηλόμισθες και κοπιαστικες δουλειες που προσελκυουν τους ανθρώπους να πληρώνουν τόσο πολύ, αλλά η προοπτική οτι με συμβάσεις εργασίας θα μπορεσουν να αποκτήσουν άδεια παραμονής. 


Οι δρόμοι για την ΕΕ και ενα συστημα κοινωνικής πρόνοιας  που καταρρεει αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί, είναι μέσω του πολιτικου άσυλο ή τηςαδειας εργασίας. Αυτοι που εργαζονται χωρίς χαρτια μπορεί να κερδιζουν χρήματα, αλλά είναι αποκλεισμένοι από βασικές υπηρεσίες. Είναι απολύτως κατανοητό ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ακριβά για την ευκαιρία να ζήσουν και να εργαστούν στη σχετικά ήρεμη και σταθερή Ευρώπη.
Όταν επιβληθηκαν οι κανόνες της εργασίας υπήρχαν πολλοί που προειδοποίησαν ότι θα γινοταν και κατάχρηση. Μια κοινή παραλλαγή είναι ότι η σύμβαση εργασίας, η οποία πρέπει να εγκριθεί από το σωματειο  για να παρει κανεις αδεια απο την υπηρεσια Μετανάστευσης φαίνεται εντάξει, ενώ ο μισθος που καταβάλλεται είναι πολύ χαμηλότερος. Ετσι κανουν, οι μικρο απατεωνες επιχειρηματίες, όσο οι εργαζομένοι , δεν παραπονιουνται, σε μια γιγαντιαία επιχείρηση οπως η McDonalds τα αφεντικα που εχουν ηδη καταγγελθει στην ασυνομια επαιρναν χρήματα με έναν διαφορετικό τρόπο. 


Να πάρουν μόνιμη αδεια παραμονης μπορει και να αργησει. Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι πρέπει να ειναι εμπιστευσιμοι για να πάρουν παραταση της αδειας εργασίας τους, δηλαδή, να εχουν καλες σχεσεις με το αφεντικο ο οποιος τους πούλησε τη σύμβαση εργασίας. Κανεις δεν υποψιάζεται την εταιρεια McDonalds να συμμετέχει σε συναλλαγές με άδειες εργασίας, αν και όλες οι θέσεις, συμφνωνα με την εταιρεία περνουν απο τα κεντρικα γραφεία. 

Οτι αυτό συμβαινει στα εστιατόρια τους λέει κάτι και για το περιβάλλον της εταιρείας. Η εταιρεια McDonalds συχνα παινευονται ότι δεν κάνουν διακρίσεις, οτι σε αυτους όλοι οι υπαλληλοι ειναι ευπρόσδεκτοι να εργαστούν ανεξάρτητα από την προέλευσή τους. Κάτι ομως που – αντιθετα και παρά τη συλλογική σύμβαση με ξενοδοχεια και εστιατορια- δεν θελουν να δουν είναι συνδικαλιστες που θετουν αιτήματα και αμφισβητουν τη κατασταση.


Οπως εχει ηδη γράψει η εφημεριδα, Arbetaren, οι σχέσεις της εταιρειας με το Συντηρητικο κομμα (Moderaterna) ειναι ισχυρες, μεταξυ αλλων εκπροσωποι των McDonalds και μετριοπαθείς πολιτικοί έγραψαν απο κοινου σχετικά άρθρα για την εργασιακες πολιτικη στην αγορά εργασίας. Η πρόσφατη μείωση του ΦΠΑ ήταν ένα  θετικο για τον κολοσσό των τροφίμων, και αν μαθευοταν ότι ανήκουν στους μυστικους δωρητές του Συντηριτικου κομματος θα προκαλουσε πιθανότατα αντιδρασεις! 

Αλλά παρόλα αυτα, οτι η McDonalds ως εταιρεία θα ηταν πίσω από απο τετοιες επιχειρησεις φαίνεται λιγότερο πιθανό. Ότι  συμβαινει σ αυτους, λέει κάτι σχετικά με το ποσο μεγαλη ειναι η γκαμα  των διαφορετικών τύπων εκμετάλλευσης των ανθρώπων που εργάζονται στη Σουηδία με προσωρινή εργασία. 


Στις περισσότερες περιπτώσεις, σε εταιρείες όπου τ αφεντικα ουτε καταγγελονται στην αστυνομία είτε βρισκονται αθωοι κατα την έρευνα, αφού οι ιδιοι ειναι κατοχοι των εταιρειων. Όποιος έχει αντιρρήσεις ως προς το ισχύον σύστημα για την εργασία λοιδορείται από την δεξια ως «αντιμεταναστευτικος». Στην πράξη, ομως, επιτρέπει η νομοθεσια, την συστηματική εκμετάλλευση των εργαζομένων που ερχονται στη Σουηδια.


Mτφ απο Αrbetaren 
   Αναρτήθηκε από Elva

Κρίσιμο ζήτημα η μαζικοποίηση και η λειτουργία των συνδικάτων

ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Κρίσιμο ζήτημα η μαζικοποίηση και η λειτουργία των συνδικάτων

Σε ζήτημα καθοριστικό για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος αναδεικνύεται η μαζικοποίηση των συνδικάτων, όπως και η προσαρμογή της λειτουργίας τους στην απόκρουση της αντεργατικής επίθεσης. Ζήτημα, που συνδέεται με την ίδια την προετοιμασία της εργατικής τάξης για σκληρές αναμετρήσεις με την πλουτοκρατία και τους υπηρέτες της, συνδέεται με τη συσπείρωση εργατικών μαζών στη γραμμή της ρήξης και της ανατροπής.

Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΠΑΜΕ αναδείχτηκε η επιτακτικότητα αυτής της δουλειάς αλλά και βασικές πλευρές πάνω στις οποίες πρέπει να αναπτυχθεί δράση, σε πρώτη φάση μέχρι την Πρωτομαγιά του 2013, φυσικά με ενδιάμεσους σταθμούς. Σ' αυτή την κατεύθυνση μπορεί να αξιοποιηθεί και το σχέδιο για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που έχει καταθέσει το ΠΑΜΕ.

Ασφαλώς, το πεδίο πάνω στο οποίο θα αναπτυχθεί αυτή η δράση είναι η οργάνωση της πάλης για να παρεμποδιστούν τα αντεργατικά μέτρα (ενάντια στη νέα άγρια φοροεπιδρομή, την κατάργηση των ΣΣΕ, το γκρέμισμα της Ασφάλισης, την εγκατάλειψη των δημόσιων νοσοκομείων κτλ.), η ένταση της αντιπαράθεσης για το περιεχόμενο και την κατεύθυνση που πρέπει να έχουν οι εργατικοί - λαϊκοί αγώνες σε περίοδο όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, προκειμένου να προστατευθεί η εργατική - λαϊκή οικογένεια από την εξαθλίωση.

Να πειστεί ο εργάτης για την ανάγκη να οργανωθεί

Το βασικό θέμα είναι το εξής: Πώς θα πειστεί ο εργάτης και η εργάτρια για την ανάγκη να οργανωθεί, για την ευθύνη αλλά και τη δύναμη που έχει ο ίδιος, ατομικά αλλά και ως τάξη, στην παρεμπόδιση της εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων.

Χρειάζονται συνδικάτα που θα φανερώνουν αυτήν την ανάγκη μέσα από τη δράση. Καθημερινά, σχεδιασμένα, αταλάντευτα, θα οργανώνουν και θα ενώνουν τους εργάτες απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Θα παρεμβαίνουν όχι μόνο όταν θα εκδηλώνεται πλέον η επίθεση σε ένα εργοστάσιο, αλλά και θα προετοιμάζουν τους εργαζόμενους με βάση τις συνολικές οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις. Θα αποτελούν το αποκούμπι κάθε εργάτη, όχι μόνο στην περίπτωση της απόλυσης και της μείωσης του μισθού, αλλά αναπτύσσοντας ολόπλευρη δράση για όλα τα ζητήματα που ταλανίζουν την οικογένειά του.

Θα ξεμπροστιάζουν και θα έχουν αρραγές μέτωπο με την εξαγορά, τη λογική του «μικρότερου κακού», τη διχόνοια, όλες τις μεθοδεύσεις στις οποίες καταφεύγει η εργοδοσία για να ανακόψει την ανάπτυξη ταξικών αγώνων. Θα εμπνέουν και θα παραδειγματίζουν τους εργαζόμενους μέσα από τη στάση των ίδιων των στελεχών του, ξεχωρίζοντας πρωτοπόρα στοιχεία, δυναμώνοντας τη δημοκρατική λειτουργία και τις συλλογικές διαδικασίες, συμβάλλοντας στην ενεργητική συμμετοχή των ίδιων των εργατών στην πάλη.

Θα αναδεικνύουν ότι δεν μπορούν να υπάρξουν αγώνες με αποτέλεσμα χωρίς θυσίες και σκληρή σύγκρουση με τα μονοπώλια, πως αυτοί οι αγώνες θα δυναμώνουν όσο δυναμώνει το ταξικό μέτωπο των εργατών αλλά και η οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας όλων των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στα μονοπώλια. Θα φωτίζουν ταυτόχρονα μέσα στη «φωτιά» του αγώνα, ότι η δύσκολη επιλογή της ταξικής οργάνωσης και πάλης ενάντια στα μονοπώλια, είναι η μόνη τιμημένη επιλογή για κάθε εργάτη, ο μόνος δρόμος μέσα από τον οποίο μπορεί να καταθέσει τους κόπους (ακόμα και το αίμα του) για τα δικά του παιδιά και τη δική του τάξη, απορρίπτοντας τις θυσίες εκείνες που το μόνο που κάνουν είναι να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια των πολυεθνικών ομίλων και να εγκλωβίζουν τη δική του οικογένεια ακόμα πιο βαθιά στην εξαθλίωση, τα βάσανα, τις στερήσεις.

Σχέδιο κατά κλάδο και περιοχή

Χρειάζεται να καταρτιστεί σχέδιο, να εξειδικευτεί κατά κλάδο, αλλά και περιοχή. Ξεχωρίζουν πλευρές που θα επιδράσουν σημαντικά στη μαζικοποίηση των συνδικάτων, όπως, η καλή γνώση:

• Της κατάστασης σε κάθε κλάδο, του βαθμού συγκέντρωσης, των ομίλων που κυριαρχούν και των διεργασιών που εντείνονται στο πλαίσιο της κρίσης (εξαγορές, συγχωνεύσεις κτλ.), κάτι που μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη εικόνα και προετοιμασία για τους χειρισμούς της εργοδοσίας, την παρακολούθηση της τακτικής της, π.χ. το ότι μεγάλοι τόποι δουλειάς μετατρέπονται κυριολεκτικά σε «γκέτο» (βλ. μεγάλες μονάδες Μετάλλου στη Βοιωτία όπου θεωρείται επιτυχία να μοιραστεί μόνο και μόνο μια ανακοίνωση ενός συνδικάτου). Η καλή γνώση του κλάδου από επιχειρηματικής πλευράς μπορεί να βοηθήσει στο συντονισμό των εργαζομένων, τη σφυρηλάτηση της ταξικής ενότητας ενάντια στα μονοπώλια του κλάδου. Στην καλύτερη καταγραφή και ανάδειξη των συνεπειών που έχει (όχι μόνο για τους εργαζόμενους του χώρου αλλά γενικά για τα λαϊκά συμφέροντα) ο έλεγχος π.χ. των Τροφίμων, της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, της Υγείας, από μια χούφτα μονοπώλια. Χρειάζεται να ιεραρχείται η παρέμβαση σε μεγάλες και πολυεθνικές εταιρείες.
• Της εργατικής σύνθεσης και των ιδιαιτεροτήτων κάθε κλάδου. Για παράδειγμα το τι ποσοστό νέων, γυναικών, μεταναστών, απασχολούνται σε αυτόν συνδέεται με τον καλύτερο προγραμματισμό της παρέμβασης ενός συνδικάτου. Η καλή γνώση του βαθμού οργάνωσης των εργαζομένων, των συνθηκών μέσα στις οποίες σχεδιάζεται η συνδικαλιστική δράση, η στάση της εργοδοσίας, με τι ιδεολογήματα προσπαθεί να καλλιεργεί αυταπάτες, συντεχνιασμό, εφησυχασμό, ηττοπάθεια.
• Του συσχετισμού δύναμης, της δράσης και των θέσεων των άλλων δυνάμεων. Των διεργασιών που συντελούνται, ειδικά το τελευταίο διάστημα, στο πλαίσιο και της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού (βλ. αποχωρήσεις από ΠΑΣΟΚ), της συντονισμένης παρέμβασης που γίνεται για να στραφούν οι εργάτες «στις πλατείες», σε «μορφές δράσης» ακίνδυνες για τους αντιπάλους των εργατών. Ειδική σημασία έχει η έγκαιρη αντιμετώπιση «αντιμνημονιακών» και «ανεξάρτητων» συνδυασμών που πυκνώνουν με την (ανοιχτή ή όχι) παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο στην παραπλάνηση των εργαζομένων, στον εγκλωβισμό τους στη λογική της διαχείρισης, στη μετατροπή του εργατικού κινήματος σε χειροκροτητή αστικών κυβερνήσεων. Είναι ανάγκη να αποκαλύπτονται η διαλυτική για το κίνημα παρέμβαση αυτών των δυνάμεων, στοιχειοθετημένα, πλατιά, έγκαιρα. Να βαθαίνει η κουβέντα για το τι κίνημα χρειαζόμαστε σήμερα, τι συνδικάτα. Πόσο καταστροφικές ήταν και είναι για τους εργάτες οι λογικές του «κοινωνικού εταιρισμού», της «υγιούς επιχειρηματικότητας».

Ολόπλευρη παρέμβαση για τα εργατικά προβλήματα

Βασική πλευρά στην ισχυροποίηση των συνδικάτων είναι η διεύρυνση της δράσης τους με όλα τα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον εργάτη. Ετσι ώστε ολόπλευρα να αναδεικνύεται πώς και γιατί χειροτερεύει η ζωή του, πώς αυτή η επιδείνωση είναι συνέπεια της ίδιας της κυριαρχίας των μονοπωλίων, να απαντιούνται λογικές του τύπου «γιατί να απεργήσω, αφού ο εργοδότης δεν μας έκανε μειώσεις εμάς, δεν έχω πρόβλημα».

Η επίθεση στο εργατικό εισόδημα δε γίνεται μόνο με τις μειώσεις των μισθών, την κυριαρχία των ατομικών συμβάσεων, τις απολύσεις, αλλά και με την άγρια φορολογία της λαϊκής οικογένειας, το πετρέλαιο θέρμανσης, τα χαράτσια, τις αυξήσεις της ΔΕΗ στο ρεύμα, την εμπορευματοποίηση Υγείας - Πρόνοιας - Παιδείας. Δεν μπορεί ένα συνδικάτο να μην παρεμβαίνει για τέτοια ζητήματα, που κυριολεκτικά «καίνε» κάθε εργατικό σπίτι και κυριαρχούν στα «πηγαδάκια» στο διάλειμμα ή το σχόλασμα από τη δουλειά. Ισα ίσα. Αυτή η παρέμβαση μπορεί να αναδείξει τον ενιαίο και τον ταξικό χαρακτήρα της επίθεσης που αντιμετωπίζουν όλοι οι εργαζόμενοι, γιατί η απάντησή τους δεν μπορεί παρά να είναι ενιαία και ταξική.

Επιπλέον, γερά συνδικάτα σημαίνει συνδικάτα ζωντανά, με μέλη ενεργά που έχουν ρόλο και ευθύνη για τη δράση και την ενίσχυσή τους. Σημαίνει μέτρα για την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας τους, μέτωπο ενάντια στην τακτική της «ανάθεσης αγώνων» σε κάποιες ηγεσίες. Σημαίνει ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών, των συνελεύσεων και συσκέψεων στους τόπους δουλειάς αλλά και τις γειτονιές, όπου ίσως ένας εργάτης βρεθεί ή εκφραστεί πιο εύκολα. Καλή προετοιμασία της συζήτησης, με βασικό ζητούμενο όχι γενικά την περιγραφή των προβλημάτων αλλά την όξυνση της αντιπαράθεσης γύρω από τις αιτίες και άρα και τη διέξοδο από αυτά, το αν π.χ. μπορεί να αντιμετωπιστεί η κρίση προς όφελος και των εργατών και των επιχειρήσεων.

Πάνω σ' αυτή τη βάση, αποκτά ξεχωριστή αξία πώς επιταχύνονται τα βήματά μας στη σύνδεση της γραμμής ενάντια στα μονοπώλια, με τα προβλήματα που εκδηλώνονται. Πώς βελτιώνεται η παρέμβαση για να αναδεικνύεται ότι η ένταση της αντεργατικής επίθεσης είναι νομοτέλεια στο πλαίσιο της ανάπτυξης με άξονα το κέρδος των μονοπωλίων. Πώς αναδεικνύεται και εκλαϊκεύεται ο άλλος δρόμος ανάπτυξης που απαιτείται για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, σε ρήξη με τα μονοπώλια. Τα ίδια τα θέματα της εξόδου από την κρίση, το γιατί είναι ασυμβίβαστη η στήριξη των λαϊκών και μαζί των μονοπωλιακών συμφερόντων, μπορούν να αποτελέσουν πεδία συσπείρωσης και χειραφέτησης εργατικών μαζών, πεδία ώθησης της ταξικής πάλης, καταρχήν μέσα από τη μαζικοποίηση και τη λειτουργία των συνδικάτων με στόχο να γίνουν εργαλεία ταξικής υπεράσπισης των εργατών απέναντι στην επιθετικότητα των μονοπωλίων.

Διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού

Διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού

Παπαγεωργίου Βασίλης

Πληθαίνουν οι κινήσεις και οι διεργασίες στην κατεύθυνση αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, με δεδομένες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αστική τάξη στη διαχείριση της κρίσης και ενόψει της κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης από τις αρχές του 2013. Κάτω από την πίεση του λαού και με δεδομένη την αδυναμία της να ελιχθεί απέναντι στην κλιμακούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, εξαιτίας της βαθιάς κρίσης που δεν επιτρέπει υποχωρήσεις και παραχωρήσεις, η αστική τάξη είναι αναμενόμενο να αναζητά εναλλακτικές λύσεις για να σταθεροποιήσει την εξουσία της, να αποτρέψει την έκφραση και τη ριζοσπαστικοποίηση των αγωνιστικών διαθέσεων του λαού, να διεκπεραιώσει τη διαχείριση προς όφελός της.

***

Από αυτήν τη σκοπιά πρέπει να ειδωθούν και να ερμηνευτούν οι κινήσεις αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, στις οποίες πρωταγωνιστούν φανερά και υπόγεια τα παραδοσιακά κόμματα της αστικής τάξης, κόμματα και στελέχη που προέρχονται από τους κόλπους τους, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι κινήσεις από όλες τις πλευρές γίνονται στη βάση των «δυο πόλων» που μορφοποιήθηκαν κυρίως μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση, στη βάση του διαφορετικού μείγματος διαχείρισης της κρίσης που προτείνουν τα δυο κόμματα: Η ΝΔ από τη μια, ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη.

Συνεργάτες του πρωθυπουργού διαρρέουν ότι στους σχεδιασμούς του Αντ. Σαμαρά είναι ακόμα και να προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος, που θα καλύπτει το χώρο μέχρι τις παρυφές της λεγόμενου «κέντρου», στο όνομα της συγκρότησης ενός «ευρωπαϊκού μετώπου», που θα διασφαλίσει την παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Στόχος της ΝΔ είναι να προσελκύσει ξανά ψηφοφόρους της που σήμερα έχουν μετακινηθεί προς τους Ανεξάρτητους Ελληνες και τη Χρυσή Αυγή και ταυτόχρονα να ανακόψει την πορεία μεσαίων στρωμάτων, πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, που σήμερα κινούνται προς το ΣΥΡΙΖΑ.

Το συγκεκριμένο σενάριο έχει «οπαδούς» και εκτός ΝΔ. Υπέρ της συνεργασίας όλων των«φιλοευρωπαϊκών κομμάτων», με στόχο την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ΕΕ, με μοχλό το κυρίαρχο μείγμα διαχείρισης, έχουν ταχτεί κατά καιρούς και στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Χρυσοχοΐδης, Πάγκαλος, Διαμαντοπούλου).

Ενα τέτοιο εγχείρημα, βρίσκει υποστηρικτές ακόμα και μέσα στους κόλπους της «κυβερνώσας Αριστεράς», η οποία άλλωστε έχει ήδη κατοχυρώσει στασίδι στα υπουργικά έδρανα της συγκυβέρνησης. Αποκαλυπτική ήταν η παρέμβαση του στελέχους της ΔΗΜΑΡΝ. Μπίστη την περασμένη βδομάδα στο Συνέδριο της «Δράσης», όπου ανέφερε: «Δεν έχω πειστεί όμως ότι μπορούμε να γίνουμε ένα, αλλά έχω πειστεί ότι μπορούμε να συνεργαστούμε (...) χρειάζεται ευρύτερη συσπείρωση στον κεντροαριστερό χώρο αλλά και στο φιλελεύθερο και να γίνει μια όσμωση».

Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ

Διεργασίες συντελούνται και στον άλλο πόλο της διαχείρισης. Οι εργασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη βδομάδα ανέδειξαν την αγωνία της ηγεσίας του να κυριαρχήσει στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, προκειμένου να τεθεί σε κυβερνητική τροχιά. Σ' αυτό βοηθάει η προεκλογική και μετεκλογική μετακίνηση πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ και οι ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας που διατηρεί τόσο ο Αλ. Τσίπρας, όσο και άλλα στελέχη του κόμματος με πρώην υπουργούς (Κατσέλη, Ξενογιαννακοπούλου).

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαιώνει τους αστούς ότι θα διεκδικήσει ρύθμιση του χρέους, με διαγραφή μέρους του και αποπληρωμή του υπόλοιπου με «ρήτρα ανάπτυξης», για την εξοικονόμηση πόρων προς ενίσχυση των επενδύσεων. Οτι θα προχωρήσει τις αναγκαίες«διαρθρωτικές αλλαγές» για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας και ότι θα συνεχίσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με τον όρο να ρίξουν χρήμα στην«πραγματική οικονομία».

Ταυτόχρονα, καλλιεργεί αντι-Μέρκελ προφίλ, εγκαλώντας την κυβέρνηση για «υποτέλεια» και εκθειάζει τις ΗΠΑ και την πολιτική Ομπάμα, τις προτάσεις του ΔΝΤ για τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους. Με την πολιτική του εκφράζει αντικειμενικά και μερίδες της πλουτοκρατίας που τα συμφέροντα τους συνδέονται με την έξοδο από το ευρώ και τη σύναψη στενότερης συμμαχίας με τις ΗΠΑ και άλλες καπιταλιστικές δυνάμεις.

Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ «αυτοπροβάλλεται» ως ο ικανότερος να χειραγωγήσει τις αγωνιστικές διαθέσεις του λαού, να ενσωματώσει το κίνημα στο σύστημα.

Αναπαλαίωση της σοσιαλδημοκρατίας

Κινήσεις με στόχο την αναπαλαίωση της σοσιαλδημοκρατίας, βρίσκονται σε εξέλιξη και από τις ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, από πρώην και νυν στελέχη των δυο κομμάτων και άλλων κινήσεων της λεγόμενης «κεντροαριστεράς». Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ μαίνεται πόλεμος χαρακωμάτων ανάμεσα σε στελέχη του και τον Ευ. Βενιζέλο, με διακύβευμα την κατοχύρωση ρόλων, στα πλαίσια της αναδιάταξης της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας.

Μέσα στη βδομάδα ο Α. Λοβέρδος προχώρησε στη δημιουργία πολιτικής κίνησης με το όνομα ΡΙΚΣΣΥ (Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας) που οδήγησε στη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ. Η διαφοροποίηση του Α. Λοβέρδου από το ΠΑΣΟΚ δε σηματοδοτεί τίποτα το καινούριο, το φιλολαϊκό. Το αντίθετο συμβαίνει.

Ο πρώην υπουργός, στη διακήρυξη της ΡΙΚΣΣΥ ξεκαθάρισε ότι θα στηρίξει την τρικομματική κυβέρνηση και την εφαρμογή του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Με τη μετεξέλιξη της κίνησης σε πολιτικό φορέα, όπως ήδη ανακοίνωσε, θα επιδιώξει τη συστράτευση μιας σειράς πρώην υπουργών και νυν στελεχών του ΠΑΣΟΚ, με στόχο να παίξει ρόλο στην ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος, ενδεχόμενα και για να ισχυροποιήσει τις γέφυρες με τη ΝΔ. «Είμαστε σε ανοικτή γραμμή με την Αννα Διαμαντοπούλου και τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη», δήλωσε στο ραδιοσταθμό «9,89» ο Α. Λοβέρδος.

Από την πλευρά του, ο Ευ. Βενιζέλος ενόψει του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ το Φλεβάρη, απευθύνει σε κάθε ευκαιρία μήνυμα συμπόρευσης στη ΔΗΜΑΡ. «Καλούμε όλους τους φίλους μας του ευρύτερου χώρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς, της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας σε ισότιμα φόρουμ διαλόγου», ανέφερε την Πέμπτη από το βήμα της Γραμματείας της Επιτροπής Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Την πρόταση του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ βλέπει θετικά και ο Φ. Κουβέλης.

«Φόρουμ» για συνεργασίες

Σ' αυτό το πλαίσιο, στις 28 Νοέμβρη, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση - η δεύτερη κατά σειρά - με παρουσία στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και με θέμα την «ενοποίηση» του χώρου της «κεντροαριστεράς». Στην εκδήλωση, οι εκπρόσωποι των δυο κομμάτων και πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, συμφώνησαν να υπάρξει ορισμός αντιπροσώπων για τη δημιουργία ενός μόνιμου «φόρουμ», στη βάση τριών συγκεκριμένων προτάσεων.

Η πρώτη είναι να παραμείνει η συνεργασία στο επίπεδο του «φόρουμ» για ανταλλαγή απόψεων. Η δεύτερη, να δημιουργηθεί μια ελληνική «Ελιά» στα πρότυπα της εκλογικής συνένωσης της «κεντροαριστεράς» στην Ιταλία, όπου οι σχηματισμοί που θα μετέχουν θα διατηρούν την «κομματική αυτονομία» τους αλλά θα κατέρχονται μαζί σε εκλογικές αναμετρήσεις.

Η τρίτη αφορά στη δημιουργία ενός νέου κομματικού φορέα της «κεντροαριστεράς», μέσω της διενέργειας ενός συνεδρίου παρόμοιου με αυτό που έγινε «στο Επινέ της Γαλλίας το 1971» και οδήγησε στην ανοιχτή συνεργασία του Σοσιαλιστικού Κόμματος με την Αριστερά και στη συνέχεια στην άνοδο του Μιτεράν στην εξουσία.

Μέσα σ' αυτό το σκηνικό ήρθε να προστεθεί η πρόταση του Φ. Κουβέλη για αλλαγή του εκλογικού νόμου και «καθιέρωση της απλής αναλογικής», η οποία «αποτελεί πλέον μια απαραίτητη και ώριμη επιλογή», και θα βοηθήσει στις συνεργασίες μεταξύ κομμάτων. Το θέμα της απλής αναλογικής ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, σύμφωνα με πληροφορίες θα το θέσει σε μια από τις επόμενες συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση, με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για τη συγκρότηση κυβερνήσεων συνεργασίας.

***

Τα διάφορα σενάρια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, επιδιώκουν την ανώδυνη απορρόφηση της αυξανόμενης δυσαρέσκειας της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, με δεδομένο το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης, την όξυνση των αντιθέσεων στους κόλπους της ΕΕ, καθώς και την επιδείνωση των όρων ζωής στα λαϊκά νοικοκυριά.

Ανεξάρτητα από τις διαφορές τους, οι πυρήνες των δυο πόλων και τα κόμματα που συσπειρώνονται γύρω τους, συμφωνούν σε ένα και βασικό ζήτημα: Οτι διέξοδο από την κρίση θα δώσει η ισχυροποίηση των μονοπωλίων σε βάρος του λαού και ότι η ανάπτυξη θα γίνει με μοχλό το κεφάλαιο. Οτι είναι όλα κόμματα της ΕΕ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαφημίζει και την ικανότητά του να διαχειριστεί καλύτερα από τους άλλους το ενδεχόμενο μιας άτακτης χρεοκοπίας της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας.

Από αυτήν τη σκοπιά, ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από την ανάδειξη του ενός ή του άλλου πόλου σε κυρίαρχο παίχτη του συστήματος, ή στο μεταξύ τους ανταγωνισμό. Σήμερα, αυτό που μπαίνει επιτακτικά στην ημερήσια διάταξη είναι η ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και αυτό προσπαθούν να συσκοτίσουν όλοι οι επίδοξοι και νυν διαχειριστές.

Ο λαός έχει πείρα από τη δικομματική εναλλαγή, από τα κόμματα παραφυάδες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που σχηματίστηκαν σε διάφορες φάσεις τις προηγούμενες δεκαετίες, από το ρόλο που έπαιξαν στην καλλιέργεια αυταπατών και την ενσωμάτωση συνειδήσεων που έδειχναν τάσεις ριζοσπαστικοποίησης από την κυρίαρχη στρατηγική.

Λύση προς όφελός του μπορεί να δώσει ο ίδιος ο λαός. Με εμπιστοσύνη στη δύναμή του, με καθαρό μέτωπο στα μονοπώλια και τα κόμματά τους, με αντιμονοπωλιακή συσπείρωση και ισχυρό ΚΚΕ, ώστε να βάζει εμπόδια στα βάρβαρα μέτρα και να ανοίγει βήμα βήμα το δρόμο για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Για αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους.