24 Αυγ 2013

ΣΥΡΙΖΑ: Αποπροσανατολισμός και χειραγώγηση του λαού

ΣΥΡΙΖΑ: Αποπροσανατολισμός και χειραγώγηση του λαού

Ο Ι. Δραγασάκης αναγγέλλει τη μεγάλη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ.
Από την ουτοπία στον... ρεαλισμό
 (Το ΒΗΜΑ, 4/8/2013)

Ο Αλ.Τσίπρας από τον Πέτρο Ζερβό
  
Κλιμακώνει ο ΣΥΡΙΖΑ τη συνθηματολογία και τον αποπροσανατολισμό, θέλοντας να εγκλωβίσει τις λαϊκές συνειδήσεις στη λογική του μικρότερου κακού, όσο επιβεβαιώνεται ότι οι διαφορές του με τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ σε ζητήματα στρατηγικής περιορίζονται ολοένα και περισσότερο.Ορισμένα τέτοια παραδείγματα δίνει η προχτεσινή ομιλία του Αλ. Τσίπρα στην Κέρκυρα.
Είπε μεταξύ άλλων: «Είναι ολοφάνερο πια ότι αυτό που επιδιώκουν δεν είναι να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Το μνημόνιο δεν οδηγεί σε έξοδο από την κρίση. Αυτό που επιδιώκουν είναι να επιβάλουν με απειλές και τρομοκρατία ένα νέο καθεστώς βαρβαρότητας και εργασιακού Μεσαίωνα. Ενα καθεστώς που θα εξασφαλίζει σε λίγους τα κέρδη τους, τα Learjet τους, τη φορολογική ασυλία τους. Που θα εξασφαλίζει στους προστάτες τους τις καρέκλες της εξουσίας και θα μετατρέπει την πατρίδα και το κράτος σε υπηρέτες της ιδιοτέλειάς τους. Περί αυτού πρόκειται».

Ο ΣΥΡΙΖΑ συσκοτίζει συνειδητά το χαρακτήρα της κρίσης και το ταξικό περιεχόμενο των μέτρων που παίρνουν οι αστικές κυβερνήσεις για να τη διαχειριστούν. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίζεται ότι το κεφάλαιο δε θέλει να βγει από την κρίση και ότι τα αντιλαϊκά μέτρα αποσκοπούν να εξυπηρετούν τα «λαμόγια» επιχειρηματίες και πολιτικούς.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι τελείως διαφορετική. Η κρίση είναι καπιταλιστική. Τα μέτρα που παίρνονται για τη διαχείρισή της έχουν στόχο από τη μια να συντρίψουν την τιμή της εργατικής δύναμης και από την άλλη να καταστρέψουν κεφάλαιο με ελεγχόμενο τρόπο.

Αυτοί είναι οι βασικοί όροι για να ξεκινήσει πάλι η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου. Γι' αυτό τα αντιλαϊκά μέτρα, οι ιδιωτικοποιήσεις, η απελευθέρωση τομέων της οικονομίας και άλλα παρόμοια, είναι ίδια σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και υπηρετούν το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να βγάλει λάδι συνολικά τους καπιταλιστές, ανακαλύπτοντας ορισμένους «ευνοημένους» από το κυρίαρχο μείγμα διαχείρισης της κρίσης, για να πει ότι αυτός θα κυβερνήσει για τους «υγιείς» καπιταλιστές και όχι τα «λαμόγια».
Ο Γ. Δραγασάκης, μέσω του ΔΟΛ,
διαβεβαίωνε στις 4/8 τους «υγιείς» επιχειρηματίες
ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το «άλογο» που μπορούν να εμπιστευτούν

Τα ίδια είχε πει ακόμα πιο καθαρά ο Γ. Δραγασάκης, στην περίφημη πλέον συνέντευξη στο «Βήμα» του ΔΟΛ: «Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν είναι ενιαίος (...) Νέες αντιθέσεις που σχετίζονται με τη στάση του απέναντι στη δημοκρατία, με τον διαφανή ή μη τρόπο συσσώρευσης του κεφαλαίου (...) την πραγματοποίηση επενδύσεων».

Ισχυρίζεται, δηλαδή, ότι υπάρχει και καλός καπιταλισμός, προτρέποντας έμμεσα το λαό να ταυτιστεί με τους «καλούς» εκμεταλλευτές.

Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ δε λέει ότι η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να είναι υπέρ του λαού, αν το κεφάλαιο συνεχίσει να κυριαρχεί στην εξουσία και την οικονομία. Επί της ουσίας, λέει στον κόσμο να αγωνιά μαζί με τους κεφαλαιοκράτες για να βγει η Ελλάδα από την κρίση, κρύβοντας ότι η ανάκαμψη, όποτε κι αν έρθει, ακόμα και με τον ίδιο στην κυβέρνηση, θα στηριχτεί στα αποκαΐδια των λαϊκών δικαιωμάτων και θα είναι υπέρ των μονοπωλίων.
Αυτή η τάση είναι ανεπίστρεπτη στον καπιταλισμό, αν ο λαός δεν βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, με κίνημα ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων και όχι απλά της μιας ή της άλλης κυβέρνησης που τη διαχειρίζεται.

Ποιοι δανειστές και ποια μνημόνια;

Είπε σε άλλο σημείο ο Αλ. Τσίπρας: «Και σήμερα δεν πρόκειται να αφήσουμε την Ελλάδα στα βάναυσα χέρια των δανειστών και των εκπροσώπων τους (...) Και θα βάλουμε τέρμα στο καθεστώς της μνημονιακής βαρβαρότητας. Με τους αγώνες και με την ψήφο μας. Με την ανυπακοή, την αντίσταση, την αλληλεγγύη (...) Η αντιπαράθεση και η αναμέτρησή μας με τις δυνάμεις του μνημονίου δεν είναι λοιπόν ούτε ευκαιριακή, ούτε πρόσκαιρη, ούτε πολύ περισσότερο προσχηματική».

Ποιος είναι ο εχθρός του λαού, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ; Το μνημόνιο, τα κόμματα που το στηρίζουν και οι δανειστές. Αν όμως το μνημόνιο τελειώσει το 2014, όπως προβλέπεται, τότε ο λαός θα μείνει χωρίς εχθρό;Και αν το μνημόνιο είναι ο εχθρός του λαού στην Ελλάδα, τότε ποιος είναι ο εχθρός του Ισπανού εργαζόμενου, του Γάλλου, του Ιταλού, που δεν έχει μνημόνιο, αλλά περνάει τα ίδια και χειρότερα με τον ελληνικό λαό; Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πως φταίνε οι δανειστές για τα βάσανα του λαού στην Ελλάδα. Μα οι δανειστές, εκτός από τη Γερμανία, είναι και οι υπόλοιπες 16 χώρες της Ευρωζώνης (17 μετά την προσχώρηση της Λετονίας).

Με τις κυβερνήσεις, όμως, ορισμένων από αυτές τις χώρες, όπως με τη Γαλλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και άλλες, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να συνάψει «κοινό μέτωπο», ενάντια στη Γερμανία και τις άλλες χώρες του λεγόμενου Βορρά. Δε λέει ότι αυτές οι κυβερνήσεις, σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης δανείζουν την Ελλάδα για να διαχειριστούν συνολικά την κρίση και ότι στις χώρες τους παίρνουν τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα, στο όνομα του να γίνει πιο ανταγωνιστική η δική τους αστική τάξη.

Ο Αλ. Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι: «Μιλάμε για δύο εκ διαμετρικά αντίθετες στρατηγικές για το αύριο του τόπου και των εργαζομένων (...) Από τη μια η στρατηγική της αξιοπρέπειας, της ανθρωπιάς, της δικαιοσύνης, της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Και από την άλλη η στρατηγική των μνημονίων και της παρατεταμένης βαρβαρότητας, που αποσκοπεί στη μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους».

Λίγες ώρες αργότερα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Σκουρλέτης, σχολίαζε με γραπτή του δήλωση τα σενάρια για νέο δάνειο, σημειώνοντας επί λέξει: «Η υποταγή, η αφωνία και οι άσφαιρες επικοινωνιακές επιθέσεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ είναι ό,τι έχει απομείνει στην κυβέρνηση».

Οι διαφορές στη στρατηγική των κομμάτων δεν καθορίζονται από το πώς τοποθετούνται απέναντι στο μνημόνιο. Ούτε οι πλευρές που αναδεικνύει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να πει ότι διαφοροποιείται στρατηγικά από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, έχουν να κάνουν με τα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα στην κοινωνία. Δεν έχουμε κατοχή της Ελλάδας από τη Γερμανία, ούτε υποταγή, όπως υπονοεί μιλώντας για πάλη για «εθνική ανεξαρτησία», επειδή εφαρμόζεται η πολιτική των μνημονίων. Αλλωστε, στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ, στις οποίες υποκλίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, εφαρμόζεται η ίδια πολιτική με ή χωρίς μνημόνια σε όφελος των καπιταλιστών.

Παραπέρα, λαϊκή κυριαρχία ποτέ δεν υπήρξε στην Ελλάδα. Σκόπιμα ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί τον όρο, για να ψαρέψει σε θολά νερά ψηφοφόρους του Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Λαϊκή κυριαρχία με τα μονοπώλια στην εξουσία δεν υπάρχει, παρά μόνο στις διακηρύξεις σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων που πάνε να συμφιλιώσουν τα συμφέροντα των εκμεταλλευόμενων με αυτά των εκμεταλλευτών τους. Οσο για την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά και τη δικαιοσύνη, ποτέ δεν υπήρξαν το «δυνατό σημείο» του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, με ή χωρίς μνημόνια. Για παράδειγμα, πόσο αξιοπρεπές είναι στη Γερμανία της ανάπτυξης μια πρώην δασκάλα να υποχρεώνεται να δουλεύει σε οίκο ανοχής, γιατί διαφορετικά το κράτος θα της κόψει το επίδομα ανεργίας;

Προσκλητήριο στους επενδυτές
Είπε σε άλλο σημείο ο Αλ. Τσίπρας: «Και εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή. Η θα ανατρέψουμε τώρα αυτή την πορεία ή θα παραλάβουμε στάχτη και αποκαΐδια. Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά μόνο την επιλογή του αγώνα (...) για την ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων. Για την ανατροπή του παλιού, του φθαρμένου, του σάπιου (...) Να φύγουν μαζί με τα μνημόνια, τα μέτρα και τα προγράμματα της συμφοράς. Να φύγουν για να αναπνεύσει η δημοκρατία (...) Να φύγουν γιατί η Ελλάδα δεν είναι Μπανανία (...) Δεν θέλουμε να είμαστε αντί για ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα θυγατρική εταιρεία τους. Στέκι για τις μπίζνες τους και αεροδρόμιο για τα Learjet τους. Να φύγουν, γιατί δεν πουλάμε πια, ούτε και είμαστε προς πώληση. Και φυσικά δεν ξεπουλάμε».
Και παρακάτω«Απέναντι σ' αυτή τη στρατηγική της βαρβαρότητας, εμείς αντιτάσσουμε μια στρατηγική που η ουσία της είναι απλή: Πρώτα ο εργαζόμενος. Πρώτα ο άνθρωπος. Πρώτα η Ελλάδα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ παραληρεί επικίνδυνα, αναπαράγοντας τις θεωρίες περί «υποτέλειας» και «εξάρτησης». Οι κορόνες για «μπανανία» και «πρώτα η Ελλάδα», εκτός του ότι συγκαλύπτουν τον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής που υπηρετούν σήμερα όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα της αστικής διαχείρισης, ενεργοποιούν και αντανακλαστικά που εκμεταλλεύονται η Χρυσή Αυγή και άλλοι υπερπατριώτες για να σύρουν τη λαϊκή αγανάκτηση σε επικίνδυνα κανάλια. Θυμίζουμε ότι κεντρικό σύνθημα της Χρυσής Αυγής είναι το άλλοτε πασοκικό «Η Ελλάδα στους Ελληνες».

Η κοινωνία στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε άλλο κράτος στον καπιταλισμό, έχει τάξεις, που δεν έχουν κοινά συμφέροντα και συγκρούονται μεταξύ τους. Άλλη είναι η διέξοδος από την κρίση που συμφέρει την αστική τάξη στην Ελλάδα και άλλη το λαό. Τα «αποκαΐδια» που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ήδη πραγματικότητα για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων από τα λαϊκά στρώματα.

Στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει τις απειλές προς τα «λαμόγια», ότι θα πληρώσουν στη Δικαιοσύνη για τις δοσοληψίες τους στις αποκρατικοποιήσεις, αλλά σπεύδει ξανά να καθησυχάσει τους «υγιείς» επιχειρηματίες: «Όχι, δεν απειλούμε επενδυτές, όπως μας κατηγορεί η κυβέρνηση. Τους επενδυτές απλά τους ενημερώνουμε ότι θα χάσουν αν τζογάρουν στο ξεπούλημα της Ελλάδας. Δεν απειλούμε τους επενδυτές. Τα λαμόγια απειλούμε που διαχειρίζονται τη δημόσια περιουσία σα να είναι το τσιφλίκι των παππούδων τους».

Τι λέει εδώ; Ότι οι επενδυτές είναι ευπρόσδεκτοι. Για να προσελκύει όμως μια οικονομία επενδυτές, πρέπει να είναι ανταγωνιστική. Κανείς επιχειρηματίας δεν πάει να βάλει τα λεφτά του σε μια δουλειά από την οποία πιστεύει ότι θα τα χάσει ή ότι δε θα βγάλει περισσότερο κέρδος απ' ό,τι αν τα κρατήσει στο σεντούκι ή αν τα επενδύσει κάπου αλλού.
Τι κάνει όμως μια οικονομία ανταγωνιστική στον καπιταλισμό; Στραπατσάρισμα της εργατικής δύναμης, ιδιωτικοποιήσεις - απελευθέρωση τομέων της οικονομίας, προνόμια και φοροαπαλλαγές για την πλουτοκρατία, «διευκόλυνση» γενικά της επιχειρηματικότητας.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι με την πολιτική του θα προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις, έμμεσα δεσμεύεται ότι θα κάνει όλα τα παραπάνω. Όπως άλλωστε προσπαθεί να τα κάνει η σημερινή συγκυβέρνηση, αλλά και οι προηγούμενες από αυτή.
Και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει ότι στον καπιταλισμό ανάπτυξη δεν γίνεται χωρίς να πληρούνται οι παραπάνω όροι, λέει ότι αυτός θα τους εξασφαλίσει στα μονοπώλια, αλλά με ...δημοκρατία και μόνο για όσους επιχειρηματίες είναι «υγιείς»!
Ποιοι είναι αυτοί κατά τον ΣΥΡΙΖΑ; Οσοι εφαρμόζουν την (αντεργατική) νομοθεσία του αστικού κράτους...
Π. 
και
902, 23/8/2013

Κινητικότητα! Μετέφεραν χειρουργημένους ασθενείς ενώ ο Δρ Άδωνις έκανε λογο μέχρι και για αναβολές χειρουργείων!

Κινητικότητα! Μετέφεραν χειρουργημένους ασθενείς ενώ ο Δρ Άδωνις έκανε λογο μέχρι και για αναβολές χειρουργείων!


Δεν θα σχολιάσουμε καθόλου την παρακάτω είδηση. 

Με τηλεβιβλιοπώλη - αποτυχημένο βιβλιοπώλη, εμμονιακά μνημονιακό, για προιστάμενο του Ιατρικού Προσωπικού της χώρας, αναμένουμε το μοιραίο. 



Κινητικότητα ασθενών.


Εφημερίδα των Συντακτών 23/08/13

Περί κινητικότητας των δημοσίων υπαλλήλων είχαμε ακούσει πολλά μέχρι τώρα. Περί κινητικότητας των ασθενών, μαθαίνουμε τώρα – για την ακρίβεια, τη βιώνουν οι ίδιοι οι ασθενείς οκτώ νοσοκομείων, οι οποίοι άρον άρον μεταφέρονται από τους χώρους περίθαλψης, όπου βρίσκονταν μέχρι τώρα, σε άλλα νοσοκομεία. Αιτία, το κλείσιμο αυτών των μονάδων. Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας οδηγεί μεγάλες μονάδες σε Αθήνα («Αμαλία Φλέμινγκ», «Σπηλιοπούλειο» κ.ά.) και Θεσσαλονίκη («Ειδικών Παθήσεων», «Παναγία» κ.ά.) σε οριστική παύση μετά από πολλά χρόνια λειτουργίας και προσφοράς στην κοινωνία.


Τις ημέρες αυτές, ασθενείς, παρά τη βαρύτητα των προβλημάτων τους, μεταφέρονται με φορεία σε άλλες νοσοκομειακές μονάδες οι οποίες υποτίθεται θα καλύψουν επαρκώς τις ήδη μεγάλες ανάγκες στον τομέα της Υγείας. Ενας συνδικαλιστής του χώρου, περιγράφοντας αυτό που συμβαίνει, είπε πως «μοιάζει με εικόνες πολέμου, με τους ασθενείς να μην ξέρουν πού και πώς θα μεταφερθούν». Οση υπερβολή και αν έχουν τα λόγια του, δεν ακυρώνουν μια πραγματικότητα που δεν απέχει πολύ απ” όλα αυτά.


Είναι ενδεικτικά τα παραδείγματα προγραμματισμένων χειρουργείων για τα οποία ο ίδιος ο υπουργός Υγείας παραδέχτηκε ότι «είναι πολύ πιθανό πολλά από αυτά να αναβληθούν».


Ας μπούμε λίγο στη θέση αυτών των ασθενών που περιμένουν την κρίσιμη ώρα του χειρουργείου ή εκείνων με βαριές ασθένειες οι οποίοι έχουν αναπτύξει μια συγκεκριμένη σχέση εμπιστοσύνης με τους θεράποντες γιατρούς τους. Κανένας δεν θα ήθελε να του συμβεί κάτι τέτοιο.


Κι όμως, τέτοια και άλλα δυσάρεστα αναμένεται να συμβούν. Και όχι μόνο για τους ήδη ασθενείς που νοσηλεύονται σε αυτές τις οκτώ μονάδες, αλλά και για όσους χρειαστούν ιατρική βοήθεια το επόμενο διάστημα. Τα συγκεκριμένα νοσοκομεία τίθενται εκτός εφημεριών και ο πολίτης που θα αναζητήσει φροντίδα και περίθαλψη θα βρεθεί σε πραγματικά δύσκολη θέση.


Το θέμα, φυσικά, δεν περιορίζεται στα προβλήματα νυν ή μελλοντικών ασθενών, αλλά αφορά και τους εργαζόμενους στα νοσηλευτικά αυτά ιδρύματα, οι οποίοι θα οδηγηθούν σε καθεστώς κινητικότητας. Περισσότεροι από 1.800 γιατροί, νοσηλευτές και διοικητικοί υπάλληλοι αναμένεται να μπουν σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς, το οποίο για πολλούς αποτελεί τον προθάλαμο απολύσεων, για τον ίδιο τον υπουργό Υγείας αποτελεί μια ενέργεια κάλυψης κενών θέσεων σε άλλα ιδρύματα νοσηλείας. Ο κ. Γεωργιάδης σε κάθε ευκαιρία επαναλαμβάνει πως δεν πρόκειται να γίνει καμία απόλυση στον τομέα της ευθύνης του. Η πολιτική συμπεριφορά της σημερινής κυβέρνησης δείχνει πως η αξιοπιστία δεν αποτελεί το ισχυρό χαρτί της! Το αντίθετο. Υποσχέσεις δίνονται αφειδώς, για να ακυρωθούν λίγο χρόνο αργότερα, πάντα με κάποια πρόφαση ή δικαιολογία…





Αρον άρον μετέφεραν ακόμη και χειρουργημένους από την Πολυκλινική

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑ , Ελευθεροτυπία 23/08/13


«Δεν γνωρίζαμε τίποτα. Δεν είχαν ενημερωθεί ούτε οι θεράποντες ούτε οι ασθενείς. Ηταν μια έφοδος εν αιθρία, η οποία μάλιστα έγινε απουσία του διευθυντή της Πολυκλινικής.


Δεν μετακινείς έτσι χειρουργημένους ανθρώπους. Δεν είναι αντικείμενα οι ασθενείς» λέει η Ελένη Κύργιου, αναισθησιολόγος στην Πολυκλινική. Η ίδια και οι συνάδελφοί της αλλά και οι υπάληλλοι του νοσοκομείου βρέθηκαν προ εκπλήξεως, όταν χθες το πρωί είδαν τις κλίνες του νοσοκομείου να αδειάζουν χωρίς -όπως λένε- να έχει προηγηθεί ενημέρωση, έγγραφη ή τηλεφωνική.


«"Από πού πήρατε εσείς εντολή;" ρωτούσαμε τους τραυματιοφορείς στα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ που είχαν έρθει στην κλινική. Είπαν ότι είχαν πάρει εντολή από το κέντρο. Εμάς δεν μας πήραν ούτε ένα τηλέφωνο! Ξεκίνησαν να διακομίζουν τους ασθενείς στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς "Αγιοι Ανάργυροι", στην άλλη άκρη της Αθήνας!» ισχυρίζεται η κ. Κύργιου. Σημειώνεται ότι η «έφοδος» ξεκίνησε την ώρα που αρκετοί γιατροί απουσίαζαν από το νοσοκομείο. 


Πραγματοποιούσαν παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του διοικητή του «Ευαγγελισμού», για το κλείσιμο του νοσοκομείου και για τις εφημερίες που σταμάτησαν προχθές το απόγευμα, «όταν μας τηλεφώνησαν και μας είπαν ότι αδειάζει η Πολυκλινική». Σύμφωνα με πληροφορίες, μέχρι χθες το βράδυ είχαν μεταφερθεί 10 ασθενείς από τους 50 που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, ενώ οι γιατροί δεν είχαν όπως λένε καμία ενημέρωση για το αν η διαδικασία θα εξελιχθεί και αν το νοσοκομείο θα αδειάσει εντελώς.


Σύμφωνα με υπαλλήλους της Πολυκλινικής, ακολούθησε πανικός: «Συγγενείς των ασθενών έψαχναν να βρουν τους ανθρώπους τους, ενώ οι γιατροί έτρεχαν να γράψουν τις συνταγές και τις θεραπείες που έπρεπε να πάρει μαζί του κάθε ασθενής». Οπως λέει η κ. Κύργιου, «παίρναμε τηλέφωνο τους γιατρούς του άλλου νοσοκομείου και τους ενημερώναμε για το ιστορικό του κάθε ασθενούς».


Σήμερα στις 11 το πρωί οι εργαζόμενοι της Πολυκλινικής αλλά και άλλων δημόσιων νοσοκομείων πραγματοποιούν συγκέντρωση για την υπεράσπιση της δημόσιας Υγείας, ζητώντας απάντηση στην κατάργηση των νοσοκομείων και στη διαθεσιμότητα των 1.618 εργαζομένων. Για τον λόγο αυτό, τα σωματεία εργαζομένων της Πολυκλινικής, του Θριασίου, του νοσοκομείου «Αγία Βαρβάρα» και του «Ευαγγελισμού» συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις της ΠΟΕΔΗΝ.

Αναρτήθηκε από 

Αναβάθμιση και όχι κατάργηση των νοσοκομείων
Συνάντηση με τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας και εκπροσώπους της Τοπικής Διοίκησης, είχε χτες ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Από τη χτεσινή συνάντηση στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό
Συνάντηση για το θέμα της κατάργησης του Νοσοκομείου Δυτικής Αττικής «Αγία Βαρβάρα» και τη διαθεσιμότητα των εργαζομένων, είχε χτες το μεσημέρι ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ,Δημήτρης Κουτσούμπας, με τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ). Στη συνάντηση, που έγινε στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, εκτός από τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα του ΑΣΔΑ, συμμετείχαν επίσης οδήμαρχος Αιγάλεω Χρήστος Καρδαράς και εκπρόσωποι τωνδημοτικών αρχών Αγίας Βαρβάρας και Πετρούπολης. Στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ συμμετείχαν και τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ Γιάννης Γκιόκας, βουλευτής, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ και Πέτρος Αλέπης, μέλος του Γραφείου Περιοχής Αττικής και Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής Δυτικής Αθήνας του ΚΚΕ.
Το Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Αγία Βαρβάρα» είναι ένα από τα 8 νοσοκομεία σε Αττική και Θεσσαλονίκη που καταργούνται και θα λειτουργούν μόνο ορισμένα εξωτερικά ιατρεία. Από τα 148 κρεβάτια του, θα παραμείνουν τα 28, ενώ 170 εργαζόμενοι βγαίνουν σε διαθεσιμότητα. Το πλήγμα θα είναι μεγάλο για τους χιλιάδες κατοίκους της Δυτικής Αθήνας - Χαϊδάρι, Αγία Βαρβάρα, Αιγάλεω κ.ά. - που απευθύνονταν στο νοσοκομείο. Είναι ενδεικτικό πως στο «Αγία Βαρβάρα» γίνονταν το χρόνο περίπου 25.000 εισαγωγές, 100.000 επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία, 1.500 χειρουργεία, εκατοντάδες χιλιάδες εξετάσεις στα εργαστήρια.
Τώρα, οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας στερούνται σημαντικών υπηρεσιών και σπρώχνονται στον ιδιωτικό τομέα ή προς άλλα νοσοκομεία (π.χ. Αττικόν), όπου έχουν «στεριώσει» τα ράντζα, οι αναμονές για χειρουργεία και θεραπείες είναι πολύμηνες, ενώ στην εφημερία περιμένουν μέχρι και 9 ώρες!
Οξύνονται τα λαϊκά προβλήματα
Μετά τη συνάντηση, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ δήλωσε:
«Oι συγχωνεύσεις και το κλείσιμο νοσοκομειακών μονάδων σε όλη τη χώρα δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση για τις λαϊκές οικογένειες, που ήδη βιώνουν μια μεγάλη βαρβαρότητα από τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ιδιαίτερα στην περιοχή της Δυτικής Αθήνας, με χιλιάδες άνεργους, με χιλιάδες λαϊκά στρώματα να υποφέρουν στην ανεργία, στη φτώχεια και την ανέχεια, θα δημιουργήσει παραπέρα έκρηξη, μεγάλη όξυνση του προβλήματος, και με την πορεία συρρίκνωσης του "Αγία Βαρβάρα", πρώην Λοιμωδών και βέβαια με το τελικό κλείσιμο που δρομολογεί η κυβέρνηση.
Η λύση, που προτείνουν και οι φορείς της περιοχής, και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, βρίσκεται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που υλοποιεί η συγκυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αυτήν τη στιγμή. Δηλαδή, απαιτούνται άμεσα προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Χρειάζεται αναβάθμιση των κλινικών, ενίσχυση των ειδικοτήτων. Και βέβαια χρειάζεται και αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, των Κέντρων Υγείας που πάρα πολλά συρρικνώνονται, υπολειτουργούν στην περιοχή της Δυτικής Αθήνας.
Το ΚΚΕ θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του και στη Βουλή και προς την κυβέρνηση και στο λαϊκό κίνημα, με στήριξη των κινητοποιήσεων των εργατικών λαϊκών σωματείων, των μαζικών φορέων, έτσι ώστε να μην περάσει το κλείσιμο του "Αγία Βαρβάρα", όπως επίσης το κλείσιμο και η συρρίκνωση άλλων νοσοκομειακών μονάδων. Και στη Βουλή θα βρεθούμε και αύριο (σ.σ. σήμερα) στην κινητοποίηση του ΠΑΜΕ έξω από το υπουργείο Υγείας».
Να αναιρεθούν τα σχέδια
Ο Παναγιώτης Μπιτούνης, γενικός γραμματέας του ΑΣΔΑ δήλωσε μετά τη συνάντηση: «Η Δυτική Αθήνα αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα και ο πληθυσμός υποφέρει από όλα αυτά τα μέτρα που παίρνονται από την κυβέρνηση. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που δημιουργήθηκε είναι που κλείνει το νοσοκομείο "Αγία Βαρβάρα", το πρώην Λοιμωδών. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα και καλούμε την κυβέρνηση, έστω και τώρα τελευταία στιγμή, να αναιρέσει αυτά που έχει προγραμματίσει - να κλείσει το νοσοκομείο - και να σταθεί δίπλα μας, να ενισχύσει και να αναβαθμίσει το νοσοκομείο, ώστε να ανακουφιστούν οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας.
Ζητάμε τη στήριξη όλων των κομμάτων της Βουλής και ζητάμε από την κυβέρνηση να το τελειώσει γρήγορα αυτό το θέμα γιατί οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας είναι αναστατωμένοι και φυσικά δε θα το αφήσουμε έτσι, θα ενεργήσουμε δυναμικά για να αποτραπεί αυτός ο σχεδιασμός της κυβέρνησης».

Οι 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές επιχειρήσεις το 2011

Οι 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές επιχειρήσεις το 2011


Εν μέσω κρίσης μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι διατηρούν και αυξάνουν τα κέρδη τους. Αυτό είναι κάτι που φυσικά δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση. Παρακάτω αναδημοσιεύουμε, ενδεικτικά, άρθρα και στοιχεία σχετικά με τις 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις το 2011. Σε επόμενη ανάρτηση θα δούμε ότι βάσει αυτών των στοιχείων επιτείνεται η συγκέντρωση κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία. Η κρίση ενισχύει ορισμένους μονοπωλιακούς ομίλους εις βάρος άλλων επιχειρήσεων και του συνόλου των εργαζομένων και της εργατικής τάξης. Θεωρούμε ότι σε αντίθεση με τις κραυγές περί "νεοαποικιακών" συνθηκών και εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας, η πραγματικότητα δείχνει ότι ο ιμπεριαλιστικός και μονοπωλιακός (και σε μεγάλο βαθμό) κρατικομονοπωλιακός χαρακτήρας του ελληνικού καπιταλισμού ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ μέσω της παρούσας κρίσης και των αντιλαϊκών μέτρων που εφαρμόζονται. Η καταστροφή των περιττών κεφαλαίων, που είχαν συσσωρευθεί σε λιγότερο ή καθόλου επικερδείς δραστηριότητες, η σχεδιασμένη προώθηση συγκεκριμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων με μεγάλα περιθώρια υψηλών κερδών για τα μονοπώλια (τουρισμός, μεταλλευτικές-εξορυκτικές  δραστηριότητες, μεταφορά εμπορευμάτων, μεταφορά ενεργειακών πόρων, παραγωγή και επεξεργασία συγκεκριμένων μόνο αγροτικών προϊόντων κλπ.) και φυσικά η μείωση του κόστους εργασίας δημιουργούν συνθήκες εξάπλωσης και ενδυνάμωσης διεθνών και ελληνικών μονοπωλιακών ομίλων, των οποίων τα συμφέροντα εκπροσωπεί και προωθεί το ελληνικό αστικό κράτος. 
Αυτά και άλλα πολλά δεν θα βαρεθούμε να τα επαναλαμβάνουμε όσο κυριαρχούν οι κάθε είδους οπορτουνιστικές και σοσιαλσωβινιστικές αντιλήψεις που αποπροσανατολίζουν το εργατικό κίνημα και επιχειρούν να το οδηγήσουν στο στόμα του λύκου: τα μονοπώλια! Δεν θα κουραστούμε να τονίζουμε ξανά και ξανά ότι ο διεθνής και ο ελληνικός καπιταλισμός βρίσκεται ανεπιστρεπτί στο ιμπεριαλιστικό και μονοπωλιακό του στάδιο. Ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια είναι αναγκαστικά πάνω απ'όλα πάλη ενάντια στην εγχώρια αστική τάξη και το αστικό κράτος.


ΜΕΓΑΛΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
Αύξηση κερδών παρά την κρίση

Κατά 18,2% αύξησαν το 2011 τα συνολικά κέρδη τους οι 500 πιο κερδοφόρες βιομηχανίες, στα 1,60 δισ. ευρώ από 1,35 δισ. ευρώ
(Ριζοσπάστης, Σάββατο 27 Οχτώβρη 2012 - Κυριακή 28 Οχτώβρη 2012)



Σε μια χώρα με εκατομμύρια ανέργους, αλλά και με εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, μικρομεσαίους αγρότες που τα εισοδήματά τους λεηλατούνται από περικοπές, ακρίβεια και αυξημένους φόρους, σε μια περίοδο κρίσης όπου καταστρέφονται μεθοδικά ακόμη και κεφάλαια, σε μια χώρα με όλο και περισσότερους πεινασμένους, έγινε κι αυτό: Ανάμεσα στις 500 πιο κερδοφόρες βιομηχανικές επιχειρήσεις για το 2011 βρίσκονται 175 εταιρείες τροφίμων! Η σχετική έρευνα της STAT BANK είναι αποκαλυπτική, όσο και ...ελπιδοφόρα για το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτές οι 500 βιομηχανίες κατέγραψαν όλες μαζί το 2011 καθαρά κέρδη περίπου 1,60 δισ. ευρώ. Με 25 δισ. ευρώ παραπάνω κέρδη από το 2010, είχαν μια θετική μεταβολή κατά 18,2% μια χρονιά που όλοι έλεγαν - και έτσι έγινε - ότι θα είναι από τις χειρότερες που γνώρισαν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα μέσα στην καπιταλιστική κρίση. Μέχρι που ήρθε το 2012. Αυτές οι βιομηχανίες αύξησαν, επίσης, το συνολικό τζίρο τους κατά 16,9% στα 34 δισ. ευρώ, ενώ το μέσο περιθώριο καθαρού κέρδους διαμορφώθηκε στο 4,8%.

Φυσικό και επόμενο είναι σε αυτές τις «500» να βρίσκονται και επιχειρήσεις που κατέγραψαν μείωση κερδών. Υπάρχουν οι επιχειρήσεις με τα μεγαλύτερα κέρδη και άλλες που εμφάνισαν εκτίναξη των περιθωρίων κέρδους. Υπάρχουν κι αυτές που πέρασαν στην κερδοφορία από τις ζημιές, αλλά κι αυτές που είδαν τα κέρδη τους να γιγαντώνονται. Ολες, όμως, έχουν ένα κοινό «επίμαχο» σημείο: είναι κερδοφόρες. «Από τις "500" βιομηχανίες οι 270 παρουσίασαν αύξηση κερδών ή μετατροπή των ζημιών του 2010 σε κέρδη το 2011. Αντιστοίχως, οι 230 εμφάνισαν μείωση κερδών». Μια ακόμη λεπτομέρεια της έρευνας: «Το ποσοστό των θυγατρικών των πολυεθνικώνεταιρειών στις 200 πιο κερδοφόρες παραγωγικές επιχειρήσεις της χώρας είναι πάνω από 15%». Η μελέτη της STAT BANK επιβεβαιώνει το αυτονόητο. Οι περισσότερες - αν όχι όλες- επιχειρήσεις με κέρδη έχουν και σημαντικές εξαγωγικές επιδόσεις. Είναι ακριβώς αυτό το τμήμα του μεγάλου κεφαλαίου που θα αντιμετωπίσει περισσότερο από κάθε άλλον, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, το ψαλίδισμα των μισθών, την ακύρωση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, την περικοπή των κοινωνικών, προνοιακών και ασφαλιστικών δαπανών, ως «ανταγωνιστικό» πλεονέκτημα. Γιατί απευθύνεται σε ξένες αγορές και μπορεί να αντισταθμίσει την κάμψη της εσωτερικής ζήτησης των προϊόντων του αυξάνοντας τις εξαγωγές.

Κέρδη, περιθώρια και κλαδικοί «πρωταθλητές»

Σε ό,τι αφορά την κλαδική κατανομή των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων έχει ως εξής:

-175 επιχειρήσεις από τον τομέα τροφίμων
-40 από τον κλάδο μεταλλικών προϊόντων
-38 φαρμακοβιομηχανίες
-26 επιχειρήσεις χημικών
-25 εταιρείες πλαστικών - ελαστικών
-23 από τον τομέα μη μεταλλικών ορυκτών
-22 παραγωγικές εταιρείες ποτών
-20 από το χώρο της ένδυσης
-20 από την κλωστοϋφαντουργία
-19 από την ενέργεια
-16 από τον τομέα εκδόσεις - εκτυπώσεις
-10 εταιρείες παραγωγής ηλεκτρολογικού υλικού
-7 επιχειρήσεις από τον κλάδο επεξεργασίας χαρτιού
-6 μεταφορικά μέσα
-6 μηχανές - συσκευές
-5 από την επεξεργασία καπνού
-5 από το έπιπλο
-4 μεταλλουργικές
-3 από τον κλάδο εφημερίδες - περιοδικά
-2 αγροτικές επιχειρήσεις
-2 από τις ηλεκτρικές συσκευές
-2 μεταλλεία - ορυχεία
-2 πετρέλαια
-2 υγραέριο
-1 ξύλο - φελλός
-1 πλεκτοβιομηχανία
-1 καπνοβιομηχανία
-1 υποδήματα
-1 δέρμα - γούνα
-15 από διάφορους άλλους κλάδους

Στις πρώτες 25 θέσεις των πλέον κερδοφόρων επιχειρήσεων της χώρας το 2011 βρέθηκαν οι: «Μότορ Οϊλ Ελλάς» (177 εκατ. ευρώ), «Ελληνικά Πετρέλαια» (156,8 εκατ. ευρώ), ΜΕΤΚΑ (138,9 εκατ. ευρώ), «Crown Hellas Can» (96,6 εκατ. ευρώ), «Αθηναϊκή Ζυθοποιία» (61,4 εκατ. ευρώ), «Καρέλια Καπνοβιομηχανία» (47,5 εκατ. ευρώ), «Nestle Hellas» (31,5 εκατ. ευρώ), φαρμακοβιομηχανία «Βιανέξ» (30,5 εκατ. ευρώ), «Colgate Palmolive» (23,2 εκατ. ευρώ), «Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου» (20,7 εκατ. ευρώ), «Σαράντης Γρ.» (20,6 εκατ. ευρώ), «BIC Βιολέξ» (20,4 εκατ. ευρώ), φαρμακοβιομηχανία «Specifar» (17,3 εκατ. ευρώ), «Βιοσάρ Ενεργειακή» (16 εκατ. ευρώ), «Καπνική Μιχαηλίδης» (15,1 εκατ. ευρώ), «Μεταλλοβιομηχανία Αρκαδίας Ρόκας» (13,2 εκατ. ευρώ), «Σόγια Ελλάς» (12,7 εκατ. ευρώ), «Παπαδόπουλος» (12,3 εκατ. ευρώ), «Bayer Hellas» (12,1 εκατ. ευρώ), «Πλαστικά Κρήτης» (11,7 εκατ. ευρώ), «Ρόκας Αιολική ΑΒΕΕ» (11,5 εκατ. ευρώ), «Κραφτ Φουντς Ελλάς» (11,5 εκατ. ευρώ), «L' Oreal Hellas» (11,4 εκατ. ευρώ), «Boehringer Ingelheim Hellas» (10,7 εκατ. ευρώ) και «ΙΜΑΣ ΑΕ Ιμάντες Ελαστικά» (10,6 εκατ. ευρώ).

Η μελέτη εντοπίζει ιδιαίτερα 5 επιχειρήσεις, οι οποίες το 2010 είχαν εμφανίσει αρνητική πορεία και το 2011 μετέτρεψαν τις ζημιές σε κέρδη. Πρόκειται για: την φαρμακευτική «Bayer Hellas» που από ζημιές 9,2 εκατ. ευρώ το 2010 κατέγραψε κέρδη ύψους κάτι παραπάνω από 12,1 εκατ. ευρώ το 2011. Ακολουθεί η «Boehringer Ingelheim Hellas», που παράγει φάρμακα και απορρυπαντικά, η οποία ανέτρεψε τις ζημιές 2,7 εκατ. ευρώ το 2010 με κέρδη 10,7 εκατ. ευρώ το 2011. Οι ιχθυοκαλλιέργειες «Νηρεύς» έκλεισαν το 2010 με ζημιές 39,3 εκατ. ευρώ για να «επιστρέψουν» το 2011 στην κερδοφορία με 10,1 εκατ. ευρώ. Η βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών«BSH» ξεπέρασε τις ζημιές ύψους 1,8 εκατ. ευρώ για να καταγράψει κέρδη 2,3 εκατ. ευρώ το 2011. Τέλος, η γνωστή πολυεθνική «S&B Βιομηχανικά Ορυκτά» αποφάσισε να επιστρέψει στην κερδοφορία, μετατρέποντας ζημιές 5,5 εκατ. ευρώ σε κέρδη 676.000 ευρώ.

Ενδιαφέρον έχουν οι επιδόσεις στο περιθώριο κέρδους. Εκτός από 2 εταιρείες που είχαν σημαντική μεταβολή στον τζίρο, υποδηλώνοντας έσοδα πέρα από την αποκλειστικά επιχειρηματική δραστηριότητα, οι 10 εταιρείες με τα μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους το 2011, είναι: ΜΕΤΑΛΛΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ Χ. ΡΟΚΑΣ ΑΒΕΕ με 169,4%. ΣΟΒΙΜΟ ΕΛΛΑΣ ΑΕ με 124,2%. VISION PRESS ΑΕ με 101,2%. ΥΔΡΟΑΙΟΛΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ ΑΒΕ με 78,8%. ΡΟΚΑΣ ΑΙΟΛΙΚΗ ΑΒΕΕ με 77,8%. ΣΥΡΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΕΒΕ με 76,3%. ΡΟΚΑΣ ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ ΑΒΕΕ με 74,5%. ΝΙΚΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ με 73,1%. CROWN HELLAS CAN με 68,9%. ΡΟΚΑΣ ΑΙΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΑΒΕΕ με 66,7%.

Το ύψος των καθαρών κερδών είναι ένα μόνο από τα στοιχεία που συντελούν στη διαμόρφωση συνολικής εικόνας για μια επιχείρηση, αλλά και για τον τρόπο που οι μεγάλες επιχειρήσεις «κινούνται» μέσα στην κρίση και πετυχαίνουν κέρδη. Ο βαθμός βελτίωσης της κερδοφορίαςείναι ένα ακόμη. Μεταξύ των επιχειρήσεων που πέτυχαν μεγάλη βελτίωση των κερδών τους είναι οι: ΣΟΒΙΜΟ ΕΛΛΑΣ ΑΕ (τρόφιμα) με ένα ποσοστό 47.152,4% (!!!) το οποίο αντιστοιχεί στην επίτευξη κερδών 10.083.655 ευρώ από μόλις 21.340 κέρδη το 2010. SATIVA ΑΒΕΕ (τρόφιμα) με αύξηση κερδών κατά 4.652,5% καθώς διαμορφώθηκαν στα 124.278 ευρώ από 2.615 ευρώ. ΦΑΚΛΑΡΗ ΑΦΟΙ ΑΕ (τρόφιμα) κατά 4.557,7% με κέρδη 266.142 ευρώ από 5.714 ευρώ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΩΔΙΑ ΑΕ κατά 4.141,1% με κέρδη 1.640.885 ευρώ από 38.690 ευρώ. ΓΕΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΑΕ κατά 3.758,8% με κέρδη1.508.488 ευρώ από 39.092 ευρώ.


Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ


Τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα ανέδειξε η Icap Group
(Κέρδος, 29-10-2012)

Τις 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, καθώς και τους 200 πιο κερδοφόρους ομίλους εταιρειών, βάσει δημοσιευμένων ισολογισμών για τη χρήση του 2011, ανέδειξε για 5η χρονιά η ICAP Group, αξιοποιώντας τα στοιχεία της ICAP Databank.

Οι 500 επιχειρήσεις της κατάταξης, παρόλο που υπέστησαν σημαντική μείωση σε επίπεδο καθαρών κερδών, διατήρησαν τις εργασίες τους σε ικανοποιητικά επίπεδα και κατάφεραν να ανταπεξέλθουν με πολύ λιγότερες απώλειες τις επιπτώσεις της κρίσης, σε αντίθεση με το σύνολο των ελληνικών επιχειρήσεων.

Ειδικότερα:

- Κάλυψαν με τον κύκλο εργασιών τους ποσοστό 49,2% του συνολικού κύκλου εργασιών όλων των εταιρειών (Επί συνόλου 22.376 εταιρειών που εξέδωσαν ισολογισμό τόσο για το 2011 όσο και για το 2010).

- Εμφάνισαν κέρδη EBITDA της τάξης των 10 δισ. ευρώ ενώ τα τελικά κέρδη EBITDA του συνόλου των επιχειρήσεων κατέστησαν αρνητικά (σημειώθηκε ανατροπή, από κέρδη το 2010 σε υψηλές ζημίες το 2011, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό προέρχεται από τα αρνητικά αποτελέσματα του τραπεζικού τομέα).

- Εμφάνισαν κέρδη προ φόρου της τάξης των 1,9 δισ. ευρώ το 2011, ενώ το τελικό καθαρό αποτέλεσμα του συνόλου των εταιρειών ήταν για δεύτερη χρονιά ζημιογόνο, με ζημίες πολλαπλάσιες έναντι του 2010.

Οι συνθήκες κρίσης που επικράτησαν το 2011 επηρέασαν αρνητικά και τις κερδοφόρες εταιρείες και ομίλους. Επισημαίνεται ότι το κατώτατο όριο κερδών EBITDA προκειμένου να συμπεριληφθεί μία επιχείρηση στις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες το 2011 διαμορφώθηκε σε 3,37 εκατ. ευρώ, όριο μειωμένο κατά 11% συγκριτικά με εκείνο των 3,79 ευρώ της έκδοσης του 2010. Είναι αξιοσημείωτο ότι η πτώση του ορίου προκύπτει για τέταρτη συνεχή χρονιά. Είναι επίσης ενδεικτικό ότι το όριο αυτό ήταν 5,9 εκατ. ευρώ το 2007.

Πιο έντονα επηρεάστηκαν οι όμιλοι, αφού το κατώτατο όριο κερδών EBITDA, προκειμένου να συμπεριληφθεί ένας όμιλος εταιρειών στην κατάταξη των 200 πιο κερδοφόρων ομίλων το 2011 διαμορφώθηκε σε 2,47 εκατ. ευρώ, μειωμένο κατά 33% σε σχέση με το όριο των 3,68 εκατ. ευρώ του 2010.

Βάσει των στοιχείων των ενοποιημένων ισολογισμών ομίλων του 2011, προκύπτει επιδείνωση της κερδοφορίας των ομίλων. Συγκεκριμένα, παρά το γεγονός ότι ο συνολικός κύκλος εργασιών των ομίλων της κατάταξης αυξήθηκε κατά περίπου 5%, τα συνολικά κέρδη EBITDA μειώθηκαν κατά 7,6% και τα προ φόρου κέρδη κατά 11,6%.

Τέλος, τα συνολικά ίδια κεφάλαια των ομίλων εμφάνισαν αξιόλογη αύξηση το 2011/10.

Σημειώνεται ότι 32 όμιλοι της αντίστοιχης κατάταξης του 2010 δεν περιλαμβάνονται στη νέα κατάταξη και αντικαταστάθηκαν από νεοεισερχόμενους ομίλους. Από τους ομίλους που βγήκαν από τη λίστα, 24 όμιλοι εμφάνισαν ζημιογόνα αποτελέσματα (αρνητικά κέρδη EBITDA) το 2011 με συνέπεια, ενώ τα συνολικά κέρδη EBITDA των ομίλων που εξαιρέθηκαν ανέρχονταν σε 1,7 δισ. ευρώ περίπου το 2010, τα αντίστοιχο μέγεθος μετατράπηκε σε ζημίες ύψους 39,59 δισ.ευρώ κατά το 2011 (ποσοστό περίπου 95% των ζημιών αυτών προήλθε από οκτώ τραπεζικούς ομίλους).

Σύμφωνα με την Icap Group, καθοριστικό ρόλο έχει μία μικρή ομάδα επιχειρηματικών ομίλων, εφόσον οι 20 κορυφαίοι όμιλοι της κατάταξης κάλυψαν (από κοινού) ποσοστό 75,7% επί των συνολικών κερδών EBITDA, καθώς και το 65,3% του συνολικού κύκλου εργασιών που πραγματοποίησαν των 200 ομίλων της κατάταξης.

Κορυφαίος όμιλος βάσει κερδοφορίας για το 2011 αναδείχθηκε και πάλι ο όμιλος εταιρειών ΟΤΕ ΑΕ ακολουθούμενος από τον όμιλο εταιρειών COSMOTE AE. Στις επόμενες θέσεις της κατάταξης βρίσκονται οι όμιλοι εταιρειών COCA COLA Ελλην. Ετ. Εμφιαλώσεως ΑΕ και ΔΕΗ ΑΕ.

News Room «Κέρδος» με πληροφόρηση από το ΑΠΕ - ΑΜΠ


Αύξηση τζίρου 7% για τις 500 πιο κερδοφόρες

Κόντρα στην κρίση και στη βαθιά οικονομική ύφεση που σωρευτικά ξεπερνά το 21% μέσα σε μια πενταετία, 500 επιχειρήσεις και 200 όμιλοι κατάφεραν να αντισταθούν και να κάνουν τη διαφορά, όπως προκύπτει από έρευνα της Icap Group.

Αποτέλεσμα, οι 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές εταιρείες συνολικά πέτυχαν αύξηση 6 δισ. ευρώ ή 7% στον κύκλο εργασιών τους, καθώς και 6% στα κέρδη EBITDA, ενώ και τα ίδια κεφάλαια τους διευρύνθηκαν, σε μία περίοδο συρρίκνωσης των επενδύσεων γενικά.

Ειδικότερα ο τζίρος τους ξεπέρασε τα 92,611 δισ. ευρώ, τα EBITDA τα 9,948 δισ. ευρώ, τα κέρδη προ φόρων υποχώρησαν στο 1,93 δισ. ευρώ, ενώ το σύνολο ιδίων κεφαλαίων ανήλθε σε 47,817 δισ. ευρώ. Ο τζίρος των 200 πιο κερδοφόρων ομίλων αυξήθηκε πέρυσι σε σχέση με το 2010 κατά 5,13% στα 91,083 δισ. ευρώ, τα EBITDA μειώθηκαν 7,56% στα 10,6 δισ. ευρώ, τα κέρδη προ φόρων υποχώρησαν κατά 11,64% στα 3,170 δισ. ευρώ, ενώ άνοδο 4% κατέγραψε το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων τα οποία ανήλθαν στα 41,389 δισ. ευρώ. 

Σε ότι αφορά τους πρώτους των πρώτων, κορυφαίος όμιλος βάσει κερδοφορίας για το 2011 ανεδείχθη και πάλι ο όμιλος εταιρειών ΟΤΕ ακολουθούμενος από τον όμιλο εταιρειών Cosmote. Στις επόμενες θέσεις της κατάταξης βρίσκονται οι όμιλοι εταιρειών Coca Cola Ελλην. Ετ. Εμφιαλώσεως και ΔΕΗ.

Τι δείχνει η ανάλυση της Icap Group

Οι 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες κάλυψαν με τον κύκλο εργασιών τους ποσοστό 49,2% του συνολικού κύκλου εργασιών όλων των εταιρειών (επί συνόλου 22.376 εταιρειών). Αναφορικά με τη σύνθεση της ομάδας των πλέον κερδοφόρων ελληνικών εταιρειών (βάσει κερδών EBITDA του έτους 2011), σημειώνεται ότι 107 εταιρείες της αντίστοιχης κατάταξης του 2010 δεν περιλαμβάνονται στη νέα κατάταξη και αντικαθιστώνται από νεοεισερχόμενες επιχειρήσεις. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι από τις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες του 2011 μόνο 61 εταιρείες είναι εισηγμένες στο Χ.Α.

Βέβαια, οι συνθήκες κρίσης που επικράτησαν το 2011 επηρέασαν αρνητικά και τις κερδοφόρες εταιρείες και ομίλους. Αποτέλεσμα, το κατώτατο όριο κερδών EBITDA προκειμένου να συμπεριληφθεί μία επιχείρηση στις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες το 2011, διαμορφώθηκε σε 3,37 εκατ. ευρώ, από 3,79 εκατ. ευρώ της έκδοσης του 2010 και 5,9 εκατ. ευρώ που ήταν το 2007.

Πιο έντονα επηρεάστηκαν οι όμιλοι, αφού το κατώτατο όριο κερδών EBITDA, προκειμένου να συμπεριληφθεί ένας όμιλος στην κατάταξη των 200 πιο κερδοφόρων ομίλων το 2011, διαμορφώθηκε σε 2,47 εκατ. ευρώ, μειωμένο κατά 33% σε σχέση με το όριο των 3,68 εκατ. ευρώ του 2010.

Βάσει των στοιχείων των ενοποιημένων ισολογισμών ομίλων του 2011, προκύπτει επιδείνωση της κερδοφορίας των ομίλων. Σημειώνεται ότι 32 όμιλοι της αντίστοιχης κατάταξης του 2010 δεν περιλαμβάνονται στη νέα κατάταξη και αντικαταστάθηκαν από νεοεισερχόμενους ομίλους. Από τους ομίλους που βγήκαν από τη λίστα, 24 εμφάνισαν ζημιογόνα αποτελέσματα (αρνητικά κέρδη EBITDA) το 2011 με συνέπεια, ενώ τα συνολικά κέρδη EBITDA των ομίλων που εξαιρέθηκαν ανήρχοντο σε 1,7 δισ. περίπου το 2010, τα αντίστοιχο μέγεθος μετετράπη σε ζημίες ύψους 39,59 δισ. ευρώ κατά το 2011 (ποσοστό περίπου 95% των ζημιών αυτών προήλθε από 8 τραπεζικούς ομίλους).

Και σε αυτό το επίπεδο διαπιστώνεται ότι καθοριστικό ρόλο έχει μία μικρή ομάδα επιχειρηματικών ομίλων, εφόσον οι 20 κορυφαίοι όμιλοι της κατάταξης κάλυψαν (από κοινού) ποσοστό 75,7% επί των συνολικών κερδών EBITDA, καθώς και το 65,3% του συνολικού κύκλου εργασιών που πραγματοποίησαν των 200 ομίλων της κατάταξης.

Κατανομή εταιρειών και κερδών το 2011 - Μερίδια

Όσον αφορά τις εταιρείες που συγκροτούν τον κατάλογο των Top 500 εταιρειών βάσει EBITDA, επικράτησε και πάλι ο ευρύτερος τομέας των Υπηρεσιών (συνυπολογιζομένων και των τραπεζών-ασφαλειών), με συμμετοχή 169 εταιρειών παροχής υπηρεσιών συνολικά (ποσοστό 33,8%). Ωστόσο εντοπίζεται μία σημαντική διαφορά το 2011, η οποία σχετίζεται με την δραστική μείωση της συμμετοχής των τραπεζών στην κατάταξη (απουσία όλων των γνωστών εμπορικών τραπεζών), γεγονός που επηρέασε τόσο τη διαμόρφωση των συνολικών αποτελεσμάτων, όσο και τις ετήσιες μεταβολές τους.

Ακολουθεί με ελάχιστη διαφορά ο τομέας της Βιομηχανίας με 166 επιχειρήσεις (ποσοστό 33,2%), στη συνέχεια δε το Εμπόριο με 121 εταιρείες (24,2%). 

Όσον αφορά το κύριο κριτήριο της κατάταξης (κερδοφορία), διαπιστώνεται μία αντικρουόμενη εικόνα που χαρακτηρίζει τον τομέα των «Λοιπών Υπηρεσιών» (πλην Τραπεζών-Ασφαλειών). Ο τομέας αυτός κατέκτησε (με διαφορά) το κορυφαίο μερίδιο όσον αφορά τη συμμετοχή του στα συνολικά κέρδη EBITDA (56,3%), ωστόσο η συμμετοχή του στα κέρδη προ φόρων υπέστη δραστική υποχώρηση με το μερίδιο του να περιορίζεται σε 14% το 2011 (μερίδιο μικρότερο κατά 39 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το αντίστοιχο που εμφάνιζε ο τομέας στην περυσινή έκδοση).

Αντίθετα, ο τομέας της Βιομηχανίας αναδείχθηκε κορυφαίος όσον αφορά τη συμμετοχή του στα συνολικά κέρδη προ φόρου το 2011, με το μερίδιο του να εκτοξεύεται σε 49,9%. Περαιτέρω ο τομέας ανεδείχθη δεύτερος ως προς τη συμμετοχή στα συνολικά κέρδη EBITDA του 2011, με μερίδιο 24,4%.

Ο Εμπορικός τομέας παρουσιάζει αξιόλογη συμμετοχή στα συνολικά κέρδη προ φόρου (μερίδιο 19,9%), ενώ το μερίδιο του στα κέρδη EBITDA διαμορφώθηκε σε 12,4% το 2011.

Ο τομέας των Τραπεζών - εταιρειών Factoring υπέστη βαρύ πλήγμα από τις συνέπειες της κρίσης και τις διαδικασίες που αποφασίσθηκαν για τη δημοσιονομική εξυγίανση, με αποτέλεσμα στην φετινή κατάταξη να εκπροσωπείται από μόνον πέντε εταιρείες (εκ των οποίων οι 4 είναι εταιρείες Factoring), ενώ τα μερίδια συμμετοχής του γενικά υπέστησαν καθίζηση. Επιδείνωση (όχι όμως με την ίδια ένταση) εμφάνισε και ο τομέας των ασφαλειών.
πηγη

Λαϊκή Συμμαχία

Επικίνδυνη η προπαγάνδα των λαθών

Επικίνδυνη η προπαγάνδα των λαθών
Και να που ξαναεμφανίστηκε η προπαγάνδα των λαθών του ΔΝΤ και της τρόικας στις εκτιμήσεις τους για τα «προγράμματα διάσωσης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας», δηλαδή τα μνημόνια και το βαθιά αντιλαϊκό τους περιεχόμενο. Και μάλιστα, επίσημα με έκθεση του ΔΝΤ. Την προηγούμενη φορά που φούντωσε στην αστική φρασεολογία η προπαγάνδα του λάθους, εστιάστηκε στους λεγόμενους πολλαπλασιαστές, που με βάση την πρόβλεψη της πτώσης του ΑΕΠ, καθόριζαν τα συγκεκριμένα βάρβαρα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα, ότι δηλαδή ήταν λάθος οι πολλαπλασιαστές. Τώρα, το ΔΝΤ εκτιμά ότι δεν ευθύνονται οι πολλαπλασιαστές, αλλά οι μεγάλες αποκλίσεις στις προβλέψεις για το βάθος της κρίσης. Και, βεβαίως, στο βάθος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, επέδρασαν και οι καθυστερήσεις της εφαρμογής των αντεργατικών αναδιαρθρώσεων. Είναι βολικές, εκ των υστέρων, οι εκτιμήσεις περί λαθών στη διαχείριση της κρίσης από την αστική πολιτική και την όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα σε διαφορετικές αστικές πολιτικές δυνάμεις και άλλες δυνάμεις της διαχείρισης όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, για τα διαφορετικά μείγματα διαχείρισης της κρίσης. Και δε μπορεί να αποκλείσει κανείς και λάθη των αστών σε εκτιμήσεις, ή στην εφαρμογή του ενός ή του άλλου μείγματος αστικής πολιτικής, ή και συνδυασμών τους. Για παράδειγμα, και σήμερα το ΔΝΤ επιμένει σε νέο «κούρεμα» του χρέους της Ελλάδας, η δε Γερμανία επιμένει σε νέο δάνειο. Υπάρχει και η ενδιάμεση εκδοχή για μείωση των επιτοκίων και παράταση της αποπληρωμής των δανείων, που ουσιαστικά σημαίνει χασούρα των δανειστών, άρα εμμέσως ένα «κούρεμα». Και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του «κουρέματος». Παρ' όλ' αυτά, χρειάζεται να ξαναγυρίσουμε στην αρχή, δηλαδή στο γιατί από το 2010 άρχισαν να επιβάλλονται τα μνημόνια, να γίνονται έντονες συζητήσεις για αναδιάρθρωση - «κούρεμα» του χρέους από τότε. Εχει τη σημασία του γιατί οι εκδοχές των λαθών και μάλιστα η τελευταία που αποδίδει την καθυστέρηση στην ανάκαμψη στις καθυστερήσεις των αναδιαρθρώσεων, συγκαλύπτει την ταξική ουσία του προβλήματος. Ενώ δουλεύει αποπροσανατολιστικά για την εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα ως προς το πραγματικό πρόβλημα της καπιταλιστικής οικονομίας, την κρίση, τις αιτίες της και τη διέξοδο πασχίζοντας να υποτάξει το λαό στην αστική πολιτική.
***
Τα μνημόνια επιβλήθηκαν, έτσι προπαγάνδιζαν και προπαγανδίζουν για να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα και το χρέος. Αλλά τα μέτρα που εφαρμόστηκαν ελάχιστα συνέβαλαν στην αντιμετώπιση των ελλειμμάτων και του χρέους που αυξήθηκε. Τα μέτρα της φοροληστείας του λαού και των περικοπών δαπανών που κάλυπταν λαϊκές ανάγκες έχουν μια συμβολή, αλλά τα περισσότερα μέτρα, όπως οι δραστικές μειώσεις μισθών και συντάξεων η τεράστια επέκταση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, η ευελιξία στον εργάσιμο χρόνο, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι μειώσεις των εργοδοτικών εισφορών, οι ιδιωτικοποιήσεις, κλπ., δεν έχουν καμία σχέση με την αντιμετώπιση του χρέους και των ελλειμμάτων αφού δε φέρνουν χρήμα στα κρατικά ταμεία. Αυτά τα μέτρα μείωσαν στο έπακρο την τιμή της εργατικής δύναμης έτσι που να καταναλώνουν οι καπιταλιστές ελάχιστο κεφάλαιο για την αγορά της, δηλαδή για μισθούς. Αυτό αυξάνει το ποσοστό κέρδους και στην περίοδο της κρίσης αντισταθμίζει τη χασούρα κερδών ενώ στην ανάκαμψη φέρνει γοργά και μεγάλα κέρδη. Ακόμη και οι περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό, συνδυάζονται με επέκταση της εμπορευματοποίησης στους τομείς που γίνονται, ιδιαίτερα στην Υγεία και στην Πρόνοια, αλλά και στην Εκπαίδευση. Αυτό ενισχύει τους επιχειρηματικούς ομίλους στους αντίστοιχους τομείς, που ενισχύονται επίσης και με τις ιδιωτικοποιήσεις. Ταυτόχρονα, η φοροληστεία του λαού, συνδυάζεται με φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου.
Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν η διαχείριση μιας βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που απαιτούσε όλα τα παραπάνω μέτρα. Τα μνημόνια έγιναν ο μοχλός για να προωθηθούν αυτά τα μέτρα. Αρα, ακόμη και αν υπήρξαν λάθη, η ταξική ουσία παραμένει. Η εργατική δύναμη έπρεπε να γίνει πάμφθηνη, στο κεφάλαιο έπρεπε να παραδώσουν κρατικούς τομείς για επενδύσεις και έτσι να βγει η καπιταλιστική οικονομία από την κρίση σε όφελος των επιχειρηματικών ομίλων και σε βάρος των εργαζομένων. Επίσης, είχαν να αντιμετωπίσουν και το διεθνή μονοπωλιακό ανταγωνισμό και απαιτούνταν αυτά τα μέτρα, άλλωστε τα εφαρμόζουν παντού με ή χωρίς μνημόνια.
***
Οσο για τις καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μέτρων που κατά το ΔΝΤ έχει επίδραση στο βάθος της κρίσης, εδώ λένε μεγάλα ψέμματα. Η κρίση είναι βαθιά και συγχρονισμένη με πολλές καπιταλιστικές οικονομίες και μάλιστα και ισχυρές. Για να πιάσει πάτο πρέπει να καταστρέψει και κεφάλαιο μαζί με την ήδη καταστροφή εργατικής δύναμης (τεράστια ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση). Αυτό γίνεται με το κλείσιμο επιχειρήσεων, τη μείωση της παραγωγής, αλλά και το «κούρεμα». Το ότι χρειάζεται νέο «κούρεμα» σημαίνει ότι δεν έχει πιάσει πάτο. Αυτό το ήξεραν από την αρχή, άλλωστε ομόλογα «κούρεψαν». Η αλήθεια είναι ότι οι εργατικές, λαϊκές κινητοποιήσεις έφεραν την καθυστέρηση και δυσκολεύουν το κεφάλαιο. Αυτό είναι παρακαταθήκη για το εργατικό, λαϊκό κίνημα που αν συνειδητοποιηθεί ακόμη πιο πλατιά μπορεί να βάλει εμπόδια στην επιδρομή του κεφαλαίου που συνεχίζεται. Αντικειμενικά όμως, η πάλη πρέπει να καυτεθύνεται στην ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, στην κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, στην αποδέσμευση από την ΕΕ, στη μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική, λαϊκή εξουσία. Αυτή είναι η φιλολαϊκή διεξοδος από την κρίση.

Η αλήθεια για τους BRICS

Η αλήθεια για τους BRICS
Το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν τα στοιχεία και οι αναλύσεις για επιβράδυνση στις καπιταλιστικές οικονομίες της διακρατικής συνεργασίας των ΒRICS (Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας, Νότιας Αφρικής), όπως και της Τουρκίας, που τα προηγούμενα χρόνια οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ «έτρεχαν» με υψηλούς ρυθμούς, έως και 10%. Βεβαίως, δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής ότι όλες αυτές τις οικονομίες (εξαίρεση η Κίνα που παρουσιάζει μεν σημάδια κόπωσης αλλά όχι ραγδαία πτώση του ΑΕΠ) τις χτύπησε η καπιταλιστική οικονομική κρίση το 1997 - 1998 και οι λαοί τους δέχθηκαν σφοδρή επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά τους δικαιώματα. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που ακολούθησε «πάτησε» ακριβώς πάνω στα σμπαραλιασμένα εργατικά δικαιώματα και διαψεύδει πολλούς, ιδιαίτερα τους οπορτουνιστές ανά τον κόσμο, που είδαν πιο συγκεκριμένα στους BRICS το πρότυπο ανάπτυξης και το υποτιθέμενο «αντίπαλο δέος» στον «παλιό ιμπεριαλιστικό κόσμο».
Ταυτόχρονα, οι σημερινές αναλύσεις των αστών οικονομολόγων για την υποχώρηση των BRICS και λόγω του ότι η κινεζική οικονομία αδυνατεί να διατηρήσει τους ρυθμούς ανάπτυξης των προηγούμενων ετών και παρασύρει σε χαμηλότερες ταχύτητες και τις χώρες που εξάγουν μαζικά πρώτες ύλες σε αυτήν, έχουν μεν βάση αλλά αυτό που κύρια επιβεβαιώνει η ραγδαία πτώση των ρυθμών ανάπτυξης είναι ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί να αποφύγει τις κυκλικές κρίσεις του. Ιδιαίτερα στη σημερινή φάση ανάπτυξης του ιμπεριαλιστικού συστήματος είναι φανερό ότι την περίοδο ανάκαμψης στον κύκλο της καπιταλιστικής κρίσης, η όποια ανάπτυξη είναι αναιμική και σίγουρα στηρίζεται στη χωρίς επιστροφή ισοπέδωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για να εξασφαλίζονται τα ποσοστά κέρδους που επιδιώκουν οι κεφαλαιοκράτες. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό και στις BRICS, δηλαδή η ραγδαία πτώση των ρυθμών ανάπτυξης, σε συνδυασμό με τον οξύτατο ανταγωνισμό τους με ΗΠΑ αλλά και Ιαπωνία και Γερμανία, ξεσκεπάζει τις αυταπάτες των οπορτουνιστών ότι με άλλο μείγμα διαχείρισης θα υπάρχει ανάπτυξη χωρίς κρίσεις (ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ως πρότυπο τη Βραζιλία), είναι η καπιταλιστική οικονομική βάση τους.
Πρόκειται για νέους παίκτες στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, που συνενώνονται μεν στα πλαίσια του διεθνούς μονοπωλιακού ανταγωνισμού και αποτελούν το 1/4 του παγκόσμιου ΑΕΠ, το 40% του πληθυσμού του πλανήτη και το 26% της έκτασης, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσονται και ανταγωνισμοί και κόντρες μεταξύ τους. Στη φετινή συνεδρίαση των BRICS, το Μάρτη, αυτό εκφράστηκε πολύ έντονα, για παράδειγμα στο ζήτημα θεσμών που είναι υπό διαμόρφωση και ιδιαίτερα της κοινής τράπεζας που θέλουν να δημιουργήσουν, όπου η κάθε αστική τάξη διεκδικεί καλύτερη θέση.
Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί με κανένα μείγμα διαχείρισης να απαλλαγεί από τις κρίσεις. Ταυτόχρονα, στα πλαίσια των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, μόνο ειρήνη κι ασφάλεια δεν μπορεί να δώσει στους λαούς, το αντίθετο κάνει πιο πιθανή, για τη διεκδίκηση μεριδίων στην αγορά, την πρόσβαση στους ενεργειακούς πόρους, την προσφυγή σε πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η μόνη λύση που υπάρχει για τους λαούς για να ξεπεραστεί και το ζήτημα των κρίσεων είναι η ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και η οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό - λαϊκό έλεγχο, δηλαδή ο σοσιαλισμός, που μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες, διευρυνόμενες λαϊκές ανάγκες.

Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ


TOP READ