Μονοπώλια ανταλλάσσουν προσωπικά δεδομένα που συλλέγουν οι «δωρεάν» υπηρεσίες τους

Το «σκάνδαλο Cambridge Analytica», δηλαδή η αξιοποίηση από την ομώνυμη εταιρεία προσωπικών δεδομένων 87 εκατομμυρίων χρηστών του «Facebook», με σκοπό την πολιτική και κοινωνική χειραγώγησή τους και ειδικότερα την υποστήριξη της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, είχε κάνει αίσθηση την περασμένη άνοιξη, έως ένα βαθμό λόγω και της πολιτικής πλευράς του «σκανδάλου». Αντίθετα, η πρόσφατη αποκάλυψη της ανταλλαγής έναντι αύξησης των διαφημιστικών κερδών προσωπικών δεδομένων των χρηστών του «Facebook», που οι ίδιοι είχαν ορίσει ρητώς ως κρυφά, πέρασε με πολύ λιγότερη δημοσιότητα. Το «Facebook» και όλα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) δεν είναι πλατφόρμες επικοινωνίας που προσφέρουν «δωρεάν» κάποιοι καλοί άνθρωποι, αλλά μηχανισμοί συλλογής πληροφοριών από τρίτους και κυρίως από τα ίδια τα ΜΚΔ. Κανένα μονοπώλιο δεν δίνει κάτι πραγματικά δωρεάν, χωρίς αντίκρισμα. Οι αποδέκτες των υποτιθέμενων «δωρεάν» υπηρεσιών του «Facebook» και των άλλων ΜΚΔ χρησιμοποιούνται απ' αυτά, γίνονται οι ίδιοι το προϊόν, που πουλάνε τα μονοπώλια σε πολλούς και διάφορους ενδιαφερόμενους.

Δεν ήξεραν

Μετά από δημοσίευμα των «Τάιμς της Νέας Υόρκης», το «Facebook» παραδέχτηκε ότι έως το 2017 έδινε πρόσβαση σε άλλα μονοπώλια, όπως η «Amazon», το «Netflix», το «Spotify» και η «Microsoft», αλλά και στη Βασιλική Τράπεζα του Καναδά, σε δεδομένα των χρηστών του, μεταξύ των οποίων και σε εκείνα που είχαν επιλέξει ως κρυφά. Οι εταιρείες - αποδέκτες δήλωσαν ότι τάχα δεν έκαναν χρήση αυτής της πρόσβασης, ή έκαναν χρήση μόνο με βάση τα δικαιώματα που τους έδωσαν οι χρήστες, μερικές μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι δεν γνώριζαν καν ότι είχαν τέτοια πρόσβαση (!). Το ίδιο το «Facebook» ισχυρίστηκε ότι η πρόσβαση γινόταν με τη συναίνεση των χρηστών του, όταν αποδέχονταν την ταυτοποίησή τους απ' αυτό, μέσω της εφαρμογής των συνεργατών του.

Μερικά από τα είδη πληροφοριών που συλλέγει το «Facebook» για τους χρήστες του.

Η αμερικανική εφημερίδα έγραψε ότι ήρθε σε επαφή με 50 πρώην υπαλλήλους του «Facebook» και μελέτησε εκατοντάδες εσωτερικά έγγραφα της εταιρείας, απ' όπου μεταξύ άλλων προέκυψε ότι συνολικά 150 εταιρείες (και οι ίδιοι οι «Τάιμς»!) επωφελήθηκαν από τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών. Η «Amazon», σύμφωνα με το δημοσίευμα, μπόρεσε να αποκτήσει προσωπικά δεδομένα και μέσω των «φίλων» των χρηστών του «Facebook», παρακολουθώντας τις ροές των αναρτήσεών τους. Αλλά και η «Bing», η μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο της «Microsoft», προσάρμοζε τα αποτελέσματα που έδινε στους χρήστες του «Facebook» (δηλαδή την εικόνα του ψηφιακού κόσμου), με βάση τις αναρτήσεις των φίλων τους. Το «Facebook» έκανε γνωστό ότι ήδη από το 2014 είχε διακόψει την υπηρεσία που επέτρεπε την παρακολούθηση των δημόσιων πληροφοριών που αναρτούν οι «φίλοι» των χρηστών του, αλλά το σχετικό λογισμικό παρέμεινε στους υπολογιστές του, επιτρέποντας στις συνεργαζόμενες εταιρείες να έχουν πρόσβαση.

«Αέρας κοπανιστός»

Μέσω της ευρείας πρόσβασης που έδινε στα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του σε άλλες εταιρείες, το «Facebook» εξασφάλιζε τη συνεργασία τους, διεύρυνε τις δυνατότητες για αύξηση των χρηστών του και κατ' επέκταση τις δυνατότητες αύξησης των διαφημιστικών κερδών του. Είναι πιθανόν οι νέες αποκαλύψεις να μη γίνονταν αν, ιδίως μετά το «σκάνδαλο Cambridge Analytica», δεν είχε αυξηθεί και ο εσωτερικός πόλεμος των μετόχων του «Facebook», που βλέπουν να χάνουν από την πτώση της μετοχής της εταιρείας, εξαιτίας των αλλεπάλληλων κρουσμάτων αναξιοπιστίας και γι' αυτό επιζητούν την αλλαγή του Μαρκ Ζούκερμπεργκ από τη διεύθυνση της εταιρείας.
Με το νέο «σκάνδαλο» αποδείχτηκε περίτρανα ότι όλα τα μέτρα προστασίας των προσωπικών δεδομένων, οι δυνατότητες που δίνουν τα ΜΚΔ στους χρήστες τους να αποκρύπτουν προσωπικά δεδομένα τους, είναι «αέρας κοπανιστός». Το ίδιο το «Facebook» και τα άλλα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) είναι που εκμεταλλεύονται πρώτα απ' όλους και σε μόνιμη βάση τις πληροφορίες που σκοπίμως ή άθελά τους, με άμεσο, αλλά κυρίως με έμμεσο τρόπο αναρτούν τα δισεκατομμύρια των χρηστών τους στις σελίδες τους. Ο,τι αναρτήσουν οι χρήστες, ό,τι μπορούν να συνάγουν για την προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντά τους από την παραμικρή κίνηση που κάνουν μέσα από τις σελίδες τους, τα ΜΚΔ θα την αξιοποιήσουν απευθείας, θα την πουλήσουν σε τρίτους, θα την ανταλλάξουν με άλλα μονοπώλια για να έχουν μεγαλύτερα κέρδη από διαφημίσεις και άλλες πηγές εσόδων.

Προγραμματισμός

Τα ΜΚΔ είναι μεγάλοι αμερικανικοί μονοπωλιακοί όμιλοι και απ' αυτό καθορίζεται ο πραγματικός τους χαρακτήρας. Κάθε πληροφορία που δίνουν οι χρήστες καταγράφεται, κωδικοποιείται, φυλάσσεται και γίνεται αντικείμενο πολλαπλής και επαναλαμβανόμενης επεξεργασίας σε μεγάλες βάσεις δεδομένων, που είτε βρίσκονται στις ΗΠΑ είτε ελέγχονται από αυτές. Με τις «παραδοσιακές» μεθόδους ήταν απλά αδύνατο να γίνει τέτοια συγκέντρωση και αξιοποίηση πληροφοριών. Οι πληροφορίες διατηρούνται στο διηνεκές, ακόμη κι αν «διαγραφούν» από τους χρήστες, παρά τις διαβεβαιώσεις των εταιρειών για το αντίθετο.
Πριν από ένα χρόνο και κάτι, μιλώντας σε φοιτητές ο πρώην αντιπρόεδρος του «Facebook» είχε σημειώσει πως τα ΜΚΔ «διαβρώνουν τα βασικά θεμέλια του τρόπου συμπεριφοράς των ανθρώπων». «Δεν το καταλαβαίνετε», είχε πει, «αλλά σας προγραμματίζουν (...) Ομως τώρα πρέπει να αποφασίσετε πόσα είστε διατεθειμένοι να παραχωρήσετε, πόση από τη διανοητική σας ανεξαρτησία», υπογραμμίζοντας πως ο ίδιος δεν θέλει να υφίσταται «προγραμματισμό» και για τον λόγο αυτό δεν χρησιμοποιεί αυτήν την «αηδία» - όπως χαρακτήρισε το «Facebook» - και δεν επιτρέπει ούτε στα παιδιά του να το χρησιμοποιούν!
Σήμερα τα ΜΚΔ παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση, στον «προγραμματισμό» της κοινής γνώμης, στην επικοινωνία, στην ενημέρωση, στην προσωπικότητα του ατόμου. Η ευρεία διάδοσή τους έχει επιφέρει μεγάλες αλλαγές και αυτό το γνωρίζουν κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, κρατικές υπηρεσίες που τα αξιοποιούν πολύπλευρα. Τα ΜΚΔ επιτρέπουν στις αρχές να γνωρίζουν εκ των προτέρων το συναίσθημα των διαφωνούντων και να παίρνουν προληπτικά μέτρα. Αποτελούν σημαντικό μηχανισμό χειραγώγησης και «πλύσης εγκεφάλου». Τα κανάλια ειδήσεων του «Facebook» και οι ειδήσεις των χρηστών που προβάλλει, στη βάση της «εξατομίκευσής» τους, διαμορφώνουν την εικόνα της πραγματικότητας που το μονοπώλιο θέλει να παρουσιάσει ως πραγματική.

Δωρεάν χαφιέδες

Η απευθείας πρόσβαση της NSA (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ) στα συστήματα των ΜΚΔ είναι δεδομένη, ενώ υπάρχουν αναφορές πως οι μυστικές υπηρεσίες συμμετείχαν στον σχεδιασμό και στη χρηματοδότησή τους στα πρώτα τους βήματα. Οι διωκτικές αρχές - και στην Ελλάδα - συχνά υπερηφανεύονται για το πώς αξιοποίησαν το «Facebook» ή άλλα ΜΚΔ στην αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», στην πάταξη της εγκληματικότητας κ.ο.κ. Στη συλλογή προσωπικών δεδομένων, ως «παράρτημα» των ΜΚΔ και της «Google» χρησιμοποιούνται και οι κάθε λογής «δωρεάν» εφαρμογές για «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα. Οι εφαρμογές αυτές δεν κατασκευάζονται από κάποιους οπαδούς του ελεύθερου λογισμικού που τις διαθέτουν δωρεάν για το γενικό καλό. Κατασκευάζονται από μικρές οι μεγαλύτερες εταιρείες και προσφέρονται δωρεάν ως δόλωμα για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων που καταλήγουν στα μονοπώλια και τις κρατικές υπηρεσίες. Ας το έχει κανείς υπόψη του αυτό την επόμενη φορά που κατά την εγκατάσταση μιας εφαρμογής για κινητό, αυτή θα ζητήσει πρόσβαση στις επαφές του, στις φωτογραφίες, στον αποθηκευτικό χώρο και κάθε λογής άλλη αδικαιολόγητη ή τυπικά δικαιολογημένη - με βάση τη λειτουργία της εφαρμογής - πρόσβαση. Κάποιοι πληρώνουν αυτούς που κατασκευάζουν αυτές τις εφαρμογές...
Δεν μπορεί να υπάρξει «καλή και προσεκτική χρήση» των ΜΚΔ. Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει καθένας που σκέφτεται να τα χρησιμοποιήσει ή τα χρησιμοποιεί ήδη, είναι αν θέλει να χρησιμοποιηθεί ο ίδιος απ' αυτά. Αν θέλει να παραδώσει «στο πιάτο» την προσωπικότητά του στα μονοπώλια για να την εμπορεύονται και στις κρατικές υπηρεσίες για να τον έχουν υπό έλεγχο, να τους δίνει δυνατότητες να τον χειραγωγήσουν παρουσιάζοντας μια στρεβλή ή λειψή εικόνα της επικαιρότητας και γενικότερα της πραγματικότητας. Αν θέλει να επικοινωνεί με τους δικούς τους όρους, μέσα από τα δικά τους κανάλια, ή να έχει περισσότερες και πιο ουσιαστικές άμεσες σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους.
Η πραγματική μάχη δίνεται με την καθημερινή, ζωντανή επαφή στους χώρους δουλειάς, σπουδών, κατοικίας, εκεί που μπορούν να σφυρηλατηθούν πραγματικοί δεσμοί αγώνα και συλλογικής δράσης. Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα που μας δίνει η τεχνολογική εξέλιξη, αλλά προφυλασσόμαστε από τους κινδύνους που κρύβουν διάφορες ευκολίες και «δωρεάν» υπηρεσίες. Δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή την ταξική φύση των ΜΚΔ, που έχουν φτιάξει και λειτουργούν τα μονοπώλια.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές:

Το λαϊκό παραμύθι ως επιστημονικό αντικείμενο

Τον βασικό κορμό του τόμου «Το παραμύθι από τους αδελφούς Grimm στην εποχή μας. Διάδοση και Μελέτη» («Gutenberg», 2017) αποτελούν τα «Πρακτικά» του αντίστοιχου Διεθνούς Συνεδρίου που έλαβε χώρα στην Αθήνα το 2012, με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έκδοση των παραμυθιών των Γιάκομπ και Βίλχελμ Γκριμ. Από τα «Πρακτικά», πάντως, έγινε μία αυστηρή επιλογή, στην οποία προστέθηκαν και άλλα κείμενα, ελληνικά και μεταφρασμένα (πληροφορούμαστε ότι όλοι οι εδώ παρουσιαζόμενοι ξένοι ειδικοί εμφανίζονται στην ελληνική βιβλιογραφία για πρώτη φορά), «με κριτήριο τον εισαγωγικό τους χαρακτήρα στις παραμυθολογικές σπουδές και τη διεθνική οπτική τους», προκειμένου ο εν λόγω τόμος να αποτελέσει «ένα εγχειρίδιο για τους μελετητές και φίλους των παραμυθιών». Βαρύνουσα θέση έχει εδώ «ως μελέτη - πλαίσιο» το συμπεριληφθέν ως «Επίλογος» κείμενο του καθηγητή Γερμανικής Λογοτεχνίας και συντάκτη της τρίτης αναθεωρημένης έκδοσης του Διεθνούς Καταλόγου των Παραμυθιών (ATU), Χανς - Γιοργκ Ούτερ, ενώ το συνολικό αποτέλεσμα οφείλεται στη δραστηριοποίηση και το μόχθο ενός ευρέος φάσματος επιστημονικών και πολιτισμικών ειδικοτήτων, το οποίο λειτούργησε «ως ένα εργαστήρι συνεργασιών και ανθρώπινων σχέσεων, ακριβώς όπως τα ίδια τα παραμύθια».
Στο εισαγωγικό κείμενο του ομότιμου καθηγητή Μιχάλη Μερακλή (του οποίου η καθοδήγηση για τον θεωρητικό και ερευνητικό προσανατολισμό του τόμου, μαζί με εκείνη του Νταν Μπεν - Αμος, καθηγητή Λαογραφίας και Ασιατικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, υπήρξαν καθοριστικές) γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, στην αρχαία ελληνική λέξη «σύμβολο» και στην πολύ συχνή χρήση της από τον Πυθαγόρα και τους μαθητές του. Εικάζει μάλιστα ο Μ. Μερακλής ότι για τις συμβολικές εκφράσεις του ο Πυθαγόρας αντλούσε από τις λαϊκές ρήσεις - δοξασίες (το ίδιο έκανε, γράφει, και ο Ηράκλειτος), καθώς έβλεπε ότι «η λαϊκή σκέψη μπορούσε να μπαίνει στην ουσία του κόσμου και της ζωής», και τις μετέτρεπε «σε γενικές αρχές συμπεριφοράς για κάθε ασκούμενο σε μιαν ηθική, στωική ζωή». Ο μελετητής θυμίζει εξάλλου την εν γένει αισιόδοξη προοπτική της λαϊκής λογοτεχνίας, σε αντίθεση με την απαισιόδοξη κατά κανόνα προσωπική λογοτεχνία.

Η ευτυχία που ονειρεύεται είναι αποκλειστικά γήινη

Με ένα σοφά επιλεγμένο απόσπασμα από βιβλίο του Μ. Μερακλή ξεκινά το «Προλογικό Σημείωμά» της και η Μαριάνθη Καπλάνογλου: «Επομένως, αν και το παραμύθι φιλοξενεί την ουτοπία, εντούτοις δεν τρέφει καμιά συμπάθεια στη μεταφυσική, η ευτυχία που ονειρεύεται και με τις ουτοπίες του πραγματοποιεί είναι αποκλειστικά εγκόσμια, γήινη, υλική, θρεμμένη με τα υλικά αγαθά αυτής εδώ της ζωής». Αφού αναφερθεί στην ιστοριογραφική αναγωγή των ιδεολογικών ριζών της Λαογραφίας στον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, η Καπλάνογλου συνεχίζει με την αναφορά στην ένταξη των ίδιων των Γκριμ στο πνεύμα της παράδοσης του Χέρντερ, καθώς «αντιτέθηκαν στην κυρίαρχη, μεταξύ των λογίων, αντίληψη για το λαό ως χονδροειδή όχλο (vulgusin populo) και προσπάθησαν να γεφυρώσουν αυτήν την απόσταση προσφέροντας στην αστική τάξη της εποχής τους μια αποδεκτή μορφή του "κατώτερου" λαϊκού πολιτισμού». Το έργο των Γκριμ καλύπτει τόσες θεματικές και πεδία, γράφει η ερευνήτρια, ώστε διαφορετικές επιστήμες να το αναγνωρίζουν ως αφετηρία τους (να σημειωθεί εδώ ότι, επί παραδείγματι, η διατήρηση ή η εκ νέου πρόσληψη της ιδιωματικής - λαϊκότροπης γλώσσας και αντίστοιχων στοιχείων του ύφους σε ορισμένες παραλλαγές των παραμυθιών ήταν για την εποχή τους κάτι εντελώς καινούργιο). Από την άλλη, υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοποριακές αντιλήψεις τους για την αξία του λαϊκού πολιτισμού οι οποίες παρέμειναν τελικά στο περιθώριο των φιλολογικών επιστημών και δεν αξιοποιήθηκαν. Αυτό συνέβη, λ.χ., με την αντίληψη του Γιάκομπ Γκριμ ότι «σε κάθε γνωστικό πεδίο, η πηγή της γνώσης οφείλει να είναι όσο το δυνατόν πιο διευρυμένη και να περιλαμβάνει όλες τις κοινωνικές τάξεις, τα μέσα διάδοσης και τις πολιτισμικές επιρροές, αντί να βασίζεται σε στενά οριζόμενες έννοιες επικεντρωμένες στη γραπτή πνευματική παραγωγή μιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης». Οι Γκριμ, που απέφυγαν να χαρακτηρίσουν τα παραμύθια που συγκέντρωσαν «γερμανικά», αναγνωρίζοντας εμμέσως τον διεθνή τους χαρακτήρα, διέθεταν ένα ολόκληρο δίκτυο ανταποκριτών και αφηγητών ποικίλης κοινωνικής προέλευσης (άνδρες και γυναίκες, από τις μεσαίες ή τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις), ενώ τοποθετούνταν με σαφήνεια ως προς το ποιοι πίστευαν ότι ήταν οι θεματοφύλακες των παραμυθιών, της ποίησης του λαού (Volkspoesie): «Ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων, όπως οι βοσκοί, οι ψαράδες και οι μεταλλωρύχοι - αυτοί έχουν μια εντονότερη σύνδεση με αυτά τα παραμύθια (...) γενικά οι ηλικιωμένοι, οι γυναίκες και τα παιδιά» - «οι καλύτεροι, αν όχι οι μόνοι ρήτορες της εποχής μας», όπως είχε ήδη πει ο Χέρντερ για τα παιδιά και τις γυναίκες του λαού. Σε αυτό το πλαίσιο, η παιδικότητα, ταυτισμένη με τη φυσική κατάσταση, δεν παραπέμπει μόνο σε μια συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία αλλά στη μνήμη της παιδικής ηλικίας, που ενυπάρχει σε κάθε ενήλικο.

Με τους Γκριμ γεννιέται ένα νέο λογοτεχνικό είδος, το παραμύθι για παιδιά

Με τις εκδόσεις των Γκριμ, βέβαια, γεννιέται ένα νέο λογοτεχνικό είδος, το παραμύθι για παιδιά (παλαιότερα το κοινό των λαϊκών παραμυθιών ήταν κυρίως ενήλικοι), με τον επακόλουθο «κοινωνικοποιητικό» του ρόλο (ας μην ξεχνάμε, ως προς τα καθ' ημάς, και τις σχετικές διασκευές από τον Πέτρο Πικρό, ο οποίος, με αφορμή τη φτωχική αρχικά ζωή των παραμυθικών ηρώων των Γκριμ, ασκούσε έντονη κριτική εναντίον της κοινωνικής ανισότητας), γεγονός το οποίο, ωστόσο, σταδιακά (σύμφωνα με την Νικόλ Μπελμόν) μετάλλαξε τα παραμύθια, αναδεικνύοντας την επιφανειακή απλότητα και συσκοτίζοντας το κρυμμένο περιεχόμενό τους, και άρα μετατρέποντας την παιδικότητα σε επίφαση παιδικότητας. Παρ' όλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν - και ίσως μάλιστα να προκύπτουν και νέες - αντιστάσεις στην εργαλειοποίηση του παραμυθιού, δηλαδή στη μετατροπή του σε «αξιοπερίεργη γραφικότητα», στη μουμιοποίησή του, στις απομιμήσεις του, όπως η «ντισνεϊκή ετοιμοπαράδοτη μαγεία». Το παραμυθιακό είδος, γράφει η Καπλάνογλου, «παραμένει ένα παλλόμενο πεδίο έκφρασης της ουτοπίας, ευαίσθητο στις συλλογικές και ατομικές αναπαραστάσεις κάθε εποχής και κάθε κοινωνίας». Από την πλευρά της, η λαογραφική επιστήμη μελετά το παραμύθι ως ένα κράμα προφορικών και γραπτών παραδόσεων, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την ανεξαρτησία της προφορικής αφηγηματικής παράδοσης - την οποία εξακολουθεί να ερευνά και η οποία υπόκειται σε διαφορετικούς κανόνες - από τη γραπτή. Οσο για την ανησυχία που έχει προκληθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε ό,τι αφορά τη διάλυση της ίδιας της έννοιας της συλλογικότητας, φαίνεται να αντισταθμίζεται από τα αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών που ασχολούνται με την έννοια του λαού ως διαδραστικής συλλογικής ομάδας και οι οποίες εξετάζουν τους τρόπους με τους οποίους νέες συλλογικότητες δημιουργούνται και παλαιές ανασυγκροτούνται, μέσα από πολιτισμικές συνέχειες, μνημονικές διαδικασίες, διαγενεακές μεταδόσεις και τραυματικές εμπειρίες.
Η προαναφερθείσα εδώ επιστημονική πολυφωνία απέναντι στο αντικείμενο «παραμύθι», για το οποίο, ούτως ή άλλως, η ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία είναι «θηριώδης», αντικατοπτρίζεται και στα 50 κείμενα - μελέτες του ογκώδους αυτού τόμου. Οσο για το λόγο για τον οποίο η Μ. Καπλάνογλου επέλεξε το προαναφερθέν εδώ απόσπασμα από το βιβλίο του Μ. Μερακλή, γίνεται φανερός από την ομοιότητα που το συγκεκριμένο απόσπασμα παρουσιάζει με το ακόλουθο χωρίο από τον Πρόλογο της συλλογής των Γκριμ: «Η απόδειξη κάθε αυθεντικής ποίησης είναι ότι δεν υφίσταται ποτέ χωρίς κάποια σχέση με την πραγματική ζωή και επιστρέφει σε αυτή, όπως ακριβώς τα σύννεφα επιστρέφουν στον τόπο της γέννησής τους αφού έχουν ποτίσει τη γη».

Σταυρούλα Γ. ΤΣΟΥΠΡΟΥ
Καθηγήτρια - σύμβουλος στο ΕΑΠ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ Διακρίσεις σε δύσκολες συνθήκες

Οι επιτυχίες που ξεχώρισαν το 2018

INTIME SPORTS

Στεφανίδη και Κυριακοπούλου κυριάρχησαν στο επί κοντώ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (1η και 2η)

Παρά τις αντίξοες συνθήκες στις οποίες βρίσκεται ο ελληνικός αθλητισμός, με την πενιχρή οικονομική χρηματοδότηση από πλευράς πολιτείας να είναι η κύρια αιτία των περισσότερων προβλημάτων, και το 2018 ήταν αρκετές και σημαντικές οι διακρίσεις των Ελλήνων αθλητών και των Ελληνίδων αθλητριών σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι περισσότερες απ' αυτές τις επιτυχίες, όπως παραδέχτηκαν οι ίδιοι οι αθλητές αλλά και οι ομοσπονδίες των αθλημάτων τους, ήρθαν μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, υποχρηματοδότησης ή έλλειψης υποδομών.
Στο αγωνιστικό μέρος, ο κλασικός αθλητισμός, με αρωγό τη γυναικεία παρουσία, και ο υγρός στίβος, με εφαλτήριο τις Εθνικές ομάδες, για μια ακόμα χρονιά κατέχουν τη μερίδα του λέοντος στις διακρίσεις. Στη γυμναστική, ο Λευτέρης Πετρούνιας επιβεβαίωσε την κυριαρχία του στο αγώνισμα των κρίκων, όπως και η Αννα Κορακάκη στη σκοποβολή. Σπουδαίες ελληνικές διακρίσεις υπήρξαν και σε άλλα αθλήματα, όπως η ιστιοπλοΐα.

