27 Μαΐ 2014

Ανατ. Ουκρανία: Εκρήξεις και πυροβολισμοί στο αεροδρόμιο του Ντόνετσκ (video)

Ανατ. Ουκρανία: Εκρήξεις και πυροβολισμοί στο αεροδρόμιο του Ντόνετσκ (video)

26 Μαΐου
15:522014
Ένταση επικρατεί και σήμερα στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας όπου πριν από λίγη ώρα ακούστηκαν εκρήξεις και πυροβολισμοί από το αεροδρόμιο της πόλης. Σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους, κυβερνητικά αεροπλάνα εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον  ρωσόφωνων αυτονομιστών οι οποίοι από νωρίς το πρωί έχουν καταλάβει τον αερολιμένα, ζητώντας την απομάκρυνση των κυβερνητικών δυνάμεων από την περιοχή.
Φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο Twitter δείχνουν πυκνούς καπνούς πάνω το αεροδρόμιο οι πτήσεις από και προς το οποίο έχουν ανασταλεί. «Άκουσα τουλάχιστον τρεις εκρήξεις. Ελικόπτερα πετούν πάνω από την πόλη, ενώ στρατιωτικά αεροσκάφη ακούγονται σε κοντινή απόσταση», δήλωσε ένας αυτόπτης μάρτυρας, όπως μεταδίδει το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, Russia Today.

Ταξικός κανιβαλισμός vs ταξικής αλληλεγγύης

 Ταξικός κανιβαλισμός vs ταξικής αλληλεγγύης





Για να μελετήσουμε το φαινόμενο του φασισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη του σήμερα  και για να καταλήξουμε σε σωστά συμπεράσματα θα πρέπει να δούμε το τεράστιο αυτό ζήτημα κάτω από το πρίσμα της ταξικής ανάλυσης. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία του φαινομένου θα οδηγήσει σε λαθεμένα συμπεράσματα και κατ’ επέκταση σε λαθεμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του.

Οι αστικές κοινωνίες, όπως όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε, αποτελούνται από διάφορες οικονομικές τάξεις  οι οποίες έχουν πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και διαδραματίζουν πολύ συγκεκριμένους ρόλους στην παραγωγή. 

Οι κύριες τάξεις στον καπιταλισμό είναι οι εργατική τάξη η οποία με την εργατική της δύναμη παράγει όλον τον πλούτο και η αστική τάξη η οποία κατέχει τα μέσα παραγωγής και καρπώνεται τη μερίδα του λέοντος από τον πλούτο αυτό.


Όπως αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, αυτές οι δύο τάξεις βρίσκονται σε διαμετρικά αντίθετους πόλους και έχουν διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα, άρα εξ ορισμού βρίσκονται σε διαρκή και ανειρήνευτη πάλη. 

Η οξύτητα με την οποία εμφανίζεται αυτή η πάλη δεν είναι πάντοτε η ίδια αλλά εξαρτάται  από την φάση λειτουργίας που βρίσκεται κάθε φορά ο καπιταλισμός.

Όταν αυτός βρίσκεται σε φάση ομαλής λειτουργίας ή και άνθησης τότε οι ταξικές αυτές αντιθέσεις, αν και υπάρχουν, είναι πιο αμβλυμμένες, πιο χαλαρές ενώ όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται σε φάση οικονομικής κρίσης αυτές οι αντιθέσεις οξύνονται, γίνονται πιο σφοδρές από ποτέ και παίρνουν πολύ συχνά ακραίες μορφές.

Στις κρίσεις όμως εκτός από την ταξική πάλη, ιστορικά διαπιστώνεται, πως μπορεί να υπάρξει και ένας ενδοταξικός εμφύλιος, δηλαδή σύγκρουση μεταξύ ατόμων της ίδιας οικονομικής τάξης. Αυτό το φαινόμενο το βλέπουμε πολύ συχνά να εμφανίζεται στην αστική τάξη, κυρίως σε περιόδους κρίσης. Το εντόπισε έγκαιρα και το μελέτησε σε βάθος ο Λένιν ο οποίος το περιέγραψε με τον όρο‘’ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις’’.

Με αυτόν λοιπόν τον όρο ο Λένιν ονόμασε και περιέγραψε την  ‘’κανιβαλική’’ συμπεριφορά που επιδεικνύει η αστική τάξη σε περιόδους οικονομικής κρίσης κατά την οποία τα διάφορα οικονομικά συμφέροντα στρέφονται το ένα έναντι του άλλου με σκοπό την αφάνιση του αντιπάλου και την δική τους επιβίωση. Αυτή την ‘’κανιβαλική’’ συμπεριφορά των αστών, ο Λένιν, πολύ σωστά την εξέλαβε ως αδυναμία τους, ως την Αχίλλειο πτέρνα τους που οι εργάτες πρέπει να εκμεταλλευτούν για τους ανατρέψουν.

Δυστυχώς όμως σε περιόδους οικονομικής κρίσης και ακραίας φτώχειας των λαϊκών στρωμάτων αυτός ο ενδοταξικός εμφύλιος μπορεί να εμφανιστεί και στους εργάτες. Μπορεί να παρατηρηθεί, και έχει παρατηρηθεί, ο ένας να ‘’ κανιβαλίζει’’ έναντι του άλλου προσπαθώντας να τον αφανίσει με το πρόσχημα πως είναι μαύρος ή κίτρινος ή πορτοκαλί κτλ.

Πολιτική λοιπόν έκφραση αυτού του θλιβερού για τους εργάτες φαινομένου είναι ο φασισμός. Αυτή είναι η ουσία του, αυτό κάνει. Βρίσκει κάποια προσχήματα ότι πχ ο απέναντι είναι μετανάστης, Εβραίος, ομοφυλόφιλος κτλ  και σε παροτρύνει να τον εξοντώσεις λέγοντας σου πως αν αυτός εξοντωθεί εσύ θα παραμείνεις ζωντανός, αν αυτός πεθάνει εσύ θα ζήσεις τρώγοντας και το δικό του μερίδιο.

Αυτό λοιπόν το κοινωνικό φαινόμενο που λέγεται φασισμός είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την εργατική τάξη και το μέλλον όχι μόνο το δικής της, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης.
Είναι επικίνδυνο διότι όχι απλά διασπά τους εργάτες και στρέφει τον έναν απέναντι στον άλλο, αλλά τους διασπά εκείνη ακριβώς την ιστορική περίοδο που θα πρέπει οι εργάτες να λειτουργούν σαν μια συμπαγής μάζα, διότι οι οικονομικές κρίσεις είναι ταυτόχρονα και ιστορικές ευκαιρίες για την ανατροπή του καπιταλισμού.

Ακριβώς λοιπόν γι' αυτό τον λόγο οι αστοί σε περιόδους κρίσης στηρίζουν και καλλιεργούν τον φασισμό στα λαϊκά στρώματα. Ωθούν το κόσμο της εργασίας στον αλληλοσπαραγμό με πλασματικές διαφορές, αποπροσανατολίζοντας τους λαούς και αποδυναμώνοντας  το λαϊκό κίνημα. Αυτό ακριβώς που συνέβει στην Ιταλία του Μουσολίνι, στην Γερμανία του Χίτλερ, το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα του σήμερα. Η αστική τάξη σύσσωμη, οικονομικά,πολιτικά, μιντιακά υποθάλπει τον φασισμό για να διασπάσει τους εργάτες.   


Αντίποδας λοιπόν σε αυτές τις διαλυτικές, για τους εργάτες, συμπεριφορές που εκφράζει ο φασισμός είναι το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Αυτό δείχνει τον δρόμο της ταξικής αλληλεγγύης,  δείχνει τον δρόμο  για μια νικηφόρα πορεία που θα οδηγεί σε μια άλλη κοινωνία στην οποία η παραγωγή της θα σχεδιάζεται και θα υπηρετεί τις ανθρώπινες ανάγκες, που δείχνει έναν κόσμο χωρίς κανιβάλους και δυνάστες, αλλά  φτιαγμένο από ανθρώπους του μόχθου που με τα χέρια τους και το μυαλό τους θα χτίζουν έναν καλύτερο κόσμο.

Μην περιμένεις έτσι ανατροπή...

Μην περιμένεις έτσι ανατροπή...
Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα πάνω από τη ΝΔ επιτεύχθηκε, έστω και αν δεν επιτεύχθηκε με βάση τους όρους που είχε θέσει στις αρχές της προεκλογικής μάχης. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να διατηρήσει το ποσοστό του παρ' όλη τη μείωση που είχε σε ψήφους σε σχέση με τον Ιούνη του 2012 ενώ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (Ελιά) είχαν μεγάλες απώλειες σε ψήφους και ποσοστά.
Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτή η αλλαγή στο συσχετισμό πολιτικών δυνάμεων θα σηματοδοτήσει την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Στις ευρωεκλογές καταγράφηκε εργατική - λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, η οποία όμως δυσαρέσκεια είτε εκφράστηκε στη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, είτε σκόρπισε σε διάφορα πολιτικά σχήματα που δεν αμφισβητούν την ουσία της κυρίαρχης πολιτικής, τον ευρωμονόδρομο και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.
***
Το εξηγούσαμε και προεκλογικά, το επαναλαμβάνουμε και τώρα - και ας παρεξηγείται η «Αυγή» - ότι η εκλογική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές δεν σηματοδοτεί ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. ανεξάρτητα εάν μπορεί να προκληθούν βουλευτικές εκλογές ή όχι. Η εκτίμηση αυτή προκύπτει από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη δράση του, προκύπτει απ' το γεγονός ότι η διαχειριστική πολιτική, οι στόχοι υπεράσπισης της «υγιούς επιχειρηματικότητας», των επενδύσεων, της καπιταλιστικής ανάκαμψης, της παραμονής της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ κ.λπ., δεν τον φέρνουν σε ουσιαστική αντίθεση με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης.
Το ποσοστό που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012 στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν δεν μπόρεσε καν να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της μαχητικής διεκδίκησης μέτρων για την προστασία των ανέργων και των εργαζομένων από την αντιλαϊκή επίθεση. Πολύ απλά γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και η κυβέρνηση, έχει πολιτικές δεσμεύσεις απέναντι στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ, δεν μπορεί καν να παλέψει στο σήμερα στόχους που έρχονται σε σύγκρουση με το κεφάλαιο. Γι' αυτό άλλωστε αυτό που υπόσχεται στους ανέργους είναι μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας όταν και εφόσον βγει κυβέρνηση.
***
Δεν είναι ανατρεπτική η διακήρυξη ότι «η Ελλάδα είναι μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται», που δήλωσε ο Τσίπρας τις παραμονές της εκλογικής αναμέτρησης. Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1970, ανεξάρτητα πού το πήγαινε, έλεγε: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Πιο πίσω, λοιπόν, ακόμα και από αυτόν τον ψευδεπίγραφο ριζοσπαστισμό.
Δεν είναι ανατρεπτικός στόχος η και προεκλογικά ακόμα αναζήτηση στελεχών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ως σύγχρονοι πρόθυμοι θα συμβάλουν σε μετεκλογικές συνεργασίες με τον ΣΥΡΙΖΑ για την υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου με άλλο μείγμα διαχείρισης. Είναι στόχος για την αναπαλαίωση του πολιτικού συστήματος.
Ανατρεπτικός στόχος δεν ήταν και δεν είναι η αναγνώριση του χρέους που δεν προκάλεσε ο λαός, όπως δεν είναι ανατρεπτικός στόχος η σε όλους τους τόνους διαβεβαίωση ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα τηρήσει τις συμφωνίες με την ΕΕ.
Το ίδιο το δίλημμα «ανάπτυξη ή λιτότητα», που με διαφορετικό τρόπο προβάλλουν τόσο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, δε συνιστά ανατρεπτικό στόχο, αντίθετα οδηγεί ευθέως στη συντήρηση. Είτε με τον τρόπο της ΝΔ, που μιλά για στροφή της οικονομίας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς, είτε με τον τρόπο του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλά για ανάπτυξη με άλλο δημοσιονομικό μείγμα, η ανάπτυξη που προβάλλουν παραμένει καπιταλιστική, δηλαδή αρπαγή του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι.
***
Η επόμενη μέρα, λοιπόν, όχι μόνο δεν θα σηματοδοτήσει κάποια ανατροπή υπέρ του λαού, αντίθετα για τα λαϊκά συμφέροντα οι πολιτικοί συσχετισμοί παραμένουν αρνητικοί. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν σηματοδοτεί χειραφέτηση από την αστική πολιτική, πόσο μάλλον ανατροπή. Το γεγονός ότι η αστική τάξη μοστράρει τις διάφορες πολιτικές εφεδρείες της σαν απόδειξη ότι κάτι κινείται δεν συνιστά ανατροπή, πόσο μάλλον «πολιτικό σεισμό», τον οποίο σε κάποια στιγμή είδαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να το μασήσουν στη συνέχεια.
Η πραγματική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής σημαίνει αποδέσμευση από την ΕΕ, λαϊκή εξουσία και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και έχει ως προϋποθέσεις την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Αλλιώς ανατροπή για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει μέσα στην ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Κυβερνήσεις θα φεύγουν και θα έρχονται, το ένα κόμμα θα περνά μπροστά από το άλλο, νέα κόμματα αστικής διαχείρισης θα διαμορφώνονται, η ουσία της αντιλαϊκής πολιτικής θα μένει ίδια. Μην περιμένεις λοιπόν ανατροπή έτσι. Εχουμε δρόμο μπροστά μας για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς υπέρ της εργατικής τάξης, του λαού και εις βάρος του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και των κομμάτων τους σε όλες τις εκδοχές.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Προεδρικές εκλογές εν μέσω βομβών

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Προεδρικές εκλογές εν μέσω βομβών
Ο μεγαλοβιομήχανος Πέτρο Ποροσένκο εκλέχτηκε Πρόεδρος από το δυτικό κυρίως τμήμα



Ο Ποροσένκο και δίπλα του ο Κλίτσκο
ΚΙΕΒΟ.--
Ο δισεκατομμυριούχος Πέτρο Ποροσένκο, γνωστός ως «βασιλιάς της σοκολάτας», αλλά και με άλλες δραστηριότητες (αυτοκινητοβιομηχανία, ναυπηγεία, μέσα ενημέρωσης), ένας από αυτούς που πλιατσικολόγησαν τον πλούτο της πρώην ΕΣΣΔ, κέρδισε τις εκλογές που διοργάνωσε η νέα αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου. Εσπειρε αυταπάτες και έταξε σε λαϊκά στρώματα ...ανάπτυξη.
Ο Ποροσένκο, σε μια εκλογή όπου εμφανίζεται η συμμετοχή στο 60% κυρίως στο δυτικό τμήμα της χώρας, με ποσοστό 56% (στο 81% της καταμέτρησης), εμφανιζόταν να εκλέγεται από τον πρώτο γύρο, κερδίζοντας κατά κράτος την πρώην πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο, του κυβερνητικού κόμματος «Πατρίδα», τη γνωστή επίσης ως «βασίλισσα του αερίου», που πήρε 13%.
Τρίτος ήταν ο Ολεγκ Λιάσκο, του Ριζοσπαστικού Κόμματος, με 8,51% και ακολουθούν ο Ανατόλι Χριτσένκο με 5,4%, ο τραπεζίτης Σερκέι Τιγκίπκο με 5,21%, ενώ ο Ολεγκ Τιανμπόκ του εθνικιστικού κόμματος «Σβόμποντα» πήρε 1,17% και ο φασίστας Ντμίτρο Γιάρος του «Δεξιού Τομέα» 0,66%.
Επίσης, στις δημοτικές εκλογές, στο Κίεβο φαίνεται να εκλέγεται ο πρώην μποξέρ Βιτάλι Κλίτσκο, του «UDAR», δήμαρχος. Θυμίζουμε ότι είχε αποσύρει την υποψηφιότητά του προς όφελος του Ποροσένκο. Ο Κλίτσκο έχει καλές σχέσεις με τη Γερμανία, όπως άλλωστε και ο Ποροσένκο.
Στις πρώτες του δηλώσεις, ο Ποροσένκο απέκλεισε το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των κατοίκων των ανατολικών περιοχών, «αν αυτοί δεν παραδώσουν πρώτα τα όπλα τους». Υπογράμμισε εξάλλου ότι δεν θα αναγνωρίσει «την κατοχή της Κριμαίας» από τη Ρωσία. Επίσης, τάχθηκε υπέρ της διεξαγωγής βουλευτικών εκλογών, οι οποίες αναμένεται να πραγματοποιηθούν φέτος. Το αποτέλεσμα των εκλογών είχε δηλώσει ότι θα αναγνωρίσει η ρωσική κυβέρνηση. Ο δε Ποροσένκο δήλωσε ότι θέλει συνάντηση με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της Ρωσίας μέσα στον Ιούνη, ενώ ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σερκέι Λαβρόφ, δήλωσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για συνομιλίες με τον Ποροσένκο, χωρίς να είναι απαραίτητη η μεσολάβηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή των ΗΠΑ.
Ελάχιστα εκλογικά τμήματα σε Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ
Από τις εκλογές απείχε η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των περιοχών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ, που πρόσφατα αποφάσισαν με δημοψηφίσματα την ανεξαρτητοποίησή τους. Από τα 5,1 εκατομμύρια εγγεγραμμένους στις δύο αυτές περιοχές, μόλις το 10% με 15% ψήφισε για την ανάδειξη του νέου Προέδρου, ενώ στις δυτικές περιοχές η συμμετοχή έφτασε το 60%. Στο Ντονέτσκ μόνο 426 από τα 2.430 εκλογικά τμήματα λειτούργησαν, ενώ, σύμφωνα με το πρακτορείο «Ria Novosti», εκλογές δεν διεξήχθησαν καθόλου σε 23 πόλεις και 6 επαρχίες της περιφέρειας. Το συνολικό ποσοστό συμμετοχής κινήθηκε, σύμφωνα με πρώτες εκτιμήσεις, στο 40-45%.
Παρέμβαση Γιανουκόβιτς και «γέφυρα» με τη Ρωσία
Ο ανατραπείς Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, από τη Ρωσία όπου έχει διαφύγει από τα τέλη Φλεβάρη, δήλωσε ότι «σέβεται» την επιλογή του λαού, μετά την εκλογή του Πέτρο Ποροσένκο, αλλά σημείωσε ότι για «τη νομιμότητα του ίδιου του Προέδρου, η συμμετοχή των νοτιοανατολικών περιοχών της χώρας μας είναι απαραίτητη».
Επίθεση στο αεροδρόμιο του Ντονέτσκ
Ουσιαστικά πριν ολοκληρωθεί η καταμέτρηση η αντιδραστική κυβέρνηση συνέχισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ. Οι πολιτοφύλακες στο Ντονέτσκ κατέλαβαν το στρατηγικής σημασίας αεροδρόμιο τη νύχτα της Κυριακής και έτσι χτες πραγματοποιήθηκε επίθεση με μαχητικά αεροσκάφη, πυροβολικό και τεθωρακισμένα από τις δυνάμεις του Κιέβου προκειμένου να το επανακαταλάβουν.
Η συγκεκριμένη κίνηση των πολιτοφυλάκων του Ντονέτσκ, που μάλιστα μαζί με αυτούς του Λουγκάνσκ μετά την ανεξαρτητοποίηση των επαρχιών, προχώρησαν και στη σύσταση του λεγόμενου νέου κράτους της Νέας Ρωσίας, εκτιμάται ότι είναι ...σινιάλο προς το νέο Πρόεδρο. Το μήνυμά τους ήταν: «Ο Ποροσένκο δεν πρόκειται να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Ντονέτσκ». «Μέχρι τώρα το αεροδρόμιο δεν ήταν υπό τον έλεγχό μας, όμως αυτό έπρεπε να αλλάξει καθώς μισθοφόροι φτάνουν στο έδαφός μας μέσω αυτού», εξήγησε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ντένις Πουσίλιν, αυτοανακηρυχθείς ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ. Επίσης, τον τερματισμό των επιχειρήσεων ζήτησε η ρωσική κυβέρνηση
Επίσης την Κυριακή των εκλογών, στο Ντονέτσκ, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης και στη συνέχεια πορεύτηκαν στο σπίτι του Ρινάτ Αχμέτοφ, του πλουσιότερου ανθρώπου στην Ουκρανία, με εργοστάσια στο Μέταλλο, στην Ενέργεια και ορυχεία, απαντώντας στην έτσι και αλλιώς αποτυχημένη κίνησή του να κινητοποιήσει τους εργαζομένους του - αρκετές χιλιάδες - υπέρ της πραξικοπηματικής κυβέρνησης του Κιέβου.

26 Μαΐ 2014

Παιχνίδια λάσπης και βρωμιάς από τους …”επώνυμους” λασπολόγους

Παιχνίδια λάσπης και βρωμιάς από τους …”επώνυμους” λασπολόγους

26/05/2014

Είναι τέτοιο το μίσος τους με ότι έχει σχέση με το ΚΚΕ, που με μονόλογους βρωμιάς, προσπαθούν να λασπώσουν την ξεκάθαρη και κρυστάλινη φωνή του ΚΚΕ για τις θέσεις που παίρνει. Φτάνουν στο σημείο να μην αναρτούν την αντίθετη άποψη, την κριτική, την προσπάθεια να φανεί η γκαιμπελίστικη τακτική των λασπολόγων, ενώ πχ στο site που ανέβασε το αρχικό ρυπαρό άρθρο “Φίλε του ΚΚΕ”, να αναρτούν την απάντηση του …γκαιμπελίσκου στο κείμενο μου, που δεν ανέβασαν!!!!

Η προσπάθεια να “εξαφανίσουν” το ΚΚΕ, να μην φαίνονται πουθενά στα media και στο διαδίκτυο, τα ποσοστά, οι δήμοι που κέρδισε, οι μάχες που έδωσε, οι απαντήσεις των φίλων του για την λάσπη που δέχτηκε, είναι φανερή σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά δεν αφήνει περιθώρια δικαιολογίας.

Έτσι στο site “Ηλιούπολη για όλους”(!!!) ο γκαιμπελίσκος, που πήρε την απάντηση που του έπρεπε, εμφανίζεται να απαντάει σε κάτι και σε κάποιον, που δεν ξέρει ο αναγνώστης του site. Παρ’ όλα αυτά “μια σκιά μένει”, όπως είπε και ο ιδεολογικός καθοδηγητής του Γιόζεφ Γκαίμπελς.

Το κείμενο που έστειλα σε όλα τα site της περιοχής, με τον τίτλο Με την κουκούλα του χαφιέ στο …διαδίκτυο! το ανέβασε μόνο η Σκορδαλάκη στο notiapress.gr. (Οι άλλοι μάλλον θέλανε να πληρωθούν, με βάση τον τιμοκατάλογο που είχαν (συν)διαμορφώσει.)

Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν γίνεται οι κομμουνιστές να “χαϊδεύουν αυτιά” για να …αρέσουν. Δεν μπορούν οι κομμουνιστές να κωλοτουμπιάζουν ανάλογα με την ευκαιρία. Δεν ξέρουν να λένε ψέμματα για να οφεληθούν αποκομίζοντας πρόσκαιρα οφέλη. Δεν κοροϊδεύουν τους ψηφοφόρους τους για να τους πάρουν μαζί τους, δεν θέλουν ψηφοφόρους πρόβατα, θέλουν συναγωνιστές που θα παλεύουν μαζί τους για να ανατρέψουν το σάπιο σύστημα των αφεντικών, την δικτατορία του κεφαλαίου. Δεν μπορούν ασφαλώς να καταλάβουν, ότι δεν θέλουν να συναντηθούν με τους ψηφοφόρους τους μόνο στην κάλπη, αλλά στο δρόμο του αγώνα. Δεν τους θέλουν μόνο την Κυριακή, τους θέλουν την Δευτέρα στην απεργία, στη διαδήλωση, στην περιφρούρηση.

Οι κομμουνιστές ξέρουν πολύ καλά ότι θαύματα δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη. Ξέρουν πολύ καλά ότι είναι δύσκολο να “ξεκολήσεις” την αυταπάτη που μας έχει βάλει (με το φτυάρι) μέσα στο κεφάλι, από την ημέρα που γεννήθηκαμε, το σύστημα μέσα στο οποίο ζούμε.

Ξεκάθαρα και παστρικά λένε σε αυτούς που πλησιάζουν τις γραμμές του ΚΚΕ, ότι οι κομμουνιστές θέλουν να φτιάξουν έναν άλλο, όμορφο κόσμο και δεν θέλουν να ομορφήνουν με χάντρες και στολίδια τον κακάσχημο κόσμο “μαϊμού” που ζούμε. Αυτός ο κόσμος δεν φτιάχνεται με ευχές και με αναθέσεις σε άλλους να λύσουν τα προβλήματα, φτιάχνεται και αγώνα και αίμα, φτιάχνεται με την λαϊκή συμμαχία των εργατών, των αγροτών, της νεολαίας, των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών, των συνταξιούχων κόντρα στο κοινό εχθρό.

Και για να κλείσω τις απαντήσεις στους χαμαιλέωντες του συστήματος που μεταμορφώνονται ανάλογα με τα πιθανά οφέλη. Που πιστεύουν ότι θα αποκομίσουν μια θεσούλα δίπλα στους υπηρέτες του κεφαλαίου που διαχειρίζονται το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, “γλύφοντας” και “σερνόμενοι” σαν τους σαλίγκαρους.

Έχω αμφιβολία αν θα ανεβάσουν αυτό το κείμενο οι δημοκράτες διαχειριστές των site της Ηλιούπολης αλλά θα τους το στείλω, όπως έκανα και με το προηγούμενο που δεν ανέβασαν και βέβαια δεν έχω απαίτηση να το κάνουν.

Η επόμενη μέρα του αστικού πολιτικού συστήματος(*)

 Η επόμενη μέρα του αστικού πολιτικού συστήματος(*)




Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών παρήγαγε ένα γρίφο που φαινομενικά είναι αδιέξοδο για το αστικό πολιτικό σύστημα. Η ΝΔ ηττήθηκε αλλά όχι τόσο ώστε να θεωρείται αυτόματη η ανατροπή της κυβέρνησης και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε αλλά όχι τόσο ώστε να μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Αυτή η ισορροπία και η αλληλοεξουδετέρωση δυνάμεων, δίνει στην ταξική εξουσία του κεφαλαίου (ΣΕΒ, πολυεθνικές, ενώσεις τραπεζών, ξένοι δανειστές, ξένα κέντρα εξουσίας κ.α.) να κάνει μεθοδικά και χωρίς πίεση, τις επιλογές της, προωθώντας στην κυβερνητική εξουσία, τον επόμενο πολιτικό διαχειριστή των υποθέσεων της άρχουσας τάξης. 

Το πλέον επικρατέστερο σενάριο που φαίνεται ότι θα επιλέξει η ντόπια και διεθνής άρχουσα τάξη (κεφαλαιοκράτες) είναι συνοπτικά το εξής:

Ο Σαμαράς έχει τελειώσει ως πρωθυπουργός. Το έργο του όμως όχι. Έτσι τον κρατάμε μέχρι να εξαντλήσει όλες τις εφεδρείες και δυνάμεις που έχει, για να περάσει όλα τα επαχθή μέτρα, ώστε ο επόμενος πρωθυπουργός να ασχοληθεί με «αναπτυξιακά μέτρα» που θα δώσουν άλλον αέρα στο σύστημα. Στο σενάριο αυτό, η  ΧΑ παραμένει στις αφανείς εφεδρείες της άρχουσας τάξης.



Για αρκετούς μήνες ακόμη δεν θα επιτρέψουν εκλογές.

Από την άλλη, μετά από κάποιες «αναγκαίες αλλαγές και εσωτερικές διευθετήσεις ομάδων και θέσεων» όπως η μονοφωνία, που θα επιβάλουν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα αρχίσουν να υποχωρούν οι αρνητικές ειδήσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ και να προβάλλονται οι θετικές. Ειδήσεις όπως, τι είπε ο Λαφαζάνης ούτε που θα ακούγονται. Σε βάθος χρόνου, κάθε μήνα τα κανάλια θα αφήνουν να διαφαίνεται με μεγαλύτερη ένταση η σίγουρη επόμενη διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο ο χρόνος κυλάει, τόσο το ποσοστό του θα ανεβαίνει, ανάλογα βέβαια και με την εμπιστοσύνη που αποπνέει, μεταμορφωμένο όπως τον θέλουν.

Σε συνέχεια, θα επιλέξουν, αν αξίζει να έχει αυτοδυναμία ή να τον τραβάνε από τη μύτη με άλλο κόμμα ή με μεγάλο συνασπισμό με τη ΝΔ. και αναλόγως θα βάλουν το χεράκι τους για το αποτέλεσμα.

Να μη σας φανεί παράξενο αν σε λίγο καιρό, τα απαξιωτικά σχόλια για τον ΣΥΡΙΖΑ αντικατασταθούν με θετικές ειδήσεις. Θα είναι μέσα στο πλάνο «ωρίμανσης» του κόμματος από τα μέσα ενημέρωσης.

Η δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να αρνηθεί αυτή την εξέλιξη, είναι σχεδόν μηδαμινή. Κυβερνητική εξουσία θέλει κυβερνητική εξουσία του προσφέρουν. Αν αρνηθεί, απλώς θα χαθεί πρόωρα.

Στο τέλος αυτού του σεναρίου, θα έχουμε έναν «ώριμο» ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει και μια «ώριμη» άρχουσα τάξη να τον αναδείξει σε κυβέρνηση.


Τι γίνεται όμως με την ψήφο του λαού; Ποιος τον ρώτησε για τα σενάρια της άρχουσας τάξης;

Σίγουρα η άρχουσα τάξη έχει αποδείξει ότι μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά την κρίση του λαού με τους τεράστιους και ποικίλους μηχανισμούς που διαθέτει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η άνοδος και η πτώση του Γιώργου Παπανδρέου. Ο κ. Παπανδρέου (Γ.Α.Π.) τον Απρίλιο του 2009 προβάλλονταν χλευαστικά ως ο ανίκανος να περάσει και μια αλυσίδα σε ποδήλατο όχι και να κυβερνήσει τη χώρα με σχέδιο και πρόγραμμα. Στα τέλη Απριλίου μεταμορφώθηκε σε «υπεύθυνο» ηγέτη με «σοβαρό πρόγραμμα» και τον Οκτώβριο συνέτριψε τη ΝΔ, κερδίζοντας αυτοδυναμία. Παραλείπουμε την κραυγαλέα σιωπή των μμε στο τεράστιο ψέμα «λεφτά υπάρχουν» εν μέσω τεράστιας δημοσιονομικής κρίσης.

Εδώ τον καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του λαού τον έπαιξαν τα μέσα ενημέρωσης που συστηματικά και με ενιαία γραμμή άλλαξαν στάση έναντι του Γ.Α.Π. και το αποτέλεσμα ήταν να πείσουν, σε 5 μήνες, το 44% να τον ψηφίσει. Τον Νοέμβρη του 2011 στη μέση της πορείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και διατηρώντας την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, με μόνη αφορμή το «ατόπημα» του Γ. Παπανδρέου να επιλέξει δημοψήφισμα χωρίς να ρωτήσει τους εκπροσώπους του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου, οι εσωτερικοί μηχανισμοί ελέγχου της πολιτικής εξουσίας από την ταξική εξουσία (άρχουσα τάξη) λειτούργησαν αστραπιαία και σε χρόνο ενός ταξιδιού, από τη Νίκαια της Γαλλίας στην Αθήνα, καθαιρέθηκε ο Πρωθυπουργός! Χωρίς καν να ρωτηθεί ο λαός,  βρέθηκε το νέο (πολυκομματικό) κυβερνητικό σχήμα και σε λίγες μέρες επιβλήθηκε και ο Πρωθυπουργός επιλογής των ξένων. Σε συνέχεια, αυτό το επικύρωσαν με εκλογές και νίκη της ΝΔ παρότι, στο μεταξύ, έκανε στροφή 180 μοιρών από τις θέσεις της.

 
Το παραπάνω παράδειγμα για το πόσο γρήγορα η άρχουσα τάξη μπορεί να αναδείξει και να καθαιρέσει κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς, δείχνει πόσο ισχυρά μέσα έχει να αλλάζει επιλογές και να πείθει τον λαό για τις επιλογές της.

Έτσι, σύμφωνα με το σενάριο αυτό, ο λαός θα πειστεί ότι η «καλύτερη κυβέρνηση» είναι αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Αν διαφωνήσει ο κ. Σαμαράς θα έχει απλώς την τύχη του Γ.Α.Π..

«Ατυχήματα» βέβαια της άρχουσας τάξης με τον λαό, πάντα είναι πιθανά αλλά σε εποχές κρίσης μάλλον «απαγορεύονται»! Αρκεί να θυμηθούμε το «ατύχημα» με την αντίδραση του λαού της Κύπρου στα μέτρα της ΕΕ, όταν αποφασίστηκε να καρατομηθεί η οικονομία της και το «τουμπάρισμα», μέσα σε 24 ώρες, για να πειστούμε. 

 
Όλα τα παραπάνω, ο λαός μπορεί να τα ματαιώσει μόνο αν απεξαρτηθεί από τα δεσμά με τα οποία τον δένει η άρχουσα τάξη. Σε αυτό, καθοριστικό ρόλο μπορούν να παίξουν οι δυνάμεις του ΚΚΕ και των ριζοσπαστών αριστερών που αρνούνται κάθε ρόλο της άρχουσας τάξης στις επιλογές τους. Αυτό το σενάριο όμως, προϋποθέτει μεγάλο άλμα στην οργάνωση της εργατικής τάξης και του λαού, ώστε να μπορέσει να αντισταθεί οργανωμένα και αποτελεσματικά. Δεν είναι γνωστό πως και αν θα μπορούσε να γίνει αυτό αλλά, αν γίνει, θα μιλάμε για πραγματική ανατροπή των τρεχόντων πολιτικών σχεδίων της άρχουσας τάξης.





(*) Το σενάριο που εκτίθεται είναι φανταστικό και κάπως κυνικό. Το κατά πόσο θα ισχύσει, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από την αντίσταση του λαού.  Ωστόσο, πατάει στις πρακτικές και στις εμπειρίες που έχουν αποκτηθεί από τη λειτουργία των σχέσεων ταξικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου που όχι λίγες φορές είναι εξόφθαλμα προκλητική.

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των εκλογών 18ης και 25ης Μάη 2014

 Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των εκλογών 18ης και 25ης Μάη 2014

Σε ανακοίνωσή της η ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των εκλογών της 18ης και της 25ης Μάη του 2014 αναφέρει τα εξής:
«1. Η ΚΕ χαιρετίζει τα χιλιάδες μέλη, τους οπαδούς του Κόμματος και της ΚΝΕ, τους συνεργαζόμενους, τους ψηφοφόρους, που έδωσαν τη μάχη, συστρατεύτηκαν και συνέβαλαν στην ενίσχυση του ΚΚΕ. Η μάχη δόθηκε ενιαία σε όλη τη χώρα, με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές της 25ης Μάη, με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, τόσο στον πρώτο γύρο στις 18 Μάη, όσο και στο δεύτερο γύρο στις 25 Μάη.
Στις ευρωεκλογές, το ΚΚΕ σημείωσε άνοδο σε ποσοστά (6,1%) και ψήφους (347.817), σε σχέση με το εκλογικό ποσοστό (4,5%) και τις ψήφους (277.227) του Ιούνη του 2012, εκλέγοντας 2 ευρωβουλευτές.
Επίσης κέρδισε τους δήμους σε Πάτρα, Χαϊδάρι, Πετρούπολη και Ικαρία. Σημείωσε άνοδο και στις 13 περιφέρειες, φτάνοντας το 8,8% και 498.573 ψήφους. Άνοδο σημείωσε σε 214 δήμους και σε 50 δήμους το ποσοστό του ξεπέρασε το 10%.

Τα ποσοστά αυτά του ΚΚΕ για τις ευρωεκλογές και τις περιφερειακές - δημοτικές, εκφράζουν τάση επανασυσπείρωσης γύρω από το ΚΚΕ και απήχησης των θέσεών του σε νέους ψηφοφόρους. Εκφράζουν επίσης, σ' ένα ποσοστό, αποδοχή της θεμελιακής θέσης του ΚΚΕ ενάντια στην ΕΕ, τα μονοπώλια και τις κυβερνήσεις που στηρίζουν τον ευρωμονόδρομο. Προκύπτει άμεσα η αναγκαιότητα της σύσφιξης των σχέσεων του Κόμματος, από την Κεντρική Επιτροπή έως την κάθε Κομματική Οργάνωση, με όλους αυτούς τους εργαζόμενους που έκαναν το βήμα, βρέθηκαν στο πλάι του ΚΚΕ, το ενίσχυσαν στις εκλογές.
Οι κομματικές οργανώσεις μαζί με τους φίλους και συνεργαζόμενους θα συζητήσουν συμπεράσματα και μια πλούσια πείρα που αποκτήθηκε μέσα από τη μάχη και ταυτόχρονα, τρόπους και στόχους οργάνωσης της πάλης, συσπείρωσης του λαού για τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
2. Με το εκλογικό αποτέλεσμα καταγράφεται η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που σήκωσαν το βάρος της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και του ευρωμονόδρομου.
Το συνολικό αποτέλεσμα όμως δεν δείχνει ανατροπή του αντιλαϊκού πολιτικού συσχετισμού, δεν συνιστά «νέο πολιτικό σκηνικό» προς όφελος του λαού.
Αν και σημαντικό μέρος ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ επένδυσαν σε αυτήν την επιλογή έναν αριστερό προσανατολισμό, ωστόσο η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ δεν εκφράζει ισχυροποίηση της αριστερής ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής αντιμονοπωλιακής πολιτικής.
Το εκλογικό αποτέλεσμα, που δίνει προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας περίπου τα ποσοστά του Ιούνη 2012, διαμορφώθηκε σε συνθήκες -κάτω από την πίεση της άμεσης κυβερνητικής εναλλαγής-  ως δήθεν ανάσχεση στη σημερινή αντιλαϊκή πολιτική. Ωστόσο η διαχειριστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δεν τον φέρνει σε πραγματική αντίθεση με την κυβερνητική αντιλαϊκή πολιτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει ούτε μπορεί να δώσει φιλολαϊκή λύση, βρίσκεται στην απέναντι όχθη από το λαό.
Το εκλογικό αποτέλεσμα, κυρίως των ευρωεκλογών, δείχνει ότι στην πορεία αναδιάταξης του αστικού πολιτικού σκηνικού, που ξεκίνησε τον Ιούνη του ’12, ενισχύεται η τάση υποκατάστασης του αισθητά αποδυναμωμένου ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, παρουσιάζεται ρευστή η κατάσταση ως προς την πορεία άλλων σοσιαλδημοκρατικών σχημάτων, πχ της «ΕΛΙΑΣ», που ήταν το βασικό εκλογικό σχήμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο συσπείρωσε ορισμένες δυνάμεις, όμως σε μικρότερο εκλογικό ποσοστό από τον Ιούνη του ’12, ενώ υποχώρησε σημαντικά το εκλογικό ποσοστό της ΔΗΜΑΡ. Σε μεγάλο βαθμό ωφελήθηκε το νέο σχήμα του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ», που εμφανίστηκε με περισσότερο ασαφή και θολά συνθήματα.
Αν και είναι θετική η τάση συσπείρωσης κυρίως νέων ψήφων υπέρ του ΚΚΕ, τα συνολικά εκλογικά αποτελέσματα δεν εκφράζουν μια σημαντική τάση χειραφέτησης εργατικών λαϊκών δυνάμεων από τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, των συμφερόντων του κεφαλαίου, των μονοπωλίων.
Η πιο ακραία έκφραση αυτής της αναντιστοιχίας είναι το υψηλό ποσοστό της ΧΑ. Συνολικά υπάρχει πισωγύρισμα στη λαϊκή συνείδηση, μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση.
Η άρχουσα τάξη και το πολιτικό σύστημα διαθέτει ακόμα σοβαρές εφεδρείες «να αλλάζει ο Μανωλιός και να βάζει τα ρούχα του αλλιώς», με βάση τις ψήφους και τα προγράμματα τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της «ΕΛΙΑΣ» και του «ΠΟΤΑΜΙΟΥ».
Συνολικά είναι σε εξέλιξη η αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, η δημιουργία νέων αναχωμάτων στη ριζοσπαστικοποίηση, κάτι που πρέπει συγκεκριμένα να παρακολουθήσουμε το επόμενο διάστημα.
3. Χρειάζεται να δυναμώσει ακόμη περισσότερο μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία και το κίνημα, η γραμμή της αντεπίθεσης και της ρήξης σε αντίθεση με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, την ΕΕ και την πολιτική που στηρίζει αυτόν το δρόμο, με την ενσωμάτωση και την παθητική προσμονή. Και αυτό γιατί ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές εξελίξεις και τη διαμόρφωση του συσχετισμού μεταξύ των κομμάτων της ΕΕ και της αστικής διαχείρισης, την επόμενη ημέρα θα είναι παρόντα και απέναντι από το λαό τα ευρωενωσιακά μνημόνια διαρκείας και οι στόχοι της ανταγωνιστικότητας και ανάκαμψης του κεφαλαίου, που οδηγούν σε μεγαλύτερη χρεοκοπία του λαού, δεν μπορούν να λύσουν τα οξυμμένα λαϊκά προβλήματα, όπως της ανεργίας. Τόσο η κυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα υπηρετούν αυτόν τον αντιλαϊκό και βάρβαρο δρόμο ανάπτυξης, όσο και αν προσπαθούν να τον εξωραΐσουν: Τα μεν κυβερνητικά κόμματα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ με την ψεύτικη υπόσχεση ότι οι επενδύσεις και η καπιταλιστική ανάκαμψη θα ανακουφίσουν το λαό, ο δε ΣΥΡΙΖΑ με την αυταπάτη ότι θα αλλάξει την ΕΕ.
4. Η ναζιστική ΧΑ διατηρεί υψηλά ποσοστά. Το τελευταίο διάστημα, δίπλα στους άλλους παράγοντες που ενίσχυσαν τη ΧΑ και τους οποίους επανειλημμένα έχει αναδείξει το ΚΚΕ, πρέπει να προστεθεί η στάση των άλλων πολιτικών δυνάμεων απέναντι στους ψηφοφόρους της ΧΑ, που τους αντιμετώπισαν ως εκλογική πελατεία. Είναι άλλο πράγμα η απομόνωση της ΧΑ, με στόχο να χάσει λαϊκές ψήφους και άλλο η καιροσκοπική και επικίνδυνη τακτική των άλλων κομμάτων που καλλιεργούν λογική ανοχής και απενοχοποίησης, με σκοπό την αλίευση ψήφων. Το ΚΚΕ δεσμεύεται να αναλάβει περισσότερες πρωτοβουλίες στο κίνημα, τους χώρους δουλειάς, τις λαϊκές γειτονιές, τη νεολαία, έτσι ώστε να αποκαλυφθεί η στήριξη της ΧΑ από μηχανισμούς του συστήματος, από τμήματα του κεφαλαίου, από την πολιτική της ΕΕ.
5. Το συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ είναι αρνητικό για τους λαούς. Αναδεικνύει την ανάγκη της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος και την ισχυροποίηση των ΚΚ και μαζικών λαϊκών κινημάτων, σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου, των μονοπωλίων. Η διάχυτη λαϊκή αντίθεση στην ΕΕ, την πολιτική και τους θεσμούς της, που εκφράστηκε και με τη μαζική αποχή από τις ευρωεκλογές σε πολλά κράτη-μέλη, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης εμπειρίας των λαών της ΕΕ, αντί να αποκτά αντιμονοπωλιακό και αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό, παγιδεύεται σε συντηρητικά, αντιδραστικά κόμματα, σε εθνικιστικές και ρατσιστικές δυνάμεις, φασιστικές οργανώσεις, του λεγόμενου «ευρωσκεπτικισμού», τα οποία υπηρετούν επιδιώξεις διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου. Αυτά τα τμήματα του κεφαλαίου επιζητούν την αναμόρφωση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ακόμη και με αποχώρηση χωρών από αυτήν, προκειμένου να υπηρετήσουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους, να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Δεν αμφισβητούν την αντιλαϊκή πολιτική, την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, την ένταξη σε κάποιας μορφής ιμπεριαλιστική συμμαχία. Συνεπώς δεν αποτελούν λύση για τους λαούς της Ευρώπης.
Ευθύνη για αυτήν την κατάσταση έχουν και τα κόμματα που συσπειρώνονται στο «Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς», που ανήκει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και Κομμουνιστικά Κόμματα που έχουν εγκαταλείψει την πάλη ενάντια στην ΕΕ και την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Τα κόμματα αυτά, με την πολιτική εξωραϊσμού της ΕΕ, τη συμβιβαστική στάση τους στο κίνημα, με τη συμμετοχή τους σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια, ζημίωσαν το εργατικό - λαϊκό κίνημα στις χώρες τους, το οδήγησαν σε ήττα, αφήνοντας τους εργαζόμενους σε αυτές τις χώρες εκτεθειμένους στο λαϊκισμό αντιδραστικών και φασιστικών κομμάτων.
6. Το κλίμα της αντιπαράθεσης, καλλιεργείται και εστιάζεται αμέσως μετά τις εκλογές, στην απόπειρα εγκλωβισμού στο ερώτημα «ποια κυβέρνηση θα έχει τη μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα» εντός των τειχών της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Ο λαός δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στις παγίδες της αναμονής και του μικρότερου δήθεν κακού που παγιώνουν τον σημερινό αντιλαϊκό συσχετισμό.
Το ΚΚΕ θα δυναμώσει τις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες του για τα οξυμμένα λαϊκά προβλήματα, όπως κάναμε και το προηγούμενο διάστημα με τις προτάσεις μας για την ανακούφιση των ανέργων, των λαϊκών νοικοκυριών κλπ. Θα δυναμώσει τις προσπάθειες για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, την οικοδόμηση της λαϊκής συμμαχίας, να ισχυροποιηθεί η αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση της πάλης και της συσπείρωσης δυνάμεων.
Με τους εκλεγμένους ευρωβουλευτές, δημάρχους, δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους θα δώσει μάχες για να αποκαλύψει στο λαό τα αντιλαϊκά σχέδια που εξυφαίνονται τόσο στην Ευρωβουλή όσο και στα Περιφερειακά και Δημοτικά συμβούλια. Θα αντιπαλέψει όλα τα αντιλαϊκά μέτρα της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των τοπικών και περιφερειακών οργάνων που τη στηρίζουν.
Θα καταβάλλει κάθε προσπάθεια να κερδίσει έδαφος η αλληλεγγύη, η κοινή πάλη των λαών ενάντια στους πολέμους που εξαπολύουν η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, σε βάρος των λαών, ιδιαίτερα σήμερα που καταγράφονται επικίνδυνες εξελίξεις σε ολόκληρη την περιοχή, από την Θράκη και την Κύπρο, μέχρι τη Συρία και την Ουκρανία. Για να δυναμώνει η πάλη για το σοσιαλισμό, που θα απαλλάξει τους εργαζόμενους και τους λαούς από την εκμετάλλευση και την καταπίεση.
Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που δίνει προοπτική να απαλλαγεί η χώρα και ο λαός από τα δεσμά της λυκοσυμμαχίας και όλο το χρέος, ανατρέποντας τους ιδιοκτήτες του συσσωρευμένου πλούτου. Λαός κυρίαρχος, ικανός να αναδείξει τη δική του διακυβέρνηση, της εργατικής- λαϊκής εξουσίας, σημαίνει λαός ικανός να πάρει στα χέρια του τον πλούτο που παράγει, να τον κάνει λαϊκή περιουσία για τη δική του ευημερία. Τότε γίνεται πράξη ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας υπέρ του λαού, οι σχέσεις με λαούς και χώρες αναπτύσσονται με κριτήριο το αμοιβαίο συμφέρον».

Αφιερωμένο στους (φασίστες) ψηφοφόρους της εγκληματικής Χρυσής Αυγής

 Αφιερωμένο στους (φασίστες) ψηφοφόρους της εγκληματικής Χρυσής Αυγής


Και bonus Νίκο Μπογιόπουλο να ισοπεδώνει τους χρυσαυγίτες στην εκπομπή
του Χατζηνικολάου στο Star Channel:
             

4Χ4

 4Χ4

α’ μέρος εκλογικών εντυπώσεων

1η Μαΐου, πέντε, δέκα-δεκαπέντε, είκοσι-εικοσπέντε, φτου και φεύγουν...!

Με ένα απλό φτου στο φάκελο, που το σαλιώνουμε ακόμα, σαν τον αλεξη, από αλληλεγγύη στην τρίτη ηλικία, που πρέπει να τα ‘δε όλα και να βραχυκύκλωσε χτες με τρεις διαφορετικές κάλπες. Σαν τα παλούκια θέματα των πανελλαδικών, που λίγοι τα λύνουν σωστά, πολλοί κόβονται κι οι υπόλοιποι τα βάζουν στην τύχη, άλλα αντ’ άλλων, κι ό,τι κάτσει στο τέλος.

Οπότε λοιπόν σαλιώνουμε και στο καπάκι πάμε για μπάνιο –κι ας μην υπάρχει σάλιο- με τρέντι, διχαλωτές σαγιονάρες, σαν κι αυτές στην αφίσα της δούρου, που δεν έβαλε καν τις τίμιες, προλεταριακές μιτσούκο ή τις άλλες τις ‘αθάνατες’ του στρατού. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές βέβαια, ο μικρός τότε σύριζα ήταν πιο απαιτητικός και μας ζητούσε να χάσουμε ένα μπάνιο, για να χάσουν αυτοί (οι κακοί) τον ύπνο τους. Τώρα όμως έκανε εκπτώσεις, ακόμα και σε αυτό. Θέλω δέκα λεπτά από τον χρόνο σου.


Όχι στάσου, αυτό ήταν απ’ τη διαφήμιση του γιαννάκη για την αιμοδοσία. Ενώ αυτός μας ζήτησε μία μέρα από τον χρόνο μας. Τόσο υπολόγισε ο αλέξης πως χρειάζεται, για να σταματήσει την αιμορραγία διαρκείας του λαού και τη σφαγή των μισθωτών δούλων (ομιλούντων εργαλείων, όπως τους έλεγε ο αριστοτέλης) και των δικαιωμάτων τους. Και τι είναι μια μέρα μπρος στην αιωνιότητα και την κυβερνητική προοπτική; Ενώ οι αγώνες, η οργάνωση, κτλ, παραείναι ίσως χρονοβόρες διαδικασίες και μέθοδες. Σκέτη γραφειοκρατία, για τη δευτέρα παρουσία.



Τώρα όμως ήρθαν έτσι τα πράγματα, που έχασαν τελικά αυτοί τον ύπνο τους, μέχρι να βεβαιωθούν για τη νίκη της δούρου στην αττική. Η οποία πήγε χτες να ψηφίσει μαζί με τη φουκαριάρα τη μάνα της, για να εκμαιεύσει τη φουκαριάρα την ψήφο μας, για μια φουκαριάρα καρέκλα στην περιφέρεια. Συμπληρώνοντας έτσι την αγία τριάδα «πατρίς –θρησκεία- οικογένεια» μετά τις ριζοσπαστικές της δηλώσεις για το άγιο όρος και την περιουσία του, και τις δηλώσεις της πρώτης κυριακής για τη νίκη στην αττική που θα φέρει τη νίκη σε όλη την πατρίδα! Και δε με ενοχλεί ο όρος, όσο η λανθασμένη χρήση του, σε μια φράση όπου δεν κολλούσε πολύ (την χώρα έπρεπε να πει), αλλά μπήκε για να δώσει το κατάλληλο μήνυμα.

Στη λδ του βορρά ο δεύτερος γύρος κρίθηκε με καθαρά αποτελέσματα, ως πανηγυρικά στην αναμέτρηση του τζίτζι (ιλ παραντίσο) με τον ιωαννίδη, που κουβαλά ούτως ή άλλως την κατάρα των τελικών και των φάιναλ φορ. Δεν πειράζει όμως, γιατί οι χαμένοι τα παίρνουν όλα (και τα τρία) και βασικά κερδίζουν αλλού: στην αγάπη του κόσμου για το καλτ υλικό τους. Ο καλαφάτης είχε βάλει το σύνθημα «εντάξου στο εντάξει», ενώ ο ιωαννίδης προτίμησε το ακόμα χειρότερο «ψηφίζω κόουτς»!


Δεν είναι να απορείς μετά πώς έχασαν.
Ούτε μπουτάρη, ούτε καλαφάτη, μόνο κουκουέ, για να τους μπεις στο μάτι.

Το φαιδρό της υπόθεσης είναι πως ο τζίτζι είχε θέσει ως φιλόδοξο στόχο στην πρώτη κιόλας παρουσίαση της υποψηφιότητάς του, να είναι λέει η κεντρική μακεδονία η πρώτη περιφέρεια της ελλάδας, που θα βγει από την οικονομική κρίση –πσσς.. μεγάλε, πες μας κι άλλα. Βέβαια σου βγαίνει ξινό το γέλιο όταν σκέφτεσαι πώς σκοπεύει να πετύχει αυτό το στόχο, καταργώντας πχ μεταξύ άλλων την κυριακάτικη αργία –να δούμε τώρα τι μέρα θα γίνονται κι οι εκλογές.

Το ακόμα χειρότερο της υπόθεσης είναι πως η κεντρική μακεδονία είναι ίσως η μόνη περιφέρεια, όπου στην ουσία η νδ δεν πλήρωσε τη.. διάσπαση της παράταξης, όπως στο δήμο αθήνας, αλλά πέρασε στο β’ γύρο και τους δύο νεοδημοκράτες υποψήφιους, αν και ο τζίτζι εμφανίζεται τάχα ως υπερκομματικός. {Σ’ αυτές τις εκλογές έχουμε πήξει στην εκλογική ανεξαρτησία, όπως πήζαμε παλιά στους.. «αντάρτες» του πασόκ και της ανταρτομάνας νδ· με τη διαφορά πως αυτό πια γίνεται σχεδόν βάση σχεδίου, με ανεπίσημη στήριξη και όχι επειδή κάποιος δεν κατάφερε να πάρει το χρίσμα}. Κι όταν ακούς τον τζίτζι να λέει στις πρώτες δηλώσεις του «για μας δεν υπάρχουν δεξιοί κι αριστεροί μακεδόνες» καταλαβαίνεις πως από μέσα του πρέπει να συμπληρώνει «αλλά μόνο δεξιοί μακεδόνες...»

