Ένας στους τρεις ανέργους στη Γερμανία αδυνατεί να φάει πλήρες γεύμα σε καθημερινή βάση

Κατιούσα

Οι αριθμοί στη Γερμανία εξακολουθούν να ευημερούν, με εξαγωγές σε επίπεδα ρεκόρ και των υψηλότερο βαθμό απασχολουμένων εδώ και δεκαετίες. Τα υπερκέρδη που άντλησε η αστική τάξη μέσα στα χρόνια της κρίσης ρέουν όμως μόνο σε μια κατεύθυνση, με ελάχιστα ψίχουλα να περισσεύουν για τους εργαζόμενους και το πιο ευάλωτο τμήμα του πληθυσμού, τους ανέργους, ενώ αυξάνεται κι ο αριθμός των χαμηλόμισθων. Σύμφωνα με έρευνα της ευρωπαϊκής υπηρεσίας δεδομένων SILC 21 εκατομμύρια Γερμανοί δεν έχουν κανενός είδους αποταμίευση, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν σε απροσδόκητα έξοδα, όπως την επισκευή ενός πλυντηρίου. Έντεκα εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν χρήματα έστω και για ολιγοήμερες διακοπές, ενώ 5,1 εκ. άνθρωποι, δηλαδή ένας στους δώδεκα κατοίκους της χώρας, αδυνατεί να εξασφαλίσει ένα πλήρες γεύμα σε καθημερινή βάση. Τρία εκατομμύρια άνθρωποι δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, ενώ 2,5 εκ. αδυνατούν να έχουν κανονική θέρμανση..
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν όπως αναμένεται οι άνεργοι, που επισήμως ανέρχονται σε 2,6 εκ., η πλειονότητα των οποίων δεν κάνει διακοπές και δεν έχει καθόλου χρήματα για απρόσμενες δαπάνες. Ένας στους τρεις δεν τρώει πλήρες ζεστό γεύμα πάνω από 3 -4 φορές την εβδομάδα, ενώ ένας στους πέντε δε ζεσταίνει σωστά το σπίτι του ή δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο.
Μπορεί ο συνολικός αριθμός όσων Γερμανών βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας να έχει πέσει ελαφρώς, αλλά οι διαφορές σε σχέση με την έναρξη της κρίσης το 2009 δεν είναι πολύ μεγάλες, δεδομένης της μεγάλης ανάπτυξης που ακολούθησε. Την ίδια στιγμή, οι κοινωνικές ανισότητες αυξήθηκαν, με 45 Γερμανούς δισεκατομμυριούχους να έχουν μαζί περιουσία ίση με εκείνη του φτωχότερου μισού του πληθυσμού της Γερμανίας. Μπορεί το κατακεφαλή εισόδημα να βρίσκεται στις 53000 ευρώ ετησίως, στην πραγματικότητα οι μισοί κάτοικοι της χώρας βγάζουν λιγότερα από 15000 ετησίως.
Με πληροφορίες από junge welt

Ντοκουμέντο – Η έκθεση της φρίκης: «Επί της υγειονομικής και επισιτιστικής καταστάσεως των πολιτικών κρατουμένων εις Άγιον Ευστράτιον»

Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος

Όταν το 1941 οι χιτλεροφασίστες εισβάλλουν στην Ελλάδα, οι πολιτικοί κρατούμενοι  που βρίσκονται εκτοπισμένοι από τη Μεταξική δικτατορία στον Αη Στράτη, κομμουνιστές στην πλειοψηφία τους, απαιτούν να απελευθερωθούν και να πολεμήσουν τον καταχτητή. Οι ελληνικές αρχές όχι μόνο δεν τους απελευθερώνουν, μα χρησιμοποιούν όσα μέσα διαθέτουν για να καταφέρουν να τους αποσπάσουν «δήλωση μετανοίας» και αποκήρυξης της ιδεολογίας τους, μέχρι να τους παραδώσουν και επίσημα στους καταχτητές.
Ως ανταμοιβή στις υπηρεσίες τους οι Γερμανοί αφήνουν ως έχει τη φρουρά του νησιού, που αποτελείται από Έλληνες χωροφύλακες με επικεφαλής τον διαβόητο Κουσκούση (που θα σκοτώσει με σφαίρες τρεις εξόριστους) και αποχωρούν από το νησί.
Ο Αη Στράτης είναι ένα μικρό νησί, απομονωμένο, που μοιάζει να εξυπηρετεί στο έπακρο τα σχέδια των έμπιστων των καταχτητών, που λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο: οι κομμουνιστές χάρη στην οργανωμένη ζωή και στην απαράμιλλη δύναμη των ιδεών τους αντέχουν, δεν υπογράφουν δήλωση.
Στο μεταξύ αλλάζει πρόσωπα η φρουρά και τη θέση του Κουσκούση παίρνει ο Βουδικλάρης, ο οποίος συλλαμβάνει και βάζει σε εφαρμογή ένα σατανικό σχέδιο, που θα εξελιχτεί σε ένα από τα φριχτότερα εγκλήματα του φασισμού.
Το Νοέμβρη του 1941 απομονώνει τους εξόριστους στη μοναδική αίθουσα ενός ερειπωμένου σχολείου, που οι εξόριστοι αποκαλούν «κεντρικό θάλαμο», ή «κεντρικό». Με τη βοήθεια του καλόγερου Αμφιλόχιου, που εξαπατά τους εξόριστους, ο Βουδικλάρης τούς αρπάζει ό,τι χρήματα είχαν, κάποια λίγα ζώα και τις προμήθειες που είχαν συγκεντρώσει για να βγάλουν το δύσκολο χειμώνα, και τους απαγορεύει με την απειλή των όπλων να κυκλοφορήσουν σε ακτίνα μεγαλύτερη λίγων μέτρων έξω από τον κεντρικό θάλαμο.
Οι εξόριστοι (ανάμεσά τους γυναίκες και δυο μικρά παιδιά) έρχονται αντιμέτωποι με το μαρτύριο της πείνας, την έλλειψη στοιχειωδών συνθηκών υγιεινής και τις αρρώστιες. Ο χειμώνας είναι βαρύς. Το χιόνι σκεπάζει τα πάντα. Τα λιγοστά αγριόχορτα που με κίνδυνο να πυροβοληθούν από τους χωροφύλακες συλλέγουν, δε φτάνουν.  Οι εξόριστοι αναγκάζονται να τρώνε νεκρά ζώα σε προχωρημένη σήψη, με αποτέλεσμα να τους θερίζει η δυσεντερία. Η κατάσταση στο θάλαμο βάφεται με τα χρώματα της φρίκης. Ακόμα και ο Γερμανός διοικητής Λήμνου, Φάσμερ, όταν επισκέφτηκε τον κεντρικό θάλαμο εκδήλωσε τον αποτροπιασμό του για τις εικόνες φρίκης που αντίκρισε…
«Ξέραμε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Σολωμού. Ξέραμε το «Σπίτι των νεκρών» του Ντοστογιέφσκυ.  Ξέραμε την «Κόλαση» του Ντάντε. Μα η κόλαση της πείνας των πολιτικών εξορίστων του Άη Στράτη, σαν ιστορία ξεπερνάει σε φρίκη και τρόμο την κόλαση των ποιητών και των μυθιστοριογράφων. Η πραγματική Κόλαση, την Κόλαση της Φαντασίας» θα γράψει ο Κώστας Βάρναλης παρουσιάζοντας στον Ρίζο της Δευτέρας το βιβλίο του Κώστα Πουρναρά (Μπόση) «ΑΗ ΣΤΡΑΤΗΣ, η μάχη της πείνας των πολιτικών εξορίστων στα 1941», που είναι το πρώτο  (τυπώθηκε από την ΚΕ του ΚΚΕ το 1947) που γράφεται για την περίοδο της μάχης της πείνας. Ο κομμουνιστής λογοτέχνης – συγγραφέας Κώστας Πουρναράς (Μπόσης) αφού επέζησε από την μάχη με την πείνα, θα καταγράψει στο βιβλίο του όλη τη φρίκη του μαρτυρίου και τον ηρωισμό των αγωνιστών που πάλευαν για τα ιδανικά τους.
Την άνοιξη του 1942 ο Ερυθρός Σταυρός θα μεταφέρει για πρώτη φορά στους εξόριστους τρόφιμα, σώζοντας τους εναπομείναντες ζωντανούς από βέβαιο θάνατο, ενώ θα επακολουθήσουν και άλλες αποστολές.
Στις 17 του Ιούνη 1943, με την καθοδήγηση του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ θα δραπετεύσουν απ’ τον Αη Στράτη όσοι εξόριστοι απέμειναν στο νησί και θα περάσουν με καΐκι του ΕΛΑΝ στις ακτές της Χαλκιδικής, όπου και θα προσχωρήσουν στον ΕΛΑΣ.
Σε μια από τις αποστολές του Ερυθρού Σταυρού ο γιατρός Μάξιμος Μορίδης θα συντάξει και θα αποστείλει στις αρχές την έκθεση που παρουσιάζουμε, όπου περιγράφεται με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες η κατάσταση που ακολούθησε τη μάχη της πείνας. Στην έκθεση δίνονται στοιχεία για την δύσκολη πρόσβαση συγκοινωνιακών μέσων στο νησί, την παντελή έλλειψη επικοινωνίας (δεν υπήρχε ούτε ένα τηλέφωνο) με τον έξω κόσμο, καταγράφονται οι συνθήκες πείνας (οι εξόριστοι δεν έφαγαν ψωμί για ένα χρόνο), οι αρρώστιες που μάστιζαν τους εξόριστους, ενώ επισημαίνεται το πόσο εύθραυστη είναι η ισορροπία ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο αν καθυστερήσει μια αποστολή τροφίμων, καθώς και η αναγκαιότητα οι εξόριστοι να εγκαταλείψουν το νησί.
Αυτό που σαν φως μέσα στα μελανά χρώματα της έκθεσης ξεχωρίζει, είναι η ατσάλινη πίστη των εξόριστων στην ιδεολογία τους και στο δίκιο του αγώνα τους, που ο υπηρεσιακός παράγοντας αποτυπώνει σε δυο φράσεις: «Οι κρατούμενοι είναι εργατικοί και πειθαρχημένοι» και «το ηθικόν των είναι καλόν»…

Ντοκουμέντο – Η έκθεση της φρίκης: «Επί της υγειονομικής και επισιτιστικής καταστάσεως των πολιτικών κρατουμένων εις Άγιον Ευστράτιον»

ΣΥΝΟΨΙΣ (Περίληψις)

Επί της υγειονομικής και επισιτιστικής καταστάσεως των πολιτικών κρατουμένων εις Άγιον Ευστράτιον.
Αποστολή του διδάκτορος Μαξίμου Μορίδου ιατρού Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Ο κ. Μορίδης παρέδωσεν εις την Επιτροπήν των κατοίκων της νήσου Άγιος Ευστράτιος, την 15ην Σεπτεμβρίου, 700 οκάδας φασολίων, 450 οκάδας φουντούκια αποφλοιωμένα και 550 οκάδας σταφίδος εκ μέρους του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
Εις την Επιτροπήν των Πολιτικών Κρατουμένων παρέδωσεν 800 οκάδας φασολίων, 400 οκάδας φουντουκίων αποφλοιωμένων, 500 οκάδας σταφίδος, 70 οκάδας ζυμαρικών και 70 οκάδας ορύζης.
Εξόριστοι: Μεταξύ των 74 κρατουμένων ευρίσκονται 4 γυναίκες και 2 παιδιά. Τα παιδιά ταύτα θα έπρεπε ν’ απομακρυνθούν.
Κατοίκησις: Το πλείστον αυτών ζη εντός μιας μεγάλης ηρειπωμένης αιθούσης, μικροτάτης εν σχέσει με τον αριθμόν (των κρατουμένων). Ζητούσιν επιμόνως σάπωνα. Εις το υπόγειον της αιθούσης ταύτης υπήρχον άλλοτε 31 βαρέως ασθενούντες. Απεβίωσαν άπαντες. Τον τελευταίον χειμώνα, υπέφερον μεγάλως εκ του ψύχους και της πείνης. Έτρωγον πτώματα (θνησιμαία) και είχον δυσεντερίαν. Ακολούθως οι πλείστοι απεβίωσαν εκ της πείνης.
Οι κρατούμενοι είναι εργατικοί και πειθαρχημένοι. Δεν έφαγον άρτον κατά την διάρκειαν ενός έτους. Ο τέως Διοικητής της Χωρ-κής τους ετυράννησε πολύ.
Οι φυματικοί διαμένουσι χωριστά.
Οι κάτοικοι του χωρίου ζητούσιν, όπως οι κρατούμενοι εγκαταλείψωσι το χωρίον.
Υγειονομική κατάστασις: Οι κρατούμενοι φέρουσιν ακόμη τα ίχνη του τελευταίου χειμώνος. Η υγειονομική εξέτασις έδωσε τ’ ακόλουθα αποτελέσματα: 12 φυματιώσεις, 4 αδενοπάθειαι, 6 μετά οιδημάτων, 1 συφιλιδική, 1 ανήρ ηλικίας 61 έτους πάσχων εκ κήλης κατά την βουβωνικήν χώραν και εξ εξαντλήσεως, 1 οξεία νεφρίτις, 1 ανήρ προσβεβλημένος εκ σταφυλοκόκκου, 3 ελώδεις πυρετοί, 1 βαρεία φλεγμονή της αρθρώσεως του γόμφου, 1 αδενίτις της τραχείας (αρτηρίας), 4 πλευρίτιδες, 1 ανήρ εκ των οφθαλμών και έχει ανάγκην εγχειρήσεως.
Σχεδόν όλοι, είναι ισχνοί και έχουν συμπτώματα υποσιτισμού. Το μέσον βάρος των είναι 32 μέχρι 40 οκάδων. Είναι αναιμικοί, εξηντλημένοι, βαδίζουν μετά δυσκολίας στηριζόμενοι επί ράβδων (μπαστουνίων). Οι περισσότεροι εξηντλημένοι είναι κατακεκλιμένοι, αναμένοντες βέβαιον θάνατον. Οι περισσότεροι ασθενείς απαλλάσσονται της εργασίας. Οι άλλοι εργάζονται αναλόγως του επαγγέλματός των. Άπαντες παραπονούνται δια κεφαλαλγίας. Αντιθέτως το ηθικόν των είναι καλόν. Κρυώνουν πάντοτε, θα πρέπη να τοις δίδηται μία τροφή κανονική, άρτος, λευκωματοειδείς ουσίαι και προ πάντων έλαιον.
Μετά πλείστων δυσχερειών επέτυχα να μεταφερθώσι τρεις βαρέως πάσχοντες εξ οιδήματος, αλλά κατέστη εις εμέ αδύνατον να πράξω το ίδιον δι’ έναν άλλον έχοντα ανάγκης χειρουργικής επεμβάσεως και ο οποίος άνευ ταύτης θα αποθάνη.
Συμπέρασμα: 1) Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός έσωσε κατά το παρελθόν έτος τους κρατουμένους και τον ευγνωμονούσι.
2) Εν ταξείδιον εις Άγιον Ευστράτιον διαρκεί 2 μήνας.
3) Η νήσος δεν δύναται να τυγχάνη βοηθείας, μη διαθέτουσα ουδέν μέσον συγκοινωνίας, ούτε τηλέγραφον, ούτε τηλέφωνον.
4) Αι αποστολαί (τροφίμων) πρέπει να παραδίδωνται κατ’ αρχάς εις Άγιον Ευστράτιον και ακολούθως εις Λήμνον, διότι:
α) Υφίστανται μέγισται μεταφορικαί δυσχέρειαι και τα ναύλα είναι λίαν ακριβά.
β) Θα εδημιουργούντο εκεί (εις Λήμνον) ελλείμματα οφειλόμενα εις την εναποθήκευσιν και την μεταφοράν, άτινα θα ήσαν εις βάρος του Αγίου Ευστρατίου.
γ) Μία απρόβλεπτος καθυστέρησις, η οποία θα ήτο αιτία θανάτου δια τους κρατουμένους.
5) Θα έπρεπεν ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός να κάμη μίαν ετέραν αποστολήν τροφίμων, εντός χρονικού διαστήματος ενός ή δύο μηνών, δια να σώση τους κρατουμένους αυτούς. Η προσέγγισις της νήσου κατά τον χειμώνα είναι αδύνατος.
6) Το Νοσοκομείον της Λήμνου δεν δύναται να εξυπηρετήση τους κρατουμένους.
7) Οι φυματικοί δεν γίνονται δεκτοί εν Λήμνω.
8) Θα έπρεπε να μεταφερθώσιν οι φυματικοί, διότι είναι εις κίνδυνο δια το χωρίον και διότι δεν δύνανται να τύχωσι περιθάλψεως.
9) Θα έπρεπε να γίνωσιν αναγκαία διαβήματα δια την μεταφοράν των, παρά τας αρμοδίαις Αρχαίς.
10) Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός δια να φθάση εις εν αποτέλεσμα θα έπρεπε να δώση εις τους κρατουμένους προ παντός άρτον και έλαιον, ενδύματα, υποδήματα και σάπωνα.
Αλλά θα ήτο προτιμώτερον οι κρατούμενοι να μεταφερθώσιν εκ της νήσου, διότι αύτη είναι η επιθυμία των κατοίκων και διότι η νήσος είναι ακατάλληλος δια την κράτησίν των.

Το ΚΚΕ στέλνει αστούς κι οπορτούνια για ψυχοθεραπεία!

Ρεσιτάλ αντι-ΚΚΕ ανοησίας από όσους τραβάνε «μεγάλο ζόρι»
μετά την ολική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη

Στις 23 Ιούνη συγκλήθηκε η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ για συζήτηση και έγκριση του Δοκιμίου Ιστορίας του Κόμματος (1918-1949).

Στον «Ριζοσπάστη» της 1ης Ιούλη δημοσιεύτηκαν η Εισήγηση της ΚΕ στη Συνδιάσκεψη και οι Αποφάσεις της για την κομματική αποκατάσταση των Αρη Βελουχιώτη, Γιώργου Γιαννούλη και Γιώργου Γεωργιάδη.

Εκτοτε, μια πληθώρα άρθρων στον Τύπο και στο διαδίκτυο επικεντρώνονται στην κομματική αποκατάσταση του Βελουχιώτη και επιτίθενται στο ΚΚΕ.

Αρχικά, πρέπει να σημειωθεί ότι οι κομμουνιστές, σε αντίθεση με τους αστούς και οπορτουνιστές ιστορικούς και δημοσιολόγους, δεν αντιμετωπίζουν τα ιστορικά γεγονότα ως αποτέλεσμα της δράσης ηγετικών προσωπικοτήτων.

Αντίθετα, αντιλαμβανόμενοι την Ιστορία ως «ιστορία ταξικών αγώνων», κρίνουν κάθε προσωπικότητα στο πλαίσιο του ιστορικού περιβάλλοντος που έδρασε, «ζυγίζουν» τη θετική και την αρνητική συνεισφορά της με μέτρο το κατά πόσο ανταποκρίθηκε στη διεκπεραίωση των ιστορικών καθηκόντων της εποχής της.

Με αυτά τα κριτήρια το ΚΚΕ αντιμετωπίζει και τον Άρη Βελουχιώτη, όπως και τον Ζαχαριάδη, τον Στάλιν κ.ά.

Επίσης, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι διαχρονικά το ΚΚΕ και ο Βελουχιώτης (όπως και ο Ζαχαριάδης, ο Μπελογιάννης κ.ά.) δέχονται επίθεση, άλλοτε άμεσα και χυδαία και άλλοτε από τους κατά καιρούς «υπερασπιστές» του Αρη, που τον χρησιμοποιούν ως πρόσχημα επίθεσης στο ΚΚΕ, ενώ ταυτόχρονα εξορκίζουν το πολιτικό σκεπτικό του.

Εδώ και δεκαετίες, ποικιλώνυμοι αστοί και οπορτουνιστές ιστορικοί και δημοσιολόγοι με το ένα χέρι γράφουν εγκώμια για τον Βελουχιώτη και με το άλλο ξορκίζουντην ανάγκη συνέχισης του ένοπλου αγώνα του ΕΛΑΣ, με έπαθλο την εξουσία.

Στους προηγούμενους συγκαταλέγονται και τα troll του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν πλημμυρίσει το διαδίκτυο, παίρνοντας υπό την «προστασία» τους τον Αρη. Ασελγούν, όπως κάνουν και με τον Μπελογιάννη, τους 200 της Καισαριανής κ.ά.

Πρόκειται για την κατάληξη των οπορτουνιστών, οι οποίοι από τη μια καμαρώνουν για τα κατορθώματά τους στην αστική διαχείριση (σύμπλευση με ΝΑΤΟ και Τραμπ, Ευρωπαϊκή Ενωση, ΣΕΒ κ.λπ.), ενώ από την άλλη χρησιμοποιούν την Ιστορία για να αποκρύψουν από το λαό ότι είναι πιστοί υπηρέτες της αστικής εξουσίας.

Από την άλλη, διαβάζουμε και το παρακάτω:

«Επομένως, ολότελα λάθος, μοιραίο και ασυγχώρητο η Συμφωνία της Βάρκιζας. […] Και επομένως (το κορυφαίο και ανατρεπτικό), ότι μετά την αποχώρηση των χιτλερικών δυνάμεων από την κατεχόμενη Ελλάδα οι αντάρτες υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ όφειλαν να επελάσουν, να σκαρφαλώσουν στη λαϊκή εξουσία και να εφαρμόσουν τους νόμους του υπαρκτού σοσιαλισμού. […] δηλαδή, η Ελλάδα ένα απίστευτο Ελντοράντο για κάθε κοπρίτη που από το πουθενά θα λάμβανε, ως τρόπαιο, μερίδιο από τη δημόσια περιουσία».¹

Οι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων αυτών που είχαν χύσει το αίμα τους στα χρόνια της Κατοχής, χαρακτηρίζονται «κοπρίτες» από τον αρθρογράφο, προκειμένου να δικαιώσει το καπιταλιστικό σύστημα που παράγει κοπρίτες μαζικά και στο διηνεκές.

Ισως να τον ξεπερνά σε αντικομμουνιστικό μένος (ίσως όχι) η εφημερίδα «Δημοκρατία», η οποία κάνει λόγο, ως συνήθως, για τον «σφαγέα Βελουχιώτη»! ²

Βέβαια, η σχετική αρθρογραφία έχει «εμπλουτιστεί» με τα ακόλουθα:

Α. Το ΚΚΕ, αφού αποκατέστησε τον Αρη μόνο πολιτικά το 2011, προχωρά στην κομματική του αποκατάσταση, δίχως να έχουν προκύψει νέα τεκμήρια για τη συγκεκριμένη περίοδο.³

Πρώτον, το 2011, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που ενέκρινε τον Β’ Τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας (1949-1968) ασχολήθηκε με τη Συμφωνία της Βάρκιζας, στο βαθμό που αυτή αποτέλεσε επίκεντρο της διαπάλης στα κομματικά Σώματα της περιόδου 1949-1968. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προχώρησε στην πολιτική αποκατάσταση του Αρη.

Η πρόσφατη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη διερεύνησε άλλη ιστορική περίοδο. Εξέτασε τη λειτουργία, τη δράση και τη στρατηγική του Κόμματος και στη διάρκεια της κρίσιμης δεκαετίας του 1940.

Η εξέταση αυτής της κρίσιμης περιόδου στηρίχτηκε στο αποκατεστημένο Αρχείο του ΚΚΕ, σε άλλες αρχειακές πηγές και βιβλιογραφία.

Ανάμεσα σε πολλά άλλα, η εξέταση οδήγησε τεκμηριωμένα στο συμπέρασμα ότι:

Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας προκάλεσε αντιδράσεις σε όλο το εύρος του Κόμματος.

Οι αντιδράσεις αυτές πιστοποιούνται για παράδειγμα από τα 20.000 – 25.000 μέλη του που διαγράφτηκαν μετά τη Βάρκιζα,⁴ από άλλους που έφυγαν από το Κόμμα, από μερικούς χιλιάδες πρώην αντάρτες που βγήκαν στο βουνό για να γλιτώσουν από την τρομοκρατία που εξαπέλυσαν οι ένοπλες δυνάμεις της αστικής εξουσίας, από τη διαπάλη για τη Βάρκιζα που ξέσπασε στο Μπούλκες (η οποία πρώτη φορά εξετάζεται μέσα από τεκμήρια).

Συγκεκριμένα στο Μπούλκες, αντιδράσεις για την Βάρκιζα υπήρξαν από καπετάνιους του ΕΛΑΣ, όπως οι Νίκος Ξυνός (Σμόλικας), Βασίλης Γκανάτσιος (Χείμαρρος), Β. Ραφτούδης, Διονύσης Γκουγκούσης (Καραντάου), Νίκος Χατζηνικολάου (Μαύρος) κ.ά.

Επίσης, από το Τέτοβο έφυγαν ο Γιώργης Χουλιάρας (Περικλής) και άλλοι μαυροσκούφηδες του Αρη, προκειμένου να τον συναντήσουν στην Ελλάδα και από το Κουμάνοβο ο Γιώργος Γεωργιάδης μαζί με δύο αντάρτες.

Οι προηγούμενοι συνελήφθησαν από τις γιουγκοσλαβικές αρχές και στάλθηκαν στο Τέτοβο. Υπενθυμίζεται ότι όλοι οι παραπάνω ανεξαίρετα ανέλαβαν στη συνέχεια καθοδηγητικές ευθύνες στον ΔΣΕ.

Οι αντιδράσεις στη Βάρκιζα δεν βρήκαν διέξοδο έκφρασης και ουσιαστικής συζήτησης στα κομματικά όργανα.

Κι αυτό, γιατί το ΠΓ, εγκλωβισμένο στις αντιφάσεις της στρατηγικής και της τακτικής που είχε γενικότερα διαμορφωθεί, θεωρούσε τη Βάρκιζα μονόδρομο και ως εκ τούτου επιζήμια την εκ νέου συζήτηση για αυτή στα συλλογικά όργανα, πολύ περισσότερο για την αναθεώρησή της.

Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει και από τη βαθύτερη εξέταση των σχέσεων του ΚΚΕ πρωταρχικά με τα ΚΚ Σοβιετικής Ενωσης και Βουλγαρίας και ερμηνεύει σε μεγάλο βαθμό γιατί το Πολιτικό Γραφείο ή η Κεντρική Επιτροπή δεν συνεδρίασαν για κρίσιμα ζητήματα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κίνηση Βελουχιώτη ήταν μέρος (βέβαια, το πιο δυναμικό) μιας γενικότερης κατάστασης, η οποία τραυμάτισε τη συλλογική λειτουργία σε όλη την κλίμακα (και στον περίγυρο) του Κόμματος.

Με βάση τα προηγούμενα, κρίθηκε απαραίτητη και η κομματική αποκατάσταση του Βελουχιώτη, που συμβολίζει την αποκατάσταση όλων όσοι αντέδρασαν στη Βάρκιζα.

Ετσι και αλλιώς, η ορθότητα της πολιτικής τους άποψης επιβεβαιώθηκε στην πράξη και από το γεγονός ότι σύντομα απλώθηκε η ένοπλη πάλη, που κατέληξε στη δημιουργία του Δημοκρατικού Στρατού.

Δεύτερον, η εξέταση της συλλογικής λειτουργίας ενός ΚΚ και συγκεκριμένα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, ειδικότερα σε κρίσιμες περιόδους της ταξικής πάλης, αποτελεί βασικό στοιχείο για την αποτίμηση της πορείας του και μόνο από μικροαστούς ή υποκριτές μπορεί να κατανοηθεί ως κριτική με το «καταστατικό στο χέρι».⁵

Βέβαια, η συγκεκριμένη άποψη είναι συμβατή με το πώς ο συγκεκριμένος και άλλοι αντιλαμβάνονται τη λειτουργία της εσωκομματικής δημοκρατίας.

Θεωρούν το φραξιονισμό ως θεμιτή επιλογή, στην οποία έχουν εντρυφήσει και γι’ αυτό επιδοκιμάζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και την εφημερίδα του, την «Εφημερίδα των Συντακτών».

Β. Ισχυρίζονται διάφοροι ότι το ΚΚΕ λειτουργεί ως ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που αποκαθιστά και αγιοποιεί μετά θάνατον, ανάλογα με τις εκάστοτε σκοπιμότητες του και τις ανάγκες της προπαγάνδας του.⁶

Πρώτον, όσοι προσπαθούν να διαμορφώσουν μια τέτοια εικόνα είναι οι ίδιοι που παλεύουν να μας πείσουν για την ορθότητα της μεταφυσικής τους πεποίθησης ότι ο καπιταλισμός είναι ο τελευταίος σταθμός στην Ιστορία της ανθρωπότητας και συνεπώς η ταξική πάλη είναι όχι μόνο αχρείαστη, αλλά και καταστρεπτική.

• Είναι οι ίδιοι που θεωρούν αξιώματα τα αστικά επιχειρήματα που διαμορφώθηκαν πριν από αιώνες.
• Είναι όσοι έχουν συμφέρον από τη διατήρηση της σημερινής τάξης πραγμάτων, της ταξικής αδικίας και εκμετάλλευσης και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
• Είναι όσοι θέλουν να πείσουν την εργατική τάξη και τις υπό εκμετάλλευση μάζες ότι δεν έχουν να μάθουν τίποτα από την Ιστορία των αγώνων τους.
• Είναι όσοι επιχειρούν συστηματικά να αποσιωπήσουν τις στιγμές κορύφωσης της ταξικής πάλης και, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, επιχειρούν να τις διαστρεβλώσουν, να τις δυσφημήσουν, να τις κατασυκοφαντήσουν.

Αυτό φανερώνει και η σταθερή επιμονή του Μαραντζίδη και άλλων να ασχολούνται με την Ιστορία της δεκαετίας του 1940.

Στον αντίποδα, το ΚΚΕ θεωρεί ότι η εξέταση της Ιστορίας της ταξικής πάλης στη χώρα μας και διεθνώς συνιστά προϋπόθεση για την άντληση συμπερασμάτων.

Δεν αντιμετωπίζει την Ιστορία του ως «νεκρό γράμμα», αλλά ως ακριβοπληρωμένη με αίμα και θυσίες πείρα, η οποία τόσο δικαιώνεται, όσο περισσότερο συμβάλλει στη σημερινή πάλη.

Δεύτερον, λόγω όσων ειπώθηκαν ήδη, το ΚΚΕ όχι μόνο δικαιούται, αλλά πολύ περισσότερο οφείλει να αποτιμά την Ιστορία του και για να μην αφήσει τα θύματα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων βορά στις χαλκεύσεις και τις προσβολές της δήθεν αντικειμενικής αστικής ιστορίας.

Από παλιότερη εκδήλωση στην Αρτα, προς τιμήν του Αρη Βελουχιώτη

Η ιστορική αποτίμηση της πορείας του ΚΚΕ επιχειρείται με γνώμονα τα συμφέροντα και τους πόθους της συντριπτικής κοινωνικής πλειοψηφίας.

Είναι αντικειμενική γιατί προσανατολίζεται από την ανάγκη της σημερινής εποχής, που εγκαινιάστηκε με την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, δηλαδή από την ανάγκη για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.

Σημειώσεις:

[1]. Δημήτρης Δανίκας, «Ο «κόκκινος προδότης» και οι ενοχές της Αριστεράς», «Πρώτο Θέμα», 1-7-2018.
[2]. «Γιατί το ΚΚΕ έπειτα από 73 χρόνια «καθάρισε» τον Αρη Βελουχιώτη», «Δημοκρατία», 1-7-2018.
[3]. Γιώργος Πετρόπουλος, «Οι αποκαταστάσεις στελεχών του ΚΚΕ», «Εφημερίδα των Συντακτών», 2-7-2018.
[4]. Αρχείο ΚΚΕ – Εγγραφο 542286.
[5]. Γ.Π. , «Με το καταστατικό», «Εφημερίδα των Συντακτών», 2-7-2018.
[6]. Νίκος Μαραντζίδης, «Ο Βελουχιώτης και η Εκκλησία του σταλινισμού», protagon.gr, 27-6-2018 και Δημήτρης Δανίκας, «Ο «κόκκινος προδότης» και οι ενοχές της Αριστεράς», «Πρώτο Θέμα», 1-7-2018.

Με αλυτρωτικά συνθήματα εμφανίστηκε ο Ιταλός πρόεδρος της ευρωβουλής σε αντικομμουνιστική εκδήλωση

Κατιούσα

Τον Antonio Tajani τον μνημονεύσαμε πριν λίγες μέρες, χάρη σε ένα απολαυστικό σαρδάμ του, όπου μπέρδεψε την ΕΕ με τη Σοβιετική Ένωση. Ο λόγος για την οποία η ΕΣΣΔ στοιχειώνει τόσο το υποσυνείδητό του έγινε φανερό προχθές, στη διάρκεια εκδήλωσης στο χωριό Μπαζοβίτσα κοντά στην Τεργέστη στα πλαίσια της λεγόμενης “μέρας της μνήμης”. Πρόκειται για μια μέρα θεσμοθετημένου αντικομμουνισμού και αναθεωρητισμού της ιστορίας, στη μνήμη όσων Ιταλών των ιστροδαλματικών ακτών εκδιώχθηκαν και σφάχτηκαν κατά χιλιάδες υποτίθεται από τους Γιουγκοσλάβους παρτιζάνους (περισσότερα εδώ).
Μετά την ομιλία, ο Tajani αναφώνησε «Ζήτω η Τεργέστη, ζήτω η ιταλική Ίστρια, ζήτω η ιταλική Δαλματία, ζήτω οι Ιταλοί εξόριστοι, ζήτω οι κληρονόμοι των εξόριστων Ιταλών και ζήτω όσοι υπερασπίζονται τα ιδανικά της πατρίδας μας».
Οι εμφανώς αλυτρωτικές αυτές δηλώσεις έγινανσε μια περιοχή που αποτέλεσε έντονο αντικείμενο διαμφισβήτησης μεταξύ Ιταλίας και Γιουγκοσλαβίας, μέχρι και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με την Τεργέστη να παραχωρείται τελικά στην πρώτη μόλις το 1954. Όπως είναι φυσικό, οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν ήταν πολύ μεγάλες. Από τους πρώτους που εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους, ήταν οι ηγέτες Σλοβενίας και Κροατίας, όχι από φιλοκομμουνιστικές συμπάθειες, αλλά επειδή το συγκεκριμένο αφήγημα για “εξόντωση Ιταλών” στοχοποιεί τους λαούς των χωρών αυτών, όπως και γενικά της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ως “βάρβαρους Σλάβους”. Πολλώ δε μάλλον όταν συνοδεύεται από συνθήματα περί “ιταλικής” ιστροδαλματίας, δεκαετίες μετά τη διευθέτηση των συνόρων.
Ο Σλοβένος πρωθυπουργός Μαργιάν Σάρετς καταδίκασε μέσω τουίτερ τις δηλώσεις Tajani, χαρακτηρίζοντάς τες έκφραση «ενός ιστορικού αναθεωρητισμού δίχως προηγούμενο»και πρόσθεσε πως «Ο φασισμός ήταν γεγονός, κι είχε ως σκοπό να καταστρέψει το σλοβενικό λαό».
Σε παρόμοιο μήκος κύματος, ο πρωθυπουργός της Κροατίας, Αντρέι Πλένκοβιτς δήλωσε πως «αρνούμαστε τον ισχυρισμό του, που περιέχει στοιχεία εδαφικών διεκδικήσεων και αναθεωρητισμού».
Από την πλευρά του ο Tajani προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις στη διάρκεια της ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου λέγοντας πως οι αναφορές του δεν είχαν «χαρακτήρα διεκδίκησης εδαφών» κι απλώς αναφέρονταν στους κατοίκους Ίστριας και Δαλματίας ιταλικής καταγωγής και τους απογόνους τους και ισχυρίστηκε πως το νόημα των λεγομένων του «παρερμηνεύθηκε» και πως ο ίδιος ήθελε να «στείλει ένα μήνυμα ειρήνης μεταξύ των λαών, ώστε να μην επαναληφθεί ποτέ πια το ίδιο».
Με πληροφορίες από repubblica.it

Ένστολος οπαδός της Χρυσής Αυγής ο 42χρονος κατηγορούμενος για ασέλγεια σε ανήλικη

Στη δημοσιότητα έδωσε η Αστυνομία τα στοιχεία ενός 42χρονου που κατηγορείται για ασέλγεια σε βάρος ανήλικης κοπέλας στη Σαλαμίνα.

Η Αστυνομία έδωσε τα στοιχεία του κατηγορούμενου μετά από εισαγγελική εντολή. Ο 42χρονος κατηγορείται για κατάχρηση σε ασέλγεια ανηλίκου κατ’ εξακολούθηση, ακούσια απαγωγή ανηλίκου με σκοπό την ακολασία, επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συρροή, εξύβριση, απειλή κατά συρροή και φθορά ξένης ιδιοκτησίας.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ. πρόκειται για τον ΜΟΣΧΟΒΗ ΑΓΓΕΛΗ του Σταύρου και της Ιωάννας, γεννηθέντα στις 07-03-1976 στη Νίκαια Αττικής.

Οι πολίτες που γνωρίζουν κάτι καλούνται να επικοινωνούν με τους τηλεφωνικούς αριθμούς 210-4653066 του Τμήματος Ασφαλείας Σαλαμίνας και 210-6411111 της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας.
Σημειώνεται ότι διασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας.
Σύμφωνα μάλιστα με την «Κίνηση απελάστε το ρατσισμό» πρόκειται για ένστολο και οπαδό της Χρυσής Αυγής, όπως προκύπτει και από τις αναρτήσεις του στα social media.

Η διεύρυνση των δικαιωμάτων του λαού απαιτεί ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση

INTIME NEWS

Η συνταγματική αναθεώρηση είναι μια ακόμη εκκρεμότητα που θέλει να κλείσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως μας είπε ο κ. Τσίπρας, ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.
Βέβαια, όσο κι αν επαναλαμβάνουν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ τα διάφορα περί «εμβάθυνσης της δημοκρατίας» και διάφορα άλλα παραπλανητικά, για να παρουσιάσουν ως δήθεν «προοδευτική» την πρότασή τους για τη συνταγματική αναθεώρηση, αν τη δει κανείς προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι δεν έχουν σχέση όλα αυτά με την πραγματικότητα.
Σήμερα, που η συζήτηση αυτή φτάνει στην Ολομέλεια κι ενώ έχει ήδη προηγηθεί η συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή, από τη μεριά μας μπορούμε να επαναβεβαιώσουμε αυτό που από την πρώτη στιγμή είπαμε, ότι η συγκεκριμένη συνταγματική αναθεώρηση υπηρετεί δύο αλληλένδετους στόχους:
Από τη μια μεριά προωθεί σημερινές ανάγκες του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, προκειμένου αυτό να εξασφαλίσει απρόσκοπτα την κυριαρχία του.
Και, από την άλλη, υπηρετεί την προεκλογική αντιπαράθεση ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ με νέα ψεύτικα διλήμματα και διαχωριστικές γραμμές, που θα κρύβουν τη στρατηγική τους σύγκλιση, για να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Υπηρετεί όμως και την ανάγκη σας, κύριοι της κυβέρνησης, να πείτε ότι κάτι δήθεν προχωράτε από τις προεκλογικές υποσχέσεις σας, που τις περισσότερες, όπως γνωρίζει πολύ καλά πλέον ο ελληνικός λαός, τις έφαγε η μαρμάγκα.

Eurokinissi

Κανένα δήθεν προοδευτικό περιτύλιγμα δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό περιεχόμενο και της δικής σας συνταγματικής αναθεώρησης.
Γιατί το Σύνταγμα κατοχυρώνει την εξουσία της κυρίαρχης τάξης, διασφαλίζει τα δικά της συμφέροντα, τις δικές της συμμαχίες, προωθεί τους στόχους και τις επιδιώξεις της, που είναι σε ευθεία αντίθεση με τα αντικειμενικά συμφέροντα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Ολες οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος που έχουν γίνει και γίνονται, στόχο έχουν την αποτύπωση σε νομική - συνταγματική μορφή των νέων αναγκών του αστικού συστήματος, όπως αυτές διαμορφώνονται από τις εξελίξεις.
Αυτόν το στόχο υπηρέτησαν οι συνταγματικές αναθεωρήσεις και των κυβερνήσεων της ΝΔ και των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
Αυτόν το στόχο υπηρετεί και η αναθεώρηση που συζητάμε και αποτυπώνεται στις προτάσεις που κατέθεσε η κυβέρνηση αλλά και η ΝΔ.
Και οι δύο υπηρετείτε τον ίδιο στόχο, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και κύριοι της ΝΔ.
Και ό,τι και να κάνετε, όσους καβγάδες για δευτερεύοντα ζητήματα και αν στήσετε, δεν μπορείτε να κρυφτείτε.
Θέλετε να σας θυμίσουμε τις αλλαγές που έγιναν στο ελληνικό Σύνταγμα με τις προηγούμενες αναθεωρήσεις;
Ηταν μια σειρά αλλαγές που αφορούσαν το πεδίο της οικονομίας, την ελευθερία δράσης του κεφαλαίου, που έθετε η ενσωμάτωση της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ, μετέπειτα ΕΕ, που τώρα πια ο λαός μας καταλαβαίνει γιατί εμείς την ονομάζουμε «λάκκο των λεόντων», «λυκοσυμμαχία» και πολλοί πλέον έρχονται στα λόγια μας.
Εγιναν αλλαγές που ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την ισχύ του δικαίου της ΕΕ, όχι μόνο έναντι των κοινών νόμων, αλλά και έναντι του ίδιου του Συντάγματος.
Με βάση όλα αυτά δεν φορτώσατε στο λαό τρία μνημόνια;
Με βάση όλα αυτά η χώρα μας δεν βρίσκεται υπό καθεστώς διαρκούς αυστηρής επιτροπείας;
Με βάση όλα αυτά δεν υλοποιήθηκε το σύνολο των μέτρων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου;
Μιλάμε για όλα όσα εκπορεύονται από την ΕΕ και ισχύουν για όλα τα κράτη - μέλη της.
Γι' αυτό, άλλωστε, πολλά από τα μέτρα των μνημονίων, που έρχονταν, έστω σε μια τυπική αντίθεση με το Σύνταγμα, νομιμοποιούνταν τελικά, μέσω της επίκλησης του ευρωενωσιακού δικαίου, που έχει αυξημένη ισχύ.
Ξεχάσατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, την κριτική που παλιότερα ασκούσατε γι' αυτές τις αλλαγές;
Και παρά το γεγονός ότι και σήμερα μιλάτε υποκριτικά για τα λεγόμενα «υπερεθνικά κέντρα», με την πρότασή σας δεν θίγετε στο ελάχιστο καμιά από αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές, που κατοχυρώνουν την ισχύ αυτών των λεγόμενων «υπερεθνικών κέντρων».
Αυτό έγινε και με τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και την ΟΝΕ.
Και εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, έχετε γίνει πλέον ο καλύτερος προπαγανδιστής της εμβάθυνσης της ΕΕ, η οποία αλλάζει βεβαίως και γίνεται όλο και χειρότερη, όλο και πιο αντιδραστική.

Κοινός σας στόχος να μη διαταράσσεται η εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής

Ο πρώτος βασικός στόχος της συνταγματικής αναθεώρησης, στον οποίο συμπίπτετε ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και οι υπόλοιποι, είναι η εξασφάλιση της περιβόητης «κυβερνητικής πολιτικής σταθερότητας».
Είναι αυτό που όλοι σας επιδιώκετε, προκειμένου, όπως λέτε, να «υπάρχει πολιτική συνέχεια», δηλαδή να μη διαταράσσεται η συνέχεια της εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής από την εκάστοτε συγκυρία.
Διότι, για παράδειγμα, εκτιμάτε ότι ακόμα και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ή ακόμη και η πίεση που μπορεί να ασκήσει ο λαϊκός παράγοντας σε μια δεδομένη στιγμή, είναι παράγοντες που μπορούν να ανακόψουν το αντιλαϊκό «έργο» σας.
Μάλιστα, με την πρότασή σας, κύριοι της κυβέρνησης, για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, λέτε καθαρά πως κινείται στην κατεύθυνση να μην ...διαταράσσεται η κυβερνητική «σας» σταθερότητα!
Δηλαδή, τι μας λέτε;
Οτι ο λαός σάς ψηφίζει για να έχει σταθερότητα στην ανεργία, στην εργασιακή ζούγκλα, στους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, στην άγρια φοροληστεία.
«Σταθερότητα» για να υπηρετείτε τους σχεδιασμούς των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, όπως κάνατε και με την πρόσφατη συμφωνία των Πρεσπών.
Αυτό ακριβώς επιδιώκετε με την πρότασή σας για την εκλογή του ΠτΔ και τη λεγόμενη «εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας».
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Οτι κυβερνήσεις που έχουν χάσει την πλειοψηφία της Βουλής να παραμένουν στη θέση τους, παρά και ενάντια - αν θέλετε - και τη θέληση του λαού.
Βέβαια, αυτό είναι και το πρακτικό αποτέλεσμα, από άλλο δρόμο, και της πρότασης της ΝΔ για σταθερούς και αδιάκοπους τετραετείς κοινοβουλευτικούς - κυβερνητικούς κύκλους...
Είδατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, πώς, σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα και παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, ταυτίζεστε;
Γιατί και οι δυο σας υπηρετείτε τον στόχο για μονιμότερες, σταθερές αντιλαϊκές, αστικές κυβερνήσεις συνεργασίας, ακόμη και μειοψηφίας.
Οχι μόνο για να μοιράζεται σε περισσότερα από ένα αστικά κόμματα η ευθύνη της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και για να μπορεί αυτή να υλοποιείται απρόσκοπτα, χωρίς εμπόδια, κενά και παρεμβολές.
Αρα, το κρίσιμο ζήτημα για το λαό είναι όχι μόνο να μη συναινέσει, αλλά και να αντιπαλέψει αυτόν το στόχο της περιβόητης κυβερνητικής πολιτικής σταθερότητας.
Γιατί, όσο το κεφάλαιο χρειάζεται σταθερότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, για να διασφαλίζει τα κέρδη του, ο λαός πρέπει με την πάλη του να επιδιώκει ακριβώς το αντίθετο.
Για να μπορεί ακριβώς να καθυστερεί αντιλαϊκά μέτρα, να βάζει εμπόδια, να ανοίξει τον δρόμο για ριζικές αλλαγές προς όφελός του.

Οι αντιδραστικοί σας στόχοι δεν κρύβονται πίσω από διακηρύξεις χωρίς αντίκρισμα

Ο δεύτερος στόχος της συνταγματικής αναθεώρησης είναι η αναπαλαίωση αυτού του σάπιου, διεφθαρμένου, αστικού πολιτικού συστήματος, απέναντι στο οποίο υπάρχει έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Και είναι λογικό, όταν άλλα λέτε κι άλλα κάνετε χρόνια τώρα, με πρώτους και καλύτερους εσάς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που πήρατε την ελπίδα του λαού και την κάνατε λεπίδα για τα δικαιώματά του.
Ο ελληνικός λαός βλέπει αυτήν τη σαπίλα, ακόμη περισσότερο τις τελευταίες μέρες με όλο αυτό το αλισβερίσι, το παζάρι, τις μεταγραφές, στις οποίες συμμετέχετε όλοι μαζί.
Αυτούς τους αντιδραστικούς στόχους δεν μπορείτε να τους κρύψετε, όσο κι αν προσπαθείτε να τους ντύσετε με πομπώδη συνθήματα και μεγαλόστομες διακηρύξεις, όπως «τομή στη δημοκρατία», «εμβάθυνση της δημοκρατίας», «προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων»...
Οσο κι αν προσπαθείτε να τους πλασάρετε ως «πρόοδο» και «ρήξη» με το παλιό συντηρητικό και φθαρμένο πολιτικό σύστημα!...
Ακόμη και αυτές οι προτάσεις σας, οι οποίες αποτελούν τη δήθεν αντινεοφιλελεύθερη ατζέντα, δεν είναι και τόσο αντινεοφιλελεύθερες όσο λέτε.
Αλλωστε, και σήμερα, στο ισχύον Σύνταγμα υπάρχουν διακηρύξεις για αναγνώριση δικαιωμάτων, όπως για το δικαίωμα στην εργασία, για το δικαίωμα στη στέγη, για το δικαίωμα στην απεργία, για το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι κ.λπ.
Για το δικαίωμα στην εργασία, όμως, μπορούν καλύτερα από εσάς να μιλήσουν τα εκατομμύρια των ανέργων, των υποαπασχολούμενων, των νέων παιδιών που δεν ξέρουν τι σημαίνει δικαίωμα.
Μόνο για δήθεν «ευκαιρίες» τους μιλάτε όλοι σας.
Για να «υπερασπιστεί το δικαίωμα στη στέγη» η ΝΔ έβαλε τον ΕΝΦΙΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ τον διατήρησε, απογειώνοντας τους πλειστηριασμούς.
Οσο για το δικαίωμα στην απεργία, το Σύνταγμα δεν σας εμπόδισε να ψηφίσετε τον απεργοκτόνο νόμο σας.
Κι όσο για το δικαίωμα του «συναθροίζεσθαι», πείτε το στους αγρότες που πριν προλάβουν να στήσουν τα μπλόκα, τους στείλατε τις δικαστικές διώξεις.
Οσο για την «ισότητα των πολιτών», που αναφέρεται σε όλα τα Συντάγματα διεθνώς, και στο ελληνικό, αυτή είναι κάλπικη.
Γιατί εξισώνει τον κάτοχο του κεφαλαίου με τον κάτοχο της εργατικής δύναμης, εξισώνει τον εκμεταλλευτή με τον εκμεταλλευόμενο, τον καταπιεστή με τον καταπιεζόμενο.
Από πού κι ως πού είναι ίσος ο εργαζόμενος με τον εργοδότη - ιδιοκτήτη μιας μεγάλης επιχείρησης, ενός μονοπωλιακού ομίλου, που μπορεί όποτε θέλει να προσλαμβάνει και να απολύει;
Η πρότασή σας για την Κοινωνική Ασφάλιση είναι καραμπινάτη νεοφιλελεύθερη πολιτική, αφού σε αυτήν εισάγεται ο όρος της ανταποδοτικότητας, ο οποίος, σας θυμίζω, αποτέλεσε τον πολιορκητικό κριό για όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για τη διάλυση του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα είχε απομείνει στην Ασφάλιση. Να λοιπόν πώς και πού ταυτίζεστε νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες.
Διαβάσαμε την πρότασή σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σας της ΝΔ, την πρόθεσή σας να κατοχυρωθεί συνταγματικά ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, που πρέπει να διασφαλίζει το κράτος.
Αν αυτό δεν είναι η συνταγματική κατοχύρωση της ακραίας φτώχειας, η ομολογία και των δύο σας ότι δεν μπορείτε τίποτα καλύτερο να εξασφαλίσετε από τη διαχείρισή της, τότε τι είναι;
Οσο για την πρόταση τα δίκτυα διανομής του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας να είναι υπό δημόσιο έλεγχο, δεν είναι γιατί θέλετε να ανακόψετε την πορεία ιδιωτικοποίησης και απελευθέρωσης, αλλά γιατί θέλετε τον δημόσιο τομέα σε ρόλο τροχονόμου.
Τι άλλο από συνταγματοποίηση των μνημονίων είναι αυτές οι προτάσεις;
Χώρια που, ακόμη και μια σειρά δικαιώματα, που υπάρχουν σήμερα στο Σύνταγμα, εσείς και οι προηγούμενοι τα τσακίσατε, αξιοποιώντας τις ρήτρες και τα παραθυράκια που έχει κάθε αστικό Σύνταγμα.

Αρνείστε ως και υπερώριμα αιτήματα αστικού εκσυγχρονισμού

Μάλιστα, με αφορμή την αναθεώρηση του Συντάγματος, είπατε να ξαναπιάσετε τον καβγά που αφήσατε στη μέση για την αναθεώρηση ή μη του άρθρου 16 του Συντάγματος, παίζοντας και οι δύο ξεδιάντροπα με τη νοημοσύνη δεκάδων χιλιάδων φοιτητών και των οικογενειών τους.
Για πείτε μας: Εχει καμιά αντίρρηση ο ΣΥΡΙΖΑ με το στόχο της ΝΔ για στενότερη σύνδεση των πανεπιστημίων με την καπιταλιστική αγορά και τις επιχειρήσεις;
Αυτόν το στόχο δεν υπηρέτησε τέσσερα χρόνια τώρα;
Μήπως έβαλε κανένα φρένο στα επί πληρωμή μεταπτυχιακά προγράμματα;
Το αντίθετο.
Επί ΣΥΡΙΖΑ είχαμε κατακόρυφη αύξηση στον αριθμό αυτών των προγραμμάτων.
Εχει καμία αντίρρηση ο ΣΥΡΙΖΑ με την ισοτίμηση των πτυχίων που προωθείται, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ;
Μάλιστα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, για να δείτε πόσο δημοκράτες, πόσο προοδευτικοί είστε, αρνηθήκατε να υιοθετήσετε ακόμη και ορισμένα υπερώριμα αιτήματα αστικού εκσυγχρονισμού, όπως είναι η πλήρης κατάργηση του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών, για να υπάρχει πραγματική ισότιμη μεταχείριση των υπουργών με τους απλούς πολίτες, σε ό,τι αφορά την ποινική αντιμετώπιση.
Απορρίψατε τον πλήρη διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας, παρά τις προεκλογικές διακηρύξεις σας.
Διαχωρισμός, που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο αιώνες σε κάποιες χώρες και έχει συντελεστεί εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.
Απορρίψατε να κατοχυρωθεί συνταγματικά η απλή και ανόθευτη αναλογική, αντί της καρικατούρας αναλογικής που φέρατε, με δυνατότητα για μπόνους το 10% των εδρών.
Απορρίψατε ακόμη και τη ρύθμιση να μη διορίζεται η ηγεσία των δικαστηρίων από την εκάστοτε κυβέρνηση, που ήταν και δική σας πρόταση παλιότερα, όπως και πρόταση των ίδιων των δικαστικών.

Να καταργηθούν οι διατάξεις που εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα σε ΝΑΤΟ και ΕΕ

Εμείς και σ' αυτήν τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, συγκεντρώσαμε την προσοχή μας είτε στην κατάργηση είτε στη θετική τροποποίηση άρθρων, που αφορούσαν π.χ. τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, την κατάργηση αντιδημοκρατικών άρθρων κ.λπ.
Καταθέσαμε προτάσεις για την προστασία και τη διεύρυνση των λαϊκών, δημοκρατικών δικαιωμάτων, των συνδικαλιστικών ελευθεριών, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, χωρίς βέβαια να έχουμε αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά «προοδευτικό» και «δημοκρατικό» Σύνταγμα, στο πλαίσιο της σημερινής αδηφάγας εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου.
Ενας από τους βασικούς άξονες των προτάσεών μας αναφέρεται σε ένα από τα πιο κεντρικά ζητήματα, που θα μπορούσαν να αποτυπωθούν με τον τίτλο: «Ασκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων» της χώρας μας, για τα οποία ούτε εσείς κύριοι της κυβέρνησης ούτε εσείς κύριοι της αντιπολίτευσης μιλάτε, δεν τολμάτε καν να τα θίξετε.
Μιλάμε για τα άρθρα 27 και 28 του Συντάγματος, που επιτρέπουν περιορισμούς στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την εκχώρησή τους σε ξένα κέντρα, αλλά και τη δυνατότητα διέλευσης και παραμονής ξένων στρατευμάτων και βάσεων στην Ελλάδα.
Είναι αυτές οι διατάξεις που επιτρέπουν την εμπλοκή της χώρας μας σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, σε ένα πλαίσιο όπου το διεθνές δίκαιο γίνεται πιο αντιδραστικό, με συνέπεια την αύξηση των πολέμων και των επεμβάσεων και με την πιθανότητα για πιο γενικευμένους πολέμους στην περιοχή.
Αυτές οι διατάξεις, οι οποίες διευκολύνουν την υλοποίηση των σχεδιασμών του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, με τη συμμετοχή της χώρας μας σ' αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς, πρέπει να αλλάξουν.
Βέβαια, στο παρελθόν, η συμμετοχή της χώρας μας σε αυτούς τους σχεδιασμούς υλοποιήθηκε κατά παράβαση και του ίδιου του Συντάγματος, όπως την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, με τη διέλευση των ΝΑΤΟικών στρατευμάτων από τη χώρα μας, για να μακελεύουν τον γειτονικό και φίλο λαό.
Ζητάμε, συγκεκριμένα, να καταργηθεί η παράγραφος 1 του άρθρου 27, που επιτρέπει τη μεταβολή στα όρια του ελληνικού κράτους, καθώς και η παράγραφος 2, που επιτρέπει τη διέλευση ξένων στρατευμάτων από αυτό.
Ζητάμε, επίσης, στο άρθρο 27, να προστεθεί παράγραφος που να μην επιτρέπει την απόκτηση και την παραμονή πυρηνικών και χημικών όπλων στη χώρα μας.
Είναι δυνατόν να θίξετε αυτές τις διατάξεις, όταν η κυβέρνησή σας έχει αναλάβει ρόλο σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ στην περιοχή, όταν έχετε μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο;
Στην πρότασή μας ζητάμε κατάργηση συνολικά του άρθρου 28, που επιτρέπει την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ξένα κέντρα, περιορισμούς στην άσκηση της εθνικής κυριαρχίας.
Ζητάμε κατάργηση και της ερμηνευτικής δήλωσης που κατοχυρώνει τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ, όπως επίσης και της ερμηνευτικής δήλωσης του άρθρου 80, που ρυθμίζει και μάλιστα συνταγματικά τη συμμετοχή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.
Είναι αυτές οι δύο διατάξεις που κατοχυρώνουν την απαράδεκτη, από κάθε άποψη, υπεροχή του δικαίου της ΕΕ, έναντι του ελληνικού δικαίου.

Οι προτάσεις του ΚΚΕ αφορούν τη διεύρυνση των κοινωνικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων

Ενας άλλος βασικός άξονας της πρότασής μας αφορά τη διεύρυνση των κοινωνικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
Προτείναμε να φύγουν εντελώς οι όποιοι περιορισμοί υπάρχουν στο δικαίωμα της απεργίας.
Να υπάρξει παραπέρα διεύρυνση του δικαιώματος της απεργίας, με την κατοχύρωση και της απεργίας πολιτικής αλληλεγγύης κ.λπ. και την απαγόρευση της ανταπεργίας, του γνωστού lock-out.
Να υπάρξει απαγόρευση της επιστράτευσης απεργών.
Να κατοχυρωθεί η επέκταση του απεργιακού δικαιώματος στα Σώματα Ασφαλείας και στους δικαστικούς και να παύσει η - με οποιονδήποτε τρόπο - απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης των υπαλλήλων του στενότερου και ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Ιδιαίτερα, θα θέλαμε να σταθούμε στα λεγόμενα κοινωνικά δικαιώματα και να υπογραμμίσουμε τα εξής:
Ξέρουμε καλά πως απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίησή τους είναι το κράτος να έχει στα χέρια του και τα απαραίτητα εργαλεία, για να το πούμε απλά, να κατέχει τα πραγματικά κλειδιά της οικονομίας.
Αρα, ότι στόχος πρέπει να είναι μια εξουσία που θα κάνει κοινωνική ιδιοκτησία τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, ώστε να έχει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.
Αλλά και σε κάθε περίπτωση, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, εμείς λέμε ότι δεν μπορεί να ανεχόμαστε άλλο η Παιδεία, η Υγεία, η Πρόνοια, η Κοινωνική Ασφάλιση να είναι εμπορεύματα.
Προβάλλουμε την ανάγκη κατάργησης στους τομείς αυτούς της δραστηριότητας των διαφόρων επιχειρηματικών ομίλων, που ενδιαφέρονται μόνο για τα κέρδη τους, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τη ζωή του λαού μας.
Οι υπηρεσίες αυτές να παρέχονται δωρεάν από το κράτος.
Η Κοινωνική Ασφάλιση να είναι αποκλειστικά υποχρέωση του κράτους.
Πλήρης κατοχύρωση, χωρίς περιορισμούς, των ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Ολα αυτά τα χρόνια, δεν είχαμε καμιά αυταπάτη ότι θα υιοθετούσατε αυτές τις καθαρές υπέρ του λαού προτάσεις μας.
Εδώ ενεργοποιήσατε το νόμο Βρούτση της ΝΔ, που καθορίζει τον κατώτερο μισθό με Υπουργική Απόφαση, αποκλείοντας τις Συλλογικές Συμβάσεις. Γι' αυτό και απορρίψατε την πρόταση νόμου των 530 σωματείων που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα.
Διεκδικούμε την πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος της διεκδίκησης, με ταυτόχρονη κατάργηση των όποιων περιορισμών, στις δημόσιες συναθροίσεις, όπως κάνουν οι ισχύοντες περιορισμοί στο Σύνταγμα.

Για τις δημοκρατικές - λαϊκές ελευθερίες

Επίσης, προτείναμε μια σειρά αλλαγές, που αφορούν τις δημοκρατικές - λαϊκές ελευθερίες.
Οπως, για παράδειγμα, την κατοχύρωση του δικαιώματος της νομικής συμπαράστασης, σε όλες τις διαδικασίες ενώπιον όλων των δικαστικών και άλλων αρχών.
Οπως είναι επίσης η διεύρυνση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, που είναι στο έλεος της δράσης διαφόρων κατασταλτικών και άλλων μηχανισμών, υπηρεσιών και επιχειρηματικών ομίλων και που διαμορφώνουν, με τη στήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους, νέους και πιο εξελιγμένους μηχανισμούς φακελώματος και παρακολούθησης.
Συναφής με αυτά τα θέματα είναι και ο άξονας της πρότασής μας, που αφορά την προστασία του δημόσιου πλούτου και την κατάργηση των προνομίων που απολαμβάνει εδώ και δεκαετίες το ξένο και το εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Αναφερόμαστε στο άρθρο 107 του Συντάγματος. Ούτε αυτό δεν τολμήσατε να δεχθείτε.
Θέσαμε, επίσης, ζήτημα τροποποίησης του άρθρου 18 του Συντάγματος, ώστε ο ορυκτός πλούτος της χώρας μας, οι υδρογονάνθρακες, τα κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό, η ηλεκτρική ενέργεια, το φυσικό αέριο κ.ά., να είναι ιδιοκτησία του κράτους και να μην παραχωρούνται για εκμετάλλευση σε τρίτους.
Το ίδιο να προστατεύονται και να μην παραχωρούνται σε τρίτους οι δημόσιες εκτάσεις σε ορεινούς όγκους, οι αιγιαλοί, τα σπήλαια, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, οι αρχαιολογικοί χώροι κ.ά.
Ιδιαίτερα, όσον αφορά τους αρχαιολογικούς χώρους και συνολικά την πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας μας, το ζήτημα αυτό αποκτά εξαιρετική επικαιρότητα, αν αναλογιστεί κανείς τη μεταβίβαση αρκετών τέτοιων χώρων στο λεγόμενο Υπερταμείο για αξιοποίηση.
Κι όταν ακούμε για αξιοποίηση, ξέρουμε ότι αυτό αφορά την παραχώρησή του στο κεφάλαιο για εκμετάλλευση.
Οι διορθωτικές κινήσεις που κάνατε, τελευταία, μετά από ισχυρή λαϊκή πίεση, δεν εξασφαλίζουν ούτε όλους ούτε επαρκώς τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας.

Για το άρθρο 48 και την «κατάσταση πολιορκίας»

Ξεχωριστό κεφάλαιο στην πρότασή μας είναι τα ζητήματα λειτουργίας της Βουλής και των πολιτειακών οργάνων.
Ξεχωρίζει το άρθρο 48 του Συντάγματος, που αναφέρεται στην «κατάσταση πολιορκίας», που επίσης είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα του Συντάγματος.
Οπως είναι γνωστό, με το άρθρο αυτό δίνεται η δυνατότητα αναστολής άρθρων του Συντάγματος τα οποία ορίζουν ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και πολιτικές ελευθερίες, ενώ προβλέπεται και η συγκρότηση ακόμη και ειδικών δικαστηρίων, στο όνομα της αντιμετώπισης εξωτερικών κινδύνων ή απειλής της εθνικής ασφάλειας.
Προτείναμε την ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 48, γιατί κανένας λόγος δεν υπάρχει να αναστέλλονται οι πολιτικές ελευθερίες, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Να εξετάζεται μόνο η περίπτωση της δυνατότητας επίταξης των αναγκαίων υποδομών (λιμάνια, αεροδρόμια, βιομηχανίες τροφίμων, φαρμάκου κ.ά.) που ανήκουν σε εγχώρια ή ξένα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα, σε περίπτωση επίθεσης ξένης χώρας ή συνασπισμού χωρών κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας.
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ αναλυτικά στα ζητήματα λειτουργίας της Βουλής, για τα ζητήματα νομοθετικής πρωτοβουλίας από το λαό κ.λπ.
Και εδώ καταθέσαμε αναλυτικές προτάσεις.
Και με την ευκαιρία, επειδή η υποκρισία σας περισσεύει, μπορείτε να μας πείτε τι απέγιναν όλες αυτές οι προβλέψεις - και του ισχύοντος Συντάγματος - που απαγόρευαν τις άσχετες κι εκπρόθεσμες τροπολογίες, τους περιορισμούς στις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και στα κατεπείγοντα νομοσχέδια;
Γιατί όλα τα παραβιάσατε ωμά και συνεχίζετε να τα παραβιάζετε, με διάφορα προσχήματα.
Και όλοι σας, παρά τις απαγορεύσεις και του σημερινού Συντάγματος, έτσι κυβερνήσατε. Με fast track διαδικασίες.
Και με το κακό να έχει παραγίνει την τελευταία τετραετία.
Το ίδιο ισχύει και για τη νομοθετική πρωτοβουλία από το λαό. 530 μαζικά σωματεία - θα το λέμε, θα το ξαναλέμε, θα το φωνάζουμε - Σύλλογοι, Εργατικά Κέντρα, Συνομοσπονδίες, Ομοσπονδίες, που καλύπτουν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, κατέθεσαν πρόταση νόμου για τον κατώτατο μισθό, τη ρίξατε στον κάλαθο των αχρήστων. Τέτοιοι είστε, αναξιόπιστοι σε όλα σας.
Σας είπαμε και νωρίτερα ότι η πρότασή μας για τον πλήρη διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας είναι ένα υπερώριμο αίτημα.
Γι' αυτό προτείνουμε να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν όλα τα αντίστοιχα άρθρα του Συντάγματος.
Ακόμη μια φορά υπογραμμίζουμε ότι αυτός ο διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας σε τίποτα δεν εμποδίζει τους ανθρώπους που πιστεύουν να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπουμε την κατάργηση του θρησκευτικού τύπου του όρκου, την υποχρεωτικότητα του πολιτικού γάμου και της ονοματοδοσίας, όσον αφορά την αναγνώρισή τους από την πολιτεία, κάτι που επίσης δεν εμποδίζει κανέναν να κάνει και θρησκευτική τελετή.
Ο πολιτικός και οικονομικός - επιχειρηματικός εναγκαλισμός κράτους - Εκκλησίας είναι ξεπερασμένος, άνευ αντικειμένου σήμερα.
Και εδώ δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε τοποθετήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην Επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης, που προκειμένου να κρύψουν τις δικές του υποχωρήσεις στο ζήτημα αυτό, τις διάφορες συναλλαγές τους, έφτασαν στο σημείο αυτό το υπερώριμο αίτημα, που και οι ίδιοι πρότειναν παλιότερα, να το χαρακτηρίζουν μαξιμαλισμό!
Θέλουμε και στη σημερινή συζήτηση να επαναλάβουμε ότι το ΚΚΕ υποστηρίζει την ενιαία σχέση εργασίας στο Δημόσιο και την κατάργηση της συνταγματικής απαγόρευσης για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
Και αν, κύριοι της κυβέρνησης, θέλατε να λύσετε το πρόβλημα της ομηρίας των συμβασιούχων, θα μπορούσατε να προτείνετε την αναθεώρηση αυτού του άρθρου. Ομως δεν θέλετε να το λύσετε.

Για τα ζητήματα της Δικαιοσύνης και το άρθρο 86

Καταθέσαμε επίσης προτάσεις για τα ζητήματα της Δικαιοσύνης και τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων.
Χωρίς βέβαια να καλλιεργούμε και ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη από τα ισχυρά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, μέσα σε αυτό το σαθρό και διεφθαρμένο εκμεταλλευτικό σύστημα.
Η πρότασή μας περιλαμβάνει κάποια υπερώριμα - πιστεύουμε - αιτήματα.
Τέτοιο είναι η εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από ένα ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα, αντί του μέχρι τώρα διορισμού της από την κυβέρνηση.
Για την ανάγκη αλλαγής του άρθρου, που αναφέρεται στην ποινική ευθύνη υπουργών, έχετε μιλήσει όλοι.
Ομως το ΚΚΕ υποστηρίζει την ανάγκη ριζικής αλλαγής του άρθρου 86 του Συντάγματος, ώστε να αρθούν όλα - μα όλα - τα εμπόδια και να διώκονται οι υπουργοί, όπως όλοι οι πολίτες.
Να ισχύσει η κοινή παραγραφή, αλλά αυτό μόνο δεν φτάνει.
Θα πρέπει η δίωξή τους να μην εξαρτάται από τη θέληση της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Ξέρετε πολύ καλά ότι έτσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η κυβερνητική πλειοψηφία αποφασίζει αν θα κινηθεί ή όχι η έναρξη της διαδικασίας.
Αν δεν το θέλει η κυβέρνηση, δίωξη δεν ασκείται.
Και αυτό το εμπόδιο οι προτάσεις σας το αφήνουν άθικτο.
Εμείς λέμε να καταργηθεί εντελώς το άρθρο 86 και σε κάθε περίπτωση η δίωξη να μην εξαρτάται από τη θέληση της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Να κινείται και αν ακόμη το ζητά ένας περιορισμένος αριθμός βουλευτών, π.χ. 100.
Και εκεί να σταματά η εμπλοκή της Βουλής.

Να κατοχυρωθεί συνταγματικά η υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίζει τους αναγκαίους πόρους στους ΟΤΑ

Αφησα τελευταίο το ζήτημα της Τοπικής Διοίκησης, χωρίς να σημαίνει ότι είναι τελευταίο σε σημασία.
Σε μια εποχή που όλο και περισσότερο ενισχύεται ο ρόλος της Τοπικής Διοίκησης ως μηχανισμού του κράτους για το πέρασμα των αντιλαϊκών πολιτικών, σταθερή μας θέση είναι η συνταγματική κατοχύρωση της υποχρέωσης του κράτους να εξασφαλίζει τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους στους ΟΤΑ, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αντί της κατάστασης που υπάρχει σήμερα και την οποία αποδέχονται όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και οι εκπρόσωποί τους στην Τοπική Διοίκηση, σύμφωνα με την οποία η μεταφορά αρμοδιοτήτων συνοδεύεται από οικονομικό στραγγαλισμό. Μετατρέποντας την Τοπική Διοίκηση σε έναν ακόμη φορομπηχτικό μηχανισμό, σε ένα μοχλό για την ενίσχυση της ανταποδοτικότητας και της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών.
Κάτι το οποίο το ζούμε καθημερινά και θα πρέπει για το λαό να αποτελεί κριτήριο και ενόψει των τοπικών εκλογών το Μάη.

Το ΚΚΕ καταθέτει τις προτάσεις του στο λαό, να γίνουν αντικείμενο διεκδίκησης

Εμείς ως κόμμα, όπως κάναμε και σε προηγούμενες αναθεωρήσεις, πέρα από τα συγκεκριμένα άρθρα, θεωρούμε ότι δεν πρέπει σε αυτή τη φάση να συγκεντρωθεί ο αριθμός 180 σε κρίσιμες συνταγματικές διατάξεις, κάτι το οποίο θα λύσει τα χέρια στην όποια επόμενη κυβέρνηση και κυβερνητική πλειοψηφία να αποφασίσει τις τελικές συνταγματικές αλλαγές κατά το δοκούν.
Το λέμε καθαρά.
Δεν σας έχουμε καμιά εμπιστοσύνη!
Γιατί όλοι σας, παρά τις διαφορές σας, υπηρετείτε τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Γι' αυτό δεν σας έχουμε και καμιά εμπιστοσύνη, για το τι τελικά θα αποφασίσετε να υλοποιήσετε στην επόμενη Βουλή και σε σχέση με το Σύνταγμα.
Εμείς αυτές τις προτάσεις μας τις καταθέτουμε πρώτα και κύρια στην εργατική τάξη και στο λαό, με στόχο να γίνουν αντικείμενο διεκδίκησης του κινήματος.
Μέσα από αυτήν την πάλη οι εργαζόμενοι, οι αγρότες και οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης, οι νέοι και οι γυναίκες των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων πιστεύουμε ότι μπορούν να συνειδητοποιούν ότι η υπεράσπιση και διεύρυνση αυτών των δικαιωμάτων, η απόλαυσή τους στην πραγματική ζωή, απαιτούν βαθύτερες, ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην κοινωνία, στο ποιος έχει την εξουσία - δηλαδή οι εργαζόμενοι και ο λαός ή οι εκμεταλλευτές του πλούτου.

Αγώνας για να πάρει τέλος η ομηρία των συμβασιούχων!

Η πρωτοβουλία δεκάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων και επιτροπών συμβασιούχων στο Δημόσιο για άρση κάθε συνταγματικής απαγόρευσης στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων και τα μαζικά συλλαλητήρια στις 12 Φλεβάρη αποτέλεσαν βήμα ουσιαστικής κλιμάκωσης του αγώνα για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Συμβασιούχοι - ελαστικά εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους του Δημοσίου (εκπαιδευτικοί, ΟΤΑ, Υγεία, υπουργεία κ.α.) ενωμένοι έδωσαν και δίνουν τον δικό τους δίκαιο αγώνα για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων και την κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.
Αυτό ακριβώς αποτυπώθηκε και στο αίτημα - πρόταση που κατατέθηκε σε όλα τα κόμματα της Βουλής, πλην την ναζιστικής ΧΑ. Το αίτημα αυτό είναι άρρηκτα δεμένο με τη λαϊκή απαίτηση να υπάρχουν π.χ. μόνιμοι δάσκαλοι και καθηγητές για να καλύπτονται οι μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να υπάρχουν γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό ώστε να προστατεύεται η υγεία και η ζωή των εργαζομένων, γενικότερα να στελεχωθούν οι δημόσιες - κοινωνικές υπηρεσίες.

* * *

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, βαδίζοντας στα χνάρια των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, συνέχισε την πολιτική της ομηρίας, της αδιοριστίας, των απολύσεων και της ανακύκλωσης της ανεργίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δίνει κάθε χρόνο 4 δισ. ευρώ για ΝΑΤΟικές δαπάνες, να μειώνει τη φορολογία για το μεγάλο κεφάλαιο, να απαλλάσσει τους καπιταλιστές από τις ασφαλιστικές εισφορές, «δεν μπορεί» όμως να ικανοποιήσει την παλλαϊκή απαίτηση να έχει ο κόσμος δουλειά.
Εκεί υπάρχουν οι «δημοσιονομικοί περιορισμοί», ο «κίνδυνος εκτροχιασμού της οικονομίας» και η «πιστή εφαρμογή» των μνημονιακών δεσμεύσεων, τις οποίες έχουν συνομολογήσει ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, Τσίπρας και Μητσοτάκης. Μάλιστα, ο υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου έφτασε στο σημείο μέσα στη Βουλή να χαρακτηρίζει «ακραίο αίτημα» και «λαϊκισμό» τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων - αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
Ενάντια στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν ταχθεί ΝΔ - ΚΙΝΑΛ, όπως και οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις.
Η θέση τους είναι για προσλήψεις μέσα από κριτήρια ΑΣΕΠ, δηλαδή απολύσεις και ανακύκλωση της ανεργίας. Εχουν αναλάβει εργολαβικά τη στήριξη όλων των κυβερνητικών επιχειρημάτων μέσα στους εργαζόμενους. Δεν μπορεί βέβαια να περιμένει κανείς τίποτε άλλο από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, που στο τελευταίο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ δεν αποδέχτηκαν ούτε καν να είναι οι συμβασιούχοι ισότιμα μέλη των συνδικάτων!

* * *

Η κυβέρνηση βρέθηκε στριμωγμένη από τις μεγάλες κινητοποιήσεις των αναπληρωτών εκπαιδευτικών που έγιναν πρόσφατα, αλλά και από τους χιλιάδες απεργούς συμβασιούχους από το χώρο των ΟΤΑ και από άλλους χώρους του Δημοσίου. Σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή, όμως, ξαναβρήκε στηρίγματα μέσα στα σωματεία, από τις δυνάμεις των «Παρεμβάσεων» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Δημόσιο ισχυρίζονται ότι η πρωτοβουλία των συνδικάτων να καταθέσουν αίτημα, στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης, καλλιεργεί κοινοβουλευτικές αυταπάτες! Ειλικρινά, δεν ξέρουμε αν κάποιος πρέπει να ασχοληθεί στα σοβαρά με τέτοιου είδους επιχειρήματα.
Αλήθεια, πόσο ειρωνικό ακούγεται να μιλούν για κοινοβουλευτικές αυταπάτες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που επένδυσαν πολιτικά στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, στην κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς», που στήριξαν τη «σκληρή διαπραγμάτευση» η οποία οδήγησε σε 3ο μνημόνιο, και έψαχναν μέχρι πρόσφατα το ...πρόσημο της κυβέρνησης; Απλώς αναρωτιόμαστε...
Η ηγεσία των «Παρεμβάσεων», ειδικά στον κλάδο των εκπαιδευτικών, και σχεδόν σε όλα τα ΔΣ των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ, πολέμησε ανοιχτά αυτήν την πρωτοβουλία. Διατύπωνε το εξής επιχείρημα: «Δεν έχει νόημα ένα τέτοιο αίτημα, ένα τέτοιο συλλαλητήριο, γιατί η συζήτηση για το αίτημα αυτό ολοκληρώθηκε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής». Είναι σαν να μας λένε: Αφού η τροπολογία Γαβρόγλου για τις απολύσεις των αναπληρωτών είχε ψηφιστεί στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, δεν είχε νόημα ο σημαντικός αγώνας που ακολούθησε! Και ξανά αναρωτιόμαστε: Μήπως εκεί στη ηγεσία των «Παρεμβάσεων» το έχουν «τερματίσει»;

* * *

Ειπώθηκε επίσης από τις «Παρεμβάσεις» ότι δεν πρέπει να ζητάμε καμία τροποποίηση του άρθρου 103, γιατί αυτή μπορεί να γίνει προς χειρότερη και πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Με απλά λόγια, οι εργαζόμενοι πρέπει να αποδεχτούμε τη σημερινή μίζερη πραγματικότητα, να μην παλέψουμε με βάση τις ανάγκες μας, γιατί μια άλλη κυβέρνηση μπορεί να φέρει χειρότερα μέτρα για τους εργαζόμενους. Ακριβώς το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιεί και η κυβέρνηση, για να χτίσει τις πλαστές διαχωριστικές γραμμές με τη ΝΔ και να καλλιεργήσει το δίπολο «πρόοδος - συντήρηση». Αυτή είναι η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στα συνδικάτα, και απ' ό,τι φαίνεται βρίσκει ένθερμους υποστηρικτές.
Είναι απορίας άξιο πώς οι «Παρεμβάσεις» - που στα λόγια μιλούν για τη «συνδικαλιστική γραφειοκρατία» των ΑΔΕΔΥ, ΔΟΕ, ΟΛΜΕ - όταν φουντώνει μια πραγματική πρωτοβουλία και ένας συντονισμός συνδικάτων από τα κάτω, στον οποίο συμμετέχουν ή ηγούνται οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, τότε τρέχουν να κρυφτούν στις φτερούγες της ΑΔΕΔΥ. Οταν συντονίζονται 140 σωματεία και διεκδικούν ζωή με δικαιώματα, τότε αυτό είναι «κομματικός συνδικαλισμός» και «στενή αντίληψη για το κίνημα», ενώ όταν καλεί η ΑΔΕΔΥ είναι ...θεσμική παρέμβαση του κινήματος!
Χωρίς «ναι μεν, αλλά» συνεχίζουμε τον αγώνα για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για μονιμοποίηση των συμβασιούχων και άρση κάθε συνταγματικής απαγόρευσης. Οσα εμπόδια και να μπουν, ο αγώνας αυτός θα φουντώσει και θα τα ξεπεράσει.

Σπύρος ΜΑΡΙΝΗΣ
Μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ, εκλεγμένος με την «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών»

Νέα παγίδα

Μια νέα παγίδα σε δεκάδες χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά στήνουν κυβέρνηση, τράπεζες και ΕΕ, με τη ρύθμιση που ετοιμάζουν για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων.
Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει ότι «διατηρεί ψηλά» το επίπεδο προστασίας της πρώτης κατοικίας, η πραγματικότητα απ' όσα έχουν δει το φως είναι ότι με το σχέδιό της γίνεται ένα ακόμα βήμα για την πλήρη εξάλειψη ακόμα και αυτής της στοιχειώδους προστασίας που ίσχυε μέχρι σήμερα για το κεραμίδι της λαϊκής οικογένειας.
Το κλειδί βρίσκεται στον διακηρυγμένο στόχο κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ να μειωθεί η έκθεση των τραπεζών στα «κόκκινα» δάνεια, για να μπορούν να χρηματοδοτήσουν την ανάκαμψη της οικονομίας, δηλαδή τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Εκεί αρχίζει και τελειώνει ο φαύλος κύκλος των εκβιασμών και των πλειστηριασμών, τον οποίο πρέπει να σπάσει με την πάλη του ο λαός.
Οσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να θολώσει τα νερά, οι στόχοι που βάζει για τη μείωση των «κόκκινων» δανείων από τη μια και η προγραμματισμένη εκτόξευση των πλειστηριασμών από την άλλη επιβεβαιώνουν το ακριβώς αντίθετο.
Δείχνουν δηλαδή ότι το αμέσως επόμενο διάστημα τα λαϊκά νοικοκυριά θα βρεθούν αντιμέτωπα με ένταση των εκβιασμών, προκειμένου να καταθέσουν και την τελευταία δεκάρα από το υστέρημά τους στις τράπεζες, αν θέλουν να μη χάσουν το σπίτι τους.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει τράπεζες και κυβέρνηση στις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές, την τριετία 2019 - 2021 θα πρέπει η αξία των «κόκκινων» δανείων να μειωθεί κατά 50 δισ. ευρώ, από 85 δισ. που υπολογίζεται σήμερα.
Η μείωση αυτή προβλέπεται να επιτευχθεί κατά 50% με πωλήσεις και τιτλοποιήσεις δανείων, κατά 25% με ρυθμίσεις, κατά 20% με πλειστηριασμούς και κατά 10% με διαγραφές.
Πάνω σ' αυτούς τους στόχους έρχεται να «κουμπώσει» το σχέδιο της κυβέρνησης για ακόμα μεγαλύτερη «χαλάρωση» της προστασίας της πρώτης κατοικίας, ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει ο νέος νόμος - πλαίσιο.
Με βάση αυτό το «πλαφόν» διαμορφώθηκε και ο στόχος για 30.000 πλειστηριασμούς το 2019 (από 16.000 το 2018 και λιγότερους από 8.000 συνολικά τα προηγούμενα χρόνια), ενώ την περίοδο 2019 - 2021 προβλέπεται να εκτοξευθούν στους 130.000, με δεκάδες χιλιάδες απ' αυτούς να αφορούν λαϊκές κατοικίες!
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση διαφημίζει προκλητικά τα «εργαλεία» που περιέχονται στον νέο νόμο, όπως το «κούρεμα» ενός μέρους του δανείου, την επιμήκυνση στην αποπληρωμή των δόσεων και την επιδότησή τους από το κράτος.
Τα μέτρα που παρουσιάζει ως «ανακούφιση» και «προστασία» για τα λαϊκά στρώματα αφορούν δάνεια συγκεκριμένου ύψους και συνοδεύονται από εισοδηματικά και άλλα κριτήρια. Αλλά και από αυστηρότερους όρους για την αποπληρωμή του δανείου, που θα δεσμεύουν στο εξής τα λαϊκά νοικοκυριά.
Στον αντίποδα, οι τράπεζες διευκολύνονται κατά προτεραιότητα να εισπράξουν - έστω και σε περισσότερες δόσεις - χρήματα που αλλιώς θα έπρεπε να ξεγράψουν, ενώ και η επιδότηση της δόσης θα αφορά μόνο τα πολύ φτωχά νοικοκυριά.
Καθόλου τυχαία, τέλος, η κυβέρνηση προετοιμάζει το έδαφος για τον νέο νόμο απειλώντας με «κούρεμα» καταθέσεων για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αν δεν μειωθούν τα «κόκκινα» δάνεια. Βάζει δηλαδή το εξής «δίλημμα» στο λαό: 'Η θα χάσουν τα σπίτια τους μερικές χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ή θα πληρώσετε όλοι μαζί τη χασούρα των τραπεζών με νέους φόρους και μείωση των καταθέσεων.
Δεν διστάζουν να καλλιεργούν την ανθρωποφαγία ανάμεσα σε λαϊκά νοικοκυριά που πλήττονται εξίσου από την αντιλαϊκή πολιτική, προσπαθώντας να βάλουν εμπόδια στην αλληλεγγύη και στους αγώνες που εκδηλώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια ενάντια στους πλειστηριασμούς.
Δεν πρέπει να τους περάσει! Η ένταση της αλληλεγγύης και της πάλης για μέτρα ουσιαστικής προστασίας της λαϊκής κατοικίας, όπως αυτά που προτείνουν τα ταξικά συνδικάτα και έφερε με πρόταση νόμου στη Βουλή το ΚΚΕ, είναι η μόνη απάντηση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων στην επίθεση που κλιμακώνουν κυβέρνηση, ΕΕ, τράπεζες και επιχειρηματικοί όμιλοι.