Τα οπλισμένα δέντρα

 Τα οπλισμένα δέντρα

Υπάρχει ένα δάσος κοντά στο προγεφύρωμα του ποταμού Νέβα στη Ρωσία. Τα δέντρα του είναι σχετικά χαμηλά, αν και το δάσος είναι αρκετά πυκνό. Αν ακολουθήσεις τα νερά θα φθάσεις στην "Βενετία του Βορρά" την σημερινά Αγία Πετρούπολη. Το πάλαι ποτέ Λένινγκραντ.

Πριν όμως φθάσεις στην πόλη του Μεγάλου Πέτρου, θα συναντήσεις ένα περίεργο φαινόμενο. Στην περιοχή που οι Ρώσοι ονομάζουν Nevsky Pyatachok, τα δέντρα που μεγαλώνουν εμφανίζονται "οπλισμένα" με κράνη, οβίδες και όπλα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Το Nevsky Pyatachok είναι μια περιοχή που αποτέλεσε προγεφύρωμα των ναζιστικών δυνάμεων κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ που ξεκίνησε το 1941 και κράτησε για 900 ημέρες. Στο Nevsky Pyatachok στάθμευαν ισχυρές δυνάμεις των Γερμανών τις οποίες ο Κόκκινος Στρατός προσπαθούσε να απωθήσει σε έναν ανηλεή πόλεμο θέσεων. Τα απομεινάρια των μαχών έμειναν για πάντα θαμμένα στον τόπο αυτό. 

Τα βλαστάρια των δέντρων που γεννιόνται εκεί αγκαλιάζουν με τις ρίζες και τα κλαδιά τους τα θαμμένα κειμήλια και μεγαλώνοντας αναδύονται "οπλισμένα" από τη γη. Τα "οπλισμένα δέντρα" του Nevsky Pyatachok φρουρούν ακόμα την "μητέρα γη" της Ρωσίας θυμίζοντας στον επισκέπτη το αίμα που χύθηκε εκεί στον "Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο"

Μια οβίδα

Μια χειροβομβίδα

Το πίσω μέρος ενός βλήματος 

Ένα σοβιετικό κράνος

Ένα σοβιετικό αυτόματο όπλο

Ένα γερμανικό κράνος

Παζάρι για τι και για ποιον

Παζάρι για τι και για ποιον

Με τον «βομβαρδισμό» που δέχεται καθημερινά ο Ελληνας εργαζόμενος για τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπου καθοριστικός είναι ο ρόλος των αστικών ΜΜΕ, επιχειρείται να διαμορφωθεί πλατιά η αντίληψη ότι «επιτέλους σηκώνουμε ανάστημα», «τώρα γίνεται πραγματική διαπραγμάτευση», «κάτι αλλάζει». Το όλο «περιτύλιγμα» περιλαμβάνει το «στιλ του ντυσίματος», τη «γλώσσα του σώματος», τον «ποπ-σταρ υπουργό Οικονομικών», τα ...«λέω κάτι» αλλά μετά επεξηγώ ότι «δεν το εννοούσα ακριβώς έτσι» και τόσα άλλα καλά δουλεμένα επικοινωνιακά τρικ, που είναι αλήθεια ότι πιάνουν σε εργαζόμενους και ανθρώπους από λαϊκά στρώματα που έχουν προσδοκίες ότι κάτι θα αλλάξει προς όφελος του λαού. Αξίζει, όμως, η σκέψη των εργατών και κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου του μόχθου να κινηθεί σε δύο κατευθύνσεις. Η μία, τι είναι αυτό που διαπραγματεύεται η σημερινή κυβέρνηση και η άλλη, ποιοι και γιατί την στηρίζουν σε αυτή τη διαπραγμάτευση.

***

Ετσι, αν τραβήξουμε την «κουρτίνα» της υπαρκτής «αλλαγής στιλ», αυτά που θα δούμε έχουν σχέση με την ουσία του πράγματος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναγνωρίζει το δημόσιο χρέος που δεν προκάλεσε ο λαϊκός κόσμος αλλά τα θαλασσοδάνεια στην πλουτοκρατία, οι «μεγάλες ιδέες των Ολυμπιακών Αγώνων», τα εξοπλιστικά προγράμματα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ. Αυτό που την διαφοροποιεί από τις προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις είναι ο τρόπος ρύθμισής του (με ανταλλαγή ομολόγων) ώστε να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή του, που και πάλι θα πέσει στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Καθημερινά η κυβέρνηση διαβεβαιώνει μέσω του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα, και των υπουργών Γ. Δραγασάκη, Γ. Βαρουφάκη, ότι «θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της απέναντι στους εταίρους και δανειστές», ωστόσο λέει ότι θα εφαρμόσει ένα νέο πρόγραμμα, μια νέα συμφωνία (new deal), ένα «σχέδιο ελληνικό» - αποφεύγει να μιλήσει για μνημόνιο, για ευνόητους λόγους, αλλά τέτοιο θα είναι όπως και να βαφτιστεί - που θα είναι σε συμφωνία με τους «εταίρους της» και θα έχει την επιτήρησή τους. Μετά τους «λεονταρισμούς» και την «παγωμένη ατμόσφαιρα» στη συνάντηση, την Παρασκευή, του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, με τον επικεφαλής της οικονομικής επιτροπής της ΕΕ (Eurogroup), Γ. Ντάισελμπλουμ, ότι η «τρόικα τέλειωσε», ήρθαν οι διορθωτικές κινήσεις του Σαββατοκύριακου και οι διαβεβαιώσεις ότι η κυβέρνηση συζητά μόνο απευθείας με τους θεσμούς και μάλιστα όπως το προσδιόρισε ο υπ. Οικονομικών με την «τρόικα των θεσμών», δηλαδή την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δηλαδή, «δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης». Μα η προπαγανδιστική μηχανή ...επιμένει: «Δεν είναι λίγο πράμα να μην συνομιλούμε με τους υπαλληλίσκους αλλά με τα αφεντικά».

***

Η φαρέτρα της προπαγάνδας έχει όμως και ένα βαρύτερο «όπλο»: «Ολα γίνονται για να ανακουφιστεί ο λαός που υπέφερε στην κρίση, και άρα ο λαός πρέπει να υποστηρίξει την κυβέρνηση στην διαπραγμάτευση». Αυτό όμως που αποδεικνύει ποια είναι η στόχευση και αυτής της διαχειριστικής κυβέρνησης είναι τα ίδια της τα λόγια, ότι πασχίζει «για την επανεκκίνηση της οικονομίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας», δηλαδή της επανάκαμψης των καπιταλιστικών κερδών. Πατώντας στο γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια τσακίστηκαν εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και διαμορφώθηκαν χαμηλές απαιτήσεις, το μόνο που υπόσχεται είναι αυτό που επαναλαμβάνουν καθημερινά στελέχη της περί «αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης», δηλαδή ψίχουλα για τους πιο εξαθλιωμένους. Και ακόμα και αυτά σταδιακά και όταν το «επιτρέψει η οικονομία». Αρα, η όποια διαπραγμάτευση γίνεται ή θα γίνει είναι διαπραγμάτευση με τη σημαία της αστικής τάξης για τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, και όχι για την ανάκτηση των απωλειών των εργαζομένων την περίοδο της κρίσης, ούτε για νέες κατακτήσεις και δικαιώματα. Το σκληρό παζάρι που γίνεται είναι υπαρκτό αλλά δεν γίνεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

***

Η διαπραγμάτευση έχει σχέση με ευρύτερες διεργασίες που γίνονται στην ΕΕ και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο σχετικά με την ανάγκη να ξεπεραστεί η κρίση, όπου βεβαίως η κάθε αστική τάξη προσπαθεί να έχει τη μικρότερη ζημιά σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Μιλάμε δηλαδή για έναν πραγματικό πόλεμο ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους (που βέβαια ενώνονται στον ταξικό πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη), όπου εκεί διαμορφώνονται και στρατόπεδα. Αυτό απαντάει και στη δεύτερη κατεύθυνση που πρέπει να κινηθεί η σκέψη των εργαζομένων όταν ακούνε περί «μαραθωνίου της κυβέρνησης προς ανεύρεση διεθνών συμμαχιών» με αφορμή και τα ταξίδια των κυβερνώντων σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το στρατόπεδο που στηρίζει την κυβέρνηση είναι αυτές οι δυνάμεις που προωθούν, για τον ίδιο σκοπό, της καπιταλιστικής κερδοφορίας (ό,τι δηλαδή φέρνει τις κρίσεις), ένα διαφορετικό μείγμα διαχείρισης με πιο πολύ κρατικό χρήμα στις επιχειρήσεις. Σε αυτό το στρατόπεδο συντάσσονται σημαντικές μερίδες αστικών τάξεων σε διάφορες χώρες. Είναι χαρακτηριστική η σφήνα που επιχειρεί να βάλει η αμερικανική κυβέρνηση του Μπ. Ομπάμα στα της ΕΕ, που έσπευσε να στηρίξει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για αλλαγή μείγματος διαχείρισης. Επίσης, και οι Γαλλία και Ιταλία, που έχουν τεράστιο δημόσιο χρέος και οι αστικές τους τάξεις είναι οι «ριγμένες» σε σχέση με αυτή της Γερμανίας την περίοδο της κρίσης, προβάλλουν την λεγόμενη «ποσοτική χαλάρωση», τη λιγότερο αυστηρή «δημοσιονομική πειθαρχία». Οταν ο Ομπάμα μιλάει για «λιγότερη λιτότητα για να υπάρξει ανάπτυξη», όταν ο Ολάντ ή ο Ρέντσι συντάσσονται με την ελληνική κυβέρνηση για να «δοθεί ανάσα στην οικονομία» αναφέρονται σε ανάσες στο κεφάλαιο και όχι για ουσιαστική βελτίωση του λαού, για εργασία και ζωή με δικαιώματα, για ικανοποίηση των σύγχρονων με βάση την εποχή λαϊκών αναγκών. Πάνω σε αυτή την βάση, της ικανοποίησης των αναγκών του κεφαλαίου, υπάρχει και η δυνατότητα συμβιβασμών ανάμεσα σε αστικές τάξεις. Ετσι διαμορφώνεται το «στρατόπεδο» της «διεθνούς στήριξης» για την οποία κοκορεύεται η κυβέρνηση. Αλλες, όμως, είναι οι ανάγκες των λαών.

Κοινή συνισταμένη η υλοποίηση των αντιλαϊκών δεσμεύσεων

Κοινή συνισταμένη η υλοποίηση των αντιλαϊκών δεσμεύσεων

Δεν θέλω τώρα να σχολιάζω τα πάντα, όσα γράφονται κάθε μέρα. Είναι ξεκάθαρο ότι η ελληνική κυβέρνηση επεξεργάζεται ακόμη τη θέση της. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από κατανοητό, αν κοιτάξει κανείς εδώ και πόσο λίγες ημέρες έχει αναλάβει αυτή η κυβέρνηση», δήλωσε χτες η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, κληθείσα να σχολιάσει τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, για το χρέος, ενώ ο υφυπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Μ. Ροτ, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την παραίτηση της Ελλάδας απ' την «απαίτηση για "κούρεμα"» του χρέους, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη συναίνεση στην ΕΕ και προσθέτοντας ότι τώρα πρέπει «να καθίσουμε μαζί, να μιλήσουμε μαζί και όχι ο ένας για τον άλλον».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ. Κ. Γιούνκερ, με τον οποίο συναντάται σήμερα ο Αλ. Τσίπρας, δήλωσε ότι όσοι κερδίζουν τις εκλογές στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες θα πρέπει κι αυτοί με τη σειρά τους να λαμβάνουν υπόψη τους υπόλοιπους στην ΕΕ και τις πεποιθήσεις τους. Παραπέμποντας εξάλλου στις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, Μ. Σουλτς (ότι «δεν περιμέναμε τις εκλογές στην Ελλάδα για να αλλάξουμε την πολιτική μας»), αναφέρθηκε στο περιβόητο «επενδυτικό σχέδιο» της Κομισιόν, ύψους 315 δισ. ευρώ, για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης στην ΕΕ και τις αποφάσεις για «ευελιξία» του Συμφώνου Σταθερότητας: «Αυτά που έκανε η Κομισιόν έγιναν πριν από το δίδαγμα, που ορισμένοι λένε ότι πήραμε από το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών», σημείωσε.

«Δεν δίνουμε χωρίς αντάλλαγμα»

Στο μεταξύ, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μ. Σαπέν, εμφανίστηκε να συνιστά στην Αθήνα να μην προσπαθήσει να φέρει το Παρίσι αντιμέτωπο με το Βερολίνο με θέμα το ελληνικό κρατικό χρέος. «Δεν υπάρχει λόγος να στρέφει κανείς τις χώρες της Ευρωζώνης τη μία εναντίον της άλλης, και ειδικά όχι τη Γαλλία και τη Γερμανία, διότι (...) μία λύση που βοηθά την Ελλάδα ενώ διασφαλίζει ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της θα πρέπει να περάσει από μία συμφωνία ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία», δήλωσε. Διευκρίνισε ότι η επαφή του με τον Γερμανό ομόλογό του, Β. Σόιμπλε, είναι στενότερη παρά ποτέ, «ώστε να αποφευχθούν παρανοήσεις ή εντάσεις».
Σε συνέντευξή του στο «Ρόιτερς», μία μέρα μετά τη συνάντηση με τον Γ. Βαρουφάκη, ο Μ. Σαπέν χαρακτήρισε «λογικό» το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για παροχή χρόνου για τη διαπραγμάτευση μίας «νέας συμφωνίας» με την ΕΕ, εάν διατυπωθεί γρήγορα και συνοδευτεί από ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο. «Αυτό το χρονοδιάγραμμα φαίνεται λογικό, εάν υπάρχει ένα μίνιμουμ πολιτικό πλαίσιο που διατυπώνεται σταδιακά. Η ΕΚΤ και οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν μπορούν να προσφέρουν χωρίς να παίρνουν τίποτε σε αντάλλαγμα», είπε.
Ο Μ. Σαπέν δήλωσε ακόμα ότι η Ελλάδα δεν θα εξασφαλίσει ειδική μεταχείριση και πρέπει είτε να αποδεχθεί την παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, είτε να επιτύχει συμφωνία επί άλλου προγράμματος.
Τέλος, δεν άφησε ασχολίαστη τη δήλωση του Βρετανού υπουργού Οικονομικών, Τζ. Οσμπορν, ότι μία σύγκρουση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη για το ελληνικό χρέος θα εξελιχθεί γρήγορα στον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία, υποστηρίζοντας ότι η Ευρωζώνη είναι πλέον καλύτερα εξοπλισμένη για να αντιμετωπίσει τέτοια θέματα από ό,τι όταν ξεκίνησε η ελληνική κρίση χρέους πριν από πέντε χρόνια. «Φοβάμαι ότι ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας δεν έχει αντιληφθεί καλά τις αλλαγές που έχουν έκτοτε πραγματοποιηθεί στην Ευρωζώνη», ανέφερε.

Η τρόικα πεθαίνει, ζήτω η μόνιμη εποπτεία...

Στο μεταξύ, ο Ε. Μπροκ, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάργησης της τρόικας, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι πρέπει να υπάρχει «κάτι σαν τρόικα». Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε γερμανικό ραδιόφωνο δήλωσε: «Βραχυπρόθεσμα θα πρέπει να υπάρξει κάτι σαν την τρόικα, εάν θέλουμε να κρατήσουμε και το ΔΝΤ, από τη στιγμή που και το ΔΝΤ ανέλαβε ένα μέρος της χρηματοδότησης (...) Πιστεύω ότι οι υποχρεώσεις θα πρέπει να εκπληρωθούν (...) Να παραιτηθεί κανείς από προγράμματα και παράλληλα να ζητήσει μείωση του χρέους δεν γίνεται, διότι δεν πρόκειται να συμπράξουν οι αγορές και δεν θα υπάρξει η ανάλογη ευρεία υποστήριξη για να παρεμποδιστεί μια χρεοκοπία στην Ελλάδα (...) Το θέμα είναι εάν η Ελλάδα θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα το οποίο εμπεριέχει τα βασικά κομμάτια των σημερινών υποχρεώσεων και αν μπορεί η Ελλάδα να παρουσιάσει εναλλακτικές προτάσεις ώστε να βγει από την κρίση».
Σύμφωνα εξάλλου με τη γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt», η ΕΚΤ εξετάζει το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από την τρόικα. Το δημοσίευμα υποστηρίζει πως η συζήτηση περί αποχώρησης αντανακλά ανησυχίες εντός της ΕΚΤ ότι τα μέτρα «ποσοτικής χαλάρωσης» που ανακοινώθηκαν τον περασμένο μήνα, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συγκρούσεις συμφερόντων. «Η ΕΚΤ θα επωφεληθεί της ευκαιρίας για να εξέλθει», δήλωσε μια γερμανική κυβερνητική πηγή, σύμφωνα με τη «Handelsblatt». Η εφημερίδα αναφέρει επίσης πως το ΔΝΤ είναι πιθανό να εγκαταλείψει σύντομα την τρόικα, αφήνοντας σ' αυτήν μόνο την Κομισιόν. Προσθέτει μάλιστα πως ο Ζ. Κ. Γιούνκερ εξετάζει ήδη ιδέες για ένα όργανο με περισσότερους δημοκρατικούς ελέγχους.
Κι ενώ απ' όλες τις πλευρές επιβεβαιώνεται ότι επί της ουσίας της αντιλαϊκής στρατηγικής της ΕΕ τίποτα δεν αλλάζει, η ελληνική κυβέρνηση πανηγυρίζει για το διαφαινόμενο «τέλος της τρόικας». Δείχνοντας στο λαό το δέντρο και κρύβοντας το δάσος, κομπάζει ότι ο ξένος Τύπος μιλά για «μια αναμφισβήτητη νίκη» της...

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ Βγάζει σπίτι σε πλειστηριασμό για χρέος 1.005 ευρώ!

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Βγάζει σπίτι σε πλειστηριασμό για χρέος 1.005 ευρώ!

Σε κίνδυνο η κατοικία μιας οικογένειας αυτοαπασχολούμενων. Συγκέντρωση σήμερα από τη Λαϊκή Επιτροπή 2ου Διαμερίσματος

Με πλειστηριασμό του σπιτιού της απειλεί ο Δήμος Αθηναίων οικογένεια αυτοαπασχολούμενων, που ζει στο Παγκράτι, για ένα πρόστιμο που είχε επιβάλει η Διεύθυνση Πολεοδομίας του δήμου πριν από 8,5 χρόνια, για την τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα στο κλιμακοστάσιο της πολυκατοικίας! Είχε προηγηθεί η κατάσχεση του σπιτιού από τις υπηρεσίες του δήμου, το Μάρτη του 2010.
Σύμφωνα με το έγγραφο που κοινοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα στην οικογένεια, το διαμέρισμα των 88 τ.μ. στο οποίο κατοικεί πρόκειται να βγει στις 4 Μάρτη σε πλειστηριασμό. Η διαδικασία γίνεται για οφειλή ύψους 1.005 ευρώ, όσο είναι το πρόστιμο που είχε επιβάλει η αρμόδια υπηρεσία του δήμου τον Ιούνη του 2006, «τιμωρώντας» την πολεοδομική παράβαση της τοποθέτησης ενός θερμοσίφωνα. Μάλιστα, το ποσό της πρώτης προσφοράς ορίζεται στα 80.000 ευρώ.
Αντιδρώντας στην εξέλιξη αυτή, η Λαϊκή Επιτροπή 2ου Διαμερίσματος Αθήνας προχωρά, σήμερα, στις 10 π.μ., σε κινητοποίηση στη Διεύθυνση Οικονομικών του Δήμου Αθηναίων (Λιοσίων 22). Καλεί τους εργαζόμενους και τους φορείς της περιοχής να απαιτήσουν την ακύρωση του πλειστηριασμού και να μην επιτρέψουν να βγει στο σφυρί κανένα σπίτι εργατικής και λαϊκής οικογένειας. Με τα ίδια αιτήματα στην κινητοποίηση καλεί και ο Σύλλογος Αυτοαπασχολούμενων Επαγγελματιών και Εμπόρων στο Δήμο Αθήνας.

Το έγγραφο με το οποίο δρομολογείται η διαδικασία του πλειστηριασμού

Η Λαϊκή Επιτροπή καταγγέλλει «τη δημοτική αρχή του Δήμου Αθηναίων και τον δήμαρχο, κ. Καμίνη, για την απαράδεκτη ενέργειά τους» και σημειώνει: «Μία βδομάδα μετά τις εκλογές, τα προβλήματα, πιο οξυμένα από πριν, συνεχίζουν να είναι εδώ, κάνοντας πλέον πράξη ο Δήμος Αθηναίων την άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας. Η οικονομική αυτοτέλεια του Δήμου Αθήνας, για την οποία τόσο πασχίζει η σημερινή διοίκηση του δήμου, υλοποιείται μέσω της αφαίμαξης των πενιχρών λαϊκών εισοδημάτων και επιτάσσει τέτοιου είδους ενέργειες, να παίρνουν το σπίτι του μικρού επαγγελματία, του εργαζόμενου και του συνταξιούχου ακόμα και για οφειλές χιλίων ευρώ».

Εξώδικο από την ΕΥΔΑΠ

Στο μεταξύ, εξώδικο με το οποίο αξιώνει μέσα σε 30 μέρες να εισπράξει το ποσό των 5.447 ευρώ (συν τις προσαυξήσεις) έστειλε σε εργαζόμενο η ΕΥΔΑΠ, απειλώντας να βγάλει το σπίτι του στο σφυρί. Οπως εξηγεί ο Νίκος Μπαλούρδος, ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, το υπέρογκο ποσό δεν αφορά κατανάλωση, αλλά αφανή διαρροή που υπήρξε το 2011 και είχε αποτέλεσμα το ρολόι να γράψει κατανάλωση 6.500 κυβικά μέτρα, ένα πέρα για πέρα εξωπραγματικό νούμερο, σε διάστημα τριών - τεσσάρων μηνών.
Επισημαίνει ότι το σπίτι εκείνη την περίοδο δεν κατοικούνταν και οι λογαριασμοί πριν τη διαρροή περιορίζονταν μόνο στην πάγια χρέωση. Παρ' όλα αυτά, η ΕΥΔΑΠ δεν διέκοψε την παροχή του νερού όταν διαπίστωσε την κατανάλωση που θα μπορούσε να οφείλεται μόνο σε κάποιο πρόβλημα, αλλά ειδοποίησε με ένα χαρτί στην πόρτα, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να περάσει ένας ακόμα μήνας με το ρολόι να συνεχίζει να γράφει. Οσο για το σπίτι που απειλείται με πλειστηριασμό, πρόκειται για ένα διαμέρισμα 56 τ.μ. στην περιοχή της Κυψέλης, που αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του εργαζόμενου.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Μεγαλώνει ο αριθμός των νεκρών

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Μεγαλώνει ο αριθμός των νεκρών

Ενισχύονται οι δυνάμεις του ουκρανικού στρατού στην Ανατολή

ΝΤΟΝΕΤΣΚ.--
Αλλο ένα 24ωρο σφοδρών μαχών ανάμεσα στις δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου και τους πολιτοφύλακες στις ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας πέρασε χτες με δεκάδες νεκρούς. Με βάση την επίσημη ανακοίνωση των υπηρεσιών του ΟΗΕ, οι νεκροί στις συγκρούσεις, από τον Απρίλη του 2014, έχουν φτάσει τους 5.358 (άμαχοι, στρατιώτες, πολιτοφύλακες), ενώ μόνο τις τελευταίες 3 βδομάδες έχουν σκοτωθεί 224 άμαχοι. Δεκαέξι άμαχοι σκοτώθηκαν στα περίχωρα της στρατηγικής σημασίας πόλης Ντεμπάλτσεβε, όπου σημειώνονται οι σφοδρότερες συγκρούσεις, ενώ έξι πολίτες σκοτώθηκαν στην πόλη του Ντονέτσκ και στα περίχωρά της και πέντε στην περιοχή του Λουγκάνσκ. Ο εκπρόσωπος του στρατού της Ουκρανίας, Αντρίι Λισένκο, ανέφερε επίσης ότι 5 στρατιώτες σκοτώθηκαν και 27 τραυματίστηκαν στις μάχες στην περιοχή Ντεμπάλτσεβε, και διαβεβαίωσε ότι «παρά τους συνεχείς βομβαρδισμούς και τις επιθέσεις, το Ντεμπάλτσεβε παραμένει υπό τον έλεγχο των ουκρανικών δυνάμεων».
Την ίδια ώρα, η πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης να αποστείλει στρατιωτικό εξοπλισμό στην κυβέρνηση του Κιέβου επανεξετάζεται καθώς υπάρχουν και δεύτερες σκέψεις. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, θα βρίσκεται αύριο στο Κίεβο για συνομιλίες με την ουκρανική κυβέρνηση. Από την πλευρά της η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζεν Ψάκι, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ, καθώς και οι σύμμαχοί τους επικεντρώνονται στην εξεύρεση μιας διπλωματικής λύσης για τον τερματισμό της κρίσης στην Ουκρανία, ωστόσο η κυβέρνηση εξετάζει παράλληλα ποικίλους τρόπους για την παροχή βοήθειας στο Κίεβο.
Την ερχόμενη Δευτέρα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, θα έχει συνάντηση στο Λευκό Οίκο με την Γερμανίδα καγκελάριο, Αγκελα Μέρκελ, όπου το θέμα της Ουκρανίας και της στάσης απέναντι στη Ρωσία θα είναι από τα βασικά. Η γερμανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι δεν επιθυμεί να στείλει όπλα, προσπαθώντας να διαφοροποιηθεί προς μια διπλωματική λύση. Ωστόσο είναι φανερό ότι η διασύνδεση των γερμανικών μονοπωλίων με τα αντίστοιχα ρωσικά, οι ζημιές που αυτά καταγράφουν είναι το κυρίαρχο στοιχείο αυτής της στάσης.
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, οι ουκρανικές αρχές ανακοίνωσαν χτες ότι θα θέσουν περιοριστικά μέτρα από τον Μάρτη σε Ρώσους πολίτες στην Ουκρανία. Συγκεκριμένα, δεν θα μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν το έγγραφο αντίστοιχο του δελτίου ταυτότητας, αλλά θα απαιτείται διαβατήριο.

 Ένας Γραμματέας Ένας Πρωθυπουργός Μία Εταιρεία και η Χαμένη Τιμή της Καταρίνα Μπλουμ

Από herko 

Γράφει ο Δον Τομασίνο //

(ή αλλιώς, Η Στρατηγική Επιλογή)

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Διενέργεια δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού για την χωροθέτηση, κατασκευή, λειτουργία και εκμετάλλευση δημόσιου υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων στην Αθήνα με το σύστημα παραχώρησης της εκμετάλλευσης

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Νομικός έλεγχος της εταιρείας, σύνταξη έκθεσης τίτλων, ενημερωτικού τεύχους, διακήρυξης και λοιπών τευχών δημοπράτησης για την πώληση της ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ ΑΕ σε ιδιώτη

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Διαπραγμάτευση και κατάρτιση συμβάσεων για την παραχώρηση από την Υ.Π.Α. σε ιδιώτες εκμεταλλεύσεων εντός των διεθνών αεροδρομίων της χώρας

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Ιδιωτικοποίηση εγκαταστάσεων πρώην Ανατολικού Αερολιμένα

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Μικρό Καβούρι

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Ιδιωτικοποίηση των θυγατρικών και λοιπών συμμετοχών της Ολυμπιακής Αεροπορίας Α.Ε.

Παραχώρηση, από το Ελληνικό Δημόσιο (ΥΠΕΘΟ) σε ιδιώτες, της ολοκλήρωσης και διαχείρισης-εκμετάλλευσης 18 Τουριστικών Λιμένων και συναφών εγκαταστάσεων σε όλη την Ελλάδα.

Εκπόνηση οριστικού στρατηγικού σχεδίου αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχειών της ΕΤΑ ΑΕ (286 ακινήτων συνολικά)

Ιδιωτικοποίησης της ΟΛΘ ΑΕ – Εισαγωγή στο ΧΑΑ Αθηνών

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Ιδιωτικοποίηση της ΟΛΠ ΑΕ – Εισαγωγή στο ΧΑΑ Αθηνών

Και

Ιδιωτικοποίηση του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ)

***

Όχι, η λίστα, πού διαβάζετε δεν είναι οι δραστηριότητες κάποιου επενδυτικού fund ή η «σκαλέτα σχεδιασμού» κάποιου μεσίτη αστικών συμβάσεων.

Είναι η δραστηριότητα του νέου ΓΓ  της κυβέρνησης κου Σαγιά.

Το χρονικό και η αποτίμηση.

Δευτέρα 26/1/2015

Η κυβέρνηση σχηματίζεται εντός 2 ωρών με σύμπραξη των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ. Στα δημοσιογραφικά γραφεία από την προηγουμένη, έχει διαρρεύσει το Υπουργικό Συμβούλιο. Γραμματέας της Κυβέρνησης, δηλ. αυτός που συνδέει και μεταφέρει τη βούληση του Πρωθυπουργικού Γραφείου προς τους Υπουργούς και συντονίζει το κυβερνητικό έργο, ορίζεται ο δικηγόρος Σπύρος Σαγιάς.

Άγνωστο όνομα για τους πολλούς και οι ερωτήσεις αρχίζουν.

Ο νέος Γραμματέας έχει πλούσια δραστηριότητα, αλλά όχι σε κάποια «κινήματα», που αρεσκόταν η νυν κυβέρνηση (τουλάχιστον πριν τις εκλογές του 2012), να δραστηριοποιείται.

Είναι ο βασικός Νομικός Σύμβουλος και Συνεργάτης των βασικών ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ της κυβέρνησης Παπανδρέου, δραστηριότητα που επεκτείνεται και κατά την περίοδο της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Πέμπτη 29/1/2015

Η κυβέρνηση προσλαμβάνει ως σύμβουλο του υπουργείου Οικονομικών τη γαλλοαμερικανική Τράπεζα Lazard.

Ποια είναι η Lazard;

H Lazard εμφανίζεται στο προσκήνιο τον Αύγουστο του 2010,όταν προσλαμβάνεται από την κυβέρνηση Παπανδρέου μαζί με την Deutche Bank και την HSBC,για να επεξεργαστεί, προωθήσει  και υλοποιήσει την αποκρατικοποίηση τραπεζών.

Τον Νοέμβριο του 2011 και συγκεκριμένα στις 2 Νοεμβρίου (ΦΕΚ 2454/Β/2-11-2011) η καταρρέουσα κυβέρνηση Παπανδρέου(αντικαταστάθηκε με αυτήν του Παπαδήμου μετά από μερικές μέρες), φροντίζει πριν παραιτηθεί, να προσλάβει την Lazard, για να επεξεργαστεί, προωθήσει και υλοποιήσει το PSI και την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων του Δημοσίου και ακινήτου περιουσίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως τότε κόμμα της αντιπολίτευσης καταθέτει 3 Ερωτήσεις για την ειδική σχέση Ελληνικού Δημοσίου και Lazard.

Δύο ερωτήσεις καταθέτει ο πρόεδρος της ΚΟ Α. Τσίπρας, διά των οποίων «αναρωτάται», γιατί το Ελληνικό Δημόσιο επέλεξε τη Lazard ενώ διαθέτει δικούς του νομικούς συμβούλους (μεταξύ των οποίων  ήταν και ο νυν Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου ως εξωτερικός συνεργάτης) και δαπανά άνευ λόγου χρήματα.

Ανέξοδη …Ερώτηση.

Υπάρχει όμως και μία άλλη Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, προεξάρχοντος του νυν υπουργού Παν. Λαφαζάνη τον Ιούνιο του 2014, διά της οποίας αφήνουν υπόνοιες για το εύρος τιμών αγοραίας αξίας, που πραγματοποίησαν Lazard και Morgan Stanley, σχετικά με την εξαγορά από το ΤΧΣ του μετοχικού πακέτου της Τράπεζας EUROBANK.

Τα κείμενα των ερωτήσεων υπάρχουν εδώ: iefimerida.gr

***

Ας πάμε όμως λίγο παρακάτω.

Την Τρίτη 27/1/2015 ο νέος Υπουργός Ναυτιλίας κος Δρίτσας, δηλώνει ότι η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του λιμένος Πειραιώς, σταματάει.

Την Τετάρτη 28/1/2015 όμως, ο νέος Υπ. Οικ. κος Βαρουφάκης σε συνέντευξή του στο BBC και σε σχετική ερώτηση, σπεύδει να διορθώσει τη δήλωση του συναδέλφου του στην κυβέρνηση και δηλώνει ,ότι η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του λιμένος Πειραιώς θα συνεχιστεί,ενώ σήμερα δηλώνει,ότι ΄΄η κυβέρνηση δεν πρόκειται να επέμβει στις ήδη ιδιωτικοποιημένες δημόσιες επιχειρήσεις και θα συνεχίσει την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ΄΄.

Κάποιος μπορεί να απορήσει -και λογικά-για αυτές τις κινήσεις της κυβέρνησης.

Μπορεί να αναρωτηθεί, γιατί ενώ κατά την προεκλογική περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε άλλα, τώρα πράττει διαφορετικά.

Δήλωνε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα;

Ας θυμηθούμε.

Η βασική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ ήταν, ότι οι περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις σταματούν (για τα ήδη ιδιωτικοποιημένα μετοχικά κεφάλαια και πάγια σε ιδιώτες, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε τίποτα),ενώ προωθούσε διά κορυφαίων στελεχών του και νυν Υπουργών του Οικονομικού Επιτελείου (Σταθάκης, Βαλαβάνη), το μοντέλο των ΣΔΙΤ (συμπράξεις Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα), καθώς και της εκμετάλλευσης …ακίνητης περιουσίας.

Τι σημαίνει όμως ΣΔΙΤ;

ΣΔΙΤ είναι συνήθως οι μακροχρόνιες μισθώσεις και παραχωρήσεις αδειών εκμετάλλευσης περιουσίας του Δημοσίου από Ιδιωτικούς Ομίλους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ΣΔΙΤ είναι η Αττική Οδός, η Νέα Οδός, η Ολυμπία Οδός ,το αεροδρόμιο «Ελ.Βενιζέλος», κ.τ.λ

Περιλαμβάνουν ελάχιστη χρηματοδότηση από τον Ιδιώτη (δεν ξεπερνάει ποτέ το 10%), χρηματοδότηση από τις Τράπεζες με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου και κονδύλια από το ΕΣΠΑ και αυτά με εγγύηση του Ελλ. Δημοσίου.

Ο Ιδιώτης, δηλ. κατασκευάζει το έργο με ελάχιστα ίδια κεφάλαια και το εκμεταλλεύεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να έχει κέρδη ή υπερκέρδη. Συνήθως το δεύτερο…

Συμπερασματικά κλείνουμε -για την ώρα- με το κάτωθι.

Η κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης «Αριστεράς» έχει κάνει ήδη την στρατηγική της επιλογή. Την είχε επιλέξει,  πριν ακόμα και από την προεκλογική περίοδο, απλώς τώρα τη στελεχώνει με τους «ειδικούς» προς διεκπεραίωση.

Δεν είναι ζήτημα όμως προσωπικό.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πράξει τίποτα εκτός των ορίων, που τίθενται από τους κανόνες της ΕΕ. Και οι κανόνες της Ε.Ε. είναι αυτοί,που απαιτούν προς υλοποίηση τους και τη LAZARD και τις ΣΔΙΤ και διάφορα άλλα,που δεν απέχουν καθόλου από την στρατηγική της προηγούμενης κυβέρνησης (η ρητορεία είναι άλλο θέμα).

