Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η ορμητική είσοδος όλων στον αγώνα

Σε σύσκεψη με σωματεία και φορείς στη Ζάκυνθο μίλησε χτες το απόγευμα ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, κατά την εισηγητική ομιλία του στη σύσκεψη με σωματεία και φορείς, αναφέρθηκε στη νέα καπιταλιστική κρίση, στα προβλήματα των εργαζομένων αλλά και των αυτοαπασχολούμενων στον κλάδο του Τουρισμού, στο λεγόμενο «άνοιγμά» του μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, αλλά και στις θέσεις και τις προτάσεις του Κόμματος.

Οι εργαζόμενοι να μη δεχτούν να πληρώσουν και τη νέα κρίση

Αναφερόμενος στην καπιταλιστική κρίση, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σημείωσε μεταξύ άλλων πως «και εδώ, στη Ζάκυνθο, οι περίπου 20.000 εργαζόμενοι στον Τουρισμό - Επισιτισμό και οι οικογένειές τους, ιδιαίτερα οι νέοι, οι βιοπαλαιστές αυτοαπασχολούμενοι - επαγγελματίες στον Τουρισμό, οι φτωχοί αγρότες πλήρωσαν πολλά και δεν πρέπει να πληρώσουν ξανά. Η οργάνωση της πάλης μπροστά στα δύσκολα που ξεκίνησαν να έρχονται, είναι μονόδρομος.
Και τα δύσκολα είναι μπροστά, γιατί μια νέα καπιταλιστική κρίση, την οποία κανείς πλέον δεν αμφισβητεί, έχει ήδη εκδηλωθεί. Η πανδημία του κορονοϊού με τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν στην παραγωγή, στις Μεταφορές, στο Εμπόριο δεν ήταν η αιτία, αλλά η θρυαλλίδα για την εκδήλωσή της.
Η προσπάθεια βέβαια των αστικών κυβερνήσεων να συγκαλύψουν τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, για να βγάλουν λάδι το σύστημα που υπηρετούν, δεν είναι καινούργια. Το 1973 μιλούσαν για "πετρελαϊκή κρίση", το 2008 για "κρίση χρέους", για να μην φτάσει ο λαός να δει τα αδιέξοδα του εκμεταλλευτικού συστήματος που πλέον το μόνο που έχει να προσφέρει είναι κρίσεις, ανεργία και πολέμους.

Μπορεί πριν από έξι μήνες να εκτιμούσαμε ότι η χώρα μας είχε περάσει σε φάση αναιμικής ανάκαμψης, όμως από τότε επισημαίναμε τα σημάδια ύφεσης στην Ευρωζώνη, επιβράδυνσης σε άλλες ισχυρές οικονομίες διεθνώς, όπως στις ΗΠΑ, τη μείωση των ρυθμών ανάπτυξης στην Κίνα.
Και παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης της ΝΔ για την επιστροφή στην ανάπτυξη, εμείς προειδοποιούσαμε ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστη λόγω της διασύνδεσής της με αυτές τις οικονομίες, ιδιαίτερα στον τουριστικό και ναυτιλιακό τομέα. Είναι αυτό που πολλές φορές λέμε πως η ελληνική οικονομία στηρίζεται στα πήλινα πόδια του Τουρισμού και των Μεταφορών.
Τώρα, λοιπόν, όλοι είναι αναγκασμένοι να παραδεχτούν πως η νέα κρίση θα είναι βαθιά, χωρίς να μπορούν να εγγυηθούν τη διάρκειά της. Το μόνο που μπορούν να εγγυηθούν είναι ποιος θα πληρώσει την κρίση. Ηδη έχουν ξεκινήσει να στέλνουν το λογαριασμό στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα, όπως έκαναν και με την προηγούμενη δεκαετή κρίση. Ξεκίνησαν με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου μέσα στην πανδημία, δίνοντας στη μεγαλοεργοδοσία πλήθος αντεργατικών εργαλείων, για να ξεφορτωθούν εργατικό δυναμικό ή για να το απασχολούν όποτε και όπως θέλουν».

Η καταλήστευση των εργαζομένων στον Τουρισμό έδωσε τα απανωτά ρεκόρ κερδών

«Οι εξελίξεις στον Τουρισμό απογυμνώνουν πλήρως το αφήγημα για την "εξωστρέφεια" της ελληνικής οικονομίας», σημείωσε συνεχίζοντας ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «τα στοιχεία και από εδώ, από τη Ζάκυνθο, μιλούν από μόνα τους:
Ολα τα τελευταία χρόνια οι τουριστικοί όμιλοι θησαύριζαν από τον Τουρισμό. Τη 2ετία 2016 - 2018 μόνο στη Ζάκυνθο κατασκευάστηκαν 13 5άστερα ξενοδοχεία, 24 4άστερα, 4.000 κλίνες επιπλέον!
Ο Τουρισμός έχει γίνει "μονοκαλλιέργεια" και στη Ζάκυνθο, όλη η οικονομική δραστηριότητα περιστρέφεται γύρω από τον Τουρισμό. Την ίδια στιγμή που οι τουριστικοί όμιλοι είχαν τεράστια κέρδη, το εισόδημα των εργαζομένων στον Τουρισμό και τον Επισιτισμό καταληστεύτηκε με τα περίφημα πακέτα πληρωμών που καταστρατηγούν την κλαδική Σύμβαση Εργασίας.
Με τα μέτρα της κυβέρνησης οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό πρέπει να ζήσουν με 1.500 ευρώ για 18 μήνες, ενώ οι τουριστικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, τους οποίους σήμερα ενισχύει και με άλλα μέτρα, είχαν έσοδα 22 δισ. ευρώ το 2019 και συνολικά 120 δισ. σε διάστημα 6 χρόνων, από τον κόπο και την εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι στις περισσότερες περιπτώσεις εργάστηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες είτε στις κουζίνες, είτε ως καμαριέρες με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής και πολλά ατυχήματα. Τα ωράρια αλλά και τα ρεπό καταπατήθηκαν συστηματικά με αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να εργάζονται ολόκληρο καλοκαίρι χωρίς ρεπό με πάνω από 10 ώρες εργασίας τη μέρα, ενώ οι εργοδότες έβαζαν επί το πλείστον 4ωρα ένσημα σε 8ωρη - 10ωρη εργασία.
Η περίφημη μαθητεία έσπαγε κόκαλα, μια φάμπρικα με μαθητευόμενους φθηνούς εργάτες. Η δήθεν "εκμάθηση" ουσιαστικά ήταν σκληρή κακοπληρωμένη δουλειά με τους χειρότερους όρους εργασίας.
Παράλληλα, η μεγαλοεργοδοσία απαιτούσε την επιστροφή του Δώρου Χριστουγέννων και μέρος των χρημάτων του μισθού και της αποζημίωσης απόλυσης, που συνήθως επιστρέφονταν χέρι με χέρι μετά την καταβολή τους στον λογαριασμό.
Αυτή λοιπόν η εκμετάλλευση, η καταλήστευση των εργαζομένων στον Τουρισμό έδωσε τα απανωτά ρεκόρ κερδών για τους τουριστικούς επιχειρηματικούς ομίλους.
Εδώ όμως στη Ζάκυνθο, η λεγόμενη τουριστική ανάπτυξη περνάει μέσα και από την πώληση 15.000 στρεμμάτων γης στα ορεινά του νησιού στον όμιλο του εμίρη του Κατάρ, για την οποία όλοι έβαλαν πλάτη, και η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τα στηρίγματά τους στην Τοπική Διοίκηση.
Ενας πανέμορφος τόπος, που θα μπορούσε να αναπτυχθεί προς όφελος του λαού του νησιού και τις ομορφιές του να τις απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι επισκέπτες, παραδίδεται στους κάθε λογής ντόπιους και ξένους "επενδυτές" που θέλουν να βάλουν στο χέρι όλη την ορεινή και νότια Ζάκυνθο για τα κέρδη τους».

Για το «άνοιγμα του Τουρισμού»

Σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «άνοιγμα του Τουρισμού», ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε: «Οι τουρίστες που επισκέπτονται τα νησιά δεν θα υπόκεινται σε κανέναν ουσιαστικό, προληπτικό ιατρικό έλεγχο, ενώ στα αεροπλάνα και στα πλοία δεν εφαρμόζονται συστηματικά και καθολικά τα αναγκαία μέτρα. Πώς λοιπόν να νιώθουν ασφαλείς οι εργαζόμενοι και οι νησιώτες;
Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της. Ο κίνδυνος να εμφανιστούν μαζικά κρούσματα επιδημίας στα νησιά είναι πολύ μεγάλος, ενώ τα μέσα πρόληψης και έγκαιρης αντιμετώπισης παραμένουν από ανεπαρκή έως ανύπαρκτα.
Οι ελλείψεις που συνεχίζουν να υπάρχουν σε νοσοκομεία, όπως και στο νοσοκομείο της Ζακύνθου, σε Κέντρα Υγείας και σε ιατρεία είναι τραγικές, με αποτέλεσμα αυτές οι δομές να αδυνατούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες των νησιωτών το χειμώνα, πολύ δε περισσότερο τις ακόμη πιο αυξημένες ανάγκες της τουριστικής περιόδου και μάλιστα σε συνθήκες πανδημίας. Οταν μάλιστα δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τη στελέχωση και τον εξοπλισμό των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και ιατρείων.
Το ΚΚΕ εδώ και καιρό έχει καταθέσει αναλυτικές προτάσεις για την επείγουσα λήψη ουσιαστικών μέτρων στα νησιά και τις άλλες τουριστικές ζώνες, μέτρα που αφορούν τόσο τη στελέχωση και τον εξοπλισμό όλων των δημόσιων δομών Υγείας, όσο και τον προληπτικό έλεγχο σε επισκέπτες, εργαζόμενους και μόνιμους κατοίκους.
Με τις θέσεις και τη δράση του, στέκεται με ευθύνη δίπλα στους κατοίκους, στους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους των νησιών, γι' αυτό βρίσκεται σταθερά απέναντι στην πολιτική που υπηρετούν η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματιών και τις επιλογές της ΕΕ.
Το ΚΚΕ, μέσα κι έξω από τη Βουλή, θα συνεχίσει να μάχεται και να στηρίζει τις κινητοποιήσεις και τις διεκδικήσεις του λαού των νησιών για την εξασφάλιση της υγείας, των δικαιωμάτων και του εισοδήματός τους».

Κανένας εργαζόμενος χωρίς εισόδημα

«Η απαίτηση σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλη από το να μην μείνει κανένας από τους περίπου 20.000 εργαζόμενους στον Τουρισμό στη Ζάκυνθο χωρίς εισόδημα», σημείωσε ο Δ. Κουτσούμπας και τόνισε την απαίτηση «να μπει σε κάθε σπίτι εργαζόμενου που έμεινε χωρίς δουλειά ο μισθός που θα καλύψει τις βασικές ανάγκες επιβίωσης της οικογένειάς του και όχι τα ψίχουλα των 9 ευρώ τη μέρα μέσω των απαράδεκτων επιδομάτων.
Ο,τι μέχρι τώρα έχει αποσπαστεί, όπως η επαναπρόσληψη των εποχικών εργαζομένων και η ένταξη στο καθεστώς αναστολής, είναι αποτέλεσμα του αγώνα των εργαζομένων πανελλαδικά και γι' αυτό πρέπει να συνεχιστεί η διεκδίκηση, να δυναμώσουν τα σωματεία.
Σήμερα πρέπει να οργανωθεί η πάλη για:
-- Να καταργηθούν οι ελαστικές μορφές εργασίας και να ενταχθούν στον μηχανισμό στήριξης όλοι όσοι εργάζονταν, ανεξάρτητα τη σχέση εργασίας και το επάγγελμα σε επιχειρήσεις 12μηνης και εποχικής λειτουργίας.
-- Να ενταχθούν όλοι οι εργαζόμενοι στις εποχιακές επιχειρήσεις, ακυρώνοντας όσες απολύσεις έγιναν και να απαγορευτούν άλλες για το επόμενο διάστημα.
-- Να διασφαλισθεί το εισόδημα όλων των εργαζομένων με βάση τις ΣΣΕ, καταργώντας την εκ περιτροπής εργασία.
-- Να δοθεί επίδομα ανεργίας σε όλους τους εποχικά εργαζόμενους για το 2020 - 2021 χωρίς προϋποθέσεις μέχρι να αρχίσουν να δουλεύουν.
-- Για όλο το διάστημα των μέτρων να μη χρεώνονται οι καταναλώσεις σε ΔΕΗ, νερό, τηλέφωνο, να απαλλάσσονται από οφειλές σε εφορία και τράπεζες, να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί.
-- Να διασφαλιστεί ότι θα τηρηθούν όλα τα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής με έλεγχο από τα συνδικάτα και από ελεγκτικούς μηχανισμούς για να μη χαθούν ζωές εργαζομένων στον Τουρισμό και παντού».

Παλεύουμε στο πλάι αυτοαπασχολούμενων, επαγγελματιών, φτωχών αγροτών

Σε ό,τι αφορά την κατάσταση αυτοαπασχολούμενων και μικρών επιχειρήσεων, που βιώνουν μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση λόγω της προηγούμενης οικονομικής κρίσης και εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων και της νέας οικονομικής κρίσης, ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε: «Συμμεριζόμαστε τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς για την κατάσταση και παλεύουμε στο πλάι τους.... Η προστασία των αυτοαπασχολουμένων, των οικογενειακών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τουριστικό κλάδο, είναι βασικό ζήτημα. Και προστασία σημαίνει και φοροαπαλλαγές και απαλλαγή από χρέη και μία σειρά ζητήματα για να μην πληρώνουν όλα αυτά που συσσωρεύονται όπως είναι οι λογαριασμοί από το ρεύμα, να διατηρήσουν αυτά τα καταλύματα που είχαν, την εστίαση.
Η κυβέρνηση, για παράδειγμα, όπως αντίστοιχα ισχύει και για τις προτάσεις των υπόλοιπων κομμάτων, μιλά για οριζόντια μέτρα στήριξης του "επιχειρηματικού κόσμου", ωστόσο τα παχυλά προγράμματα χρηματοδότησης, οι εγγυήσεις, οι φοροαπαλλαγές και άλλες "διευκολύνσεις" έχουν αποδέκτη πρώτα και κύρια τους επιχειρηματικούς ομίλους ή και ορισμένες πιο δυναμικές, μεγαλύτερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένους κλάδους.
Ελάχιστοι είναι οι αυτοαπασχολούμενοι που θα μπορέσουν να τα αξιοποιήσουν και όσοι τελικά τα καταφέρουν περνώντας το face control των τραπεζών και των προβλεπόμενων προϋποθέσεων - θυμίζουμε πως οι κυβερνητικές αποφάσεις απέκλεισαν τους αυτοαπασχολούμενους χωρίς προσωπικό από την πρώτη φάση του προγράμματος επιστρεπτέας προκαταβολής - ελάχιστο αντίκρισμα θα έχουν μπροστά στα αδιέξοδα που έχουν να αντιμετωπίσουν. (...)
Γνωρίζουμε πως στο νησί σας το κύριο κομμάτι των αυτοαπασχολούμενων στηρίζεται στον Τουρισμό με την πλειοψηφία να δουλεύει αποκλειστικά εποχικά, όπως π.χ. δωμάτια, εστιατόρια, καταστήματα με σουβενίρ κ.τ.λ. Και έμμεσα, απ' αυτούς που εξυπηρετούν τις τουριστικές επιχειρήσεις, όπως οικοδόμοι, συνεργεία καθαρισμού, συνεργεία αυτοκινήτων κ.τ.λ. Η καπιταλιστική τουριστική ανάπτυξη στο νησί οδήγησε σε δημιουργία πολλών τέτοιων μικρών επιχειρήσεων.
Επίσης, υπάρχει μεγάλος αναβρασμός, ειδικά σε αυτούς που νοικιάζουν κτίρια και έχουν μείνει κλειστά και αναγκαστικά θα πρέπει να πληρωθεί το μεγαλύτερο μέρος του ενοικίου αν όχι όλο. Μεγάλη είναι η απογοήτευση από την κυβέρνηση που έχει πάρει ελάχιστα μέτρα βοήθειας για να πληρωθούν τα ενοίκια. Είναι διάχυτη η αγωνία για την κατάσταση και τη μη δυνατότητα πληρωμής των ενοικίων.
Οσο για τους ιδιοκτήτες των μικρών καταλυμάτων, τα μικρά συγκροτήματα έχουν υποβαθμιστεί και έχουν χτυπηθεί εδώ και χρόνια από τους tour operators με χαμηλές τιμές και μη πληρότητα και μετά την χρεοκοπία της "Thomas cook" έχουν μείνει απλήρωτοι και χωρίς tour operator που ελέγχουν τη ροή των τουριστών, για τη φετινή χρονιά.
Αντίστοιχη είναι η κατάσταση που βιώνουν οι φτωχοί αγρότες σε ένα νησί που η αγροτική παραγωγή με το λάδι και τη σταφίδα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ που χρόνια τώρα έχει βάλει στο στόχαστρο τη φτωχή αγροτιά».

Στο στόχαστρο να μπει ο πραγματικός ένοχος, το ίδιο το σύστημα

«Είναι ώρα λοιπόν να σκεφτούμε τι πραγματικά φταίει και τι πραγματικά πρέπει να γίνει και πώς», σημείωσε κλείνοντας την εισηγητική του ομιλία ο Δ. Κουτσούμπας και πρόσθεσε: «Αυτό που τώρα χρειάζεται είναι η ορμητική είσοδος στον αγώνα. Η ενίσχυση της Κοινωνικής Συμμαχίας εργατών, αυτοαπασχολούμενων και μικρών επαγγελματιών, φτωχών αγροτών απέναντι στον κοινό αντίπαλο: Το μεγάλο κεφάλαιο, την εξουσία του, τις κυβερνήσεις του.
Η πάλη για τα άμεσα, ζωτικά προβλήματα των εργατικών - λαϊκών οικογενειών μπορεί να γίνει αποτελεσματική, όσο βάζει στο στόχαστρο τους μεγάλους ενόχους, όσο συγκεντρώνει δυνάμεις απέναντι στο ίδιο το σύστημα.
Γιατί οι σύγχρονες κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες σήμερα ασφυκτιούν μέσα στον καπιταλισμό.
Γιατί, καλύτερη ζωή και αξιοπρέπεια σήμερα, σημαίνει πριν απ' όλα ένα πράγμα: Πάλη για να πάρει η εργατική τάξη, ο λαός την εξουσία».

Προδιαγεγραμμένο «ατύχημα»... μέχρι το επόμενο

Τη μία μέρα η κυβέρνηση κόβει κορδέλες εγκαινιάζοντας τους νέους σταθμούς του Μετρό και διαφημίζει τον «νέο συγκοινωνιακό χάρτη» της Αττικής. Και την επόμενη μέρα ένας από τους συρμούς - «σαράβαλα» που κυκλοφορούν στον ΗΣΑΠ προσκρούει στην αποβάθρα στην Κηφισιά, επειδή δεν πιάνουν τα φρένα, με οκτώ επιβάτες τραυματίες!
«Ατύχημα» ή προδιαγεγραμμένο συμβάν; Αν ακούσει κανείς τις καταγγελίες εργαζομένων και επιβατών, θα καταλάβει ότι το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί περισσότερο μια σοβαρή προειδοποίηση. Γιατί η κατάσταση των συρμών στη γραμμή 1 του Μετρό δείχνει ότι είναι θέμα χρόνου να συμβεί το επόμενο «ατύχημα», και μάλιστα με πολύ χειρότερα αποτελέσματα. Το ίδιο ισχύει και με τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ, όπου οι βλάβες και οι μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό είναι μόνιμο φαινόμενο.

* * *

Οπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, ο συρμός που τράκαρε στην Κηφισιά είναι 37 ετών (!), όπως και αρκετοί ακόμα από τον στόλο του ΗΣΑΠ, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια επιβατών και εργαζομένων... Σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, με τρένα που θυμίζουν καρβουνιάρηδες, μηχανοδηγοί και τεχνικοί καλούνται να εξυπηρετήσουν καθημερινά εκατομμύρια επιβάτες. Ελλείψεις που δεν είναι «φυσικό φαινόμενο», αλλά αποτέλεσμα της διαχρονικής κυβερνητικής πολιτικής, στο πλαίσιο του περιορισμού του «κόστους λειτουργίας» για να είναι μεγαλύτερο το «όφελος», δηλαδή η κερδοφορία της επιχείρησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη γραμμή 1, όπου έγινε η πρόσκρουση, ενώ μπορούν να κυκλοφορήσουν έως και 33 συρμοί ταυτόχρονα, σήμερα κυκλοφορούν από 17 έως 20, κάτι που αυξάνει κατακόρυφα το «σαρδέλωμα» των επιβατών τις ώρες αιχμής. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος διαθέτει 45 συρμούς, όμως είναι ένας στόλος γερασμένος, τα ανταλλακτικά είναι ανύπαρκτα, το τεχνικό προσωπικό είναι κουτσουρεμένο, όλα αποτέλεσμα της μηδενικής κρατικής χρηματοδότησης στα μέσα σταθερής τροχιάς και της λειτουργίας «στο όριο», για να αυξάνεται το περιθώριο του κέρδους. Μάλιστα, έξι συρμοί, από τους τελευταίους που αγοράστηκαν, γρήγορα βγήκαν εκτός λειτουργίας λόγω σοβαρού τεχνικού προβλήματος.

* * *

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τμήμα της «βαριάς συντήρησης», 40 εργαζόμενοι δίνουν μάχη για να τα βγάλουν πέρα με τις βλάβες, αφού ο στόλος βγάζει συνέχεια προβλήματα, ενώ πριν από μερικά χρόνια οι εργαζόμενοι ήταν περίπου 150. Στο τμήμα αποκατάστασης βλαβών, λόγω έλλειψης προσωπικού, υπάρχουν μόνο δύο βάρδιες καθημερινά και από μία τα Σαββατοκύριακα. Ετσι, αν ένας συρμός πάθει βλάβη μετά τη λήξη της δεύτερης βάρδιας τις καθημερινές ή της μίας βάρδιας του Σαββατοκύριακου, θα φτιαχτεί την επόμενη, όταν ήδη θα έχουν εμφανιστεί νέες βλάβες. Ετσι, ο φαύλος κύκλος δεν κλείνει ποτέ. Να σημειωθεί ότι οι τελευταίες προσλήψεις τεχνικών έγιναν μόλις το 2004...
Συνολικά στις «Σταθερές Συγκοινωνίες ΑΕ» (ΣΤΑΣΥ) το 2009 εργάζονταν 3.570 εργαζόμενοι, ενώ το 2018 το προσωπικό έπεσε στους 2.465 (μείωση 31%). Αλλά και σήμερα, που νέοι σταθμοί προστίθενται σε Μετρό και Τραμ, το υπάρχον μειωμένο προσωπικό καλείται να βγάλει περισσότερο συγκοινωνιακό έργο. Είναι λοιπόν καθαρό ότι σε αυτές τις συνθήκες, που εκτός από όλα τα άλλα έχουν ως αποτέλεσμα τα αραιωμένα δρομολόγια, άρα και την ταλαιπωρία των επιβατών, διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για τα επόμενα «ατυχήματα».

* * *

Γίνεται επίσης καθαρό ότι δεν μπορεί να συνυπάρχουν η «εξοικονόμηση κόστους» από κυβερνήσεις - διοικήσεις στις συγκοινωνίες, με μέτρα αποτελεσματικής προστασίας εργαζομένων και επιβατών. Οτι δεν μπορεί να υπάρχει μείωση προσωπικού και ταυτόχρονα απρόσκοπτο συγκοινωνιακό έργο. Δεν γίνεται να προχωρήσει η «εργολαβοποίηση», που τώρα μπαίνει και στο τεχνικό κομμάτι των συγκοινωνιών, και την ίδια ώρα να είναι οι επιβάτες ήσυχοι ότι μπορούν να μετακινούνται με ασφάλεια και με φθηνό εισιτήριο. Οσο υπάρχουν ελλείψεις σε ανταλλακτικά, στο όνομα της μείωσης του κόστος, τόσο θα μεγαλώνει ο κίνδυνος από τις βλάβες...
Αυτή είναι η στρατηγική που υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά. Οι πολιτικές ιδιωτικοποιήσεων και «απελευθέρωσης» των συγκοινωνιών είναι αυτές που αντιμετωπίζουν ως «κόστος» τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Εκεί πρέπει να αναζητηθεί η αιτία και για τα «ατυχήματα» και για την ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού, τις ελλείψεις στο συγκοινωνιακό έργο, αλλά και για την ακρίβεια στα εισιτήρια και για την ένταση της εκμετάλλευσης στον κλάδο των μεταφορών. Από εκεί προκύπτει όμως και η ανάγκη της οργανωμένης πάλης για φτηνές, τακτικές, ασφαλείς αστικές συγκοινωνίες, στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών, και όχι της κερδοφορίας των μετόχων, είτε αυτό είναι το κράτος είτε οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι που παραμονεύουν για να βάλουν στο χέρι το συγκοινωνιακό έργο της Αττικής.

Απύθμενο θράσος

Κάθε μέρα που περνάει, τα αυξανόμενα «εισαγόμενα» κρούσματα του κορονοϊού και η ολοένα μεγαλύτερη διασπορά τους σε περιοχές της χώρας, εντείνουν την ανησυχία του λαού, ιδιαίτερα των κατοίκων τουριστικών περιοχών αλλά και των εργαζομένων στους κλάδους που σχετίζονται άμεσα με Τουρισμό, Μεταφορές, Επισιτισμό κ.λπ. Επιβεβαιώνοντας ότι όπως και στην προηγούμενη φάση έτσι και στη σημερινή, κριτήριο των κυβερνητικών μέτρων δεν είναι η προστασία της υγείας του λαού αλλά η «προστασία» των επιχειρηματικών ομίλων και του συστήματος.
Αυτό φανερώνουν τα πετσοκομμένα υγειονομικά πρωτόκολλα για το «άνοιγμα» του Τουρισμού και των επιβατικών μεταφορών, η πλήρης υποταγή τους στους όρους που επιβάλλουν οι μεγάλοι ξενοδόχοι, οι μεταφορικές εταιρείες και οι tour operators.
Την ίδια στιγμή οι δημόσιες μονάδες Υγείας παραμένουν σε οριακή κατάσταση και με πολλά ερωτήματα για το αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σε έναν μεγάλο αριθμό εισαγόμενων κρουσμάτων λόγω τουρισμού. Είναι πρόκληση λοιπόν να κουνάνε ξανά το δάχτυλο στο λαό και να τα ρίχνουν όλα στην «ατομική ευθύνη», με την απειλή ότι αν δεν τηρούνται με αυστηρότητα τα μέτρα αυτοπεριορισμού ο Τουρισμός θα καταρρεύσει και θα συμπαρασύρει ολόκληρη την οικονομία, ή ότι θα έχουμε δεύτερο κύμα πανδημίας και πιθανά νέα lockdown!
Το θράσος τους, προκειμένου να «βγάλουν λάδι» τους πραγματικούς υπεύθυνους για την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται στην καρδιά του καλοκαιριού, δεν έχει όρια.
Αντί λοιπόν να διενεργούνται καθολικοί προληπτικοί έλεγχοι σε όλους τους επισκέπτες πριν ξεκινήσουν το ταξίδι τους, όπως και συχνοί έλεγχοι σε εργαζόμενους και κατοίκους τουριστικών περιοχών, σε συνθήκες μάλιστα που καθημερινά καταγράφονται νέα ρεκόρ κρουσμάτων παγκοσμίως, η πρόληψη από την πλευρά του κράτους περιορίζεται τελικά σε μερικούς δειγματοληπτικούς ελέγχους στις αφίξεις από το εξωτερικό, με τα αποτελέσματα ακόμα και για αυτούς τους ελέγχους να γνωστοποιούνται αφού πρώτα τα κρούσματα έχουν διασκορπιστεί σε όλη τη χώρα!
Αυτές είναι οι συνέπειες και οι προτεραιότητες της πολιτικής που αντιμετωπίζει σαν «κόστος» κάθε ουσιαστικό μέτρο πρόληψης, όπως γινόταν άλλωστε και στην προηγούμενη φάση, έξαρσης της πανδημίας.
Τις ίδιες προτεραιότητες του κεφαλαίου εξυπηρετεί και η απόφαση κυβέρνησης και ΕΕ για 100% πληρότητα στα αεροπλάνα, με συνωστισμό επιβατών σε πολύωρες πτήσεις, η αντίστοιχη «χαλάρωση» των προληπτικών μέτρων στην ακτοπλοΐα, αλλά και οι αποφάσεις χαλάρωσης των μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς. Ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους κλάδους, μαζί με τους αυξημένους κινδύνους για την υγεία τους, αντιμετωπίζουν είτε το ξεζούμισμα, το πετσόκομμα μισθών και δικαιωμάτων όσοι δουλεύουν, είτε την επιβίωση με ανεπαρκή επιδόματα ή ακόμα και χωρίς αυτά, όσοι έχουν μείνει άνεργοι.
Χαρακτηριστική μάλιστα της στοίχισης όλων των κομμάτων του κεφαλαίου σε αυτές τις προτεραιότητες είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σε διαγκωνισμό με τη ΝΔ υπερθεματίζει για ακόμα μεγαλύτερες εκπτώσεις στα πρωτόκολλα - «λάστιχο»...
Την ίδια ώρα, η Υγεία συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως «κόστος» από την πλευρά του κεφαλαίου, με αποτέλεσμα να οξύνονται τα μεγάλα προβλήματα στις δημόσιες μονάδες, με τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές, με περιορισμένες προσλήψεις και με ημερομηνία λήξης, αντί για κάλυψη των 30.000 κενών θέσεων μόνιμων γιατρών και νοσηλευτών, με απολύσεις εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, που δεν σταμάτησαν ούτε μέσα στη πανδημία.
Με τις δημόσιες μονάδες Υγείας στα νησιά και τις άλλες τουριστικές περιοχές να αντιμετωπίζουν ακόμα πιο εκρηκτικά προβλήματα, δείχνοντας και από μία ακόμα πλευρά ότι τα «ρεκόρ» όλων των προηγούμενων χρόνων στον Τουρισμό πήγανε σούμπιτα στις τσέπες του κεφαλαίου, χωρίς να αφήσουν τίποτα στους εργαζόμενους και το λαό.
Απέναντι στο τζογάρισμα της υγείας του λαού για τα κέρδη του κεφαλαίου, όπως και την προκλητική προπαγάνδα που το συνοδεύει, είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων και του λαού η ενίσχυση της πάλης για μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας, για αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, πλήρως στελεχωμένο και εξοπλισμένο με κριτήριο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Η «ΑΥΓΗ» της Τετάρτης 8 Ιούλη φιλοξενεί..........

Η «ΑΥΓΗ» της Τετάρτης 8 Ιούλη φιλοξενεί στο οπισθόφυλλο ένα άρθρο που μπροστά του ωχριά και το πιο μελετημένο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Με νοηματικές ακροβασίες και με ψέματα ο αρθρογράφος Δ. Χρήστου επιδιώκει να δείξει ότι μέσα στον βούρκο που κυλιέται το αστικό πολιτικό σύστημα σέρνεται και το ΚΚΕ. Πώς το επιδιώκει αυτό; Παρουσιάζοντας τον Χρ. Καλογρίτσα ως – επί λέξει – «μπροστινό» του ΚΚΕ!

Επειδή μάλλον έχει κενά μνήμης τού θυμίζουμε ορισμένα θέματα:

– Η εφημερίδα «Πρώτη» -της οποίας εκδότης ήταν ο Χρ. Καλογρίτσας- κυκλοφορούσε ως «εφημερίδα της Αριστεράς» από τον Απρίλη του 1986 μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1990. Η εφημερίδα ταυτίστηκε με το «εγχείρημα» του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου» που εξελίχτηκε σε μέσο για τη διάλυση του ΚΚΕ την περίοδο 1989-1991. Ταυτίστηκε δηλαδή με όσους μέσα και έξω από το ΚΚΕ επιδίωξαν τη μετάλλαξή του σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ή τη διάλυσή του και στη συνέχεια αποτέλεσαν στελέχη του ΣΥΝ και αργότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ!

– Ο αρθρογράφος παρουσιάζει το ΚΚΕ ως συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον Χρ. Καλογρίτσα και τον Τ. Θεοδωρικάκο με τον οποίο έκαναν μαζί επιχείρηση το 1999. Όμως ο Τ. Θεοδωρικάκος ως Γραμματέας της ΚΝΕ ήταν και αυτός στην ομάδα που επεδίωξε τη διάλυση του ΚΚΕ το 1989-1991 και ακολούθησε την πορεία της στον ΣΥΝ ενώ στη συνέχεια έκανε την δικιά του διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ και σήμερα στην ΝΔ!

– Η προβοκάτσια του αρθρογράφου φτάνει σε τέτοιο σημείο που γράφει πως «(ο Καλογρίτσας) αξιοποίησε την υποστήριξη του ΚΚΕ αναλαμβάνοντας έργα στον χώρο της Δικαιοσύνης από τον τότε υπουργό Ευ. Γιαννόπουλο». Γιατί μιλάμε για προβοκάτσια; Γιατί πρώτα απ’ όλα όσοι θυμούνται και γνωρίζουν ξέρουν πολύ καλά τον χυδαίο αντικομμουνισμό και το με κάθε ευκαιρία αντι-ΚΚΕ μένος του συχωρεμένου υπουργού Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ που έφτασε ακόμα και σε δικαστικές διαμάχες με τον «Ριζοσπάστη». Αλήθεια, είναι τυχαίο ότι ο δικηγόρος του Χρ. Καλογρίτσα προέρχεται και σήμερα από το ΠΑΣΟΚ;

– «Ο Καλογρίτσας είχε σταματήσει τα έργα ως εργολάβος δεν εμφανιζόταν πουθενά», λέει ο αρθρογράφος. Πάλι ψέματα. Γιατί πριν ξαναεμφανιστεί με αφορμή το νέο σίκουελ της σκανδαλαλογίας, εμφανιζόταν σε συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ -με θέμα τη διαπλοκή και τη διαφθορά στα ΜΜΕ (!!!) και ομιλητή τον, ηχογραφημένο από τον Μιωνή, Νίκο Παππά – το 2016.

Το ΚΚΕ το θυμήθηκε ο αρθρογράφος για να του εκτοξεύσει λάσπη. Το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ τους ξέχασε… Όταν γίνεσαι «μπροστινός» του συστήματος εκεί καταντάς…

ΥΓ: Όταν οι εργάτες της «Χαλυβουργίας» έδιναν τον πολύμηνο απεργιακό τους αγώνα το 2011-2012 ο συγκεκριμένος αρθρογράφος έγραφε πάλι στην «ΑΥΓΗ» (8/01/12): «Χρησιμοποιείς (σ.σ. εννοεί το ΚΚΕ) τους δυστυχείς προλετάριους της χαλυβουργίας ως πειραματόζωα παρότι όλοι γνωρίζουν ότι συνδικαλισμός χωρίς ευελιξία και τακτικές υποχωρήσεις δεν υπάρχει, όταν πολύ περισσότερο οι συνθήκες της ύφεσης σαρώνουν τον τομέα της μεταποίησης. Έναν μήνα αλληλεγγύης, δύο μήνες, τρεις, ένα χρόνο; Μετά; Εδώ έχουμε έναν τυφλό, ουσιαστικά απολίτικο ανταρτοπόλεμο εκδίκησης σε αυτούς που εξακολουθούν να σε νικούν και οι οποίοι τρομάζουν τόσο πολύ που σε συγχαίρουν για τις ωραίες περιφρουρημένες πορείες που κάνει το ΠΑΜΕ». Το συγκεκριμένο άρθρο μάλιστα από την πολλή την «περηφάνια» έχει κατέβει από το site της «Αυγής». Το ίδιο θα γίνει μάλλον και με τον τωρινό λίβελο του Δ. Χρήστου.

Πηγή: 902.gr

Συσκότιση της πνευματικής και ηθικής ζωής των μαζών και θρησκεία... (Β.Ι.Λένιν)...

 

 

Η οικονομική καταπίεση των εργατών προκαλεί και γεννάει αναπόφευκτα κάθε είδους 
πολιτική καταπίεση, κοινωνική ταπείνωση, εξαγρίωση και συσκότιση της πνευματικής 
και ηθικής ζωής των μαζών. Οι εργάτες μπορούν να πετύχουν περισσότερη είτε λιγότερη 
πολιτική ελευθερία με σκοπό τη διεξαγωγή του αγώνα για την οικονομική τους απελευ-
θέρωση, καμμιά όμως ελευθερία δε θα τους απαλλάξει από την αθλιότητα, την ανεργία 
και την καταπίεση, όσο δε θα έχει αποτιναχτεί η εξουσία του κεφαλαίου. 
Η θρησκεία είναι μια από τις μορφές πνευματικής καταπίεσης, που παντού και πάντοτε 
βάραινε τις λαικές μάζες, τις τσακισμένες από την αιώνια δουλειά για τους άλλους, την 
ανέχεια και τη μοναξιά. Η αδυναμία των τάξεων που υφίστανται την εκμετάλλευση στην 
πάλη ενάντια στους εκμεταλλευτές γεννάει αναπόφευκτα την πίστη για μια καλύτερη με-
τά θάνατον ζωή, όπως ακριβώς και η αδυναμία του αγρίου στην πάλη με τη φύση γεννάει 
την πίστη στους θεούς, στους διαβόλους, στα θαύματα κτλ. Σ'αυτόν που σ'όλη του τη ζωή 
δουλεύει και στερείται, η θρησκεία διδάσκει ταπεινοφροσύνη και υπομονή στην επίγεια 
ζωή, παρηγο-ρώντας τον με την ελπίδα της επουράνιας ανταμοιβής. Και σ'εκείνους που 
ζουν από ξένη εργασία η θρησκεία διδάσκει την αγαθοεργία στην επίγεια ζωή, προσφέ-
ροντάς τους μια πολύ φτηνή δικαίωση για όλη την εκμεταλλευτική τους ύπαρξη και που-
λώντας τους σε συμφέρουσα τιμή εισιτήρια για την επουράνια μακαριότητα. 
Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Η θρησκεία είναι ένα είδος πνευματικού αλκοόλ, μέσα 
στο οποίο οι σκλάβοι του κεφαλαίου πνίγουν την ανθρώπινη μορφή τους, τις διεκδικήσεις 
τους για μια κάπως ανθρώπινη ζωή.

*Απόσπασμα από άρθρο του Β.Ι.Λένιν, με τίτλο ¨Σοσιαλισμός και θρησκεία", το οποίο
γράφτηκε στις 3 Δεκέμβρη 1905 (Άπαντα, τόμος 12, σελίδες 142-147)

Πού είναι η «σιωπηλή πλειοψηφία», οέο; Τρεις στους τέσσερις υπέρ των διαδηλώσεων (Γράφημα)

Η παραφιλολογία για τις «μειοψηφίες», που «ταλαιπωρούν» με διαδηλώσεις και απεργίες τη «σιωπηλή πλειοψηφία» των φιλήσυχων πολιτών προηγείται κατά πολύ των μνημονίων, γνώρισε ωστόσο ιδιαίτερη άνθιση στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, ενώ γνωρίζει νέα αναζωπύρωση με αφορμή το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, που επιχειρεί τη ντε φάκτο ποινικοποίησή τους.

Το πόσο έωλη είναι αυτή η θεωρία, έρχεται να αναδείξει μια ενδιαφέρουσα έρευνα της «Public Issue», που αναφέρεται στην κοινωνική υποστήριξη σε μορφές πολιτικής διαμαρτυρίας στη χώρα μας, με αναφορά στα έτη 2010 – 2018, δηλαδή την περίοδο που επισήμως η χώρα βρισκόταν σε μνημόνια.
Συνολικά κατά την υπό έρευνα οχταετία, ένα 76% των ερωτηθέντων κατά μέσο όρο υποστήριξε τις απεργίες ως τρόπο διαμαρτυρίας, και ένα εξίσου μεγάλο ποσοστό 74% στηρίζει τις πορείες και τις διαδηλώσεις.
Δεν είναι τυχαίο πως η κοινωνική αποδοχή αυτών των μορφών πάλης γνωρίζει το αποκορύφωμά της κατά τα έτη 2012, όταν και είχε προηγηθεί μια δεκαετία με πολύ μαζικές κινητοποιήσεις, και 2016, χρονιά των έντονων αντιδράσεων κατά του νόμου Κατρούγκαλου.
Τα αποτελέσματα είναι αρκετά εντυπωσιακά, με δεδομένη τη λάσπη, τη συκοφαντία ενάντια σε κάθε λαϊκή αντίδραση, την εργοδοτική τρομοκρατία, ακόμα και τις δικαστικές διώξεις απεργιών που βγαίνουν παράνομες σε χρόνο μηδέν.
Αυτό δε σημαίνει βέβαια, ότι η πλύση εγκεφάλου από αστικά κόμματα και κυρίαρχα ΜΜΕ δεν έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στις συνειδήσεις, όπως δείχνουν κάποια επιμέρους ερωτήματα.

Ημέρα απεργίας στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και η Αυγή -σε γραμμή ΣΚΑΪ- ενεργοποιεί τον κοινωνικό αυτοματισμό

Χαρακτηριστική είναι η αντίθεση της πλειοψηφίας με ποσοστά άνω του 85% σε κάθε μορφή κατάληψης, όπως εθνικών οδών (από αγρότες όπως προφανώς καταλαβαίνει ο καθένας), αλλά και σχολείων και πανεπιστημίων, απόρροια προφανώς μιας ανελέητης προπαγάνδας για «Ελλάδα που κόβεται στα δύο» στη μία περίπτωση και «καταλήψεις για την τυρόπιτα», «άντρα ανομίας και μολότοφ», «μπαχαλάκηδες που απειλούν τους φοιτητές που θέλουν να σπουδάσουν» στη δεύτερη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι σαφές ότι αντιστάσεις στην πλήρη φίμωση και ισοπέδωση της διαμαρτυρίας υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα στην ελληνική κοινωνία και δεν είναι τόσο εύκολο να ξεριζωθούν, όσο θα ήθελαν οι θιασώτες του «νόμος και τάξη», της «κοινωνικής ειρήνης» και των «διαλόγων με τους κοινωνικούς εταίρους».
Το ζητούμενο είναι να αντιληφθεί όλη αυτή η μεγάλη πλειοψηφία την πραγματική της δύναμη και να μετατρέψει την ιδεολογική κατά βάση στήριξη στις απεργίες και τις διαδηλώσεις σε αντίστοιχα ποσοστά συμμετοχής, φέρνοντας κυριολεκτικά τα πάνω κάτω.

Πού είναι η «σιωπηλή πλειοψηφία», οέο; Τρεις στους τέσσερις υπέρ των διαδηλώσεων!

«Κοινωνική υποστήριξη σε μορφές πολιτικής διαμαρτυρίας στην Ελλάδα – Μετά τις απεργίες (76%), οι πορείες και οι διαδηλώσεις (74%) συγκεντρώνουν στην Ελλάδα, ως μορφή πολιτικής διαμαρτυρίας, το υψηλότερο ποσοστό κοινωνικής αποδοχής».
— Public Issue (@publicissue) July 7, 2020

Πού είναι η «σιωπηλή πλειοψηφία», οέο; Τρεις στους τέσσερις υπέρ των διαδηλώσεων!

«Στην 20ετία 1998-2018, η κοινωνική υποστήριξη στις πορείες και τις διαδηλώσεις παρέμεινε σταθερά πλειοψηφική. Αυξήθηκε δε κατακόρυφα την περίοδο του Μνημονίου 2010, καταγράφοντας ρεκόρ το 2012 (80%) και το 2016 (84%-στην κινητοποίηση κατά του ν.Κατρούγκαλου)
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας μνημονιακής δεκαετίας, οι πορείες και οι διαδηλώσεις, ως μορφή διαμαρτυρίας, είχαν την αποδοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας κοινής γνώμης (76% – 3 στους 4 πολίτες)». #Διαδηλώσεις #Συναθροίσεις
— Public Issue (@publicissue) July 7, 2020

Πηγή: Κατιούσα

Έστειλα στο κόμμα δέκα μάρκα ακόμα… – Η συντροφική ανιδιοτέλεια και τα φιλελέ χάχανα

Κατιούσα

Καιρός να αφήσουμε λίγο τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε τον εαυτό μας.

Κανείς δεν έχει αποδώσει τόσο συμπυκνωμένα τον τρόπο σκέψης των φιλελέδων, όσο ο Μοντεχρήστος από τον Ισοβίτη του Αρκά. Ίσως για αυτό ο τελευταίος προσχώρησε όψιμα (;) τελικά στο μπλοκ τους και κάνει τη μασκότ της κυβέρνησης, με ζήλο που θα ζήλευε και ο Βαγγέλης η αρκούδα από το Show Business.
Οι γνήσιοι φιλελέδες διαθέτουν αξίες, ιδανικά, ανιδιοτέλεια και μάλιστα σε πολύ καλές τιμές. Γνωρίζουν πολύ καλά πως στον κόσμο της θεσμοθετημένης ζούγκλας που λέγεται αγορά, τίποτα δε χαρίζεται, τα πάντα κατακτιούνται πωλούνται. Είναι έτοιμοι να κατευθύνουν τις ιδέες τους όπου και όπως θέλει ο εργοδότης τους, με τον ίδιο τρόπο που ένα λεφτόδεντρο θα έστρεφε τα κλαδιά του προς τον ήλιο. Και όταν βλέπουν μια πραγματικά ανιδιοτελή πράξη, χωρίς προσωπικό συμφέρον, τους είναι τόσο ξένη κι ακατανόητη ως έννοια, τους πιάνει νευρικό γέλιο.

Λίγα πράγματα όμως μπορεί να είναι πιο γλοιώδη από το φιλελέ χιούμορ. Ακολουθεί ενδεικτικά ένα μικρό δείγμα, από όσους σχολίασαν τη δική μας σχετική ανάρτηση για τα κόκκινα μεροκάματα που θα χαρίσουν στο κόμμα σύντροφοι από την Ξάνθη. Δυστυχώς ο φωστήρας που έγραψε πως έχει γνωρίσει προσωπικά την Κατιούσα στο ΦΒ, που είναι οδοντίατρος και κομμουνίστρια με δεξιά τσέπη, φρόντισε να σβήσει άμεσα την ανάρτηση της χρονιάς και δεν άφησε πειστήρια.

Αν μπορούσαν θα καταργούσαν τις προσφορές στο κόμμα με ένα διάταγμα -όπως έκαναν στο παρελθόν με την ταξική πάλη και τώρα με τις διαδηλώσεις.
Το καλύτερο είναι πως αυτά τα λένε τα ίδια ακριβώς προφίλ και άτομα (το ένα δεν ταυτίζεται πάντα με το άλλο) που αύριο-μεθαύριο θα μας πουν να θυσιάσουμε κάποια μεροκάματα για το καλό της πατρίδας, της ανάπτυξης και του αφεντικού μας. Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη αξία και ιδανικό από αυτό;

Ο λαός δικαίως βγαίνει στο δρόμο για τα δικαιώματά του (VIDEO)

• 
  

Την αντίθεσή της στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον περιορισμό των διαδηλώσεων εκφράζει στην κάμερα του «902.gr» η Τιτίκα Σαριγκούλη, ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας.
Με το δικό της μοναδικό τρόπο, επισημαίνει ότι η αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται, με τις συντάξεις πείνας για τους συνταξιούχους, τους χαμηλούς μισθούς για τους εργαζόμενους και τα φοροχαράτσια, είναι αυτή που βγάζει το λαό στους δρόμους που δικαίως διεκδικεί το ψωμί και τα δικαιώματά του.

Εμπόριο «ζωής και θανάτου»

Αν κάτι έχει αποδειχτεί με τον πιο κραυγαλέο και κυνικό τρόπο στην πανδημία του νέου κορονοϊού, είναι πως ο ανταγωνισμός μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και φαρμακευτικών ομίλων, η παραγωγή και έρευνα με σκοπό το κέρδος, το εμπόριο φαρμάκων, θεραπειών, ιατρικού εξοπλισμού στοιχίζει σε ανθρώπινες ζωές. Αυτό φάνηκε και με το «Remdesivir» της εταιρείας «Gilead», το πρώτο φάρμακο που εγκρίθηκε στις ΗΠΑ κατά της Covid-19, καθώς βοηθά ορισμένους ασθενείς που νοσηλεύονται, να ανακάμψουν γρηγορότερα.
Το «Remdesivir» δεν είναι «καινούργιο φάρμακο». Παράχθηκε για να αντιμετωπίσει την επιδημία του ιού «Εμπολα», που ξέσπασε στην Αφρική το 2014, αλλά δεν ήταν αρκετά αποτελεσματικό. Για τον νέο κορονοϊο, όμως, το φάρμακο φαίνεται πως έχει κάποια αποτελέσματα και έτσι οι μετοχές του ανέβηκαν απότομα στο χρηματιστήριο της εμπορευματοποιημένης Υγείας! Εκμεταλλευόμενη αυτή ακριβώς τη συγκυρία, η φαρμακευτική εταιρεία που το παράγει ετοιμάζεται να το μοσχοπουλήσει, κοστολογώντας το κοντά στα 2.300 δολάρια ανά ασθενή για τους κρατικούς προϋπολογισμούς και τα ασφαλιστικά ταμεία, και πάνω από 3.100 δολάρια για «ιδιώτες» ασθενείς.
Με τέτοιο κόστος, είναι βέβαιο ότι χώρες χωρίς υποτυπώδη ασφαλιστικά και υγειονομικά συστήματα, αλλά και φτωχοί «μεμονωμένοι» ασθενείς δεν θα μπορούν να το προμηθευτούν. Αλλά και στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, που θα αγοράσουν το φάρμακο, το «μάρμαρο» θα πληρώσουν οι λαοί μέσω τσουχτερής φορολογίας, ασφαλιστικών εισφορών κ.λπ., με αναλυτές της αγοράς να εκτιμούν ότι μόνο απ' αυτό το φάρμακο, η «Gilead» θα μετρήσει τα επόμενα χρόνια έσοδα δισεκατομμυρίων.

* * *

Παράλληλα με τον επιχειρηματικό ανταγωνισμό, εξελίσσεται και ο ανταγωνισμός των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών κρατών για τη διαχείριση της πανδημίας, που επιδρά καταλυτικά και στη νέα οικονομική κρίση. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η γεωπολιτική διάσταση της πανδημίας, με τις οξυμένες αντιθέσεις ΗΠΑ - ΕΕ - Κίνας, υπογραμμίζεται σε όλους τους τόνους. Ετσι, οι ΗΠΑ αγόρασαν σχεδόν όλα τα αποθέματα «Remdesivir» για τους επόμενους τρεις μήνες (ολόκληρη την παραγωγή του Ιούλη και το 90% Αυγούστου και Σεπτέμβρη).
Οι πρώτες 140.000 δόσεις, που χορηγήθηκαν για δοκιμές σε διάφορες χώρες του κόσμου, έχουν σχεδόν εξαντληθεί, με τις Βρετανία, Γερμανία και Ισπανία να δηλώνουν πως διαθέτουν ακόμη αποθέματα. Στο παιχνίδι μπήκε η ΕΕ, με την Κομισιόν να ανακοινώνει ότι διαπραγματεύεται με τον όμιλο για να αυξήσει την παραγωγική του ικανότητα - με χρήματα των λαών της Ευρώπης - προκειμένου να εξασφαλίσει δόσεις για τα κράτη - μέλη.
Αντίστοιχο «παιχνίδι» πολλών δισεκατομμυρίων γίνεται και με τα υποψήφια εμβόλια, για να εξασφαλιστεί η κυκλοφορία ενός πιθανού εμβολίου στα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη. Και δεν είναι μόνο η κυβέρνηση του «εθνικιστή» Τραμπ, που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Επί κυβέρνησης του «υπέρμαχου της παγκοσμιοποίησης και της πολυμέρειας», Μπ. Ομπάμα, οι ΗΠΑ είχαν αγοράσει όλα τα παγκόσμια αποθέματα του εμβολίου κατά της γρίπης Η1Ν1, αμέσως μόλις κυκλοφόρησε.

* * *

Σύμφωνα με τις δοκιμές που έγιναν στην Ισπανία, το αντιικό φάρμακο έχει επίδραση σε ασθενείς που νοσηλεύονται με αναπνευστήρα αλλά όχι διασωληνωμένοι και ενδέχεται να μειώσει τις μέρες νοσηλείας από 15 σε 11. Η «Gilead» διαφημίζει το εμπόρευμά της λέγοντας ότι αυτό «αποφέρει εξοικονόμηση στα νοσοκομεία 12.000 δολάρια ανά ασθενή», σύμφωνα με το κόστος νοσηλείας στις ΗΠΑ.
Ολα, δηλαδή μπαίνουν στη ζυγαριά και τελικά αυτό που μετράει λιγότερο από όλα είναι η προάσπιση της υγείας, η αποσυμφόρηση των νοσοκομείων για να μην κινδυνέψουν κι άλλες ζωές. Μάλιστα, η Ισπανική Εταιρεία Νοσοκομειακών Φαρμακείων «ξεκίνησε μελέτες οικονομικής αξιολόγησης και κόστους - οφέλους του "Remdesivir" στη σταθερή τιμή του, καθώς και για τον αντίκτυπό του στις δημόσιες δαπάνες», αφού η νοσηλεία στην Ισπανία δεν κοστολογείται τόσο υψηλά όσο στις ΗΠΑ και επομένως μπορεί και να μην αξίζει τελικά τα λεφτά του...

E. M.

Στο καλάθι των αχρήστων

Οι προσπάθειες που κάνει η κυβέρνηση να παρουσιάσει τάχα «βελτιώσεις» στο νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις διαδηλώσεις απλά επιβεβαιώνουν ότι η θέση του είναι στα σκουπίδια. Τα όσα «διαρρέονται» από το αρμόδιο υπουργείο, σε καμιά περίπτωση δεν αλλάζουν την ουσία και δεν αμφισβητούν τον πυρήνα του νομοσχεδίου, που από το πρώτο μέχρι το τελευταίο άρθρο αποτελεί ράπισμα για τις λαϊκές ελευθερίες.
Καμιά βελτίωση δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα νομοθέτημα που κλιμακώνει την καταστολή ενάντια στον «εχθρό λαό» και αντιμετωπίζει τις κινητοποιήσεις του ως εν δυνάμει εγκληματικές πράξεις.
Η ουσία βρίσκεται στο άρθρο 19, για την «αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης», που αποτελεί και τον πυρήνα του νομοσχεδίου. Εδώ, μάλιστα, η κυβέρνηση έχει τη συμφωνία και των άλλων αστικών κομμάτων, που κάνουν «εποικοδομητικές» παρατηρήσεις για επιμέρους διατάξεις, αλλά για το συγκεκριμένο άρθρο δεν βγάζουν άχνα. Για το συγκεκριμένο άρθρο είναι χαρακτηριστική η αφωνία του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο νομοσχέδιο, λοιπόν, μαζί με όλες τις άλλες απαγορεύσεις και τους περιορισμούς στη λαϊκή διαμαρτυρία, ενισχύεται το νομικό - ιδεολογικό πλαίσιο για την ποινικοποίηση της ριζοσπαστικής σκέψης, την ταύτισή της ακόμα και με την «ενδοοικογενειακή» και «έμφυλη» βία!
Θυμίζουμε ότι οι σχετικές κατευθύνσεις της ΕΕ, που βρίσκουν έκφραση στο άρθρο 19, τσουβαλιάζουν τη δράση του εργατικού - λαϊκού κινήματος με την «τρομοκρατία», την ακροδεξιά και γενικά με την «ιδεολογία της βίας», διαμορφώνοντας έναν πολυπλόκαμο μηχανισμό καταστολής, ιδεολογικής πίεσης, χαφιεδισμού και κρατικού αυταρχισμού, με στόχο την «αποριζοσπαστικοποίηση».
Αλήθεια, τι σόι «θετικές αλλαγές» μπορούν να γίνουν σε ένα τέτοιο κείμενο; Πόσο μάλλον που το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί ατόφια αντιγραφή κειμένων της ΕΕ, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα άλλα κόμματα έχουν στηρίξει ή ανεχτεί τα τελευταία χρόνια. Πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η έκθεση για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Αμυνας της ΕΕ, που χαρακτήριζε απειλή τις «λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας»!
Κανείς δεν πρέπει λοιπόν να πέσει στην παγίδα των ελιγμών της κυβέρνησης.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, άλλωστε, δεν έπεσε από τον ουρανό. Ούτε αποτελεί κάποια νέα επεξεργασία της κυβέρνησης, που τη «μερεμετίζει» τάχα μέχρι την τελευταία στιγμή. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Η προσπάθεια να μπει στο «γύψο» το εργατικό - λαϊκό κίνημα έρχεται από πολύ μακριά. Από τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων στο όνομα του «δημοσίου συμφέροντος» μέχρι την άγρια καταστολή σε βάρος του λαϊκού κινήματος, και από τα περιοριστικά μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπως για το απεργιακό δικαίωμα, μέχρι τη ΝΔ και τον περιορισμό των διαδηλώσεων.
Το νήμα που συνδέει όλα τα παραπάνω είναι ο διακαής πόθος κυβερνήσεων, επιχειρηματικών ομίλων και ιμπεριαλιστικών ενώσεων να βάλουν εμπόδια στη λαϊκή διεκδίκηση, να βάλουν φρένο στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης.
Αυτό το νήμα πιάνει και το νομοσχέδιο της ΝΔ, δίνοντας συνέχεια, γι' αυτό και δεν διορθώνεται, όσες «βελτιώσεις» κι αν φέρει η κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, ακόμα κι αυτές γίνονται με κριτήριο την καλύτερη συνολική εφαρμογή του αίσχους, εμπλέκοντας π.χ. πιο άμεσα τις δικαστικές αρχές, ώστε να προσδώσει πινελιές «αμεροληψίας» στις απαγορεύσεις.
Δεν υπάρχει επομένως άλλη απάντηση από τη σκοπιά των εργαζομένων και του λαού πέρα από το «Πάρτε το πίσω τώρα!». Το νομοσχέδιο - έκτρωμα θα καταλήξει δίπλα σε παρόμοιους νόμους που η λαϊκή πάλη έστειλε στα αζήτητα.