Αν η κοινωνική (πολιτική) συνείδηση αντανακλά τις συνθήκες εργασίας και ζωής
(ταξική συνθήκη), η ομάδα των συνδικαλιστών που ελέγχουν τη ΓΣΕΕ έχουν
αλλάξει ταξική κατάσταση. Εχουν αλλάξει κοινωνική θέση. Σε ένα βαθμό
αυτό οφείλεται στις αμοιβές και χορηγίες (υλικές και συμβολικές) που
αποσπούν που μπορεί να υπερβαίνουν κατά πολύ το μισθό ή τη
συνδικαλιστική αποζημίωση («εργατική αριστοκρατία»). Αυτό οφείλεται
επίσης στη γραφειοκρατικοποίηση της εργατικής εκπροσώπησης (εξάρτηση από
το κράτος, κυβερνητικός συνδικαλισμός, παράτυπες διαδικασίες
εκπροσώπησης κ.λπ.). Ιστορικά η εργατική αριστοκρατία εμφανίζεται όταν η
ανάπτυξη του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας διαμορφώνει μια νέα
«διαστρωμάτωση» στο εσωτερικό της εργατικής τάξης (μισθολογική,
εργασιακή, πολιτισμική κ.λπ.) που επιτηδευμένα εργαλειοποιείται από το
κεφάλαιο (βλ. εργάτες «μπλε» και «λευκού κολάρου»), ώστε να υπονομεύεται
η ενιαία συνδικαλιστική έκφραση της εργατικής τάξης. Σε μεγάλο βαθμό
αυτή η περίοδος συμπίπτει, όπως έχει δείξει ο Λένιν, με τον μονοπωλιακό
καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, και τη δυνατότητα των μονοπωλίων να
«εξαγοράζουν» μέρος των εκπροσώπων των εργατών.
***
Ωστόσο, η σύνθεση των αντιπροσώπων
για το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ υπερβαίνει κατά πολύ μια τυπική
διαφοροποίηση στο εσωτερικό της εργατικής τάξης, όσον αφορά εργασιακά
καθήκοντα και μισθούς, καθώς μεγάλο μέρος εξ αυτών είναι διευθυντικά
στελέχη, μέλη διοικητικών συμβουλίων ΑΕ, προϊστάμενοι κ.ο.κ. Αυτοί
φέρουν λειτουργίες του κεφαλαίου (διαχείριση εργασιακών πόρων, εποπτεία
στην εργασιακή διαδικασία κ.λπ.). Αντικειμενικά πλέον αυτό το τμήμα της
εργατικής εκπροσώπησης θα βλέπει το κεφάλαιο και τις μερίδες του
(εφοπλιστές, βιομήχανοι, ξενοδόχοι κ.ά.) σε μια αμοιβαία σχέση
εμπιστοσύνης και κατανόησης, σε μια σχέση «win - win», ως «κοινωνικό
εταίρο». Οχι όμως ως ταξικό αντίπαλο, γεγονός που φαλκιδεύει την
εργατική εκπροσώπηση, υπονομεύοντας τον συνδικαλιστικό αγώνα. Εξάλλου,
από την ιστορία του εργατικού κινήματος γνωρίζουμε πως οι πρώτοι που
εναντιώνονταν στους απεργιακούς αγώνες ήταν η εργατική αριστοκρατία (βλ.
D. Geary, «Το ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα, 1848 - 1939»).
***
Εκ των πραγμάτων λοιπόν αυτές οι ομάδες συνδικαλιστών
που ελέγχουν μέσω γραφειοκρατικών και πατερναλιστικών δικτύων σημαντικό
μέρος της ελληνικής εργατικής τάξης («εργατοπατέρες») έχουν αποξενωθεί
πλέον από την εργατική τάξη, συγκροτούν ένα διακριτό στρώμα, την
εργατική αριστοκρατία, όπως φαίνεται εξάλλου και από τους τρόπους ζωής
που ακολουθούν (συνεδριακός τουρισμός κ.λπ.). Με αυτήν την έννοια
πρόκειται για οιονεί εκπροσώπους των εργοδοτών μέσα στο συνδικαλιστικό
κίνημα, πόσο μάλλον όταν, όπως καταδείχθηκε, ένα μεγάλο μέρος των
«αντιπροσώπων» για το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (πάνω από πενήντα)
προέρχονται από νόθες και παράτυπες διαδικασίες (σωματεία - σφραγίδες,
κίτρινα - εργοδοτικά σωματεία, διαλυμένα Εργατικά Κέντρα κ.λπ.). Μάλιστα
η ΠΝΟ (Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία) αποστέλλει ως αντιπροσώπους
διευθυντές εφοπλιστικών και ναυτιλιακών γραφείων, με βάση τον χουντικό
νόμο 330. Να υπενθυμίσουμε πως μια αντίστοιχη κατάσταση δημιουργήθηκε
επίσης στο συνέδριο της ΟΙΥΕ (ιδιωτικοί υπάλληλοι), πριν από δυο
βδομάδες, που επίσης αναβλήθηκε.
***
Επομένως το αίτημα του ταξικού κινήματος
για τη νομιμοποίηση των αντιπροσώπων - συνέδρων, ώστε να αποκλειστούν
οι νόθοι, υπερβαίνει τη συγκυρία, καθώς τίθεται το κρίσιμο ζήτημα ποιος
θα εκπροσωπεί τον κόσμο της εργασίας. Με αυτήν την έννοια το ΠΑΜΕ, που
πρωτοστατεί, αναδεικνύεται σε δυνάμει καθολικό εκφραστή του
συνδικαλιστικού κινήματος της ελληνικής εργατικής τάξης.
Θανάσης ΑΛΕΞΙΟΥ
Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Είναι
40 χρονών και κάτοικος Σιναράδων Κέρκυρας. Εκπαιδευτικός, ειδικότητας
Πληροφορικής, στη Δημόσια εκπαίδευση και διδάσκει στο Εσπερινό ΓΕΛ
Κέρκυρας. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΜΕ Κέρκυρας και
τακτικό αιρετό μέλος στο Ανώτατο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο
(ΑΠΥΣΔΕ) Ιονίων Νήσων. Μέλος του Γραφείου Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας –
Λευκάδας και Γραμματέας τη Τομεακής Επιτροπής Κέρκυρας του ΚΚΕ. Επί
σειρά ετών δραστηριοποιήθηκε στον Πολιτιστικό και Αθλητικό Σύλλογο των
Σιναράδων από διάφορες θέσεις ενώ έχει διατελέσει και μέλος της
Γραμματείας Κέρκυρας του ΠΑΜΕ. Στις προηγούμενες εκλογές ήταν υποψήφιος
Αντιπεριφερειάρχης Κέρκυρας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Γεννήθηκε
στις Αργυράδες Κέρκυρας το 1957. Είναι συνταξιούχος συνεταιριστικός
υπάλληλος, μέλος του ΔΣ του σωματείου συνταξιούχων ΙΚΑ Κέρκυρας και
μέλος της ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ. Επί χρόνια στέλεχος του κόμματος στο
επίπεδο της περιοχής Ηπείρου Κέρκυρας Λευκάδας και πρώην γραμματέας της
ΝΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ. Έχει διατελέσει μέλος της διοίκησης του ΕΚ Κέρκυρας
και της γραμματείας Κέρκυρας του ΠΑΜΕ.
Γεννήθηκε
το 1968 στον Άγιο Αθανάσιο της Δημοτικής Ενότητας Αγίου Γεωργίου της
Βόρειας Κέρκυρας. Σπούδασε στο τμήμα ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου
και εργάζεται ως φιλόλογος σε φροντιστήριο. Έχει διαχρονική και ενεργή
μέχρι σήμερα κοινωνική, αθλητική και πολιτική δραστηριότητα.
κόλλησε… ανεμοβλογιά, με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί για 4 ημέρες στο νοσοκομείο, χωρίς να κινδυνεύσει η ζωή του.
Ο
ακροδεξιός κυβερνήτης είχε φτάσει στο σημείο να καταγγείλει ως
«σταλινικό» το διάταγμα «Lorenzin» στην Ιταλία, το οποίο από το 2017
Mετό το σάλο που προκλήθηκε ο ακροδεξιός πολιτικός προσπάθησε να