30 Ιαν 2020

ΦΙΛΕ ΣΥΡΙΖΑίΕ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ -πάλαι ποτέ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ;;

 





Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ -και οι Συριζαίοι- για τη Συμφωνία για τις Βάσεις;

Τι να λέει; 

Καταρχήν είναι που εκείνοι την έφτιαξαν αυτή τη συμφωνία. Άρα καμαρώνουν και… νοιώθουν ότι δικαιώνονται. 
Την έφτιαξαν τότε που περιόδευε ο Πάιατ και έβαζε το Στεφανοβίκειο, τη Λάρισα, τον Αστακό, τη Σούδα, την Κάρπαθο, την Αλεξανδρούπολη, το Καστέλι, την Κάλυμνο, τη Σύρο, το Άκτιο, τον Άραξο, την Ανδραβίδα στο «κτηματολόγιο» της πρεσβείας των ΗΠΑ. Ποιος ετοίμασε το… «Ε9» που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ κι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;
Όπως καμαρώνουν άλλωστε και για το ομόφωνο των αστικών δυνάμεων τρίτο μνημόνιο της πρώτης φοράς «αριστερά» (βάλτε όσο περισσότερα εισαγωγικά θέλετε), 
τη συμφωνία των Πρεσπών που την εφαρμόζει τώρα η ΝΔ, 
τις συμφωνίες για το μεταναστευτικό που βοηθούν τη δεξιά να σπέρνει εθνικισμό και μίσος,
 την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ που κοκορευόταν ότι την έφτιαξε ο Καμμένος.



Αν ρωτήσεις κάποιους ψηφοφόρους τους ή και χαμηλόβαθμα στελέχη, όταν δεν είναι μπροστά η τηλεόραση ή κάποιο ακροατήριο, τι λένε τώρα για τη συμφωνία για τις βάσεις θα σου πουν ούτε λίγο ούτε πολύ

1. Καλά έκανε και την άρχισε. Είναι αναγκαία.
2. Υπάρχει η απειλή των Τούρκων και η παρουσία των Αμερικάνων μας προστατεύει.
3. Οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους κι έχουν τα συμφέροντά τους. Κι εμείς πλασαριζόμαστε στο στρατόπεδό τους, όπου έτσι κι αλλιώς ανήκουμε, θέλουμε δεν θέλουμε.
4. Αν δεν τα κάνουμε αυτά μας τρώει ο λύκος.
5. Δεν υπάρχει εναλλακτική. Εσείς τι προτείνετε;
6. Αλλά ο Μητσοτάκης δεν την προωθεί καλά όπως ο Τσίπρας.
Όλα αυτά στην ουσία τους. Με τη μια ή την άλλη διατύπωση. Δοκιμάστε το. Κι αν βρείτε κι άλλο επιχείρημα, εδώ είμαστε. 
Για το αίτημα π.χ. «να φύγουν οι βάσεις», έστω και… στη δευτέρα παρουσία, ούτε λόγος. Τώρα πια αυτό το σύνθημα δεν περιέχεται ούτε στην προπαγάνδα τους (όπως έκανε π.χ. ο Ανδρέας που… έδιωχνε δημόσια τις βάσεις, την ώρα που υπέγραφε τη συμφωνία για την παραμονή τους).
Δεν έχω σκοπό να απαντήσω στα «ερωτήματα» αυτά. Μπορείτε άλλωστε να ανατρέξετε εύκολα στα αρχεία όλων των παλιότερων εφημερίδων να δείτε πώς απαντούσαν στα επιχειρήματα αυτά της υποτέλειας και της μοιρολατρίας, ο Άρης και ο ΕΛΑΣ, ο Ηλιού κι η προδικτατορική ΕΔΑ, ο Τσε κι ο Κάστρο, ο Φλωράκης ή η Παπαρήγα και το ΚΚΕ, σε διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις.

Γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει. 
Όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι που λένε χρόνια όλοι οι «ανήκομεν εις την δύσιν».
 Από το Γεώργιο Παπανδρέου παππού, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. 
Από όλες τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, μέχρι το Σημίτη και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. 
Κι από τον αείμνηστο «εθνάρχη» Ελευθέριο Βενιζέλο, μέχρι το σύγχρονο «εθνάρχη» (συ είπας) Αλέξιο Τσίπρα ή τον Κυριάκο. Γιατί ακριβώς ίδια είναι τα αποτελέσματα αυτών των επιχειρημάτων, αυτής της λογικής, αυτής της πουτανιάρικης νοοτροπίας και εθελούσιας υποταγής στο μεγάλο νταβατζή.


Πώς το αντέχεις αυτό ρε φίλε ΣΥΡΙΖΑΙΕ; 
Πες μου, αν δε συμφωνείς, ένα (αριθμός: 1) μόνο επιχείρημά σας σχετικό με τις αμυντικές συμφωνίες και τις συμφωνίες για τις βάσεις που δεν το έχει πει πρώτος ένας δεξιός πρωθυπουργός ή υπουργός (από αυτούς που «ο λαός δε ξεχνά τι σημαίνει» η λογική του κι ο ίδιος, δηλαδή η επάρατος δεξιά).
Πως το αντέχεις ρε φίλε; 
Πως μπορείς να βλέπεις την αφίσα μας για το συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις και να μη χτυπά η κρυμμένη μικρή κι αθώα αριστεροσύνη της λογικής και της καρδιάς σου;

Πώς αντέχεις να επιβεβαιώνεις κάθε μέρα τον μεγαλοεπιχειρηματία Ανιέλι, 
ότι αν δεν είχε προηγηθεί η «χρήσιμη αριστερά» να κάνει τα σχέδια, δε θα μπορούσε σήμερα ο Μητσοτάκης κι ο συρφετός του να πάρουν την εργολαβία της συμφωνίας για δημιουργία νέων βάσεων και επέκταση των παλιών;
Πως νοιώθεις να ξέρεις ότι το σύστημα επέλεξε τότε τον Τσίπρα, 
όχι μόνο για να διώξει εσένα από τον δρόμο και να σε κλείσει σπίτι σου, 
αλλά και να σε κάνει να υπερασπίζεσαι την πολιτική των Αμερικάνων και της δεξιάς σαν τουλάχιστον ή απλώς «ρεαλισμό» ή στη χειρότερη περίπτωση «σοφή και μοντέρνα αριστερή πολιτική»;
Άλλες συνθήκες ίσως πεις; 
Φυσικά. 
Πάντα είναι «άλλες οι συνθήκες». 
Και πάντα θάναι όχι μόνο «άλλες» αλλά και συνεχώς χειρότερες αν υποχωρούμε πάντα στις συνθήκες και στις δυσκολίες. Ίδια είναι (και πρέπει να είναι) μόνο η αξία της ισότητας, της ανεξαρτησίας και του αγώνα. 
Η λογική «αν δεν τους κάτσουμε, τότε αυτοί θα μας πηδήξουν», μοιάζει σα να λες «Αριστερός θα είμαι μόνο όταν μου το επιτρέπει ή το ανέχεται ο εχθρός». 
Τότε όμως που κάνεις όλα τα χατίρια του εχθρού και προλαβαίνεις τις επιθυμίες του, όχι μόνο δεν καταγράφεσαι στις συνειδήσεις (ακόμα και στη δική σου) σαν αριστερός (ούτε καν σαν αριστερούλης), αλλά καταγράφεσαι σαν Δεξιός, από αυτούς που ο λαός δεν ξεχνά τα έργα και τις ημέρες τους.
«Δεν είναι έτσι» θα πεις. «Ο Τσίπρας δε θα ψηφίσει τη συμφωνία». 
Το άκουσα κι εγώ.
 Γιατί όμως δικέ μου; 
Το είπε για να μπορείς εσύ να βρεις ένα «ναι μεν αλλά». 
Είπε όμως γιατί θα ψηφίσει «όχι» ή «παρών»; Ναι. Είπε κάτι για το Μητσοτάκη που είναι ανίκανος σε σχέση μ’ εκείνον, κάτι για τη Μέση Ανατολή και κυρίως διαφωνεί για τα ανταλλάγματα που δίνουν οι ΗΠΑ. 
Σα να λέει «Πουλήσου πιο ακριβά. Εγώ ήμουν πιο ακριβή πόρνη του Τραμπ». 
Η συμφωνία για τις βάσεις όμως είναι η βάση της συζήτησης και της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης («σου κάθομαι, αλλά μη με πονέσεις πολύ») !
Για την εξάρτηση; 
Για την ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ;
 Για τη στοχοποίηση της χώρας από τους «εχθρούς» των «φίλων» μας;
 Για τις αρχές της ειρήνης και της φιλίας μ’ όλους τους λαούς; 
Για τη δημιουργία διαρκώς νέων εστιών έντασης και νέων μεταναστευτικών ροών; 
Αυτά είναι… «ξύλινη γλώσσα».
«Αυτά είναι λόγια» θα μου πεις… 
Κι ότι η πραγματική ζωή είναι πάντα κάτι άλλο κάπου αλλού (που μόνο εσύ το ξέρεις).
Άκου φίλε. 
Η πραγματική ζωή είναι αυτό που ζούμε. 
Και κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες σου βάζει ένα δίλημμα: 
Αντίσταση κι ανατροπή ή ενσωμάτωση και στοίχιση με τα στρατεύματα του ιμπεριαλισμού; Αριστερός λέγεσαι αν διαλέγεις το πρώτο πάντα και παντού. Από τότε που ήσουν μικρός στην ηλικία της ψυχής σου, μέχρι τώρα που είσαι γέρος στη ψυχή και δε σε νοιάζει το μέλλον του κόσμου.




Υ.Γ. Μόνο εσείς οι άλλοι, μη ρωτήσετε γιατί δεν έρχονται οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στη διαδήλωση. 
ή γιατί δεν κάνουν κάποια δική τους διαδήλωση. 
Θα ήσασταν αδιάβαστοι αν ρωτούσατε. 
Γιατί απλώς τώρα είναι πια πρώην αριστεροί μεταλλαγμένοι σε τελείως δεξιούς που δεν είναι στη λογική τους πια η διαδήλωση. 
Είναι μόνο η διαπραγμάτευση του φωτισμένου ηγέτη μέχρι να βγάλει έρπη από τις υποχωρήσεις. 
«Δε γινόταν αλλιώς» άλλωστε. Του το είπε κι ο Καραμανλής όταν τον πήρε τηλέφωνο.

Αλίευση - Παρουσίαση Κειμένου Viva La Revolucion

Άλλος ένας κοιλόπονος της ΕΕ για το χάσμα αμοιβών ανδρών και γυναικών...



Φωτό αρχείου 
Φωτό αρχείου

Της Κάλι Καρά

Σε 10 σελίδες καταγράφηκε ένα ακόμη ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών, λαμβάνοντας υπόψη...

- τη θεμελιώδη αρχή της ΕΕ για την ισότητα των φύλων...

- τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων ο οποίος μιλάει για «ίση μεταχείριση και ίσες ευκαιρίες για γυναίκες και άνδρες»...

- ότι σε όλη την ΕΕ οι αποδοχές των γυναικών είναι δυσανάλογα χαμηλότερες από τις αποδοχές των ανδρών...

- το χάσμα μεταξύ των φύλων στην ωριαία αμοιβή στην ΕΕ είναι 16%, μολονότι παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών...


- το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων αυξάνεται στο 40% αν ληφθούν υπόψη τα ποσοστά απασχόλησης και η συνολική συμμετοχή στην αγορά εργασίας...

- ότι ενώ μόνο το 8,7% των ανδρών στην ΕΕ εργάζεται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, το ένα τρίτο των γυναικών στην ΕΕ (31,3%) εργάζεται υπό το καθεστώς αυτό, ενώ τα 2,5 εκατομμύρια παιδιά από τα 5,6 εκατομμύρια ζουν σε καθεστώς φτώχειας...

Και αφού υπενθυμίζει ότι...

- το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων για εργασία ίσης αξίας εξακολουθεί να υφίσταται, με ελάχιστη βελτίωση του μέσου όρου της ΕΕ την τελευταία δεκαετία...

Καταλήγει...

σε αντιλαϊκά καλέσματα στην Επιτροπή, στα επιτροπάτα και στα κράτη-μέλη να διασφαλίσουν την αρχή της ισότητας των αμοιβών στην πράξη, χωρίς να παραλείπει την «ταμπακιέρα» που είναι η ταχεία έγκριση και εφαρμογή της οδηγίας για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής(!), οδηγία που έστειλε και στέλνει τις γυναίκες μαζικά στη μερική απασχόληση, στη μερική ζωή με καθόλου σύνταξη, με προοπτική να επεκταθεί σε όλους.

Τόσο μελάνι, τόσες οδηγίες και καλέσματα, τόση πολυλογία για να κρυφτεί ο ένας και μοναδικός κοιλόπονος που έχει από την ίδρυσή της αυτή η λυκοσυμμαχία της ΕΕ, πώς θα διασφαλιστούν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων με κάθε τρόπο και μέσον.

Το γυναικείο εργατικό δυναμικό, στο όνομα πάντα της «ισότητας» (από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Στρατηγική της Λισαβόνας μέχρι τη Στρατηγική «Ευρώπη 2020»), παραμένει στη συνολικότερη στρατηγική του κεφαλαίου το καύσιμο της κερδοφορίας του για τη διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης. Αποτελεί διαχρονικά σημαντική εφεδρεία όχι μόνο γιατί οι γυναίκες αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς, δουλεύουν σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά με ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, με ελάχιστα ή καθόλου δικαιώματα εργασιακά ή ασφαλιστικά, αλλά γιατί οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών αξιοποιούνται για να αυξάνεται η εκμετάλλευση.

Οι γυναίκες της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, αυτές που χόρτασαν τόση ισότητα που τους μοίρασε η ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια έναν κοιλόπονο πρέπει να έχουν, να επιλέξουν το ωραίο ταξίδι του αγώνα για τη ζωή και το μέλλον που τους αξίζει, μέχρι να πετάξουν από το σβέρκο τους τις βδέλλες που τους απομυζούν τον ιδρώτα και την αξιοπρέπειά τους.

902gr

Το σχέδιο της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής»


