Πρώην υποψήφιος βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει ΚΚΕ!

«Κανένα πολιτικό κόμμα ή οργάνωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αριστερό, αν πιστέψει ότι η αλλαγή της πραγματικότητας μπορεί να έρθει με ένα δημοψήφισμα»

Σε γραπτή δήλωσή του, ο υποψήφιος βουλευτής Καβάλας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (2015) Βασίλης Χονδρογιάννης εκφράζει τη στήριξή του στο ΚΚΕ.

Παραθέτουμε το κείμενο:

«Στις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές, υπήρξα υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Καβάλας, με τον συνδυασμό που στήριζε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Από τότε, κύλισε πολύ νερό στο «μύλο της ιστορίας» και ξεγυμνώθηκαν όλες οι αυταπάτες.

Η ίδια η ζωή έδειξε ότι τα επαναστατικά λόγια δεν σημαίνουν τίποτα και τα παίρνει ο άνεμος στις μεγάλες καμπές της ιστορίας, αν δεν υπάρχει από πίσω επιστημονική σκέψη, χρήση της εμπειρίας, στρατηγικός στόχος και δουλειά.

Δουλειά όπου χτυπάει η καρδιά των εργαζομένων, των μικρομεσαίων αγροτών, των φοιτητών, της εργαζόμενης, άνεργης, ημι-απασχολούμενης γυναίκας, των αυτοαπασχολούμενων και των συνταξιούχων.

Στη χώρα μας, τα παραπάνω χαρακτηριστικά, εδώ και 100 χρόνια, τα έχει ένα κόμμα με 3 γράμματα και είναι το ΚΚΕ.

Για τη στροφή μου προς το ΚΚΕ, καθοριστικό ρόλο έπαιξε το δημοψήφισμα του 2015.

Το «όχι» έγινε «ναι», πράγμα που υπήρξε για πολύ κόσμο, ένα χαστούκι το οποίο μας έκανε να ξαναθυμηθούμε την ιστορική εμπειρία της ανθρωπότητας στον 20ό αιώνα.

Καμιά αστική κυβέρνηση, ό,τι λεξιλόγιο και αν χρησιμοποιεί, δεν πρόκειται να πάρει φιλολαϊκά μέτρα, καθώς η ίδια η φύση της και ο ρόλος της είναι να υπηρετεί τα συμφέροντα των αστών.

Κανένα πολιτικό κόμμα ή οργάνωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αριστερό, αν πιστέψει ότι η αλλαγή της πραγματικότητας μπορεί να έρθει με ένα δημοψήφισμα.

Κανένα κόμμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επαναστατικό, αν δεν μπορεί να δει ότι μόνο ο οργανωμένος λαός με συγκεκριμένη επιλογή και θέληση για τη ζωή του, μπορεί να φέρει την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης.

Κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από αυταπάτες για καλύτερη διακυβέρνηση, πολυσυλλεκτικές ακομμάτιστες συγκεντρώσεις, για αυτοδιαχείριση εντός καπιταλιστικού συστήματος και για ευκαιριακές πολιτικές συγκολλήσεις με μίνιμουμ περιεχόμενο.

Όλα δοκιμάστηκαν, και τα συμπεράσματα μπορούν να βγουν.

Στην καλύτερη περίπτωση, αυτές οι «νέες προτάσεις», που δεν είναι και τόσο νέες, απλά απέτυχαν, ενώ αυτές που πέτυχαν το σκοπό τους, μας έφεραν στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα.

Ενώ όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί χώροι (από την ακροαριστερά έως την ακροδεξιά) τσαλαβουτούσαν μέσα σε έναν ανέξοδο αντιμνημονιακό λόγο, το ΚΚΕ δεν το έκανε.

Τα χρόνια της κρίσης, είχε το θάρρος να πει τα πράγματα ως είχαν και ας ήταν εκτός του γενικότερου κλίματος «αδελφοσύνης» και «αγανάκτησης».

Όσο κάποιοι προσπαθούσαν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο με κυβερνητικές, εθνικιστικές ή υπερεπαναστικές αυταπάτες, στη λογική της κοινωνίας του θεάματος, το ΚΚΕ συνέχισε να παλεύει για την ενδυνάμωση του ταξικού εργατικού κινήματος.

Πάλεψε ώστε να βγουν μπροστά οι φτωχοί αγρότες, οι οποίοι διαλύονται από την ΕΕ και τις πολυεθνικές.

Στην τοπική «αυτοδιοίκηση», με όσες δυνάμεις έχει, δεν σταμάτησε να αναδεικνύει τον αντιδραστικό ρόλο της και τη θέση του μεσάζοντα της κυβέρνησης, της ΕΕ και των μονοπωλίων.

Δεν σταμάτησε να παλεύει ενάντια στα ΝΑΤΟικά σχέδια που φέρνουν τον πόλεμο στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Το ΚΚΕ δεν δίστασε να δώσει το χέρι του σε όποιον σηκώνεται.

Πολλοί, καθόλου αφελώς, προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι το ΚΚΕ είναι ένα στείρο κόμμα. Ένα κόμμα του «όχι» σε όλα.

Δηλαδή, εγκαλούν το ΚΚΕ διότι δεν λέει «ναι» στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στα ντόπια και ξένα αφεντικά.

Το εγκαλούν, διότι δεν λέει «ναι» στη συνέχιση εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το κατακρίνουν, διότι δεν συναινεί στη συνέχιση της λιτότητας για τους πολλούς, για να κερδίζουν οι λίγοι.

Το εγκαλούν, διότι δεν θέλει να δεχτεί την ανθρωποφαγία, τον πόλεμο, την εκμετάλλευση, την κλοπή του ελεύθερου χρόνου και τη στέρηση της ολόπλευρης ανάπτυξης του ανθρώπου ως κοινωνικό ον.

Ναι λοιπόν, σε ό,τι είναι ενάντια στο λαό, πολύ καλά κάνει και λέει «όχι».

Και είναι χρέος όλων μας να το ενισχύσουμε, ώστε να συνεχίσει να βάζει εμπόδια σε όσα θέλουν να φέρουν για εμάς, χωρίς εμάς.

Αντίστροφα, όλοι αυτοί οι φίλοι του «ναι», πόσες φορές τόλμησαν να ψηφίσουν «ναι» σε πρόταση του ΚΚΕ, στη Βουλή, στην περιφέρεια, στους δήμους, σε τοπικό συμβούλιο;

Ποτέ και ο λόγος είναι ότι όλοι αυτοί βλέπουν το λαό ως γρανάζια της καπιταλιστικής τους μηχανής.

Σε όποιον δεν θέλει να εθελοτυφλεί, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν πολλά κόμματα, αλλά μόνο 2 πολιτικές.

Αυτή της συνέχισης της κυριαρχίας του κεφαλαίου και αυτή του ΚΚΕ.

Για τους παραπάνω λόγους, αλλά και για όλους τους λόγους του κόσμου, θα πορευθώ μαζί με το ΚΚΕ, στηρίζοντάς το παντού».

Πηγή: 902.gr

Απειλές λογοκρισίας στη RAI για φιλοπροσφυγικό επεισόδιο του επιθεωρητή Μονταλμπάνο

Κατιούσα

Τα μυθιστορήματα του Αντρέα Καμιλέρι με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο δε χρειάζονται φυσικά συστάσεις, πολλώ δε μάλλον στο ιταλικό κοινό, που αγαπά εξίσου τα βιβλία με την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά, που προβάλλεται κατά διαστήματα από το 1998 ως σήμερα. Το πρώτο επεισόδιο για το 2019, με τίτλο “Η άλλη πλευρά του νήματος” είναι προγραμματισμένο για τις 11 Φλεβάρη, στο πρώτο κανάλι της RAI σκορπώντας ενθουσιασμό στα εκατομμύρια θαυμαστών του διασημότερου επιθεωρητή της γείτονος.
Το θέμα του επεισοδίου ωστόσο έχει διχάσει τα πνεύματα και έχει προκαλέσει ενόχληση στην ιταλική κυβέρνηση, ειδικότερα στην ξενοφοβική Λέγκα του Βορρά, αφού θέμα της είναι, εκτός από τη δολοφονίας μιας νεαρής μοδίστρας,  η διάσωση εκατοντάδων μεταναστών σε ακτή της Σικελίας. Η πολιτική θέση των δημιουργών γίνεται ξεκάθαρη από το πρώτο πλάνο και τον πρώτο διάλογο:
– Μοιάζει να έπεσε ένας νεαρός στη θάλασσα, μπορεί να το έσκασε, ίσως είναι κάποιος του ISIS, δε νομίζεις; λέει ένας αστυνομικός στο συνάδελφό του Μονταλμπάνο, με τον επιθεωρητή να κόβει τη συζήτηση: “Άντε πάλι αυτή ιστορία με τους τρομοκράτες που έρχονται με βάρκες”.
Οι φωνές ενόχλησης εκπροσώπων της κυβέρνησης αλλά και στελεχών της RAI είναι πολύ έντονες, με τη διευθύντρια της RAI 1 Τερέζα ντε Σάντις προς το παρόν να κρατά ήπιους τόνες και να δηλώνει πως “αυτή τη στιγμή δε μας αφορούν οι πολιτικές πολεμικές. Η μετανάστευση είναι ένα πολύ περίπλοκο θέμα που μας αφορά όλους, εδώ αντιμετωπίζεται ένα, υπάρχει παρουσίαση μιας οπτικής γωνίας”. Ωστόσο μια έμμεση μορφή λογοκρισίας έχει ήδη λάβει χώρα εκ μέρους της διοίκησης τις ιταλικής ραδιοτηλεόρασης, αφού μετά το επεισόδιο, που αναμένεται να συγκεντρώσει πάνω από 11 εκατομμύρια τηλεθεατές, αντί για το προγραμματισμένο κάθε Δευτέρα τοκ σόου “Che tempo fa” του Φάμπιο Φάτσιο, θα προβληθεί επεισόδιο της εκπομπής “Πόρτα – Πόρτα”, που κανονικά προβάλλεται τις Τρίτες. Ως πρόσχημα η διοίκηση επικαλείται τις τοπικές εκλογές στο Αμπρούτσο, ωστόσο δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι η μεταβολή αυτή είναι άσχετη με τις φιλομεταναστευτικές θέσεις του Φάτσιο, ένθερμου πολέμιου της κυβέρνησης και ειδικότερα του υπουργού εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι. Η υπερβολική δόση ανθρωπιστικής αντιμετώπισης του προσφυγικού είναι κάτι που προσπαθεί να προλάβει η διοίκηση, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να κρατήσει και την πίτα ολόκληρη και τον – κυβερνητικό – σκύλο χορτάτο.
Με πληροφορίες από ilmanifesto.it

«Γιατροί χωρίς σύνορα και ιατρική χωρίς όρια – Το νέο σουηδικό μοντέλο»

Κατιούσα

Ήδη από τη δεκαετία του 1980 η τηλεϊατρική στη Σουηδία είναι γεγονός. Σε ένα σύστημα υγείας (το σουηδικό) το οποίο χωλαίνει εδώ και αρκετά χρόνια και δέχεται βαριά κριτική από τους ίδιους τους Σουηδούς (η αναβάθμιση του συστήματος υγείας ήταν η κοινή δέσμευση που έκαναν όλα τα κόμματα προεκλογικά για να κερδίσουν τους ψηφοφόρους), οι μάνατζερ της υγείας αποφάσισαν να προχωρήσουν κι ένα βήμα παρακάτω.
Τι είναι όμως η τηλεϊατρική; Είναι η «συνάντηση» γιατρού/ασθενούς σε ένα εικονικό περιβάλλον μέσω της οθόνης του υπολογιστή. Χοντρικά, ο γιατρός είναι στο νοσοκομείο (ή όπου αλλού), ο ασθενής είναι στο σπίτι του, κάθονται μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους και έτσι γίνεται η εξέταση. Θεωρητικά και σε έκτακτες συνθήκες (π.χ. σε αποκλεισμένες και απομακρυσμένες περιοχές ή όταν ο ασθενής αδυνατεί να προσέλθει άμεσα σε δομή υγείας) θα μπορούσε η τηλεϊατρική να αποτελέσει μια προσωρινή λύση μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να επισκεφθεί τη δομή υγείας (νοσοκομείο, κέντρο υγείας κλπ.). Παρόλα αυτά, φτάσαμε σήμερα να συζητάμε το προσωρινό να γίνει μόνιμο.
Στο σουηδικό μοντέλο υγείας τα πάντα μεταφράζονται σε αριθμούς, ο χρήστης των υπηρεσιών υγείας δεν είναι ασθενής, αλλά πελάτης και η σχέση κόστους/κέρδους είναι αυτή που καθορίζει την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.
Στη Σουηδία οι εργαζόμενοι στην υγεία χωρίζονται χονδρικά σε 4 κατηγορίες. Αυτοί που έχουν συμβόλαιο αορίστου χρόνου (fast anställd – full time), αυτοί που έχουν συμβόλαιο ορισμένου χρόνου (visstidskontrakt), αυτοί που δουλεύουν ως αναπληρωτές ωρομίσθιοι (tmvikarie) και οι λεγόμενοι «ενοικιαζόμενοι» (hyr anställd) οι οποίοι καλύπτουν ανάγκες για μικρό χρονικό διάστημα (λίγες εβδομάδες έως και λίγους μήνες). Πρόσφατα οι νομαρχίες που είναι υπεύθυνες για την υγεία αποφάσισαν πως οι ενοικιαζόμενοι γιατροί είναι ασύμφοροι οικονομικά (καμία αναφορά στο πόσο ασύμφοροι είναι για τον ασθενή ο οποίος κάθε φορά συναντάει διαφορετικό γιατρό για το ίδιο πρόβλημα) και πως δε θα προβούν σε περαιτέρω προσλήψεις υπό αυτό το καθεστώς. Από την άλλη, οι γιατροί με συμβόλαια αορίστου χρόνου δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού οπότε οι μάνατζερς κατέληξαν πως το πιο συμφέρον οικονομικά είναι να «προσλάβουν» γιατρούς των οποίων η φυσική παρουσία δεν κρίνεται απαραίτητη. Κάτι το οποίο ήδη συμβαίνει στη Σουηδία με την τηλεϊατρική. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η χρήση της τηλεϊατρικής σε 4 νομαρχίες καθώς και ο τύπος εξέτασης στον οποίο την χρησιμοποιούν (Örebro universitet, 2015).

Τον τελευταίο χρόνο υπάρχει η σκέψη – η οποία έχει ενθουσιάσει τους Σουηδούς – για πρόσληψη αλλοδαπών γιατρών σε σουηδικά νοσοκομεία οι οποίοι όμως θα βρίσκονται στις χώρες τους. Για παράδειγμα ένας γιατρός από την Ισπανία θα μπορεί να προσληφθεί από κάποιο νοσοκομείο στη βόρεια Σουηδία χωρίς να χρειαστεί να μεταναστεύσει. Απλά θα συνδέεται ο υπολογιστής του στη Μαδρίτη με τον υπολογιστή του ασθενούς στο Umeå και έτσι θα γίνεται η εξέταση και η διάγνωση (Läkartidningen, 2018).
Μελέτες έχουν δείξει πως τόσο το σύστημα της τηλεϊατρικής όσο και το σύστημα του γιατρού από απόσταση δεν είναι ασφαλή  (Ekholm 2002, Blomstrand 2002, Yamaguchi et al 2009). Το κόστος όμως για τα νοσοκομεία είναι μικρότερο. Το κόστος ενός γιατρού που ζει στην Ισπανία ή στην Ελλάδα ή στην Ρουμανία και εργάζεται για τη Σουηδία είναι σαφώς μικρότερο από το κόστος ενός γιατρού που ζει και εργάζεται στη Σουηδία. Και αυτό είναι και το νόημα του εγχειρήματος. Να μειώσουμε το κόστος και όλο αυτό να το καμουφλάρουμε έτσι ώστε να έχουμε και τον ασθενή/πελάτη ευχαριστημένο. Ποιος θα πει όχι σε συνάντηση με γιατρό, κι ας είναι και εικονική, αν είναι να μην περιμένει τρεις και τέσσερις μήνες για να συναντήσει ένα γιατρό στο ΚΥ;
*Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2019 θα έχει ολοκληρωθεί η μελέτη για την εισαγωγή του «γιατρού από απόσταση» οπότε και θα ξεκινήσει το πρόγραμμα. Ο σουηδικός ιατρικός σύλλογος δεν έχει πάρει ακόμη ξεκάθαρη θέση.

Ντρίπλα Νίκου Μέση-Βούτση

Κατιούσα

Ποιος Μέσι και κουραμπιέδες μάντολες. Την ντρίπλα του Νίκου Μέση – Βούτση δεν την έχει ο μπαρτσελονάτος, γιατί αυτός ο Μέση, ο δικός μας, μετά την αποβολή των δύο κεντρικών επιθετικών Κοτζιά- Καμμένου, ντριμπλάρει έναν (Ζουράρι), δύο (Δανέλλης) , τρεις (Παπαχριστόπουλος ), τέσσερις (Β. Κόκκαλης), σουτάρει και βαράει ένα δοκάρι (Κουντουρά) δεύτερο (Παπακώστα) και πετυχαίνει το 151ο γκοοοοοολλλλλ του!
Μετά απ’ αυτό άλλαξε ο κανονισμός και της ΦΙΦΑ σε ένδειξη αναγνώρισης του ταλέντου του.

*Όπου ΦΙΦΑ διαβάζετε  Φοβερή Ιδρωμένη Φθαρμένη Αριστερά.

Η ΤΗΛΕΪΑΤΡΙΚΗ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΜΕ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ (!!)

«Γιατροί χωρίς σύνορα και ιατρική χωρίς όρια – Το νέο σουηδικό μοντέλο»

Το κόστος ενός γιατρού που ζει στην Ισπανία ή στην Ελλάδα ή στην Ρουμανία και εργάζεται για τη Σουηδία είναι σαφώς μικρότερο από το κόστος ενός γιατρού που ζει και εργάζεται στη Σουηδία. Και αυτό είναι και το νόημα του εγχειρήματος. Να μειώσουμε το κόστος και όλο αυτό να το καμουφλάρουμε έτσι ώστε να έχουμε και τον ασθενή/πελάτη ευχαριστημένο. Ποιος θα πει όχι σε συνάντηση με γιατρό, κι ας είναι και εικονική, αν είναι να μην περιμένει τρεις και τέσσερεις μήνες για να συναντήσει ένα γιατρό στο ΚΥ;

Ήδη από τη δεκαετία του 1980 η τηλεϊατρική στη Σουηδία είναι γεγονός. Σε ένα σύστημα υγείας (το σουηδικό) το οποίο χωλαίνει εδώ και αρκετά χρόνια και δέχεται βαριά κριτική από τους ίδιους τους Σουηδούς (η αναβάθμιση του συστήματος υγείας ήταν η κοινή δέσμευση που έκαναν όλα τα κόμματα προεκλογικά για να κερδίσουν τους ψηφοφόρους), οι μάνατζερ της υγείας αποφάσισαν να προχωρήσουν κι ένα βήμα παρακάτω.

Τι είναι όμως η τηλεϊατρική; Είναι η «συνάντηση» γιατρού/ασθενούς σε ένα εικονικό περιβάλλον μέσω της οθόνης του υπολογιστή. Χοντρικά, ο γιατρός είναι στο νοσοκομείο (ή όπου αλλού), ο ασθενής είναι στο σπίτι του, κάθονται μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους και έτσι γίνεται η εξέταση. Θεωρητικά και σε έκτακτες συνθήκες (π.χ. σε αποκλεισμένες και απομακρυσμένες περιοχές ή όταν ο ασθενής αδυνατεί να προσέλθει άμεσα σε δομή υγείας) θα μπορούσε η τηλεϊατρική να αποτελέσει μια προσωρινή λύση μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να επισκεφθεί τη δομή υγείας (νοσοκομείο, κέντρο υγείας κλπ.). Παρόλα αυτά, φτάσαμε σήμερα να συζητάμε το προσωρινό να γίνει μόνιμο.

Στο σουηδικό μοντέλο υγείας τα πάντα μεταφράζονται σε αριθμούς, ο χρήστης των υπηρεσιών υγείας δεν είναι ασθενής, αλλά πελάτης και η σχέση κόστους/κέρδους είναι αυτή που καθορίζει την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.

Στη Σουηδία οι εργαζόμενοι στην υγεία χωρίζονται χονδρικά σε 4 κατηγορίες. Αυτοί που έχουν συμβόλαιο αορίστου χρόνου (fast anställd – full time), αυτοί που έχουν συμβόλαιο ορισμένου χρόνου (visstidskontrakt), αυτοί που δουλεύουν ως αναπληρωτές ωρομίσθιοι (tmvikarie) και οι λεγόμενοι «ενοικιαζόμενοι» (hyr anställd) οι οποίοι καλύπτουν ανάγκες για μικρό χρονικό διάστημα (λίγες εβδομάδες έως και λίγους μήνες). Πρόσφατα οι νομαρχίες που είναι υπεύθυνες για την υγεία αποφάσισαν πως οι ενοικιαζόμενοι γιατροί είναι ασύμφοροι οικονομικά (καμία αναφορά στο πόσο ασύμφοροι είναι για τον ασθενή ο οποίος κάθε φορά συναντάει διαφορετικό γιατρό για το ίδιο πρόβλημα) και πως δε θα προβούν σε περαιτέρω προσλήψεις υπό αυτό το καθεστώς. Από την άλλη, οι γιατροί με συμβόλαια αορίστου χρόνου δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού οπότε οι μάνατζερς κατέληξαν πως το πιο συμφέρον οικονομικά είναι να «προσλάβουν» γιατρούς των οποίων η φυσική παρουσία δεν κρίνεται απαραίτητη. Κάτι το οποίο ήδη συμβαίνει στη Σουηδία με την τηλεϊατρική. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η χρήση της τηλεϊατρικής σε 4 νομαρχίες καθώς και ο τύπος εξέτασης στον οποίο την χρησιμοποιούν (Örebro universitet, 2015).

Τον τελευταίο χρόνο υπάρχει η σκέψη – η οποία έχει ενθουσιάσει τους Σουηδούς – για πρόσληψη αλλοδαπών γιατρών σε σουηδικά νοσοκομεία οι οποίοι όμως θα βρίσκονται στις χώρες τους. Για παράδειγμα ένας γιατρός από την Ισπανία θα μπορεί να προσληφθεί από κάποιο νοσοκομείο στη βόρεια Σουηδία χωρίς να χρειαστεί να μεταναστεύσει. Απλά θα συνδέεται ο υπολογιστής του στη Μαδρίτη με τον υπολογιστή του ασθενούς στο Umeå και έτσι θα γίνεται η εξέταση και η διάγνωση (Läkartidningen, 2018).

Μελέτες έχουν δείξει πως τόσο το σύστημα της τηλεϊατρικής όσο και το σύστημα του γιατρού από απόσταση δεν είναι ασφαλή  (Ekholm 2002, Blomstrand 2002, Yamaguchi et al 2009). Το κόστος όμως για τα νοσοκομεία είναι μικρότερο. Το κόστος ενός γιατρού που ζει στην Ισπανία ή στην Ελλάδα ή στην Ρουμανία και εργάζεται για τη Σουηδία είναι σαφώς μικρότερο από το κόστος ενός γιατρού που ζει και εργάζεται στη Σουηδία. Και αυτό είναι και το νόημα του εγχειρήματος. Να μειώσουμε το κόστος και όλο αυτό να το καμουφλάρουμε έτσι ώστε να έχουμε και τον ασθενή/πελάτη ευχαριστημένο. Ποιος θα πει όχι σε συνάντηση με γιατρό, κι ας είναι και εικονική, αν είναι να μην περιμένει τρεις και τέσσερις μήνες για να συναντήσει ένα γιατρό στο ΚΥ;

*Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2019 θα έχει ολοκληρωθεί η μελέτη για την εισαγωγή του «γιατρού από απόσταση» οπότε και θα ξεκινήσει το πρόγραμμα. Ο σουηδικός ιατρικός σύλλογος δεν έχει πάρει ακόμη ξεκάθαρη θέση.

Ανησυχούν, γι' αυτό συκοφαντούν...

Είναι ολοφάνερο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει θορυβηθεί από την πανσαμιακή κινητοποίηση (8 Φλεβάρη) για το Προσφυγικό και τα προβλήματα της Υγείας. Το Εργατικό Κέντρο, το τοπικό τμήμα της ΑΔΕΔΥ, άλλα εργατικά Σωματεία, φορείς των μικρομεσαίων και επιστημονικών ενώσεων του νησιού από κοινού διεκδικούν: «Να κλείσει το "hοt spοt" στη Σάμο και στα άλλα νησιά. Να απεγκλωβιστούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από το νησί. Να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα σε κέντρα με ανθρώπινες συνθήκες και από εκεί σε όποια χώρα επιθυμούν. Να καταργηθεί η συμφωνία κυβέρνησης - ΕΕ - Τουρκίας που εγκλωβίζει αυτούς τους ανθρώπους στα νησιά μας». Αυτά τα αιτήματα βάλλουν κατευθείαν στην καρδιά της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ, που η κυβέρνηση υλοποιεί με ζήλο, και οδηγούν σε λύση προς όφελος των εγκλωβισμένων προσφύγων και των νησιωτών. Βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις κραυγές των κάθε λογής εθνικιστών, ακροδεξιών και της ναζιστικής ΧΑ.

* * *

Ακόμα περισσότερο ανησύχησε η κυβέρνηση, καθώς διαπίστωσε ότι το Εργατικό Κέντρου της Λέσβου, το τοπικό τμήμα της ΑΔΕΔΥ της Χίου και άλλοι φορείς καλούν, με αυτά τα αιτήματα, να γενικευτεί η λαϊκή κινητοποίηση και στα άλλα νησιά του Αιγαίου. Και «τρέχει» να προλάβει. Κάνει ό,τι μπορεί, προκειμένου να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει τον γενικευμένο ξεσηκωμό των νησιωτών κατά της απάνθρωπης και επικίνδυνης πολιτικής της ΕΕ. Γνωρίζει καλά ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα κινδυνεύσει σοβαρά ο σχεδιασμός της μετατροπής των νησιών του Αιγαίου σε χώρους μόνιμου εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών. Γι' αυτό και αμέσως έριξε στη μάχη τα «παπαγαλάκια» της διαστρέβλωσης και του ψεύδους. Πρώτη τη σκυτάλη πήρε η «Εφημερίδα των Συντακτών», η οποία σε άρθρο του συντάκτη της Δ. Αγγελίδη (04 - 2 - 2019), ενώ αποσιωπά τα βασικά αιτήματα των φορέων της Σάμου, προσπαθεί να ταυτίσει αυτήν την κινητοποίηση με προηγούμενες που είχαν άλλα αιτήματα, για να τη βαφτίσει «ξενοφοβική»! Με αλχημείες συκοφαντεί μια κινητοποίηση που στρέφεται κατά της ύπαρξης του «hot spot» της λάσπης, της απόγνωσης και της απελπισίας και του εγκλωβισμού όπου κρατούν χιλιάδες πρόσφυγες η κυβέρνηση και η ΕΕ!

* * *

Εχει τέτοια βιασύνη ο εν λόγω συντάκτης να στοχοποιήσει το Εργατικό Κέντρο και τα άλλα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του πλαισίου διεκδίκησης, που αναπαράγει αμάσητες τις κατηγορίες που εκτόξευαν ενάντιά τους οι μόνιμοι συκοφάντες, προερχόμενοι από το χώρο των «Παρεμβάσεων». Εφτασε στο σημείο να υιοθετεί ακόμα ότι το αίτημα του «απεγκλωβισμού» είναι αίτημα των ακροδεξιών! Ξέχασε ακόμα και το τι έγραφε ο ίδιος σε άρθρο του (10 - 10 - 2017) ότι «ο απεγκλωβισμός των προσφύγων προβάλλει ως η μόνη λύση που μπορεί να αντιμετωπίσει σήμερα τη δραματική κατάσταση ..)! Στην ίδια γραμμή, αναπαράγοντας τις ίδιες συκοφαντίες, κινείται και η «Αυριανή του ΣΥΡΙΖΑ» το «Ντοκουμέντο» του Κ. Βαξεβάνη. Ομως η αθλιότητα που διαπράττει το «Πριν» (3 - 2- 2019) τους ξεπερνά. Με άρθρο του Ν. Μανάβη ούτε λίγο ούτε πολύ εγκαλεί «το ΚΚΕ για δεξιά στροφή» και ευθέως παίρνει μια θέση δίπλα στα Συριζοτρόλ του διαδικτύου που λασπολογούν για τη δήθεν ταύτιση του ΚΚΕ με τη δεξιά! Είναι τόσο μεγάλο το ψέμα που δεν μπαίνει καν στον κόπο να γράψει έστω και μια γραμμή για το πότε και πού άλλαξε θέση το ΚΚΕ; Πού να την βρει, άλλωστε; Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και τη δημιουργία των «hot spot», κόντρα στη συναίνεση όλων των αστικών κομμάτων και κάλεσε τους νησιώτες να ξεσηκωθούν. Οι κομμουνιστές στα εργατικά σωματεία και τους άλλους φορείς σταθερά και με τις ίδιες θέσεις μάχονται εναντίον του εγκλωβισμού και των «hot spot», κατά της πολιτικής των ΕΕ - κυβέρνησης.

* * *

Αυτές τις θέσεις προτείνουν και παλεύουν να υιοθετηθούν από τα Σωματεία και άλλους φορείς των νησιών, με αυτές τις θέσεις μπαίνουν μπροστά και αντιπαλεύουν τη δράση των αντιδραστικών ακροδεξιών - ρατσιστικών και φασιστικών δυνάμεων. Με αυτές τις θέσεις εκφράζουν σταθερά την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι το πρώτο πράγμα που ζητούν είναι «ο απεγκλωβισμός τους από τα νησιά». Γι' αυτό διαδηλώνουν. Για μιαν ακόμα φορά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναλαμβάνει πρόθυμα έναν αντιΚΚΕ ρόλο σε ένα έργο που έχουν γράψει για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Τα σχέδιά τους για υπονόμευση των λαϊκών κινητοποιήσεων με αυτά τα αιτήματα πρέπει να αποτύχουν. Αυτό απαιτεί το συμφέρον των προσφύγων - μεταναστών και των νησιωτών.
(Αναδημοσίευση από το portal «902.gr»)

Απάντηση στη σαπίλα

Περισσεύει η υποκρισία από όλα τα αστικά κόμματα για την εικόνα που παρουσιάζουν αυτές τις μέρες το πολιτικό σύστημα και η Βουλή, με τη διάλυση και τις συγκολλήσεις κοινοβουλευτικών ομάδων, τις μετακινήσεις, αποπομπές και μεταγραφές βουλευτών, τη διαμόρφωση νέων πλειοψηφιών.
Στα «μαγειρέματα» και τις διεργασίες, όπου πρωτοστατεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αναδίνεται η μπόχα ενός πολιτικού συστήματος το οποίο, προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχεια στην αντιλαϊκή πολιτική στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων και στη διαμόρφωση εναλλακτικών σχημάτων αντιλαϊκών κυβερνήσεων, δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Τέτοιες διαδικασίες όμως δεν είναι πρωτόγνωρες και μάταια - όπως και υποκριτικά - διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα.
Αλλωστε, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ μοιάζουν σε όλα. Αποδεικνύεται ότι το κοινό έδαφος πάνω στο οποίο γίνονται όλες αυτές οι μετακινήσεις και συγκολλήσεις είναι η σύγκλιση όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων σε στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου και η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς.
Αυτό είναι το «διαβατήριο», με το οποίο η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επί τέσσερα χρόνια με τον εθνικιστή - ακροδεξιό Καμμένο, ο οποίος δηλώνει τώρα έτοιμος να ενσωματώσει στο κόμμα του ακόμα και βουλευτές που «ανεξαρτητοποιήθηκαν» από τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.
Αυτό είναι το «συγχωροχάρτι», με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ξεπλύνει τώρα την παλιά σοσιαλδημοκρατία και να συγκροτήσει «προοδευτικές συμμαχίες» με εκείνους που ρήμαξαν και λεηλάτησαν τον λαό.
Αυτό είναι το «πασπαρτού» για τους βουλευτές των αστικών κομμάτων να μπαινοβγαίνουν σε κοινοβουλευτικές ομάδες, πάνω στην κινούμενη άμμο του πολιτικού συστήματος, που η αναμόρφωσή του εντάθηκε τα τελευταία χρόνια, με στόχο έναν νέο «διπολισμό».
Η κριτική που ασκεί η ΝΔ στον ΣΥΡΙΖΑ για τις μεθοδεύσεις και τα «μαγειρέματα» στη Βουλή, προκειμένου να διατηρήσει μια πλειοψηφία ικανή να ψηφίζει αντιλαϊκά νομοσχέδια, δεν αφορά στην πολιτική του, αλλά στην «ανησυχία» της για την απαξίωση γενικά του αστικού πολιτικού συστήματος και κυρίως στην αγωνία της να γίνει αυτή κυβέρνηση μια ώρα αρχύτερα, καθώς δεσμεύεται να διεκπεραιώσει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα το ίδιο αντιλαϊκό έργο.
Ο λαός δεν ξεχνά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς συνεχίζει το έργο των προηγούμενων και στο περιεχόμενο και στις διαδικασίες. Αλλωστε, αυτοί που διαμαρτύρονται για τους «θεσμούς» και τη λειτουργία τους είναι οι ίδιοι που ψήφιζαν νομοσχέδια «fast track», πέρναγαν αντιδραστικές αλλαγές με τροπολογίες της τελευταίας ώρας, ψήφιζαν μνημόνια μέχρι και Δεκαπενταύγουστο, για να αποφύγουν λαϊκές αντιδράσεις κ.ά. Ακριβώς τις ίδιες πρακτικές ακολούθησε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος πρέπει να αποτελέσει κριτήριο για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Είναι καθρέφτης της αντιλαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των αστικών κομμάτων, του ανταγωνισμού τους «για τα μάτια του κεφαλαίου» και των ιμπεριαλιστών συμμάχων του.
Διέξοδος για τον λαό δεν είναι η «εξυγίανση» και η «θωράκιση της λειτουργίας των θεσμών», το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα δεν εξυγιαίνεται, δεν μπορεί να γίνει φιλολαϊκό.
Διέξοδος προς το συμφέρον του λαού είναι μόνο η ενίσχυση του ΚΚΕ, που στέκεται με συνέπεια απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική και τα κόμματά της, ξεσκεπάζει τις διεργασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και των θεσμών του, που μόνο στόχο έχουν το φτιασίδωμα της επίθεσης και τη διαμόρφωση σταθερών κυβερνήσεων, που θα αναλάβουν την αποστολή να την κλιμακώσουν το επόμενο διάστημα.

Thumbs Up με τον «πόνο» του άλλου – YouTubers δίνουν 1,000 ευρώ σε ντελιβεράδες

Κατιούσα

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης; Πότε η πρώτη υποτάσσεται στο νόμο το θεάματος και ποια είναι η ταξική της φύση ανεξάρτητα από προθέσεις; Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα, απαντά το παρακάτω κείμενο των IforInterview, με αφορμή ένα βίντεο στο οποίο youtubers έδωσαν μεγάλα φιλοδωρήματα σε ντελιβεράδες, καταγράφοντας τις αντιδράσεις τους:

Σήμερα έφτασε στην οθόνη μου το νέο επεισόδιο από το youtube κανάλι «ΑΛΛΟΙ», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 2 Φλεβάρη με τίτλο «Δώσαμε 1000€ ΣΕ ΝΤΕΛΙΒΕΡΑΔΕΣ!» και αφορά στην καταγραφή των αντιδράσεων διαφόρων διανομέων τη στιγμή που τους δίνονται υπέρογκα φιλοδωρήματα από την ομάδα των YouTubers.
Σύμφωνα με την ομάδα και τον πρόλογο/επίλογο του επεισοδίου, τα χρήματα διατέθηκαν από τους ίδιους, χωρίς την ύπαρξη χορηγών,  ενώ η ιδέα για το επεισόδιο αυτό προήλθε από την ανάγκη τους να ευχαριστήσουν τον κλάδο των διανομέων.
Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στο βίντεο:
«Σήμερα, θα μοιράσουμε λεφτά σε ντελιβεράδες, στα αλάνια που μας ταΐζουν τόσο καιρό. Είναι εδώ με βροχές, με χιόνια…Μας φροντίζουν περισσότερο και από τις μανάδες μας…άρα πρέπει κάτι να κάνουμε. Θα κάνουμε όσες παραγγελίες μπορούμε για να μοιράσουμε 1,000€ σε ντελιβεράδες.»
Παρακολουθώντας λοιπόν το 11-λεπτο επεισόδιο – το οποίο λαμβάνει χώρο σε μία πολυτελή κατοικία και στο σύνολο του παρουσιάζει εφτά εργαζόμενους διανομείς – πριν καν ολοκληρώσω την προβολή, αυτόματα γεννήθηκαν σκέψεις και ένας αντίλογος στο μυαλό μου.
Η γενική αρχή του «να βοηθήσουμε τον φτωχό συνάνθρωπο» στο πλαίσιο της φιλανθρωπίας -και όχι της αλληλεγγύης- εμπεριέχει μια αισχρή υποκρισία και πόσο μάλλον, όταν εφαρμόζεται σαν δόλωμα για να τσιμπήσεις διαδικτυακή επευφημία, να χτυπήσεις όσο πιο πολλά views μπορείς και να μαζέψεις πολλά thumps up. Προσωπικά, είμαι πάντα υπέρ της προσπάθειας αύξησης της δημοτικότητας οποιασδήποτε ψηφιακής παρουσίας αλλά έχω ενστάσεις και δεοντολογικούς φραγμούς που περιορίζουν την στρατηγική που θα εφαρμοστεί στην εκάστοτε περίπτωση.
Η φιλανθρωπία δεν είναι καθήκον και εκ φύσεως αναιρεί την έννοια της ισότητας. Είναι μια επιλογή που εφαρμόζεται από τον ισχυρό προς τον αδύναμο και συντίθεται πάντα από δύο μέρη: από ένα αντικείμενο και ένα υποκείμενο, από τον ταξικά ανώτερο που «προσφέρει» και τον ταξικά κατώτερο που αναμένεται να «αποδεχθεί» ταπεινά.
Λέει η λαϊκή ρήση πως «το αποτέλεσμα μετράει» και κατά συνέπεια θα μπορούσαμε να σταθούμε απλά στο γεγονός ότι εφτά εργαζόμενοι χτες, έβγαλαν λεφτά διπλάσια ή και πενταπλάσια από ένα μεροκάματο τους, επειδή κάποιοι «έχοντες» αποφάσισαν να γυρίσουν αυτό το επεισόδιο και να γλεντήσουν με ένα χιλιάρικο πλάι στην πισίνα τους.
Και ίσως εσύ που με διαβάζεις τώρα να σκέφτεσαι «Να ‘τα μας, αρχίσαμε πάλι να διυλίζουμε τον κώνωπα». Δεν μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια. Δεν γίνεται να χαζεύουμε την επιφάνεια των πραγμάτων χωρίς να περνάμε στο δεύτερο επίπεδο ανάλυσης μιας πληροφορίας.
Πέρα από τον χαβαλέ και της αναμφισβήτητα ευχάριστης ατμόσφαιρας που δημιουργεί η ομάδα του βίντεο για να ολοκληρώσει το μοίρασμα των 1,000 ευρώ,  διέκρινα ανθρώπους να σαστίζουν, να νιώθουν ίσως  «μικροί» μπροστά στην ανάγκη τους για τα χρήματα και σε αντίθεση με την ευχέρεια των «ευεργετών» τους.
Ο ένας διανομέας κάνει το σταυρό του πριν μπει στο ΙΧ να φύγει -αφού είχε λάβει 142€ φιλοδώρημα- και στο τέλος ξαναγυρνάει στο σπίτι για να σιγουρευτεί μήπως τα παιδιά κάνουν πλάκα.
Από τον ίδιο διανομέα ζητήθηκε να πει έναν αριθμό από το 1 έως το 20, χωρίς να ξέρει φυσικά τον λόγο εξ αρχής. Εκείνος διαλέγει το 17 και έτσι πληρώνεται με 17 δεκάευρα. Ο τέταρτος εμφανιζόμενος διανομέας ανασηκώνει πλαστικά κυπελλάκια που κρύβουν ποσά και πετυχαίνει το ποσό των 100€, λες και γυρίσαμε στο 1992 και όπου να ‘ναι θα βγει ο Ζονγκ στο Μεγάλο Παζάρι του Μικρούτσικου.
SOLIDARITY
Παίζοντας «με τον πόνο του άλλου», στον πλέον έκτο διανομέα, δίνονται και παίρνονται πίσω 60€ κάμποσες φορές -τάχα μου σε μία φιλική διαμάχη της ομάδας για το ποιος θα πληρώσει σήμερα- ενώ ο εργαζόμενος απορεί και έρχεται φανερά σε δύσκολη θέση.
Αν πραγματικά θες να βοηθήσεις τον συνάνθρωπό σου, πράττεις διακριτικά και ανιδιοτελώς ή αν θες και μπορείς, γιατί έχεις το βήμα, τους πόρους ή έστω την απήχηση στο ευρύ κοινό, τότε κινητοποιείσαι μαζικά και προσπαθείς να αφυπνίσεις τον κόσμο προς έναν κοινό σκοπό.
Αν θες να βοηθήσεις τους ντελιβεράδες, δεν επιλέγεις εφτά εργαζόμενους στην τύχη αλλά τάσσεσαι δίπλα σε όλους και στον αγώνα τους για εργατικά δικαιώματα.
Αν θες να «προσφέρεις» πραγματικά, τότε στέκεσαι αλληλέγγυος ΠΛΑΪ στον συνάνθρωπο χωρίς να σκορπάς χαρτονομίσματα στο παρτέρι μιας αυλής για να διασκεδάσουν οι followers στο κανάλι σου τη στιγμή που συνάνθρωποί σου λιμοκτονούν ή κρύωνουν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα η επίδειξη πλούτου στον κινηματογράφο και στο σενάριο μιας ταινίας του holywood και άλλο η προκλητική άνεση  -έστω και χάριν παραγωγής ενός επεισοδίου- των ιπτάμενων 20ευρων.
Δε θέλω να καταδικάσω την ενέργεια της ομάδας «Άλλοι» καθώς δε θεωρώ πως η κίνησή τους είχε το οποιοδήποτε κακόβουλο κίνητρο.
Αλλά είμαι βέβαιη πως η ενέργεια τους δεν φιλτραρίστηκε σωστά και δεν αναλογίσθηκαν το κοινωνικό αντίκτυπό της. Η φιλανθρωπία παγιώνει την ανισότητα και τονίζει τη γιγάντωση της κοινωνικής αδικίας. Από την άλλη, η αλληλεγγύη είναι ένα ηθικό καθήκον που χτίζει τα θεμέλια για ένα καλύτερο αύριο αμφισβητώντας προκλητικά τους ισχυρότατους θεσμούς και τα εξουσιαστικά πρότυπα που παλεύουν να διατηρήσουν τεράστιο το χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις.
Τη δεκαετία του ’30 ο Δημήτρης Γληνός σε ένα συγκλονιστικό κείμενό του αναφέρει:
«Μέσα σ’ αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία (…).
Από την άλλη, κάθε μέρα κρούει την πόρτα τους το σκιάχτρο της αναδουλειάς με τη συντρόφισσά της, την πείνα. Και σ’ όσα σπίτια μπει μέσα το μεγάλο κακό ρημάζουνε πια.
Άγριος πόλεμος κοινωνικός έχει ξεσπάσει και οι πεινασμένοι διεκδικώντας τα πιο απλά δικαιώματά τους στη ζωή, γίνονται θύματα κι από τούτη την πλευρά. Μα απ’ όλους τους κυνηγημένους και τους απόκληρους τα τραγικότερα θύματα είναι τα παιδιά. Το παιδί του προλετάριου, το παιδί του φτωχού αγρότη, το εργαζόμενο παιδί, το παιδί του βιοπαλαιστή ήτανε πάντα σε θέση σκληρή και μειονεκτική. Μα τώρα έγινε πια η μοίρα του αβάσταχτη (…).
Απέναντι στην απέραντη τούτη τραγωδία, που πλημμυρίζει τα σκοτεινά υπόγεια και τις υγρές αυλές μέσα στις πολιτείες, τα χαμόσπιτα των συνοικισμών και τις καλύβες της αγροτιάς σ’ όλη τη χώρα, η βοήθεια που η επίσημη και ιδιωτική φιλανθρωπία καταπιάνεται να δώσει δεν είναι ούτε σα σταγόνα νερού σε φλογισμένο καμίνι. Τα ελατήριά της άλλως τε δεν είναι καθαρά. Για να υπάρχει της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα. Ο φτωχός εργαζόμενος λαός που είναι το θύμα, και τα παιδιά που είναι διπλά θύματα, πρέπει να ζητήσουνε και να βρούνε τη βοήθεια και την απολύτρωση από τον ίδιο τον εαυτό τους.
Δεν πρέπει να περιμένουν τη σωτηρία τους από την άλλη πλευρά. Και του πιο αδύνατου η δύναμη διπλασιάζεται, όταν ενώσει τη λιγοστή του μπόρεση με την προσπάθεια των συντρόφων του. Όταν ο εργάτης , ο αγρότης, ο φτωχός εργαζόμενος λαός νιώσει μιαν ολοκληρωτική αλληλεγγύη να τον ενώνει με όλους τους συντρόφους του στη δυστυχία και μέσα στα σύνορα της χώρας κι όξω απ’ αυτή σ’ όλες τις χώρες της γης, και όταν κινηθεί ομόψυχα και ολόψυχα να βοηθήσει τον εαυτό του και τους άλλους, τότε θα βρει το δρόμο της ανακούφισης και της σωτηρίας. Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων! Να το σύνθημα μιας καινούργιας δράσης, που μπορεί να φέρει τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα. Αλληλεγγύη οργανωμένη, ενεργητική ζωντανή, θετική και έμπρακτη, είναι ο πρώτος όρος της σωτηρίας. Η εργατική τάξη, το πιο συνειδητό και το πιο οργανωμένο κομμάτι του εργαζόμενου λαού, πρέπει να βαδίσει πρώτη το δρόμο αυτό στην ολότητά της, απάνω από τα κόμματα και κάθε πολιτική διαίρεση.
Αλληλεγγύη και ενότητα. Και μαζί με τον εργαζόμενο φτωχό λαό πρέπει να βαδίσουν όσοι νιώθουν τον εαυτό τους αλληλέγγυο με κείνους, που αγωνίζονται για την απολύτρωση, όσοι νιώθουν και όσοι πονούν. Ελάτε να βοηθήσουμε τα παιδιά! Ελάτε να οργανώσουμε την αλληλεγγύη σε τούτο τον τομέα. Να βοηθήσουμε το ξύπνημα και τη συνειδητοποίηση της αλληλεγγύης, να βοηθήσουμε να φανερωθεί έμπρακτα στο πρόβλημα του φτωχού παιδιού. Η αλληλεγγύη των εργαζομένων κάνει θάματα. Μα και το πιο μικρό βήμα που μπορεί να γίνει απάνω σε τούτο το σωστό δρόμο, θα έχει τεράστια σημασία. Γιατί θα ξυπνήσει τη συνείδηση του σκοτεινού δρόμου σε χιλιάδες χιλιάδων ανθρώπους. Όσοι μπορούν, όσοι θέλουν, όσοι νιώθουν, ας κινηθούν. Τώρα είναι η στιγμή. Κάθε μέρα που περνάει θέτει τα προβλήματα οξύτερα και επιτακτικότερα. Ο αγώνας για τα δικαιώματα του παιδιού του εργαζόμενου λαού είναι ένας ευγενικός αγώνας.
Ας έρθουνε μαζί μας, όσοι θέλουνε να προσφέρουνε και τις πιο μικρές υπηρεσίες στο μεγάλο τούτο έργο (…).
Δημήτρης Γληνός, Δεκέμβρης 1932».
ΥΓ.
Η ομάδα του #IFI θα επικοινωνήσει σύντομα με την ομάδα «Άλλοι», αναζητώντας την υλοποίηση ενός γόνιμου διαλόγου σχετικά με τα κίνητρα και τον απώτερο σκοπό του επεισοδίου καθώς και με στόχο τη διερεύνηση των όποιων  μελλοντικών ενεργειών μπορούν να συντονιστούν από κοινού για την ενίσχυση όσων συνανθρώπων έχουν την ανάγκη στήριξης.

ΚΕΡΚΥΡΑ-Η «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ» ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ!

Όσοι γνωρίζουν το περιεχόμενο των παρεμβάσεων της «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ» αλλά και έζησαν τα διαδραματιζόμενα στις εκλογές της ΕΠΣ Κέρκυρας το 2016 ξέρουν καλά ότι:

α) Μέσα σε ένα βαλτώδες περιβάλλον οι 43 που υπέγραψαν τη διακήρυξη της «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ» έκαναν την επιλογή ν’ αγωνιστούν για να σώσουν την τιμή του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Προτίμησαν μάλιστα να νικήσουν ... χάνοντας ...!

β) Στη ζωή υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται! Η «αμαρτία» της «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ» ήταν το ό,τι είπε όλα αυτά που όλοι ήξεραν ότι γίνονται από τα πανίσχυρα μπλοκ του επαγγελματικού ποδοσφαίρου αλλά δεν τολμούσε κανείς να τ’ αναφέρει δημόσια και ενυπόγραφα.

γ) Στις εκλογές της ΕΠΣΚ η «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ» επέλεξε  από τα πολλά μηδενικά ..., που μοιράζονταν, να πάρει ένα! Το μηδέν ψήφους! Αυτό γιατί η τιμητική έστω μία ψήφος στο καθαρό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αποδείχθηκε πολύ ακριβή … θυσία!

ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ!

     Σε ό,τι αφορά την προσωπική μου θέση στο όλο ζήτημα θέλω να ξεκαθαρίσω τα εξής:

α) Στην ζωή μου επέλεξα να γίνω φιλόλογος γιατί με συγκινούσε η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Στις ανακοινώσεις μου καθώς και σε αυτές της «ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ» το εργαλείο αυτό χρησιμοποιήθηκε  με αυστηρό μεν αλλά προσεγμένο τρόπο προκειμένου να αναδειχθούν παθογένειες του ποδοσφαίρου μας. Η επαγγελματική ιδιότητα του εκπαιδευτικού είναι παράλληλα συνυφασμένη και με την προαγωγή του ήθους, τη διαπαιδαγώγηση. Και μόνο αυτό μου υπαγόρευε να τοποθετηθώ με τον τρόπο που έπραξα στην περίοδο των εκλογών της ΕΠΣ Κέρκυρας και ν’ αντισταθώ στα μηδενικά … του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και τη συνδικαλιστική και παραταξιακή ασυνέπεια του ενάγοντα. Ο ενάγων όμως μου προτείνει ν’ αποσύρει την αγωγή, αρκεί να του ζητήσω συγνώμη! Νομίζω ότι κάνει πως δεν καταλαβαίνει! Τη συγνώμη την οφείλει ο ίδιος! Την οφείλει προς τη νεολαία, τους αθλούμενους και την κοινωνία μας για τ’ άσχημα μηνύματα που τους έδωσε. Την οφείλει φυσικά μαζί με πολλούς άλλους!   

β) Στην ενασχόληση μου με το ποδόσφαιρο  η αγωνία μου ήταν πάντα να φανώ άξιος του αγώνα για ένα αθλητισμό που «ξεπλένει την ψυχή από τη σκόνη της καθημερινότητας» και δημιουργεί ένα ενάρετο άνθρωπο. Είμαι βέβαιος ότι θα έρθει μια μέρα όπου το ποδόσφαιρο μας θα είναι καθαρό και ερασιτεχνικό και θα γονιμοποιεί στην ψυχή των νέων. Γι’ αυτή τη μέρα αξίζουν πολλές θυσίες, αξίζουν πολλές μέρες και νύχτες αντεπίθεσης!

γ)  Στην κοινωνική μου παρουσία πάντα ένιωθα την ανάγκη να είμαι αντάξιος αυτών που δεν υπέγραψαν και δεν προσκύνησαν ποτέ στη σαπίλα και τη βαρβαρότητα γιατί ανέπνεαν από το οξυγόνο που οδηγεί σε μία καλύτερη κοινωνία! Πιστός στην ανάγκη αυτή θα πάω, με ψηλά το κεφάλι και καθαρή τη συνείδησή μου, και στο δικαστήριο!

δ) Ευχαριστώ προκαταβολικά όσους, πρόσωπα και φορείς, μου έχουν δηλώσει ότι θα με στηρίξουν στο δικαστήριο και όσοι θα το κάνουν στην πορεία αποδεικνύοντας έτσι ότι η κοινωνία μας έχει πλούσια αποθέματα ήθους και αγωνιστικότητας!

                                                                                                                                     ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΥΣΣΙΝΟΣ