Επιστολή προς απολίτικους

 Επιστολή προς απολίτικους

Επιστολή προς απολίτικους. Προς αυτούς, με άλλα λόγια, που ούτε ξέρουν ούτε απαντούν, προς τους αναποφάσιστους, τους αμήχανους και τους διστακτικούς. Προς όλους αυτούς, τέλος πάντων, που καμώνονται πως δεν ξέρουν, γιατί ο Κλίντον επισκέφθηκε την Ελλάδα. Δεν ξέρουν, γιατί το ΝΑΤΟ ερήμωσε τη Γιουγκοσλαβία, γιατί βάλαμε τα «εθνικά» μας ξίφη στα θηκάρια τους και δεν «αδειάζουμε» τώρα από τις ελληνοτουρκικές χειραψίες στο όνομα μιας δυσερμήνευτης «χαμηλής» πολιτικής.

Γράφω αυτή την επιστολή, για να την απευθύνω σε όλους αυτούς που πιστεύουν πως οι νόμοι γράφονται έτσι, για να υπηρετήσουν το δίκιο, και πως ο υπουργός της Δικαιοσύνης «καταδιώκει» τον «Ριζοσπάστη», για να προασπίσει την ελευθερία της άποψης και τη δημοκρατία του κριτικού λόγου. Σ' αυτούς που πιστεύουν πως το «μετρό» της Αθήνας έγινε για να καμαρώνει η Ελλάδα και να «χαίρεται ο κόσμος», η μεταρρύθμιση του Αρσένη έγινε για να μορφωθούν όλο και περισσότερα παιδιά του ελληνικού λαού, για να κλείσουν τα φροντιστήρια, να ανοίξουν οι πόρτες της ανώτατης εκπαίδευσης και να ανεβεί η ελληνική επιστήμη.

Γράφω αυτή την επιστολή, για να την απευθύνω σ' αυτούς που μπαινοβγαίνουν στα σούπερ μάρκετ κεφάτοι και χαρούμενοι γιατί το λέει και η διαφήμιση, σ' αυτούς που πιστεύουν πως το χρηματιστήριο στήθηκε, για να αβγατίσει το μεροκάματο, να φύγουν τα ράντζα από τα νοσοκομεία, να περισσέψουν τα θρανία στα σχολειά μας και να καθαρίσουν οι θάλασσες από τα σκουπίδια που παράγει άφθονα η ελληνική βιομηχανία, γιατί δεν έχει τι άλλο να παραγάγει. Σ' αυτούς που πιστεύουν πως οι Τούρκοι είναι κακοί και οι Αμερικάνοι καλοί, που πιστεύουν πως η Ελλάδα θα μπει μπροστά κι από πίσω της θα τρέχουν όλοι οι Βαλκάνιοι, οργισμένοι και μη, για να τους δείχνει το δρόμο που πήρε κι αυτή προς τη λαγγεμένη Ευρώπη και τώρα κολυμπάει στην ευμάρεια και δεν προλαβαίνει να μετράει τα χρυσά της κουτάλια, που δε λένε να χωρέσουν στα ευρωπαϊκά της συρτάρια.

Γράφω γι' αυτούς που δε λένε να καταλάβουν σε ποιο κατήφορο οδηγούνε τη χώρα μας οι μεγάλοι της φίλοι υπερπόντιοι και υπερβαλκάνιοι. Ολοι αυτοί που με το παραμύθι της παγκοσμιοποίησης αλυσοδένουν τους λαούς όλης της Γης, όπως έδεναν παλιά τους μαύρους της Αφρικής, για να τους οδηγήσουν σκλάβους στις φυτείες της πλούσιας Αμερικής, ανυπεράσπιστους μέσα στο ορθάνοιχτο στόμα του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.

Τέλος πάντων, καλή μου συντρόφισσα και ακριβέ μου σύντροφε, γράφω αυτή την επιστολή, για να την απευθύνω προς όλους αυτούς που δε λένε να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει πολιτικά και να δουν καθαρά την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα πράγματα, πίσω από τις ψεύτικες ιστορίες της τηλεόρασης και μέσα από τις δωρικές κολόνες της οδού Σοφοκλέους. Να αρπάξουν από τ' αυτί την κατεργάρα την ΟΝΕ, να την ξαπλώσουν ανάσκελα και να ψάξουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από τα αχόρταγα δόντια της. Και τότε είναι που θα καταλάβουν πως ούτε κατάκτηση είναι η ΟΝΕ ούτε προοπτική. Αβεβαιότητα είναι και απειλή, προαναγγελία καθημερινών θανάτων και των νέων μας μόχθων το καταβρόχθισμα.

Εξάλλου, το ομολογούν και οι χαμογελαστοί άρχοντές μας «Χάρη» στις θυσίες του ελληνικού λαού. Ποιος τον ρώτησε όμως αυτόν τον ταλαίπωρο ελληνικό λαό; Ποιος του είπε, στ' αλήθεια πως πρέπει να θυσιαστεί, για να κερδίσει ένα μέλλον γεμάτο θΥΣΙΕΣ;

Για σένα, λοιπόν, τη γράφω αυτή την επιστολή που δε λες να σκεφτείς πολιτικά, για να ακούσεις σωστά τη φωνή της αλήθειας!

"Η φωνή της Αλήθειας", του Γ. Χ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ

Ριζοσπάστης, 13 Φλεβάρη 2000
 Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

Κουραδόμαγκας με στολή

 Κουραδόμαγκας με στολή

           

Μαθήματα χειραγώγησης

Μαθήματα χειραγώγησης

Ο προβληματισμός που το εκλογικό αποτέλεσμα πυροδότησε στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να απασχολεί κορυφαία του στελέχη. Τέτοιο προβληματισμό αντανακλά το άρθρο που συνυπογράφει με τον Σπ. Λαπατσιώρα ο Γ. Μηλιός, εκ των διαμορφωτών της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Το άρθρο κάνει μια αναδρομή στην προπαγανδιστική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 έως σήμερα, αναδεικνύοντας σύμφωνα με τους αρθρογράφους λάθη τα οποία δυσκόλεψαν τη διεύρυνση της εκλογικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ, υποδεικνύοντας κατά τη γνώμη τους και τις απαραίτητες προσαρμογές που πρέπει να κάνει στο λόγο του και την προπαγάνδα του, προκειμένου να ενισχυθεί εκλογικά. Ορισμένες παραδοχές και επισημάνσεις του έχει αξία να καταγραφούν.

Ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η στροφή προς το διεμβολισμό «πολιτικά κεντρώων στρωμάτων» που έγινε μετά τις εκλογές του 2012, δε συνέβαλλε στην αύξηση της εκλογικής του επιρροής, όπως λέει, εκτιμώντας ότι «το χαρακτηριστικό της αντισυστημικής δύναμης μειώθηκε σιγά - σιγά». Για το λόγο αυτό, υποστηρίζει, στις εκλογές του 2014 «τμήματα του εκλογικού σώματος ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, "παρόλο που είναι μία από τα ίδια", επειδή του δίνουν μία ευκαιρία εφόσον δεν έχει δοκιμαστεί, ενώ άλλα τμήματα του εκλογικού σώματος δεν τον ψηφίζουν, "αφού είναι μία από τα ίδια και οι άλλοι το ξέρουν το παιχνίδι, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το κατέχει"».
Ο Γ. Μηλιός σημειώνει ότι στο μεσοδιάστημα απ' τις εκλογές του 2012, υποχώρησε το αίτημα για «αναδιανομή» υπέρ του αιτήματος για «παραγωγική ανασυγκρότηση», μετατόπιση που, όπως γράφει, «αντανακλά την προσπάθεια διεύρυνσης των κοινωνικών συμμαχιών προς τμήματα του επιχειρηματικού κόσμου που έχουν πληγεί από την κρίση και τη διαχείρισή της».
Βεβαίως, οι αρθρογράφοι κρύβουν ότι η περίφημη «αναδιανομή» -που υποστηρίζουν- όποτε εξαγγέλθηκε προϋπέθετε το μεγάλωμα της πίτας, δηλαδή της κερδοφορίας των επιχειρήσεων που κάνουν κουμάντο στην οικονομία. Γι' αυτό άλλωστε αποδείχθηκε και σύνθημα κενό γράμμα, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει αναδιανομή του πλούτου υπέρ των εργαζομένων, όσο τα εργοστάσια, τα πλοία κλπ δεν είναι λαϊκή περιουσία.

«Η γενικότερη εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ -συνεχίζουν οι αρθρογράφοι- είναι η εικόνα ενός πολιτικού σχηματισμού, ο οποίος αποδέχεται τους "κανόνες του παιχνιδιού" και περιμένει να πάρει τις εκλογές».

Σιγά το νέο, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται τους «κανόνες του παιχνιδιού» του αστικού πολιτικού συστήματος.
Τι προτείνουν για να εξασφαλιστεί η αυτοδυναμία; «Σε συνθήκες πόλωσης σε εθνικές εκλογές, με όλα τα άλλα σταθερά, μπορεί κανείς να φανταστεί μία άνοδο που δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία (...) η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ μετά το 2012 οργανώθηκε στη βάση ότι έχει δεδομένο το "αντισυστημικό ακροατήριο" και πρέπει να διεμβολίσει "μεσαία πολιτικά στρώματα" για να διευρύνει το ποσοστό του. Αυτή η πολιτική στρατηγική σε αυτές τις εκλογές συνάντησε τα όριά της (...) δεν μπόρεσε να εμπνεύσει τη νεολαία. Συγχρόνως ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει αδύναμος στο να διεμβολίζει εκείνα τα στρώματα τα οποία θα σταθεροποιούνται, καθώς η οικονομία θα εξέρχεται από τη βαριά ύφεση. Αλλά ούτε αποτελεί την προφανή "λύση" για τα στρώματα που περιθωριοποιούνται. Ο ΣΥΡΙΖΑ για να διεκδικήσει την αυτοδυναμία πρέπει να στραφεί, με όρους ριζοσπαστικής μετατόπισης της τρέχουσας πολιτικής οπτικής του, στην οργάνωση αυτού του αντισυστημικού δυναμικού (...) Απαιτείται το κόμμα να "κάνει μια πορεία στο λαό", όχι για να του χαϊδέψει τα αυτιά με τον πατριωτισμό, με ένα λόγο δηλαδή που μετασχηματίζει τις υπαρκτές κοινωνικές συγκρούσεις σε φαντασιακές εθνικές διαμάχες (η "γερμανική κατοχή", τα "φερέφωνα της Μέρκελ" κλπ) και ο οποίος συσκοτίζει αυτό που πραγματικά διακυβεύεται στην ιστορική συγκυρία (...) να οργανώνεται ως αντιπολίτευση στο κράτος, ήδη από τώρα».
Ουσιαστικά, ο Γ. Μηλιός θεωρεί ότι εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ στρατηγικά πορεύεται εντός της ΕΕ και της Ευρωζώνης, η αντι-Μέρκελ γραμμή δε συμβάλλει στη συσπείρωση δυνάμεων, γιατί δε δείχνει τον πραγματικό αντίπαλο. Που κατά τον Γ. Μηλιό είναι το κράτος. Γι' αυτό αναφέρει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να «οργανώνεται ως αντιπολίτευση στο κράτος». Ο ίδιος ο Μηλιός σε παλιότερο άρθρο του έγραφε: «Η αντίληψη που επικρατεί στην πλειοψηφία της κοινωνίας είναι ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς, καθώς θα έχει αναλάβει την κρατική εξουσία, θα σταματήσει τον κατήφορο και θα ψηφίσει νόμους υπέρ των συμφερόντων των πολλών. Γνωρίζουμε όμως ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η ανάληψη της κυβέρνησης δεν ισοδυναμεί με τον άμεσο έλεγχο όλων των μηχανισμών του κράτους» (Γ. Μηλιός, στην «Εφημερίδα των Συντακτών», 31/3/2014).
Τι λέει λοιπόν; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ενισχύσει την «αντισυστημική» ρητορική του, ως αντίπαλος του κράτους, το οποίο θα μεταρρυθμίσει φιλολαϊκά όταν γίνει κυβέρνηση. Εξαπάτηση δηλαδή του λαού, αφού πουθενά δεν αναφέρονται σε εναντίωση στους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Ο Γ. Μηλιός και ο συναρθρογράφος του διαφωνούν με τον τρόπο που συνδιαλέγεται ο ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρηματίες, φέρνει μάλιστα ως παράδειγμα τη συνάντηση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με τον Μελισσανίδη, την οποία χαρακτηρίζει «έξοχο αντιπαράδειγμα, το οποίο πρέπει να συζητηθεί παντού ως αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει να κάνει, επειδή τότε δε θα διαφέρει σε τίποτα από το σημερινό σύστημα διαχείρισης (...) Η συνάντηση εν κρυπτώ με έναν επιχειρηματία για να κανονιστούν δουλειές (ή δουλείες)...».

Αντίθετα, οι αρθρογράφοι προτάσσουν πιο θεσμικές διαδικασίες.
«Το πιο απλό αναφορικά με το παράδειγμα που συζητάμε, που θα οργάνωνε ένα διαφορετικό πολιτικό ορίζοντα, θα ήταν να απευθυνθεί ο κατά νόμο επιχειρηματίας στο δήμαρχο ή και στους όμορους δημάρχους (ή υποψήφιους δημάρχους) και τον περιφερειάρχη, σε μία δημόσια ανακοινωμένη συνάντηση, και αυτοί, αφού διαβουλευθούν κατάλληλα με την τοπική κοινωνία, τους θεσμούς της, περιλαμβανομένων των λαϊκών συνελεύσεών της και αφού πάρουν τη συμβουλευτική γνωμοδοτική υποστήριξη των τμημάτων πολιτικής χωροταξικού σχεδιασμού, ανάπτυξης των πόλεων και περιβάλλοντος, να μεταφέρουν τη σύστασή τους στα όργανα του κόμματος για το τι πρόταση θα πρέπει να υποστηρίξει η ΚΟ» γράφουν ο Μηλιός με τον Λαπατσιώρα...

ΒΕΛΓΙΟ Μαζικές απολύσεις εργαζομένων

ΒΕΛΓΙΟ

Μαζικές απολύσεις εργαζομένων

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ.--
Την άμεση απόλυση 2.500 εργαζομένων και το κλείσιμο 14 καταστημάτων στο Βέλγιο ανακοίνωσε χτες ο μονοπωλιακός όμιλος super market Delhaize. Το εν λόγω μονοπώλιο, που έχει καταστήματα σε 9 χώρες και σε 3 ηπείρους και αποτελεί το βασικό μέτοχο της εταιρείας super market ΑΒ Βασιλόπουλος στην Ελλάδα, πρόβαλε ως δικαιολογία για την απόφαση την ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της εταιρείας, έναντι ολλανδικών και γερμανικών ανταγωνιστών που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Η απόφαση αναδιάρθρωσης της εταιρείας έχει ως στόχο την ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση της κερδοφορίας της. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως μόνο για το 2013, η Delhaize μέτρησε κέρδη 5 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κερδών 3% σε σχέση με το 2012. Η κερδοφορία της εταιρείας ήταν αποτέλεσμα αναδιαρθρώσεων στις εργασιακές σχέσεις του προσωπικού, όπως η μεγάλη επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Την ίδια στιγμή που οι συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων ζητούν συνάντηση με τον πρωθυπουργό του Βελγίου, έτσι ώστε η κυβέρνηση να εγγυηθεί των αποζημιώσεων των απολυμένων και η εταιρεία παρέχει... δωρεάν υπηρεσίες ψυχολόγου στους απολυμένους, εργαζόμενοι κλείνουν καταστήματα της εταιρείας σε διάφορες πόλεις του Βελγίου και ζητούν την κήρυξη απεργίας στην εταιρεία και στον κλάδο.
Οι παραπάνω εξελίξεις έρχονται να αθροιστούν σε μαζικές απολύσεις που έχουν κάνει σειρά από μονοπωλιακοί όμιλοι στο Βέλγιο, σε κλάδους όπως μέταλλο, αυτοκινητοβιομηχανία, φάρμακο κτλ. Τα ίδια μέτρα και οι αναδιαρθρώσεις που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα και εφαρμόζονται ήδη στο Βέλγιο δείχνουν τον ενιαίο χαρακτήρα της επίθεσης του κεφαλαίου σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Οι αστικές κυβερνήσεις των κρατών - μελών και η ΕΕ, σε περίοδο γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, έχουν οξύνει την επίθεσή τους στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, για την εξασφάλιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, μετακυλώντας στις πλάτες του λαού το κόστος διάσωσης των μονοπωλίων. Τα αντεργατικά μέτρα σε Βέλγιο, Ελλάδα, αλλά και στο σύνολο της ΕΕ, έχουν κοινή ρίζα, τον καπιταλισμό.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Καταγγελίες για χρήση βομβών φωσφόρου

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Καταγγελίες για χρήση βομβών φωσφόρου

Συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την Ενέργεια

Τα σημάδια των βομβαρδισμών είναι εμφανή στο Σλαβιάνσκ

ΝΤΟΝΕΤΣΚ - ΜΟΣΧΑ.--
Οι στρατιωτικές δυνάμεις, που έχει στείλει η αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου στην ανατολική Ουκρανία, συνεχίζουν τη λεγόμενη αντιτρομοκρατική επιχείρηση, αν και με λιγότερη ένταση από ό,τι τις προηγούμενες μέρες. Ωστόσο, οι ρωσόφωνοι, που έχουν συγκροτήσει πολιτοφυλακές αντιδρώντας στην πραξικοπηματική κυβέρνηση, κατήγγειλαν ότι οι ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν σε βομβαρδισμούς την Τετάρτη το βράδυ στο χωριό Σεμένιβκα, κοντά στην πόλη του Σλαβιάνσκ, βόμβες φωσφόρου και εκρηκτικές και άλλα διεθνώς απαγορευμένα όπλα.
Το ζήτημα αυτό ανέδειξε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ που δήλωσε χαρακτηριστικά: «Οι πληροφορίες για τη χρήση από τις ουκρανικές δυνάμεις εμπρηστικών βομβών κι άλλων εκρηκτικών μηχανισμών όπως νάρκες και βομβίδες που σκοτώνουν αδιακρίτως, προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Αυτές οι πληροφορίες υποχρεώνουν να υπάρξει μια άμεση διαδικασία επαλήθευσης» και πρόσθεσε: «Ανησυχούμε όλο και περισσότερο, καθώς βλέπουμε την απουσία οποιασδήποτε προόδου στις προσπάθειες περιορισμού της βίας, τερματισμού των συγκρούσεων, ξεκινώντας από τον τερματισμό της επιχείρησης καταστολής», ενώ ενημέρωσε ότι ο πρέσβης στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν πήρε εντολή να υποβάλει ένα σχέδιο απόφασης στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την κατάσταση στην Ουκρανία. Οπως συμπλήρωσε, στόχος είναι η ουκρανική πλευρά να εφαρμόσει τον «οδικό χάρτη» του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Χτες, η ουκρανική Εθνοφρουρά διέψευσε τις πληροφορίες περί χρήσης απαγορευμένων όπλων, ενώ από την άλλη το υπουργείο Εσωτερικών της Ουκρανίας κατηγόρησε σήμερα τη Ρωσία ότι επέτρεψε σε τρία τεθωρακισμένα και άλλα στρατιωτικά οχήματα να διασχίσουν τα σύνορα προς την ανατολική Ουκρανία, με σκοπό να βοηθήσουν τους φιλορώσους αυτονομιστές που βρίσκονται εκεί. Από την πλευρά της, η Ρωσία χαρακτήρισε μυθεύματα τις κατηγορίες αυτές.
Την ίδια ώρα, η Ρωσία ανέπτυξε στη Θάλασσα της Βαλτικής 24 πλοία ως απάντηση στην έντονη παρουσία των ΝΑΤΟικών δυνάμεων και τα γυμνάσια στην περιοχή, ενώ στις ρωσικές ασκήσεις που εξελίσσονται ήδη από την Τετάρτη, παράλληλα συμμετέχουν και τα νέα μαχητικά αεροσκάφη και βομβαρδιστικά Σουχόι 34 και Σουχόι 24 MR, αντίστοιχα, που σηκώθηκαν από τη βάση στο Βορονίεζ.

Επικοινωνία Πούτιν - Ποροσένκο

Οπως ανακοίνωσε η υπηρεσία Τύπου της ρωσικής προεδρίας, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, ο πρόσφατα εκλεγείς μεγαλοβιομήχανος (και γνωστός ως βασιλιάς της σοκολάτας) συζήτησαν τους τρόπους για τον τερματισμό της βίας στην ανατολική Ουκρανία.
Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι δύο ηγέτες «ο Ουκρανός Πρόεδρος ενημέρωσε τον Πούτιν για το σχέδιό του για την επίλυση (των προβλημάτων) στη νοτιοανατολική Ουκρανία», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, χωρίς ωστόσο να δώσει άλλες λεπτομέρειες.

Χωρίς συμφωνία προς το παρόν στο ζήτημα της Ενέργειας

Ο ρωσικός κολοσσός «Gazprom», που έχει δώσει παράταση έως τις 16 Ιούλη (η τρίτη το τελευταίο διάστημα) στην κυβέρνηση του Κιέβου για να διευθετήσει το χρέος της για παραδοθείσες ποσότητες φυσικού αερίου, επανέλαβε χτες μέσω του διευθύνοντος συμβούλου της Αλεξέι Μίλερ, ότι μπορεί να διακόψει την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία. Απαιτεί να πληρωθεί το ποσό των 1,95 δισεκατομμυρίων δολαρίων άμεσα, ενώ το συνολικό χρέος φτάσει τα 4 δισ. δολάρια. Ταυτόχρονα, έως τώρα δεν έχει πάρει απάντηση για την πρότασή της να μειωθεί στα 385 δολάρια η τιμή των 1.000 κ.μ. Ο Μίλερ, επίσης, είπε ότι η Βουλγαρία δεν έχει ενημερώσει την «Gazprom» για οποιαδήποτε αναστολή των εργασιών σχετικά με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream» («Νότιο Ρεύμα») που θα μεταφέρει αέριο προς την Ευρώπη, ενώ πρόσθεσε ότι το έργο βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Εδωσε έτσι μια απάντηση και στις πιέσεις της ΕΕ που θέτουν εμπόδια στη συνέχεια του έργου.

Με σοβαρά επεισόδια υποδέχτηκαν το Μουντιάλ στο Σάο Πάολο (video)

• 
  

12 Ιουνίου

19:572014

Εκτύπωση του άρθρουΜοιράσου αυτό το άρθρο

5 Σχόλια

Σοβαρά επεισόδια εξελίχτηκαν στους δρόμους του Σάο Πάολο, λίγο πριν την επίσημη έναρξη του Μουντιάλ στην Βραζιλία. Οι δυνάμεις της αστυνομίας απάντησαν με ρίψη δακρυγόνων εναντίον των διαδηλωτών που διαμαρτύρονται επί μήνες για το υπερβάλλον κόστος της διοργάνωσης του Μουντιάλ, ειδικά σε μία χώρα όπου η μεγαλύτερη μερίδα των πολιτών της πένεται.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι η αστυνομία της Βραζιλίας χρησιμοποίησε ακόμα και πλαστικές σφαίρες προκειμένου να αποκρούσει τους διαδηλωτές και να αποκλιμακωθεί η ένταση, λίγη ώρα πριν τα βλέμματα όλου του πλανήτη πέσουν στη χώρα τους. Εκατοντάδες διαδηλωτές, φωνάζοντας συνθήματα, επιχείρησαν να κινηθούν προς το στάδιο Corinthians Arena, όπου θα γίνει η τελετή έναρξης και θα ακολουθήσει ο αγώνας της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας με την Κροατία.

Από τα επεισόδια τραυματίστηκε η ελληνικής καταγωγής παραγωγός του CNN, Βαρβάρα Αρβανιτίδη. Η μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας θυμίζει φάντασμα, καθώς η κυβέρνηση χαρακτήρισε αργία τη σημερινή ημέρα προκειμένου να μειωθεί η κίνηση στους δρόμους. Χιλιάδες φίλαθλοι ταξίδευσαν στο Σάο Πάολο για να βρεθούν ενώπιον χάους, καθώς συνεχίζεται η απεργία του προσωπικού εδάφους στο αεροδρόμιο της πόλης.

ΒΙΝΤΕΟ- αστυνομικός που γρονθοκόπησε καθαρίστρια

ΒΙΝΤΕΟ- αστυνομικός που γρονθοκόπησε καθαρίστρια

Γροθιά στο πίσω μέρος του κεφαλιού της δέχθηκε από άνδρα των ΥΜΕΤ μια απολυμένη καθαρίστρια του Υπουργείου Οικουμενικών στην οδό Νίκης την περασμένη Τρίτη, 10 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια κινητοποίησης έξω από το υπουργείο.

Όπως φαίνεται στο βίντεο η καθαρίστρια έχει γυρισμένη την πλάτη της στις αστυνομικές δυνάμεις όταν ένας άνδρας των ΥΜΕΤ την χτύπησε με τη γροθιά του.
Μετά τον σάλο που ξέσπασε από το βίντεο το αρχηγείο της ΕΛΑΣ διέταξε τη διενέργεια διοικητικής έρευνας για το περιστατικό.


Πηγή βίντεο: twitter δρομογράφος 

Δύο κείμενα για το Μουντιάλ

 Δύο κείμενα για το Μουντιάλ

Το παγκόσμιο κύπελλο ήταν και θα είναι –όχι ελληνικό, αλλά- μουντιάλ κι όχι world cup ή όπως αλλιώς σκεφτεί να το μετονομάσει η (πούτα) φίφα, με την ίδια έννοια που το ελληνικό πρωτάθλημα θα είναι πάντα η άλφα εθνική (κατηγορία), για να βγαίνει και το σύνθημα «εκεί-εκεί…» με τις ομάδες που πηγαίνουν για υποβιβασμό, και δε θα καθιερωθεί ποτέ στη συνείδηση του μέσου φιλάθλου ως σούπερ-λιγκ.

Το μουντιάλ είναι επίσης η ευκαιρία να θυμίσουμε στους εαυτούς μας πως παραμένουμε παιδιά, ένας απενοχοποιημένος παλιμπαιδισμός, όπου φωνάζουμε, χαιρόμαστε, χοροπηδάμε, κλαίμε καμιά φορά χωρίς σοβαρό λόγο, αφηγούμαστε δημιουργικά σπορ ιστορίες με αρκούδες και χιλιάδες υπερβολές, χωρίς να μεγαλώνει η μύτη μας. Και να φανταστείς πως τώρα υπάρχει ο αδιάψευστος μάρτυρας του βίντεο, σε αντίθεση με παλιές, (παρα)μυθικές εποχές, οπότε κάθε ιστορία πρέπει να κρατήσει και ένα άλλοθι αληθοφάνειας, χωρίς να απομακρύνεται πολύ από τα γεγονότα ή να εφευρίσκει δικά της. Μπορεί κάλλιστα όμως να επιλέξει εκείνα τα γεγονότα που θα τη βοηθήσουν να χτίσει το μύθο της. Η τεχνολογία προσδίδει φοβερή ισχύ στο ψέμα ή τις μισές αλήθειες (που είναι περίπου το ίδιο) και αυτό μπορεί να το καταλάβει κανείς από πρώτο χέρι, με το ρόλο του διαδικτύου στην πολιτική.

Η ιστορία των μουντιάλ είναι το ξετύλιγμα του νήματος των αναμνήσεών μας. Από τον χορό του ροζέ μιλά, το κλάμα του ντιέγκο στον τελικό του 90’ και τέσσερα χρόνια μετά, όταν πιάστηκε ντοπέ, τις καράφλες του μπαρτέζ και του ζιντάν (αν και κανείς δε φτάνει αυτή του βούλγαρου λέτσκοφ) και το keep walking του μπάτζιο, μέχρι την κουτουλιά στο ματεράτσι και την αφιέρωση του blaugrana ινιέστα στο μακαρίτη χάρτκε της μισητής γειτόνισσας εσπανιόλ. Και από το ναυάγιο του 94’ με το 4-4-2 του αλκέτα (τέσσερα από αργεντινή και βουλγαρία, δύο από νικηρία), στο πρώτο γκολ και την πρώτη νίκη με τη νιγηρία στη νότια αφρική το 10’.

Το μουντιάλ είναι η ανάγκη μας να χαμογελάσουμε, να κάνουμε καζούρα, και λίγο χαβαλέ, όχι γιατί μας τον επιβάλλουν, αλλά γιατί τον χρειαζόμαστε, χωρίς οπαδικά γυαλιά και στεγανά που τον κάνουν «άγουστο» και επικίνδυνο. Η ανάγκη να ξεφύγουμε λίγο από τη μίζερη πραγματικότητα, χωρίς να ξεχνάμε στιγμή όσα χρειάζονται για να την αλλάξουμε.

Κι ίσως φανεί τραγικό, αλλά το μουντιάλ κι όλες οι μεγάλες αθλητικές στιγμές είναι ίσως για πολύ κόσμο ό,τι πιο κοντινό θα βιώσει ποτέ σε μια κάποια αίσθηση διεθνισμού και συλλογικότητας, με τους λαούς του κόσμου να έχουν στραμμένα τα μάτια τους στη στρογγυλή θεά και τα καπρίτσια της.

Είναι επίσης η ευκαιρία να βρουν δικαίωση (ή να διαψευστούν παταγωδώς) κάποιες ποδοσφαιρικές εμμονές ή αντιπάθειές μας: η απέχθεια για την αβάσταχτη ελαφρότητα του βραζιλιάνικου φολκλόρ και τα ψυχρά πάντσερ του.. μερκελισμού· οι παράλληλοι βίοι του μέσι με το μαραντόνα· η λατρεία για τους αργεντινούς και τους μποέμ ολλανδούς, που ούτε τώρα θα το πάρουν· και οι μπλαουγκράνα ανταύγειες της ισπανίας.

Το μουντιάλ σε τελική ανάλυση είναι κάτι σαν λαϊκή προσομοίωση της τέχνης, με τους βιρτουόζους της μπάλας, τους ποιητές της κερκίδας, τις ντρίμπλες που χορεύουν τις άμυνες και αφήνουν άγαλμα τον τερματοφύλακα, τους θεατρίνους στο χόρτο, τους σκηνοθέτες του πάγκου κι όλα όσα σμιλεύουν την ψυχή του φιλάθλου και κάνουν το ποδόσφαιρο να θεωρείται το μπαλέτο της εργατικής τάξης.

Το μουντιάλ όμως δεν είναι μόνο η λάμψη των αστέρων, της μπάλας και των χορηγών, αλλά κυρίως η αθέατη πλευρά του. Είναι πρωτίστως η άλλη βραζιλία, που υποφέρει κι εξεγείρεται, οι παραγκουπόλεις με τις φαβέλες δίπλα στους ουρανοξύστες, η συσσωρευμένη δυστυχία και φτώχεια, που είναι μονίμως στη σέντρα και τρώει αλλεπάλληλα γκολ στην καθημερινή ζωή, οι εργάτες που θυσιάστηκαν για να στεριώσουν τα καινούρια γήπεδα, σα σύγχρονα γεφύρια της άρτας, και να είναι έτοιμα στην ώρα τους, οι συνάδελφοί τους στο μετρό που απεργούν, κτλ.

Ακόμα και με καθαρά ποδοσφαιρικούς όρους να το δει κανείς, το μουντιάλ είναι η υπερκόπωση των καταπονημένων ποδοσφαιριστών, που είναι σα στυμμένες λεμονόκουπες και δεν μπορούν να παίξουν στο μάξιμουμ της απόδοσής τους, ο θρίαμβος της σκοπιμότητας, τα άνοστα ματς-σούπες μες στο κατακαλόκαιρο, κτλ.

Φέτος στην ευρώπη, πολλοί σύλλογοι έμοιαζαν με ακριβά αμάξια πολυτελείας που είχαν ξεμείνει από βενζίνη στην τελική ευθεία και πήγαιναν με κεκτημένη ταχύτητα. Στην ισπανία οι διεκδικητές του τίτλου δεν πέτυχαν ούτε νίκη τις τελευταίες αγωνιστικές. Στην αγγλία πάλεψαν για τον τίτλο ως το τέλος μία ομάδα που έμεινε νωρίς εκτός ευρώπης και μια άλλη που δεν είχε εξ αρχής ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Στον τελικό του τσου λου η φιναλίστ ατλέτικο κατέρρευσε σταδιακά μετά από μία ώρα παιχνιδιού κι έμεινε από λάστιχο στην παράταση. Ο πορτογάλος ρονάλντο μοιάζει σκιά του καλού του εαυτού εδώ και δύο μήνες, ενώ ο μέσι που μοίραζε κάποτε σακούλες για εμετό στους αντιπάλους του, τώρα υποφέρει ο ίδιος από εμετούς και ναυτίες. Ο κόσμος λαχταρά να δει καλό θέαμα κι ωραία παιχνίδια, αλλά οι οιωνοί δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικοί για αυτά που θα δούμε τον επόμενο μήνα.

Ούτε η παράδοση εξάλλου, αν ξετυλίξουμε όλο το μίτο των αναμνήσεων.

Το 90’ η γερμανία σπρώχτηκε προς τον τίτλο, γιατί έπρεπε να σφραγίσει με μια αθλητική επιτυχία την ενοποίησή της (διάβαζε καλύτερα προσάρτηση της λδγ). Το 94’ η φίφα όρισε τον τελικό κι άλλα παιχνίδια ντάλα μεσημέρι μες στο κατακαλόκαιρο, για να πέσει σε βολική τηλεοπτική ώρα (prime time) για τις μεγάλες αγορές της ευρώπης. Το 98’ ο ρονάλντο είχε επιληπτικό επεισόδιο πριν από τον τελικό με τη γαλλία, αλλά έπαιξε κανονικά, για να μη μείνουν μπουκάλα οι χορηγοί, χωρίς τη λάμψη του φαινομένου, που ήταν σβηστός εκείνη τη μέρα στο γήπεδο.

Το καλοκαίρι του 02’ θυμάμαι αποχαιρετήσαμε στη σχολή τις συμφοιτήτριές μας, γιατί δε θα μας έβλεπαν τις επόμενες μέρες και καταλήξαμε να τις νοσταλγούμε με όσα είδαμε (κλοτσοσκούφι και κοράκια) στο χειρότερο μουντιάλ όλων των εποχών. Το 06’, το μουντιάλ συνέπεσε με τις καταλήψεις του μαϊούνη και θυμάμαι σε ένα απογευματινό ματς τον διπλανό να μου λέει: ευτυχώς που ήρθες, να πούμε καμιά κουβέντα, γιατί θα με είχε πάρει ο ύπνος. Το 10’ η πιο χαρακτηριστική ανάμνηση ήταν ο.. γλυκός ήχος της βουβουζέλας, γιατί κανένα από τα αστέρια της εποχής (μέσι, ρονάλντο, ρούνεϊ, κακά) δεν πέτυχε έστω ένα γκολ, για να οδηγήσει την ομάδα του στα ημιτελικά τουλάχιστον.

Εν κατακλείδι. Αν το μουντιάλ και το ποδόσφαιρο γενικότερα είναι μια θρησκεία χωρίς απίστους, όπως μας λένε στο βιβλίο τους ο μπογιό κι ο μηλάκας, γίνεται όντως το όπιο του λαού, δηλ η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου και το παυσίπονο του κοσμάκη που θέλει να περάσει καλά και να ξεχάσει για λίγο τα προβλήματα και την πραγματικότητα. Κι αν θέλουμε να μην καταλήξει κι αυτό μια κοιλάδα ατελείωτων δακρύων και χασμουρητών (και μια αθλητική εκδοχή της σίλικον βάλεϊ για τα μεγάλα συμφέροντα), οφείλουμε να καταπιαστούμε με αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα, όχι απλά για να την ερμηνεύσουμε με διάφορους τρόπους, αλλά για να την αλλάξουμε.

Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια...

Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια...

Φανερές και υπόγειες συμφωνίες ανάμεσα σε πρώην στελέχη και παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, από τη μια, και συνδικαλιστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, και κολεγιές, για να μοιράσουν τις καρέκλες. Αυτά φέρνει στο φως η επιστολή του Νίκου Φωτόπουλου, πρώην στελέχους της ΠΑΣΚΕ και πρώην προέδρου της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, προς στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους μάλιστα αποκαλεί «αγαπητούς συντρόφους». Πρόκειται για τους Γ. Γαβρίλη, υπεύθυνο συνδικαλιστικού του ΜΕΤΑ, Μ. Μπόλα, γραμματέα Νομαρχιακής ΔΕΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Βασιλόπουλο και Ζ. Πέππε, μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της ΓΣΕΕ, εκλεγμένους με παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και Θ. Στρίγκο, συντονιστή οργάνωσης μελών ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΗ. Θέμα της επιστολής είναι: «Συνέδριο ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ. Πλαίσιο συμφωνίας εκπροσώπησης με τους συντρόφους της ΣΑΔ και της "Αγωνιστικής Ενότητας"». Το συνέδριο της ΓΕΝΟΠ ξεκινά σήμερα και οι παρατάξεις στις οποίες αναφέρεται στηρίζονται από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΣΑΔ δραστηριοποιείται σε επίπεδο Ομοσπονδίας (ΓΕΝΟΠ) και η «Αγωνιστική Ενότητα» στο σωματείο «Ενωση Τεχνικών ΔΕΗ». Ο Φωτόπουλος μιλά εκ μέρους της παράταξης «ΕΜΕΙΣ», την οποία συγκρότησαν συνδικαλιστικές δυνάμεις προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ, που τώρα χαριεντίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τον τίτλο και μόνο της επιστολής, προκύπτει συμφωνία ανάμεσα στο ΕΜΕΙΣ και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ. Τι αφορά όμως αυτή η συμφωνία;

***

Γράφει ο Φωτόπουλος: «Στα πλαίσια της πολύ καλής σχέσης που υπάρχει μεταξύ μας, των έντιμων και ειλικρινών συζητήσεών μας και προκειμένου να αποφευχθούν άσκοπες τριβές όπως στο πρόσφατο παρελθόν στις εκλογές και τη συγκρότηση της ΕΤΕ/ΔΕΗ, σας ενημερώνω για το περιεχόμενο της συμφωνίας που έχουμε καταλήξει με τους συντρόφους της ΣΑΔ και της Αγωνιστικής Ενότητας, στο πλαίσιο της συνεργασίας μας στο επικείμενο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ (...) Επειδή στη ζωή μου ποτέ δεν κινήθηκα ως μικροαστός και συμφεροντολογικά και επειδή κυρίως πιστεύω στο εγχείρημα που έχουμε ξεκινήσει εδώ και ένα χρόνο, για το χτίσιμο του λαϊκού μπλοκ και τη συνεργασία των δυνάμεων του κόσμου της εργασίας πάνω σε συγκεκριμένη πολιτική βάση, εγκαίρως κάνω γνωστό το περιεχόμενο της συμφωνίας που έχουμε κάνει στη ΓΕΝΟΠ με τη ΣΑΔ και την Αγωνιστική Ενότητα». Στη συνέχεια, ο Φωτόπουλος αναφέρεται στους συσχετισμούς που υπάρχουν στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ και παρουσιάζει το περιεχόμενο της συμφωνίας των τριών παρατάξεων, δηλαδή της δικής του παράταξης «ΕΜΕΙΣ», και των παρατάξεων του ΣΥΡΙΖΑ ΣΑΔ και «Αγωνιστική Ενότητα». Συγκεκριμένα, με βάση τους συσχετισμούς και αυτά που έχουν ζητήσει η ΣΑΔ και η «Αγωνιστική Συνεργασία», η παράταξη «ΕΜΕΙΣ» του Φωτόπουλου έχει συμφωνήσει «να δώσει από δικούς της αντιπροσώπους: Στη ΣΑΔ δύο (2) ψήφους στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ για να βγάλει 2 έδρες στο ΔΣ και 33 ψήφους στην Εξελεγκτική Επιτροπή της ΓΕΝΟΠ για να βγάλει κι εκεί 1 έδρα. Στην "Αγωνιστική Ενότητα" τέσσερις (4) ψήφους για να βγάλει τη μία έδρα που ζητά στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ».

***

Πιο κάτω, αναφέρει ότι από τη στιγμή που θα δώσουν αυτούς τους αντιπροσώπους «δεν μπορούμε να δώσουμε και άλλες τέσσερις (4) ψήφους για να βγάλει αντιπρόσωπο (σ.σ. αναφέρεται στην "Αγωνιστική Ενότητα") και στη ΓΣΕΕ». Εξίσου αποκαλυπτική είναι και η κατάληξη της επιστολής: «Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε συζήτηση ή αλλαγή του πλαισίου εκπροσώπησης στα διάφορα όργανα». Οπως προκύπτει, το «ΕΜΕΙΣ» έχει συμφωνήσει να πριμοδοτήσει με αντιπροσώπους τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, προκειμένου να καταλάβουν κάποιες από τις καρέκλες στα όργανα της Ομοσπονδίας! Ο Φωτόπουλος, μάλιστα, απευθύνεται στα «υψηλά» κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου - όπως λέει - να αποφευχθεί ο καβγάς που έγινε στην ΕΤΕ/ΔΕΗ για το μοίρασμα των θέσεων της Εκτελεστικής Επιτροπής ανάμεσα στο «ΕΜΕΙΣ» και τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά απ' όλα αυτά, αξίζει να θυμηθούμε τη δήλωση του Γ. Γαβρίλη, μετά το διήμερο των εργασιών για τη συγκρότηση της νέας συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, του ΜΕΤΑ: «(Το ΜΕΤΑ) διεκδικεί και θέλει να εκπροσωπήσει μια μεγάλη τομή στο συνδικαλιστικό κίνημα. Θέλει να ξανακερδίσει τα συνδικάτα, θέλει να αλλάξει τα συνδικάτα. Θέλουμε να εκπροσωπήσουμε το καθολικό αίτημα των εργαζομένων για την ανάγκη επαναθεμελίωσης του συνδικαλισμού». «Ομοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα», που λέει και ο λαός μας...

Χ. Μ.

ΦΟΡΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Απόφαση ενάντια στο «πράσινο φως» της ΕΕ στα μεταλλαγμένα

ΦΟΡΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Απόφαση ενάντια στο «πράσινο φως» της ΕΕ στα μεταλλαγμένα

Παρέμβαση στη συνεδρίαση της «Διευρυμένης Επιτροπής Διαβούλευσης» έκανε ο βουλευτής του ΚΚΕ Γ. Λαμπρούλης

Ενάντια στην προωθούμενη απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος στην ΕΕ, η οποία ανοίγει στην ουσία το δρόμο για να επιτραπεί η καλλιέργεια Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών (ΓΤΟ) στο σύνολο ή τμήματα της καλλιεργήσιμης επιφάνειας της επικράτειας κάθε χώρας, τάχθηκαν οι φορείς της Θεσσαλίας, που πήραν μέρος στη συνεδρίαση της «Διευρυμένης Επιτροπής Διαβούλευσης», που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκε ο Γιώργος Λαμπρούλης, βουλευτής Λάρισας του ΚΚΕ, ο οποίος, σε δήλωσή του, υπογραμμίζει ότι οι κυβερνήσεις στην ΕΕ απελευθερώνουν την παραγωγή, εμπορία, ελεύθερη κυκλοφορία ΓΤΟ, θυσιάζοντας την υγεία των εργαζόμενων και την προστασία του περιβάλλοντος, προκειμένου να υπηρετηθεί η κερδοφορία των μονοπωλιακών κολοσσών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των ΓΤΟ.
Εκανε ειδική αναφορά στις τεράστιες ευθύνες της ελληνικής προεδρίας της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που πρωτοστάτησε στην υλοποίηση αυτής της απόφασης, καθώς και στις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ, που υποκριτικά προσπαθεί να «αθωώσει» την ΕΕ.
Και τονίζει: «Η μόνη αποτελεσματική λύση είναι η ανάπτυξη της λαϊκής συμμαχίας εργατών και αυτοαπασχολούμενων του χωριού και της πόλης, για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, έτσι ώστε και στο διατροφικό τομέα να μπουν τα θεμέλια για ασφαλή και σε προσιτές τιμές τρόφιμα για το λαό μας.
Χρειάζεται συστράτευση με το ΚΚΕ, να απεγκλωβιστούν εργατικές λαϊκές συνειδήσεις απ' το μονόδρομο της ΕΕ και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που μόνο νέα δεινά θα φέρνει. Υπάρχει άλλος δρόμος, έξω από την ΕΕ, με σχεδιασμένη οικονομία που θα υλοποιεί τις φυσικές και παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, αρκεί ο λαός να έχει την εξουσία και τα μέσα παραγωγής να ανήκουν σ' αυτόν και όχι σε μια χούφτα μονοπωλιακούς ομίλους».