Ιστοριούλες φασιστών (1)

 Ιστοριούλες φασιστών (1)

Επειδή αύριο ξημερώνει 21η Απριλίου, σκεφτόμουν τι λογής κείμενα θα μπορούσα να ετοιμάσω για να τιμήσω κατά πώς πρέπει αυτή την ημέρα. Για να μη κοροϊδεύω τους αναγνώστες, θα έπρεπε να βρω κάτι που να μην έχει χιλιοειπωθεί και κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο. Τελικά, αποφάσισα να κρατήσω ως κεντρικό άξονα το αντιφασιστικό μήνυμα της ημέρας και να διηγηθώ κάποιες ιστοριούλες που θα μπορούσε να άρχιζαν με το κλασσικό "μια φορά κι έναν καιρό" αλλά που το φινάλε τους ερωτοτροπεί με το παρόν...


Ιστοριούλα πρώτη

Το 1938, ο υπουργός κατασκευών των ναζί Φριτς Τοτ δημιουργεί την μεγάλη κατασκευαστική οργάνωση που έμεινε στην ιστορία με το όνομά του: Οργάνωση Τοτ. Αν και από το 1935 ο Τοτ είχε στήσει πολλές υπηρεσίες προκειμένου να κατασκευάσει το δίκτυο αυτοκινητοδρόμων που ήθελε ο Χίτλερ, το 1938 ένωσε όλες αυτές τις υπηρεσίες σε μια ενιαία οργάνωση που θα μπορούσε να αναλάβει την εκτέλεση οποιουδήποτε έργου, όπως π.χ. την περίφημη Γραμμή Ζήγκφριντ (ή Δυτικό Τείχος), ανάλογη της γαλλικής Γραμμής Μαζινό αλλά και τα περισσότερα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι εργαζόμενοι στην Οργάνωση απαρτίζονταν κατά 1% από γερμανούς ακατάλληλους για στρατιωτική θητεία, κατά 2% από κρατούμενους των στρατοπέδων συγκέντρωσης και κατά 97% από καταναγκαστικά εργαζόμενους που μεταφέρονταν από κατακτημένες χώρες.

Τον Αύγουστο του 1944, οι γερμανοί στέλνουν από την Ελλάδα στο Μάιντς την τελευταία "φουρνιά" ελλήνων, προορισμένων να δουλέψουν καταναγκαστικά για την Τοτ. Την συγκεκριμένη ιστορία διηγείται με έναν εξόχως γλαφυρό τρόπο στο βιβλίο του "«Αποστολή» στο Μπίμπλις" (εκδόσεις Ποντίκι, 1988, σελ. 280) ένας από εκείνους που βρέθηκαν σ' εκείνη την "αποστολή", ο Μιχάλης Βασιλείου. Ο Βασιλείου είχε συλληφθεί το καλοκαίρι από τους ταγματασφαλίτες και, αφού πρώτα βασανίστηκε απ' αυτούς στου Γουδή, παραδόθηκε μαζί με καμμιά εκατοστή συντρόφους του στους γερμανούς, οι οποίοι τους έκλεισαν στο Χαϊδάρι και λίγο αργότερα τους έστειλαν στην Γερμανία.

Στο βιβλίο του, ο Βασιλείου περιλαμβάνει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Ανάμεσα στους βασανιστές του ήταν κι ένας κοντός, χοντρός, φαλακρός, μουσάτος, που υπηρετούσε στην "Ειδική Ασφάλεια" του διαβόητου Λάμπου και λεγόταν Παναγιώταρος. Προφανώς, ο Βασιλείου αναφέρεται στον πρωτοστατούντα στα μπλόκα των γερμανών και γνωστό για την σκληρότητά του βασανιστή τού δεύτερου τάγματος ευζώνων Γιώργο Παναγιώταρο, ο οποίος μάλλον εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ (βρέθηκε νεκρός στις 11/8/1944 με μια σφαίρα στο κεφάλι).

Δεν κατάφερα να διασταυρώσω την πληροφορία ότι ο Γιώργος Παναγιώταρος ήταν θείος τού Κωνσταντίνου Παναγιώταρου, πατέρα του σημερινού χρυσαυγίτη βουλευτή. Παρά ταύτα, είναι ενδιαφέρουσα η ομοιότητα του βασανιστή με τον βουλευτή. Αν κάποιος (γιατί όχι ο ίδιος ο κύριος Παναγιώταρος, αν μας διαβάζει;) μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη ή μη οποιασδήποτε σχέσης, είναι καλοδεχούμενος.

Κάρτα (αριστερά) και βιβλιάριο (δεξιά) αλλοδαπού [ausländer] εργαζομένου στην Οργάνωση Τοτ.

Ιστοριούλα δεύτερη

Στις 29/12/1943, φτάνει στην Χαλκίδα ο νέος νομάρχης Εύβοιας, ο στρατηγός Δημήτρης Λιάκος, με συνοδεία 80 ευζώνους (δηλαδή, ταγματασφαλίτες). Η Εύβοια τελούσε υπό ιταλική κατοχή αλλά, μετά την συνθηκολόγηση των ιταλών στις 9/9/1943, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ την πήραν υπό τον έλεγχό τους. Φυσικά, αυτό δεν μπορούσαν να το επιτρέψουν ούτε οι γερμανοί ούτε οι ντόπιοι συνεργάτες τους. Έτσι, μέχρι τον Απρίλιο του 1944, στο νησί είχαν στηθεί τρία τάγματα ευζώνων με συνολικά οκτώ λόχους (Χαλκίδα, Ψαχνά, Αλιβέρι, Αμάρυνθος, Βασιλικό, Γούβες). Ανάμεσα σ' αυτούς τους τσολιάδες ήταν κι ένας εύελπις που καταγόταν από τα Ψαχνά και άκουγε στο όνομα Αθανάσιος Επιτήδειος.

Στο βιβλίο του "Οι ταγματασφαλίτες" (εκδόσεις Αφοί Τολίδη, 1980, σελ. 292), ο ερευνητής Γιάννης Δουατζής παρουσιάζει ντοκουμέντα για την ενδιαφέρουσα δράση τού Επιτήδειου, ο οποίος καθ' όλη την παραμονή του στην Εύβοια συμμετείχε στο "καθάρισμα" της υπαίθρου από τα "αντεθνικώς δρώντα στοιχεία". Σε ελεύθερη μετάφραση, η προηγούμενη φράση σημαίνει ότι συμμετείχε στο πλιάτσικο στο οποίο επιδίδονταν οι ταγματασφαλίτες σε βάρος των χωρικών. Είναι χαρακτηριστική η διαταγή του αρχηγού τους στρατηγού Παπαθανασόπουλου, με ημερομηνία 16/7/1944:

"Πας πολίτης ευρισκόμενος κατά την πορείαν των αποσπασμάτων είτε κατά την νύκτα είτε κατά την ημέραν θα συλλαμβάνεται. Επίσης δέον να συλληφθώσιν άπαντες οι ποιμένες και τα μικρά ακόμη ποιμενόπαιδα, τα δε ποίμνια να κατάσχωνται εξ ολοκλήρου, καθ’ όσον έχει ήδη αποδειχθή ότι ούτοι είνε οι πολυτιμώτεροι βοηθοί, συνεργάται, τροφοδόται και σύνδεσμοι των ληστοσυμμοριτών. Επίσης δέον όπως κατάσχωνται άπαντα τα ζώα άτινα θα ανευρεθώσι εντός του κλοιού, εις οιονδήποτε και αν ανήκουσι ταύτα. [...] Οι Διοικηταί των αποσπασμάτων θα μεριμνήσωσι διά την συγκέντρωσιν ζώων προς φόρτωσιν του βαρέως οπλισμού των Γερμανικών τμημάτων και πυρομαχικών αυτών".

Εκτός από το πλιάτσικο, το κάψιμο ολόκληρων χωριών κλπ, ανάμεσα στα "κατορθώματα" του Επιτήδειου και των ομοϊδεατών του ξεχωρίζουν δυο: οι ομαδικές εκτελέσεις συνολικά 110 κομμουνιστών στην Χαλκίδα (64 τον Απρίλιο και 46 τον Μάιο) και το σούβλισμα της εβραίας δασκάλας του χωρού Στρόπωνες Μέντυς Μόσχοβιτς, μετά από ομαδικό βιασμό της, στις 7 Μαρτίου 1944.

Πλατεία Συντάγματος, 12/3/1944: Το Α' Ευζωνικό Σύνταγμα Αθηνών τιμά την γερμανική "Ημέρα των Ηρώων"!

Για όλα τα παραπάνω, ο Αθανάσιος Επιτήδειος επιβραβεύθηκε από την πατρίδα, φτάνοντας μέχρι Α' υπαρχηγός ΓΕΣ με ταυτόχρονη προαγωγή του σε αντιστράτηγο την περίοδο Ιωαννίδη (10/6/1974). Με την μεταπολίτευση, η υπό τον Καραμανλή κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αναγνωρίζοντας κι αυτή την αξία του ("η πατρίς ευγνωμονούσα", που λέμε...), του ανέθεσε την προετοιμασία των δυνάμεων που θα στέλνονταν στην Κύπρο αν το επέβαλαν οι συνθήκες.

Ο Αθανάσιος Επιτήδειος αποστρατεύθηκε στις 4/3/1975, μετά το αποτυχημένο "πραξικόπημα της πυτζάμας" των ιωαννιδικών. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς θα ονομαζόταν ανθυπολοχαγός ο γυιος του Γεώργιος, ο οποίος έφτασε κι αυτός στον βαθμό τού αντιστράτηγου. Δυστυχώς, ο Αθανάσιος πέθανε το 2003 και δεν πρόλαβε να καμαρώσει τον κανακάρη του να μπαίνει στην ευρωβουλή ως βουλευτής τής φασιστικής Χρυσής Αυγής...

Θα συνεχίσουμε αύριο με άλλες ιστορίες.

Κάτσε καλά Γεράσιμε

 Κάτσε καλά Γεράσιμε

Τέλος ο Πογέτ από την ΑΕΚ, τέλος ο Τζόρτζεβιτς από τον ΠΑΟ, τέλος κι ο Διαμαντίδης από την Ευρωλίγκα...! Πέθανε κι ο Γεράσιμος Αρσένης...
-Ναι, αλλά η δημοσίευση κι η επικείμενη κατάθεση του φορολογικού κι ασφαλιστικού νομοσχεδίου;
-Εντάξει, υπήρχαν και μερικά ευχάριστα στη χτεσινή μέρα, αποφασιστικό βήμα για μεταρρυθμίσεις, αλλά ας μην αφήσουμε δευτερεύοντα πράγματα να μας αποπροσανατολίσουν από την ουσία.

Ο θάνατος του Αρσένη προσφέρεται για μια σειρά συνειρμούς. Ιδίως για τη δική μου γενιά, που πήρε το κινηματικό βάπτισμα του πυρός στο κύμα των μαθητικών καταλήψεων ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση (πήξαμε στις μεταρρυθμίσεις και τους σωτήρες) που συνδέθηκε με το όνομά του και με το σύνθημα: κάτσε καλά Γεράσιμε! Που το πήραν (ή το βρήκαν από αλλού έτοιμο και απλώς το αξιοποίησαν) τα λάιφ-στάιλ έντυπα, για να το κάνουν: κάτσε καλά Γεράσιμε!

Να βλέπεις κάτι 'φλώρους αντικαταληψίες' να το αναμασάν και να χαχανίζουν, για να συμφωνήσεις τελικά μαζί τους ότι τα σκουριασμένα μυαλά δεν είναι προνόμιο των μεγαλύτερων και δε συνδέονται απαραίτητα με την ηλικία. Αλλά το σκέφτεσαι σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, καταλήγοντας με τρόμο στο συμπέρασμα πως τελικά όντως γερνάμε. Γιατί αν ο Αρσένης ήταν 85, εμείς τότε είμαστε... (α-πα-πα). Πού και να κάνουμε ένα συντροφικό προσκλητήριο, πόσοι έχουν μείνει από τότε συνεπείς κοντά μας και πόσοι παρασύρθηκαν από τη ροζ λαίλαπα και έφυγαν, χωρίς επιστροφή. Εκεί να δεις κατήφεια...

Στη δεκαετία που γεννηθήκαμε πάντως, στα χρόνια της Αλλαγής, ο Αρσένης είχε μια δαιδαλώδη διαδρομή πολιτικού εκκρεμούς: πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος, τσάρος της οικονομίας στην "καλή τετραετία" του ΠαΣοΚ, αντικαταστάθηκε από το Σημίτη, με τη στροφή στη λιτότητα και την οικονομική σταθερότητα για ακόμα καλύτερες ημέρες, τέθηκε εκτός κινήματος, πήγε να φτιάξει το δικό του, το αλήστου μνήμης Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, ίσως να φλέρταρε θεωρητικά και ως υποψήφιος σύμμαχος-συνεργαζόμενος του ενιαίου Συνασπισμού, αλλά επέστρεψε στο ΠαΣοΚ το 89'. Ενδιάμεσα είχε προλάβει να γράψει την "Πολιτική Κατάθεσή" του, όπου εκθέτει κάποια κακώς κείμενα της Αλλαγής και προβαίνει σε μερικές ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις-ομολογίες, παρά τους δεδομένους περιορισμούς του.

Την επόμενη δεκαετία, αφού απέτυχε να εκλεγεί πρωθυπουργός ή πρόεδρος του ΠαΣοΚ (Γιώργο, χάσαμε), επαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση του Σημίτη και του εκσυγχρονιστικού ρεύματος. Ήταν υπουργός Άμυνας στην κρίση των Ιμίων, κάηκε οριστικά ως υπουργός Παιδείας και σταδιακά παρέδωσε τη σκυτάλη στη σύζυγό του, Λούκα, για να προωθήσει τη δική της πολιτική καριέρα και να στήσει κι αυτή τελικά το δικό της (απο)κομμα: την Κοινωνική Συμφωνία, προτού φλερτάρει με τη μετεξέλιξη του Συνασπισμού, το σημερινό Σύριζα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φαρσοτραγωδία. Και κάθε εποχή έχει το ΠαΣοΚ που της αξίζει. Η (κοινωνική) συμφωνία νομίζω πως αποτυπώνεται στην εκλογική καταγραφή του Σύριζα στην Κεφαλονιά (αν και δεν έχω πρόχειρο το στατιστικό που την τεκμηριώνει). Ενώ η τελευταία φορά που απασχολεί την πολιτική σκηνή το όνομα του Αρσένη, ήταν, νομίζω, όταν προτάθηκε από τον Τσίπρα για υπηρεσιακός πρωθυπουργός (για να γίνει τελικά ο Πικραμμένος, αν θυμάμαι καλά).

Κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή.
Ο θάνατος του Αρσένη συνέπεσε χρονικά με τη χτεσινή παρουσίαση της Πλεύσης Ελευθερίας με τα έξι δέλτα (δύο φορές σαν τον 3D Διαμαντίδη), του προσωπικού κόμματος της Κωνσταντοπούλου, που παραδέχτηκε αυτοκριτικά (έστω κι από σπόντα για τον Τσίπρα) πως "αριστερός δεν είναι κανείς, επειδή έτσι δηλώνει". Συμφώνησε από δίπλα της και η Ρέιτσελ, που έδωσε και μια αριστερή νότα σε αυτή την εκδήλωση, μαζί με τη σφιγμένη γροθιά της Πασιονάριας Ζωής. Ξέχασε όμως να βάλει στα δέλτα και τη δικτατορία του προλεταριάτου. Ή έστω, τη διαφάνεια του Γκόρμπι...

Κι αυτές ήταν οι μόνες αριστερές νότες της παρουσίασης ενός κόμματος που απέφυγε ευλαβικά τους συμβολισμούς, τόσο στο όνομα όσο και στο πολιτικό του σήμα (ένα μικρό καράβι) και θυμίζει με την προσωποπαγή δομή του, περισσότερο κινήσεις τύπου Μόσιαλου, Ζώη (προσοχή στον τόνο, ε;), κτλ, που είναι κινήσεις νέου αστικού τύπου, σαν τηλεοπτικά προϊόντα, σε αντίθεση με τα παλαιού τύπου μαζικά αστικά κόμματα, που δανείζονταν ή προσπαθούσαν να αντιγράψουν κάποια στοιχεία από τη δομή του κόμματος νέου τύπου του Λένιν (κεντρικά όργανα, οργανώσεις, συνέδρια, κτλ). Αλλά αν δεν τους βγουν τα κουκιά, όπως καλή ώρα με το ρεζίλεμα της ΟΝΝΕΔ, τόσο το χειρότερο για τις συλλογικές διαδικασίες και τα δημοκρατικά προσχήματα.

Αν ο Αρσένης ενσάρκωσε τα όρια και την ουσία του "καλού ΠαΣοΚ", σαν πρόδρομος του ΔΗΚΚΙ (όπου είναι αυτονόητος ο διαχωρισμός της βάσης με τις έντιμες αυταπάτες της, από τα στελέχη που βρήκαν σύντομα το δρόμο τους για το ΠαΣοΚ του ΓΑΠ, όταν "ηττήθηκε" ο κακός εκσυγχρονισμός), η Ζωή είναι κατά μία έννοια, η πολιτική του συνέχεια. Με τη διαφορά ότι κάθε εποχή δεν έχει μόνο το ΠαΣοΚ, αλλά και τις πασοκικές διασπάσεις, που της αξίζουν. (Ο Αρσένης πχ ένιωθε την ανάγκη να προσδιορίσει το κόμμα του ως σοσιαλιστικό, για να επιπλεύσει πολιτικά. Σήμερα ο όρος δεν είναι της μόδας κι αποφεύγεται).

Εμπρός για το ΠαΣοΚ της νέας εποχής, το ΠαΣοΚ του μέλλοντός μας. Και κάποιοι συνεχίζουν να το πιστεύουν, περιμένοντας την έκπληξη, πως το επόμενο ΠαΣοΚ θα είναι καλύτερο, ειλικρινές και θα τους δικαιώσει. αΚι ότι θα βρουν επιτέλους ούριο άνεμο, για να πλεύσει το καραβάκι τους, προς τα... προς... κάπου τέλος πάντων.

Οι παριζιάνικες «πλατείες» και ο ... Βαρουφάκης

Οι παριζιάνικες «πλατείες» και ο ... Βαρουφάκης

Καθώς η αγανάκτηση των λαών για τα αποτελέσματα της πολιτικής της ΕΕ μεγαλώνει, πιάνουν δουλειά παλιοί και νέοι μηχανισμοί, για να αφήνει αυτή η αγανάκτηση ανέγγιχτη τη ρίζα των λαϊκών προβλημάτων, δηλαδή τη στρατηγική που υπηρετεί το κεφάλαιο.
Ετσι, σε μια περίοδο που και στη Γαλλία κλιμακώνεται η επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, δυναμώνουν οι προσπάθειες ώστε μια σειρά κινητοποιήσεις που γίνονται, να μετατραπούν ουσιαστικά σε πεδία διεύρυνσης των ενδοαστικών διεργασιών που συνδέονται με την ανάγκη του κεφαλαίου να βρει ικανότερο πολιτικό προσωπικό. Το Σαββατοκύριακο, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας και της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης, Γιάννης Βαρουφάκης, βρέθηκε στην πλατεία Δημοκρατίας, στο Παρίσι, σε μια από τις «γενικές συνελεύσεις», όπως εμφανίζονται από διοργανωτές του κινήματος «Ολονυκτία» («Nuit Debout») που έχει εμφανιστεί τους τελευταίους μήνες. Μεταφέροντας την «αλληλεγγύη της Αθήνας», ο Βαρουφάκης έσπευσε να παραλληλίσει την «Ολονυκτία» με την «κατάληψη της πλατείας Συντάγματος» το 2011 και τους «Αγανακτισμένους» που ξεφύτρωσαν σε ισπανικές πόλεις, για να ισχυριστεί: «Ηταν ένας σεισμός. Αλλάξαμε την πολιτική στην Ελλάδα, αλλά επίσης και στην Ευρώπη...».

***

Βεβαίως, αυτή η εμφανέστατη κοροϊδία που πλασαρίστηκε ως δήθεν δυνατότητα φιλολαϊκής πολιτικής, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά αλλαγή διαχειριστή στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από το Γενάρη του 2015 κάνει αγώνα δρόμου για την υπηρέτηση του στόχου της ανάκαμψης για το ελληνικό κεφάλαιο, ενώ ο Βαρουφάκης δε διαφώνησε ποτέ ως προς αυτό το στόχο, μόνο ως προς την αποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Βεβαίως, δεν ήταν «αλλαγή» υπέρ των λαών οι «Αγανακτισμένοι» που εμφανίστηκαν στις ισπανικές πλατείες, από τους κόλπους των οποίων ξεπήδησε το κόμμα «Ποδέμος», που σήμερα θέτει τους δικούς του όρους για το σχηματισμό της επόμενης αστικής κυβέρνησης. Αλλαγή υπέρ των λαών δεν πρόκειται να φέρουν ούτε και νέα σχήματα, όπως το «πανευρωπαϊκό» κόμμα με την ονομασία DiEM25 που ίδρυσε ο πρώην «αριστερός» υπουργός, για να τα βάλει όχι με την οικονομία που είναι οργανωμένη με βάση τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά με την «κοινή γραφειοκρατία» και το «κοινό νόμισμα» που διαιρούν λαούς, με μια «ανίερη συμμαχία κοντόφθαλμων πολιτικών, οικονομικά ανίδεων "τεχνοκρατών" και "ειδικών"» (όπως διευκρινίστηκε στην ιδρυτική συνάντηση του DiEM25). Για να τα βάλει, δηλαδή, με πολιτικούς και επιλογές που πολλοί θεωρούν ότι δεν αποδίδουν σωστά για τις σημερινές ανάγκες των μονοπωλίων.

