Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα της ΕΕ

Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα της ΕΕ

ASSOCIATED PRESS

Ο νέος Κανονισμός για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα της ΕΕ, που συμφωνήθηκε ανάμεσα στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο, πρόκειται να ψηφιστεί τον Απρίλη, στην τελευταία Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πριν τις ευρωεκλογές του Μάη. Η συμφωνία για το νέο Κανονισμό των ευρωκομμάτων ήταν από τις προτεραιότητες της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, το πρώτο εξάμηνο του 2014, ενώ δραστήριο ρόλο έπαιξαν η επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ, Μ. Γιαννάκου - συντάκτρια της σχετικής έκθεσης του Ευρωκοινοβουλίου - αλλά και τα ευρωκόμματα, συμπεριλαμβανομένου του οπορτουνιστικού Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), στο οποίο μέλος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σημεία τριβής ανάμεσα στους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο αποτέλεσαν οι αρμοδιότητες κάθε οργάνου στην αναγνώριση των ευρωκομμάτων, στην καταχώριση, διαγραφή τους από το σχετικό «Μητρώο» και στην επιβολή ποινών και κυρώσεων σ' αυτά. Η αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προέβλεπε αποκλειστική αρμοδιότητα του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ το Συμβούλιο απαιτούσε οι αστικές κυβερνήσεις να έχουν λόγο και ρόλο σε όλα τα παραπάνω ζητήματα, καθώς και έλεγχο συμμόρφωσης των ευρωκομμάτων και με τις εθνικές νομοθεσίες.
Η τελική συμφωνία προβλέπει τη δημιουργία μιας «αρχής» και την εμπλοκή των αστικών κυβερνήσεων των κρατών - μελών στον έλεγχο των ευρωκομμάτων. Συγκεκριμένα:

1. Δημιουργείται μία «ανεξάρτητη Αρχή», η οποία είναι αρμόδια για την αναγνώριση, την καταχώριση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων στο «Μητρώο» της ΕΕ, τη διαγραφή τους εάν διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν τις αρχές και τις αξίες της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ και την επιβολή ποινών και κυρώσεων (διακοπή, αναστολή, μείωση της χρηματοδότησής τους από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, πρόστιμο μέχρι το 10% του προϋπολογισμού τους). Η «αρχή» αυτή είναι μονοπρόσωπη. Ο διευθυντής της αποφασίζει για όλα τα παραπάνω. Επιλέγεται μεταξύ όσων υποβάλλουν υποψηφιότητες, από μια επιτροπή, αποτελούμενη από τους γενικούς γραμματείς των οργάνων της ΕΕ (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή).

Για την εγγραφή στο «Μητρώο» της ΕΕ απαιτείται από το ευρωκόμμα η υπογραφή και η υποβολή τυποποιημένης δήλωσης προσήλωσης στις «αρχές και τις αξίες της ΕΕ», που περιέχεται ως παράρτημα στον Κανονισμό. Δήλωση πίστης στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το καπιταλιστικό σύστημα, στην «οικονομία της ελεύθερης αγοράς», στις τέσσερις ελευθερίες του κεφαλαίου, που αποτελούν τις «θεμελιώδεις αρχές» της ΕΕ. Επίσης, απαιτείται η υποβολή του καταστατικού του, το περιεχόμενο του οποίου ορίζεται στον Κανονισμό, ώστε να συμμορφώνεται με ό,τι η ΕΕ θεωρεί «εσωκομματική δημοκρατία». Ανάμεσα στα άλλα ζητήματα που υποχρεωτικά πρέπει να περιλαμβάνει το καταστατικό των ευρωκομμάτων (μέλη, δικαιώματα μελών, εκλογικές διαδικασίες, διαδικασία λήψης αποφάσεων κ.ά.) είναι να περιέχει και διατάξεις για τη «διαφάνεια» (τήρηση βιβλίων, λογαριασμών, δωρεές), δηλαδή το φακέλωμα των μελών του και την παράδοση των ονομάτων και των στοιχείων τους στα όργανα της ΕΕ. Γι' αυτό, τα ευρωκόμματα, με βάση το νέο κανονισμό, υποχρεώνονται να υποβάλλουν κάθε χρόνο και πλήρη κατάλογο των μελών τους (εθνικά πολιτικά κόμματα και φυσικά πρόσωπα). Η «αρχή» ελέγχει τακτικά εάν τα ευρωκόμματα συμμορφώνονται με τις προϋποθέσεις που βάζει η ΕΕ, και πάνω απ' όλα αν με τη δράση τους «σέβονται» και υπηρετούν τις «αρχές και τις αξίες» της ΕΕ.
Εάν διαπιστωθεί ότι το ευρωκόμμα δεν σέβεται, παραβιάζει αυτές τις προϋποθέσεις, το Ευρωκοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Επιτροπή ή το κράτος - μέλος που το ευρωκόμμα έχει την έδρα του, μπορούν να ζητήσουν από την «αρχή» τη διαγραφή του ευρωκόμματος από το «Μητρώο», οπότε παύει να υπάρχει ως «ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα».

2. Με τον Κανονισμό τα ευρωκόμματα αποκτούν ένα δικό τους ιδιαίτερο ενιαίο, ευρωενωσιακό νομικό καθεστώς. Σημαντική μεταβολή σε σχέση με τον ισχύοντα κανονισμό, αποτελεί το γεγονός ότι με το νέο καθεστώς η δημιουργία και η αναγνώριση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων αποσυνδέεται και γίνεται ανεξάρτητη από τη χρηματοδότησή τους από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ενώ, με το μέχρι σήμερα καθεστώς, η αναγνώριση ενός ευρωκόμματος γινόταν για να μπορεί να χρηματοδοτηθεί, με το νέο κανονισμό το ευρωκόμμα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί και να εγγραφεί στο «Μητρώο» ευρωκομμάτων της ΕΕ αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τυχόν χρηματοδότησή του σε μεταγενέστερο χρόνο, αφού για να δικαιούται χρηματοδότηση πρέπει να έχει εκλέξει έναν τουλάχιστον ευρωβουλευτή.

3. Επιβάλλεται ακόμη πιο ασφυκτικός έλεγχος των οικονομικών των ευρωκομμάτων. Υπόκεινται στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και της OLAF (της Οικονομικής Αστυνομίας της ΕΕ), που μπορούν ανά πάσα στιγμή να διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στα κόμματα και να ζητάνε οποιαδήποτε στοιχεία και έγγραφα. Τον ίδιο έλεγχο έχουν δικαίωμα να ασκούν και οι εθνικές αρχές (σε συνεργασία με το Ευρωκοινοβούλιο) για τα χρήματα που προέρχονται από τους ίδιους πόρους των ευρωκομμάτων.

4. Το τελικό κείμενο του Κανονισμού προβλέπει ότι απαγορεύονται δωρεές στα ευρωκόμματα πάνω από 18.000 ευρώ ανά έτος και ανά δωρητή (από 12.000 ευρώ που ισχύει σήμερα). Τα ευρωκόμματα πρέπει να υποβάλλουν στην ΕΕ λίστα με τα ονόματα όλων των δωρητών τους, που έχουν κάνει δωρεές πάνω από 3.000 ευρώ ανά έτος (από 1.000 ευρώ που προέβλεπε η αρχική πρόταση και 500 ευρώ που ισχύει με τον ισχύοντα κανονισμό). Για δωρεές ποσών από 1.500 έως 3.000 ευρώ τα ευρωκόμματα ζητάνε τη γραπτή συγκατάθεση των δωρητών για να συμπεριλάβουν τα ονόματά τους στη λίστα. Οι συνδρομές των μελών των ευρωκομμάτων επιτρέπονται, απαγορεύεται όμως αυτές να ξεπερνούν το 40% του ετήσιου προϋπολογισμού τους, ώστε να παραμένουν πλήρως εξαρτημένα από την ευρωενωσιακή χρηματοδότηση. Επίσης, και οι συνδρομές ή εισφορές κάθε μέλους δεν μπορούν να ξεπερνούν τις 18.000 ευρώ ανά έτος, με εξαίρεση τους ευρωβουλευτές και τους βουλευτές εθνικών ή τοπικών Κοινοβουλίων.

5. Ο νέος Κανονισμός για τα ευρωκόμματα καταργεί και αντικαθιστά τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2004/2003, όπως είχε αναθεωρηθεί το 2007 (κυρίως για να συμπεριλάβει τη χρηματοδότηση πολιτικών ιδρυμάτων των ευρωκομμάτων). Ο νέος Κανονισμός θα αρχίσει να ισχύει από την 1-1-2017, η «αρχή», όμως που προβλέπει θα συσταθεί την 1-9-2016.

Οι παραπάνω είναι οι βασικές αλλαγές, σε σχέση με το αρχικό κείμενο του κανονισμού που είχαν προτείνει η Επιτροπή και το Ευρωκοινοβούλιο, που κάνουν ακόμη πιο αντιδραστικό το περιεχόμενό του.

Με το νέο Κανονισμό βαθαίνουν και ενισχύονται όλα τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά των ευρωκομμάτων. Τα κόμματα αυτά αποτελούν πλέον και με τη βούλα του ευρωενωσιακού νόμου κόμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όργανα του αντιλαϊκού ευρωενωσιακού οικοδομήματος. Βέβαια, αυτός είναι ο ρόλος τους και σήμερα. Με το νέο καθεστώς αυτός ο αντιδραστικός ρόλος τους καθιερώνεται και νομοθετικά. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου ανησυχούν για τις δυνατότητες του αστικού πολιτικού συστήματος και του οικοδομήματος της ΕΕ να ενσωματώνει λαϊκές μάζες και επιδιώκουν να αυξήσουν την ετοιμότητά του σε εναλλακτικές λύσεις για αναπαλαιώσεις του αστικού πολιτικού συστήματος, ώστε να απορροφάει κραδασμούς από την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση.

Χρειάζονται γι' αυτό όργανα, ιμάντες μεταβίβασης της στρατηγικής των μονοπωλίων και της ΕΕ σε εργατικές - λαϊκές μάζες. Με τη σύγκλιση των κανόνων οργάνωσης και λειτουργίας τους, την εξάρτησή τους από την ευρωενωσιακή χρηματοδότηση, η ΕΕ θέλει να κατευθύνει και να καθοδηγεί τη δράση των ευρωκομμάτων, αστικών και οπορτουνιστικών, ώστε να υπηρετούν αποτελεσματικότερα την αστική πολιτική, την εξουσία του κεφαλαίου.
Στο στόχαστρο της ΕΕ, των αστικών κυβερνήσεων και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου είναι ο περιορισμός της ιδεολογικοπολιτικής δράσης των μαρξιστικών - λενινιστικών Κομμουνιστικών Κομμάτων, η συμμόρφωσή τους με τους κανόνες της αστικής δημοκρατίας - δικτατορίας των μονοπωλίων. Τόσο με τη διαμόρφωση κομμάτων εξαρτώμενων από την κρατική ή ευρωενωσιακή χρηματοδότηση, όσο και με τον έλεγχο των δεσμών τους με τις μάζες και τη δράση τους (δημοσίευση ονομάτων των μελών και όσων ενισχύουν οικονομικά τα κόμματα).
Στην κατεύθυνση αυτή η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ προετοιμάζεται, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες του αστικού Τύπου, να φέρει προς ψήφιση νέο νόμο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, που θα μειώνει το ποσό της κρατικής επιχορήγησης και θα επιβάλλει ασφυκτικό έλεγχο των οικονομικών, της λειτουργίας και κατ' επέκταση της δράσης τους, αναθέτοντας ελεγκτικό ρόλο σε «αρχή στην οποία θα πλειοψηφούν δικαστές», σύμφωνα με τα πρότυπα του κανονισμού της ΕΕ για τα ευρωκόμματα. Η αστική τάξη δυναμώνει την επίθεση στα κόμματα εκείνα που αμφισβητούν την εξουσία του κεφαλαίου, το οικοδόμημα της ΕΕ.
Ολα τα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι Πράσινοι, είναι ενταγμένα σε αντίστοιχα ευρωπαϊκά κόμματα.
Αποδεικνύεται ακόμη πιο καθαρά πόσο σαθρά είναι τα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των οπορτουνιστών που συμμετέχουν στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ). Το ΚΕΑ και τα κόμματα που συμμετέχουν σ' αυτό υπηρετούν τους σκοπούς της ΕΕ. Οχι μόνο έχουν δεσμευτεί με το πρόγραμμα και το καταστατικό τους να υπηρετούν τις αξίες της ΕΕ, δηλαδή το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά της έχουν εκχωρήσει το απόλυτο δικαίωμα να αποφασίζει και να ελέγχει διαρκώς τη συμμόρφωσή τους με τη «νομιμότητα» του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Οι οπορτουνιστές μέσα από τις γραμμές του ΚΕΑ έχουν παραιτηθεί από την ταξική πάλη. Ενσωματωμένοι ενεργά στο αστικό πολιτικό σύστημα, στηρίζουν τη στρατηγική της ΕΕ, το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα, επιδιώκοντας να εξαπατήσουν εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις με ουτοπικά παραμύθια ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει φιλολαϊκή, αν επικρατήσει ένας άλλος συσχετισμός δυνάμεων, ότι ο καπιταλισμός μπορεί να αποκτήσει «ανθρώπινο πρόσωπο» με άλλο μείγμα αστικής διαχείρισης.

Γι' αυτό και το ΚΕΑ ήταν το πρώτο από τα ευρωκόμματα που έσπευσε να ανακηρύξει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ υποψήφιο πρόεδρο της Κομισιόν, ώστε μαζί με τα άλλα ευρωκόμματα να εντείνουν τη χειραγώγηση και την ενσωμάτωση των εργαζομένων στα κράτη - μέλη της ΕΕ, να ενισχύσουν τα κόμματα αυτά ως φορείς και μηχανισμούς χειραγώγησης. Να προσδώσουν δήθεν λαϊκή νομιμοποίηση στα αντιλαϊκά ευρωενωσιακά όργανα, όπως η Επιτροπή, να εγκλωβίσουν τις λαϊκές συνειδήσεις στα δεσμά του ευρωμονόδρομου.
Το ΚΚΕ εξαρχής κατήγγειλε και απέρριψε τις προτάσεις της ΕΕ για την ίδρυση και την παραπέρα ενίσχυση των αντιδραστικών χαρακτηριστικών των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων, συνεχίζοντας την πάλη για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.
Το ΚΚΕ δεν είναι ενταγμένο σε κανένα ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα και δεν πρόκειται να αποδεχθεί τους αντιδραστικούς όρους για την κρατική ή κοινοτική χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, να δίνει στοιχεία που συνδέονται με τη δράση και την οικονομική συμβολή των κομματικών μελών, των φίλων, των οπαδών και των ψηφοφόρων του.
Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα είναι επιτακτική ανάγκη να δώσουν αποφασιστική απάντηση καταδίκης, τιμωρίας της ιμπεριαλιστικής ένωσης του κεφαλαίου, των αστικών κυβερνήσεων και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου με όποιο προσωπείο κι αν εμφανίζονται για να εγκλωβίζουν λαϊκές συνειδήσεις.

Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα ΚΚΕ

Το δίλημμα είναι: `Η με το κεφάλαιο ή με το λαό

Το δίλημμα είναι: `Η με το κεφάλαιο ή με το λαό

ΦΡΑΓΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΣ

Από την πλευρά της κυβέρνησης, η βδομάδα ξεκίνησε με πανηγύρια για τη συμφωνία με την τρόικα και έκλεισε με πανηγύρια για το περιεχόμενο του πολυνομοσχεδίου με το οποίο γίνεται νόμος η συμφωνία.

Από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η βδομάδα άρχισε με διαβεβαιώσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο ότι μια άλλη κυβέρνηση θα τα καταφέρει καλύτερα και έκλεισε με διαβεβαιώσεις προς τα λαϊκά στρώματα ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετωπίσει τον Στουρνάρα σαν Τσοχατζόπουλο (για ποινικά κολάσιμες πράξεις έκανε λόγο ο Τσίπρας, αναφερόμενος στο πολυνομοσχέδιο).
Και οι δύο πίνουν νερό στο «εθνικό συμφέρον», που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το υπηρετεί, νομοθετώντας όσα τα αστικά επιτελεία εκτιμούν ότι έπρεπε να νομοθετηθούν πριν από είκοσι χρόνια. Η αντιπολίτευση, επίσης, ισχυρίζεται ότι θα υπηρετήσει το ίδιο «εθνικό συμφέρον» πιο αποτελεσματικά. Προσπαθώντας ταυτόχρονα να πείσει το λαό ότι η ασκούμενη πολιτική είναι αντιλαϊκή επειδή είναι αναποτελεσματική και όχι επειδή υπηρετεί το κεφάλαιο.
Και οι δύο δεν μπορούν να κρύψουν πως με όποιο τρόπο κι αν «ντύνουν» την πολιτική τους αυτή είναι μια πολιτική κομμένη και ραμμένη ακριβώς στα μέτρα του μεγάλου κεφαλαίου (μια ματιά στις τελευταίες δηλώσεις Δραγασάκη διαλύει κάθε αυταπάτη).
Πέρα, όμως, από τα καλέσματα για «εθνική ομοψυχία» του ενός και για κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» του άλλου βρίσκεται η κοινωνία της εκμετάλλευσης με τάξεις που έχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα. Βρίσκεται το γεγονός ότι οι εργάτες, τα φτωχά - λαϊκά στρώματα δεν μπορούν να βαδίσουν μαζί με τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, την ΕΕ. Κι αυτό ακριβώς συγκαλύπτουν και οι δύο.
Ο Αντ. Σαμαράς ισχυρίστηκε ότι «ένα θλιβερό κεφάλαιο κλείνει και μια νέα εποχή ξεκινά για τη χώρα μας. Που θα απελευθερώσει πλέον το μεγάλο αναπτυξιακό δυναμικό της. Και θα γίνει αληθινό υπόδειγμα ανταγωνιστικότητας, εξωστρέφειας και ευημερίας». Από την πλευρά του, σαφές μήνυμα στην αστική τάξη ότι «ο βασικός διαπραγματευτικός στόχος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συλλογική και συνολική ανάπτυξη» της καπιταλιστικής οικονομίας, έστειλε και ο Αλ. Τσίπρας.
Η τέτοιου τύπου πολιτική αντιπαράθεση συσκοτίζει το γεγονός ότι με αυτήν ή την άλλη μορφή πολιτικής εντός των τειχών του καπιταλισμού οι εργαζόμενοι έχουν απέναντί τους το ίδιο το κεφάλαιο από τα συμφέροντα του οποίου εκπορεύονται οι διάφορες παραλλαγές της μίας και αδιαίρετης αντεργατικής πολιτικής. Το ότι ο αντίπαλος είναι το ίδιο το κεφάλαιο και εκεί πρέπει να στραφούν τα βέλη αποδείχτηκε περίτρανα στα κεντρικά γεγονότα αυτής της βδομάδας.

Η συμφωνία με την τρόικα

Η πολιτική αντιπαράθεση επικεντρώθηκε στη «νέα συμφωνία κυβέρνησης - τρόικας», καθώς πρόκειται για μια πολύ σημαντική εξέλιξη, αφού είναι σίγουρο ότι η συμφωνία προωθεί μια σειρά από καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, αφού έχουν υλοποιηθεί σε άλλα κράτη της ΕΕ. Πρόκειται για αναδιαρθρώσεις που έχουν στο επίκεντρό τους την υπεράσπιση της «ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου» (βλέπε κερδοφορία) και αφορούν στο «άνοιγμα» νέων πεδίων δράσης, βαθιές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, διοικητικές αλλαγές στο κράτος, έτσι ώστε καλύτερα να υπηρετείται η κεφαλαιοκρατική δραστηριότητα.
Η φιλοκυβερνητική προπαγάνδα, ουσιαστικά, προσπαθεί να «κρύψει» τις επιπτώσεις για την εργατική τάξη και τα φτωχά - λαϊκά στρώματα από την εφαρμογή αυτών των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων», προσπαθεί, μάλιστα, να τις διαστρεβλώσει. Ετσι π.χ. εμφανίζει την κατάργηση των 3ετιών ή τις μαζικές απολύσεις ως «ευκαιρία» για τους ανέργους για να βρουν δουλειά, το άνοιγμα αγορών ως όρο για φθηνά προϊόντα και υπηρεσίες κ.λπ. Επιδιώκει να ενισχύσει «συντεχνιακούς» διχασμούς ανάμεσα στους εργαζόμενους, για να επιβάλει την «κοινωνική συνοχή».
Η κριτική, που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, γίνεται από τη σκοπιά αλλαγής μείγματος στο έδαφος όμως του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ. Ετσι, γίνεται κριτική για το ότι το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα λιτότητας, ότι δε διατίθεται στην «παραγωγή» (βλέπε στη χρηματοδότηση της καπιταλιστικής ανάκαμψης), αλλά στους δανειστές. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να τεκμηριώσει την άποψη ότι η πολιτική της κυβέρνησης είναι αντιλαϊκή, επειδή είναι αναποτελεσματική να στηρίξει την καπιταλιστική ανάκαμψη. Επιδιώκει έτσι να εγκλωβίσει τους εργαζόμενους στη λογική στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης ως «φιλολαϊκής διεξόδου».

Η συμφωνία για το Ελληνικό

Με τη συμφωνία για το Ελληνικό έγινε καθαρό ότι η κυβέρνηση, με οδηγό και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, ιδιωτικοποιεί ελεύθερους χώρους σε όλο το μήκος του παραλιακού μετώπου, των νότιων συνοικιών της Αττικής, προσφέροντας νέα πεδία κερδοφορίας στο κεφάλαιο και θυσιάζοντας τις λαϊκές ανάγκες. Οι εξελίξεις σε όλο το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού αφορούν πρώτα και κύρια τους νέους, τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες όλης της Αττικής. Οσα συμβαίνουν σε Φαληρικό Δέλτα, Φλοίσβο, πρώην Αεροδρόμιο Ελληνικού, πρώην αμερικάνικη βάση, Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά, Αστέρα Βουλιαγμένης και στα χιλιάδες στρέμματα εκκλησιαστικής περιουσίας στη Βουλιαγμένη, συνθέτουν ένα τεράστιο παζλ επενδυτικών σχεδίων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Τα σχέδιά τους στερούν από το λαό μεγάλες ανάσες ζωής, χώρους Αθλητισμού και Πολιτισμού, αναψυχής και ψυχαγωγίας. Στην περιοχή του Ελληνικού θα στήσουν μια τεράστια πολιτεία για υψηλά βαλάντια. Σε άλλες περιοχές ετοιμάζουν ξενοδοχειακά συγκροτήματα, τουριστικές επενδύσεις μεγάλου βεληνεκούς, μαρίνες για υπερπολυτελή σκάφη. Η προώθηση των σχεδίων των πολυεθνικών ισοδυναμεί με κλιμάκωση της επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα. Το γεγονός ότι η αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ άρχισε και τέλειωσε στο «τίμημα» της εξαγοράς κρύβει την ουσία, ότι είναι μία μεγάλη καπιταλιστική επένδυση, μια ιδιωτικοποίηση, που υπηρετεί την κερδοφορία των ομίλων, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της άρχουσας τάξης, θυσιάζοντας τις ανάγκες του λαού, με υπερπολυτελείς κατασκευές (όπως καζίνο και ξενοδοχεία) που η λαϊκή οικογένεια ούτε απ' έξω δεν θα μπορεί να περάσει.

Το πολυνομοσχέδιο

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση εξάντλησαν την αντιπαράθεσή τους στο ποιος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου στο όνομα πάντα, βέβαια, του λαού. Η κυβέρνηση εμφάνισε τις ρυθμίσεις για το γάλα ως απόφαση που θα ρίξει τις τιμές και ο ΣΥΡΙΖΑ έκλαψε για τις τράπεζες, τις οποίες εμφάνισε ως ευαγή λαϊκά ιδρύματα που τώρα όμως θα περάσουν στα χέρια των ξένων.
Και οι δύο κρύβουν το γεγονός ότι με το πολυνομοσχέδιο προωθούνται αντιλαϊκά μέτρα «διαρθρωτικού χαρακτήρα», τα οποία περιλαμβάνονται στην «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, όπως οι «απελευθερώσεις» σε κλάδους και τομείς της οικονομίας, με έμφαση στο λιανεμπόριο και ειδικά για επαγγέλματα που χαρακτηρίζονται ακόμη από τη σχετική διασπορά της δραστηριότητας. Με τον ίδιο στόχο, αυτόν της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, το πολυνομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο για πλήρη κατάργηση της προϋπηρεσίας («τριετιών») και κάθε επιδόματος στον κατώτερο μισθό που θα νομοθετείται από το 2017, ενώ μέσα στο 2014 μειώνει κατά 50% τις τριετίες στους μακροχρόνια ανέργους που βρίσκουν δουλειά. Ταυτόχρονα, μειώνονται παραπέρα οι εργοδοτικές εισφορές κατά 3,9 μονάδες. Παράλληλα, προχωρούν και οι κατασχέσεις σε βάρος αυτοαπασχολούμενων και αγροτών, καταργούνται κοινωνικοί πόροι προς δεκάδες ασφαλιστικά ταμεία, επεκτείνεται το δουλεμπόριο στο Δημόσιο μέσω των «εταιρειών ενοικίασης».
Για να θολώσει την εικόνα, η κυβέρνηση μιλά για ανακούφιση, που δήθεν θα προέλθει από την ανάκαμψη και την έξοδο από τα μνημόνια και την κρίση. Ομως, η όποια επιστροφή στην καπιταλιστική ανάκαμψη δεν πρόκειται να αναπληρώσει τις απώλειες σε δικαιώματα, ούτε θα ανακόψει την πορεία επιδείνωσης συνολικά. Το πολυνομοσχέδιο είναι κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών, αφού τους προσφέρει ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη και νέα πεδία κερδοφορίας, που θα προκύψουν από τον εκτοπισμό αυτοαπασχολουμένων.
Τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ διαγκωνίζονται για το ποιος θα φέρει και θα υπηρετήσει καλύτερα την καπιταλιστική ανάκαμψη, η οποία θα πατήσει πάνω στα ισοπεδωμένα δικαιώματα των εργαζομένων. Και οι δύο μιλάνε για διασφάλιση της πορείας της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ. Ο ένας με το κουστούμι του προεδρεύοντος της ΕΕ, ο άλλος με το κουστούμι του υποψήφιου προέδρου της Κομισιόν. Δε λένε κουβέντα όμως για τα κουστούμια που έχει ράψει η ΕΕ με μνημόνια διαρκείας σε όλους τους λαούς.

Ανασύνταξη με ισχυρό ΚΚΕ

Τα επόμενα χρόνια, αυτός ο δρόμος θα γίνει ακόμη πιο σκληρός για το λαό. Τώρα χρειάζεται οργάνωση, ανασύνταξη, αγωνιστική απάντηση, λαϊκή συμμαχία εργατών, αυταπασχολουμένων, αγροτών, νέων, γυναικών ενάντια στον κοινό αντίπαλο που είναι η ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κόμματά τους.

«Φυλάξου»! Μύθοι και τραγούδια για ζόρικους καιρούς

«Φυλάξου»! Μύθοι και τραγούδια για ζόρικους καιρούς

Μια σημαντική δισκογραφική δουλειά

«

Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα παραμύθι. Ηταν ένα παραμύθι αληθινό, που ενώ ήξερε πως λέει την αλήθεια, ήξερε ότι η αλήθεια μοιάζει κάποτε με περίπατο στην άκρη ενός κλιμακοστασίου επταώροφης πολυκατοικίας στην Κυψέλη και είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ένιωθαν βολικά σε έναν τέτοιο περίπατο. Επιθυμούσε, λοιπόν, το παραμύθι μας να μιλήσει σε κάποιον, αλλά δεν έβρισκε κανέναν να θέλει να το ακούσει. Αφού λογάριασε τα πάντα, αποφάσισε να πάει σε ένα σχολείο, οι μικροί μαθητές του οποίου θα αποτελούσαν το ιδανικό κοινό. Ομως, για κακή του τύχη, έφτασε τη στιγμή που η δασκάλα προειδοποιούσε τα παιδιά «να προσέχουνε τι ακούνε, γιατί στην εποχή μας το παραμύθι πάει σύννεφο...»

Κάπως έτσι αρχίζει... και παράλληλα ένας ήχος το συντροφεύει. Ενα τραγούδι... ξεκινάει το δικό του ταξίδι
Τον ρόλο μου τον έμαθα /Τον έμαθα νεράκι/ Οι θεατές σωπαίνουνε/ Στο τρίτο καμπανάκι
Μα δεν μπορώ τους προβολείς/ Μα δεν μπορώ τα φώτα/ Δεν το αντέχω να με δεις/ Λουσμένη στον ιδρώτα.
Αρχίζει η παράσταση/ Μα η αυλαία κλείνει/ Κανείς δεν ξέρει σίγουρα/ Τι πρόκειται να γίνει.
Αν δεν ανέβεις στη σκηνή/ Δεν ξέρεις τι θα χάσεις/ Μπορεί να είναι δάκρυα/ Μπορεί και να γελάσεις.
Τα μυστικά της τέχνης μου/ Δεν ξέρω πού τα πήρα/ Πάντα θα νιώθω άμαθη/ Χωρίς μια στάλα πείρα.
Ομως τη θλίψη της καρδιάς/ Την έχω ξανανιώσει/ Τη γνώρισα με γνώρισε/ Με έχει μαραζώσει.
* * *
Ο Τάσος Γκρους έβαλε τη μουσική, ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος τους στίχους και... τους μύθους, η Φωτεινή Βελεσιώτου την ερμηνεία, η Καλλιόπη Βέττα τα φωνητικά, ο Γιάννης Ιωάννου την ενορχήστρωση και ο Βαγγέλης Χερουβείμ τις ζωγραφιές και τα χρώματα και φτιάχτηκε το παραμύθι. Ενα ωραίο παραμύθι: «Φυλάξου»! Μύθοι και τραγούδια για ζόρικους καιρούς. Για τους καιρούς μας. Ενα όμορφο βιβλίο με cd που περιέχει 15 τραγούδια το ένα καλύτερο από το άλλο. Και καθώς ο μύθος προχωράει, το τραγούδι βιάζεται να ερμηνευτεί από το νόημα.
«Συλλογίστηκε, πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα για να συστηθεί στα παιδιά και θα ήταν καλύτερα να δοκιμάσει σε μια υπηρεσία του δημοσίου. Εκεί όμως άκουσε δύο καλοντυμένους κυρίους, να συζητούν πως θα πουλούσαν ένα παραμύθι ντυμένο σε αλήθεια. Κατάλαβε, πως το δημόσιο δεν προσλαμβάνει καθώς πρέπει παραμύθια και αποφάσισε να δοκιμάσει στον ιδιωτικό τομέα. Μπήκε λοιπόν στον πιο ιδιωτικό. Σε ένα μεγάλο σπίτι, με τηλεοπτικούς δέκτες σε κάθε δωμάτιο, που "παραμύθιαζαν" το νυσταγμένο ακροατήριό τους. Το παραμύθι μας κάτι πήγε να πει, κάτι άφησε να εννοηθεί, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Μόνο η παλιά εταζέρα είχε όρεξη να ακούσει, αλλά κάτι τα γεράματα, κάτι οι σκόρπιες κουβέντες των τηλεπαρουσιαστών, κάτι το σούρσιμο από τις παντόφλες των ενοίκων, δεν απέμενε παρά να βγει στην ερημιά του δρόμου, για να μην χαθεί στην ερημιά των ψυχών».
Μπροστά μας ένα σύννεφο και η μεγάλη πόλη
Φυλάξου μην χαθούμε όπως όλοι.
Η χιονισμένη Πάρνηθα η ακριβή Πεντέλη
Φυλάξου από τον μέσα μας τεμπέλη.
Οικόπεδα και πιλοτές, λιθόστρωτα και δρόμοι
Φυλάξου γιατί χτίζουνε ακόμη.
«Σε αυτόν τον τόπο», σημειώνουν οι συντελεστές, «όταν οι "άπιστοι" πατούσανε τον κάμπο, στα ορεινά οι βλάμηδες το ρίχνανε στο κλέφτικο και ροβολούσαν στις πλαγιές με τις τσακιρομάτες. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφασίσαμε να ηχογραφήσουμε αυτόν τον κύκλο τραγουδιών, διότι είναι βαρύ να κουβαλάμε μια τέτοια παράδοση και αβάσταχτο να διασχίσουμε μια ολόκληρη χιλιετία στα μουγκά».
Κάπου στα ορεινά του Γκύζη λοιπόν, ο Τάσος Γκρους και ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος, άρχισαν πριν είκοσι περίπου χρόνια να σχεδιάζουν έναν κύκλο τραγουδιών ακατάλληλων για την εποχή που η Ελλάδα ετοιμαζόταν να αποκτήσει γήπεδο Tae Kwon Do και να ναυαγήσει στο κωπηλατοδρόμιο του Μαραθώνα.
Τότε έμοιαζε μάλλον δύσκολο να σιγοτραγουδήσει κάποιος: «Εχουμε έξοδα μεγάλα/ Αλλά όνειρα μικρά/ Πριν να βγει καλά ο μήνας/ Εχω πάρει δανεικά».
«Βλέπετε» - λέει ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος - «ο μαραθωνοδρόμος καθυστέρησε αυτή τη φορά να μας φέρει τα νέα και ακόμα περισσότερο να μας προσκομίσει τον λογαριασμό. Ομως η χώρα που μπορούσε να καθελκύει την έπαρση και την αλαζονεία της έχει αλλάξει πλέον δραματικά. Μαζί με τη χώρα αλλάζουμε κι εμείς. Τα τραγούδια που πριν είκοσι χρόνια έμοιαζαν να αφορούν μόνον τους δημιουργούς τους, τώρα δυστυχώς αφορούν το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας μας. Αυτά τα τραγούδια και κάποια που γεννήθηκαν τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσαν το υλικό μιας παράστασης, που οι δύο δημιουργοί παρουσίασαν σε διάφορες εκδηλώσεις, τόσο εντός, όσο και εκτός των Αθηνών. Αυτό υποδηλώνεται από τον τίτλο του πρώτου τραγουδιού, αλλά και από τους 12 μύθους που συνοδεύουν τα 15 τραγούδια. Κρίθηκε λοιπόν απαραίτητο μαζί με τους στίχους των τραγουδιών, να παρατεθούν και οι δώδεκα μύθοι που αποτελούσαν το υλικό αυτής της παράστασης που είχε τον τίτλο "Φυλάξου".
ΥΓ: Το ομότιτλο τραγούδι γράφτηκε ως αφιέρωση στην ποιήτρια Μαρία Ρήγα Πανουτσοπούλου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του πρώτου έτους της χιλιετίας που διανύουμε. Πέρασαν 14 χρόνια από τότε που γράφτηκε το τραγούδι και 7 χρόνια από τότε που η Μαρία Ρήγα Πανουτσοπούλον έσκισε όποιο "μνημόνιο" την έδενε με τα γήινα και ξεκίνησε το πιο μακρινό της "ταξίδι"».
Παράλληλοι και κάθετοι οι άνθρωποι να τρέχουν
Φυλάξου μήπως έχουμε ό,τι έχουν.
Ρολόγια που σταμάτησαν ρολόγια που χτυπάνε
Φυλάξου και δεν ξέρω πού το πάνε.
Περίπτερα ορθάνοιχτα περίπτερα κλεισμένα
Φυλάξου και πουλάνε στον καθέναν.
Επαίτες που κοιτάζουνε το κέρμα και γελάνε
Φυλάξου από όσους «κονομάνε».
Δημότες που συνάχτηκαν σε βρώμικη πλατεία
Φυλάξου από μια χιλιετία.
Λίγα λεπτά αμύνονται μπροστά σε χίλια χρόνια
Φυλάξου και μας στρίμωξαν τα πιόνια.
Παντού πυροτεχνήματα παντού γιορτή και φώτα
«Ολα κυλούσαν παραμυθένια. Σαν την εποχή που έτριζαν τα ξύλα στο τζάκι και ο παππούς έψηνε το τελευταίο κάστανο, την ώρα που η Σταχτοπούτα φορούσε το πιο όμορφο γοβάκι και από τη χαρά της πατούσε τα λιγοστά ψίχουλα του Κοντορεβιθούλη. Από δω το είχε, από κει το είχε, μέχρι να ξημερώσει είχε πείσει τη γιαγιά να πιάσει αμέσως δουλειά. Να γράψει αυτό το παραμύθι και με αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσει κάποτε μια αξιοπρεπή παραμυθοσύνταξη, μια σίγουρη παραμυθοστέγη και ένα μαγικό τζάκι που φλέγεται για βιολογικές αναμνήσεις. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πού σε οδηγεί ένα παραμύθι και ποτέ δεν μπορείς να υποψιαστείς τι μπορεί να δει μια τυφλή γιαγιά που αγαπάει τη ζωή και ξέρει καλά να μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας. Μια γιαγιά που είναι τυφλή, ακριβώς για να μας βλέπει καλύτερα!»

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ

"...Να προσθέσω όχι, αλλά να σας τρολάρω το ήθελα να σας πω την αλήθεια..."

 "...Να προσθέσω όχι, αλλά να σας τρολάρω το ήθελα να σας πω την αλήθεια..."

Εργάτης στη Ζώνη ο "ΤΟΤΕΜ" μαζί με τον πάτερα του δικαζόταν σήμερα για 147η φορά. Είναι αυτοί οι "τρομοκράτες" που θα καθάριζε ο Λαγος της ΧΑ .....παρέα με τον Αλεβιζόπουλο των "ΠΟΥΘΕΝΑΔΩΝ" του ΣΥΡΙΖΑ (2000 ως τώρα οι δικαστικές διώξεις πανελλαδικά για αγώνες σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ )

"Στα δικαστήρια σήμερα είχανε φέρει βίντεο και φωτογραφίες οι εργοδότες, που φαινότανε ένας με κράνος να τραβάει φάπες στον "έχω λεφτά, έχω δικηγόρους, πάτα τους" εργοδότη που μας είχε κάνει μήνυση. Μόνο που αυτός που φορούσε το κράνος ήταν μαλλιάς με κοτσίδα. Εγώ, ο πρόεδρος, ο πατέρας μου και οι 2 συνάδελφοι που ήμασταν κατηγορούμενοι, είμαστε από κοντοκουρεμένοι μέχρι καραφλοί.

Αφού λοιπόν έχει γίνει της μουρλής, "πείτε μας ποιος είναι αυτός με το κράνος", "δεν ξέρουμε", "καλά δεν ξέρετε ποιοι συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις σας", "ξέρουμε, αλλά δεν σας λέμε", "όχι να μας πείτε", "δεν είμαστε ρουφιάνοι, δεν σας λέμε τίποτα", "δεν είναι ρουφιανιά, είναι το γράμμα του νόμου", "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" κλπ κλπ, και έχει κλάσει στα γέλια το ακροατήριο, μου λέει ο δικαστής "Εντάξει κύριε κατηγορούμενε, έχετε να προσθέσετε τίποτε άλλο πριν να καθίσετε κάτω;" και του λέω κι εγώ "Να προσθέσω όχι, αλλά να σας τρολλάρω το ήθελα να σας πω την αλήθεια. Να έλεγα πχ ότι εγώ είμαι αυτός με το κράνος και την αλογοουρά, και μετά να σηκώνονταν όλοι και να λέγανε "όχι, εγώ είμαι" και "όχι εγώ" κι έεετς, αλλά μετά σκέφτηκα ότι αυτός με το κράνος είναι μαλλιάς και εγώ έχω καραφλιάσει από τη δεκαετία του 90, άρα εσείς που είστε πανέξυπνοι δεν θα με πιστεύατε, οπότε δεν έχω να προσθέσω τίποτα!" και έκατσα κάτω.."

Πηγή: από σχόλιο στο ιστολόγιο Lenin reloaded

Η διατροφή των λαών στον καπιταλισμό

 Η διατροφή των λαών στον καπιταλισμό

Το διατροφικό πρόβλημα είναι καθαρά ταξικό - πολιτικό, όχι τεχνοκρατικό. Γι' αυτό εδώ και πολλές δεκαετίες, εμφανίζονται διαδοχικές κρίσεις με τρόφιμα που απειλούν την ανθρώπινη υγεία και υπάρχει αυξημένη κινητικότητα του κεφαλαίου σ' αυτόν τον κλάδο, με τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, που αποτελούν το 3,2% των επιχειρήσεων τροφίμων, να τζιράρουν το 48% των συνολικών πωλήσεων, με τεράστια κέρδη.

Οι λαοί πλήρωσαν το λογαριασμό για τις «τρελές αγελάδες», τα κοτόπουλα με τις διοξίνες, την κρίση με τη γρίπη των πουλερικών, τα καρκινογόνα στοιχεία στα νερά «Περιέ», τη λιστέρια σε γαλλικά τυριά και χοιρινά και το βακτήριο του Ε. coli σε μαγειρεμένα κρέατα και τόσα άλλα.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα του δρόμου ανάπτυξης που βασίζεται στην εντατικοποίηση της παραγωγής και στη μείωση του κόστους, με σκοπό το υπερκέρδος.

Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις που υλοποιούν αυτές τις πολιτικές, αλλά και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου που τις σιγοντάρουν ευθύνονται για την όξυνση της διατροφικής εξάρτησης του λαού μας, για την κερδοφορία στα τρόφιμα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και για τα αλλεπάλληλα διατροφικά σκάνδαλα που αποκαλύπτονται και στη χώρα μας.

Οι ίδιες απελευθέρωσαν την αγορά τροφίμων, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων και να ανοίξει η ψαλίδα, ανάμεσα στις τιμές παραγωγού και καταναλωτή.

Αυτές οι πολιτικές έκλεισαν και εκχώρησαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο πολλές συνεταιριστικές βιομηχανίες και με ισχυρά κίνητρα στους βιομηχάνους για συγχωνεύσεις και νέες επενδύσεις επιτάχυναν τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της βιομηχανίας τροφίμων, με αποτέλεσμα τη γιγάντωση των μονοπωλίων. 

Στην ώρα της και η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, στηριζόμενη στους κανονισμούς της ΕΕ που προσδιορίζουν την ημερομηνία λήξης ενός προϊόντος και πιέζει στην κατεύθυνση απελευθέρωσης της διάρκειας ζωής στο παστεριωμένο γάλα. Συρρικνώνει και χτυπάει την εγχώρια γαλακτοπαραγωγή, τους κτηνοτρόφους, ενισχύει τις εισαγωγές και την αύξηση της ανεργίας, εντείνοντας τον ανταγωνισμό μεταξύ ελληνικών και διεθνών μονοπωλίων. 

Λένε ψέματα ότι θα μειωθεί η τιμή του για τη λαϊκή οικογένεια.

Στόχος είναι η διαμόρφωση συνθηκών που εξασφαλίζουν την ενίσχυση του ανταγωνισμού, δηλαδή την αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων της γαλακτοβιομηχανίας, αφού θα έχουν τη δυνατότητα, λόγω της μακράς διάρκειας, να εισάγουν φτηνότερα, ενώ ήδη έχουν εξασφαλίσει τη μείωση του εργατικού κόστους με τους νόμους εργασιακού μεσαίωνα της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Αυτή είναι η πολιτική της ΕΕ, κυβερνήσεων και κομμάτων του ευρωμονόδρομου, που πρέπει να ανατραπεί, για να μπορέσει ο λαός, με τη δική του εξουσία, να αξιοποιήσει και να αναπτύξει τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, εξασφαλίζοντας ποιοτικά, ασφαλή και φτηνά τρόφιμα.

Κάλι Καρά

902

Tα όρνια του «εργατικού αγώνα»

 Tα όρνια του «εργατικού αγώνα»

Αν δεν έχεις internet χάνεις και την επικαιρότητα και τις ομορφιές των "γνήσιων του κομμουνιστικού κινήματος".

Έχουν κάνει επάγγελμα να ξιφουλκούν ενάντια στο ΚΚΕ, στους κομμουνιστές, στην πάλη για το σοσιαλισμό. Διαρκώς αποδεικνύουν πως δεν έχουν κανένα ήθος, καμία αξιοπρέπεια, κανένα σεβασμό.

Όσες κακοήθειες και να γράψουν, δεν μπορούν να μικρύνουν τον σύντροφο Τάκη Τσίγκα για να χωράει στα δικά τους μέτρα. Το απέδειξε ο ίδιος με όλη του τη ζωή.

Κανέναν δεν αγγίζουν οι χυδαίες κατηγορίες, οι υπαινιγμοί τους ενάντια στο Κόμμα και στον σύντροφο Τάκη Τσίγκα, που έζησε και έφυγε από τη ζωή Κομμουνιστής με το «Κ» κεφαλαίο. Αλλά αυτό το μεγαλείο ποτέ δεν μπόρεσαν να το συλλάβουν οι πολέμιοι των κομμουνιστών, όπως τα όρνια του «εργατικού αγώνα».

Αναρτήθηκε από loutsiano

Ο κουρέας της Κορέας

 Ο κουρέας της Κορέας

Μες στη βδομάδα, στα ελεύθερα μέσα του δυτικού κόσμου έπαιξε η είδηση για την υποχρεωτική επιβολή ενός συγκεκριμένου τύπου κουρέματος στους άρρενες λ-δ κορεάτες, που οφείλουν λέει να αντιγράψουν το καπελάκι-στιλ του ηγέτη τους, κιμ γιονγκ ουν. Από την ίδια πηγή πληροφορούμαστε πως τα μακριά μαλλιά έχουν απαγορευτεί στην κορέα, γιατί δε συνάδουν με το σοσιαλιστικό τρόπο ζωής. Και πως μέχρι πρότινος οι άνδρες είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δέκα στιλ κουρέματος αυτό της αρεσκείας τους, ενώ οι γυναίκες έχουν μια ευρύτερη γκάμα επιλογών ανάμεσα σε 18 διαφορετικά στιλ και δεν χρειάζεται –προς το παρόν τουλάχιστον- να κουρευτούν κι αυτές καπελάκι.

Στα δυτικά μέσα βέβαια η λδ κορέας παρουσιάζεται κάπως σαν τον τσακ νόρις από την ανάποδη, όπου κάθε τι αρνητικό και εξωφρενικό δυνητικά ισχύει ή μάλλον εννοείται πως ισχύει, εφόσον δε θα βρεθεί εύκολα κάποιος να το διαψεύσει. Στην κορέα πχ δεν είναι είδηση αν ένας άνθρωπος δαγκώσει ένα σκύλο, αλλά το αντίστροφο, γιατί θα είναι κάποιος θείος του κιμ, που τον έριξαν στα σκυλιά που περιποιούνται τους αντιφρονούντες. Μπορείτε επίσης πατώντας αυτό το σύνδεσμο, να επισκεφτείτε μια ιστοσελίδα που μου υπέδειξε φίλος και σχολιαστής του μπλοκ, που έχει ως αποκλειστικό θέμα της τον κιμ γιονγκ ουν να… κοιτάει πράγματα!

Έτσι λοιπόν η συλλογή σχετικών ειδήσεων θυμίζει περισσότερο συλλογή με ανέκδοτα, όπου μπορεί να σου πέσουν τα μαλλιά από τα εύκολα ψέματα και τις χονδροειδείς ανακρίβειες που μπορείς να ακούσεις και να διαβάσεις. Και δεν ξέρω τι μπορεί να κάνεις σε αυτή την περίπτωση, για να μιμηθείς το κούρεμα του αρχηγού κι αν το περουκίνι συνάδει ή όχι με το σοσιαλιστικό τρόπο ζωής. {Αν και από την άλλη, η βαφή των άσπρων μαλλιών για να κρύψει το γήρας –που δεν έρχεται γαρ μόνο- θα μπορούσε ίσως να αντιστοιχεί ως ένα βαθμό με «αξίες» όπως η αστική υποκρισία και η υπερβολική σημασία που δίνεται στην εξωτερική εμφάνιση και σε κάθε τι επιφαινόμενο –κατά κανόνα εις βάρος της ουσίας. Και να συνδυαστεί με το γέρικο αστικό κόσμο που όσο κι αν καλλωπιστεί, δεν μπορεί να ξεγελάει πια με τον ίδιο τρόπο τις μάζες και να φαίνεται ελκυστικός, όμορφος, αγγελικά πλασμένος}.

Είναι ζήτημα πάντως αν η λδ κορέας έχει πέρα από τη φιλοσοφία juche (δηλ της αυτάρκειας και της αυτοδύναμης ανάπτυξης) κάποιες ευθείες αναφορές στο σοσιαλισμό και τα ιδανικά του. Αυτά όμως είναι ψιλά (σαν τρίχες) γράμματα για τη δυτική προπαγάνδα.

Προσωπικά θυμάμαι αμυδρά το σοβιετικό ροζεντάλ (όχι το φιλόσοφο που καταπιάστηκε με τη μέθοδο το κεφαλαίου, αλλά το γιο του αν δεν κάνω λάθος) να ασκεί κριτική σε ένα βιβλίο του (στους λαβύρινθους της συνείδησης νομίζω· ή μήπως στο άλλο;) στους χίπηδες με το αξύριστο πρόσωπο και την αγριωπή όψη. Αλλά αυτό στα πλαίσια μιας θεώρησης που αφορούσε συνολικά μάλλον την ουσία και το περιεχόμενο του «κινήματός» τους, παρά τα εμφανισιακά τους πρότυπα.

Στην χώρα μας πάντως η αριστερά έχει δεθεί ιστορικά με το κλασικό μουστάκι της μεταπολίτευσης και τα μακριά γένια –να παραπέμπουν φαντασιακά στο αντάρτικο και ας μη μας εξασφαλίζουν και τα χτένια, όπως αντιστοίχως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Άλλο αν κάποιοι μας συγχέουν καμιά φορά μαζί τους –επίτηδες ως ένα βαθμό- και μιλάνε για δογματικούς, αιρέσεις και το (κομματικό) ιερατείο που επαγγέλλεται τη δευτέρα παρουσία. Κι αυτό γιατί αρνούμαστε να φάμε τον παπά της φιλολαϊκής διαχείρισης του συστήματος και να ταΐσουμε στο λαό μούσια για έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό και μια ευρωπαϊκή ένωση των λαών.

Έχει δεθεί ιστορικά επίσης με τη μακριά ατημέλητη κόμη και τα μαύρα σγουρά μαλλιά του πανδή –που «και αν ασπρίσαν, δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά». Αλλά τώρα το κύμα της αντεπανάστασης, μαζί με τη φιλότριχη μεταπολίτευση, στοχοποιεί τις ίδιες τις τρίχες –που τις φυλάει για το δημόσιο πολιτικό λόγο- προωθώντας την χρυσαυγίτικη καράφλα και τους διαφόρων αποχρώσεων skinheads. Θεωρητικά, σου αφήνει βέβαια ανοιχτές όλες τις (στιλιστικές και μη) επιλογές. Στην πράξη ωστόσο επικρατεί μια καταθλιπτική ομοιομορφία, σε διάφορες πανομοιότυπες εκδοχές, με βάση τις επιταγές της μόδας. Και σε πιο γενικό επίπεδο, απ’ την εικονική πληθώρα των επιλογών (ταξίδια, αγορές, κτλ) ελάχιστες είναι αυτές που μπορείς να προχωρήσεις στην πράξη.

Για να πας μπροστά επαγγελματικά πχ, πρέπει να πας σε συνεντεύξεις ντυμένος στην τρίχα και χωρίς πολλές τρίχες (γένια, μακριά μαλλιά), με αυστηρό ενδυματολογικό-εμφανισιακό κώδικα. Και να ‘χεις μαλλιά στη γλώσσα, για να μη βρεις τον μπελά σου και να μη στενοχωρήσεις με την ειλικρίνειά σου τους άλλους.

Και όλα αυτά σε μια χώρα, που μπήκε για μαλλί στην εοκ και βγήκε κουρεμένη. Και από επίδοξο αφεντικό των βαλκανίων, πήρε το ρόλο του τζαννετάκου κι έγινε παιδί της φάπας για τις... αγορές και τις τράπεζες, που της εύχονται «με γεια το κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

Στα καθ’ ημάς ο πολιτικός λόγος είναι ένα μάτσο τρίχες κατά το κοινώς λεγόμενο. Με την κυβέρνηση να ελπίζει να πετύχει το θαύμα της κανά με το πλεόνασμα (φάτε μάτια-ψάρια και ψωμιά που λένε) και να λέει τρίχες για τη βιωσιμότητα του χρέους (καλέ ναι, μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται). Και να κινδυνολογεί ασύστολα πως όλα κρέμονται σε μια τρίχα, που αν χάσει τις επόμενες εκλογές, θα σπάσει και θα καταστραφούμε. Ενώ ο σύριζα εμπορεύεται φρούδες ελπίδες φάρμακα και συνταγές για την πολιτική καταγγελία της τριχόπτωσης και την προοπτική ζωηρής τριχοφυίας εντός της ευρωπαϊκής ένωσης και του αστικού πλαισίου.

Κι ο κοσμάκης; Πέντε τρίχες όλες κι όλες στην τσέπη, μα μυαλό μικρού παιδιού. Συνεχίζουμε να τους πιστεύουμε (ή να τους φοβόμαστε) κι αρχίζουμε να μαλλιοτραβιόμαστε μεταξύ μας (δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, μόνιμοι και συμβασιούχοι), για να βρούμε το φταίχτη, λες κι είναι ανάμεσά μας. Κι αυτοί βρίσκουν και κάνουν, διαιωνίζοντας την κυριαρχία τους.

Αλλά οι αντιθέσεις του συστήματος οξύνονται και γίνονται κουβάρι αξεδιάλυτο, σαν τα μαλλιά της μουρλής, που έλεγαν κι οι παλιότεροι. Κι αυτό το έχει καταλάβει από πρώτο χέρι ο τρελο-ντένις ο ρόντμαν, ο βετεράνος ΝΒΑer που έμεινε στην ιστορία για τα ριμπάουντ, τον οξύθυμο χαρακτήρα του και τα χρώματα που άλλαζε στα μαλλιά του, σαν τα πουκάμισα. Και δεν έμεινε σε μονοχρωμία, νέτη-σκέτη, και σε απλούς συνδυασμούς, αλλά προσπαθούσε να προκαλέσει με τα διάφορα σχέδια στο κεφάλι του. Όπως και τώρα δηλ, με τα σχέδια στο εσωτερικό του κεφαλιού του, καθώς είναι ο καλύτερος αμερικανός φίλος του λδ-κορεατικού λαού και ένα είδος πρέσβη της χώρας στο δυτικό κόσμο.

Δεν ξέρω αν τώρα θα βγει καινούριο φιρμάνι να ακολουθήσουν οι λδκορεάτες το εκάστοτε στιλ του ρόντμαν, άνδρες-γυναίκες, αδιακρίτως. Αν είχε χιούμορ δηλ ο κιμ, αυτό θα έπρεπε να κάνει για να μπει ακόμα περισσότερο στο μάτι των δυτικών. Κι αν ο ρόντμαν είχε χιούμορ (που είναι το βασικό προϊόν που παράγει δηλ, με τόση τρέλα που κουβαλάει), θα έπρεπε να κουρευτεί κι αυτός καπελάκι, στο στιλ του ηγέτη κιμ και να λανσάρει το νέο λουκ στη δύση, για να το κάνει μόδα.

Αυτό να δω και τι στον κόσμο…

Λες να τα κάνω έτσι;

Υγ1: ο τίτλος και η κεντρική ιδέα του κειμένου βασίστηκε σε μια ιδέα του poe xania – φραγκίσκου λαγωνικάκη.
Υγ2: αυτά φυσικά συμβαίνουν σε τριτοκοσμικές, απολίτιστες χώρες με "στυγνές, κομμουνιστικές δικτατορίες". Καμία σχέση με τα δικά μας χρηστά ήθη και την ίση μεταχείριση που απολαμβάνουν οι βαρυποινίτες στον πολιτισμένο δυτικό κόσμο με τα πολλά στιλ κουρέματος

Στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Προχτές η υποψήφια περιφερειάρχης του ΣΥΡΙΖΑ Ρ. Δούρου σε συνέντευξη Τύπου παρουσίασε το σχέδιό της για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος στην Αττική. Αφθονες οι περικοκλάδες για την προστασία του, την ίδια στιγμή που διακηρύσσεται ως βασική αρχή αυτή «της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ανάπτυξης»! Οι έννοιες αυτές όμως στις σημερινές συνθήκες έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο, όσο και αν είναι «εύηχες». «Οικονομική ανάπτυξη» στο σημερινό δρόμο ανάπτυξης - που άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά αμφισβητεί - σημαίνει καπιταλιστικά, επιχειρηματικά κέρδη και κοινωνική συνοχή σημαίνει εξασφάλιση της απαραίτητης «κοινωνικής συναίνεσης» ώστε τα κέρδη αυτά να πολλαπλασιάζονται. Καπιταλιστικά κέρδη, όμως, και προστασία του περιβάλλοντος είναι πράγματα ασύμβατα.
Οσον αφορά την «αρχή της δημοκρατίας», που επικαλείται η κ. Δούρου, που τάχα επιβάλλει διαχείριση των ακτών «από τα αιρετά θεσμικά όργανα της Πρώτου και Δευτέρου Βαθμού Αυτοδιοίκησης», κάθε άλλο παρά να καθησυχάζει πρέπει το λαό αφού το πρόβλημα δεν είναι ότι λείπει η ευθύνη των αιρετών οργάνων, αλλά ο ρόλος αυτών των οργάνων ως οργάνων του κρατικού μηχανισμού που λειτουργούν υπέρ των καπιταλιστών και των συμφερόντων τους. Απειρα τα παραδείγματα πλειοψηφικών ή και ομόφωνων αντιλαϊκών αποφάσεων (όπου δεν υπήρχε κομμουνιστής εκλεγμένος). Απειρα παραδείγματα και θετικών αποφάσεων που πάρθηκαν για τα μάτια του κόσμου, για να μείνουν στα χαρτιά αξιοποιώντας ακριβώς το στοιχείο ότι δεν μπορεί ένα τμήμα του κράτους να δουλεύει σε άλλη κατεύθυνση απ' αυτή που δουλεύει το κράτος συνολικά.

***

Την ίδια μέρα ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ για το Δήμο του Πειραιά, Θ. Δρίτσας, σε συνέντευξη Τύπου, παρουσίαζε τους δικούς του έξι άξονες «για να γίνει ο Πειραιάς η ναυαρχίδα της παραγωγικής ανασυγκρότησης». Ο προορισμός προκαθορίζει και τη διαδρομή. Οπως και για την περίπτωση της κ. Δούρου, έτσι κι εδώ ο στόχος για παραγωγική ανασυγκρότηση, καπιταλιστική ανάπτυξη δηλαδή, προεξοφλεί τα μέσα υλοποίησής του: Σμπαραλιασμένα έως ανύπαρκτα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, φτώχεια και ανεργία. Ταυτόχρονα γη και ύδωρ κυριολεκτικά στο μεγάλο κεφάλαιο.
Στο πλαίσιο αυτό οι διακηρύξεις για «κοινωνική προστασία και κοινωνική δικαιοσύνη» και για «δημοκρατία», που αποτελεί μόνιμη επωδό των προγραμμάτων των εκλεκτών του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν στην καλύτερη περίπτωση κενό γράμμα. Χρειάζεται κανείς να διαβάσει πίσω από τις γραμμές τού τι εννοεί όταν μιλάει για «λιμάνι δημόσιο με συμμετοχή του δήμου» που θα κάνει τον Πειραιά «πόλη της ναυτιλίας, των ναυτικών και της ναυτοσύνης».

***

Εξηγούμαστε: Στα τέλη Φλεβάρη η κυβέρνηση ενημέρωσε τη Βουλή για τα σχέδιά της να προκηρύξει μέσω του ΤΑΙΠΕΔ πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πώληση του 67% των μετοχών του ΟΛΠ ΑΕ. Η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στην αρμόδια επιτροπή που συζητιόταν το θέμα, Ν. Βαλαβάνη, επικέντρωσε όχι στην ιδιωτικοποίηση γενικά, αλλά στη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση και στους όρους με τους οποίους αυτή πραγματοποιείται. Χαρακτήρισε την απόφαση της κυβέρνησης «ως ακραία ιδιωτικοποίηση του λιμανιού (...) που τα παραδίδει όλα στην Κίνα». Επικαλέστηκε ως και την ΕΕ, που διευθύνει τη στρατηγική των ιδιωτικοποιήσεων στα κράτη - μέλη, λέγοντας ότι «αυτήν τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάνει έρευνα» για τις φοροαπαλλαγές της COSCO! Συμπληρωματικά, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Συρμαλένιος τάχτηκε απροκάλυπτα με τους εφοπλιστές της ακτοπλοΐας, σημειώνοντας ότι «οι ακτοπλόοι φέρνουν σοβαρές αντιρρήσεις και ενστάσεις», επειδή η κυβερνητική απόφαση «οδηγεί σε ένα μονοπώλιο από το οποίο θα εξαρτάται ολόκληρο το ακτοπλοϊκό δίκτυο της χώρας». Να σημειώσουμε εδώ ότι η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού προωθείται με βάση την «Ευρωπαϊκή Λιμενική Πολιτική» και την Εκθεση «Σχετικά με μια Ευρωπαϊκή Πολιτική για τα Λιμάνια», που ψήφισαν όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ).

***

Εν ολίγοις, ο καημός του ΣΥΡΙΖΑ είναι ποιο τμήμα του κεφαλαίου θα επωφεληθεί και ποιο θα χάσει από το πέρασμα του ΟΛΠ υπό τον έλεγχο της COSCO. Ετσι ο ΣΥΡΙΖΑ προκρίνει τη συμμαχία με τους ακτοπλόους εφοπλιστές και με τα τμήματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου που αντιδρούν στη δραστηριότητα της Κίνας.
Είναι καθαρό το τι ρόλο υπόσχεται ότι θα παίξει ο Θ. Δρίτσας από τη θέση της δημοτικής αρχής, όπως είναι επίσης καθαρό ότι η αντίθεση των εργαζομένων στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών δεν πρέπει να γίνει μπαλάκι στις ενδοαστικές κόντρες όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ψ.

Εργα και ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ στο Αιγάλεω

Εργα και ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ στο Αιγάλεω

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από κείμενο της Δημοτικής Ομάδας του ΚΚΕ στο Αιγάλεω, σχετικά με τη δράση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο του Αιγάλεω

Ηταν οι κύριοι εισηγητές για να περάσουν οι Παιδικοί Σταθμοί από την ευθύνη του κράτους σε εκείνη των δήμων. Μέχρι τότε δεν υπήρχαν τροφεία στους παιδικούς σταθμούς. Σήμερα, τα τροφεία έχουν αυξηθεί και σε όλες τις αυξήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ πλειοδοτούσε ή μειοδοτούσε στο μέγεθος του ύψους των τροφείων, καταψηφίζοντας τις προτάσεις του ΚΚΕ για κατάργηση των τροφείων

Είτε ως ΣΥΝ παλιότερα είτε ως ΣΥΡΙΖΑ σήμερα έχουν δώσει εξετάσεις όλα αυτά τα χρόνια για την πολιτική που ακολουθούν, δεν είναι σημερινοί. Ακούγονται επιχειρήματα όπως:

• «Να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ να ανασάνουμε κάπως».
• «Δε θα είναι χειρότερα μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από την συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ σήμερα».
• «Να τους δοκιμάσουμε και αυτούς να δούμε, αφού μέχρι σήμερα δεν έχουν κυβερνήσει, δεν έχουν δοκιμαστεί».

Τα παραπάνω επιχειρήματα δεν ισχύουν, όσο καλοπροαίρετα κι αν τίθενται από μια μερίδα κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δοκιμασμένη δύναμη, η οποία λειτουργεί ως σωσίβιο του καπιταλισμού σε διάφορες φάσεις.
Ολα αυτά τα παραπάνω «πιεστικά διλήμματα» μπορούν να αναιρεθούν στο Αιγάλεω, με χειροπιαστά παραδείγματα. Ενας λόγος παραπάνω που εδώ έχουν δοκιμαστεί στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, έχουν ασκήσει διοίκηση στο Δήμο για 8 χρόνια, έχουν προωθήσει την πολιτική τους. Σημειώνουμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Πρωτοστάτησαν στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων

• Εδωσαν μάχη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για να προωθήσουν τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, τα οποία αποτέλεσαν την απαρχή για την ανατροπή και κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Π.χ. στους οικοδόμους και αλλού, πρώτη και καλύτερη, και σε πανελλαδικό επίπεδο, η τότε Διοίκηση του Δήμου (ΣΥΝ). Καταργήθηκαν στην πράξη οι κλαδικές συμβάσεις, αφού ο εργαζόμενος πληρωνόταν περίπου στο 60% - 70% του μισθού που όριζε η αντίστοιχη κλαδική σύμβαση. Τα υπόλοιπα συμπληρώνονταν από το Δήμο. Ετσι, λένε, συνέβαλαν να αποκτήσει ο κόσμος δουλειά.
• Προσέλαβαν όσο ήταν Διοίκηση και ψήφισαν όλα τα υπόλοιπα χρόνια να προσλαμβάνονται κατά δεκάδες συμβασιούχοι όλων των μορφών και σχέσεων εργασίας σε εποχές με πολύ μικρότερα ποσοστά ανεργίας και σε περιόδους καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ολα αυτά σε βάρος της σταθερής και μόνιμης εργασίας και των προσλήψεων από τα οποία στην ουσία είχαν παραιτηθεί με το αιτιολογικό «αφού δεν κάνει προσλήψεις το κράτος, θα το κάνουμε εμείς».
• Κοίμισαν και αδυνάτισαν τον αγώνα δεκάδων συμβασιούχων, σκορπώντας ψευδαισθήσεις και αυταπάτες ότι δήθεν υπάρχει κοινοτική οδηγία που τους μονιμοποιεί, ενώ προσανατόλισε την πάλη και τη διεκδίκησή τους αποκλειστικά στις δικαστικές αίθουσες.
• Λοιδορούσαν και κατηγορούσαν το ΚΚΕ, πετώντας λάσπη, ότι δε θέλει οι εργαζόμενοι να βρουν δουλειά, επειδή το ΚΚΕ καταψήφιζε τις κάθε λογής απαράδεκτες συμβάσεις που έρχονταν κάθε χρόνο. Κάνουν γαργάρα, βέβαια, το γεγονός ότι απέναντι στην τακτική τους αυτή που από κοινού ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΣΥΝ πορεύονταν τότε, το ΚΚΕ έδινε μάχη και για τη μονιμοποίηση ΟΛΩΝ χωρίς όρους και προϋποθέσεις και απαιτούσε χιλιάδες προσλήψεις στην Τοπική Διοίκηση για την κάλυψη των κενών και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
• Το 2011, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου η Διοίκηση του Δήμου (ΠΑΣΟΚ) έφερνε θέμα για πρόσληψη ενοικιαζόμενων εργαζομένων με 5μηνα, στο πλαίσιο της «κοινωφελούς εργασίας», ο επικεφαλής τους και μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΡΙΖΑ είπε «δε θα δώσουμε δουλειά σε όποιον περνάει έξω από το Δημαρχείο του Αιγάλεω» και στην πάγια θέση του Κόμματος απαντούσε «να μονιμοποιηθούν μόνο όσοι είναι από τον ΑΣΕΠ».
• Το καλοκαίρι του 2012, σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν όλοι μαζί να παραιτηθεί ο Δήμος Αιγάλεω από το πρόγραμμα προσλήψεων 2012 - 2013!!
• Τα στελέχη τους είναι οι μεγαλύτεροι απεργοσπάστες στο Δήμο του Αιγάλεω, με πρώτους από όλους τους συνδικαλιστές τους και τους εκλεγμένους τους στο Διοικητικό Συμβούλιο των εργαζομένων.

Πρωτοστάτησαν στη διάλυση υπηρεσιών και δομών του δήμου

• Πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η δημιουργία Δημοτικής Επιχείρησης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την υπερχρέωση του Δήμου, δεδομένου ότι λειτουργούσε ακριβώς ως επιχείρηση. Επιχειρήματά τους ήταν: Θα βρει δουλειά ο κόσμος - θα αυξηθούν τα έσοδα του Δήμου τα οποία θα διατεθούν στη βελτίωση των υποδομών κ.ά. Δηλαδή, έβαζαν καθαρά το θέμα της ανταποδοτικότητας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990! Τόσο μπροστά. Βέβαια, σήμερα και Δημοτική Επιχείρηση δεν υπάρχει και το προσωπικό του Δήμου έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό και όχι μόνο δεν υπήρχαν έσοδα από τη Δημοτική Επιχείρηση, αντίθετα υπάρχει αυτή τη στιγμή τεράστιο έλλειμμα.
• Εχουν ευθύνη για την επιβολή αντιτίμου παντού. Το 2011 - 2012 τέθηκε αντίτιμο στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Φεστιβάλ του Αιγάλεω. Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ στην αρμόδια επιτροπή για τον πολιτισμό ψήφισαν υπέρ με την τοποθέτηση «για να καταλαβαίνει τι απολαμβάνει ο δημότης στον πολιτισμό πρέπει να πληρώνει»!!!.
• Ηταν οι κύριοι εισηγητές για να περάσουν οι Παιδικοί Σταθμοί από την ευθύνη του κράτους σε εκείνη των Δήμων, το οποίο και έγινε το 2001 με το σχέδιο «Πολιτεία». Μέχρι τότε δεν υπήρχαν τροφεία στους παιδικούς σταθμούς. Η επιχειρηματολογία τους ίδια και εδώ: «Θα ωφεληθεί ο κόσμος, θα ικανοποιούνται οι ανάγκες των Αιγαλιωτών, θα μπορούμε να βάλουμε περισσότερα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς». Σήμερα από 14 παιδικοί σταθμοί που υπήρχαν έχουν μείνει 10, τα τροφεία έχουν αυξηθεί και σε όλες τις αυξήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ πλειοδοτούσε ή μειοδοτούσε στο μέγεθος του ύψους των τροφείων, καταψηφίζοντας τις προτάσεις του ΚΚΕ για κατάργηση των τροφείων. Πίνουν νερό στο όνομα της ανταποδοτικότητας.
• Τα πρώτα δάνεια που πήρε ο Δήμος Αιγάλεω τα ψήφισαν με χέρια και με πόδια. Οταν τους καταγγείλαμε καταψήφιζαν, ενώ στο τελευταίο δάνειο που πήρε ο Δήμος το υπερψήφισαν, δείχνοντας υποτίθεται τη διαφωνία τους λέγοντας «ψηφίζουμε για αυτήν τη φορά, η οποία θα είναι και η τελευταία!!!
• Κύριος άξονας και κεντρικός πυλώνας της πολιτικής τους είναι η λεγόμενη «κοινωνική οικονομία». Δηλαδή, να φύγουν από την ευθύνη του κράτους βασικές και κρίσιμες δομές και να περάσουν στα χέρια δήθεν «συνεταιρισμένων». Εδώ είναι η ουσία των ΚΟΙΝωνικών Συνεταιριστικών ΕΠιχειρήσεων. Στο Αιγάλεω δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμα για διάφορους λόγους. Δηλαδή, άνεργοι που θα συστήνουν επιχειρήσεις, θα παίρνουν από το Δήμο την υποδομή και θα λειτουργούν εκείνοι τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, τους Παιδικούς σταθμούς, όλες τις υποδομές. Εδώ στο Αιγάλεω δίνει τα ρέστα του ο ΣΥΡΙΖΑ με το Κοινωνικό Παντοπωλείο, δηλαδή με τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, αλλά και κάθε λογής παράτες με τα «προϊόντα χωρίς μεσάζοντες» κ.ά.

Ορισμένα παραδείγματα ακόμα

Στους φτωχούς απασχολούμενους και ΕΒΕ έδειξαν και αποδεικνύουν τι... ανάσα θα πάρει ο λαός αν έρθει η «αριστερή κυβέρνηση» που ευαγγελίζονται. Στις επανειλημμένες προσπάθειες των κομμουνιστών δημοτικών συμβούλων να παρθεί απόφαση στο Δημοτικό Συμβούλιο και να σβηστεί κάθε πρόστιμο που επιβάλλεται ως άλλος εισπρακτικός μηχανισμός στους επαγγελματίες, οι ΣΥΡΙΖαίοι σφύριζαν και σφυρίζουν αδιάφορα. Επιπλέον, τα Χριστούγεννα ο Δήμος βάζοντας ως όχημα την πλειοψηφία του σωματείου των ΕΒΕ (ΝΔ) παραχώρησαν σε ιδιώτη πλατείες και το άλσος του Μπαρουτάδικου, προκειμένου να βάλει την πραμάτεια του (τρενάκια, καρουζέλ κ.ά.), σε αντάλλαγμα για το φωτισμό της πόλης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό, λέγοντας «ναι εντάξει είναι κακό αυτό που γίνεται, αλλά τι να κάνουμε, πρέπει να φωτιστεί η πόλη»!!!!
Εχουν τεράστιες ευθύνες για τις εξελίξεις στο χώρο της Υγείας και στο κλείσιμο του νοσοκομείου «Η Αγία Βαρβάρα» (πρώην Λοιμωδών). Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύφθηκε πλήρως. Κατακεραύνωναν δήθεν την κυβέρνηση για την πολιτική που ακολουθεί στο χώρο της Υγείας και μόλις το ΚΚΕ έθετε το αίτημα «καμιά εμπορική δραστηριότητα στο χώρο της Υγείας, έξω οι ιδιώτες και το κεφάλαιο από τα νοσοκομείο», έκαναν το παγώνι! Ακόμα και σε ψήφισμα που είχε έρθει για τις κινητοποιήσεις ενάντια στο επικείμενο κλείσιμο του Λοιμωδών, όταν είπαμε ότι το στηρίζουμε αρκεί να προστεθεί το ζήτημα Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Υγεία, φυσικά δεν το δέχτηκαν και το καταψήφισαν, ασπαζόμενοι τη λογική της Διοίκησης (ΠΑΣΟΚ) ότι έτσι αδυνατίζει ο τοπικός αγώνας!!!!

***

Επιβεβαιώνοντας την προσήλωσή τους στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης είναι χαρακτηριστική η δήλωση του επικεφαλής τους στο Δημοτικό Συμβούλιο: «Υπάρχει ο καπιταλισμός της Σουηδίας υπάρχει και ο καπιταλισμός της Ουγκάντας. Εμείς προτιμάμε να εφαρμόσουμε τον πρώτο». Τα σχόλια είναι περιττά...
Είναι σαφές ότι λύση για τους εργάτες, τους ανέργους, τη φτωχολογιά και του Αιγάλεω δεν αποτελούν οι προτάσεις διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ. Μοναδική λύση είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ παντού, στις Ευρωεκλογές, στις Περιφερειακές και Τοπικές εκλογές για να δυναμώνει η συγκέντρωση δυνάμεων για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Στις 9 Απρίλη να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς

Στις 9 Απρίλη να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς

Πρόγραμμα δράσης από τις δυνάμεις που συσπειρώνει το ΠΑΜΕ για την επιτυχία της πανελλαδικής - πανεργατικής απεργίας

Η νεολαία είναι η πρώτη που θίγεται από τα νέα μέτρα και πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή για την οργάνωση της απεργίας

Motion Team

Την αναγκαιότητα να νεκρώσουν στις 9 Απρίλη οι τόποι δουλειάς σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αναδεικνύουν τα μέτρα του πολυνομοσχεδίου που συζητιέται σήμερα και αύριο στη Βουλή. Οι ανατροπές που προβλέπει για μισθούς, Εργασιακά και Ασφαλιστικό συνιστούν αποφασιστικό βήμα στη διαμόρφωση των «νέων συνθηκών εργασίας» που ζητάνε οι επιχειρηματικοί όμιλοι, στην περίοδο μετά την κρίση.
Η απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στις 9 Απρίλη στην Αθήνα θα γίνει στις 10 π.μ., στην Ομόνοια και στη Θεσσαλονίκη στις 10.30 π.μ., στο Αγαλμα Βενιζέλου. Μέχρι τώρα, απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ έχουν προγραμματιστεί στις παρακάτω πόλεις: Λάρισα, 10 π.μ., κεντρική πλατεία. Αγρίνιο, 10 π.μ., κεντρική πλατεία. Ηράκλειο, 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας. Νάουσα, 10 π.μ., κεντρική πλατεία. Ζάκυνθος, 10.30 π.μ., παλιό Εργατικό Κέντρο. Νάξος, 11 π.μ., πλατεία παλιού Δημαρχείου. Κέρκυρα, 10 π.μ., πλατεία Σαρόκο. Σάμος, 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο.
Με στόχο να δημιουργηθεί αγωνιστικό κλίμα, να σπάσει η τρομοκρατία της εργοδοσίας και να ακυρωθεί στην πράξη ο υπονομευτικός ρόλος της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ οργανώνουν τη μάχη της απεργίας. Σ' αυτή την κατεύθυνση:

• Η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ προγραμματίζει πλατιά συνδικαλιστική σύσκεψη την Τετάρτη 2/4, στις 6.30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
• Πολύμορφη αγωνιστική δράση για την ανεργία και τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα ξεδιπλώνουν το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου και σωματεία της περιοχής, μπροστά στην απεργία στις 9 Απρίλη. Χτες έγινε στο Εργατικό Κέντρο σύσκεψη σωματείων για την οργάνωση, την προετοιμασία και τη συμμετοχή στην απεργία. Την Παρασκευή 11/4, το ΕΚ Αγρινίου καλεί σε παράσταση διαμαρτυρίας στο τοπικό υποκατάστημα του ΟΑΕΔ, διεκδικώντας έκτακτο επίδομα 1.000 ευρώ για όλους τους ανέργους ενόψει του Πάσχα. Μετά την απεργία, στις 16/4, διοργανώνει εκδήλωση για τα παιδιά των ανέργων.
• Σύσκεψη των ΔΣ των Σωματείων προγραμματίζει το Εργατικό Κέντρο Νάουσας, την Πέμπτη 3/4, στις 7.30 μ.μ., για την καλύτερη οργάνωση της απεργίας στις 9 Απρίλη.
• Σε ζήτημα αιχμής μπροστά και στην απεργία, αναδεικνύει την υπογραφή ικανοποιητικής κλαδικής σύμβασης η Ομοσπονδία Τύπου - Χάρτου. Την Πέμπτη 20/3, η Ομοσπονδία είχε συνάντηση με το ΣΕΒ για τις συμβάσεις της Χαρτοποιίας και Κυτιοποιίας. Η τοποθέτηση του ΣΕΒ ήταν ότι δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τις ΣΣΕ, γιατί οι εργοδότες στη Χαρτοποιία - Κυτιοποιία έχουν διαγραφεί από το Σύνδεσμο, οπότε δεν τους εκπροσωπεί!

Σε ανακοίνωση, η Ομοσπονδία σημειώνει: «Οι εργοδότες αρνούνται κάθε συνάντηση με τους εκπρόσωπους των εργαζομένων να συζητήσουν τα αιτήματά μας. Αυτή η αδιαλλαξία και η προσπάθεια να απαξιώσουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους των εργαζομένων φανερώνει ολοκάθαρα τις προθέσεις των εργοδοτών (...) Καλούμε όλα τα σωματεία, όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να απαντήσουμε, όπως τους αξίζει σε αυτή την πρόκληση με την καθολική συμμετοχή στην απεργία στις 9 Απρίλη».