Στην πορεία, όσο απομακρύνεται ο Λαός από τη «μέθη» των εκλογών και την «ελπίδα που έρχεται», θα το αντιληφθεί.

Και τότε η Κυβέρνηση μαζί με τους κοινουβουλευτικούς συμμάχους της (που δεν είναι μόνο οι ΑΝ.ΕΛΛ.), διότι οι συμμαχίες  χτίζονται πάνω στην ΚΟΙΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και όχι στις ρητορείες, θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να αντιμετωπίσει τον πραγματικό της αντίπαλο.

Οι μάσκες θα πέσουν και ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα.

Ατεχνως

The [Communist] Party Poopers*

  The [Communist] Party Poopers*

Από την πρώτη στιγμή που το "σχήμα" ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ ανέλαβε την διακυβέρνηση έχουμε δει και έχουμε ακούσει πολλά. Προσωπικά έχοντας συμμετάσχει σε πολλές συζητήσεις με άτομα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, και έχοντας παρατηρήσει διάφορους διαλόγους και διαβάσει άρθρα στο internet έχω καταλήξει στο [προφανές] συμπέρασμα ότι μέχρι και αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση έχει πέραση στο λαό. Όσον αφορά το γιατί συμβαίνει αυτό έχω ξεδιαλέξει μερικές αιτίες και πρόκειται να τις παραθέσω αμέσως :

· Ο Ελληνικός λαός έχει ανάγκη να αισθανθεί κάποιου είδους δικαίωση, οποιαδήποτε, ακόμα και αν αυτή στηρίζεται σε αυταπάτες. Αυτή τη στιγμή το λαϊκό συναίσθημα απέναντι στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν πηγάζει από «ορθολογικού» τύπου συλλογισμούς, αλλά από θρησκευτικού-μεσσιανικού τύπου διεργασίες.

· Επειδή τα [μη] αντανακλαστικά του λαού είναι τέτοια, τα ΜΜΕ τα οποία στην πλειοψηφία τους έχουν κάνει μια ξεκάθαρη κυβερνητική στροφή, πακετάρουν και πουλούν το προϊόν της ουράνιας σωτηρίας χρυσώνοντας το χάπι με εφέ και τακτικές που θα ζήλευε και το Χόλυγουντ, εστιάζοντας σε ότι βολεύει να εστιάσουν ως καλοί πλασιέ που είναι, ενώ αφήνουν στο σκοτάδι στοιχεία και διαστάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιον σε αξιόλογα συμπεράσματα.

· Πέρα από την ανάγκη που έχει ο λαός να αυτό-κοροϊδευτεί, έχει με τον καιρό αποδεχθεί κατά κάποιο τρόπο την παρούσα κατάσταση ως αναπόφευκτη(και αν θέλετε έπαιξαν και οι αγανακτισμένοι καθοριστικό ρόλο σε αυτό)και έτσι βαστά εξ αρχής μικρό καλάθι. Όχι απλά δεν τον ενδιαφέρει να μάθει να ψαρεύει, αλλά δεν αποσκοπεί καν στο ψάρι, αρκείται και στο ψαροκόκαλο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όπου δεν επικρατεί η παραμυθά του μεσσία να επικρατεί η συμβιβαστική αντίληψη περί μικρότερου κακού… "ε ας τα κάνει λίγο καλύτερα τα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ".

· Επιπλέον υπάρχει και η –ως ένα βαθμό δικαιολογημένη- μεγάλη χαρά που «έφυγε» η δεξιά κυβέρνηση, που ομολογουμένως είχε χώσει μεγάλα παλούκια εις τον ΚΩΛΟ μας. Αν και για να πω την αμαρτία μου, εμένα το σύνθημα «να φύγει η δεξιά» με έχει κουράσει, και ας μην έχω ζήσει μέρες 81. Πόσες και πόσες φορές μέχρι σήμερα έχει φύγει η δεξιά μόνο και μόνο για να την διαδεχθεί μια κατ όνομα μόνο αριστερά –για να δικαιώσει και το ρητό στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις- με πολύ πιο προωθημένο συντηρητικό τελικά πρόταγμα από την παραδοσιακή δεξιά.



Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες που κάνουν την αριστεροδέξια κυβέρνηση να μοιάζει στον λαό για κούκλα και ας είναι από μέσα πανούκλα, στους οποίους προς το παρόν δεν θα επεκταθώ, αντίθετα θέλω να αναφερθώ σε μερικά παράγωγα αυτής της όλης κατάστασης. Θα χρησιμοποιήσω πάλι την μέθοδο των Bullets διότι έχω λίγο χάσει την αφηγηματική μου ικανότητα τόσο καιρό που ουσιαστικά απείχα από την αρθρογραφία.

· Οι αυταπάτες οδηγούν στο να εθελοτυφλεί μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Δηλαδή δεν μπορεί κάποιος να μην βλέπει αυτά που λέγονται και γίνονται μπροστά στα μάτια του εκτός και αν δεν θέλει. Και έτσι έχουμε τον «κόσμο της αριστεράς» να κάνει γαργάρα την συνεργασία με τον Καμμένο(που μέχρι προχθές ακροδεξιό τον ανέβαζαν ακροδεξιό τον κατέβαζαν), υπήρχε σαφώς και η ανάλογη προετοιμασία με συνοικέσια αρραβώνες και τα ρέστα. Βέβαια οι κορώνες από στελέχη- στυλοβάτες ή πιο σωστά ακροβάτες του ΣΥΡΙΖΑ που απέκλειαν αυτήν την συνεργασία δεν έλειψαν, υποθέτω ότι προς το παρόν τουλάχιστον, αυτές οι φωνές σώπασαν για χάρη της «εθνικής υπόθεσης» και του κοινού καλού, ας είναι. Όμως δεν μπορεί να μην βλέπει ο κόσμος της αριστεράς ούτε τα στρατιωτικά σύμφωνα με το Ισραήλ, την αποδοχή των επιταγών της ΕΕ του ΔΝΤ και της ΕΚΤ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έστω και αν ψάχνουν να βρουν διαφορετικό όνομα για το μνημόνιο και την τρόικα της επόμενης μέρας. Επίσης δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονται τις τσάμπα μαγκιές του Αλέξη, ο οποίος τη μια μέρα μαλώνει την ΕΕ που δεν τον συμβουλεύτηκε για το εμπάργκο στην Ρωσία και την άλλη μέρα πάει και υπογράφει την συνέχιση του.

· Αυτά και άλλα πολλά λοιπόν μια μεγάλη μερίδα του λαού επιλέγει να μην τα βλέπει διότι θεωρεί ότι δεν την αφορούν και είναι και ντεμοντέ. Αυτό εν μέρει συμβαίνει επειδή η ελληνική κοινωνία είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό συμβιβασμένη και συντηρητικοποιημένη που συνθήματα τύπου «ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ» μόνο ως ανέκδοτα μπορούν να σταθούν στα καφενεία και στους τόπους κοινωνικής συναναστροφής.

· Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στο συνδικαλιστικό κίνημα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι είτε να μην οργανώνονται καν είτε να καπελώνονται από την συμβιβαστική λογική της ανάθεσης που προωθείται από τα ξεπουλημένα σωματεία που ελέγχονται από -ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους. Συσπειρώνονται λοιπόν όλοι αυτοί απέναντι στο μεγάλο τους ταξικό εχθρό το ΠΑΜΕ, προκειμένου να κατευθύνουν και να κατευνάζουν τις εργατικές μάζες , συνεργάτες τους είναι και τα διάφορα αναχώματα που έχουν σα στόχο να παγιδεύσουν τις όποιες συνειδήσεις βαίνουν προς τη ριζοσπαστικοποίηση.

Ερχόμαστε λοιπόν εμείς οι ΚΚΕδες και χαλάμε την πιάτσα, και όπως είναι λογικό ακούμε τα μύρια όσα, όχι μόνο από Συριζαίους και Αντάρσυους(που για κάποιο λόγο δείχνουν να έχουν χαρεί περισσότερο από τους Συριζαίους από την κυβέρνηση της αριστεροδέξιας) αλλά και από συμπαθούντες ή/και ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Αντί να λογοδοτεί η κυβέρνηση για τον συντητητισμό της και τις κωλοτούμπες καλούμαστε να απολογηθούμε εμείς ως αντιπολίτευση επειδή δεν τα αφήνουμε όλα αυτά να περάσουν ασχολίαστα. Μας κατηγορούν λοιπόν, μεταξύ άλλων, για τα παρακάτω:

· Ότι είμαστε μονολιθικοί και δεν αφήνουμε τον κόσμο να χαρεί από τη στιγμή που το έχει ανάγκη.

· Ότι δεν αφήνουμε χρόνο στην κυβέρνηση να δείξει τι αξίζει.

· Ότι ζηλεύουμε την επιτυχία της, τόσο αυτής όσο και κάποιων πρωταγωνιστών της, λέγε με Βαρουφάκη.

· Ότι θα χαρούμε αν δεν πετύχουν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης για το χρέος.

· Ότι είμαστε μίζεροι και προτιμάμε την ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ, μιας και δεν χαρήκαμε με την κυβέρνηση της αριστεροδέξιας.

· Ότι αφού δεν καταφέρνουμε να πείσουμε εμείς τον κόσμο, ας αφήσουμε αυτούς που τον έπεισαν να κάνουν ότι περνά από το χέρι τους και ας μην είναι ριζοσπαστικοί, είναι τουλάχιστον αριστερο[δέξιο]ι

Αυτά και άλλα πολλά ακούμε, και σε πείσμα που λέμε αυτά που πιστεύουμε τρώμε κάτι «καρπαζιές» ξεγυρισμένες από κάθε μπάντα κάθε φορά που ανοίγει σχετική κουβέντα. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.

Καταρχήν, αν ο κόσμος έχει ανάγκη να πιστέψει σε αυταπάτες, τότε ας πιστέψει και στον παράδεισο. Ποιος είμαι εγώ όμως που θα σου πω ότι παράδεισος και άγιος Βασίλης δεν έχουμε καμιά απόδειξη ότι υπάρχει; Ποιος είμαι εγώ που θα σου πω ότι η ελπίδα δεν πρόκειται να σου χαριστεί αλλά πρέπει να αγωνιστείς για αυτή, ποιος είμαι εγώ ο καραγκιόζης που θα σκοτώσω τον μεσσία σου; Όμως για το όραμα της σοσιαλδημοκρατίας όχι απλά δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τρόπο που πραγματικά να εξυπηρετεί τον λαό, αλλά το ακριβώς αντίθετο, ότι όπου και όποτε υπήρξε ζημίωσε τον λαό, και πάνω από όλα, ζημίωσε το κίνημα. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια αριστεροδέξια κυβέρνηση, η οποία από πριν ακόμη κυβερνήσει είχε φροντίσει να δώσει τα διαπιστευτήρια της χωρίς ούτε φύλλο συκής μπροστά στα αχαμνά, όχι στον λαό που θα πάρει τα αχαμνά, αλλά στην πλουτοκρατία. Ωραίο το παραμύθι τους λοιπόν, αλλά έχει δράκο, και μας στέλνουν απευθείας στο ψυγείο του, και όχι για να φάμε από τη λεία όπως ίσως θέλουν να πιστεύουμε, αλλά να φαγωθούμε.

Όσο δε αφορά το χρόνο που και καλά δεν τους δίνουμε να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους έχω να πω ότι δεν πρόκειται για κάποιο παρθένο κυβερνητικό εγχείρημα, ούτε καν για κάποιο κυβερνητικό εγχείρημα με παρθενοραφή, απλά άνοιξαν το χρονοντούλαπο της ιστορίας(για να χρησιμοποιήσω και την έκφραση άλλου μεγάλου ηγέτη της «αριστεράς» που έδιωξε τη δεξιά) και δανείστηκαν ότι πιο σάπιο βρήκαν εκεί μέσα. Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο την τελευταία βδομάδα αλλά και από πριν κυβερνήσει, ήταν μια πορεία ταχείας από-αριστεροποίησης γεμάτη τούμπες και συμβιβασμούς. Και έτσι το σκίσιμο του μνημονίου έγινε κούρεμα, το κούρεμα διαπραγμάτευση, έπρεπε βλέπετε να πείσουν τα πραγματικά τους αφεντικά πως είναι πιστά σκυλιά του συστήματος..

Και μιας και αναφερθήκαμε στην διαπραγμάτευση, μας κατηγορούν ότι δεν ευχόμαστε αυτή να πετύχει, και ότι δεν πανηγυρίσαμε με την εικόνα του Βαρουφάκη να κάνει τα μούτρα κρέας του κουτόφραγκου. Μα για ποιο λόγο να χαρούμε, σάμπως διαπραγματεύονται προς όφελος του λαού; Υπάρχουν απλά ασυμβίβαστες αντιθέσεις και συγκρούσεις ανάμεσα σε μερίδες και μείγματα συμφερόντων του κεφαλαίου, που η κάθε κυβέρνηση παίρνει λιγότερο η περισσότερο το μέρος κάποιας πλευράς. Ούτε η επιτυχία των επιδιώξεων της μιας, ούτε η επιτυχία των επιδιώξεων της άλλης προμηνύει κάτι θετικό για το λαό. Η λογική δε του να διαλέξουμε νταβατζή (στην πραγματικότητα όχι εμείς, ως λαός, αλλά η κυβέρνηση μας επιλέγει, ή ορθότερα επιλέγεται, και εμείς απλά αποδεχόμαστε και δίνουμε το οκ με την ψήφο μας) είναι και αυτή καταστροφική, δείτε πως εξελίχθηκε στην Ουκρανία, στην Κύπρο, την Αίγυπτο, κλπκλπκλπ. Νταξ', καταλαβαίνω ότι την μίσησε ο λαός την Μέρκελ, μιας και ο Σαμαράς τασσόταν κυρίως υπέρ του γερμανικού σχεδίου, αλλά ο Ομπάμα, ο Ολλάντ και οι άλλοι που εκπροσωπούν τα διάφορα εθνικά και πολυεθνικά κεφάλαια είναι τάχα καλύτεροι; Τόσο εύκολα ξεχνάμε την Χούντα; Το να γίνεται η χώρα μας αιχμή του δόρατος του ενός ή του άλλου τραμπούκου, τίποτα δεν έχει να προσφέρει στον λαό, πέρα από το να τον ρίξει λίπασμα στις μυλόπετρες της εξουσίας. Να μου πεις μπορούμε αυτό πραγματικά να το αποφύγουμε; Ε ίσως θα είναι πιο καλό αν έχουμε τα μάτια και τα μυαλά μας ανοιχτά για να εκμεταλλευθούμε τα όποια "ανοίγματα" όποτε και αν αυτά εμφανιστούν και να δημιουργήσουμε ενδεχομένως και νέα.

Εμείς οι ΚΚΕδες δεν προτιμάμε ούτε ΝΔ, αλλά δεν προτιμάμε ούτε και ΣΥΡΙΖΑ... ούτε και λειτουργούμε με τη λογική του μικρότερου κακού σε αυτού του τύπου τα ψευτοδιλήμματα που διαιωνίζουν τον δικομματισμό. Ο κάθε πόλος παίζει το δικό του ρόλο και συνδυασμένοι αποτελούν τις δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, το κράτος έχει συνέχεια όπως δηλώνει και το ΣΥΡΙΖΑ. Προσωπικά πιστεύω ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα κάνουν μεγαλύτερη ζημιά στο κίνημα, και κατ επέκταση στις συνειδήσεις, γιατί τις ενσωματώνουν, ενώ τα δεξιά κόμματα στέκονται πιο ξεκάθαρα απέναντι στους εργάτες και έτσι ίσως κάποιες φορές συμβάλουν στην ριζοσπαστικοποίηση, αλλά όπως λένε needs two to tango.

Από εκεί και πέρα το αν καταφέρνουμε ή όχι να πείσουμε θα φανεί σε βάθος χρόνου. Προς το παρόν υπάρχουν διάφορα εμπόδια, η συντηρητικοποίηση ως και η φαστιστικοποίηση της κοινωνίας, ο έξαλλος ατομικισμός, η απαξίωση των παραδοσιακών μορφών πάλης, η υψηλή ανεργία που δημιουργεί στρατούς ανθρώπων που κλείνονται στον εαυτό τους και στα σπίτια τους, γιατί όταν δεν κατέχεις ούτε τα βασικά να επιβιώσεις, δεν είναι εύκολο να βρεις το κουράγιο να αγωνιστείς(και εμείς οι ΚΚΕδες δεν εξαιρούμαστε από τα δεινά της ανεργίας, ίσα ίσα). Αυτό δεν σημαίνει ότι σαν κόμμα τα κάνουμε καλά και άγια όλα, ούτε σημαίνει ότι πρέπει να περιμένουμε το ουίσκι να ωριμάσει. Ο αγώνας δίδεται κάθε λεπτό, η καλύτερη οργάνωση, η προετοιμασία, η διαπαιδαγώγηση, η επαγρύπνηση δηλαδή το ξεβόλεμα, οι μικρές αλλά ουσιαστικές ταξικές νίκες, όπως το να οργανώσεις έστω και έναν στο σωματείο, είναι πράγματα τόσο ουσιαστικά και απαραίτητα που χωρίς αυτά το επόμενο βήμα αύριο μεθαύριο είναι αδύνατο να γίνει, κι αν γίνει θα αποτύχει.

Προσωπικά καταλαβαίνω κάποιον να μην θέλει ή να διστάζει να αγωνιστεί με το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, δεν είναι εύκολο ούτε απλό, και εξετάζοντας την ιστορία συνειδητοποιούμε ότι οι ΚΚΕδες και οι κομμουνιστές συνήθως αγωνίζονταν για έναν κόσμο που οι ίδιοι ποτέ δεν είδαν. Και αυτό όχι μόνο σε επαναστατικούς καιρούς ή σε καιρούς πολέμου, αλλά και σε καιρούς "αστικής ειρήνευσης" οι κομμουνιστές και οι προοδευτικοί ήταν οι πρώτοι που έχαναν τη δουλειά τους, οι πρώτοι που σέρνονταν στα γραφεία των εισαγγελέων, οι πρώτοι που απορρίπτονταν σε μια θέση εργασίας όταν ήταν γνωστό το ποιόν τους. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι δεν υπάρχει κανένα όφελος στο να αγωνίζεται κάποιος, απλά τα κύρια οφέλη δεν είναι "πεζά", είναι πολλές φορές ποιοτικά και όχι ποσοτικά, όπως η αξιοπρέπεια, η επίγνωση, συντροφικότητα, η ανθρωπιά κ.α. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και χειροπιαστά κέρδη από τους εργατικούς αγώνες όπως είναι οι συλλογικές συμβάσεις, τα εργασιακά κεκτημένα, το συνταξιοδοτικό, το 8ωρο, η ασφάλιση κ.α. απλώς στους χαλεπούς καιρούς της υποχώρησης που ζούμε αυτά περισσότερο ξεθεμελιώνονται παρά δομούνται.

Μπορεί λοιπόν εμείς οι ΚΚΕδες να είμαστε party poopers αλλά όχι panty poopers(χέστες). Γιατί σε αυτό το party που θέλουμε να χαλάσουμε, ο λαός δεν συμμετέχει ως καλεσμένος για να διασκεδάσει και να χορέψει, έστω και αν αυτό προσπαθούν να τον κάνουν να πιστέψει, αλλά σαν ορεκτικό για τα αρπαχτικά της πραγματικής εξουσίας, της εξουσίας του πλούτου.





*Είναι αυτοί οι ξενέρωτοι που εμφανίζονται σε ένα party και τη χαλάνε στους υπόλοιπους που διασκεδάζουν.



Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)




ΥΓ: Αυτό που προσπαθούν να μας εκμαιεύσουν οι διάφοροι για λογαριασμό της κυβέρνησης της αριστεράς, τάχα να δείξουμε μια ανοχή, τάχα να μην είμαστε τόσο αντίθετοι, είναι ακριβώς η στάση που είχε το ΣΥΡΙΖΑ το 2009 απέναντι στην κυβέρνηση ΓΑΠ, εμείς πάλι τότε κατηγορούμασταν ως μονολιθικοί, κομπλεξικοί και κολλημένοι. Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα:

"Την ενθουσιώδη υποδοχή της νέας κυβέρνησης συμπληρώνει η «Αυγή», στο πρώτο φύλλο μετά τις εκλογές, όπου διαπιστώνει ότι: «Το πανηγύρι τελείωσε» και εικονογραφεί το πρωτοσέλιδο με μια φωτογραφία από την αποσυναρμολόγηση του εκλογικού κέντρου της ΝΔ στο Σύνταγμα." " Ενδιαφέρον έχει το πρωτοσέλιδο της «Αυγής», που παραθέτει το εξής απόσπασμα από την πρώτη ομιλία του Αλ. Τσίπρα στη Βουλή: «Θα καταγγέλλουμε αλλά και θα προτείνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δύναμη ουσιαστικού ελέγχου από θέση αριστερής ριζοσπαστικής προγραμματικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση»."

Εμείς λοιπόν ούτε εκστασιαζόμαστε που έφυγε η ΝΔ, γιατί αντικαταστάθηκε από κάτι αντίστοιχο αντιθέτως στεναχωριόμαστε που ο λαός παραμένει παγιδευμένος στο δίπολο, ούτε έχουμε τίποτα να προτείνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ, ω σαν αυτός να θέλει απλά λίγη καθοδήγηση, εμείς σε πείσμα των καιρών θα τον αποδομούμε καθημερινά, τόσο αυτόν όσο και την αντιλαϊκή πολιτική του.

ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

 ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Ποτέ άλλοτε ο κόσμος δεν είχε τόσο μειωμένες απαιτήσεις ψηφίζοντας ένα κόμμα της λεγόμενης αριστεράς. 

Ένας κόσμος που περιμένει ελάχιστα, 

ένας κόσμος που κάθε μέρα που περνάει περιμένει ακόμα λιγότερα βλέποντας και τις δυσκολίες που ανακύπτουν, 

ένας κόσμος που είναι έτοιμος να πανηγυρίσει για το ψίχουλο που δεν θα του αλλάξει τη ζωή, 

ένας κόσμος που μπορεί να υποδεχθεί με κατανόηση, συμπάθεια ή με χαρά και το τίποτα ακόμη, μόνο και μόνο επειδή είδε να εκστομίζεται ένα επικοινωνιακό ""όχι "" προς τους δανειστές, ενώ οι προηγούμενοι δεν έλεγαν ούτε αυτό.

Ένας κόσμος που εκπαιδεύεται από το κυρίαρχο πολιτικο-οικονομικό σύστημα της δικτατορίας της αστικής τάξης να αναθέτει την εξουσία στους εμπόρους ελπίδας, 

ένας κόσμος που μαθαίνει να φοβάται και να ζει με ελάχιστα, 

ενώ είναι αυτός που παράγει όλο τον πλούτο της χώρας.

Όταν η εργατική τάξη, με μπροστάρη το Κόμμα της, πάρει την εξουσία στα χέρια της και τελειώσει με τους καπιταλιστές, δεν πρέπει να ξεχάσει ποτέ τα μεγάλα δεκανίκια του σάπιου συστήματος, τους οπορτουνιστές, αυτούς τους εμπόρους ελπίδας.

 Κι αυτό για πολλούς λόγους, κυρίως όμως για τα τόσα χαμένα χρόνια, που είναι και το μόνο πράγμα που δεν επιστρέφεται.

Adiopos Selianitis

 «Πρώτη φορά αριστεροί»;

Από herko 

Γράφει η Μαρία του 19ου //
Η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» είναι γεγονός. Ο επιτυχημένος ever χαρακτηρισμός ίσως θα μπορούσε να παραφραστεί και στο εξής:
«Για Πρώτη φορά αριστεροί»… Και εξηγούμαι:
Ο γγ της κυβέρνησης (Σπύρος Σαγιάς) είναι ταυτοπροσωπία με τον Σπύρο Σαγιά (βασικός Νομικός Σύμβουλος και Συνεργάτης των βασικών ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ της κυβέρνησης Παπανδρέου, δραστηριότητα που επεκτείνεται και κατά την περίοδο της κυβέρνησης Παπαδήμου).
Πρώτη φορά αριστερός…
Πάνος Καμμένος  υπουργός Εθ. Άμυνας, (είναι ταυτοπροσωπία με τον Π. Καμμένο πρώην υφυπουργό στην κυβέρνηση της Ν.Δ.).
Για Πρώτη φορά αριστερός…
Π. Κουρουμπλής, υπουργός στο Υγείας (είναι ταυτοπροσωπία με τον Π. Κουρουμπλή τρεις φορές βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας εκλεγμένο με το ΠΑΣΟΚ).
Για Πρώτη φορά αριστερός…
Ν. Κοτζιάς, υπουργός στο Εξωτερικών (Είναι ταυτοπροσωπία με τον Ν. Κοτζιά  στενό συνεργάτη παλαιότερα του Γ. Παπανδρέου στο υπουργείο Εξωτερικών και πρόεδρο του Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών – ΙΣΤΑΜΕ).
Ο συγκεκριμένος μετράει ήδη μία αποτυχημένη προσπάθεια στο παρελθόν να γίνει «αριστερός»…
Π. Σγουρίδης, υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (είναι ταυτοπροσωπία με τον Π. Σγουρίδη που ήταν στο Επικρατείας των ΑΝΕΛ, επί είκοσι χρόνια βουλευτής του ΠΑΣΟΚ).
Για Πρώτη φορά αριστερός..
Ν. Τόσκας, υφυπουργός Άμυνας (είναι ταυτοπροσωπία με τον Ν. Τόσκα, βασικό συντάκτης του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για την Άμυνα, στις εκλογές του 2009, αλλά και επικεφαλής του Γραφείου του υπουργού Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Π. Μπεγλίτη, στη διετία 2009 – 2011).
Για Πρώτη φορά αριστερός…..
Ελενα Κουντουρά,  αναπληρώτρια Υπουργός Τουρισμού  (είναι ταυτοπροσωπία με την  Έλενα Κουντουρά  βουλευτής Α” Αθηνών με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και παλαιότερα με τη Ν.Δ.).
Για  Πρώτη φορά αριστερή…
Αναστασία Κόλλια – Τσαρουχά, υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης (είναι ταυτοπροσωπία με την Αναστασία Κόλλια – Τσαρουχά από τους ΑΝΕΛ, πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής).
Για Πρώτη φορά αριστερή…
Και πώς θα μπορούσα να ξεχάσω την Κα Θεοδώρα Τζάκρη (ΠΑΣΟΚ) που ψήφισε και τα τρία μνημόνια, την Κα Ραχήλ Μακρή (μάστερ στην εκτύπωση χαρτονομισμάτων, εθνικίστρια από τους ΑΝΕΛ), τον Κο Τσουκαλά Δ. (ΠΑΣΟΚ) που τόσο συμπάσχει με τους τραπεζίτες, ώστε μας ζητούσε 1 ευρώ από το υστέρημά μας για τη διάσωση των τραπεζών (…) Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ…
Για  Πρώτοι φορά αριστερές, κι αριστερός αντίστοιχα…
Και ναι, δε βιάζομαι να κάνω αποτίμηση του πολιτικού έργου της νέας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ –ΕΛ …μια βδομάδα, πάνω κάτω από τη συγκρότησή της…
Αλλά, μήπως βιάζεται τελικά όποιος πανηγυρίζει για τις δηλώσεις Κατρούγκαλου περί διαχείρισης της φτώχειας;
Αλλά, μήπως βιάζεται  τελικά όποιος πανηγυρίζει για τις δηλώσεις του Κου Βαρουφάκη: Δε μιλάμε με την Τρόικα μόνο με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την ΕΕ (…).
(Δεν είναι Γιάννης, είναι Γιάνης).
Αλλά, μήπως βιάζεται, τελικά, όποιος πανηγυρίζει για τις δηλώσεις του Κου Σκουρλέτη για τη μετάθεση στο 2016 της επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751, ενώ μεσουρανούν οι ατομικές συμβάσεις εργασίας των 300 και 400 ευρώ; Ενώ οι ελαστικές μορφές εργασίας, και οι απληρωσιά μαστίζουν τους εργαζόμενους; Ενώ η ανεργία είναι λαίλαπα; Ενώ η ανασφάλιστη εργασία, γνωστή και ως μαύρη, μαυρίζει το μέλλον για κατοχύρωση δικαιώματος συνταξιοδότησης;
Αλλά, μήπως βιάζεται τελικά όποιος πανηγυρίζει που ο μισητός Πάγκαλος (και οι λοιπές φιλελέρες που ευθύνονται για την  άνοδο του φασισμού) τώρα δικαιώνεται, για το «Μαζί τα φάγαμε»; Προετοιμάζοντας «διαδηλώσεις» συμπαράστασης στην κυβέρνηση για να διαπραγματευτούν ένα χρέος που δημιούργησαν όλοι οι άλλοι εκτός αυτών που στενάζουν αποπλήρωνοντάς το;
Αλλά, μήπως βιάζεται, τελικά, όποιος πανηγυρίζει για τις δηλώσεις του Ομπάμα αισθανόμενος να φυσάει υπεραντλαντικός ούριος άνεμος αλλαγής; Ενώ κατά τα συνήθη φαινόμενα έρχεται τυφώνας… Τον λες και Μπάρακ (τον τυφώνα) στη Συρία, στο Λίβανο, στο Αφγανιστάν, στην Παλαιστίνη…
Αλλά, μήπως βιάζεται, τελικά, όποιος πανηγυρίζει που δεν είναι ίδιοι οι «Για πρώτη φορά αριστεροί» με τους προηγούμενους λαομίσητους (Άδωνη, Μητσοτάκη, Βορίδη) αλλά είναι οι ίδιοι οι παρακάτω:
Ροβέρτος Σπυρόπουλος στη διοίκηση του ΙΚΑ, Ρουμπάτης  στην ΕΥΠ…
Αλλά, μήπως βιάζεται, τελικά, όποιος πανηγυρίζει που ενώ ως αρχηγός της αντιπολίτευσης ο Κος Α. Τσίπρας και ο Κος Π. Λαφαζάνης κατέθεταν Επερωτήσεις για την ειδική σχέση Ελληνικού Δημοσίου και Lazard, σήμερα που αναθέτουν τη διαχείριση του χρέους και τις ιδιωτικοποιήσεις στο ίδιο χρηματοπιστωτικό μονοπώλιο είναι απλά Τρίτη…
Αλλά, μήπως βιάζεται τελικά όποιος πανηγυρίζει που έντεχνα αποπροσανατολίζεται ο λαός με επικοινωνιακά τρικ, τουιταρίσματα και λάικς, για να παραπέμπουν στις καλένδες το μόνιμο και ισχυρό αντίπαλό του; Τα ληστρικά μονοπώλια, τις πολυεθνικές, τους μεγαλοεργοδότες ντόπιους και ξένους.. Την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ….
Ο Καπιταλισμός είναι ο εχθρός, και όποιος δεν το βλέπει ίσως είναι «’ηλίθιος»”. Αυτός, όμως, που δεν υποφέρει από καμία διαταραχή της πολιτικής όρασης χρέος έχει να καταπολεμήσει το βασικό σύμπτωμα των «πασχόντων»:  Την Αυταπάτη..
Ναι, δε βιάζομαι να κρίνω τους «Για Πρώτη φορά αριστεροί», μια βδομάδα πάνω κάτω από τότε που έγιναν …αριστεροί.
Ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο σε 7 ημέρες, και οι υπουργοί 7 μέρες μετά  αποθεώνονται (…) Τι; Δεν είναι θεοί;
Μήπως όποιος βιάζεται να αποθεώσει τούς «Για πρώτη φορά αριστεροί» σκοντάψει;
Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, ειδικά αν η πολιτική του όραση πάσχει και έχει χάσει τα ταξικά γυαλιά του…

Ατεχνως

ΚΙ ΟΣΟ ΟΙ ΒΑΡΟΥΦΙΤΣΕΣ ΠΑΡΑΛΗΡΟΥΝ ΑΠΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ...

 ΚΙ ΟΣΟ ΟΙ ΒΑΡΟΥΦΙΤΣΕΣ ΠΑΡΑΛΗΡΟΥΝ ΑΠΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ...

Ταξικά ναυτεργατικά σωματεία: Δικάζονται μέλη των διοικήσεων αύριο Τετάρτη

Στο εδώλιο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά θα βρεθούν, την Τετάρτη 4 Φλεβάρη, το πρωί, 5 μέλη των προεδρείων των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ». Κατηγορούνται ότι δεν συμμορφώθηκαν σε δικαστική απόφαση που έκρινε την απεργία στις 23 Ιούνη του 2010 παράνομη.

Υπενθυμίζεται ότι την απεργία στις 23 Ιούνη του 2010 είχαν κηρύξει, μετά την απεργοσπαστική στάση της ΠΝΟ, τα δύο ναυτεργατικά σωματεία με διεκδικητικό πλαίσιο την κατάργηση του μνημονίου - που τότε η υποταγμένη πλειοψηφία της ΠΝΟ έλεγε «δε μας πιάνει» - και συγκεκριμένα του ν. 3845/2010, ενάντια στην κατάργηση του καμποτάζ, για την υπεράσπιση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Τότε η απεργία είχε κριθεί από τα δικαστήρια του Πειραιά παράνομη, μετά από την αξίωση του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας.

Τα προεδρεία των δύο ταξικών ναυτεργατικών σωματείων κάνοντας πράξη το καθήκον τους πρωτοστάτησαν στην εφαρμογή των αποφάσεων των συνδικαλιστικών οργάνων και υπερασπίστηκαν το ίδιο το δικαίωμα στην απεργία.

Aπoλύονται και οι τελευταίοι εργαζόμενοι στο ΔΗΠΕΘΕ Βόλου

Τις διοικητικές διαδικασίες για την απόλυση και των 7 εργαζομένων που είχαν απομείνει στο «ΔΟΕΠΑΠ - ΔΗΠΕΘΕ» του Δήμου Βόλου φαίνεται να ξεκινά -σύμφωνα με δημοσιεύματα σε τοπικά ΜΜΕ- η νέα δημοτική αρχή Μπέου, συνεχίζοντας το έργο του προκατόχου της.

Οι επτά εργαζόμενοι, μετά από συνδικαλιστικές και πολιτικές παρεμβάσεις και με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το 2012, είχαν πετύχει τη μεταφορά τους σε προσωποπαγείς θέσεις, με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου. Τώρα, όμως, με πρόταση του Σώματος Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, προωθείται η απόλυσή τους και κινδυνεύουν κι αυτοί να πεταχτούν στον Καιάδα της ανεργίας.

Σε επερώτηση που κατέθεσαν γι' αυτό το θέμα οι σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στο Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου τονίζεται: «Η Δημοτική Αρχή Βόλου έχει σοβαρές πολιτικές ευθύνες, αφού από την πρώτη στιγμή, με βάση και τις νέες εξελίξεις, δεν φρόντισε να παρέμβει για να υπερασπιστεί το δικαίωμα όχι μόνο αυτών των επτά εργαζομένων για να κρατήσουν τις θέσεις τους, αλλά και των υπολοίπων που ήδη απολύθηκαν ώστε να επαναπροσληφθούν. Αντίθετα, με τη στάση της, λειτουργώντας ως μακρύ χέρι στην εφαρμογή της αντεργατικής - αντιλαϊκής πολιτικής που τσακίζει καθημερινά τα εργασιακά δικαιώματα, ενεργεί ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων».