Επικίνδυνα επεισόδια ΗΠΑ – Ρωσίας στα όρια FIR Λευκωσίας για τη Συρία και η εμπλοκή της Σούδας

Από iraklis3

Σοβαρά επεισόδια με εμπλοκή αμερικανικών και ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών που σχετίζονται με την πολεμική δραστηριότητα ΗΠΑ και Ρωσίας στη Συρία καταγράφονται στο νοτιοανατολικό τμήμα του FIR Λευκωσίας.

Όπως αναφέρει ο «Φιλελύθερος» της Κύπρου, επικαλούμενος αναφορές αναφορές παρατηρητών, που επιβεβαιώνονται και από τα πραγματικά δεδομένα πτήσεων, τα επεισόδια αυτά που καταγράφονται κατά διαστήματα τους τελευταίους μήνες, εξελίχθηκαν σε επικίνδυνο βαθμό.

Συγκεκριμένα, την τελευταία εβδομάδα Απριλίου καταγράφηκε εντός του Fir Λευκωσίας και στα όρια του με το Fir της Δαμασκού, διαδικασία αναχαίτισης δύο αμερικανικών κατασκοπευτικών αεροσκαφών από ρωσικά μαχητικά που απογειώθηκαν από βάσεις στη Συρία. Επρόκειτο για μαχητικά τύπου S-35 που απογειώθηκαν από το αεροδρόμιο Χμεϊμίμ.

Η παρουσία αμερικανικών κατασκοπευτικών, που ήταν τακτική σχεδόν καθημερινή τους τελευταίους μήνες νότια και νοτιοανατολικά της Κύπρου, μετά το εν λόγω επεισόδιο, διακόπηκε για μερικές μέρες. Το ένα από αυτά, που έχει και την πιο συχνή παρουσία τους τελευταίους μήνες, ένα Boeing P-8A (Poseidon) μετά από διακοπή πέραν της μίας εβδομάδας, επανήλθε στο τέλος της περασμένης εβδομάδας για κατασκοπευτική πτήση στην περιοχή.

Η εμπλοκή της Σούδας

Τα αμερικανικά κατασκοπευτικά απογειώνονται είτε από τη Σούδα στην Κρήτη είτε από τη Σιγκονέλα στην Ιταλία και πραγματοποιούν πτήσεις νότια και νοτιοανατολικά της Κύπρου με εμφανή στόχο τις δυνάμεις σε στεριά θάλασσα και αέρα σε σχέση με τις εξελίξεις στη Συρία.
Ακριβώς με αυτό το περιστατικό, εντός του Fir Λευκωσίας, σχετιζόταν και αμερικανική δήλωση καταδίκης των ρωσικών ενεργειών με την οποία η αναχαίτιση χαρακτηριζόταν ως «μη επαγγελματική» και «επικίνδυνη» πράξη.
Να σημειωθεί ότι ενώ οι πτήσεις των αμερικανικών κατασκοπευτικών γίνονται αντιληπτές από τους ελεγκτές εναέριας της Κύπρου, στις πλείστες περιπτώσεις δεν γίνονται αντιληπτά τα ρωσικά μαχητικά που πετούν χαμηλά στα όρια των Fir Λευκωσίας- Δαμασκού και με ενεργοποιημένα συστήματα κατά της επισήμανσης τους. Ωστόσο, τις πλείστες φορές οι πτήσεις αυτές γίνονται αντιληπτές από τα στρατιωτικά ραντάρ της Εθνικής Φρουράς.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Φ» επεισόδια μεταξύ αμερικανικών κατασκοπευτικών και ρωσικών μαχητικών έχουν καταγραφεί και στο παρελθόν, αλλά όχι τέτοιας εγγύτητας και επικινδυνότητας. Συγκεκριμένα, οι ρωσικές δυνάμεις ενεργοποιούν ζώνες ναυτικών ασκήσεων με πραγματικά πυρά στα όρια των δύο Fir, με απαγόρευση πτήσεων μέχρι ακόμα και τις 66.000 πόδια. Όταν πλησιάσουν στις περιοχές αυτές αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη, συχνά ακολουθούν διαδικασίες αναχαίτισης.
Πηγή: Φιλελεύθερος

Μύθος

Κάθε μέρα που περνάει, αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο η προσπάθεια κυβέρνησης και επιχειρηματικών ομίλων να μονιμοποιήσουν «έκτακτους» νόμους και αντεργατικές πρακτικές, που δοκιμάστηκαν με επιτυχία για τα συμφέροντά τους την περίοδο έξαρσης της πανδημίας. Ενα τέτοιο εργαλείο είναι και η τηλεργασία, που γενικεύτηκε το προηγούμενο διάστημα ως μέσο αποφυγής του συγχρωτισμού στους χώρους δουλειάς, επιβεβαίωσε όμως τη χρησιμότητά της ως μορφής απασχόλησης που εντείνει την ευελιξία και βαθαίνει την εκμετάλλευση. Γι' αυτό, μια σειρά επιχειρήσεις στους τομείς της Πληροφορικής, των Τηλεπικοινωνιών, των τραπεζών ανακοινώνουν τώρα την επέκταση της τηλεργασίας στο προσωπικό τους, ενώ ανάλογες προσαρμογές για μικρότερα λειτουργικά κόστη και μεγαλύτερη ευελιξία στα ωράρια εργασίας κάνει και το κράτος, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών. Οπως αποδείχτηκε, όμως, σε μεγάλη κλίμακα τους προηγούμενους μήνες, η τηλεργασία φέρνει μαζί της τα ωράρια - «λάστιχο» και τον ενταφιασμό του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας. Ερευνες έχουν δείξει επίσης ότι πολλαπλασιάζονται το άγχος και η πίεση, ενώ ακολουθούν το πετσόκομμα σε μισθούς και Κοινωνική Ασφάλιση, όπως και το παραπέρα χτύπημα της συλλογικής οργάνωσης και δράσης. Κερδισμένες από όλα αυτά βγαίνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα η «Microsoft», η οποία, αξιοποιώντας το προηγούμενο διάστημα την τηλεργασία, εκτιμάει ότι αύξησε την κερδοφορία της κατά 22% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι. Ο μύθος της «δουλειάς από το σπίτι», ως μιας «εναλλακτικής» που συμφέρει τάχα τους εργαζόμενους, καταρρέει με πάταγο, καθώς αποκαλύπτεται ότι η διαφήμιση της τηλεργασίας με αφορμή τον κορονοϊό μόνο τυχαία δεν ήταν.

Στρίβειν... 

 

Οσες δικαιολογίες κι αν επιστράτευσε ο ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιολογήσει την αποχώρησή του από την ψηφοφορία, το «στρίβειν διά του αρραβώνος», που επέλεξε προχτές στο αντιπεριβαλλοντικό τερατούργημα της κυβέρνησης, δεν κρύβεται με τίποτα. Η στάση του δεν προκαλεί έκπληξη, αν πάρει κανείς υπόψη την ταύτισή του με τη ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα στη στρατηγική της ΕΕ για το περιβόητο «Green Deal», ώστε να βρουν κερδοφόρα «διέξοδο» συσσωρευμένα κεφάλαια. Στην ομιλία του, μάλιστα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ περιέγραψε κι αυτός το περιβάλλον ως «αναπτυξιακό πόρο» για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως το αντιμετωπίζει και το νομοσχέδιο που ψήφισε η κυβέρνηση. Θυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που νομοθέτησε την αδειοδότηση ερευνών για υδρογονάνθρακες σε περιοχές Natura, επινόησε το άθλιο «τρικ» των «οικιστικών πυκνώσεων» για τη νομιμοποίηση αυθαιρεσιών στα δάση, αποφάσισε την επέκταση του ΧΥΤΑ Φυλής, έδωσε ώθηση στην επέλαση των «πράσινων» αρπακτικών σε οροσειρές και βουνά. Επέλεξε λοιπόν να αποχωρήσει από την ονομαστική ψηφοφορία, για να μην πάρει θέση απέναντι σε διατάξεις της ΝΔ που συμπληρώνουν δικούς του «εμβληματικούς» νόμους για την επιχειρηματική αξιοποίηση του περιβάλλοντος και διευθετούν εκκρεμότητες για «δουλειές» που είχαν ανοίξει επί των ημερών του και σήμερα τις διαχειρίζονται οι δικές του δημοτικές και περιφερειακές αρχές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Πέραμα, όπου η δημοτική αρχή του ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζεται με την κυβέρνηση για την κατασκευή του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων σε χώρο εντός οικιστικού ιστού, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε το σχετικό άρθρο για τους ΣΜΑ στη Βουλή! Αμα το περιβάλλον έχει τέτοιους φίλους, τι να τους κάνει τους εχθρούς;

Απέλπιδα προσπάθεια

 

