ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Δηλώνει «παρoύσα» στο κεφάλαιο!

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Δηλώνει «παρoύσα» στο κεφάλαιο!

Βασικό ρόλο στις διεργασίες ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού επιχειρεί να διαδραματίσει η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Αποκαλύπτεται ακόμα καλύτερα ο χαρακτήρας της ως κόμματος του κεφαλαίου, δηλώνοντας πρόθυμη να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στις υποθέσεις της αστικής τάξης, ακόμη και σε ζητήματα που αφορούν τις διεθνείς συμμαχίες της.

Μετά τις ερωτήσεις και τις τοποθετήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα στη Βουλή υπέρ εφοπλιστών, μεγαλοξενοδόχων και άλλων μεγαλοεπιχειρηματιών, η ναζιστική οργάνωση σπεύδει πλέον να δηλώσει έτοιμη να συμβάλει στην προώθηση και υπεράσπιση των συμφερόντων τους και σε ευρύτερα πεδία συγκρούσεων. Αρθρο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της οργάνωσης σημείωνε: «Η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει και την απαίτηση της Ρωσίας να πάρει ένα μέρος από την πίτα του νέου εξοπλιστικού προγράμματος, γεγονός που, αν συμβεί, θα προκαλέσει τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ, κυρίως, αλλά και των λοιπών Ευρωπαίων. Το δίλημμα είναι σοβαρό και γι' αυτό απαιτείται μελέτη, σχεδιασμός, βούληση και συνέπεια προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή. Μια χρυσή τομή που η Χρυσή Αυγή, με αρχηγό της τον Ν. Μιχαλολιάκο, μπορεί να την επωμιστεί και να τη διαχειριστεί.
Σε κάθε όμως περίπτωση δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία ενισχύσεως της γεωστρατηγικής μας αξίας, ως ενεργειακού κόμβου διακινήσεως της ρωσικής Ενέργειας προς την Ευρώπη. Και εμείς οι χρυσαυγίτες, κάτω από τη σωστή καθοδήγηση και τήρηση των θέσεών μας περί εξωτερικής πολιτικής, είμαστε έτοιμοι να το αποδείξουμε σύντομα!».
Παράλληλα, η ΧΑ συνεχίζει την προσπάθεια να παίξει βασικό ρόλο στις διεργασίες ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, επιδιώκοντας την αναβάθμιση του ρόλου της με άντληση ψηφοφόρων από τη ΝΔ. Ενδεικτικά, σε άλλο άρθρο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της οργάνωσης, ψέγει τη ΝΔ ότι «έχει μεταμορφωθεί πλήρως σε ένα αντεθνικό και αντιλαϊκό κόμμα, υποχείριο των διεθνών τοκογλύφων, έρμαιο στις βουλιμικές επιθυμίες του ΠΑΣΟΚ και παραδομένο πλήρως στις ιδεολογικές αγκυλώσεις της αριστεράς. Ως εκ τούτου, η περαιτέρω παρουσία αυτού του κομματικού συνονθυλεύματος αποτελεί τροχοπέδη στην προσπάθεια ανάπτυξης των Γνήσιων Εθνικολαϊκών Δυνάμεων. Η οριστική διάλυση αυτού του πολιτικού καρκινώματος θα απελευθερώσει ακόμη περισσότερο αριθμό Ελλήνων Πατριωτών που έχουν εγκλωβιστεί στο τεχνητό αυτό δημιούργημα (...) Είναι σίγουρο ότι οι επόμενες εκλογές θα σημάνουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της ΝΔ, με το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα να ενδυναμώνεται ακόμη περισσότερο».
Για να μπορέσουν να εγκολπωθούν πλατύτερα τμήματα ψηφοφόρων, κύκλοι της οργάνωσης μάλλον προκρίνουν ένα άλλο, πιο ...light προφίλ. Ετσι μετά τα ανοίγματα του Χρήστου Γούδη, υποψήφιου με το ψηφοδέλτιο Κασιδιάρη στο Δήμο Αθηναίων, προς τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, Σακελλαρίδη, ακολούθησαν «νέες γέφυρες». Ενδεικτικά όσα είπε ο ευρωβουλευτής της οργάνωσης Γιώργος Επιτήδειος, σε ραδιοφωνικό σταθμό της Λακωνίας: «Η προτίμηση των ψηφοφόρων προς τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν λογική (...) ήταν μια ένδειξη ότι ο κόσμος πλέον έχει αρχίσει να αντιδρά σε όλα αυτά τα οποία γίνονται σε βάρος του»!
Ερωτηθείς παρακάτω για το ενδεχόμενο συνεργασιών και ενδεχόμενου ανοίγματος της ΝΔ προς τη ΧΑ, ο ευρωβουλευτής της ΧΑ απάντησε: «Η ΧΑ ουδέποτε ήταν αντίθετη (...) σε προσέγγιση, κυρίως σε θέματα που είναι αυτονόητα και σε εκείνα για τα οποία υπάρχει εθνικό ενδιαφέρον (...) Ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ όταν έφερνε προς ψήφιση κάποιες προτάσεις, κάποια σχέδια νόμου η ΧΑ συμφωνούσε (...). Δεν αποκλείουμε συνεργασίες, όχι, και υποστήριξη οποιωνδήποτε προτάσεων αρκεί αυτές να αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος».
Το μέλλον της φασιστικής οργάνωσης, ο ρόλος που πρόκειται να παίξει φαίνεται ότι είναι αντικείμενο διαπάλης στο εσωτερικό της. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η τοποθέτηση του αρχηγού της οργάνωσης Ν. Μιχαλολιάκου, που έσπευσε να στείλει άρθρο στο έντυπο του ακροδεξιού χώρου «Εμπρός», όπου μιλώντας για «τα της Χρυσής Αυγής» προειδοποιεί τους δικούς του, όσους τέλος πάντων επηρεάζει ακόμα στην οργάνωση: «Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Σίγουρα επιτύχαμε μία Νίκη, αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν έλειψαν τα φαινόμενα παλαιοκομματισμού, πολιτικαντισμού, φαινόμενα, τα οποία χαρακτηρίζουν ένα αστικό και όχι επαναστατικό κόμμα. Αυτό θέλετε για την Χρυσή Αυγή; Εγώ ΟΧΙ! Και να ξέρετε πως ο μεγαλύτερος εχθρός του Κινήματός μας είναι όλοι αυτοί που λένε "ν' αλλάξουμε"...»!

Ανεπαρκείς δημόσιες δομές Υγείας για νησιώτες και τουρίστες

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» ΣΕ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Ανεπαρκείς δημόσιες δομές Υγείας για νησιώτες και τουρίστες

Ο «Ριζοσπάστης» ξεκινάει σήμερα μια έρευνα για την κατάσταση των δημόσιων δομών και υπηρεσιών Υγείας σε νησιά με χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, παιδιά, σχολεία, πανεπιστήμια, στρατιωτικές μονάδες, αλλά και σε ορισμένους από τους πιο τουριστικούς προορισμούς της χώρας, όπου ο πληθυσμός πολλαπλασιάζεται το καλοκαίρι. Η ιατροφαρμακευτική κάλυψη των νησιωτών δεν είναι απλά ανεπαρκής, είναι υποτυπώδης και θυμίζει περασμένες εποχές. Αγροτικά ιατρεία χωρίς κανένα γιατρό, νοσοκομεία χωρίς βασικές ειδικότητες, χωρίς εργαστήρια, οι νησιώτες παραπέμπονται στον ιδιωτικό τομέα ή πρέπει να κάνουν ολόκληρο ταξίδι για εξετάσεις... Η κατάσταση, που επικρατεί πάνω - κάτω σε όλη τη χώρα, είναι πιο οξυμένη στα νησιά, καθώς είναι δυσπρόσιτα και επιπλέον μπορεί να μένουν για μέρες αποκλεισμένα λόγω καιρικών συνθηκών. Η κρατική υποχρηματοδότηση των δημόσιων δομών Υγείας είναι συνειδητή και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων νησιωτών, αλλά και των τουριστών που κατακλύζουν τις τουριστικές περιοχές. Η υγεία του λαού δεν μπορεί να κρέμεται από τον κάθε ιδιώτη, από την επιχειρηματική δραστηριότητα, ούτε να είναι ατομική υπόθεση του καθένα η διασφάλιση της υγείας του και μάλιστα ανάλογα με το «πορτοφόλι» του. Απαιτούνται αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες Υγείας δωρεάν για όλους, ασφαλισμένους κι ανασφάλιστους, με καταγραφή των αναγκών σε δημόσιες δομές, σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και σχεδιασμός για την κάλυψή τους. Στο σημερινό δημοσίευμα, ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει την κατάσταση που επικρατεί σε Ρόδο, Κέρκυρα και Σάμο.

