Δ. Ξεκαλάκης: “Το Κόμμα έπρεπε να απορρίψει και την παραμικρή σκέψη για την παράδοση των όπλων και τη διάλυση του ΕΛΑΣ.”

Κατιούσα

Η ημερίδα της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ ολοκληρώθηκε με ομιλία από τον Δημήτρη Ξεκαλάκη, μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ και της ΕΠ της ΚΟ Αττικής, που είχε θέμα: «Από τη Βάρκιζα στην ταξική σύγκρουση 1946 – 1949».

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας, που, όπως είπε, αποτέλεσε έναν απαράδεκτο συμβιβασμό, με πολύ αρνητικές συνέπειες σε βάρος του λαϊκού κινήματος, που βαραίνει την ηγεσία του ΚΚΕ, αφού: «Ανεξάρτητα από τις όποιες διεθνείς παραινέσεις δέχτηκε το Κόμμα για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, έπρεπε να απορρίψει και την παραμικρή σκέψη για την παράδοση των όπλων και τη διάλυση του ΕΛΑΣ. Έπρεπε το Κόμμα να ανασυνταχθεί και ο ΕΛΑΣ να συνεχίσει τον αγώνα έξω από την Αθήνα. […] Η απαράδεκτη υποχώρηση, όντας σε βάρος του ΕΑΜικού κινήματος και γενικά του λαού, απέβαινε σε βάρος και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος».

Στάθηκε αναλυτικά στο όργιο τρομοκρατίας που εξαπέλυσε η αστική τάξη και τα όργανά της ενάντια στο ΚΚΕ και στο κίνημα μετά την υπογραφή της συμφωνίας, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι τελικά, «αντί να γίνει η εκκαθάριση του στρατού από τους δωσίλογους, με βάση τη Συμφωνία, διώχτηκαν οι ΕΑΜίτες».
«Επιβεβαιώθηκε ακόμα μια φορά ότι με την αστική τάξη δεν μπορεί να υπάρχει συμφωνία», υπογράμμισε ο Δ. Ξεκαλάκης.
Συνέχισε, κάνοντας αναφορά στη 12η Ολομέλεια και το 7ο Συνέδριο του Κόμματος, που κατέγραψαν σημαντικά βήματα στην ανασυγκρότηση και πρόταξαν την ανάγκη της Μαζικής Λαϊκής Αυτοάμυνας, που λειτουργούσε ως επιλογή αναχώματος στην κλιμακούμενη δολοφονική τρομοκρατία.
Στάθηκε στο πώς συγκροτήθηκαν οι Ομάδες Καταδιωκόμενων Δημοκρατικών Αγωνιστών (ΟΚΔΑ), ή οι Ομάδες Δημοκρατικών Ενόπλων Καταδιωκόμενων Αγωνιστών (ΟΔΕΚΑ, ΟΔΕΚ), που αποτέλεσαν τους πρώτους αντάρτικους σχηματισμούς, φτάνοντας μέχρι την επίθεση στο σταθμό χωροφυλακής στο Λιτόχωρο το Μάρτη 1946 και τη μετονομασία των αντάρτικων δυνάμεων σε Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας στις 27 Δεκέμβρη 1946. «Το ΚΚΕ, προς τιμήν του ακολούθησε το δρόμο της ένοπλης σύγκρουσης, επιβεβαιώνοντας ότι παρά τα λάθη και τις αδυναμίες του, δεν συμβιβάστηκε με τον ταξικό εχθρό και δεν ενσωματώθηκε. Ακολούθησε η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), της κορυφαίας ταξικής σύγκρουσης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα, που απέδειξε ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις δεν χωράνε στα ιδεολογήματα της λεγόμενης “εθνικής ομοψυχίας” και της κατάργησης των ταξικών διαχωριστικών γραμμών», σημείωσε μεταξύ άλλων.