Το λεγόμενο σχέδιο των ΗΠΑ «για την ειρήνη και την ευημερία του Παλαιστινιακού και του Ισραηλινού λαού», όπως ξεδιάντροπα λέγεται, που παρουσιάστηκε την Τρίτη το βράδυ, ήρθε να επιβεβαιώσει αυτό που αναμενόταν, δηλαδή τη θωράκιση της ισραηλινής κατοχής, την επί χρόνια κλοπή της παλαιστινιακής γης από το κράτος του Ισραήλ, έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους του ευρωατλαντικού άξονα στην περιοχή. Η αναγνώριση των εποικισμών, που κάνουν την παλαιστινιακή γη να μοιάζει με ...«ελβετικό τυρί», με διάσπαρτες νησίδες και την πολύπαθη Λωρίδα της Γάζας, καθιστά αδύνατη τη δημιουργία ενός βιώσιμου και κυρίαρχου κράτους, στα όρια πριν από το 1967, όπως προβλεπόταν άλλωστε και από τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ.
* * *
Ο σχεδιασμός που «ξετυλίγεται» με την πρόταση του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για το Παλαιστινιακό εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ που σηματοδοτήθηκε με τον όρο «Μεγάλη Μέση Ανατολή» και παρουσιάστηκε το 2003. Σήμερα, σε περίοδο ακόμα μεγαλύτερης όξυνσης των αντιθέσεων στην περιοχή, από τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο έως το Ιράν, για ενεργειακούς πόρους, αγωγούς, αγορές και σφαίρες επιρροής, το σχέδιο αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία απέναντι στα συμφέροντα των ανταγωνιστών, όπως η Ρωσία, η Κίνα και άλλοι, που επίσης παρεμβαίνουν στην περιοχή. Για να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε το σχέδιο αυτό, ήταν τον Νοέμβρη του 2003 όταν ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Μπους, σε ομιλία στο «Εθνικό Ιδρυμα Δημοκρατίας», είχε θέσει ως στόχο την «ανασυγκρότηση» της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής», σε όλο το τόξο από το Ιράκ μέχρι τη Βόρεια Αφρική, με προσαρμογές συνόρων και την ανάδειξη καθεστώτων που θα στήριζαν τα συμφέροντα των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και των συμμάχων τους στην περιοχή.
* * *
Με πρόσχημα τα υποτιθέμενα «όπλα μαζικής καταστροφής» και την «αποκατάσταση της δημοκρατίας», τον Μάρτη του 2003 δόθηκε το «εναρκτήριο λάκτισμα», με την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ. Ακολούθησαν ωμές παρεμβάσεις και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, χώρες της ΕΕ, πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου και το Ισραήλ, με βασική επιδίωξη την ανατροπή καθεστώτων που δεν «ευθυγραμμίζονταν» με τις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς τους, ή προωθούσαν την ανάπτυξη οικονομικών και στρατιωτικών σχέσεων με ανταγωνιστικά στρατόπεδα, κυρίως με τη Ρωσία και την Κίνα. Αυτό έγινε, για παράδειγμα, στη Λιβύη, με τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», ενώ ανάλογες κινήσεις, στο έδαφος υπαρκτών λαϊκών αντιδράσεων και ενδοαστικών αντιθέσεων, υπήρξαν σε Τυνησία, Αίγυπτο, Συρία και σήμερα στο Ιράν. Τη διείσδυση στην περιοχή της ευρείας Μέσης Ανατολής που ξεκίνησε ο Μπους, πήγε ένα βήμα πιο πέρα ο φέρελπις «ανανεωτής» και βραβευμένος προκαταβολικά με Νόμπελ Ειρήνης, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος ...εμπέδωσε την ιμπεριαλιστική ειρήνη με τις επεμβάσεις σε Λιβύη (2011) και Συρία (2014), όπου ακόμα οι λαοί τους βιώνουν το θάνατο, την καταστροφή, τη φτώχεια και την αναγκαστική προσφυγιά.
* * *
Στο πλαίσιο της ίδιας προσπάθειας, εδραίωσης και επέκτασης των ευρωατλαντικών συμφερόντων στην περιοχή, είναι ενταγμένο και το σημερινό σχέδιο για το Παλαιστινιακό, παίρνοντας υπόψη τις καινούργιες συνθήκες που δημιουργούν η ενίσχυση του ρόλου της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, η ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας και άλλοι παράγοντες που επιδρούν στον περιφερειακό και διεθνή συσχετισμό. Στην πραγματικότητα, η πρόταση των ΗΠΑ ενισχύει το ρόλο του Ισραήλ ως πυλώνα του σχεδιασμού τους στη Μέση Ανατολή, σε μια περίοδο που οξύνεται η αντιπαράθεση με το Ιράν και προωθούνται διευθετήσεις σε όλη την περιοχή, με παζάρια που περιλαμβάνουν επίσης την Ανατ. Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική. Απ' αυτήν τη σκοπιά, είναι μια κίνηση που ρίχνει λάδι στη φωτιά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όπως έδειξε και η ακαριαία απορριπτική αντίδραση της Τουρκίας και του Ιράν στην αμερικανική πρόταση. Επιπλέον, δημιουργείται προηγούμενο, γιατί νομιμοποιούνται ως τετελεσμένα τα εγκλήματα της κατοχής και της κλοπής γης, διαμορφώνοντας το έδαφος και για άλλες ανάλογες «διευθετήσεις» στην περιοχή, που θα περιέχουν το σπέρμα μελλοντικών εντάσεων και πολέμων.
* * *
Μέσα απ' αυτό το πρίσμα χρειάζεται να δούμε και την ευθύνη της σημερινής και των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων, που συμμετέχουν μέχρι τα μπούνια στον επικίνδυνο αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια αναβαθμίζουν τις σχέσεις τους με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, ενώ δεν αναγνωρίζουν το Παλαιστινιακό κράτος, όπως δεσμεύονται από αποφάσεις της Βουλής. Και από πάνω, όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν το θράσος να δηλώνουν και αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό! Μετά και το νέο σχέδιο για το Παλαιστινιακό, που ήδη απορρίπτουν οι Παλαιστίνιοι, χρειάζεται να δυναμώσει η αλληλεγγύη στα δίκαια αιτήματα του βασανισμένου αυτού λαού, για κυρίαρχη βιώσιμη και ανεξάρτητη πατρίδα, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Οπως χρειάζεται να δυναμώσει συνολικά η εναντίωση του λαού στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που βάζουν μπουρλότο στην περιοχή, με την εμπλοκή και της Ελλάδας, όπως γίνεται τώρα με τη Συμφωνία για τις βάσεις, αλλά και με την ανάπτυξη της στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Σύγχρονη σκλαβιά


Η δολοφονική επίθεση εργοδότη με καραμπίνα κατά μεταναστών εργατών γης στον Μαραθώνα επειδή ζήτησαν το αυτονόητο, δηλαδή να μη δουλεύουν τζάμπα, σαν σκλάβοι, δεν είναι ένα ακόμα «μεμονωμένο περιστατικό».
Είναι μία ακόμα ψηφίδα στο μωσαϊκό της άγριας εκμετάλλευσης που υφίστανται χιλιάδες μετανάστες εργάτες, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα αστικά κέντρα.
Δεν είναι εξαίρεση αλλά συστατικό στοιχείο της «κανονικότητας» της εργασιακής ζούγκλας, για την οποία κομπάζουν προκλητικά η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου και αφορά όλους τους εργαζόμενους, Ελληνες και μετανάστες.
Εικόνες όπως αυτές μπορεί να θυμίζουν Μεσαίωνα, είναι όμως η άλλη πλευρά της καθημερινότητας που ζουν χιλιάδες μετανάστες εργάτες.
Μιας καθημερινότητας γεμάτης επιθέσεις από φασιστικές συμμορίες, που ξαμολιούνται με παρότρυνση εργοδοτών για να τρομοκρατήσουν τους εργάτες και να «ξεχάσουν τα χρωστούμενα», να μην τολμήσουν να αναζητήσουν βοήθεια και αλληλεγγύη.
Γεμάτη και από άλλα «μεμονωμένα περιστατικά», που συνήθως δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όμως καταγγέλλονται από συνδικάτα και μαζικούς φορείς: Αφεντικά που έχουν για μήνες απλήρωτους μετανάστες και μια ωραία πρωία κάνουν ότι δεν τους ξέρουν, τους διώχνουν χωρίς εξήγηση, απειλώντας τους ότι αν τολμήσουν να αντιδράσουν θα απελαθούν. `Η άλλες περιπτώσεις, που ξαφνικά χώροι δουλειάς απλά παύουν να υπάρχουν και τα αφεντικά κάνουν την «πάπια», αφήνοντας τους εργάτες σύξυλους.
Εργάτες όπως αυτοί που δέχτηκαν τη δολοφονική επίθεση, δουλεύουν ήλιο με ήλιο για εξευτελιστικά μεροκάματα και ζουν σε κοτέτσια και θερμοκήπια, μέσα στη λάσπη και το κρύο, χωρίς θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, σε συνθήκες δηλαδή πολύ επικίνδυνες. Τα τραυματισμένα θύματα του εργοδότη πιστολέρο συμπληρώνουν τη μακριά λίστα των μεταναστών εργατών γης, που χάνουν ακόμα και τη ζωή τους από αναθυμιάσεις και πυρκαγιές από αυτοσχέδια μαγκάλια, προσπαθώντας να ζεσταθούν όπως - όπως.
Είναι οι σύγχρονοι φτωχοδιάβολοι, που έφυγαν από τις πατρίδες τους για ένα καλύτερο αύριο, κυνηγημένοι από τη φτώχεια και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αλλά φτάνοντας στην Ελλάδα και στην «αναπτυγμένη» Ευρώπη, γίνονται θύματα της πιο άγριας εκμετάλλευσης: Πέφτουν σε δουλεμπορικά δίκτυα, βιώνουν την ωμή εργοδοτική βία, το ρατσισμό, τον εγκλωβισμό στο καθεστώς «παρανομίας» που τους επιφυλάσσει το κράτος, κάτι που συμφέρει από τη μία τα κάθε λογής κυκλώματα και από την άλλη τους εργοδότες, οι οποίοι τους θέλουν όσο γίνεται πιο ευάλωτους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα από τα θύματα της τελευταίας αυτής επίθεσης, ενώ ακόμα νοσηλευόταν, τον φρουρούσε η αστυνομία και μέσα στο θάλαμο του πήρε αποτυπώματα ανακοινώνοντάς του ότι μόλις πάρει εξιτήριο θα πάει στη φυλακή, αφού δεν βρίσκεται «νόμιμα στη χώρα»! Οσο για τον εργοδότη - θύτη; Ανενόχλητος ξαμολούσε δικούς του ανθρώπους να απειλούν τα θύματα, να τους εκβιάζουν για να μην καταθέσουν εναντίον του.
Η εργοδοτική βία και η αυθαιρεσία σε βάρος των μεταναστών εργατών έχουν αιτίες: Στηρίζονται ποικιλότροπα από το αστικό κράτος, από την ασυλία και τους νόμους που έχουν εξασφαλίσει διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, για να μεγαλώνει δηλαδή η κερδοφορία των καπιταλιστών μέσα από το βάθεμα της εργασιακής εκμετάλλευσης, πλευρά της οποίας είναι και όσα υφίστανται οι μετανάστες εργάτες.
Οι άθλιοι όροι δουλειάς, ο φόβος και η ανασφάλεια αξιοποιούνται ως εργαλείο «παραδειγματισμού» για όλους τους εργαζόμενους, ως μέσο πίεσης για να ρίξουν ακόμα πιο κάτω την απαιτητικότητα και τις διεκδικήσεις τους.
Στις πλάτες των χιλιάδων κατατρεγμένων, με ευθύνη του κεφαλαίου και των κομμάτων του, καλλιεργούνται το μίσος και ο ρατσισμός, αποκρύβονται οι πραγματικές αιτίες της ανεργίας και της εκμετάλλευσης, που συνθλίβει τα δικαιώματα και τις ανάγκες συνολικά της εργατικής τάξης. Υψώνονται κάλπικα τείχη στην κοινή δράση Ελλήνων και μεταναστών, στη βάση του κοινού ταξικού συμφέροντος, ενισχύοντας έτσι την επιθετικότητα της εργοδοσίας και των μηχανισμών της σε βάρος της εργατικής τάξης συνολικά.
Από τα σύγχρονα τσιφλίκια του Μαραθώνα, όπου «κανονικότητα» είναι τα αφεντικά να πυροβολούν εργάτες, μέχρι τα εργοστάσια και τα ναυπηγεία - παγίδες θανάτου, που καθημερινά σακατεύονται εργαζόμενοι, και από τα τηλεφωνικά κέντρα μέχρι τα ξενοδοχεία και τα εμπορικά καταστήματα, που εκτός από τις δεκάδες σχέσεις εργασίας - λάστιχο θερίζουν οι επαγγελματικές ασθένειες, παντού στους τόπους δουλειάς καταρρέει με πάταγο το παραμύθι της «βιώσιμης» ή της «δίκαιης» ανάπτυξης.
Οι κυβερνήσεις, σήμερα της ΝΔ και χτες του ΣΥΡΙΖΑ, οι εργοδοτικές συνδικαλιστικές πλειοψηφίες είναι οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της άθλιας κατάστασης.
Ομως υπάρχει και το αντίπαλο δέος. Είναι η οργανωμένη πάλη μέσα από τα σωματεία, η ένταση της αλληλεγγύης και της κοινής πάλης Ελλήνων και μεταναστών εργατών, ενάντια στον κοινό εχθρό: Τον καπιταλισμό της εκμετάλλευσης και των ματωμένων κερδών, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, του πολέμου και της μετανάστευσης. Η μόνη ρεαλιστική διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για να βγει η εργατική τάξη και οι ανάγκες της στο προσκήνιο, διεκδικώντας να πάρει την εξουσία και την οικονομία στα χέρια της.

29 Ιαν 2020

Το "Spiegel" στον "δρόμο του Κούλη": ΤO ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ...

 


Der Spiegel: οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν το Άουσβιτς και όχι ο Κόκκινος Στρατός!
Der Spiegel: οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν το Άουσβιτς και όχι ο Κόκκινος Στρατός!
Τα αστικά ΜΜΕ και ΜΚΔ δεν μπορούν να χωνέψουν ακόμη -75 χρόνια μετά πως η απελευθέρωση του Άουσβιτς έγινε από τον Κόκκινο Στρατό (και όχι μόνο του Άουσβιτς, αλλά και της Ευρώπης ολόκληρης και του Βερολίνου)
Μετά την «δημόσια» -κατ’ ευφημισμό τηλεόραση ΕΡΤ, που αντί για Κόκκινο Στρατό (ΣΣ |> που ο πρωθυπουργός τον ονόμασε για ευνόητους λόγους παραπομπής σε άλλες εποχές «Ερυθρό») έγραψε «Ερυθρό Σταυρό», το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» δημοσίευσε στο Twitter, ότι «ο στρατός των ΗΠΑ “amerikanischen Armee” ήταν εκείνος που απελευθέρωσε το Άουσβιτς».
Στη συνέχεια -μπροστά στη δημόσια κατακραυγή, ως μετανοούσα Μαγδαληνή και ενώ τα αστικά ΜΜΕ μίλησαν για δήθεν«γκάφα» το Spiegel «απολογήθηκε» για τους ισχυρισμούς του ότι ήταν αμερικανικά στρατεύματα αυτά που απελευθέρωσαν το στρατόπεδο από τους Ναζί (ΣΣ |> Θυμίζουμε πως κανένας Αμερικανός στρατιώτης δεν συμμετείχε στην απελευθέρωση του στρατόπεδου θανάτου του Άουσβιτς), λέγοντας
«Κάναμε αυτό το εξαιρετικά ντροπιαστικό λάθος την Πέμπτη το βράδυ […] για το οποίο μπορούμε μόνο να ζητήσουμε συγγνώμη. Το διορθώσαμε την Παρασκευή το πρωί (λέγοντας ότι το Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό). Υποθέτουμε ότι το screenshot της Πέμπτης κυκλοφορεί ως δίκαιη τιμωρία», σημείωσε το «Der Spiegel» σε tweet την περασμένη εβδομάδα.
Υπενθυμίζεται πως στο πρόσφατο 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Ολοκαύτωμα στο Ισραήλ, αφιερωμένο στην 75η επέτειο από την απελευθέρωση του στρατοπέδου θανάτου του Άουσβιτς από τον στρατό της Σοβιετικής Ένωσης, προηγήθηκαν και οι επίμαχες δηλώσεις του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Μάικ Πενς.
Ο Αμερικανός αξιωματούχος μίλησε για την «αντοχή του εβραϊκού λαού» και το θάρρος εκείνων που απελευθέρωσαν τους φυλακισμένους του στρατοπέδου, χωρίς -φυσικά, να αναφέρει ονομαστικά τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού.
«Όταν οι στρατιώτες άνοιξαν τις πύλες του Άουσβιτς στις 27 Ιανουαρίου 1945, βρήκαν 7.000 σκελετωμένους, ημίγυμνους κρατούμενους, και εκατοντάδες κουτιά με έγγραφα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που τεκμηρίωσαν τη μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην ιστορία», επεσήμανε ο Πενς.
Der Spiegel1 1
ℹ️  Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος… «ξέχασε» να υπογραμμίσει πως ότι αυτοί οι «στρατιώτες» ανήκαν στον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό, και συγκεκριμένα στο 100ο Τμήμα Πεζικού και στο 60ο Στρατό του 1ου Ουκρανικού Μετώπου.
Περισσότεροι από 200 στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη για να ελευθερώσουν το περιβόητο στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου οι Ναζί δολοφόνησαν πάνω από ένα εκατομμύριο Εβραίους μαζί με χιλιάδες Σοβιετικούς, Πολωνούς και Τσιγγάνους αιχμαλώτους πολέμου, από το 1940 έως 1945.

Auschwitz Απελευθέρωση από τον Κόκκινο Στρατό
Κάτοικοι του Μπιάλιστοκ της Πολωνίας ευχαριστούν τους στρατιώτες της Σοβιετικής Ένωσης
Auschwitz

Auschwitz ERT Ερυθρός Σταυρός
Auschwitz ERT …Ερυθρός Σταυρός
Δες Ακόμα:
-Για τον «Ερυθρό Στρατό» του Κυριάκου Μητσοτάκη

και

-Εκείνοι που Προκάλεσαν τα Άουσβιτς Κάθισαν στο Εδώλιο ; Τιμωρήθηκαν ;;


Αλίευση - Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Coronavirus…ΗΣΥΧΑΣΤΕ!!!





Ως χτες αργά το βράδυ το κινεζικό κράτος είχε ανακοινώσει 1.287 περιπτώσεις πνευμονίας οφειλόμενης στην καινούργια «παγκόσμια απειλή», και 41 θανάτους. Πρόκειται για κατάντια εκ μέρους του λεγάμενου 2019-nCoV (που κάποιοι σκέφτηκαν να βαφτίσουν WARS, κάτι που σίγουρα λέγεται ευκολότερα…). Με θνησιμότητα (σαν ποσοστό επί των βαριών περιστατικών) που δεν ξεπερνάει αυτήν της κοινής γρίπης, δεν πρόκειται αυτός ο WARS να κάνει σπουδαία καριέρα. Άλλωστε (όπως παραδέχονται ψιθυριστά όλο και πιο πολλοί «ειδικοί») οι περισσότεροι / ες που μολύνονται απ’ τον λεγάμενο (στην κίνα κατ’ αρχήν) την βγάζουν στο πόδι, με συμπτώματα κοινού κρυολογήματος… Γι’ αυτό και δεν καταγράφονται καν σαν περιστατικά. Αν μπορούσαν να συμπεριληφθούν κι αυτοί στην καταμέτρηση, τότε η θνησιμότητα του WARS – με τα τωρινά δεδομένα – θα ήταν από στατιστική άποψη αστεία.


Ο παγκόσμιος πανικός δικαιολογείται με το επιχείρημα ότι παρ’ όλα αυτά ο WARS θα μπορούσε να είναι πιο φονικός… Θα μπορούσε; Τον έχουν ρωτήσει και είπε «ναι»; Όπως έχει γίνει κατά κόρο σ’ όλους τους προηγούμενους παγκόσμιους υγιεινιστικούς πανικούς, ορισμένες στατιστικές προβολές (ενισχυμένες με ηλεκτρονική εικονογράφηση) που κατασκευάζονται σαν worst case scenario πουλιούνται μαζικά στους υποτελείς σαν το πιθανότερο να συμβεί. Συνήθως πρόκειται για την εμπροσθοφυλακή μιας ή περισσότερων φαρμακοβιομηχανιών, που θα εμφανιστούν στη σκηνή την κατάλληλη στιγμή, κραδαίνοντας το σωτηρίο εμβόλιο.

Πριν μια δεκαετία, στα μέσα του 2009, ο πλανήτης δονήθηκε απ’ την απειλή μιας επερχόμενης φονικής γρίπης των χοίρων. Με προέλευση το μεξικό. Παρότι στην αρχική φάση της «παγκόσμιας απειλής» η συμπεριφορά του «Ιού του Αναμενόμενου» (μια κάπως μεταλλαγμένη εκδοχή του κοινότοπου Η1Ν1) υπολειπόταν κατά πολύ της φήμης του, «επιστήμονες» και μήντια κράτησαν την ένταση του φόβου όσο πιο ψηλά γινόταν προβλέποντας (; ή υποσχόμενοι;) hard core μεταλλάξεις του ιού. Ήταν ένας κανονικός Αρμαγεδώνας· που έκανε τα στελέχη όλων των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών του πλανήτη να αγοράζουν τις κόκες τους με φορτηγά. Όντως, οι παραγγελίες των κρατών (με σκοπό τον μαζικό προληπτικό εμβολιασμό μεγάλου μέρους των υπηκόων τους) έφτασαν σε αστρονομικές ποσότητες και αστρονομικά ποσά. Υπήρχε, βέβαια, ένα προβληματάκι: καθώς το στέλεχος του τρομοκράτη H1Ν1 ήταν καινούργιο, ήταν αδύνατο να ετοιμαστούν και να δοκιμαστούν (για το αν είναι αποτελεσματικές) χημικές ουσίες εναντίον του μέσα σε λίγους μήνες. Αλλά αυτή η λεπτομέρεια σπρώχτηκε στην άκρη. Έτσι όλος ο πλανήτης έμαθε το tamiflu και το relenza (χωρίς να είναι καν βέβαιο ότι ο H1N1 δεν θα μπορούσε να τα υπερκεράσει).

Τελικά η πανδημία κράτησε μερικούς μήνες στο βόρειο ημισφαίρο, και τέλειωσε την άνοιξη του 2010. Το μεγαλύτερο μέρος των παραγγελιών έμεινε άχρηστο, είτε επειδή παράχθηκε αργά είτε επειδή δεν χρειαζόταν. (Μη διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ελλαδιστάν ξεφορτώθηκε το δικό του μεγάλο φορτίο από ληγμένα tamiflu κάνοντάς το «δώρο», σαν «ανθρωπιστική βοήθεια», κάπου στην αφρική…)

Ο Η1Ν1 αποδείχθηκε πολύ λίγοτερο καταστροφικός για την παγκόσμια υγεία απ’ τις προβλέψεις· αλλά τέλειος για τις φαρμακευτικές. Το «σκάνδαλο» ήταν προφανές από νωρίς… Μια έρευνα του γνωστού british medical journal έδειξε με στοιχεία στα μέσα του 2010 ότι οι ειδικοί του παγκόσμιου οργανισμού υγείας (Π.Ο.Υ.) που δούλευαν σε θέσεις κλειδιά για την διαχείριση της υπόθεσης H1N1 δούλευαν ταυτόχρονα σε φαρμακευτικές εταιρείες, που ουσιαστικά υπαγόρευαν τις ανακοινώσεις του υποτίθεται «ουδέτερου» και «υπεράνω» Π.Ο.Υ.… Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Π.Ο.Υ. δούλευε σαν ατζέντης των φαρμακοβιομηχανιών· το ίδιο είχε κάνει όταν δειλά δειλά τα πρώτα ασιατικά και αφρικανικά κράτη άρχισαν να παράγουν και να χρησιμοποιούν γενόσημα για να προσφέρουν φάρμακα στους υπηκόους τους αποφεύγοντας το θηριώδες χαράτσι των τιμών των φαρμακοβιομηχανιών…

Δεν λέμε ότι το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και τώρα – αν και η προπαγανδιστική μηχανή δουλεύει με τον ίδιο τρόπο. Όπως τότε. Οι συμβουλές, πάντως, για την αντιμετώπιση και του τωρινού «κακού» είναι απλές:
Α) Πλένουμε καλά τα χέρια μας· και
Β) Βράζουμε καλά τις νυχτερίδες, πριν τις φάμε. (Διότι απ’ αυτές προέρχεται ο WARS). Αυτά τα « θέλω τη νυχτερίδα μου saignant» ξεχάστε τα· (άντε, που γίνατε όλοι γκουρμέδες!…) 
(φωτο: Παρεπιπτόντως το κινεζικό κράτος έχει ξεκινήσει από προχτές την κατασκευή ενός καινούργιου νοσοκομείου 1000 κλινών στην πόλη Wuhan, απ’ όπου άρχισε η επιδημία. Εκτιμώμενος χρόνος κατασκευής: 10 ημέρες… Ναι, ακριβώς, 10 (ολογράφως δέκα) ημέρες!! Οι 7 είναι για τα κτίρια και οι 3 για τον εξοπλισμό του!… Και δεν πρόκειται καν για ρεκόρ…. Το ρεκόρ είναι σε προηγούμενη έκτακτη ανάγκη η κατασκευή και ο εξοπλισμός ενός νοσοκομείου σε 7 ημέρες…

Καπιταλισμός με το «Κ» κεφαλαίο – ή κάνουμε λάθος; Σε περίπτωση ανάγκης τι άλλο μπορούν, άραγε, να φτιάξουν εκεί σε, π.χ., μία, δύο ή τρεις βδομάδες;)
Πηγή: Sarajevoκαι ΕΔΩ










Απαράδεκτη εισαγγελική πρόταση για αθώωση Αμβρόσιου

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου πρότεινε χτες τη… μερική αθώωση του πρώην μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιου. Υπενθυμίζεται ότι ο εν λόγω είχε καταδικαστεί σε δεύτερο βαθμό σε φυλάκιση 7 μηνών το 2019, για δύο αδικήματα, υποκίνηση σε ρατσιστική βία ή μίσος και κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος, μετά από την ομοφοβική ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο, όπου είχε γράψει το ασύλληπτο «φτύστε τους».
Ο εισαγγελέας πρότεινε να παραμείνει η καταδικαστική απόφαση ως προς το αδίκημα του αντιρατσιστικού νόμου, αλλά εισηγήθηκε να αναιρεθεί η αντίστοιχη απόφαση για το αδίκημα της κατάχρησης εκκλησιαστικού αξιώματος. Το σκεπτικό του εισαγγελέα Παναγιώτη Μπρακουμάτσου βασίζεται, σύμφωνα με όσα ανέφερε, στην τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα.
Από την πλευρά τους, οι συνήγοροι Πολιτικής Αγωγής αντέτειναν ότι το αδίκημα μετά την κατάργηση του άρθρου τυποποιείται σε άλλο άρθρο του Ποινικού Κώδικα που τιμωρεί τη διέγερση σε διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια. Και ως εκ τούτου λόγω του ρατσιστικού υποστρώματος δεν τίθεται ζήτημα αποποινικοποίησης του αδικήματος.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου αναμένεται να εκδοθεί το επόμενο διάστημα.

Δε χαλάνε οι δουλειές των καπιταλιστών για τα κόμματα, ρε μαλάκα!



Δε χαλάνε οι δουλειές των καπιταλιστών για τα κόμματα, ρε μαλάκα!

Η ΝΔ παλεύει να κρατήσει τη δική της συνοχή -όχι την κοινωνική!

Κι ενώ η χώρα ετοιμάζεται ψυχολογικά για διάσπαση, όπως το χωριό της Γκόλφως από το Αλαλούμ του Χάρρυ Κλυνν, η πάλη των τάξεων παραμένει σταθερά αδικαίωτη -πολύ περισσότερο σήμερα από όταν έφτιαχνε την οργάνωση στο Λέτσοβο ο Τραμπάκουλας-, και το ελληνικό ποδόσφαιρο κατακτά διαρκώς νέες απάτητες κορυφές, που δε θα μπορούσε να προβλέψει ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, ως πρόεδρος της ΕΠΑΕ στην εποχή του.
Όταν οι βδέλλες του ποδοσφαίρου πλασάρονται ως «σωτήρες»
Είμαστε μια ωραία χαρρυκλυννική ατμόσφαιρα, και δε χρειάζεται να ακούσει κανείς τα πολεμικά ανακοινωθέντα διάφορων γραφικών στα ερτζιανά, για να το καταλάβει.

Και αν υπάρχει κάτι διασκεδαστικό και παρήγορο σε όλα αυτά, είναι το πολιτικό στριπτίζ της κυβέρνησης, της «φιλελεύθερης παράταξης που εγγυάται την τάξη και την ευνομία», με τον ΣΥΡΙΖΑ να πασχίζει να ακολουθήσει παρά κατά πόδας τους ρυθμούς της.
Η ΝΔ διέγραψε τον Ζαγοράκη για το τελεσίγραφό του, διακηρύσσοντας πως δεν εκβιάζεται. Άλλο αν προσπαθούσε μία ολόκληρη μέρα να τον μεταπείσει και έσπευσε στο ενδιάμεσο αλλάξει τον νόμο και τις ποινές για να μην υποβιβαστεί κανείς.
Πού και να εκβιαζόταν δηλαδή…
Η κυβέρνηση διαφημίζει την άτεγκτη εφαρμογή του «Νόμος και Τάξη», όταν θέλει όμως κάνει τον νόμο λάστιχο και τις ποινές χάδι.
Η κυβέρνηση επικαλείται τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και χαρίζει άφθονο γέλιο ως η κατεξοχήν παράταξη των μνημονίων, της άγριας καταστολής, της στοχοποίησης ολόκληρων περιοχών και κάθε μορφής ασύλου (προσφυγικό, φοιτητικό, ακόμα και το οικιακό).
Η ΝΔ παλεύει να κρατήσει τη δική της συνοχή -όχι την κοινωνική.
Τρέμει τα μεγάλα συμφέροντα και το πολιτικό κόστος εκατέρωθεν. Θέλει να τα έχει με όλους καλά και να κάνει τη μοιρασιά του Σολομώντα, κόβοντας το μωρό στα δύο, για να της μείνει στα χέρια -αν και το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι προ πολλού νεκρό και έχει ήδη αρχίσει να σαπίζει.
Δεν μπορεί να μοιράσει όμως σε δύο λιοντάρια τη μερίδα του λέοντος.
Κάποτε το πρωτάθλημα έδινε περισσότερα εισιτήρια για την Ευρώπη και το Τσου-Λου και κάποιοι βολεύονταν με κοκαλάκια.
Όταν οι βδέλλες του ποδοσφαίρου πλασάρονται ως «σωτήρες»
Δε χαλάνε οι δουλειές των καπιταλιστών για τα (αστικά) κόμματα, ρε μαλάκα!

Τώρα η πίτα έχει μικρύνει και τα αρπακτικά δε βολεύονται με τίποτα λιγότερο από την κορυφή, που χωράει μόνο έναν. Όποιος προσπαθεί να τους έχει όλους ευχαριστημένους, θα πετύχει το ακριβώς αντίθετο.
Ο Αυγενάκης στρέφει τους πάντες εναντίον του και η κυβέρνηση παίζει με τους νόμους, τις λέξεις και την κοινή λογική.
Αν ο ΠΑΟΚ και η Ξάνθη κριθούν αθώοι για την κατηγορία της πολυ-ιδιοκτησίας, δεν υπάρχει λόγος να τιμωρηθούν με οποιαδήποτε ποινή. Αλλά αν είναι ένοχοι, με ποιο κριτήριο παραμένουν στην κατηγορία;
Πώς λύνεται το πρόβλημα και πώς διασφαλίζεται η αξιοπιστία της Σούπερ Λιγκ -έστω και για τα μάτια του κόσμου;
Αντί μιας καθαρής λύσης, η ΝΔ παίζει τον ρόλο του ντίλερ. Ο ΠΑΟΚ γλιτώνει από τον υποβιβασμό, αλλά του αφαιρούνται βαθμοί και ο Ολυμπιακός αποκτά διαφορά που μεταφέρεται στα πλέι-οφ, και γίνεται αυτομάτως φαβορί για τον τίτλο, εκτός και αν αυτοκτονήσει μες στο γήπεδο.
Την ίδια στιγμή το κυβερνών κόμμα γλείφει τις εσωτερικές της πληγές.
Το μέλλον του Αυγενάκη μοιάζει με στυμμένη λεμονόκουπα, αλλά προς το παρόν η μόνη απώλεια είναι ο Ζαγοράκης στην Ευρωβουλή.
Στελέχη της ΝΔ βράζουν εναντίον του Ζαγοράκη, γιατί απέδειξε πως πάνω από όλα είναι οι αρχές του και αυτές δεν ήταν ποτέ πολιτικές.
Γιατί ξαφνιάζονται όμως;
Πίστεψαν δηλαδή πως είχε μπει στο ευρωψηφοδέλτιο για τις ιδέες και την αριστεία του ή απλώς για να φέρει ψηφαλάκια;
Και τι πολιτικό μέλλον θα είχε αν πήγαινε ενάντια στους ψηφοφόρους του και τον ανεπίσημο άρχοντα της πόλης του;
Πού διαφέρουν στην πράξη οι υπόλοιποι βουλευτές του κυβερνητικού λόχου;
Η ΝΔ φέρεται σαν τυπικό αστικό κόμμα παλαιού τύπου από την εποχή των κοτζαμπάσηδων, που πρέπει να αφήσει τους ισχυρούς στο απυρόβλητο και να κρατήσει ισορροπίες.
Δε χαλάνε οι δουλειές των καπιταλιστών για τα κόμματα, ρε μαλάκα…
Πού διαφέρει στην πράξη η ροζ αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ;
Ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης (!) έβγαλε ανακοίνωση όπου στοχοποιεί κι αυτός μόνο τον Αυγενάκη, λέγοντας ότι η διορθωτική κίνηση του πρωθυπουργού (!) ήρθε αργά!
Πάνω από όλα η εκλογική επιβίωση.
Φαντάσου δηλαδή να διάβαζες τώρα, φίλε αναγνώστη, ένα κείμενο για το θέμα που θα το υπέγραφε η «Κατιούσα Θεσσαλονίκης», που θα έπαιρνε θέση, χωρίς να δεσμεύει όμως τους υπόλοιπους -εξάλλου δεν είμαστε καν οργάνωση ή πολιτικό κόμμα, όπως θέλει να λέγεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Παράνοια…
Σε τελική ανάλυση, το εκπληκτικό είναι πως μια κυβέρνηση με δημοσκοπικό αέρα, που περνάει θεωρητικά ακόμα το μετεκλογικό μήνα του μέλιτος και έχει αντίπαλό της μια ψοφοδεή αντιπολίτευση, αντιμετώπισε σοβαρούς τριγμούς -αν όχι κλυδωνισμούς- και την πρώτη σοβαρή κρίση της για το ποδόσφαιρο και όχι για κάποιο από τα αντιλαϊκά μέτρα που περνάει σωρηδόν.
Κι αυτό μετατρέπει τη φάρσα που βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας, σε κλαυσίγελο…

Δε χαλάνε οι δουλειές των καπιταλιστών για τα (αστικά) κόμματα, ρε μαλάκα!

Το βασικό συμπέρασμα από αυτή την υπόθεση είναι ότι η κυβέρνηση τρέμει με το παραπάνω το πολιτικό κόστος και μπορεί να εκβιαστεί και να αναδιπλωθεί.
Τώρα που το βλέπουν όλοι αυτό στην πράξη, δεν ψήνονται να οργανωθεί ένας γύρος μαζικών κινητοποιήσεων και για ένα πιο σοβαρό θέμα, που θα στριμώξει την κυβέρνηση και θα την κάνει να υποχωρήσει;
Πχ για το ασφαλιστικό που μας αφορά εξίσου όλους, Βόρειους και Νότιους, γέρους και νέους.
Ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν…
Πηγή: Κατιούσα μέσω rovespieros.gr

«Μνημείο» των ιμπεριαλιστικών θηριωδιών


Με το σύνθημα «ποτέ ξανά» τίμησαν οι αστικές κυβερνήσεις πολλών κρατών τα 75 χρόνια από την απελευθέρωση του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης Αουσβιτς. Ηταν 27 Γενάρη του 1945, όταν ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε το κολαστήριο εκατομμυρίων ανθρώπων και απελευθέρωσε τους εναπομείναντες κρατουμένους. Το «ποτέ ξανά», βέβαια, όταν προέρχεται από τους εκπροσώπους της εξουσίας του κεφαλαίου, τους σύγχρονους σφαγείς λαών και τους σύγχρονους εκπροσώπους της βαρβαρότητας, από εκπροσώπους κρατών που εμπλέκονται ενεργά στους δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ευθύνονται για τα σημερινά κολαστήρια εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν είναι - στην καλύτερη περίπτωση - παρά μια υποκριτική, κενή περιεχομένου «ευχή».
* * *
Ολοι αυτοί οι επικεφαλής κρατών, αστοί πολιτικοί παρουσίασαν το Αουσβιτς - και τον ναζισμό συνολικά - σαν μια «παρέκκλιση» στην ιστορία των αστικών δημοκρατιών και του καπιταλισμού, σαν έναν «παραλογισμό της ανθρωπότητας». Ο Ελληνας πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκης - που βρέθηκε στις εκδηλώσεις στην Πολωνία - σημείωσε ότι «το μίσος, οι διακρίσεις, η μισαλλοδοξία δεν έχουν θέση στη δημοκρατία μας». Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και η «Αυγή» με πρωτοσέλιδο τίτλο «Το Αουσβιτς δεν έπεσε από τον ουρανό» μιλούν για την «πιο μαύρη σελίδα στην Ιστορία της ανθρωπότητας», για την «ακροδεξιά και τους υμνητές των ναζί», που απειλούν να οδηγήσουν «την παγκόσμια κοινότητα σε καταστροφικά μονοπάτια». Για τον Αλ. Τσίπρα, το περιεχόμενο του «αντιφασιστικού αγώνα» είναι να σταθούμε «απέναντι στον ρατσισμό, στον αντισημιτισμό και το μίσος», απέναντι στις «διακρίσεις».
* * *
Η ακροδεξιά, ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία... Πόσο βολικά είναι όλα αυτά τα προφανή, προκειμένου να συσκοτίσουν την ίδια τη φύση του ναζισμού - φασισμού, αλλά και τις αιτίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος - σημειωτέον - ξεκίνησε με το Αουσβιτς, αλλά ολοκληρώθηκε με τις ατομικές βόμβες των «δημοκρατικών» ΗΠΑ σε Χιροσίμα - Ναγκασάκι, εξοντώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους. Οι εδώ και δεκαετίες προσπάθειες των αστικών κυβερνήσεων να αποσυνδεθεί πλήρως ο ναζισμός από τον καπιταλισμό, ως η πιο ακραία, απάνθρωπη και βάρβαρη εκδοχή του, έχουν ενταθεί. Με αποκορύφωμα την απαράδεκτη συσχέτιση ή και ταύτισή του με τον κομμουνισμό ως τα δύο «άκρα» από τα οποία «κινδυνεύουν» τα «δημοκρατικά πολιτεύματα». Μόνο που με το ένα ...από τα δυο άκρα τις αστικές κυβερνήσεις τις συνδέουν πολλά. Και ανά την Ιστορία σε Ευρώπη, ΗΠΑ και αλλού, ο κομμουνισμός ήταν πάντα το «άκρο» που ετίθετο εκτός νόμου, οι κομμουνιστές εκτελούνταν, φυλακίζονταν, εξορίζονταν, ενώ εθνικιστικές - ναζιστικές ομάδες αξιοποιούνταν (και αξιοποιούνται) από τα καπιταλιστικά κράτη στην καταστολή του εργατικού κινήματος, νεοφασιστικά κόμματα συμμετέχουν ακόμη και σε κυβερνήσεις.
* * *
Ο ναζισμός - φασισμός και τα στρατόπεδα εξόντωσης, όπως το Αουσβιτς, είναι πράγματι το αποκορύφωμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Είναι η πιο στυγνή και απάνθρωπη μορφή εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, με τα στρατόπεδα εργασίας που λειτουργούσαν στο Αουσβιτς και αλλού. Είναι ο λυσσαλέος ανταγωνισμός των παγκόσμιων μονοπωλιακών ομίλων για ενεργειακούς, εμπορικούς δρόμους και αγορές και η καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που οδήγησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως και η κοινή επιδίωξη όλων των αστικών κυβερνήσεων (δημοκρατικών, εθνικιστικών, «αριστερών») να σβήσουν από το χάρτη το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος, τη Σοβιετική Ενωση. Αυτές οι αστικές κυβερνήσεις καταδίωκαν στις χώρες τους τους κομμουνιστές, οι οποίοι επίσης εστάλησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να μην αναφερθούμε στο ρόλο ή την απραξία πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στην παράδοση Εβραίων στους ναζί.
Αλήθεια, γιατί δεν αναφέρουν πουθενά στα αφιερώματά τους πως μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις που και σήμερα τα ονόματά τους φιγουράρουν στα «πρώτα» του γερμανικού κεφαλαίου αξιοποίησαν μαζικά ως δούλους, ως τσάμπα εργατικό δυναμικό τους έγκλειστους των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης;
* * *
Τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ιταλία και στην Ισπανία, επιχειρηματικοί κολοσσοί προώθησαν και χρηματοδότησαν τις ναζιστικές - φασιστικές πολιτικές δυνάμεις. Είναι πασίγνωστο πως γερμανικά, αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια χρηματοδοτούσαν το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ, ενώ η λεγόμενη Δημοκρατία της Βαϊμάρης οδήγησε στη «νόμιμη» ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί, που κέρδισαν τις εκλογές τον Μάρτη του 1933. Με το Σύνταγμα της Βαϊμάρης ανέβασαν τον Χίτλερ στην εξουσία οι καπιταλιστές, με την τεράστια βοήθεια της σοσιαλδημοκρατίας.
Η θηριωδία του Αουσβιτς είναι το μνημείο των ιμπεριαλιστικών θηριωδιών, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε πολλά μέρη του κόσμου με εκατομμύρια θύματα. Το «ποτέ ξανά», που καλούνται να πουν σήμερα οι λαοί και με αφορμή την επέτειο για το Αουσβιτς, συνδέεται με την πάλη κατά της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της οπισθοδρόμησης. Ο σύγχρονος αντιφασιστικός αγώνας είναι επομένως αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό, το σύστημα που γεννά και θρέφει το φασισμό.

Αποκαλυπτήρια




Η χτεσινή συνομιλία του Ντ. Τραμπ με τον Ρ. Τ. Ερντογάν και η υπόδειξη πως Ελλάδα και Τουρκία πρέπει «να λύσουν τις διαφορές τους στην Ανατολική Μεσόγειο», προκειμένου βεβαίως να μη διαταραχθεί η συνοχή του ΝΑΤΟ στη νοτιοανατολική του πτέρυγα, είναι χαρακτηριστικές. Οι αμερικανικές παρεμβάσεις εντάσσονται στην προσπάθεια διατήρησης της Τουρκίας μέσα στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο, στόχο τον οποίο συνδράμει ενεργά και η ελληνική κυβέρνηση. Είναι καθαρό πως μια τέτοια επιδίωξη δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την κατοχύρωση της ειρήνης και της ασφάλειας των λαών στην περιοχή, ούτε βεβαίως των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων. Το αντίθετο, η συνοχή του ΝΑΤΟ στη ΝΑ Μεσόγειο είναι απαραίτητη για να βρίσκεται σε θέση μάχης απέναντι στη Ρωσία, στην Κίνα και το Ιράν στην περιοχή, και αυτό πρέπει να επιτευχθεί πάση θυσία. Η υπόδειξη λοιπόν έχει ως αποδέκτη και την ελληνική πλευρά...
Είχαν προηγηθεί οι δηλώσεις του συμβούλου Ασφαλείας του Τραμπ ότι «η Ελλάδα πρέπει να δει τις σχέσεις της με την Τουρκία μέσα από το πρίσμα του ΝΑΤΟ», όπως και η πρόσφατη επιστολή Πομπέο προς την κυβέρνηση, στην οποία επαναλαμβάνει τη γνωστή στάση του «Πόντιου Πιλάτου» απέναντι στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και ζητάει οι «διαφορές» με την Τουρκία να επιλυθούν με «μεσολάβηση, συνδιαλλαγή, διαιτησία». Αλλωστε τέτοιου είδους συμφωνίες επιδιώκουν οι ΗΠΑ σε όλη την περιοχή, όπως στο Κυπριακό, αλλά και στην Παλαιστίνη, με στόχο να «κλείσουν» ζητήματα μπροστά στο ενδεχόμενο πιο γενικευμένων συγκρούσεων.
Ολα τα παραπάνω αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο πως ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δεν αποτελούν «ασπίδα προστασίας» - όπως ψευδώς διατείνονται η κυβέρνηση της ΝΔ καθώς και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ κ.ά. - απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, που αμφισβητεί σύνορα, συμφωνίες και συμβάσεις. Αντίθετα, σπρώχνουν στην κατεύθυνση της «συνδιαχείρισης», κρατώντας το ρόλο του επιδιαιτητή, είτε αυτή επιτευχθεί με διαπραγματεύσεις είτε προηγηθεί μια στρατιωτική αντιπαράθεση.
Αποκαλύπτεται ότι η λογική των «ανταλλαγμάτων» από την ενεργή εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά ΝΑΤΟικά σχέδια δεν αφορά την υπεράσπιση της ειρήνης, της ασφάλειας και των συνόρων, αλλά τα οφέλη που θα έχει η ελληνική αστική τάξη από το παζάρι που βρίσκεται σε εξέλιξη, τα μερίδια συμμετοχής της στα επιχειρηματικά σχέδια της περιοχής.
Στο φόντο αυτών των εξελίξεων, η επιτάχυνση των σχεδιασμών για επικίνδυνες διευθετήσεις εξηγεί και την «ομοβροντία» εκβιασμών και κάλπικων διλημμάτων, με την οποία τα κυβερνητικά στελέχη και τα αστικά επιτελεία προλειαίνουν όλο το διάστημα το έδαφος των «επώδυνων συμβιβασμών». Μάλιστα τα κυβερνητικά στελέχη έχουν και εδώ τη συμπαράσταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που καλούν το λαό να δεχτεί τους «επώδυνους συμβιβασμούς» μια ώρα αρχύτερα, αναπαράγοντας το ψευτοδίλημμα «σύγκρουση ή συμβιβασμός και συνεκμετάλλευση;».
Η πραγματικότητα είναι ότι η «συνεκμετάλλευση» και η «συνδιαχείριση», είτε έρθουν ως αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων είτε ως αποτέλεσμα στρατιωτικής αντιπαράθεσης, θα έχουν πολλαπλές επιπτώσεις σε βάρος του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της περιοχής. Πρώτα απ' όλα γιατί θα ανοίξουν περισσότερες εστίες έντασης, αφού μεγαλώνουν τα πεδία ανταγωνισμών και αντιθέσεων μεταξύ όχι μόνο Ελλάδας - Τουρκίας αλλά και μεγάλων ιμπεριαλιστικών και επιχειρηματικών συμφερόντων. Τα παραδείγματα βαλκανικών χωρών, της Λιβύης, της Συρίας κ.ά. δείχνουν πού οδηγεί η προσέλκυση του ενδιαφέροντος μεγάλων ανταγωνιζόμενων συμφερόντων σε μια περιοχή με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να επιδιαιτητεύουν! Οι «επώδυνοι συμβιβασμοί» προετοιμάζουν τον νέο γύρο όξυνσης και ανταγωνισμών με θύματα τους λαούς.
Πέρα απ' αυτό, όμως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει η βασική επιδίωξη των «συμβιβασμών», η εξασφάλιση δηλαδή της σταθερότητας του ΝΑΤΟ, ώστε τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία να αποτελέσουν πυλώνες των επιθετικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ σε βάρος Ρωσίας, Κίνας, Ιράν και άλλων. Δηλαδή εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια, με την Ελλάδα να γίνεται πολεμικό ορμητήριο και στόχος - όπως προβλέπεται και από την ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις βάσεις, που πρόκειται να επικυρωθεί αύριο Πέμπτη - με αντάλλαγμα έναν εύθραυστο συμβιβασμό, που δεν θα αποκλείσει έναν νέο, πιο οξυμένο γύρο έντασης και αντιπαράθεσης αργά ή γρήγορα. Δηλαδή ένας επικίνδυνος φαύλος κύκλος για τους λαούς της Ελλάδας και της περιοχής.
Μόνη διέξοδος για το λαό, λοιπόν, είναι να σπάσει αυτόν το φαύλο κύκλο, απορρίπτοντας τα εκβιαστικά διλήμματα και διαλέγοντας έναν διαφορετικό δρόμο, της σύγκρουσης με αυτούς τους σχεδιασμούς, της απεμπλοκής, της αποδέσμευσης από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο αλλά και την ειρήνη με το πιστόλι στο κρόταφο, ενάντια στη «ρίζα του κακού», το κεφάλαιο και τα συμφέροντά του. Το δρόμο αυτό δείχνουν και οι αυριανές κινητοποιήσεις στο Σύνταγμα και σε όλη την Ελλάδα ενάντια στη Συμφωνία για τις βάσεις, κινητοποιήσεις από τις οποίες δεν πρέπει να λείψει κανείς!

TOP READ