1 Σεπ 2015

Εγω δεν υπογραφω τα μνημονια,ψηφιζω ΚΚΕ



-Εργατοϋπάλληλοι, άνεργοι, ημιαπασχολού
μενοι, επαγγελματίες, αγρότες, συνταξιούχοι,
νέοι και γυναίκες

Το ΚΚΕ απευθύνεται ιδιαίτερα σ’ εσάς που τα
δοκιμάσατε όλα, όλες τις κυβερνήσεις διαχείρι
-
σης, αυτοδύναμες και συνεργασίας, «κεντροδε
-
ξιές», «κεντροαριστερές», «αριστερές» και είδα
-
τε το ένα μνημόνιο να προστίθεται στο άλλο. Σ’
εσάς που παλιότερα, ίσως ευκαιριακά, επιλέξα
-
τε το ΚΚΕ, αλλά στη συνέχεια προτιμήσατε μια
πιο άμεση, όπως σας φάνηκε, πολιτική λύση.
Σήμερα ας κάνουμε αυτή την πείρα
δύναμη αγώνα κι ανατροπής.
Ψηλά το κεφάλι, πάρτε την τύχη σας στα δικά
σας χέρια, γυρίστε την πλάτη στα ψεύτικα δι
-
λήμματα - παγίδες που στήνονται, στις υποσχέ
-
σεις των άλλων κομμάτων για έξοδο από την
οικονομική κρίση, παραγωγική ανασυγκρότη
-
ση, ανάπτυξη και ανακατανομή εισοδήματος,
προς όφελος δήθεν του λαού.
Στην πραγματικότητα θέλουν να κυβερνήσουν
για λογαριασμό της μεγάλης καπιταλιστικής
ιδιοκτησίας, των μονοπωλιακών ομίλων και
της εξουσίας τους.
Ψηφίζουμε - δυναμώνουμε το ΚΚΕ
στις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη
Η ψήφος στο ΚΚΕ θα δυναμώσει τη λαϊκή
αντίσταση σε κάθε αντιλαϊκή συμφωνία και
νόμο, σε κάθε κυβέρνηση αντιλαϊκής διαχεί
-
ρισης, σε κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία κρα
-
τών όπως η ΕΕ.
Για να πάρει ο λαός την ιδιοκτησία του πλού
-
του και την εξουσία στα δικά του χέρια.
Αυτός είναι ο δικός μας «μονόδρομος» και
σ’ αυτόν το δρόμο μπορούμε να αποτρέψου
-
με τα χειρότερα, να διεκδικήσουμε βελτίωση
της ζωής μας.
Απορρίψτε τα νέα απατηλά διλήμματα.
Τα άλλα κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟ
-
ΤΑΜΙ, αφού ψήφισαν μαζί τα βάρβαρα μέτρα
του 3

ου
Μνημονίου, τώρα ανταγωνίζονται για
το ποιος θα τα εφαρμόσει δήθεν «καλύτερα»
για το λαό. Όλοι, ανεξάρτητα με το τι λένε προ
-
εκλογικά, είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν σε
μια νέα αντιλαϊκή κυβέρνηση συνεργασίας.
Μην τους δώσετε το δικαίωμα, με την ψήφο
σας, να πουν ότι ο λαός συναινεί στο σφα
-
γιασμό του, ότι τα μνημόνια διαρκείας είναι
«μονόδρομος».
Μην εμπιστεύεστε τις νέες κάλπικες υποσχέ
-
σεις για τα «παράλληλα προγράμματα», τα
αντισταθμιστικά μέτρα, τα αναπτυξιακά πά
-
κετα, τη ρύθμιση του χρέους.
Όλοι τους κρύβουν ότι το διαρκές τσάκισμα
του λαού είναι το βασικό προαπαιτούμενο της
όποιας καπιταλιστικής ανάκαμψης. Τα αναπτυ
-
ξιακά πακέτα και τη ρύθμιση του χρέους πάλι
ο λαός θα τα πληρώσει, ενώ θα κατευθυνθούν
στο μεγάλο κεφάλαιο, όπως ακριβώς και τα
προηγούμενα.
Απευθύνουμε ιδιαίτερο κάλεσμα σε ριζοσπα
-
στικό κόσμο, αγωνιστές, πρωτοπόρους αν
-
θρώπους.
Έχετε τη δυνατότητα να βγάλετε χρήσιμα συ
-
μπεράσματα, να συναντηθείτε με το ΚΚΕ στον
αγώνα.
Θυμηθείτε τι έλεγε το ΚΚΕ από την πρώτη στιγ
-
μή που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε σε αξιωματική
αντιπολίτευση. Προέβλεψε ότι η κυβέρνηση
ΣΥΡΙΖΑ θα υπηρετήσει τελικά την ΕΕ, το ΝΑΤΟ,
το μεγάλο κεφάλαιο. Και σ’ αυτό το πλαίσιο οι
υποχωρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ από τις όποιες προ
-
εκλογικές του υποσχέσεις, ήταν αναπόφευκτες.
Με τη μάσκα της «αριστερής κυβέρνησης» ψή
-
φισε βάρβαρα μέτρα, που απαιτούσε το με
-
γάλο κεφάλαιο και καμιά κυβέρνηση στο πα
-
ρελθόν δεν τόλμησε να πάρει υπό το φόβο της
λαϊκής κατακραυγής. Στην πράξη αποδείχτηκε
η σημασία της σθεναρής στάσης του ΚΚΕ, που
απέρριπτε τη συμμετοχή σε τέτοιες «αριστερές
κυβερνήσεις».
Αποκαλύφθηκε ότι ο καβγάς γύρω από το δια
-
χωρισμό μνημονιακών - αντιμνημονιακών ήταν
όχι μόνο επιφανειακός, αλλά και πλαστός, άρα
επιζήμιος για το λαϊκό κίνημα.
Όχι άλλος χαμένος χρόνος!
Καμιά εμπιστοσύνη στα νέα αναχώματα, στην
ψευδεπίγραφη «ρήξη» με την Ευρωζώνη, που
δεν αμφισβητεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία κι
εξουσία.
Η
Λαϊκή Ενότητα
είναι ένα αντίγραφο του ΣΥ
-
ΡΙΖΑ που θα καταλήξει στο ίδιο αποτέλεσμα.
Ü
Έπαιξαν βασικό ρόλο στην εξαπάτηση αρι
-
στερού ριζοσπαστικού κόσμου. Εδώ και 25
χρόνια δίνουν «αριστερό» άλλοθι στην πορεία
ενσωμάτωσης της Ελλάδας στην ΕΕ και την
ΟΝΕ, στην επίθεση στο σοσιαλισμό.
Ü
Στήριξαν, από κυβερνητικές θέσεις, όλα τα
βήματα προς το νέο μνημόνιο. Δεν έβγαζαν
άχνα, όταν ο Τσίπρας δήλωνε ότι η θέση της
Ελλάδας είναι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, όταν η
κυβέρνηση υποσχόταν νέα ΝΑΤΟική βάση σε
νησί του Αιγαίου.
Ü
Ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί, μαζί με την
πρόεδρο της Βουλής, «έθαψαν» τις προτάσεις
νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση των μνημονίων
και των εφαρμοστικών νόμων, για την επανα
-
φορά του κατώτερου μισθού, του 13
ου
και 14
ου
μισθού, της 13
ης
και 14
ης
σύνταξης, των συλλο
-
γικών συμβάσεων.
Ü
Προβάλλουν το εθνικό νόμισμα ως εργα
-
λείο καπιταλιστικής ανάπτυξης, ενώ τα κλειδιά
της οικονομίας θα συνεχίσουν να τα έχουν τα
μονοπώλια, θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι
δεσμεύσεις στην ΕΕ. Από αυτήν την επιλογή,
τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν και πάλι
ωφελημένα. Αυτό, άλλωστε, γίνεται και στις κα
-
πιταλιστικές χώρες της ΕΕ που διαθέτουν εθνι
-
κό νόμισμα (Βουλγαρία, Ρουμανία, Σουηδία,
Δανία) ή συμμετέχουν σε άλλες νομισματικές
συμμαχίες. Κρύβουν ότι τα δικαιώματα των ερ
-
γαζομένων έχουν πάρει τον κατήφορο σε όλα
τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και της ΕΕ.
Ü
Η Λαϊκή Ενότητα είναι ένα 100% συστημικό
κόμμα σαν αυτά που έχει γνωρίσει η Ευρώπη
και τα οποία ευθύνονται για την ενσωμάτωση
του εργατικού κινήματος. Πίσω από την αντι
-
μνημονιακή ρητορεία κρύβεται η στήριξη στο
ιμπεριαλιστικό σύστημα, η στήριξη του κεφα
-
λαίου.
Το σύστημα στηρίζει πολύμορφα τέτοια κόμ
-
ματα για να παγιδεύουν το ριζοσπαστισμό,
να αποτελούν ανάχωμα απέναντι στην αντι
-
καπιταλιστική αντιμονοπωλιακή γραμμή πά
-
λης που προβάλλει το ΚΚΕ.
Απομονώστε τη ναζιστική
εγκληματική Χρυσή Αυγή
Μην της δώσετε τη δυνατότητα να κομπάζει
ότι είναι τρίτη πολιτική δύναμη, να βγαίνει λάδι
μόνο και μόνο επειδή βγάζει άναρθρες «αντι
-
μνημονιακές» κραυγές. Στηρίζει τη μήτρα των
μνημονίων, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα
και ιδιαίτερα το εφοπλιστικό κεφάλαιο και μά
-
λιστα την πιο ωμή μορφή, αναλαμβάνοντας το
ρόλο του μπράβου του κεφαλαίου, του προκε
-
χωρημένου φυλακίου του αντικομμουνισμού.
Αυτός είναι ο ψευτοπατριωτισμός τους. Κανένα
συγχωροχάρτι στους στυγνούς δολοφόνους
του Παύλου Φύσσα, άλλων αγωνιστών, μετα
-
ναστών, από τις άνανδρες επιθέσεις των ταγμά
-
των εφόδου της Χρυσής Αυγής.
Υπάρχει εναλλακτική λύση,
ελπιδοφόρα διέξοδος προς
όφελος του λαού
Τα επόμενα χρόνια η κατάσταση για το λαό, για
όλους τους λαούς, θα χειροτερεύει. Το καπιταλι
-
στικό σύστημα είναι σάπιο. Κρίσεις και ανταγω
-
νισμοί που οξύνονται μεταξύ των καπιταλιστι
-
κών κρατών και των ιμπεριαλιστικών κέντρων,
οδηγούν στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στους
πολέμους, στη μετανάστευση.
Η πρόταση του ΚΚΕ για ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ
ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙ
-
ΩΝ - ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ - ΜΟ
-
ΝΟΜΕΡΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ είναι η
μοναδική ρεαλιστική και ελπιδοφόρα πρό
-
ταση Η πραγματοποίηση αυτού του δρόμου
εξαρτάται από τη λαϊκή θέληση, περνά απα
-
ραίτητα από τη συσπείρωση με το ΚΚΕ.
m
Η εργατική-λαϊκή εξουσία είναι η μόνη που
μπορεί να θεμελιώσει την κεντρικά και επιστη
-
μονικά σχεδιασμένη κοινωνική παραγωγή και
τις κοινωνικές υπηρεσίες –Παιδείας, Υγείας,
Πρόνοιας– στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτη
-
σίας στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και
του εργατικού ελέγχου. Αυτές είναι οι προϋπο
-
θέσεις για έξοδο από την ΕΕ, προς όφελος του
λαού, για μονομερή διαγραφή του χρέους.
m
Είναι η μόνη ικανή να αξιοποιήσει και να ανα
-
πτύξει παραπέρα τις παραγωγικές δυνατότητες
της χώρας προς όφελος του λαού. Η Ελλάδα
έχει προϋποθέσεις (βιομηχανική και αγροτική
παραγωγή, ορυκτό πλούτο, ειδικευμένο εργα
-
τικό και επιστημονικό δυναμικό) να παράγει
το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων που έχει
ανάγκη ο λαός. Και από εκεί να συνάψει σχέσεις
αμοιβαίου οφέλους με άλλες χώρες. Αυτές οι
δυνατότητες άλλοτε περιορίζονται ή στρεβλά
αξιοποιούνται, άλλοτε πιο μαζικά υπονομεύο
-
νται, γιατί υποτάσσονται στο καπιταλιστικό κέρ
-
δος, στην ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη,
στις δεσμεύσεις της ΕΕ.
m
Η αξιοποίησή τους χρειάζεται τη λύτρωση
από τα δεσμά της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας -
εξουσίας. Είναι η μοναδική πρόταση που μπο
-
ρεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά
για όλους, αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν
υπηρεσίες Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
2015
των μνημονίων που είναι η ίδια η στρατηγική
της ΕΕ και του κεφαλαίου, για να ξεπεραστεί η
κρίση με νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφά
-
λαιο, με ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη. Ορ
-
γανώνει την πάλη με συνέπεια, για άμεσα μέτρα
ανακούφισης του λαού, για την αλληλεγγύη, για
την κατάργηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών
νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την κάλυ
-
ψη των σύγχρονων αναγκών, σε ρήξη με την ΕΕ,
το κεφάλαιο και την εξουσία του.
m
Δυνατό ΚΚΕ
γιατί και αύριο πιο αποφασι
-
στικά θα είναι το στήριγμα του λαού στην ανα
-
μέτρηση με τη «χορωδία των εκβιαστών», που
αποτελείται απ’ όλα τα άλλα κόμματα και έχει
μαέστρους την ΕΕ, την Κομισιόν, το ΔΝΤ, την
άρχουσα τάξη της χώρας. Θα εκφράσει τη λα
-
ϊκή αντιπολίτευση απέναντι στην όποια κυβέρ
-
νηση, με την όποια σύνθεση έχει.
m
Δυνατό ΚΚΕ
γιατί ο ρεαλισμός του ΚΚΕ κα
-
θορίζεται από το εργατικό - λαϊκό συμφέρον
και από την αναγνώριση ότι ο λαός όταν ανα
-
δειχτεί πρωταγωνιστής στην αντεπίθεση, τότε
μπορεί να νικήσει. Γιατί είναι η δύναμη που μπο
-
ρεί να οδηγήσει στον πραγματικά διαφορετικό,
όχι μόνο εναλλακτικό, αλλά ανώτερο τύπο ορ
-
γάνωσης της οικονομίας και όλης της κοινωνίας.
Με κοινωνική ιδιοκτησία, κεντρικό σχεδιασμό,
εργατικό έλεγχο. Αυτές είναι και οι προϋποθέ
-
σεις για πραγματική λύτρωση από τη μέγκενη
των αγορών κεφαλαίου, για μονομερή και ολο
-
σχερή διαγραφή του χρέους, για αποδέσμευση
από τις αλυσίδες της ΕΕ.
Ψηφίζουμε – δυναμώνουμε το ΚΚΕ,
τη δύναμη της αλήθειας, του αγώνα,
της ανατροπής!
m
Είναι ο μοναδικός δρόμος που αποτρέπει τη
συμμετοχή της χώρας στα στρατιωτικά σχέδια
του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ, στις επικίνδυνες
αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών.
m
Μια τέτοια πορεία ανατροπής δε θα είναι μο
-
ναχική και αποκομμένη, όπως ισχυρίζονται όλα
τα άλλα κόμματα που υπερασπίζονται τον καπι
-
ταλισμό. Θα στηριχτεί στην πάλη και την αλλη
-
λεγγύη άλλων λαών, κινημάτων και χωρών που
θα βαδίσουν στον ίδιο δρόμο.
Μπορούμε να φέρουμε πιο κοντά
τη λαϊκή νίκη
Υπάρχει τρόπος και σχεδιασμός για να γίνει
πράξη η πρότασή μας και να μπορέσει ο ερ
-
γαζόμενος λαός να ζήσει καλύτερα, όπως του
αξίζει σήμερα, με βάση τις δυνατότητες που
έχει η κοινωνία. Κι αυτός ο δρόμος περνά μέσα
από τη συγκρότηση μιας μεγάλης κοινωνικής
λαϊκής συμμαχίας, που θα αγωνίζεται ενάντια
στα νέα αντιλαϊκά μέτρα και θα έχει σταθερή
πυξίδα την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και
τον καπιταλισμό.
Σ’ αυτήν την πορεία χρειάζεται
ένα πιο δυνατό ΚΚΕ ΠΑΝΤΟΥ
m
Δυνατό ΚΚΕ
γιατί ποτέ δεν κορόιδε
-
ψε το λαό για να ψαρέψει κάποιες ψήφους.
Είπε την αλήθεια, έγκαιρα προειδοποίη
-
σε ότι, στο πλαίσιο της ΕΕ και του καπιτα
-
λιστικού μονόδρομου, καμιά κυβέρνηση
δεν μπορεί να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική.

Δυνατό ΚΚΕ
γιατί λέει το πραγματικό, γνήσιο
και ανυποχώρητο ΟΧΙ στα μνημόνια και τα αντι
-
λαϊκά μέτρα. Αντιπαλεύει τις πραγματικές αιτίες



41ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Κέρκυρα: 5 Σεπτέμβρη Παλαιό Φρούριο-6 Σεπτέμβρη Λαζαρέτο



«Παλιά» και «νέα» σαπίλα

«Παλιά» και «νέα» σαπίλα


Το ζήτημα είναι απλό. Ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις εκλογές του Γενάρη του 2015 έθεσε ως κυρίαρχο το δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο». Ενα ψεύτικο δίλημμα, με το οποίο εξαπατήθηκε μεγάλο μέρος εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων, που πίστεψαν ότι μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ, με όλες τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτήν, με μια πολιτική με στόχο την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου, με τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια των καπιταλιστών, μπορεί ο λαός να δει άσπρη μέρα. Πατώντας πάνω σε αυτήν την απάτη έγινε κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 25ης του Γενάρη 2015. Τα αποτελέσματα είναι ήδη γνωστά. Οχι μόνο δεν έσκισε κανένα μνημόνιο, αλλά καθαρο-έγραψε ένα τρίτο, πιο σκληρό μνημόνιο, από κοινού με τους Ευρωπαίους εκπροσώπους ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, που το ψήφισαν ΝΔ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ και ΠΑΣΟΚ.
Και τώρα; Τώρα που πάμε σε νέες εκλογές, ποιο θα είναι το επόμενο δίλημμα εξαπάτησης σε βάρος του λαού; Το περασμένο Σάββατο, ο Αλέξης Τσίπρας, στην Πανελλαδική τους Συνδιάσκεψη, το περιέγραψε αναλυτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ - λέει - είναι η πολιτική δύναμη που εναντιώνεται στο «παλιό πολιτικό κατεστημένο που βύθιζε τη χώρα 40 χρόνια τώρα». Λέει, λοιπόν, ψηφίστε με γιατί δεν ανήκω στο πολιτικό κατεστημένο. Οταν η πολιτική απάτη γίνεται δεύτερη φύση, τότε πρέπει να περιμένεις τα πάντα...
Ναι, αυτό συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυριολεκτικά, ζούμε ένα ακόμα επεισόδιο του πώς να εξαπατάς το λαό για να τον κρατάς ενσωματωμένο σε μια αντιλαϊκή πολιτική. Και αυτό το δίλημμα, «με το παλιό πολιτικό σύστημα ή με εμάς που είμαστε νέοι και φρέσκοι», είναι κάλπικο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα σε επτά μήνες, ξεσήκωσε μια χαρά όλα τα «χούγια» των πολιτικών δυνάμεων τις οποίες χαρακτηρίζει «παλιές και φθαρμένες δυνάμεις που κυβέρνησαν 40 χρόνια». Οχι μόνο κατάφερε μέσα σε επτά μήνες να περάσει αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που ήταν ζητούμενο για χρόνια από τα επιτελεία του κεφαλαίου, αλλά, ταυτόχρονα, να αναπαραγάγει με νέο τρόπο τη λογική ότι είναι μονόδρομος ο καπιταλιστικός δρόμος, η συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές ενώσεις, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, να αμβλύνει κάθε διάθεση ριζοσπαστισμού, να σπείρει την απογοήτευση και το συμβιβασμό. Αυτή η τελευταία του μεγάλη προσφορά είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει σε σχέση με τις άλλες δυνάμεις του αστικού πολιτικού συστήματος.
Και το κατάφερε γιατί είναι προσηλωμένος στη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ. Οι ίδιες του οι θέσεις εκεί οδηγούν και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στο νέο του προεκλογικό πρόγραμμα, δηλαδή στην αστική διακυβέρνηση, με στόχο την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος των εργαζομένων. Η ιστορία ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, είναι τόσο παλιά και φθαρμένη, όσο ακριβώς και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα - ΝΔ, ΠΑΣΟΚ - που έχουν κυβερνήσει. Τόσο παλιά και φθαρμένη όσο η σοσιαλδημοκρατία. Αποστολή του είναι να εγκλωβίζει ριζοσπαστικές συνειδήσεις σε ανώδυνα μονοπάτια. Τόσο ως αξιωματική αντιπολίτευση, όσο και ως εν δυνάμει κυβέρνηση πριν από τις εκλογές του Γενάρη, αλλά και ως κυβέρνηση στηρίχτηκε από τμήματα του μεγάλου κεφαλαίου στη χώρα μας. Και στηρίζεται και τώρα.
Πράγματι, ο λαός όσα βιώνει, τα βιώνει εξαιτίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος που τον στηρίζει. Αυτό το σύστημα που ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρετούν στη σημερινή συγκυρία με τον καλύτερο τρόπο, όπως διαβεβαιώνουν άλλωστε οι εκπρόσωποι ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, όπως η ΕΕ, η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, οι ΗΠΑ. Ολοι αυτοί δηλώνουν περιχαρείς για τον ηγέτη Τσίπρα και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα έχουν επιλογή. Δοκίμασαν και τους «παλιούς» και τους «νέους». Τώρα, ήρθε η στιγμή που χωρίς κανένα δισταγμό πρέπει να στηρίξουν το ΚΚΕ. Για να γκρεμίσουν την παλιά και τη νέα σαπίλα και να ανοίξουν το δρόμο της ανατροπής.

Οι ίδιοι ξανασερβίρουν τα ίδια

Οι ίδιοι ξανασερβίρουν τα ίδια
Αυτές τις μέρες, η «Λαϊκή Ενότητα» προσπαθεί να σερβίρει στο λαό ξαναζεσταμένη τη σούπα που πάγωσε απότομα όταν τον περασμένο Ιούλη ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε και τα τελευταία προσχήματα, δρομολογώντας την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.
Σημειώνουμε ότι μέχρι τότε, ο στελεχικός κορμός του «νέου» κόμματος συμμετείχε αύτανδρος στην κυβέρνηση και μάλιστα σε θέσεις κρίσιμες για την προώθηση του κυβερνητικού έργου: Ο Π. Λαφαζάνης ήταν υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, ο Δ. Στρατούλης ήταν αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ο Κ. Ησυχος ήταν αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών και πάει λέγοντας.
Ολοι αυτοί ορκίζονταν μέχρι τελευταίας ώρας ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να υπογράψει μνημόνιο και, όταν το έκανε, δήλωναν ότι τη στηρίζουν, προκειμένου να ...διορθώσει την πολιτική της. Η ρήξη με το κυβερνητικό σχήμα επήλθε μόνο όταν πλέον αποφασίστηκε ότι πάμε για εκλογές.
***
Επομένως, όσοι σήμερα καμώνονται τους ...άσπιλους για την πολιτική που υπερασπίστηκε η κυβέρνηση το τελευταίο επτάμηνο, με τη γνωστή κατάληξη, γίνονται τουλάχιστον αστείοι, προσπαθώντας να πείσουν το λαό ότι στις 25 Γενάρη έπεσαν σε χειμέρια νάρκη και ξύπνησαν μόλις ο Τσίπρας αποφάσισε να κηρύξει εκλογές.
Βαρύνονται όλοι με τη συλλογική ευθύνη μιας κυβέρνησης που οδήγησε το λαό σε ένα ακόμα μνημόνιο, σιδηροδέσμιο στις αυταπάτες που καλλιέργησε κυρίως η πτέρυγα των κυβερνητικών στελεχών που προέρχονταν από τη λεγόμενη «Αριστερή Πλατφόρμα».
Τους βαραίνει η συλλογική ευθύνη μιας κυβέρνησης, που πριν φτάσει στο μνημόνιο, από τον πρώτο κιόλας μήνα που ανέλαβε, συνομολόγησε στο Γιούρογκρουπ την πρόθεσή της να καταλήξει σε ένα επόμενο μνημόνιο. Το ίδιο επιβεβαίωσε και με την κοινή δήλωση Τσίπρα - Γιούνκερ το Μάη, αλλά και με το σχέδιο συμφωνίας με τους θεσμούς, των 47+8 σελίδων, που είχε την αποδοχή όλων των κυβερνητικών στελεχών.
***
«Περασμένα - ξεχασμένα» θα πει κανείς, στο βαθμό που οι πρώην υπουργοί έφτιαξαν τώρα νέο κόμμα και διεκδικούν την ψήφο του λαού με άλλο πρόγραμμα από αυτό που υπερασπίζονται οι πρώην συνοδοιπόροι τους στην κυβέρνηση. Είναι όμως έτσι; Σίγουρα όχι. Τι είναι αυτό που προτείνει η «Λαϊκή Ενότητα» στο λαό; Ο,τι ακριβώς πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012 και του 2015: Αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, εθνικοποίηση των τραπεζών, διαγραφή του «παράνομου» μέρους του χρέους, τόνωση της ζήτησης μέσω οριακής αύξησης των εισοδημάτων και αντίστοιχης μείωσης της φορολογίας και πάει λέγοντας.
Δηλαδή, ένα σχέδιο διαχείρισης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας με λιγότερο περιοριστικά μέτρα, που κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούσε να δημιουργήσει όρους ταχύτερης ανάκαμψης για το κεφάλαιο.
Ομως, όλα αυτά τα μέτρα δοκιμάστηκαν στην αρένα των ευρωπαϊκών ανταγωνισμών και αποσύρθηκαν ως ασύμβατα με το κυρίαρχο μείγμα διαχείρισης στην ΕΕ. Ακόμα και τα ψίχουλα που προέβλεπε για το λαό το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (όπως τα 751 κατώτερο μισθό) σκόνταψαν στις αντιρρήσεις της ντόπιας πλουτοκρατίας.
***
«Εμείς θα βγούμε από την Ευρωζώνη αν χρειαστεί» απαντάει η «Λαϊκή Ενότητα», σχεδόν ψιθυριστά όμως, βλέποντας ότι η παραμονή στο ευρώ συνεχίζει να αποτελεί κυρίαρχη επιλογή της ντόπιας αστικής τάξης. Κάτω απ' αυτό το πρίσμα, η πολιτική τους πρόταση επαναφέρει όλα εκείνα τα θολά αντιμνημονιακά χαρακτηριστικά, που είχε και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Δηλαδή, ΣΥΡΙΖΑ 2 όνομα και πράγμα, με προτάσεις και συνθήματα που χρεοκόπησαν.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που καθορίζει τις επιλογές της είναι η καπιταλιστική ανάκαμψη. Με βάση αυτό το κριτήριο πολιτεύτηκαν τα στελέχη της όσο ήταν υπουργοί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Με βάση το ίδιο κριτήριο αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο διαχείρισης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας με αλλαγή του νομίσματος, ενδεχόμενα και με αναπροσανατολισμό των συμμαχιών για το κεφάλαιο, τα οποία αυθαίρετα ταυτίζουν με τη λαϊκή ευημερία.
Μια από τα ίδια δηλαδή, προκειμένου να θολώσει η μόνη πραγματική διέξοδος, που λέει ότι εξελίξεις προς όφελος του λαού δεν μπορούν να προκύψουν έξω από το δρόμο της ανατροπής, δηλαδή έξω από το δρόμο της ρήξης με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τη εξουσίας τους.

Π.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Σφοδρές ενδοαστικές συγκούσεις στο Κίεβο με ένα νεκρό

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Σφοδρές ενδοαστικές συγκούσεις στο Κίεβο με ένα νεκρό

Το επίκεντρο των συγκρούσεων χτες δεν ήταν η ανατολική Ουκρανία, αλλά το ίδιο το Κίεβο ανάμεσα σε φίλιες αντιδραστικές δυνάμεις
Το επίκεντρο των συγκρούσεων χτες δεν ήταν η ανατολική Ουκρανία, αλλά το ίδιο το Κίεβο ανάμεσα σε φίλιες αντιδραστικές δυνάμεις
ΚΙΕΒΟ.--
Σε πεδίο μάχης μετατράπηκε χτες το μεσημέρι το προαύλιο του Ουκρανικού Κοινοβουλίου Verkhovna Rada. Σε πολύ σφοδρές συγκρούσεις με χρήση χειροβομβίδων και πυροβόλων όπλων, σε διαμαρτυρία οπαδών των φασιστών του «Δεξιού Τομέα» και των εθνικιστών του «Σβόμποντα» («Ελευθερία») για την ψήφιση σε πρώτη ανάγνωση νομοσχεδίου της αντιδραστικής κυβέρνησης για το λεγόμενο καθεστώς «αυτονομίας» και αποκέντρωσης στις ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας. Το αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος ενός 25χρονου αστυνομικού της λεγόμενης Εθνοφρουράς από θραύσμα χειροβομβίδας που τον βρήκε στην καρδιά και ο τραυματισμός άλλων 122 Εθνοφρουρών και άλλων, που έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία με τους 11 να είναι σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Στους τραυματίες είναι και δύο Γάλλοι δημοσιογράφοι και ο υφυπουργός Εσωτερικών Βασίλ Πασκάλ.
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Αρσένι Αβάκοφ, «η έρευνα και η επιβολή τιμωρίας είναι αναπόφευκτες. Περίπου 30 άνθρωποι συνελήφθησαν. Θα υπάρξουν και άλλοι. Το πρόσωπο που εκτόξευε τις χειροβομβίδες έχει συλληφθεί, οι χειροβομβίδες έχουν κατασχεθεί, ενώ μεταξύ αυτών υπήρχε και μία χειροβομβίδα μέγιστης καταστροφής τύπου F1».
Νωρίτερα στη Βουλή με τις ψήφους 265 βουλευτές (με ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό βουλευτών τους 226), εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση νομοσχέδιο για τη μεγαλύτερη αυτονομία στις ανατολικές περιοχές της χώρας. Το νομοσχέδιο ψήφισαν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «Μπλοκ Ποροσένκο», το κόμμα του πρωθυπουργού Αρσένι Γιάτσενιουκ, της αντιπολίτευσής του και καταψήφισαν κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, όπως το Ριζοσπαστικό Κόμμα του γνωστού αντικομμουνιστή Ολεχ Λιάσκο που επιχείρησε να μπλοκάρει την ψηφοφορία, το κόμμα «Πατρίδα» «Batkivshyna» της Γιούλιας Τιμοσένκο και το κόμμα «Samopomich». Τα κόμματα αυτά κατηγορούν το νομοσχέδιο ως «φιλορωσικό» που νομιμοποιεί την παρέμβαση της Ρωσίας.
Το νομοσχέδιο σε δεύτερη ανάγνωση για να εγκριθεί χρειάζεται 300 ψήφους στους 450 της Ουκρανικής Βουλής, ενώ είναι φανερό ότι η όλη εξέλιξη εκφράζει την ενδοαστική σύγκρουση που υπάρχει στη χώρα, και ήταν άλλωστε και η αιτία για να ξεκινήσει το αιματοκύλισμα του λαού, με την ιμπεριαλιστική επέμβαση της ΕΕ και των ΗΠΑ (που έπαιξαν τον ιδιαίτερο ρόλο τους για τα δικά τους συμφέροντα) στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία.
Οι υποστηριχτές του νομοσχεδίου ισχυρίζονται ότι η διαδικασία της αποκέντρωσης που προωθεί είναι στη γραμμή της συμφωνίας εκεχειρίας του Μινσκ του Φλεβάρη του 2015, ανάμεσα στην ουκρανική κυβέρνηση και τους πολιτοφύλακες που αντέδρασαν σε αυτή στους θύλακες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, τις αυτοαποκαλούμενες Λαϊκές Δημοκρατίες με την έγκριση των Γερμανίας, Γαλλίας, Ρωσίας και του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Πάντως, είναι χαρακτηριστική η αντίδραση και της ρωσικής πλευράς με τον πρόεδρο της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων Αλεξέι Πουσκόφ, αφού επέκρινε τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, ότι δεν μπορεί πλέον να ελέγξει την κατάσταση στο Κίεβο, σημείωσε ότι το νομοσχέδιο για την αποκέντρωση, είναι «πολύ περιορισμένο και δεν προσαρμόζεται στη δέσμευση για ειδικό καθεστώς όπως προβλεπόταν στη συμφωνία του Μινσκ».
Χτες, πάντως, αναμενόταν ο Πρόεδρος, Π. Ποροσένκο, να απευθύνει τηλεοπτικό διάγγελμα για την κατάσταση στο Κίεβο, ενώ ο πρωθυπουργός Α. Γιάτσενιουκ υποσχέθηκε τιμωρία, ενώ ζήτησε ενότητα των «φιλοουκρανικών δυνάμεων για να αντιμετωπιστεί η ρωσική επιθετικότητα».
Επικοινωνία Μέρκελ, Ολάντ με Πούτιν
Τηλεφωνική επικοινωνία είχαν το Σάββατο η καγκελάριος της Γερμανίας Α. Μέρκελ και ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρ. Ολάντ με τον Ρώσο Πρόεδρο, Βλ. Πούτιν, που τον ενημέρωσαν για την πρόσφατη συνάντησή τους στο Παρίσι με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Π. Ποροσένκο. Οι τρεις ηγέτες έκαναν έκκληση για τερματισμό των εχθροπραξιών στην ανατολική Ουκρανία από σήμερα, με απομάκρυνση των βαρέων όπλων, διαμετρήματος άνω των 100 χιλιοστών, που πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή το συντομότερο δυνατόν και χαρακτήρισαν τις τοπικές εκλογές στην Ουκρανία, στις 25 Οκτωβρίου, «ένα σημαντικό βήμα προς την εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ», ενώ τόνισαν την ανάγκη νέας συνάντησης του «σχήματος της Νορμανδίας» (Γαλλία, Γερμανία, Ουκρανία, Ρωσία).
Ο Ρώσος Πρόεδρος εξέφρασε «την ανησυχία του για τους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς στις πόλεις του Ντονμπάς από τον ουκρανικό στρατό και τη συγκέντρωση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων κατά μήκος της διαχωριστικής γραμμής». Ο Πούτιν επέμεινε επίσης για την ανάγκη να υπάρξει «απευθείας διάλογος μεταξύ του Κιέβου και των εκπροσώπων του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ», αλλά και για την άρση των οικονομικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στις περιοχές που ελέγχουν οι αυτονομιστές. Επίσης συμφωνήθηκε οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας να συναντηθούν στα μέσα Σεπτέμβρη.
Στην ίδια την ανατολική Ουκρανία συνεχίστηκαν σποραδικές μάχες με τον ουκρανικό στρατό να μιλάει για 5 νεκρούς στρατιώτες, αλλά δεν αναφέρθηκαν βομβαρδισμοί σε κατοικημένες περιοχές. Ωστόσο, οι πολιτοφύλακες κατήγγειλαν ότι ενώ οι δυνάμεις τους έχουν αποσύρει τα βαρέα όπλα δεν κάνει το ίδιο και η ουκρανική κυβέρνηση. Επίσης, έγιναν γνωστά τόσο τα εκπαιδευτικά κάμπινγκ για εφήβους που έχει οργανώσει η Εθνοφρουρά, όσο και η έναρξη ναυτικών γυμνασίων του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.

31 Αυγ 2015

Τα παραμυθια της γιαγιας....κ..ΛΑΦΑΖΑΝΗ



Απάτη 1η: Αναδιανομή υπέρ των λαϊκών στρωμάτων
«Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας, για μια μεγάλη και δίκαιη αναδιανομή του πλούτου στη χώρα, με κύριο όπλο μια πραγματικά δίκαιη και απλή φορολογική μεταρρύθμιση».
Αυτά δηλώνει ο επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας» Π. Λαφαζάνης και πίσω από κάθε αράδα διακρίνεται η προσπάθεια να πει στο λαό ότι είναι δυνατόν και η πίτα να μείνει ολόκληρη και ο σκύλος να χορτάσει. Και τα κέρδη να ανακάμψουν και τα λαϊκά εισοδήματα. Οι τράπεζες να στηρίζουν και το κεφάλαιο και το λαό. Το αστικό κράτος να στηρίζει και τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις λαϊκές ανάγκες.
Η «ΛΑ.ΕΝ.» παρουσιάζει σε νέα εκδοχή το παλιό σοσιαλδημοκρατικό αίτημα περί «δίκαιης» αναδιανομής του εισοδήματος υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, ζήτημα που έθετε άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, αλλά υπονοεί ακόμα και σήμερα, με το «παράλληλο πρόγραμμα» που υπόσχεται ότι θα υλοποιεί ταυτόχρονα με το μνημόνιο.
Βεβαίως, κανένα απ' τα δύο κόμματα δεν αμφισβητεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, μάλιστα και η «ΛΑ.ΕΝ.» διακηρύσσει ως στόχο της την καπιταλιστική ανάκαμψη, την ανάκαμψη δηλαδή της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, που εύηχα αποκαλεί «παραγωγική ανασυγκρότηση», «με στήριξη των ιδιωτικών επενδύσεων», όπως χαρακτηριστικά δηλώνει το στέλεχός της Κ. Λαπαβίτσας.
Πρόκειται για μια πολιτική απάτη «πολυφορεμένη» σε όλο τον 20ό αιώνα. Η κατανομή εισοδήματος καθορίζεται από το ποιος έχει στα χέρια του τα μέσα παραγωγής, από το ποιος κατέχει τον πλούτο που παράγεται. Στη σημερινή καπιταλιστική κοινωνία, καθορίζεται από την καπιταλιστική ιδιοκτησία και τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Αντικειμενικά, η μερίδα του λέοντος του κοινωνικού πλούτου βρίσκεται στα χέρια μιας χούφτας μετόχων μονοπωλιακών ομίλων, των καπιταλιστών, της εργοδοσίας και ένα πολύ μικρότερο μέρος στα εργατικά - λαϊκά στρώματα.
Το κράτος, που δεν είναι ουδέτερο, αλλά κράτος της εξουσίας του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, παρεμβαίνει με τον κρατικό προϋπολογισμό και άλλους μηχανισμούς στην κατανομή του παραγόμενου εισοδήματος, χωρίς να μπορεί να αλλάξει την παραπάνω σχέση, αντίθετα ενισχύοντάς την και περιφρουρώντας την.
Κάθε κυβέρνηση που αποτελεί όργανο αυτής της εξουσίας, είναι υποχρεωμένη να κινηθεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια και με πρώτη προτεραιότητα τη στήριξη των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτή είναι η γενική αρχή. Ας δούμε πώς μεταφράζεται αυτό σε σημερινές συνθήκες, που η ελληνική καπιταλιστική οικονομία δεν έχει βγει από την οικονομική κρίση, δηλαδή για να επιτευχθεί ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης που προβάλλει και η «ΛΑ.ΕΝ.».
Το κεφάλαιο δεν κρύβει τις αξιώσεις του για διαμόρφωση ενός πιο ευνοϊκού περιβάλλοντος για επενδύσεις, για στήριξη των επενδυτικών δραστηριοτήτων με κρατικό και ευρωενωσιακό χρήμα (βλ. πακέτα Γιούνκερ), της ανταγωνιστικότητάς του. Για στήριξη, δηλαδή, της δυνατότητας των ελληνικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων να αυξάνουν την κερδοφορία τους. Η ικανοποίηση αυτών των αξιώσεων συγκρούεται ακόμα και με τη σκέψη για αναδιανομή υπέρ του λαού.
Η ικανοποίησή τους προϋποθέτει περικοπές σε κρατικές δαπάνες υπέρ των εργατικών - λαϊκών αναγκών, ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, συρρίκνωση του εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων. Η «ΛΑ.ΕΝ.», όπως ο ΣΥΡΙΖΑ παλιότερα, αξιοποιώντας τις αναμνήσεις εποχών που μπορούσε η καπιταλιστική κερδοφορία να συνδυάζεται με σχετικά πιο εκτεταμένες παροχές σε εργατικά - λαϊκά στρώματα, η οποία έχει περάσει ανεπιστρεπτί, κλείνει το μάτι σ' αυτά τα στρώματα, κοροϊδεύοντας ότι με το δικό της σχέδιο ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας θα μεγαλώσει η πίτα και το κομμάτι που αναλογεί στους εργαζόμενους.
Η αλήθεια είναι οτι η περίφημη αναδιανομή αφορά σε λίγα ψίχουλα προς την ακραία φτώχεια, σαν αυτά που περιελάμβανε και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ακόμα λιγότερα κι απ' αυτά. Για παράδειγμα, ενώ η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει προχωρήσει σε μια αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ σε όλα τα επίπεδα, η «ΛΑ.ΕΝ.» δε θέτει-καν- ζήτημα κατάργησής τους, αλλά μόνο για ορισμένα είδη πλατιάς κατανάλωσης!
Τι απέδειξε, όμως, η 7μηνη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί δεν προχώρησε στην περίφημη αναδιανομή, ούτε καν τα ψίχουλα που υποσχόταν δεν έδωσε; Γιατί τα περιθώρια εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και μάλιστα σε συνθήκες που αντιμετωπίζει δυσκολίες η καπιταλιστική ανάκαμψη, είναι στενά ακόμα και για λίγα ψίχουλα.
Δεν είδαμε αλήθεια τους πρώην υπουργούς που σήμερα βρίσκονται στη «ΛΑ.ΕΝ.» να διαμαρτύρονται γι' αυτό όταν ήταν μέλη της κυβέρνησης, αντίθετα τους είδαμε να απορρίπτουν μαζί με τους υπόλοιπους προτάσεις που έκανε το ΚΚΕ, προκειμένου να υπάρξουν ορισμένα μέτρα ανακούφισης των εργαζομένων.
Ακόμα, η «ΛΑ.ΕΝ.» υποστηρίζει ότι προκειμένου να υλοποιήσει το πρόγραμμά της, δε θα διστάσει να βάλει θέμα εξόδου απ' το ευρώ, να περάσει σε εθνικό νόμισμα. Ταυτόχρονα, στελέχη της ομολογούν ότι σε ενα τέτοιο ενδεχόμενο θα ακολουθήσει μια «δύσκολη περίοδος» λιτότητας και λαϊκής χρεοκοπίας, που θα φέρει όμως την ανάκαμψη, την ανάπτυξη (πως αλλιώς!) και από αυτήν ...έχει να προσβλέπει ο λαός τα περί αναδιανομής!
Δηλαδή, τα περί αναδιανομής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων αποτελούν το «τυρί στη φάκα» που στήνουν, με στόχο οι εργαζόμενοι να στηρίξουν το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης η οποία όμως προϋποθέτει ετσι ή αλλιώς εντός ή εκτός ευρώ την χρεωκοπία τους.
Συνεπώς, είναι καθαρό ότι η πραγματική κατανομή εισοδήματος υπέρ της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, προϋποθέτει την ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, τη μετατροπή σε λαϊκή ιδιοκτησία του πλούτου που παράγεται. Χωρίς αυτά κάθε συζήτηση για αναδιανομή υπέρ του λαού ισοδυναμεί με απροκάλυπτη κοροϊδία. Πολύ περισσότερο όταν υποστηρίζεις οτι θα πραγματοποιήσεις αναδιανομή υπερ των εργαζομένων ενώ έχεις ως στόχο την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου. Η 7μηνη πορεία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν αποκαλυπτική.
Απάτη 2η: Ισότιμη συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σύστημα


«Η Ευρώπη θα αλλάξει μόνο αν μία χώρα και στη συνέχεια ομάδα χωρών, ξεφύγουν από την ευρωζωνική φυλακή και ανατρέψουν τα αγοραία δεσμά της ΕΕ, διαμορφώνοντας προϋποθέσεις για μια νέα, ισότιμη συνεργασία λαών και χωρών της Ευρώπης, βασισμένη σε γνήσιες προοδευτικές αρχές και αξίες, χωρίς ηγεμονισμούς και νεοαποικιακές αποφύσεις». Αυτά ισχυρίζεται ο Π. Λαφαζάνης, καταγγέλλοντας ότι «δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατία αν είμαστε προτεκτοράτο, αν Μέρκελ και Γιούνκερ καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις».
Τα περί ισότιμης θέσης στην ΕΕ, όπου είμαστε υποτίθεται συνιδιοκτήτες και όχι ενοικιαστές, έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πρότινος. Διαψεύστηκε απ' τα πράγματα. Η «Λαϊκή Ενότητα» αναμασά την αυταπάτη που καλλιεργούσε επί σειρά ετών η Κουμουνδούρου, ότι δηλαδή είναι δυνατόν η Ελλάδα να διεκδικήσει μια ισότιμη συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η διαφορά τους, σε επίπεδο ρητορικής, έχει να κάνει με το πώς θα κατακτήσουν αυτή τη θέση που τόσο ορέγονται. Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για μάχη στο εσωτερικό της ΕΕ και της Ευρωζώνης ώστε να μεταλλαχθούν σε «προοδευτική κατεύθυνση» Η «ΛΑ.ΕΝ.» υποστηρίζει ότι - εάν και εφόσον χρειαστεί - μπορεί να υπάρξει ακόμα και σύγκρουση με την Ευρωζώνη και έξοδος απ' αυτήν. Κάτι που άλλωστε δεν απέκλειε και ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να γίνει κυβέρνηση.
Τι δεν λένε: Δεν λένε ότι οι σχέσεις κάθε κράτους στο ιμπεριαλιστικό σύστημα καθορίζονται από την οικονομική ισχύ, το μέγεθος κάθε καπιταλιστικής οικονομίας, τη φάση ανάπτυξής της. Ο νόμος της ανισόμετρης οικονομικής ανάπτυξης είναι αυτός που επιδρά ώστε οι καπιταλιστικές οικονομίες να έχουν διαφορετικό μέγεθος, να βρίσκονται σε διαφορετική φάση ανάπτυξης, να έχουν διαφορετική δύναμη κ.λπ.
Η ελληνική καπιταλιστική οικονομία αποτελεί το 2% της Ευρωζώνης, βρίσκεται πολύ πίσω από άλλες καπιταλιστικές οικονομίες στην Ευρωζώνη και ταυτόχρονα βιώνει εδώ και 5 χρόνια μια βαθιά οικονομική κρίση, βαθύτερη από κάθε άλλο κράτος στην ΕΕ, με μεγάλη δυσκολία να βγει απ' αυτήν. Η αναζήτηση λοιπόν ισοτιμίας με κράτη όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία είναι καθαρή απάτη.
Αλλά υπάρχει ένα ακόμα ερώτημα: Για ποιον διεκδικούν ισοτιμία ΣΥΡΙΖΑ και «ΛΑ.ΕΝ»; Στην πραγματικότητα εκφράζουν μια γκρίνια για λογαριασμό τμημάτων του κεφαλαίου που θεωρούν τον εαυτό τους αδικημένο, σε σχέση με τη συμμετοχή στο μοίρασμα των αγορών, σε σχέση με τη στήριξη που δέχονται από τους διεθνείς εταίρους, σε σχέση με τους όρους λειτουργίας της ΕΕ και της Ευρωζώνης που δυσκολεύουν την ανάκαμψη. Ετσι λοιπόν διατυπώνεται και η θέση της, «αν χρειαστεί», εξόδου απ' την Ευρωζώνη, όχι για λογαριασμό του λαού, όπως συνάγεται, αλλά προκειμένου να εξασφαλιστεί η στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Ομως, και σε αυτό το ενδεχόμενο δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί το ζήτημα των ανισότιμων σχέσεων. Δηλαδή, σε περίπτωση που η Ελλάδα βγει απ' την Ευρωζώνη, παραμείνει όμως εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, άρα και στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αλλάζει απλώς τις συμμαχίες στο πλαίσιό του. Το πιο πιθανό ενδεχόμενο θα είναι η Ελλάδα να συνδεθεί με κάποιο άλλο νόμισμα, ή ακόμα και με κάποια άλλη νομισματική ένωση ή άλλη ιμπεριαλιστική συμμαχία, όπου κι εκεί θα υπάρχουν ανισότιμες σχέσεις, επιβολή όρων, προϋποθέσεων, κανόνων, παραχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας κ.λπ.
Ολα αυτά είναι αναπόφευκτα στο πλαίσιο της σημερινής διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας και του ιμπεριαλιστικού συστήματος. Πολύ περισσότερο που οι δυνάμεις που συγκροτούν τη «Λαϊκή Ενότητα», από τις θέσεις τους που κατείχαν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησαν στα διάφορα παιχνίδια των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων γύρω από αγωγούς Ενέργειας κ.λπ.
Συνεπώς, μόνο μια Ελλάδα της εργατικής - λαϊκής εξουσίας, με κοινωνικοποιημένη οικονομία, κεντρικό σχεδιασμό, αποδεσμευμένη από την ΕΕ και όλο το ιμπεριαλιστικό σύστημα, από κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία, μπορεί να αναζητήσει τη σύναψη ισότιμων και αμοιβαία επωφελών σχέσεων με άλλες χώρες, με κριτήριο το εργατικό - λαϊκό συμφέρον. Τα περί ισοτιμίας εντός του ιμπεριαλιστικού συστήματος είναι παραμύθια της Χαλιμάς.
Απάτη 3η: Νέος πολιτικός φορέας!


Αντιγράφοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, και η «Λαϊκή Ενότητα» διαλαλεί τη ...νεότητά της, πλασάρεται σαν δύναμη νέα κι άφθαρτη, άρα και ελπιδοφόρα για το λαό. Ομως κάθε άλλο παρά τέτοια είναι.
Για δεκαετίες ως τμήμα του ΣΥΝ και μετά του ΣΥΡΙΖΑ, έβαλε πλάτη να περάσουν όλες οι στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, τις οποίες υπερασπίστηκε στο λαό σαν μονόδρομο. Πρόσφερε απλόχερα «αριστερό» άλλοθι στην πορεία ενσωμάτωσης της χώρας στην ΕΕ και την ΟΝΕ, πρωτοστάτησε στην επίθεση εναντίον του σοσιαλισμού.
Το τελευταίο εφτάμηνο, απ' τη θέση τους στην κυβέρνηση και το κόμμα, έβαλαν πλάτη στην εξαπάτηση αριστερού ριζοσπαστικού κόσμου, έδωσαν αριστερό άλλοθι στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στήριξαν ένα προς ένα όλα τα βήματα που οδήγησαν στο τρίτο μνημόνιο, τη συμφωνία 20ής Φλεβάρη, την πρόταση Τσίπρα των 47 σελίδων, την οποία μάλιστα χαρακτήρισαν έντιμο συμβιβασμό. «Πρόκειται για ένα κείμενο που αποτελεί απόρροια συμβιβασμών, που έχει συντελεστεί κατόπιν πολύμηνων συζητήσεων με τους λεγόμενους "θεσμούς". Και αυτό είναι μια πρόταση της κυβέρνησης κατ' ελάχιστον, προκειμένου να βρεθεί μια συμβιβαστική συμφωνία η οποία θα είναι θετική για την ελληνική πλευρά. Περί αυτού πρόκειται (...) Περιέχει αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να βρεθούν συναινετικές λύσεις» δήλωνε ο Π. Λαφαζάνης στις 5/6.
Κι ενώ το μνημόνιο ερχόταν αποκοίμιζαν το λαό με παραμύθια ότι η κυβέρνηση της «αριστεράς» δεν θα υπογράψει ποτέ μνημόνιο. «Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα δημοκρατικό κόμμα (...) Πράγματι, λοιπόν, η συμφωνία με τους λεγόμενους "εταίρους" παρουσιάζει μεγάλα προβλήματα, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι αυτά τα προβλήματα δεν πρέπει και δεν πρόκειται να μας εμποδίσουν να εφαρμόσουμε το ριζοσπαστικό πρόγραμμά μας», ισχυριζόταν ο επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας».
Στήριξαν διά της σιωπής τους τις δηλώσεις Τσίπρα υπεράσπισης του ΝΑΤΟ, τις νέες δεσμεύσεις της κυβέρνησης και τις προσφορές της για νέες βάσεις σε νησί του Αιγαίου, τους όρκους πίστης στον καπιταλισμό που διατύπωνε με κάθε ευκαιρία στα διάφορα φόρα του συστήματος ανά τον κόσμο, καταχειροκροτούμενος από εκπροσώπους του κεφαλαίου και των μηχανισμών του.
Δεν αντέδρασαν ούτε στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για την αρπαγή των διαθέσιμων των οργανισμών του Δημοσίου. Ψήφισαν την ΠΝΠ για τη διαγραφή προστίμων μεγαλοεπιχειρηματιών από τελωνειακές και φορολογικές παραβάσεις και τη ρύθμιση των χρεών τους.
Αγνόησαν τη διατήρηση όλου του μνημονιακού πλέγματος. Στήριξαν την κυβερνητική απόφαση να μη συζητηθεί στη Βουλή η πρόταση νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, για την επαναφορά του κατώτερου μισθού, του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης, των Συλλογικών Συμβάσεων.
Είναι αυτοί που ακόμα και σήμερα υπερασπίζονται με σθένος το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Ενα πρόγραμμα εξαπάτησης του λαού, όπου οι υποσχέσεις για ορισμένα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια, ωχριούσαν μπρος στις δεσμεύσεις και υποσχέσεις προς το κεφάλαιο για στήριξη της ανάκαμψης των κερδών του.

Πρόσεξε! Την επομένη των εκλογών θα αρχίσουν να ταχυδρομούνται τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ (ναι, ναι… αυτού που… θα καταργούσε Ο ΣΥΡΙΖΑ!!). Δώσε τη δική σου απάντηση στην κάλπη: «Φούμο» στους «αριστερούς» μαυρογυαλούρους που σε εξαπάτησαν και προσπαθούν ξανά να σε πιάσουν κορόιδο. Κόκκινη ψήφος ανατροπής στο ΚΚΕ

 Πρόσεξε! Την επομένη των εκλογών θα αρχίσουν να ταχυδρομούνται τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ (ναι, ναι… αυτού που… θα καταργούσε Ο ΣΥΡΙΖΑ!!). Δώσε τη δική σου απάντηση στην κάλπη: «Φούμο» στους «αριστερούς» μαυρογυαλούρους που σε εξαπάτησαν και προσπαθούν ξανά να σε πιάσουν κορόιδο. Κόκκινη ψήφος ανατροπής στο ΚΚΕ


Αμέσως μόλις πέσουν τα φώτα των εκλογών, στις 20 Σεπτεμβρίου, θα αρχίσουν να ταχυδρομούνται σε περίπου 3,5 εκατ. ιδιοκτήτες ακινήτων, τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ, τα οποία θα είναι ίδια με πέρυσι. Ο λογαριασμός επίσης δεν θα αλλάξει, καθώς από τον φόρο ακινήτων το κράτος θα πρέπει να εισπράξει 2,65 δισ. ευρώ.

Αναλυτικά στοιχεία στo Real.gr

TOP READ