Μετά από όλη τη χολή που βρώμισε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ για τη συμβολική Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, και αφού δεν μπόρεσαν όλοι όσοι την έσταξαν να πείσουν για το «έγκλημα» των σωματείων, ήρθε η σειρά των πιο γραφικών. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρουν το παραμικρό «ψεγάδι» για να κηλιδώσουν το μήνυμα που έστειλε η μεγάλη συγκέντρωση, ψάχνουν τις «πυκνώσεις» που τάχα ...δεν έπιασε ο φακός. Σεσημασμένοι αντικομμουνιστές κάνουν λόγο για «σκηνοθεσία» που αλλοίωσε την πραγματικότητα του «συνωστισμού», μια πραγματικότητα που τάχα μόνο αυτοί γνωρίζουν, αλλά για κάποιο λόγο δεν μας τη δείχνουν. Είναι οι ίδιοι που διακινούν συνωμοσιολογικές - «ψεκασμένες» θεωρίες, προσπαθώντας τώρα να αλλάξουν το τροπάρι: Εκεί που έβλεπαν εικόνες «απόλυτης πειθαρχίας» και «κατάργησης της ατομικότητας», τώρα ανακαλύπτουν «μοντάζ» του ΠΑΜΕ και αποφαίνονται ότι τελικά «δεν τηρήθηκαν οι αποστάσεις ασφαλείας»... Oπως και να 'χει, το γεγονός είναι οτι συνεχίζει να απασχολεί η επιτυχημένη παρέμβαση των σωματείων την Πρωτομαγιά. Τους πολλούς, ως ενα αισιόδοξο μήνυμα που συνδυάζει τη μη αποδοχή του σιωπητηρίου το οποίο με πρόσχημα τον κορονοϊό θέλουν να επιβάλουν κυβέρνηση και εργοδοσία σε διεκδικήσεις και αγώνες με την οργανωμένη, συγκροτημένη δράση ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας και περιορισμών. Τους λίγους, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, γνωρίζοντας οτι οι μάχες και οι αναμετρήσεις είναι μπροστά!

Αυτοαξιολόγηση

 

Οι μεγάλες ελλείψεις σε μέτρα ουσιαστικής προστασίας των εργαζομένων από τον κορονοϊό στις επιχειρήσεις που συνέχισαν να λειτουργούν στην πανδημία, ήταν από τα βασικά μέτωπα για τα σωματεία και μόνο κάτω από την παρέμβασή τους πάρθηκαν ορισμένα μέτρα από την εργοδοσία. Τώρα που ανοίγουν ξανά μαζικά οι επιχειρήσεις και πολλαπλασιάζονται οι ανάγκες προστασίας των εργαζομένων, η κυβέρνηση συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα και αναθέτει στην εργοδοσία να ...«αυτοαξιολογηθεί» για τα μέτρα που πρόκειται να πάρει, με τη συμπλήρωση ενός σχετικού εντύπου, ενώ το υπουργείο Εργασίας περιορίζεται σε εξαγγελίες για ελέγχους από το ΣΕΠΕ. Οι εργαζόμενοι όμως δεν μπορούν να αφήσουν την υγεία και την ασφάλειά τους στην καλή θέληση των εργοδοτών ούτε στο υποβαθμισμένο ΣΕΠΕ. Ξέρουν άλλωστε καλά ότι προτεραιότητα της κυβέρνησης και του κράτους είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και ότι τα μέτρα προστασίας φτάνουν μέχρι εκεί που δεν απειλούνται τα συμφέροντα και τα κέρδη τους. Χρειάζεται επομένως να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, ακόμα πιο αποφασιστικά αυτήν την περίοδο, μέσα από τα σωματεία τους και τις Επιτροπές Υγείας και Ασφάλειας, διεκδικώντας ουσιαστικά μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς. Με την πανδημία δεν ξεμπερδέψαμε, πόσο μάλλον με τον «ορατό εχθρό», την εργοδοσία και το κράτος της, που αποτελούν μόνιμη απειλή για την υγεία, την ασφάλεια και τα δικαιώματα του λαού.

Ριζοσπάστης  Πέμπτη 7 Μάη 2020

Η Ρωσία κρίνει «μη πειστική» τη διαβεβαίωση της Ουάσινγκτον ότι δεν εμπλέκεται στην απόπειρα «εισβολής» στη Βενεζουέλα

Από iraklis3

Την έκδοση του Αμερικανού Τζόρνταν Γκούντρο από τις ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι θα επιδιώξει ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε για την υπόθεση της απόπειρας ένοπλης «εισβολής» στη χώρα του, στην οποία φέρονται αναμεμιγμένοι δύο Αμερικανοί πολίτες.

Ο Γκούντρο είναι ο επικεφαλής της ιδιωτικής εταιρείας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας Silvercorp και έχει παραδεχτεί ότι βοήθησε να οργανωθεί η εισβολή στη Βενεζουέλα, η οποία ωστόσο απέτυχε και οδήγησε στη σύλληψη 19 προσώπων.

Ο Μαδούρο είπε ότι οι δύο Αμερικανοί «μισθοφόροι», ο Λιούκ Ντένμαν και ο Έραν Μπέρι, θα δικαστούν «δίκαια» από δικαστήριο της Βενεζουέλας αφού «ομολόγησαν» ότι οργάνωσαν αυτήν την εισβολή. Υποστήριξε επίσης ότι οι ΗΠΑ και η Κολομβία κρύβονται πίσω από αυτήν την υπόθεση.
Λίγες ώρες νωρίτερα, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάικ Πομπέο, χωρίς να αναλάβει την ευθύνη για την επιχείρηση αυτή, είπε ότι η Ουάσινγκτον θα κάνει τα πάντα για να επαναπατρίσει τους δύο συλληφθέντες.
Η Ρωσία, στενή σύμμαχος της Βενεζουέλας, σε μια πρώτη αντίδραση χαρακτήρισε «μη πειστική» την άρνηση των ΗΠΑ ότι δεν έχουν καμία ανάμιξη στην υπόθεση. «Η δήλωση της Ουάσινγκτον σύμφωνα με την οποία η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με όσα συνέβησαν στη Βενεζουέλα αυτές τις τελευταίες ημέρες δεν δείχνει πειστική», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.
Οι εισαγγελικές αρχές της Βενεζουέλας υποστηρίζουν ότι οι δύο Αμερικανοί είναι μισθοφόροι που στρατολογήθηκαν από την αντιπολίτευση για να επιχειρήσουν να ανατρέψουν τον Μαδούρο. Σύμφωνα με τον τελευταίο, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι «ο άμεσος επικεφαλής αυτής της εισβολής» την οποία απέτρεψαν οι αρχές το πρωί της Κυριακής στα παράλια της Βενεζουέλας, σε απόσταση μικρότερη της μιας ώρας από το Καράκας οδικώς.
Η τηλεόραση της Βενεζουέλας έδειξε ένα βίντεο από την ανάκριση του Ντένμαν μετά τη σύλληψή του, κατά την οποία ο άνδρας αυτός εξηγεί ότι τον προσέλαβε ο Τζόρνταν Γκούντρο για να εκπαιδεύσει άνδρες στην Κολομβία και κατόπιν να εισβάλουν στη Βενεζουέλα για να ανατρέψουν τον Μαδούρο. Όταν ο ανακριτής τον ρωτάει, στα αγγλικά, ποιος είναι ο εγκέφαλος αυτής της επιχείρησης, ο Ντέντμαν απαντά ότι πρόκειται για τον Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με τις αρχές της Βενεζουέλας, οκτώ «μισθοφόροι» σκοτώθηκαν όταν ο στρατός και η αστυνομία «απέτρεψαν» την επιχείρηση αυτή και 19 άνθρωποι συνελήφθησαν.
Όταν ρωτήθηκε αν πρόκειται να συλληφθεί ο Χουάν Γκουαϊδό (τον οποίο αναγνωρίζουν ως νόμιμο μεταβατικό πρόεδρο της Βενεζουέλας οι ΗΠΑ και περίπου άλλες 50 χώρες) ο Μαδούρο απάντησε ότι αυτό δεν εξαρτάται από τον ίδιο αλλά από τις δικαστικές αρχές.

Σχετικά με την τηλεκπαίδευση

Το κλείσιμο των σχολείων ήταν ένα από τα πρώτα μέτρα για τον κορονοϊό σε όλα σχεδόν τα κράτη. Σύμφωνα με στοιχεία της ΟΥΝΕΣΚΟ, αυτήν τη στιγμή πάνω από 1,5 δισεκατομμύριο παιδιά σε όλο τον πλανήτη έχουν σταματήσει τα μαθήματα. Η κατάσταση αυτή, όπως όλα δείχνουν, θα συνεχιστεί, καθώς σε μια σειρά από χώρες η επανεκκίνηση των μαθημάτων, ιδιαίτερα στα Δημοτικά, δεν προβλέπεται να γίνει πριν από το φθινόπωρο, κι αυτό με την αίρεση ενός νέου κύκλου της πανδημίας. Ετσι, η λεγόμενη «τηλεκπαίδευση» παραμένει βασική κατεύθυνση. Αποκαλύπτονται, όμως, τα τεράστια κενά που υπάρχουν από την πλευρά του κράτους, προκειμένου να διασφαλίζεται ισότιμη πρόσβαση όλων των μαθητών σ' αυτήν. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά και στη χώρα μας, όπου η έλλειψη των σχετικών τεχνολογικών μέσων, που είναι αναγκαία για τη γενικευμένη και παρατεταμένη χρήση της τηλεκπαίδευσης, μεγαλώνει τα εμπόδια που ήδη υπάρχουν για τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα να έχουν ισότιμη πρόσβαση στη μόρφωση.

* * *

Ορισμένα στοιχεία από άλλες χώρες είναι αποκαλυπτικά: Στην Ιταλία, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ISTAT), το 33,8% των οικογενειών δεν έχει ούτε ηλεκτρονικό υπολογιστή (Η/Υ) ούτε τάμπλετ στο σπίτι. Στο φτωχό Νότο αυτό το ποσοστό ανεβαίνει στο 41,6%. Ακόμα, το 57% των μαθητών μοιράζεται την όποια συσκευή με τους γονείς του, σε μία περίοδο που στις περισσότερες οικογένειες υπάρχει τουλάχιστον ένα άτομο σε καθεστώς τηλεργασίας. Οι δυσκολίες μεγαλώνουν αν αναλογιστεί κανείς τα τετραγωνικά στα οποία μια οικογένεια κατοικεί (και πλέον μορφώνεται και δουλεύει): Σύμφωνα με την ISTAT, πάνω από 4 στους 10 ανήλικους ζουν σε κατάσταση «οικιακής συμφόρησης» (πολύ μικρά σπίτια). Ερευνες καταγράφουν ότι το 61% των μαθητών έχει προβλήματα σύνδεσης (ταχύτητα, σταθερότητα), ενώ πολλοί παρακολουθούν μαθήματα μέσω «πακέτων δεδομένων κινητής τηλεφωνίας» (επειδή δεν έχουν οικονομική δυνατότητα για μόνιμη σύνδεση με το διαδίκτυο) που δεν επαρκούν έως το τέλος του μήνα.

* * *

Αλλά και σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, εκπαιδευτικοί χαρακτήριζαν από την πρώτη στιγμή απαράδεκτες τις διακηρύξεις του υπουργείου Παιδείας ότι «είμαστε πανέτοιμοι» για την έναρξη του προγράμματος «Εκπαίδευση από Απόσταση», καταγγέλλοντας ότι σε ορισμένες τάξεις το ποσοστό των μαθητών που δεν έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι φτάνει το 40%. Καθηγητές από επαρχίες (π.χ. Νορμανδία) ανέβαζαν το ποσοστό σε 75%! Ακόμα και «ναυαρχίδες» των αστικών ΜΜΕ αναγνωρίζουν ότι το κλείσιμο των σχολείων επηρεάζει σαφώς πιο αρνητικά τα παιδιά των λαϊκών - εργατικών οικογενειών. Μια πιο γενική εικόνα έδινε δημοσίευμα του «Εκόνομιστ» (27/4), σύμφωνα με το οποίο «σχεδόν 9 στις 10 πληγείσες πλούσιες χώρες παρέχουν κάποια μορφή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (σε σύγκριση με 1 στις 4 φτωχές χώρες)». Στη Βρετανία, οργανώσεις υποστηρίζουν ότι «περισσότεροι από τους μισούς μαθητές σε ιδιωτικά σχολεία συμμετέχουν σε καθημερινές διαδικτυακές τάξεις, σε σύγκριση με 1 στους 5 συνομηλίκους τους σε δημόσια σχολεία».

* * *

Στη χώρα μας, σωματεία των εκπαιδευτικών και φορείς του γονεϊκού κινήματος έγκαιρα αποκάλυψαν ότι η «ετοιμότητα του κράτους» να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες είναι «αέρας κοπανιστός» και απαίτησαν να διασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις για ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην τηλεκπαίδευση. Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν τα ...στοιχεία δημοτικότητας των προγραμμάτων εκπαιδευτικής τηλεόρασης και τα «μπρος - πίσω» στις εξαγγελίες για την εξασφάλιση τάμπλετ σε όλους τους μαθητές, που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά εναπέθεσε στην «ατομική ευθύνη», άρα και στην τσέπη της λαϊκής οικογένειας, την επίλυση κάθε προβλήματος που προέκυπτε από την πρακτική εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Κανένα μέτρο δεν πήρε για να λύσει σοβαρά ζητήματα, όπως το κόστος των συνδέσεων ίντερνετ, ή η διαχείριση του χρόνου των εργαζόμενων γονέων που απασχολούνται με τηλεργασία, ώστε να μπορούν και τα παιδιά να ασχοληθούν με τα μαθήματά τους. Τα αιτήματα για συγκρότηση κεντρικής ομάδας τεχνικής υποστήριξης στο υπουργείο Παιδείας, δημιουργία Κεντρικής Ψηφιακής Πλατφόρμας Διδακτικού Υλικού, όπου θα έχουν πρόσβαση όλοι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, λειτουργία εκπαιδευτικών καναλιών, που θα προβάλλουν προγράμματα ειδικά για μαθητές όλων των ηλικιών, πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων.

* * *

Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση είναι απορροφημένη αυτήν την περίοδο με το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να καταθέσει, τα ζητήματα αυτά παραμένουν ανοιχτά για εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Η επιστροφή στα σχολεία, ακόμα κι αν ολοκληρωθεί το Σεπτέμβρη ή και νωρίτερα, δεν είναι βέβαιο ότι θα διαρκέσει για πολύ, μπροστά στο ενδεχόμενο να υπάρξει ένα δεύτερο κύμα της πανδημίας...

Το περιβάλλον στο απόσπασμα

Οι ένοχοι για την καταστροφή της Πάρνηθας, πιο πριν της Πεντέλης, για το αίσχος της χωματερής στη Φυλή, για τους καρκίνους από την καύση των τσιμεντοβιομηχανιών στον Βόλο, για το Μάτι και τη Μάνδρα, για την καταστροφή στα Αγραφα από τις ανεμογεννήτριες και για τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα, δικαιώθηκαν! Και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό απ' άκρη σ' άκρη της χώρας. Δικαιώθηκαν είτε ψηφίζοντας προχτές το νομοσχέδιο - έκτρωμα για το περιβάλλον, όπως η ΝΔ, είτε «στρίβοντας διά της αποχής» από την ονομαστική ψηφοφορία, για να μην πάνε κόντρα σε όλα αυτά τα εγκλήματα που υπηρέτησαν ως κυβέρνηση, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ!
Ο νέος περιβαλλοντοκτόνος νόμος, με βάση κατευθύνσεις της ΕΕ, παραδίδει βουνά, λίμνες, δάση και θάλασσες βορά στα νύχια των επιχειρηματικών ομίλων, προκειμένου να βρουν κερδοφόρα διέξοδο τα λιμνάζοντα κεφάλαιά τους, μπροστά και στη νέα καπιταλιστική κρίση.
Ανάμεσα σε άλλα, το έκτρωμα που ψήφισε η κυβέρνηση νομιμοποιεί αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις, επαναφέρει τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων για 30 χρόνια και διατηρεί τις καταπατήσεις ακόμα και μέσα σε ρέματα. Ακυρώνει το όποιο καθεστώς προστασίας σε περιοχές Natura και επιταχύνει την αδειοδότηση επενδύσεων και στον τομέα των ΑΠΕ, στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης».
Εχουν το θράσος να βαφτίζουν «περιβαλλοντική προστασία» τις εξπρές αδειοδοτήσεις κάθε είδους, που θα ανατίθενται και σε ιδιώτες, τις χιλιάδες νέες ανεμογεννήτριες σε κάθε βουνοκορφή και τα δεκάδες χιλιάδες φωτοβολταϊκά με τα οποία γεμίζει η χώρα, την κατάργηση - μέσα σε μια νύχτα - του καθεστώτος προστασίας των προστατευόμενων περιοχών, υψηλής περιβαλλοντικής αξίας.
Απ' αυτά τα «πράσινα» έργα και τις επενδύσεις δεν βγαίνουν όλοι κερδισμένοι. Για το κεφάλαιο ανοίγονται νέα πεδία κερδοφορίας, με κρατική στήριξη, την ώρα που το ρεύμα ακριβαίνει για το λαό, η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται κι άλλο για τις λαϊκές οικογένειες, οι μονοπωλιακοί ανταγωνισμοί στο πεδίο της Ενέργειας επιδρούν σε κάθε πλευρά της ζωής τους.
Απ' αυτήν τη σκοπιά, είναι πρόκληση να επικαλείται η κυβέρνηση την «περιβαλλοντική προστασία» και την «καθαρή Ενέργεια», όταν με τον νέο νόμο ξεμπλοκάρει καταστροφικές για το περιβάλλον επενδύσεις και ψηφίζει ρυθμίσεις που έχουν εκπέσει ακόμα και από το Συμβούλιο της Επικρατείας! Οταν και αυτός ο νόμος επιβεβαιώνει ότι η ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος είναι ασύμβατη με την προστασία του περιβάλλοντος, την αξιοποίησή του προς όφελος των λαϊκών αναγκών.
Την ίδια περιβαλλοντοκτόνα στρατηγική υπηρετεί όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν εκπλήσσει καθόλου το γεγονός ότι για άλλη μια φορά προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, με τις οποίες μάλιστα ο Αλ. Τσίπρας έκανε τηλεδιάσκεψη.
Τι τους είπε όμως; Οτι το μεγαλύτερο οικολογικό έγκλημα στην Αττική, που είναι εδώ και δεκαετίες η χωματερή στα Λιόσια, η οποία μάλιστα επεκτάθηκε, είναι και δικό του έργο; Οτι η καρκινογόνα καύση στον Βόλο και αλλού έχει την υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ; Οτι η νέα χωματερή στη Φυλή έχει και τη δική του υπογραφή και μάλιστα εν κρυπτώ, παρέα με τη ΝΔ και τον Τζήμερο; Οτι οι περίφημες «οικιστικές πυκνώσεις», που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο, ήταν εφεύρημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να νομιμοποιηθούν αυθαίρετα κτίσματα; Είναι συνένοχοι και χωρίς ντροπή παριστάνουν τους «σωτήρες» του περιβάλλοντος.
Το νομοσχέδιο είναι κυριολεκτικά γραμμένο από τον ΣΕΒ, που για λογαριασμό όλων των εργοδοτικών ενώσεων μάζεψε τις «εκκρεμότητες» που απομένουν για να προχωρήσουν οι δουλειές τους και τις παρέδωσε «προς τακτοποίηση» στην κυβέρνηση και στα άλλα αστικά κόμματα.
Οι εκκρεμότητες αυτές αφορούν είτε περιβαλλοντικά εγκλήματα που έχουν συντελεστεί και για τα οποία απαλλάσσονται πλήρως, είτε εγκλήματα που δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν, εξαιτίας της κατακραυγής και του αγώνα του λαϊκού κινήματος. Μάλιστα, το μεγαλύτερο μέρος των άρθρων τακτοποιεί «εκκρεμότητες» του κεφαλαίου στην Αττική, όπου ζει και εργάζεται ο μισός πληθυσμός της χώρας.
Μετά απ' όλα αυτά, δεν είναι τυχαίος ο χρόνος που επέλεξε η κυβέρνηση να ψηφίσει το νόμο, μέσα στην πανδημία, στα σκοτεινά. Ο λαός με την πάλη του δεν πρέπει να αφήσει να ολοκληρωθούν τα σχέδιά τους, γιατί οι συνέπειες θα είναι τεράστιες για τη σημερινή και τις επόμενες γενιές. Ο αγώνας σωματείων και φορέων ενάντια στα περιβαλλοντικά εγκλήματα για τα κέρδη του κεφαλαίου, οι κινητοποιήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των λαϊκών οικογενειών, αποτελούν παρακαταθήκη για πιο αποφασιστική συνέχεια.

Η Ειδική Αγωγή σε συνθήκες καραντίνας

Από περσινή κινητοποίηση για την Ειδική Αγωγή

Οικογένειες με ανθρώπους με βαριές αναπηρίες, όπως η νοητική υστέρηση, ο αυτισμός κ.ά. αναφέρουν ότι βρίσκονται σε τραγική κατάσταση, βλέποντας τους ανθρώπους τους να πισωγυρίζουν, να χάνουν την όποια λειτουργικότητα είχαν κατακτήσει, να ξεσπούν σε κρίσεις, να βαλτώνουν στις συνθήκες εγκλεισμού. Χαρακτηριστικά, η Ενωση Συλλόγων Γονέων Μαθητών Δήμου Λάρισας σε ανακοίνωσή της αναφέρει: «Αρνητικά έχει επηρεάσει η καραντίνα τους μαθητές της Ειδικής Αγωγής, με αβέβαιο το πότε θα λειτουργήσουν ξανά, όχι μόνο τα Ειδικά Σχολεία αλλά και οι Ειδικές Δομές, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης και οι εξωτερικές θεραπείες (λογοθεραπεία, εργοθεραπεία κλπ.), καθώς παρατείνεται το κλείσιμο αυτών, με "καταστροφικά" αποτελέσματα στη συμπεριφορά των παιδιών, τόσο στην καθημερινότητά τους, η οποία έχει διαταραχθεί, όσο και στην εκπαιδευτική τους πορεία, που στις περισσότερες περιπτώσεις παρατηρείται απώλεια των τόσο δύσκολα κατακτημένων δεξιοτήτων».
Μπροστά στην κατάσταση που βιώνουμε ήδη αλλά και με τα παραπάνω δεδομένα προκύπτουν τα εξής ζητήματα, στα οποία πρέπει να δώσει άμεσα λύση η κυβέρνηση: Τι μέτρα θα πάρει για τους ανθρώπους με αναπηρία, παιδιά και ενήλικες, που έχουν ζωτικές ανάγκες παροχής υπηρεσιών Ειδικής Αγωγής, όταν έχουν διακόψει τις θεραπείες τους για όλο αυτό το διάστημα και ίσως χρειαστεί αυτή η κατάσταση να παραταθεί ή να επανέλθει; Οταν μάλιστα έχουν μείνει ήδη στο σπίτι για σχεδόν δύο μήνες και οι συνέπειες του εγκλεισμού είναι πλέον εμφανείς, ειδικά σε κάποιες κατηγορίες (αυτισμός κτλ)... Με τι όρους και προϋποθέσεις χρειάζεται να λειτουργεί η Ειδική Αγωγή σε συνθήκες πανδημίας;
Οι ταξικές δυνάμεις στο χώρο της Ειδικής Αγωγής, μαζί με το αγωνιστικό γονεϊκό και αναπηρικό κίνημα, πιέζουμε από την αρχή της πανδημίας να δοθούν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα από τους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς και υπουργεία.
Αντ' αυτού, δόθηκαν μερικές συστάσεις για τα αμιγώς ιδιωτικά κέντρα και υπήρξε αναστολή λειτουργίας για τα ΝΠΙΔ και τα Δημόσια Ειδικά Σχολεία. Ετσι, σε πολλούς χώρους δεν τηρούνταν καν τα μέτρα προστασίας, πολλές οικογένειες αλλά και εργαζόμενοι, ελλείψει συγκεκριμένης υγειονομικής εκπαίδευσης, φοβούνταν να προσέλθουν, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες τους να τα κλείσουν. Αντίστοιχα για τα ΝΠΙΔ δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ το τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι για το άγνωστο χρονικό διάστημα που οι δομές θα παραμείνουν κλειστές. Ενώ για τα Δημόσια Ειδικά Σχολεία, οι εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν πως οι πλατφόρμες δεν καλύπτουν τις ανάγκες του μεγαλύτερου μέρους των μαθητών.

Η γύμνια που αποτυπώθηκε ανάγλυφα στην Ειδική Αγωγή...

Είναι όμως ανάγκη να κάνουμε μερικές καίριες επισημάνσεις και διευκρινίσεις.
Αρχικά να διευκρινίσουμε πως στην πρώτη φάση έξαρσης της πανδημίας, που κύριος στόχος ήταν η πρόληψη της διασποράς, αλλά ιδιαίτερα λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο χώρο, ζητήσαμε να κλείσουν οι δομές Ειδικής Αγωγής. Αφενός γιατί κάτω από την πίεση των τραγικών προβλημάτων (έλλειψη κατάλληλων αιθουσών, προσωπικού, κ.λπ.) δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί ο αποσυγχρωτισμός και να εφαρμοστούν οι κανόνες σωστής υγιεινής, να διασφαλιστούν η επιτήρηση της εφαρμογής τους, η υγιεινή των χώρων με τη σωστή απολύμανσή τους, καθώς και των χρησιμοποιούμενων παιδαγωγικών και θεραπευτικών υλικών και μέσων. Αφετέρου λόγω της γνωμοδότησης των εμπειρογνωμόνων της επιστημονικής κοινότητας ότι μπορεί οι ανήλικοι να έχουν κολλήσει αλλά να είναι ασυμπτωματικοί, να μη νοσήσουν και να βρίσκονται στους ίδιους χώρους, στις ίδιες τάξεις, με άλλους ανήλικους που πολύ συχνά έχουν συνοδά ιατρικά προβλήματα: Για παράδειγμα, οι άνθρωποι με σύνδρομο Down μπορεί να έχουν καρδιαγγειακά υποκείμενα νοσήματα ή/και νεφρική ανεπάρκεια κ.λπ. Τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ συχνές και καθιστούν τον πληθυσμό με αναπηρία ακόμα πιο ευάλωτο σε περίπτωση που νοσήσει από τον κορονοϊό.
Να επισημάνουμε επίσης πως στη χώρα μας αλλά και σε πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικά χώρες η Ειδική Αγωγή, η αποκατάσταση, η Πρόνοια που συνδέονται άμεσα με την αναπηρία, βρίσκονται στα χέρια κυρίως ιδιωτών, επιχειρηματιών, ΜΚΟ και «επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας», ενώ ελάχιστες είναι οι δημόσιες δομές και υπηρεσίες. Ο κάθε φορέας σχεδιάζει «ανεξάρτητα» και «αυτόνομα» με βάση το δικό του / της πλάνο, φιλοσοφία, στόχους που καθορίζονται αν όχι πάντα και αυτοτελώς από το οικονομικό όφελος της επιχείρησής τους, σίγουρα με βάση οικονομικά κυρίως κριτήρια, που με τη σειρά τους καθορίζονται από τα «στενά» συνήθως δημοσιονομικά περιθώρια που θέτει η καπιταλιστική οικονομία των κρατών για αυτούς τους φορείς (βλ. κρατικούς προϋπολογισμούς για ΝΠΙΔ Πρόνοιας, για Δημόσια Ειδική Αγωγή κ.λπ.).
Ακόμα και η λειτουργία των δημόσιων ειδικών σχολείων έχει απαξιωθεί στο όνομα της «ενσωμάτωσης» και της «συμπεριληπτικής εκπαίδευσης», που φθάνει να εξαφανίζει την όποια «προνομιακή» αντιμετώπιση είχαν τα παιδιά με βαριές αναπηρίες (κυρίως νοητική υστέρηση ή/και αυτισμός, τύφλωση, κώφωση ή πολλαπλές αναπηρίες). Τα κενά στα δημόσια ειδικά σχολεία ξεπερνούν τις 30.000. Εδώ κι ένα χρόνο οι κυβερνήσεις της ΝΔ τώρα και του ΣΥΡΙΖΑ πριν, νομίζουν ότι θα τα «μπαλώσουν» με μια προκήρυξη μόλις 4.500 μόνιμων θέσεων, ενώ η πλειοψηφία του προσωπικού εναλλάσσεται μέσω του απαράδεκτου θεσμού των αναπληρωτών και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Δομές και υπηρεσίες πρόληψης, πρώιμης και έγκαιρης παρέμβασης είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες γιατί στοιχίζουν, οπότε εξοβελίζονται στο «πυρ το εξώτερον».
Για τους ενήλικους με βαριές αναπηρίες, που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν ή να αυτονομηθούν, υπάρχουν ελάχιστες στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπως και οικοτροφεία. Κι αυτά για τις οικογένειες που τα οικονομικά τους φθάνουν για να πληρώνουν. Για τους υπόλοιπους, αν είναι τυχεροί, μπορεί να βρουν μια θέση στοιβαγμένοι σε θαλάμους σε κάποιο ίδρυμα χρόνιων παθήσεων. Ενώ οι περισσότεροι είναι στο σπίτι, πολλές φορές με τους γέροντες γονείς τους, σε άθλιες συνθήκες - άγνωστο το ποιος φροντίζει ποιον και τι θα απογίνουν μετά το θάνατο των γονιών τους...

...έχει τις ρίζες της ακριβώς στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα

Η σημερινή άσχημη κατάσταση, με τις συνέπειες στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη Ειδικής Αγωγής και δεν τη λαμβάνουν λόγω των συνθηκών εγκλεισμού, έχει λοιπόν τις ρίζες της ακριβώς σ' αυτό το σύστημα, το οποίο στρατηγικά είναι προσανατολισμένο στη μείωση των κρατικών δαπανών και στη λειτουργία μερικών σκόρπιων δομών με ελλιπέστατη χρηματοδότηση και όχι στη βάση ενός επιστημονικού σχεδιασμού για ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα για την Πρόνοια και την Ειδική Αγωγή. Ετσι στηρίζει την επιχειρηματικότητα και την ανταποδοτικότητα στο χώρο. Είναι το σύστημα που κοιτάζει τον άνθρωπο με αναπηρία στην τσέπη και όχι για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες του. Γι' αυτό ως ταξικό συνδικάτο παλεύουμε για δωρεάν δημόσιο σύστημα Υγείας - Πρόνοιας - Ειδικής Αγωγής, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
Σε τέτοιες όμως συνθήκες, όπως αυτές της πανδημίας, είναι που αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος, κατ' επέκταση η γύμνια του, όσο κι αν προσπαθούν ΕΕ, κεφάλαιο και αστικά κόμματα να την κρύψουν πίσω από παχιά φιλεύσπλαχνα λόγια, συστάσεις, καλοπιάσματα κι ευχολόγια, προκειμένου να φανεί πως αυτού του τύπου η διαχείριση αποτελεί μονόδρομο.
Πέρα όμως από τα παχιά λόγια, στα ζητήματα που «καίνε» τους ανθρώπους με αναπηρία και τις οικογένειές τους, σήμερα η κυβέρνηση πρέπει να δώσει άμεση λύση. Γι' αυτό κρίνεται ως αναγκαία και επείγουσα η εφαρμογή ενός ενιαίου σχεδιασμού για όλη την Ελλάδα με την ευθύνη του κράτους για όλες τις περιπτώσεις και ιδιαίτερα εκείνες που χρειάζεται να συνεχίσουν ακόμα και σε συνθήκες καραντίνας τις θεραπείες τους.

Να παρθούν άμεσα μέτρα

Σήμερα, σε αυτές τις συνθήκες, για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η πανδημία για εργαζόμενους και αναπήρους, το κράτος πρέπει:

• Να προχωρήσει σε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
• Να επιτάξει άμεσα τις ιδιωτικές δομές Ειδικής Αγωγής, Πρόνοιας και Αποκατάστασης, εντάσσοντας υποχρεωτικά και τους αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες σε αυτό το ενιαίο επιστημονικό σχέδιο για την καλύτερη αξιοποίηση όλων των υποδομών, των μέσων και του ανθρώπινου δυναμικού για την αντιμετώπιση με τους καλύτερους όρους της πανδημίας. Γιατί η αντιμετώπιση της πανδημίας και η άναρχη και κερδοσκοπική δράση δεν συμβιβάζονται. Αλλωστε, είναι αδιανόητο το γεγονός ότι τα παιδιά που πηγαίνουν στο Ειδικό Σχολείο αντί να λαμβάνουν όλες τις απαιτούμενες θεραπείες τους εκεί να συνεχίζουν τον απογευματινό Γολγοθά των ειδικών θεραπειών στα ιδιωτικά κέντρα, με την ανάλογη οικονομική αφαίμαξη της οικογένειας.
• Να παράσχει την απαιτούμενη βοήθεια και στήριξη στις οικογένειες των ΑμεΑ, ειδικά εκείνες που βρίσκονται σε κρίση.
• Να αναπτυχθεί η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, να ενταχθούν και να επεκταθούν τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας και τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα στο πλαίσιό της, να στελεχωθούν πλήρως, να εξοπλιστούν με τα απαραίτητα μέσα ώστε να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες του πληθυσμού ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες.
• Να λειτουργήσουν κινητές μονάδες για να καλυφθούν τόσο οι ιατρικές όσο και οι ψυχοκοινωνικές ανάγκες ανθρώπων με αναπηρία που μπορεί να νοσούν ή να βρίσκονται σε κρίση, και των οικογενειών τους.
• Να φροντίσει για την ανάπτυξη προσαρμοσμένου και διαβαθμισμένου παιδαγωγικού υλικού για κάθε μορφή μαθησιακής δυσκολίας και αναπτυξιακό επίπεδο για τα παιδιά με αναπηρίες ή/και ψυχοκοινωνικές δυσκολίες που μπορούν να ανταποκριθούν από το σπίτι με διαδικτυακά μέσα.
• Να παρασχεθούν στις οικογένειες και στους εκπαιδευτικούς τους η κατάλληλη, προσβάσιμη υλικοτεχνική υποδομή και τα μέσα (tablet κ.τ.λ.), καθώς και οι δωρεάν συνδέσεις.
• Να επιταχθούν κλειστές δομές ή δομές που υπολειτουργούν και διαθέτουν χώρους στέγασης, αλλά και ξενοδοχεία, να εξοπλιστούν και να στελεχωθούν έτσι ώστε να καλύψουν τις ανάγκες αραίωσης των ανθρώπων που διαμένουν σε αυτές τις συνθήκες σήμερα στοιβαγμένοι στα προνοιακά ιδρύματα χρόνιων παθήσεων, στα οικοτροφεία, στα γηροκομεία.
• Να διατεθούν αυτοί οι χώροι για να καλύψουν και τις ανάγκες μοναχικών ανθρώπων με αναπηρίες ή χρόνιες παθήσεις και αυτών που οι οικογένειές τους αδυνατούν να τους φροντίσουν. Στο πλαίσιο αυτό και ενόψει καλοκαιριού είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ λόγω του μακρόχρονου εγκλεισμού και της πανδημίας, να λειτουργήσουν οι θερινές κατασκηνώσεις με την ευθύνη του κράτους με υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, με την εκπόνηση κατάλληλου σχεδίου για την υγεία και την ασφάλεια τόσο των φιλοξενούμενων όσο και των εργαζομένων.
• Ολο το προσωπικό να εκπαιδευτεί στη χρήση μέσων ατομικής προστασίας και σε όσα άλλα μέτρα απαιτούνται ώστε να αντεπεξέλθουν στις συνθήκες κορονοϊού.

Αυτά είναι τα ελάχιστα που πρέπει η κυβέρνηση να παρέχει στους ανθρώπους με αναπηρία που χρειάζονται υπηρεσίες Ειδικής Αγωγής.
Για όλα αυτά παλεύουμε, δεν μένουμε σιωπηλοί και φοβισμένοι. Πληρώσαμε πολύ την κρίση τους και την ανάπτυξή τους, δεν θα πληρώσουμε ξανά, πολύ περισσότερο με τις ζωές μας.

Γεωργία ΚΟΥΡΗ
Ψυχολόγος - εκπαιδεύτρια ΑμεΑ, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή

Οι καταστροφές γεννούν τους Νέρωνες ή οι Νέρωνες τις καταστροφές;

Κατιούσα

Το 64 μ.Χ. η πάλαι πότε Ρωμαϊκή αυτοκρατορία υπέστη ένα τεράστιο πλήγμα, τη μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης. Ο αυτοκράτορας εκείνη την περίοδο ήταν ο Νέρων (Nero Cladius Divi Claudius filius Caesar Augustus Germanicus) ο τελευταίος της Δυναστείας του. Η μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε ολοσχερώς τα 10 από τα 14 διαμερίσματα της Ρώμης.
Ανεπιβεβαίωτες ιστορικές πηγές αναφέρουν πως ο ημιπαράφρων Νέρωνας βρίσκονταν στο εξοχικό του στο Adium, 56χλμ. έξω από την Ρώμη παίζοντας μουσική με την άρπα του αγναντεύοντας τις φλόγες. Στην συνέχεια κατηγόρησε τους πολιτικούς εχθρούς του, τους Χριστιανούς για την μεγάλη καταστροφή και επανοικοδόμησε την Ρώμη με κεντρικό το τεράστιο ανάκτορο Domus Aurea (μτφρ: Χρυσός Οίκος). Τέσσερα χρόνια μετά, αφού σ’ όλη τη ζωή του είχε προβεί σε δολοφονίες του μικρού αδερφού του, της μητέρας του και άλλων πολιτικών προσωπικοτήτων, “αυτοκτόνησε” μπροστά από μια άμαξα με άλογα με την βοήθεια ενός συνοδού του καθώς, όπως φημολογείται, δεν είχε το θάρρος να προχωρήσει στο απονενοημένο.

Οι φήμες και οι ανυπόστατες πηγές δεν έχουν καμία αξία, έχει αξία όμως η ενσωμάτωση των ιστορικών γεγονότων στην κοινωνική συμπεριφορά και την δυναμική-αδύναμη μάζα. Εν τέλει, δεν είχε καμία σημασία ποιος έκαψε τη Ρώμη (αυτό φυσικά αποδείχθηκε περίτρανα αφού ο πραγματικός ένοχος δεν αναδείχθηκε ποτέ λόγω φυσικών και πολιτικών περιορισμών της εποχής). Σημασία είχε ότι η Ρώμη κάηκε, πολίτες κάηκαν ζωντανοί και έργα και ημέρες ετών έγιναν αποκαΐδια. Η Ιστορική ενέργεια επενδύθηκε στην απόδοση της δικαιοσύνης και όχι στο πώς-από ποιους και γιατί ανοικοδομήθηκε η Ρώμη σε ένα νέο Ελληνιστικό Αυτοκρατορικό μνημείο, μακριά από τις επιρροές των Ανατολιτών Χριστιανών. Πόσες αποικίες δημιουργήθηκαν για να επεκταθούν οι πόροι των Πραιτοριανών (Ελίτ) και να επανέλθει η κανονικότητα; Ερωτήματα που κατέληξαν δεδομένα χωρίς να αποδοθούν σε φαινόμενο.
Οι φυσικές αβιοτικές και βιοτικές καταστροφές (όπως και μια πανδημία) υπήρχαν πριν και θα υπάρχουν μετά την ύπαρξη του ανθρώπου. Το “σχήμα του Νέρωνα” όμως είναι αποτύπωση μιας δυσλειτουργίας, μιας βραχυπρόθεσμης εξήγησης, μιας παραφιλολογίας που συνέχισε με τους αιώνες και οδήγησε τις μάγισσες στην πυρά, τους ποιητές στην φυλακή, τους συνδικαλιστές στο απόσπασμα, τους έγχρωμους και Ασιάτες στο πίσω μέρος του λεωφορείου.
Το “εξατομικευμένο “σχήμα του Νέρωνα” που επενδύει στην προσωποποίηση των καταστροφών μας συνδέει περισσότερο με τον Χίτλερ παρά με τον ναζισμό, περισσότερο με τους προέδρους ποδοσφαιρικών ομάδων παρά με τους οπαδικούς – πολιτικούς στρατούς στο δρόμο, περισσότερο με το “σκοιλ ελικικου” παρά με τον εξευτελισμό της δημόσιας περιουσίας.
Περισσότερο με ένα φαιδρό αίτιο και όχι με το αποτέλεσμα, το αιτιατό.
Η συνεπαγωγή είναι μονή.
Οι Νέρωνες γεννούν τις καταστροφές.
Με μια εξαίρεση.
Οι καταστροφές μπορούν να γεννήσουν Νέρωνες, μόνο όταν δεν υπάρχει μια κοινωνία να τους πετάξει στα άλογα.”

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Οι εικόνες στο Σύνταγμα της πρωτομαγιάτικης, με όλα τα μέτρα ασφαλείας, συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ, παρά τους περιορισμούς της κυβέρνησης,  αποτέλεσε για μέρες το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, εντυπωσιάζοντας για διαφορετικούς λόγους διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

        Από την κυβέρνηση που δια στόματος του υφυπουργού  Ν. Χαρδαλιά επέκρινε εμμέσως αυτή την δράση χωρίς να την κατονομάσει, με βουλευτές της να επισημαίνουν την απειθαρχία του ΚΚΕ σε αποφάσεις της πολιτείας,  μέχρι τα άρθρα όψιμα ανησυχούντων διανοούμενων για την  επίδειξη στρατιωτικής πειθαρχίας στη συγκέντρωση, το ΚΚΕ μπήκε στο στόχαστρο. Γιατί το ΚΚΕ μέσω των συνδικαλιστικών οργανώσεων δήλωσε την παρουσία του συντεταγμένα και  οργανωμένα ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική, παρά  τις οδηγίες της κυβέρνησης που δεν φαίνονταν να έχουν άλλη σκοπιμότητα απ’ αυτή της αποφυγής ακριβώς των πρωτομαγιάτικων εκδηλώσεων. Κι αυτή η συγκέντρωση είναι κάτι πολύ παραπάνω από συμβολική, σηματοδοτεί το ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος στους χρόνους που έρχονται,  σαν την κύρια οργανωμένη  λαϊκή δύναμη ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Μια αντίσταση όμως που δεν είναι απλά άρνηση χωρίς κανέναν ειδοποιό προσδιορισμό, χωρίς όραμα, αλλά αντίθετα με το όραμα του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας που εξασφαλίζει τη συνοχή και προοπτική των κοινωνικών αγώνων.

        Πέρα από τους αντικομμουνιστικούς μηρυκασμούς, σαν απομιμήσεις λόγων μετεμφυλιακού κράτους, που προκάλεσε η συγκεκριμένη συγκέντρωση, προβλήθηκαν από την κυρίαρχη εξουσία και επικρίσεις γι’ αυτήν που υποκρινόμενες μια προοδευτική οπτική στηρίζονταν στον εκθειασμό του αυθόρμητου, στο ακηδεμόνευτο των κινητοποιήσεων, στην ελευθερία του ατόμου έξω από κόμματα και  οργανώσεις αλλά και στις συγκρίσεις με φασιστικές εκδηλώσεις. Αποκαλύπτοντας συγχρόνως, δια της εις άτοπον επαγωγής, και τον διαρκή φόβο  της κυρίαρχης εξουσίας, που είναι η  οργάνωση και η συνειδητή δράση της εργατικής τάξης στη διεκδίκηση της ζωής της.
          Μόνος ο εργαζόμενος είναι απολύτως ανίσχυρος. Μόνο ως μέρος μιας συλλογικότητας, ως μιας μεγάλης οργάνωση της οποίας τα μέλη ενεργούν ενωμένα για το κοινό συμφέρον, μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας του. Κι είναι στα εργατικά συνδικάτα, στα οποία ο κοινός αγώνας για βελτίωση των όρων δουλειάς αντικαθιστά τον ατομικό ανταγωνισμό για θέσεις εργασίας. Κι είναι επειδή μέσα από τους συνδικαλιστικούς αγώνες αναπτύσσεται η πειθαρχία και η αλληλεγγύη, περιορίζεται ο προσωπικός εγωισμός προς το συμφέρον του συνόλου που το εργατικό κίνημα γίνεται το μεγάλο σχολείο οργάνωσης και πειθαρχίας. Διδάσκει στους εργαζόμενους μέσω συνεχώς νέων εμπειριών πως το άτομο μπορεί να αναστηθεί μόνο μαζί με τους συντρόφους του, μόνο ως μέλος μιας συλλογικότητας, και ως εκ τούτου ότι ο καθένας πρέπει να προωθήσει τα συμφέροντα της συλλογικότητας.
        Κι αυτό βεβαίως ισχύει όταν το εργατικό κίνημα  αγωνίζεται πραγματικά εναντίον των καπιταλιστών, και όχι όταν, όπως στον κρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ του Γ. Παναγόπουλου, εκβιάζονται συμφωνίες μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών με  στόχο την εξασφάλιση  αρμονίας μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς όφελος του πρώτου. Γι’ αυτό και το  ΠΑΜΕ, ως το μόνο συντονιστικό όργανο συνδικαλιστικών οργανώσεων με εργατική φωνή, απομένει η πιο συγκροτημένη και ενεργητική ομάδα πρωτοβουλίας στην οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων στην καπιταλιστική επίθεση. Και είναι το πολιτικό κενό, η αδράνεια των διαλυμένων αστικών συνδικαλιστικών οργανώσεων και η αναξιοπιστία των παραδοσιακών κομμάτων που φοβάται η κυρίαρχη εξουσία μήπως  του ανοίξουν το δρόμο ριζοσπαστικοποιώντας ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Για να ανατραπεί η υπεροχή του κεφαλαίου από την εργατική τάξη απαιτείται μια τεράστια δύναμη οργάνωσης, επαναστατικό συναίσθημα και άτρωτη αλληλεγγύη, κάτι που μπορεί να είναι μόνο καρπός του εργατικού συνδικαλισμού. Όταν  το κεφάλαιο διαθέτει τόση δύναμη και  οργάνωση με το  αστικό κράτος είναι αφελές να πιστεύεται πως συμβολικές κινήσεις και γλυκερές συναισθηματικότητες θα το κάμψουν προς όφελος της εργασίας. Η αστική τάξη έχει στο κράτος τεράστια πνευματική και υλική δύναμη, με την οποία οι εργαζόμενοι πρέπει να εξοικειωθούν αν θέλουν να αντιπαρατεθούν. Όπου λείπει η γνώση και η πολιτική διορατικότητα, ακόμα και ο πιο πεπεισμένος και ένθερμος αγωνιστής γίνεται πολύ εύκολα θύμα της ρηχότερης πολιτικής προδοσίας. Δράσεις αυθόρμητες και  ανοργάνωτες χωρίς σχέδιο εύκολα μπορεί να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την κυρίαρχη εξουσία ενάντια στο λαϊκό κίνημα.

Και δεν είναι σύμπτωση που η πολιτική ηγεσία δια του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη θυμήθηκε στη Βουλή, στη δέκατη επέτειο, με τόση επιδεικτική θλίψη την προβοκάτσια της Μαρφιν. Πέρα από το μικροπολιτικό παιχνίδι με τους επαναστατικούς βερμπαλισμούς του ΣΥΡΙΖΑ, ο βασικός στόχος πάντα όταν αναφέρεται η υπόθεση Μαρφιν είναι το εργατικό κίνημα και η δυσφήμιση των λαϊκών κινητοποιήσεων στο οποίο εμμέσως αν όχι σαφώς χρεώνονται οι τρεις θάνατοι.  

Γι’ αυτό είχε τόση σημασία η συγκέντρωση της πρωτομαγιάς στο Σύνταγμα. Ήταν η εικόνα της δυναμικής του εργατικού κινήματος που με οργάνωση,  γνώση, πολιτική ωριμότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του  αντιπαρατίθεται στην πολιτική εξουσία που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Στην εικόνα αυτή συγκεκριμενοποιήθηκε ο συνδυασμός της συνειδητής καθοδήγησης του κόμματος της εργατικής τάξης, του ΚΚΕ, με τη δημιουργική δραστηριότητα και πρωτοβουλία των εργαζομένων.

Η «κανονικότητα» στο σύστημα της Υγείας

Η κυβέρνηση προπαγανδίζει την «επιστροφή στην κανονικότητα» με καλύτερους τάχα όρους για το σύστημα της Υγείας, όπως κάνει, για παράδειγμα, ο υπουργός Β. Κικίλιας σε συνέντευξή του την περασμένη Κυριακή. Ποια είναι όμως αυτή η «κανονικότητα»; Τα αποδεκατισμένα από σημαντικές ειδικότητες και υποστελεχωμένα Κέντρα Υγείας, δημόσια νοσοκομεία και εργαστήρια.
Και ενώ οι ελλείψεις «βγάζουν μάτι», η κυβέρνηση διαφημίζει τις 4.000 προσλήψεις που έκανε στην καρδιά της πανδημίας, «πολύ περισσότερες απ' όσες είχαμε εξαγγείλει». Πρόκειται όμως για προσωρινές συμβάσεις, που θα λήξουν τους επόμενους μήνες. Κυρίως όμως μιλάμε για ελάχιστες προσλήψεις μπροστά στους 30.000 γιατρούς και νοσηλευτές που λείπουν μόνιμα από τα δημόσια νοσοκομεία.
Ποιος εμποδίζει άραγε την κυβέρνηση να προσλάβει εξαρχής μόνιμους εργαζόμενους, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης; «Δεν τίθεται θέμα χρημάτων», λέει η κυβέρνηση. Κρύβει όμως ότι οι εργαζόμενοι που προσλήφθηκαν για μερικούς μήνες ως επικουρικοί δεν πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από τα έσοδα των νοσοκομείων, μέσω της αγοραπωλησίας υπηρεσιών.
Με λίγα λόγια, και αυτή η κυβέρνηση «κάνει μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα», με το κράτος να συμβάλλει ελάχιστα σε πόρους για την αντιμετώπιση της πανδημίας, και τους επιχειρηματίες στο χώρο της Υγείας όχι απλά να βγαίνουν άβρεχτοι από την κρίση αλλά να είναι και κερδισμένοι.
«Επιστροφή στην κανονικότητα» σημαίνει επίσης για την κυβέρνηση η σταδιακή επανεκκίνηση των τακτικών χειρουργείων και των εξωτερικών ιατρείων. Οι ασθενείς όμως θα συνεχίσουν να βρίσκονται στις συμπληγάδες των χρονοβόρων ραντεβού για χειρουργεία, νοσηλεία, θεραπείες. Θα εξακολουθήσει το σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας να προσφέρει υπηρεσίες που ισοδυναμούν με μια απλή συνταγογράφηση και μια υποτυπώδη ιατρική εξέταση (κι αυτή όχι πάντα, καθώς λείπουν βασικές ιατρικές ειδικότητες).

* * *

Στην ίδια συνέντευξη, ο υπουργός διαπιστώνει «αλλαγή νοοτροπίας», εννοώντας την τήρηση των μέτρων αυτοπεριορισμού και την αναγόρευση της «ατομικής ευθύνης» σε βασικό φάρμακο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Η αποθέωση όμως της «ατομικής ευθύνης», όσο κι αν είναι αναγκαία, αποτελεί ομολογία και ταυτόχρονα προσπάθεια νομιμοποίησης αυτού του άθλιου συστήματος Υγείας, που έφτιαξαν με τον πολιτική τους η σημερινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Χώρια που η «ατομική ευθύνη» και συνεισφορά, ειδικά στα ζητήματα Υγείας, δεν μπορεί να αποτελεί λύση, αν δεν πατάει σ' ένα κρατικό σύστημα πλήρως στελεχωμένο, αν δεν υπακούει σε έναν γενικότερο σχεδιασμό, που έχει για κριτήριο τις ανάγκες του λαού.
Τρανταχτή επιβεβαίωση είναι τα εκατομμύρια ασθενών που έχουν ανάγκη από συχνή παρακολούθηση κι εξέταση, αλλά στο όνομα της «ατομικής ευθύνης» και των «αντοχών» του συστήματος Υγείας, αποκλείστηκαν από αυτό και εξαναγκάστηκαν να τα φέρουν βόλτα μόνοι τους. Πρόκειται για μια κρατική πολιτική «ανευθυνότητας», που μεταξύ άλλων έχει στόχο να συμπιέσει κι άλλο τις προσδοκίες και απαιτήσεις του λαού, ώστε να συμβιβαστεί με τη διαχρονικά «ανθυγιεινή» πολιτική της εμπορευματοποίησης και υποχρηματοδότησης του συστήματος Υγείας.
«Είναι αλήθεια ότι η προσέλευση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) των νοσοκομείων ήταν μειωμένη τους τελευταίους μήνες. Κάτι που απέδειξε ότι πολλοί προσέρχονταν στο παρελθόν σε αυτά χωρίς να υπάρχει πραγματικά επείγων λόγος», είπε προκλητικά ο Β. Κικίλιας.
Κουβέντα δεν είπε βέβαια για το ότι τα Κέντρα Υγείας, που θα έπρεπε να λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο, σήμερα υπολειτουργούν, με ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες, εργαστήρια και ιατρικό εξοπλισμό, αναγκάζοντας τους ασθενείς να αναζητήσουν στα νοσοκομεία υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Αυτή είναι η αιτία για τη συμφόρηση των ΤΕΠ και όχι η ...κακή συνήθεια των ασθενών να τα επισκέπτονται «για ψύλλου πήδημα», όπως αισχρά υπονοεί ο υπουργός.

* * *

«Στόχος μας είναι οι 1.200 κλίνες σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Να φτάσουμε δηλαδή για πρώτη φορά ως χώρα στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι 12 κρεβάτια ΜΕΘ για 100.000 πολίτες», είπε ο υπουργός Υγείας. Αφού πρώτα κάνει γαργάρα την ανάγκη για 3.500 δημόσια κρεβάτια ΜΕΘ πριν από την πανδημία, επικαλείται τώρα την ευρωπαϊκή αναλογία των 12 κρεβατιών/100.000 πολίτες, που έχει δοκιμαστεί στην πράξη και έχει αποτύχει. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα απάνθρωπα διλήμματα που αντιμετώπισαν οι θεράποντες ιατροί, για το ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει στην κορύφωση της πανδημίας σε άλλες χώρες;
Ακόμα και σήμερα όμως, αν από τα νούμερα που δίνει η κυβέρνηση αφαιρεθούν τα κρεβάτια ΜΕΘ για τον κορονοϊό, που είναι αναγκαία και απαραίτητο να υπάρχουν, για όλες τις υπόλοιπες ανάγκες τα κρεβάτια είναι ακόμη λιγότερα (419) στο δημόσιο σύστημα Υγείας, σε σχέση με την έναρξη της πανδημίας! Οι ανάγκες όμως σε ΜΕΘ θα πρέπει να καλύπτονται μέχρι κεραίας, καθώς πρόκειται για ένα σημαντικό επιστημονικό όπλο που δίνει τη δυνατότητα σε ασθενείς να δώσουν τη μάχη για τη ζωή και να την κερδίσουν.
Για την επόμενη μέρα και ενόψει ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας, για το οποίο όλοι μιλάνε, η κυβέρνηση επιχειρεί να καλλιεργήσει εφησυχασμό και μια μαγική εικόνα ότι όλα έχουν αλλάξει στο χώρο της Υγείας. Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική, αφού συνεχίζεται και εντείνεται η ίδια πολιτική που μας έφερε έως εδώ: Των περικοπών, των κριτηρίων «κόστους - οφέλους» για τους ομίλους, της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών Υγείας.
Αυτή η πολιτική έχει δοκιμαστεί και οι συνέπειές της έχουν αποκαλυφθεί, πριν και στη διάρκεια της πανδημίας. Και είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουν να αντανακλώνται στις μειωμένες και υποβαθμισμένες παροχές, ακόμα κι όταν το σημερινό σύστημα της Υγείας επανέλθει σε πλήρη λειτουργία, στις συνθήκες της «νέας κανονικότητας»...

Βρήκαν ευκαιρία Ευκαιρία για να περάσει «στα μουλωχτά» ό,τι νομοθετικό τερα

τούργημα, όποιο αντιλαϊκό σχέδιο είχαν στα συρτάρια τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι και δεν μπόρεσαν ή δεν πρόλαβαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, βρήκε η κυβέρνηση της ΝΔ με αφορμή την πανδημία. Το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε χτες στη Βουλή, είναι ο πιο πρόσφατος κρίκος σ' αυτήν τη μακρά «αλυσίδα».

Παρά τις αντιδράσεις όλων των περιβαλλοντικών φορέων, που ζήτησαν την απόσυρση του νομοσχεδίου, η κυβέρνηση, στα χνάρια όσων «πέρασε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έσπευσε να ικανοποιήσει τα αιτήματα του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών ενώσεων, νομοθετώντας την πλήρη απαλλαγή των «επενδυτών» από οποιαδήποτε περιβαλλοντική αδειοδότηση, τη μετατροπή δασικών συστημάτων και βουνών σε «κρανίου τόπο» για τις «πράσινες» μπίζνες, την κατάργηση των εθνικών δρυμών, ακόμα και τη δυνατότητα πραγματοποίησης ερευνών για υδρογονάνθρακες σε περιοχές Natura!
Ο στόχος είναι σαφής: Να καθαριστεί το τοπίο από εμπόδια και περιορισμούς που φρενάρουν ή καθυστερούν επενδύσεις συσσωρευμένων κεφαλαίων στην «πράσινη οικονομία», που μόνο πράσινη δεν είναι για το λαό, όπως δείχνουν οι συνέπειες στο κόστος του ρεύματος, στην αύξηση της ανεργίας από το κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων, η καταστροφή του περιβάλλοντος και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής εκεί που ανοίγουν «δουλειές» με τα σκουπίδια κ.λπ.
Οι προθέσεις της κυβέρνησης φάνηκαν κυριολεκτικά από την πρώτη μέρα της πανδημίας, όταν με αφορμή τα μέτρα για το «lockdown» έσπευσε να εξαπολύσει αντεργατικό «πογκρόμ», με τις δεκάδες ΠΝΠ που διαλύουν συμβάσεις και στρώνουν το δρόμο για χιλιάδες νέες απολύσεις, αλλά και με την προσπάθεια να μπει στον «πάγο» η συνδικαλιστική δράση, η συλλογική οργάνωση και διεκδίκηση.
Οπως δείχνουν μάλιστα οι τοποθετήσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών και οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, αυτά τα μέτρα μόνο «έκτακτα» δεν είναι, αντιθέτως ήρθαν για να μείνουν και να αποτελέσουν τη «μαγιά» του νέου γύρου αντεργατικής - αντιλαϊκής επίθεσης, που έχει ήδη ξεκινήσει.
Και δεν είναι μόνο αυτά... η κυβέρνηση σπεύδει να καταθέσει το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που είχε στα σκαριά. Το νομοσχέδιο προβλέπει ένα σχολείο με μεγαλύτερους ταξικούς φραγμούς, πιο στενά δεμένο με τις ρηχές δεξιότητες που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, πανεπιστήμια και Ερευνα πλήρως προσαρμοσμένα στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα που βιώνει η ανθρωπότητα τις μέρες αυτές, με τους ανταγωνισμούς για το εμβόλιο και το φάρμακο για τον κορονοϊό.
Σύμφωνα μάλιστα με τον πρωθυπουργό, όλα τα παραπάνω είναι το «ορεκτικό» για όσα έρχονται το επόμενο διάστημα, αφού με την καπιταλιστική κρίση «προ των πυλών» η κυβέρνηση σχεδιάζει να περάσει μέχρι τέλη Ιούλη 26 νομοσχέδια (!) με μέτρα για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, αντιδραστικές «προσαρμογές» στον κρατικό μηχανισμό και τη Δικαιοσύνη, αλλά και για ένταση της καταστολής, όπου ανάμεσα στα άλλα γίνεται «προετοιμασία εδάφους» και για τον περιορισμό των διαδηλώσεων με νόμο.
Το «νήμα» που συνδέει όλα τα παραπάνω, αυτό που ξετυλίγει γρήγορα η κυβερνητική πολιτική και οριοθετεί την «εποικοδομητική κριτική» των άλλων πολιτικών δυνάμεων, με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι άλλο από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και την προσπάθεια να πληρώσει ξανά ο λαός την κρίση.
Αυτά τα συμφέροντα, αυτήν την πολιτική που τα υπηρετεί πρέπει να βάλουν στο στόχαστρο του αγώνα τους οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, για να έρθουν στο προσκήνιο οι δικές τους σύγχρονες ανάγκες. Για να ακουστεί τώρα ακόμα πιο δυνατά, σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά, το σύνθημα των Πρωτομαγιάτικων συγκεντρώσεων: Ο λαός πλήρωσε πολλά και δεν πρόκειται να πληρώσει ξανά!