Προσοχή: ρατσιστικό ιστολόγιο!

 

Κάπου στις αρχές τού καλοκαιριού, κάνοντας χρήση ενός δωρεάν κουπονιού (τύπου "προσφορά




δοκιμής") του Facebook, επιχείρησα να προωθήσω τις αναρτήσεις τού ιστολογίου σε "στοχευμένο κοινό". Βέβαια, η σελίδα τού ιστολογίου στο Facebook δεν κάνει τίποτε περισσότερο παρά να ενημερώνει τους ακολούθους της κάθε φορά που δημοσιεύω καινούργιο κείμενο, όμως το Facebook την εκλαμβάνει ως σελίδα εμπορικής επιχείρησης. Έτσι, μαζί με αναρίθμητα μηνύματα που με συμβούλευαν πώς να διαφημίσω την"επιχείρησή" μου, μου παραχώρησε ένα διαφημιστικό κουπόνι αξίας τριάντα ευρώ για να το ξοδέψω, προωθώντας την σελίδα μου κατά την κρίση μου.

Παρένθεση. Υποτίθεται ότι αυτή η "διαφήμιση" έστελνε στην σελίδα κάπου 3.000 άτομα ημερησίως, άλλο αν τα στοιχεία τού Blogger δεν συμφωνούσαν επ' ουδενί μ' αυτή την -κατά Facebook- "κοσμοπλημμύρα". Αν αναρωτιέστε τι είδους διαφήμιση είναι αυτή και πώς γίνεται, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας λύσω την απορία επειδή δεν έχω ιδέα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι, σύμφωνα με το Facebook, οι διαφημισμένες αναρτήσεις έφερναν μερικές χιλιάδες επισκέπτες παραπάνω (ως και 5.000 ενίοτε) στην σελίδα, ενώ σύμφωνα με τον Blogger, οι επισκέψεις στο ιστολόγιο παρέμεναν σταθερές. Ότι καταλάβατε, καταλάβατε. Κλείνει η παρένθεση.

Λίγες μέρες αργότερα ήρθε το πρώτο ανησυχητικό σημάδι. Κάποια "διαφήμισή" μου απορρίφθηκε λόγω του ότι το περιεχόμενό της δεν τηρούσε τους όρους τού Facebook. Επειδή εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση, δεν έχω διαβάσει αυτούς τους όρους, ακριβώς όπως δεν τους έχει διαβάσει κανένας χρήστης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, επικοινώνησα με τους διαχειριστές και ζήτησα εξηγήσεις για την απόρριψη. Η απάντηση ήταν ότι το Facebook δεν επιτρέπει δημοσιεύσεις με... ρατσιστικό περιεχόμενο! Ανταπάντησα χαρακτηρίζοντας ηλίθιους τους υπευθύνους για το κόψιμο και ρωτώντας τους αν γνωρίζουν ελληνικά. Έμεινα με την απορία.

"Ευκαιρίες στέγασης, ανεύρεσης εργασίας ή πίστωσης" ή ακόμη και "διακρίσεις".
Κι όλα αυτά στο -καθαρά οικονομικό- κείμενο "Το μαξιλάρι της εξόδου".

Εν πάση περιπτώσει, το φαινόμενο επαναλήφθηκε τρεις φορές μέσα σε έναν μήνα, δηλαδή όσο κράτησε η διαφήμιση με το δωρεάν κουπόνι. Λίγο αργότερα διαπίστωσα ότι η λογοκρισία δεν είχε να κάνει μόνο με τις διαφημίσεις μου, αφού είχαν σβηστεί αναδρομικά αρκετές παλαιότερες αναρτήσεις από την σελίδα, χωρίς καμμία ειδοποίηση. Μιας και πλησίαζαν οι διακοπές τού Αυγούστου, άφησα το θέμα να περάσει. Αλλά πριν καλά-καλά επιστρέψω, στα μέσα Σεπτεμβρίου πήρα ένα email από την φίλη τού ιστολογίου Λ.Α.: "Δύο σαββατιάτικα δικά σου -τα τελευταία- μου τα έσβησε το ΦΒ ως σπαμ...Στην σελίδα σου βλέπω μόνον κάτι αρχαίες αναρτήσεις....Μάλλον ενοχλείς....".

Γέλασα με την ανοησία που δέρνει κάποιους εκεί έξω. Και δεν εννοώ μόνο το Facebook. Έχοντας κατά νου την... ευαισθησία τού μέσου περί τον ρατσισμό, φροντίζω τα αποσπάσματα με τα οποία συνοδεύω τις αναρτήσεις μου, να είναι όσο το δυνατόν ανώδυνα, οπότε η λογοκρισία δεν πρέπει να βασίζεται σ' αυτά τα αποσπάσματα αλλά στο συνολικό κείμενο. Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, επαληθεύτηκα. Την επόμενη ακριβώς μέρα πήρα μήνυμα από άλλη μια φίλη του ιστολογίου, την Τ.Χ.:

"Αγαπητέ Θοδωρή , παρακολουθούσα το ιστολόγιό σου πριν μπω στο fb (είμαι μέλος λίγους μήνες και η πρώτη μου ανάρτηση ήταν δική σου). Πρόσφατα, είδα κάποιες αναρτήσεις για την πηγάδα του Μελιγαλά και θυμήθηκα το δικό σου αφιέρωμα. Έτσι έβαλα στις 13/9 ένα από τα 8 θέματα, το 6ο (η εύγλωττη σιωπή). Σήμερα διαπίστωσα ότι το fb κατέβασε την ανάρτηση γιατί λέει είναι αντίθετη με τους όρους. Απλά ήθελα να το ξέρεις."

Εκεί θυμήθηκα ότι, προ καιρού, το Facebook είχε κατεβάσει μια ανάρτηση του Νίκου Μπογιόπουλου για την Κάνδανο, μάλλον επειδή συνοδευόταν από φωτογραφίες των πτωμάτων που άφησαν πίσω τους οι ναζί κατακτητές. Το δικό μου κείμενο, στο οποίο αναφέρεται η Τ.Χ., περιλάμβανε φωτογραφία ενός νεκροταφείου. Προφανώς, κάποιοι εκεί στο Facebook σκέφτηκαν ότι σε ένα νεκροταφείο πρέπει να υπάρχουν και πτώματα. Ας τους πει κάποιος ότι στα νεκροταφεία υπάρχουν μόνο κόκκαλα, όχι πτώματα. Εκτός αν το ψαλίδι δεν ενεργοποιήθηκε λόγω της φωτογραφίας αλλά λόγω του κειμένου...

Κάπως έτσι φτάσαμε στο αποκορύφωμα τής περασμένης Δευτέρας, όταν πήρα μήνυμα από την Google (στην οποία ανήκει και ο Blogger) ότι έχει ανασταλεί ο λογαριασμός με τον οποίο διατηρώ το ιστολόγιο! Ο λόγος της αναστολής είναι ότι τα κείμενά μου παραβιάζουν τους όρους τής Google. Αυτή την φορά δεν πήρα καμμία παραπάνω εξήγηση. Ούτε καν για το πόσο θα κρατούσε αυτή η αναστολή. Τελικά, χτες βράδυ διαπίστωσα ότι η ποινή μου έληξε. Εννοείται ότι στην σελίδα μου στο Google+ έχουν πέσει σύννεφο οι διαγραφές αναρτήσεων...

Ιδού, λοιπόν, η εξήγηση της πλήρους σιωπής μου την περασμένη εβδομάδα. Φταίτε κι εσείς, όμως! Φταίτε διότι δεν διαμαρτύρεστε όποτε βλέπετε να εκτρέπομαι σε ρατσιστικές τοποθετήσεις, όταν προσβάλλω αξιοπρεπείς συμπολίτες μας, όταν τα βάζω με τα παντός είδους ιερά και όσια ή όταν στήνω στα πέντε βήματα ο,τιδήποτε και οποιονδήποτε. Μήπως, εν τέλει, είσαστε κι εσείς ρατσιστές και δεν το έχετε συνειδητοποιήσει;

Ας τελειώνουμε με την πλάκα. Δεν έχω την παραμικρή διάθεση για τον οποιονδήποτε συμβιβασμό, δεν σκέφτομαι καν να αυτολογοκριθώ και, εν γένει, δεν μ' αρέσει να νερώνω το κρασί μου. Το ιστολόγιο θα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση. Κι αν κλείσει ο δρόμος που περνάει από τον Blogger, κάπου θα βρω παρακαμπτήριο. Αυτό έλειπε δα, να πορευόμαστε με μπούσουλα τους όρους τού

Cogito ergo sum

Facebook και της Google!

Πυραυλική επίθεση του Ιράν κατά στόχων στη Συρία

        

Οι «Φρουροί της Επανάστασης», όπως ονομάζεται το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα του Ιράν, ανακοίνωσαν σήμερα ότι εξαπέλυσαν επίθεση «με βαλλιστικούς πυραύλους» εναντίον του «αρχηγείου» μιας οργάνωσης τρομοκρατών στην Αλ Μπουκάμαλ, στη Συρία, σε αντίποινα για την επίθεση που αιματοκύλισε την πόλη Αχβάζ του Ιράν στις 22 Σεπτέμβρη. Την ευθύνη για την επίθεση στην Αχβάζ ανέλαβε η οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος» (ΙΚ), εναντίον της οποίας το Ιράν έχει εμπλακεί στον πόλεμο στη Συρία, στο πλευρό της Δαμασκού.

Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων «Fars», χρησιμοποιήθηκαν δύο τύποι πυραύλων: Πύραυλοι «Ζολφαγάρ» (με δραστικό βεληνεκές 750 χιλιομέτρων) και «Κιάμ» (800 χλμ.). Έγιναν επίσης πλήγματα από τηλεχειριζόμενα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Οι «επενδυτές» και η λοιπή πανίδα

01-10-2018

Ηθικά, προπαντός ηθικά, πορεύεται ο καπιταλισμός. Για την ηθική, προπαντός για την ηθική, κόπτονται οι πολιτικοί ταγοί και εκφραστές του. Η υπόθεση του «πολυεθνικού ομίλου» FF Group, δεν είναι παρά το αποτύπωμα του κόσμου της ζούγκλας. Όπου η ενδημούσα πανίδα εμφανίζεται ολοένα και πιο αδίστακτη και προκλητική.

 

Γιώργος Μαργαρίτης

 

Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία Folli Follie ήταν ένα από τα πλέον σεβαστά λάβαρα του Χρηματιστηρίου Αξιών της Αθήνας. Σε ετούτο το ναό του καπιταλισμού όλοι μιλούσαν με σεβασμό για την ποιότητα και τα επιτεύγματα ετούτου του «πολυεθνικού» ομίλου. Ο τελευταίος συγκέντρωνε όλες τις αρετές της «επιχειρηματικότητας»: Την «ανταγωνιστικότητα», την «εξωστρέφεια», τη διεθνή καταξίωση και παρουσία. Η μετοχή της βρισκόταν επί σειρά ετών σταθερά ανάμεσα στα «βαριά χαρτιά» του Χρηματιστηρίου. Ακόμα και στον καιρό της κρίσης, ακόμα και στον καιρό της «πρώτης φορά αριστεράς». Το 2015 η κάθε μετοχή της άγγιξε τα 30 ευρώ, στα 2016 τα 22, στα 2017, εν μέσω κατάρρευσης, κράτησε σταθερά τα 21 ευρώ.


Σε όλο αυτό το διάστημα ελληνικοί και διεθνείς εποπτικοί οίκοι και αντίστοιχοι θεσμοί δεν κουράζονταν να διαβεβαιώνουν για το σφρίγος και τη δυναμική της εταιρείας, να την βαθμολογούν και αξιολογούν με άριστα και να καλούν τους λοιπούς «επενδυτές» να ακολουθήσουν το παράδειγμα και τα βήματά της. Κανείς μα κανείς σε τούτη την πολύμορφη καπιταλιστική πανίδα δεν εξέφρασε ποτέ την παραμικρή αμφιβολία για μεγέθη, αριθμούς, κέρδη και προοπτικές.

Και ξαφνικά η αποκάλυψη! Στους ενδο-καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, πολύ συχνά, οι «ανταγωνιστικοί» πέφτουν θύμα ετέρων «ανταγωνιστικότερων». Στη ζούγκλα των απατεώνων αποκαλύπτονται και τα καλύτερα φυλαγμένα μυστικά. Κάποια καρφώματα έπεσαν, κάποιοι «οίκοι αξιολόγησης» άδειασαν την ως τότε «υποδειγματική» εταιρεία. Η τελευταία ανοιγόταν στην Κίνα και μάλλον χρησίμευσε και ως όχημα σε κινεζικά σχήματα. Στα 2018 όμως ο κινεζικός καπιταλισμός από πολύτιμος συνεργάτης  έχει μεταβληθεί σε αντίπαλο. Όθεν….

Τα μεγέθη της εταιρείας σερβιρίστηκαν «στο πιάτο». Για την ακρίβεια δεν υπήρχαν μεγέθη. Η περίφημη «ασιατική δραστηριότητα» της εταιρείας αποδείχθηκε καπνός, τα αποθέματα «τρύπες» και τα κέρδη απλές φαντασιώσεις. 
Με το παιχνίδι των φαντασιώσεων και την διαρκή «μόχλευση» της μετοχής, πολλοί –οι γνωρίζοντες- έγιναν εντυπωσιακά πλούσιοι.  Άλλοι, οι περισσότεροι, έμειναν με τα «χαρτιά στα χέρια». Το παιχνίδι του τζόγου ως βασικό στοιχείο της καπιταλιστικής λειτουργίας και ανάπτυξης.

Στην Ελλάδα ουδείς ήθελε να πιστέψει την φοβερή είδηση. Οι εξαιρετικά ευαίσθητοι στα σκάνδαλα –ως φέροντες την «ηθική ανωτερότητα» της αριστεράς- υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί, υφυπουργοί και λοιποί αξιωματούχοι της κυβέρνησης και του κράτους σιώπησαν. Η αυστηρή «Επιτροπή κεφαλαιαγοράς» καθυστερούσε επί ημέρες πολλές την αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής – κάτω από πολιτικές πιέσεις ακούστηκε. Οι «οίκοι» έσπευσαν να καταδικάσουν αυτό που ως χθες υμνούσαν. Η λοιπή πανίδα των «επενδυτών» και των παρατρεχάμενων δημοσιογράφων έσπευσε να «μαζέψει» το σκάνδαλο. Ο κος Τσίπρας πρόσφατα στις ΗΠΑ κάλεσε νέους «επενδυτές» παραλείποντας να αναφερθεί στη τύχη των παλαιών. Θα μπορούσε να το αναφέρει και ως παράδειγμα για το πώς από το τίποτε κτίζουν οι επιτήδειοι περιουσίες. Αυτό όμως θα έθιγε την «ηθική» του καπιταλισμού και έτσι ο πρωθυπουργός έκρινε σκόπιμο –δημόσια- να το αποσιωπήσει.

Δεν ξέρω για ποιον παράξενο λόγο, κάθε φορά που συναντώ το ζήτημα της Folli Follie, ο νους μου πάει –σχεδόν αυτόματα- στην πολυδιαφημισμένη υπόθεση της «εξόδου από τα μνημόνια» που επιτεύχθηκε πανηγυρικά στην βάση των «υπερ-πλεονασμάτων». Τα μεγέθη και εδώ επιμελώς κρύβονται, οι αριθμοί παραποιούνται, η «επικοινωνία» δρα δυναμικά εμποδίζοντας κάθε συνεκτική αντίληψη των πραγμάτων. Οι «οίκοι αξιολόγησης» οι ξένοι αξιωματούχοι οργανισμών και Ευρώπης ευθυγραμμίζονται απόλυτα με την σε εξέλιξη απάτη. Η αρπαγή του μόχθου, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου, η προικοδότηση επιτηδείων συνεχίζονται αμείωτες στο όνομα της «επιτυχίας» όπως χθες –και αύριο-  εφαρμόζονταν –και θα εφαρμοστούν- στο όνομα της κρίσης και της πτώχευσης.

Ηθικά, προπαντός ηθικά, πορεύεται ο καπιταλισμός. Για την ηθική, προπαντός για την ηθική, κόπτονται οι πολιτικοί ταγοί και εκφραστές του. Η υπόθεση του «πολυεθνικού ομίλου» FF Group, δεν είναι παρά το αποτύπωμα του κόσμου της ζούγκλας. Όπου η ενδημούσα πανίδα εμφανίζεται ολοένα και πιο αδίστακτη και προκλητική.

http://www.katiousa.gr

Ανεξέλεγκτη φωτιά στη Λευκίμμη από τις βομβίδες κρότου λάμψης των ΜΑΤ

 

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 30, 2018 Κέρκυρα

ΦΩΤΟ από τη φωτιά που ξέσπασε πριν από λίγο στα Μελίκια, www.argyrades.gr

Ανεξέλεγκτη φωτιά στη Λευκίμμη από τις βομβίδες κρότου λάμψης των ΜΑΤ - ΤΩΡΑ

Ανεξέλεγκτη φωτιά στη Λευκίμμη, στα Μελίκια από τις βομβίδες κρότου λάμψης των ΜΑΤ. Δεν μπορούν μέχρι τώρα να επέμβουν τα πυροσβεστικά…

Για μια ακόμα βραδιά οι επιθέσεις των ΜΑΤ διαμορφώνουν σκηνικό κόλασης. Μόνο που απόψε τα πράγματα είναι πολύ δραματικά … Μεγάλος κίνδυνος. Απειλούνται σπίτια και ανθρώπινες ζωές...

Σίλβιο Μπερλουσκόνι – Ένας ευρωπαίος πρόδρομος του Τραμπ

Κατιούσα

Είχε την “ατυχία” να γεννηθεί στην Ιταλία, αλλιώς θα μπορούσε να έχει αναδειχθεί μέχρι και σε πλανητάρχης, τουλάχιστον όμως μπορεί να πει κανείς ότι υπήρξε ένα είδος “προδρόμου” του φαινομένου Τραμπ. Από τους πρώτους ηγέτες που κατάργησαν τόσο άμεσα την διαμεσολάβηση μεταξύ αστών και πολιτικού προσωπικού, μοιράζεται με τον σημερινό Αμερικανό πρόεδρο παρόμοιες σεξιστικές απόψεις και συμπεριφορές, όπως και το εύπεπτο λαϊκίστικο στιλ της συνθηματολογίας του. Μπορεί το άστρο του να φαίνεται οριστικά πια να τείνει στη δύση του, δεν μπορεί όμως να μην αναγνωρίσει κανείς ότι οι αλλεπάλληλες επιστροφές του έστω κι ως δευτεραγωνιστή στην πολιτική σκήνη της γείτονος είναι εντυπωσιακή, μετά από τη σωρεία δικαστικών περιπετειών και σκανδάλων που αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια και δείγμα ενός γενικότερου αδιεξόδου του αστικού πολιτικού σκηνικού στη χώρα.
Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1936 σε μικροαστική οικογένεια του Μιλάνου. Σπούδασε νομικά και ως νεαρός έκανε διάφορες δουλειές, μεταξύ των οποίων κι εκείνη του τραγουδιστή κι ανιματέρ σε κρουαζιερόπλοια. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου και ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα στο χώρο των ακινήτων, κατορθώνοντας να συγκεντρώσει σημαντική περιουσία ως τη δεκαετία του ’70. Αγόρασε την υπηρεσία συνδρομητικής τηλεόρασης Τελεμιλάνο το 1976 (τοπικής εμβέλειας στο Μιλάνο) και το 1980 δημιούργησε με βάση αυτή το Canale 5, τον πρώτο ιδωτικό τηλεοπτικό  σταθμό πανιταλικής εμβέλειας, κι ως τα τέλη της δεκαετίας οι σταθμοί του είχαν κατακλύσει τις συχνότητες της Ιταλίας. Στο μεταξύ η επιχειρηματική του αυτοκρατορία έφτασε να περιλαμβάνει εκτός από κανάλια, εκδοτικούς οίκους, κινηματογράφους, εκδοτικούς οίκους και την ποδοσφαιρική ομάδα της Μίλαν, μεταξύ πολλών άλλων.

Για πολλά χρόνια η εμπλοκή του στην πολιτική ήταν έμμεση, στηρίζοντας θερμά τον σοσιαλιστή ηγέτη και πρωθυπουργό Μπετίνο Κράξι, που με τη σειρά του διευκόλυνε πολύ νομοθετικά την εξάπλωση του μιντιακού ομίλου του Μπερλουσκόνι. Ο Ιταλός επιχειρηματίας όχι μόνο κατόρθωσε να βγει αλώβητος από την υπόθεση “Καθαρά χέρια”, που με τις διαδοχικές αποκαλύψεις σκανδάλων και δωροδοκιών έθεσε τέλος στην Α’ ιταλική δημοκρατία, αναγκάζοντας τον Κράξι να διαφύγει στην Τυνησία για να γλιτώσει τη φυλακή, αλλά εμφανίστηκε δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο ως “άφθαρτος” και “ανανεωτής”. Το 1994 ιδρύει τη Φόρτσα Ιτάλια, ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα, αντιμετωπίζει όμως προβλήματα με τη δικαιοσύνη για απάτη και διαφθορά, παρότι οι καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος του αργότερα θα αναιρεθούν, ενώ παράλληλα η ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την κυβέρνηση. Ο Μπερλουσκόνι κατορθώνει παρόλαυτα να παραμείνει ηγέτης της Φόρτσα Ιτάλια, κερδίζοντας τις εκλογές του 2001.
Η δεύτερη θητεία του σημαδεύεται από την ενεργό εμπλοκή της Ιταλίας στον πόλεμο του Ιράκ, κάτι που προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια στον ιταλικό λαό, ενώ και η οικονομική του πολιτική ξεσήκωσε αντιδράσεις. Κατόρθωσε μετά τα άσχημα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2005 να αποσπάσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη ουλή, έχασε όμως τις εκλογές του 2006 από την κεντροαριστερά του Ρομάνο Πρόντι. Ο Μπερλουσκόνι προσέφυγε μάταια στα δικαστήρια αμφισβητώντας το αποτέλεσμα, επέστρεψε όμως μόλις δυο χρόνια αργότερα στον πρωθυπουργικό θώκο μετά τις εκλογές που ακολούθησαν την παραίτηση Πρόντι, ως επικεφαλής του νεοσύστατου κόμματος “Ο λαός της Ελευθερίας”.

Το 2010 ήρθε αντιμέτωπος με το λεγόμενο “Ρούμπιγκειτ”, δηλαδή την εμπλοκή του στα διαβόητα πάρτι “μπούνγκα-μπούνγκα”, με συμμετοχή της ανήλικης τότε μαροκινής ιερόδουλης Ρούμπι. Παράλληλα είχε να αντιμετωπίσει νέες δικαστικές διώξεις φοροαπάτης και διαφθοράς μετά την άρση της ασυλίας του από το Συνταγματικό δικαστήριο. Την ίδια περίοδο, η ιταλική οικονομία άρχισε να βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της κρίσης στην ευρωζώνη, κάτι που προσωρινά ωστόσο ενίσχυσε τη δημοφιλία του, όταν το 2011 ήρθε σε δημόσια αντιπαράθεση με την Άνγκελα Μέρκελ και το Νικολά Σαρκοζί, όταν εκείνοι δημόσια εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους για την ικανότητα του Μπερλουσκόνι να περάσει τις απαραίτητες οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Στις 8 Νοέμβρη του ίδιου έτους, απέτυχε να περάσει το σχέδιο προϋπολογισμού από τη βουλή, κάτι που σήμανε την παραίτησή του λίγες μέρες αργότερα, με τον όρο να υπερψηφιστεί τελικά το σχέδιο, που περιείχε σημαντικά αντιλαϊκά μέτρα προς όφελος της ιταλικής άρχουσας τάξης.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια ο Μπερλουσκόνι απασχόλησε τα ιταλικά ΜΜΕ κυρίως με τις συνεχιζόμενες δίκες του, κατόρθωσε όμως παρόλαυτα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ρυθμιστή και στην αντιπολίτευση, σε μια περίοδο μεγάλης αστάθειας και συνεχών αλλαγών κυβερνήσεων στην Ιταλία. Το 2013 σηματοδότησε την πρώτη του τελεσίδικη καταδίκη (για φοροδιαφυγή) μετά από 12 απόπειρες δικαστικών διώξεων. Πέρα από τη μειωμένη ποινή του ενός έτους, του επιβλήθηκε στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για πέντε χρόνια. Μολονότι η συγκεκριμένη ποινή βρισκόταν υπό πιθανή αίρεση από άλλο δικαστήριο, ο Μπερλουσκόνι τελικά εκδιώχθηκε από τη γερουσία, κάτι που επέφερε άρση ασυλίας και απαγόρευση έξι ετών της κατοχής δημόσιου αξιώματος.
Παρόλαυτα ο Μπερλουσκόνι συνέχισε να είναι ηγέτης της Φόρτσα Ιτάλια (όπως στο μεταξύ είχε επαναβαπτίσει το κόμμα του) και συνέβαλε στην ήττα του Ματέο Ρέντσι στο δημοψήφισμα για τη συνταγματική αναθεώρηση το Δεκέμβρη του 2016, οδηγώντας σε παραίτηση του πρωθυπουργού και ανάληψη της εξουσίας από τον Πάολο Τζεντιλόνι ως τις πρόσφατες εκλογές του 2018.
Σε αυτή την αναμέτρηση η συμμαχία του Μπερλουσκόνι, στην οποία συμμετείχε και η Λέγκα του Βορρά, ήρθε πρώτη πριν το κίνημα 5 αστέρων, ωστόσο το αδιέξοδο στο σχηματισμό κυβέρνησης τον ανάγκασε να επιτρέψει στη Λέγκα να έρθει σε διαπραγματεύσεις με το κίνημα 5 αστέρων, οδηγώντας στο σχηματισμό της σημερινής ιταλικής κυβέρνησης. Την ίδια περίοδο, το εφετείο του Μιλάνου ήρε την απαγόρευση ανάδειξής του σε δημόσιο αξίωμα. Παράλληλα, ο Καβαλιέρε, όπως είναι το παρατσούκλι που το δόθηκε από τον αθλητικογράφο Τζοβάνι Μπρέρα λόγω του βραβείου που είχε απονεμηθεί στον Μπερλουσκόνι το 1977 από τον τότε πρόεδρο της ιταλικής δημοκρατίας (Ιππότης της Εργασίας), φαίνεται να επανέρχεται και στο χώρο του ποδοσφαίρου, εξαγοράζοντας την ομάδα της γ’ εθνικής Μόντσα, δυο χρόνια μετά την πώληση της Μίλαν σε Ταϊλανδό επιχειρηματία.

Επιλογή της κυβέρνησης η αστυνομική καταστολή

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, εντείνει την αντιλαϊκή επίθεση με νέα μέτρα κατά του λαού. Περιορίζει και καταπατάει στοιχειώδη δικαιώματα. Εντείνει την καταστολή κατά του λαϊκού κινήματος. Είναι διαχρονική πολιτική, που εφάρμοσαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Δεν πρόκειται για μια απλή σειρά συμβάντων αστυνομικής βαρβαρότητας, αλλά εφαρμογή μιας πολιτικής που στοχεύει στο διαρκές χτύπημα των αγώνων του λαού μας.

Η κυβέρνηση επιτίθεται στους αγώνες των συνταξιούχων, των φοιτητών, των προσφύγων. Θυμίζουμε την άγρια επίθεση σε αγωνιστές στο άγαλμα του Τρούμαν. Επίσης τη σύλληψη απολυμένων μέσα στα σπίτια τους στα Γιάννενα, που οδήγησε σε δίκη στελέχη και μέλη του ΠΑΜΕ. Συνεχίζει τα αγροτοδικεία. Και πρόσφατα, εφάρμοσε αστυνομική βία σε βάρος ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου, του Ζακ Κωστόπουλου. Ο κατήφορος αυτός της κυβέρνησης στον αυταρχισμό δεν έχει τελειωμό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις της για σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών και ιδιαίτερα των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, έχει «φουσκώσει τα πανιά» των κατασταλτικών μηχανισμών.

Δεν χάνει την ευκαιρία μέσα στο κλίμα που δημιουργήθηκε από την οικονομική κρίση, την ανεργία, την περιθωριοποίηση των πιο αδύναμων λαϊκών στρωμάτων, καθώς και το αυξανόμενο προσφυγικό - μεταναστευτικό ρεύμα, με τη στάση της να αφήνει περιθώρια εκδήλωσης ρατσιστικών, εθνικιστικών, φασιστικών αντιλήψεων και πρακτικών.
Στο χώρο της αστυνομίας είναι εκτεταμένες οι ιδεολογικές απόψεις υπέρ του ρατσισμού και του φασισμού. Πολλές φορές μάλιστα καλλιεργείται η αντίληψη ότι για όλα φταίνε οι «άλλοι», οι «ξένοι» και οι «διαφορετικοί». Ιδιαίτερα στην αστυνομία, η ναζιστική Χρυσή Αυγή έχει πολλούς οπαδούς. Αυτό βέβαια είναι γνωστό στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Προτεραιότητά της είναι η καταστολή του λαού και όχι η εκκαθάριση των φασιστικών θυλάκων στην αστυνομία.

Οργή, καταδίκη, αγανάκτηση και απαίτηση για άμεση απόδοση ευθυνών στην αστυνομία, αλλά και στην κυβέρνηση, πρέπει να προκαλέσει το τελευταίο περιστατικό βάρβαρης αστυνομικής βίας κατά του Ζακ Κωστόπουλου. Οκτώ πάνοπλοι αστυνομικοί κακοποιούν έναν ετοιμοθάνατο, έναν ευάλωτο άνθρωπο που δεν μπορούσε ούτε να τους απειλήσει, ούτε να αντισταθεί, ούτε να διαφύγει! Περνούν χειροπέδες σε έναν ετοιμοθάνατο! Αντί να συλλάβουν όσους τον λιντσάρουν, συμμετέχουν και οι ίδιοι στο λιντσάρισμα! Ούτε ίχνος σεβασμού στην ανθρώπινη αξία. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τον κατήφορο της καταστολής και ένας από τους κατασταλτικούς της μηχανισμούς, η αστυνομία, την επιβάλλει παντού και πάντα και ιδιαίτερα με πιο μεγάλη βαρβαρότητα σε ευάλωτους συνανθρώπους μας.

Η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες. Υποκρίνεται όταν μιλάει δήθεν για έρευνα κατά των αστυνομικών. Αυτός είναι ο προσανατολισμός της αστυνομίας, που με ευθύνη της κυβέρνησης συνεχίζεται, όπως και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Γιώργος ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ
Υποστράτηγος Αστυνομίας ε.α.

Προαναγγελθείσα συμφωνία με ευρωατλαντικό υποβολέα

Το χρονικό για το πώς φτάσαμε στη συμφωνία των Πρεσπών είναι αποκαλυπτικό για το περιεχόμενό της, αφού σε όλα τα στάδια τον τόνο και τον «ρυθμό» έδωσαν ακριβώς τα χρονοδιαγράμματα των σχεδιασμών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
«Εν αρχή» ήταν η αλλαγή φρουράς στην αστική διαχείριση στη γειτονική χώρα. Στις εκλογές το Δεκέμβρη του 2016, το VMRO-DPMNE του Ν. Γκρούεφσκι, μετά και από «αποκαλύψεις» για σκάνδαλα, συγκέντρωσε μεν την πλειοψηφία, αλλά δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση. Υπό τις «ευλογίες» ΗΠΑ και ΕΕ, κυβέρνηση σχηματίζουν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Ζ. Ζάεφ μαζί με τα αλβανικά μειονοτικά κόμματα. Ακολουθεί πολιτική αναταραχή, με αποκορύφωμα (τον Απρίλη του 2017) την εισβολή διαδηλωτών του VMRO στο Κοινοβούλιο όπου διεξαγόταν ψηφοφορία για την ανάδειξη προέδρου της Βουλής.
Ο Ζ. Ζάεφ, αμέσως μετά, «προειδοποιεί» ότι «αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν, σε ό,τι αφορά στο χαμηλό ενδιαφέρον της ΕΕ και των ΗΠΑ σε αυτήν την περιοχή, η Ρωσική Ομοσπονδία θα έχει περισσότερο χώρο να επιβάλει τα συμφέροντά της».
Τα επεισόδια καταγγέλλονται από τον γγ του ΝΑΤΟ, που χαιρέτισε την εκλογή νέου προέδρου του Κοινοβουλίου, ενώ στον αντίποδα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών κατήγγειλε «απροκάλυπτη χειραγώγηση της βούλησης των πολιτών, με στόχο να ανατρέψουν τη νόμιμη κυβέρνηση».
Αμέσως μετά εκδηλώθηκε ανοιχτή παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα. Στις 30/4/2017 φτάνει στα Σκόπια ο αναπληρωτής βοηθός υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης και Ευρασίας, Χόιτ Μπράιαν Γι, και λίγες μέρες μετά, ο Πρόεδρος της ΠΓΔΜ δίνει τελικά εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο κόμμα του Ζάεφ.
Τη νέα κατάσταση χαιρετίζει ακαριαία το ΝΑΤΟ, ξανά με δήλωση του Στόλτενμπεργκ (17/5/2017), όπου καλεί «όλους τους ενδιαφερόμενους να συνεχίσουν τις προσπάθειες για να προωθήσουν τις ευρωατλαντικές φιλοδοξίες της χώρας».

Με συνοπτικές διαδικασίες...

Τον Ιούνη ο Ζ. Ζάεφ διακηρύττει ως προτεραιότητα της κυβέρνησής του την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ «το συντομότερο δυνατόν», εκφράζει την «ετοιμότητα για παραχωρήσεις» σε σχέση με το όνομα και ανακοινώνει τη μετάβασή του στις Βρυξέλλες, προκειμένου να συναντηθεί πρώτα με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, και στη συνέχεια με την επικεφαλής της ΕΕ για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια, Φεντερίκα Μογκερίνι.
Σαν έτοιμη από καιρό, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «αναθερμαίνει» απευθείας τις συνομιλίες.
Μέσα Ιούνη πραγματοποιείται στην Αθήνα η πρώτη συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, με τον νέο ομόλογό του της ΠΓΔΜ, Ν. Ντιμιτρόφ.
Αρχές Ιούλη ο ειδικός εκπρόσωπος και μεσολαβητής του ΟΗΕ, Μ. Νίμιτς, μεταβαίνει στα Σκόπια για επαφές με την πολιτική ηγεσία.
Στα Σκόπια μεταβαίνει και ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Μ. Ροθ, ο οποίος δηλώνει: «Κανείς εκτός "Μακεδονίας" και εκτός Ελλάδας δεν καταλαβαίνει τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ τους, η οποία είναι εντελώς παράλογη. (...) θα πρέπει να αφήσουμε την ιστορία να παραμείνει ιστορία και να προχωρήσουμε προς ένα κοινό μέλλον. Η Γερμανία είναι έτοιμη, εφόσον της ζητηθεί, να παράσχει υποστήριξη προς την κατεύθυνση αυτή».
Παράλληλα, μια από τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης Ζάεφ ήταν να κλείσει τα «ανοιχτά μέτωπα» με τη γειτονική Βουλγαρία, επίσης κράτος - μέλος των ΝΑΤΟ και ΕΕ. Την 1/8/2017 υπογράφεται στα Σκόπια το «Σύμφωνο Φιλίας» ανάμεσα στις δυο χώρες, που τότε χαρακτηρίστηκε και «πρότυπο» για ανάλογες «διευθετήσεις» όπως αυτή με την Ελλάδα.
Τον Σεπτέμβρη, ύστερα και από την επίσκεψη Κοτζιά στα Σκόπια, ο Ζάεφ προαναγγέλλει ότι με τη μεσολάβηση του Μάθιου Νίμιτς, «θα υπάρξουν τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο νέες λύσεις για την εξέταση του θέματος». Οι επαφές συνεχίζονται Οκτώβρη και Νοέμβρη, ενώ το 2017 κλείνει με τον προγραμματισμό σειράς συναντήσεων για το πρώτο τρίμηνο του 2018.

Τρέχοντας το 2018...

Το 2018 οι εξελίξεις παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας, καθώς το κρίσιμο είναι να υπάρξει συμφωνία για την ονομασία πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλη.
Στις 17 και 18 Γενάρη επισκέπτεται τα Σκόπια ο γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, όπου έχει συναντήσεις με όλη σχεδόν την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας.
Στις 19 Γενάρη πραγματοποιείται συνάντηση του προσωπικού απεσταλμένου του γγ του ΟΗΕ για το θέμα του ονόματος, Μάθιου Νίμιτς, με τους διαπραγματευτές της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ, στη Νέα Υόρκη.
Τέλη του μήνα πραγματοποιείται συνάντηση Τσίπρα - Ζάεφ, στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός (23 έως 26 Γενάρη).
Το Φλεβάρη συναντούνται στη Βιέννη οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, παρουσία του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς. Η συνάντηση γίνεται την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση διαμορφώνει το σχέδιο Συμφώνου με τη γειτονική χώρα.
Η ΕΕ συνεχίζει να πιέζει, δημοσιεύοντας την ανακοίνωση για τη Στρατηγική της ΕΕ για ενσωμάτωση της περιοχής. Τέλη Φλεβάρη ξεκινά περιοδεία στα Βαλκάνια και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζ. - Κλ. Γιούνκερ, ζητώντας κλείσιμο «εκκρεμών ζητημάτων» με γείτονές τους, λίγες μέρες αφότου ο Ζ. Ζάεφ επισκέπτεται το Βερολίνο για συνάντηση με την καγκελάριο Αγκ. Μέρκελ, όπως και με τον Γερμανό Πρόεδρο Φ. Σταϊνμάγερ.
Ενδεικτική των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που φουντώνουν είναι η συνέντευξη που παραχωρεί την ίδια περίοδο ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας, Σ. Λαβρόφ, υπογραμμίζοντας ότι «μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πραγματοποιήθηκαν τρία κύματα επέκτασης του ΝΑΤΟ και το καθένα έφερε τη στρατιωτική υποδομή του ΝΑΤΟ πιο κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Τώρα θέλουν να εμπλέξουν τα Βαλκάνια σε αυτό το παιχνίδι, βάζοντας τις βαλκανικές χώρες σε θέση να κάνουν μια επιλογή: "Είστε είτε με τη Δύση είτε με τη Ρωσία"», «υπενθυμίζοντας» ότι «απαιτούσαν από την Ουκρανία να κάνει την ίδια επιλογή και ως αποτέλεσμα η ουκρανική κοινωνία και το κράτος θρυμματίστηκαν...».

Το τελικό σπρώξιμο...

Το Μάρτη οι πιέσεις εντείνονται, στα Βαλκάνια περιοδεύει ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για θέματα Ευρώπης και Ευρασίας, Γ. Μίτσελ, το ζήτημα εξετάζει και η Σύνοδος των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ.
Οι επαφές μεταξύ των ΥΠΕΞ των δύο κρατών συνεχίζονται επί τη βάσει πλέον σχεδίων και προτάσεων συμφωνίας.
Μέσα Μάη, Τσίπρας και Ζάεφ συναντώνται στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου Κορυφής ΕΕ - Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια, υπό το «άγρυπνο βλέμμα» της ΕΕ, που προσφέρεται μάλιστα να τεθεί «εγγυητής» της υλοποίησης της όποιας συμφωνίας. Ο Ελληνας πρωθυπουργός επιβεβαιώνει ότι ναι μεν η ελληνική πλευρά «δεν αισθάνεται την πίεση της κλεψύδρας, υπάρχει όμως κλεψύδρα για την έναρξη ενταξιακής διαδικασίας, στις 25 Ιούνη, και έτσι πρέπει πολύ σύντομα να έχουμε μια εξέλιξη».
Αρχές Ιούνη, οι ΗΠΑ «θυμίζουν» το ειδικό τους ενδιαφέρον να «κλείσει» η υπόθεση. Σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ χαρακτηριστικά εκφράζεται η «ελπίδα» ότι «οι ηγέτες της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας θα βρουν αμοιβαία αποδεκτή λύση (...) για το συμφέρον της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης...».
Την ίδια ώρα, ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Μίτσελ σε συνέντευξή του ξεδιπλώνει ολόκληρο τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό για την περιοχή: «Στα Βαλκάνια, αυξάνουμε τη βοήθεια κατά της ρωσικής επιρροής και συντονίζουμε τις ενέργειες με την ΕΕ για να οικοδομήσουμε μεγαλύτερη σταθερότητα. Αυτήν τη στιγμή που μιλάω, η ομάδα μας εργάζεται με την ΕΕ και τους βασικούς Ευρωπαίους εταίρους μας για τη Σερβία - Κοσσυφοπέδιο, τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη και το θέμα της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ (...) Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να διαδραματίζουν έναν αθόρυβο ρόλο, αλλά μαζί με την ΕΕ και τη Γερμανία, για να ενθαρρύνουμε μια επίλυση αυτού του αδιεξόδου, ώστε να δούμε την ΠΓΔΜ να γίνεται μέλος του ΝΑΤΟ».
Λίγες μέρες μετά, στις 12 Ιούνη, σε τηλεφωνική τους επικοινωνία Τσίπρας - Ζάεφ επισφραγίζουν τη συμφωνία, που υπογράφεται στις Πρέσπες στις 17 Ιούνη.

Αν ο 902 είχε κλικ-μπέιτ τίτλους…

Σφυροδρέπανος

Το συζητούσαμε σε μια παρέα στο Φεστιβάλ, σε στιγμές χαλαρότητας, καθώς βλέπαμε τα βίντεο και τις φεστιβαλικές ειδήσεις που ανέβαιναν στο portal.
Προφανώς κάποιοι τίτλοι, όπως “άφθονο γέλιο χάρισε ο τσολιάς”, “νεανική κοσμοπλημμύρα”, “ενέργεια και ροκ ήχοι στη νεανική σκηνή” δεν είναι αυτό που θα λέγαμε “η φαντασία στην εξουσία”. Πολύ περισσότερο δεν είναι κλικ-μπέιτ, δηλαδή τίτλοι που τραβάνε την προσοχή και τα κλικ του επισκέπτη, για να ικανοποιήσει την περιέργειά του και να απογοητευτεί κατά κανόνα, αφού ο τίτλος δεν αντιστοιχεί στο περιεχόμενο. Πολλά μέσα το έχουν αναγάγει μάλιστα σε πάγια τακτική, που θα την λέγαμε κι επιστήμη, αν δεν πρόδιδαν το χαμηλό επίπεδο κάτι ξέμπαρκοι άσοι (!1!) που ήθελαν να γίνουν θαυμαστικά, μετά από τίτλους του στιλ “ΣΟΚ” και “δείτε το πριν το κατεβάσουν…”
Αντιθέτως, τα κομματικά μέσα μένουν συνήθως στη μαγεία της λιτότητας και μια απλή περιγραφή, ώστε να ξέρει ο αναγνώστης τι τον περιμένει. Ακόμα κι αν υπάρχει πχ μια ζουμερή δήλωση ενός καλλιτέχνη, θα προτιμήσει πχ να γράψει στον τίτλο “δήλωση του τάδε για τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ”, παρά κάποιο άλλο χαρακτηριστικό απόσπασμα, που θα μαγνήτιζε το ενδιαφέρον και θα τραβούσε περισσότερους.
Πώς θα ήταν όμως τα πράγματα, αν τα κομματικά μέσα ακολουθούσαν διαφορετικούς κανόνες…;

-.-

“Υποκλίθηκε” ο Νταλάρας στο ΚΚΕ – Δείτε τη δήλωσή του στον 902
Τρέλανε κόσμο ο Βασίλης με τρίωρο μαραθώνιο επί σκηνής
Γ. Κότσιρας: “Στο τελευταίο Φεστιβάλ μου ήμουν στα σουβλάκια” – Δείτε πως ήταν τότε
Τι δηλώνει το τελευταίο σουβλάκι που έφτιαξε
ΠΑΣΟΚ και σφυροδρέπανα – Τα απούλητα μπρελόκ των Πορτογάλων
Δήλωση -ΣΟΚ, Ζαραλίκος: “Θρεφτάρι ο Κουτσούμπας – Όλοι έτσι θα γίνουμε στο σοσιαλισμό…”
“Πάμε να πέσουμε στη λίμνη;” – Χαμός στο Μύρωνα Στρατή
Ξέσπασμα Τσολιά: “Πάλι τον Νταλάρα φέρατε; Πόσο θα τον ξεπλύνετε πια…;”
Διαβάστε αποκλειστικά τη μυστική συνταγή των ταξικών Λουκουμάδων της ΚΝΕ
Το 24ωρο της Αχέντ Ταμίμι στην Ελλάδα – Αποκλειστικές εικόνες και πληροφορίες
Κιμούλης και Μηλιός – παρουσίες που ταράζουν τα νερά  στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ
Γ. Μάγγας: “Κατεβαίνω υποψήφιος με το ΚΚΕ” – Όλο το παρασκήνιο…
Ξεπούλησε ο χίπστερ Στάλιν στη Διεθνούπολη – Αποκλειστικές εικόνες από τα συλλεκτικά αξεσουάρ
Ο σεξιστής τσολιάς ξαναχτυπά: “Ωραίο γκ…άκι η Αχέντ Ταμίμι”.
Τους χόρεψε στο ταψί ο ΓΓ με βαρύ ζεϊμπέκικο
Με σπασμένη μούρη στο χώρο του Φεστιβάλ ο Τζήμερος – Δείτε το πριν το κατεβάσουν

-.-

Και μπορεί να πάει λέγοντας επί μακρόν…
Σκεφτηκαμε αρκετά, γελάσαμε περισότερο, για να καταλήξουμε τελικά στο συμπέρασμα: “ευτυχώς που δε λειτουργεί έτσι ο 902 και υπάρχει αυτή η σταθερά…”
Για κάποιους μπορεί αυτό να είναι το πρόβλημα των κομμουνιστών, ο τρόπος που επικοινωνούν αυτά που λένε στο ευρύ κοινό, χωρίς να τα κάνουν πιο ελκυστικά. Από την άλλη όμως, αυτό ακριβώς είναι και το πλεονέκτημά τους. Δεν πρόκειται να σου πουν άλλα από αυτά που ισχύουν, να σου πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Κι όσο για τον κόσμο και τη μαζικότητα που κερδίζουν έτσι, το Φεστιβάλ είναι μια αρκετά σοβαρή ένδειξη για το αν έχουν όντως ή όχι πρόβλημα να προσελκύσουν ευρύ κοινό…

Έκρηξη με τραυματίες στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ντονέτσκ

Κατιούσα

Τρεις άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ο υποψήφιος για τη θέση του επικεφαλής της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιγκόρ Χακιμζιάνοφ, τραυματίστηκαν σε έκρηξη το Σάββατο το απόγευμα σε κτίριο στο Ντόνετσκ, όπου πραγματοποιήθηκε το τοπικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΛΔ Ντονέτσκ.
Κατά τη στιγμή της έκρηξης ο Χακιμζιάνοφ ήταν μέσα στο κτίριο, δήλωσε στους δημοσιογράφους το μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γκενάντι Φομένκο. «Κατά τη στιγμή της έκρηξης στο κτίριο, υπήρχαν περίπου 50 άτομα στην περιοχή της έκρηξης βρέθηκε ένα πακέτο, δύο γυναίκες τραυματίστηκαν, μία από αυτές υπέστη σοβαρά εγκαύματα. Τραυματίστηκε και ο Ιγκόρ Χακιμζιάνοφ υποψήφιος για τη θέση του επικεφαλής της ΛΔ Ντονέτσκ», – είπε. Από την πλευρά του, ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΛΔ Ντονέτσκ Μπόρις Λιτβίνοφ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το κτίριο του συνέδριου υπέστη σοβαρές ζημιές, κάηκαν μερικά δωμάτια του ισογείου. «Το κτίριο είναι δικό μας, σήμερα 307 αντιπρόσωποι συμμετείχαν στο συνέδριο. Το συνέδριο είχε τελειώσει, είχαμε μια συνάντηση, με το τέλος της συνάντησης κι αποχωρώντας από το κτίριο εκείνη τη στιγμή μια βόμβα εξερράγη μπροστά στα μάτια μας. Βαριά τραυματίστηκε η γραμματέας της επιτροπής πόλης του κόμματος Ιρίνα Γιάκιν  με πολλαπλά τραύματα από θραύσματα στο σώμα και το πρόσωπο.
Επίσης νοσηλεύονται στο νοσοκομείο δύο ακόμα άτομα». Αργότερα, πηγή του «Interfax» στο Συμβούλιο των Υπουργών της ΛΔ Ντονέτσκ, δήλωσε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αριθμός των θυμάτων της έκρηξης στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στο Ντόνετσκ, ήταν τέσσερις τραυματίες κανένας όμως νεκρός.Η τοποθέτηση της εκρηκτικής συσκευής έχει γίνει εκ των προτέρων – περίπου μία ημέρα πριν από το Συνέδριο,» – είπε η πηγή. Οι αρχές επιβολής του νόμου της ΛΔ Ντονέτσκ θεωρούν ότι την έκρηξη προκάλεσε ομάδα σαμποτέρ των μυστικών υπηρεσιών της Ουκρανίας.
Πηγή: interfax.ru
Μετάφραση από: vidici@deliolanis

Με το ΚΚΕ για το δίκιο μας - Δυνατό εργατικό κίνηµα - Κοινωνική Συµµαχία για την εξουσία

 

Νέο τετρασέλιδο φυλλάδιο κυκλοφόρησε το ΚΚΕ, με το οποίο οι Κομματικές Οργανώσεις οργανώνουν πλατιά εξόρμηση στο λαό, καλώντας σε ενίσχυση του Κόμματος. Το φυλλάδιο αναφέρει:

«Εργατοϋπάλληλοι, άνεργοι, άνεργες, νέοι και νέες, αυτoαπασχολούμενοι, 

βιοπαλαιστές αγρότες, συνταξιούχοι, 

Απευθυνόμαστε σε όλους εσάς:

- Που η λεγόµενη “επόµενη ηµέρα” και η “µεταµνηµονιακή εποχή” δεν αλλάζουν κάτι στη ζωή σας, δεν σας ελαφρύνουν από τα βάρη που έφεραν τα 10 χρόνια της κρίσης και των µνηµονίων.

- Σε εσάς, που αναγνωρίζετε την καθηµερινή δράση του ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς και νεολαίας, στις πόλεις, στα χωριά, τη µαχητική του στάση σε κάθε πρόβληµα που απασχολεί το λαό µας. Που, παρά τις επιµέρους διαφωνίες σας, κατανοείτε ότι αυτή η στάση του ΚΚΕ ήταν πραγµατικά ασπίδα προστασίας για τα λαϊκά συµφέροντα, ότι τα πράγµατα θα ήταν χειρότερα χωρίς το ΚΚΕ.

- Σε εσάς, που τα προηγούµενα χρόνια συµµετείχατε στους αγώνες, ίσως πιστέψατε στην ελπίδα µιας “αριστερής κυβέρνησης”, όµως δεν ακολουθήσατε τον ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία πλήρους µετάλλαξής του.

- Σε εσάς, που ανησυχείτε για τις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή µας και αγανακτείτε που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει γίνει σηµαιοφόρος των σχεδιασµών του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Ε.Ε.

- Στους νέους, που µεγαλώσατε στα χρόνια της κρίσης και βλέπετε το µέλλον µε ανησυχία και ανασφάλεια.

Καμία αναμονή!

 

Η “νέα ημέρα” φέρνει ένα “μεταμνημονιακό μνημόνιο”

Ο ΣΥΡΙΖΑ, µε αφορµή το τυπικό τέλος του 3ου µνηµονίου, κοροϊδεύει, όταν µιλάει για επιστροφή στην “ευρωπαϊκή κανονικότητα” και την “εθνική κυριαρχία” στην άσκηση πολιτικής.

Η “κανονικότητα” της ΕΕ και του κεφαλαίου περιλαµβάνει “µνηµόνια διαρκείας”. Αυτή η πολιτική εφαρµόστηκε και στην Ελλάδα σε συνθήκες κρίσης και υψηλού χρέους.

Τα µνηµόνια δεν ήταν µόνο µια “επιβολή από τα έξω”. Ήταν η ταξική επιλογή του εγχώριου κεφαλαίου, για να εξασφαλίσει ακόµη πιο φτηνή εργατική δύναµη, ακόµη µεγαλύτερα προνόµια και πεδία δράσης.

Η περίφηµη “πρόσβαση στις χρηµαταγορές” δεν είναι χωρίς δεσµεύσεις.

Όλοι αυτοί θα αξιολογούν την ελληνική οικονοµία, µε βάση τη διατήρηση και επέκταση των αντιλαϊκών µέτρων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η πραγµατικότητα που διαµόρφωσαν τα µνηµόνια για τα λαϊκά στρώµατα

θα είναι εδώ και τα επόµενα χρόνια, όπως:

• Η διατήρηση των εκατοντάδων µνηµονιακών νόµων.
• Η διαιώνιση των “µατωµένων πλεονασµάτων” µέχρι το 2060, που υπονοµεύει το µέλλον των νέων ανθρώπων.
• Η συνέχιση των αναδιαρθρώσεων, όπως η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και οι πλειστηριασµοί.
• Η αυξηµένη εποπτεία, που γίνεται ακόµη πιο ασφυκτική για τους λαούς της Ευρώπης.

 

Καμία εμπιστοσύνη σε όσους μας έφεραν εδώ!

 

Τα προγράμματα του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές

Οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για µέτρα ανακούφισης είναι χωρίς αντίκρισµα.

Προβάλλει την αύξηση του κατώτατου µισθού για λίγα ευρώ. Την ίδια ώρα ενεργοποιεί έναν από τους πιο αντεργατικούς νόµους των Ν∆ - ΠΑΣΟΚ, το “νόµο Βρούτση”, ο οποίος καταργεί τη συλλογική διαπραγµάτευση για το ύψος του κατώτατου µισθού, που θα καθορίζεται µε Υπουργική Απόφαση και µε κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος.

Προβάλλει την επέκταση ελάχιστων συλλογικών συµβάσεων. Την ίδια ώρα µόλις το 10% των εργαζοµένων -κυρίως των νέων- καλύπτονται από αυτές και η κυβέρνηση δίνει νέα όπλα στη µεγαλοεργοδοσία για να τις υπονοµεύει. Όπως το νόµο για το ξήλωµα του δικαιώµατος στην απεργία.

Η υποκρισία της κυβέρνησης φάνηκε όταν απέρριψε την πρόταση νόµου του ΚΚΕ για την κατάργηση των αντεργατικών νόµων, την επαναφορά των συλλογικών συµβάσεων, την ουσιαστική αύξηση του κατώτατου µισθού στα 751 ευρώ.

Ακόµη κι αν δώσει κάποια ψίχουλα στους εργαζόµενους για προεκλογική χρήση, αυτά θα εξανεµιστούν από άλλα αντιλαϊκά µέτρα, όπως η δραστική µείωση του αφορολόγητου.

Η Ν∆ δίνει ακόµη µεγαλύτερα διαπιστευτήρια στο κεφάλαιο, για να διεκδικήσει αυτή το χρίσµα του εκλεκτού. Βλέπει µε αµηχανία τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει εξελιχθεί σε στυλοβάτη του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Όλοι αυτοί, που η Ν∆ υπηρετούσε από τα γεννοφάσκια της, σήµερα δίνουν τα εύσηµα στον ΣΥΡΙΖΑ για το ρόλο που έπαιξε.

Γι’ αυτόν το λόγο πλειοδοτεί σε αντιλαϊκές προτάσεις και τονίζει την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει τις αναδιαρθρώσεις που απαιτεί το κεφάλαιο.

Οι πραγµατικές διαφορές τους είναι µηδαµινές. Αφορούν στο από ποια τσέπη θα τα πάρουν από το λαό, καθώς και την υπηρεσία που προσφέρει ο καθένας στο σύστηµα. 

Η µεν Ν∆ προτάσσει την προσήλωσή της στις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, ο δε ΣΥΡΙΖΑ την ικανότητά του στη χειραγώγηση του λαού.

Από κοντά και η “µεταµφίεση” του ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΝΑΛ, που διεκδικεί ρόλο µπαλαντέρ σε µια επόµενη αντιλαϊκή κυβέρνηση.

Σε ένα άδικο και σάπιο σύστημα δεν υπάρχει δίκαιη, σταθερή και ειρηνική ανάπτυξη

Η ανάπτυξη, την οποία υπηρετούν όλοι τους, είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη που στηρίζεται στην πάµφθηνη εργατική δύναµη, στους ανταγωνισµούς και τους πολέµους. 

Η µικρή ανάπτυξη των δύο τελευταίων χρόνων στηρίζεται στη σηµερινή εργασιακή ζούγκλα. Αυτήν διαφηµίζουν στους επενδυτές. Αυτήν προστατεύουν όλοι τους, πότε µε τη µεγαλύτερη ευελιξία στην εργασία, πότε µε τη µείωση του λεγόµενου µη µισθολογικού κόστους.

Τα επιδόµατα πτωχοκοµείου, που υπόσχονται, δεν είναι απόδειξη φιλολαϊκής πολιτικής, αλλά πρακτική όλων των κυβερνήσεων, για να ανακυκλώνουν τη φτώχεια, να εξισώνουν προς τα κάτω µισθωτούς και συνταξιούχους.

Η επίθεση δεν αφορά µόνο το εισόδηµα, αλλά όλες τις πτυχές της ζωής του λαού.

Οι καταστροφές σε Μάτι, Μάνδρα, λόγω της έλλειψης των αναγκαίων µέτρων, είναι µια ακοµη απόδειξη της βαρβαρότητας του καπιταλιστικού δρόµου ανάπτυξης.

Την ίδια στιγµή, τα επιτελεία του συστήµατος ανησυχούν για µια νέα, βαθύτερη οικονοµική κρίση, που θα αγκαλιάσει ακόµα περισσότερο τη διεθνή οικονοµία.

Οι εµπορικοί πόλεµοι, το αβέβαιο µέλλον της ΕΕ - Ευρωζώνης, η όξυνση των ανταγωνισµών ανάµεσα σε ΝΑΤΟ - Ρωσία, δεν µπορούν να αποτρέψουν την εκδήλωση µιας νέα κρίσης.

Και όταν τα µέσα αυτά δεν επαρκούν για να αντιµετωπιστούν τα αδιέξοδα του συστήµατος, τότε το κυνήγι για νέες αγορές, πλουτοπαραγωγικές πηγές, για τους δρόµους της Ενέργειας, διεξάγεται µε πολέµους και επεµβάσεις. Η κατάσταση στην περιοχή µας µυρίζει µπαρούτι και η κυβέρνηση πρωτοστατεί στους ιµπεριαλιστικούς σχεδιασµούς, µε στόχο την αναβάθµιση του ελληνικού κεφαλαίου.

Αυτό κάνει µε την επέκταση των αµερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων στην Ελλάδα, µε τη διαµεσολάβηση για να µπουν νέες χώρες στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όπως έκανε µε την πρόσφατη Συµφωνία των Πρεσπών.

Γυρίζουμε την πλάτη στα νέα ψευτοδιλήμματα και τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές 

Τα προηγούµενα χρόνια είχαµε το δίληµµα “µνηµόνιο - αντιµνηµόνιο”, µέχρι που όλοι έγιναν µνηµονιακοί ...

Μετά είχαµε το ΟΧΙ του ΣΥΡΙΖΑ και το ΝΑΙ των Ν∆ - ΠΑΣΟΚ στο δηµοψήφισµα, που έγινε “ΝΑΙ σε όλα” από όλους...

Τώρα ξαναζεσταίνουν µπαγιάτικα διλήµµατα ή εφευρίσκουν νέα, για να κρύψουν τη σύγκλιση τους σε όλα τα κρίσιµα ζητήµατα. Αυτή η σύγκλιση είναι που έχει καταστήσει τόσο εύκολες τις µετακινήσεις από το ένα κόµµα στο άλλο, στη διαδικασία αναµόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήµατος.

“∆εξιά - αντιδεξιά”, “ακροδεξιά - δηµοκρατία”, λένε οι µεν...“ΣΥΡΙΖΑ – αντιΣΥΡΙΖΑ”, “υπευθυνότητα – λαϊκισµός”, λένε οι δε....∆ιαστρεβλώνουν την έννοια της “προόδου”.

- Όµως, πόσο “προοδευτικό” είναι να λες ότι θα κάνεις τον ΕΝΦΙΑ “δικαιότερο”; 
Πόσο προοδευτική είναι η εξαγγελία χιλιάδων πλειστηριασµών λαϊκών κατοικιών; Και µάλιστα να ψηφίζεις νόµο, που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασµούς, “ιδιώνυµο” αδίκηµα.

- Πόσο “προοδευτική” είναι η υπονόµευση διά νόµου του απεργιακού δικαιώµατος, η εφαρµογή του µνηµονιακού εκτρώµατος για τον καθορισµό του κατώτερου µισθού από την κυβέρνηση και την εργοδοσία;

- Πόσο "προοδευτικό" είναι το “πλυντήριο” που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στον αµερικανικό ιµπεριαλισµό και την κυβέρνηση Τραµπ;

- Πόσο "προοδευτική απάντηση" στην ακροδεξιά είναι η αθώωση της ΕΕ, που πρωτοστατεί στην εξίσωση φασισµού-κοµµουνισµού και στηρίζει αντιδραστικές δυνάµεις, όπως στην Ουκρανία;

- Πόσο αποτελούν απάντηση στην “ακροδεξιά” τα κολαστήρια που συντηρεί η κυβέρνηση στη Μόρια της Λέσβου και αλλού, µε τους χιλιάδες εγκλωβισµένους πρόσφυγες, λόγω των αντιδραστικών συµφωνιών της ΕΕ, που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση;

- Πού διαφέρουν από τον “νεοφιλελευθερισµό” οι προτάσεις για µείωση της φορολογίας στους επιχειρηµατικούς οµίλους, η εφαρµογή κατά γράµµα της «εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ», που επιταχύνει το ξεκλήρισµα των φτωχών αυτοαπασχολούµενων της πόλης και της υπαίθρου;

Πραγματική πρόοδος είναι: Ο λαός να ζει με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του, τις δυνατότητες που δημιουργεί η επιστήμη, η τεχνολογία, η παραγωγικότητα της εργασίας

 

• Πρόοδος για το λαό

Eίναι η ανατροπή του µνηµονιακού και αντιλαϊκού οπλοστασίου, για να ανακτήσουν οι εργαζόµενοι τις απώλειές τους, να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες τους.

• Πραγµατικά «σύγχρονο»

Eίναι να έχουν όλοι οι εργαζόµενοι µόνιµη και σταθερή δουλειά, δωρεάν Παιδεία, Υγεία - Πρόνοια, να απολαµβάνουν τον τεράστιο πλούτο που παράγουν.

• Πρόοδος

Θα είναι να αποδεσµευτεί η χώρα από τις ιµπεριαλιστικές συµµαχίες και τα θανατηφόρα σχέδιά τους.

Το πραγµατικό δίληµµα από τη σκοπιά του λαού δεν είναι να επιλέγει το κάθε φορά “µικρότερο κακό” που προβάλλουν οι εκµεταλλευτές του.
Το πραγµατικό δίληµµα είναι ένα:

Ισχυρό εργατικό κίνηµα και κοινωνική συµµαχία για να ξεκινήσει µια µεγάλη αντεπίθεση µε στόχο την ανατροπή του συστήµατος ή συνέχιση του ίδιου δρόµου που αποδεδειγµένα φέρνει νέα δεινά και καταστροφές;

 

Η πραγματική διαφορά μπορεί να γίνει με ένα πιο ισχυρό ΚΚΕ

 
Για να δυναµώσει η ελπίδα, για να υπάρξει πραγµατική “καθαρή έξοδος” και σίγουρη προοπτική για το λαό, ενάντια στο σύστηµα που γεννά φτώχεια, κρίσεις, πολέµους.

• Να µεγαλώσουµε τα εµπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική που ασκεί η σηµερινή ή όποια µελλοντική κυβέρνηση.
• Να πολλαπλασιάσουµε τις εστίες αντίστασης και διεκδίκησης σύγχρονων δικαιωµάτων της νεολαίας και των εργαζοµένων.
• Να νιώσουν πραγµατικά αδύναµοι: Κυβερνήσεις και κόµµατα που, κάνοντας πράξη τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών, τσακίζουν τη ζωή µας.
• Να δυναµώσουµε την πάλη ενάντια στην εµπλοκή της χώρας στα πολεµικά σχέδια των ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ, να δυναµώσει η εναντίωση στους ιµπεριαλιστικούς πολέµους και τις αιτίες τους.
• Να αντιµετωπίσουµε τις πραγµατικές αιτίες για την άνοδο του φασισµού, που βρίσκονται στο ίδιο το σύστηµα της εκµετάλλευσης και σε µεγάλα συµφέροντα τα οποία χρησιµοποιούν τους φασίστες ως εµπροσθοφυλακή εναντίον -πρώτα και κύρια- του εργατικού κινήµατος. Να αποµονωθεί η ναζιστική εγκληµατική Χρυσή Αυγή.
• Να βάλουµε µπροστά, σε πρώτο πλάνο, τις σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας.

 

Κρίσιμος δείκτης για όλα αυτά είναι η δύναμη του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ βρίσκεται στην εµπροσθοφυλακή των εργατικών, λαϊκών και νεανικών αγώνων. Παλεύει για την ανασύνταξη του εργατικού κινήµατος, για µια µεγάλη κοινωνική συµµαχία.

∆εν έχει δεσµεύσεις σε επιχειρηµατίες και εκατοµµυριούχους. ∆εν έχει δεσµεύσεις στην ΕΕ, στις ΗΠΑ, στον ΣΕΒ, στο ΝΑΤΟ, όπως τα άλλα κόµµατα.

Το ΚΚΕ δεν µασάει τα λόγια του. ∆εν χαϊδεύει αυτιά για να κλέψει ψήφους.

Προβάλλει τις σύγχρονες ανάγκες, παλεύει για να αντιστοιχηθεί το επίπεδο ζωής µε την τεράστια ανάπτυξη της παραγωγής και της επιστήµης.

Αποκαλύπτει τον πραγµατικό και µεγάλο ένοχο για τα προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο λαός και η νεολαία: Το καπιταλιστικό σύστηµα. Αυτό που προσκυνούν όλα τα άλλα κόµµατα.

Έχει πρόγραµµα και σχέδιο που οδηγεί σε έναν ανώτερο τύπο οργάνωσης της οικονοµίας και της κοινωνίας, µε ατµοµηχανή την εξασφάλιση της λαϊκής ευηµερίας και όχι τα κέρδη µιας χούφτας εκµεταλλευτών.

Αυτός ο δρόµος οδηγεί σε ξέφωτο υπέρ της λαϊκής πλειοψηφίας.

Μπορούµε να βαδίσουµε σήµερα µαζί, ιδιαίτερα µε ανθρώπους που νιώθουν προοδευτικοί, αριστεροί, µε τους νέους που δεν θέλουν να συµβιβαστούν µε τη ζωή που τους ετοιµάζουν.

Στις κινητοποιήσεις, στις εκλογές στα σωµατεία και τους συλλόγους του εργατικού - λαϊκού κινήµατος.

Στις βουλευτικές εκλογές και ευρωεκλογές. Στις δηµοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Κάνοντας παντού πολύ πιο δυνατό το ΚΚΕ!».

Διαβάστε το φυλλάδιο ΕΔΩ