27 Αυγ 2014

Επιτέλους έσπασε η σιωπή…

 Επιτέλους έσπασε η σιωπή…



Στη καρδιά της Λασηθιώτικης τουριστικής βιομηχανίας, εκεί που τα εργασιακά δικαιώματα αποτελούν απαγορευμένη σκέψη, εκεί που λείπει η ανθρωπιά αλλά λάμπει η γκλαμουριά, σε μια εποχή που οι ξενοδόχοι έχουν τη δύναμη να ζητήσουν τα πάντα, σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι έχουν ηττηθεί, έχουν προδοθεί και αποτελούν τα εύκολα θύματα, την εποχή που κυβέρνηση και δανειστές νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι από τα φιλοδωρήματα κι ότι η εργασία θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη «μαθητεία» ή να γίνει χόμπι…. μισή ντουζίνα νέων ανθρώπων, νέων εργατών, υψώνουν το ανάστημά τους και απαιτούν αμοιβή και ασφάλιση για την εργασίας τους. Έξι νέα παιδιά, που από την αρχή της σαιζόν ως τα σήμερα έχουν εισπράξει από τίποτα έως 900 ευρώ, αποφάσισαν να ορθώσουν το παράστημά τους. Μαζί τους υψώθηκε και το παράστημα όλης της εργατικής τάξης του νομού.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ:
  • Μέσα Ιούλη οι εργαζόμενοι ήρθαν σε επαφή με το ταξικό σωματείο Τάλως και έγινε μια πρώτη παρέμβαση στο ξενοδόχο.
  • Στις 5/8 έγινε δεύτερη παρέμβαση από το Τάλως αυτή τη φορά παρουσία του επιθεωρητή εργασίας.
  • Στις 6/8 οι εργαζόμενοι ενημέρωσαν την επιθεώρηση εργασίας για την συνέχιση της κοροϊδίας
  • Στις 7/8 έγινε καταγγελία από τους εργαζόμενους για ανασφάλιστη εργασία και την ίδια μέρα έγινε επίσημη καταγγελία για ύπαρξη εργασιακών διαφορών
  • Στις 8/8 έγινε επίδοση επίσχεσης εργασίας στον εργοδότη
  • Στις 13/8 σε ραντεβού που έκλεισε ο επιθεωρητής εργασίας στα γραφεία της επιθεώρησης, δόθηκε υπόσχεση από την εργοδοσία ότι μέχρι τις 20/8 θα μπουν τα λεφτά.
  • Σήμερα 26/8, οι εργαζόμενοι με τη βοήθεια του σωματείου Τάλως και δύο δημοτικών συμβούλων της Λαϊκής Συσπείρωσης, οργάνωσαν διαδήλωση με πλακάτ και μοίρασαν πολύγλωσσο ενημερωτικό υλικό. Πολύ θετική ήταν η αντίδραση των τουριστών της περιοχής, που με ενδιαφέρον έπαιρναν τις προκηρύξεις και άνοιγαν κουβέντα με τα παιδιά. Καινούριες υποσχέσεις δόθηκαν για διευθέτηση της υπόθεσης από πλευράς εργοδοσίας. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν πειστεί και ανακοίνωσαν τη διάθεσή τους για νέες κινηματικές δράσεις αν μέχρι την Πέμπτη δεν εξοφληθούν.
Νομίζω ότι αυτός ο αγώνας, αφορά κάθε προοδευτικό άνθρωπο της περιοχής. Αφορά την εργατική τάξη στο σύνολό της, που πρέπει να εγερθεί και να συμπαρασταθεί μαζικά σε μια χούφτα εργατών που δείχνουν το δρόμο για τις μικρές και τις μεγάλες νίκες του κόσμου της δουλειάς στο μέλλον. Μια χούφτα ανθρώπων που βάζει το μπέτι της, για να μην μας καταπιεί όλους ο εργασιακός Μεσαίωνας. Είναι ένας αγώνας για μας και τα παιδιά μας. Ας τον στηρίξουμε χωρίς μεμψιμοιρίες και αστερίσκους…


Η πολύγλωσση ανακοίνωση των ίδιων των εργαζομένων έχει ως εξής:

Είμαστε 6 εργαζόμενοι από το ξενοδοχείο Elounda Princess .
Βρισκόμαστε εδώ γιατί δεν σκύψαμε το κεφάλι, μπροστά στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στο κλάδο του τουρισμού.

Εργαζόμασταν ανασφάλιστοι και απλήρωτοι.

Προχωρήσαμε σε επίσχεση εργασίας , ώστε να καταβληθούν τα δεδουλευμένα μας.

Κάτω από τη πίεση που δέχτηκε ο ξενοδόχος, μας ασφάλισε , όμως παρόλο που δεσμεύτηκε να καταβάλει τα χρήματα την 20η Αυγούστου, μας εμπαίζει λέγοντας διάφορες δικαιολογίες.

Ο κλάδος του τουρισμού τα χρόνια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης , όχι μόνο δε χτυπήθηκε , αλλά έφερε τεράστια κέρδη στους μεγάλους ξενοδόχους.

Κέρδη που πατάνε στα αποκαΐδια των εργασιακών δικαιωμάτων, στην απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία , στην εντατικοποίηση της δουλειάς και την εκμετάλλευση των νέων μέσω των προγραμμάτων μαθητείας.



 Καλούμε σε συμπαράσταση τους εργαζόμενους του κλάδου μας.
 Σήμερα εμείς. Αύριο;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

Μια φορά κι έναν καιρό

 Μια φορά κι έναν καιρό


…ήταν μια χώρια μακρινή, όπου κυβερνούσαν τα σοβιέτ και το βασίλειο της ελευθερίας και ζούσαν αδελφωμένες κι αγκαλιασμένες η εργατιά, η αγροτιά κι η διανόηση.
(…) Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα από τώρα, γιατί υπήρχε το αντίπαλο δέος και μπορούσαμε να αποσπάσουμε πιο εύκολα κάποιες κατακτήσεις που άρχισαν να ξηλώνονται την τελευταία 30ετία.

Αν θέλει να δει κανείς την ποιοτική διαφορά του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε με τον υπαρκτό καπιταλισμό, συμπυκνωμένη σε μερικές στιγμές, μπορεί να πάρει και να συγκρίνει τις εικόνες από την τελετή λήξης των ολυμπιακών αγώνων της μόσχας το 1980 και τις αντίστοιχες από το los angeles τέσσερα χρόνια μετά, όπου οι αμερικανοί κάνουν μια κιτς επίδειξη χλιδής και τεχνολογικής δύναμης με την οποία επιχειρούν να εντυπωσιάσουν τον υπόλοιπο κόσμο. Στο δικό μου μυαλό μάλιστα έρχονται αυθόρμητα πρώτα –όχι η αυθεντική τελετή του λος άντζελες, αλλά- σκηνές από το ROCKY IV και το φαντασμαγορικό διαστημικό σόου που στήνουν κακόγουστα οι διοργανωτές, με μουσική υπόκρουση το «living in america» του james brown, που κάνουν τον άμαθο «επαρχιώτη» σοβιετικό να σαστίζει και να παρακολουθεί κάθιδρος –όσο ποτέ και σε καμία στιγμή μες στον αγώνα- σαν την πατρίδα του που ερχόταν δεύτερη και καταϊδρωμένη στην κούρσα της ετε.

Οι σοβιετικοί αντιθέτως καταφέρνουν να στήσουν μια πολύ συγκινητική τελετή, βαθύτατα ανθρώπινη κι ανθρωποκεντρική. Ένα στοιχείο που αντανακλάται και στο ανθρώπινο κολάζ με το δάκρυ του μίσα, της μασκότ, ένα χαρακτηριστικό δείγμα τέλειου συγχρονισμού και συνεργασίας-ομαδικότητας, χωρίς την παραμικρή διαμεσολάβηση κάποιας μηχανής –που κι αυτή ανθρώπινο δημιούργημα είναι, αλλά προφανώς δεν είναι το ίδιο.


Το πιο σημαντικό όμως είναι οι θεατές του σταδίου που βλέπουν το μίσα να πετάει και να απομακρύνεται και δακρύζουν συγκινημένοι, σα μικρά παιδιά. Βλέπεις τις αντιδράσεις τους και αναρωτιέσαι ποια μπορεί να είναι η νοοτροπία, η ψυχολογία κι οι ευαισθησίες αυτών των ανθρώπων, που τους οδηγούν σε τόσο έντονα συναισθήματα. Θυμάμαι επίσης συνειρμικά κάτι που διηγούνταν ένας καθηγητής στη σχολή για το ταξίδι του σε μια λδ και τους θεατές ενός κινηματογραφικού έργου που περιείχε μια μικρή σκηνή βίας (ένα χαστούκι, μια γροθιά, δε θυμάμαι ακριβώς) και τους άφησε όλους άφωνους και σοκαρισμένους, γιατί ήταν έξω από όσα είχαν συνηθίσει και μπορούσαν να αποδεχτούν.

Μπορεί τα παραπάνω να μοιάζουν με ψεύτικη κι ειδυλλιακή εικόνα, έχουν όμως μια υπαρκτή κι αντικειμενική βάση. Την αναμφισβήτητη παιδικότητα και.. αγαθωότητα αυτών των λαών που αποτυπώθηκε ακόμα και στην προφορά τους. Οι ρώσοι πχ πολλές φορές μοιάζουν στις κουβέντες τους σα να διηγούνται ένα παιδικό παραμύθι, ανεξάρτητα από το τι λένε στην πραγματικότητα. Αποτυπώθηκε όμως και με αρνητικό τρόπο, πχ στην απλοϊκή πολιτική συνείδηση ενός λαού, που δεν κατάλαβε τι έγινε και πώς έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι του, την καλή του πίστη σε απατηλά συνθήματα για περισσότερο σοσιαλισμό, στις χαμηλές αντιστάσεις που πρόβαλε στη διάλυση της σοβιετίας, παρά την εκφρασμένη (με συντριπτική πλειοψηφία σε σχετικό δημοψήφισμα) θέλησή του να διατηρηθεί η μορφή και το περιεχόμενο της ένωσης. Και γενικώς σε μια «απολιτίκ» και παθητική στήριξη της σοβιετικής εξουσίας.

Κι αυτή η στάση, πέρα από τη διαλυτική επίδραση των αλλαγών και της οπορτουνιστικής στροφής στο κκσε, είχε επιπρόσθετα και μια αντικειμενική ρίζα. Στις αστικές κοινωνίες η πρωτοπόρα ταξική συνείδηση διαμορφώνεται στο πλαίσιο της ταξικής πάλης, των αγωνιστικών κινητοποιήσεων για τα καθημερινά προβλήματα. Σε ποια βάση να πατήσει όμως η πρωτόλεια έστω πολιτική συνείδηση σε μια σοσιαλιστική κοινωνία, που δεν αντιμετωπίζει οξυμένες αντιφάσεις, ανταγωνιστικές αντιθέσεις και καλύπτει βασικές λαϊκές ανάγκες, χωρίς να χρειάζεται η αγωνιστική τους διεκδίκηση;

Αυτή η παιδικότητα μπήκε προφανώς στο στόχαστρο της αστικής κριτικής από τη σκοπιά της «ανωριμότητας» αυτών των λαών και μιας πατερναλιστικής κοινωνίας που ελέγχει σε τέτοιο ασφυκτικό βαθμό κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, ώστε να δημιουργεί και να διαπαιδαγωγεί ευθυνόφοβους χαρακτήρες, να μην αφήνει τα μέλη της να μεγαλώσουν, να ανεξαρτητοποιηθούν, να αντιμετωπίσουν την «πραγματική ζωή», να διαμορφώσουν αυτόνομα κριτήριο για το καλό και το κακό, εφόσον άλλος αποφάσιζε για αυτούς. Και έτσι ένιωθαν το «φόβο μπροστά στην ελευθερία», που σημειώνει ο φρομ για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα (έχοντας πάντως υπόψη του το ναζισμό κατά βάση) κι αναζητούσαν συνεχώς έναν πατερούλη τον ασφαλή εναγκαλισμό της μαμάς πατρίδας, του κράτους και της εξουσίας.

Ο χαμένος σοβιετικός παράδεισος –σε σύγκριση με την επίγεια καπιταλιστική κόλαση που ζουν αυτοί ειδικά οι λαοί- όταν δεν αμφισβητείται ευθέως από τις αστικές και μικροαστικές προσεγγίσεις, παρουσιάζεται σαν η ανελεύθερη φυλακή των πρωτόπλαστων, ένα εύθραυστο παραμύθι των αρχών, στο οποίο δεν μπορούσαν να παραμείνουν κλεισμένοι οι λαοί, εφόσον δοκίμαζαν το δέντρο της γνώσης, της ελευθερίας, του πραγματικού κόσμου, πίσω από το παραπέτασμα. Η ιδέα αυτή αναπτύσσεται νομίζω τόσο στο τέλος του κυνόδοντα (όπου η λύτρωση έρχεται με την απόδραση της πρωταγωνίστριας και το σπάσιμο των δεσμών της, μολονότι είναι εντελώς αβέβαιο το μέλλον της), όσο εν μέρει και στο truman show και την απόδραση του τρούμαν από τον ψεύτικο κόσμο που του είχαν φτιάξει (αν και το έργο έχει πολλά επίπεδα ανάγνωσης και χρήζει μάλλον ξεχωριστής ανάλυσης). Η αλήθεια, με όσα ρίσκα, βάσανα και κινδύνους περιέχει, είναι πάντα προτιμότερη από ένα ψεύτικο παραμύθι, όσο καλοφτιαγμένο κι αν είναι.

Η αντιστροφή της πραγματικότητας είναι εντυπωσιακή. Ο αστικός κόσμος είναι βυθισμένος και κατεξοχήν βασισμένος στο ψέμα, την αλλοτρίωση, τις φενακισμένες συνειδήσεις. Μια κοιλάδα των δακρύων χωρίς τέλος, για τη ζωή που φεύγει μακριά αναξιοποίητη, αέρας σε έγχρωμο μπαλόνι, όπως ο μίσα από το στάδιο λένιν. Ένας ψεύτικος κόσμος, όπου ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τους άλλους γύρω του ανταγωνιστικά, ως όριο της δικής του ελευθερίας, ψάχνει κάποια διέξοδο σε φανταστικούς εικονικούς κόσμους, άρλεκιν, σίριαλ, για να καλύψει το συναισθηματικό κενό μέσα του, τζόγος και τυχοδιωκτισμός, για δυνατές συγκινήσεις και περιπέτεια. Βομβαρδίζεται όμως καθημερινά με την εξαίρεση του κανόνα, το ψέμα που βαφτίζεται αλήθεια, τον φτωχό που έγινε βιομήχανος πλένοντας πιάτα στην αμερική, τον πραγματικό έρωτα που έμεινε αμόλυντος, μικρές τζούρες απ’ όσα νιώθουμε να μας λείπουν, την απάτη της φιλανθρωπίας.

Η δυσοίωνη αλήθεια περικυκλώνει και πνίγει τον «ενηλικιωμένο πρωτόπλαστο», που ψάχνει καταφύγια σε ανέξοδες κι απατηλές διεξόδους, σαν τις οφθαλμαπάτες όσων περιπλανώνται στην έρημο. Ο γέρικος κόσμος που σαπίζει γερνάει και τους ανθρώπους, τους μαθαίνει να συμβιβάζονται, πλακώνει το νεανικό τους ενθουσιασμό. Και ταυτόχρονα κρατάει με χίλια χαλινάρια τη συνείδησή τους σε νηπιακό επίπεδο, τους καταδικάζει σε ανωριμότητα και παλιμπαιδισμούς, για να μπορεί να τους ρουφάει το μεδούλι, όπως κάνουν οι γέρικες αμοιβάδες, για να ξανανιώσουν.

Από πότε λοιπόν αξιολογείται αρνητικά ως ανίδεος και λειψός ο απλός σοβιετικός άνθρωπος που δε γνώρισε το κακό, διαπαιδαγωγήθηκε διαφορετικά κι ως ένα βαθμό δεν πάει καν το μυαλό του στο κακό; Η διαμόρφωση –σε εμβρυακό έστω επίπεδο- ενός τέτοιου ανθρώπου –κατάλοιπα του οποίου μπορεί να συναντήσει ακόμα κανείς στις μέρες μας, σε κάποια ρωσοπόντια καθαρίστρια με πτυχίο πχ- είναι ίσως το πιο σημαντικό επίτευγμα του σοβιετικού πειράματος. Κι η καταστροφή του με όρους γενοκτονίας, που συντελείται τώρα σε αυτές τις χώρες –όχι μόνο με τον πόλεμο, αλλά και σε καιρό ειρήνης, με τη ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου και του μέσου προσδόκιμου ζωής- είναι η πιο κραυγαλέα κι αποκρουστική όψη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Το τέλος της αγαθωότητας κι η ακριβοπληρωμένη στερνή γνώση αυτών των λαών για αυτό που έχασαν, δε θα έχει αξία αν μείνει στο επίπεδο της νοσταλγίας και δε γίνει δύναμη ανατροπής –όπως ίσως να επιδιώκουν να γίνει κάποιες δυνάμεις στην ουκρανία. Κι η γενιά που θα ζήσει την επόμενη επανάσταση δε θα είναι ανυποψίαστη, αλλά θα έχει μελετήσει καλά τα διδάγματα της ιστορίας, για να μην αφήσει το μέλλον να ξεγλιστρήσει μέσα από τα χέρια της και να φτιάξει το δικό της παραμύθι χωρίς λυπημένο τέλος.

Ντασβιντάνια..

ΣΟΥΗΔΙΑ- SKP: Το κεφάλαιο ρίχνει τους μισθούς και μεγιστοποιει τα κερδη του με τη βοήθεια της ΕΕ!

 SKP: Το κεφάλαιο ρίχνει τους μισθούς και μεγιστοποιει τα κερδη του με τη βοήθεια της ΕΕ!


Οι κατασκευαστικές εταιρείες προσφέρουν εργάτες με περίπου 50 SEK την ώρα! (5,45 ευρω την ωρα!)

To Κομμουνιστικό Koμμα Σουηδίας (SKP) στην εκλογική του πλατφόρμα του γράφει ότι «οι εταιρείες Πρόσληψεις εργατικου δυναμικου γίνονται όλο και πιο διαδεδομένες στην αγορά εργασίας, σε βάρος της ασφάλειας της εργασίας. Είναι κυρίως οι νέοι που αναγκάζονται να δουλευουν σε αυτές τις εταιρείες, συχνά με την ωρα.

Οι εταιρειες στελέχωσης Γραφείων μετά την αρση της απαγόρευσής τους στις αρχές της δεκαετίας του '90 οδήγησαν τη κατασταση σήμερα ετσι ωστε να έχουμε ένα σύστημα εργασίας με ημερομισθια. 
Αντί να στέκεται έξω  απ το εργοστάσιο, με το καπέλο στο χέρι, "ο εργαζόμενος" κάθεται στο σπίτι και  περιμένει για ένα μήνυμα SMS, με την ίδια ερώτηση όπως πριν στην ιστορία, "θα πάω αραγε στη δουλειά σήμερα; ''Μπορει να πληρωθω σήμερα, ή όχι;". 

Η ανασφάλεια δημιουργεί φόβο στους «εργαζόμενους» και οδηγεί στην αγνοια συνδικαλιστικων δικαιώματων, καθώς και οι απαιτήσεις για την προστασία της απασχόλησης εχουν αφαιρεθεί από τις θέσεις εργασίας που οι εταιρείες προσωρινής απασχόλησης διαμεσολαβουν.

Οι εταιρειες στελέχωσης δεν έχουν καμμια σχεση με τη Σουηδική αγορα εργασιας

Αποδεικνύεται ξανά και ξανά ότι η ΕΕ και η πρόθεση της σουηδικής κυβέρνησης είναι να βοηθήσουν το κεφαλαιο για να συντρίψει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και  να υποβαθμίσει περαιτέρω τις συνθήκες διαβίωσης εργασίας της εργατικής τάξης.

Τα κομματα της "αριστεράς" που δεν απαιτουν απαγόρευση των εταιρειων στελέχωσης προσωπικου βοηθουν  άμεσα ή έμμεσα το ίδιο το κεφάλαιο στην προσπάθειά του. 

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σουηδίας (SKP) αγωνιζεται για:

Το δικαίωμα του καθενός στην εργασία και την εκπαίδευση 
Mια ενεργη και με μέλλον βιομηχανική πολιτική 
Επέκταση των κρατικών πρωτογενών κλάδων 
Επενδύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενεργειακής πολιτικής 
Απαγόρευση των γραφείων ευρεσης εργασίας 
6 ωρες εργασιμη ημερα
Υπερασπιση του δικαίωματος στην απεργία 
Εξοδο της Σουηδίας από την ΕΕ 

«ΑΥΓΗ» και Καρτερός: Μετρ της παλαιοΠΑΣΟΚικής προβοκάτσιας

«ΑΥΓΗ» και Καρτερός: Μετρ της παλαιοΠΑΣΟΚικής προβοκάτσιας

Δεν είναι η πρώτη φορά και φυσικά δε θα είναι ούτε η τελευταία... Κάθε φορά που το ΚΚΕ αποκαλύπτει τα αντιλαϊκά παιχνίδια, που παίζονται στο αστικό πολιτικό σύστημα και στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει «με τα μπούνια», τη βρώμικη δουλειά της προβοκάτσιας σε βάρος του ΚΚΕ αναλαμβάνουν η ΑΥΓΗ και ο Καρτερός.
Τελευταίο κρούσμα, το άρθρο του Καρτερού στη χτεσινή ΑΥΓΗ και η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ στην ξεκάθαρη δήλωση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που εξέφρασε αυτό που λίγο - πολύ αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία του ελληνικού λαού:
Οτι με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) εξελίσσεται ένα αλισβερίσι μεταξύ των κομμάτων της συγκυβέρνησης, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και άλλων κομμάτων και βουλευτών με μοναδικό στόχο ποιος από τους δύο πόλους θα βρεθεί στο τιμόνι της διακυβέρνησης, για να συνεχίσει την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου, την οποία με τον έναν ή άλλον τρόπο αποδέχονται και οι μεν και οι δε.
Οτι αυτή η σεναριολογία εμποδίζει την αναγκαία σήμερα οργάνωση της λαϊκής πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης, καλλιεργώντας κλίμα αναμονής για λύσεις που δήθεν θα προέλθουν από την έκβαση των διαφόρων πολιτικών παιχνιδιών.
Οτι το ΚΚΕ δεν ψηφίζει κανέναν υποψήφιο για ΠτΔ και δεν παίρνει μέρος σε πολιτικά παιχνίδια και αλισβερίσια συνάθροισης για τους 121.
***
Ο Καρτερός πολεμάει και διαστρεβλώνει αυτήν την ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, επειδή πολύ απλά δεν τον συμφέρει. Διότι αποκαλύπτει τον τυχοδιωκτισμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Αλήθεια, οι λογικές συνάθροισης και «μετώπου των 121», που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ και που επικαλείται και ο Καρτερός, συμπεριλαμβάνουν και τη Χρυσή Αυγή και τους ΑΝΕΛ, από τη στιγμή που και αυτοί συμβάλλουν στη συγκέντρωση των 121 για να μην εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να προκηρυχθούν εξ αυτού εκλογές;
'Η μήπως τα φλερτ με τη ΔΗΜΑΡ - μνημονιακή αριστερά την αποκαλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ - αλλά και με βουλευτές προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ, που έχουν βάλει την υπογραφή τους στα αντιλαϊκά μέτρα, ώστε να μην ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν αποτελούν ομολογία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πλυντήριο αυτών των στελεχών, αναδεικνύοντας και τις επιδιωκόμενες συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη;
***
Ας μην κάνουν, λοιπόν, πως δεν καταλαβαίνουν. Είναι άλλο «η ανάγκη να φύγουν από την κυβέρνηση όσοι δημιούργησαν τόσα δεινά για το λαό», όπως αναφέρεται και στη δήλωση του Δ. Κουτσούμπα, και είναι άλλο «τα παιχνίδια, με στοιχεία παζαριού, τόσο της κυβέρνησης όσο και του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων κομμάτων, που ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού και εμποδίζουν την οργάνωση της λαϊκής πάλης έτσι ώστε να ξεσηκωθεί ο λαός ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα, στην πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ του κεφαλαίου, που υπηρετούν με τον έναν ή άλλον τρόπο και οι μεν και οι δε».
Αλήθεια, γιατί αποκρύπτει ο Καρτερός αυτό το μέρος της δήλωσης; Ο νοών νοείτω...

Κηδεύτηκε στην Κέρκυρα ο Σταύρος Κωνσταντάς

Κηδεύτηκε στην Κέρκυρα ο Σταύρος Κωνσταντάς


Με παρατεταμένα χειροκροτήματα και συγκινητικά λόγια, συγγενείς, συναγωνιστές και σύντροφοι αποχαιρέτησαν τον Σταύρο Κωνσταντά, γενικό γραμματέα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων (ΠΟΣ) ΟΑΕΕ. Στην κηδεία του, που έγινε τη Δευτέρα στο χωριό Αγραφοί της Κέρκυρας, παραβρέθηκαν επίσης συνάδελφοί του από πολλά μέρη της Ελλάδας, εκπροσωπώντας τους συνταξιούχους του ΟΑΕΕ όλης της χώρας.
Ο Σταύρος Κωνσταντάς γεννήθηκε το 1935. Ξυλουργός στο επάγγελμα, ήταν μέλος του ΚΚΕ. Η πολύχρονη συνδικαλιστική του δράση ξεκίνησε ως προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων Μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης, συνεχίστηκε στο χώρο των ΕΒΕ ως προέδρου της Ομοσπονδίας Ξύλου (ΠΟΒΣΚΣ) και ως γενικού γραμματέα της ΠΟΣ ΟΑΕΕ ως το τέλος της ζωής του.
Εκ μέρους του ΚΚΕ παρών στην κηδεία ήταν ο Χρίστος Κολοβός, μέλος της ΚΕ του Κόμματος, και τον αποχαιρέτησε ο Φάνης Λάφης, μέλος του Τμήματος ΕΒΕ της ΚΕ του ΚΚΕ. Θύμισε ότι ο Σταύρος Κωνσταντάς φυλακίστηκε οχτώ χρόνων με τη μάνα του για αντίσταση του πατέρα του στους Ιταλούς και ότι στα χρόνια της δικτατορίας κράτησε ανυποχώρητη και σταθερή στάση στη φυλακή, στην απομόνωση και στα βασανιστήρια του Θεοφιλογιαννάκου.
Μεταξύ άλλων σημείωσε: «Σε όλη τη διαδρομή της ζωής του, που ήταν υποδειγματική, στρατεύτηκε και υπηρέτησε τους στόχους και τα ιδανικά του ΚΚΕ. Δεν ταλαντεύτηκε ούτε μια στιγμή σε δύσκολες μέρες για το Κόμμα και το κίνημα με την ανατροπή του σοσιαλισμού και την προσπάθεια διάλυσης του ΚΚΕ».
Το στερνό «αντίο» του ΔΣ της ΠΟΣ ΟΑΕΕ μετέφερε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Παντελής Τάτσης. Ο πρόεδρος της ΠΟΒΣΚΣ, Νίκος Ασβεστάς, αναφέρθηκε στη συμβολή του Σταύρου Κωνσταντά στην ανάταξη της Ομοσπονδίας. Με ένα ποίημά του για τη σαραντάχρονη προσφορά του στον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγραφιτών Αθήνας τον αποχαιρέτησε ο πρόεδρός του, Σπύρος Πρωτοψάλτης.
Εκ μέρους των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων παραβρέθηκαν ο Δήμος Κουμπούρης και ο Μανώλης Ραλλάκης, πρόεδρος και γενικός γραμματέας, αντίστοιχα, της ΠΟΣ ΙΚΑ.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Διαπραγματεύσεις στο Μινσκ και μάχες στις ανατολικές περιοχές

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Διαπραγματεύσεις στο Μινσκ και μάχες στις ανατολικές περιοχές
Συνάντηση των Προέδρων Ρωσίας και Ουκρανίας



Από τη χτεσινή συνάντηση στο Μινσκ
Στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας Μινσκ έγινε χτες η συνάντηση των Προέδρων της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, με την εκπρόσωπο της ΕΕ επικεφαλής της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας, Κάθριν Αστον, και εκπροσώπους της Ευρασιατικής Τελωνειακής Ενωσης (της διακρατικής καπιταλιστικής ένωσης όπου συμμετέχουν Ρωσία, Λευκορωσία και Καζαχστάν).
Ιδιαίτερα προβλήθηκε από τα ΜΜΕ η χειραψία Πούτιν και Ποροσένκο λίγο πριν τη συνάντηση, που πρόκειται για τη δεύτερη μετά από αυτή που πραγματοποιήθηκε στη Νορμανδία της Γαλλίας πριν 2,5 μήνες. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η συνάντηση ανέδειξε για άλλη μια φορά τις αντιθέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που συγκρούονται με «Μήλον της Εριδος» την Ουκρανία για τον πλούτο που αυτή έχει και τη γεωστρατηγική της θέση. Ετσι, οι συζητήσεις γίνονται σε μια περίοδο που ανταλάσσονται απειλές και κυρώσεις, την ίδια ώρα που λόγω της αλληλοσύνδεσης των καπιταλιστικών οικονομιών επιδιώκεται και ένας νέος συμβιβασμός, που θα μπορούσε να συγκεράσει συμφέροντα έστω προσωρινά. Ειδικά στο καυτό και επείγον, λόγω του επερχόμενου χειμώνα, ζήτημα της Ενέργειας συμφωνήθηκε να συνεχιστεί ο τριμερής διάλογος ανάμεσα σε Ρωσία, Ουκρανία και ΕΕ με συναντήσεις υπουργών και του Επιτρόπου για την Ενέργεια της Ενωσης, Γκίντερ Ετινγκερ με συνάντηση τόσο στο Μινσκ όσο και στη Μόσχα μέσα στη βδομάδα.
Ο οικοδεσπότης Πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο αρχικά δήλωνε ότι δε θεωρεί πιθανό να σημειωθεί σημαντική πρόοδος στη Σύνοδο. Αργότερα από την προεδρία της Λευκορωσίας επιβεβαιώθηκε ότι έγινε συνάντηση των προέδρων Ρωσίας και Ουκρανίας. Ο Λουκασένκο διαβεβαίωσε ότι στη Σύνοδο Κορυφής όλες οι πλευρές συμφώνησαν ότι είναι ανάγκη να υπάρξει αποκλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία. «Οι συνομιλίες δεν ήταν εύκολες», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι οι θέσεις των δύο πλευρών σε κάποια σημεία είναι "θεμελιωδώς αντίθετες μεταξύ τους"» και πρόσθεσε «όλοι θα επιθυμούσαμε να υπάρξει σημαντική πρόοδος αλλά και το γεγονός ότι έγινε η σύνοδος αυτή συνιστά επιτυχία». Επίσης, δήλωσε ότι οι συναντήσεις όλων των πλευρών που πήραν μέρος στην χτεσινή σύνοδο που κράτησαν πάνω από 6 ώρες, συμφωνήθηκε να επαναληφθούν το συντομότερο δυνατό ακόμα και σήμερα Τετάρτη.
Αναφερόμενος στην αντζέντα της διμερούς συνάντησης Πούτιν - Ποροσένκο, που ήταν σε εξέλιξη, ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου Προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, είπε ότι περιλαμβάνει την ανθρωπιστική βοήθεια (η Ρωσία έχει πει ότι θα στείλει νέο κονβόι) στις ανατολικές περιοχές, η κατάσταση των προσφύγων στη Ρωσία και ο πιθανός εσωτερικός διάλογος. Πάντως, η ουκρανική πλευρά έθετε ως κυρίαρχο τον πλήρη έλεγχο των συνόρων και τον αφοπλισμό των πολιτοφυλακών.
Δηλώσεις αντιθέσεων αλλά και αναζήτησης συμβιβασμού
«Είμαστε πεπεισμένοι ότι σήμερα (η ουκρανική κρίση) δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω μιας περαιτέρω κλιμάκωσης της στρατιωτικής δράσης, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ζωτικής σημασίας συμφέροντα των νοτιοανατολικών επαρχιών της χώρας και χωρίς έναν ειρηνικό διάλογο με τους εκπροσώπους τους», είχε δηλώσει νωρίτερα ο Πούτιν στην πολυμερή συνάντηση.
Ο Ρώσος Πρόεδρος πρόσθεσε ότι η οικονομία της χώρας του θα απολέσει περίπου 100 δισεκατομμύρια ρούβλια (2 δισ. ευρώ), αν ευρωπαϊκά προϊόντα φτάσουν στη ρωσική αγορά μέσω της Ουκρανίας, μετά την υπογραφή από το Κίεβο μιας εμπορικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, παρακάμπτοντας τους δασμούς που επιβάλλει η Μόσχα στα ευρωπαϊκά αγαθά. «Σε αυτήν την περίπτωση η Ρωσία δεν μπορεί να μείνει αδρανής και απλώς θα αναγκαστούμε να λάβουμε αποφασιστικά μέτρα για να προστατεύσουμε την αγορά μας», υπογράμμισε ο Πούτιν. Παράλληλα, σχολιάζοντας τη συμφωνία σύνδεσης που έχει συνάψει το Κίεβο με την ΕΕ, ο Ρώσος Πρόεδρος επεσήμανε ότι η Μόσχα «πάντα σεβόταν και σέβεται» τις επιλογές των κρατών, όμως αυτές δεν θα πρέπει να γίνονται εις βάρος άλλων κρατών. Επίσης, ανέφερε ότι έχει αποδείξεις ότι ήδη αυτό γίνεται μέσω Λευκορωσίας, όπου προϊόντα από χώρες που είναι σε εμπάργκο (π.χ. Πολωνία) επανεξάγονται στη Ρωσία, αλλάζοντας ταυτότητα προέλευσης.
«Η τύχη του κόσμου και της Ευρώπης αποφασίζεται στη διάρκεια αυτής της συνάντησης στο Μινσκ. Ετσι το βλέπω», δήλωσε νωρίτερα ο Πέτρο Ποροσένκο.
Από την πλευρά της, η Αστον επεσήμανε ότι αποστολή της στη σημερινή σύνοδο είναι να διασφαλίσει ότι η Ουκρανία θα μπορέσει να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα, με σαφείς αιχμές προς τη ρωσική πλευρά.
Συνέχεια βομβαρδισμών στην ανατολή Κατηγορία για εισβολή Ρώσων στρατιωτών
Λίγο πριν τη συνάντηση στο Μινσκ, η κυβέρνηση των εθνικιστών και φασιστών του Κιέβου έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο στο οποίο εμφανίζονται 4 φερόμενοι ως Ρώσοι στρατιώτες - αλεξιπτωτιστές, να αιχμαλωτίστηκαν σε ουκρανικό έδαφος. Από την πλευρά του, το υπουργείο Αμυνας παραδέχτηκε το γεγονός, αλλά το απέδωσε σε λάθος. Στη Μόσχα, μια στρατιωτική πηγή δήλωσε σε ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων ότι μια ομάδα στρατιωτών παραδόθηκε στις ουκρανικές αρχές αφού διέσχισε τα σύνορα κατά λάθος.
Το Κίεβο απέρριψε αυτήν την εξήγηση, λέγοντας ότι «δεν ήταν ένα λάθος, αλλά εκτελούσαν μια ειδική αποστολή» και ήταν 10 καταδρομείς της 98ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας, όπως είπε ο Αντρίι Λισένκο, εκπρόσωπος του ουκρανικού στρατού. Παράλληλα, ο Λισένκο δήλωσε σήμερα ότι ρωσικά ελικόπτερα Mi - 24 εξαπέλυσαν επιδρομή την προηγουμένη εναντίον ενός συνοριακού φυλακίου στην περιοχή της Λουγκάνσκ, σκοτώνοντας τέσσερις συνοριοφύλακες. Συνολικά, το τελευταίο 24ωρο έχουν σκοτωθεί 12 Ουκρανοί στρατιώτες, ενώ από την αρχή των μαχών στην Ανατολική Ουκρανία σχεδόν 800.
Η ουκρανική πλευρά κατηγορεί ότι επιχειρεί να ανοίξει από τα νότια και την Μαριούπολη νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις του στρατού.
Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η δράση των φασιστών του «Δεξιού Τομέα», τα μέλη της οποίας σκοτώνουν το λαό στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ισχυρίζεται ότι συνέλαβε δύο δημοσιογράφους οι οποίοι εργάζονται για μια εφημερίδα της Κριμαίας και έκαναν ρεπορτάζ στην περιοχή, και πρόσθεσε ότι θα απελευθερωθούν σύντομα.
Τέλος, οι βομβαρδισμοί από την ουκρανική κυβέρνηση εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων συνεχίστηκαν, κοντά στην πόλη του στο Νοβοαζόφσκ ενώ χτυπήθηκε και ένα νοσοκομείο.

26 Αυγ 2014

Αμέρικα – Αμέρικα...

Αμέρικα – Αμέρικα...

   Τί συνέβη στο Φέργκιουσον των ΗΠΑ; Προφανώς συνέβη μια δολοφονία. Γιατί οι 6 σφαίρες που δέχτηκε από τον (λευκό) αστυνομικό ο άοπλος 18χρονος μαύρος Μάικλ Μπράουν, την στιγμή που προσπαθούσε να παραδοθεί, ήταν δολοφονία.
Το σκίτσο του ιατροδικαστή με τις βολές που δέχτηκε ο 18χρονος, όπως δημοσιεύτηκε στους New York Times

   Όμως, για να δούμε τί πραγματικά συνέβη, για να εντοπίσουμε τί ήταν εκέινο που οδήγησε στο ξέσπασμα των πολυήμερων διαδηλώσεων, για να διεισδύσουμε βαθύτερα στο τί βρίσκεται πίσω από την αντιμετώπιση του «εχθρού – λαού» από τις πάνοπλες δυνάμεις της Εθνοφρουράς, θα πρέπει να σταθούμε σε γενικότερα στοιχεία που σε σημαντικό βαθμό περιγράφουν όσα συμβαίνουν και αφορούν στο σύνολο της αμερικανικής κοινωνίας.
   Στις ΗΠΑ του (μαύρου) Προέδρου Ομπάμα, λοιπόν, η εικόνα είναι αυτή:
  • Υπάρχουν πάνω από δύομισυ εκατομμύρια φυλακισμένοι, οι μισοί εκ των οποίων είναι μαύροι αν και το ποσοστό των μαύρων στο σύνολο του πληθυσμού δεν ξεπερνά το 13%.
  • Ο ένας στους 99 ενηλίκους στις ΗΠΑ, είναι φυλακισμένος. Οσον αφορά τις διακρίσεις, η πιθανότητα εγκλεισμού στη φυλακή κάποιου που δεν είναι λευκός εκτοξεύεται: Ανάμεσα στους μαύρους ο ένας στους 15 είναι έγκλειστος και ανάμεσα στους ισπανόφωνους φυλακισμένος είναι ο ένας στους 36. Αν δηλαδή είσαι μαύρος ή ισπανόφωνος στις ΗΠΑ έχεις 6 φορές και 3 φορές, αντίστοιχα, περισσότερες πιθανότητες να βρεθείς στη φυλακή απ' ό,τι αν ήσουν λευκός. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αφορούν ειδικά στο γυναικείο πληθυσμό, μεταξύ 35 - 39 ετών φυλακισμένη είναι η μια στις 355 λευκές γυναίκες, αντίθετα στις μαύρες γυναίκες φυλακισμένη είναι η μία στις 100.
  • Το 80% των εκτελέσεων της ποινής του θανάτου στις ΗΠΑ αφορά σε μαύρους.
  • Οι μαύροι είναι 10 φορές πιθανότερο να φυλακιστούν για υποθέσεις ναρκωτικών, απ' ό,τι οι λευκοί, παρότι οι δύο φυλετικές ομάδες συμμετέχουν ισόποσα σε σχετικά αδικήματα.
  • Το 60% των μαύρων ζουν σε γκέτο και σε περιοχές που έχουν επιλεγεί για την απόρριψη απορριμμάτων.
  • Σύμφωνα με τα στοιχεία για τη φτώχεια, το ποσοστό των μαύρων που ζουν σε συνθήκες κάτω του ορίου της φτώχειας είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από το ποσοστό των λευκών.
  • Το προσδόκιμο ζωής του μαύρου πληθυσμού στις ΗΠΑ υπολείπεται κατά 6 χρόνια του προσδόκιμου ζωής που αφορά στο λευκό πληθυσμό.
   Πενήντα χρόνια μετά από τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αυτή είναι η «δημοκρατία» στις ΗΠΑ, όπως προκύπτει από την έκθεση του «Pew Center».
   Στον αμερικανικό Νότο, πριν απο δυο αιώνες δέσποζε η επιγραφή: «Απαγορεύεται η είσοδος σε μαύρους και σε σκύλους». Στον αμερικανικό Νότο, σήμερα, αν είσαι σκύλος έχεις περισσότερες πιθανότητες, από το αν είσαι μαύρος, να επιπλεύσεις στα λασπόνερα της Λουιζιάνας...  
   Η προφανής διαπίστωση είναι ότι στις ΗΠΑ υπάρχει – για να το πούμε κομψά – «πρόβλημα φυλετικών διακρίσεων». Οποιος όμως επιχειρήσει να περιορίσει την εξήγηση της «εξέγερσης» στο Μιζούρι στις φυλετικές διακρίσεις, κάνοντας ένα σωστό πρώτο βήμα θα έχει κατρακυλήσει στο δρόμο της λάθος ανάλυσης.
   Ούτε τα γεγονότα στο Φέργκιουσον, αλλά ούτε κι αυτό καθ’ αυτό το καθεστώς των φυλετικών διακρίσεων, είναι δυνατόν να εξηγηθούν και να αναλυθούν αν δεν ειδωθούν μέσα στο συνολικό κοινωνικό και οικονομικό κάδρο της αμερικανικής κοινωνίας. Αν δεν εντοπιστεί το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύσσεται ο ρατσισμός.
   Ο θρύλος του αμερικανικού μπάσκετ, το άγαλμα του οποίου δεσπόζει στο σταδιο των Λέικερς στο Λος Αντζελες, ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, πριν από λίγες μέρες το διατύπωσε έτσι:
 «Και εφόσον δεν θέλουμε την αγριότητα του Ferguson να την καταπιεί η Ιστορία και να καταλήξει ένα ερέθισμα στο έντερο της, πρέπει δούμε την όλη κατάσταση όχι μόνο σαν άλλη μια πράξη στα πλαίσια του ρατσισμού του συστήματος, αλλά και ό,τι άλλο στην πραγματικότητα είναι: Ταξικός πόλεμος».
   Ας δούμε μερικές εκφάνσεις του «ταξικού πολέμου» για τον οποίο μιλάει ο Τζαμπάρ και τις συνέπειες που έχει – ανεξαρτήτως χρώματος – στον αμερικανικό λαό:
  • Το 1% των πλουσίων μεταξύ του αμερικανικού πληθυσμού (περί τα 2,5 εκατομμύρια) έχουν τόσο εισόδημα όσο τα 100 φτωχότερα εκατομμύρια.
  • Το 1% των πλούσιων Αμερικανών κατέχει πάνω από το 40% του πλούτου της χώρας
  • Το 1% κατέχει το 50% των μετοχών, των ομολόγων και των αμοιβαίων κεφαλαίων στη χώρα.
  • Σύμφωνα με την Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ο πλούτος που κατέχει το 20% των πλουσιότερων Αμερικανών φθάνει στο 93% του συνολικού πλούτου της χώρας. 'Η αντίστροφα, το υπόλοιπο 80% του πληθυσμού κατέχει μόλις το 7% του πλούτου.
  • Περίπου 55 εκατομμύρια Αμερικανοί (σύμφωνα με την Εθνική Ακαδημία Επιστημών) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, εκ των των οποίων 15,5 εκατομμύρια είναι παιδιά. Περίπου 100 εκατομμύρια, δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού, αντιμετωπίζουν σοβαρή οικονομική δυσπραγία.
  • Υπάρχουν 50 εκατομμύρια Αμερικανοί που δεν έχουν ασφάλεια υγείας, 50 εκατομμύρια που σιτίζονται με κουπόνια σίτισης.
  • Σύμφωνα με το πρακτορείο «Ρόιτερ», μερικούς μήνες πριν τους «Δίδυμους Πύργους» ένα στα έξι παιδιά στις ΗΠΑ δεν είχε φαγητό.
  • Ο μέσος όρος των εσόδων των ανώτερων εισοδηματικά τάξεων στις ΗΠΑ είναι κατά 400 φορές μεγαλύτερος από το μέσο όρο των αποδοχών των εργαζόμενων στρωμάτων.
  • Τα ετήσια έσοδα του Μπιλ Γκέιτς ισούνται με το άθροισμα των εισοδημάτων 1 εκατομμυρίου μέσων νοικοκυριών των ΗΠΑ.
  • Τα διευθυντικά στελέχη των επιχειρήσεων, τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, είδαν την «ψαλίδα» του «7 προς 1» που χώριζε τις αποδοχές τους από τους μισθούς των εργατών, να διευρύνεται στο «110 προς 1».
  • Ενας μέσος εργαζόμενος στις ΗΠΑ πρέπει να εργαστεί επί ένα μήνα για να κερδίσει όσα ένας διευθύνων σύμβουλος σε μια ώρα.
  • Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, η ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης των ΗΠΑ (πέρα από τη γενική εφαρμογή της μερικής απασχόλησης) ισοδυναμεί με μια αύξηση του χρόνου που εργάζεται κατά 21%, αλλά η αγοραστική της δύναμη βαίνει μειούμενη.  
  • Στις ΗΠΑ ο αριθμός των ανέργων και των υποαπασχολούμενων ανέρχεταΙ στο 27%
    Αυτά συμβαίνουν, λοιπόν, στην «πρωτεύουσα» του καπιταλισμού, της «ελεύθερης αγοράς» και της «ανταγωνιστικής οικονομίας». Εκεί, σε αυτές τις συνθήκες είναι, που τις δολοφονίες των 18χρονων, αλλά και το πέρασμα των τυφώνων, όπως πριν από μερικά χρόνια στη Νέα Ορλεάνη, τα ακολουθεί το «Αλτ, τις ει;» της Εθνοφρουράς.
   Πάνω σε αυτή τη «τη διάσπαση της κοινωνίας σε ασυμφιλίωτες εχθρικές τάξεις»(B.I. Λένιν, «Κράτος κι Επανάσταση», εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, σ.16) είναι που εντέλεται η Αστυνομία, ο Στρατός και η Εθνοφρουρά να επιβάλει την «τάξη» της τάξης που κατέχει την εξουσία.
   Αυτός είναι, με δυο λόγια, ο ταξικός πόλεμος για τον οποίο μιλάει ο Τζαμπάρ. Και εκδήλωση αυτού του ταξικού πολέμου που μαίνεται και που τον έχει εξαπολύσει η τάξη των ισχυρών, είναι ο ρατσισμός, η φυλετική διάκριση, ο «χρωματισμός» της φτώχειας και της αδικίας.
 
 Αυτός είναι ο λόγος που:
  • Η αναλογία του εισοδήματος μιας μέσης οικογένειας λευκών στις ΗΠΑ προς μια μέση οικογένεια μαύρων είναι 2 προς 1.
  • Ενώ το 20% των παιδιών στις ΗΠΑ (ένα στα πέντε παιδιά - ποσοστό που είναι το μεγαλύτερο στον ανεπτυγμένο κόσμο) ζει μέσα στη φτώχεια, το μεγαλύτερο μερίδιο παιδιών σε φτώχεια είναι μαύροι (37%) και ισπανόφωνοι (35%), έναντι 15% των λευκών παιδιών.
  • Στον 21ο αιώνα (State of working America 2000-01, «Economic Policy Institute») στο Νότο των ΗΠΑ, το 25% του πληθυσμού ζει κάτω από όριο της φτώχειας, ενώ ειδικά τα παιδιά και οι νέοι ζουν στην εξαθλίωση σε ποσοστά πάνω από 35%.
  • Στον κόσμο της «δημοκρατίας», σύμφωνα με μελέτη των Πανεπιστημίων Κορνέλ και Ουάσιγκτον, εννιά στους δέκα μαύρους Αμερικανούς, δηλαδή το 91%, το οποίο φτάνει στην ηλικία των 75 ετών, έχει περάσει τουλάχιστον ένα χρόνο της ώριμης ηλικίας του σε συνθήκες φτώχειας.
   Γιατί, τελικά, οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις έχουν ακριβώς αυτή την ιδιότητα: Να αναζητούν στον αδύναμο τον πιο αδύναμο. Για να διευρύνουν οι «από πάνω» - και με αυτό τον τρόπο να συντηρούν – την κοινωνική και ταξική ανισότητα κρατώντας τους «από κάτω» - όλους και και ανεξαρτήτως χρώματος - όχι μόνο καταπιεσμένους, αλλά και διασπασμένους.  
   Παρατήρηση: Αξίζει έπειτα από τα προηγούμενα να θυμηθούμε εκείνο που με αρκετή δόση πικρής ειρωνείας γράφει ο Ταρίκ Αλί στο βιβλίο του «Ο Μπους στη Βαβυλώνα». Σημείωση χρήσιμη για να καταλάβουμε τί κρύβεται πίσω από τους – και εγχώριους - θιασώτες του λεγόμενου «αμερικανικού μοντέλου διαχείρησης της κρίσης»: Οτι, δηλαδή, οι ΗΠΑ, ανίκανες καθώς είναι να παράσχουν σε σημαντικά τμήματα του ίδιου του πληθυσμού τους τα βασικά και αναγκαία της καθημερινής ζωής, μάλλον δεν θα πρέπει να θεωρούνται και το καλύτερο «μοντέλο» για την εφαρμογή κάποιου ανύπαρκτου «κεϋνσιανού παραδείσου» ανά τον κόσμο...


  Νίκος Μπογιόπουλος

Η αξιοποίηση των «τζιχαντιστών»

Η αξιοποίηση των «τζιχαντιστών»

Στην ειδησεογραφία των ημερών κυριαρχεί ο όρος «τζιχαντιστές» (δηλαδή μαχητές του «ιερού πολέμου του Ισλάμ») που αναφέρεται στους ενόπλους του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» με δράση στο Ιράκ και τη Συρία. Αναλύσεις επί αναλύσεων στα αστικά ΜΜΕ, που συνοδεύονται και από τις σχετικές δόσεις τρομο-λαγνείας, έτσι που ο συνειρμός των θεατών, ακροατών, αναγνωστών να είναι «τι κακό μας βρήκε; Τώρα όλοι ενωμένοι να το αντιμετωπίσουμε».
Από τα στοιχεία που βγαίνουν καθημερινά φαίνεται καθαρά ότι το «νήμα», για να εξηγηθούν τα σημερινά φαινόμενα, πρέπει να πιαστεί από την αρχή. Από την περίοδο που φανατικές ισλαμιστικές ομάδες εκπαιδεύονταν από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να χτυπηθεί, π.χ. στο Αφγανιστάν, η πρώτη απόπειρα να ξεφύγει από το σκοταδισμό την περίοδο της Λαϊκής Δημοκρατίας το 1979. Τότε, μέσω Πακιστάν και με αμερικανοβρετανική χρηματοδότηση, εξοπλισμό και εκπαίδευση δημιουργήθηκαν «φυντάνια» τύπου Οσάμα Μπιν Λάντεν, η οργάνωση - φαντομάς «Αλ Κάιντα» μέσω των λεγόμενων μουτζαχεντίν. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Μπους είχε δηλώσει ότι η CIA είχε σχέσεις με την «Αλ Κάιντα». Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στο Αφγανιστάν το 2001 και στο Ιράκ το 2003, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της «τρομοκρατίας», της «προώθησης της δημοκρατίας», οδήγησαν στην υποδαύλιση αντιπαραθέσεων στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» στις χώρες που έκαναν τους πολέμους και τις επεμβάσεις τους με στόχο την αρπαγή από τα μονοπώλιά τους σημαντικών ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους. Αυτό δείχνουν μετέπειτα και οι εξελίξεις στη Συρία (ως προθάλαμος για το χτύπημα κατά του Ιράν) και η κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Για την προώθηση των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων οι ιμπεριαλιστές αξιοποίησαν τις ισλαμιστικές οργανώσεις. Σε αγαστή συνεργασία με κράτη, όπως οι πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου, τις εξόπλισαν ενάντια στην κυβέρνηση της Συρίας.
***
Τέτοιες περιπτώσεις είναι το «Μέτωπο Αλ Νούσρα» αλλά και μια σειρά άλλες ομάδες, μικρότερες και μεγαλύτερες, από όπου προέκυψε και το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε», μετέπειτα «Ισλαμικό Κράτος». Εγκληματίες αδίστακτοι και άρτια εκπαιδευμένοι, μπορεί κάλλιστα να έχουν προετοιμαστεί, αν όχι όλοι τουλάχιστον κάποιοι σημαντικοί πυρήνες τους, από τις τάξεις των μυστικών υπηρεσιών διαφόρων καπιταλιστικών χωρών. Ας μην ξεχνάμε ότι οι ίδιοι οι αστοί είχαν αποκαλύψει ότι τους ενόπλους κατά του Καντάφι στη Λιβύη τους εκπαίδευσαν, τους εξόπλισαν οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας (SAS) βασικά, που στη συνέχεια κλιμάκιό τους μεταφέρθηκε στη Συρία. Βεβαίως συμμετείχαν δυνάμεις και από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Στην περίπτωση του αποκεφαλισμού του Αμερικανού δημοσιογράφου γίνεται λόγος για Βρετανούς υπηκόους και τα στοιχεία που διαρρέουν κάνουν λόγο για γόνους εύπορων οικογενειών από αραβικές χώρες, ενώ διάφορα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η συμμετοχή Βρετανών στους «τζιχαντιστές» είναι αρκετά μεγάλη, έως και ένας στους τέσσερις.
***
Σήμερα και πάλι στήνεται το σκηνικό και η ανάλογη προετοιμασία της διεθνούς κοινής γνώμης για τη διεύρυνση των επεμβάσεων σε Ιράκ και Συρία. Η δήθεν απαραίτητη παρέμβαση, όπως προβάλλεται, για δυναμικό χτύπημα των ισλαμιστών στις βάσεις τους στη Συρία προκαλεί συζητήσεις και μέσα στα ιμπεριαλιστικά επιτελεία κατά πόσο αυτό θα ωφελήσει την κυβέρνηση Ασαντ που θέλουν να ανατρέψουν. Το «χαρτί» των «τζιχαντιστών» πάντως ανακατεύει την τράπουλα την ίδια ώρα που φουντώνουν ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και η φαγωμάρα των μονοπωλιακών ομίλων σε πολλούς τομείς. Το ζήτημα της στρατολόγησης μισθοφόρων για το «Ισλαμικό Κράτος» αξιοποιείται και για την προώθηση μέτρων περιστολής δικαιωμάτων στο όνομα της αντιμετώπισης του κινδύνου «κατά της δυτικής δημοκρατίας και των αξιών της». Αυτό το τέχνασμα ξαναχρησιμοποιείται σήμερα πιο συστηματικά την ίδια ώρα που στην ΕΕ, για παράδειγμα, προωθείται η λεγόμενη «πάλη κατά του εξτρεμισμού» που έχει βέβαια ως κύριο προσανατολισμό την εξίσωση, κάτω από την ταμπέλα του «ολοκληρωτισμού», της ταξικής αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης, της πάλης των κομμουνιστών, με το φασισμό που γεννιέται από την καπιταλιστική μήτρα. Η απειλή της «τρομοκρατίας» μπορεί να λειτουργήσει ως συγκολλητική ουσία για να προωθηθούν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, καμουφλάροντας το γεγονός ότι το χάος και η αναδιάταξη συνόρων βολεύουν την επέμβαση των μονοπωλίων.
***
Επιδίωξη της προβολής από τα αστικά ΜΜΕ της υπόθεσης «τζιχαντιστές» είναι να στρέφεται η προσοχή παντού εκτός από τις γενεσιουργούς αιτίες του φαινομένου. Ταυτόχρονα επιχειρείται να πέφτει και ο «σπόρος» ότι είναι το αποτέλεσμα μιας λάθος τακτικής, ή ότι η εξάπλωση των «τζιχαντιστών» οφείλεται σε αδυναμίες εκτέλεσης μιας κατά τ' άλλα σωστής στρατηγικής (ο τρόπος παρέμβασης στη Λιβύη, στη Συρία, στο Ιράκ). Η λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη» ήταν ένα τέτοιο παράδειγμα που αξιοποιήθηκε ανάλογα για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με άλλα κράτη, κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα. Πριν από τρία χρόνια δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας εκθείαζαν την «Αραβική Ανοιξη», όπως μιλούσαν για κοσμογονικές αλλαγές και πριν από μια 20ετία, με την ανατροπή του σοσιαλισμού και τις «λεωφόρους της δημοκρατίας που ανοίγονταν». Σήμερα, για παράδειγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κριτική στην ΕΕ γιατί δεν είναι πιο ενεργή στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και αλλού. Κρύβει τον ουσιαστικό χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής ένωσης και ζητάει και από την κυβέρνηση να «αξιοποιήσει τη γεωπολιτική θέση της χώρας», στο πλαίσιο της λυκοσυμμαχίας που δεν αμφισβητεί.
Συμπερασματικά, για τα λαϊκά στρώματα είναι απαραίτητο να ψάχνουν πάντα πίσω και κάτω από αυτό που προβάλλεται με μια λογική «τηλεοπτικής», κοντόθωρης μνήμης. Αυτό που δείχνει η Ιστορία και αποδεικνύεται και πάλι είναι ότι οι ιμπεριαλιστές και τα δημιουργήματά τους αιματοκυλούν τους λαούς και αυτό θα συνεχίζει να συμβαίνει όσο οι λαοί δεν ορθώνουν το ανάστημά τους στη γενεσιουργό αιτία των δεινών τους, δηλαδή το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα.

Δύο νεκροί εργάτες σε στεριά και θάλασσα

Δύο νεκροί εργάτες σε στεριά και θάλασσα

Οι εργασιακές ανατροπές στη θάλασσα έχουν πολλαπλασιάσει τους κινδύνους ακόμα και για τη ζωή των ναυτεργατών
Δύο ακόμα νεκρούς μετράει η εργατική τάξη.
Τραγικό θάνατο στα 42 του χρόνια βρήκε ο ναύτης Δ. Γαλανός μέσα στο ρυμουλκό «Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ», όταν έσπασε κάβος και έπεσε με δύναμη πάνω στο στήθος του, πετώντας τον στη θάλασσα.
Το ναυτεργατικό «ατύχημα» έγινε στη ράδα του Πειραιά, κατά τη διάρκεια των εργασιών που έκανε το πλήρωμα για να μαζέψει τους κάβους και τα συρματόσχοινα (ρυμούλκεια) από τη θάλασσα, μετά τη ρυμούλκηση πλοίου από το Σουέζ μέχρι τον Πειραιά. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και ενώ ο ναύτης μάζευε τον κάβο με το βαρούλκο, αυτός έσπασε και έπεσε πάνω του, ενώ στην άκρη του είχε και μεταλλικό κλειδί (ο κρίκος που συνδέει δύο κάβους).
Με αφορμή το «ατύχημα», οι ναυτεργάτες καταγγέλλουν τα εξαντλητικά ωράρια και συνολικά την υπερεντατικοποίηση που έχουν επιβάλει οι εφοπλιστές στα ρυμουλκά μετά και τις συνεχείς μειώσεις των οργανικών συνθέσεων.
Στο συγκεκριμένο ναυαγοσωστικό, έχει μειωθεί το πλήρωμα κατά δύο άτομα, με αποτέλεσμα οι εννιά ναυτεργάτες, στη διάρκεια της ρυμούλκησης πλοίου που μπορεί να κρατήσει και βδομάδες, να είναι στο πόδι πολλές παραπάνω ώρες από αυτές που προβλέπουν οι κανονισμοί ασφαλείας.
Το δεύτερο θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» έγινε χτες, σε οικοδομή στις Μοίρες του νομού Ηρακλείου, με θύμα τον 47χρονο Νικόλαο Μπαμπιονιτάκη, πατέρα δύο παιδιών. Ο εργάτης υπέστη ηλεκτροπληξία όταν η μάνικα που κρατούσε για να ρίχνει μπετό, ακούμπησε τα καλώδια της ΔΕΗ. Καταγγελία για ελλείψεις σε μέτρα ασφάλειας, εξέδωσε το Συνδικάτο Οικοδόμων Ηρακλείου.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Οξύνονται η αντιπαράθεση και το παζάρι

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Οξύνονται η αντιπαράθεση και το παζάρι
  • Σήμερα η συνάντηση Ποροσένκο, Πούτιν, Αστον στο Μινσκ
  • Για τις 26 Οκτώβρη εξαγγέλθηκαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές



Με σκυμμένα κεφάλια οι Ουκρανοί αιχμάλωτοι στο Ντονέτσκ
Associated Press
ΝΤΟΝΕΤΣΚ.--
Το σφυροκόπημα των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας από την κυβέρνηση των εθνικιστών και φασιστών συνεχίζεται αδιάκοπα, ενώ την ίδια ώρα εντείνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση του Κιέβου και τη Ρωσία. Την ίδια ώρα, σήμερα αναμένεται να πραγματοποιηθεί στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας Μινσκ η συνάντηση των Προέδρων της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν με την εκπρόσωπο της ΕΕ επικεφαλής της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας, Κάθριν Αστον και εκπροσώπους της Τελωνειακής Ενωσης (της διακρατικής καπιταλιστικής ένωσης όπου συμμετέχουν Ρωσία, Λευκορωσία και Καζαχστάν). Επίσης, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό ο Πρόεδρος της Ουκρανίας διέλυσε χτες το κοινοβούλιο και εξήγγειλε πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 26 Οκτώβρη.
Μικρές προσδοκίες από την Μέρκελ
Πάντως, η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ που βρέθηκε το περασμένο Σάββατο προσκεκλημένη στο Κίεβο και συναντήθηκε με τον Ουκρανό Πρόεδρο Ποροσένκο θέλησε να ρίξει τις προσδοκίες για τη συνάντηση στο Μινσκ. «Η επίσκεψή μου στο Κίεβο ήταν προετοιμασία για μια τέτοια συνάντηση», είπε για τη συνάντηση Πούτιν και Ποροσένκο, και πρόσθεσε «η οποία βέβαια δε θα έχει αποτέλεσμα μια λύση». Αυτά δήλωσε σε συνέντευξή της στο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ARD μια μέρα μετά. Επίσης, τάχθηκε υπέρ της δυνατότητας «να μπορεί να επιλέξει το δρόμο του», ενώ δήλωσε ότι η Γερμανία είναι διατεθειμένη να βοηθήσει και τις δυο πλευρές, Ουκρανία και Ρωσία, ώστε να ξεπεράσουν τις διαφορές τους σε θέματα από την αποκέντρωση μέχρι τις εμπορικές σχέσεις και τις παραδόσεις φυσικού αερίου και επισήμανε ότι δεν βλέπει στρατιωτική λύση. Πρόσθεσε επίσης ότι χρειάζεται διάλογος με τον άλλον για να βρεθούν λύσεις και δήλωσε ότι δεν θέλει να κάνει κάτι που θα έβλαπτε τη Ρωσία αλλά αντίθετα θέλει να έχει καλές εμπορικές και διπλωματικές σχέσεις με τη Μόσχα. Ενδεικτική είναι και η δήλωση του αντικαγκελάριου σοσιαλδημοκράτη Ζ. Γκάμπριελ που τάχθηκε υπέρ της ομοσπονδιοποίησης της Ουκρανίας για να συγκεραστούν οι διαφορές με τις ανατολικές επαρχίες.
Φιέστα και συμβολισμοί
Πάντως, πέρα από τις μάχες που συνεχίστηκαν το Σαββατοκύριακο (όπου χτυπήθηκε και ένα νέο νοσοκομείο στο Ντονέτσκ) η κυβέρνηση του Κιέβου έκανε το Σάββατο μια φιέστα (την παρακολούθησε και η Μέρκελ) για να γιορτάσει την «ανεξαρτησία» της χώρας, δηλαδή την ανατροπή του σοσιαλισμού και την διάλυση της ΕΣΣΔ. Αυτή περιελάμβανε στρατιωτική παρέλαση και πύρινους λόγους για την «ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα» και την «οριστική νίκη κατά των αποσχιστών».
Από την πλευρά τους, οι πολιτοφυλακές του Ντονέτσκ κάλεσαν τον κόσμο να βγει στην κεντρική πλατεία όπου ανάγκασαν και τους αιχμάλωτους πολέμου στρατιώτες του ουκρανικού στρατού να «παρελάσουν» φρουρούμενοι και με δεμένα χέρια, για να δεχτούν τις αποδοκιμασίες του κόσμου που τους αποκαλούσαν «προδότες» και «φασίστες». Η κίνηση αυτή στη διάρκεια της μέρας χρησιμοποιήθηκε, όπως δηλώθηκε, και για την αποτροπή νέων βομβαρδισμών στο κέντρο της πόλης. Επίσης, το Σαββατοκύριακο στο Ντονέτσκ ολοκληρώθηκε η παράδοση της ρωσικής ανθρωπιστικής βοήθειας με τουλάχιστον 160 φορτηγά που πέρασαν στις ελεγχόμενες από τις πολιτοφυλακές παρακάμπτοντας την κωλυσιεργία της κυβέρνησης του Κιέβου. Ταυτόχρονα, χτες, ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ ανακοίνωσε ότι η χώρα του σκοπεύει να στείλει νέο κομβόι με ανθρωπιστική βοήθεια στην ανατολική Ουκρανία, «εντός των επομένων ημερών» όπου, όπως είπε, «η κατάσταση στην περιοχή επιδεινώνεται καθημερινά». Φυσικά, η ανθρωπιστική βοήθεια εξυπηρετείι τα ιδιαίτερα συμφέροντα της Ρωσίας σε μια περιοχή που τη θεωρεί τομέα δράσης για τους δικούς τους μονοπωλιακούς ομίλους.
Νέο πάντως πεδίο αντιπαράθεσης είναι τώρα η κατηγορία της κυβέρνησης του Κιέβου ότι στο έδαφος της Ουκρανίας εισήλθαν από τα νοτιοανατολικά 10 άρματα μάχης και δύο τεθωρακισμένα, όπου όπως καταγγέλλει προσποιούνται τις ρωσόφωνες πολιτοφυλακές, προκειμένου η Ρωσία να ανοίξει νέο μέτωπο. «Το πρωί υπήρξε μια απόπειρα από Ρώσους στρατιώτες που προσποιούνταν ότι ήταν μαχητές του Ντονμπάς να ανοίξουν ένα νέο πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης στη νότια περιοχή του Ντονέτσκ», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Αμυνας Αντρίι Λισένκο. Πάντως, η κυβέρνηση του Κιέβου παραδέχτηκε ότι στις μάχες έχει χάσει 772 στρατιώτες ενώ δεν αναφέρεται ο αριθμός όσων έχουν πιαστεί αιχμάλωτοι ή έχουν περάσει με τις δυνάμεις των πολιτοφυλακών.

TOP READ