***

Βεβαίως, σε κινητοποιήσεις όπως και αυτές που πραγματοποιούνται στη Γαλλία ως «Nuit Debout», συμμετέχουν συχνά και εργαζόμενοι, αγωνιστές κ.τ.λ. που αναζητούν αληθινά τρόπους να διαμαρτυρηθούν για την αντιλαϊκή επίθεση. Αυτό, όμως, σε τίποτα δεν αναιρεί την ικανότητα του συστήματος να «τρυπώνει» σε διαμαρτυρίες που θέλει να στρέψει μακριά από κάθε ταξικά προσανατολισμένη μορφή οργάνωσης και αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο. Να σπέρνει συγχύσεις ως προς τις αιτίες των αντεργατικών μέτρων που προωθούνται. Να προβάλλει κάλπικες για τους λαούς εναλλακτικές, που στην πραγματικότητα είναι εναλλακτικές μόνο για τους δυνάστες του.
Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι από την παριζιάνικη πλατεία Δημοκρατίας, ο Βαρουφάκης έσπευσε να αθωώσει ουσιαστικά την κυβέρνηση Ολάντ, εμφανίζοντάς την ούτε λίγο - ούτε πολύ ως καμιά «παρασυρμένη περιστέρα» που παραστράτησε. Ανακάλυψε, λοιπόν, ότι «ο Ολάντ είχε εκλεγεί για να στηρίξει την ανάπτυξη και να βάλει τέρμα στη λιτότητα...».
Ομως, η ανάπτυξη την οποία (και) ο Ολάντ υποσχέθηκε να φέρει αφορούσε τη γαλλική πλουτοκρατία, η λιτότητα που είχε υποσχεθεί να τερματίσει αφορούσε τα περιθώρια ευέλικτης ικανοποίησης των αναγκών του κεφαλαίου έναντι των ανταγωνιστών του. Πρόβλημα του κεφαλαίου είναι τα όσα δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να κάνει η κυβέρνηση Ολάντ, από το σύνολο των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει να επιταχύνει υπέρ της γαλλικής αστικής τάξης, σε ανταγωνισμό με αυτή της Γερμανίας. Και επειδή η όξυνση του ανταγωνισμού δυναμώνει την ανησυχία στο εσωτερικό της, θα δυναμώσουν και μια σειρά διεργασίες που σχετίζονται με την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού. Πριν δέκα μέρες περίπου, ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Ολάντ, Εμανουέλ Μακρόν, ανακοίνωσε ότι προχωρά στην ίδρυση νέας πολιτικής «κίνησης» με τον τίτλο «En Marche», για να συνεργαστεί - κατά δήλωσή του - και με «ανθρώπους από τη δεξιά».
Σε αυτή τη βάση, η πείρα που συγκεντρώνεται και στη Γαλλία βεβαιώνει την ανάγκη ύπαρξης μιας οργανωμένης πολιτικής πρωτοπορίας, ενός ΚΚ που θα πρωτοστατεί στη διαφώτιση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, ώστε να αποκαλύπτονται οι αληθινοί της αντίπαλοι (και όχι να στοχοποιείται μια μερίδα τους για να καθαγιάζεται μια άλλη). Το κεφάλαιο μπορεί να διαθέσει πολλούς ικανούς εκπροσώπους στην υπόθεση της λαϊκής χειραγώγησης. Ασπίδα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της μπορεί να αποτελέσει μόνο η οργάνωση μακριά και κόντρα σε κάθε υπερασπιστή του κεφαλαίου, ενάντια στο ίδιο το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Στα σκουπίδια!

Στα σκουπίδια!

Από τις 15 Οκτώβρη, οπότε η κυβέρνηση δημοσιοποίησε το πόρισμα της «Επιτροπής σοφών» για το Ασφαλιστικό, έως σήμερα, έχουν περάσει έξι ολόκληροι μήνες. Στο διάστημα αυτό, η κυβερνητική προπαγάνδα οργίασε, το ένα ψέμα διαδεχόταν το άλλο, τα καθησυχαστικά λόγια και οι λεονταρισμοί για τις «κόκκινες γραμμές» στη διαπραγμάτευση περίσσεψαν.
Σήμερα, ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι μπορούν να δουν το αποτέλεσμα της εξάμηνης διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με το κουαρτέτο. Το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, που παρουσιάστηκε χτες, δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο «νόμος - λαιμητόμος» που του απέδωσαν οι εργαζόμενοι και την καθολική απόρριψή του.
Ενα πράγμα είναι βέβαιο: Ο νόμος που παρουσίασε η κυβέρνηση θίγει τους πάντες και διαμορφώνει ένα νέο τοπίο στην Ασφάλιση, όπου η συμμετοχή του κράτους και της εργοδοσίας περιορίζεται δραστικά, ανοίγοντας το δρόμο για να κυριαρχήσουν τα κοράκια της ιδιωτικής Ασφάλισης και να μετατραπεί η Ασφάλιση σε ατομική υπόθεση.
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης θίγει τους νέους συνταξιούχους, που στο εξής θα παίρνουν ακόμα μικρότερες συντάξεις, υπολογισμένες με μικρότερους συντελεστές και με βάση το μισθό που έπαιρναν σε όλον τον εργάσιμο βίο τους.
Οι κατώτερες συντάξεις, που διασφάλιζαν ένα μίνιμουμ για όλους όσοι κατοχύρωναν δικαίωμα, αλλά είχαν πενιχρές αποδοχές, οδηγεί σε απόγνωση μελλοντικούς συνταξιούχους, που με 15 χρόνια Ασφάλισης θα πρέπει να ζήσουν με 346 ευρώ εθνική σύνταξη και ένα πρόσθετο ποσό από την ανταποδοτική που θα ισούται με επίδομα.
Το τελικό ποσό θα είναι μικρότερο ακόμα και από 486 ευρώ κατώτερη σύνταξη που χορηγούσε το ΙΚΑ! Τέτοια είναι η «δικαιοσύνη» και η «προστασία» των χαμηλοσυνταξιούχων που υποσχόταν η κυβέρνηση, η οποία επιπλέον καταργεί από φέτος σταδιακά το ΕΚΑΣ.
Η δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου επαληθεύει επίσης τις μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις, τόσο στις μελλοντικές, όσο και σε εκείνες που αποδίδονται τώρα, παρά την παράλληλη αύξηση των εισφορών των εργαζομένων για την επικούρηση.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν τελικά δεν ενσωματωθούν οι αυξήσεις των εισφορών στο τελικό νομοσχέδιο, οι μειώσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες και θα μιλάμε πλέον ανοιχτά για δρομολογημένη κατάργηση της επικουρικής σύνταξης.
Το νομοσχέδιο ξετινάζει αυτοαπασχολούμενους και μικρομεσαίους αγρότες, εκτοξεύοντας στα ύψη τις εισφορές τους στα Ταμεία, όπως συμβαίνει και με τους επιστήμονες, έστω κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι με ενδιάμεσους χρόνους σταδιακής μετάβασης στο νέο σύστημα.
Επίσης, παλιοί συνταξιούχοι που μετά από δεκαετίες δουλειάς κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή σύνταξη και την είδαν να περικόπτεται 11 φορές στα χρόνια της κρίσης, θα δουν τώρα και μια ακόμα μείωση, με τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να χρυσώσει το χάπι με το τρικ της «προσωπικής διαφοράς» και την ονομαστική μείωση των συντάξεων μετά το 2018.
Με το νομοσχέδιο θεσπίζεται, επίσης, αυτόματος «κόφτης» σε παροχές και συντάξεις, με την ενσωμάτωση του όρου ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη δεν θα υπερβαίνει συγκεκριμένα όρια (16% του ΑΕΠ). Μια σειρά ακόμα διατάξεις καταργούν επί της ουσίας τη 15ετία, ρίχνουν στα Τάρταρα όσους είχαν την ατυχία να συνταξιοδοτηθούν εξαιτίας κάποιας αναπηρίας.
Απ' όπου και να το πιάσεις, αυτό το νομοσχέδιο είναι κόλαφος για τα ασφαλιστικά δικαιώματα που έχουν απομείνει. Η θέση του είναι στα σκουπίδια και εκεί πρέπει να το πετάξουν εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι και μικρομεσαίοι αγρότες με την πάλη και τη συμμαχία τους.
Με την κατάθεσή του, πρέπει να απαντηθεί σθεναρά και η 48ωρη απεργία που βρίσκεται μπροστά μας να κάνει πραγματικά πάταγο. Να εκφράσει με τον πιο αδιαμφισβήτητο και κατηγορηματικό τρόπο την κατακραυγή του λαού για το άθλιο νομοθέτημα και την πολιτική που το επιβάλλει.

Μοιράστηκαν εκατομμύρια ευρώ στις ΜΚΟ για τους πρόσφυγες

Μοιράστηκαν εκατομμύρια ευρώ στις ΜΚΟ για τους πρόσφυγες

Τα πρώτα συμβόλαια ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΜΚΟ, που αφορούν συνολικά 83 εκατομμύρια ευρώ, υπογράφτηκαν χτες για τη διαχείριση του Προσφυγικού στη χώρα μας. Τα χρήματα αυτά, που αποτελούν μέρος των συνολικά 700 εκατομμυρίων ευρώ που θα διατεθούν στην Ελλάδα από τον νέο μηχανισμό βοήθειας έκτακτης ανάγκης της ΕΕ, θα δοθούν σε οκτώ ΜΚΟ και όχι απευθείας στην ελληνική κυβέρνηση. Σημειώνεται πως ο σχεδιασμός της χρηματοδότησης είναι να δαπανηθούν 300 εκατομμύρια ευρώ φέτος και από 200 το 2017 και το 2018. Θυμίζουμε πως όταν είχε αποφασιστεί η οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαβεβαίωνε πως αυτά τα χρήματα θα δίνονταν απευθείας στο ελληνικό κράτος.
Οι οκτώ ΜΚΟ που θα λάβουν τα παραπάνω χρήματα και που θα τα μοιράσουν μέσω τοπικών ΜΚΟ, για τη σίτιση, στέγαση, ιατρική περίθαλψη, εκπαίδευση και προστασία των προσφύγων είναι οι: Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (ελληνικό τμήμα), Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, ελληνικό τμήμα των «Γιατρών του Κόσμου», Συμβούλιο Προσφύγων της Δανίας, «OXFAM», «Save the Children», «ASB Federal Association» και «International Rescue Committee Hellas». Μάλιστα, οι παραπάνω ΜΚΟ επιλέχθηκαν μεταξύ 13 που υπέβαλαν προτάσεις.
Οπως τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γ. Μουζάλας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε με τον Κύπριο επίτροπο για την Ανθρωπιστική Βοήθεια και την Αντιμετώπιση Κρίσεων, Χρ. Στυλιανίδη, «τα χρήματα που θα πάρουν οι οργανώσεις θα συντονιστούν με το πλάνο αντιμετώπισης του προσφυγικού προβλήματος που έχει η ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με την απόφαση της ΕΕ. Οι προσλήψεις θα γίνουν κυρίως από την τοπική κοινωνία και οι αγορές από την τοπική αγορά». Από την πλευρά του, ο Χρ. Στυλιανίδης σημείωσε πως «ο νέος μηχανισμός τέθηκε σε λειτουργία σε χρόνο ρεκόρ, μόλις 25 - 30 μέρες μετά την αρχική παρουσίασή του στο Κολέγιο των Επιτρόπων». «Η Επιτροπή έχει την πείρα για την αξιολόγηση και την παρακολούθηση της εφαρμογής των προγραμμάτων αυτών». Τέλος, ο Γ. Μουζάλας ανέφερε πως «μπορούμε να διαχειριστούμε 50.000 - 60.000 πρόσφυγες» και πως «με τις μέχρι τώρα προσφορές για μετεγκατάσταση, οι 14.000 - 15.000 θα φύγουν από την Ελλάδα προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες».

Βασικός κόμβος το Αιγαίο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Βασικός κόμβος το Αιγαίο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Τα... υπονοούμενα για διασύνδεση με τις ναυτικές επιχειρήσεις «Active Endeavour» του ΝΑΤΟ και «Euronav Med SOFIA» της ΕΕ επιβεβαιώνουν τον πραγματικό ρόλο της ΝΑΤΟικής αρμάδας στο Αιγαίο

Σταθερή στην υπεράσπιση της επικίνδυνης ΝΑΤΟικής εμπλοκής στο Αιγαίο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ

Με αποφάσεις που θωρακίζουν παραπέρα τα ευρωενωσιακά μονοπώλια, σε στενή συνεργασία με το ΝΑΤΟ, στους κλιμακούμενους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, κομβικό σημείο των οποίων είναι και το Αιγαίο, ολοκληρώθηκε στο Λουξεμβούργο το διήμερο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, που συνεδρίασε χτες υπό τη διευρυμένη του σύνθεση, με τη συμμετοχή των υπουργών Αμυνας των κρατών - μελών.

Πλατφόρμα του ΝΑΤΟ για Τουρκία

Διόλου τυχαία, στο Συμβούλιο μετείχε και ο γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ. Σε δήλωση που έκανε προσερχόμενος στη συνεδρίαση, εξήρε την ανάπτυξη 6 πολεμικών πλοίων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό, μετά από πρόσκληση και της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Γ. Στόλτενμπεργκ, βέβαια, πρόσθεσε ως πτυχή της επιχείρησης το γεγονός ότι «το ΝΑΤΟ παρέχει μια πλατφόρμα για στενότερη συνεργασία με την Τουρκία, ένα μη μέλος της ΕΕ να συνεργαστεί στενότερα με την ΕΕ και αυτό είναι σημαντικό για τη διαχείριση της κατάστασης». Μια δήλωση που ουσιαστικά επιβεβαιώνει τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της τουρκικής αστικής τάξης στο πλαίσιο ΝΑΤΟ και ΕΕ, πάνω στη διαχείριση του Προσφυγικού και τη σύγκρουση με τη Ρωσία για τον έλεγχο ζωνών στη Μέση Ανατολή. Μια αναβάθμιση που προβληματίζει επιτελεία στην Αθήνα...
Δεν περνά απαρατήρητο, άλλωστε, ότι σήμερα συνεδριάζει στις Βρυξέλλες το Συμβούλιο ΝΑΤΟ - Ρωσίας, στην πρώτη του συνεδρίαση από το 2014.
Σήμερα και αύριο, εξάλλου, ο Γ. Στόλτενμπεργκ πραγματοποιεί διήμερη επίσκεψη στην Τουρκία, όπου θα έχει συναντήσεις με τον Πρόεδρο, τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας της χώρας.
Διόλου τυχαία, στην Τουρκία αναμένεται να μεταβεί και η Γερμανίδα υπουργός Αμυνας, Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν: Η ανάπτυξη ΝΑΤΟικών πλοίων στο Αιγαίο προς διαχείριση τάχα του Προσφυγικού ήταν καταρχήν απόφαση Αγκυρας και Βερολίνου, ενώ η ναυαρχίδα της δύναμης είναι το γερμανικό πολεμικό πλοίο «BONN».

Εβγαλε «λάδι» τη λυκοσυμμαχία

Η Γερμανίδα υπουργός φρόντισε, πάντως, μετά το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ στο Λουξεμβούργο, να κάνει στάση χτες στην Αθήνα, όπου συναντήθηκε με τον Ελληνα ομόλογό της, Π. Καμμένο.
Μετά τη συνάντηση, ο Π. Καμμένος υπερασπίστηκε τη ΝΑΤΟική εμπλοκή στο Αιγαίο, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι «υπάρχουν ακόμα αρκετά προβλήματα, τα οποία δημιουργούνται ιδίως από τη στάση της Τουρκίας, όχι σε σχέση με τη Συμμαχία, αλλά σε σχέση με τη συνέχιση των παραβιάσεων και των παραβάσεων του εθνικού εναέριου χώρου και των ελληνικών χωρικών υδάτων (...) όπως και των υπερπτήσεων πάνω από ελληνικά νησιά».
Πρόσθεσε ότι «στην ακτογραμμή μεταξύ της Μικράς Ασίας και των ελληνικών νησιών υπάρχει άριστη συνεργασία στους δύο πρώτους τομείς που έχει ενεργοποιηθεί η συμφωνία, δηλαδή στη Μυτιλήνη και στη Χίο με τις Οινούσσες, αλλά αυτή η συμφωνία αφορά το σύνολο του Αιγαίου. Είναι ξεκάθαρη πολιτική απόφαση και αν χρειαστεί θα ενεργοποιηθεί στις επόμενες ημέρες και στις υπόλοιπες περιοχές», πρόσθεσε, παρακάμπτοντας ότι είναι οι τουρκικές θέσεις και πιέσεις και η αποδοχή τους από το ΝΑΤΟ που δεν ενεργοποιούν ΝΑΤΟικές περιπολίες π.χ. στα Δωδεκάνησα που οι Τούρκοι θεωρούν αποστρατικοποιημένα.
Εμφανίστηκε, εξάλλου, ανήσυχος για πρόσθετα προσφυγικά κύματα από Λιβύη, λέγοντας ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει άλλο βάρος, ιδιαίτερα στην περιοχή της Κρήτης ή σε άλλες περιοχές».

Διασύνδεση Αιγαίου με ευρύτερα ιμπεριαλιστικά σχέδια

Σχετικά και πάλι με το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, σηματοδοτώντας ότι η επιχείρηση στο Αιγαίο δεν αφορά κατά βάση τις προσφυγικές ροές, αλλά τη συγκέντρωση δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε όλο τον άξονα που διασχίζουν ρωσικά πολεμικά από Μαύρη Θάλασσα έως τις ακτές της Συρίας, ο Γ. Στόλτενμπεργκ πρόσθεσε: «Είναι πολύ νωρίς για να πούμε πώς πρόκειται να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που βλέπουμε σε άλλα μέρη της Μεσογείου. Είμαστε τώρα προς μετατροπή της ναυτικής επιχείρησής μας "Active Endeavour" σε μια επιχείρηση ασφάλειας στη θάλασσα και αυτό παρέχει επίσης τη βάση για μια στενότερη συνεργασία με την ΕΕ στη Μεσόγειο γενικότερα».
Η ΝΑΤΟική ναυτική επιχείρηση «Active Endeavour» συνίσταται σε περιπολίες πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων, όπως και εναέριων μέσων, επισήμως προς αντιμετώπιση πειρατείας και τρομοκρατίας. Η σχεδιαζόμενη αναβάθμισή της σε επιχείρηση ασφαλείας του ΝΑΤΟ, που προφανώς δε θα περιορίζεται μόνο σε ελέγχους για πειρατεία και τρομοκρατία, είναι ενδεικτική της αντίστοιχης «αναβάθμισης» των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών...
Πολύ περισσότερο, όταν εκτός της ΝΑΤΟικής αρμάδας SNMG2 που επιχειρεί στο Αιγαίο, και της «Active Endeavour», στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου επιχειρούν και δυνάμεις της ναυτικής επιχείρησης UNIFIL κατόπιν εντολής ΟΗΕ στα ανοιχτά του Λιβάνου και της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ, EURONAV MED «SOFIA», τάχα προς ανακοπή των προσφυγικών ροών από την Αφρική. Από κοντά και όσες μονάδες επιχειρούν στη ναυτική επιχείρηση της ΕΕ, EUNAVFOR ATALANTA στην Ερυθρά Θάλασσα, συν όσες άλλες κατέφτασαν στην περιοχή, παίρνοντας μέρος στη σύγκρουση γύρω από τη Συρία. Ενα εκρηκτικό σκηνικό, όπου η κυβέρνηση, φέροντας ακέραιη την ευθύνη, εμπλέκει βαθύτερα το λαό, προς γεωστρατηγική αναβάθμιση των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων.
Εμπλοκή και διασύνδεση όλων των προαναφερόμενων επιχειρήσεων με ό,τι έχει δρομολογηθεί στο Αιγαίο, όπως άλλωστε το σκιαγράφησε και ο ίδιος ο γγ της λυκοσυμμαχίας, λέγοντας χτες ότι τόσο στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη, όσο και στη Σύνοδο Κορυφής τον Ιούλη στη Βαρσοβία, «θα προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, ώστε να μπορούμε να έχουμε μια πολύ ασφαλέστερη και πολύ καλύτερη και καλά οργανωμένη κατάσταση σε ολόκληρη την περιοχή και στο Αιγαίο Πέλαγος».
Εξάλλου, ερωτηθείς ο Γ. Στόλτενμπεργκ αν η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο μπορεί να διασυνδεθεί, σε πρώτη φάση, με την επιχείρηση της ΕΕ «SOFIA», τουλάχιστον στο επίπεδο ανταλλαγής πληροφοριών, δεν το απέκλεισε...

«Υβριδικές απειλές»

Κατά τα λοιπά, άλλος βασικός άξονας των αποφάσεων του Συμβουλίου της ΕΕ ήταν η αντιμετώπιση των λεγόμενων «υβριδικών απειλών», για τις οποίες στα σχετικά «Συμπεράσματα» τονίζεται: «Η αυξανόμενη χρήση των υβριδικών στρατηγικών και ενεργειών από κρατικούς και μη κρατικούς φορείς στην άμεση και ευρύτερη γειτονιά της ΕΕ απαιτεί ταχεία και κατάλληλη δράση για την πρόληψη και την καταπολέμηση της υβριδικής απειλής για την Ενωση και τα κράτη - μέλη της, καθώς και τους συνεργάτες. Το Συμβούλιο υπογραμμίζει την ανάγκη κινητοποίησης των μέσων της ΕΕ για το σκοπό αυτό». Παράλληλα, το Συμβούλιο μιλά για «ανάγκη ενίσχυσης του διαλόγου, της συνεργασίας και του συντονισμού με το ΝΑΤΟ (...) καθώς και με άλλους οργανισμούς - εταίρους», πάνω στο ίδιο πεδίο δράσης.
Τέλος, το Συμβούλιο ανέλυσε την «οικοδόμηση ικανοτήτων για τη στήριξη της ασφάλειας και της ανάπτυξης των επιχειρήσεων της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας», δηλαδή του στρατιωτικού - πολεμικού βραχίονα της ΕΕ.
Ενδεικτικά, οι υπουργοί αποφάσισαν την ανάπτυξη «εκπαιδευτικής στρατιωτικής αποστολής» στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, χώρα με σημαντικό ορυκτό πλούτο και γεωστρατηγική θέση στην καρδιά της Αφρικής, όπου το 2014 η ΕΕ ανέπτυξε και στρατιωτική δράση, με πρόσχημα την αντιμετώπιση εμφύλιου σπαραγμού που προηγούμενα οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές υποδαύλισαν. Δράση όπου σημαντικό ρόλο είχε παίξει η ελληνική αστική τάξη, παραχωρώντας με απόφαση της τότε κυβέρνησης, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, στρατιωτικές υποδομές και μέσα για το συντονισμό της επιχείρησης.

Φακέλωμα, καταστολή και «καταπολέμηση τρομοκρατίας»

Σηματοδοτώντας την πρεμούρα και της τωρινής κυβέρνησης να συμμετάσχει στην υλοποίηση τέτοιων σχεδιασμών, ο υπουργός Αμυνας, Π. Καμμένος, στην παρέμβασή του στο Συμβούλιο επισήμανε την «ανάγκη δημιουργίας υπηρεσίας πληροφοριών της ΕΕ σε αμυντικό επίπεδο, όπως έχει και το NATO, καθώς και τράπεζας δεδομένων για την ανταλλαγή πληροφοριών».
Ζήτησε, ακόμα, να ληφθούν «πολιτικές αποφάσεις που θα δημιουργήσουν αίσθημα ασφάλειας στις κοινωνίες των κρατών - μελών», με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για λήψη παραπέρα μέτρων παρακολούθησης, φακελώματος, καταστολής.
Ενώ και μετά τη συνάντησή του με την Γερμανίδα ομόλογό του, σκιαγραφώντας την απόφαση της κυβέρνησης να στηρίξει τις νέες ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις με πρόσχημα τους τζιχαντιστές, ο Π. Καμμένος ανέφερε: «Οποιαδήποτε απόφαση και αν ληφθεί, θα ληφθεί από κοινού, προκειμένου όχι μόνο να σταματήσουμε τις παράνομες ροές προσφύγων, αλλά και για να σταματήσουμε το παράνομο εμπόριο ανθρώπων, όπλων, ναρκωτικών και οπλισμού όπως και πετρελαίου που χρηματοδοτεί την τρομοκρατία και ιδίως τον Daesh. Το θέμα της τρομοκρατίας είναι θέμα το οποίο αφορά και εμάς»...

«Προοδεύει» η «αξιολόγηση», ανεβαίνει ο αντιλαϊκός πήχης

«Προοδεύει» η «αξιολόγηση», ανεβαίνει ο αντιλαϊκός πήχης

Παζάρια γύρω από το εύρος του «εφεδρικού» αντιλαϊκού «πακέτου», που θα ενεργοποιείται σε περίπτωση αποκλίσεων από τους στόχους του κεφαλαίου

Η συγκρότηση και η λειτουργία του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, τα ζητήματα της αγοράς Ενέργειας και της Παιδείας βρέθηκαν στο επίκεντρο των χτεσινών συζητήσεων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τα υψηλόβαθμα κλιμάκια της Ευρωζώνης, ενώ σήμερα επανέρχεται στην Αθήνα και το κλιμάκιο του ΔΝΤ.
Την ίδια ώρα, η συγκυβέρνηση προσέρχεται στα αντιλαϊκά παζάρια προσκομίζοντας ως «ατού» την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος για το έτος 2015, υπερβαίνοντας μάλιστα τους στόχους του μνημονίου, αλλά και προηγούμενες προβλέψεις, κυρίως από την πλευρά του ΔΝΤ, σχετικά με την εξέλιξη της οικονομικής δραστηριότητας και τους ρυθμούς του ΑΕΠ.
Τα επικαιροποιημένα στοιχεία σχετικά με τα δημοσιονομικά μεγέθη αναμένεται να επικυρωθούν αύριο από τη Γιούροστατ και να συζητηθούν στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ που συνεδριάζει στο Αμστερνταμ την Παρασκευή. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ έχει προχωρήσει σε αναταξινομήσεις ορισμένων δαπανών στους κρατικούς προϋπολογισμούς των προηγούμενων χρόνων, με αποτέλεσμα να απεικονίζονται με διαφορετικό τρόπο τα δημοσιονομικά μεγέθη σε σχέση με τα προηγούμενα επίσημα στοιχεία.
Σε κάθε περίπτωση, η αντιλαϊκή κλιμάκωση θα εκδηλωθεί με ιδιαίτερη σφοδρότητα, από τις αμέσως επόμενες μέρες, με γνώμονα την απογείωση των ματωμένων πλεονασμάτων στο 3,5% του ΑΕΠ από το 2018 και για όλα τα επόμενα χρόνια, δηλαδή πέρα και πάνω από το χρονικό ορίζοντα του τρέχοντος μνημονίου. Μάλιστα, ως πρόσθετη ρήτρα διασφάλισης της αντιλαϊκής πολιτικής «παίζει» και η «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους, που θα «κουμπώσει» με τη συνέχιση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, είχε χτες τηλεφωνική επικοινωνία με την Γερμανίδα καγκελάριο, Αγκελα Μέρκελ. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο Αλ. Τσίπρας μετέφερε τη θέση της συγκυβέρνησης ότι «οι θετικές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει αυτονόητα να συνυπολογιστούν στο τελικό αποτέλεσμα της αξιολόγησης».
Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Β. Ντομπρόβσκις, υπογράμμισε ότι η ελληνική οικονομία «πήγε καλύτερα απ' όσο αρχικώς αναμενόταν, τόσο στο μακροοικονομικό όσο και στο δημοσιονομικό μέτωπο», λέγοντας ότι «από αυτή την άποψη, πιστεύουμε πως θα υπάρξειβάση για συζήτηση του πραγματικού ύψους των απαιτούμενων μέτρων».
Ουσιαστικά, τα αντιλαϊκά παζάρια περιστρέφονται γύρω από το εύρος του «εφεδρικού» αντιλαϊκού «πακέτου», που θα ενεργοποιείται σε περίπτωση αποκλίσεων από τους στόχους. Πρόκειται για ποσά τα οποία κατά τους υπολογισμούς των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, κυρίως από την πλευρά του ΔΝΤ, έχουν ως βάση εκκίνησης τα 2,8 δισ. ευρώ, με «προοπτική» να φτάσουν μέχρι τα 3,6 δισ. ευρώ.
Η κυβέρνηση «δεν έχει δεχτεί πρόσθετα μέτρα», σημείωναν χτες κυβερνητικές πηγές, σχετικά με το «εφεδρικό» πακέτο. Σε κάθε περίπτωση, ορισμένα από τα μέτρα που περιλαμβάνονται σε αυτό αναμένεται να περάσουν από την «εφεδρεία» στην πρώτη γραμμή της αντιλαϊκής επίθεσης, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και κλιμάκωση, με στόχο την κάλυψη των «κενών» επί των «πραγματικών δεδομένων» της αντιλαϊκής πολιτικής.

Νέοι «παίκτες» στην Ενέργεια

Τα ζητήματα της Ενέργειας, με επίκεντρο το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής της συμφωνίας για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας συζητήθηκαν στη χτεσινή συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Π. Σκουρλέτη, με τους εκπροσώπους του κουαρτέτου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, επιχειρηματικοί όμιλοι από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τη Ρωσία αρχίζουν να εκδηλώνουν ενδιαφέρον γύρω από τις αναδιαρθρώσεις και το άνοιγμα της αγοράς Ενέργειας στην Ελλάδα, με την είσοδο σε αυτή και νέων «παικτών». Σε ό,τι αφορά την αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας, η συγκυβέρνηση προωθεί σχέδιο επιχειρηματικών συμπράξεων της ΔΕΗ με ιδιώτες, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για σταδιακή μείωση των μεριδίων λιανικής και χονδρικής αγοράς της ΔΕΗ κάτω από το 50% μέχρι το 2020.
Σε ό,τι αφορά τον ΑΔΜΗΕ, το χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε προβλέπει ότι το Μάη θα περάσει η νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα καταργείται και η υφιστάμενη νομοθεσία περί ιδιωτικοποίησης του ΑΔΜΗΕ, τον Ιούνη θα ξεκινήσει ο διαγωνισμός και τον Οκτώβρη θα γίνει μια πρώτη επισκόπηση της κατάστασης σχετικά με το ενδιαφέρον που θα έχουν εκδηλώσει οι ενδιαφερόμενοι «επενδυτές». Να σημειωθεί ότι σε πρώτη φάση σε ιδιωτικά κεφάλαια θα περάσει το 49% του ΑΔΜΗΕ, με ποσοστό τουλάχιστον 20% να προορίζεται για το «στρατηγικό επενδυτή».
Ο Π. Σκουρλέτης συναντήθηκε, χτες, εξάλλου, με τη διοίκηση της EDISON, με θέμα τις δραστηριότητες του ομίλου στην Ελλάδα, στους τομείς των υδρογονανθράκων, των αγωγών φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπου προωθούνται και συμπράξεις της ΔΕΗ με άλλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, συναντήθηκε χτες με τον πρόεδρο της «SOCAR Energy Greece», Α. Μαμάντοφ, παρουσία του Αζέρου πρέσβη στην Ελλάδα, Ρ. Μουσταφάγιεφ. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, εξετάστηκε η πορεία των ζητημάτων «κοινού ενδιαφέροντος» και διαπιστώθηκε η πρόοδος που έχει συντελεστεί στο έργο κατασκευής του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (Trans Adriatic Pipeline - TAP), οι εργασίες κατασκευής του οποίου ξεκινούν μέσα στο 2016. Παράλληλα, συζητήθηκαν και ευρύτερα θέματα συνεργασίας, ιδιαίτερα ενόψει της 4ης Συνόδου της Μεικτής Διυπουργικής Επιτροπής Οικονομικής, Βιομηχανικής και Τεχνολογικής Συνεργασίας Ελλάδας - Αζερμπαϊτζάν, η οποία θα συγκληθεί στην Αθήνα στις 26 - 27/5.

Το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων

Τα «διαδικαστικά ζητήματα» που αφορούν στη συγκρότηση και λειτουργία του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων συζητήθηκαν στη χτεσινή συνάντηση με το κουαρτέτο, σύμφωνα με όσα δήλωσαν κυβερνητικές πηγές.
Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το νέο Ταμείο θα λειτουργεί στη λογική εταιρείας συμμετοχών (holding), που θα περιλαμβάνει τέσσερις «θυγατρικές» εταιρείες: Το σημερινό ΤΑΙΠΕΔ, που θα συνεχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), που έχει στο χαρτοφυλάκιό του τις συμμετοχές του ελληνικού κράτους στους εγχώριους τραπεζικούς ομίλους. Την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ), που ελέγχει 80.000 ακίνητα. Μια νέα «θυγατρική», η οποία θα αποκτήσει όλες τις συμμετοχές του Δημοσίου σε άλλες επιχειρήσεις, όπως ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ κ.ά.
Στα αντιλαϊκά παζάρια παραμένει το ύψος των κρατικών περιουσιακών στοιχείων που θα περάσουν στη διαχείριση του νέου Ταμείου, με κρίσιμο ζήτημα τα μελλοντικά έσοδα από τα κοιτάσματα των ελληνικών υδρογονανθράκων. Στο 5μελές Διοικητικό Συμβούλιο του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων θα μετέχουν με 2 μέλη οι εκπρόσωποι των δανειστών του ελληνικού κράτους, ενώ η λήψη αποφάσεων θα απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 4 μελών, δηλαδή θα προϋποθέτει ουσιαστικά την έγκριση και από την πλευρά των «εταίρων».

Αναδιαρθρώσεις με «συνταγή» ΟΟΣΑ στην Παιδεία

Την ίδια ώρα, οι αναδιαρθρώσεις «ακουμπάνε» και το χώρο της Παιδείας. Τα ζητήματα αυτά συζητήθηκαν στο πλαίσιο της χτεσινής συνάντησης του υπουργού Παιδείας, Ν. Φίλη, με το ευρωπαϊκό σκέλος των «θεσμών», όπου επίσης διαπιστώθηκε «πρόοδος», σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες.
Σημειώνεται ότι οι αναδιαρθρώσεις στην Παιδεία θα προσδιοριστούν από ειδικές εκθέσεις που θα συντάξει ο ΟΟΣΑ σε δύο φάσεις, τον ερχόμενο Ιούνη και στη συνέχεια τον Ιούλη του 2017.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η δυνατότητα για διορισμούς εκπαιδευτικών συνδέεται με τη γενικότερη εξέλιξη των αξιολογήσεων και με την επίτευξη των αντιλαϊκών στόχων. Η διαβούλευση για τη ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας της Εκπαίδευσης θα συνεχιστεί σε «τεχνικό επίπεδο».

Το "Πρόγραμμα Ήλιος" και άλλες ανοησίες

 Το "Πρόγραμμα Ήλιος" και άλλες ανοησίες

Με αφορμή κάποιο σχόλιο αναγνώστη και παρ' ότι δεν το είχα προγραμματισμένο, λέω να συμπληρώσω το χτεσινό κείμενο με μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία. Βλέπετε, αυτό το σχόλιο μου θύμισε την περίφημη "πράσινη ανάπτυξη" του αλησμόνητου πρώην πρωθυπουργού μας Γιώργου Παπανδρέου και έναν σωρό ομορφιές που την συνόδευαν.

Μπροστάρα στην "πράσινη ανάπτυξη" του Παπανδρέου, λοιπόν, μπήκε η αλήστου μνήμης υπουργός περιβάλλοντος με τις ελβιέλες, η Τίνα Μπιρμπίλη. Το 2010, η Μπιρμπίλη σύστησε την Επιτροπή Ενεργειακού Σχεδιασμού, της οποίας η πλειοψηφία των μελών ήσαν εραστές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (Αγαπητίδης του ΚΑΠΕ, Χαραλαμπίδης της Greenpeace, Βασιλάκος της ΡΑΕ, Κάπρος του ΕΜΠ κλπ). Λογικά, λοιπόν, η Επιτροπή παρουσίασε έναν σχεδιασμό, σύμφωνα με τον οποίο μέχρι το 2050 ο λιγνίτης θα είχε εξοριστεί τελείως από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Κι επειδή ο λιγνίτης είναι ο φτηνότερος τρόπος για να παράγουμε ρεύμα, το 2050 η τιμή του ρεύματος θα έφτανε στα σύννεφα: "Το κόστος ηλεκτροπαραγωγής θα ακολουθήσει και στην Ελλάδα την αναμενόμενη ανοδική τάση που θα παρατηρηθεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως έχει παρουσιαστεί και τεκμηριωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή" (Εθνικός Ενεργειακός Σχεδιασμός – Οδικός Χάρτης για το 2050, κεφάλαιο ΙΙΙ, παρ. 2.6).

To Ivanpah, το μεγαλύτερο σήμερα στον κόσμο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από τον ήλιο.
350.000 πάνελ σε 5,5 τετραγωνικά μίλια ερήμου στα σύνορα Καλιφόρνιας-Νεβάδας.

Τελικά, η Μπιρμπίλη έρριξε το βάρος στα αιολικά, προσδιορίζοντας τον στόχο στα 7500 MW ως το 2020. Ωραίος στόχος αλλά, ως στόχος, η πυραμίδα του Χέοπος ήταν πιο εφικτός και πιο πρακτικός. Το πρώτο πρόβλημα είναι στοιχειώδες: ενδεικνυόμενες τοποθεσίες εγκατάστασης αιολικών είναι τα νησιά και τα κορφοβούνια αλλά για να μεταφερθεί το ρεύμα από εκεί χρειάζονται δίκτυα που δεν υπάρχουν. Το δεύτερο πρόβλημα το κατέδειξε η μελέτη της ΑΔΜΗΕ: "Σε όλα τα σημεία αναφοράς η συμβολή των αιολικών θεωρείται ίση με 10% της συνολικής ισχύος τους..." (σελ. 30). Τόμπολα! Θα εγκαθιστούσαμε (δηλαδή, θα πληρώναμε) 7500 MW αλλά θα παίρναμε 750! Τζίφος. Το σχέδιο εγκατελείφθη.

Ύστερα ήρθε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, αφού σημάδεψε την οικονομία τού τόπου με το μνημόνιό του, πήγε στο ΥΠεΚΑ για να σημαδέψει και το περιβάλλον του. Ο Παπακωνσταντίνου εμπνεύσθηκε (;) το "Πρόγραμμα Ήλιος" (κάτι σαν το πουερτογιανικό "ο ήλιος μάς κινεί", που είδαμε χτες), σύμφωνα με το οποίο η χώρα θα εγκαθιστούσε φωτοβολταϊκά που θα παρήγαν 12.000 MW, τα περισσότερα από τα οποία θα τα κάναμε εξαγωγή στην Γερμανία (!). Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Παπακωνσταντίνου δήλωνε περιχαρώς ότι μέχρι το 2015 αυτό το πρόγραμμα θα κινητοποιούσε επενδύσεις 20 δισ. ευρώ και θα δημιουργούσε 200.000 νέες θέσεις εργασίας.

Ας ανοίξουμε εδώ μια παρένθεση για να εξηγήσουμε το ερωτηματικό με το οποίο συνόδευσα την λέξη "εμπνεύσθηκε" στην προηγούμενη παράγραφο. Στις 20/1/2011, ο τότε πρωθυπουργός εκφώνησε μια βαρυσήμαντη ομιλία στην Κοζάνη, όπου προανήγγειλε την "πραγματοποίηση μιας επένδυσης φωτοβολταϊκού σταθμού, πολύ μεγάλου βεληνεκούς, που θα συνδυαστεί με τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής φωτοβολταϊκών συστημάτων στην περιοχή" και υπογράμμισε ότι "το φωτοβολταϊκό πάρκο θα είναι σε θέση να παράγει ηλεκτρική ενέργεια ισχύος 200 MW, μεγαλύτερη από οποιοδήποτε φωτοβολταϊκό πάρκο λειτουργεί μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο". Πώς τα σκέφτηκε όλα αυτά ο Γιώργος Παπανδρέου; Μα δεν τα σκέφτηκε ο ίδιος! Όπως αποκαλύπτει η ΝτώυτσεΒέλλε, "αυτή η ιδέα είναι το πνευματικό τέκνο του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σώυμπλε, η οποία συζητήθηκε για πρώτη φορά πριν από ένα χρόνο με τον τότε έλληνα υπουργό οικονομικών και νυν υπουργό περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου". Γάτα ο Σώυμπλε!

Παρένθεση εντός παρενθέσεως. Μη νομίσετε ότι έπιασε τον Σώυμπλε ο πόνος για το καλό της Ελλάδας. Απλώς, αυτό το "μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο του κόσμου" έπρεπε από κάπου να αγοράσει πάνελ και η Γερμανία έχει πολλές και μεγάλες τέτοιες βιομηχανίες. Ελπίζοντας ότι έγινα κατανοητός, κλείνω και τις δυο παρενθέσεις και συνεχίζω.

Και τώρα που ξεστομίσαμε τα μεγάλα λόγια, ας πάμε και στο πρακτικό μέρος της ιστορίας. Εξαγωγή ρεύματος στην Γερμανία, ε; Μάλιστα. Πώς; Με βυτία, σαν το γάλα; Με κιβώτια σε παλέττες, σαν τα ροδάκινα; Δυστυχώς, το ρεύμα μεταφέρεται μόνο με δίκτυα. Πώς διάβολο να μεταφέρεις 10-12.000 MW από το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης στην Γερμανία; Τζίφος! Και τώρα; Πάνε και τα όνειρα του Παπακωνσταντίνου πάνε και τα πάνελ του Σώυμπλε...

Όταν υπάρχει καλή διάθεση, όμως, βρίσκεται λύση σε όλα τα προβλήματα. Έτσι, οι δυο καλοί εταίροι ανακάλυψαν μια μοντέρνα εκδοχή κλήρινγκ (*): εμείς θα βγάζαμε 12.000 MW που θα τα πουλάγαμε μεν στους γερμανούς αλλά η εξαγωγή θα γινόταν μόνο λογιστικά! Το ρεύμα θα έμενε εδώ, θα το καταναλώναμε εμείς και θα αποζημιώναμε τους γερμανούς με άλλον τρόπο (π.χ., αντί για ρεύμα θα τους στέλναμε μπρόκολα, ελιές, σαρδέλλες κλπ). Α! Οι γερμανοί δεν θα έδιναν τα λεφτά σε μας αλλά θα τα κατέθεταν στον ειδικό λογαριασμό απομείωσης του χρέους μας.

Το θέμα είναι τί θα το κάναμε τόσο ρεύμα, αφού ποτέ η Ελλάδα δεν είχε καταναλώσει πάνω από 11.000 MW. Από την άλλη, αν δεν καταναλώσεις το ρεύμα την ώρα που βγαίνει, πρέπει κάπου να το αποθηκεύεις. Όχι, φυσικά σε σιλό που είναι φτηνά αλλά σε συσσωρευτές που είναι πανάκριβοι. Οπότε, τί κάνεις για να καλύψεις την βραδυνή ζήτηση ή για να έχεις κάλυψη όταν ο ήλιος κρύβεται πίσω από σύννεφα; Αποθηκεύεις το περισσευούμενο ρεύμα των φωτοβολταϊκών ή βγάζεις φρέσκο χρησιμοποιώντας ορυκτά καύσιμα, φυσικό αέριο κλπ; Ό,τι κι αν επιλέξεις, σου κοστίζει ο κούκκος αηδόνι... Εννοείται ότι τον λιγνίτη τον ξεχνάμε γιατί ένα θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο δεν είναι καμινέττο του καφέ να το ανάβεις και να το σβήνεις όποτε σου θυμιέται.

Χάρτης αιολικών σταθμών και ανεμογεννητριών της Ελλάδας    [πηγή: Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας - ΡΑΕ]

Έτσι, λοιπόν, βγήκαμε στην γύρα ψάχνοντας για πελάτες. Δυστυχώς, βρήκαμε τις πόρτες κλειστές. Οι δυτικοί εύρισκαν το προϊόν μας ακριβό, οι τούρκοι μήτε να το κουβεντιάσουν, οι βούλγαροι δεν το χρειάζονταν... Όσο κι αν ο Παπαδήμος, ο οποίος στο μεταξύ είχε πάρει την θέση τού Παπανδρέου, σιγοντάριζε την υπόθεση, χαρακτηρίζοντας το Πρόγραμμα Ήλιος ως "εθνική προτεραιότητα", τίποτε δεν περπατούσε. Κάπου εκεί μας την έπεσαν και οι κινέζοι, άρχισαν να ακούγονται και οι πρώτες σοβαρές φωνές που μιλούσαν για ασύμφορο έργο, πήραμε κι εμείς χαμπάρι ότι δεν πρόκειται να βρούμε πελάτη με τιμή πάνω από 11-12 λεπτά την κιλοβατώρα και, μάλιστα, αφού πληρώσουμε έναν σκασμό λεφτά για να εκσυγχρονίσουμε το δίκτυο υψηλής τάσης... Ε, δεν ήθελε και πολύ ακόμη για να πάει όλο αυτό το φιλόδοξο πρόγραμμα στον σκουπιδοτενεκέ, κάτι που έγινε τελικά το καλοκαίρι του 2013.

Επίλογος. Στις 17/5/2012, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου εγκατέλειψε οριστικά τους υπουργικούς θώκους. Λίγο αργότερα, επί πρωθυπουργίας Σαμαρά, τον διαδέχθηκε ένας άλλος πασόκος, ο Γιάννης Μανιάτης. Στα τέλη τού 2013 με αρχές 2014, ο Μανιάτης ξαναθυμήθηκε τα σχέδια της Μπιρμπίλη και υπέγραψε άδειες για εγκατάσταση 23 αιολικών πάρκων. Κατόπιν ήρθε ο Γιάννης Σκουρλέτης να ξαναθυμηθεί τα ίδια σχέδια και να μοιράσει αφειδώς αριστερές άδειες αιολικών πάρκων. Κι εμείς ξαναθυμηθήκαμε ότι, εκτός από τηλεφωνικά κέντρα, η Siemens φτιάχνει και ανεμογεννήτριες. Αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

Και μια άσκηση: Ξαναδείτε την φρασούλα που αναφέραμε στην αρχή ("Το κόστος ηλεκτροπαραγωγής θα ακολουθήσει και στην Ελλάδα την αναμενόμενη ανοδική τάση που θα παρατηρηθεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως έχει παρουσιαστεί και τεκμηριωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή"), αναλογιστείτε τα σλόγκαν του τύπου "δωρεάν ενέργεια από τον ήλιο", "δωρεάν ενέργεια από τον άνεμο" κλπ, ρίξτε μια ματιά σε έναν λογαριασμό ρεύματος και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για το πώς το "δωρεάν" καταντάει πανάκριβο.

-------------------------------------------
(*) Clearing: Το συμψηφιστικό εμπόριο. Ανάλυση και λεπτομέρειες στο "Τράπεζα της Ελλάδος - 7. Το clearing της δεκαετίας του '30".

Το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα στην ιστορία είναι με θύματα Ινδιάνους: 100.000.000 Νεκροί

Το μεγαλύτερο ανθρώπινο ολοκαύτωμα δεν έχει βρει ακόμα στην ιστορία και τη συλλογική μνήμη το μέγεθος που αναλογεί στα περισσότερα από 100.000.000 θύματα Ινδιάνους που σφαγιάστηκαν από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες και τους αποίκους της Αμερικανικής ηπείρου.

Οι διπλάσιοι από όλους τους νεκρούς του τελευταίου παγκόσμιου πόλεμου, στρατιώτες κι άμαχους μαζί. Αυτή είναι η μεγαλύτερη γενοκτονία της πολιτισμένης δύσης, της επέκτασης των αγορών της, της κερδοφορίας της και στο όνομα της Χριστιανικής της θρησκείας και της εκκλησίας που ευλόγησε τις σφαγές των «απίστων» και μοιράστηκε μέρος της λείας.

Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans).

Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.

Κατά τους σύγχρονους μελετητές Ντ. Ριμπέιρο, Φ. Ντόμπινς, Π. Τόμσον κ.ά., Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι!

Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το μαρτύριο! Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν σαν αναλώσιμα ζώα για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες και τον Καπιταλισμό.

Με την εγκατάσταση των λευκών στην αμερικανική ήπειρο, οι Ινδιάνοι κατηγορούνται από την Εκκλησία ως ασκητές μαγείας και φανατικοί ειδωλολάτρες. Όμως και αυτό ήταν ένα άλλοθι για την απαίδευτη τότε κοινωνία της Ευρώπης, που η μεγάλη και τυφλή πίστη στα λόγια της Εκκλησίας και κυρίως ο πουριτανισμός και το δόγμα του «πίστευε και μη ερεύνα» έκανε τον απαίδευτο λαό της Αμερικής να καταδιώξει τους Ινδιάνους σαν δαίμονες.

Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Άαρον Χιούι, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών τής Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η γενοκτονία τών αυτόχθονων Ινδιάνων της Αμερικής. (Άαρον Χιούι) from Julien Chaulieu on Vimeo.

Βαρθολομαίος ντε λας Κάζας

Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι

Του Στέλιου Ελληνιάδη /Δρόμος της αριστεράς

«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή.» Καρλ Μαρξ, στο «Κεφάλαιο».

Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική (από χριστιανούς) εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.

Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.

Η λεηλασία της Λατινικής Αμερικής, η γενοκτονία των Ινδιάνων και η ευημερία της Δύσης

Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών. Είναι η εποχή που η Ιερά Εξέταση βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος της, εξοντώνοντας με τα πιο βάναυσα μέσα τους «εχθρούς» της.

Οι απεσταλμένοι τής Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του Θεού.

Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.

Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς και ακμάζουσες κοινωνίες.

Ο Λας Κάζας κάνει ξεχωριστές αναφορές, ανά τόπο, με ονομασίες, γεγονότα και αριθμούς. Και όχι μόνο αποκαλύπτει τα φρικιαστικά εγκλήματα, αλλά δείχνει και ποιος ήταν ο πραγματικά πολιτισμένος.

Ο θεωρητικός Χουάν Γκινές ντε Σεπούλβεδα υποστήριζε ότι άξιζε στους Ινδιάνους αυτή η μεταχείριση, γιατί οι αμαρτίες και οι δοξασίες τους πρόσβαλαν τον Θεό. Ο Μπουφόν τους θεωρούσε ψυχρά και ασθενικά ζωά, χωρίς κανένα σημάδι ψυχής. Και ο ιερέας Γκρεγκόριο Γκαρθία αποφαινόταν ότι είναι Εβραίοι, αφού δεν πιστεύουν στα θαύματα του Χριστού. Αλλά και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι διανοούμενοι, φιλόσοφοι και επιστήμονες, θεωρητικοποίησαν την κατωτερότητα των Ινδιάνων που δικαιολογούσε την ευρωπαϊκή αγριότητα σε βάρος τους. Και πολλοί, μέχρι σήμερα, συνδράμουν στην παραπληροφόρηση, προβάλλοντας ως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής τα θαυμαστά έργα του Ελ Γκρέκο και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών, αποσιωπώντας ή υποβαθμίζοντας την κύρια πλευρά, δηλαδή τη βαρβαρότητα του αποικισμού, με την οποία η Δύση εξασφάλισε την ανάπτυξη και την ευημερία της.

Όλοι εναντίον των ανυπεράσπιστων Ινδιάνων, πλην του Λας Κάζας, ο οποίος επιδίδεται σε ένα μάταιο αγώνα να πείσει την αυτοκρατορική εξουσία να βάλει ένα τέλος στη γενοκτονία των ιθαγενών, την οποία παρακολουθεί και καταγράφει λεπτομερώς στην αναφορά του από τη μία ώς την άλλη άκρη της υποηπείρου.

Στην κυριολεξία: Εξολόθρευσαν τους πάντες

«Οι Ινδίες ανακαλύφτηκαν το έτος 1492. Τον επόμενο χρόνο κατοικήθηκαν από χριστιανούς Ισπανούς… Όλα τα μέρη που ανακαλύφθηκαν μέχρι το 1541 είναι τόσο πυκνοκατοικημένα, σαν κυψέλη. Θα έλεγες ότι ο Θεός τοποθέτησε εκεί τη μεγαλύτερη ποσότητα από όλο το ανθρώπινο γένος. Γενικά, όλους αυτούς τους απειράριθμους λαούς, ο Θεός τούς έχει πλάσει εξαιρετικά απλούς, χωρίς κακίες και δολιότητες, είναι πολύ υπάκουοι και πιστοί στους φυσικούς τους αφέντες και στους χριστιανούς που υπηρετούν. Είναι οι πιο ταπεινοί, οι πιο υπομονετικοί, οι πιο ειρηνόφιλοι και ήσυχοι άνθρωποι μέσα σ’ όλο τον κόσμο. Αθόρυβοι, χωρίς μνησικακία, ούτε βιαιότητες, ούτε μαλώματα, χωρίς εμπάθεια, χωρίς μίσος, χωρίς την επιθυμία της εκδίκησης… Κατέχουν ελάχιστα και δεν θέλουν να κατέχουν πρόσκαιρα αγαθά. Δεν είναι υπερήφανοι, ούτε φιλόδοξοι, ούτε πλεονέχτες… Η κρίση τους είναι καθαρή, γερή και ζωηρή… Και ακριβώς σ’ αυτά τα πρόβατα, που είναι προικισμένα από τον πλάστη τους με τόσα προσόντα, μόλις τα γνώρισαν οι Ισπανοί, σαν λύκοι όρμησαν, τίγρεις, άγρια λιοντάρια πεινασμένα.

Είναι πια σαράντα χρόνια και τώρα ακόμα, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τους σκοτώνουν, να τους ταλαιπωρούν, να τους καταθλίβουν, να τους βασανίζουν και να τους αφανίζουν με σκληρότητες πρωτοφανείς, καινούργιες, ποικίλες, πρωτοθώρητες που κανείς δεν τις έχει δει, ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει. Θα αφηγηθώ μερικές. Έτσι, από τα τρία εκατομμύρια ιθαγενείς που είχαμε δει στο νησί Ισπανιόλα (Αϊτή), σήμερα, δεν έχουν μείνει ούτε διακόσιοι.

Το νησί Κούβα σήμερα είναι περίπου έρημο. Το νησί Σαν Χουάν και το νησί Τζαμάικα, που είναι μεγάλα νησιά, πολύ ευτυχισμένα και πολύ όμορφα, είναι και τα δυο κατεστραμμένα. Σε ένα σύμπλεγμα εξήντα νησιών (στην Καραϊβική), όπου υπήρχαν περισσότερες από πεντακόσιες χιλιάδες ψυχές, σήμερα, δεν υπάρχει ψυχή… Πάνω στη Μεγάλη Στεριά… σ’ αυτά τα σαράντα χρόνια, περισσότερα από δώδεκα εκατομμύρια ψυχές, άντρες, γυναίκες και παιδιά, πέθαναν άδικα από την τυραννία και τις μοχθηρές πράξεις των χριστιανών. Ο αριθμός είναι εξακριβωμένος και αληθινός… Αν οι χριστιανοί σκότωσαν και αφάνισαν τόσες και τόσες ψυχές και τέτοιας ποιότητας, αυτό έγινε μόνο και μόνο για το χρυσάφι…»

«Μ’ αυτές τις αλλεπάλληλες αποστολές, από τέσσερις χιλιάδες Ινδιάνους απέμειναν ζωντανοί έξι. Τους άφηναν οι Ισπανοί να πεθαίνουν στο δρόμο. Όταν μερικοί, κουρασμένοι και πληγωμένοι από το βαρύ φορτίο, έπεφταν άρρωστοι από την πείνα, τους έκοβαν το λαιμό για να μην αργοπορούν με το να τους βγάζουν τις αλυσίδες.»

«Στη Χολούλα (Μεξικό), με τριάντα χιλιάδες κατοίκους, ο αρχηγός διέταξε να κάψουν ζωντανούς όλους τους άρχοντες που ήταν δεμένοι -πάνω από εκατό- σε πασάλους που είχαν στήσει στη γη.»

Με Ινδιάνους τάιζαν τα σκυλιά τους!

Η αναφορά του Λας Κάζας καλύπτει όλη τη σημερινή ισπανόφωνη(!) Αμερική. Οι περιγραφές του ανά περιοχή, σε Γουατεμάλα, Περού, Νικαράγουα, Βενεζουέλα κ.λπ. είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστικές. Με τους Ινδιάνους, οι Ευρωπαίοι τάιζαν τα σκυλιά τους! Και στους Ινδιάνους μετέδωσαν την ευλογιά, την ιλαρά και τα αφροδίσια νοσήματα που τους αποδεκάτισαν, αφού το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είχε άμυνες για να αντιμετωπίσει τα άγνωστα αυτά μικρόβια των Ευρωπαίων.

Κατά τους σύγχρονους μελετητές Ντ. Ριμπέιρο, Φ. Ντόμπινς, Π. Τόμσον κ.ά.,  Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το μαρτύριο!

Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν σαν αναλώσιμα ζώα για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες και τον καπιταλισμό.

Αποικιοκρατία σημαίνει αιώνια καθυστέρηση

Όπως επισημαίνει ο Εδουάρδος Γκαλεάνο, με το χρυσάφι και το ασήμι, αργότερα και τη ζάχαρη, τα οποία διοχετεύονταν στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, δημιουργήθηκε μεγάλη συσσώρευση αγαθών και κεφαλαίων, αναπτύχθηκε το εμπόριο και εδραιώθηκε η κυριαρχία των Δυτικών σε όλη τη γη. Ταυτόχρονα, οι μητροπόλεις αποκόμιζαν μεγάλα κέρδη από το εμπόριο των σκλάβων και από την καταναγκαστική χωρίς πληρωμή εργασία των δούλων στα ορυχεία και τις φυτείες. Η λεηλασία του φυσικού πλούτου και η απεριόριστη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας δημιούργησαν τις υλικές προϋποθέσεις για το καπιταλιστικό «θαύμα».

Ο Ερνέστος Μαντέλ υπολόγισε ότι η αξία του πλούτου που συσσωρεύτηκε από τη λεηλασία, ξεπερνούσε το σύνολο του κεφαλαίου που επενδύθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης.

Σήμερα, είναι κοινός τόπος ότι οι Ευρωπαίοι (γιατί μετά τους Ισπανούς, ακολούθησαν Πορτογάλοι, Γάλλοι, Βρετανοί, Ολλανδοί και λοιποί εκπολιτιστές), λεηλατώντας το φυσικό πλούτο, καταστρέφοντας τους εντόπιους πολιτισμούς, εξολοθρεύοντας καθ’ ολοκληρίαν τους ιθαγενείς πληθυσμούς και εξαφανίζοντας όλη την αφρόκρεμα των αρχόντων ηγετών και των προικισμένων διανοητών μιας ολόκληρης ηπείρου που περιλάμβανε αρχιτέκτονες, μηχανικούς, αστρονόμους, ζωγράφους, θεραπευτές κ.λπ., επί τετρακόσια χρόνια, υπονόμευσαν το μέλλον των πληθυσμών που επέζησαν και των απογόνων τους, καταδικάζοντάς τους σε μια απροσδιορίστου χρόνου στέρηση και καθυστέρηση, που είναι αισθητή μέχρι τις μέρες μας. Αφού οι λευκοί Αμερικανοί συνεχίζουν την ίδια πολιτική οικειοποίησης του φυσικού πλούτου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και αφανισμού του εκλεκτότερου ανθρώπινου δυναμικού της με δολοφονίες και εξαφανίσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε Αργεντινή, Χιλή, Γουατεμάλα, Σαλβαδόρ, Νικαράγουα, Βολιβία κ.λπ.

Το «θαύμα» του καπιταλισμού τρέφεται, ανέκαθεν, από τη βία και τη λεηλασία.

(Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο Η καταστροφή των Ινδιάνων του Βαρθολομαίου ντε Λας Κάζας, εκδόσεις Στοχαστής, και οι περισσότερες πληροφορίες από το βιβλίο του Εντουάρντο Γκαλεάνο. Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής, εκδόσεις Κουκκίδα)

Υλικό για την ανάρτηση αντλήθηκε από τις παρακάτω παλαιότερες:

http://toixo-toixo.blogspot.gr/2011/04/blog-post_29.html

http://www.e-dromos.gr/%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%…

Νέα μέτρα και εκβιασμοί

 Νέα μέτρα και εκβιασμοί

Με νέα μέτρα και προπάντων με νέους εκβιασμούς, για την αποδοχή τους από το λαό και την εφαρμογή τους στο κοντινό μέλλον, επέστρεψε από την Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Αυτό που αποφασίστηκε σε γενικές γραμμές, είναι να δεσμευτεί η κυβέρνηση για πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα ύψους 2,7 δισ. ευρώ, σαν «εφεδρεία», προκειμένου να καλυφθεί ο στόχος για δημοσιονομικό πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018, αν τα μέτρα των 5,5 δισ. που έχουν ήδη συμφωνηθεί με το κουαρτέτο αποδειχτούν ανεπαρκή.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει τα πρόσθετα μέτρα ως προϊόν συμβιβασμού ανάμεσα στην ΕΕ και το ΔΝΤ για να κλείσει η «αξιολόγηση» και καθησυχάζει το λαό ότι ο στόχος θα καλυφθεί με τα μέτρα που έχουν ήδη αποφασιστεί και ότι δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί το «εφεδρικό» πακέτο.

Προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να κερδίσει έδαφος για τη νομοθέτηση των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων που έχουν καταληχθεί και ταυτόχρονα κρατάει ανοιχτό το δρόμο για τα επόμενα που με βεβαιότητα θα έρθουν, αν ο λαός δεν παρέμβει καθοριστικά στις εξελίξεις.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση εκβιάζει το λαό να αποδεχτεί τις νέες ανατροπές σε Ασφαλιστικό και Φορολογικό, με το επιχείρημα ότι αυτό είναι το «ήπιο» κομμάτι της συμφωνίας, που αν δεν αποδώσει, τότε θα πρέπει να συμπληρωθεί με ακόμα χειρότερα μέτρα, όπως αυτά που περιέχονται στο πακέτο «εν αναμονή».

Καλεί το λαό να ταυτιστεί με το στόχο του κεφαλαίου για άμεση ολοκλήρωση της «αξιολόγησης», να αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα την ολοκληρωτική συντριβή των ασφαλιστικών του δικαιωμάτων και ένα νέο κύκλο φοροαφαίμαξης, με το επιχείρημα ότι έτσι θα «αναστηθεί» η οικονομία και δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί το «εφεδρικό» πακέτο των μέτρων, για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων που προβλέπει το πρόγραμμα μέχρι το 2018.

Πετάει μάλιστα και το «τυράκι» του χρέους, σαν να πρόκειται ο λαός να ωφεληθεί από οποιαδήποτε συζήτηση για τη διευθέτησή του.

Θυμίζουμε ότι ανάμεσα σε άλλα, στα μέτρα «εν αναμονή» περιέχονται νέες περικοπές των μισθών στο Δημόσιο, αύξηση του ΦΠΑ από το 13% στο 24% σε ρεύμα και νερό, περικοπές κύριων συντάξεων, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και άλλα.

Ακόμα κι αν αυτά τα μέτρα δεν εφαρμοστούν όλα μέχρι το 2018, είναι βέβαιο ότι πάνω απ' όλα αποτελούν εφεδρεία του κεφαλαίου και ότι αργά ή γρήγορα θα γίνει προσπάθεια να νομοθετηθούν. Αλλωστε, ορισμένα από αυτά, όπως οι ομαδικές απολύσεις, είναι αντικείμενο της διαπραγμάτευσης στον κύκλο που θα ξεκινήσει αμέσως μετά την «αξιολόγηση».

Παράλληλα, η κυβέρνηση απειλεί ότι αν δεν κλείσει η «αξιολόγηση» θα παραιτηθεί και η χώρα θα βυθιστεί σε πολιτική αστάθεια. Η απειλή αυτή, αν και επίσημα διαψεύδεται, δεν απευθύνεται στους «εταίρους» της κυβέρνησης αλλά στο λαό.

Μέσα στο γενικότερο κλίμα της αβεβαιότητας από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή και με το Προσφυγικό να οξύνεται, η κινδυνολογία περί «αστάθειας» έχει στόχο να φοβερίσει το λαό, να τον βάλει στη γωνία, να μην αγωνιστεί, να μην διεκδικήσει.

Η ένταση των εκβιασμών δείχνει ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει τις αμέσως επόμενες μέρες να ολοκληρώσει την ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων που συμφώνησε με το κουαρτέτο.

Απ' αυτή τη σκοπιά, η επιτυχία της 48ωρης γενικής απεργίας δεν δίνει απάντηση μόνο στα μέτρα της κυβέρνησης, αλλά και στους άθλιους εκβιασμούς της, στην προσπάθειά της να χειραγωγήσει το λαό και να τον στρατεύσει σε θυσίες δίχως τέλος, για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου.