Ακόμα μια φορά περί μετάβασης

 Ακόμα μια φορά περί μετάβασης

Το τελευταίο φύλλο του πριν περιείχε ένα άρθρο κριτικής στο κόμμα για τη στάση του στο ζήτημα της εκλογής πτδ (ότι δηλ δεν κατεβάζει τον κόσμο στους δρόμους και σε απεργίες (!) τις μέρες των ψηφοφοριών), το οποίο απασχόλησε και κάποια κόκκινα ιστολόγια. Αναφέρω παρεμπιπτόντως –και συμπληρωματικά σε όσα λέει εδώ ο trash- πως τα σωματεία (και βασικά οι οργανώσεις) του χώρου μπορεί να μην κατέβηκαν σε απεργιακή κινητοποίηση, αλλά συμμετείχαν στη χτεσινή συγκέντρωση στο σύνταγμα, στο περιθώριο της δεύτερης ψηφοφορίας, που είχε έντονα αντάριζα χαρακτηριστικά και διεκδικούσε… έλα ντε. Ομολογώ πως αυτό το σημείο δεν το κατάλαβα πολύ καλά. Πιθανότατα κάτι σαν «αστικό πατατάκι» αλλά από φιλολαϊκή σκοπιά, με το λαό στο τιμόνι των εξελίξεων, ξέρω γω. Ένα ακόμα ελπιδοφόρο κίνημα (το κίνημα-πατατάκι), που έρχεται να προστεθεί στο μεγάλο κίνημα της πατάτας κι άλλες αντίστοιχες σύγχρονες μορφές «αγωνιστικής διεκδίκησης».

Η κριτική του συγκεκριμένου άρθρου ωστόσο δεν ήταν η καλύτερη στιγμή του κυριακάτικου φύλλου –πιθανότατα κέρδισε την προσοχή των κόκκινων ιστογράφων, επειδή κυκλοφόρησε και διαδικτυακά την επόμενη μέρα. Στην ίδια σελίδα πάντως, μπορεί να διαβάσει κανείς στο κομμάτι του παναγιώτη μαυροειδή τα εξής:

Το ΚΚΕ σηκώνει τους τόνους απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, αλλά ως εκεί. Στόχος ανατροπής της κανιβαλικής πολιτικής δεν τίθεται επί τάπητος, ούτε υπηρετείται από αντίστοιχη μαχητική ανατρεπτική δράση στο εργατικό κίνημα. Το δίπτυχο της απάντησης είναι τούτο: Από τη μια, ελεγχόμενοι αγώνες χαμηλής έντασης (τελευταία μάλιστα υπό τη σκέπη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ), με αιτήματα «ανακούφισης» ίδια με αυτά του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, κομματική συσπείρωση, προπαγάνδα και κοινοβουλευτική ενίσχυση, στην προοπτικής της «λαϊκής εξουσίας και οικονομίας». Και από εδώ ως εκεί; Η μόνη απάντηση είναι αυτή που είχε δοθεί στο πρόσφατο συνέδριό του: Χάος και τυχαιότητα, δηλαδή «σε κάποιο παροξυσμό μιας κρίσης ή πολέμου, όλα μπορούν να συμβούν».

Για να πω τη μαύρη αλήθεια μου, δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς θεωρείται αγώνας χαμηλής έντασης, αλλά υποθέτω πως στον αντίποδά τους, ως αγώνες υψηλής έντασης (220 βολτ, νιώθω στο κορμί να με χτυπούν), λογίζονται προφανώς οι χτεσινές συγκεντρώσεις –που έχουν τελείως διαφορετικά αιτήματα από του σύριζα και δεν υποτάσσονται στον κυβερνητικό κρετινισμό του- οι πορείες της 6^ης δεκέμβρη κι η αναιμική παρουσία του συντονισμού στην τελευταία απεργία, όπου μπορεί να συμπορεύτηκε και πάλι με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της γσεε, αλλά αυτό δε σημαίνει πως ήταν κι υπό τη σκέπη της –και αν δεν καταλαβαίνεις πόσο βαθιά διαλεκτική κρύβεται σε αυτή την τακτική σφε αναγνώστη, φταίει το δογματικό μας το μυαλό και τίποτα άλλο.

Ας μείνουμε λίγο παραπάνω όμως σε αυτή την τελευταία φράση: χάος και τυχαιότητα. Κι η αντίθετη γραμμή θα μπορούσε να συνοψιστεί σε εκείνο το στίχο του άσιμου: όλα στο πρόγραμμα, όλα με σχέδιο, πρωτοκολλήσαμε τον έρωτα. Που όπως είδαμε και στην χτεσινή ανάρτηση, έχει πολλά κοινά στοιχεία με την επανάσταση.

Σε κάποιο παλιότερο κείμενό του ο μαυροειδής έγραφε πως το (περιβόητο) μεταβατικό πρόγραμμα παίζει κατά κάποιον τρόπο με την άγνοια κινδύνου του λαού, στον οποίο απευθύνεται. Αυτό βέβαια μπορεί να φαντάζει πολύ καλή τακτική, για να ρίξεις μια άπειρη και συνεσταλμένη κοπέλα που έχεις βάλει στο μάτι, προβάλλοντας το μεταβατικό αίτημα να της δείξεις πχ μια φοβερή συλλογή δίσκων, ενώ ο τελικός σου σκοπός είναι άλλος. Όχι όμως και για να πέσει μια πολύπειρη αστική εξουσία, που κρατάει δεμένο χειροπόδαρα το λαό με χίλια δεσμά και πρωτίστως με την απειλή του φόβου –στον οποίο ακριβώς παραπέμπει η φράση περί άγνοιας κινδύνου, που είδαμε παραπάνω. Λες και μπορούμε να οδηγηθούμε στην επαναστατική μετάβαση ξεγελώντας τους φόβους ενός μαγκωμένου λαού, χωρίς μια συνολική προοπτική που θα τον εμπνέει και θα τον θέσει δυναμικά στο πρσκήνιο.

Το βασικό πρόβλημα των διάφορων μεταβατικών σχεδίων επί χάρτου που έχουν αναπτυχθεί κατά καιρούς, είναι πως δε σχεδιάζουν τη συγκέντρωση δυνάμεων για το επαναστατικό άλμα - πέρασμα, αλλά στην πραγματικότητα καταλήγουν να αναιρούν αυτό το τελευταίο και να το υποκαθιστούν με μια σειρά μικρά μεταβατικά βήματα –ή ελαφρά πηδηματάκια, όπως συνηθίζουμε να τα λέμε- που, όταν δεν καταλήγουν στο κενό, απλώς σημαίνουν (την) υποχώρηση από τις απαιτήσεις των καιρών ως προς τις απαντήσεις που δίνουμε. Αντί για μια πολυκύμαντη άνοδο του επαναστατικού κινήματος, γεμάτη ζιγκ-ζαγκ, πισωγυρίσματα και αντιφάσεις, έχουμε μια ευθύγραμμη, εξελικτική πορεία από το μικρότερο στο μεγαλύτερο και από τις μεταρρυθμίσεις στην επανάσταση. Ο πλούτος και η ευελιξία της κίνησης του κοινωνικού προτσές, των μορφών που μπορεί να πάρει το επαναστατικό πέρασμα και των διόδων μέσα από τις οποίες θα εκδηλωθεί, βαφτίζεται χάος και τυχαιότητα. Και επιχειρείται –όχι να προβλεφτεί στα βασικά του χαρακτηριστικά, αλλά- να προεξοφληθεί και να κλειστεί σε ένα προκαθορισμένο καλούπι, αδόκιμο και ρεφορμιστικό, ως το μόνο ικανό τάχα, για την προσέγγιση της επαναστατικής διαδικασίας –που μολαταύτα καθίσταται περιττή.

Το ίδιο πρόβλημα παραμένει σε άλλες προσεγγίσεις, όπως του ρούση στο τελευταίο του βιβλίο, όπου συνδέει τη μετάβαση με τον κυβερνητικό κρίκο, καταλήγοντας να απαντά στο διαχρονικό και επίκαιρο ερώτημα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που είχε θέσει στην εποχή της η λούξεμπουργκ, ένα αμφίσημο «και τα δύο», με το δεύτερο να παραπέμπεται σε κάποιο απώτερο μέλλον. Αλλά πώς προκύπτει η επαναστατική συνείδηση, εφόσον στην αστική κοινωνία η κυρίαρχη ιδεολογία θα είναι πάντα η ιδεολογία της κυρίαρχης αστικής τάξη; Ο ρούσης δε συνδέει την επαναστατική αλλαγή των συνειδήσεων μόνο με τη ραγδαία μεταβολή τους κατά την επαναστατική περίοδο, οπότε και σπάνε συνήθειες και αποστήματα χρόνων. Αλλά με μια μεταβατική περίοδο και ένα μεταβατικό, κοινωνικό είναι που θα καθορίσει αντίστοιχα και την κοινωνική συνείδηση. Με άλλα λόγια παραδέχεται ανοιχτά σχεδόν την παρεμβολή ενός ενδιάμεσου μεταβατικού σταδίου, καταφέρνοντας τουλάχιστον να είναι πιο συνεπής στη λογική του μεταβατικού προγράμματος (και της κυβέρνησης που θα κληθεί να το εφαρμόσει) από ό,τι άλλες πιο «ριζοσπαστικές» εκδοχές του, που αρνούνται θεωρητικά την ανάγκη διαμεσολάβησης ενός τέτοιου κρίκου.

Σε παλιότερες αναρτήσεις, είχαμε αναφερθεί αναλυτικά και σε άλλες πτυχές σχετικά με τη μετάβαση και τη διαμόρφωση της επαναστατικής συνείδησης: την κατηγορία περί οικονομισμού και προβολής στενά οικονομικών, συνδικαλιστικών αιτημάτων. Την κατηγορία για εμμονή στην ιδεολογική ζύμωση κι υποτίμηση της σημασίας του πολιτικού αγώνα, των ενδιάμεσων πολιτικών στόχων και της ανάγκης να πειστούν οι μάζες από τους την εμπειρία. Δεν κρίνεται συνεπώς σκόπιμο να επεκταθούμε και εδώ.

Περνάμε λοιπόν στον προγραμματικό λόγο του κουκουέ. Το πρόγραμμα του 15^ου συνεδρίου είχε βασικά πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα, που είναι καλύτερο να αναλυθούν ξεχωριστά σε κάποια άλλη ανάρτηση και να μην τα περάσουμε επί τροχάδην. Αναφέρω ενδεικτικά στη δεύτερη κατηγορία κάποιες ασαφείς διατυπώσεις-θέσεις (πχ «μπορεί να προκύψει κυβέρνηση», που μπορεί να σημαίνει «δύναται», αλλά και «ενδέχεται») που προσπαθούσαν μάλλον να συγκεράσει διαφορετικές πολιτικές λογικές. Και στην πρώτη κατηγορία την εμπεριστατωμένη ανάλυση του χαρακτήρα του ααδμ και κάποιων προεπαναστατικών ενδεχόμενων, που θα καλούνταν να αντιμετωπίσει. Το νέο πρόγραμμα του κόμματος δεν περιλαμβάνει αντίστοιχη ανάλυση, καθώς δίνει βάρος στην περιγραφή της κοινωνίας για την οποία καλούνται να παλέψουν οι κομμουνιστές που οργανώνονται στο κόμμα.

Πώς θα φτάσουμε ως εκεί όμως; Οι επεξεργασίες του κόμματος συνδέουν την επαναστατική κατάσταση αφενός με τον αντικειμενικό παράγοντα –τον οποίο καλείται να αξιοποιήσει, εφόσον είναι σε ετοιμότητα, ο υποκειμενικός- και αφετέρου με την όξυνση των αντιθέσεων του συστήματος και το ενδεχόμενο να οδηγήσουν σε κάποια πολεμική σύγκρουση.

Αν κάποιος διαφωνεί με τα παραπάνω, έρχεται πιθανότατα σε σύγκρουση όχι με «τον ηγετικό πυρήνα του κουκουέ», αλλά με την ιστορική πείρα όλων σχεδόν των επαναστατικών εγχειρημάτων και τα παραδείγματα που μας προσφέρουν για να μελετήσουμε και να βγάλουμε συμπεράσματα. Αν πάλι κάποιος θεωρεί πως πρέπει να σκύψουμε επισταμένα πάνω σε αυτή την πείρα, εξειδικεύοντας τα σχετικά συμπεράσματα και τις επεξεργασίες μας, θα με βρει προσωπικά σύμφωνο.

Η όποια εξειδίκευση δεν μπορεί φυσικά να καταλήγει σε έτοιμες συνταγές για την κουζίνα του μέλλοντος κι εγκεφαλικά επεξεργασμένα σχέδια –που επικαλούνται την τακτική ευελιξία, χωρίς να έχουν καν τη λογική δοκιμής-απόρριψης μέσων και συνθημάτων. Το περιβόητο μεταβατικό πρόγραμμα παραμένει εδώ και μερικά χρόνια ίδιο κι απαράλλαχτο, όπως γεννήθηκε στο μυαλό των επινοητών του.

Αυτή η ανάλυση πρέπει κατά τη γνώμη μου να εξηγεί πώς θα δυναμώσει αποφασιστικά το εργατικό κίνημα, πώς θα ανέβει σημαντικά η ικανότητά του να διεκδικεί και να αποσπά επιμέρους κατακτήσεις που να ανεβάζουν την αυτοπεποίθησή του και το γενικό αγωνιστικό φρόνημα, πώς θα ανέβει το επίπεδο συνειδητοποίησης της εργατικής τάξης. Στα πλαίσια αυτά, η πρόταση του κουκουέ, όπως την καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον, βάζει τα εξής σημαντικά ζητήματα: πολιτικοποίηση των αγώνων που αναπτύσσονται, μακριά από τη λογική της ανάθεσης και τις κυβερνητικές αυταπάτες που τάχα θα φέρουν άμεσες λύσεις (το μόνο άμεσο, αλλά και μακροχρόνιο θα είναι η απογοήτευση, απ’ όσους τρέφουν φρούδες ελπίδες). Κι είναι κομβικά ζητήματα, που –αν δεν τα βάζει μόνο αυτό, πάντως- το κόμμα τα θέτει με μεγαλύτερη συνέπεια από οποιαδήποτε άλλη πολιτική δύναμη.