Στο σύγχρονο (α)μωραλιστάν, ο «νικητής πειραιάς» κατάφερε το ακατόρθωτο, καθιστώντας σχεδόν συμπαθή συγκριτικά, το βαμμένο ακροδεξιό μιχαλολιάκο. Αλλά οι κομμουνιστές έχουν αναπτύξει ισχυρά αντισώματα στην (παθο)λογική του μικρότερου κακού –και αυτό ισχύει και για την εξίσου.. τρομακτική εκλογή του μπέου στο βόλο, απέναντι στον υποψήφιο του σύριζα, που γύρεψε συμμαχία με τον πασόκο (απερχόμενο δήμαρχο) σκοτινιώτη για ένα «δημοκρατικό μέτωπο» στο δεύτερο γύρο και πέραν των εκλογών.

Το πιο ωραίο βέβαια ήταν η τοποθέτηση της τοπικής ανταρσυα, που αφού επισημαίνει τα παραπάνω, καταλήγει στην ανακοίνωσή της με τον εξής κρυστάλλινο και σαφή χρησμό: «έχουμε κοινές αγωνίες και με τον κόσμο που θέλει να αποφύγει τα χειρότερα, συμμετέχοντας για να μη βγει ο Μπέος, με κριτική στήριξη στον Πατσιαντά, όπως και με τον κόσμο που δε θα συμμετάσχει στην κάλπη του δήμου, σε ένα πλαίσιο αναζήτησης πάντα μιας πραγματικής ανατρεπτικής φωνής». Πώς να μην είναι λοιπόν ευεπίφοροι στις πιέσεις του σύριζα και να μην πέσουν κάτω από τη μία ποσοστιαία μονάδα, στις ευρωεκλογές;

Το τελευταίο φύλλο του πριν μάλιστα, όπου και βρήκα τα παραπάνω, πανηγυρίζει συγκρατημένα για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη θεσσαλονίκη για το νερό και το αποτέλεσμα στις σκουριές (δήμος αριστοτέλη), όπου ο αντίπαλος του πάχτα (και νέος δήμαρχος πλέον) είχε οριστεί, λέει, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες του κινήματος (ε τότε αλλάζει το πράγμα).

Περνάμε τώρα και στο εντυπωσιακό 4Χ4, το απόλυτο που είχε δηλ η λασυ στην παρουσία της στο δεύτερο γύρο, που μου θύμισε συνειρμικά τα θρυλικά λάντα νίβα και –σε δεύτερη φάση- τη μαύρη διαφήμιση του τζανετάκου για τη φώφη γεννηματά, με το τζιπάκι και τα μικρού κυβισμού οχήματα –ντάξει τσιμπητέ, άραξε τα κυβικά σου. Με τη διαφορά βέβαια ότι εκείνος είχε πατώσει εκλογικά, ενώ για εμάς κάθε ανακοίνωση νέου αποτελέσματος είχε περισσότερη γλύκα από την προηγούμενη.


Το μικρό πέτρογκραντ της ελλάδας ξαναβάφτηκε κόκκινο, για δεύτερη σερί αναμέτρηση, με την επανεκλογή της απερχόμενης δημοτικής αρχής. Μπορεί να άλλαξε ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου και να αντικαταστάθηκε ο κοτσαμπάς, που ήταν γνωστός και ιδιαίτερα δημοφιλής στο λαό, αλλά τα πεπραγμένα της διοίκησης (πχ η κίνηση με το δημοτικό γυμναστήριο και τη φτηνή άθληση για τον εργατόκοσμο της περιοχής) αντανακλούσαν στο σύνολο του συνδυασμού, δίνοντας τη νίκη στη λασυ.

Έτσι, στα δυτικά της αθήνας σχηματίζεται μαζί με το χαϊδάρι ένα κόκκινο τόξο (στο οποίο μερικοί προσπαθούν λάθρα και αυθαίρετα να χωρέσουν και το συριζαίο μπίρμπα από το αιγάλεω). Σε αυτήν την κόκκινη γραμμή στάθηκε κι ο (πολύ συμπαθής ως φυσιογνωμία) μιχάλης σελέκος, τονίζοντας τη συγκρότηση ενός πόλου αντίστασης στην τοπική διοίκηση (και κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκηση). Ας σημειωθεί και το ιστορικό 70% που συγκέντρωσε η λασυ στο β’ γύρο, που αποτελεί ποσοστό ρεκόρ στα χρονικά του δήμου.

Στην ικαρία πήγε να στηθεί εκ νέου, με επίσημο και κραυγαλέο τρόπο, η ανίερη συμμαχία του 10 –με συμμετοχή και μέρους του σύριζα, βεβαίως-βεβαίως- αλλά αυτή τη φορά έμειναν με την όρεξη κι η λασυ αποκατέστησε την (κόκκινη και εργατική) τάξη πραγμάτων στον ηρωικό βράχο, με μια μικρή σχετικά διαφορά εκατό ψήφων, για να καίει.. –κι αυτό παρά το ευρύ προβάδισμα του πρώτου γύρου, που αποδεικνύει με αδιάψευστο τρόπο το στήσιμο που λέγαμε.

Άφησα για το τέλος την πάτρα, στο τρίτο αστικό κέντρο της χώρας, όπου η μάχη κρίθηκε προτού καλά-καλά ξεκινήσει η βραδιά. Και η λασυ θα μπαίνει, για μια πενταετία τουλάχιστον, αγκάθι στο σχεδιασμό διάφορων επιχειρηματικών συμφερόντων που θέλουν να βάλουν στο χέρι το παραλιακό μέτωπο και άλλες περιοχές-φιλέτα στον αστικό ιστό της πάτρας. Σατιρίζοντας την κινδυνολογία –που έδωσε ρέστα αυτό το διάστημα- ο 2310 γράφει πως ο πελετίδης θα καταργήσει το καρναβάλι, υποχρεώνοντας όλους τους καρναβαλιστές να φοράνε μάσκες με την (ποντιακής και βαθιάς λαϊκής καταγωγής) μουτσούνα του. Κι αν το προχωρήσουμε ως σενάριο, μπορούμε να μοιράσουμε τέτοιες μάσκες σε όλους τους πατρινούς και να συνεχίσουμε το μύθο της ταινίας ‘V for Vendetta’ –που στην πραγματικότητα έχει καταφύγει στην πάτρα και χτες αναδείχτηκε δήμαρχος.


Remember, remember the 7th November
K for Κώστας Πελετίδης και for Κομμουνιστές

Δε θυμάμαι ακριβώς τι είχαμε κάνει στις ‘αυτοδιοικητικές’ εκλογές του 06’, πάντως πρέπει να γυρίσουμε πίσω στην εποχή του καποδίστρια (όχι προφανώς του κυβερνήτη· του προγράμματος), για να βρούμε ένα τόσο θετικό αποτέλεσμα στους δήμους για τις δυνάμεις και τους συνδυασμούς που στηρίζει το κόμμα. Κι αυτό δικαιολογεί με το παραπάνω το ολόψυχο πανηγύρι των συντρόφων, που κράτησε μέχρι τις πρώτες μεταμεσονύχτιες ώρες. Γιατί από σήμερα κιόλας ξεκινάνε τα δύσκολα στις περιοχές που εξέλεξαν κομμουνιστές δήμαρχους (ενάντια στη φτηνή προπαγάνδα πως το κκε δε θέλει πραγματικά να κερδίσει δήμους). Οι οποίοι θα έχουν απέναντί τους το αστικό κράτος και το ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας των σημερινών δήμων και της τοπική διοίκησης. Έχουν όμως και ένα σπουδαίο εργαλείο, ένα σημαντικό όπλο που δε διαθέτει κανείς άλλος. Τη δύναμη του οργανωμένου λαϊκού παράγοντα και της παρέμβασής του. Κι αυτό ακριβώς το στοιχείο πρέπει να αξιοποιηθεί και να ενισχυθεί το επόμενο διάστημα.

TOP READ