ΣΤΙΒΟΣ: Επιτυχίες και υποσχέσεις

Το 2018 ήταν δίχως αμφιβολία μία από τις πιο αποδοτικές χρονιές για τον ελληνικό στίβο. Στη διάρκειά του οι αθλητές και αθλήτριες όλων των κατηγοριών πραγματοποίησαν εξαιρετικές εμφανίσεις.
Ξεχωρίζουν οι επιτυχίες της ελληνικής αποστολής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βερολίνου το καλοκαίρι. Η Ελλάδα βρέθηκε στην 5η θέση της γενικής κατάταξης, με συνολικό απολογισμό 6 μετάλλια - 3 χρυσά, 2 αργυρά και 1 χάλκινο.

Eurokinissi

Στην κορυφή του κόσμου έφτασε η Εθνική πόλο εφήβων

Στους αγώνες δέσποσε για μια ακόμη φορά η Κατερίνα Στεφανίδη στο επί κοντώ, που επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της στο αγώνισμα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο (με άλμα στα 4,85 μέτρα) και κράτησε τα «σκήπτρα» της. Την Στεφανίδη ακολούθησε στο βάθρο η Νικόλ Κυριακοπούλου, που με άλμα στα 4,80 μ. κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Στην ίδια διοργάνωση έφτασαν στην κορυφή επίσης η Βούλα Παπαχρήστου στο τριπλούν, με άλμα στα 14,60 μ., και ο 20χρονος Μίλτος Τεντόγλου στο μήκος, με άλμα στα 8,25 μ. Σημαντική ήταν και η παρουσία της Μαρίας Μπελιμπασάκη στα 400 μ., που πήρε τη 2η θέση και μάλιστα καταρρίπτοντας με χρόνο 50.45 το πανελλήνιο ρεκόρ που κρατούσε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 η Φανή Χαλκιά με 50.56. Το δικό του στίγμα στην επιτυχημένη παρουσία της ελληνικής αποστολής στο Βερολίνο άφησε και ο 36χρονος Δημήτρης Τσιάμης, που πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο τριπλούν με άλμα στα 16,78 μ. Τέλος, τη σταθερή του αξία στο επί κοντώ επιβεβαίωσε ο Κώστας Φιλιππίδης, που με άλμα στα 5,85 μ. στο μίτινγκ της Μαδρίτης ισοφάρισε το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο.
Σπουδαίες ήταν οι διεθνείς επιτυχίες του ελληνικού στίβου και σε επίπεδο νέας γενιάς, καλλιεργώντας σημαντικές προσδοκίες για το μέλλον. Ξεχώρισε η διπλή επιτυχία του Εμμανουήλ Καραλή στο επί κοντώ, ο οποίος σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων με άλμα στα 5,78 μ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και μετέπειτα, ξεπερνώντας τα 5,80 μ., βελτίωσε το πανελλήνιο ρεκόρ Κ20 και κατέλαβε την 5η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Μπέρμιγχαμ. Ο Χρήστος Φραντζεσκάκης έγινε ο κορυφαίος στην κατηγορία του στον κόσμο στη σφυροβολία, με βολή στα 81,32 μ., ενώ στον ακοντισμό η Ελίνα Τζένγκο, με βολή στα 63,34 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων, έγινε η κορυφαία όλων των εποχών στην Ευρώπη και η 2η στον κόσμο στις κορασίδες για το 2018.

ΥΓΡΟΣ ΣΤΙΒΟΣ: Στη γνωστή ρότα των επιτυχιών

Copyright 2018 The Associated

Την κυριαρχία του στους κρίκους επιβεβαίωσε ο Πετρούνιας, με τον 3ο συνεχόμενο παγκόσμιο τίτλο του

Και φέτος στα αθλήματα της πισίνας είχαμε πλήθος διεθνών διακρίσεων και επιτυχιών σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο και συνολικά 64 μετάλλια για τα αγωνίσματα της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας. Συγκεκριμένα, ο ελληνικός υγρός στίβος πανηγύρισε 4 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα ανδρών - γυναικών, 3 σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, 2 σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα νέων, από ένα σε Ευρωπαϊκά Κύπελλα και Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων, 15 σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα νέων, 16 σε Μεσογειακούς Αγώνες και άλλα 4 σε Μεσογειακά Κύπελλα και Πανεπιστημιάδες, και τέλος 14 σε Βαλκανικούς Αγώνες νέων.
Σε ομαδικό επίπεδο ξεχωρίζει το σπουδαίο επίτευγμα της κατάκτησης 7 μεταλλίων από τις Εθνικές μας ομάδες υδατοσφαίρισης: Χρυσό οι έφηβοι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, χρυσό οι νέοι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, χρυσό οι γυναίκες στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (επίσης αργυρό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και χάλκινο στους Μεσογειακούς Αγώνες), χάλκινο οι νεάνιδες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αργυρό οι άνδρες στους Μεσογειακούς Αγώνες.
Στην κολύμβηση, σημαντικές ήταν οι διακρίσεις των Κριστιάν Γκολεμέεβ και Απόστολου Χρήστου, που κατέκτησαν το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο στα αντίστοιχα αγωνίσματά τους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γλασκόβης. Από τις επιτυχίες δεν έλειψε και το αγώνισμα της τεχνικής κολύμβησης, με τα χρυσά μετάλλια των Λουκά Καρετζόπουλου και Χρήστου Μπόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών - γυναικών.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ: Κυρίαρχος ο Πετρούνιας

Την κυριαρχία του στο αγώνισμα των κρίκων επιβεβαίωσε και το 2018 ο Λευτέρης Πετρούνιας. Ο Ελληνας αθλητής μέσα στη χρονιά έφτασε τους 4 διαδοχικούς τίτλους σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και τους 3 σε Παγκόσμια. Συγκλονιστική ήταν η παρουσία του ειδικά στο Παγκόσμιο στην Ντόχα το Νοέμβρη, όπου, αν και με τραυματισμό στον ώμο που λίγο έλειψε να του στερήσει τη συμμετοχή στη διοργάνωση, κατάφερε να πάρει την πρωτιά με μία εκπληκτική προσπάθεια, που συγκέντρωσε 15.366 βαθμούς.

ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ: Παγκόσμια η Κορακάκη

Τον τίτλο που της έλειπε από τη «συλλογή» της, αυτόν της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, πρόσθεσε το 2018 η Αννα Κορακάκη, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αεροβόλο πιστόλι 10 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκοποβολής που διεξήχθη στην Τσανγκγουόν της Νότιας Κορέας. Ηταν η πρώτη φορά που η Κορακάκη αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κόσμου στο αεροβόλο πιστόλι από 10 μ., καθώς στην προηγούμενη διοργάνωση συμμετείχε ως νεάνιδα. Παράλληλα, με την επιτυχία της η Ελληνίδα σκοποβόλος εξασφάλισε τη συμμετοχή της και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, στοχεύοντας στο δεύτερο συνεχόμενο Ολυμπιακό μετάλλιο. Μέσα στη χρονιά είχε προηγηθεί το χρυσό μετάλλιο της Κορακάκη, επίσης στο αεροβόλο πιστόλι από 10 μ., στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ισπανίας.

ΙΣΤΙΟΠΛΟΪΑ: Πανιά για Τόκιο

Επιτυχίες ήρθαν και από την ιστιοπλοΐα, καθώς μέσω του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Ααρχους της Δανίας η Ελλάδα κατάφερε να κερδίσει τρεις προκρίσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Στα σκάφη τύπου 470, το δίδυμο των Μαρίας Μπόζη και Ραφαηλίνας Κλωναρίδου κέρδισε την πρόκριση στα Laser Radial, το ίδιο και η Βασιλεία Καραχάλιου, και στα RSX ο Βύρων Κοκκαλάνης συνέχισε τις επιτυχίες, παίρνοντας με τη σειρά του την πρόκριση στους Ολυμπιακούς.

ΤΕΝΙΣ: Χρονιά καταξίωσης για τον Τσιτσιπά

Το 2018 θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη του Στέφανου Τσιτσιπά. Ο Ελληνας τενίστας κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο σε τουρνουά ATP στη Στοκχόλμη, πήρε αήττητος το Next Gen Finals, βραβεύτηκε ως ο πιο βελτιωμένος αθλητής και νίκησε μεγάλους αντιπάλους, όπως ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Κι όλα αυτά μόλις στα 20 του χρόνια. Το μέλλον τού ανήκει.

Το άβατο της πρέζας και ο Μητσοτάκης

Σφυροδρέπανος

Αυτές τις μέρες κάποιοι βάζουν τα καλά τους κι άλλοι τη στολή του Άι-Βασίλη. Κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βάζει τα λαϊκά του, τα “φτωχά” του, και πάει να συναντήσει την πλέμπα, για να μας δείξει πως είναι ένας από εμάς.
Χτες το επιτελείο του έστησε ένα κακόγουστο σόου σε ένα καφενείο της πλατείας Βάθη, όπου συνάντησε κάποιους απεξαρτημένους χρήστες που μοιράστηκαν τις αγωνίες και τα προβλήματά τους, για να τα αφουγκραστεί ο Μητσοτάκης και να επιληφθεί σύντομα του θέματος, ως ο μελλοντικός πρωθυπουργός της χώρας -όπως θέλει να πιστεύει και να πλασάρει τον εαυτό του.
Οι μαρτυρίες των συνομιλητών του εστίαζαν στα κυκλώματα της φυλακής, στο πρόβλημα της επανένταξης και πόσο δύσκολο είναι να βρει δουλειά κάποιος απεξαρτημένος, πόσο μάλλον όταν είναι κάποιας ηλικίας, καθώς αδυνατεί να σπάσει το τείχος της προκατάληψης -που την λέμε γενικά κι αόριστα κοινωνική, ενώ εδώ έχει να κάνει με επιχειρήσεις.
Ο Μητσοτάκης υποσχέθηκε να κάνει ό,τι μπορεί, για να ενισχύσει αυτην την προσπάθεια. Για παράδειγμα, ήδη είναι πολύ δύσκολο για κάθε πενηντάρη να βρει άλλη δουλειά, αν χάσει αυτήν που είχε, κι έτσι πρακτικά δεν υπάρχει καμία διάκριση εις βάρος όσων είναι παλιοί χρήστες κι έχουν ίσα δικαιώματα στην ανεργία και την απελπισία -που ίσως κάνει κάποιους να ξανακυλήσουν κι άλλους να ξεκινήσουν τη “διέξοδο” ενός πλαστού παράδεισου.
Μπορεί επίσης πίσω από το επικοινωνιακό σόου να χρησιμοποιήσει μελλοντικά τους πρώην χρήστες με άλλον τρόπο. Πχ σε φτηνές και κακοπληρωμένες δουλειές-συμβάσεις ειδικά για αυτούς, για να συμπιεστούν κι άλλο οι μισθοί, με το πρόσχημα της επανένταξης -χωρίς να έχουν βέβαια την παραμικρή ευθύνη για αυτό οι απεξαρτημένοι χρήστες.
Την ίδια ώρα, ζητήματα όπως το γενικό τοπίο των εργασιακών σχέσεων-δικαιωμάτων, τα ναρκωτικά ως φαινόμενο, οι κοινωνικές αιτίες τους, τα κυκλώματα στη φυλακή, στις αστυνομικές αρχές κτλ, είναι ψιλά γράμματα, για τα οποία μπορεί κανείς να στείλει γράμματα στον Άι-Βασίλη. Είναι πιο ρεαλιστικό να περιμένεις από αυτόν λύση, παρά από το κόμμα του Μητσοτάκη.
Βγαίνοντας από το καφενείο, ο Μητσοτάκης πόζαρε ανέμελα στο φακό (που δεν κοιτούσε), με φόντο την πιάτσα με τους εξαρτημένους που δεν ήταν αρκετά τυχεροί ή άριστοι (έκαναν λάθος επιλογές, που λέει και μια ψυχή) ώστε να τον συναντήσουν και να αντλήσουν αισιοδοξία για το μέλλον τους.

Η εικόνα έγινε viral για τους λάθος λόγους, αφού πολλοί είδαν τον Κυριάκο με αθλητικό, casual ντύσιμο και νόμισαν πως πάει στα Εξάρχεια να σπάσει το άβατο, με στολή παραλλαγής που τον κάνει αγνώριστο. Στην πραγματικότητα ήταν στην οδό Καματερού, μια ανάσα από την οδό Σωκράτους και το Α.Τ. Ομονοίας στη Βερανζέρου.
Και μαντέψτε: κανένα “άβατο”, άσυλο, κοκ, δεν υπάρχει στην Καματερού όπου μαζεύονται δυστυχισμένες ψυχές με άδειο βλέμμα, για να γεμίσουν το κενό με πρέζα, γιατί ξέρουν πως εκεί έχει πιάτσα και θα την βρούνε. Κανένα άβατο ή άσυλο δεν υπάρχει στην οδό Σωκράτους, δίπλα στο αστυνομικό τμήμα, όπου άλλες εξαρτημένες κάνουν πεζοδρόμιο, για να βρουν λεφτά για τη δόση τους, με την υψηλή προστασία των ένστολων νταβατζήδων. Και αυτό είναι το μόνο πραγματικό άβατο που υπάρχει στην περιοχή και δεν πρόκειται να σπάσει, παρά μόνο μαζί με τους λόγους που το γέννησαν.
Τίποτα από όλα αυτά δε χώρεσε στο χτεσινό σόου, γιατί δε βόλευε το κάλπικο δίλημμα και το δίπολο που στήνεται. Σα να λέμε “σκληρά και μαλακά” ναρκωτικά. Και ξέρεις πόσοι βλέπουν την κυβέρνηση σα μεθαδόνη για να μην πέσουν στο σκληρό νεοφιλελευθερισμό της ΝΔ, αλλά καταλήγουν στο βούρκο που φοβούνται, με άλλες αποχρώσεις κι ονόματα;

Ο εντεταλμένος του Περισσού και Δήμαρχος Πατρέων νοσταλγός των Σοβιέτ καταφεύγει σε τέτοιες μεθόδους!

Ρανια Λημνιου

15 ώρες ·

😄😄
Ο εντεταλμένος του Περισσού και Δήμαρχος Πατρέων έδειξε για άλλη μια φορά τα αντιδημοκρατικά του δόντια, όταν παραμονές των χριστουγέννων μαζί με τον Κόκκινο Στρατό του και λακέδες του Εργατικού Κέντρου έκανε έφοδο στα κεντρικά της ΔΕΗ Πάτρας απειλώντας με γκούλαγκ και τουφεκισμούς, απαιτώντας να επανασυνδεθεί το ρεύμα σε 650 οικογένειες μπαταχτσίδων.

Έντρομος ο διοικητής της επιχείρησης αναγκάστηκε να υποκύψει στις απειλές και τους εκβιασμούς του τραμπούκου Δημάρχου με αποτέλεσμα σήμερα το πρωί να κινήσει τις διαδικασίες επανασύνδεσης στις περισσότερες οικογένειες.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο νοσταλγός των Σοβιέτ καταφεύγει σε τέτοιες μεθόδους.

Οι πολίτες τις Πάτρας θα θυμούνται όταν στην αρχή της θητείας του εξασφάλισε την ημερήσια διατροφή για όλους τους χαραμοφάηδες ("άπορους" τους λένε τα κουμμούνια) της πόλης.


Και σαν να μην έφτανε αυτό ανάγκασε υπαλλήλους του Δήμου να κάνουν διανομή κατ’ οίκον των μερίδων φαγητού μέσω δικύκλων, για όσους τεμπέλιδες "αδυνατούσαν" να βγουν από το σπίτι, οι οποίοι είχαν επικαλεστεί είτε αναπηρία, είτε ασθένεια, είτε ηλικία.

Έφτιαξε κεντρικά μαγειρεία στην Πλαζ για να φτιάχνουν το φαγητό για τα κοπρόσκυλα που βαριούνται να πάνε δουλέψουν.

Προμηθεύτηκε βαν για να μεταφέρει εγκαίρως το ζεστό φαγητό από τα κεντρικά μαγειρεία προς τους παιδικούς σταθμούς και τα σχολεία για να ταΐσει τα κωλοπαίδια κι εξασφάλισε κολατσιό για τους μαθητές των τρακαδόρων γονέων οι οποίοι τάχα μου ήταν σε "δυσχερή οικονομική θέση".

Ποιός θα ξεχάσει την μείωση δημοτικών τελών που έκανε στην πλέμπα και την αύξηση για τις μεγάλες ιδιοκτησίες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, χτυπώντας ταυτόχρονα Αριστεία και Υγιή Επιχειρηματικότητα σε ένα εκδικητικό μολσεβίκικο κρεσέντο.

Όλοι ξέρουν πως αυτό το Σταλινικό απολίθωμα σε ένα ντελίριο κόκκινου φασισμού, απαγόρεψε στους οπαδούς του δημοκρατικά εκλεγμένου κόμματος της Χρυσής Αυγής το συναθροίζειν, αφού ποτέ δεν τους παραχώρησε δημοτικό κτήριο ή αίθουσα.

Κανείς δεν θα ξεχάσει όταν ο αντιδραστικός κομμουνιστής Πελετίδης δεν συμμορφώθηκε με τις εντολές της κεντρικής κυβέρνησης και κατ' επέκταση των Ευρωπαίων εταίρων μας και αρνήθηκε να απολύσει τους δημοτικούς υπαλλήλους που του είχαν υποδείξει, με αποτέλεσμα να συρθεί στα δικαστήρια και να ρεζιλέψει ολόκληρο τον Πατρινό λαό.

Σαν χθές ήταν που ο κομπλεξικός Δήμαρχος έβγαλε όλο τον αθεϊστικό κι αντιεξουσιαστικό οχετό του και πήρε τα δημοτικά ελαιόδεντρα απο την Αγία μας Εκκλησία και τους καλούς μας αστυνομικούς που ως τότε τα εκμεταλλεύονταν, και τα έδωσε σε κάτι ξεβράκωτους πολύτεκνους κατσαπλιάδες, για να έχουνε λέει "το λάδι της χρονιάς τους".

Αμ το άλλο? Το άλλο?

Που αναμόρφωσε κι αποκατέστησε την πλαζ με μόλις 1000€ ενώ στέρησε το ψωμί σε κάποιους τίμιους και σοβαρούς εργολάβους που ζητούσαν για την ίδια δουλειά 300 ψωροχιλιάρικα, βγάζοντας όλη την φτήνια και την τσιγγουνιά που κρύβει ένας κατ' εξοχήν τσίπης.

Και δεν θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω όταν ο αυταρχικός Δήμαρχος με συνεργεία του Δήμου πήγε και ξήλωσε τις καγκελόπορτες που είχε τοποθετήσει η ΟΛΠΑ για να φτιάξει -άκουσον, άκουσον- δωρεάν πάρκινγκ για 1000 αυτοκίνητα για τους κωλαράδες Πατρινούς που βαριούνται να πάνε από δω ίσαμε εκεί με τα πόδια ή το ποδήλατο.

Αυτά κι άλλα πολλά από έναν λαϊκιστή που σαν Δήμαρχος δεν κατάφερε να κάνει ένα έργο ουσίας όπως π.χ. ο Δήμαρχος Ναυπλιέων που έκανε τον Αντώνη Σαμαρά επίτιμο Δημότη Ναυπλιου ή σαν τον Δήμαρχο Άργους-Μυκηνών που έχει βάλει μπρος να φτιάξει το Άγαλμα του Κωνσταντίνου Κατσιφά.

Αυτά κι άλλα πολλά από έναν ιδεοληπτικό που προσπαθεί να κάνει την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της πανέμορφη πατρίδας μας, την τελευταία Σοβιετία του πλανήτη.

- Λέλος Κιτρινοφυλλίδης.

Δημοσιογράφος της εφημερίδας "Το Φιλελεύθερο Πατρινό Παπαγαλάκι".

Από τον τοίχο του Νικος Κατσικιδης

Πόσο προβοκάτορες είστε;

Πρώτα τα γεγονότα:
Τι συνέβη; Εκρηκτικός μηχανισμός στο Κολωνάκι.
Πού; Σε εκκλησία!
Πότε έγινε; Τις ημέρες των Χριστουγέννων!
Τι προηγήθηκε; Τίποτα. Καμία ειδοποίηση.
Σε τι περιβάλλον συνέβη ό,τι συνέβη; Σε συνθήκες κοινωνικής ανασφάλειας και με τον «στρατό» της καλλιέργειας κλίματος εκφοβισμού σε πλήρη ετοιμότητα.

Διαπίστωση πρώτη: Ακόμα και «χρήσιμος ηλίθιος» να είσαι, από τόση ηλιθιότητα αποκλείεται να πάσχεις.

 

Διαπίστωση δεύτερη: Η απαίτηση για πλήρη διαλεύκανση αυτής της νέας αθλιότητας, που βοά ότι οι «εργολάβοι» των κοινωνικών νεκροταφείων εξυπηρετούνται από τη «σιγή νεκροταφείου», ισοδυναμεί με την απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα: «Ποιος ωφελείται;». 

Εν κατακλείδι: Για εσάς, όποιοι κι αν είστε, από όποιους θύλακες κι αν εντέλλεται η παρακρατική δράση σας, είτε αναλάβετε είτε όχι την ευθύνη για ό,τι προσφέρατε στο σύστημα και στη μαυρίλα του, έχουμε ένα ερώτημα (και απάντηση μαζί): Πόσο προβοκάτορες είστε; 

Το Μανιφέστο των Αγίων

 

27-12-2018

Δημήτρης Καντ.

 

Πριν από λίγα χρόνια, στα πλαίσια των αδελφικών σχέσεων της Εκκλησιαστικής με την Πολιτική και την Οικονομική Εξουσία, ο εν Ελλάδι εκπρόσωπος του Θεού Ιερώνυμος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, είχε αποστείλει προς τον «εξοχώτατον» (όπως τον αποκαλούσε) Λουκάν Παπαδήμον», τον τότε εν Ελλάδι εκπρόσωπο του Τραπεζικού Κεφαλαίου και δοτό πρωθυπουργό, μία επιστολή. [1]

Με την επιστολή του εκείνη, ο Άγιος Ιερώνυμος, βαθύτατα τεθλιμμένος,  εξέφραζε προς τον πρωθυπουργό τραπεζίτη αφενός τον πόνο του για τα μαρτύρια του ελληνικού λαού και αφετέρου τον τρόμο του για τον ενδεχόμενο κίνδυνο της κοινωνικής ανάφλεξης: «Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων», έγραφε μεταξύ άλλων ο Άγιος, « – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους. Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους».


Και αναγνώσαντες την ιεράν επιστολήν ο εκπρόσωπος των τραπεζιτών και αρχηγός της αστικής κυβερνήσεως Παπαδήμος μετά απάντων των υπουργών του συγκινήθηκαν σφόδρα και σταμάτησαν πάραυτα την εξαθλίωση του ελληνικού λαού με την άρνηση της περαιτέρω πληρωμής του τοκογλυφικού χρέους και την απαγόρευση των απολύσεων, των κατασχέσεων των λαϊκών κατοικιών και της εν γένει εκμεταλλεύσεως του ελληνικού λαού από την άρχουσα τάξη. Και ομού μετά του Αγίου Ιερωνύμου, των ιεραρχών και των αστών πολιτικών συγκινήθηκε άπασα η άρχουσα τάξη και επλήσθησαν δακρύων τα Κολωνάκια, οι Εκάλες, οι Κηφισιές και εν ολίγοις όλες οι χριστιανικές και φιλάνθρωπες περιοχές, όπου διαβιούν μακαρίως οι τραπεζιτικές, βιομηχανικές, εφοπλιστικές και λοιπές άρχουσες ολιγαρχίες και ευγενείς συνομοταξίες μετά των οικογενειών των και των πολιτικών και λοιπών αυλικών τους. Διότι ηγνόουν προ της δημοσιεύσεως της επιστολής του Αγίου Ιερωνύμου το κακόν που είχαν προκαλέσει δια της ισοβίου υπερεκμεταλλεύσεως και αφαιμάξεως των ελλήνων εργαζομένων. Και εγένετο μέγας οδυρμός και ετρομοκρατήθησαν άπαντες τούτοι σκεπτόμενοι και λέγοντες: «Λες να ξεσηκωθεί ο λαός και να μας πάρει όλους ο Διάολος, όπως μα προειδοποιεί ο Ιερώνυμος;»

Αυτό ακριβώς βασανίζει μέχρι σήμερα τον μακαριώτατο Ιερώνυμο, όπως και πλήθος Αγίων, από την εποχή του Αποστόλου Παύλου του Επιστολογράφου, που φρόντισε εγκαίρως να συντάξει το παρακάτω αντιδραστικό Μανιφέστο με τις βασικές πολιτικές αρχές της Χριστιανικής Εκκλησίας, προκειμένου να ευνουχίσει πολιτικά, απέναντι σε κάθε Εξουσία, το σύνολο των δούλων του Κυρίου, από την χορεία των Αγίων και των ιεραρχών μέχρι την κατωτάτη στάθμη των πτωχών τω πνεύματι ποιμνίων τους:

«1.Kάθε ψυχή να υποτάσσεται στις υπέρτερες εξουσίες· γιατί δεν υπάρχει εξουσία που να μην προέρχεται απ’ το Θεό· κι οι εξουσίες που υπάρχουν έχουν θεσμοθετηθεί απ’ το Θεό. 2. Έτσι, αυτός που εναντιώνεται στην εξουσία, είναι ενάντιος στην τάξη του Θεού· και όσοι αντισταθούν, θα διαπράξουν αμαρτία. 3. Γιατί οι άρχοντες δεν είναι φόβος των καλών έργων, αλλά των κακών. Θέλεις να μη φοβάσαι την εξουσία; Κάνε το καλό και θα δεχτείς έπαινο απ’ αυτήν. 4. Γιατί [η εξουσία] είναι υπηρέτης του Θεού για το δικό σου καλό. Εάν, όμως, κάνεις το κακό, να φοβάσαι· γιατί δεν φορά άσκοπα το σπαθί· υπηρετεί την οργή του Θεού  και εκδικείται εναντίον εκείνου που πράττει το κακό. 5. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να υποτάσσεστε, όχι μόνο για να αποφύγετε την οργή, αλλά και για να έχετε ήσυχη τη συνείδησή σας. 6.  Γι’ αυτό λοιπόν πληρώνετε και φόρους· γιατί οι λειτουργοί [της εξουσίας] είναι του Θεού και αυτό ακριβώς περιμένουν.7. Να αποδίδετε στους πάντες αυτά που οφείλετε, το φόρο σε αυτόν που οφείλετε τον φόρο, το τέλος σε αυτόν που οφείλετε το τέλος, τον φόβο σε αυτόν που οφείλετε τον φόβο, την τιμή σε αυτόν που οφείλετε την τιμή.» [2]

Ο Άγιος, λοιπόν, Ιερώνυμος, όπως και όλοι οι ιερείς και ιεράρχες, τα γνωρίζουν καλά όλα αυτά και φροντίζουν να διαπαιδαγωγούν σύμφωνα με τις αρχές του παραπάνω πολιτικού μανιφέστου τούς αγαθούς τω πνεύματι τακτικούς θαμώνες των εκκλησιών, ώστε να φέρονται δουλικώς απέναντι στους εκκλησιαστικούς άρχοντες αλλά και απέναντι σε κάθε εγκόσμια εξουσία. (Το χειροφίλημα, η ευσεβής κλίση της κεφαλής  ενώπιον ιεραρχών και η δουλική γονυκλισία είναι μόνο τρεις απλές εκφάνσεις αυτής της δουλικότητας.) Περαιτέρω, όλη η εκκλησιαστική ιεραρχία και το παπαδαριό ασκούν σκληρή κριτική, και διαδηλώνουν μάλιστα, μόνον όταν κινδυνεύουν τα συμφέροντά τους, όπως για παράδειγμα οι μισθοί τους, για τους οποίους βρίσκονται σήμερα σε αναβρασμό, μήπως και χάσουν την εξασφάλιση της πληρωμής των μισθών τους από το κράτος. Για την εξαθλίωση του λαού, μπορούν και γράφουν διάφορα θεάρεστα και συμπονετικά μηνύματα, αλλά το πολιτικό τους μανιφέστο είναι ενάντιο σε κάθε πράξη που θα συνέβαλε στην ανατροπή της εξουσίας. Θα συντρέχουν φιλανθρωπικώς τους φτωχούς, αλλά ποτέ δεν θα εξεγερθούν για να εξαφανιστούν οι κοινωνικοοικονομικές αιτίες της φτώχειας και για να καταργηθεί η εκμετάλλευση, κι ούτε καν θα συμμετάσχουν  σε καμιά διαδήλωση ενάντια στα μέτρα της εξαθλίωσης του λαού. Αυτά μάλλον τα θεωρούν ότι ανήκουν στο διαβολικό Κομμουνιστικό Μανιφέστο και οι σχεδόν πάντοτε αντιδραστικοί ιεράρχες φοβούνται μην τους… συκοφαντήσουν σαν κομμουνιστές, όπως συνέβη με τον αρχιεπίσκοπο Hélder Pessoa Câmara, που έγραψε κάποτε: «Όταν δίνω τροφή στους φτωχούς, με λένε άγιο. Αλλά, όταν ρωτώ γιατί υπάρχουν φτωχοί, με λένε κομμουνιστή». [3]

Φυσικά, «κομμουνιστής» δεν είναι αυτός που απλώς ρωτάει αφελέστατα «γιατί υπάρχουν οι φτωχοί», αλλά αυτός που αγωνίζεται για την εξάλειψη της εκμετάλλευσης που φτωχαίνει τις λαϊκές τάξεις και για την κατάργηση κάθε Εξουσίας που νομιμοποιεί και υπερασπίζεται την εκμετάλλευση. Σε μια τέτοια περίπτωση, και αφού θα εξαφανιστούν οι τραπεζίτες και συνολικά η άρχουσα τάξη, δεν ξέρω ποιους θα βρουν οι Άγιοι για να στέλνουν τις πονεμένες τους επιστολές. Ίσως να αποφασίσουν να κόψουν τα… θαύματα, διαμαρτυρόμενοι για τη μεγάλη αμαρτία της ανατροπής της Εξουσίας και της εξαφάνισης των φτωχών. Βέβαιο είναι ότι το τέλος της κάθε ιδεολογικής μαλάκυνσης επέρχεται αργότερα από την εξάλειψη της υλικής της αιτίας. Ακόμα πιο βέβαιο, όμως, είναι ότι πολλοί πιστοί κήρυκες και ακόλουθοι του παραπάνω μανιφέστου, θα παραμείνουν δέσμιοι στη μαλάκυνσή τους μέχρι τον τάφο.

Η αγία τριπλέτα: Εκκλησία, Πολιτική Εξουσία και Οικονομία.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Δημοσιεύτηκε στον ιερό ιστότοπο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στις 2.2.2012

2. Βλ. Αγία Γραφή, Απόστολος Παύλος, Επιστολή προς Ρωμαίους, κεφ.13

3. Όπως έχει αποδοθεί στα ελληνικά η φράση του «Si le doy de comer a los pobres, me dicen que soy un santo. Pero si pregunto por qué los pobres pasan hambre y están tan mal, me dicen que soy un comunista»

Πηγή: Joaquín Piña, «Quien tenga oídos para oír, que oiga».

https://es.wikiquote.org/wiki/H%C3%A9lder_C%C3%A2mara

 http://www.katiousa.gr

Άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε από τα Τζάμπο για τη σακούλα δώρου με το Χίτλερ

Κατιούσα

Απέσυραν τελικά τη σακούλα με το Χίτλερ και τη σβάστικα από τα καταστήματα και την ιστοσελίδα τους τα Τζάμπο, μετά το σάλο που προκάλεσε η σχετική αποκάλυψη πριν λίγες ώρες. Μόνο που, στην προσπάθειά της να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, η εταιρεία προσπαθεί να μας πείσει ότι κανείς δεν είχε καταλάβει τι απεικόνιζε η σακούλα, κι ότι για την απόσυρση δε φταίει η δημοσιοποίηση της υπόθεσης, αλλά ότι κάποιος πελάτης έκανε υπόδειξη στο κατάστημα το οποίο και προέβη σε απόσυρση και καταστροφή. Μοιάζει σχεδόν να απορούν και να εξίστανται που “μια σφραγίδα και ένα γραμματόσημο εποχής μπορούσε να δημιουργήσει λάθος συνειρμούς.” Μη δει δηλαδή κανείς έναν Αδόλφο κι έναν αγκυλωτό κάπου, αμέσως να πάει ο νους του στο ναζισμό, μα δεν είστε άνθρωποι πια…
Το μόνο που δε διευκρινίζει η ανακοίνωση είναι πότε ακριβώς ενημερώθηκε από τον περίφημο αυτό πελάτη, και γιατί τόσο την ώρα που γραφόταν η είδηση στο Κουτί της Πανδώρας, όσο και αργότερα, το προϊόν εμφανιζόταν κανονικά στην ιστοσελίδα των Τζάμπο, ενώ ακόμα και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το διαβόητο μοντέλο εμφανίζονταν ως “διαθέσιμο” στην ίδια ιστοσελίδα, μόνο που πια είχε αφαιρεθεί η φωτογραφία του προϊόντος, όπου νωρίτερα μπορούσε κανείς να ζουμάρει στο “γραμματόσημο εποχής”.

Οι υποψήφιοι περιφερειάρχες που στηρίζει το Κόμμα στις επερχόμενες εκλογές

Τους επικεφαλής των ψηφοδελτίων που στηρίζει το ΚΚΕ για τις 13 Περιφέρειες στις εκλογές του Μάη έδωσε χτες στη δημοσιότητα το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Κόμματος.
Πιο συγκεκριμένα, οι υποψήφιοι του ΚΚΕ ανά Περιφέρεια είναι οι εξής:
ΑΤΤΙΚΗ
Πρωτούλης Γιάννης: 41 χρόνων, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και περιφερειακός σύμβουλος Αττικής από το 2014.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Αβραμόπουλος Σωτήρης: 37 χρόνων, κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του αντίστοιχου τμήματος της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.
ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Τσιαπλές Τάσος: 56 χρόνων. Γεννήθηκε στους Γόννους Λάρισας και κατοικεί στη Λάρισα. Περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλίας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ν. Λάρισας, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ.
ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
Καραθανασόπουλος Νίκος: 55 χρόνων. Οικονομολόγος, βουλευτής Αχαΐας από το 2007 και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος.
ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Γόντικας Νίκος: 62 χρόνων. Εφοριακός, περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου από το 2011.
ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Χαστάς Θανάσης: 32 χρόνων. Κατάγεται από τον Πόρο Γρεβενών και διαμένει στην Κοζάνη. Απόφοιτος του Τμήματος Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, δημοτικός σύμβουλος Γρεβενών από το 2014 με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
Μπασδέκης Κώστας: 53 χρόνων. Γεωπόνος. Δημοτικός σύμβουλος Λαμίας από το 2003 έως και το 2014.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ & ΘΡΑΚΗ
Παπατολίδης Δημήτρης: 42 χρόνων. Κατάγεται από τη Δράμα και κατοικεί στην Καβάλα. Υπήρξε μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ.
ΗΠΕΙΡΟΣ
Πρέντζας Γιώργος: 42 χρόνων. Γεννήθηκε στη Γερμανία, μεγάλωσε και κατοικεί στα Ιωάννινα. Νοσηλευτής και υποψήφιος διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων.
ΚΡΗΤΗ
Συντυχάκης Μανώλης: 51 χρόνων. Κοινωνιολόγος. Γεννήθηκε και κατοικεί στο Ηράκλειο Κρήτης. Βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ.
ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ
Μπαλού Αλεξάνδρα: 57 χρόνων. Τραπεζοϋπάλληλος. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Περιφερειακός σύμβουλος Αττικής.
ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ
Τάσσος Σταύρος: 70 χρόνων. Σεισμολόγος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη. Βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ, πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ).
ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ
Ντουνιαδάκης Γιάννης: 64 χρόνων. Υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού ε.α. Μέλος της Κίνησης για την Εθνική Αμυνα (ΚΕΘΑ) και της «Ανεξάρτητης Ενωσης Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων» (ΑΝΕΑΕΔ).

• Αναλυτική παρουσίαση των βιογραφικών των υποψήφιων περιφερειαρχών θα δημοσιευθεί στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου».

Επ' ώμου...

«Επ' ώμου» έχει πάρει το ζήτημα της προώθησης του επικίνδυνου σχεδιασμού των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως επιβεβαιώθηκε ξανά και με νέα ένταση μετά την ολοκλήρωση του «Στρατηγικού Διαλόγου» με τις ΗΠΑ, πριν από δύο βδομάδες, και την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Σερβία, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της χώρας και συμμετείχε στην τετραμερή με Σερβία, Βουλγαρία και Ρουμανία το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Στην επίσκεψή του εκεί, ο πρωθυπουργός, κραδαίνοντας ως «πρότυπο» τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ - επιβεβαιώνοντας έτσι το καραμπινάτο αμερικανοΝΑΤΟικό της περιεχόμενο - αλλά και το «κλειδί» της ένταξης στην ΕΕ, όσο και τα έργα ενεργειακής και μεταφορικής «διασύνδεσης» της περιοχής, μετέφερε ορθά - κοφτά τις απαιτήσεις και τα «μηνύματα» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ προς τη σερβική ηγεσία σε ό,τι αφορά την επίτευξη συμφωνίας με το Κόσσοβο, γενικότερα την ευθυγράμμιση της Σερβίας και των υπόλοιπων χωρών της περιοχής με τα ευρωατλαντικά «πρότυπα» στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία.
Είπε, εξάλλου, χαρακτηριστικά πως απευθύνει «μήνυμα ότι όλες οι χώρες της Βαλκανικής πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα που δίνουμε εμείς σήμερα, της συνεργασίας. Ολες οι χώρες της Βαλκανικής πρέπει να βασίσουν το όραμά τους για την ενταξιακή πορεία στην ΕΕ στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους και στην ανάγκη συμμόρφωσης με αυτό που ονομάζουμε ευρωπαϊκό κεκτημένο».
Με τα ίδια σχεδόν λόγια, ο «διαβολικά καλός» Ντ. Τραμπ έστελνε λίγες μέρες πριν επιστολή στους Προέδρους Σερβίας και Κοσσόβου, περιγράφοντας τη σημασία της περιοχής για την υπεράσπιση της «ευρωπαϊκής ασφάλειας» και «προειδοποιώντας» ότι «η αποτυχία να επωφεληθείτε από αυτήν τη μοναδική ευκαιρία (σ.σ. για συμφωνία με τη Σερβία) θα ήταν μια τραγική οπισθοδρόμηση, καθώς είναι απίθανο να παρουσιαστεί σύντομα μια νέα ευκαιρία για μια συνολική ειρήνη».
Τα προηγούμενα είναι παραπάνω από ενδεικτικά για την επιτάχυνση του σχεδίου «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» της περιοχής, όσο και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που αναλαμβάνει η κυβέρνηση σε αυτόν για λογαριασμό της αστικής τάξης και της «αναβάθμισής» της.
Βέβαια, σε σχέση με τα όσα ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός, ότι τάχα η περιοχή γίνεται έτσι «επίκεντρο της ειρήνης, της συνεργασίας και της συνανάπτυξης», το ακριβώς αντίθετο ισχύει, αφού τα ευρωατλαντικά σχέδια κάνουν τους λαούς της περιοχής «επίκεντρο» των ανταγωνισμών με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, τις αγορές και τις σφαίρες επιρροής.
Ως προς αυτό άλλωστε χαρακτηριστικές είναι τόσο οι αντιδράσεις της Ρωσίας στη δημιουργία κοσσοβάρικου στρατού και οι δηλώσεις των Αμερικανών αξιωματούχων για τη διαδικασία στο Κοινοβούλιο της ΠΓΔΜ, όσο και οι επισκέψεις που σχεδιάζονται για το Γενάρη, του Βλ. Πούτιν στα Σκόπια και της Αγκ. Μέρκελ στην Αθήνα για να σταλούν τα ανάλογα «μηνύματα». Οπως επίσης χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι σε κάθε τους βήμα τα ευρωατλαντικά σχέδια φουντώνουν τους αλληλοτροφοδοτούμενους εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς σε όλη την περιοχή, στο πλαίσιο της πολιτικής τού «διαίρει και βασίλευε».
Οι ευρωατλαντικές «αποστολές» και ρόλοι που αναλαμβάνει μέσα σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση γίνονται διπλά επικίνδυνες για το λαό, αν κανείς βάλει στην «εξίσωση» και τις ανάλογες «διευθετήσεις» που δρομολογεί στη ΝΑ Μεσόγειο, όσο και το γεγονός ότι οι ΗΠΑ - κατά τον Γ. Μίτσελ - αντιμετωπίζουν την περιοχή από την Ουκρανία έως το Ισραήλ ως «ενιαίο χώρο» για τα σχέδιά τους, με την Ελλάδα σε ρόλο «κέντρου βάρους».
Οι εξελίξεις, που όλα δείχνουν ότι θα επιταχυνθούν το επόμενο διάστημα, χρειάζεται να σημάνουν «καμπανάκι» στο λαό. Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις ΕΕ και ΝΑΤΟ, που αποτελούν κίνδυνο - θάνατο για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής.