Ν. Μόττας-20+1 λόγοι για ισχυρό ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη

 Ν. Μόττας-20+1 λόγοι για ισχυρό ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη

20+1 λόγοι για ισχυρό ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη

του Νικόλαου Μόττα

«Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος. Μα η τάξη. Είναι το απλό. Που είναι δύσκολο να γίνει» έγραφε ο Μπ.Μπρεχτ στο «Εγκώμιο στον Κομμουνισμό». Κατά τη διάρκεια της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης των τελευταίων πέντε χρόνων είδαμε και το έγκλημα και την παραφροσύνη και το χάος. Τα ζήσαμε – και τα ζούμε – σε τέτοιο βαθμό, που ακόμη και κάποιον που δεν θέλει να είναι κομμουνιστής δεν του αφήνει και πολλά περιθώρια να μην είναι πια κομμουνιστής, να αντιληφθεί δηλαδή το απλό, που είναι δύσκολο να γίνει. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όσοι νιώθουν στο πετσί τους τα δεινά της κρίσης, ακόμη και αν δεν συμφωνούν σε όλα με τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία, δεν έχουν πλέον πολλά περιθώρια να μην συνταχθούν με το ΚΚΕ και την πολιτική του πρόταση.

Γι' αυτό, λοιπόν, επιχειρούμε σε τούτο το άρθρο να εξηγήσουμε τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαίο να ισχυροποιηθεί το ΚΚΕ στις επερχόμενες διπλές εκλογές (αυτοδιοίκηση-ευρωεκλογές) του Μάη. Σε μια εκλογική μάχη με ξεκάθαρα πολιτικό χαρακτήρα, στην οποία ο λαός καλείται να επιλέξει μεταξύ πολλών κομμάτων αλλά ουσιαστικά μεταξύ μόνο δύο πολιτικών προτάσεων: αυτήν του ΚΚΕ και αυτήν όλων των υπόλοιπων. Χρειάζεται δυνατό, επομένως, ΚΚΕ σε ευρωβουλή, περιφέρειες και δήμους:

1.  ΔΙΟΤΙ ήταν το μοναδικό κόμμα που από την αρχή της οικονομικής κρίσης μίλησε για τον πραγματικό της χαρακτήρα ως συστημικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς σχηματισμούς δεν παραπλάνησε το λαό για δήθεν «κρίση χρέους» (ΣΥΡΙΖΑ), «κρίση θεσμών», «κρίση διαφθοράς» και άλλα παρόμοια. Να θυμήσουμε πως το ΚΚΕ ήταν το μόνο που εξαρχής (από το 2008) πρόταξε το αίτημα - σύνθημα «καμία θυσία για την πλουτοκρατία», ενημερώνοντας πλατιά το λαό για την αιτία και το αναπόφευκτο της οικονομικής κρίσης στον Καπιταλισμό την οποία οι κυβερνήσεις την αντιμετωπίζουν σε βάρος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. 
2. ΔΙΟΤΙ ήταν το μοναδικό κόμμα που τον Φλεβάρη του 1992 καταψήφισε στη Βουλή την Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία άνοιγε τους ασκούς του αιόλου για την σύγχρονη σκλαβιά στο βωμό των «τεσσάρων ελευθεριών» (μεταξύ αυτών της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων και εργατικού δυναμικού). Την αντιλαϊκή εκείνη Συνθήκη, πέραν του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και της ΠΟΛ.ΑΝ, είχε υπερψηφίσει και ο τότε Συνασπισμός.
3. ΔΙΟΤΙ το ΚΚΕ, με συνέπεια και επιμονή, αποκαλύπτει τον αντιδραστικό, αντιλαϊκό ρόλο της Ε.Ε. ως οργανισμού εξυπηρέτησης των μονοπωλιακών συμφερόντων και του Κεφαλαίου. Αντιτάχθηκε στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, στις Συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Λισαβώναςκαι στην συμμετοχή της χώρας στην ΟΝΕ. Και παρ' ότι κατηγορήθηκε για στείρο αντιευρωπαϊσμό,δικαιώθηκε πλήρως στις προβλέψεις του. Τα «χρυσά κουτάλια», με τα οποία δήθεν θα έτρωγε ο λαός εντός της ΕΟΚ/ΕΕ, έκαναν φτερά και κατέληξαν στα τραπέζια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, του βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου.
4. ΔΙΟΤΙ στο ευρωκοινοβούλιο πρέπει να υπάρχει δυνατή φωνή υπεράσπισης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στις πολιτικές μηχανοραφίες των ευρωενωσιακών αστικών επιτελείων, φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατών. Ισχυρή ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ σημαίνει ισχυρή φωνή-ανάχωμα ενάντια σε νέα αντιδραστικά μέτρα, ενάντια στον ευρωπαϊκό αντικομμουνισμό και την παραχάραξη της Ιστορίας.
5.  ΔΙΟΤΙ ήταν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ (Γ.Τούσσας – Μπ.Αγγουράκης) που την τελευταία πενταετία - σε αντίθεση με τους εκπροσώπους των άλλων ελληνικών κομμάτων – είχαν και έχουν συνεπή, αταλάντευτη αντιπαράθεση με την στρατηγική της ΕΕ σε όλους τους τομείς, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των εργαζόμενων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Είναι η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ που αναδεικνύει τον αντιδραστικό ρόλο του ευρωκοινοβουλίου ως «πλυντηρίου» αντιλαϊκών αποφάσεων. 
6.  ΔΙΟΤΙ ήταν και είναι το ΚΚΕ αυτό που αποκαλύπτει συνεχώς το ρόλο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ως «όχημα» χειραγώγησης λαϊκών συνειδήσεων για μια δήθεν πιο φιλολαϊκή ΕΕ. Διότι η λεγόμενη «ευρωπαϊκή αριστερά» τουκ.Τσίπρα και του Die Linke επιχειρεί να καθυποτάξει την εργατική τάξη στον στόχο σωτηρίας της ΕΕ σπέρνοντας αυταπάτες για δήθεν αλλαγή του ιμπεριαλιστικού-φιλομονοπωλιακού χαρακτήρα της Ένωσης «από μέσα».
7. ΔΙΟΤΙ, πολύ πριν ακόμη τη δημιουργία οπορτουνιστικών πολιτικών μορφωμάτων εντός της ΕΕ, όπως αυτή του ΚΕΑ, η ΚΕ του ΚΚΕ σημείωνε σε σχετική απόφαση (Δεκέμβρης 1998): «...Πραγματικός στόχος είναι να δημιουργηθούν πρόσθετες ασφαλιστικές δικλίδες για τον εγκλωβισμό, την ενσωμάτωση και τη χειραγώγηση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Να μειωθεί και να αποδυναμωθεί σε επίπεδο Ευρωκοινοβουλίου ο ρόλος των κομμάτων που αντιτίθενται στην ΕΕ και στην προώθηση της "ευρωπαϊκής ιδέας" και της "ευρωπαϊκής συνείδησης". Δεν πρόκειται για προώθηση της διεθνιστικής ιδέας, αλλά για τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου και την ιμπεριαλιστική ενοποίηση» (Οι επισημάνσεις με έντονα δικές μας). Δικαιώθηκε, ή δεν δικαιώθηκε, αυτή η θέση του ΚΚΕ; 
8.  ΔΙΟΤΙ, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, από τη νεοφιλελεύθερη ΝΔ μέχρι τον ταχύτατα μεταλλασόμενο σε νέα σοσιαλδημοκρατία ΣΥΡΙΖΑ, πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, συσκοτίζοντας τον πραγματικό χαρακτήρα της Ένωσης: της ΕΕ των 26 εκατομ. ανέργων, των μνημονίων, της συνεχούς λιτότητας, της στρατηγικής “Ευρώπη 2020”, της συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους του ΝΑΤΟ, των τρομονόμων, της αντικομμουνιστικής υστερίας και ιστορικής παραχάραξης. 
9. ΔΙΟΤΙ, η τοπική αυτοδιοίκηση είναι αλληλένδετη με τις αντιλαϊκές, αντεργατικές πολιτικές που διαμορφώνονται εντός της ΕΕ. Διότι η αυτοδιοίκηση έχει καταντήσει ο νεροκουβαλητής της ΕΕ και το μακρύ χέρι του (αστικού) κράτους. Διότι, με μέτρα και αποφάσεις δημοτικών αρχών, προωθείται η υποαπασχόληση, η ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών, το μετακύλισμα του κόστους της κρίσης στους πολίτες ώστε να βγει ωφελημένο το μεγάλο Κεφάλαιο. 
10.  ΔΙΟΤΙ, παρά τις επιφανειακές διαφορές τους, συγκυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζονται στην ουσία της στρατηγικής τους και σε τοπικό επίπεδο. Να θυμήσουμε πως στις δημοτικές εκλογές του 2010, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκαν στους δήμους Πετρούπολης, Ελευσίνας και Βόλβης (Θεσ/νίκη). Στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές του 2006 ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός διεκδίκησαν απο κοινού τις Νομαρχίες Τρικάλων και Πρέβεζας, ενώ την ίδια χρονια κατέβασαν κοινούς υποψήφιουςστους δήμους: Ζωγράφου, Πετρούπολης, Πεντέλης, Λυκόβρυσης, Χαλκηδόνας, Ρέντη, Χολαργού, κλπ. 
11.  ΔΙΟΤΙ, στην τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού η διακομματική συμμαχία «δεξιάς» (ενίοτε και «ακροδεξιάς») και «αριστεράς» με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Κεφαλαίου. Κορυφαίο παράδειγμα αυτό της Ικαρίας, το 2010, όταν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΣΥΝ συνενώθηκαν και στήριξαν κοινό υποψήφιο ενάντια στην υποψηφιότητα του ΚΚΕ. 
12.  ΔΙΟΤΙ, ήταν και είναι οι δυνάμεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που βρέθηκαν και βρίσκονται σε ανειρήνευτο ταξικό πόλεμο με την πολιτική συγκυβέρνησης-ΕΕ-Κεφαλαίου. Τόσο πριν το ξέσπασμα της κρίσης, όσο και κατά τη διάρκεια της αντιλαϊκής-αντεργατικής λαίλαπας, οι δυνάμεις αυτέςβρέθηκαν στο πλευρό των εργαζόμενων (δημόσιου και ιδιωτικού τομέα), των απεργών (Χαλυβουργία, ΑΓΝΟ, Coca Cola, IKEA, ΕΡΤ, Καθηγητές, κλπ.) κάνοντας πράξη την αλληλεγγύη. Την ίδια στιγμή, οι δυνάμεις του οπορτουνισμού και της αναδυόμενης σοσιαλδημοκρατίας μιλούσαν για την υγιή επιχειρηματικότητα σε συμπόσια του ΣΕΒ... 
13.  ΔΙΟΤΙ, ήταν και είναι οι εκλεγμένοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», απ' άκρη σ'ακρη της Ελλάδας,δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, που βρέθηκαν και βρίσκονται κοντά στους εργαζόμενους, στους άνεργους, στις λαϊκές οικογένειες, στους αυτοαπασχολούμενους, θέτοντας την ανάγκη να παρθούν άμεσα μέτρα για την προστασία και ανακούφιση τους απ' την παρατεταμένη κρίση. 
14.  ΔΙΟΤΙ, το ΚΚΕ προειδοποίησε έγκαιρα για τα δεινά που επιφέρει στην τοπική αυτοδιοίκηση το σχέδιο «Καλλικράτης». Σε σχετική ανακοίνωση του (13/1/2010) το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ ανέφερε μεταξύ άλλων: «Το νέο σχέδιο της προωθούμενης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διοικητικής μεταρρύθμισης με το όνομα «Καλλικράτης», στοχεύει στην προσαρμογή του αστικού κράτους, έτσι ώστε να καταστεί πιο ικανό και αποτελεσματικό, στην εξυπηρέτηση της κερδοφορίας και συγκέντρωσης του κεφαλαίου». Σήμερα είναι ολοφάνερη η εμπορευματοποίηση των δημοτικών αγαθών, η αποτελεσματικότερη εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής μέσω των ΟΤΑ και η περαιτέρω δυείσδυση της ανταγωνιστικότητας ως «κριτήριο ανάπτυξης». Δικαιώθηκε, ή δεν δικαιώθηκε, λοιπόν, η θέση του ΚΚΕ;
15.  ΔΙΟΤΙ, η ανεργία του 28% (στο 61,4% για τους νέους) δε μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, ούτε με τις ενεργητικές απασχόλησης που στηρίζουν συγκυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ. Ο δρόμος «ανάπτυξης», με η χωρίς μνημόνια, που ευαγγελίζονται ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ περνάει μέσα από τα συντρίμμια της ανεργίας, της υποαπασχόλησης και των τσακισμένων εργασιακών δικαιωμάτων. 
16.  ΔΙΟΤΙ, την ίδια ώρα που τα λαϊκά στρώματα συντρίβονται στις μυλόπετρες της κρίσης, το μεγάλο Κεφάλαιο βγαίνει ωφελημένο, ανακτά κέρδη, κερδίζει περισσότερες φοροαπαλλαγές, κερδοσκοπεί πάνω στη δυστυχία του λαού. Χαρακτηριστικό είναι ότι για 2012 οι πέντε πιο κερδοφόροι επιχειρηματικοί όμιλοι στην Ελλάδα είχαν (επίσημα) κέρδη ύψους 1,53 δισεκατομ. ευρώ, ενώ για την διετία 2011-2012 τα κέρδη αυτά ξεπερνούν τα 3 δις ευρώ!
17.  ΔΙΟΤΙ, ο λαός μπορεί να αρνηθεί – μονομερώς – να πληρώσει το χρέος που κυβερνήσεις,Τρόϊκα και μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν φορτώσει στις πλάτες του. Ο δανεισμός και η υπερχρέωση του (αστικού κράτους) αποτελεί πάγια τακτική (με η χωρίς μνημόνια) του Κεφαλαίου για να εξασφαλίζει πηγές ρευστότητας και για να συνεχίζει να χρεώνει τα βάρη του δικού του δανεισμού στα λαϊκά στρώματα. Διότι χωρίς μονομερή διαγραφή του χρέους, ο ελληνικός λαός θα πληρώνει μέχρι τη... «δευτέρα παρουσία» επιπρόσθετους τοκογλυφικούς λογαριασμούς, για να καλύπτονται οι μπιζνες και ανακεφαλαιώσεις τραπεζιτών, εφοπλιστών, μεγαλοεπιχειρηματιών, για να καλύπτονται οι μαύρες τρύπες των φοροαπαλλαγών, τα πακέτα ενισχύσεων προς το μεγάλο Κεφάλαιο, οι υπέρογκοι ΝΑΤΟϊκοί εξοπλισμοί κ.ο.κ. 
18. . ΔΙΟΤΙ, πρέπει να τσακιστεί σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, η εγκληματική,νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Διότι το μόρφωμα αυτό – που γεννήθηκε, ανατράφηκε και ενισχύθηκε από το καπιταλιστικό σύστημα – λειτουργεί ως μαντρόσκυλο του Κεφαλαίου ενάντια στα εργατικά δικαιώματα, ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Διότι, την ώρα που επιτίθεται με δολοφονικές προθέσεις ενάντια σε ναυτεργάτες στο Πέραμα, δίνει εξετάσεις στο μεγάλο κεφάλαιο (εφοπλιστές, μεγαλοβιομηχάνους, κλπ.) μέσα στη Βουλή, ζητώντας εκ μέρους τους νέα πακέτα ενισχύσεων και φοροαπαλλαγές. 
19.  ΔΙΟΤΙ, όπου υπάρχει ισχυρό ΚΚΕ, ισχυρό εργατικό κίνημα, υπάρχουν και κατακτήσεις. Από τα σωματεία οικοδόμων μέχρι τους μεταλλεργάτες, οι αγώνες των κομμουνιστών έχουν αποδώσει,ισχυροποιώντας τη δυνατότητα διεκδίκησης απέναντι σε κυβερνητικές μεθοδεύσεις, εργοδοτική τρομοκρατία και φιλοκυβερνητικό συνδικαλισμό. Διότι υπάρχει δυνατότητα κατακτήσεων, τώρα, άμεσα.
20.  ΔΙΟΤΙ, είναι ακριβώς αυτή η επονομαζόμενη «ξύλινη γλώσσα» του ΚΚΕ που λέει τα πράγματα με τ'ονομα τους. Διότι είναι αυτή η «ξύλινη γλώσσα» που μπορεί να ερμηνεύσει, με επιστημονική επάρκεια, την πραγματικότητα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης. Διότι τα μονοπώλια, η πλουτοκρατία, ο ιμπεριαλισμός είναι έννοιες υπαρκτές και δεν εξωραϊζονται με γλωσσολογικά τεχνάσματα και λεκτικούς μοντερνισμούς.

Ακόμη, όμως, κι' αν δεν συνέτρεχαν όλοι οι παραπάνω λόγοι για την ανάγκη ισχυροποίησης του ΚΚΕ στις διπλές εκλογές του Μάη, τότε θα αρκούσε μονάχα αυτός ο τελευταίος λόγος, ο 21ος:

ΔΙΟΤΙ, την επομένη ακριβώς ημέρα των εκλογών, την στιγμή που οι άλλοι θα προβάρουν τα κοστούμια της αστικής εξουσίας τους, το ΚΚΕ θα βρίσκεται δίπλα στον εργαζόμενο, τον χαμηλοσυνταξιούχο, τον άνεργο, τον αυτοαπασχολούμενο, τον μικρομεσαίο αγρότη, τη νεολαία. Διότι την επομένη ακριβώς ημέρα, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, οι κομμουνιστές θα συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη για καλύτερα μεροκάματα, για εργασιακά δικαιώματα, για ανάσχεση απολύσεων, για οργάνωση της λαϊκής πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου απο άνθρωπο. Το ΚΚΕ, λοιπόν, θα βρίσκεται και πάλι εκεί, με όλες του τις δυνάμεις. Για να γίνει το απλό, που είναι δύσκολο να γίνει.

* Ο Ν.Μόττας είναι υποψήφιος διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας.

πηγη: Lenin Reloaded

Για τις εξελίξεις στον κλάδο της Χαλυβουργίας

Για τις εξελίξεις στον κλάδο της Χαλυβουργίας

Με αφορμή τις 200 διαθεσιμότητες στη «Χαλυβουργική» και τις εξελίξεις στις άλλες επιχειρήσεις του κλάδου, προκύπτουν ζητήματα που είτε αποσιωπούνται, είτε διαστρεβλώνονται από τους εργοδότες και τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα επιχειρησιακά σωματεία και στην πλειοψηφία της ΠΟΕΜ. Ολοι αυτοί υιοθετούν το αίτημα των βιομηχάνων για μείωση του κόστους της Ενέργειας, με το επιχείρημα ότι έτσι θα γίνουν ανταγωνιστικές οι ελληνικές χαλυβουργίες και θα σωθούν τάχα οι θέσεις εργασίας.
Το συγκεκριμένο ιδεολόγημα είναι πέρα για πέρα πλαστό. Οι απολύσεις, οι διαθεσιμότητες και άλλες αντεργατικές ανατροπές στον κλάδο είναι συνέπεια της καπιταλιστικής κρίσης και γίνονται στο πλαίσιο της προσπάθειας της εργοδοσίας να τη διαχειριστεί προς όφελός της και σε βάρος των εργαζομένων. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν μπορεί να εγγυηθεί τις θέσεις εργασίας, ούτε σε ανάπτυξη, ούτε πολύ περισσότερο σε κρίση, ανεξάρτητα από το πόσες θυσίες θα δεχτούν να κάνουν οι εργαζόμενοι.
Η ίδια η «Χαλυβουργική» αναφέρει στην ανακοίνωσή της για τις διαθεσιμότητες ότι από το 2008 μέχρι σήμερα «η ζήτηση προϊόντων χάλυβα στην Ελλάδα έχει μειωθεί δραματικά. Συγκεκριμένα από 2.500.000 τόνους ετησίως προ κρίσης, η ζήτηση έχει καταβαραθρωθεί στο επίπεδο των 300.000 τόνων, ήτοι οκτώ φορές λιγότερο. Αντίστοιχα μειώνονται η παραγωγή των προϊόντων της εταιρείας, οι πωλήσεις και ο τζίρος της, ενώ οι ζημιές έχουν αυξηθεί και ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα η εξαγωγική δραστηριότητα καθίσταται ολοένα και πιο ζημιογόνος, εξαιτίας πολλών παραγόντων, ιδιαίτερα δε λόγω του ενεργειακού κόστους».

Ολα τα παραπάνω περιγράφουν την κρίση στον κλάδο της Χαλυβουργίας, ο οποίος επηρεάστηκε εν πολλοίς από την κρίση στον κλάδο των Κατασκευών. Κι αυτό καθώς το περιεχόμενο της παραγωγής της ελληνικής χαλυβουργίας είναι κυρίως χάλυβας για οπλισμό κατασκευών. Είναι δηλαδή εμπόρευμα μικρής προστιθέμενης αξίας και χαμηλής τεχνολογίας. Η κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου εκδηλώθηκε σε ολόκληρη την οικονομία, πλήττοντας ιδιαίτερα τον κλάδο των Κατασκευών, όσο και τον κλάδο της Χαλυβουργίας, που τον τροφοδοτεί.
Την προηγούμενη περίοδο, η μεγάλη κατασκευαστική δραστηριότητα (μεγάλα έργα, Ολυμπιακοί Αγώνες, κατασκευή σπιτιών) οδήγησε σε μεγάλη παραγωγή στον κλάδο. Στις νέες συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολο να συνεχίσουν να λειτουργούν όλες οι μονάδες χαλυβουργίας. Η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη για την εγχώρια ζήτηση, οι πιθανές εξαγωγές δεν μπορούν να απορροφήσουν όλη την παραγωγή, ενώ η παραγωγή θα αυξηθεί και στις άλλες χώρες που έχουν κατασκευαστικό «μπουμ». Κι αυτό επειδή είναι φθηνότερο για τον καπιταλιστή να παράγει απευθείας στην Αίγυπτο ή στη Λιβύη, παρά να μεταφέρει σ' αυτές τις χώρες έτοιμα σίδερα από την Ελλάδα.

Καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, είναι αναπόφευκτο να προχωρήσουν εξαγορές, συγχωνεύσεις και μεταφορά παραγωγής στο εξωτερικό, που σημαίνει και απώλεια θέσεων εργασίας στην Ελλάδα, ακόμα κι αν οι βιομήχανοι εξασφαλίσουν τελικά μείωση στην τιμή της Ενέργειας που καταναλώνουν. Αντίθετα, στο κυνήγι της ανταγωνιστικότητας οι βιομήχανοι θα πιέζουν για ακόμα φθηνότερη εργατική δύναμη για να προωθούν τα εμπορεύματά τους στις διεθνείς αγορές.
Ενα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν εργοδότες και συνδικαλιστικές πλειοψηφίες είναι ότι η μείωση του ενεργειακού κόστους θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των ντόπιων επιχειρήσεων με τις χαλυβουργίες στα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, οι οποίες, όπως ισχυρίζονται, απολαμβάνουν φτηνότερη Ενέργεια. Οι χαλυβουργίες, όμως, στην Ελλάδα δεν ανταγωνίζονται για εξαγωγές, όπως αφήνεται να εννοηθεί, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία. Αντίθετα ανταγωνίζονται κυρίως την Τουρκία και την Ισπανία.
Η Τουρκία, ωστόσο, διαθέτει επιπλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καθώς συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα διαλυτήρια πλοίων της Ευρώπης. Αρα, το scrap είναι φθηνότερο και έχει και μικρότερο μεταφορικό κόστος, ενώ είναι ακόμα πιο φθηνή η εργατική δύναμη.
Μια ακόμα πλευρά: Εργοδότες και συνδικαλιστικές πλειοψηφίες καλλιεργούν κλίμα ταξικής συνεργασίας, τώρα που ο κλάδος είναι σε κρίση. Οι εργαζόμενοι, όμως, πρέπει να τους απαντήσουν ότι την περίοδο των χρυσών κερδών (1998-2005) τα κέρδη τους οι βιομήχανοι δεν τα μοιράστηκαν μαζί τους κι ας τους εμφανίζουν σήμερα σαν μια οικογένεια τάχα με τους μετόχους. Αντίθετα, τα κέρδη αυτά επενδύθηκαν με γνώμονα το ποσοστό κέρδους. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, οι επενδύσεις αυτές έγιναν στην απελευθερωμένη αγορά Ενέργειας.
Οι επενδύσεις στον κλάδο της Χαλυβουργίας έγιναν επίσης με γνώμονα το ποσοστό κέρδους και η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα αυτών των επενδυτικών επιλογών. Ειδικότερα, στην Ελλάδα έγιναν πολλαπλές επενδύσεις σε ηλεκτρικούς φούρνους που παράγουν χάλυβα, καταναλώνοντας ηλεκτρική ενέργεια και αξιοποιώντας scrap. Χρησιμοποιήθηκαν τέτοιοι φούρνοι γιατί έχουν πολύ μικρότερο αρχικό κεφαλαιακό κόστος ανά τόνο έτοιμου εμπορεύματος, σε σχέση με την κλασική μέθοδο (περίπου 300 δολ. ανά τόνο χάλυβα, σε σχέση με 1.000 δολ. ανά τόνο χάλυβα) και γιατί επιτρέπουν την κατασκευή μικρότερων χαλυβουργιών.
Ωστόσο, οι χάλυβες αυτοί χρειάζονται για την παραγωγή τους ηλεκτρική ενέργεια, που αν δεν υπάρχει σε αφθονία, λόγω πολλαπλών μεγάλων μονάδων βάσης, οδηγεί σε μεγαλύτερο κόστος παραγωγής.

Η απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας

Πρέπει ακόμα να σημειωθεί ότι οι υψηλές τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας και των τιμών του φυσικού αερίου δεν πέφτουν απ' τον ουρανό, δεν είναι αποτέλεσμα κακών οιωνών. Είναι προϊόν της πολιτικής ΕΕ - μονοπωλίων για την απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας. Εχουν άμεση σχέση με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, τη λειτουργία και άλλων ιδιωτικών μονάδων παραγωγής Ενέργειας, με γνώμονα την κερδοφορία τους.
Οταν κριτήριο της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι το κέρδος, θα επιδιώκεται η μεγαλύτερη δυνατή τιμή πώλησης της Ενέργειας. Το μείγμα καυσίμων με το οποίο θα παράγεται η ηλεκτρική ενέργεια θα αποφασίζεται όχι με γνώμονα την κοινωνική ευημερία, αλλά την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Αυτός είναι ο λόγος που με την προώθηση της πολιτικής ΕΕ - μονοπωλίων για την απελευθέρωση έγιναν τεράστιες επενδύσεις σε ΑΠΕ μικρού κεφαλαιακού κόστους και μεγάλου κόστους παραγωγής Ενέργειας, που οδήγησαν τελικά και σε μεγάλες αυξήσεις των τιμών της Ενέργειας.
Σήμερα προωθείται νέο πακέτο ιδιωτικοποίησης, αυτή τη φορά του Δικτύου Μεταφοράς, που θα αυξήσει ακόμα περισσότερο την τιμή της Ενέργειας. Αν είχε αξιοποιηθεί το σύνολο του υδατικού δυναμικού ηλεκτροπαραγωγής, το κόστος παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος θα ήταν σημαντικά μικρότερο. Ωστόσο, αυτό προϋποθέτει μεγάλο κεφαλαιακό κόστος και είναι αντίθετο με την ανάγκη του κεφαλαίου για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας, είναι αντίθετο με την Ενέργεια ως εμπόρευμα.
Ο ΣΕΒ και τα μονοπώλια στο Μέταλλο, όλο το προηγούμενο διάστημα στήριξαν την προώθηση αυτής της πολιτικής στην Ενέργεια. Σήμερα που το νομοτελειακό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής χτυπά τη δική τους κερδοφορία, ζητούν προνομιακές τιμές Ενέργειας για τους ίδιους, χωρίς να αμφισβητούν το πλαίσιο της απελευθέρωσης. Ωστόσο, οι ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις του κλάδου της Ενέργειας παράγουν με γνώμονα το κέρδος και η απαίτηση για μείωση των τιμών στους βιομηχανικούς πελάτες ισοδυναμεί με αυξήσεις των τιμολογίων Ενέργειας στα λαϊκά στρώματα.
Αντίστοιχα, οι υψηλές τιμές στο φυσικό αέριο προκύπτουν από την απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου και της σύναψης διεθνών συνθηκών, όπως τελευταία για τον αγωγό ΤΑΡ, που δεν διασφαλίζουν σημαντικές ποσότητες φυσικού αερίου για την εγχώρια κατανάλωση.

Για την τιμή του ρεύματος

Η μέση τιμή του βιομηχανικού ρεύματος στην Ελλάδα, με βάση τα στοιχεία της Eurostat, που ανακοίνωσε το υπουργείο Περιβάλλοντος, είναι μικρότερη από το μέσο όρο της ΕΕ και μικρότερη από την τιμή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ο ΣΕΒ ανταπαντά ότι τα στοιχεία είναι παραπλανητικά, αφού δεν λαμβάνονται υπόψη οι μεγάλες εκπτώσεις και οι διμερείς συμφωνίες, που εξασφαλίζουν χαμηλό κόστος Ενέργειας, αναφέροντας μάλιστα παραδείγματα με προνομιακές τιμές για ορισμένες βιομηχανίες, στα 25 ευρώ τη μεγαβατώρα.
Συγκαλύπτουν ωστόσο ότι το ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που αναφέρουν αφορά τη Γαλλία, που διαθέτει πυρηνικούς σταθμούς και παράγει εξαιρετικά φθηνή ηλεκτρική ενέργεια. Το δεύτερο παράδειγμα, επίσης από τη Γαλλία, αφορά την εξαγορά δυο χαλυβουργιών από μια γερμανική πολυεθνική. Στο μετοχικό κεφάλαιο όμως της γερμανικής εταιρείας αποφασίστηκε να συμμετάσχει με 35% η EDF (γαλλική ΔΕΗ), που σημαίνει ότι εξασφαλίζει φθηνότερο ρεύμα, έξω από τις συνθήκες της αγοράς.
Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο ΣΕΒ, όσο και οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες συγκαλύπτουν ότι τυχόν διμερείς συμφωνίες για προνομιακές τιμές ρεύματος οδηγούν σε υψηλές τιμές για τους λαϊκούς καταναλωτές, αφού το φθηνό ρεύμα θα αξιοποιείται απ' τη βιομηχανία.
Η συζήτηση αυτή είναι πιθανά συνδεδεμένη και με την προωθούμενη διάσπαση της ΔΕΗ σε δύο κομμάτια (μεγάλη και μικρή ΔΕΗ) και με την ιδιωτικοποίηση των λιγνιτικών πεδίων, ενώ και η προωθούμενη ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ έχει τον ίδιο χαρακτήρα. Κοντολογίς, πιέζουν για απευθείας πώληση ηλεκτρικού ρεύματος στη βιομηχανία, σε τιμή διαφορετική από την τιμή του συστήματος.
Είναι φανερό ότι απ' όπου κι αν την πιάσει κανείς τη συζήτηση, καταλήγει στο ίδιο σημείο: Οτι το αίτημα των βιομηχάνων για φθηνότερη Ενέργεια εντάσσεται στο πλαίσιο των ενδοαστικών ανταγωνισμών, στην προκειμένη περίπτωση με τα μονοπώλια της Ενέργειας, με στόχο και των δυο να διασφαλίσουν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά τους.
Από αυτή τη σκοπιά, είναι εγκληματική για τους εργαζόμενους η στάση της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, που τους θέλει να διαδηλώνουν για τα συμφέροντα της μιας μερίδας του κεφαλαίου απέναντι στην άλλη, σπέρνοντας αυταπάτες ότι έτσι θα σώσουν τουλάχιστον τη δουλειά τους. Συμφέρον των εργαζομένων είναι να παλέψουν με πλαίσιο που απαντά στις σύγχρονες ανάγκες τους και που τους φέρνει αντικειμενικά σε ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος της.
Οσο βαθύτερα συνειδητοποιείται ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και η αναρχία που τον χαρακτηρίζει, είναι η πηγή των δεινών για τους εργαζόμενους, σε ανάπτυξη και κρίση, όσο καλύτερα αναδεικνύεται η ανάγκη του άλλου δρόμου ανάπτυξης, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και οργάνωση της οικονομίας με κριτήριο της λαϊκές ανάγκες, τόσο τα ιδεολογήματα εργοδοσίας - εργατοπατέρων θα ξεφτίζουν, τόσο θα ενισχύεται η άμυνα των εργαζομένων στην επίθεση που δέχονται.

Τ. Ο.

Αβέβαιη πορεία και κίνδυνοι για τους λαούς

Αβέβαιη πορεία και κίνδυνοι για τους λαούς 

Ο αρθρογράφος των «Financial Times», W. Munchau έγραψε πρόσφατα ότι η Ευρώπη, λέει, θα νιώσει τον «αναδυόμενο» πόνο: Η κρίση στις αναδυόμενες οικονομίες θα επηρεάσει την ανάκαμψη της Ευρωζώνης. Ο αρθρογράφος εκτιμά επίσης πως Ελλάδα και Κύπρος δεν θα έχουν τρόπο να κερδίσουν την τουριστική παρτίδα απέναντι σε μια Τουρκία με υποτιμημένη λίρα.
Αλλά αυτό το παράδειγμα φαίνεται σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα νέα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με την κατάσταση της οικονομίας, πιο συγκεκριμένα των τραπεζών κρατών - μελών της Ευρωζώνης σε σχέση με τις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες.
Εγραψε πρόσφατα, (5/2/2014) η «Καθημερινή»: «Ενα ακόμη ζήτημα που θα απασχολήσει τους κεντρικούς τραπεζίτες, (σ.σ. των κρατών μελών της ΕΕ που συμμετείχαν στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις 6/2/2014) είναι η κατάσταση στις αναδυόμενες αγορές και κατά πόσο η υποχώρηση των εθνικών τους νομισμάτων έναντι του ευρώ μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ανάκαμψη της Ευρωζώνης μέσω της μείωσης των εξαγωγών και να πιέσει ακόμη πιο κάτω τον πληθωρισμό. Ο δείκτης MSCI Αναδυόμενων Αγορών υποχωρούσε κατά 0,8% και συνολικά κατά 8,3% από την αρχή του έτους, πτώση που είναι η μεγαλύτερη από το 1988.
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν δανείσει περισσότερα από 2,52 τρισ. ευρώ στις αναδυόμενες αγορές, ενώ το 25% της κερδοφορίας τους προέρχεται από αυτές, γεγονός που τις καθιστά ευάλωτες στην αναταραχή που εξακολουθεί να πλήττει χώρες όπως η Τουρκία, η Βραζιλία, η Ινδία και η Νότιος Αφρική».
Σύμφωνα με το άρθρο, ιδιαίτερα εκτεθειμένες είναι τράπεζες της Ισπανίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας, ωστόσο, τ' ανοίγματα στις αναδυόμενες αγορές θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόβλημα για ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

***

Τι σημαίνουν οι παραπάνω επισημάνσεις; Αδυναμία επιστροφής κεφαλαίων από τις λεγόμενες «αναδυόμενες οικονομίες», πιο σωστά από τις τράπεζες που έχουν δανειστεί, στις τράπεζες των «αναπτυγμένων» που τις δάνεισαν. Αρα μη κεφαλαιακή επάρκεια τέτοια που να μπορούν αυτές οι τράπεζες των «αναπτυγμένων», να χρηματοδοτούν με δάνεια μονοπωλιακούς ομίλους για επενδύσεις. Και χωρίς επενδύσεις η ανάκαμψη δυσκολεύεται.
Να προσθέσουμε εδώ επίσης στοιχεία που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με την κατάσταση τραπεζών της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, με πρώτη απ' όλες την Deutsche Bank, στις οποίες παρουσιάζεται μεγάλο χρηματοδοτικό κενό και θεωρούνται απροστάτευτες μπροστά σε μια νέα κρίση.
Ενώ το ΔΝΤ προβλέπει ανάπτυξη 2,8% για τις ΗΠΑ το 2014, πρόσφατα στοιχεία δείχνουν πτώση της μεταποίησης, δηλαδή της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ. Θα είναι προσωρινή; Θα είναι μόνιμη; Μένει να το δούμε. Αλλά αυτό επίσης είναι το πιο αρνητικό σημάδι για μια καπιταλιστική οικονομία που αν δεν αντιστραφεί σημαίνει κρίση. Ανάλογη πορεία δείχνουν τα στοιχεία και για την οικονομία της Ιαπωνίας, παρά τις ενέσεις ρευστότητας με τύπωμα γιεν.
Υπάρχουν επίσης ορισμένες επισημάνσεις του ΔΝΤ που δείχνουν και άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα, η μείωση της ζήτησης στις εγχώριες αγορές των αναδυόμενων καπιταλιστικών οικονομιών. Αυτό αντικειμενικά φανερώνει προβλήματα στη διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου, μείωση επενδύσεων, άρα και μείωση των ρυθμών αύξησης του ΑΕΠ.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με εξαίρεση την Κίνα όλες οι αναδυόμενες καπιταλιστικές οικονομίες πέρασαν κρίση την περίοδο 1998-2001, στη συνέχεια ακολούθησε περίοδος ανόδου και σήμερα εμφανίζονται τάσεις επιβράδυνσης με συνεχή πτώση των ρυθμών αύξησης του ΑΕΠ (από πάνω από 8%, γύρω στο 2%).

***

Δηλαδή, οι καπιταλιστικές οικονομίες που πέρασαν κρίση βρίσκονται σε πορεία εξόδου απ' αυτήν, παρόλο που γενικά η ανάκαμψη είναι αναιμική. Αυτό συντελείται με διαβαθμίσεις: Μεγαλύτερη ανάπτυξη στις ΗΠΑ, μικρότερη στην Ευρωζώνη. Βασικό πρόβλημα είναι το λεγόμενο ζήτημα ρευστότητας, χρηματοδότησης δηλαδή του κεφαλαίου. Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται προσπάθεια για αλλαγή του μείγματος της διαχείρισης στην ΕΕ που προβάλλεται με το σύνθημα της «χαλάρωσης της λιτότητας» και έτσι προσπαθεί να εμφανισθεί ως φιλολαϊκή. Ανάλογη προσπάθεια έγινε στις ΗΠΑ το προηγούμενο διάστημα με το τύπωμα χρήματος και τα προγράμματα χρηματοδότησης της οικονομίας που όμως τέλειωσαν τους προηγούμενους μήνες.
Την ώρα λοιπόν που παρ' όλα τα προβλήματα εμφανίζεται αυτή η τάση ανάκαμψης, στις υπόλοιπες καπιταλιστικές οικονομίες εμφανίζεται αντίστροφη τάση που προϊδεάζει για κρίση. Αλλά επειδή η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών οικονομιών γίνεται ολοένα και πιο στενή, υπάρχουν φόβοι, ότι η όποια ανάκαμψη θα δυσκολευθεί από την αντίστροφη τάση των λεγόμενων αναδυόμενων οικονομιών. Ζήτημα που οξύνει τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

***

Αυτές είναι τάσεις που προδιαγράφονται στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Εύθραυστη κατάσταση, με στοιχεία που πυροδοτούν οξύτατους ενδοαστικούς εντός των καπιταλιστικών κρατών, αλλά και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και εστίες επικίνδυνες. Οπως η Ουκρανία στην Ευρώπη, η Νοτιοανατολική Ασία όπου η Ιαπωνία εντείνει την επιθετικότητά της, αυξάνει τους εξοπλισμούς, όπως και η Κίνα, περιοχή στην οποία παρεμβαίνουν και οι ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, έχουμε την ωμή-προκλητική παρέμβαση της κυβέρνησης της Γερμανίας για την ετοιμότητά της να παρεμβαίνει στρατιωτικά και θα το κάνει όπου κρίνει, αποβάλλοντας τα «σύνδρομα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου». Οπως επίσης και την αύξηση των εξοπλισμών στην Ιαπωνία. Τελευταία, με αφορμή τα 100 χρόνια από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ολοένα και γράφονται άρθρα στον αστικό Τύπο παραλληλίζοντας την τότε με την τωρινή περίοδο.
Ανεξάρτητα από το τι θα πυροδοτήσουν οι εξελίξεις, είναι άμεσα επιτακτική η ανάγκη οργάνωσης αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης από το εργατικό κίνημα, τη λαϊκή συμμαχία, σε κατεύθυνση ανατροπής. Η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της πρέπει να αξιοποιήσουν την ιστορική πείρα και να μην συνταχτούν με καμιά σημαία της αστικής τάξης στους ανταγωνισμούς της. Ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες έχει μεγάλη σημασία να δυναμώσει η πάλη για την αποδέσμευση από την ΕΕ αλλά και από όλες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, δεμένη με την πάλη για την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Ι.

Mείωση μισθών κατά 20% στην εφημερίδα Αυγή και μερικές σημαντικές υπενθυμίσεις

 Mείωση μισθών κατά 20% στην εφημερίδα Αυγή και μερικές σημαντικές υπενθυμίσεις

Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται στον κ.Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο του "ανεξάρτητου" περιοδικού unfollow

Η ιδιοκτησία επικαλείται οικονομικές δυσκολίες - Σε διαπραγματεύσεις μαζί της οι εργαζόμενοι

Σε μεσοσταθμική μείωση των μισθών των συντακτών και των υπαλλήλων της προχωρά η εφημερίδα ΑΥΓΗ επίσημο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με πληροφορίες έχει συγκροτηθεί πενταμελής επιτροπή εργαζομένων για να διαπραγματευτεί με την ιδιοκτησία τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η μείωση των μισθών του προσωπικού της εφημερίδας της Αριστεράς ώστε να επιτευχθεί ο περιορισμός του μισθολογικού κόστους κατά 20%.

[...]

Η δικαιολογία της ιδιοκτησίας της εφημερίδας για τις μειώσεις των μισθών των εργαζομένων είναι οι οικονομικές δυσκολίες, ιδίως μετά τον περιορισμό των δημοσιεύσεων των ισολογισμών των εταιρειών.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα προταθεί στους εργαζομένους η υπογραφή ατομικών συμβάσεων καθώς δεν υπάρχει εν ισχύ συλλογική σύμβαση.

Στους εργαζόμενους οφείλονται μισθοί τριών μηνών ενώ ένα μισθός τον τελευταίο χρόνο κατακρατήθηκε υπέρ του κόμματος.

Βέβαια σιγή ιχθύος τηρούν οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ για τις καθυστερήσεις των μισθών όχι μόνο στο κομματικό όργανο του κόμματος, αλλά και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Το Κόκκινο» όπου βέβαια οι μισθοί είναι πολύ χαμηλότεροι της συλλογικής σύμβασης.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν προγραμματιστεί συσκέψεις μέχρι το τέλος του μήνα, με στόχο ριζικές αλλαγές στον σχεδιασμό αλλά κυρίως στην ύλη της εφημερίδας για άσκηση πιο αιχμηρής δημοσιογραφίας με στόχο την αύξηση της κυκλοφορίας η οποία πανελλαδικά για το ημερήσιο φύλλο αγγίζει τα 1.600 φύλλα και για το κυριακάτικο τα 6.000 φύλλα.

Τα καθαρά αποτελέσματα χρήσης του 2012 της εφημερίδας Αυγή ήταν ζημιά 412.000 ευρώ ενώ οι συνολικές ζημιές στο τέλος της χρήσης του ιδίου έτους έφτασαν τα 3.198.000 ευρώ.

Πηγή: To Βήμα

Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο και μερικά σημαντικά πράγματα ακόμη.

1)Αρχικά το ρεπορτάζ του "Βήματος" περί μισθών "τριών μηνών" πρέπει λογικά να είναι λάθος, αφού η καταγγελία για τους τρεις οφειλόμενους μισθούς υπάρχει ήδη από τις 3 Νοέμβρη, άρα στα μέσα Φλεβάρη πρέπει να έχουμε αισίως φτάσει στους 5+1 που παρακρατήθηκε νταβαντζιλίκι από την Κουμουνδούρου=6!
(εκτός εάν έχει καταβληθεί ενδιάμεσα κάποιο έναντι, οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε και μια πισινή για το 5+1)

2)Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει αρκετό ζεστό χρήμα προκειμένου να έχει την δυνατότητα αξιοσέβαστων επενδύσεων στην Black rock και άλλες κακόφημες εταιρείες, που μάλιστα σχετίζονται άμεσα με συμφέροντα τα οποία υποτίθεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ ...αντιστρατεύεται(!!!!!)

3)Η ίδια η Αυγή (σε αντίθεση με τον "ριζοσπάστη" για τον οποίο τόσος ντόρος έχει γίνει, χρηματοδοτείται ανοιχτά (μέσω διαφήμησης) από τον Λάτση και ανταποδίδει μάλιστα με την ύλη της, χωρίς περιέργως κάποιος να θεωρήσει πως υπάρχει εδώ κάποιο σκάνδαλο.

Εγκωμιαστικό του "Ιδρύματος Λάτση" άρθρο δίπλα από διαφήμηση της ...EUROBANK!

4)Ενώ όπως είδαμε τα διαφημιστικά έσοδα της Αυγής (στα οποία περιλαμβάνεται και κρατική διαφήμηση του ΟΠΑΠ) είναι μεγαλύτερα, τα έξοδα κυκλοφορίας της  είναι πολύ μικρότερα από του "Ριζοσπάστη", λόγω του μικρότερου τιράζ. Παρόλα αυτά κανείς δεν έχει θεωρήσει πολιτικά υπόλογη την Κουμουνδούρου για τα εργασιακά όργια που συμβαίνουν στα ΜΜΕ της (περιλαμβάνω και το "κόκκινο" όπου τα μπλοκάκια, η απληρωσιά και οι ατομικές συμβάσεις ήταν εξ'αρχής ο κανόνας).

Δεξιά η διαφήμηση του ΟΠΑΠ 

Και μιλήσαμε για τις διαφημήσεις μόνο της ηλεκτρονικής έκδοσης μέχρι στιγμής.

Συνεχίζεται....

Το «κόκκινο ανεμούριο» της Συριζαίϊκης «Αριστερής Πλατφόρμας»

 Το «κόκκινο ανεμούριο» της Συριζαίϊκης «Αριστερής Πλατφόρμας»

Του Τάκη Βαρελά.

Πηγή: 902.gr

Πώς να ανοίξεις διάλογο με έναν οπορτουνιστή, όταν έχει ήδη επιλέξει να είναι ένας εκ των εργαλείων της διαχείρισης και εκσυγχρονισμού του αστικού συστήματος σήμερα;

Τι σημασία έχει η αφετηρία ενός συνεπούς, χθες και σήμερα, οπορτουνιστή, όταν έχει εγκαταλείψει το στρατηγικό στόχο της λαϊκής εξουσίας και αναλώνεται σε κυβερνητικά πυροτεχνήματα, με αναφορά το παρελθόν του;

Τι μήνυμα στέλνει στους κομμουνιστές το «Βήμα» όταν γράφει, ότι «ήταν το αγαπημένο παιδί του Χαρίλαου», ο Λαφαζάνης;

Προς τι η πρεμούρα, για ντόπα στο Λαφαζάνη, ώστε να πάρει λίγη δροσιά από το μπόι και τον ίσκιο του Χαρίλαου;

Προς τι λοιπόν οι δάφνες από το παρελθόν, που το ανεμίζει το «Βήμα»;

Έχει τους λόγους του το «Βήμα».

Γνωρίζει καλά, πως, και με ποιες μεθόδους, θα εκλογικευτεί συστημικά ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, για να παραμείνει πιστός στο ΣΥΡΙΖΑ.

Σε όλους πλέον, είναι γνωστό, αλλά και από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαίνεται πλέον ποιο καθαρά, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι σαν «σαμπουάν 2 σε 1», κόμμα σε μια συσκευασία, με δύο συνθετικά, που στην παρούσα περίπτωση αλληλοτροφοδοτούνται, συντηρώντας την κυβερνητική παραφιλολογία του ΣΥΡΙΖΑ, για κυβέρνηση της αριστεράς.

Είναι αξιοσημείωτο ότι στην τελευταία δημοσκόπησή της η GPO, εμφανίζει ότι σχεδόν το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, θέλει «να μην αναγνωρίσει το χρέος η κυβέρνηση, να το εξαλείψει και να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη». Αυτή η άποψη, δε συμφωνεί με την ευρωλαγνεία του ΣΥΡΙΖΑ και της συγκυβέρνησης. Περισσότερο φαίνεται να προσεγγίζει τις θέσεις του ΚΚΕ για μονομερή διαγραφή του χρέους, αποδέσμευση από την ΕΕ με προοπτική κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής. Πράγμα που σημαίνει άλλος δρόμος ανάπτυξης της χώρας με ταυτόχρονη ισχυροποίηση του ΚΚΕ, πράγμα που θα αποδειχθεί από το αποτέλεσμα στην κάλπη.

Αυτές οι απόψεις των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ για το χρέος, επιβεβαιώνουν επίσης την άλλη παράμετρο της δημοσκόπησης, σύμφωνα με την οποία το 50% των ψηφοφόρων του, δεν του έχει εμπιστοσύνη. Και εδώ έρχεται και κολλάει το «Βήμα» ως εργολάβος του συστήματος, να μερεμετίσει τις στάσεις, όσων διαφωνούν με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλοντας το κομμουνιστικογενές παρελθόν των στελεχών του.

Αυτό το ρήγμα, και ίσως μια πιθανή στροφή ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ ενόψει των ευρωεκλογών και των περιφερειακών εκλογών, προσπαθεί να ανακόψει το «Βήμα».

Ξέρουν στο «Βήμα», ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει μακρύ δρόμο. Ξέρουν επίσης, ότι θα έρθουν χειρότερες μέρες για το λαό. Ξέρουν επίσης, ότι η ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας, με παράλληλη στροφή προς το ΚΚΕ, αποτελεί πρώτο κίνδυνο για το αστικό σύστημα. Και ως διαμορφωτής της κοινής γνώμης, το «Βήμα», για το συμφέρον της αστικής τάξης, σήκωσε το «κόκκινο ανεμούριο» της «Αριστερής Πλατφόρμας» του Λαφαζάνη, με τα περί «χαϊδεμένου παιδιού» του Χαρίλαου κλπ.

Ο επιστημονικός οπορτουνισμός επιχειρεί να στείλει το μήνυμα: «Εμείς είμαστε εδώ, το παρελθόν μας είναι εδώ, οι αγώνες μας είναι εδώ». Εμφανίζουν ως διακαή πόθο τους, να ταυτοποιήσουν στο πρόσωπο Λαφαζάνη, το «κομμουνιστικό» αντίβαρο μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, που θα τον κρατήσει στον «ίσιο δρόμο» για το... σοσιαλισμό. Άρα, «μη φοβάστε για την ψήφο σας, θα πιάσει τόπο». Ο εγκλωβισμός εν εξελίξει...

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει άσφαιρες ομοβροντίες στην αστική τάξη, έτσι για ξεκάρφωμα, με αντικειμενικό σκοπό να εγκλωβίζει ριζοσπάστες αγωνιστές, σπέρνοντάς τους αυταπάτες, ότι ο λύκος θα γίνει σύντροφος με το αρνί και μαζί, θα οικοδομήσουν μια παραδεισένια κοινωνία! Όχι στη δευτέρα παρουσία, αλλά στην ...πρώτη.

Ναι, για προς τα εκεί θέλουν να μας πάνε. Να γυρίσουν τους λαούς στην πρώτη παρουσία, γυμνούς, μαζί με τον Αδάμ, το φίδι και την Εύα! Σε ένα νέο σύστημα αριστερού τύπου, κάτι σαν δημοκρατική δουλεία, με αδαμιαία περιβολή, έτσι για να κρατάμε και το έθιμο!

Για αυτό και οι κρωγμοί του Καρτερού στην «Αυγή» (όχι που δεν θα έκραζε ο Καρτερός) περί κουτσομπολιών, που δείχνει ταυτόχρονα και την ποιότητα του ανδρός, για το πώς αντιλαμβάνεται τα κομματικά ντοκουμέντα. (Αλλά πώς να το κάνουμε κύριε Καρτερέ, το κουτσομπολιό είναι κύριο χαρακτηριστικό του κόμματος σας, όπου οικοδομείται η παλαιάς κοπής, «νέα» σοσιαλδημοκρατία, η οποία εμπεριέχει όμως μέσα της, κάτι το πολύ σημαντικό: Το διαλυτικό σπέρμα των επιστημονικών οπορτουνιστών της νεότητάς σας, που αφού παραιτηθήκατε και απαρνηθήκατε τις κομμουνιστικές αξίες, επιδίδεστε σε λαθροχειρία αξιών και ιδανικών).

Από την άλλη, η ηγεσία τους σήμερα χαριεντίζεται με την αστική τάξη, δίνοντας εξετάσεις μαζί με τη ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα, για το ποιος καλύτερα, θα κυβερνά, για να γεμίζει τα επόμενα χρόνια τα σεντούκια της η πλουτοκρατία.

Στα χρόνια που πέρασαν, μας έδειξαν πολλά. Από που ξεκίνησαν, το ξέρουμε. Τα έργα τους τα είδαμε στην ΕΕ, στο εργατικό κίνημα, στους Δήμους, στις Περιφέρειες και τις Κοινότητες, Το που θα φτάσουν, το βλέπουμε. Ο κατήφορος τους, δεν έχει πάτο. Φαίνεται, ότι είναι αποφασισμένοι για όλα.

Αύριο, θα συγκυβερνήσουν. Τότε, ο επιστημονικός οπορτουνισμός, να είστε σίγουροι, ότι θα έχει βρει όλα τα επιχειρήματα για να τεκμηριώσει το συμβιβασμό του, στηρίζοντας το θάψιμο του ταξικού κινήματος που θα στοχεύει το σοσιαλισμό.

Όσοι λοιπόν στο παρελθόν αγωνίστηκαν με το ΚΚΕ, για να δει ο λαός καλύτερες μέρες, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη να συμπορευτούν με το ΚΚΕ. Γιατί η πάλη για το σοσιαλισμό είναι αναγκαία και επίκαιρη όσο ποτέ. Με ταξικούς κανόνες, ταξικές επιλογές και ταξική συλλογική δράση, χωρίς αυταπάτες, μοιρολατρία και προ παντός ολιγωρία.

Οι φίλοι του ΚΚΕ γνωρίζουν ότι οι κομμουνιστές, έφτιαχναν και φτιάχνουν ταξικές κοινωνικές συμμαχίες, με την εργατική τάξη, με προοπτική τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό. Και, υπό αυτήν την έννοια, τα πολιτικά παράγωγα της αστικής τάξης τύπου ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ο γεωγραφικός προσδιορισμός των αριστερών εδράνων της Βουλής, το νέο πολιτικό προσωπικό της αστικής διακυβέρνησης και τίποτε άλλο.

Η πραγματική ανατρεπτική δύναμη, βρίσκεται στην ισχυροποίηση του ΚΚΕ παντού. Καμιά άλλη επιλογή δεν αποτελεί εγγύηση για το καλό του λαού.

Εντυπωσιάζει για άλλη μια φορά ο εγκέφαλος του παγκόσμιου διανοητή

 Εντυπωσιάζει για άλλη μια φορά ο εγκέφαλος του παγκόσμιου διανοητή

Τσίπρας: Ακύρωση του Μνημονίου και τέλος στη λιτότητα, η πρώτη πράξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Τα άκουσαν Τσίπρας – Δασκαλόπουλος: Πως θα κυβερνήσεις έτσι με τη Δεξιά; Μην πιάνετε στο στόμα σας τον Καστοριάδη

Μεγάλη ένταση επικράτησε το απόγευμα της Πέμπτης στο Πολεμικό Μουσείο κατά τη διάρκεια της κοινής ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα και του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, στο πλαίσιο εκδήλωσης με τίτλο ««Παραγωγική Ανασυγκρότηση: Η πρόκληση της επόμενης μέρας».

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας κ. Δασκαλόπουλου, ένας ακροατής σηκώθηκε μαινόμενος και άρχισε να φωνάζει τόσο στον πρόεδρο του ΣΕΒ όσο και στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.

Αφορμή ήταν μια αποστροφή του Δημήτρη Δασκαλόπουλου για τον Κορνήλιο Καστοριάδη. Εκείνη τη στιγμή ο ακροατής άρχισε να ουρλιάζει αναφέροντας προς τον πρόεδρο του ΣΕΒ «Εσεις μην πιάνετε στο στόμα σας τον Καστοριάδη».

Στη συνέχεια απευθύνθηκε και στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και του ανέφερε «Κι εσύ δεν θα έπρεπε να είσαι αυτή τη στιγμή εδώ. Πως θα κυβερνήσεις; Με την Δεξιά;».

[...]

Ο Αλέξης Tσίπρας παίρνοντας το λόγο απάντησε αρχικά στα όσα είπε ο οργισμένος πολίτης καλύπτοντας κατά κάποιο τρόπο τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο.

«Δεν κατανοώ την ενόχληση κάποιων ούτε τον εκνευρισμό τους» τόνισε και πρόσθεσε με νόημα ότι «εδώ και πενήντα χρόνια σας έχουν μάθει και σας λένε ότι οι Κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια και τις καταθέσεις και τώρα σας ενοχλούν οι αναφορές στον Καστοριάδη και στον Λένιν».

Βήμα

H αποφασιστική στροφή, αληθινά τερατώδης, γίνεται με τον Λένιν, που είναι ο αυθεντικός δημιουργός του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Κορνήλιος Καστοριάδης

...η πορεία του Κομμουνισμού -η πορεία προς τη θηριωδία, τον ολοκληρωτισμό, τα Γκουλάγκ έως την κατάρρευση- απαιτεί οπωσδήποτε πολύ βαθύ στοχασμό και συναγωγή συμπερασμάτων.

Κορνήλιος Καστοριάδης

ΕΛΕΟC!!!!!!

Αλλο μείγμα θέλουν οι εργατοπατέρες ΣΕΣ - ΓΣΕΕ

Αλλο μείγμα θέλουν οι εργατοπατέρες ΣΕΣ - ΓΣΕΕ

Στη ρότα της κριτικής στην κυρίαρχη πολιτική στην ΕΕ, κριτική που εκφράζει τις επιδιώξεις μερίδων της πλουτοκρατίας για άλλο μείγμα διαχείρισης, χωρίς να αλλάζει η βαθιά αντεργατική πολιτική της, κινήθηκε η Ευρωπαϊκή Συνδικαλιστική Συνάντηση Κορυφής που έγινε χτες στην Αθήνα, με τη συμμετοχή της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), μετά από πρόσκληση της ΓΣΕΕ. Υπενθυμίζουμε ότι η ΣΕΣ υπήρξε πάντα το μακρύ χέρι του ευρωπαϊκού κεφαλαίου μέσα στο εργατικό κίνημα στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Γι' αυτό άλλωστε στην παρέμβασή της η γγ της ΣΕΣ Μπ. Σεγκόλ δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για την αναγνώριση του έργου και της αποστολής της Συνομοσπονδίας από τα θεσμικά όργανα της λυκοσυμμαχίας. «Είμαστε ευτυχείς - είπε - που η ΕΕ μας αναγνώρισε ως κοινωνικούς εταίρους». Δηλαδή, ότι η ΣΕΣ συμβάλλει με επάρκεια στο να περνάει η γραμμή του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα.

Την «επαναθεμελίωση και ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, που καταρράκωσαν οι ασκούμενες πολιτικές των ευρωπαϊκών πολιτικών και οικονομικών ελίτ» πρόβαλε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, αποδίδοντας στο κυρίαρχο μείγμα διαχείρισης τις αντεργατικές ανατροπές που κλιμακώθηκαν σε συνθήκες κρίσης. Βέβαια, «κοινωνικό κράτος» στην ΕΕ και στη χώρα μας, που να υπηρετεί τους εργαζόμενους και τους λαούς της, δεν υπήρξε ποτέ. Η σημερινή ΕΕ, ανεξάρτητα από πολιτικές διαχείρισης, είναι η συνέχεια και η φυσική εξέλιξη της ΕΚΑΧ, της μετέπειτα ΕΟΚ, στη συνέχεια της ΟΝΕ. Η σημερινή ΕΕ είναι η ΕΕ της καπιταλιστικής κρίσης. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική, αφού από τη γέννησή της κουμάντο σε αυτή κάνουν τα μονοπώλια.

Αλλωστε και οι τοποθετήσεις των συνδικαλιστών της ΣΕΣ δεν αμφισβητούν στο παραμικρό την ταξική ουσία αυτού του οικοδομήματος. Αυτό που προτείνουν είναι μόνο ένα άλλο μείγμα διαχείρισης, «επεκτατικής» οικονομικής πολιτικής, το οποίο μάλιστα υπήρξε σε άλλες φάσεις των οικονομικών κύκλων. Λένε, μάλιστα, ευθαρσώς ότι τα «ευεργετήματα» από τον εμπλουτισμό του μείγματος με περισσότερα επεκτατικά μέτρα θα πρέπει να κατευθύνονται απευθείας στα μονοπώλια και να υπηρετούν την καπιταλιστική ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, η ΣΕΣ προτείνει «έναν επενδυτικό στόχο της τάξεως του 2% του ΑΕΠ της ΕΕ ετησίως για μια περίοδο 10 ετών που θα συμβάλλει επιπροσθέτως στην τόνωση των ιδιωτικών επενδύσεων μέσα από τον προσανατολισμό τους προς καινοτόμα προγράμματα εκσυγχρονισμού».

Χρηματοδοτήσεις προς τα μονοπώλια ζητάει η ΣΕΣ, ό,τι δηλαδή ζητάνε και οι καπιταλιστές. Ορίζει μάλιστα το ποσό στα 250 δισ. ευρώ, με το φερετζέ της δημιουργίας «ποιοτικών θέσεων εργασίας»! Στην πράξη, βέβαια, αναγνωρίζει πως «οι επενδύσεις αυτές θα προωθήσουν τη δημιουργία μιας ισχυρής βιομηχανικής βάσης» στην ΕΕ. Αυτό ακριβώς εκφράζει και η διαπίστωση του προέδρου της ΓΣΕΕ ότι σε αντίθεση με την ΕΕ, «στις ΗΠΑ, οι ασκούντες οικονομική πολιτική πειραματίζονται με τον απαιτούμενο πραγματισμό με εργαλεία και πολιτικές, που αν και δεν ταυτίζονται με αυτές των συνδικάτων, στοχεύουν να περιορίσουν τις δραματικές συνέπειες της χρηματοπιστωτικής και της οικονομικής κρίσης». Φαίνεται ότι στην εδώ πλευρά του Ατλαντικού πληθαίνουν οι θιασώτες του «μοντέλου Ομπάμα». Μόνο που όπως αποδείχνει και η πείρα από τη διαχείριση της κρίσης στις ΗΠΑ, είναι και αυτό ένα «μοντέλο» διεξόδου για τα μονοπώλια και όχι τους εργαζόμενους.

Συμπληρωματικά στα παραπάνω, ο γγ της ΓΣΕΕ Ν. Κιουτσούκης περιέγραψε ως εξής το μείγμα που προκρίνουν οι εργατοπατέρες για την ΕΕ: «Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με πολιτικές αμοιβαιότητας του χρέους, μακριά από αθέμιτους οικονομικούς πατριωτισμούς και σκοπιμότητες (...) Γοργά και σταθερά βήματα για κεντρική πολιτική διακυβέρνηση που θα σέβεται τις εθνικές ιδιαιτερότητες και δεν θα αγνοεί τις ζωτικές κοινωνικές ανάγκες. Με ισχυρή κοινωνική διάσταση της ΟΝΕ και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, ενιαίους όρους και κανόνες στην εσωτερική αγορά, κοινά επιτόκια δανεισμού και κοινούς φορολογικούς συντελεστές. Μια ομοσπονδία εθνών - κρατών με ισόρροπη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, καταμερισμό της βιομηχανικής πολιτικής και τελικό στόχο την πραγματική σύγκλιση».

Η κριτική στο κυρίαρχο μείγμα διαχείρισης της ΕΕ, η αναζήτηση δανείων και «μοντέλων» από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δεν επιβεβαιώνουν μόνο την προσπάθεια των εκπροσώπων της ΕΕ να παγιδεύσουν τους εργαζόμενους στην αστική διαμάχη για το ποια πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού θα τονώσει και θα σταθεροποιήσει την αναιμική ανάκαμψη, τη στιγμή μάλιστα που μεγαλώνουν οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και στο εσωτερικό τους. Ταυτόχρονα δείχνουν τη γραμμή που υπηρετούν, γραμμή υπεράσπισης του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, από τον οποίο μόνο τα χειρότερα έχει να περιμένει ο λαός.

Αυτοί «κουμπώνουν», ο λαός να «κουμπώνεται»...

Αυτοί «κουμπώνουν», ο λαός να «κουμπώνεται»...

Την περασμένη Δευτέρα, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσώπησε το κόμμα του στην κοπή της πίτας της Πανελλήνιας Ενωσης Φαρμακοβιομηχανίας. Στο χαιρετισμό του είπε μεταξύ άλλων: «Εμείς εκτιμούμε ότι ο τομέας της παραγωγής αξιόπιστου ελληνικού φαρμάκου είναι ένας τομέας που δίνει στην Ελλάδα συγκριτικό πλεονέκτημα. Διαθέτει η χώρα υψηλή τεχνογνωσία, άλλωστε αυτό το αποδεικνύουν οι προσπάθειες των ελληνικών εταιρειών και η δυνατότητά τους να ανταγωνίζονται με αξιόπιστο τρόπο και να μπαίνουν σε αγορές της Ευρώπης και αλλαχού (...) Απαιτείται δίπλα σε αυτές τις προϋποθέσεις μια πολιτική βούληση που θα 'ρθει σε σύγκρουση - είναι αναγκαίο στο πλαίσιο της ίδιας της λειτουργίας της αγοράς - να 'ρθει σε σύγκρουση και με ξένα συμφέροντα (...) Ως αυριανή διακυβέρνηση της χώρας είμαστε αποφασισμένοι να αναπτύξουμε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας (...)».

***

Το Δεκέμβρη του 2013, ο υπεύθυνος Ενέργειας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Μεσσηνίας Θανάσης Πετράκος, μαζί με το βουλευτή Βοιωτίας Γιάννη Σταθά επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας «Αλουμίνιον της Ελλάδος» στη Βοιωτία. Σημειώνουμε ότι η επιχείριση βρίσκεται στα «μαχαίρια» με τη ΔΕΗ, από την οποία, όπως και άλλες επιχειρήσεις στον κλάδο του Μετάλλου, ζητάει να μειώσει το κόστος του ρεύματος. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν με το σωματείο και τη διεύθυνση του εργοστασίου. Σύμφωνα με δικό τους δελτίο Τύπου, τους έγινε ενημέρωση «για τα προβλήματα και τις προοπτικές του εργοστασίου». Τι είπαν οι ίδιοι; Αντιγράφουμε από το δελτίο Τύπου: «Οι βουλευτές τόνισαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει έμπρακτα την βιομηχανία της χώρας και τις θέσεις εργασίας που απασχολούνται σε αυτή (...) O ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια σειρά μέτρων ώστε να την καταστήσουν βιώσιμη και ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά. Βασικά στοιχεία της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ είναι (...) Το σταθερό οικονομικό περιβάλλον των επιχειρήσεων αυτών. Η δραστική μείωση του ενεργειακού κόστους».

***

Το Σεπτέμβρη του 2008, ο κλωστοβιομήχανος Λαναράς, με τις πλάτες σωματείων όπου πλειοψηφούσε συνδικαλιστικά ο ΣΥΡΙΖΑ, έσερνε τους εργαζόμενους να διαδηλώνουν με αίτημα να εγγυηθεί η κυβέρνηση για την εκ νέου δανειοδότησή του, προκειμένου να σώσει τάχα τις θέσεις εργασίας. Βέβαια, το σχέδιο ανασυγκρότησης των επιχειρήσεών του, με βάση το οποίο διεκδικούσε τα δάνεια, προέβλεπε δεκάδες απολύσεις και συρρίκνωση των εργοστασίων, ενώ είχε κλείσει ήδη μονάδες ή τις μετανάστευσε στη Βουλγαρία. Αυτό σε τίποτα δεν εμπόδισε τον τότε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Λαφαζάνη, να δηλώσει για την απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ να «παγώσει» προσωρινά τη χρηματοδότηση του Λαναρά: «Είναι παντελώς αυθαίρετη και αδικαιολόγητη, ενώ οδηγεί στο κλείσιμο τα "Ενωμένα Κλωστήρια" σε μια περίοδο που ακολουθούν, κατά κοινή αναγνώριση, επιτυχημένη πορεία για την εξυγίανση και την κερδοφορία».

***

Τα θυμηθήκαμε όλα αυτά με αφορμή τη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΣΕΒ, στην οποία ρωτήθηκε μεταξύ άλλων για το αν ανησυχεί με το ενδεχόμενο να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οπως είπε, ο ΣΕΒ δεν έχει πρόβλημα να συνεργαστεί με οποιονδήποτε σχηματίσει κυβέρνηση, επειδή ανεξάρτητα από τη «ρητορική» και τα «ιδεογράμματα» του κάθε κόμματος, «έχει κι η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα ορισμένα, ας πούμε, "δόγματα". Ενα από αυτά λέει ότι (...) η προοπτική μιας νέας ανάπτυξης μπορεί να προέλθει σήμερα μόνο από τις δυνάμεις της παραγωγικής οικονομίας. Ποια κυβέρνηση μπορεί να το αγνοήσει αυτό και να επιτύχει;». Με απλά λόγια, ο πρόεδρος του ΣΕΒ λέει ότι ο καπιταλισμός έχει τους δικούς του νόμους, τους οποίους, όποιος ορέγεται να τον διαχειριστεί, δεν μπορεί να τους υπερβεί. Οι διαβεβαιώσεις που δίνουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με κάθε ευκαιρία, ότι η ενίσχυση των καπιταλιστών με προνόμια και χρήμα είναι προτεραιότητα αν κυβερνήσουν, «κουμπώνουν» άψογα με τις διαπιστώσεις του ΣΕΒ. Γι' αυτό οι εργαζόμενοι έχουν χίλιους λόγους να «κουμπώνονται» όταν ακούν τον ΣΥΡΙΖΑ (και οποιονδήποτε άλλον) να λέει ότι μια δική του κυβέρνηση θέλει και μπορεί να ασκήσει φιλολαϊκή διαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού...

Ερωτήματα - παγίδες...

Ερωτήματα - παγίδες...

«Τι θα γίνει στο δεύτερο γύρο στις εκλογές της Αθήνας με τη Χρυσή Αυγή»; Αυτό έπαιζε στα κανάλια τις προηγούμενες μέρες με αναλύσεις επί αναλύσεων και με ερωτήματα, απευθυνόμενα προς υποψηφίους του ΚΚΕ «εσείς τι θα κάνετε»;
Από πού, άραγε, προέκυψε αυτό το ερώτημα; Πώς ξέρουν ότι οι εργαζόμενοι της Αθήνας θα στείλουν τη ΧΑ στο δεύτερο γύρο των εκλογών; Μήπως με τα ερωτήματα που θέτουν το επιδιώκουν; Μήπως άραγε θέλουν τη ΧΑ στο δεύτερο γύρο για κάποιους λόγους;
Το ερώτημα αυτό προέκυψε από το πουθενά, το έβγαλαν κυριολεκτικά από την «κοιλιά» τους. Αν στηρίζονται στα δημοσκοπικά στοιχεία που δείχνουν ότι ένα ποσοστό ανέχεται τη ΧΑ και ένα άλλο τρομοκρατείται από τη δράση της είναι καθαρό ότι με όλη αυτήν την καθόλου αθώα προπαγάνδα ενισχύουν και τη μια και την άλλη τάση. Βεβαίως, καθόλου περίεργη δεν είναι η αξιοποίηση της ΧΑ είτε ως υποδοχέα ψήφων διαμαρτυρίας είτε ως μπαμπούλα από το σύστημα - που υποτίθεται ότι τη διώκει - αλλά στην πραγματικότητα την εκτρέφει...
Θυμίζουμε ιστορικά το παράδειγμα των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, όταν τέθηκαν στο γαλλικό λαό τέτοια διλήμματα και πώς αξιοποιήθηκαν...
Στις προεδρικές εκλογές του 2002, στη Γαλλία, στον πρώτο γύρο, ο υποψήφιος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Ζαν Μαρί Λεπέν πέρασε τον υποψήφιο των σοσιαλιστών Ζοσπέν και βγήκε δεύτερος μετά τον δεξιό Σιράκ, με τον υποψήφιο του Γαλλικού ΚΚ που δήλωνε ότι στο β' γύρο θα στηρίξει Ζοσπέν να κατακρημνίζεται στο 3,5 %. Στο β' γύρο όλα τα κόμματα, μαζί και το Γαλλικό ΚΚ, υποστήριξαν τον Σιράκ για να αντιμετωπίσουν το φασιστικό κίνδυνο του Λεπέν! Με αποτέλεσμα, ο Σιράκ να εκλεγεί με συντριπτικό ποσοστό και οι Γάλλοι να πανηγυρίζουν για τη «νίκη της δημοκρατίας»... Το αποτέλεσμα, βεβαίως, ήταν παραπέρα υποχώρηση του εργατικού κινήματος και σήμερα το «εκσυγχρονισμένο» Εθνικό Μέτωπο, με επικεφαλής την κόρη του Λεπέν, να εμφανίζεται με ποσοστά γύρω στο 30% ...
Οι λογικές «να ψηφίσουμε τον αντιμνημονιακό για να μη βγει ο μνημονιακός», «να ψηφίσουμε τον αριστερό για να μη βγει ο δεξιός», τώρα «να ψηφίσουμε κάποιον άλλον για να μη βγει ο φασίστας» κρύβουν την πραγματική ουσία ποιο κόμμα στηρίζει ποια ταξικά συμφέροντα... Ο λαός να στηρίξει τους υποψήφιους της «Λαϊκής Συσπείρωσης» να μην μπει σε τέτοιες λογικές. Ο λαός μπορεί να λύσει το δίλημμα αυτό, απομονώνοντας τους υποψηφίους της ΧΑ από τον πρώτο γύρο, στηρίζοντας τους υποψήφιους του ΚΚΕ.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ετοιμάζει τζάμπα εργάτες για το κεφάλαιο

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Ετοιμάζει τζάμπα εργάτες για το κεφάλαιο

Οι άνεργοι νέοι της Αυστραλίας που λαμβάνουν το επίδομα της ανεργίας θα υποχρεωθούν, βάσει νόμου που επεξεργάζεται η Φιλελεύθερη Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση Αμποττ, να εργάζονται τζάμπα, εθελοντικά, σύμφωνα με την έκφρασή της.
Η κυβέρνηση θα ζητήσει από τις δημαρχίες να στρατολογήσουν «εθελοντές» από τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους της χώρας, για να απασχολούνται σε διάφορους τομείς, όπως για παράδειγμα στη συλλογή των σκουπιδιών, στη συντήρηση πάρκων και σε οίκους ευγηρίας.
Επίσης, ο υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών της Κυβέρνησης Αμποττ, Κέβιν Αντριους, την περασμένη βδομάδα ανακοίνωσε ότι το σύστημα κοινωνικής Πρόνοιας της Αυστραλίας τελεί υπό αναθεώρηση, σε ό,τι αφορά στα επιδόματα ανεργίας και ανικανότητας. Οπως ανακοινώθηκε, θα σταματήσει η χορήγηση του επιδόματος ανικανότητας σε πολλούς νέους, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο, οι νέοι που παίρνουν τέτοια επιδόματα θα στέλνονται στην επαρχία για εργασία.
Σημειώνεται ότι ο αριθμός των ατόμων που λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας αυξήθηκε τον περασμένο χρόνο κατά 20%. Τον περασμένο Νοέμβρη, από τα 805.000 άτομα που λάμβαναν το επίδομα ανεργίας τα 224.812 είναι πάνω από ένα χρόνο άνεργοι.