Υστερόγραφα

-Τα παραπάνω λέγονται χωρίς καμία διάθεση-δόση αυταρέσκειας κι ευλογίας γενιών «μπαρμπαρόσα, νικήσαμε, ζήτω και γεια». Το ζήτημα της σύνδεσης του πολέμου με την επαναστατική κατάσταση είναι κομβικό και δεν έχει εξεταστεί όσο αναλυτικά χρειάζεται. Αλλά δεν είναι δυνατό να στριμωχτεί στα όρια ενός υστερόγραφου.

-Είναι άδικο ωστόσο να μην αναγνωρίσει κανείς τη θαυμαστή ευελιξία του εξωκοινοβουλευτικού χυλού εν όψει των εκλογών, και τις συγκυριακές συμμαχίες που κλείνουν μεδιαδικασίες φαστ-τρακ, χωρίς να περάσουν καν από κάποια συνδιάσκεψη ή κάποια αντίστοιχη διαδικασία. Αλλά και αυτό το θέμα έχει αρκετό ζουμί (και πλάκα), για να το εξαντλήσουμε σε ένα υστερόγραφο.

Την προσεχή Δευτέρα ο "γάμος" ΣΥΡΙΖΑ- ΔΗΜΑΡ

 Την προσεχή Δευτέρα ο "γάμος" ΣΥΡΙΖΑ- ΔΗΜΑΡ

Δεν έχει συζητηθεί ακόμη το επίμαχο ζήτημα της ένταξης βουλευτών της ΔΗΜΑΡ στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με συνομιλία που είχε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ,Φώτης Κουβέλης, με δημοσιογράφους.

Ο κ. Κουβέλης επιβεβαίωσε τις συζητήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και ανέφερε ότι «ανταποκρίθηκε σε τηλεφώνημα που δέχθηκε από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα» και πρόσθεσε:

«Εμείς ζητήσαμε προγραμματική συμφωνία και διαρκές συνέδριο, όπου θα συζητηθούν όλα τα θέματα προοδευτικής διακυβέρνησης».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η πρόταση του "γάμου" του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΔΗΜΑΡ αναμένεται να ανακοινωθεί την προσεχή Δευτέρα, μετά την τρίτη ψηφοφορία, και με δεδομένο ότι δεν θα εκλεγεί ο Στ. Δήμας, άρα η χώρα θα οδεύει σε πρόωρες εκλογές.

Η πρόταση Κουβέλη και οι τριγμοί στη ΔΗΜΑΡ

Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα ο κ. Κουβέλης επί της ουσίας προανήγγειλε το "γάμο" της ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς στη συνεδρίαση των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος εισηγήθηκε τη συμπόρευση με το κόμμα του Αλ. Τσίπρα.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ γνωστοποίησε ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ στη σύσκεψη, που κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, καταγράφηκαν έντονες διαφωνίες στην εισήγηση Κουβέλη, ενώ απουσίαζε από τη συνεδρίαση ο βουλευτής Θ. Ψύρρας, ο οποίος έχει διαφωνήσει με τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η συμφωνία περιλαμβάνει την εκλογική κάθοδο της ΔΗΜΑΡ υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου στην ονομασία των ψηφοδελτίων θα προστεθεί ένας προσδιορισμός που θα αφορά στην εκλογική συμμαχία.

Η ΔΗΜΑΡ θα λειτουργεί ως κόμμα -με πολιτική αυτονομία-, ωστόσο θα υποδείξει υποψηφίους που θα κατέλθουν με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να μπορεί το μεγαλύτερο κόμμα να θέσει βέτο.

Έντονες ήταν οι αντιδράσεις στην πρόταση. Ο Γ. Πανούσης δήλωσε ότι η ΔΗΜΑΡ πρέπει να κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές και πως μία τέτοια συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ ακυρώνει το κόμμα.

Μία ημέρα μετά ανεξαρτητοποιήθηκε η Νίκη Φούντα.

Πηγή: Nooz

Η Δημοκρατια του ΝΑΤΟ,ΕΕ και ΟΥΚΤΑΝΙΑΣ

 Ο Νόμος περί απαγόρευσης της κομμουνιστικής ιδεολογίας: Ανακοίνωση του ΚΚ Ουκρανίας, 23/12/2014

Πηγή: Solidnet
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Οι νομοθέτες των εθνικιστικών-ολιγαρχικών φατριών υπέβαλαν στο κοινοβούλιο το προσχέδιο νόμου για την απαγόρευση της προώθησης της κομμουνιστικής ιδεολογίας στην Ουκρανία. Σύμφωνα με το ΚΚ Ουκρανίας, ο νόμος δεν παραβιάζει μόνο τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, αλλά έχει απροκάλυπτα φασιστικό χαρακτήρα. Ταυτόχρονα, τα κόμματα και οι ομάδες που εκπροσωπούνται στο ουκρανικό κοινοβούλιο χρησιμοποιούν ανοιχτά τα ναζιστικά σύμβολα, προπαγανδίζουν ελεύθερα την ιδεολογία του φασισμού και του Ναζισμού. Το ΚΚ Ουκρανίας καλεί την προοδευτική διεθνή κοινότητα να καταβάλει κοινές προσπάθειες για την καταπολέμηση του φασισμού, ο οποίος χαίρει σεβασμού στην Ουκρανία και ο οποίος αποτελεί άμεση απειλή όχι μόνο για τους Ευρωπαίους, αλλά για όλη την ανθρωπότητα. Επισυνάπτεται το κείμενο του νόμου.

ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Περί της απαγόρευσης της προπαγάνδισης της κομμουνιστικής ιδεολογίας στην Ουκρανία

Ο παρών νόμος στοχεύει στην απαγόρευση της προπαγάνδισης της κομμουνιστικής ιδεολογίας, η οποία στην Ουκρανία αποτελεί άμεση συνέπεια της διάπραξης εγκλημάτων ενάντια στην ειρήνη και την ασφάλεια της ανθρωπότητας και την γενοκτονία· να αποτρέψει την επανάληψη τέτοιων εγκλημάτων στο μέλλον και να εξαλείψει την απειλή προς την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική ασφάλεια της Ουκρανίας, για την ιστορική δικαιοσύνη. 

Άρθρο 1. Ορισμοί

Η κομμουνιστική ιδεολογία: είναι ένα σύστημα εννοιών, ιδεών και απόψεων που βασίζονται στη θεωρία της ταξικής πάλης· της δικτατορία μιας κοινωνικής τάξης πάνω στις άλλες· την δηιουργία ενός ολοκληρωτικού κράτους· την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών· την άρνηση του δικαιώματος των λαών και των εθνών στην αυτοδιάθεση· τη μη αναγνώριση του δικαιώματος της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής· την εδραίωση ενός μονοκομματικού συστήματος· την βίαιη ανατροπή του κρατικού συστήματος.

Προαγωγή της κομμουνιστικής ιδεολογίας: η διασπορά των κομμουνιστικών ιδεών μέσω των ΜΜΕ εκτός αν γίνεται σε μουσεία, σε έργα τέχνης, για σκοπούς έρευνας και/ή ως περιγραφή ιστορικών γεγονότων· τα δημόσια καλέσματα για εδραίωση κομμουνιστικού καθεστώτος στην Ουκρανία· η παραγωγή και/ή η διανομή και η δημοσιότητα προϊόντων που περιέχουν κομμουνιστικά σύμβολα.

Κομμουνιστικά σύμβολα: εθνικές σημαίες και θυρεοί της ΕΣΣΔ, σημαίες ή άλλα σύμβολα που απεικονίζουν τον συνδυασμό σφυριού και δρεπανιού ή προσωπικοτήτων κομμουνιστικών καθεστώτων, ή γεγονότων που σχετίζονται με αντι-ουκρανικές κομμουνιστικές δραστηριότητες (εκτός των μνημείων τα οποία συνδέονται από την απελευθέρωση της Ουκρανίας από τους Ναζί εισβολείς ή την ανάπτυξη της ουκρανικής επιστήμης και πολιτισμού)· τα ονόματα δρόμων, πλατειών, επιχειρήσεων, ινστιτούτων και οργανώσεων που χρησιμοποιούν ονόματα ηγετών του κομμουνιστικού καθεστώτος, τα ονόματα της ΕΣΣΔ, των Σοβιετικών δημοκρατιών τςη ΕΣΣΔ, τα ονόματα που συνδέονται με συνέδρια του ΚΚ, κλπ (εκτός των ονομάτων που συνδέονται με την απελευθέρωση της Ουκρανίας από τους Ναζιστές εισβολείς ή την ανάπτυξη της Ουκρανικής επιστήμης και πολιτισμού).

Άρθρο 2. Απαγόρευση της προπαγάνδισης της κομμουνιστικής ιδεολογίας

1. Απαγορεύεται η προώθηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας στην Ουκρανία

2. Οντότητες που προάγουν την κομμουνιστική ιδεολογία, πολιτικά κόμματα, άλλες ενώσεις πολιτών, έντυπα Μέσα που χρησιμοποιούν τις λέξεις "κομμουνισμός", "μαρξισμός", "λενινισμός", "σταλινισμός" αποτελούν βάση για μη εγγραφή και/ή τερματισμό της νομικής οντότητας του πολιτικού κόμματος ή άλλης οργάνωσης· τη μη εγγραφή και τον τερματισμό των έντυπων Μέσων.

3. Στην περίπτωση μη οντοτήτων, πολιτικών κομμάτων και άλλων δημόσιων οργανώσεων, όλες υπόκεινται σε τερματισμό δικαστικά.

4. Στην περίπτωση μη έντυπων Μέσων, η παραγωγή τους τερματίζεται δικαστικά. 

Άρθρο 3. Απαγόρευση κομμουνιστικών συμβόλων

1. Απαγορεύεται η παραγωγή και/ή διανομή και η δημοσιοποίηση κομμουνιστικών συμβόλων, περιλαμβανομένων των αναμνηστικών, σε όλη την ουκρανική επικράτεια. 

2. Τα κομμουνιστικά σύμβολα μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο στα μουσεία, τα έργα τέχνης, για σκοπούς έρευνας και/ή για περιγραφές ιστορικών γεγονότων.

Άρθρο 4. Ευθύνη για την παραβίαση της νομοθεσίας περί απαγόρευσης της κομμουνιστικής ιδεολογίας 

1. Τα άτομα που κρίνονται ένοχα για την παραβίαση αυτού του νόμου φέρουν ποινική ευθύνη υπό την εφαρμόσιμη νομοθεσία. 

[...]

1. Η παραγωγή και/ή η διανομή και δημοσιοποίηση κομμουνιστικών συμβόλων, περιλαμβανομένων των αναμνηστικών, και η προαγωγή της κομμουνιστικής ιδεολογίας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε έτη, ή με φυλάκιση για το ίδιο διάστημα και δήμευση περιουσίας.

2. Οι πράξεις που περιγράφονται στην παράγραφο ένα αυτού του άρθρου, όταν αφορούν άτομο που εκπροσωπεί την κυβέρνηση ή μια οργανωμένη ομάδα, ή χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ, ή είναι κατ' επανάληψη, τιμωρούνται με φυλάκιση από πέντε ως δέκα έτη, είτε μαζί με δήμευση περιουσίας είτε άνευ αυτής.

[...]

Σύγχρονες μέθοδοι χειραγώγησης μέσω διαχείρισης εργατικού δυναμικού

Σύγχρονες μέθοδοι χειραγώγησης μέσω διαχείρισης εργατικού δυναμικού

Οι επιχειρηματικοί όμιλοι προχωρούν «στη δημιουργία τμημάτων διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού στις επιχειρήσεις». Παλιά τα έλεγαν «Γραφεία Προσωπικού». Δεν πρόκειται απλά και μόνο για εκσυγχρονισμό της ορολογίας, αλλά για ουσιαστικές αλλαγές στο περιεχόμενό τους. Αναπτύσσονται και στην Ελλάδα, με το Ελληνικό Ινστιτούτο Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΙΜΑΔ) της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) να παίζει σημαντικό και καινοτόμο ρόλο ως προς αυτό. Αυτά αναφέρονται σε ρεπορτάζ που είδαν το φως της δημοσιότητας στα αστικά ΜΜΕ, όπως π.χ. στην ιστοσελίδα «euro2day.gr», 21/11/2014, στο «Βήμα» 1/12/2014, ή στην «Καθημερινή», 7/12/2014.
Πρόσφατα, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του ΕΙΜΑΔ πραγματοποιήθηκε και το 5ο Ετήσιο Συνέδριό του, με θέμα το διάλογο για την επανεκκίνηση των διευθύνσεων ανθρώπινου δυναμικού (HR) που δραστηριοποιούνται στις επιχειρήσεις.
Οσοι από τους συμμετέχοντες μίλησαν, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, εστίασαν στο περιεχόμενο διαχείρισης του εργατικού δυναμικού σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της δουλειάς των εργαζομένων, ώστε να γίνεται η επιχείρηση ολοένα και πιο ανταγωνιστική και κερδοφόρα. Μάλιστα, εστίασαν στην αναγκαιότητα να διαχειριστούν «το ανθρώπινο μωσαϊκό των εργαζομένων στις επιχειρήσεις» για το μέγιστο όφελος των επιχειρήσεων.
Είναι χαρακτηριστικό αυτό που ανέφερε ο Ηλίας Βουδούρης, Αρχιμουσικός, Διευθυντής Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που συμμετείχε και μίλησε. Οι «επιχειρήσεις είπε θα έπρεπε να λειτουργούν όπως μία συμφωνική ορχήστρα, που είναι ο αρμονικός συνδυασμός πολλών διαφορετικών οργάνων. Για το πρόγραμμα μιας Λυρικής Σκηνής χρειάζεται επιπλέον η συνεργασία και η συμμετοχή στο τελικό αποτέλεσμα, που είναι η εκτέλεση ενός έργου πολλών ακόμη διαφορετικών ανθρώπων - τραγουδιστές, χορωδοί, σκηνογράφοι κ.ά. Για το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει καμία απολύτως σημασία το φύλο, το χρώμα, η εθνικότητα, η θρησκεία ή άλλο χαρακτηριστικό, γιατί μεταξύ όλων υπάρχει μία κοινή γλώσσα, η μουσική».

***

Υπάρχει μία έκφραση στους έχοντες επωμιστεί το καθήκον να διαχειρίζονται το εργατικό δυναμικό ενός επιχειρηματικού ομίλου, η «οργανωσιακή κουλτούρα». Ως οργανωσιακή κουλτούρα θεωρείται η συλλογική συμπεριφορά των ανθρώπων που αποτελούν μέρος μιας οργάνωσης, και αποτελείται από τις αξίες της οργάνωσης, τα οράματα, τους κανόνες, τη γλώσσα εργασίας, τα συστήματα και τα σύμβολα αυτής, ενώ περιλαμβάνει και τις ευρύτερες πεποιθήσεις και συνήθειες.
Σύμφωνα με μελέτη του «ΤΕΙ Ηρακλείου Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας,Τμήμα Διοίκηση Επιχειρήσεων» για την οργανωσιακή κουλτούρα στις επιχειρήσεις, «η επιχειρησιακή κουλτούρα διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιχειρήσεις επηρεάζοντας τους εργαζομένους και τις οργανωσιακές λειτουργίες. Η θετική κουλτούρα μπορεί να αποτελέσει ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των επιχειρήσεων με τις οποίες ανταγωνίζεται. Κάθε επιχείρηση διέπεται από τη δική της εταιρική κουλτούρα η οποία αναφέρεται σε ένα κοινό σύστημα αξιών, πεποιθήσεων και κανόνων συμπεριφοράς μεταξύ των εργαζομένων της. Τα άτομα μιας επιχείρησης διαφέρουν ως προς τους στόχους, τα κίνητρα, τις δράσεις και τις αντιδράσεις τους στο εργασιακό περιβάλλον και αυτές οι διαφορές τους προκύπτουν λόγω είτε δημογραφικών χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο, φυλή), είτε επάρκειας (ικανότητες, δεξιότητες ), είτε ψυχολογικών παραγόντων (στάσεις, αξίες, προσωπικότητα). Η εταιρική κουλτούρα αφορά σε μία αίσθηση συλλογικής ταυτότητας της επιχείρησης, που δημιουργείται με την ύπαρξη ενός συστήματος κοινών αξιών και πεποιθήσεων. Μια ισχυρή κουλτούρα προϋποθέτει μεγαλύτερη συνεισφορά εκ μέρους των εργαζομένων».

***

Επομένως, στο επίκεντρο του συνεδρίου στο οποίο αναφέρονται τα αστικά ΜΜΕ, βρέθηκε η ανάπτυξη της δράσης των «τμημάτων διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού στις επιχειρήσεις», έτσι ώστε να δημιουργούν στους εργαζόμενους ψυχολογία και συνείδηση ταύτισής τους με την επιχείρηση και τα αποτελέσματά της.
«Κάθε μας προσπάθεια, πρόταση και ενέργεια επικεντρώνεται στο στόχο μας, ατενίζοντας πάντοτε το όραμά μας και έχοντας σαν εφαλτήριο τις αρχές και τις αξίες μας. Πιστεύουμε ακράδαντα: (α) στο συγκριτικό πλεονέκτημα που δημιουργεί ο άνθρωπος, (β) στη λύση που είναι ο άνθρωπος και (γ) στην αξία που προσθέτει ο άνθρωπος», πρόσθεσε η κυρία Γεωργιάδου, πρόεδρος της ΔΕ του ΕΙΜΑΔ. «Αυτό που θέλουμε να διαπιστώσουμε σε μεγαλύτερο βάθος είναι το πεδίο των δυνατοτήτων του HR και το εύρος της επίδρασης που μπορεί να έχει στον τρόπο με τον οποίο διοικούνται σήμερα οι άνθρωποι, αλλά και στην ανταγωνιστικότητα των ίδιων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα», είπε η ίδια.
Δεν πρόκειται όμως μόνο για σύγχρονα επεξεργασμένες πλευρές της ιδεολογικής παρέμβασης των ιδιοκτητών των επιχειρηματικών ομίλων στους εργαζόμενους, μέσω των «τμημάτων διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού», αλλά μέσω αυτής της διαδικασίας επιδίωξη έντασης της εκμετάλλευσης και βεβαίως αντιμετώπισης των αρνητικών επιπτώσεων απ' αυτήν στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα σε εργαζόμενους σύγχρονων κλάδων. Στο συγκεκριμένο συνέδριο, «δόθηκε η ευκαιρία στους συμμετέχοντες να ακούσουν νέες τάσεις και πρακτικές εφαρμογές της τεχνολογίας, εργαλεία και μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μπορεί να αξιοποιήσει το σύγχρονο HR, λαμβάνοντας υπόψη του και προλαμβάνοντας τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους που ενδέχεται να αναπτυχθούν από το digital depression (ηλεκτρονική κατάθλιψη)», σύμφωνα με το «euro2day.gr».

***

Η «διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού», ως ειδικός τομέας στις επιχειρήσεις, φροντίζει όχι μόνο για πιο στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων, αλλά και για την ολοκληρωτική υποταγή τους στους καπιταλιστές, καλλιεργώντας, ταυτόχρονα, ψευδαισθήσεις ότι η με τέτοια μέθοδο εργασία τους είναι σε όφελός τους, ότι η απόδοση της επιχείρησης είναι σε όφελός τους.
Με δεδομένες τις συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, άρα τεράστιας ανεργίας, φροντίζουν να ασκούν στους εργαζόμενους μια «αθόρυβη πίεση» επιστημονικά μελετημένη για την πλήρη υποταγή τους στους σκοπούς της επιχείρησης, που τους βαφτίζουν «αξίες». Τέτοιο ρόλο παίζουν τα «τμήματα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού» (HR). Συμβάλλουν μ' αυτόν τον τρόπο στην αύξηση της κερδοφορίας, αλλά η χειρότερη επίδρασή τους είναι η ιδελογική - ψυχολογική ότι οι επιχειρήσεις «αγαπούν και φροντίζουν τους εργαζόμενους, θεωρώντας τους το καλύτερο "κεφάλαιο"», ζήτημα που εμποδίζει τα μέγιστα τη συνειδητοποίηση της εκμετάλλευσης, της «νόμιμης» κλοπής από τους καπιταλιστές του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι. Αποτελεί, λοιπόν, ένα ακόμα εμπόδιο στη χειραφέτηση από την αστική πολιτική, την οργάνωση στα συνδικάτα και τη συμμετοχή στους διεκδικητικούς αγώνες, στη μη συνειδητοποίηση των αιτιών άλλων εργατικών, λαϊκών προβλημάτων, στη διάσπαση των εργαζομένων, αφού οι εργαζόμενοι κάθε επιχείρησης λειτουργούν απομονωμένα ακόμη και από τους εργαζόμενους του ίδιου του κλάδου τους. Πολύ περισσότερο, σηκώνει τείχη στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της αντικαπιταλιστικής πάλης.

Χάλασαν τη φιέστα Μπουτάρη - «Coca Cola»

Χάλασαν τη φιέστα Μπουτάρη - «Coca Cola»

Οι απεργοί της «Coca - Cola» χάλασαν τη φιέστα του δημάρχου Θεσσαλονίκης, που ήθελε να φωταγωγήσει τα χριστουγεννιάτικα δένδρα μπροστά στο Δημαρχείο και το Λευκό Πύργο με χορηγό την πολυεθνική. Η διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης, για άλλη μια χρονιά, με αφορμή τα Χριστούγεννα, έφερε στο προσκήνιο τους επιχειρηματίες - χορηγούς και τους ενέπλεξε μέχρι και στον εορταστικό διάκοσμο της πόλης.
Στο πλαίσιο αυτό, η «Coca Cola» προσέφερε δέντρα κατασκευασμένα από λαμπιόνια, τα οποία τοποθετήθηκαν στο Λευκό Πύργο και στο Δημαρχείο. Το απόγευμα της Δευτέρας, ο δήμαρχος Γ. Μπουτάρης θα έκανε την επίσημη φωταγώγησή τους. Από νωρίς οι απεργοί, που συνεχίζουν για 15 και πλέον μήνες την απεργία, απαιτώντας την παραγωγική επαναλειτουργία του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης και την ανάκληση των απολύσεων, με πλακάτ και συνθήματα κατήγγειλαν την πρόκληση της διοίκησης του δήμου. Ο δήμαρχος, τελικά, δεν εμφανίσθηκε και η φιέστα χάλασε.
Στο πλευρό των απεργών της «Coca - Cola» βρέθηκαν η ΠΟΕΕΠ, σωματεία του κλάδου και ταξικά συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Ως ένδειξη αλληλεγγύης, ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη «Μαλαματίνα» παρέδωσε στους απεργούς εκ μέρους των συναδέλφων του τις δωροεπιταγές που τους δόθηκαν από την επιχείρηση.
Στη διαμαρτυρία παραβρέθηκε ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», Γιάννης Δελής. Εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους απεργούς και κατήγγειλε την πρακτική της διοίκησης του δήμου που παίρνει σταθερά θέση υπέρ της πολυεθνικής και αρνείται να βγάλει έστω και ένα ψήφισμα συμπαράστασης στον αγώνα των απεργών.

Γενικευμένο το φαινόμενο της απληρωσιάς

Γενικευμένο το φαινόμενο της απληρωσιάς

Πολλοί είναι οι εργαζόμενοι που θα κάνουν γιορτές με άδειες τσέπες

Με άδειες τις τσέπες θα κάνουν γιορτές οι εργαζόμενοι στις Μονάδες και τα Ιδρύματα της Ειδικής Αγωγής, καθώς δεν έγινε δυνατή η εκταμίευση της δεύτερης επιχορήγησης, με ευθύνη της κυβέρνησης, αλλά και της Περιφέρειας Αττικής.
Οι εργαζόμενοι στα ΝΠΙΔ Ειδικής Αγωγής - υπάρχουν περίπου 50 στην Αττική - είναι απλήρωτοι από 5-10 μήνες και γι' αυτό το λόγο ο Σύλλογός τους (ΣΕΜΙΣΕΑ) έκανε παρέμβαση στο υπουργείο Εργασίας. Οι απαντήσεις που πήραν ότι το θέμα θα λυθεί με νομοθετική ρύθμιση, δεν έπεισαν τους εργαζόμενους ότι θα έχουν χρήματα στις γιορτές.
Στη συνάντηση τέθηκε επίσης η κατάσταση που επικρατεί στο ίδρυμα «Η Παμμακάριστος». Ο Σύλλογος των Εργαζομένων στο Ιδρυμα καταγγέλλει: «Είναι γνωστή η πρόθεση της διοίκησης για μείωση προσωπικού καθώς και η αντίδραση των εργαζομένων σε αυτή. Οι ανάγκες του ιδρύματος επιβάλλουν επιπλέον προσωπικό και η οποιαδήποτε σκέψη για μείωση αυτού είναι τουλάχιστον επικίνδυνη και εγκληματική. Δεν θα επιτρέψουμε να χειροτερεύσει και άλλο η ζωή των ΑμεΑ, των οικογενειών τους και των εργαζομένων.
Να τονιστεί ότι μετά από εισηγήσεις των επιστημονικών υπευθύνων για την ανάγκη παραμονής, την προσφορά και την άψογη στάση των εργαζομένων, η διοίκηση συνεχίζει να αναφέρεται, φανερά πλέον, για απομάκρυνση αυτών λόγω της συνδικαλιστικής δράση τους».
Απλήρωτες από τον περασμένο Ιούλη θα περάσουν τα Χριστούγεννα και οι καθαρίστριες στο νοσοκομείο Ρεθύμνου. Το γεγονός αυτό και συνολικά το απαράδεκτο καθεστώς που βιώνουν οι εργαζόμενες στην εργολαβική εταιρεία καθαριότητας, καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ρεθύμνου. Διεκδικεί την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και του δώρου, καθώς και την τήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων σε όλα τα εργολαβικά συνεργεία, με ευθύνη της διοίκησης του Νοσοκομείου.
Η σύμβαση της εταιρείας με το Νοσοκομείο έληξε. Το πιθανότερο είναι πως οι περισσότερες θα απολυθούν, αλλά η εταιρεία για να αποφύγει τις αποζημιώσεις τις κρατά κυριολεκτικά ομήρους. Δεν τις απολύει για να αποφύγει προφανώς τις αποζημιώσεις απόλυσης ενδεχομένως και τα δεδουλευμένα αλλά και δεν τους δίνει δουλειά. Με υποχρεωτικές άδειες, αλλαγές στο συμφωνημένο εργασιακό καθεστώς κ.λπ. προσπαθεί να τις εξαναγκάσει σε παραίτηση. Ετσι οι εργαζόμενες ούτε στο ταμείο ανεργίας μπορούν να μπουν.
Ο Σύλλογος ξεκαθαρίζει πως το καθεστώς των εργολαβιών πρέπει να σταματήσει, σε αντιπαράθεση με τις πολιτικές και τις κατευθύνσεις ΕΕ και κυβερνήσεων, και όλοι οι εργαζόμενοι να προσληφθούν από το Νοσοκομείο, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ο ΞΕΠΕΣΜΟΣ και η ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ σ αυτον

 Ο ΞΕΠΕΣΜΟΣ και η ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ σ αυτον

Τσιπρας (το 2013) : " Ο Καρατζαφερης της Αριστερας " .....(για τον Κουβελη ) 

                                                                  

                                                                     ΔΗΜΑΣ..........168 - "ΠΑΡΩΝ" .........131.

                                                                                             Τρίχες!!!!

#############################################################################################

Αυτά είναι αποτελεσματα.......

Σωματείο Ξενοδοχουπάλλλων Κέρκυρας:                          ΠΑΜΕ 908.....ΟΛΟΙ οι αλλοι ΜΑΖΙ 178, ......................83.6%

Ένωση Λογιστών:                                                                    ΠΑΜΕ 601......ΟΛΟΙ οι αλλοι ΜΑΖΙ .......106, ...............85%

Συνδικάτο Οικοδόμων  :                                                        ΠΑΜΕ 2.895......ΟΛΟΙ οι αλλοι ΜΑΖΙ.....76 , ..................98.5%

Συνδικατο Μετάλλου και Ναυπηγικης Βιομ.   :                   ΠΑΜΕ 2475.........ΟΛΑ οι αλλοι  ΜΑΖΙ ...127 ..................95%

Η ταξική σαπίλα και ο … χορτοφάγος λύκος!

  Νίκος Μπογιόπουλος:

Παρέμβαση στην εκπομπή «Στον Ενικό»

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

 

Ακούστε την παρέμβαση του Νίκου Μπογιόπουλου στη εκπομπή «Στον ενικό» του Νίκου Χατζηνικολάου στο «Star», με καλεσμένους τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Μητρόπουλο.

...ΧΡΥΣΟΙ και ...ΑΣΗΜΕΝΙΟΙ ...ΓΟΝΟΙ τού ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, ενάντια στον φτωχό λαό.

 ...ΧΡΥΣΟΙ και ...ΑΣΗΜΕΝΙΟΙ ...ΓΟΝΟΙ τού ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, ενάντια στον φτωχό λαό.

Ακούστε τον κύριο Χρυσόγονο απ' το ΣΥΡΙΖΑ και την κυρία Ασημακοπούλου απ' τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και βγάλτε συμπεράσματα μόνοι σας, για το τι ακριβώς κρύβουν και τα δυο αυτά κόμματα πίσω απ' την "κουρτίνα" τής κοκκορομαχίας τους...

Μ' ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΩ, ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΙΟ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΙ.

Η αλήθεια (της ανεργίας) πίσω από τους αριθμούς…

  Η αλήθεια (της ανεργίας) πίσω από τους αριθμούς…

Πανηγυρίζει η συγκυβέρνηση για τη μείωση της ανεργίας στο 25,5% το τρίτο τρίμηνο του 2014 από το 27,2% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2013. Μάλιστα, παρουσιάζουν την εξέλιξη αυτή ως απόδειξη της επερχόμενης "ανάπτυξης", υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα διασαλευτεί η "πολιτική σταθερότητα" της χώρας, κάτι που μόνο η συγκυβέρνηση μπορεί "να εγγυηθεί" και να μας "εξασφαλίσει".

Σήμερα δεν θα μιλήσω για τα εκατομμύρια μικρά και μεγάλα δράματα που κρύβονται πίσω από τους 1.229.400 ανέργους . Θα προσπαθήσω, όμως, να αποδείξω με τη δύναμη των αριθμών, όπως αυτοί καταχωρούνται στους στατιστικούς πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ, πόσο αμελητέο είναι το "επίτευγμα" της μνημονιακής συγκυβέρνησης, σε σύγκριση πάντα με το "μέγα πλήθος" των ανέργων, αλλά λαμβάνοντας υπόψη και ορισμένα ακόμη ποιοτικά χαρακτηριστικά της ανεργίας, στα οποία οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης αποφεύγουν να αναφερθούν.

Στο πιο τουριστικό τρίμηνο του έτους, λοιπόν, ο αριθμός των ανέργων μειώθηκε κατά 90.900 άτομα σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2013, ενώ ο αριθμός των απασχολούμενων αυξήθηκε κατά 50.800 άτομα. Δηλαδή, η αύξηση της απασχόλησης ήταν πολύ μικρότερη από τη μείωση της ανεργίας, καθώς οι νέες θέσεις απασχολούμενων αντιστοιχούν μόλις στο 56% των θέσεων που αφαιρέθηκαν από τις λίστες της ανεργίας.

Αλήθεια, τι απέγιναν οι θέσεις που "δεν αναπληρώθηκαν"; Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ένα μέρος των ανέργων που φαίνεται "να εξαφανίζονται", αντιλαμβανόμενοι προφανώς ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα να βρουν κάποια απασχόληση, τοποθέτησαν τους εαυτούς τους στον "μη οικονομικά ενεργό" πληθυσμό, ο οποίος αυξήθηκε κατά 8.100 άτομα.

Επιπλέον, μειωμένο κατά 37.700 άτομα εμφανίζεται το εργατικό δυναμικό της χώρας. Αν από τον αριθμό αυτό αφαιρεθούν οι 8.100 "απόμαχοι", προκύπτει μια μείωση του πληθυσμού της χώρας άνω των 15 ετών της τάξης των 29.600 ατόμων. Στον αριθμό αυτό περιλαμβάνονται, κατά τη γνώμη μου, οι εργαζόμενοι που ξενιτεύονται αναζητώντας εργασία, στη συντριπτική τους πλειονότητα νέοι με υψηλή μόρφωση και ειδίκευση.

Ίσως κάποιοι να ισχυριστούν ότι η αύξηση της απασχόλησης κατά 50.800 άτομα δεν είναι και μικρό επίτευγμα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Κατά την άποψή μου, το μέγεθος του "επιτεύγματος" σχεδόν μηδενίζεται, αν λάβουμε υπόψη ότι αυτό επιτεύχθηκε σε ένα τρίμηνο που καταγράφηκε "ανάπτυξη" 1,6% σε σταθερές τιμές, τη στιγμή μάλιστα που η "βαριά βιομηχανία" της χώρας, ο τουρισμός, κατέρριπτε κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε ότι αφορά στις αφίξεις τουριστών.

Όμως, όπως προαναφέραμε, η ανεργία και κυρίως η απασχόληση έχουν κάποια ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, τα οποία "δεν βολεύουν" όσους επιλέγουν να θριαμβολογούν αναπαράγοντας τις πρώτες σελίδες των δελτίων Τύπου και στηρίζοντας την επιχειρηματολογία τους στη μείωση των ποσοστών ανεργίας, παραβλέποντας ανάμεσα δεν υπάρχουν τείχη ανάμεσα στους απασχολούμενους και στους ανέργους. Ιδιαίτερα μάλιστα, μετά την "απελευθέρωση" της αγοράς εργασίας, εκατοντάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας κινούνται για μήνες ή και για χρόνια μέσα στο "θολό τοπίο" της ημι-απασχόλησης ή της μισο-ανεργίας, με απολαβές που κυμαίνονται από ένα συμβολικό χαρτζιλίκι μέχρι 200 άντε 300 ευρώ το μήνα. Η κατηγορία αυτή των "απασχολούμενων" διευρύνεται με αλματώδεις ρυθμούς τα τελευταία χρόνια.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στην κατηγορία των απασχολούμενων της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat περιλαμβάνονται όσοι δηλώνουν ότι έχουν "εργαστεί επ’ αμοιβή ή σε οικογενειακή επιχείρηση", τουλάχιστον μία ώρα κατά την εβδομάδα που διενεργήθηκε η έρευνα εργατικού δυναμικού.

Η ΕΛΣΤΑΤ εκδίδει σε τακτά χρονικά διαστήματα δελτία Τύπου με στοιχεία για την ανεργία και την απασχόληση. Όμως, δελτία για τους ημι-απασχολούμενους ή μισο-άνεργους δεν εκδίδονται και οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να τα αναζητήσουν στις σχετικές "χρονοσειρές" της Στατιστικής Αρχής.

Τι προκύπτει, λοιπόν, αν ανατρέξουμε στις "δυσπρόσιτες" για τους πολλούς "χρονοσειρές"; Έχουμε και λέμε, λοιπόν, αναφερόμενοι πάντα στο τρίτο τρίμηνο του 2014 σε σύγκριση με το αντίστοιχοι τρίμηνο του 2013.

• Στην κατηγορία "εργάζεται, όχι υποαπασχολούμενος" καταγράφηκαν φέτος 3.336.500 άτομα, έναντι 3.317.900 ατόμων ένα χρόνο πριν. Δηλαδή, προκύπτει μια καθαρή αύξηση 18.600 ατόμων.

Δηλαδή, από τις επιπλέον 50.800 θέσεις εργασίας που μας προέκυψαν φέτος, μόλις οι 18.600 είναι θέσεις πλήρους απασχόλησης ή μερικής με χρόνο απασχόλησης πάνω από 4 ώρες ημερησίως.

• Στην κατηγορία "υποαπασχολούμενος" καταγράφηκαν φέτος 242.500 άτομα, έναντι 210.300 ατόμων ένα χρόνο πριν. Η καθαρή αύξηση ανέρχεται σε 32.200 άτομα.

Με βάση τους ορισμούς της ίδια της ΕΛΣΤΑΤ (που τις αντιγράφει από την Eurostat), "υποαπασχολούμενοι" θεωρούνται όσοι απασχολούνται τόσο λίγες ώρες, που μοιάζουν περισσότερο με τους ανέργους!

Ιδού, λοιπόν, το μέγιστο "επίτευγμα"της μνημονιακής συγκυβέρνησης στο καλύτερο από άποψη απασχόλησης τρίμηνο του έτους, το οποία μάλιστα ήταν και "τρίμηνο ανάπτυξης"μετά από έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης: Κατάφερε να αυξήσει τις κάπως υποφερτές θέσεις απασχόλησης κατά 18.600 και τις θέσεις των απασχολούμενων που μοιάζουν περισσότερο με ανέργους κατά 32.200.

Δηλαδή, στους "ευτυχείς" 18.600 νέους απασχολούμενους που προφανώς αμείβονται- αν αμείβονται- με τον κατώτατο μισθό των 510-580 ευρώ, προστίθενται άλλοι 32.200 αμειβόμενοι με χαρτζιλίκι και μας προκύπτει ο- παρ’ όλα αυτά- καθόλου εντυπωσιακός αριθμός των 50.800 νέων θέσεων απασχόλησης σε αυτή την κόλαση που οι συγκυβερνήτες αρέσκονται να την αποκαλούν "ελληνική αγορά εργασίας".

Προφανώς, στους 32.200 "χαρτζιλικο-αμειβόμενους" περιλαμβάνεται ικανός αριθμός επιδοματούχων από προγράμματα του ΟΑΕΔ, καθώς επίσης και οι εργαζόμενοι για λίγες εβδομάδες στην ελληνική "βαριά βιομηχανία", τρομάρα μας!


Εντρυφώντας λίγο ακόμη στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, που αναφέρονται στην έκτη σελίδα του σχετικού δελτίου της ΕΛΣΤΑΤ (που να "προφτάσουν" να φτάσουν μέχρι εκεί οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης), προκύπτουν τα εξής πολύ ενδιαφέρονται στοιχεία για το "θαύμα" που συντελείται αυτή τη στιγμή όχι μόνο στο μέτωπο της εργασίας, αλλά και στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας, καθόσον οι εξελίξεις γύρω από την απασχόληση καθρεφτίζουν εν πολλοίς και την πορεία των επιμέρους κλάδων της οικονομικής δραστηριότητας (τα στοιχεία αναφέρονται και πάλι στο τρίτο τρίμηνο του 2014 σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2013).

- Ο αριθμός των απασχολούμενων στον τουρισμό και στην εστίαση αυξήθηκε κατά 51.000 άτομα. Θέσεις προσωρινές, αμειβόμενες κατά τα κέφια των εργοδοτών. Στην πλειονότητά τους αυτοί οι απασχολούμενοι του καλοκαιριού έχουν πυκνώσει και πάλι τις φάλαγγες των ανέργων.

- Στους παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας συνεχίζεται η μείωση της απασχόλησης. Στη μεταποίηση οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 10.100, στις κατασκευές κατά 12.800 και στη γεωργία κατά 5.200 άτομα.

- Μειωμένη κατά 1.400 άτομα είναι η απασχόληση και στο εμπόριο, τον κλάδο με τις περισσότερες θέσεις εργασίας, που σε άλλες εποχές αποτελούσε το κυριότερο ανάχωμα κατά της ανεργίας. Στη διάρκεια της κρίσης "έχασε" πάνω από 200.000 θέσεις εργασίας.

- Στον τομέα των τραπεζών και της ιδιωτικής ασφάλισης η απασχόληση μειώθηκε κατά 20.700 άτομα. Μέσα σε μόλις ένα χρόνο χάθηκε το 19% των θέσεων εργασίας (από 109.300 σε 88.600), γεγονός που προφανώς οφείλεται στη συγκεντροποίηση του κλάδου και στην "άνεση κινήσεων" που παρέχει το μνημονιακό εργασιακό καθεστώς στους τραπεζίτες.

- Μείωση καταγράφηκε και στην απασχόληση στη δημόσια διοίκηση, την άμυνα και την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, κατά 13.200 άτομα.


Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί η αύξηση των απασχολούμενων στον τομέα της εκπαίδευσης κατά 12.100 άτομα. Μια τέτοια αύξηση μέσα στο κατακαλόκαιρο, που τα σχολεία δεν λειτουργούν, πιστεύω ότι απλώς καταγράφει τις νέες "ημέρες δόξης" που ζει η παραπαιδεία με την καθιέρωση του "νέου λυκείου" και των "τραπεζών θεμάτων". Τα φροντιστήρια λειτουργούν πλέον με εντατικούς ρυθμούς όλο το καλοκαίρι και σε αυτά "προετοιμάζονται" οι μαθητές όλων των τάξεων του λυκείου, με την ανάλογη βεβαίως οικονομική επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού…

[Εξαιρετική ανάλυση του Θανάση Ηλιοδρομίτη, από τον ιστοτόπο "Ημεροδρόμος"]