Μπουτάρης, Μπέος, Πελετίδης. Ένας μίνι απολογισμός.

Την είδαμε PC World και σε αυτό το τεύχος τεστάρουμε τρεις δημάρχους για να βρούμε σε ποια πόλη είναι καλύτερα να μετακομίσεις, τις μέρες του τρίτου μνημονίου. Εξετάζουμε το επικοινωνιακό τους προφίλ, τη στήριξή τους σε κόμματα και ιδεολογίες και το μέχρι τώρα έργο τους. Ας αρχίσουμε…

Μπουτάρης ο ζμπούτσαμ
Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, αναμφισβήτητα είναι ο πιο επικονωνιακός από τους τρεις. Έχει μπει στη λίστα με τους 10 καλύτερους δημάρχους του κόσμου σύμφωνα με το «City Mayors Foundation», έχει φορέσει τα βραχιόλια της γιαγιάς του για να το παίξει μεταλάς ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά των Ναρκωτικών, έχει φορέσει ξανθιά περούκα για να στηρίξει το «Japanese Anime Marathon Day» και γενικά είναι λίγα τα events που θα λάβουν μέρος στη Θεσσαλονίκη και δε θα δεις ένα Μπουτάρη σε κάποια άκρη να κάνει το κομμάτι του. Ταυτόχρονα όμως ο δήμαρχος τα λέει έξω απ’ τα δόντια όταν χρειάζεται. Έτσι, δε μαθαίνουμε μόνο πως το τακούνι και η κοντή φούστα είναι για την πασαρέλα και όχι για παρέλαση, αλλά και ότι ο καστανάς που συνέλαβε η ηρωική μας αστυνομία τις προάλλες, είναι γνωστός για τη συμπεριφορά του που θυμίζει ναρκομανή και λιποθυμάει εδώ κι εκεί για χαβαλέ. Εν ολίγοις, είναι ο δήμαρχος της καρδιάς μας, ο τύπος  που θα πάρουμε μαζί μας στα μπουζούκια και μετά θα τριγυρνάμε να κοροϊδεύουμε άστεγους, ο παππούς που θα τον περάσουμε απέναντι σε κάποια φανάρια και αντι για ευχαριστώ, θα μας κάνει hi-five.
Ιδεολογικά, ο Γιάννης Μπουτάρης, θα ρισκάραμε να θεωρήσουμε πως κινείται στο χώρο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Η υπόθεσή μας μπορεί να είναι λάθος, αλλά δεν έχει κρύψει πως από όλο το πολιτικό σκηνικό τον εκφράζει περισσότερο ο Θεοδωράκης πράγμα αναμενόμενο από κάποιον που δηλώνει πως είναι πιο ΠΑΣΟΚ και απ τους ΠΑΣΟΚους. Ήρωάς του είναι ο Βενιζέλος, αυτός με τις λίστες όχι ο παλιός, ανέλαβε πρωτοβουλία υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, περίμενε με αγωνία τη συμφωνία του Σύριζα με τους «θεσμούς» και θεωρεί τον Καμμένο έναν χοντρό που αν τον έβλεπε κρεμασμένο δε θα του κοβε ούτε το σχοινί. Στους συριζαίους αναγνώστες θα προτείναμε να αποφύγουν να πάνε να κρεμάσουν κάποιο πανό στο δημαρχείο ΤΟΥ, γιατί ο δήμαρχος θα πάρει ανάποδες και και θα σας το κατεβάσει. Για τους ΚΚΕδες τα πράγματα είναι χειρότερα, αφού αν πέσετε στο δρόμο του, ο δήμαρχος θα σας ρίξει πρόστιμο γιατί του ρυπαίνετε την πόλη.
Για το έργο του ψάξαμε αρκετά, αλλά αναγκαστήκαμε να αφήσουμε αυτή την παράγραφο κενή. Παρόλα αυτά αναγκαζόμαστε να παραδεχτούμε πως δε διαβάσαμε για κάποιο σκάνδαλο διαφθοράς και αυτό στις μέρες μας πρέπει να αναφέρεται.
Ετυμηγορία:

• Επικοινωνία: 7/10
• Έργο: 1/10

Η Θεσσαλονίκη μοιάζει να είναι η πόλη του γλετζέ. Μετά το νομάρχη της καρδιάς μας και τον φτερωτό δήμαρχο, ο Γιάννης Μπουτάρης έρχεται να συνεχίσει μια μακρά παράδοση που δίνει δύναμη σε όλους μας εκεί έξω και μας υπόσχεται πως αν προσπαθήσουμε να γελοιοποιηθούμε αρκετά, μπορούμε και εμείς να κερδίσουμε μια θέση εξουσίας στη συμπρωτεύουσα. Θα μετακομίζαμε εκεί, αν τα είχαμε όλα λυμμένα, μόνο για το τζέρτζελο βρε αδερφέ.

Μπέος, ο υπόκοσμος

Για τον Αχιλλέα Μπέο, δε μπορούμε να ακολουθήσουμε το προηγούμενο μοτίβο, όπου σε μία παράγραφο αναλύουμε το επικοινωνιακό του προφίλ, στην άλλη τις ιδέες του και τέλος το μέχρι τώρα έργο του. Ο δήμαρχος Βόλου μέχρι πριν λίγες μόλις μέρες, με έναν υποδειγματικό τρόπο, συγκέρασε τη φασιστική ιδεολογία του, το πολλά-βαρύ-και-όχι ύφος του και τις άκρες του με τον υπόκοσμο, τα εξαργύρωσε με μια θέση εξουσίας και μας έδωσε την ευκαιρία να απολαύσουμε και στην Ελλάδα, μια πολύ μικρή ματιά από εκείνα τα χωριά της Ιταλίας που βλέπαμε στο Νονό, απ όπου είχε ξεκινήσει η συμπαθής οικογένεια που πρωταγωνιστούσε. Στ’ αλήθεια, είναι ο άνθρωπος που φοροδιέφυγε 1.831.000 ευρώ, έβριζε δημοτικούς συμβούλους που θεωρούσαν πως η διαφθορά δεν είναι ο αυτοσκοπός της δημαρχίας, έστηνε σκερτσάκια την ώρα του δημοτικού συμβουλίου (γιατί ποιος χέστηκε για το Δήμο), ήταν πρόθυμος να πάει να ρίξει μερικά χαστουκάκια σε αναρχικούς αφού είχε καιρό να το κάνει και θεωρούσε πως το δημοτικό κυνοκομείο είναι ένα μέρος που βάζουμε τα σκυλιά μέχρι να ψοφήσουν από την πείνα. Βαρύμαγκας ο δήμαρχός μας, έβαζε τις γυναίκες στη θέση τους, πλάκωνε τους τεντυμπόηδες και καθάρισε το δήμο απ’ τα αδέσποτα. Με λεφτά των δημοτών πάντα, γιατί τη διαχείριση του δημοτικού κυνοκομείου την ανέθεσε στον Νικόλαο Πολύζο δίνοντας του 6000 ευρώ το χρόνο από τις τσέπες των δημοτών. Τους εργαζόμενους σε δήμο και δημοτικές επιχειρήσεις τούς αποκαλούσε «συμμορίτες», το δεξί του χέρι έχει αναλάβει σειρά έργων από το 2004, ανάμεσά τους και την αναβάθμιση του παράκτιου μετώπου της πόλης, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται υπό δικαστική διερεύνηση. Πρόσφατα παραδέχτηκε ότι συζητούσε τη διαχείριση των απορριμμάτων του Βόλου με τον Θ. Βασιλειάδη, εργολάβο που εμπλέκεται σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του Βόλου την τελευταία δεκαετία, αυτό του Μουσείου της πόλης. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Θεσσαλία», ο συγκεκριμένος εργολάβος, που το όνομά του αναφέρεται σε όλα τα πορίσματα που έχουν εκδοθεί για έργα-σκάνδαλα στην πόλη μέχρι το 2010, εμφανίζεται στο δημαρχείο του Βόλου σαν ντίλερ γερμανικής εταιρείας που θέλει να εμπλακεί στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων. O Βασιλειάδης εμφανίστηκε στην πόλη λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αναλαμβάνοντας σειρά έργων για την αναβάθμιση του παράκτιου μετώπου της πόλης και των πεζοδρομίων. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα είναι ακόμα υπό εισαγγελική διερεύνηση. Το 2011, όταν ανέλαβε ο πρώην δήμαρχος Σκοτινιώτης, το έλλειμμα στα ταμεία του δήμου ήταν περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ. Σύμφωνα με κατάθεση πρώην ταμία του Δήμου Βόλου (και πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Βόλου) «τα λεφτά τα έπαιρνα και με εντολή δημάρχου [Βούλγαρη] τα έδινα στον εργολάβο». Πόρισμα ελεγκτών, οικονομικών επιθεωρητών για πλαστά τιμολόγια, εταιρείες-μαϊμού και υπερκοστολογήσεις ενός εκατομμυρίου ευρώ την περίοδο 2007-2010 για το μουσείο της πόλης, που αποκάλυψε η εφημερίδα «Θεσσαλία», ο Μπέος το κρατούσε στο συρτάρι του πέντε μήνες, από τις 19 Σεπτεμβρίου 2014. Εργολάβος στο συγκεκριμένο έργο ήταν και πάλι ο Θ. Βασιλειάδης, πρώην ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού Βόλου, τον οποίο και παρέδωσε το 2008 στον σημερινό δήμαρχο. Οταν με την ιδιότητα του δημάρχου ο Μπέος ρωτήθηκε για ποιο λόγο έκρυβε το πόρισμα επί μήνες μέχρι τελικά να το παρουσιάσει, απάντησε στο δημοτικό συμβούλιο πως ξέχασε να του το δώσει η γραμματέας του. Στις 11 Φεβρουαρίου, σε δημοτικό συμβούλιο που μετατράπηκε και πάλι σε αρένα, ο Σκοτινιώτης κατήγγειλε τον δήμαρχο Βόλου ότι κρατούσε το πόρισμα γιατί συζητούσε με τον εργολάβο-μεσάζοντα Βασιλειάδη για τα σκουπίδια. Πρόκειται για τον ίδιο δημοτικό «υπερεργολάβο» που έχει αναλάβει την επέκταση του ΧΥΤΑ της περιοχής. Έδωσε εντολή στις αρχές Δεκεμβρίου να υπογραφεί σύμβαση προβολής του έργου της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης με την επιχείρηση ραδιοτηλεοπτικών παραγωγών και ΜΜΕ «Humor Hellas Ο.Ε.» με έδρα τον Βόλο αξίας 12.546 ευρώ. Με κάθε διαμαρτυρόμενη κοινωνική ομάδα συγκρούεται εξαπολύοντας απειλές που κάποιες φορές πραγματοποιούνται. Πριν από μερικές βδομάδες ένας άνθρωπος οδηγήθηκε στο Νοσοκομείο Βόλου και άλλοι δύο τραυματίστηκαν ελαφρά κατά τη συμπλοκή μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων -οι οποίες έκαναν και χρήση δακρυγόνων- και μελών τοπικών σωματείων και φορέων που αντιδρούν στην ψήφιση του κανονισμού για την άρδευση.

Ετυμηγορία:

• Επικοινωνία: Ν/Α
• Έργο: το ερευνά ο εισαγγελέας.

Ο Αχιλλέας Μπέος προσωποποιεί ένα πρόσκαιρο ζενίθ στη νέα τάση που διαφαίνεται στους Έλληνες ψηφοφόρους, που έχουν βαρεθεί με τους απλούς διεφθαρμένους που βρίσκονται σε θέση εξουσίας και φαίνεται πως κάνουν μια στροφή στους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Ο άνθρωπος που φωταγώφησε το δημαρχείο στα χρώματα της σημαίας της Γιουγκοσλαβίας, τη μέρα της επίθεσης στο Παρίσι, άφησε μια παρακαταθήκη σήψης και δυσωδίας, που ο βόρβορος που τον ακολουθεί, κοχλάζει για να τον προσπεράσει. Θα μετακομίζαμε στην πόλη του Βόλου, αν ήμασταν εργολάβοι ή απλοί άνθρωποι του μόχθου που ψάχνουμε κάποιον να του πουλήσουμε προστασία.

Πελετίδης
Δε θα πούμε ψέμματα. Παρόλο που είμαστε κάπως θετικά διακείμενοι απέναντι στον εν λόγω δήμαρχο, δεν καταφέραμε να βρούμε κάτι για να αναλύσουμε το επικοινωνιακό του προφίλ. Τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα του Πελετίδη μας αφήνουν μια πιο άδεια παράγραφο ακόμα και από την παράγραφο ανάλυσης του έργου του Μπουτάρη παραπάνω.
Ο Πελετίδης είχε δώσει από την πρώτη μέρα δείγματα, για το πώς θα διοικήσει το δήμο της Πάτρας. «…Είμαστε αντίθετοι με τις ελαστικές σχέσεις εργασίες και διεκδικούμε μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους ΟΤΑ, χωρίς όρους και προϋποθέσεις» είχε καταθέσει στον Ανακριτή όταν μπήκε εμπόδιο σε απολύσεις εργαζομένων. Εξασφάλισε την ημερήσια διατροφή για όλους τους απόρους της πόλης, κάνει την διανομή κατ’ οίκον των μερίδων φαγητού μέσω δικύκλων, για όσους άπορους αδυνατούν να βγουν από το σπίτι είτε λόγω αναπηρίας, είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω ηλικίας, έφτιαξε κεντρικά μαγειρεία στην Πλαζ για να φτιάχνουν το φαγητό, προμηθεύτηκε βαν για να μεταφέρει εγκαίρως το ζεστό φαγητό από τα κεντρικά μαγειρεία προς τους παιδικούς σταθμούς και τα σχολεία και καθιέρωσε από από αυτή την σχολική χρονιά κολατσιό για όλους τους μαθητές (περισσότερα εδώ). Με μηχανήματα και εργαζόμενους του δήμου, προχώρησε στην αποκατάσταση της πλαζ με 1000 ευρώ, για ένα έργο που υπολογιζόταν στα 300,000 ευρώ. Έκανε δωρεάν τη στάθμευση σε όλες τις ζώνες του Δήμου Πατρέων, αφαιρόντας ακόμα και αυθαίρετες περιφράξεις του ΟΛΠΑ, δημιουργώντας δωρεάν θέσεις στάθμευσης 1000 αυτοκινήτων. Έδωσε σε άπορους στην Πάτρα την εκμετάλλευση ελαιόδεντρων, τα έβαλε με τους αστυνομικούς που πήγαν να τους συλλάβουν γιατί «αυτές τις ελιές τις μάζευαν τόσα χρόνια εκείνοι» και με τους τέσσερις ιερείς (?) που πήγαν στα σπίτια τους για να τους ζητήσουν τα ρέστα που οι άποροι μάζεψαν τις ελιές που τόσα χρόνια μάζευαν εκείνοι για το λάδι των καντηλιών τους. Άνοιξε πόλεμο με το υπουργείο Ναυτιλίας και το ΤΑΙΠΕΔ πεζοδρομώντας μέρος της παραλιακής ζώνης και κατεδαφίζοντας ετοιμόρροπο κτίριο και ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει περίπτωση να παραχωρηθεί σε ιδιώτη το θαλάσσιο μέτωπο. Δημιούργησε δωρεάν θερινό πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά 9-14 ετών, επέστρεψε το έγγραφο του Κουρουμπλή που του έδινε χρηματοδότηση για τη δημιουργία προπαγανδιστικού μηχανισμού εξίσωσης ναζισμού κομμουνισμού και πρακτικά έδιωξε τη χρυσή αυγή από την Πάτρα, μη παραχωρώντας οποιοδήποτε χώρο για τις συγκεντρώσεις της. Μείωσε τα δημοτικά τέλη στους στο 80% των κατοικιών του δήμου και τα μηδένισε για τους άπορους. Αν αναρωτιέστε, από που θα βρει χρήματα έτσι, δεδομένης και της μείωσης κατά 65% της κρατικής χρηματοδότησης, φαίνετια πως ο Δήμος, έψαξε και βρήκε μερικές μεγάλες επιχειρήσεις που μέχρι πρότινος δεν πληρώναν ούτε ευρώ δημοτικών τελών.
Ετυμηγορία:

Επικοινωνία: 0/10Έργο: 9/10, θα μπορούσε και καλύτερα αν είχε βρει μια αέναη πηγή ενέργειας που θα τελείωνε τους πολέμους και τη φτώχεια.

Ο Πελετίδης βάζει πλώρη για μια δεύτερη Ικαρία. ΤΑΙΠΕΔ, Κυβέρνηση, επιχειρηματίες, Εκκλησία, αναμένεται στις επόμενες εκλογές να στηρίξουν τον αντίπαλο του Πελετίδη, όπως και όλα τα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου».
Την κρίση την αφήνουμε στους αναγνώστες μας. Σαν μπλογκ, ταλαντευόμαστε ανάμεσα στη μεθυσμένη Θεσσαλονίκη, το μαφιόζικο Βόλο γιατί ο Πελετίδης αφήνει τη σάτυρα άνεργη.

Αν είσαι φασίστας οι εισαγγελείς έχουν ρεπό

Τέσσερα εξώφυλλα από το Μακελειό που δεν ενόχλησαν κανένα εισαγγελέα

Οι προσπάθειες του Γενικού Αρχηγείου για ανεφοδιασμό του ΔΣΠ

"Νεωτεριστικές" και ασφαλώς ανιστόρητες θεωρίες "κριτικής" από τα "αριστερά" στο ΔΣΕ, στο Νίκο Ζαχαριάδη και στην κορύφωση της ταξικής πάλης στο διάστημα 1946-1949, αναφέρουν συχνά την ύπαρξη κάποιας δήθεν πολιτικής αντιπάθειας του Ζαχαριάδη προς το πρόσωπο του επικεφαλής του ΔΣΕ Πελοποννήσου Γ. Κονταλώνη. Συχνό επιχείρημα των αναθεωρητών αποτελεί η δήθεν τεκμηριωμένη άποψη ότι ο Ζαχαριάδης δεν δέχτηκε να ανεφοδιάσει τον ΔΣΕ Πελοποννήσου προκειμένου να ηττηθεί ο Κονταλώνης, ή σε μια ελαφρύτερη εκδοχή του, αδιαφόρησε. Οι "ιστορικοί" αυτοί αναλυτές προχωρούν μάλιστα και στο να κάνουν προβλέψεις σχετικά με το ποια θα ήταν η πορεία του Εμφυλίου, αν ο ΔΣΕ Πελοποννήσου είχε επαρκώς ανεφοδιαστεί από το Γενικό Αρχηγείο. 

Παρακάτω, θα αναδείξουμε τις δύο προσπάθειες του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ να ανεφοδιάσει τον ΔΣΕ Πελοποννήσου, τόσο για να απαντήσουμε με στοιχεία σε τέτοιες ανενημέρωτες θεωρίες αλλά και για να αναδείξουμε αυτά τα τρία ενδιαφέροντα περιστατικά.

Η πρώτη προσπάθεια ανεφοδιασμού του ΔΣΠ

Στις 06/09/1948, το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ απέστειλε κρυφά ένα μεγάλης χωρητικότητας καΐκι για να μεταφέρει πολεμικό υλικό για το ΔΣΠ. Το καΐκι πρέπει να απέπλευσε από τις ακτές της Αλβανίας αφού ο ΔΣΕ δεν είχε εδάφη στην ελληνική ηπειρωτική ακτογραμμή. Το καΐκι έφθασε νύχτα στον όρμο "Φωκιανού" και όχι στον όρμο "Τραχήλι", όπου ήταν το ραντεβού με τους αντάρτες (τμήμα 17 ανδρών του Αρχηγείου Πάρνωνα με επικεφαλής τον ταγματάρχη Λεωνίδα Κωστανταράκο) που θα παραλάμβαναν με μεταγωγικά το φορτίο του πλοίου που ζύγιζε περίπου 90 τόνους.

Ο καπετάνιος του καϊκιού Λευτέρης Καρακατσάνης ή Μπόρας δεν βρήκε τον όρμο "Τραχήλι", περιπλανήθηκε φτάνοντας και μέχρι τις ακτές της Κρήτης και επέστρεψε στις ανατολικές ακτές της Πελοποννήσου δύο μέρες μετά. Φθάνοντας στον όρμο του "Φωκιανού", το καΐκι ξεκίνησε να κάνει σήματα με το φακό προς τη στεριά με αποτέλεσμα να εντοπιστεί από το πλοίο του Ναυτικού "Πολεμιστής". Οι ναύτες και ο καπετάνιος του πλοίου αντιλαμβανόμενοι τις κινήσεις του πλοίου έπεσαν στη θάλασσα και βγήκαν στην ακτή, ενώ ο Καρακατσάνης ξέχασε το ημερολόγιό του στο καΐκι, με αποτέλεσμα πολύτιμα στοιχεία για τη δράση του ΔΣΕ να περάσουν στον εχθρό. Μάλιστα, οι ναύτες του καϊκιού ξεκίνησαν με δύο αυτόματα να βάλλουν προς το πλοίο, το οποίο βύθισε λίγο μετά το καΐκι με δύο βολές. 

Σε λίγο 2 μαχητικά της αεροπορίες ξεκίνησαν να χτυπούν με ριπές το καΐκι που είχε σταματήσει να βυθίζεται όντας σε ρηχά νερά και δίνοντας την αίσθηση ότι ήταν ακόμα στην επιφάνεια. 

Το υλικό που χάθηκε προορίζονταν για την κατάληψη των πόλεων της Πάτρας ή της Τρίπολης και της Καλαμάτας, προκειμένου ο ΔΣΠ να λύσει πια μόνος του το ζήτημα του ανεφοδιασμού του. 

Με το καΐκι χάθηκαν:

3.500 νάρκες διαφόρων τύπων

1.000 όπλα τύπου Μάουζερ

1.000 αυτόματα όπλα τύπου Στάγερ

15.000 χειροβομβίδες αμυντικές κι επιθετικές

200 μυδράλια

180 ιταλικά οπλοπολυβόλα 

15 βαριά πολυβόλα, εκ των οποίων τα 8 τύπου Βίκερς

500 αντιαρματικά Πάντσερ

4 βαρείς όλμοι με 2.000 βλήματα

1.000.000 σφαίρες πολυβόλων

2.000.000 σφαίρες οπλοπολυβόλου Μπρεν

1.000 κιλά δυναμίτη

Εκτός από το πολεμικό υλικό, το καΐκι μετέφερε επίσης ένα σύγχρονο τυπογραφείο και πολλά πολιτικά βιβλία, καθώς και σχολικά βιβλία και υλικά. 

Η δεύτερη αποστολή του Γενικού Αρχηγείου που ακολούθησε για τον ανεφοδιασμό του ΔΣΠ, σε καμιά περίπτωση δεν έφθανε το μέγεθος της πρώτης. 

Η δεύτερη προσπάθεια ανεφοδιασμού του ΔΣΠ

Στις 1/12/1948 τα τμήματα του ΔΣΕ Πελοποννήσου της 22ης και 55ης Ταξιαρχίας είχαν εγκατασταθεί στις περιοχές των χωριών Ράχες- Καρδαρίτσι και στο χωριό Ξηρόκαμπος Μαινάλου αντίστοιχα, αναμένοντας την άφιξη καϊκιού 400 τόνων που θα έφθανε σε δύο ημέρες από το Γενικό Αρχηγείο. Κατά το βράδυ πριν το ραντεβού με το πλοιάριο, οι δυνάμεις των δύο ταξιαρχιών κινήθηκαν προς το όρος Λύκαιο και τις εκβολές του Νέδα. 

Όταν οι άνδρες της 22ης Ταξιαρχίας έφθασαν στις παρυφές του όρους Μίνθη, η 55η Ταξιαρχία ενεπλάκη σε μάχη με 500 άνδρες των Ορεινών Καταδρομών, στο ύψωμα Παναγίτσα-Κορουνίου, σε μια μάχη που θα διαρκούσε μια ολόκληρη ημέρα. Παράλληλα, η 22η Ταξιαρχία έλαβε διαταγή να μην προχωρήσει στο σημείο του ραντεβού με το καΐκι, καθώς στην περιοχή αυτή είχε εγκατασταθεί η 72 Ταξιαρχία του Εθνικού Στρατού.

Η επιτυχημένη προσπάθεια ανεφοδιασμού του 1948

Εκτός από τις δύο αυτές προσπάθειες ανεφοδιασμού του ΔΣΠ από το Γενικό Αρχηγείο. Μια μικρή από θαλάσσης αποστολή όπλων κατάφερε να βρει τον στόχο της και να περάσει το φορτίο της στο ΔΣΠ. 

Στις 18/07/1948, ένα φορτίο όπλων και πυρομαχικών έφθασε από τον όρμο "Τραχήλι"στο Αρχηγείο του ΔΣΕ Πελοποννήσου, περιείχε όμως ένα ελάχιστο ποσοστό των όσων είχε ανάγκη ο ΔΣΠ για να επικρατήσει στο χώρο του. Το φορτίο περιείχε:

30 αντιαρματικά τύπου Πάντσερ

5.000 σφαίρες ατομικών όπλων

5.000 σφαίρες τυφεκίων

200 καινούργια οπλοπολυβόλα τύπου Μπρεν

2 βαριά πολυβόλα

6.000 σφαίρες πολυβόλων

2.000 χειροβομβίδες και νάρκες

Ας σημειωθεί ότι αυτή η αποστολή έδωσε τα πρώτα αντιαρματικά που θα έπιαναν στα χέρια τους οι μαχητές του ΔΣΠ δύο γεμάτα χρόνια μετά την έναρξη του Εμφυλίου. 

Ο όρμος "Φωκιανού" κοντά στο Λεωνίδιο

Είμαστε αιχμάλωτοι -αλλά έχουμε wi-fi

.

“Ξέρεις πώς πέθανε ο τελευταίος τίγρης της Τασμανίας;” με ρωτάει ο Τηλέμαχος στο αυτοκίνητο.

Πάντα νοιαζόταν να διαβάζει για τα ζώα, σε εγκυκλοπαίδειες και σε βιβλία. Τώρα πια, σχεδόν έντεκα, ψάχνει στο διαδίκτυο για ό,τι θέλει να μάθει.

“Πέθανε στον ζωολογικό κήπο. Ήταν ο τελευταίος που υπήρχε και τον άφησαν να πεθάνει εκεί μέσα. Το 1936. Υπάρχει και βίντεο.”

Στη φωνή του διακρίνω θλίψη και απορία.

“Το ‘χω δει το βίντεο”, του λέω προσέχοντας τον δρόμο.

Περιμένει να του πω κάτι ακόμα. Η απάντηση μου είναι χωρίς αξία.

“Γιατί τον αφήσαν να πεθάνει εκεί μέσα;”
“Δεν υπήρχε άλλος. Τι να έκαναν;”
“Να τον άφηναν ελεύθερο.”
“Πάλι θα πέθαινε.”
“Ναι, αλλά θα πέθαινε ελεύθερος.”

Ο Τηλέμαχος, ως παιδί, κι ως άνθρωπος ευαίσθητος, είδε το βίντεο κι ένιωσε την απόγνωση του τελευταίου τίγρη. Δεν σκέφτηκε κυνικά ή επιστημονικά. Ένιωσε.

Πίστεψε ότι θα ήταν καλύτερο να τον αφήσουν να φύγει. Να χαθεί στα δάση της Τασμανίας, να κυνηγήσει, να ψάξει μήπως βρει ένα τελευταίο θηλυκό -έναν αρσενικό έστω, για να πιούνε μπύρες αντικρίζοντας την εξάλειψη.

“Να πεθάνει ελεύθερος”, αυτό είπε ο Τηλέμαχος.

~~

Αργότερα, κάμποσες ώρες μετά μου ξαναμιλάει για τον τίγρη.

“Τον είχαν επικηρύξει”, μου είπε. “Επειδή τους έτρωγε τα πρόβατα.”

“Οι πρώτες επικυρήξεις ξεκίνησαν από το 1830, και μεταξύ του 1888 και 1909 η τοπική κυβέρνηση της Τασμανίας πλήρωνε 1 λίρα για κάθε νεκρό ενήλικο θυλακίνο και 10 σελίνια για τα κουτάβια τους. Τα αρχεία δείχνουν, πως εξαργυρώθηκαν συνολικά 2.184 επικυρήξεις, αλλά πιστεύεται πως σκοτώθηκαν πολλοί περισσότεροι θυλακίνοι πέρα από τις επικυρήξεις που πληρώθηκαν. Η εξαφάνιση τους, αποδίδεται συχνά σε αυτές τις αμείωτης έντασης προσπάθειες των γεωργών, κτηνοτρόφων και κυνηγών επικυρήξεων.” πηγή wikipedia

“Πώς το ‘καναν αυτό;” με ρωτάει.
“Για τον τίγρη ρωτάς;” του λέω. “Για το ζώο; Οι Ευρωπαίοι που πήγαν στην Τασμανία βρήκαν ανθρώπους, που ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση. Τους εξόντωσαν όλους. Τους επικήρυξαν κι αυτούς. 5 λίρες για κάθε μεγάλο και 2 λίρες για κάθε παιδί. Την τελευταία Τασμανή την ονόμασαν Τρουγκανίνι, και πέθανε το 1876. Φυλακισμένη κι εκείνη, με ρούχα ευρωπαϊκά, σε σπίτι ευρωπαϊκό.”

Κάνω μια μικρή παύση. Τ’ αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα. Πού πάμε; Τι τρέχουμε να προλάβουμε;

“Εξόντωσαν κι εξοντώνουν ανθρώπους. Νομίζεις ότι θα λυπόντουσαν τα ζώα;”
“Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;” με ρωτάει και φυσικά δεν μπορώ ν’ απαντήσω στην ερώτηση του.

Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;

~~

Την επόμενη ή μπορεί τη μεθεπόμενη μέρα, για λόγους άσχετους με τη συζήτηση που προανέφερα, βάζω να δω μια ταινία του Μελ Γκίμπσον, το “Apocalypto”.

Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αποδώσει μια εικόνα της προκολομβιανής Αμερικής, πώς ζούσαν οι αυτόχθονες πριν την εισβολή των Ευρωπαίων και την αρχή της Μεγάλης Γενοκτονίας (δες παλιότερο κείμενο “Η μεγαλύτερη γενοκτονία της ανθρωπότητας”).

Παρά τα ιστορικά λάθη, που δεν πρέπει να μας απασχολούν σ’ ένα καλλιτεχνικό έργο, ο Γκίμπσον δίνει με πολλή ένταση και βία, τη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους του δάσους, τις μικρές φυλές-ομάδες, και στους Μάγια.

Οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον “λαμπρότερο” πολιτισμό του δυτικού ημισφαιρίου, ισάξιο σε πολλά επιτεύγματα εκείνων της Αιγύπτου, της Ινδίας και της Κίνας.

Όμως ποιο ήταν το “καύσιμο” του πολιτισμού των Μάγια; Όπως συμβαίνει σε κάθε αυτοκρατορία, είτε είναι η Ρωμαϊκή είτε είναι η Βρετανική, το καύσιμο είναι οι άνθρωποι, το αίμα τους και ο ιδρώτας τους.

Πόλεμος και σκλαβιά, πόλεμος και εκμετάλλευση. Όσο μεγαλώνει μια ομάδα ανθρώπων και αποκτά συγκεντρωτική εξουσία, από φυλή σε έθνος σε πόλη σε βασίλειο σε αυτοκρατορία, τόσο αυξάνονται οι ανάγκες της για καύσιμα, τόσο πιο βίαιη γίνεται, τόσο περισσότερο αίμα και ιδρώτα ζητάει.

~~

Η αυτοκρατορία των Μάγια παρήκμασε πριν την εισβολή των Ευρωπαίων. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις αυτοκρατορίες. Φτάνουν στο ύψιστο σημείο μεγέθους που μπορούν κι έπειτα τελειώνουν οι πόροι. Τότε κάποιοι άλλοι, έρχονται να πάρουν τη θέση τους.

Η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε παρακμάσει πολύ πριν έρθουν οι Τούρκοι. Ο Τζέγκινς Χαν οδήγησε τους Μογγόλους απ’ τον Ειρηνικό ως την Κασπία, όταν οι Κινέζοι δεν μπορούσαν πια ν’ αντισταθούν.

Το μόνο κοινό σημείο σ’ όλες τις αυτοκρατορίες που έχουν ακμάσει και παρακμάσει στον πλανήτη μας είναι η βία, ο πόλεμος, το αίμα.

Καμία αυτοκρατορία δεν επικράτησε ειρηνικά-φιλοσοφικά.

~~

Οι ινδιάνοι του δάσους ζούσαν κι επιβίωναν ως μέρος του δάσους. Σπάνια έτρωγαν κρέας, τα μεγάλα θηράματα ήταν γιορτή για την ομάδα. Συνήθως αρκούνταν σε μικρά ζώα-ερπετά-τρωκτικά. Φοβούνταν τον ιαγουάρο και θα τον σκότωναν αν τον έβρισκαν μπροστά τους -για να επιζήσουν. Όμως την ίδια στιγμή τον σέβονταν κι ήξεραν ότι είναι εξίσου σημαντικός μ’ εκείνους -αν όχι ανώτερος.

Οι ινδιάνοι της αυτοκρατορίας των Μάγια, έπρεπε να ταΐσουν-ντύσουν-στολίσουν τους βασιλιάδες, την αριστοκρατία, τους ιερείς, τους στρατιώτες, τους τεχνίτες, τους υπηρέτες, τις πόρνες, τους δούλους. Καθώς το καλαμπόκι δεν αποδίδει αρκετά μέσα στη ζούγκλα και μεγάλα κοπάδια δεν μπορούσαν να συντηρηθούν (η οικολογία προηγείται της κοινωνιολογίας), αναγκάστηκαν να αναζητήσουν πρωτεΐνες στο ανθρώπινο κρέας (δες παλιότερο κείμενο (Ανθρωποφαγία – ή πώς να μαγειρέψετε τους συγγενείς σας).

Η ανθρωποφαγία ήταν ανάγκη για τους Μάγια -και η θρησκεία ήταν η νομιμοποίηση της ανάγκης.

Με τη σειρά της η χριστιανική θρησκεία καθαγίασε την εισβολή και τον σφαγιασμό των ινδιάνων. Όχι για τροφή, αλλά για πλούτο, κυριαρχία, επέκταση.

Αυτός είναι ο άνθρωπος. Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;

~~

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κάπου στην Ευρώπη:
Τ’ αυτοκίνητα παρκαρισμένα παντού. Ο γκιόνης δεν ακούγεται απόψε. Μόνο τ’ αυτοκίνητα και τα μηχανάκια.

Απέναντι εξαόροφες πολυκατοικίες, με το συναγερμό απέξω να προειδοποιεί τους διαρρήκτες.

Μόνα ζωντανά τα σκυλιά που γαβγίζουν στα μπαλκόνια και τα φυτά που μαραίνονται στα γλαστράκια. Και τα καρτερικά δέντρα στο πεζοδρόμιο.

Δεν μπορώ καν να δω τον ουρανό απ’ το μπαλκόνι που κάθομαι. Κι εκεί, αν σκύψω μπροστά, μετά βίας φαίνονται τρία αστέρια.

Δεν έχουμε καμία επαφή με τη φύση, τη ζωή, μόνο τσιμέντο και led. Αλλά το συνηθίσαμε -κι έχουμε και wifi.

Και πρέπει να σηκωθούμε νωρίς το πρωί για το σχολείο κι ύστερα δουλειά κι ύστερα περισσότερες υποχρεώσεις κι ύστερα…

Στην παγκόσμια αυτοκρατορία το καύσιμο είμαστε εμείς.

Να πεθαίνουμε αιχμάλωτοι σαν τον τελευταίο τίγρη της Τασμανίας και -αυτό είναι το πιο αστείο- να νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.

Αυτό είναι το πιο τραγικό: Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.

Αλλά έχουμε wi-fi.΄

Με πορδές 40 γραμμαρίων θα κάμνομεν Επανάστασιν

Καλά, αυτή η ιστορία με την πορδή σαράντα γραμμαρίων, που έσκασε στα μπούτια του Παπαδήμου, πυροδοτώντας άλλη μια δικομματική "οξεία αντιπαράθεση" αστών vs. μικροαστών στα ΜΚΔ, θα μείνει μάλλον σαν κορυφαίο ρεζιλίκι της λεγόμενης "ελληνικής τρομοκρατίας" και των ...απηνών διωκτών της!

Βαλθήκανε να αυτογελοιοποιηθούν όλοι τους;

Tέτοιο ξευτιλίκι, με την ....προληπτική εισαγωγή στην εντατική(!), την κατάργηση της εφημερίας του μεγαλύτερου νοσοκομείου (για να δραματοποιηθεί το ..."απρόσμενο γεγονός"), η τρομολαγνεία από τα κουρδισμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, οι ρόμπες της Α/ΚΚΕ "αριστεράς", που παραλίγο να βγούνε στο δρόμο (..."Λευτεριά στον τυραννοκτόνο Γ. Φιλιππάκη") πρωτού καλά-καλά μάθουνε τι τρέχει, κι ενώ οι ίδιοι του είχανε σούρει προ τριετίας τα εξ αμάξης, γιατί είχε τολμήσει να βάλει υποψηφιότητα με το ΚΚΕ, θυμηθείτε τα αμίμητα:
Καταγγελία που χρήζει απάντησης: «Ο κομμουνιστής Φιλιππάκης ήθελε...μπλα-μπλα-μπλα"! http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2014/12/blog-post_961.html

καθώς και
τα ξεβρακώματα τους!
Ενα μάτσο ρόμπες όλοι τους, Κράτος, ασφαλίτες, "τρομοκράτες" της πορδής, και αριστεροχώρι (πιο σωστά: πασοκοχώρι) του μικροαστικού καναπέ.

Τίποτε σοβαρό δεν έχει γίνει σε αυτή τη χώρα μετά το '49. Το γραφικό της ιστορίας είναι η αγριότητα, με την οποία ("Μήπως κάποιοι ετοιμάζουν ένοπλη περιφρούρηση στις διαδηλώσεις; - Με αφορμή ένα κείμενο του Ν. Μπογιόπουλου" ) http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/…/blog-post_695.htmlτην πέφτουν στον Μπογιόπουλο, που τόλμησε να παραβιάσει το άβατο της "επαναστατικότητας" και "αυθεντικότητας" της "τρομοκρατίας"! Και δεν τώχει κάνει πρώτη φορά, αλλά φαίνεται πως τώρα παραέτσουξε....
Κοσμογονικές αλλαγές και κωλοτούμπες, αν σκεφτείτε ότι μέχρι τώρα ο Μπογιό ήταν "το καλό ΚΚΕ, με το ανοιχτό μυαλό", και δώστου λινκ και παραπομπές, μέχρι που ...τους πρόδωσε! Τόσο είχαν καταλάβει τι τους έλεγε. Μόνο από βρισίδι καταλαβαίνουν.
Οταν σας λέω ότι η πασοκοαριστερά, αντιεξουσιαστές και παρατρεχάμενοι είναι το απόσταγμα του χαμηλού ΙQ της ελληνικής κοινωνίας....
Ρε, μήπως χάνω κι εγώ τον καιρό μου, και μόνο που κάθομαι και τους χαζεύω;

------------------------------
Ατιμη συγκυρία: Το γουρούνι της ανάρτησης, ο μπρεζίνσκι, με τον ψόφο του ήρθε και κούμπωσε με το "Παπαδήμος affair". Ηταν μανούλα σε κάτι τέτοιες βρωμοδουλειές.
Κάποια μέρα, όλα θα βγούνε στο φως.

Σεχταρ ο τρομερος 

Η προσφορά Στουρνάρα στο τέταρτο μνημόνιο και η σύλληψη του Βολταίρου…

      

Ήταν ή δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο η νέα βαρβαρότητα που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ;! Όχι, λέει η κυβέρνηση, δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο! Επειδή όμως η κυβέρνηση αυτή λέει μόνο ψέματα η υπόθεση για να αντιληφθεί κανένας αν ήταν ή δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο είναι απλή! Τα νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση της ψευτιάς και της απάτης ήταν ή δεν ήταν μέτρα που θα ισχύσουν μετά την ημερομηνία λήξης του τρίτου μνημονίου;! Ήταν και παραήταν και άρα αυτό που ψήφισε η κυβέρνηση ήταν τέταρτο μνημόνιο όσο και αν προσπαθούσε να πείσει για άλλη μια φορά τον Ελληνικό λαό ότι δεν ήταν!

Και μετά έσκασε ο φάκελος – βόμβα στα χέρια του Παπαδήμου και κατευθείαν η ατζέντα άλλαξε αφού τα Μέσα Ενημέρωσης έθαψαν εντελώς το τέταρτο μνημόνιο και ξέθαψαν την τρομοκρατία! Έτσι ξεκίνησε κουβέντα για το πλήγμα στην δημοκρατία με την επίθεση εναντίον του Παπαδήμου και ξεχάστηκε η βάρβαρη επίθεση σε βάρος του λαού!

Επειδή όμως η επίθεση σε βάρος του Παπαδήμου έγινε με βόμβα – αποκριάτικη, γιατί αν γινόταν με βόμβα Πασχαλιάτικη όλο και κάποια ζημιά θα έκανε, και η συζήτηση για τον Παπαδήμο όδευε προς άδοξο τέλος, επειδή επίσης μεγάλο μέρος του λαού «ξέρασε πολλή χολή» σε βάρος του Παπαδήμου από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης γιατί ο Παπαδήμος δεν του έγινε συμπαθής εξαιτίας την βομβιστικής ενέργειας εναντίον του, διότι ο λαός δεν μπόρεσε να ξεχάσει το μακέλεμα σε βάρος του που είχε κάνει ο Παπαδήμος ως πρωθυπουργός και ως τραπεζίτης, βρέθηκε ο Στουρνάρας να καταγγείλει ή να μηνύσει (δεν έχει διευκρινιστεί) τον Φιλιππάκη και όσους άλλους «έλουσαν» αυτόν, τον Παπαδήμο και όλους τους άλλους που μακελεύουν τον λαό!

Άρχισε λοιπόν μία συζήτηση εάν ο λαός έχει το δικαίωμα να μισεί ή όχι τον Στουρνάρα και να το εκφράζει δημόσια! Άρχισε μία συζήτηση αν πρέπει ο λαός να σιωπά που τον μακελεύει ο Στουρνάρας με τον Τσίπρα και τους υπόλοιπους και όταν μιλάει να έχει το δικαίωμα να πει μόνο «σφάξε με Στουρνάρα ν’ αγιάσω»! Ο Στουρνάρας έδωσε τροφή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ώστε η ατζέντα να αλλάξει για άλλη μια φορά! Δεν είναι μόνο ότι ο Στουρνάρας άνοιξε μία αντιδραστική κουβέντα με βάση την οποία θα μπορούσε να συλληφθεί ο Βολταίρος και να οδηγηθεί στην φυλακή, αλλά είναι και η μέγιστη προσφορά του Στουρνάρα στο να μην επανέλθει η συζήτηση στην ψήφιση του νέου βάρβαρου τέταρτου μνημονίου!

Άξιος ο μισθός του Στουρνάρα.

Τάκης Φ.

Η προσφορά Στουρνάρα στο τέταρτο μνημόνιο και η σύλληψη του Βολταίρου…

      

Ήταν ή δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο η νέα βαρβαρότητα που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ;! Όχι, λέει η κυβέρνηση, δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο! Επειδή όμως η κυβέρνηση αυτή λέει μόνο ψέματα η υπόθεση για να αντιληφθεί κανένας αν ήταν ή δεν ήταν τέταρτο μνημόνιο είναι απλή! Τα νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση της ψευτιάς και της απάτης ήταν ή δεν ήταν μέτρα που θα ισχύσουν μετά την ημερομηνία λήξης του τρίτου μνημονίου;! Ήταν και παραήταν και άρα αυτό που ψήφισε η κυβέρνηση ήταν τέταρτο μνημόνιο όσο και αν προσπαθούσε να πείσει για άλλη μια φορά τον Ελληνικό λαό ότι δεν ήταν!

Και μετά έσκασε ο φάκελος – βόμβα στα χέρια του Παπαδήμου και κατευθείαν η ατζέντα άλλαξε αφού τα Μέσα Ενημέρωσης έθαψαν εντελώς το τέταρτο μνημόνιο και ξέθαψαν την τρομοκρατία! Έτσι ξεκίνησε κουβέντα για το πλήγμα στην δημοκρατία με την επίθεση εναντίον του Παπαδήμου και ξεχάστηκε η βάρβαρη επίθεση σε βάρος του λαού!

Επειδή όμως η επίθεση σε βάρος του Παπαδήμου έγινε με βόμβα – αποκριάτικη, γιατί αν γινόταν με βόμβα Πασχαλιάτικη όλο και κάποια ζημιά θα έκανε, και η συζήτηση για τον Παπαδήμο όδευε προς άδοξο τέλος, επειδή επίσης μεγάλο μέρος του λαού «ξέρασε πολλή χολή» σε βάρος του Παπαδήμου από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης γιατί ο Παπαδήμος δεν του έγινε συμπαθής εξαιτίας την βομβιστικής ενέργειας εναντίον του, διότι ο λαός δεν μπόρεσε να ξεχάσει το μακέλεμα σε βάρος του που είχε κάνει ο Παπαδήμος ως πρωθυπουργός και ως τραπεζίτης, βρέθηκε ο Στουρνάρας να καταγγείλει ή να μηνύσει (δεν έχει διευκρινιστεί) τον Φιλιππάκη και όσους άλλους «έλουσαν» αυτόν, τον Παπαδήμο και όλους τους άλλους που μακελεύουν τον λαό!

Άρχισε λοιπόν μία συζήτηση εάν ο λαός έχει το δικαίωμα να μισεί ή όχι τον Στουρνάρα και να το εκφράζει δημόσια! Άρχισε μία συζήτηση αν πρέπει ο λαός να σιωπά που τον μακελεύει ο Στουρνάρας με τον Τσίπρα και τους υπόλοιπους και όταν μιλάει να έχει το δικαίωμα να πει μόνο «σφάξε με Στουρνάρα ν’ αγιάσω»! Ο Στουρνάρας έδωσε τροφή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ώστε η ατζέντα να αλλάξει για άλλη μια φορά! Δεν είναι μόνο ότι ο Στουρνάρας άνοιξε μία αντιδραστική κουβέντα με βάση την οποία θα μπορούσε να συλληφθεί ο Βολταίρος και να οδηγηθεί στην φυλακή, αλλά είναι και η μέγιστη προσφορά του Στουρνάρα στο να μην επανέλθει η συζήτηση στην ψήφιση του νέου βάρβαρου τέταρτου μνημονίου!

Άξιος ο μισθός του Στουρνάρα.

Τάκης Φ.

Διαστρέβλωση…  

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

   Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι διαστρεβλώνονται οι θέσεις της, ότι παραποιούνται τα λεγόμενα των εκπροσώπων της, του ίδιου του πρωθυπουργού. Εμείς, μπρος στον κίνδυνο να… διαστρεβλώσουμε τον κ.Τσίπρα επιλέγουμε μια σίγουρη μέθοδο: Να τον αντιγράψουμε αυτολεξεί.

  Η δήλωση που ακολουθεί είναι δική του και έγινε στις 25/1/2017 στην Εφημερίδα των Συντακτών:

«Έχουμε δηλώσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να νομοθετήσουμε ούτε ένα ευρώ επί πλέον μέτρα από όσα προβλέπει η συμφωνία και, πολύ περισσότερο, για την περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος. Και επιτρέψτε μου να σας πω: Το αίτημα νομοθέτησης επιπλέον μέτρων και, μάλιστα, υπό αίρεση, δεν είναι μόνο ξένο προς το ελληνικό Σύνταγμα. Είναι ξένο και προς τους κανόνες της δημοκρατίας, είναι ξένο προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σε μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή Δημοκρατία, αυτό δεν επιτρέπεται ούτε καν να το ζητάει κανείς. Και αυτό δεν είναι θέμα μιας κυβέρνησης, είναι θέμα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού ενός λαού και μιας χώρας».

   Και τώρα ρωτάμε:

   Ποιος διαστρεβλώνει την πραγματικότητα; Ποιος παραποιεί τα γεγονότα; Ποιος λέει την αλήθεια; Η κυβέρνηση, που ισχυρίζεται ότι παρέμεινε συνεπής σε όσα έλεγε ότι δεν θα έκανε, παρότι με το 4^ο Μνημόνιο ψήφισε όλα εκείνα τα «ανεπίτρεπτα» για μια «ευνομούμενη ευρωπαϊκή Δημοκρατία» (λόγια του πρωθυπουργού); Η’ εκείνοι που καταγράφουν ότι η κυβέρνηση διέπραξε – ως συνήθως – τα ακριβώς αντίθετα από όσα έλεγε και υποσχόταν;

Πηγή: Εφημερίδα Real News 28/5/2017

«Δεν τους γουστάρω τους Μουσουλμάνους, είναι εγκληματίες»

Δεν είναι μόνο οι δολοφονίες, δεν είναι μόνο το μίσος που έχει καταγραφεί στις κάμερες και κάνει το γύρο του κόσμου αλλά και η ίδια η πόλη που έλαβε χώρα το περιστατικό. Το Πόρτλαντ είναι από τις πιο ανεκτικές (φυλετικά) και ανήσυχες λόγω κινηματικής δράσης, πόλεις της αμερικανικής επικράτειας.

Κατιούσα

Τα περιστατικά βίας, ρατσιστικής, φυλετικής, και σεξιστικής αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απολύτως αναμενόμενο με την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ/ Η εκλογή του σηματοδότησε μία επικίνδυνη ακροδεξιά και μισαλλόδοξη στροφή στο πολιτικό σκηνικό. Γιατί όχι και απλός ψηφοφόρος του Τραμπ να μην έχει το ελεύθερο να πράξει και να δράσει αναλόγως με τη ρητορική μίσους που επιβραβεύτηκε και τον έστειλε στο Λευκό Οίκο;
Εντούτοις, το περιστατικό της φονικής βίας στο Πόρτλαντ σηματοδοτεί μία κλιμάκωση και ήδη προκαλεί σοκ: δύο νεκροί μέσα στο μετρό από μαχαιριές.  Δεν είναι μόνο οι δολοφονίες, δεν είναι μόνο το μίσος που έχει καταγραφεί στις κάμερες και κάνει το γύρο του κόσμου αλλά και η ίδια η πόλη που έλαβε χώρα το περιστατικό. Το Πόρτλαντ είναι από τις πιο ανεκτικές (φυλετικά) και  ανήσυχες λόγω κινηματικής δράσης, πόλεις της αμερικανικής επικράτειας.
Σύμφωνα με τα αμερικανικά δίκτυα ειδήσεων το αιματηρό περιστατικό ξεκίνησε όταν ο δράστης, ένας 35χρονος άνδρας επιτέθηκε με υβριστικά σχόλια σε δυο μουσουλμάνες γυναίκες, η μία φορούσε χιτζάμπ: «Κατεβείτε από το μετρό και φύγετε από τη χώρα γιατί δεν πληρώνεται φόρους εδώ»… «Δεν τους γουστάρω τους Μουσουλμάνους, είναι εγκληματίες» αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες ότι φώναζε ο δράστης και τις πλησίασε απειλητικά κάνοντάς τους «ανάκριση». Μία ομάδα ανδρών διαμαρτυρήθηκαν και αντέδρασαν πλησιάζοντάς τον, προκειμένου να σταματήσει τις λεκτικές επιθέσεις κατά των νεαρών γυναικών. Τότε εκείνος στράφηκε και επιτέθηκε πολύ βίαια σε τρεις ανθρώπους, με μαχαίρι. Ο ένας άφησε την τελευταία του πνοή επί τόπου και ο δεύτερος κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.
Η αστυνομία του Πόρτλαντ έδωσε στη δημοσιότητα τη φωτογραφία και το όνομα του δράστη. Πρόκειται για τον Τζέρεμι Τζόζεφ Κρίστιαν. Η αστυνομία δήλωσε ότι ο δράστης δεν γνωριζόταν με τις δύο νεαρές μουσουλμάνες και ότι πιθανότατα το έγκλημα είχε φυλετικά κίνητρα. «Δεν γνωρίζουμε αν ο δράστης ήταν μεθυσμένος, ή χρήστης ναρκωτικών, ή κάτι άλλο. Όμως φώναζε υβριστικά σχόλια που χαρακτηρίζονται ως ομιλία μίσους προς διάφορες εθνότητες και θρησκείες», τόνισε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας και ανακοίνωσε ότι ακριβώς γι’ αυτό έχει κληθεί και το FBI. Οι δολοφονίες σε συνδυασμό με τα εγκλήματα μίσους επισείουν τη θανατική ποινή.   Τοπικά ΜΜΕ αποκάλυψαν ότι ο δράστης είναι γνωστός ακροδεξιός και ρατσιστής και έχει απασχολήσει την κοινότητα του Πόρτλαντ με τη δράση του ενώ έχει και ανάλογο ποινικό μητρώο.

«Εθνική γραμμή» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όχι του λαού

«Εθνική γραμμή» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όχι του λαού

Οι εργαζόμενοι καλούνται να ματώνουν για ένα χρέος που δεν δημιούργησαν...

Στον απόηχο του Γιούρογκρουπ της Δευτέρας με θέμα τη συζήτηση για «ευκολίες» στην αποπληρωμή του κρατικού χρέους της Ελλάδας, εντάθηκε ολόκληρη τη βδομάδα που πέρασε η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των αστικών επιτελείων να πείσουν για την «εθνική γραμμή» που πρέπει να διαμορφωθεί πάνω στο ζήτημα του κρατικού χρέους.

Το κάλεσμα αυτό, μάλιστα, έσπευσαν να το πάρουν «επ' ώμου» όχι μόνο τα κυβερνητικά στελέχη αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα μιλώντας για «αδιαπραγμάτευτη εθνική γραμμή» (ΝΔ) και ανάγκη η κυβέρνηση «να χαράξει μια εθνική γραμμή αντάξια των θυσιών του ελληνικού λαού» (ΠΑΣΟΚ). Η Φ. Γεννηματά μάλιστα έκανε παρέμβαση στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές ηγέτες, ζητώντας τους να συνδράμουν τη διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση του χρέους. Επιβεβαιώνεται και με αυτό τον τρόπο ότι οι επιμέρους διαφορές ανάμεσα στα αστικά κόμματα δεν τα εμποδίζουν στο παραμικρό να συγκλίνουν ολοένα και περισσότερο, με βάση το κύριο που τους ενώνει: Την υλοποίηση της στρατηγικής για την καπιταλιστική ανάκαμψη, που προϋποθέτει βέβαια το διαρκές μάτωμα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Κάλεσμα με διπλό στόχο

Η προσπάθεια αυτή από τα αστικά επιτελεία υπηρετεί διπλό στόχο: Από τη μία απευθύνεται στο κεφάλαιο, διαβεβαιώνοντας ότι το ζήτημα της διευθέτησης του κρατικού χρέους αποτελεί κοινή υπόθεση όλων των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, αλλά και «τον τελευταίο σκόπελο» στην πορεία ανάκαμψης της κερδοφορίας του, ανοίγοντας το δρόμο στους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους για πρόσβαση στο φτηνό χρήμα του μηχανισμού ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Αίροντας δηλαδή τους τελευταίους δημοσιονομικούς περιορισμούς και ποτίζοντας το «ξερό έδαφος» της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας με φτηνό χρήμα.
Από την άλλη, λειτουργεί ως ένα πραγματικά επικίνδυνο κάλεσμα στην εργατική τάξη και το λαό να στρατευτούν στους στόχους αυτούς του κεφαλαίου και να «βάλουν πλάτη», αποδεχόμενοι τα αντιλαϊκά μέτρα - την άλλη όψη των μέτρων διευθέτησης του κρατικού χρέους - ως «σκληρά» μεν, αναγκαία και «τελευταία» δε. Εχει ως στόχο δηλαδή να αποσπάσει τη λαϊκή συναίνεση, την ανοχή στην επίθεση διαρκείας, καλλιεργώντας για μια ακόμα φορά ψεύτικες προσδοκίες και αυταπάτες ότι η θετική πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας μπορεί τάχα να σημάνει καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους.
Στην πραγματικότητα όμως, από την όποια διευθέτηση του κρατικού χρέους, στο λαό θα πάει μόνο ο λογαριασμός, ενώ οι «καλύτερες μέρες» θα έρθουν για τα μονοπώλια. Αλλωστε, οι εργαζόμενοι είναι πλέον σε θέση να δουν ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη έχει ως προϋποθέσεις την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, το καθάρισμα του πεδίου από «περιττούς αυτοαπασχολούμενους», το χτύπημα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο, σε τομείς όπως η Υγεία, η Πρόνοια κ.ο.κ. Αυτά, μαζί με την εξοικονόμηση πόρων από το αστικό κράτος για τη χρηματοδότηση επιχειρηματικών ομίλων, αντί για την εξυπηρέτηση των δανειακών αναγκών συνθέτουν το σενάριο της περιβόητης ανάπτυξης.

Το χρέος δεν είναι του λαού

Μαζί με την παραπάνω προσπάθεια καλλιέργειας αυταπατών και ψεύτικων προσδοκιών, τα αστικά επιτελεία θυμήθηκαν και όλη τη σχετική φιλολογία ενοχοποίησης του λαού. Αναπαρήγαγαν ξανά τα περί χρεών που δημιουργήθηκαν υποτίθεται γιατί ο ελληνικός λαός ζούσε τα προηγούμενα - προ κρίσης - χρόνια «πάνω από τις δυνατότητές του» ή γιατί, τάχα για «λαϊκιστικούς» λόγους, το «μοντέλο» της καπιταλιστικής οικονομίας δεν ήταν βιώσιμο, ήταν «κρατικοδίαιτο», οδηγούσε σε αδιέξοδο κ.ο.κ.
Τα αστικά επιτελεία «δουλεύουν» και με τον τρόπο αυτό στη συνείδηση του λαού ότι οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, τα αντεργατικά μέτρα έντασης της εκμετάλλευσης και τα υπόλοιπα μέτρα στήριξης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, εκτός από τιμωρία γιατί «ζούσε με δανεικά», αποτελούν και εγγύηση ώστε η «επόμενη μέρα» της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας να στηριχτεί σε πιο «γερές» και «δίκαιες» βάσεις. Να εξασφαλιστεί η «βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη», όπως λέει η κυβέρνηση.
Η απάντηση σε αυτή την πρόκληση είναι ότι η εργατική δύναμη ποτέ δεν αμείφθηκε παραπάνω από την αξία της, όπως προκλητικά ισχυρίζονται οι προπαγανδιστές της αστικής τάξης, αλλά πάντα πολύ παρακάτω. Πάντα οι εργάτες, είτε με καπιταλιστική κρίση είτε με ανάπτυξη, απολαμβάνουν ελάχιστα από όσα παράγουν με τη δουλειά τους.
Η αλήθεια που κρύβει η αστική προπαγάνδα είναι ότι τα κρατικά χρέη διαμορφώθηκαν διαχρονικά από την πολιτική στήριξης των συμφερόντων και των κερδών του κεφαλαίου, από τις άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, τις φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, τις κρατικές εγγυήσεις για φτηνά τραπεζικά δάνεια, τη χρηματοδότηση έργων και υποδομών με αποκλειστικό κριτήριο την καπιταλιστική κερδοφορία. Ολα αυτά στην περίοδο των μεγάλων ρυθμών καπιταλιστικής ανάπτυξης και για τους τότε «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου, όπως ήταν η ένταξη στην ΟΝΕ, οι ανάγκες συμμετοχής στο ΝΑΤΟ, η διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων κ.ο.κ., ώστε να θωρακιστεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή είναι μια βασική πλευρά της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας, παντού και όχι μόνο στην Ελλάδα. Αλλωστε δεν υπάρχει καπιταλιστικό κράτος, ακόμα και ανάμεσα στις κορυφές της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας, όπως οι ΗΠΑ, που να μην έχει πολύ μεγάλα κρατικά χρέη.
Ενώ είναι δεδομένο ότι ούτε ένα ευρώ από την όποια πιθανή διευκόλυνση για την αποπληρωμή του χρέους δεν πρόκειται να δαπανηθεί για τις λαϊκές ανάγκες, να μετατραπεί σε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κονδύλια για την Υγεία, την Πρόνοια, την Παιδεία κ.ο.κ.

Ζητάνε από το λαό να ματώνει στο διηνεκές για το κεφάλαιο

Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος, όπως και όλη η προηγούμενη πείρα, επιβεβαιώνουν ότι όρος για την όποια πιθανή «ελάφρυνση» είναι ο λαός να ξαναπληρώσει, να ματώνει για δεκαετίες, για τον «εθνικό» - στρατηγικό στόχο του εγχώριου κεφαλαίου, για τις ευκολίες πληρωμής ενός χρέους που δεν δημιούργησε ο ίδιος, ώστε το κεφάλαιο, «απελευθερωμένο» από δημοσιονομικούς περιορισμούς, να μπορεί πιο ορμητικά να μπει σε ένα νέο γύρο μεγάλης καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Εκεί έγκειται και το κάλεσμα προς το λαό να «στρατευτεί» σ' αυτόν τον «εθνικό στόχο». Η κυβέρνηση τον καλεί να αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα το 4ο μνημόνιο, ως «προαπαιτούμενο» για την όποια διευθέτηση, αλλά και όσα επιπλέον συζητιούνται με τον πλέον επίσημο τρόπο από την περασμένη Δευτέρα στο Γιούρογκρουπ για τα αντιλαϊκά μέτρα μετά το 2020. Το δίλημμα που θέτει η συγκυβέρνηση, «χρέος και λιτότητα ή διευθέτηση και ανάκαμψη», είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και πρέπει να επιστραφεί ως απαράδεκτο από τους εργαζόμενους.
Με τη μία ή την άλλη μορφή, με «ένα σχέδιο όπως αυτό του Σόιμπλε ή και με ένα καλύτερο για το οποίο διαπραγματευόμαστε», όπως είπε ο πρωθυπουργός την περασμένη Τετάρτη, αφήνοντας ορθάνοιχτη την πόρτα σε όλα τα ενδεχόμενα, η μείωση των επιτοκίων για το κεφάλαιο θα απαιτεί από το λαό θυσίες για τουλάχιστον 32 χρόνια ακόμα, έως το 2060! Και μάλιστα θυσίες χωρίς αντίκρισμα, αφού κατατίθενται στο βωμό των κερδών της πλουτοκρατίας.
Πρόκειται για ένα μνημόνιο διαρκείας, που μαζί με όλα όσα προβλέπονται στα «ευρωπαϊκά εξάμηνα» της ΕΕ, θα αποτελούν θηλιά στο λαιμό του λαού για πολλές γενιές ακόμα. Θα αξιοποιούνται ως «μαστίγιο», ώστε να περνάνε οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο σε κάθε φάση, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας.
Ο λαός, εξάλλου, έχει ήδη μεγάλη πείρα απ' το τι σήμαιναν οι διευθετήσεις του χρέους: Το περιβόητο PSI, που σήμερα η κυβέρνηση αναγνωρίζει επίσης ως θετική βάση για τις διαπραγματεύσεις της με τους δανειστές, σήμαινε δισεκατομμύρια χαμένα για τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων.
Ο λαός πληρώνει ήδη με αιματηρές περικοπές, αντεργατικές ανατροπές και φοροαφαίμαξη τα πρωτογενή πλεονάσματα των μνημονίων, στο όνομα της «δημοσιονομικής σταθερότητας», με την κυβέρνηση μάλιστα να πανηγυρίζει ότι υπερβαίνει τους καθορισμένους στόχους, «υπερβάλλοντας εαυτόν» στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων. Με τη συμφωνία για το χρέος, οι εκβιασμοί θα ενταθούν, για να σηκώσει «ψηλά τα χέρια» μπροστά στη νέα επίθεση. Τα αντιλαϊκά μέτρα που θα αποφασίζονται από χρόνο σε χρόνο, και μάλιστα στο διηνεκές, θα είναι χωρίς προηγούμενο και σωρευτικά θα απογειώσουν την εκμετάλλευση και θα βαθύνουν τη φτώχεια για το λαό. Η ...γραβάτα που λέει ότι θα φορέσει ο πρωθυπουργός, αν υπάρξει συμφωνία για το χρέος, είναι θηλιά στο λαιμό του λαού, που θα πληρώσει διπλά και τρίδιπλα κάθε ευρώ «ελάφρυνσης». Σημειωτέον, μιλάμε για διευθέτηση και όχι για μείωση του χρέους, που σημαίνει ότι ο λαός θα κληθεί να το αποπληρώσει στο σύνολό του μέχρι τελευταίας δεκάρας.

Ευρύτερη η αντιπαράθεση

Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να κρύψει το ταξικό περιεχόμενο - υπέρ του κεφαλαίου - των διαπραγματεύσεών της, αλλά και για να αποποιηθεί τάχα των ευθυνών της για τα αντιλαϊκά μέτρα που θα συνοδεύουν την όποια διευθέτηση του κρατικού χρέους, παρουσιάζει την αντιπαράθεση ΔΝΤ - ΕΕ ως αποτέλεσμα «ιδεοληψιών» ή δογματισμού συγκεκριμένων υπουργών.
Η αλήθεια είναι ότι η συζήτηση γενικά για το χρέος είναι αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη, που εκφράζεται στις αντιθέσεις μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωζώνης, αλλά και ανάμεσα σε κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, που διεκδικούν ανάλογες διευθετήσεις για τις υπερχρεωμένες οικονομίες τους. Στην πραγματικότητα, για την όποια διευθέτηση χρέους, επειδή είναι καταστροφή κεφαλαίου, γίνεται χοντρό παζάρι για το ποιο τμήμα ποιας αστικής τάξης θα πληρώσει περισσότερα ή θα χάσει λιγότερα.
Καμιά προσδοκία λοιπόν δεν πρέπει να τρέφει ο λαός ότι με τη διευθέτηση του χρέους θα δει καλύτερες μέρες. Το χρέος είναι του κεφαλαίου και για λογαριασμό του θα έρχονται απανωτά τα αντιλαϊκά μέτρα που θα συνοδεύουν την όποια συμφωνία διευθέτησης. Οριστική λύση στο ζήτημα του χρέους από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών θα δώσει η μονομερής διαγραφή του, η αποδέσμευση από την ΕΕ και όλες τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους εργαζόμενους να έχουν την εξουσία στα χέρια τους. Εκεί χρειάζεται να κατατείνουν ο αγώνας και η συμμαχία του λαού, εκεί αξίζει να καταθέσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα κάθε θυσία.