Γ. Μαργαρίτης: «Θα επιχειρηθεί πλαστογράφηση και ενοχοποίηση της επαναστατικότητας των Ελλήνων»

Ετοιμάζουν χειραγώγηση των λαϊκών συνειδήσεων μέσω της ιστορίας για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. «Μέσα από προγράμματα και δραστηριότητες για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης θα επιχειρηθεί η πλαστογράφηση κι η ενοχοποίηση της Επαναστατικότητας των Ελλήνων», αυτό σημείωσε, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Νέα Κρήτη 9.84», ο Γ. Μαργαρίτης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του  Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο ίδιος αναφερόμενος στο κυβερνητικό δόγμα «περί νόμου και τάξης» τόνισε ότι η πολιτική ελίτ που εκπροσωπεί έναν άκρατο καπιταλισμό επιδιώκει την «πειθαρχία της κοινωνίας» σημειώνοντας ότι οι πολίτες θα έρθουν απέναντι σε μια «επώδυνη διαδικασία». Έχει «κηρυχθεί πόλεμος απέναντι στην κοινωνία», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Γ. Μαργαρίτης. 

Ακούστε την συνέντευξη του Γ.Μαργαρίτη:

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Στην αρχή ήρθε η τηλεόραση κι η οικογένεια κλείστηκε στο σπίτι ...μετά ήρθαν τα πολλά κανάλια για δυνατότητα επιλογής ....Μετά κάθε ένας στην οικογένεια αισθάνθηκε την ανάγκη να βλέπει τα δικά του και αποκτήσαμε μια ατομική τηλεόραση ο καθένας .Έτσι ο παππούς την δικιά του TV στο δωμάτιο του ,η μανα ,ο πατέρας ,η κόρη ,ο γιος τις δικές τους στο δωμάτιο τους !! .

Και φτάσαμε αισίως στα κινητά ,αυτά τα τέρατα τεχνολογίας με παιχνίδια ,ίντερνετ ,τεράστιες δυνατότητες και παροχές .Μπορείς άνετα να απομονώνεσαι όχι μόνο στο σπίτι πλέον αλλά ΠΑΝΤΟΥ .Στο δρόμο περπατώντας ,στα ΜΜΜ ,στην παρέα που βγαίνεις για καφε ,στη διασκέδαση ,.....Και βλέπεις πλέον μια κοινωνία να "παίζει" μαζικά με το κινητό της ΠΑΝΤΟΥ
Το κινητό έχει γίνει δεύτερη φύση για πολλούς ή για όλους (?)
Απαραίτητο σαν τα χέρια μας κι όχι απλά για "επικοινωνία σε ανάγκη " αλλά ΠΑΝΤΑ ...24 ΩΡΕς ΤΟ 24ΩΡΟ
Και χάσαμε την επικοινωνία στην παρέα,στην γειτονιά ,στο εργοστάσιο ,στο γραφείο ...ΠΑΝΤΟΥ .Ακόμα και παρέα όταν βγαίνουμε κάπου σε ένα καφέ, μια ταβέρνα ΚΑΘΕΝΑΣ μας απομονώνεται με το κινητό του ,στον ατομικό του μικρόκοσμο έχοντας την ψευδαίσθηση ότι είναι ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Και πάψαμε να συζητάμε ,να ανταλλάσσουμε απόψεις,να συμφωνούμε σε πραγματα ,ακομα ακομα και να τσακωνομαστε ,να βριζομαστε ,να διαφωνουμε να ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ σαν ανθρωποι ,φιλοι ,συναδερφοι ....Ακομα κι εδω σε μεσα σαν το ΦΒ το Τουιτερ εχουμε την ψευδαισθηση της επικοινωνιας με 1000 -2000 -5000 ανθρωπους επειδη με καποιους απο αυτους "τα βρισκουμε "Ε ΚΑΙ ??? .

Στην ουσια εχουμε γινει ακινδυνοι μαζανθρωποι μοναχικοι κι απομονωμενοι απο τα κοινωνικα δρωμενα , που τιποτα δεν μπορουμε να ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ να ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ .Ισως αυτη ηταν και η αρχικη επιδιωξη τους .Τι κινημα να φκιαξεις ,πως να ενωσειςτα ατομικα χρυσα κλουβια που μας εχουν κλεισμενους ?

ΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΜΑΣ ΠΑΝΕ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΙΑ !!

ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΜΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ 

Ακροδεξιό κρεσέντο Μπογδάνου: «Στα ξερονήσια οι πρόσφυγες»

Από atexnos2019 atexnos2019

Την άποψη ότι πρόσφυγες πρέπει να μεταφερθούν σε ξερονήσια εξέφρασε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής ο βουλευτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Μπογδάνος.

Ζηλεύοντας τη… δόξα του Βελόπουλου, ο βουλευτής της ΝΔ δε δίστασε να υιοθετήσει την ακροδεξιά ρητορική περί κλειστών κέντρων για πρόσφυγες σε βραχονησίδες.

Αφορμή για τη δήλωση Μπογδάνου στάθηκε το κυβερνητικό σχέδιο να δημιουργηθεί κέντρο κράτησης προσφύγων στη βραχονησίδα Λέβιθα. Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Κontra Channel, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας χαρακτήρισε «ταμπού» και «μετεμφυλιακά ή μεταδιδακτορικά κόμπλεξ» από την κατοχή και τη χούντα τις αντιδράσεις που υπάρχουν, ενώ – κλείνοντας το μάτι στο ακροδεξιό ακροατήριο – πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί ο Έλληνας να έχει ίσα δικαιώματα με τον μετανάστη, τι να κάνουμε, έτσι είναι».

Να θυμίσουμε ότι η απαράδεκτη θέση υπέρ της μεταφοράς προσφύγων σε ξερονήσια και ακατοίκητες βραχονησίδες αποτελεί εδώ και καιρό σταθερό αίτημα του ακροδεξιού μορφώματος «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου.

Αντικαπνιστικός και αντικομμουνισμός – Το 1142, η Στάζι και τα μυαλά στα μπλέντερ

Δύσκολες Νύχτες

Θα ξεκινήσω ξεκαθαρίζοντας ότι πιθανότατα δεν έχω πιάσει ούτε σβηστό τσιγάρο ποτέ στα χέρια μου, αν και λόγω συνθηκών έχω υπάρξει παθητική καπνίστρια σε μαζικό βαθμό από τα μικράτα μου. Ως εκ τούτου, κάθε περιορισμός καπνίσματος σε κλειστό χώρο είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτος. Δεν έχω δηλαδή επί της αρχής αντίρρηση στην προσπάθεια αναβίωσης της αντικαπνιστικής νομοθεσίας, που ως γνωστόν μέσα στα χρόνια είχε πάει καλιά της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους χώρους εστίασης και διασκέδασης.
Αντιμετωπίζω ωστόσο με εξαιρετικό σκεπτικισμό την σχεδόν μονόπαντα αποκλειστικά κατασταλτική στόχευση του μέτρου, στη λογική της – αναντίρρητης κατά τα λοιπά – ατομικής ευθύνης, χωρίς σοβαρή ενίσχυση στις δημόσιες δομές πρόληψης αλλά και απεξάρτησης. Ακόμα περισσότερο διαφωνώ με λογικές ρουφιανέματος στο όνομα της δημόσιας υγείας, λογική που καλλιεργείται με τη θέσπιση της γραμμής 1142. Αναρωτιέμαι πόσες από τις εκατοντάδες κλήσεις που έχουν γίνει ήδη από τις πρώτες μέρες (αναφέρομαι στις καταγγελίες, κι όχι τις γενικές ερωτήσεις για το νόμο ή τα – λιγοστά – αιτήματα βοήθειας ενάντια στο τσιγάρο) αφορούσαν πραγματικά αντικοινωνικές πρακτικές καπνίσματος, σε νοσοκομεία πχ – όπου το φαινόμενο είχε μειωθεί ούτως ή άλλως εξαιρετικά – ή μπροστά σε παιδιά. Ή έστω αν ήρθε κατόπιν μάταιης έκκλησης σε απείθαρχο καπνιστή ή τον υπεύθυνο του μαγαζιού. Δυστυχώς θεωρώ ότι κάποιοι πήραν τηλέφωνο για να χαλάσουν τη μέρα κάποιου συμπολίτη τους, γιατί απλά μπορούσαν. Κι αυτό δε βλέπω για ποιο λόγο αξίζει να επικροτείται και όσοι αντιτίθενται να αντιμετωπίζονται με λογικές τύπου “ε τότε να μην καταδίδουμε ούτε όσους παρκάρουν σε ράμπα ΑμεΑ”.
Με όσους θεωρούν ότι το δημόσιο κάπνισμα είναι πράξη “αντίστασης” στον κρατικό αυταρχισμό και τη δεξιά δε θα ασχοληθώ. Την προσοχή μου ωστόσο κέρδισε το πόνημα του Νίκου Τζιανίδη”Ναι, είναι «ρουφιάνος» αυτός που τηλεφωνεί στο 1142. Τώρα σβήνει ένα τσιγάρο, αύριο μια ζωή!”. Δεν είναι τόσο ο κραυγαλέος μελοδραματικός τίτλος, που αποτελεί ορισμό του “το τιμήσαμε και ψόφησε”. Αλλά μια παράγραφος που ακολουθεί, όπου ο συντάκτης βρίσκει τρόπο να συνδυάσει την σταυροφορία του κατά του 1142 με ολίγη από θεωρία δύο άκρων:

Μην λησμονείτε, στους ρουφιάνους στηρίχτηκαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα για να κυβερνούν. Η Στάζι, η KGB, η CIA, η Σεκιουριτάτε (sic), οι Γερμανοτσολιάδες πιο παλιά, τι ήταν; Οικτροί ρουφιάνοι!  Θέλεις να είσαι ο αχυράνθρωπος του κράτους; Τηλεφώνησε τώρα στο 1142!

Πάλι καλά που δε μας είπε ότι πίσω από τον αντικαπνιστικό κρύβεται ο Στάλιν. Είναι εκπληκτικό εν έτει 2019, όπου αρκεί να γκουγκλάρεις τη λέξη Μπαλί (όχι Ρεθύμνης) για να σου εμφανίζονται για μέρες διαφημίσεις με “μοναδικές” προσφορές εισιτηρίων για τον εξωτικό προορισμό, κάποιοι ακόμα να μιλάνε για Στάζι και KGB. Όπου, με δεδομένη την εποχή για την οποία μιλάμε, στα κεντρικά τους λογικά δεν έβλεπες μπροστά σου από τον καπνό, όπως και σε όλο τον πλανήτη που οι πάντες φούμαραν αβέρτα εντός κι εκτός κλειστών χώρων. Το επόμενο βήμα είναι να γραφτεί ότι η ελληνική σοβιετία μας παίρνει τη γόπα από το στόμα.
Εν πάσει περιπτώσει, ναι, είναι ρουφιάνος όποιος παίρνει για ψύλλου πήδημα το 1142. Αλλά τα φαιοκόκκινα φαντάσματα που κυνηγάνε τον αρθρογράφο δεν έχουν καμία σχέση με αυτό.

Κατιούσα

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωΐα –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου έκλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Πεδίο σκληρών ανταγωνισμών ο ορυκτός πλούτος

Δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο φωτίζουν καλύτερα ορισμένες «αθέατες» με την πρώτη ματιά πλευρές των εξελίξεων στη Λατινική Αμερική, ιδιαίτερα στη Βολιβία, όπου τις τελευταίες μέρες εξελίσσεται το πραξικόπημα για την αλλαγή κυβέρνησης, με τη στήριξη των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων. Το ενδιαφέρον αυτών των δημοσιευμάτων εστιάζει στον «πόλεμο» για τον ορυκτό πλούτο της Βολιβίας και πιο ειδικά για το λίθιο, ως ένα σημαντικό πεδίο των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Το λίθιο είναι βασικό συστατικό στην κατασκευή μπαταριών που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία της ηλεκτροκίνησης και όχι μόνο. Στον τομέα αυτό επενδύουν τεράστια ποσά η Κίνα και οι ΗΠΑ, αλλά και ισχυρές δυνάμεις της ΕΕ, όπως η Γερμανία. Στην εποχή της «πράσινης ανάπτυξης», η Goldman Sachs χαρακτηρίζει το λίθιο ως τη «νέα βενζίνη», εκτιμώντας ότι μια αύξηση της τάξης του 1% στην παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων παγκοσμίως θα αυξήσει τη ζήτησή του περισσότερο από 40%. Είναι φανερό επομένως ότι η δέσμευση μεγάλων κοιτασμάτων λιθίου ανά τον κόσμο δίνει ισχυρό προβάδισμα στον ανταγωνισμό. Πρέπει να πάρουμε υπόψη ότι όλα τα σχέδια που προτάσσουν την ηλεκτρική ενέργεια ως εναλλακτική του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην κίνηση οχημάτων, σχετίζονται με την επίλυση του βασικού προβλήματος της μεγάλης διάρκειας αποθήκευσής της. Γι' αυτόν το λόγο οι «μπαταρίες» και γενικότερα οι συσσωρευτές ηλεκτρικής ενέργειας μπαίνουν στο επίκεντρο αυτών των σχεδίων.

* * *

Η Κίνα ελέγχει σήμερα το μισό περίπου της παγκόσμιας παραγωγής λιθίου, αξιοποιώντας τα δικά της αποθέματα και τα δικαιώματα εξόρυξης που αποσπά με διακρατικές συμφωνίες στο εξωτερικό. Στην Αυστραλία, για παράδειγμα, η κινεζική εταιρεία «Talison Lithium» διαθέτει ορυχεία με τα μεγαλύτερα αποθέματα του πολύτιμου ορυκτού στη χώρα. Η Αυστραλία καλύπτει σήμερα το 75% των αναγκών της Κίνας σε λίθιο και το 40% της παγκόσμιας ζήτησης. Στη Χιλή, η κινεζική «Tianqiis» συμμετέχει με σημαντικό μερίδιο στο κεφάλαιο του μεγαλύτερου παραγωγού λιθίου στον κόσμο, διεκδικώντας μάλιστα να εξαγοράσει πλήρως τον κρατικό κολοσσό. Αν αυτό συμβεί, εκτιμάται ότι «θα αλλάξει τη γεωπολιτική του παγκόσμιου ελέγχου λιθίου», σύμφωνα με εκθέσεις διεθνών οίκων, που παρακολουθούν τη βιομηχανία της εξόρυξης. Η Κίνα βέβαια δεν παίζει σε «άδειο γήπεδο». Στη Χιλή οι ΗΠΑ διατηρούν μεγάλα ποσοστά στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων λιθίου, ενώ και στην Αυστραλία, μια αμερικανική πολυεθνική μοιράζεται με τους Κινέζους την εκμετάλλευση του μεγαλύτερου ορυχείου!

* * *

Στη Βολιβία, που θεωρείται χώρα με τεράστια αποθέματα λιθίου, η κυβέρνηση Μοράλες υπέγραψε τον περασμένο Φλεβάρη μια «ιστορική», όπως χαρακτηρίστηκε, συμφωνία ανάμεσα στην κρατική εταιρεία παραγωγής λιθίου YLB και την κινεζική «Xinjiang TBEA Group Co Ltd». Η επένδυση αυτή καθιστά την Κίνα τον μεγάλο «παίκτη» στην εκμετάλλευση λιθίου στη Βολιβία και όχι μόνο. Σύμφωνα με την Goldman Sachs, η Κίνα θα μπορεί σε μια δεκαετία να προμηθεύσει με μπαταρίες λιθίου το 60% των ηλεκτρικών αυτοκινήτων που θα παράγονται σε όλο τον κόσμο! Οι συμφωνίες αυτές είναι αποτέλεσμα των στενών σχέσεων που αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση Μοράλες με την Κίνα, τη Ρωσία και άλλους ανταγωνιστές των ΗΠΑ, προκαλώντας ανησυχία και δυσαρέσκεια στους Αμερικανούς, που τις βλέπουν ως απειλή για τα στρατηγικά τους συμφέροντα στη Λατινική Αμερική.

* * *

Ενα από τα πολλά ερωτήματα μετά το πραξικόπημα, είναι πώς θα διαχειριστεί η επόμενη κυβέρνηση της Βολιβίας τις συμφωνίες με τους Κινέζους και αν οι ΗΠΑ θα έχουν στο εξής τον πρώτο λόγο στην εκμετάλλευση των πολύτιμων ορυκτών. Σε κάθε περίπτωση, η ανάμειξη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο πραξικόπημα αποκαλύπτει τα τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα που διακυβεύονται στην περιοχή, στον ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία. Φανερώνουν επίσης το μέγεθος των συγκρούσεων πίσω από τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη», που στηρίζεται στη χρησιμοποίηση νέων, «καθαρότερων» πηγών Ενέργειας έναντι του πιο «βρώμικου» πετρελαίου και των παραγώγων του. Πάνω σ' αυτό το έδαφος εξελίσσεται ένα «σαφάρι» ανάμεσα στους ισχυρότερους παγκόσμιους «παίκτες» για το ποιος θα βάλει στο χέρι πολύτιμα και σπάνια ορυκτά, αυξάνοντας παράλληλα τη γεωπολιτική του επιρροή σε βάρος των ανταγωνιστών του.

* * *

Σίγουρα οι εξελίξεις στη Λ. Αμερική και η πολύμορφη επέμβαση των ΗΠΑ στην περιοχή, με σκοπό την αντιμετώπιση κυβερνήσεων που είχαν άλλους γεωπολιτικούς προσανατολισμούς και επέλεξαν συμμαχίες με ανταγωνιστές τους, δεν αφορούν μόνο ή κυρίως το ζήτημα αυτό, αλλά ευρύτερα στρατηγικά συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής δύναμης. Από το παράδειγμα όμως του ανταγωνισμού γύρω από τις «σπάνιες γαίες» γίνεται καθαρό ότι τα συμφέροντα που συγκρούονται είναι πολύ ισχυρά και ότι αυτήν τη σύγκρουση την πληρώνουν ακόμα και με το αίμα τους οι λαοί. Πλούτος δηλαδή που σε συνθήκες κοινωνικής ιδιοκτησίας και κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού θα μπορούσε να είναι ευλογία, γίνεται στο πλαίσιο του καπιταλισμού κατάρα για τους λαούς. Συμπέρασμα χρήσιμο και διαχρονικό σε κάθε ήπειρο και χώρα...

Επικίνδυνα μέτρα

Η δημιουργία φυλακών τύπου Αμυγδαλέζας, η ένταση της καταστολής σε βάρος χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών και οι αθρόες απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του περιβόητου κυβερνητικού σχεδίου που παρουσιάστηκε προχτές.
«Πακέτο» με τα παραπάνω ήρθαν και τα μέτρα για τη δήθεν «ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών», στις περιοχές που θα φιλοξενήσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να χρυσώσουν το χάπι της άθλιας κατάστασης που βιώνουν, μαζί με τους πρόσφυγες, τα λαϊκά στρώματα στα νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Τα συγκεκριμένα μέτρα είναι η συνέχεια όσων έχουν αποφασιστεί από τον περασμένο Σεπτέμβρη στο ΚΥΣΕΑ και προέβλεπαν ανάμεσα σε άλλα: Ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ και της FRONTEX, με την εμπλοκή μάλιστα των Ειδικών Δυνάμεων για την αποτροπή της εισόδου των ξεριζωμένων. Δραστικό περιορισμό στο δικαίωμα παροχής ασύλου με ταυτόχρονη ένταση των επαναπροωθήσεων και απελάσεων, κάτι που έγινε με νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα.
Ολα αυτά αποτελούν πιστή εφαρμογή της στρατηγικής της ΕΕ για τους πρόσφυγες και μετανάστες, που με συνέπεια υπηρέτησαν και υπηρετούν οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα.
Στον πυρήνα της αντιδραστικής πολιτικής τους βρίσκεται η απαράδεκτη Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, με βάση την οποία οι επαναπροωθήσεις θα γίνονται μόνο από τα ελληνικά νησιά και τα hot spots (με εξαίρεση τους λεγόμενους «ευάλωτους»), εξ ου και ο εγκλωβισμός τους εκεί.
Αλλά και ο Κανονισμός του Δουβλίνου και το αντίστοιχο ευρωενωσιακό πλαίσιο ασύλου, που θεωρεί τις χώρες «πρώτης γραμμής» (σαν την Ελλάδα) ως αυτόματα υπεύθυνες για τους αιτούντες άσυλο, απαγορεύοντας τις λεγόμενες «δευτερογενείς μετακινήσεις», δηλαδή να μεταβούν οι πρόσφυγες και μετανάστες στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, τα απαράδεκτα μέτρα της κυβέρνησης διαπνέονται από την αντιδραστική λογική ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι απειλή για την «εσωτερική ασφάλεια» της ΕΕ. Γι' αυτό δυναμώνει η καταστολή σε θάλασσα και στεριά, γι' αυτό διαμορφώνονται χώροι - φυλακές για τους κατατρεγμένους και αποκλείεται κάθε προοπτική να μετακινηθούν στις χώρες για τις οποίες ξεκίνησαν.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση συνιστούν απάνθρωπη διαχείριση του αίσχους που προκαλεί η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και δεν πρόκειται να ανακουφίσουν ούτε τους κατοίκους στις περιοχές που σηκώνουν το βάρος της προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών. Αντίθετα, είναι μέτρα που καλλιεργούν και τροφοδοτούν το ρατσισμό και τις ξενοφοβικές αντιδράσεις.
Τα προβλήματα για τους κατοίκους θα οξυνθούν από τη λειτουργία των τεράστιων στρατοπέδων συγκέντρωσης, πολύ περισσότερο που στον ορίζοντα δεν προβλέπεται εκτόνωση των ροών, αφού οι επεμβάσεις, οι εντάσεις και οι πόλεμοι συνεχίζονται στην περιοχή, με εμπλοκή και της Ελλάδας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και στους ανταγωνισμούς.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για το αν οι Μόριες είναι καλύτερες από τις Αμυγδαλέζες, δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει το λαό. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε και υλοποίησε ως κυβέρνηση τη Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, πριν παραδώσει τη σκυτάλη στη ΝΔ για το περαιτέρω. Είναι και οι δυο πιστά προσηλωμένοι στις κατευθύνσεις και τις συνθήκες της ΕΕ για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, στην αντιλαϊκή πολιτική που τσακίζει Ελληνες και ξένους.
Τα μέτρα της κυβέρνησης και η πολιτική που τα επιβάλλει πρέπει να απαντηθούν από το λαό με δυνάμωμα της αλληλεγγύης και του αγώνα για να κλείσουν όλα τα hot spots και να μη δημιουργηθεί κανένα κέντρο - στρατόπεδο συγκέντρωσης, να μεταφέρονται οι αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα σε δημόσιους, ανοιχτούς και κατάλληλους χώρους φιλοξενίας, να επισπευσθούν οι διαδικασίες χορήγησης ασύλου, να εξασφαλιστούν η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η εκπαίδευση των προσφυγόπουλων κ.ά.
Να δυναμώσει τώρα η πάλη για την κατάργηση της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας και ενάντια στον Κανονισμό του Δουβλίνου, όπως απαιτούν σωματεία και φορείς, εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους κατατρεγμένους.

Ubuntu κ.Δρίτσα

Ubuntu!!!!!!!!!!!!!
Ένας ανθρωπολόγος πρότεινε το ακόλουθο παιχνίδι στα παιδιά μιας Αφρικάνικης
φυλής: Τοποθέτησε ένα καλάθι γεμάτο ζουμερά φρούτα δίπλα σʼ ένα δέντρο και
είπε στα παιδιά ότι όποιο από αυτά φτάσει πρώτο στο καλάθι θα πάρει όλα τα
φρούτα. Όταν τους έδωσε το σινιάλο για να τρέξουν, πιάστηκαν χέρι χέρι και
ξεκίνησαν να τρέχουν όλα μαζί. Ύστερα κάθισαν σʼ έναν κύκλο για να φάνε τα
φρούτα. Όταν ρώτησε τα παιδιά γιατί το έκαναν αυτό αφού κάποιο από αυτά θα
μπορούσε να είχε καρπωθεί όλα τα φρούτα, τα παιδιά απάντησαν “UBUNTU” που σημαίνει «δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι αν έστω ένας από εμάς είναι
στενοχωρημένος!» Η λέξη “UBUNTU”στην γλώσσα τους σημαίνει «Υπάρχω γιατί
υπάρχουμε»

Αριστέα Σερεμέτη (Χειρούργος Οδοντίατρος )

Μικρό παιδί ήμουν που άκουσα για πρώτη φορά την φράση "μακριά απ τον κώλο μου κι όπου θέλει ας είναι" .
Μάλιστα θυμάμαι λεπτομέρειες μιας κι η φράση μού έκανε τρομερή εντύπωση χωρίς να έχω τις δυνάμεις να την κατανοήσω σ όλη της την έκταση .
Θυμάμαι τον στόμφο που ειπώθηκε, την πλάτη της καρέκλας που καθόταν ο κώλος, το γκρι πουλόβερ με το ψιλό κομπάκι στην ύφανση που φόραγε ο "μακριά απ τον κωλο μου" .
Έκτοτε γνώρισα άπειρους τέτοιους ανθρώπους με "γκρι" πουλόβερ .
Απ αυτούς που πάσχουν στα δικά τους αλλά δε συμπάσχουν στα των άλλων .

Που όταν οι ίδιοι γίνουν ο άλλος, πάλι ο πιο άλλος θα είναι "ο μακριά απ τον κώλο μου" .
Κι έτσι ο καθείς ζει το δικό του δράμα, το ατομικό, ο κάθε άλλος πάντα είναι ο "μακριά απ τον κώλο μου" κι η κοινωνία σηψαιμεί όσο δεν πάει άλλο, γιατί ο άλλος είναι πάντα οι πολλοί .

Δολοφόνησαν ένα παιδί ;
Καλά που δεν είναι δικό μου παιδί .
Λήστεψαν το γείτονα ;
Ευτυχώς δε λήστεψαν εμένα .
Ξυλοφόρτωσαν τον φοιτητή ;
Δεν είναι ο εγγονός μου .

Και πάει λέγοντας .
Γιατί ο κυνικός και μισάνθρωπος λόγος, η φασίζουσα ρητορική, προαναγγέλει και την στάση, την πράξη και τη συμπεριφορά .
Για τον Δρίτσα πρώην υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ ο βιασμός ενός παιδιού είναι στατιστική .
Είναι ένας βιασμός παιδιού το εξάμηνο .
Είναι ο μακριά απ τον κώλο του .
Με το "γκρι" πουλόβερ .

Αν ήταν δικό του παιδί δε θα ήταν στατιστική .
Τότε θα ήταν ο κώλος του .
Καταλάβατε ;
Η κακία πηγάζει απ την βλακεία, απ την αυταπάτη πως σε καθετί είναι μακριά απ τον κώλο μου και πάντα θα είμαι ο άλλος που θα βλέπει από απόσταση την φρίκη .
Δε θα τη νιώθει στον κώλο του .
Ντροπή στο χυδαίο και σκατάνθρωπο Δρίτσα .
Ντροπή και σε όσα "γκρι" πουλοβεράκια που ως επίσης σκατάνθρωποι και "μακριά απ τον κώλο μου" ψηφίζουν τους παντός είδους Δρίτσες που μας αποκαλύπτουν το φρεάτιο του μέσα τους άμα τη ενδύσει το υπουργικό κοστούμι τους .
Γιατί πάντα η θέση ισχύος αποκαλύπτει την αληθινή θέση μας προς τον αδύναμο .

Ο νταλγκάς τους δεν γιατρεύεται…

Από iraklis3 

Ο νταλγκάς τους δεν γιατρεύεται… Ο λόγος για την Ερώτηση που κατέθεσαν 35 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητώντας την απρόσκοπτη εφαρμογή του νόμου για τις επενδύσεις στην ιατρική κάνναβη. Στην Ερώτηση σημειώνεται ότι «η παγκόσμια αγορά θα αυξηθεί από 7,2 δισ. δολάρια το 2017 σε 55 δισ. δολάρια το 2024» και ότι «η Ελλάδα έχει κερδίσει έδαφος στην καλλιέργεια έναντι των ευρωπαϊκών χωρών». Στο διά ταύτα, αναφέρουν ότι «σήμερα υπάρχουν ήδη 80 εκκρεμείς αιτήσεις αδειοδότησης, ενώ έχουν αδειοδοτηθεί 25 επιχειρήσεις» και ενθαρρύνουν την κυβέρνηση να δείξει «σθεναρή πολιτική βούληση για προσέλκυση επενδύσεων», αφού «η προστιθέμενη αξία τους είναι πολύ υψηλή σε πολλούς τομείς».
Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί πράγματι να επαίρεται ότι άνοιξε το δρόμο στην Ελλάδα για την καλλιέργεια και τυποποίηση της λεγόμενης «ιατρικής κάνναβης», από την οποία τα μονοπώλια προσδοκούν τεράστια κέρδη.
Παράλληλα, βουλευτές του συντηρούν με κάθε αφορμή τη συζήτηση για νομιμοποίηση της καλλιέργειας, διακίνησης και χρήσης κάνναβης, με πρόσχημα τη «θεραπεία», αναπαράγοντας αντιεπιστημονικούς διαχωρισμούς, όπως «σκληρά – μαλακά», «επικίνδυνα – αθώα», που εξωραΐζουν συνολικά τα ναρκωτικά.
Περιττό να θυμίσουμε ότι σε πολλές χώρες η νομιμοποίηση της φαρμακευτικής κάνναβης ήταν το «σκαλοπάτι» για την απελευθέρωση της καλλιέργειας και της χρήσης, με το επιχείρημα ότι η παράνομη διακίνηση στερεί έσοδα από το κράτος!
Μάλλον είναι κι αυτό ένα είδος …«προστιθέμενης αξίας» της ναρκωκουλτούρας, που σιγοντάρει σταθερά ο ΣΥΡΙΖΑ.
Πηγή: Ριζοσπάστης