Όταν δεν κοκκινίζουν από τα ψέματα που λένε…

 

 

 

της Αλεξάνδρας Καπαρού*

Το παραπάνω ταιριάζει απόλυτα στο το άρθρο του Αλέξη Πατέλη (επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού), με τίτλο «Ελευθερία», όπου προσπαθεί να υπερασπιστεί το νομοσχέδιο για τη 10ωρη δουλειά και την κατάργηση των υπερωριών και καταλήγει μάλιστα ότι «πρέπει να το στηρίξουμε όλοι». Γιατί; Για να έχουμε «μία οικονομία που προστατεύει τους εργαζομένους της, ιδίως τους πιο αδύναμους. Και τους δίνει και την ελευθερία να φτιάξουν τη ζωή που επιθυμούν. Προστατευμένοι. Με διαφάνεια.».

Πραγματικά είναι τόσο προκλητικά αυτά που γράφει ο ακριβοπληρωμένος άριστος της Goldman Sacs και της Merrill Lynch, για να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα για τις ανατροπές του αιώνα, που δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα.

Καταρχήν στο άρθρο του, ο κος Πατέλης επικαλείται την εργοδοτική ασυδοσία που είναι εκτεταμένη, ότι το νομοσχέδιο έρχεται να βάλει κανόνες. Μα ποιον κοροϊδεύει και δεν κοκκινίζει; Οι εργοδότες έχουν λυμένα τα χέρια τους από τους δεκάδες αντιλαϊκούς νόμους που ψηφίζουν όλα αυτά τα χρόνια η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Μάλιστα η κυβέρνηση τους επιβραβεύει. Πανηγύριζε ο κύριος Πατέλης για τα 120 εκ. ευρώ που έδωσε η κυβέρνηση στην AEGEAN την ίδια στιγμή που απέλυε δεκάδες εργαζόμενους της και μάλιστα ορισμένους επειδή αρνούνταν να τηλεργαστούν εκτός ωραρίου και ενώ η εταιρεία είχε μπει σε καθεστώς «αναστολών» σύμβασης. Όμως σε αυτά ο κύριος κάνει την… πάπια!

«Η Ελευθερία (βοηθός λογιστή), όταν εργάζεται επιπλέον ώρες -διότι υπάρχει αντικειμενικά περισσότερη δουλειά να γίνει- θα ξέρει ότι θα εργαστεί λιγότερες ώρες κάποια άλλη στιγμή. Τον Ιούλη που θα σχολάει νωρίτερα, σκέφτεται να πηγαίνει στη θάλασσα για μία γρήγορη βουτιά. Και όλα αυτά μόνο αν συμφωνήσει και η ίδια. Στο Εργάνη ΙΙ θα μπορεί η ίδια να δηλώνει ψηφιακά τις ώρες που εργάζεται. Δεν θα μπορεί ο εργοδότης της να λέει ψέματα με την ίδια ευκολία.».

Πόσο θράσος έχει κάποιος για να σκεφτεί και να γράψει τα παραπάνω, όταν στον κλάδο των λογιστών, που έτσι κι αλλιώς υπήρχε μεγάλος όγκος δουλειάς, εκτινάχθηκε στο διάστημα της πανδημίας! Να μελετήσουμε και να εφαρμόσουμε έναν καταιγισμό ΠΝΠ, ερμηνευτικών εγκυκλίων, άλλων διατάξεων, με απλήρωτες υπερωρίες, εργασία με «μαύρα», εντατικοποίηση και πρακτική ακόμα και αμισθί. Όταν μάλιστα δεκάδες προθεσμίες, έμπαιναν από την κυβέρνηση σε μη εργάσιμες, Σάββατο και Κυριακή, όπως και πρόσφατα η προθεσμία για τις βεβαιώσεις μετακίνησης που είναι το Μεγάλο Σάββατο, αναγκάζοντας συναδέλφους να δουλέψουν τις ημέρες του Πάσχα! Υπάρχουν περιπτώσεις που εργαζόμενοι εκβιάζονταν να δουλέψουν ενώ βρίσκονται σε αναστολή, ή ακόμα εργαζόμενοι που ενώ δούλευαν κανονικά, μάθαιναν ότι ήταν σε αναστολή από τη μισθοδοσία τους!

Οι εργαζόμενοι του κλάδου ξέρουμε πολύ καλά τί σημαίνει έχω «το δικαίωμα να κλείνω το λάπτοπ στο διάστημα της τηλεργασίας». Σημαίνει να απαντάμε σε κλήσεις εργοδοτών για τα δήθεν «έκτακτα» ακόμα και Σαββατοκύριακα και βραδινές ώρες. Σημαίνει ότι οι τηλεργαζόμενες μητέρες, που τόσο πολύ κόπτεται οι κυβέρνηση, δεν δικαιούνται καν άδεια ειδικού σκοπού, με αποτέλεσμα να εργάζονται ξημερώματα και αργά το βράδυ για να φέρουν βόλτα τις δουλειές του σπιτιού, για να μπει το παιδί τηλεκπαίδευση και παράλληλα να προλάβουν τις προθεσμίες που τρέχουν. Σημαίνει να δουλεύουμε τις μέρες άδειάς μας γιατί τα projects «τρέχουν». Να τρέχουμε το πρωί -εκτός ωραρίου- σε πελάτες, εφορίες, ασφαλιστικούς οργανισμούς και άλλες υπηρεσίες και το ωράριο να ξεκινά με το που φτάσουμε στο σπίτι. Όλα αυτά ενώ οι εργοδότες ήδη να ετοιμάζουν άλλους server για να κάνουν τη δουλειά τους που δε χρειάζονται login και logoff.

Είναι προκλητικός ο ισχυρισμός πως με την ηλεκτρονική κάρτα προστατεύεται το ωράριο. Όταν οι εργαζόμενοι γνωρίζουμε πολύ καλά, πως δεν χρειαζόμαστε Ιnternet, ούτε καν να είμαστε με VPN στο δίκτυο της εταιρίας, για να δουλέψουμε τα δεκάδες excel για συμφωνία πελατών-προμηθευτών, για το ΦΠΑ κλπ. Όπως ισχύει και τώρα, ακόμα χειρότερα αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, για να προλάβεις τις υποχρεώσεις, θα δουλεύεις τα αρχεία εκτός ωραρίου και Σαββατοκύριακο ώστε να είναι έτοιμα για καταχώρηση. Όταν μάλιστα, εκβιάζουν σε τέτοιο βαθμό για την αποδοτικότητα του εργαζόμενου, που σε ένα από τα μεγαλύτερα μονοπώλια του κλάδου, έχουν εισάγει μέχρι και σύστημα χρονομέτρησης των εργασιών των συναδέλφων, μην και υπάρξει δευτερόλεπτο που δεν είμαστε τόσο «παραγωγικοί».

Είναι προκλητικό να λέγεται ότι το νομοσχέδιο έρχεται να προστατεύσει τους εργαζόμενους και ότι θα καταπολεμήσει τη μαύρη εργασία και τις αδήλωτες υπερωρίες. Όταν ήδη σε ατομικές συμβάσεις μεγάλων μονοπωλίων του κλάδου, το διάλειμμα είναι εκτός 8ώρου, η υπερεργασία συμψηφίζεται στο μισθό και οι υπερωρίες υπολογίζονται μετά τις 10 ώρες δουλειάς. Πόσο δε μάλλον τώρα που επιδιώκουν να αυξηθεί η υπερωριακή απασχόληση, έως και 150 ώρες! Όταν σε μεγάλες λογιστικές και ελεγκτικές εταιρείες ήδη δεκάδες ρεπό που έταξε η εργοδοσία λόγω του φόρτου εργασίας χάθηκαν… στη σκόνη.

Είναι προκλητικό πως προστατεύεται το δικαίωμα στη μητρότητα. Όταν οι νέες γυναίκες στον κλάδο, πιέζονται για να μην μείνουν έγκυες και αν μείνουν, οι εργοδότες τις εκδικούνται, με πίεση να δουλεύουν μέχρι και μια μέρα πριν γεννήσουν, με πίεση να μην πάρουν την 6μηνη άδεια λοχείας! Όταν οι εργαζόμενες στις ελεγκτικές, μέχρι πριν 1 χρόνο, όπου το κατακτήσαμε μέσα από την συλλογική πάλη, δεν δικαιούνταν άδεια λοχείας αντίστοιχης του 6μήνου του ΟΑΕΔ, με αποτέλεσμα να γυρνάνε στη δουλειά με 2 μηνών βρέφος ή να παίρνουν άδεια άνευ αποδοχών.

Είναι πολλές οι περιπτώσεις που οι νέες γυναίκες αποφασίζουν να μεταθέσουν για αργότερα την εγκυμοσύνη για να μπορέσουν να «αποδείξουν» τι αξίζουν. Ακόμα και συναδέλφισσες που καταφεύγουν στην κατάψυξη των ωραρίων τους, ώστε να προβούν στη λύση τις εξωσωματικής σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα προκειμένου να μην χάσουν την επαγγελματική τους εξέλιξη. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εργοδότες δεν δίστασαν να απολύσουν εγκυμονούσες εργαζόμενες. Να θυμίσουμε, μιας και η κυβέρνηση κάνει λόγο για τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, ότι το ίδιο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικαίωσε επιχείρηση που απέλυσε έγκυο εργαζόμενη!

Κάπως έτσι χάνεται και η «γρήγορη βουτιά» που γράφει ο εν λόγω κύριος. Ακόμα και αν ο εργαζόμενος κάποια άλλη μέρα, πάρει ρεπό ή κάποια μείωση του χρόνου εργασίας, πιθανόν ύστερα από πολλές βδομάδες εξαντλητικής δουλειάς, αυτό δεν μπορεί σε τίποτα να αναπληρώσει τη συσσωρευμένη κούραση, τη φθορά της υγείας του από τα απανωτά 10ωρα. Δεν μπορεί να αποκατασταθεί η πλήρης απορρύθμιση της οικογενειακής και κοινωνικής ζωής του εργαζόμενου, τις μυοσκελετικές και ψυχοσωματικές ασθένειες λόγω άγχους και στρες, που δυστυχώς είναι συχνό φαινόμενο στον κλάδο. Άσε που για να πάει για ένα μπάνιο η οικογένεια της «Ελευθερίας» πρέπει να ξοδέψει ένα βδομαδιάτικο από τον πλουσιοπάροχο μισθό που της έχει εξασφαλίσει η κυβέρνηση, των 400€.

Όσο για τον «Ηρακλή» το διανομέα και σύντροφο της «Ελευθερίας», εάν η κυβέρνηση και ο κύριος Πατέλης νοιάζονταν πραγματικά δεν θα τον είχε απροστάτευτο στους δρόμους όπως στον τελευταίο χιονιά της Αθήνας με ένα μέτρο χιόνι για να του φέρει τον καφέ του.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως με το νέο νομοσχέδιο στόχος της κυβέρνησης είναι να δώσει ένα επιπλέον εφόδιο στα χέρια της εργοδοσίας για μείωση του εργατικού κόστους, αυξάνοντας κατακόρυφα το ποσοστό του κέρδους της.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και με αυτήν τη βαρβαρότητα και τη χυδαία υπεράσπισή της δεν χωράει κανένας συμβιβασμός. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι θέλουν τους εργαζόμενους ανοργάνωτους, τα σωματεία αδύναμα, ή ακόμα καλύτερα κάτω από τον έλεγχο της.

Για εμάς όμως ένας δρόμος υπάρχει! Η πείρα μας έχει δείξει ότι μόνο μέσα από τον οργανωμένο αγώνα, τη συλλογική δράση, τη διεκδίκηση για καλύτερους όρους ζωής και δουλειάς με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας, είχαμε κατακτήσεις. Η «Ελευθερία» και ο «Ηρακλής», όπως όλοι οι εργαζόμενοι, όλος ο λαός, ακριβώς επειδή βιώνουν αυτή την πραγματικότητα, θα μπουν μπροστά οργανωμένοι στα ταξικά σωματεία τους, για να αντιπαλέψουν τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική αυτής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το έχουμε χρέος σε μας και στα παιδιά μας! Στις 6 Μάη όλοι στην απεργία!

*Πρόεδρος Ένωσης Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής

902gr

ΝΑΤΟ και ΝΑΖΙ το ίδιο μαγαζί

 

 Η παραστρατιωτική ακροδεξιά ομάδα που οργάνωνε τη φιέστα για το
«ξέπλυμα» των Γερμανών κατακτητών στην Κρήτη, αυτή που συστήνεται ως «εφεδρική μονάδα προσηλωμένη να υποστηρίξει το ΝΑΤΟ», στην επιστολή της για την αναβολή της φιέστας μετά την κατακραυγή, επικαλείται μια υποτιθέμενη «αδερφοσύνη» των αλεξιπτωτιστών «χωρίς καμία διάκριση εθνικότητας, φυλής, πολιτικής άποψης και θρησκείας» και υπερασπίζεται την πρόκληση να τιμήσει την... ανδρεία των ναζί. 

Βέβαια, η ξεδιάντροπη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία σε βάρος της αλήθειας και των λαών ξεπερνάει κατά πολύ τη δράση τέτοιων περιθωριακών ομάδων.

 

Για παράδειγμα, τις μέρες αυτές έχει την «τιμητική» του το λεγόμενο «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το μέλλον», μια συνεργασία κυβέρνησης, τοπικών αρχών και της γερμανικής πρεσβείας, που οργανώνει εκδηλώσεις σε σχολεία, για να «διδάξει» την Ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέσα από μαρτυρίες ναζιστών και Ελλήνων της Κατοχής, καλλιεργώντας τη λογική των ίσων αποστάσεων σε κορυφαία ιστορικά γεγονότα και τελικά την ανοχή στο ναζισμό. 

Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν επίσης διάφορα ιδρύματα και ομάδες (όπως π.χ. το «Ελληνογερμανικό Ιδρυμα Νεολαίας»), ή ομάδες «προφορικής Ιστορίας», με χρηματοδοτήσεις μάλιστα από ιδρύματα όπως το «Σταύρος Νιάρχος», και στόχο - όπως οι ίδιοι λένε - να μάθουν στη νέα γενιά να «μπαίνει στη θέση του άλλου». Κι όλα αυτά, βέβαια, με πακτωλό κονδυλίων από την ΕΕ, επιβεβαιώνοντας ότι η προσπάθεια για το ξαναγράψιμο της Ιστορίας δεν βλέπει προς το παρελθόν αλλά κοιτάει προς το μέλλον, με πραγματικό στόχο να βάλει το λαό και τη νεολαία «στη θέση» της αστικής τάξης. Να τους στοιχίσει με τους στόχους της, ιδιαίτερα σήμερα που οι ανταγωνισμοί οξύνονται και οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις πολλαπλασιάζονται.

Να σημειωθεί πως η παραστρατιωτική αυτή ομάδα, με έδρα το Σαλέρνο της Ιταλίας και με κέντρο εκπαίδευσης στη Σλοβακία, έχει τις πλάτες του ΝΑΤΟ, του οποίου, όπως δηλώνει, έχει αναγνωριστεί και ως «επίσημος προμηθευτής» (NCAGE code AN876).

Χαρακτηριστικό άλλωστε είναι πως την επόμενη βδομάδα (21 - 25/4) στο πρόγραμμά της έχει «σχολείο» στα αλεξίπτωτα στην... Ουκρανία με εκπαιδευτές του ΝΑΤΟ!

Οπως άλλωστε «αυτοπαρουσιάζεται» στην ιστοσελίδα της, η παραστρατιωτική αυτή οργάνωση αποτελεί «εφεδρική μονάδα προσηλωμένη να υποστηρίξει το ΝΑΤΟ και τις φιλικές χώρες σε καιρούς ανάγκης» και για τον σκοπό αυτό διαθέτει «αερομεταφερόμενη εθελοντική μονάδα εφέδρων».

Αλλωστε, ο Σύνδεσμος κομπάζει ότι μέλη του είναι «κυρίως εν ενεργεία, έφεδροι και απόστρατοι στρατιωτικοί των Ενόπλων Δυνάμεων κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του ΝΑΤΟ και φιλικών χωρών», που «έχουν εκτενή επιχειρησιακή εμπειρία σε πολεμικά μέτωπα, από τα Βαλκάνια, την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, έως τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία» και ότι βρίσκεται «σε επαφή και καλή, στενή συνεργασία με ελίτ στρατιωτικές μονάδες» σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ουκρανία.

Σε ό,τι αφορά την άθλια εκδήλωση που ήθελαν να οργανώσουν στην Κρήτη, μετά τον σάλο που προκλήθηκε, απ' την ιστοσελίδα του Συνδέσμου αποσύρθηκαν και η πρόσκληση για την εκδήλωση αλλά και τα ονόματα των δύο εκ των τριών Ελλήνων στελεχών του που βρίσκονται στο ΔΣ και την Εκτελεστική Επιτροπή του παραστρατιωτικού σώματος, ένας εκ των οποίων εν ενεργεία αστυνομικός και έτερος γνωστός για τις σχέσεις του με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Την ίδια ώρα, η επιδίωξή τους να «ξεπλύνουν» τους ναζί και μαζί το σύστημα που τους θρέφει και τους αξιοποιεί για τις βρώμικες δουλειές του και η αξιοποίησή τους για το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, που έχουν άλλωστε ως στόχο το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, φαίνονται και απ' την επιστολή που έστειλε ο πρόεδρός της, Ιταλός Τζ. Φέστα, όπου ισχυρίζεται πως «παρεξηγήθηκαν» οι προθέσεις τους, επαναλαμβάνει τους όρκους πίστης στην «ευρωπαϊκή ενότητα», επικαλείται μια κάποια «αδερφοσύνη» των αλεξιπτωτιστών «χωρίς καμία διάκριση εθνικότητας, φυλής, πολιτικής άποψης και θρησκείας». Για να καταλήξει με ένα νέο «ξέπλυμα» στους ναζί εγκληματίες, υπερασπιζόμενος την απόδοση τιμών στη «γενναιότητα των Γερμανών αλεξιπτωτιστών» και την ανακοίνωση πως η εκδήλωση δεν θα γίνει, «σεβόμενοι το αίτημα των αυτοχθόνων Ελλήνων».

Ριζοσπάστης

Εφευρετικότητα των μηχανικών για να πετάξει η «Εφευρετικότητα» στον Αρη

Αυτοφωτογραφία (συνένωση 62 φωτογραφιών από την κάμερα του ρομποτικού βραχίονα) του ρόβερ «Perseverance» με το ελικοπτεράκι «Ingenuity» 4 μέτρα μακριά του, ανάμεσα στα ίχνη από τις ρόδες του οχήματος, που το εναπόθεσε στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη

Την Κυριακή 18 Απρίλη ελπίζει η NASA ότι θα καταφέρει να σηκώσει τελικά από το έδαφος του Αρη το ελικοπτεράκι «Ingenuity» («Εφευρετικότητα»), που μετέφερε στην «κοιλιά» του, το ρόβερ «Perseverance» της NASA. Αν το πετύχει θα είναι η πρώτη ελεγχόμενη πτήση σε άλλον πλανήτη. Η πρώτη πτήση ανθρώπινου κατασκευάσματος σε άλλον πλανήτη έγινε από τα σοβιετικά αερόστατα των αποστολών Vega 1 και Vega 2, που πέταξαν επί 46 ώρες το 1984, μέσα σε ατμόσφαιρα που περιείχε θειικό, υδροχλωρικό και υδροφθορικό οξύ, μεταδίδοντας δεδομένα από την Αφροδίτη στη Γη.

Το «Ingenuity», που έχει αποσυνδεθεί από το «Perseverance» και έχει αναπτύξει επιτυχώς τα πτερύγιά του (κατά την προσεδάφιση ήταν διπλωμένα), επρόκειτο να κάνει την πρώτη του πτήση στις 11 Απρίλη, αλλά τεχνικά προβλήματα την εμπόδισαν. Το ίδιο έγινε ξανά τις μέρες που ακολούθησαν. Η μικρή συσκευή είναι σε καλή λειτουργική κατάσταση όσον αφορά την τροφοδοσία της με ηλεκτρική ενέργεια, την τηλεπικοινωνία της με το ρόβερ και τη διατήρηση της θερμοκρασίας της σε επίπεδο κατάλληλο για να μην παγώσει. Παρ' όλ' αυτά, στη δοκιμή περιστροφής σε υψηλή ταχύτητα των ελίκων της στις 9 Απρίλη παρουσιάστηκαν προβλήματα «ακολουθίας οδηγιών», όπως τα περιέγραψε η NASA. Οι πολλαπλές λύσεις που δοκιμάστηκαν το επόμενο διήμερο δεν απέδωσαν και έτσι η ομάδα ελέγχου του ελικοπτέρου αποφάσισε ότι η καλύτερη λύση είναι η ελαφρά τροποποίηση του λογισμικού του «Ingenuity», που αφορά τον έλεγχο της πτήσης και η επανεγκατάστασή του, αφού προηγηθούν δοκιμές στη Γη και βρεθούν λύσεις για όλα τα βήματα της διαδικασίας. Η αναβάθμιση του λογισμικού θα τροποποιήσει τη διαδικασία ενεργοποίησης των δύο συστημάτων ελέγχου πτήσης του ελικοπτέρου, επιτρέποντας στο υλικό και το λογισμικό να μεταβούν με ασφάλεια σε κατάσταση πτήσης. Από αυτήν την περιγραφή του προβλήματος που δίνει η αμερικανική αεροναυτική υπηρεσία φαίνεται ότι το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε από κάποια ατυχία στον Αρη, ή απρόσμενες συνθήκες, αλλά από ατέλειες σχεδίασης.

Το «Ingenuity» με τα πτερύγια πλήρως ανεπτυγμένα, αναμένει την αναβάθμιση του λογισμικού του για να μπορέσει να πετάξει

Στο μεταξύ, τα όργανα μετρήσεων του «Perseverance» έχουν τεθεί σε λειτουργία και δίνουν μετρήσεις, παρότι το ρόβερ δεν μπορεί να απομακρυνθεί ακόμη από το σημείο προσεδάφισης, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα με το «Ingenuity». Το μετεωρολογικό όργανο MEDA του ρόβερ έδειξε μέγιστη θερμοκρασία -22^o C μέσα στον κρατήρα Τζέζερο, όπου βρίσκεται το όχημα και ελάχιστη -83^o C. Μέτρησε επίσης ταχύτητες ανέμου 10 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, ενώ η ορατότητα λόγω αιωρούμενης σκόνης είναι καλύτερη από αυτή, που επικρατεί στο σημείο του Αρη, όπου βρίσκεται το μικρό ρόβερ «Curiosity» της NASA. Ανάλογες μετεωρολογικές μετρήσεις δίνει από τρίτο σημείο το άλλο λειτουργικό αμερικανικό σκάφος επί αρειανού εδάφους, το «InSight». Οι μετρήσεις του «Perseverance» είναι χρήσιμες και για τον καθορισμό της κατάλληλης στιγμής για να γίνει η πτήση του «Ingenuity», αν αυτή τελικά επιτευχθεί.

Χάρη στα επίγεια τηλεσκόπια και στα σκάφη που έχουν τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Αρη, οι επιστήμονες μπορούν να κατανοήσουν το κλίμα του κόκκινου πλανήτη, ακόμη και να κάνουν κάποιες προβλέψεις για το μέγεθος των θυελλών σκόνης κατά τη διάρκεια του αρειανού έτους (διάρκειας δύο γήινων ετών). Ωστόσο, η πρόβλεψη της ποσότητας σκόνης και της έκτασης της διασποράς της, αλλά και η ανακάλυψη του τρόπου, που μικρές θύελλες εξελίσσονται σε μεγάλες, οι οποίες καλύπτουν ολόκληρο τον πλανήτη, θα βοηθήσουν μελλοντικές επιστημονικές και εξερευνητικές αποστολές στον πλανήτη. Τα λεπτομερή, τοπικά, μετεωρολογικά δεδομένα, που θα συλλέξουν οι τρεις διαστημοσυσκευές αναμένεται να συμβάλλουν σημαντικά στην κατεύθυνση αυτή.

Κυριότερη αποστολή του «Perseverance» είναι η αστροβιολογία και ειδικότερα η ανεύρεση ενδείξεων αρχαίας μικροβιακής ζωής. Για το σκοπό αυτό θα συλλέξει δείγματα εδάφους από ενδιαφέροντα σημεία και τα δοχεία με τα δείγματα θα τα στοιβάξει σε σημείο, από το οποίο θα τα περισυλλέξει μελλοντική αποστολή σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), για να τα μεταφέρει τελικά στη Γη προς εξονυχιστική μελέτη.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.nasa.gov, «Scientific American»

Το Αφγανιστάν και οι «νέες προκλήσεις»

 

 

20 χρόνια μετά τη ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν, που πραγματοποιήθηκε με πρόσχημα τον περιβόητο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ανακοίνωσαν τη σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων τους μέχρι τον Σεπτέμβρη.

Ακριβώς όπως όταν εισέβαλαν στο Αφγανιστάν - όπως και σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ακολούθησαν σε Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.α. - ο στόχος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους δεν ήταν η «ελευθερία», η «δημοκρατία» και η «διεθνής ασφάλεια», έτσι και τώρα δεν αποσύρουν τα στρατεύματά τους επειδή «εκπληρώθηκε ο στόχος της καταπολέμησης της τρομοκρατίας», όπως λένε.

Η απόκτηση ενισχυμένων θέσεων σε περιοχές γεωστρατηγικής σημασίας, ο έλεγχος ενεργειακών πηγών, ορυκτού πλούτου και δρόμων μεταφοράς, η υπονόμευση της θέσης και της αντίστοιχης προσπάθειας που κάνουν ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, ήταν και είναι η «πυξίδα» που καθόριζε και καθορίζει το πότε και το πού των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, τις εκάστοτε προτεραιότητές τους, αλλά και την ανασύνταξη των δυνάμεών τους και των επιθετικών σχεδίων τους, με βάση την εξέλιξη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Αυτό ακριβώς το κριτήριο τους οδήγησε στο Αφγανιστάν, αυτό τους οδηγεί και σήμερα να απομακρύνουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις από εκεί - συνεχίζοντας βέβαια την πολύμορφη παρέμβασή τους με άλλα μέσα, αφού η περιοχή δεν χάνει τη γεωστρατηγική της σημασία, ούτε το αυξανόμενο «ενδιαφέρον» από Κίνα, Ρωσία και άλλους - ρίχνοντας το βάρος της στρατιωτικής τους προετοιμασίας σε άλλα πιο κρίσιμα μέτωπα για τις βλέψεις τους.

***

«Αντί να επιστρέψουμε στον πόλεμο με τους Ταλιμπάν, πρέπει να επικεντρωθούμε στις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, όταν ανακοίνωσε προχτές την απόφαση για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, ξεχωρίζοντας μεταξύ αυτών των νέων «προκλήσεων» την ανάγκη «να ενισχύσουμε την αμερικανική ανταγωνιστικότητα για να αντιμετωπίσουμε τον σκληρό ανταγωνισμό από μια ολοένα και πιο σίγουρη για τον εαυτό της Κίνα».

Η εντεινόμενη διαπάλη ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπως και η καθοριστική επίδρασή της σε όλες τις κινήσεις, σε όλα τα μέτωπα των επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, γίνεται όλο και πιο φανερή. Με το βλέμμα σε αυτήν ακριβώς την κύρια αντιπαράθεση, η κυβέρνηση Τραμπ συμφώνησε και δρομολόγησε την αποχώρηση από το Αφγανιστάν, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν έρχεται τώρα να την υλοποιήσει, προκειμένου να ρίξει περισσότερες δυνάμεις στις «νέες προκλήσεις».

Καθόλου τυχαία, η τελική απόφαση για αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν και οι αναφορές Μπάιντεν για τερματισμό του «πιο πολύχρονου πολέμου των ΗΠΑ» έρχονται την ίδια στιγμή που η λυκοσυμμαχία ενισχύει συνεχώς τις δυνάμεις της στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βαλτική και όλη την περιοχή γύρω από τη Ρωσία, τη στιγμή που οξύνεται επικίνδυνα η αντιπαράθεση γύρω από την Ουκρανία, ενώ οι ΗΠΑ ανακοινώνουν μαζί με το Βερολίνο αύξηση της στρατιωτικής τους παρουσίας και στη Γερμανία.

Την ίδια ώρα, οι αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις εντείνουν την κινητικότητά τους στα Στενά της Ταϊβάν, συνολικότερα την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, αναζητούν χερσαίες βάσεις στην περιοχή για εγκατάσταση νέων επιθετικών οπλικών συστημάτων... Η δε «τρομοκρατική απειλή» παραμένει πάντα στην «καβάτζα», με τον Μπάιντεν να κάνει προχτές λόγο για «τρομοκρατικά δίκτυα και επιχειρήσεις που έχουν εξαπλωθεί πολύ πέρα από το Αφγανιστάν», διασφαλίζοντας έτσι πρόσχημα για επεμβάσεις σε όλο τον πλανήτη.

***

«Ελευθερία», «ασφάλεια», «σταθερότητα», «διεθνές δίκαιο», «δημοκρατία»... Το παράδειγμα της 20χρονης ΝΑΤΟικής επέμβασης στο Αφγανιστάν αποκαλύπτει για μια ακόμα φορά την απάτη των ιμπεριαλιστικών προσχημάτων. 20 χρόνια μετά την εισβολή, ο λαός μετρά μια κατεστραμμένη χώρα, δεκάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους, εκατομμύρια ξεριζωμένους πρόσφυγες να ζουν σε άθλιες συνθήκες, φτώχεια και εξαθλίωση...

Οι τζιχαντιστές που στρατολόγησαν, εκπαίδευσαν και εξόπλισαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, για να τους ρίξουν απέναντι στη Σοβιετική Ενωση τη δεκαετία του '80, έγιναν η «τρομοκρατική απειλή» και το «κακό που πρέπει να ξεριζωθεί» για να δικαιολογηθεί η ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική επέμβαση από το 2001 μέχρι τώρα. 20 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν «ξεριζώθηκαν», αλλά στην ετήσια έκθεσή τους οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ εκτιμούν ότι «οι Ταλιμπάν πρόκειται να ανακτήσουν έδαφος στο πεδίο των μαχών και η αφγανική κυβέρνηση θα δυσκολευτεί να τους συγκρατήσει αν η συμμαχία (σ.σ. ΝΑΤΟ) αποσύρει τη στρατιωτική της υποστήριξη»...

Κι όμως, τα ίδια ακριβώς προσχήματα περί «ελευθερίας», «ασφάλειας» και «διεθνούς δικαίου» επιστρατεύουν σήμερα ξανά οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, στην αντιπαράθεσή τους με την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν κ.ά., έτοιμοι να ματοκυλίσουν ξανά τους λαούς για να βγουν τα μονοπώλιά τους στον αφρό της ενδοϊμπεριαλιστικής διαπάλης και της νέας οικονομικής κρίσης...

Στο Αφγανιστάν και άλλες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ακολούθησαν, έσπευσαν να δώσουν το «παρών» και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, με αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων, με παραχώρηση βάσεων, εναέριου και θαλάσσιου χώρου. Ολα τα τελευταία χρόνια η επικίνδυνη αυτή εμπλοκή βαθαίνει συνεχώς, μετατρέπουν όλη τη χώρα σε αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο που μπαίνει στο στόχαστρο, διεκδικούν με κάθε τρόπο αναβαθμισμένο ρόλο στο σχέδιο περικύκλωσης της Ρωσίας και άλλους επικίνδυνους σχεδιασμούς.

Εχει πλουτίσει όμως και η πείρα του λαού από τα ψέματά τους, από την ίδια την εξέλιξη των σχεδιασμών τους, δίνοντας εφόδια και δυνατότητες για να δυναμώσει αποφασιστικά η λαϊκή πάλη για την απεμπλοκή από αυτά, για να φωτίζεται η πραγματική διέξοδος για τους λαούς.

Γ. Ε.

 

Ριζοσπάστης 

Προαναγγελίες πολέμου. Τι δεν καταλαβαίνετε φίλοι συριζαίοι;

 

-Σας λέω για τις ψεύτικες αξίες της ΕΕ και μου λέτε ότι είναι τα «κομμουνιστικά μου»,

-Σας λέω ακούτε το ΚΚΕ και χλευάζετε το 5%,

-Σας λέω πως οι βάσεις που δώσατε δεν είναι για την πατρίδα και μου λέτε ότι είναι ασπίδα για την Τουρκία,

-Σας έλεγα για τη συμφωνία των Πρεσπών που είναι υπηρεσία στην ιμπεριαλιστική περικύκλωση της Ρωσίας και μου λέγατε, λύσατε το πρόβλημα!

-Σας λέω τι δουλειά έχουν τα αεροπλάνα μας πάνω από τα Βαλκάνια, οι πάτριοτ στη Σ. Αραβία, τα πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και άλλα πλοία στον Εύξεινο Πόντο με τα κανόνια κατά της Ρωσίας και σφυρίζετε…, τόσο πολύ σας ενδιαφέρει η ιμπεριαλιστική περικύκλωση του «κακού ιμπεριαλιστή»;

-Σας λέω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  δεν διαφέρει από τα αστικά κόμματα στις βασικές πολιτικές γραμμές και μιλάτε για «Οράματα της Αριστεράς»! Ποιάς αριστεράς; Των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ;

-Ούτε βήμα δεν μπορείτε να κάνετε έξω από την πολιτική πολέμου. Υποταγμένοι πλήρως!

-Τώρα, η χώρα είναι χωμένη μέχρι τα μπούνια στις πολεμικές προετοιμασίες κατά της Ρωσίας – και στο βάθος Κίνα - αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει μόνο την «καταστροφική πολιτική του Μητσοτάκη» για τον κορονοϊό, τα κονδύλια  του πακέτου ανάκαμψης, τη Μαρέβα, τις οικογενειοκρατίες και πονηρά βλέπει μόνο Τουρκία. Τίποτα άλλο στη διεθνή πολιτική δεν βλέπει. Αύριο θα ξαναψηφίσει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, Λευκορωσίας, Ιράν και Κίνας και θα σφυρίζει αδιάφορα αντί να αντιταχθεί σε όλες τις ιμπεριαλιστικές προκλήσεις που περιγράφει ο Ριζοσπάστης παρακάτω.

-Γιατί ο Ριζοσπάστης δεν είναι μια φυλλάδα. Έχει βαθιά ιστορία στην αποκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Τις έλεγε πάντα και δυστυχώς ήταν ο μόνος. Οι άλλοι τον κορόιδευαν πάντα, όπως εσείς  το ΚΚΕ. Μόνο όταν ερχόταν η θύελλα ρωτούσαν από τον καναπέ σαν εισαγγελείς «που είναι Το ΚΚΕ», να τους σώσει!

-Προσχωρήσατε σε ένα μέτωπο που χώνει τη χώρα στον πόλεμο και δεν βγάζετε ούτε άχνα για όσα γίνονται.

-Χορτάστε τώρα ημιφασιστική σύμμαχο Ουκρανία και προπαγάνδα για επιθετική Μόσχα του «φονιά» προέδρου της για να δικαιολογηθεί κάθε πολεμική σύγκρουση, βγάζοντας έξω από το κάδρο όλους τους ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ που ετοιμάζουν πόλεμο,

-Μέχρι το λαιμό έχετε βουλιάξει στα ιμπεριαλιστικά σχέδια,

-Διάβασε φίλε συριζαίε το άρθρο γιατί εδώ δεν είναι παίξε – γέλασε. Πόλεμος είναι και δεν δικαιολογείται κανένας Έλληνας πολίτης, αριστερός, προοδευτικός, δημοκράτης να παριστάνει τον ανήξερο. Ούτε εσύ.

-Όχι στη λήθη των διαδικασιών έλευσης ιμπεριαλιστικών πολέμων,  κοστίζει στους λαούς πανάκριβα.

Σ.Β.

 

«Προσοχή, στόχος»!

[Οι εξελίξεις στην Ουκρανία, η συγκέντρωση τεράστιων στρατιωτικών δυνάμεων από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία και η απάντηση της τελευταίας «με το δάχτυλο στη σκανδάλη», δείχνουν για μια ακόμα φορά πόσο επικίνδυνη για το λαό είναι η εμπλοκή της χώρας μας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, για λογαριασμό της αστικής τάξης, με ευθύνη όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, συνολικά των κομμάτων του «ευρωατλαντικού τόξου».

Η περίπτωση της Μαύρης Θάλασσας και των Βαλκανίων, που όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει ο Αμερικανός πρέσβης, είναι ένας από τους τρεις «κύκλους» (μαζί με Νοτιοανατολική Μεσόγειο και Βόρεια Αφρική) όπου η χώρα αναλαμβάνει να προωθήσει βήμα - βήμα τα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, είναι ενδεικτική. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Με «πρόσκληση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ΝΑΤΟική αρμάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα στον «δίαυλο» του Αιγαίου από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο, τάχα για το Προσφυγικό, στην πραγματικότητα όμως για τον έλεγχο διέλευσης των ρωσικών πλοίων.

Στην αμέσως επόμενη φάση αυτού του σχεδιασμού, το ΝΑΤΟ αναπτύσσει τις δυνάμεις του ακόμα πιο συχνά στη Μ. Θάλασσα και προσπαθεί να επιβάλει μόνιμη ναυτική παρουσία, παρακάμπτοντας και τους περιορισμούς της Συνθήκης του Μοντρέ, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να «καμαρώνουν» ότι τα ελληνικά πλοία είναι τα μοναδικά που αυξάνουν σταθερά τις μέρες παραμονής σε ΝΑΤΟικές αποστολές στη Μ. Θάλασσα.

Την ίδια ώρα, η Πολεμική Αεροπορία αναλαμβάνει όλα αυτά τα χρόνια αυξημένους ρόλους στον ΝΑΤΟικό καταμερισμό, μεταξύ άλλων με την «επιτήρηση» του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας και της Βουλγαρίας, που τη φέρνει στην «πρώτη γραμμή», στο ενδεχόμενο όξυνσης και γενίκευσης της στρατιωτικής αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ - Ρωσίας.

Ενδεικτικό είναι ότι ελληνικό ιπτάμενο ραντάρ επιχείρησε προ ημερών σε αυτήν την περιοχή ως «ασπίδα» για αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό, που απογειώθηκε από τις ΗΠΑ και πέταξε ως εδώ για να κάνει «επίδειξη ισχύος».

Χαρακτηριστικά πολεμικής προπαρασκευής, με εμπλοκή της Ελλάδας, έχει και η εναέρια άσκηση «Ηνίοχος» που διεξάγεται στη χώρα μας, με συμμετοχή 25 μοιρών πολεμικών αεροσκαφών από ΝΑΤΟικές και άλλες χώρες, με τους Αμερικανούς να λένε ότι προετοιμάζει για «μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση».

Σ' αυτές τις επικίνδυνες «πρόβες πολέμου», τον δικό του ξεχωριστό ρόλο έχει ο ιστός των στρατιωτικών βάσεων σε όλη τη χώρα, που αξιοποιούνται ως ορμητήρια για τα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Βασικό ρόλο εδώ παίζει η Αλεξανδρούπολη, που στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια αποτελεί βάση πρώτης γραμμής για την ταχεία μετακίνηση δυνάμεων σε Βαλκάνια και Ανατ. Ευρώπη, για τον «έλεγχο» της Μαύρης Θάλασσας και το «σφράγισμα» των Στενών του Βοσπόρου.

Από εκεί άλλωστε πέρασαν προ λίγων εβδομάδων οι χιλιάδες ΑμερικανοΝΑΤΟικοί που βρίσκονται σήμερα «μια ανάσα» από την Ουκρανία, με τον «μανδύα» της άσκησης «Defender Europe».

Με βάση και τη σημερινή κλιμάκωση, καθένας μπορεί να σκεφτεί: Τι λιγότερο από στόχους των αντίπαλων κέντρων είναι όλα τα παραπάνω, οι ναυτικές, αεροπορικές δυνάμεις και υποδομές που αξιοποιούνται ως κρίκοι στην αλυσίδα των ΝΑΤΟικών σχεδίων;

Τι λιγότερο από «βαρίδι», που πάει το λαό ολόισια στην άβυσσο των ανταγωνισμών, είναι η αλυσίδα της εμπλοκής που μακραίνει και βαραίνει χρόνο με τον χρόνο, με βάση και τα ΝΑΤΟικά σχέδια; Πόσο μάλλον που προστίθενται διαρκώς και νέοι κρίκοι, όπως δείχνει π.χ. η Συμφωνία των Πρεσπών για να μπει η Β. Μακεδονία στο ΝΑΤΟ.

Σήμερα που οι ανταγωνισμοί οξύνονται, στο έδαφος και της νέας καπιταλιστικής κρίσης, σήμερα που η ιμπεριαλιστική «ειρήνη» εναλλάσσεται με πολεμικές ιαχές σε απόσταση αναπνοής από τα σύνορά μας, ο λαός χρειάζεται να αξιοποιήσει την πείρα του, να απορρίψει με αποφασιστικότητα τα χυδαία ψέματα της κυβέρνησης ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων ότι η εμπλοκή αποτελεί «ασπίδα» και «εγγύηση» για το λαό.

Να δώσει τη δική του απάντηση, δυναμώνοντας τον αγώνα μέσα από τα σωματεία, τους φορείς, τους συλλόγους του, για να απεμπλακεί τώρα η χώρα από τα σχέδια αυτά, για να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν οι δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων. Για να δυναμώσει η πάλη για αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, με το λαό να έχει στα χέρια του την εξουσία και τον πλούτο που παράγει.]

https://www.rizospastis.gr/, 15/4/2021

 

Μένουμε Ευρώπη (version 1941-42)

 

Θ’ ασχοληθούμε σήμερα με την κατοχική προπαγάνδα μέσω του νόμιμου τότε Τύπου.

[...]

Μια θέση στην Ευρώπη

-Ποια ήταν όμως τα βασικά μοτίβα αυτής της έντυπης συνεργασίας; Μπορούμε να διακρίνουμε δυο διαφορετικές περιόδους, με διαφορετικά καθεμιά χαρακτηριστικά της φιλοκατοχικής προπαγάνδας –αν εξαιρέσουμε, φυσικά, τον κοινό τόπο της εξύμνησης του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του.

Στην πρώτη φάση, από τον Απρίλιο του 1941 μέχρι τα τέλη του 1942, τον τόνο δίνει η προβολή των στρατιωτικών επιτυχιών του Αξονα και η απροκάλυπτη εξύμνηση του ναζισμού και του φασισμού ως καινοτόμων «φιλολαϊκών» κοινωνικών συστημάτων, σε συνδυασμό με τις υμνωδίες για τον γερμανικό και ιταλικό πολιτισμό, την υπενθύμιση των «προαιώνιων δεσμών» του Ελληνισμού μ’ αυτές τις χώρες και -σε μια πρώτη φάση- την αισιόδοξη επαγγελία των προοπτικών της Ελλάδας και της οικονομίας της στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής χιτλερικής Νέας Τάξης.

Ορισμένα απ’ αυτά τα επιχειρήματα εμφανίζουν μια περίεργη διαχρονικότητα.  

«Η Ελλάς δεν μπορεί να είναι διαρκώς μια χώρα “σούι γκένερις”», ξεκαθαρίζει λ.χ. ο Μελάς από τις στήλες της «Καθημερινής» (7/5/1941), δέκα μέρες μετά την είσοδο της Βέρμαχτ στην Αθήνα. «Για να προσαρμοσθούμε στη σημερινή μορφή της Ευρώπης χρειαζόμαστε κράτος με μορφή κατάλληλη, που να μπορή ν’ ανταποκριθή με όσον το δυνατόν μεγαλύτερη ευστοχία σ’ έναν τέτοιο σκοπό. Να θέλουμε να μπούμε στην καινούρια ζωή της Ευρώπης -και είμαστε υποχρεωμένοι να μπούμε- με κράτος παρωχημένης μορφής, είναι το ίδιο σαν να επιχειρούσαμε να παίξουμε Μπετόβεν με λατέρνα».

Για να μην αφεθεί δε η παραμικρή αμφιβολία τι ακριβώς συμβολίζει η λατέρνα, ο ίδιος αρθρογράφος φροντίζει να επισημάνει την κεφαλαιώδη αντίφαση των προηγούμενων μηνών:

«Οι Ελληνες είμαστε λαός περίεργος. Είχαμε κράτος ολοκληρωτικό και πολεμούσαμε με τη σημαία των δημοκρατιών. Τέτοιου είδους αντίφασις ματάγινε ποτέ στην πολιτική ιστορία; Φανταζόμουνα, για μια στιγμή, νίκη της σημαίας με την οποίαν πολεμούσαμε. Και γελούσα μέχρι δακρύων. Τι θα γινώτανε, την επαύριον, τ’ ολοκληρωτικό καθεστώς μας; Στάχτη και καπνός».

Υπενθυμίζοντας απ’ την πλευρά της πως ο πρόσφατος πόλεμος «είχεν απονεκρώσει τους κυριωτέρους κλάδους της εθνικής οικονομίας» και «καταφέρει σοβαρώτατα πλήγματα εις την ιδιωτικήν οικονομίαν», η «Εστία» τονίζει σε κύριο άρθρο της (4/5/1941) ότι με 

«εργασίαν όχι απλώς επιμελή, αλλά άγρυπνον, ακούραστον, υπεράνθρωπον» όχι μόνο θα επουλωθούν οι πληγές αλλά και «θα καταλάβωμεν την θέσιν μας εις την Ευρωπαϊκήν οικογένειαν», αφού «η νέα οργάνωσις της Ευρώπης, εις την οποίαν ανήκομεν πρέπει κυρίως να βασισθή εις την οργάνωσιν της εργασίας» – οπότε, «διά να έχωμεν από τας άλλας χώρας ό,τι μας λείπει, πρέπει να είμεθα εις θέσιν να δώσωμεν και ημείς, εις τας ποσότητας τας οποίας μας επιτρέπουν αι δυνατότητές μας, ό,τι λείπει από τους άλλους».

Είκοσι μέρες μετά, η ίδια εφημερίδα επιχαίρει για τις λαμπρές προοπτικές του εξωτερικού εμπορίου με τις χώρες του Αξονα, επισημαίνοντας ταυτόχρονα (με προσφυγή στα συνήθη εξωραϊστικά στερεότυπα) πως  

«επιβάλλεται να γίνουν αυστηραί οικονομίαι» στις κρατικές δαπάνες, με κατάρτιση προϋπολογισμού που «θ’ απαιτήση όλην την τεχνικήν δεξιότητα, αλλά και το αίσθημα της αυτοθυσίας και της αλληλεγγύης του ελληνικού λαού»· το κείμενο τιτλοφορείται -πώς αλλιώς;- «Αναγκαίαι θυσίαι».

Η «Καθημερινή», πάλι, υπόσχεται στους αναγνώστες της χρυσά ναζιστικά κουτάλια:  

«Η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία», εξηγεί σε κύριο άρθρο της, «έδειξεν εις όλα τα Εθνη τον δρόμον μιας νέας ζωής και η νέα αυτή ζωή έχει ως κυρίας της βάσεις την διευκόλυνσιν του ατόμου εις τον σκληρόν αγώνα του βίου και την δημιουργίαν ανέσεων προσιτών εις κάθε βαλάντιον, την δημιουργίαν χαράς εις τον μοχθούντα πολίτην [...]. Η συνεργασία με τους Γερμανούς, εμποτισμένους με τα ιδεώδη αυτά, θα είναι συνεπώς χρησιμωτάτη» («Η γερμανική συμβολή», 8/6/1941).

Τις ώρες που γράφονταν όλες αυτές οι αισιόδοξες επαγγελίες, σε Αθήνα κι επαρχία διεξαγόταν από τον γερμανικό στρατό η μεγαλύτερη ομαδική ληστεία που υπέστη ποτέ ο τόπος, με το ξάφρισμα κάθε είδους εμπορευμάτων, αγαθών και τροφίμων, επιτάξεις και λεηλασίες καταστημάτων και ιδιωτικών κατοικιών, όχι μόνο από την κατοχική διοίκηση αλλά και από απλούς αξιωματικούς και φαντάρους για προσωπική τους χρήση.

Δεν λείπουν, πάντως, και αυστηρότεροι τόνοι, κατά την αναπαραγωγή ιδίως της αρθρογραφίας των γερμανόγλωσσων «Νέων για την Ελλάδα» (Deutsche Nachrichten für Griechenland). Χαρακτηριστικό -και μάλλον οικείο- δείγμα:

«Οι Ελληνες πρέπει να μάθουν τι εστί εργασία, πρέπει να αποχαιρετίσουν τον προσφιλή των ατομικισμόν και να διαπαιδαγωγηθούν εις την αλληλεγγύην με τους πτωχούς των συντρόφους. Αι γερμανικαί αρχαί έπραξαν ειλικρινώς το παν και πράττουν το παν διά να ελάφρώσουν την τύχην του ελληνικού λαού» (αναδημοσίευση στην «Καθημερινή», 21/5/1941, σ.1).

Πηγή: ΕΦ.ΣΥΝ

Το Αφγανιστάν και οι «νέες προκλήσεις»

20 χρόνια μετά τη ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν, που πραγματοποιήθηκε με πρόσχημα τον περιβόητο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ανακοίνωσαν τη σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων τους μέχρι τον Σεπτέμβρη.

Ακριβώς όπως όταν εισέβαλαν στο Αφγανιστάν - όπως και σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ακολούθησαν σε Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.α. - ο στόχος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους δεν ήταν η «ελευθερία», η «δημοκρατία» και η «διεθνής ασφάλεια», έτσι και τώρα δεν αποσύρουν τα στρατεύματά τους επειδή «εκπληρώθηκε ο στόχος της καταπολέμησης της τρομοκρατίας», όπως λένε.

Η απόκτηση ενισχυμένων θέσεων σε περιοχές γεωστρατηγικής σημασίας, ο έλεγχος ενεργειακών πηγών, ορυκτού πλούτου και δρόμων μεταφοράς, η υπονόμευση της θέσης και της αντίστοιχης προσπάθειας που κάνουν ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, ήταν και είναι η «πυξίδα» που καθόριζε και καθορίζει το πότε και το πού των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, τις εκάστοτε προτεραιότητές τους, αλλά και την ανασύνταξη των δυνάμεών τους και των επιθετικών σχεδίων τους, με βάση την εξέλιξη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Αυτό ακριβώς το κριτήριο τους οδήγησε στο Αφγανιστάν, αυτό τους οδηγεί και σήμερα να απομακρύνουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις από εκεί - συνεχίζοντας βέβαια την πολύμορφη παρέμβασή τους με άλλα μέσα, αφού η περιοχή δεν χάνει τη γεωστρατηγική της σημασία, ούτε το αυξανόμενο «ενδιαφέρον» από Κίνα, Ρωσία και άλλους - ρίχνοντας το βάρος της στρατιωτικής τους προετοιμασίας σε άλλα πιο κρίσιμα μέτωπα για τις βλέψεις τους.

***

«Αντί να επιστρέψουμε στον πόλεμο με τους Ταλιμπάν, πρέπει να επικεντρωθούμε στις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, όταν ανακοίνωσε προχτές την απόφαση για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, ξεχωρίζοντας μεταξύ αυτών των νέων «προκλήσεων» την ανάγκη «να ενισχύσουμε την αμερικανική ανταγωνιστικότητα για να αντιμετωπίσουμε τον σκληρό ανταγωνισμό από μια ολοένα και πιο σίγουρη για τον εαυτό της Κίνα».

Η εντεινόμενη διαπάλη ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπως και η καθοριστική επίδρασή της σε όλες τις κινήσεις, σε όλα τα μέτωπα των επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, γίνεται όλο και πιο φανερή. Με το βλέμμα σε αυτήν ακριβώς την κύρια αντιπαράθεση, η κυβέρνηση Τραμπ συμφώνησε και δρομολόγησε την αποχώρηση από το Αφγανιστάν, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν έρχεται τώρα να την υλοποιήσει, προκειμένου να ρίξει περισσότερες δυνάμεις στις «νέες προκλήσεις».

Καθόλου τυχαία, η τελική απόφαση για αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν και οι αναφορές Μπάιντεν για τερματισμό του «πιο πολύχρονου πολέμου των ΗΠΑ» έρχονται την ίδια στιγμή που η λυκοσυμμαχία ενισχύει συνεχώς τις δυνάμεις της στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βαλτική και όλη την περιοχή γύρω από τη Ρωσία, τη στιγμή που οξύνεται επικίνδυνα η αντιπαράθεση γύρω από την Ουκρανία, ενώ οι ΗΠΑ ανακοινώνουν μαζί με το Βερολίνο αύξηση της στρατιωτικής τους παρουσίας και στη Γερμανία.

Την ίδια ώρα, οι αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις εντείνουν την κινητικότητά τους στα Στενά της Ταϊβάν, συνολικότερα την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, αναζητούν χερσαίες βάσεις στην περιοχή για εγκατάσταση νέων επιθετικών οπλικών συστημάτων... Η δε «τρομοκρατική απειλή» παραμένει πάντα στην «καβάτζα», με τον Μπάιντεν να κάνει προχτές λόγο για «τρομοκρατικά δίκτυα και επιχειρήσεις που έχουν εξαπλωθεί πολύ πέρα από το Αφγανιστάν», διασφαλίζοντας έτσι πρόσχημα για επεμβάσεις σε όλο τον πλανήτη.

***

«Ελευθερία», «ασφάλεια», «σταθερότητα», «διεθνές δίκαιο», «δημοκρατία»... Το παράδειγμα της 20χρονης ΝΑΤΟικής επέμβασης στο Αφγανιστάν αποκαλύπτει για μια ακόμα φορά την απάτη των ιμπεριαλιστικών προσχημάτων. 20 χρόνια μετά την εισβολή, ο λαός μετρά μια κατεστραμμένη χώρα, δεκάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους, εκατομμύρια ξεριζωμένους πρόσφυγες να ζουν σε άθλιες συνθήκες, φτώχεια και εξαθλίωση...

Οι τζιχαντιστές που στρατολόγησαν, εκπαίδευσαν και εξόπλισαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, για να τους ρίξουν απέναντι στη Σοβιετική Ενωση τη δεκαετία του '80, έγιναν η «τρομοκρατική απειλή» και το «κακό που πρέπει να ξεριζωθεί» για να δικαιολογηθεί η ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική επέμβαση από το 2001 μέχρι τώρα. 20 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν «ξεριζώθηκαν», αλλά στην ετήσια έκθεσή τους οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ εκτιμούν ότι «οι Ταλιμπάν πρόκειται να ανακτήσουν έδαφος στο πεδίο των μαχών και η αφγανική κυβέρνηση θα δυσκολευτεί να τους συγκρατήσει αν η συμμαχία (σ.σ. ΝΑΤΟ) αποσύρει τη στρατιωτική της υποστήριξη»...

Κι όμως, τα ίδια ακριβώς προσχήματα περί «ελευθερίας», «ασφάλειας» και «διεθνούς δικαίου» επιστρατεύουν σήμερα ξανά οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, στην αντιπαράθεσή τους με την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν κ.ά., έτοιμοι να ματοκυλίσουν ξανά τους λαούς για να βγουν τα μονοπώλιά τους στον αφρό της ενδοϊμπεριαλιστικής διαπάλης και της νέας οικονομικής κρίσης...

Στο Αφγανιστάν και άλλες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ακολούθησαν, έσπευσαν να δώσουν το «παρών» και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, με αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων, με παραχώρηση βάσεων, εναέριου και θαλάσσιου χώρου. Ολα τα τελευταία χρόνια η επικίνδυνη αυτή εμπλοκή βαθαίνει συνεχώς, μετατρέπουν όλη τη χώρα σε αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο που μπαίνει στο στόχαστρο, διεκδικούν με κάθε τρόπο αναβαθμισμένο ρόλο στο σχέδιο περικύκλωσης της Ρωσίας και άλλους επικίνδυνους σχεδιασμούς.

Εχει πλουτίσει όμως και η πείρα του λαού από τα ψέματά τους, από την ίδια την εξέλιξη των σχεδιασμών τους, δίνοντας εφόδια και δυνατότητες για να δυναμώσει αποφασιστικά η λαϊκή πάλη για την απεμπλοκή από αυτά, για να φωτίζεται η πραγματική διέξοδος για τους λαούς.

Χυδαία ψέματα

Κάθε επιχείρημα, με το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να υπερασπιστεί το νομοσχέδιο για τη 10ωρη εργασία, είναι και ένας επιπλέον λόγος για τους εργαζόμενους, κυρίως για τους νέους, να το πολεμήσουν οργανωμένα και αποφασιστικά, με αφετηρία τη μαζική συμμετοχή στην πανελλαδική πανεργατική Πρωτομαγιάτικη απεργία στις 6 Μάη. Γιατί είναι τόσο εξόφθαλμα προκλητικός ο τρόπος που η κυβέρνηση διαστρεβλώνει την πραγματικότητα για τις «ανατροπές του αιώνα», που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το νέο έγκλημα που ετοιμάζει.

Τι λέει η κυβέρνηση για τη 10ωρη δουλειά; Οτι με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που θα γίνεται με απευθείας «συμφωνία» εργαζόμενου και εργοδότη, ο ημερήσιος χρόνος εργασίας θα μπορεί να επεκτείνεται κατά δύο ώρες, χωρίς την ανάλογη υπερωριακή αμοιβή, αλλά με την αφαίρεση δύο ωρών από το 8ωρο μιας επόμενης εργάσιμης μέρας.

Ισχυρίζονται μάλιστα τα σαΐνια της ότι σωρευτικά οι υπερωρίες τεσσάρων συνεχόμενων εργάσιμων ημερών θα μπορούν να «ανταλλαχτούν» με ρεπό την πέμπτη μέρα και, άρα, με αυτόν τον τρόπο καθιερώνεται η 4ήμερη εργασία χωρίς μείωση των αποδοχών!

Πόσο θράσος χρειάζεται να «πουλάς» ένα τέτοιο αντιδραστικό μέτρο, που αυξάνει τον απλήρωτο χρόνο της δουλειάς και βαθαίνει την εργασιακή εκμετάλλευση ως μείωση του εργάσιμου χρόνου και ως 4ήμερη εργασία, «χωρίς να μειώνονται οι αποδοχές»; Αραγε, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα για την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της; Τριήμερη εργασία, με 13,5 ώρες δουλειάς τη μέρα; `Η μήπως διήμερη εργασία με 20 ώρες δουλειάς;

Το παράδειγμα αυτό δείχνει πόσο επικίνδυνη είναι για τον εργαζόμενο η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και, αντίστροφα, πόσο επικερδής είναι για την εργοδοσία. Και δεν είναι καθόλου υπερβολικό, αφού στην ισχύουσα ευρωπαϊκή Οδηγία ο μοναδικός περιορισμός που υπάρχει για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας (και μάλιστα σε ετήσια βάση), είναι να μην υπερβαίνει το ημερήσιο ωράριο τις 13 ώρες! Να μεσολαβούν δηλαδή 11 ώρες ανάπαυσης μεταξύ δύο περιόδων εργασίας.

Επομένως, τα περιθώρια για την εργοδοσία είναι απέραντα, καθώς, ανάλογα με τις ανάγκες της, μπορεί να επεκτείνει μέχρι και κατά 5 ώρες κάθε μέρα τον απλήρωτο χρόνο της δουλειάς, αυξάνοντας κατακόρυφα το ποσοστό του κέρδους της, αφού ο εργαζόμενος παράγει υπεραξία κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο δουλειάς.

Οι συνέπειες όμως για τον εργαζόμενο θα είναι η συσσωρευμένη φθορά της υγείας του από τα απανωτά 10ωρα, η πλήρης απορρύθμιση της οικογενειακής και κοινωνικής του ζωής, που κανένα ρεπό και καμιά μείωση του χρόνου εργασίας κάποια άλλη μέρα (πιθανόν ύστερα από πολλές βδομάδες εξαντλητικής δουλειάς) δεν μπορεί να αποκαταστήσει ή να αντισταθμίσει.

Είναι ψέμα επομένως ότι απ' αυτήν τη ρύθμιση εργοδοσία και εργαζόμενοι βγαίνουν εξίσου κερδισμένοι. Και είναι πρόκληση να ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι νομοθετώντας το 10ωρο «προστατεύει» (!) το 8ωρο και ότι το κάνει για να διευκολύνει τους εργαζόμενους. Αν αυτός ήταν ο σκοπός της, γιατί δεν βάζει φρένο στην απλήρωτη υπερωριακή απασχόληση; Γιατί δεν θωρακίζει τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας; Γιατί δεν τον μειώνει πραγματικά, χωρίς μείωση των αποδοχών, όπως είναι ώριμο και αναγκαίο σήμερα να γίνει;

Φτάνει μάλιστα στο σημείο η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι σήμερα υπάρχει κατάχρηση της υπερωριακής απασχόλησης. Κι αντί να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για την αποτροπή της, έρχεται να την κάνει νόμο προς όφελος των εργοδοτών!

Στην προσπάθεια όμως να νομιμοποιηθεί η βαρβαρότητα, λέγονται και αλήθειες: Οτι «η νομοθεσία προσαρμόζεται στις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές». Οτι «στην ΕΕ το 54% των επιχειρήσεων προσφέρουν δυνατότητα ευελιξίας (...) οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν ως άδειες σε όλους τους υπαλλήλους». Οτι «με την προσαρμογή της αγοράς εργασίας στα ευρωπαϊκά δεδομένα ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».

Αυτό σημαίνει πως οι ανατροπές με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα ούτε «νεοφιλελεύθερη εμμονή», όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Αλλωστε, και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση έχει βάλει κάτι περισσότερο από το χέρι του για την επέκταση της «ευελιξίας», διατηρώντας τον νόμο που προβλέπει 10ωρη δουλειά με συλλογική συμφωνία, ή νομοθετώντας τη διευθέτηση του ωραρίου των γιατρών.

Πάνω εκεί έρχονται τώρα να ακουμπήσουν οι αλλαγές της κυβέρνησης της ΝΔ, εναρμονίζοντας μάλιστα το ετήσιο όριο της υπερωριακής απασχόλησης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που φτάνει μέχρι και τις 150 ώρες! Με αυτήν τη βαρβαρότητα και τη χυδαία υπεράσπισή της δεν χωράει κανένας συμβιβασμός. Στις 6 Μάη όλοι στην απεργία!

Μια ακόμα αποκαλυπτική έκθεση..

.

Την Τρίτη που μας πέρασε, δόθηκε στο Κογκρέσο και στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεση της επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών στον Λευκό Οίκο, Αβρίλ Χέινς, όπου καταγράφονται οι βασικοί γεωπολιτικοί αντίπαλοι, οι παγκόσμιες απειλές και οι προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν οι ΗΠΑ το αμέσως επόμενο διάστημα. Κατά το αναμενόμενο, στην έκθεση κυριαρχούν οι αναφορές στην Κίνα και τη Ρωσία, επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν, σε συνέχεια της προηγούμενης Τραμπ, επικεντρώνει την πολιτική της μέσα κι έξω από τη χώρα στην αντιμετώπιση των απειλών που προέρχονται από τους δυο βασικούς ανταγωνιστές της, και κυρίως από την Κίνα, που απειλεί την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Οπως σημειώνεται στη εισαγωγή της έκθεσης, οι δυο αυτές χώρες, με το Ιράν και τη Β. Κορέα σε πιο περιφερειακούς ρόλους, έχουν αποδείξει «την ικανότητα και την πρόθεση να προωθήσουν τα συμφέροντά τους σε βάρος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, παρά την πανδημία».

* * *

Στο μακροσκελές κεφάλαιο για την Κίνα σημειώνεται ανάμεσα σε άλλα ότι η κυβέρνησή της «θα συνεχίσει την προσπάθεια να επεκτείνει την επιρροή της χώρας και να υπερσκελίσει την επιρροή των ΗΠΑ, βάζοντας "σφήνες" μεταξύ της Ουάσιγκτον, των συμμάχων και των εταίρων της, ενθαρρύνοντας νέους διεθνείς κανόνες», που ευνοούν τα συμφέροντα της Κίνας. Παράλληλα, όμως, η έκθεση προβλέπει ότι «οι Κινέζοι ηγέτες θα επιδιώξουν ευκαιρίες για τη μείωση των εντάσεων με την Ουάσιγκτον, όταν αυτό ταιριάζει στα συμφέροντά τους». Περιγράφοντας ορισμένα από τα «σημεία» που «ποντάρει» η Κίνα για να υπερφαλαγγίσει τις ΗΠΑ, η έκθεση αναφέρει ότι η κινεζική κυβέρνηση «θα συνεχίζει να εστιάζει την πολιτική της στην καινοτομία και τη βιομηχανία, επειδή βλέπει αυτήν τη στρατηγική ως αναγκαία για να μειωθεί η εξάρτηση της χώρας από τις ξένες τεχνολογίες, να καταστεί δυνατή η στρατιωτική πρόοδος και να διατηρηθεί η οικονομική της ανάπτυξη».

* * *

Για την ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνάμεων και τους εξοπλισμούς, η εκτίμηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών είναι ότι θα συνεχιστεί η επιδίωξη της Κίνας «να γίνει μια μεγάλη δύναμη, διασφαλίζοντας αυτό που θεωρεί ως επικράτειά της και εδραιώνοντας την υπεροχή της σε περιφερειακά ζητήματα, οικοδομώντας έναν στρατό παγκοσμίου επιπέδου και αποσταθεροποιώντας διεθνείς κανόνες και σχέσεις. Η Κίνα δεσμεύεται σε μια πολυετή και ολοκληρωμένη μεταρρυθμιστική ατζέντα των στρατιωτικών της δυνάμεων». Ανάμεσα σε άλλα, η Κίνα «θα επιταχύνει την επέκταση και διαφοροποίηση του πυρηνικού της οπλοστασίου, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ιστορία της, σκοπεύοντας να διπλασιάσει τουλάχιστον το μέγεθος του πυρηνικού της αποθέματος στην επόμενη δεκαετία και να πετύχει τη λεγόμενη "πυρηνική τριάδα" (σ.σ. εκτόξευση πυρηνικών όπλων από ξηρά, αέρα και θάλασσα)». Τέλος, εκτιμάται ότι «η Κίνα αποτελεί απειλή σε ό,τι αφορά την κατασκοπεία στον κυβερνοχώρο».

* * *

Ενδιαφέρον έχει το κεφάλαιο για τη Ρωσία, που εστιάζει στις στρατιωτικές της δυνατότητες και στις «ποικίλες τακτικές, με τις οποίες επιχειρεί να υπονομεύσει την επιρροή των ΗΠΑ, να πετύχει νέους διεθνείς κανόνες και εταιρικές σχέσεις, διαιρώντας τις δυτικές χώρες και αποδυναμώνοντας τις δυτικές συμμαχίες». Σημειώνεται επίσης η ικανότητα της Ρωσίας «να διαμορφώνει παγκόσμια γεγονότα ως σημαντικός παίκτης σε μια νέα πολυπολική διεθνή τάξη», όπως στη Συρία και την Ουκρανία, και προβλέπεται ότι «η Ρωσία θα συνεχίσει να αναπτύσσει τις στρατιωτικές, πυρηνικές, διαστημικές, κατασκοπευτικές ικανότητες, χρησιμοποιώντας παράλληλα τους ενεργειακούς της πόρους για να προωθήσει την ατζέντα της, που υπονομεύει τις ΗΠΑ». Από το «ραντάρ» των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών δεν περνάει απαρατήρητο ότι «η Ρωσία μπορεί να μετατρέψει ένα κενό ισχύος σε ευκαιρία, εκεί που διακυβεύονται τα συμφέροντά της, επεκτείνοντας το στρατιωτικό, εμπορικό και ενεργειακό της αποτύπωμα και οικοδομώντας συνεργασίες με συμμάχους και αντιπάλους των ΗΠΑ - κυρίως με την Κίνα - για να πετύχει τους στόχους της».

* * *

Στον στρατιωτικό τομέα η πρόβλεψη είναι ότι «η Ρωσία θα δώσει έμφαση στα νέα όπλα που παρουσιάζουν αυξημένες απειλές» και ότι θα παραμείνει «ο μεγαλύτερος και πιο ικανός αντίπαλος των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τους πυρηνικούς εξοπλισμούς, καθώς επεκτείνει και εκσυγχρονίζει τις δυνατότητές της σ' αυτόν τον τομέα». Σημειώνεται τέλος ότι «η Ρωσία αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές απειλές στον τομέα των πληροφοριών για τις ΗΠΑ, καθώς χρησιμοποιεί τις μυστικές της υπηρεσίες για να διαιρεί τις δυτικές συμμαχίες, να διατηρεί την επιρροή της στη μετα-σοβιετική περιοχή και να αυξήσει την κυριαρχία της σε όλο τον κόσμο, υπονομεύοντας την παγκόσμια ισχύ των ΗΠΑ και σπέρνοντας έριδες ακόμα και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών».

* * *

Ολες αυτές οι επισημάνσεις, αν και δεν είναι καινούργιες, συμβάλλουν στην αποκάλυψη της «μεγάλης εικόνας», αλλά και των κινδύνων που συνεπάγεται για τους λαούς η όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, καθώς ενισχύεται η τάση αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική πυραμίδα, ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα, επιδρώντας καθοριστικά στις σχέσεις τους και με τις άλλες δυνάμεις. Οπως αναφέρουν οι Θέσεις της ΚΕ για το 21ο Συνέδριο του ΚΚΕ, «οι εξελίξεις δείχνουν ότι σήμερα ενισχύεται αντικειμενικά η δυνατότητα της Κίνας να απειλήσει την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα τα επόμενα χρόνια (...) Στην όξυνση της αντιπαράθεσης των δύο δυνάμεων, που λαμβάνει παγκόσμιο χαρακτήρα, μιας κι εκδηλώνεται ταυτόχρονα σε πολλές περιοχές του πλανήτη, εμπλέκονται όλο και περισσότερο διεθνείς, πολυμερείς οργανώσεις και συμφωνίες, γεγονός που δείχνει ότι η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών οικονομιών μπορεί να συμβαδίζει με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων (...) Η διαπάλη ΗΠΑ - Κίνας επιδρά και στις σχέσεις συνεργασίας και ανταγωνισμού τους με άλλα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα, ιδιαίτερα με τη Ρωσία αλλά και κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

* * *

Το βέβαιο είναι ότι η εποχή που ζούμε γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή για τους λαούς, επιβεβαιώνοντας το σάπισμα του καπιταλισμού. Γι' αυτό είναι αναγκαία όσο ποτέ η επιφυλακή και η αγωνιστική εγρήγορση των λαών, για να μην πληρώσουν αυτοί τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών, αλλά με την οργανωμένη πάλη τους σε κάθε χώρα, ενάντια στην αστική τάξη και τις διεθνείς της συμμαχίες, να γίνουν αυτοί οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, ανοίγοντας δρόμους προς τα δικά τους συμφέροντα και τις σύγχρονες ανάγκες.

Προσοχή, στόχος!

Οι εξελίξεις στην Ουκρανία, η συγκέντρωση τεράστιων στρατιωτικών δυνάμεων από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία και η απάντηση της τελευταίας «με το δάχτυλο στη σκανδάλη», δείχνουν για μια ακόμα φορά πόσο επικίνδυνη για το λαό είναι η εμπλοκή της χώρας μας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, για λογαριασμό της αστικής τάξης, με ευθύνη όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, συνολικά των κομμάτων του «ευρωατλαντικού τόξου».

Η περίπτωση της Μαύρης Θάλασσας και των Βαλκανίων, που όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει ο Αμερικανός πρέσβης, είναι ένας από τους τρεις «κύκλους» (μαζί με Νοτιοανατολική Μεσόγειο και Βόρεια Αφρική) όπου η χώρα αναλαμβάνει να προωθήσει βήμα - βήμα τα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, είναι ενδεικτική. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Με «πρόσκληση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ΝΑΤΟική αρμάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα στον «δίαυλο» του Αιγαίου από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο, τάχα για το Προσφυγικό, στην πραγματικότητα όμως για τον έλεγχο διέλευσης των ρωσικών πλοίων.

Στην αμέσως επόμενη φάση αυτού του σχεδιασμού, το ΝΑΤΟ αναπτύσσει τις δυνάμεις του ακόμα πιο συχνά στη Μ. Θάλασσα και προσπαθεί να επιβάλει μόνιμη ναυτική παρουσία, παρακάμπτοντας και τους περιορισμούς της Συνθήκης του Μοντρέ, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να «καμαρώνουν» ότι τα ελληνικά πλοία είναι τα μοναδικά που αυξάνουν σταθερά τις μέρες παραμονής σε ΝΑΤΟικές αποστολές στη Μ. Θάλασσα.

Την ίδια ώρα, η Πολεμική Αεροπορία αναλαμβάνει όλα αυτά τα χρόνια αυξημένους ρόλους στον ΝΑΤΟικό καταμερισμό, μεταξύ άλλων με την «επιτήρηση» του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας και της Βουλγαρίας, που τη φέρνει στην «πρώτη γραμμή», στο ενδεχόμενο όξυνσης και γενίκευσης της στρατιωτικής αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ - Ρωσίας.

Ενδεικτικό είναι ότι ελληνικό ιπτάμενο ραντάρ επιχείρησε προ ημερών σε αυτήν την περιοχή ως «ασπίδα» για αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό, που απογειώθηκε από τις ΗΠΑ και πέταξε ως εδώ για να κάνει «επίδειξη ισχύος».

Χαρακτηριστικά πολεμικής προπαρασκευής, με εμπλοκή της Ελλάδας, έχει και η εναέρια άσκηση «Ηνίοχος» που διεξάγεται στη χώρα μας, με συμμετοχή 25 μοιρών πολεμικών αεροσκαφών από ΝΑΤΟικές και άλλες χώρες, με τους Αμερικανούς να λένε ότι προετοιμάζει για «μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση».

Σ' αυτές τις επικίνδυνες «πρόβες πολέμου», τον δικό του ξεχωριστό ρόλο έχει ο ιστός των στρατιωτικών βάσεων σε όλη τη χώρα, που αξιοποιούνται ως ορμητήρια για τα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Βασικό ρόλο εδώ παίζει η Αλεξανδρούπολη, που στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια αποτελεί βάση πρώτης γραμμής για την ταχεία μετακίνηση δυνάμεων σε Βαλκάνια και Ανατ. Ευρώπη, για τον «έλεγχο» της Μαύρης Θάλασσας και το «σφράγισμα» των Στενών του Βοσπόρου.

Από εκεί άλλωστε πέρασαν προ λίγων εβδομάδων οι χιλιάδες ΑμερικανοΝΑΤΟικοί που βρίσκονται σήμερα «μια ανάσα» από την Ουκρανία, με τον «μανδύα» της άσκησης «Defender Europe».

Με βάση και τη σημερινή κλιμάκωση, καθένας μπορεί να σκεφτεί: Τι λιγότερο από στόχους των αντίπαλων κέντρων είναι όλα τα παραπάνω, οι ναυτικές, αεροπορικές δυνάμεις και υποδομές που αξιοποιούνται ως κρίκοι στην αλυσίδα των ΝΑΤΟικών σχεδίων;

Τι λιγότερο από «βαρίδι», που πάει το λαό ολόισια στην άβυσσο των ανταγωνισμών, είναι η αλυσίδα της εμπλοκής που μακραίνει και βαραίνει χρόνο με τον χρόνο, με βάση και τα ΝΑΤΟικά σχέδια; Πόσο μάλλον που προστίθενται διαρκώς και νέοι κρίκοι, όπως δείχνει π.χ. η Συμφωνία των Πρεσπών για να μπει η Β. Μακεδονία στο ΝΑΤΟ.

Σήμερα που οι ανταγωνισμοί οξύνονται, στο έδαφος και της νέας καπιταλιστικής κρίσης, σήμερα που η ιμπεριαλιστική «ειρήνη» εναλλάσσεται με πολεμικές ιαχές σε απόσταση αναπνοής από τα σύνορά μας, ο λαός χρειάζεται να αξιοποιήσει την πείρα του, να απορρίψει με αποφασιστικότητα τα χυδαία ψέματα της κυβέρνησης ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων ότι η εμπλοκή αποτελεί «ασπίδα» και «εγγύηση» για το λαό.

Να δώσει τη δική του απάντηση, δυναμώνοντας τον αγώνα μέσα από τα σωματεία, τους φορείς, τους συλλόγους του, για να απεμπλακεί τώρα η χώρα από τα σχέδια αυτά, για να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν οι δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων. Για να δυναμώσει η πάλη για αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, με το λαό να έχει στα χέρια του την εξουσία και τον πλούτο που παράγει.