17 Ιουν 2012

Eργαζόμενοι Κορασίδη: ένα παράδειγμα για όσους ελπίζουν ακόμη στα ..."νόμιμα μέσα".


Eργαζόμενοι Κορασίδη: ένα παράδειγμα για όσους ελπίζουν ακόμη στα ..."νόμιμα μέσα". 









Ένα από τα πάρα πολλά δηλαδή!




  








Φυλάκιση 3.540 ημερών στον ιδιοκτήτη του Ράδιο Κορασίδης




Ποινές χωρίς αντίκρισμα και οι εργαζόμενοι άνεργοι κι απλήρωτοι


Μια γεύση για τον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη και τα μέσα που χρησιμοποιούν οι «μπαταχτσήδες» εργοδότες για να ξεγλιστρούν από τις υποχρεώσεις τους, μας δίνει μια απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά. Με την απόφαση 2020/12 την Τετάρτη 23/5 καταδίκασε τον ιδιοκτήτη της γνωστής αλυσίδας καταστημάτων Ράδιο Κορασίδης, Ιωάννη Ευαγγελάτο, σε συνολική φυλάκιση ενός μηνός και 3.540 ημερών για καθυστέρηση δεδουλευμένων αποδοχών 355 εργαζομένων!


Αυτή η φαινομενικά υπερβολική ποινή όμως δεν φαίνεται να πτοεί τον επιχειρηματία, αφού κάνει έφεση και μέχρι την τελεσιδικία η ποινή αναστέλλεται. Το ίδιο έχει συμβεί και σε απόφαση του ίδιου δικαστηρίου σε αντίστοιχη προηγούμενη δίκη στις 7/3, όπου του επιβλήθηκε ποινή 26 μηνών για απλήρωτες αποδοχές 26 εργαζομένων.


Ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης, εδώ και αρκετούς μήνες, έχει κλείσει όλα τα καταστήματα και τα γραφεία της επιχείρησης και έχει αφήσει τους 355 εργαζόμενους στο δρόμο, απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις.


Η αίτησή του για πτώχευση έχει απορριφθεί και τυπικά οι εργαζόμενοι είναι εγκλωβισμένοι σε μια επιχείρηση που υπάρχει μόνο στα… χαρτιά. Παρά τις βαριές καταδίκες, δεν έχει πληρώσει τις δεδουλευμένες αποδοχές, για μέρος μόνο των οποίων καταδικάστηκε. Στην περίπτωση αυτή το νομικό μας σύστημα δεν παρέχει καμιά προστασία στους εργαζόμενους και άπειρη στον εργοδότη.
Και όχι μόνο.


Στον κ. Ευαγγελάτο, ο οποίος έχει φροντίσει να ξεφορτωθεί τυχόν περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης, αναγνωρίστηκε από το δικαστήριο «ελαφρυντικό» και για εντελώς τυπικούς λόγους δεν του επιβλήθηκε καμία χρηματική ποινή. Αντίθετα, στην προηγούμενη καταδικαστική απόφαση του είχε επιβληθεί χρηματική ποινή 7.900 ευρώ, η οποία κλιμακώνεται ανάλογα με το ύψος των αποδοχών που οφείλει.


http://e-dromos.gr 




Αθήνα 30-5-2012


Σωματείο Εργαζομένων Ράδιο Α. Κορασίδη 


Ανακοίνωση – Δελτίο Τύπου 


Με την απόφαση 2020/12 το Β’ Μον/λες Πλημμελειοδικείο Πειραιά καταδίκασε την Τετάρτη 23/5/12 τον Ιωάννη Ευαγγελάτο σε συνολική φυλάκιση 3.540 ημερών ήτοι 9 ΧΡΟΝΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ 15 ΗΜΕΡΕΣ για καθυστέρηση δεδουλευμένων αποδοχών 355 εργαζομένων της «Ράδιο Κορασίδης Ε.Ε.Α.Ε. 


Το δικαστήριο δέχθηκε ελαφρυντικό και δεν επέβαλε καμία χρηματική ποινή στον κατηγορούμενο. Αντίθετα το ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση [Β’ Μον/λες Πλημ/κείο Πειραιά] με την απόφασή του 1063/7-3-12 επέβαλε στον ίδιο κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 26 μηνών και χρηματική ποινή [που κλιμακώνεται ανάλογα με το ύψος των δεδουλευμένων που οφείλονταν] 7.900€, επειδή συν τοις άλλοις, δεν αποδέχτηκε κανένα ελαφρυντικό υπέρ του Ιωάννη Ευαγγελάτου. Η υπόθεση αφορούσε τότε αντίστοιχη καθυστέρηση αποδοχών άλλων 26 εργαζόμενων. 


Η απόφαση και στις δύο περιπτώσεις επιδέχεται έφεση και η ποινή αναστέλλεται μέχρι την τελεσιδικία των αποφάσεων αυτών. 


Και στις δύο περιπτώσεις οι καθυστερούμενες αποδοχές δεν καταβλήθηκαν ποτέ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και είναι μέρος μόνο από τα δεδουλευμένα που εξακολουθούν να οφείλονται, ενώ πολύ μεγαλύτερο ποσό οφείλεται για αποζημιώσεις, όταν η τυπική διαδικασία ολοκληρωθεί [πτώχευση ή εκκαθάριση] για τις οποίες δυστυχώς δεν προβλέπεται τέτοια ποινική προστασία. 


Εμείς οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της ΡΑΔΙΟ Α.ΚΟΡΑΣΙΔΗ, πιστοί στο κοινό αγώνα που έχουμε αποφασίσει μέσα από τις συνελεύσεις μας,απαντούμε με κάθε νόμιμο μέσο που έχουμε στη διάθεση μας,,προσπαθώντας να διασφαλίσουμε στο ακέραιο τα εργασιακά μας δικαιώματα. 


Εκατοντάδες επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα ,τελούν σε στάση πληρωμών προς τους χιλιάδες εργαζόμενους και τους οδηγούν,με μαθηματική ακρίβεια,στην εξαθλίωση. 


Σε αυτό το τεράστιο τσουνάμι των πτωχεύσεων,δύσκολα ξεχωρίζει κανείς που αρχίζουν τα αποτελέσματα της καταστροφικής ύφεσης που διατρέχει όλη την οικονομία και που ξεκινά η δολιότητα των επιχειρηματιών που βρίσκουν ευκαιρία να “κάνουν ταμείο” και να εγκαταλείψουν τις επιχειρήσεις τους, αφήνοντας στο έλεος του Θεού, ομήρους, χιλιάδες εργαζόμενους. 


“ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ”.Ο πλούτος βέβαια ζηλευτός,η Δικαιοσύνη όμως είναι πολύτιμο και θαυμαστό πράγμα.(ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ). 
Εμείς όμως ενωμένοι και γεμάτοι δύναμη, δε θα σταματήσουμε ποτέ,το δίκαιο κι έντιμο αγώνα μας και θα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους,τα δίκαια αιτήματα μας. 


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ! 


Εξάλλου οι μέχρι τώρα δικαστικές αποφάσεις των αρμόδιων δικαστηρίων είναι με το μέρος των εργαζόμενων και υπέρ μιας λύσης που θα διαφυλάξει τα δικαιώματα τους. 


ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ 


Πρόεδρος Γραμματέας 


Γ.Καβακλής Ε.Ψαρρός 


http://olafanera.blogspot.gr/2012_05_01_archive.html 


http://ergazomenoiradiokorasidi.blogspot.gr/


πηγή: ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 Αναρτήθηκε από Praxis re

Το βήμα εμπρός του λαού κρίνεται και από την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ


ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ
Το βήμα εμπρός του λαού κρίνεται και από την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ

«Αυτή η συγκέντρωση δείχνει την αποφασιστικότητα των κομμουνιστών, των φίλων του Κόμματος για ισχυρό ΚΚΕ στην Βουλή και στο λαό. Αποδείχνει ότι υπάρχει και θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη δυναμική πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα. Υπάρχει η δύναμη και πρέπει να στηριχθεί περισσότερο, να γίνει πιο γερή ώστε να μη νικήσει το ρεύμα του φόβου, της αυταπάτης, γιατί η 18η Ιούνη, οι επόμενες μέρες, μήνες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για το λαό.
Εργάτη, άνεργε, αυτοαπασχολούμενε, νέα, αγρότη, συνταξιούχοι, γυναίκες,
Εμπρός για ισχυρό ΚΚΕ στην Βουλή και στο λαό.
Ακυρώστε τα σχέδια των εκμεταλλευτών και των κομμάτων τους, που θέλουν να αποδυναμώσουν, ακόμα και να απαλλαγούν από το ΚΚΕ. Για πιο ισχυρό ταξικό κίνημα στους τόπους δουλειάς, σε όλους τους κλάδους, στις συνοικίες, στα χωριά. Για να βάλουμε εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και να νικήσει ο λαός. Που σημαίνει να απαλλαγεί οριστικά από το ζυγό των μονοπωλίων και της ΕΕ. Αυτό είναι πραγματική νίκη και απελευθέρωση του λαού.
Ισχυρό ΚΚΕ, το έμπειρο κόμμα που μπορεί στηριγμένο στον οργανωμένο λαό να βάλει στο κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο το φασιστικό μόρφωμα της "Χρυσής Αυγής". Θα αντιπαλέψει τα σχέδια της άρχουσας τάξης να το χρησιμοποιήσει για να εξισώσει τον φασισμό με τον κομμουνισμό, μια εξίσωση που στρέφεται κατά του λαού και όχι μόνο κατά του ΚΚΕ.

Σήμερα σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, ετοιμασίας ενός νέου γύρου πολέμου κατά της Συρίας, του Ιράν, χρειάζεται πολύ περισσότερο ένα ισχυρό ΚΚΕ στο λαό και στην Βουλή.
Ο λαός έχει ζήσει αρκετές φορές σε κλίμα ανάτασης, ελπίδας ότι θα γίνει η πολυπόθητη αλλαγή στον τόπο, από μια νέα κυβέρνηση, από ένα νέο κυβερνητικό σχήμα. Και έχουν επίσης πολλές φορές διαψευστεί οικτρά οι ελπίδες που στήριξε σ' αυτά.
Ο λαός με την πάλη του, κατάφερε να αποσπάσει ορισμένες κατακτήσεις. Εμείς ως Κόμμα και ο λαός έχουμε πείρα στο να αποσπώνται και να περιφρουρούνται οι κατακτήσεις οι οποίες όμως άρχισαν να ανατρέπονται με την συνθήκη του Μάαστριχτ και την ένταξη στην ΟΝΕ. Το ΚΚΕ δεν έλειψε από κανένα αγώνα, μικρότερο ή μεγαλύτερο.
Ο λαός σήμερα έχει πολλές αποδείξεις για να βγάλει το συμπέρασμα ότι το κλίμα της ελπίδας δεν αντιστοιχεί πάντα στις πραγματικές εξελίξεις. Να θυμίσουμε ακόμα ότι η απογοήτευση από τα μεγάλα λόγια συνήθως οδηγούν σε συντηρητική αναδίπλωση.
Το λέμε στο παρά πέντε της νέας εκλογικής αναμέτρησης, καθώς υπάρχει κίνδυνος, αντί να γίνει ένα βήμα εμπρός να υπάρξει ένα βήμα πίσω. Το βήμα εμπρός κρίνεται και από την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ.
Και αυτοί που θέλουν να θωρακίσουν την ανταγωνιστικότητα του ευρώ, άλλα και εκείνοι που θέλουν την διάλυσή του για λογαριασμό του κεφαλαίου, έχουν κάθε συμφέρον να θέλουν μια αδύναμη, παραιτημένη πρωτοπορία.
Δεν υποχωρούμε, δεν λυγίζουμε
Μια είναι η απάντηση. Οσα και να κάνουν δεν υποχωρούμε. Δεν λυγίζουμε. Πάμε κόντρα στο ρεύμα της υποταγής. Δεν θα αλλάξουν την ζωή του λαού, η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά. Ο λαός πρέπει να μείνει όρθιος, να οργανωθεί, να αντεπιτεθεί, με εμπνευστή το ΚΚΕ, τις ριζοσπαστικές δυνάμεις που δρούμε μαζί. Οι επίδοξοι σωτήρες θα διαψεύσουν τις ελπίδες του λαού.

Την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους ξέρουμε, ο λαός τους έχει δοκιμάσει, δεν άλλαξαν παρά την ήττα στις εκλογές του Μαΐου, δεν θα αλλάξουν ούτε στις 18 Ιουνίου.
Είμαστε υποχρεωμένοι να προειδοποιήσουμε ότι δεν πρέπει να έχετε εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και αν η άνοδός του γέννησε νέες ελπίδες.
Σας το λέμε με το χέρι στην καρδιά, αν και ξέρουμε ότι αρκετοί εργαζόμενοι επιμένουν στις επιφυλάξεις τους. Αν επιμείνουν και στην κάλπη πολύ σύντομα θα μας θυμηθούν.
Το σύνθημα "απόψε πεθαίνει η δεξιά" του 1981 έχει αντικατασταθεί από το συριζαίικο σύνθημα "πέθανε ο δικομματισμός, ήλθε η ώρα της αριστεράς". Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει την πιθανή έλευσή του στην κυβέρνηση ως ειρηνική επανάσταση, ως κοσμογονία σαν να μην υπάρχει κρίση και αβέβαιες αντικειμενικά εξελίξεις. Δεν τις βλέπει, ή δεν θέλει να τις δει;
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος του ΣΕΒ, κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών, δήλωσε ότι μπορεί και πρέπει να γίνει κυβέρνηση με την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι με άλλη γλώσσα μιλάει στο λαό, με άλλη γλώσσα μιλά με τους πρεσβευτές των χωρών του G20.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, με εξαιρετικά αλαζονικό ύφος έφθασε να παραλληλίσει το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης, το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ που πάλεψαν την πείνα, που έδωσαν τη μάχη της σοδειάς και απελευθέρωσαν την Ελλάδα, με τον ενδεχόμενο σχηματισμό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που αλλάζει τις θέσεις του σαν τα πουκάμισα και δεν πρόκειται να απαλλάξει την Ελλάδα από τα δεινά της κρίσης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης με λιτότητα και μόνιμη, παρατεταμένη ανεργία.

Ποντάρουν όλα τα κόμματα στους νέους και τις νέες, ότι με την βοήθεια του σόου, του μάρκετινγκ, αλλά και του αντικομμουνισμού, ότι θα καταφέρουν να πάρουν την ψήφο τους. Το αστικό πολιτικό σύστημα σάπισε για τα καλά, το νέο είναι η ανατροπή του εκ βάθρων. Σ' αυτό το δρόμο θα συναντηθούμε με τους νέους και τις νέες, σ' αυτό το δρόμο υπάρχει ελπίδα.
Αναλογιστείτε: Δεν διανύουμε περίοδο καπιταλιστικής ανάπτυξης, όπως την ζήσαμε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, διανύουμε περίοδο βαθιάς οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη, πράγμα που σημαίνει ότι ένα βήμα πίσω στην κάλπη μπορεί να οδηγήσει το λαό σε πισωγύρισμα, σε ήττα. Ο καπιταλισμός στην Ευρώπη ό,τι έδωσε τώρα θα το παίρνει, θα το ξαναπαίρνει. Είναι σε παρακμή.
Το πραγματικό δίλημμα για το λαό
Λαϊκή αντεπίθεση ή εσωτερική υποτίμηση και χρεοκοπία. Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα για το λαό.
Προειδοποιούμε τι μπορεί να συμβεί ώστε να έχει ο λαός την απαραίτητη προετοιμασία να παρέμβει, να μη χάσει πολύτιμο χρόνο, και προ παντός να μη καταληφθεί ούτε από φοβία ούτε από επικίνδυνες αυταπάτες.
Πρώτο ενδεχόμενο: Να δρομολογηθούν και τελικά να συμφωνηθούν υπερεξουσίες στην Κομισιόν ώστε να εφαρμοσθεί ακόμα πιο αποτελεσματικά και ενιαία για τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης η αντιλαϊκή κοινοτική στρατηγική, σχετικά με μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, φορολογικό, εξωτερική πολιτική. Υπερεξουσίες που θωρακίζουν το αστικό πολιτικό σύστημα κάθε χώρας απέναντι στο λαϊκό κίνημα, στοχεύουν στον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών κολοσσών.

Δεύτερο ενδεχόμενο: Να δυναμώσουν φυγόκεντρες δυνάμεις που έχουν βάση, αφού μεγαλώνει η απόκλιση των συμφερόντων του γερμανικού, του γαλλικού, του ιταλικού, του ισπανικού μεγάλου κεφαλαίου, καθώς βαθαίνουν οι συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης.
Επομένως είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να οδηγηθεί η Ελλάδα σε αποχώρηση απ' τη σημερινή Ευρωζώνη.
Λαϊκή Αντεπίθεση δεν σημαίνει απλώς αγώνες. Αλλά κοινωνικοπολιτική συμμαχία ως κίνημα που θα εκφράζεται στην οργάνωση στους τόπους δουλειάς, λαϊκή συμμαχία με άμεση δράση για τα πιεστικά προβλήματα, με αίτημα την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο. Πάλη για φιλολαϊκή διέξοδο που αυτή ταυτίζεται με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, δηλαδή με το λαό στην εξουσία.
Ακόμα και αν σχηματισθεί ισχυρή κυβέρνηση με πυρήνα την ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και αν ονομάζεται, οικουμενική ή εθνικού στόχου, η πολιτική ρευστότητα θα δυναμώσει, οι κυβερνήσεις θα ανεβοκατεβαίνουν, πιθανόν δύσκολα να σχηματίζονται. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβηθούν την πολιτική αδυναμία του συστήματος κάτω από την δική του παρέμβαση. Αντίθετα θα πρέπει ο λαός να ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις, να βγουν νέες δυνάμεις στο προσκήνιο.
Ο Παύλος Ορκόπουλος απαγγέλλει το ποίημα του Γ. Ρίτσου «Κάπα Κάπα Εψιλον»
Ολα τα κόμματα, από την ΝΔ ως τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι δεσμευμένα απέναντι στην ΕΕ και θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει μεγάλα λόγια για το μνημόνιο, τώρα ξέχασε την ακύρωση που υποστήριζε ως τις 6 Μαΐου και δηλώνει ότι θα το καταγγείλει πολιτικά και όχι νομικά. Αποδέχεται το χρέος αφού θα διαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση και δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι "πάση θυσία" η χώρα πρέπει να μείνει στην ΕΕ και το ευρώ. Που σημαίνει μισθοί και συντάξεις πείνας, μνημονιακοί φόροι, βαρβαρότητα στις εργασιακές σχέσεις, μεγάλη ανεργία.
Αυτά τα εγγυώνται επίσημα οι κύριοι Σαμαράς και Τσίπρας. Εχουν πολλά να δούνε τα μάτια μας μετά τις εκλογές.
Από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ τόνισε ότι ο διαχωρισμός "μνημονιακών" και "αντιμνημονιακών" είναι παραπλανητικός. Ευθύνεται η καπιταλιστική κρίση, αυτή έφερε το μνημόνιο, και όχι το ανάποδο. Τα αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται σήμερα όχι μόνο ενάντια στον ελληνικό λαό αλλά και σε άλλους, με μνημόνια ή χωρίς, έχουν αποφασιστεί από τις Συνόδους της ΕΕ, από τη στρατηγική της ΕΕ μέχρι το 2020. Φιλολαϊκή ανάπτυξη μέσα στην ΕΕ δε γίνεται. Αυτό το μαρτυρά η κρίση που ξέσπασε στην Ευρωζώνη.
Επιλογή για διαχείριση ο ΣΥΡΙΖΑ
Καλούμε το λαό να δει καθαρά αυτό που συντελείται μπροστά στα μάτια του.
Η άρχουσα τάξη με ένα τμήμα του πολιτικού κατεστημένου, καθώς συνειδητοποιεί ότι το δίδυμο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν έχει πέραση πια, τρέχει και δε φθάνει για να διαμορφώσει ένα νέο παραπλανητικό για το λαό πολιτικό σκηνικό. Ηδη κτίζεται με γρήγορους ρυθμούς ένας νέος διπολισμός, με παλιά υλικά, ανάμεσα σε μια κεντροδεξιά παράταξη με πυρήνα τη ΝΔ και μια κεντροαριστερή παράταξη με πυρήνα αρχικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Η άρχουσα τάξη δεν θέλει να συντριβεί η σοσιαλδημοκρατία, καθώς έχει δώσει πετυχημένες εξετάσεις ως σήμερα στην άμβλυνση του ριζοσπαστισμού, στο κουμαντάρισμα του κινήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλεγεί λόγω της στρατηγικής του ως εναλλακτική λύση στην κυβερνητική διαχείριση. Οπως προηγούμενα είχαν επιλέξει το ΠΑΣΟΚ.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη να στηρίξει ένα νέο ΠΑΣΟΚ, να εξαπατηθεί ο εργαζόμενος λαός για μια ακόμη φορά.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ γίνεται μόνο για ψηφοθηρία, αφού μας χωρίζει ουσιαστική προγραμματική διαφορά που δεν αφορά μόνο την προοπτική, αλλά και το παρόν. Την ίδια ώρα που καλεί δήθεν για συνεργασία, στελέχη του διαδίδουν δεξιά και αριστερά ψέματα και φήμες για το ΚΚΕ, για τη γραμμή του, την πολιτική του. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει σύμμαχό του το ΚΚΕ. Επιθυμεί ΚΚΕ αποδυναμωμένο και μάλιστα με συμμετοχή στην κυβέρνηση για να μη βγάζει άχνα.
Το ίδιο έκανε και το ΠΑΣΟΚ που ήθελε αδύναμο ΚΚΕ, ειδικά όταν άρχισε να εγκαταλείπει τα σοσιαλιστικά συνθήματα και αναδεικνυόταν σε κόμμα εξουσίας του κεφαλαίου.
Θυμίζουμε την πείρα της περιόδου '90-'91 όταν έγινε προσπάθεια από τις ίδιες δυνάμεις, τα ίδια πρόσωπα να αυτοδιαλυθεί το ΚΚΕ και να διαχυθεί στον τότε Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.
Το ΚΚΕ δεν έχει καμία θέση σε κυβερνήσεις που δεν θα ανακουφίσουν το λαό από τα οξυμένα προβλήματα, που δεν οδηγούν σε φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
Καλούμε το λαό να προβληματιστεί για το ότι κρατάμε αυτή τη στάση αν και ασκείται μεγάλη πίεση προς το ΚΚΕ. Μας θέλουν σε μια τέτοια κυβέρνηση για να λένε στο λαό μετά τις εκλογές: Μέχρι και το ΚΚΕ έβαλε νερό στο κρασί του, μη ζητάς πολλά τώρα.
Δεν φιλοδοξούμε να είμαστε αντιπολίτευση για πάντα, θα είμαστε όσο χρόνο χρειάζεται, μέχρι να γίνει ο λαός πραγματικός πρωταγωνιστής, ώστε να κατακτηθεί από το λαό η δική του εξουσία.
Ο δρόμος της αντιπολίτευσης, όσο χρειαστεί, δεν είναι καθόλου εύκολος δρόμος, ούτε χωρίς ευθύνες. Απαιτούνται θυσίες, ηρωισμός, αλλά και μέγιστη πολιτική ικανότητα, ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές όπου το Κόμμα οφείλει να αναλαμβάνει μεγάλες ιστορικές πρωτοβουλίες. Η ικανότητα να εκπληρώνει το Κόμμα την ιστορική του ευθύνη κατακτιέται μέσα στον καθημερινό αγώνα, βήμα το βήμα, με όπλο και την πολύτιμη ιστορική μας πείρα.
Το ΚΚΕ καρδιά της εργατικής λαϊκής διακυβέρνησης

Στην εργατική λαϊκή διακυβέρνηση θα είμαστε η καρδιά, γιατί αυτή η διακυβέρνηση θα ανατρέψει τον υπέρτατο νόμο που είναι πάνω από οποιοδήποτε νόμο ψηφιστεί στη Βουλή, το νόμο του κέρδους.
Το ΚΚΕ υποστηρίζει το ενιαίο και αδιαίρετο τρίπτυχο: Αποδέσμευση της Ελλάδας από τη λυκοφωλιά της ΕΕ, μονομερή διαγραφή του κρατικού χρέους και λαϊκή εξουσία.
Η θέση αυτή σήμερα γίνεται περισσότερο επίκαιρη καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο να εξετασθεί από την Κομισιόν η έξωση χωρών από την Ευρωζώνη και από την ΕΕ.
Αλλο πράγμα όμως να αποφασίσει ο λαός εθελοντικά να φύγει και να πάρει την ευθύνη στα χέρια του και άλλο να τον διώξουν κλοτσηδόν και να τον κρατούν στο χέρι με δάνεια, εξαγορές επιχειρήσεων, με υποθήκευση του πλούτου της χώρας.
Το ζήτημα της διαγραφής του χρέους δεν έχει καμία σχέση με το αίτημα για ρύθμιση του χρέους που εδώ και δύο χρόνια προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για το διαχωρισμό του σε επαχθές και μη επαχθές.
Οι ίδιοι οι καπιταλιστές τον πρόλαβαν με το κούρεμα 21% αρχικά και μετά σε ποσοστό 50%, ενώ την ίδια ώρα έδεσαν το λαό με νέο δάνειο και δεσμεύσεις που κρατάνε ως το 2042.
Ακόμα και αν διαγράψουν το 100% του χρέους, η καπιταλιστική ανάπτυξη που θα ακολουθήσει θα φέρει νέα χρέη. Φαύλος κύκλος, που τον έχει ζήσει ο λαός της Ελλάδας.
Πρωτοστάτης μέσα κι έξω από τη Βουλή

Το ΚΚΕ θα πρωτοστατήσει μέσα και έξω από τη Βουλή για όλα τα μεγάλα και οξυμένα προβλήματα:
Οπως είναι η στήριξη του ΕΟΠΥΥ, των ασφαλιστικών ταμείων, του τομέα της Υγείας - Πρόνοιας, από τα Κέντρα Υγείας ως τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία, του ΟΑΕΔ, η προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και όχι μόνο των εξαθλιωμένων που έτσι και αλλιώς από τα ίδια τα πράγματα κάνουν στάση πληρωμών.
Διεκδικούμε μέτρα κατά των μονοπωλίων, άμεσα, το σύνθημα να πληρώσει η πλουτοκρατία πρέπει να αποκτήσει το επόμενο διάστημα ουσία, δυναμική. Αρκετά πλήρωσε ο λαός. Από το μόχθο του λαού πληρώθηκαν την τελευταία 10ετία της ανάπτυξης 150 δισ. ευρώ μόνο για τόκους χρέους. Από το μόχθο του λαού σχηματίσθηκε ο πακτωλός των 600 δισ. ευρώ που σχηματίσθηκε την περίοδο 2003-2009.
Για το ΚΚΕ μετράνε σε αξία τα εκατομμύρια των εργαζομένων, η απασχόληση των οποίων δεν αποτελεί κόστος, όπως διατείνονται τα άλλα κόμματα, αλλά πηγή παραγωγής πλούτου. Τους φυσικούς πόρους που διαθέτει η χώρα τούς αχρηστεύει και υποθηκεύει το μεγάλο κεφάλαιο. Μετράνε τα εργοστάσια και οι υποδομές. Μετράνε τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας στην υπηρεσία της κοινωνικής ανάπτυξης.
Η χώρα διαθέτει ένα ιδιαίτερα αξιόλογο και έμπειρο εργατικό δυναμικό, με υψηλή εξειδίκευση σε διάφορους κλάδους και τομείς, όπως ναυπηγεία, ενέργεια, κατασκευές, μεταφορές, χημική βιομηχανία, μεταλλουργία κλπ.
Η πλήρης απασχόληση του συνόλου των εργαζομένων θα είναι η βασική προϋπόθεση για τη συνεχή αύξηση της παραγωγής.
Η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο, σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, αξιοποιήσιμες για διάφορους τομείς της βιομηχανικής παραγωγής και για εξαγωγές.
Ο τομέας της βιομηχανίας μπορεί να αναπτυχθεί και να καλύψει ένα μεγάλο μέρος των εγχώριων αναγκών.
Ο τομέας της αγροτικής οικονομίας θα είναι από τους πρώτους που θα πρέπει να στηρίξει η λαϊκή εξουσία. Θα αξιοποιηθούν πλήρως τα εδαφικά και κλιματολογικά πλεονεκτήματα της δικής μας χώρας, η μηχανοποίηση που υπάρχει. Θα λυθεί το πρόβλημα της διατροφής, θα σταματήσει η εισαγωγή προϊόντων που μπορούμε να παράγουμε, άρα η διατροφική εξάρτηση από τα διεθνή μονοπώλια, η αιμορραγία σπατάλης χρημάτων για εισαγωγές.
Θα μπει τέρμα στην καταστροφή ενός μεγάλου μέρους της παραγωγής και των μικρομεσαίων αγροτών που οφείλεται κυρίως στην ένταξη και ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ και την ΚΑΠ.
Στην πρόταση του ΚΚΕ η κτηνοτροφία της χώρας μπορεί να αποκτήσει μεγάλη ανάπτυξη με στόχο την πλήρη κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού, καθώς θα απαλλαγεί η χώρα από την εξάρτηση από τα συμφέροντα των χωρών της Βόρειας Ευρώπης.
Θα αναπτυχθεί πλήρως η αλιεία και θα έχουν δουλειά όσοι εκτοπίστηκαν. Θυμίζουμε ότι η ΕΕ διέθεσε πάνω από 60 εκατομμύρια ευρώ από το μόχθο των λαών και τα έδωσε σε Ελληνες ψαράδες για να καταστρέψουν εκατοντάδες σκάφη, προκειμένου οι μεγάλοι στόλοι να ψαρεύουν ανεμπόδιστα στις ελληνικές θάλασσες.
Η λαϊκή εξουσία θα δώσει την πρέπουσα σημασία σε μια σειρά υπηρεσίες που θα προσφέρονται από το κράτος πραγματικά δωρεάν και σε υψηλό επίπεδο. Ολοι οι εργαζόμενοι θα έχουν το δικαίωμα να καλύπτουν την ανάγκη τους στη στέγη. Το εργατικό λαϊκό κράτος θα καλύπτει δωρεάν όλες τους τις ανάγκες για Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Ασφάλιση, τις διακοπές και την αναψυχή, την προστασία των παιδιών και υπερηλίκων. Θα παρέχει πολύ φτηνές, και σε ορισμένες περιπτώσεις δωρεάν, υπηρεσίες μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας, ύδρευσης κ.λπ.
Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ
Συνειδητοποιούμε την ευθύνη μας. Από την επομένη μέρα των εκλογών θα παλέψουμε ώστε: Να μη χρεωθεί και να μην πληρώσει ο λαός την πολιτική χρεοκοπία της κυβέρνησης είτε της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς θέλουμε να μη σβήσει η ελπίδα, να αποκτήσει δύναμη ο λαός.
Να αντιμετωπίσουμε μαζί με το λαό και τη νεολαία το κύμα της απογοήτευσης από τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Να αποτρέψουμε να κυριαρχήσει ο φόβος και η απογοήτευση, να μην καλλιεργηθεί το έδαφος της μεγαλύτερης συντηρητικοποίησης, της στροφής προς την αντίδραση.
Να συμβάλλουμε να σταθεί ο λαός όρθιος, μπροστά σε όποιες δυσκολίες, να οργανωθεί, να διεκδικήσει.
Η ελπίδα, η αγωνιστική ανάταση είναι θέμα και προσωπικής ευθύνης του καθένα και της καθεμιάς που ακολουθούν το δρόμο του ριζοσπαστισμού, έχουν αριστερή πολιτική σκέψη. Δεν μπορεί να σκέπτεται κάποιος ότι έτσι και αλλιώς το ΚΚΕ είναι εδώ, πάντα μαχητικό, αλλά ας στηρίξω μια κυβέρνηση της Αριστεράς, είτε για να μην έλθει ο Σαμαράς ή γιατί ίσως αυτή η κυβέρνηση κάτι παραπάνω μπορεί να κάνει. Δεν είναι δυνατόν να εκτιμά κάποιος, κάποια, τις θέσεις και τους αγώνες του ΚΚΕ, να μην έχει καμία εκτίμηση για την ΕΕ, και να μην εμπιστεύεται τη θέση του, με ποιες προϋποθέσεις, σε ποια κυβέρνηση θα δώσει τα πάντα, χωρίς να λυπάται κόπους και θυσίες.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να παίζει σε δύο ταμπλό: Να στηρίζει το έργο μιας κυβέρνησης που δε δίνει την παραμικρή εγγύηση, και την ίδια ώρα να την πολεμάει μέσα στο λαό.
Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ δεν είναι να στηρίξει μια κυβέρνηση που δε δίνει ούτε μια εγγύηση ότι θα βγάλει τη χώρα από την κρίση προς όφελος του λαού, μια κυβέρνηση που παίζει με τον ενδεχόμενο κίνδυνο της μεγαλύτερης πτώχευσης, στηρίζεται στις ευχές του Ομπάμα, στον Ολάντ, στο Ραχόι και τους άλλους πρωθυπουργούς του Νότου.
Αποτελεί χρήσιμο μάθημα η πείρα των κομμουνιστικών κομμάτων της Ευρώπης, κομμάτων με μεγάλη κοινοβουλευτική δύναμη, ιστορία στους εργατικούς αγώνες, με σημαντικό κοινωνικό έργο. Η μείωση του ρόλου και της επιρροής τους έχει άμεση σχέση με τη γραμμή του ιστορικού συμβιβασμού, με τη συμμετοχή στις κυβερνήσεις της σοσιαλδημοκρατίας. Η απάρνηση της πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτέλειάς τους έπαιξε καταστροφικό ρόλο.
Το εργατικό κίνημα στην Ευρώπη έχασε πολλά από το αδυνάτισμα και την υποκατάσταση των κομμουνιστικών κομμάτων από θολά, ευάλωτα αριστερά σχήματα. Εκτιμάμε ιδιαίτερα την αλληλεγγύη δεκάδων κομμουνιστικών κομμάτων στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο απέναντι στον λαό της Ελλάδας και στο Κόμμα μας.
Πολύτιμη ιστορική και σύγχρονη πείρα
Το ΚΚΕ διαθέτει πολύτιμη ιστορική και σύγχρονη πείρα, ικανότητα αντοχής και αγωνιστικής προσαρμογής σε συνθήκες απότομης ανόδου του κινήματος, αλλά και πισωγυρίσματος του εργατικού κινήματος. Μπορεί να συνδυάζει τα άμεσα και γενικότερα αιτήματα, να ενοποιεί αγωνιστικές δυνάμεις σε ενιαίο πολιτικό στόχο.
Το ΚΚΕ έχει επεξεργασμένη πολιτική συμμαχιών που δεν περιορίζεται και δεν εξαρτάται μόνο από τα πάνω, και μόνο ως συνεργασία πολιτικών δυνάμεων. Αφού αυτές μπορεί να υπάρχουν και να μη υπάρχουν όπως συμβαίνει σήμερα. Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ βασίζεται στο υπαρκτό και στέρεο βάθρο της συνεργασίας από τα κάτω προς τα πάνω, των κοινωνικών δυνάμεων, της εργατικής τάξης και των αυτοαπασχολουμένων στην πόλη και την ύπαιθρο, των κινημάτων των γυναικών και των νέων. Αλλωστε το υποκείμενο της ανατροπής θα είναι ο λαός.
Το ΚΚΕ δεν το βάζουν εύκολα στο χέρι. Δεν είναι ζήτημα ηθικής, είναι ζήτημα ταξικότητας στην αντίληψη και στην πρακτική του. Ξέρει να αποφεύγει τους τυχοδιωκτισμούς και τις προβοκάτσιες, πλεονέκτημα σε συνθήκες κρίσης όταν στον αγώνα μπορούν μαζικά να μπουν εργατικές λαϊκές μάζες χωρίς προηγούμενη πείρα.
Είναι απολύτως χρήσιμη για το λαό η πείρα του ΚΚΕ στη λαϊκή δράση κατά της συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στο διεθνισμό της πάλης.
Το ΚΚΕ με ισχυρή αλλά και την πιο συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα, σε σχέση με τη ρευστότητα που θα υπάρχει στο επόμενο Κοινοβούλιο, θα καταθέτει και σχέδια νόμου και τροποποιήσεις για καίρια λαϊκά προβλήματα, θα υπάρχουν δυνατότητες σε ένα ή άλλο ζήτημα να υπάρχουν θετικές πλειοψηφίες. Τουλάχιστον εμείς θα το επιδιώξουμε.
Δώστε δύναμη στο ΚΚΕ για να τα βγάλετε πέρα απέναντι σε κάθε κυβέρνηση που θα επιτεθεί ακόμα πιο δυναμικά ενάντια στο λαϊκό εισόδημα και τα κοινωνικά δικαιώματα. Κλείστε τα αυτιά σας στους ψιθύρους που προσπαθούν να υφαρπάξουν ψήφους, με τον ίδιο τρόπο που ψιθυριστά έκανε πολλές φορές το ΠΑΣΟΚ.
Ισχυρό ΚΚΕ στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο χώρο των αυτοαπασχολουμένων, των ανέργων, των γυναικών, της νεολαίας.
Και κοιτάξτε να δείτε, μετά από κάθε εκλογική μάχη την τελευταία 20ετία, είχαμε τους περίφημους κοψοχέρηδες, ερχόντουσαν και λέγανε να μου κοβόταν το χέρι, έπρεπε να ψηφίσω ΚΚΕ. Τώρα βρισκόμαστε σε κρίση, δεν είναι μια περίοδος όπως οι προηγούμενες. Τώρα, με το να πεις να κόψω το χέρι μου, δεν κάνεις τίποτα.
Τώρα λοιπόν, άσε αυτούς που δεν το έχουν κάνει ποτέ, δεν το έχουν αποφασίσει, δεν το σκέφτονται, αλλά δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι ψήφιζαν ΚΚΕ και δεν το κάνανε την τελευταία περίοδο ή το σκέφτονται ανάμεσα στους δυο. Πρέπει να καταλάβουν το εξής πράγμα: Είναι πολυτέλεια σήμερα να μη σκεφτείς τι έρχεται τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια, θα είναι πραγματικά χαμένη ψήφος με αυτή την έννοια. Μα, δεν υπάρχει πιο χαμένη ψήφος σήμερα απ' την ψήφο που πάει σε κόμματα για να κυβερνήσουν και να διαχειριστούν την κρίση. Αυτή είναι η χαμένη ψήφος.
Ισχυρό λοιπόν ΚΚΕ. Αποκούμπι του λαού. Αλύγιστος υπερασπιστής του λαού και της νεολαίας. Εδώ η ψήφος θα πιάσει διπλά τόπο. Δεν πρόκειται να μετανιώσετε. Και στο κάτω κάτω, εδώ είμαστε, αν εμείς σας απογοητεύσουμε, ξέρετε πώς μπορείτε να μας τιμωρήσετε. Αλλά τα πράγματα δεν μπορεί να είναι μια αντιγραφή της περιόδου του '81 και παρακάτω. Εχουμε βαθιά κρίση, η διαμάχη στην ΕΕ είναι πολύ σκληρή.
Και να ξέρετε, η συμπεριφορά των πολιτικών παραγόντων και των κομμάτων, δεν είναι αυτή που φαίνεται καμιά φορά. Καμιά φορά πριμοδοτούν τον αντίπαλο για να νικήσει ο αντίπαλός τους προσωρινά, για να έρθει ο δικός τους μετά. Προσέξτε λοιπόν, αυτή είναι η θέση μας. Καλή ψήφο, καλή δουλειά και απ' τη Δευτέρα συνεχίζουμε. Απ' τη Δευτέρα συνεχίζουμε, δεν έχουμε την πολυτέλεια ούτε δυστυχώς της πίστωσης χρόνου, ούτε της αναμονής».

16 Ιουν 2012

Είμαι καψούρης με την Αλέκα


Είμαι καψούρης με την Αλέκα 






Οι γνώμες για την αλέκα διίστανται. Κάποιοι λένε ότι κάνει ζημιά στο κόμμα και ότι πρέπει να αλλάξει –αλλά το πιθανότερο είναι πως έτσι κι αλλιώς δε θα μας ψήφιζαν. Ενώ σε πολύ κόσμο η αλέκα αρέσει, πχ γιατί τα λέει απλά και την καταλαβαίνει. Κάτι που φαίνεται και στις δηλώσεις εκλογικής στήριξης που δημοσιεύει αυτές τις μέρες ο ριζοσπάστης. Εκεί θα βρει κανείς αρκετές δηλώσεις στήριξης από τον χώρο του αθλητισμού και δη από τρεις προπονητές μπάσκετ, εκ των οποίων οι δύο ομοσπονδιακοί (δενδρινός και πετρόπουλος). Το κόμμα είναι κάτι σαν το επίσημο αγαπημένο των ελλήνων! Μια αγάπη που συνεχίζεται στη δήλωση στήριξης του λάκη με τα ψηλά ρεβέρ, η οποία έχει ως κατακλείδα της τον τίτλο του κειμένου. Είμαι καψούρης με την αλέκα.


Το αντικείμενο της ανάρτησης όμως δεν είναι οι δηλώσεις εκλογικής στήριξης, αλλά οι δηλώσεις της ίδιας της αλέκας. Όχι αυτές που κερδίζουν –κακώς μάλλον- τα φώτα της δημοσιότητας, γιατί συνήθως παρεξηγούνται: για το σύριζα που χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων, την έξοδο από το ευρώ που θα είναι καταστροφή, την πραγματική εξέγερση όπου δε θα σπάσει ούτε ένα τζάμι, κτλ. Αλλά για τις λαϊκές θυμοσοφίες που συνεχίζουν την κουκουέδικη παράδοση του χαρίλαου –κι εν μέρει του ζαχαριάδη- δείχνοντας μια άλλη πτυχή της σφισσας γγ: την εικόνα μιας αλέκας που έχει πλάκα και θα ήταν πολύ ευχάριστη παρέα για να πιεις μαζί της έναν καφέ και να τα πείτε.


Όπως προχτές στην πατρίδα θεσσαλονίκη, που η ομιλία άρχισε με ένα τέταρτο καθυστέρηση και λέγαμε μεταξύ μας ότι η αλέκα πρέπει να έβλεπε το ιταλία-κροατία. Και τελικά μας είπε για τα κόμματα που σα να ήταν συνεννοημένα διηγήθηκαν στο λαό το παραμύθι της ευρώπης με τον αρωματισμένο αέρα, όπου έρχονται τα πάνω-κάτω. Και θέλουν το λαό υποταγμένο και φοβισμένο, να γυρεύει λίγα ψίχουλα όχι αγάπης που λέει το τραγούδι, αλλά ψίχουλα ζωής και δικαιωμάτων. 


Ίδιο μοτίβο είχε χρησιμοποιήσει και σε μια παλιότερη συνέντευξη τύπου στην καρδίτσα, όπου είχε πει ότι σύριζα και νδ συναγωνίζονται στα ψίχουλα για το λαό –και ίσως τα ψίχουλα του συριζα να ζυγίζουν λίγο παραπάνω. Και σε μια δήλωσή της για τις εκλογές είχε σταθεί στη συμπεριφορά των κομμάτων που μιλάνε για πάγωμα μισθών και συντάξεων: Είναι σαν να μας λένε ότι έχουμε το τυρί στα χέρια μας, δεν έχουμε το ψωμί, θα μας δώσει το ψωμί για να φάμε ψωμοτύρι. Ο λαός έχει χάσει και το ψωμί και το τυρί και ο λαός για να μπορέσει να αντέξει πρέπει να πάρει και αυξήσεις.


Στην καρδίτσα ήταν που είχε μιλήσει και για «την αστική χορωδία τρικάλων». Πριν τις εκλογές της 6ης Μάη, φαινόταν ότι υπάρχει μια χορωδία πολλών κομμάτων και κάθε κόμμα τραγούδαγε στη δική του φωνή. Πρώτη, δεύτερη, τρίτη φωνή, άλλος μπάσος... Όσον αφορά στην ΕΕ, τις συνέπειες, την κρίση, τα μνημόνια κ.λπ. Βεβαίως, εμείς και τότε είχαμε την ιδιαίτερη φωνή μας. Τώρα που μας χωρίζουν λίγες μέρες μπροστά στις νέα εκλογές, διαπιστώνουμε ότι η χορωδία έχει μία φωνή και το σύνθημα είναι ένα: "Πάση θυσία παραμονή στην ΕΕ".


Προχτές στη θεσσαλονίκη είπε ακόμα για τον πολύ σύριζα, που έγινε ναπολέων που τάχα δε θα αφήσει τίποτε όρθιο στην ευρώπη και θα φέρει την ολική επαναφορά υπέρ των λαών, αλλά το νέο πρόγραμμά του είναι αφυδατωμένο (τις προάλλες στο κερατσίνι το είχε πει «ξενέρωτο») με αποτέλεσμα να ψηφίζεις σήμερα σύριζα και να σου βγαίνει ξανά πασόκ. Αλλά και για τη σωτηρία του λαού, που πρέπει να σηκώσει ανάστημα στην επίθεση, να σταθεί με περηφάνια κι όχι σα ζήτουλας. Γιατί στο μέλλον μπορεί να δούμε χειρότερες μέρες, ή και να φέρει η ώρα όσα δε φέρνει ο χρόνος. Οπότε επιβάλλεται να έχουμε ικανότητα συσπείρωσης και μεγάλο στομάχι.


Στην τελευταία διακαναλική (12/6) η αλέκα στάθηκε στην εκτίμηση του έμπειρου μητσοτάκη ότι ο τσίπρας ωρίμασε μπροστά στις εκλογές και τα ξεκαθάρισε. Και ξέρεις τώρα, είναι αλεπού ο Μητσοτάκης, δεν είναι... Ενώ η δική της εκτίμηση ήταν ότι ο σύριζα φιλοδοξεί να γίνει πασόκ, όπως η νδ αντικατέστησε την ερε. Ξέρω εγώ, μπορεί να έχουν ένα κόκκινο ήλιο, και από κάτω να λέει ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι. Γιατί γελάς, δεν μπορεί να γίνει έτσι; είπε στο δημοσιογράφο που τη ρώτησε.


Προεκλογικά εξάλλου επανέλαβε αρκετές φορές την εκτίμηση ότι ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ και ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ θα γεννήσουν ενδεχομένως τη νέα σοσιαλδημοκρατία. Ένα άλλο κομμάτι, μαζί ίσως και με κάποιες άλλες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες, θα καλύψουν αυτό το κενό, του αναχώματος προς το ΚΚΕ. Αυτές είναι πολύ πιθανές εξελίξεις. Για την πρώτη είμαι εντελώς βέβαιη - είναι και συλλογική μας εκτίμηση, όχι μόνο προσωπική.


Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στον 902 είπε για το σύριζα που λέει ότι στις 6 μάη νίκησε το κίνημα της πλατείας και πρέπει να τους τσιγκλήσεις και να πουν «α, οι απεργίες». Δε σνομπάρουμε μορφές πάλης, αλλά εδώ έγιναν 30 απεργίες στην Ελλάδα κι αυτούς δεν τους πάει ούτε το στόμα να το πουν. Συγκαλύπτουν με «φρου - φρου κι αρώματα» ότι δεν έχουν γραμμή ρήξης. Κι αν υπάρχουν καλές προθέσεις σε κάποια στελέχη, δεν πρόκειται να βγουν.


Στη συγκέντρωση των ναυτεργατών του φαιστός παλάς είχε πει ότι πολιτικές καταγγελίες μπορεί να κάνεις κάργα, για τον καπιταλισμό, για ό,τι θέλεις. Η πολιτική καταγγελία, όταν δεν συνοδεύεται από πράξη, είναι λόγια. Και από λόγια ο λαός έχει χορτάσει.


Στην κατάληψη των εργαζομένων του οκανά είχε τους έκανε το εξής εκπληκτικό κάλεσμα: έχουμε εργοστάσια που απεργούν 60 και 70 μέρες, μας παίρνουν τηλέφωνα "απεργούμε, ελάτε να βοηθήσετε, να στηρίξετε" (…) Θα σας το πω καθαρά. Κι εμείς αν σας ξεχάσουμε την επόμενη βδομάδα, μέσα στη δίνη των μετεκλογικών αναλύσεων, χτυπήστε τηλέφωνο στον Περισσό και πείτε "μας ξεχάσατε"!!


Ενώ σε μια άλλη συγκέντρωση των εργαζομένων του σκαραμαγκά, τους είχε πει: Επειδή σήμερα έχετε συνάντηση με το υπουργείο, η δική μας θέση είναι να κόψουν το λαιμό τους και να σας πληρώνουν. Δε φταίτε εσείς αν έφτασε αυτή η κατάσταση στα Ναυπηγεία και δεν μπορεί να είστε απλήρωτοι. Να κόψουν το λαιμό τους. Δε μας ενδιαφέρει από πού θα τα κόψουν και από πού θα τα πάρουν. (…) Καλά κάνετε και ζητάτε τα λεφτά σας. Είναι το άμεσο, γι' αυτό σας λέμε να κόψουν το λαιμό τους, δε μας ενδιαφέρει.
Και λίγο παρακάτω έπιασε με ένα σμπάρο τα κανάλια και τις δημοσκοπήσεις. Δε μπορεί σήμερα ο ελληνικός λαός να λέει 75% πάση θυσία στην ΕΕ - είδατε τη χτεσινή δημοσκόπηση, αν την είδατε. Εμ, βέβαια, τα κάνουν και τα μεσάνυχτα. Είναι για τα σαλόνια οι εκπομπές αυτές.


Στην πρώτη συνέντευξη τύπου για τις εκλογές του ιούνη απάντησε για τις συνεργασίες ότι με τη νδ μας χωρίζει χάος και δε μπαίνει καν ζήτημα, ενώ με το σύριζα μας χωρίζει ότι δεν έχει πολιτική ρήξης κι ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων κι αυτό είναι το κριτήριο της μη συνεργασίας. Άλλωστε εμείς δεν είμαστε σαλάμι στο σάντουιτς. Να πάμε ανάμεσα στις δύο φέτες, ποιος θα μας στριμώξει, είμαστε έξω από το γέμισμα...


Ενώ μία εβδομάδα πριν είχε θέσει το ευρύτερο πλαίσιο του θέματος.
Πρέπει να τοποθετηθεί η κάθε δύναμη, σε αυτό που λένε αριστερός χώρος και αριστερές δυνάμεις. Με τη "μη κυβερνώσα αριστερά" τύπου ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο με την κυβερνώσα αριστερά, εμείς σχέση δεν έχουμε, δε μπορούμε να τις εντάσσουμε μέσα στη συμμαχία, ή να κάνουμε συζητήσεις μαζί τους για την ενότητα της αριστεράς. Δεν μπορείς να έχεις συνεργασία με κυβερνητικό κόμμα. Δε θα γίνεις σαν το Μπάαθ της Συρίας. (…) Λοιπόν, μερικοί πρέπει να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Γιατί τώρα συνεργασίες, μέτωπα και συμμαχίες και την ίδια ώρα να συζητάμε με κόμμα που διεκδικεί κυβέρνηση και πρωθυπουργία και να μιλάμε για κινήματα, με συγχωρείτε, είναι αστεία πράγματα. Και εμείς αν μπαίναμε στην κυβέρνηση, δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για κινήματα τώρα.


Αρκετό ενδιαφέρον έχουν κι οι σχέσεις της αλέκας με τους δημοσιογράφους. Στον παπαδάκη –που έχουν μεγαλύτερη οικειότητα- είχε βγάλει μια φορά τον πόνο της.
-Μα, εδώ ήρθατε να μιλήσετε εσείς και όχι εγώ...
-Δεν συμβαίνει αυτό σε όλους τους σταθμούς.
Ενώ σε μια συνέντευξη τύπου για τη σύνοδο κορυφής της εε είχε κόψει στη μέση την ερώτηση του δημοσιογράφου.
--Πολύ λόγος γίνεται τελευταία...
-- Από ποιο μέσο είστε;
-- Από το ραδιόφωνο της ΕΡΤ.
-Να τους μεταβιβάσετε τα παράπονά μου για τις ειδήσεις στο ραδιόφωνο που κρατάνε τρία λεπτά. Λείπουμε. Κι αν τους πάρεις για να διαμαρτυρηθείς, σου απαντάνε τώρα είστε πέμπτο κόμμα, δεν είστε τρίτο. Δε μπορεί να μένουν μέχρι το ΠΑΣΟΚ ή το πολύ-πολύ τους «Ανεξάρτητους Ελληνες». Να τους το πεις εκ μέρους μου. Λοιπόν, στην ερώτηση.


Είναι η αλέκα που είχε πει ότι ο νέος αέρας που πνέει στην ευρώπη είναι αέρας κοπανιστός. Είχε καλέσει στην πάτρα τους φίλους να πάρουν το ψηφοδέλτιο του κόμματος και να βγάλουν κάλους στα πόδια. Είχε πει σε συνέντευξη τύπου να της τρυπήσουν τη μύτη αν φέρει ο σύριζα στη βουλή την κατάργηση του μνημονίου. Είχε πει για τους εργάτες που πρέπει να καταλάβουν ότι ο φιλελευθερισμός είναι καπιταλισμός και να μη δίνουν σημασία στις μπαρούφες του σύριζα. Για την κλιμακτήριο της βασιλείας, όταν τη ρώτησαν για πολλοστή φορά για το θέμα του ιδιωτικού σχολείου. Για τη μπάλα της μπάγερν που έπαιξε επιθετικά σαν κουκουέ. Για τις διερευνητικές εντολές, όπου "γελούσα μόνη μου με τα μαργαριτάρια που άκουγα. Αν με έβαζε το κόμμα να πω τέτοια πράγματα, θα προτιμούσα να πάω σαν τον χριστούλα να αυτοκτονήσω στην πλατεία συντάγματος". Για τους φασίστες της χρυσής αυγής και τους ανώνυμους στους διαδίκτυο, με τους οποίους θα τα πούμε μετά τις εκλογές. Ξέρουμε περισσότερα απ' ό,τι συνήθως λέμε, δεν είμαστε τόσο αφελείς. Έγραψε τώρα ένας ανώνυμος. Φυσικά, δε θα απαντούσαμε σε έναν ανώνυμο.


Είναι η αλέκα που είχε μιλήσει από το ηράκλειο για τη διατροφική εξάρτηση σε μια Ελλάδα που μπορεί να ζήσει το λαό της όχι με ψωμί, αλλά με "όλα τα ελέη - θα χρησιμοποιήσω αυτή τη λαϊκή έκφραση - του θεού". Δεν είμαστε ούτε Αιθιοπία, ούτε στη Σαχάρα, ούτε καν σκανδιναβικές χώρες, που έχουν περιορισμένες καλλιέργειες.


Ενώ σχολιάζοντας τα οικονομικά προγράμματα νδ και σύριζα είχε μια πολύ καθαρή αναφορά στο θέμα της εξάρτησης –που είναι «της μόδας». Αυτό αντιμετωπίζεται με μια Ελλάδα αποδεσμευμένη από την ΕΕ όπου η λαϊκή κυριαρχία πραγματοποιείται με έναν και μόνο τρόπο: Ο λαός παίρνει στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας της χώρας, με στόχο τις ανθρώπινες ανάγκες, την απαλλαγή από τη θάλασσα των εισαγωγών, απ' την εξάρτηση από ιμπεριαλιστικά ή οποιαδήποτε κέντρα.


Στο μέγκα είχε κάνει και μια πολύ εύστοχη επισήμανση για τον παπανδρέου που πήγε στις ηπα να δει τον ομπάμα κι ύστερα από δύο μέρες που γύρισε, είπε για το δημοψήφισμα για το ευρώ και εκπαραθυρώθηκε από την εε, χωρίς να λυπάμαι βεβαίως γι' αυτό, δε μας απασχολεί. Αφήνοντας σπόντα για το σύριζα που νομίζει ότι έχει πλάτες, και θα βρει χρήματα από αλλού, αλλά στη δύσκολη ώρα η κυβέρνηση σύριζα θα πέσει.


Η «σοβαρή πλευρά» της αλέκας είναι εξίσου ζουμερή με την κωμική. Όπως για παράδειγμα στο προσκύνημα στη μακρόνησο.
Τα τελευταία χρόνια το καπιταλιστικό σύστημα δε ζητάει δηλώσεις αποκήρυξης, όπως ζητούσε στα δικά μου νιάτα, που μας περνούσαν από την Ασφάλεια και μας ζητούσαν να υπογράψουμε ένα χαρτί ότι δε μας αρέσει το τείχος του Βερολίνου και διάφορα. Βρίσκει τρόπους ούτως ώστε οι γνήσιοι αγωνιστές να φτάνουν σε ένα σημείο, στο παραπέντε της αποκήρυξης, που δε γίνεται με δήλωση μετανοίας. Είναι η αναχώρηση από την αγωνιστική δράση, η κούραση, η απογοήτευση, είναι πολλά πράγματα. Εμείς δεν τα λέμε αφ' υψηλού, κάνοντας μάθημα ηθικής στο λαό. Ποιες είναι οι ευθύνες μας σήμερα; Να μην αποκηρύξουμε την ιστορία του Κόμματος, που είναι ιστορία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που δεν ήταν όλοι κομμουνιστές.


Και σε μια άλλη συνέντευξη τύπου.
Το λαϊκό ξέσπασμα, ο λαϊκός ξεσηκωμός, η κοινωνική εξέγερση θα έρθει. Θα γίνει και θα πυροδοτηθεί και από αντικειμενικές συνθήκες και από την πολιτική πείρα, κατακτημένη από τους αγώνες. Δε θα την αποφασίσουμε εμείς. Αλίμονό μας, όμως, αν ως Κόμμα, μαζί και με τους συμμάχους μας, με την πολιτική εμπειρία και τη σταθερότητα που έχουμε, δεν καταφέρουμε να τη βοηθήσουμε να νικήσει, εφόσον μπορεί να νικήσει η εργατική - λαϊκή εξουσία. Αλίμονό μας.


Κι αυτή είναι μόνο μια ενδεικτική σταχυολόγηση κυρίως από την τελευταία προεκλογική περίοδο. Ένα πλήρες αφιέρωμα ξεφεύγει από τα ατομικά πλαίσια και θα απαιτούσε συλλογική μελέτη...
 Προβοκάτσια από  Μπρεζνιεφικό απολίθωμα

Να εκλέγει ξανά κομμουνιστής βουλευτής στην Κέρκυρα,





Η Ν.Ε. Κέρκυρας του ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, του ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου, τη νεολαία, τους άνεργους να δώσουν με αποφασιστικότητα τη μάχη των εκλογών, να αναδείξουν κόντρα σε κάθε κεντροδεξιό και κεντροαριστερό σενάριο της πλουτοκρατίας, πανίσχυρο το ΚΚΕ, να επανεκλέξουν κομμουνιστή βουλευτή στην Κέρκυρα!


Να αντιπαρατεθούν στην αντίληψη του μικρότερου κακού, που σήμερα εμφανίζει ως αριστερή και προοδευτική επιλογή το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, δηλαδή αυτό που μόλις πριν από δύο χρόνια λάνσαρε ως επιλογή ευθύνης ο τότε απερχόμενος πρωθυπουργός κ. Καραμανλής!!!!


Ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμία ότι ακριβώς αυτή η επιλογή του μικρότερου κακού είναι που από το 1981 μέχρι σήμερα μας οδήγησε στο μεγάλο κακό της εξαθλίωσης του λαού μας!!!


Ακριβώς η υποταγή στους ευρωμονόδρομους και στις Κοινές Αγροτικές Παραγωγές είναι που ξεπάτωσε τον αγρότη και την ελαιο-καλλιέργεια στο νησί!!!


Ακριβώς τα σύμφωνα Σταθερότητας της Ε.Ε. είναι που σάρωσαν μισθούς και συντάξεις, τις κοινωνικές δαπάνες στην παιδεία, την υγεία, την πρόνοια και το φάρμακο!!!


Ακριβώς η συμφωνία του Μάαστριχτ και οι μετέπειτα αποφάσεις της Ε.Ε. που προστατεύουν το μεγάλο κεφάλαιο είναι που συνθλίβουν κυριολεκτικά το μικρό επαγγελματία βιοτέχνη και έμπορο!!!


Αυτόν ακριβώς τον καταστροφικό για το λαό δρόμο προτείνουν και μάλιστα ως λύση και σωτηρία όλοι όσοι ορκίζονται στον ευρωμονόδρομο, ανεξάρτητα από την μνημονιακή ή αντιμνημονιακή ρητορεία τους!!!


Όλοι τους αγωνιούν για το πως πιο αποτελεσματικά από την Δευτέρα η χώρα και ο λαός μας θα δεθεί ακόμα πιο σφιχτά στην αντιλαϊκή-αντεργατική ρότα της Ε.Ε. και του ντόπιου μεγαλοξενοδόχου, εφοπλιστή, τραπεζίτη, βιομηχάνου και μεγαλέμπορου.


Για αυτό και ο Σ.Ε.Β. η Ένωση των μεγαλεμπόρων και των εφοπλιστών δηλώνουν όλο αυτό το διάστημα ότι ευκταίο θα ήταν να προκύψει μία κυβέρνηση που να έχει και τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα της καλωσορίζοντας την αυτονομαζόμενη κυβερνώσα αριστερά!!!


Για αυτό από τη μια ο πρόεδρος της ΝΔ δίνει εξετάσεις στα κέντρα της Ε.Ε., ενώ από την άλλη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τρέχει να συναντηθεί κεκλεισμένων των θυρών με τους πρεσβευτές των G-20 στην Αθήνα!!!


Η Ν.Ε. Κέρκυρας του ΚΚΕ καλούμε τον κερκυραϊκό λαό να ψηφίσει με κριτήριο τις ανάγκες του, και όχι κάνοντας σκόντο απ’ αυτές!!!


Να βγάλει ακόμα πιο ενισχυμένο το ΚΚΕ, να βγάλει ακόμα πιο ενισχυμένο την πολιτική δύναμη που αποδεδειγμένα από την επόμενη των εκλογών θα σταθεί στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης των αγώνων του λαού μας για την επιβίωση, απέναντι στη νέα θύελλα ετοιμάζουν η ντόπια πλουτοκρατία, η Ε.Ε. και οι κάθε λογής και απόχρωσης υποτακτικοί της!!!


Να εκλέξει ξανά κομμουνιστή βουλευτή στην Κέρκυρα, για να βρίσκει και μετά τις εκλογές σταθερό αποκούμπι και ισχυρή φωνή και μέσα στη βουλή η αγωνία του εργάτη στο ξενοδοχείο, στο Super Market και στην επιχείρηση, του μικρού επαγγελματία, του αγρότη, του ανέργου και του νέου και της νέας!!!


Έτσι ώστε να ανοίξει πιο αποτελεσματικά ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος της λαϊκής αντεπίθεσης για να κατακτήσει ο λαός μας τη δική του εργατική –λαϊκή εξουσία, να κάμει δικό του τον πλούτο που παράγει κοινωνικοποιώντας τα μέσα παραγωγής, αποδεσμεύοντας τη χώρα από τη λυκοσυμμαχία της Ε.Ε. και διαγράφοντας μονομερώς το χρέος!

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» Προστάτες του καπιταλισμού και βούρδουλας για τους αγώνες του λαού


«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»
Προστάτες του καπιταλισμού και βούρδουλας για τους αγώνες του λαού

Γρηγοριάδης Κώστας
Το πραγματικό πρόσωπο της «Χρυσής Αυγής» αποκαλύφθηκε μπροστά στα μάτια του λαού με τον πλέον εμφαντικό τρόπο. Από το βράδυ της 6ης Μάη μέχρι και παραμονές των εκλογών της 17ης Ιούνη, το ναζιστικό - φασιστικό μόρφωμα έδειξε με διάφορους τρόπους ποιος είναι ο ρόλος του. Είναι ταγμένοι προστάτες του καπιταλιστικού συστήματος. Προστάτες των αφεντικών και εχθροί του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Είναι το μαστίγιο ενάντια στους αγώνες του λαού τώρα που η κρίση βαθαίνει. Οι επιθέσεις της «Χρυσής Αυγής» στο ΚΚΕ ήταν στην ημερήσια διάταξη της προεκλογικής της εκστρατείας. Οι υμνητές του Χίτλερ χτυπώντας το ΚΚΕ θέλουν να ακρωτηριάσουν την οργάνωση, την αντεπίθεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος για να ανατρέψει την καπιταλιστική βαρβαρότητα και να πάρει την εξουσία στα χέρια του ο ίδιος ο λαός.
Στην περίπτωση της «Χρυσής Αυγής» δεν είναι αρκετό να περιοριστούμε στο χαρακτηρισμό «εθνικιστική οργάνωση» που δίνει η ίδια για τον εαυτό της, όπως επαναλαμβάνουν τα στελέχη της και ο αρχηγός τους. Στη βάση των πολιτικοϊδεολογικών αντιλήψεων της «Χρυσής Αυγής» και ταυτόχρονα αντλώντας στοιχεία από την ιστορία του διεθνούς κινήματος, είναι φως φανάρι ότι η «Χρυσή Αυγή» είναι μια εθνικοσοσιαλιστική/φασιστική οργάνωση. Η επιλογή της να μην αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοια αποτελεί μια κίνηση τακτικής, για ευνόητους λόγους. Ας δούμε μερικά στοιχεία.
1. Η ακραία εθνικιστική ιδεολογία της «Χρυσής Αυγής» με την πρόταξη του έθνους ως «ανώτερης πνευματικής εκδήλωσης» της φυλής και του κράτους ως στοιχείου που σταθεροποιεί και αναπτύσσει το έθνος. Η προβολή του ελληνικού έθνους ως υπεράνω όλων - χαρακτηριστικό το: «Πάνω απ' όλα για μας είναι το Ελληνικό Αίμα». Εξ ου και το σύνθημά τους που ακουγόταν διαρκώς στην προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη την περασμένη Τετάρτη «Αίμα - τιμή - Χρυσή Αυγή».
2. Τα ιδεολογήματα για την πραγμάτωση μιας «Μεγάλης Ελλάδας», σε συνδυασμό με τις επιθετικές, τυχοδιωκτικές θέσεις σε μια σειρά μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής (Βόρεια Ηπειρος, Μακεδονία, Θράκη, κ.τ.λ.). Ο Ν. Μιχαλολιάκος στην ίδια συγκέντρωση στις 13 Ιούνη είπε για την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη που «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι, αν ευνοήσουν οι συνθήκες».
3. Η αντι-πλουτοκρατική συνθηματολογία, με αιχμή τόσο προς το εσωτερικό της χώρας, όσο και προς το διεθνές τραπεζικό σύστημα, χωρίς όμως να θίγεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής. Θυμίζουμε, άλλωστε, ότι η «Χρυσή Αυγή» στη «Χαλυβουργία» στο Βόλο καλούσε τους εργάτες να μην προχωρήσουν σε απεργία και να μην ενωθούν με τους συναδέλφους τους του Ασπρόπυργου, λέγοντας πως πρέπει να κάνουν ό,τι τους λέει το αφεντικό, δηλαδή 400 - 500 ευρώ μηνιάτικο, άθλιες συνθήκες εργασίας και να ζουν στην πείνα οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους. Τότε τρομοκρατούσαν τους εργάτες για να μην απεργήσουν. Το έχουν κάνει και με τους ναυτεργάτες, θα το κάνουν και στο μέλλον.
4. Η μη αναγνώριση της εργατικής τάξης ως αυτοτελούς κοινωνικού υποκειμένου και ο συνεπαγόμενος αντικομμουνισμός ως συστατικό στοιχείο της ιδεολογίας. Σημαία τους είναι η αντικομμουνιστική προπαγάνδα της άρχουσας τάξης περί «Στάλιν», «γκούλαγκ», «σφαγών Αρμενίων», «μπολσεβίκων προδοτών» και άλλα ανιστόρητα που εκπορεύονται από ...ευαγή - γνωστά για την αντικομμουνιστική τους δράση - ιδρύματα, όπως το Γέιλ, αλλά και την επίσημη αντικομμουνιστική ιδεολογία της ΕΕ. Είπε ότι «γίνονται τηλεοπτικές εκπομπές αλλά κανένας δε βρίσκει το θάρρος να ρωτήσει το ΚΚΕ για την αποκατάσταση του Στάλιν, για τα εγκλήματα του Στάλιν», αναπαράγοντας όλες τις αθλιότητες με τις οποίες το ΚΚΕ χτυπήθηκε με λύσσα και μανία από τον αστικό Τύπο, διάφορους μηχανισμούς και τα αστικά κόμματα.
5. Η αναζήτηση ενός φυλετικού εχθρού, καταρχάς στο εσωτερικό της χώρας, που ευθύνεται για μια σειρά άμεσα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων (Εβραίοι στη ναζιστική Γερμανία, σκουρόχρωμοι και μαύροι μετανάστες στη σημερινή Ελλάδα). Αναφωνώντας «είμαστε ρατσιστές, ναι είμαστε ρατσιστές», ο Ν. Μιχαλολιάκος στη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη προειδοποίησε για το τι επιφυλάσσουν στους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, δείχνοντας τα δόντια τους συνολικά στο λαό και στο εργατικό κίνημα. Γιατί μπορεί να μιλάνε και να συνδέουν σκόπιμα όλους τους μετανάστες με την εγκληματικότητα, ωστόσο «τα παλικάρια με τις μαύρες μπλούζες», όπως λέει ο αρχηγός τους, επιτίθενται σε μεροκαματιάρηδες μετανάστες μέσα στους συρμούς του Μετρό την ώρα που γυρίζουν κατάκοποι από δουλειά 16 και 18 ωρών, επικροτούν δολοφονικές επιθέσεις όπως αυτή στο Πέραμα πριν μερικές μέρες, προειδοποιούν τους μετανάστες ψαράδες στο Κερατσίνι ότι θα ελέγχουν τη δουλειά τους και θα λογοδοτούν στη «Χρυσή Αυγή» (σ.σ. ποιος ξέρει ποιων οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετούν). Οταν μιλούν με τέτοιο μένος κατά των μεταναστών εργατών, είναι γιατί προετοιμάζονται να τσακίσουν τους Ελληνες εργάτες. Γιατί είναι προαγωγοί, πουλώντας προστασία στην καπιταλιστική ιδιοκτησία. Οπως έκαναν υπέρ του Μάνεση της «Χαλυβουργίας» στο Βόλο.
6. Προσπάθειες δημιουργίας δυναμικών, εκπαιδευμένων, ημιστρατιωτικών ομάδων κρούσης, που ακόμα εμφανίζονται περιστασιακά, αλλά όλο και συχνότερα. Στόχος αυτών των ομάδων είναι η ένοπλη αντιμετώπιση του εργατικού κινήματος και η στήριξη του αστικού καθεστώτος. Χαρακτηριστικές είναι οι βδομαδιάτικες ημιστρατιωτικές παρελάσεις δυνάμεων της «Χρυσής Αυγής» στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και η «εκπαίδευση» τμημάτων της σε ορεινές περιοχές ποιος ξέρει σε συνεργασία με τι μηχανισμούς...
Αντισυστημική; Ούτε γι' αστείο...
Η «Χρυσή Αυγή» εμφανίζεται και αυτοαποκαλείται αντισυστημική δύναμη, δηλαδή παραπέμπει σε δύναμη εναντίωσης στο σύστημα. Ποιο σύστημα και τι εννοεί; Στα προεκλογικά τους συνθήματα λένε: «Γύρισε την πλάτη σου στο σάπιο κατεστημένο», στους «πολιτικούς της διαφθοράς», στους «ψευτοπατριώτες», στους«νταβατζήδες», στους «διεθνείς τοκογλύφους», «στη φαυλοκρατία» και την«οικογενειοκρατία». Είναι όλα τα συνθήματα που εκφράστηκαν στις πλατείες, για τους προδότες πολιτικούς, που ξεπουλούν την Ελλάδα, τα λαμόγια που τα πιάνουν, με αποκορύφωμα το «οι 300 στο Γουδή».
Χρησιμοποιεί μια φρασεολογία αγανάκτησης («Οχι στο μνημόνιο της υποταγής», «Οχι στους πολιτικούς της διαφθοράς») όχι για την εκμετάλλευση του λαού από τα μονοπώλια, αλλά για το σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα που παίρνει και εφαρμόζει αντιλαϊκά μέτρα επειδή είναι διεφθαρμένο και όχι επειδή στηρίζει το κεφάλαιο. Μιλά για «κατοχή» από την τρόικα αλλά στηρίζει γενικά τους Ελληνες κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια. Επίσης, εναντιώνεται στη Γερμανία, αλλά συμφωνεί για συμμαχίες του κεφαλαίου με άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη όπως, π.χ., η Ρωσία, η Κίνα, κ.λπ.
Η «Χρυσή Αυγή» είναι παιδί του συστήματος. Οπως άλλωστε ήταν και οι ιδεολογικοί και πολιτικοί της πρόγονοι τη δεκαετία του 1920 - 1930 (Χίτλερ - Μουσολίνι κ.λπ.) που αξιοποιήθηκαν για την υπεράσπιση του καπιταλιστικού συστήματος και για τη διεξαγωγή του Β' Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Σπέρνει το μίσος ανάμεσα σε τμήματα των εργαζομένων, αναγορεύοντας ως εχθρό τον εργάτη που έχει άλλο χρώμα και άλλη θρησκεία και όχι το κεφάλαιο ανεξαρτήτως εθνικότητας, θρησκείας και χρώματος (θεωρία της «αρίας φυλής»).
Δεν είναι η πρώτη φορά που το σύστημα οργανώνει και ενισχύει αντιδραστικές δυνάμεις συνδεδεμένες με κρατικούς μηχανισμούς. Τέτοιο ρόλο είχε αναθέσει στον ΛΑ.Ο.Σ. το προηγούμενο διάστημα, σε τέτοιο ρόλο προετοίμασαν και προετοιμάζουν τη «Χρυσή Αυγή». Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι η σοσιαλδημοκρατία έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην άνοδο του ναζισμού και του φασισμού τις δεκαετίες 1920 και 1930, πρωτοστατώντας στην αντισοβιετική και αντικομμουνιστική εκστρατεία (βλέπε σήμερα στο ένθετο του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ αφιέρωμα στην υπόθεση της Βαϊμάρης). Αλλωστε, και στην περίπτωση της Γαλλίας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και προσωπικά ο Μιτεράν πρωτοστάτησαν στην ενίσχυση του Λεπέν.
Θα μπουν στο περιθώριο από το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα
Η Ιστορία έχει διδάξει ότι απέναντι στην περαιτέρω αντιδραστικοποίηση, που είναι φυσικό επακόλουθο σε συνθήκες κρίσης, η εργατική τάξη δεν πρέπει να υποστείλει τη σημαία του ταξικού αγώνα ενάντια στην εξουσία της αστικής τάξης.
Δυνάμεις όπως η «Χρυσή Αυγή» εκκολάφθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στο έδαφος του αντικομμουνισμού, της συκοφαντίας των ταξικών αγώνων της εργατικής τάξης, στο έδαφος της ταύτισης ναζισμού - κομμουνισμού που προωθούν τα αστικά πολιτικά κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ. διάφορα αστικά κέντρα, τα ΜΜΕ, τα αντικομμουνιστικά μνημόνια της ΕΕ.
Εχουν ευθύνη όλοι αυτοί που κηρύσσουν σε όλους τους τόνους το τέλος της ταξικής πάλης, το συμβιβασμό του εργάτη με τον κεφαλαιοκράτη. Εχουν ευθύνη όλοι αυτοί που με συκοφαντίες, ψέματα και λάσπη επιτίθενται όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα μετά το 2007 ενάντια στο ΚΚΕ διαστρεβλώνοντας την πολιτική του γραμμή, τις θέσεις και τη δράση του. Εχουν ευθύνη όλοι αυτοί που υπέθαλπαν και ενθάρρυναν τις «μούντζες» και τα «γιαούρτια» ως μορφή πάλης, την τυφλή αγανάκτηση και την οργή με συνθήματα «να καεί η Βουλή» και «οι 300 στο Γουδή» στις πλατείες, που οδηγούν και σε αντιδραστικές επιλογές με την ψευδαίσθηση ότι είναι αντισυστημικές, κόντρα στο ΚΚΕ, που έθετε ως βασική γραμμή την οργάνωση στο εργοστάσιο, στο χώρο δουλειάς, την ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας για σύγκρουση με το κεφάλαιο, την εξουσία του και την ΕΕ. Και πρέπει να προβληματιστούν οι αριστεροί, οι ριζοσπάστες από το ρόλο και την επίδραση των πλατειών όχι μόνο στην τυφλή αγανάκτηση αλλά και στο πού οδηγούν τέτοια συνθήματα.
Οι εργάτες, οι λαϊκές οικογένειες που στενάζουν, αντιλαμβάνονται πλέον ότι απέναντί τους εκτός από τα αφεντικά, τις κυβερνήσεις τους, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη στρατηγική της, έχουν και τους Χρυσαυγίτες. Που επιτίθενται στο ΚΚΕ ακριβώς γιατί θέλουν δεμένο χειροπόδαρα το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Ενα οργανωμένο κίνημα στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές είναι το μόνο που μπορεί να τους αντιμετωπίσει και να τους θέσει στο περιθώριο. Γι' αυτό ο λαός πρέπει να διορθώσει την ψήφο του ως προς τη «Χρυσή Αυγή».

Το μάθημα της Ισπανίας


Το μάθημα της Ισπανίας
Πριν από ένα μήνα ήταν η Γαλλία. Πλήθος αστών πολιτικών και αναλυτών αξιοποίησε τις περιβόητες προτάσεις του νέου Γάλλου Προέδρου Ολάντ για να μας πείσει ότι θα φυσήξει καινούριος άνεμος φιλολαϊκής διαχείρισης στην ΕΕ.
Ανοιχτή ήταν η στήριξη του Ολάντ στο β' γύρο των προεδρικών εκλογών από τον Μελανσόν, τον Γάλλο πολιτικό συνοδοιπόρο του ΣΥΡΙΖΑ. Η προσγείωση για όποιον πίστεψε την προεκλογική προπαγάνδα ήρθε γρήγορα και απότομα. Ο Πρόεδρος Ολάντ εμφανίστηκε ζητώντας τήρηση των δεσμεύσεων της Ελλάδας, εφαρμογή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Ο νέος γαλλικός άνεμος ήταν τελικά προτάσεις για μεγαλύτερα κρατικά πακέτα ενίσχυσης στους μονοπωλιακούς ομίλους, που οδηγούν σε νέα κρατικά χρέη (τα οποία θα κληθούν να πληρώσουν οι λαοί), καθώς και η επαναδιαπραγμάτευση μεταξύ γαλλικού και γερμανικού κεφαλαίου για την κατανομή κερδών, απωλειών και των όρων κρατικού δανεισμού στην Ευρωζώνη.
Ετσι ήρθε η σειρά της Ισπανίας. Απ' τον Τσίπρα μέχρι τον Βενιζέλο, αστοί και οπορτουνιστές πολιτικοί εντόπισαν στη νέα συμφωνία της ισπανικής κυβέρνησης με την Κομισιόν (για τη στήριξη των ισπανικών τραπεζών με δανειοδότηση του ισπανικού κράτους) μια λιγότερο αντιλαϊκή λύση, αφού δεν οδηγεί άμεσα σε δανειακή σύμβαση με μνημόνιο και τρόικα «αλά ελληνικά».
Ομως, η αλήθεια είναι δύσκολο να συγκαλυφθεί απ' το εμπόριο ψεύτικης ελπίδας.
Οι θυσίες στο βωμό της ανταγωνιστικότητας
Το πρώτο μάθημα της Ισπανίας είναι ότι δεν απαιτείται μνημόνιο και τρόικα για να κλιμακωθεί η αντιλαϊκή επίθεση απ' την αστική τάξη κάθε κράτους - μέλους, με τη στήριξη της ΕΕ. Αρκεί η εφαρμογή απ' την κάθε αστική κυβέρνηση των γενικών κατευθύνσεων και δεσμεύσεων της ΕΕ για ανάπτυξη με φθηνότερη εργατική δύναμη, για αντιλαϊκή δημοσιονομική διαχείριση της κρίσης και της υπερχρέωσης του κράτους, για διασφάλιση της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίου. Πρόκειται για δεσμεύσεις που διαπερνούν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020», το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας.
Κοινή συνισταμένη όλων αυτών των κατευθύνσεων της ΕΕ είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών - μελών απέναντι στα μονοπώλια της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας, με τους γνωστούς μισθούς πείνας.
Στην Ισπανία ήδη η κυβέρνηση Ραχόι προωθεί ένα θηριώδες πακέτο αντιλαϊκών μέτρων και θυσιών ύψους 27,3 δισ. Περιλαμβάνει μέτρα φοροεπιδρομής στο λαό που ξεπερνούν τα 12 δισ., με αυξήσεις της έμμεσης φορολογίας και των τιμών για λαϊκή κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Προωθεί πάγωμα μισθών στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και περικοπές των δαπανών κοινωνικής πολιτικής στην Υγεία, στην Παιδεία, στους νομαρχιακούς προϋπολογισμούς.
Η τελευταία Εκθεση της Κομισιόν συστήνει επιπλέον νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μετά την προηγούμενη του 2011, ελαστικότερες εργασιακές σχέσεις, μειώσεις μισθών και νέες επιδοτήσεις κεφαλαίου των μονοπωλιακών ομίλων.
Αδιέξοδος, αντιλαϊκός δρόμος
Το δεύτερο μάθημα της Ισπανίας υπογραμμίζει ότι καμία αστική πολιτική διαχείρισης δεν μπορεί να ματαιώσει την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης και την ένταση της ανισόμετρης ανάπτυξης στην ΕΕ. Αναδεικνύει ότι η εκδήλωση της κρίσης οδηγεί σε κλιμάκωση της αστικής αντιλαϊκής επίθεσης, η οποία εξειδικεύεται με τα μνημόνια των δανειακών συμβάσεων (στις περιπτώσεις υπερχρέωσης του κράτους) και όχι το αντίστροφο.
Παρά τις θυσίες του ισπανικού λαού η κρίση στην ισπανική οικονομία βαθαίνει. Ο αστικός Τύπος φωτίζει μόνο την εκδήλωσή της στο χρηματοπιστωτικό τομέα. Ομως, η συρρίκνωση του όγκου της βιομηχανικής παραγωγής φτάνει στο 79% του επιπέδου του 2005 και ιδιαίτερα στο βιομηχανικό τομέα κατασκευών φτάνει στο επίπεδο του 42,6% του 2005. Πρόκειται για κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου που δε βρίσκει διεξόδους επένδυσης με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους.
Η επίσημη ανεργία έχει σπάσει πλέον το φράγμα του 24%. Το νέο πακέτο δανεισμού, ύψους 100 δισ. ευρώ, του ισπανικού κράτους για τη στήριξη των ισπανικών τραπεζών, αυξάνει τα επιτόκια κρατικού δανεισμού και το μέγεθος της κρατικής υπερχρέωσης. Το νέο δάνειο θα συνοδεύεται από εποπτεία του κουαρτέτου Κομισιόν, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ΔΝΤ και Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής, ενώ το πιθανό επόμενο βήμα θα είναι η συνολική προσφυγή του ισπανικού κράτους στον προσωρινό μηχανισμό στήριξης (EFSF).
Ταυτόχρονα η ΕΕ στηρίζει ήδη την αστική επίθεση επιτάχυνσης των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και ιδιωτικοποιήσεων, τη στιγμή που οι φορολογούμενοι σηκώνουν νέα βάρη για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Οξυνση της διαπάλης στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ
Το τρίτο μάθημα της Ισπανίας αφορά στην όξυνση της διαπάλης μέσα στο σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης σχετικά με το μέλλον της, καθώς λόγω της κρίσης οξύνονται οι συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης και μεγαλώνει τελικά η απόσταση συμφερόντων της άρχουσας τάξης της Γερμανίας απ' τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία.
Στο γαλλικό αίτημα, με τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης Ομπάμα, να αναλάβει η Γερμανία μεγαλύτερα βάρη και ρόλο εγγυητή για το δανεισμό των υπερχρεωμένων κρατών της ΕΕ, η γερμανική κυβέρνηση αντεπιτίθεται. Μπροστά στην επόμενη Σύνοδο της ΕΕ καταθέτει για συζήτηση πλαίσιο βημάτων ενοποίησης της οικονομικής πολιτικής αλλά και πολιτικής ενοποίησης.
Καθυστερεί στην αποφασιστική στήριξη του ισπανικού και του ιταλικού κεφαλαίου ώστε η Ισπανία και η Ιταλία από ακόμα πιο εξασθενημένη θέση να δεχθούν ένα συμβιβασμό που διασφαλίζει τη γερμανική ηγεμονία. Στη γερμανική πρωτοβουλία αντιδρούν Γαλλία και ΗΠΑ. Φυσικά, η εμπλοκή των ΗΠΑ στη διαπάλη για το μέλλον της Ευρωζώνης δεν περιορίζεται μόνο στο στόχο του περιορισμού της γερμανικής ηγεμονίας, ούτε εξαντλείται στο πεδίο του ανταγωνισμού ευρώ - δολαρίου ως διεθνών αποθεματικών νομισμάτων. Διαπλέκεται με τον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των αγορών, των ενεργειακών πηγών και τη διασφάλιση γεωπολιτικής υπεροχής ιδιαίτερα στο κρίσιμο πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου. Ο λαός της Ελλάδας και των υπόλοιπων κρατών της ΕΕ, σε αντίθεση με την αστική τάξη, δεν έχει κανένα συμφέρον να εμπλακεί και να στοιχηθεί στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που οξύνονται.
Για το επόμενο διάστημα δύο ενδεχόμενα είναι πιθανά. Ενας ακόμα πιο αντιδραστικός μεσοπρόθεσμος συμβιβασμός, που θα δίνει υπερεξουσίες στην Κομισιόν για να κλιμακωθεί η αντιλαϊκή επίθεση σε όλα τα κράτη - μέλη ή μια αναμόρφωση της σημερινής Ευρωζώνης, με διαφορετικές επίσημες ταχύτητες και εξαναγκασμό σε αποχώρηση ορισμένων αδύνατων κρίκων, όπως η Ελλάδα. Οι πιθανότητες να συμβεί το δεύτερο ενδεχόμενο θα αυξηθούν στην περίπτωση που η Ισπανία και η Ιταλία προσφύγουν στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης χωρίς να έχει διαμορφωθεί ο νέος γαλλογερμανικός συμβιβασμός.
Η «μετάφραση» για την Ελλάδα αυτών των δύο ενδεχόμενων ισοδυναμεί στη μια περίπτωση με επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης, παράταση στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, νέο «κούρεμα» και υπογραφή νέου μνημονίου με έμφαση στην επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και στην άλλη περίπτωση με την έξοδο της καπιταλιστικής Ελλάδας απ' την Ευρωζώνη με κρατική χρεοκοπία. Διάφορες παραλλαγές, όπως της προσωρινής εξόδου απ' την Ευρωζώνη, δεν αναιρούν το κύριο, την πορεία επιδείνωσης για τα λαϊκά στρώματα.
Αυτά κρύβουν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, που επιχειρούν να εγκλωβίσουν τη λαϊκή συνείδηση στο σκηνικό του νέου αστικού διπολισμού. Μόνο το ΚΚΕ προετοιμάζει το λαϊκό κίνημα να οργανώσει την αντεπίθεσή του μπροστά στην επιδείνωση της κατάστασης που έρχεται για τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους.
Η διέξοδος που προβάλλει μαχητικά το ΚΚΕ για «αποδέσμευση απ' την ΕΕ με λαϊκή εξουσία» προσανατολίζει σωστά την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης στους χώρους δουλειάς, στους κλάδους, στις γειτονιές. Διασφαλίζει ότι οι σκληρές μάχες οι οποίες θα δοθούν το επόμενο διάστημα για την ανακοπή της αστικής επίθεσης και την απόσπαση προσωρινών κατακτήσεων δε θα ξεφουσκώσουν, θα ανοίγουν δρόμο γι' αυτή τη νικηφόρα προοπτική.
Αποτελεί τη μοναδική απάντηση στη διαβρωτική λογική του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που καλούν το λαό να σκεφτεί «ρεαλιστικά» πόσα επιπλέον θα χάσει.
Στο πραγματικό δίλημμα «λαϊκή αντεπίθεση ή εξαθλίωση του λαού» η απάντηση είναι μία: Τώρα όσο το δυνατόν πιο ισχυρό ΚΚΕ.

TOP READ