    

ΣΑΜΟΣ

Μεγάλες ελλείψεις στο Νοσοκομείο και στα Κέντρα Υγείας

Η λειτουργία τους είναι επισφαλής για την υγεία τόσο των ασθενών όσο και των εργαζομένων

Από κινητοποίηση στο Νοσοκομείο της Σάμου

Η Σάμος έχει 35.000 κατοίκους και 1.000 περίπου φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, ενώ στο νησί υπάρχουν και πολλές στρατιωτικές μονάδες με φαντάρους που απευθύνονται κατά κύριο στις δημόσιες υπηρεσίες Υγείας. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο πληθυσμός αυξάνεται κατά πολύ. Ο «Ριζοσπάστης» συνομίλησε με τον Σταμάτη Φιλιππή, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Σάμου για την κατάσταση των δημόσιων δομών Υγείας του νησιού.
Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) είναι σχεδόν ανύπαρκτη, όπως και η πρόληψη που συμπεριλαμβάνεται στην ΠΦΥ. Στις δομές του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ) υπάρχουν μόλις 5 γιατροί, ελάχιστο προσωπικό και καθόλου εργαστήρια. Τα μισά Περιφερειακά Αγροτικά Ιατρεία είναι χωρίς γιατρό κι ένας καλείται να καλύψει εκ περιτροπής 4-5 ιατρεία σε μεγάλα και απομακρυσμένα χωριά. Παράλληλα οι αγροτικοί γιατροί εφημερεύουν στο Κέντρο Υγείας και στο Νοσοκομείο καλύπτοντας κενά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Μαραθόκαμπος, ένα μεγάλο χωριό, στο πιο απομακρυσμένο σημείο του νησιού. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός του σχεδόν διπλασιάζεται και τον τελευταίο χρόνο έχει μείνει χωρίς γιατρό.

Λείπουν ειδικότητες από παντού

Το Κέντρο Υγείας Καρλοβάσου από την ίδρυσή του, πριν από 30 χρόνια, δεν λειτουργεί πλήρως και συνεχώς υποβαθμίζεται. Λειτουργεί με ελάχιστους γενικούς γιατρούς, ενώ λείπουν εντελώς βασικές ειδικότητες, όπως παθολόγος, καρδιολόγος, ΩΡΛ κ.ά. Τα τελευταία χρόνια μετακινούν γενικούς γιατρούς και παιδίατρους στο νοσοκομείο για κάλυψη αναγκών. Στο Κέντρο Υγείας Καρλοβάσου υπάρχει μόνο μία γιατρός μικροβιολόγος, μία παρασκευάστρια και μία χειρίστρια ακτινολογικού μηχανήματος, οπότε δεν είναι δυνατή η λειτουργία των εργαστηρίων όλες τις μέρες του μήνα και όλο το 24ωρο. Δεν γίνονται υπερηχογραφήματα, ενώ υπάρχει η υποδομή και ο ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός.
Στο νησί δεν υπάρχει παράρτημα του ΕΚΑΒ, παρά μόνο 6 εργαζόμενοι που τους έχουν μετακινήσει από Αθήνα: Τρεις οδηγοί του νοσοκομείου που μετά τη διαθεσιμότητα εντάχθηκαν στο ΕΚΑΒ και τρεις οδηγοί του ΚΥ. Αυτοί καλούνται να αντιμετωπίσουν όλα τα έκτακτα περιστατικά, τις διακομιδές από το ΚΥ προς το νοσοκομείο, ασθενείς από το νοσοκομείο προς εξωτερικά εργαστήρια και ιατρεία που δεν υπάρχουν στο νοσοκομείο, καθώς και τη μεταφορά διαφόρων υλικών και παρασκευασμάτων από και προς το νοσοκομείο και το ΚΥ. Η κατάσταση είναι επικίνδυνη και το καλοκαίρι επιδεινώνεται.
Πολλές ημέρες το μήνα υπάρχει ένα μόνο ασθενοφόρο στελεχωμένο για όλο το νησί ή ένα ασθενοφόρο με ένα μόνο οδηγό. Αυτή η κατάσταση υπάρχει πάνω από ένα χρόνο, με αποστάσεις μακρινές 60-70 χλμ. και με άσχημο οδικό δίκτυο.

«Φύλλο και φτερό» το νοσοκομείο...

Το Νοσοκομείο της Σάμου εξυπηρετεί επιπλέον και τους κατοίκους άλλων νησιών, όπως Ικαρία, Φούρνοι, Πάτμο, Λειψούς και Αγαθονήσι. Εχει 120 κρεβάτια, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και Μονάδα Τεχνητού Νεφρού.
Από το νοσοκομείο απουσιάζουν εντελώς οι ιατρικές ειδικότητες: ΩΡΛ, παιδίατρος, γαστρεντερολόγος, ογκολόγος, ενδοκρινολόγος, ρευματολόγος, ψυχίατρος κ.ά. Από τις υπάρχουσες ειδικότητες οι μισές είναι μονές, π.χ. ένας μικροβιολόγος, ένας οφθαλμίατρος, νευρολόγος, πνευμονολόγος, ενώ υπάρχουν μόνο δύο χειρουργοί και δύο παθολόγοι. Ολα αυτά σε ένα νησί που το νοσοκομείο εφημερεύει κάθε μέρα και λειτουργούν τακτικά ιατρεία και Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.
Οι εφημερίες δεν βγαίνουν, οι λιγοστοί ειδικευόμενοι γιατροί καλούνται να εφημερεύουν μόνοι τους, να κάνουν εξωτερικά ιατρεία και να αντιμετωπίζουν έκτακτα περιστατικά, παρότι δεν επιτρέπεται από το νόμο. Στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο εργάζονται μόνο 5 παρασκευαστές, ενώ χρειάζονται 10. Το εξωτερικό ιατρείο του εργαστηρίου λειτουργεί μόνο 3 φορές την εβδομάδα, ενώ η αναμονή στα ραντεβού είναι 2-3 μήνες.
Στην Αιμοδοσία εργάζονται 4 και θα έπρεπε να υπάρχουν 10, γι' αυτό μένουν ακάλυπτες οι νυχτερινές βάρδιες σε ένα από τα πιο νευραλγικά τμήματα ενός νοσοκομείου. Μία και μοναδική γιατρός υπάρχει για αιμοδοσία στο Μικροβιολογικό Τμήμα Καλλιεργειών. Ενας και μοναδικός βιοχημικός επί 25 συνεχή έτη. Αντίστοιχα στο Ακτινολογικό υπηρετούν 5 εργαζόμενοι, ενώ χρειάζονται 12 και δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν όλες οι βάρδιες.

Δίνουν υπηρεσίες σε ιδιώτες

Σε όλο το νοσοκομείο τις περισσότερες βάρδιες υπάρχει μόλις ένας μεταφορέας ασθενών. Στη ΜΕΘ λειτουργούν 3 κρεβάτια, παρότι υπάρχουν οι υποδομές για να αναπτυχθούν περισσότερα. Λόγω έλλειψης προσωπικού, όμως, δεν γίνεται. Η διοικητική υπηρεσία είναι υποστελεχωμένη και η Διοίκηση εκχωρεί τμήματά της σε ιδιωτικές εταιρείες και κενά καλύπτονται με πεντάμηνες συμβάσεις, με τα 5μηνα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Η καθαριότητα, η φύλαξη και η τεχνική υπηρεσία έχουν εκχωρηθεί από χρόνια σε ιδιωτικά συνεργεία, καθώς επίσης και μέρος του τμήματος εστίασης και πλυντηρίων.
Στη Νοσηλευτική Υπηρεσία οι ελλείψεις προσωπικού είναι μεγάλες και γενικά στο προσωπικό του νοσοκομείου οφείλονται εκατοντάδες ρεπό και κανονικές άδειες από το 2011, καθώς και δεδουλευμένα νυχτερινά, αργίες και υπερωρίες του 2011.
Σοβαρές ελλείψεις παρουσιάζονται τα τελευταία χρόνια σε υγειονομικό υλικό, όπως σύριγγες, γάζες, ακτινολογικά φιλμ, φιαλίδια αιμοληψιών, αντιδραστήρια κ.ά. Ο ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός - π.χ. αξονικός τομογράφος, ακτινολογικά μηχανήματα, κλίβανοι αποστείρωσης και πλυντήρια - είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Ολα τα παραπάνω κάνουν τη λειτουργία του νοσοκομείου επισφαλή και επικίνδυνη για την υγεία τόσο των ασθενών όσο και των εργαζομένων.
Το Νοσοκομείο Σάμου αποτελεί διαμετακομιστικό κέντρο προς τα ιδιωτικά ιατρεία και εργαστήρια. Εδώ και ένα χρόνο κανένα ιδιωτικό ιατρείο και εργαστήριο δεν είναι συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ λόγω παλαιών οφειλών. Το δε νοσοκομείο δεν έχει καμία σύμβαση με τα ιδιωτικά κέντρα. Ο ασθενής πληρώνει τα πάντα από την τσέπη του.

    

ΡΟΔΟΣ

Ασθενείς και γιατροί φέρνουν μέχρι και τα ράμματα!

Το νησί έχει 120.000 μόνιμους κάτοικους και το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται στις 500.000

Περιορισμένες στο ελάχιστο είναι οι δυνατότητες μεταφοράς ασθενών σε όλο το νησί

Το Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου καλύπτει όλα τα Δωδεκάνησα καθώς είναι η μοναδική οργανωμένη νοσοκομειακή μονάδα. Το νησί της Ρόδου έχει περίπου 120.000 μόνιμους κατοίκους, ενώ με τους επισκέπτες την υψηλή τουριστική περίοδο ο πληθυσμός πάνω στο νησί μπορεί να φτάσει και τις 500.000. Την κατάσταση που επικρατεί στις δημόσιες δομές Υγείας του νησιού μάς περιέγραψε ο Νίκος Ψαρρός, ειδικευόμενος γυναικολόγος και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου Ρόδου.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι ακριβώς αυτά που περιγράφονται από τη συγκυβέρνηση και την ΕΕ ως «μεταρρυθμίσεις», «δημοσιονομικές προσαρμογές», μείωση των δαπανών κλπ. Δηλαδή, η έλλειψη προσωπικού και η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση: Μόλις 3 ασθενοφόρα σε ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της χώρας, το νοσοκομείο είναι σε μόνιμη βάση με προσωπικό ασφαλείας και κάνει εκκλήσεις για δωρεές σε φάρμακα και υλικά, ενώ τα Κέντρα Υγείας και τα Περιφερειακά Ιατρεία είναι ουσιαστικά διαλυμένα.
Στο νοσοκομείο λιγότερες από 45% των οργανικών θέσεων των νοσηλευτών είναι καλυμμένες. Οι θέσεις που κενώνονται, δεν προκηρύσσονται και το πρόβλημα χειροτερεύει. Ως αποτέλεσμα, οφείλονται χιλιάδες ώρες ρεπό στο νοσηλευτικό προσωπικό και μεγάλες κλινικές με 30-40 κρεβάτια καλύπτονται από μια μόνο νοσηλεύτρια. Κάτω κι από αυτό που θεωρείται προσωπικό ασφαλείας. Υπάρχουν ειδικότητες, όπως ο αγγειοχειρουργός, ο παιδοχειρουργός, στις οποίες υπάρχει μόνο ένας γιατρός, δηλαδή δεν καλύπτεται το νοσοκομείο καθημερινά και σε 24ωρη βάση.

Χωρίς Μονάδα Πρόωρων Νεογνών

Ο προϋπολογισμός του νοσοκομείου το 2014 είναι μειωμένος κατά 40% σε σχέση με το 2013, που μειώθηκε περίπου κατά 25% σε σχέση με το 2012. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως το νοσοκομείο μπορεί να λειτουργήσει - με τεράστιες ελλείψεις - το αργότερο μέχρι το Σεπτέμβρη.
Οι πλειοψηφίες στα σωματεία του νοσοκομείου το μόνο που κάνουν είναι εκκλήσεις στους κατοίκους της Ρόδου για ...δωρεές και εθελοντισμό, αφού για υλικά και φάρμακα δεν επαρκεί ο προϋπολογισμός. Ράμματα, για παράδειγμα, φέρνουν οι ασθενείς ή ο γιατρός! Μάλιστα η ίδια η διοίκηση του νοσοκομείου προβλέπει ότι από Σεπτέμβρη - Οκτώβρη το πρόβλημα θα γιγαντωθεί, γιατί θα έχει στερέψει το νοσοκομείο από χρήματα.
Ενώ στο νοσοκομείο είχε προβλεφθεί να υπάρχει Μονάδα Πρόωρων Νεογνών, ποτέ δεν λειτούργησε, επειδή θα έπρεπε να προσληφθεί εξειδικευμένο προσωπικό (γιατροί νεογνολόγοι). Η έλλειψη μονάδας είχε ως συνέπεια μέσα στο 2014 να γίνουν 15 αεροδιακομιδές νεογνών σε νοσοκομεία της Κρήτης και της Αθήνας.
Σταδιακά, υπηρεσίες του νοσοκομείου ιδιωτικοποιούνται, όπως η φύλαξη, ο καθαρισμός, το κυλικείο, η σίτιση. Γίνεται ανοιχτά συζήτηση οι τραυματιοφορείς να ανατεθούν σε ιδιωτικό συνεργείο. Η ιδιωτικοποίηση σημαίνει ότι το κόστος αναλαμβάνει να καλύψει το νοσοκομείο με ίδια έσοδα, δηλαδή με πληρωμές από τους ασθενείς.

Ενας αγροτικός γιατρός για 7 ιατρεία

Στο νησί λειτουργούν 2 Κέντρα Υγείας, ένα στον Αρχάγγελο κι ένα στον Εμπωνα. Το Κέντρο Υγείας Αρχαγγέλου, το χειμώνα καλύπτει 30.000 κατοίκους και το καλοκαίρι έως και 60.000. Εχει μόλις τρεις μονίμους γιατρούς (γενικής ιατρικής) και έναν αγροτικό. Ο αγροτικός καλείται να εξυπηρετήσει και άλλα 7 Περιφερειακά Ιατρεία. Κατά συνέπεια, αφού είναι μόνος του, απλά γυρνάει από χωριό σε χωριό για να συνταγογραφεί.
Τραγική είναι η κατάσταση στη Νότια Ρόδο, με περίπου 10.000 κατοίκους. Το πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο στο Γεννάδι για 5.000 κατοίκους το χειμώνα και ως και 30.000 κατοίκους το καλοκαίρι - μαζί με τα γύρω χωριά - πρακτικά δεν λειτουργεί. Εχει μόλις ένα μόνιμο γιατρό κι έναν αγροτικό, αλλά δεν έχει κανένα νοσηλευτή! Ετσι μπορεί να λειτουργήσει σε 24ωρη βάση μόνο 14 μέρες το μήνα, τις υπόλοιπες λειτουργεί μόνο τα πρωινά.
Ερώτηση για το θέμα είχε καταθέσει στις 18 Μάρτη 2014 το ΚΚΕ όπου ανάμεσα σε άλλα σημείωνε: «Πρακτικά, λοιπόν, τις υπόλοιπες ημέρες του μήνα που δεν λειτουργεί, αναγκάζονται οι κάτοικοι με δική τους φροντίδα να μετακινηθούν 45-50 χλμ. στο κοντινότερο Κέντρο Υγείας που βρίσκεται στον Αρχάγγελο. Αντίστοιχα στα ιατρεία της περιοχής Νότιας Ρόδου η παροχή υπηρεσιών Υγείας είναι αδύνατη. Στην Κατταβιά δεν υπάρχει ούτε ένας γιατρός, ενώ στην Απολακκιά πηγαίνει μόνο ένας για συνταγογράφηση. Το αυτοκίνητο του ΕΚΑΒ δεν εδρεύει πια στην περιοχή του Γενναδίου, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία και χρονική καθυστέρηση στη μεταφορά των ασθενών, με επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία και τη ζωή τους».
Στο νησί υπάρχουν συνολικά 3 ασθενοφόρα και για την τουριστική σεζόν φέρνουν άλλα 2. Ετσι, το χειμώνα η περιοχή κοντά στο Γεννάδι μένει χωρίς ασθενοφόρο.

    

ΚΕΡΚΥΡΑ

Καλούν τους ιδιώτες στα Επείγοντα για να εξετάσουν

Πολλοί ασθενείς αναγκάζονται να ταξιδέψουν στα Γιάννενα

Από κινητοποίηση στο Νοσοκομείο Κέρκυρας

Εκρηκτικά είναι τα προβλήματα και στο Νοσοκομείο Κέρκυρας, ένα νησί με 120.000 περίπου κατοίκους, το οποίο τους θερινούς μήνες βουλιάζει από τουρίστες, ενώ όλο το χρόνο δέχεται πολλούς επισκέπτες, ανάμεσα σε αυτούς και σχολικές εκδρομές.
Από το νοσοκομείο λείπουν εντελώς κάποιες ειδικότητες, όπως για παράδειγμα δερματολόγος, αλλεργιολόγος, ενδοκρινολόγος, ρευματολόγος. Επίσης σε μια σειρά ειδικότητες οι γιατροί δεν επαρκούν, με αποτέλεσμα το νοσοκομείο κάποιες μέρες να εφημερεύει χωρίς όλες ειδικότητες. Ετσι, για νευρολόγο, ΩΡΛ κ.ά. οι ασθενείς παίρνουν από το νοσοκομείο λίστα με τους ιδιώτες γιατρούς του νησιού και όποιον επιλέξουν τον φωνάζουν στα Επείγοντα για να εξετάσει.
Εξαιτίας των ελλείψεων, στο προσωπικό οφείλονται άδειες και ρεπό και φυσικά η υπερεντατικοποίηση της δουλειάς δημιουργεί καθημερινά σε όλους τους εργαζόμενους άγχος και στρες. Οπως είχε καταγγείλει η ΚΟ Κέρκυρας του ΚΚΕ, δύο γιατροί του νοσοκομείου έπαθαν έμφραγμα την ώρα εκτέλεσης των καθηκόντων τους. Οι κίνδυνοι δεν είναι μικρότεροι για τους ασθενείς από την έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού και υγειονομικών υλικών. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και στο νοσοκομείο υπάρχει μαγνητικός αξονικός τομογράφος, αυτός ουδέποτε λειτούργησε γιατί δεν υπάρχει το αναγκαίο προσωπικό, ενώ παράλληλα ο αξονικός τομογράφος μένει για μήνες εκτός λειτουργίας και οι ασθενείς του νοσοκομείου διοχετεύονται στην ιδιωτική Υγεία.
Η γενική κατάσταση που παρουσιάζει ένα νοσοκομείο το οποίο απευθύνεται σε χιλιάδες ανθρώπους είναι η εξής:

• Από τις θέσεις προσωπικού που προβλέπει ο οργανισμός του νοσοκομείου, λιγότερες από τις μισές θέσεις είναι καλυμμένες. Ενδεικτικά, από τους 133 γιατρούς που προβλέπονται στις οργανικές θέσεις, υπηρετούν 72 και από τους 422 νοσηλευτές που προβλέπονται, υπηρετούν 192 (σ.σ. στοιχεία Οκτώβρη 2013). Εξαιτίας αυτού οφείλονται άδειες και ρεπό, τα ωράρια καταπατούνται και η υπερεντατικοποίηση προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Γιατρός εργασίας, που να παρακολουθεί την υγεία των εργαζομένων, να κρατάει ατομικούς φακέλους, κάνει εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου, δεν υπάρχει.
• Ανά διαστήματα λείπουν φάρμακα και μάλιστα απαραίτητα για καρκινοπαθείς.
• Εξαιτίας της υπολειτουργίας του νοσοκομείου, πολλοί κάτοικοι του νησιού ταξιδεύουν στα Γιάννενα, πληρώνοντας και έξοδα μεταφοράς εκτός από εξετάσεις, φάρμακα κλπ.
• Τα κονδύλια των εφημεριών έχουν μειωθεί κι έτσι πολλές ειδικότητες εφημερεύουν από το τηλέφωνο.

Σταθερά σε αντιλαϊκό δρόμο

Σταθερά σε αντιλαϊκό δρόμο

Χωρίς ανάπαυλα συνεχίζεται η εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Ηδη οι επικουρικές συντάξεις μπήκαν στον πάγκο του Προκρούστη και βγαίνουν κομμένες κατά 5%. Συνολικά στο Ασφαλιστικό, ό,τι με πολύ κόπο έχτισε η εργατική τάξη στον αιώνα που πέρασε γίνεται φύλλο και φτερό και, στο όνομα των ελλειμμάτων, σπρώχνονται οι νέοι εργαζόμενοι όταν και αν έχουν μεροκάματο να γίνουν πελάτες των μονοπωλίων της ιδιωτικής ασφάλισης, ενώ οι παλιοί ασφαλισμένοι καλούνται να συνηθίσουν στην ιδέα ότι θα ζουν με όρους «σύνταξης ΟΓΑ». Με τη ρήτρα του μηδενικού ελλείμματος, που ξεκινάει από τον επόμενο μήνα, η βιομηχανία των μειώσεων δε θα έχει τελειωμό, καθώς, πλέον, θα χορηγούνται συντάξεις που θα μειώνονται ακόμη και κάθε τρίμηνο «για να μην υπάρχουν ελλείμματα».

Οι τράπεζες, μετά την πρώτη ανακεφαλαιοποίηση, στο βωμό της οποίας εξαερώθηκαν και τα αποθεματικά των Ταμείων, τώρα, με πρόσχημα τα «κόκκινα δάνεια» (που είναι έκφραση της ληστρικής εκμετάλλευσης των εργατών), ετοιμάζονται για ένα νέο γύρο συγκέντρωσης κεφαλαίων με τη γενναιόδωρη στήριξη του κρατικού ταμείου.
Στα σχολεία, παρότι το κλείσιμο για τις καλοκαιρινές διακοπές αμβλύνει τις εντυπώσεις, γίνεται καθαρό πια ότι είναι σε εξέλιξη ένας σχεδιασμός που πετάει έξω τα παιδιά της εργατικής τάξης.
Στο εργασιακό πεδίο, οι απαιτήσεις του κεφαλαίου που διατυπώθηκαν την προηγούμενη βδομάδα από τον ΣΕΒ (με τους Σαμαρά και Τσίπρα να βεβαιώνουν ότι είναι ικανοί να περάσουν αυτές τις απαιτήσεις στα λαϊκά στρώματα) συνοδεύονται ήδη με νέες προσφορές στο κεφάλαιο, όπως η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και η πλήρης απελευθέρωση της αγοράς εργασίας.
Τα αστικά κόμματα βρίσκονται ήδη σε έναν αγώνα δρόμου για την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, μέρος αυτής της διαδικασίας και ο αναμενόμενος ανασχηματισμός. Πρόκειται, ουσιαστικά για προσπάθεια αναπαλαίωσης στο πλαίσιο ενός συστήματος που, από κάθε αρμό του, αφήνει να φανεί η σαπίλα του. Η προσπάθεια να αποδοθεί η αντιλαϊκή φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης σε συγκεκριμένα πρόσωπα δεν πείθει κανένα. Τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης αποτελούν στρατηγικού χαρακτήρα επιλογές, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου στις πλάτες του λαού και θα συνεχίζονται με τα ίδια ή με άλλα πρόσωπα. Αυτό που έχει ανάγκη ο λαός είναι η εναντίωση στο σημερινό αντιλαϊκό δρόμο ανάπτυξης που μας οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη χρεοκοπία και όχι οι ανασχηματισμοί και οι αλλαγές κυβερνήσεων ίδιας κοπής.

Σύμπλευση στο κύριο...

Στο ευρύτερο πεδίο, δύο γεγονότα συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον: Η έκθεση αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας από το ΔΝΤ, για την οποία, αν και δε δόθηκε στη δημοσιότητα, υπήρχαν εκτενείς αναφορές στο περιεχόμενό της και οι δηλώσεις του Β. Σόιμπλε για το ενδεχόμενο νέου πακέτου «στήριξης». Από την πλευρά του ΔΝΤ χαιρετίστηκαν οι διαβεβαιώσεις της ΕΕ για λήψη κι άλλων μέτρων σε ό,τι αφορά το ελληνικό κρατικό χρέος. Αυτό που δεν αναδείχθηκε είναι το γεγονός ότι, παράλληλα με τη διαπάλη των διαφορετικών ιμπεριαλιστικών κέντρων, στις παρεμβάσεις του ΔΝΤ και του Β. Σόιμπλε αποτυπώθηκε ανάγλυφα, και για πολλοστή φορά, το ζήτημα στο οποίο σίγουρα ομονοούν όλα τα μονοπώλια και οι εκπρόσωποί τους: Η σύμπνοιά τους στην ανάγκη συνέχισης και μονιμοποίησης των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων, ακριβώς γιατί αυτά - είτε με το ένα είτε με το άλλο μείγμα - αποτελούν προϋπόθεση της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Αυτό που είναι καθαρό είναι πως τα μέτρα για την καπιταλιστική ανάκαμψη θα είναι μόνιμα. Εγινε ακόμα περισσότερο καθαρό ότι η όποια «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους δεν αναιρεί την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Από τα στοιχεία που παρουσίασε ο αναπληρωτής διευθυντής του ΔΝΤ Ν. Σινοχάρα έγινε κατανοητό ότι κάτω από τίτλους όπως «δημοσιονομική προσαρμογή», «μόνιμα και υψηλής ποιότητας μέτρα», «διασφάλιση της βιωσιμότητας του κρατικού χρέους», υπάρχουν: ακόμα μεγαλύτερη συμπίεση στο «μισθολογικό κόστος», ιδιωτικοποιήσεις, και «απελευθερώσεις».

Μοιρασμένοι ρόλοι

Παράλληλα με τις οικονομικές εξελίξεις, η κινητικότητα, που καταγράφεται στο πολιτικό σύστημα με τις διεργασίες για την ανασύσταση κομμάτων ή και τη δημιουργία νέων, δε σηματοδοτεί τίποτα νέο, καμιά αλλαγή πολιτικής υπέρ της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Γιατί το ζήτημα της αντιλαϊκής πολιτικής δεν καθορίζεται από αλλαγές προσώπων, πολιτικών σχηματισμών και συνεργασιών, αφού όλοι, παλιοί και νέοι, κινούνται στην παλιά και δοκιμασμένη στρατηγική του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και του ευρωμονόδρομου.
Ολες αυτές οι διεργασίες είναι ξένες με τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα και δεν πρόκειται να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των οξυμένων εργατικών - λαϊκών προβλημάτων. Ούτε η ανεργία θα αντιμετωπισθεί, ούτε μέτρα ανακούφισης των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων θα δρομολογηθούν, ούτε οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις θα σταματήσουν, όπως άλλωστε σημείωσαν τόσο ο Σόιμπλε όσο και το ΔΝΤ.
Το ΚΚΕ έγκαιρα έδειξε το πρίσμα μέσα από το οποίο πρέπει να δει ο λαός αυτές τις εξελίξεις. Να δει, δηλαδή, την επιδίωξη της αστικής τάξης να υπάρχουν σταθερές κυβερνήσεις, που, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης, θα προωθούν τα μέτρα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και θα διασφαλίζουν, ταυτόχρονα, τη συναίνεση ή έστω την ανοχή του λαού.
Οι εργαζόμενοι, δηλαδή, δεν πρέπει να αποπροσανατολιστούν, να προσδοκούν ότι μέσα από τις διεργασίες, στο πλαίσιο της αντιλαϊκής στρατηγικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, μέσα από το φθαρμένο αστικό πολιτικό σύστημα, θα βγει κάτι θετικό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Συμφέρον τους είναι να δυσκολέψουν τα σχέδια των κομμάτων της διαχείρισης και της ΕΕ, να εμποδίσουν τα μέτρα που έρχονται, όπως, για παράδειγμα, στο Ασφαλιστικό. Κι αυτό σημαίνει επιτάχυνση των διαδικασιών για την ανασύνταξη του κινήματος και δυνάμωμα της Λαϊκής Συμμαχίας, για να δει άσπρη μέρα ο λαός.

Το ΚΚΕ δε γίνεται συνένοχο

Στη βδομάδα που πέρασε, η ΚΕ του ΚΚΕ, εξετάζοντας την πορεία τα τελευταία χρόνια της Ομάδας της Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL) και τα δεδομένα, που προκύπτουν από τη σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου μετά τις ευρωεκλογές, αποφάσισε οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ να μην ενταχτούν σε καμία Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου. Στη σχετική ανακοίνωση, μεταξύ άλλων, σημειώνεται ότι «όλη αυτή την 20ετία και πιο έντονα μετά τη δημιουργία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) υπήρξε, μέσα στην GUE/NGL, μια συνεχής διαπάλη του ΚΚΕ με τις δυνάμεις που συμμετέχουν στο ΚΕΑ, οι οποίες επιδίωκαν να επιβάλλουν τις θέσεις τους ως θέσεις της Ομάδας, ενώ με κάθε ευκαιρία προσπαθούσαν να παραβιάζουν το συνομόσπονδο χαρακτήρα της Ομάδας. Σε αυτήν την προσπάθεια, πρωτοστατούσαν τα κόμματα του ΚΕΑ και κυρίως η Die Linke της Γερμανίας και ο ΣΥΡΙΖΑ (...). Αυτή η εικόνα και κατάσταση έχουν χειροτερεύσει σημαντικά το τελευταίο διάστημα».
Η σχετική ανακοίνωση, όπως ήταν αναμενόμενο, σχολιάστηκε από τις δυνάμεις του ευρωμονόδρομου με τα περί «απομονωτισμού» του ΚΚΕ. Τι είναι αυτό που πράγματι τους πείραξε; Το γεγονός ότι το ΚΚΕ δε γίνεται συνένοχο στο να εξωραΐζονται αντιλαϊκές πολιτικές στο πλαίσιο του ευρωμονόδρομου. Πολιτικές σαν αυτές που στηρίζουν τα κόμματα που ανήκουν στο ΚΕΑ και τις οποίες εμφανίζουν ως «κοινές θέσεις» όλων των κομμάτων παρ' όλες τις διαφωνίες του ΚΚΕ. Γιατί, το ΚΚΕ δε γίνεται χειροκροτητής της προσπάθειας διαμόρφωσης «αριστερού μπλοκ», της συνεργασίας δηλαδή της GUE/NGL με άλλες Ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, όπως είναι οι Σοσιαλιστές και οι Πράσινοι που μεθοδεύουν τα κόμματα του ΚΕΑ. Γιατί, δε γίνεται ούτε χειροκροτητής του Αλ. Τσίπρα στα παζάρια που κάνει, διαμορφώνοντας «δημοκρατικό μέτωπο» για την υπεράσπιση της ΕΕ, έναντι των «ευρωσκεπτικιστών», με τον Γιούνκερ της Μέρκελ.
Το ΚΚΕ έκανε καθαρό ότι θα συνεχίσει ακούραστα τις προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, την ανάπτυξη διμερών σχέσεων με τα Κομμουνιστικά Κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο, με δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Θα δίνει το αγωνιστικό του «παρών» στις Διεθνείς και Περιφερειακές Συναντήσεις και θα δυναμώσει τη δουλειά του στο πλαίσιο της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ των 29 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στην Ευρώπη, ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στα κόμματά της και την πολιτική της, για την ανάπτυξη της κοινής δράσης για τα συμφέροντα των λαών.

Να μη «συνηθίσουμε» τη σφαγή

Η βδομάδα κλείνει με ένταση της σφαγής στην ανατολική Ουκρανία. Η κυβέρνηση του Κιέβου, με τη συμμετοχή και στήριξη εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων, βομβαρδίζει στην κυριολεξία κατοικημένες περιοχές. Αυτή η γενοκτονία περνάει, όλο το τελευταίο διάστημα, στα ψιλά τόσο στα ντόπια όσο και στα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Στη χώρα μας, είναι χαρακτηριστικό ότι στα έντυπα αφιερώθηκαν λίγες αράδες, ενώ στα κανάλια δόθηκε τουλάχιστον πενταπλάσιος χρόνος στη βασιλική οικογένεια της Ισπανίας και τη διαδοχή ή στο «πάρτι» της κόρης του Ρώσου μεγαλοκαπιταλιστή Ριμπολοβλέβ στο Σκορπιό...
Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που, από την αρχή, έδειξε ότι η Ουκρανία βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και υπογράμμισε ότι όσο οι λαοί εγκλωβίζονται κάτω από ξένες σημαίες και συμφέροντα θα κερδίζουν οι εκμεταλλευτές τους. Αυτή η θέση επιβεβαιώνεται καθημερινά και κάνει πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει η καταγγελία του εγκλήματος που γίνεται στην Ουκρανία.

Συμβολή στην ανασυγκρότηση του ευρωπαϊκού κομμουνιστικού κινήματος

Συμβολή στην ανασυγκρότηση του ευρωπαϊκού κομμουνιστικού κινήματος

Του Ελισαίου ΒΑΓΕΝΑ

Για την απόφαση του ΚΚΕ να μη συμμετάσχει σε καμία ευρωομάδα

Διαδήλωση στο Στρασβούργο ενάντια στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο

Η απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ να μη λάβουν μέρος οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ στην Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL) ήταν μια επιβεβλημένη ενέργεια από τις ίδιες τις εξελίξεις, που έχουμε στην ΕΕ και στο Ευρωκοινοβούλιο. Βεβαίως, δεν περιμέναμε να χαιρετιστεί από όλους αυτούς που καθημερινά και ποικιλοτρόπως χτυπούν το ΚΚΕ. Αλλά, πριν εξετάσουμε τις κατηγορίες τους, ας δούμε ορισμένα γεγονότα.

Τι ήταν η GUE/NGL πριν από 20 χρόνια και τι έχει αλλάξει

Η Ομάδα της «Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς» (GUE/NGL), φτιάχτηκε το 1994, σε συνομοσπονδιακή βάση, δηλαδή χωρίς κοινή ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα ή προγραμματικές συγκλίσεις, με τη διατήρηση της ιδεολογικοπολιτικής αυτοτέλειας κάθε κόμματος και συνεννόηση για τεχνικά ζητήματα, που αφορούσαν τις παρεμβάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Η συμμετοχή των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ σ' αυτήν υπαγορεύτηκε από την ανάγκη διευκόλυνσης της παρέμβασης των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ στο Ευρωκοινοβούλιο και την αξιοποίηση κάποιων δυνατοτήτων που υπήρχαν για το συντονισμό με άλλα ΚΚ.
Τι άλλαξε από τότε; Πολλά! Από τότε ως τα σήμερα «έχει κυλήσει πολύ νερό στ' αυλάκι», με την έννοια ότι έχουν αλλάξει σημαντικοί πολιτικοί όροι:

Από πολιτική εκδήλωση του ΚΚΕ στο Ευρωκοινοβούλιο

1. Τα ευρωπαϊκά μονοπώλια παρεμβαίνουν απροκάλυπτα για να διαμορφώσουν το ανάλογο σ' αυτά πανευρωπαϊκό «πολιτικό σκηνικό», με τα λεγόμενα «ευρωπαϊκά κόμματα». Ανάμεσα σ' αυτά τα κόμματα είναι και το λεγόμενο «Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» (ΚΕΑ), που φτιάχτηκε πριν 10 χρόνια (το 2004) και στηρίζεται στην ΕΕ, την οποία με τη σειρά του στηρίζει αναφανδόν.
2. Ολη αυτήν την 20ετία, αλλά ιδιαίτερα πιο έντονα μετά τη δημιουργία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) υπήρξε, μέσα στην GUE/NGL, μια συνεχής διαπάλη του ΚΚΕ με τις δυνάμεις που συμμετέχουν στο ΚΕΑ, οι οποίες επιδίωκαν να επιβάλλουν τις θέσεις τους, ως θέσεις της Ομάδας, ενώ με κάθε ευκαιρία παραβίαζαν το συνομόσπονδο χαρακτήρα της Ομάδας. Σε αυτήν την προσπάθεια πρωτοστατούσαν τα κόμματα του ΚΕΑ και κυρίως η DieLinke της Γερμανίας και ο ΣΥΡΙΖΑ.
3. Τα δεδομένα που προκύπτουν από τη σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου μετά τις ευρωεκλογές δείχνουν πως πλέον τον τόνο στην GUE/NGL δεν τον δίνουν κάποια ΚΚ, με αδυναμίες ή και λαθεμένες, ακόμη κι οπορτουνιστικές αντιλήψεις, (όπως συνέβαινε πριν 20 χρόνια, όταν φτιάχτηκε αυτή η Ομάδα), αλλά κόμματα που αποτελούν ενεργητικά «πιόνια» στα αστικά πολιτικά «παιχνίδια», όπως είναι η Γερμανική «Αριστερά», το γαλλικό «Μέτωπο της Αριστεράς», ο ΣΥΡΙΖΑ, κ.ά., που πλέον εκπροσωπούν ή επιδιώκουν να εκπροσωπήσουν και τμήματα της αστικής τάξης, να διαχειριστούν την αστική εξουσία. Αυτά τα κόμματα με την πολιτική εξωραϊσμού της ΕΕ, με τη φιλομονοπωλιακή στάση τους στο κίνημα, με τη συμμετοχή τους σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις (Ιταλία, Γαλλία, τοπικές κυβερνήσεις σε Γερμανία, Ισπανία), όχι μόνο δεν συνέβαλαν στο ελάχιστο στην προώθηση των λαϊκών συμφερόντων, αλλά οδήγησαν σε ενσωμάτωση και υποχώρηση το εργατικό - λαϊκό κίνημα στις χώρες τους.

Αφίσα της «Πρωτοβουλίας Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων της Ευρώπης» όπου συμμετέχουν 29 κόμματα

4. Σήμερα, που υπάρχει ο οργανωμένος πόλος του οπορτουνισμού στην Ευρώπη, το λεγόμενο «Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» (ΚΕΑ), αντικειμενικά η GUE/NGL διολισθαίνει από το συνομόσπονδο χαρακτήρα της σε ένα είδους κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΕΑ και «λοιπών» δυνάμεων. Κι αυτό φαίνεται από το γεγονός της προώθησης «κοινών θέσεων» για σοβαρά ζητήματα, που αφορούν την πολιτική της ΕΕ και τις διεθνείς εξελίξεις, παρά τις διαφωνίες που έχει εκφράσει η Ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, οι θέσεις της οποίας σε αρκετές περιπτώσεις αποσιωπούνται. Επιπλέον, μεθοδεύεται η συνεργασία της GUE/NGL με τις πολιτικές ομάδες των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων για τη διαμόρφωση δήθεν «αριστερού μπλοκ», κάτι το οποίο αναδεικνύεται και από τις τοποθετήσεις του υποψηφίου προέδρου του ΚΕΑ για την Κομισιόν, Αλ. Τσίπρα. Επίσης, στο Ευρωκοινοβούλιο υπογράφτηκαν, για πολύ σοβαρά θέματα, κοινά ψηφίσματα της GUE/NGL, με τη συμμετοχή ακόμη και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων (π.χ. Κοινό Ψήφισμα για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014 - 2020). Εννοείται, πως τα κόμματα του ΚΕΑ εμφανίζονται με ενιαία γραμμή, ομαδοποιημένα, μιλούν στις επιτροπές και τις Ολομέλειες στη βάση κοινής πλατφόρμας, προβάλλοντας τις πολιτικές θέσεις του ΚΕΑ σαν θέσεις της GUE/NGL.
5. Σε αυτά τα 20 χρόνια, έχουμε συσσωρεύσει σημαντική κι άσχημη εμπειρία από τις επιθέσεις, που εκδηλώνονται σε βάρος του ΚΚΕ μέσα στην GUE/NGL, αλλά και τη διαστρέβλωση και αποσιώπηση των θέσεών μας. Επιπλέον, είχαμε την απαράδεκτη στάση κομμάτων και βουλευτών, που συμμετέχουν στην GUE/NGL και που στήριξαν τον πόλεμο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στη Λιβύη, την πρόσφατη στρατιωτική επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας, αλλά και την υπονομευτική εκστρατεία ενάντια στην Κούβα, με τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ. Παρά τις προσπάθειες του ΚΚΕ, η GUE/NGL χρησιμοποιείται ως εργαλείο του ΚΕΑ, που υποστηρίζει ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση της κρίσης, ενώ θα παραμένουν στην εξουσία τα μονοπώλια. Οι δυνάμεις αυτές ωραιοποιούν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ και υποστηρίζουν ότι αυτή η ένωση των μονοπωλίων μπορεί να γίνει ένωση υπέρ των λαών.
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό πως διαμορφώνεται μια τελείως αρνητική κατάσταση και νέοι όροι που δυσκολεύουν αντικειμενικά τη συνέχιση της συμμετοχής μας στην GUE/NGL. Βέβαια, κάποιοι, μιλώντας στο όνομα της «ενότητας της αριστεράς» θα ήθελαν να συνεχιστεί η συμμετοχή του ΚΚΕ στην GUE/NGL, παρά τις εξελίξεις, ώστε να χρησιμοποιούν αυτή τη συμμετοχή ως «αριστερό άλλοθι» για την επιβολή της οπορτουνιστικής και σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής των κομμάτων τους, που δρουν υπέρ της ΕΕ και αποδέχονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Ωστόσο, το ΚΚΕ έχει υποχρέωση και υπερασπίζεται την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του αυτοτέλεια και η δράση του στοχεύει στο δυνάμωμα του αγώνα του λαού μας και των άλλων λαών ενάντια στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, με στόχο την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, για να κατακτήσουν οι λαοί τη δική τους εξουσία. Αυτή η δέσμευση δεν μπορεί να υπηρετηθεί με τη συμμετοχή των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ σε πολιτικές ομάδες, που έχουν ως κύρια γραμμή τον εξωραϊσμό και τη στήριξη της ΕΕ.

Η αντι-ΚΚΕ επίθεση και η συνεργασία των ΚΚ

Τις τελευταίες μέρες, γράφτηκαν πολλά γι' αυτήν την απόφαση του ΚΚΕ και πιθανόν να γραφτούν περισσότερα. Υπήρξαν π.χ. οι χυδαιότητες του είδους της «Εφημερίδας των Συντακτών» ότι δήθεν «η κίνηση αυτή συμπίπτει όμως και με τη συνολική "αλλαγή φρουράς" του ΚΚΕ στις Βρυξέλλες. Τον εκλιπόντα Μπάμπη Αγγουράκη και τον Γιώργο Τούσσα, που κατετάγη 32ος στο ευρωψηφοδέλτιο, αντικαθιστούν οι Κώστας Παπαδάκης και Σωτήρης Ζαριανόπουλος, που θεωρείται ότι θα φέρουν εις πέρας μέχρι κεραίας την πολιτική της ηγεσίας του κόμματος». Οι αστοί κονδυλοφόροι είναι αδίστακτοι και καταφεύγουν στα πιο άθλια μέσα, προκειμένου να βιάσουν την αλήθεια και να αποκρύψουν πως το ΚΚΕ είναι το πιο συλλογικό, το πιο δημοκρατικό κόμμα, που στηρίζεται σε αρχές, που του επιτρέπουν να χαράζει τη στρατηγική του, να αναπροσαρμόζει την τακτική του μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες του.
Ωστόσο, εμείς θα σταθούμε στο βασικό «ψωμοτύρι» της αντι-ΚΚΕ επίθεσης, ότι δηλαδή ακολουθεί μια «μοναχική πορεία» στην Ευρώπη, επειδή δε συμμετέχει σε καμία κοινοβουλευτική ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο. Χαρακτηριστικά έγραψαν: «Ανάδελφο το ΚΚΕ στην Ευρώπη!» («Αυγή»), «Μοναχική πορεία ΚΚΕ και στην Ευρωβουλή» («Ελευθεροτυπία»), «Μοναχικός "λύκος" και στην Ευρωβουλή» (BankWars) κ.ά.
Από πότε όμως «Ευρώπη» είναι οι 751 ευρωβουλευτές; Αυτό κι αν είναι αυθαιρεσία, για να χτυπήσουν το ΚΚΕ. Στην πραγματικότητα, το Κόμμα μας, χάρη στην πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών της Ελλάδας, έχει σήμερα μεγάλη διεθνή απήχηση. Διατηρεί διμερείς σχέσεις με δεκάδες ΚΚ. Συμμετέχει δραστήρια στις Διεθνείς Συναντήσεις των ΚΚ, που ξεκίνησαν με δική του πρωτοβουλία πριν από 16 χρόνια και είναι μέλος της Ομάδας Εργασίας, που τις διοργανώνει. Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ πραγματοποιούνται οι ευρωπαϊκές κομμουνιστικές Συναντήσεις (στην τελευταία συμμετείχαν 32 κόμματα απ' όλη την Ευρώπη), αλλά και οι Βαλκανικές Συναντήσεις, οι Συναντήσεις των Κομμάτων της Ανατολικής Μεσογείου.
Μόλις πριν από μισό χρόνο, συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ μια νέα μορφή περιφερειακής συνεργασίας των ΚΚ στην Ευρώπη, η «Πρωτοβουλία για τη μελέτη, την επεξεργασία ευρωπαϊκών θεμάτων και το συντονισμό της δράσης». Σ' αυτήν συμμετέχουν 29 Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα από Αυστρία, Βουλγαρία, Βρετανία, Γαλλία, Γεωργία, Δανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Κροατία, Λετονία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Μάλτα, Μολδαβία, Νορβηγία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Πολωνία, ΠΓΔΜ, Ρωσία, Σουηδία, Σερβία, Σλοβακία, Τουρκία. Η συγκρότηση της ευρωπαϊκής κομμουνιστικής «Πρωτοβουλίας» έγινε στη βάση Διακήρυξης και υπηρετεί τη συγκέντρωση δυνάμεων και τη σχεδιασμένη δράση κατά της ΕΕ, της Ενωσης του κεφαλαίου.
Στην 9μελή Γραμματεία της Πρωτοβουλίας συμμετέχουν το ΚΚΕ, το Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας, το Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας.
Η «Πρωτοβουλία» έχει σήμερα την ιστοσελίδα της (http://initiative-cwpe.org/) κι ήδη έχει εκδώσει σειρά Κοινών τοποθετήσεων για σοβαρά ζητήματα, ενώ η Διακήρυξη που εξέδωσε για τις ευρωεκλογές συνυπογράφηκε κι από επιπλέον κόμματα, όπως το Γερμανικό ΚΚ και το ΝΚΚ Ολλανδίας.

Για τη δράση στο Ευρωκοινοβούλιο

Μπήκε, επίσης, το επιχείρημα ότι με την αποχώρηση του ΚΚΕ από τη GUE/NGL «αδυνατίζει» η «Αριστερά» στο Ευρωκοινοβούλιο και μάλιστα την ώρα που αυτή ίσως πέρναγε σε αριθμό τους «Πράσινους».
Για ποια «Αριστερά» όμως γίνεται λόγος; Οπως αναδείξαμε παραπάνω, το ΚΕΑ, που εμφανίζεται ως η «ευρωαριστερά», βάζει πλάτες στην ΕΕ, για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική της, για να διεξάγει πολέμους κι επεμβάσεις, κι όλα αυτά στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», της «ανάπτυξης». Αυτή η «ευρωαριστερά» έχει πάρει εδώ και χρόνια το «πηλοφόρι», σιγοντάροντας τις πιο «μαύρες» δυνάμεις στη λασπολογία του αντικομμουνισμού κι αντισοβιετισμού. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον από την ενίσχυση μιας τέτοιας «Αριστεράς».
Αλλά κι από την άλλη, τι θα γινόταν, αν η GUE/NGL ξεπέρναγε σε αριθμό τους οικολόγους ή και τους σοσιαλδημοκράτες και τους δεξιούς; Μπορεί κάποιος προσγειωμένος, συνειδητοποιημένος εργαζόμενος να πιστέψει στα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΕΑ, πως η ΕΕ μπορεί να αλλάξει, είτε μέσα από το Ευρωκοινοβούλιο, είτε με την αλλαγή του επικεφαλής του πιο σκληρού πυρήνα της, του προέδρου της Κομισιόν; Αυτό είναι από τη σειρά των σύγχρονων «μύθων», όπως εκείνο που μας έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ για τον «άνεμο του Νότου», που θα φέρει ο νέος Γάλλος Πρόεδρος, Φ. Ολάντ. Αυτός ο μύθος μόνον ως ανέκδοτο ακούγεται σήμερα, μόλις μετά από 2 χρόνια.
Το ΚΚΕ, όπως και τα δεκάδες ΚΚ με τα οποία συνεργάζεται στην Ευρώπη, δεν έχει καμία απολύτως αυταπάτη. Η ΕΕ δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί σε ριζοσπαστική κατεύθυνση και δεν μπορεί να γίνει «φιλολαϊκή», δεν αλλάζει με μεταρρυθμίσεις των αστικών θεσμών, με τις αστικές εκλογές και με τις δήθεν «αριστερές κυβερνήσεις» που προβάλλουν την ουτοπία ενός καπιταλισμού με «ανθρώπινο πρόσωπο».
Οι λαοί έχουν συμφέρον να παλέψουν για την αλλαγή της κατάστασης, την αλλαγή του συσχετισμού, για την Ευρώπη του σοσιαλισμού, που θα εξασφαλίσει το δικαίωμα στη δουλειά, τα κοινωνικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, το εισόδημα, το μέλλον των εργαζομένων.
Το ΚΚΕ και τα άλλα ΚΚ της ευρωπαϊκής κομμουνιστικής «Πρωτοβουλίας» υπερασπίζονται τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, τα δικαιώματα της νεολαίας. Παλεύουν ενάντια στην ανεργία, στα αντιλαϊκά μέτρα που επιβάλλουν οι αστικές κυβερνήσεις και η ΕΕ, ενάντια στη μείωση των μισθών και των συντάξεων, στην κατάργηση των εργασιακών, κοινωνικών - ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στην κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Παλεύουν ενάντια στην ΕΕ, που προσπαθεί να ξεπεράσει την κρίση σε βάρος των λαών. Καταδικάζουν τον αντικομμουνισμό, την καταστολή, τον περιορισμό κυριαρχικών δικαιωμάτων. Καταδικάζουν τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Αγωνίζονται για την απομάκρυνση όλων των αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτικών βάσεων, ενάντια στο ΝΑΤΟ, στο «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» και στον Ευρωστρατό, στη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Αγωνίζονται για μια Ευρώπη της ευημερίας των λαών, της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, του σοσιαλισμού!

Η παρέμβαση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ

Σ' αυτά τα ζητήματα καλείται να συμβάλει και η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Με ποιον τρόπο;
Α) Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ μπορεί να έχει σαφή εικόνα για τα αντιλαϊκά μέτρα που αποφασίζονται σ' αυτό το ιμπεριαλιστικό κέντρο. Αυτό είναι ένα καθήκον ιδιαίτερα κρίσιμο, μιας και πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των νόμων και μέτρων εμφανίζεται στο Ευρωκοινοβούλιο και μετά έρχεται στα εθνικά κοινοβούλια.
Β) Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με την παρέμβασή της, μπορεί να συμβάλλει στην έγκαιρη προετοιμασία του Κόμματος, του ταξικού εργατικού κινήματος, και των άλλων αντιμονοπωλιακών - αντικαπιταλιστικών συσπειρώσεων να οργανώνουν την πάλη των εργαζομένων ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων.
Γ) Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δίνει τη δυνατότητα στο Κόμμα μας να έχει το δικό του βήμα προβολής των θέσεών του στους εργαζόμενους για όλα τα ζητήματα, να διαφωτίζει για τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, να αποκαλύπτει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ, να συγκρούεται με τις αστικές κι οπορτουνιστικές αντιλήψεις κ.ά.
Κι επειδή από ορισμένα δημοσιεύματα τέθηκε το ζήτημα αν το ΚΚΕ θα έχει στο εξής, μετά την αποχώρησή του από τη GUE/NGL «τη δυνατότητά για ομιλίες και παρεμβάσειςστην Ευρωβουλή», τους πληροφορούμε πως οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ θα έχουν και στο εξής όχι λιγότερα μέσα και δυνατότητες, για να αποκαλύπτουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ, τα αντιλαϊκά μέτρα, να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση του κινήματος σε Ελλάδα κι Ευρώπη.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ θα είναι και πάλι στην υπηρεσία των εργαζομένων της χώρας μας, αλλά και των εργαζομένων άλλων χωρών της Ευρώπης. Θα συνεχίσει να προβάλλει τα δίκαια αιτήματά τους και σε συνεργασία με άλλα κομμουνιστικά κόμματα να αναδεικνύει τα προβλήματα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας, να συμβάλλει για την ανάπτυξη της διεθνιστικής αλληλεγγύης, με όλα τα ΚΚ που είναι σε γραμμή ρήξης με την ΕΕ, τα μονοπώλια, τον καπιταλισμό.

Η ταινία της εβδομάδας: Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας

 Η ταινία της εβδομάδας: Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας

Ένας εύπορος μεγαλοαστός και οι τρεις γιοι του αποσύρονται σε μια εξοχική έπαυλη όπου περνούν τις μέρες τους μέσα στην απόλυτη νωθρότητα, με τη νεαρή και όμορφη υπηρέτριά τους να κάνει τα πάντα γι’ αυτούς. 

Παραδίδονται στην ηδονή του ύπνου, και η τεμπελιά εμποτίζει τον κόσμο τους, σε σημείο που μοιάζουν πια ζωντανοί-νεκροί. Αντίθετα, η γυναίκα είναι η μόνη που εκπροσωπεί θετικές αξίες, θέληση και δράση ως ταυτόχρονος εκπρόσωπος της εργατικής τάξης σε μια αντίστιξη με την σήψη της αστικής, η οποία βγάζει μάτι.

Η σταδιακή αλλά σταθερή παρακμή αγγίζει την αποσύνθεση και την πλήρη καταστροφή, καθώς ακόμα και βιολογικές ανάγκες αρχίζουν να αδρανούν. Τελικά, ο νεότερος γιος θα προσπαθήσει να ξεφύγει χωρίς να καταφέρει αφού τελικά βυθίζεται και αυτός σε μια αδράνεια που προσομοιάζει στον θάνατο (της ίδιας της αστικής τάξης;)

Οι συμβολισμοί της ταινίας είναι προφανείς. Περιγράφεται γλαφυρά ο παρασιτισμός και η σήψη της αστικής τάξης που τελικά την οδηγεί στον θάνατο. Στον αντίποδα η θέληση για ζωή και η σφριγηλότατα της εργατικής τάξης που κατορθώνει τελικά να απομακρυνθεί από την παρακμή και την σαπίλα και να φύγει μπροστά.

Το πρόσωπο της υπηρέτριας εκπροσωπεί όχι τυχαία τον μοναδικό "θετικό" χαρακτήρα του έργου, ενώ και η επιλογή να απεικονίζεται όμορφη έχει να κάνει περισσότερο με την απεικόνιση της τάξης που εκπροσωπεί, παρά με κάποιο εμπορικό "τρυκ", όπως προκύπτει και από τα συμφραζόμενα της υπόλοιπης ταινίας.

Σε όλα τα παραπάνω οφείλουμε να προσθέσουμε και τις αισθητικές επιλογές του Νίκου Παναγιωτόπουλου, που παρατηρεί την ιστορία της οικογενειακής αδράνειας σε ένα περιβάλλον φορτωμένο με άψυχα αντικείμενα. Αγαλματίδια και ένα σωρό κάδρα ζωγραφικής προελαύνουν στο κινηματογραφικό πανί. Ενώ τα μακρά πλάνα του Έλληνα σκηνοθέτη περιγράφουν γλαφυρά αυτή την αποπνικτική αίσθηση ακινησίας. Τα εμβόλιμα πλάνα της εξωτικής φύσης λειτουργούν σαν φυγόκεντρα σημεία απ' το πρωταγωνιστικό νεκρώσιμο μοτίβο. Ενώ και οι εκπληκτικές ερμηνείες του cast (Γιώργος Διαλεγμένος, Νικήτας Τσακίρογλου, Δημήτρης Πουλικάκος καιΒασίλης Διαμαντόπουλος) δίνουν μια χιουμοριστική διάθεση σε αυτό το σουρεαλιστικά αποπνιχτικό πόνημα.

ΣΥΡΙΖΑ: ΣΕΒ - Βρυξέλλες με το ίδιο "εισιτήριο"

 ΣΥΡΙΖΑ: ΣΕΒ - Βρυξέλλες με το ίδιο "εισιτήριο"

Δύο μέρες μετά τις εκλογές, ο Αλ. Τσίπρας πέρασε το κατώφλι της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ και μία περίπου βδομάδα μετά την πόρτα του Ευρωκοινοβουλίου για συναντήσεις με τους ανθυποψηφίους του για την προεδρία της Κομισιόν. Βγάζοντας κυνικά τη γλώσσα στο λαό, με τις ψήφους του οποίου «προίκα» διεκδικεί την αναβάθμισή του στο εγχώριο αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά και στο Ευρωκοινοβούλιο, τα έδωσε όλα στους καπιταλιστές και τη λυκοσυμμαχία τους και ύψωσε την παντιέρα της ταξικής συνεργασίας και του ιστορικού συμβιβασμού.

Ενώπιον των βιομηχάνων, διεκδίκησε το ρόλο του καλύτερου εγγυητή της καπιταλιστικής ανάκαμψης, εκθέτοντάς τους το δικό του μείγμα μέτρων, που μπορεί να υπηρετήσει την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, καλώντας το λαό σε «νέα κοινωνική συμφωνία» με τα μονοπώλια. Δεν είναι τυχαίο ότι στο γεύμα που παρέθεσε ο ΣΕΒ στον Αλ. Τσίπρα συμφώνησαν ΣΥΡΙΖΑ και ΣΕΒ να συνεργάζονται: «Να ζητάτε τη γνώμη μας για διάφορα θέματα στα υπουργεία, στους κλάδους της οικονομίας», είπαν κάποιοι επιχειρηματίες και η απάντηση του Αλ. Τσίπρα: «Δεν μπορούμε παρά να συνεργαζόμαστε, να βοηθήσουμε τη βιομηχανία, χωρίς επιχειρήσεις δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία».

Ολα αυτά, κρύβοντας ότι για να έρθει η ανάπτυξη, για να προσελκυστούν επενδύσεις πρέπει να έχουν εξασφαλιστεί ακόμη περισσότερα προνόμια για τη δράση του κεφαλαίου, συνθήκες που θα κρατούν τους εργαζόμενους σε καθεστώς υποβαθμισμένων εργατικών - λαϊκών αναγκών και τσακισμένων δικαιωμάτων. Οι αξιώσεις του ΣΕΒ, άλλωστε, δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας: Περαιτέρω μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών. Αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος με ενίσχυση των επαγγελματικών ταμείων και της ιδιωτικής ασφάλισης. Περαιτέρω φοροαπαλλαγές, που θα σημάνουν νέα φορολογικά βάρη στους εργαζόμενους. Μείωση του κόστους Ενέργειας στη βιομηχανία που σημαίνει περαιτέρω επιβάρυνση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Σύνδεση της αμοιβής με την παραγωγικότητα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα μισθολογικά δικαιώματα των εργαζομένων.

Τι απάντησε ο Αλ. Τσίπρας; Οτι θα τους δώσει όσα ζητάνε και μάλιστα σε συνθήκες υποταγής του λαού στην πολιτική που ρημάζει τη ζωή του. «Γνωρίζουμε καλά ότι εμείς δεν θα παραλάβουμε απλά καμένη γη. Θα παραλάβουμε μια χώρα διχασμένη και διαλυμένη, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Θα την επανενώσουμε όλοι μαζί και θα την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης (...) Αυτή θα είναι η ιστορική αποστολή μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιας κυβέρνησης, όμως, που φιλοδοξεί να είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων», υποστήριξε υψώνοντας τα «λάβαρα» της ταξικής συνεργασίας και καλώντας σε στράτευση δηλαδή το λαό κάτω απ' τις σημαίες των εκμεταλλευτών του σε «μια νέα κοινωνική συμφωνία για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη ... για τη νέα Ελλάδα», όπως είπε χρίζοντας τους βιομηχάνους πρωταγωνιστές της «νέας Ελλάδας» και ζητώντας τους το χρίσμα της διαχείρισής της.

Μείγμα ″γιατρικό″ για τα κέρδη

Αφού «κάρφωσε» το μείγμα της κυβέρνησης ότι «έδωσε λάθος αναπτυξιακή κατεύθυνση», αντιπαρέθεσε το δικό του σαν το καταλληλότερο να πετύχει όσα δεν πέτυχε το μείγμα της κυβέρνησης Σαμαρά. Βασικά «συστατικά» του, όπως τα απαρίθμησε ο Αλ. Τσίπρας, είναι:

-- Ανταγωνιστικότητα, που θα βασίζεται «στην παραγωγικότητα της αξιοπρεπώς αμειβόμενης εργασίας», στην «υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία και εξειδίκευση», στη «δημιουργία αναγνωρισμένων ετικετών». Βεβαίως, χωρίς να εξηγήσει τι σημαίνει αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, ειδικά σε συνθήκες κρίσης που έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο απαιτήσεις, όπως επίσης ότι ανταγωνιστικότητα και σταθερή δουλειά με δικαιώματα εργασιακά - μισθολογικά δεν πάνε μαζί.

-- «Δημόσιο» σε ρόλο μοχλού ανάταξης της καπιταλιστικής οικονομίας: «Η υφεσιακή καθήλωση του παραγωγικού συστήματος έχει εξαντλήσει την ικανότητά του να ανακάμψει ενδογενώς. Χρειάζεται ισχυρό, εξωγενές επενδυτικό σοκ. Με την οικονομία, όμως, σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, αλλά και σε παγίδα ρευστότητας, μόνον ο δημόσιος τομέας μπορεί να σηκώσει το μεγάλο βάρος να την ανατάξει. Και, σ' αυτήν την περίπτωση, οι δημόσιες επενδύσεις σύρουν και συμπληρώνουν - δεν εκτοπίζουν - τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν είναι κρατισμός. Είναι ρεαλισμός», είπε ο Αλ. Τσίπρας, διευκρινίζοντας ότι ο δημόσιος τομέας και ο δημόσιος έλεγχος που θέλει θα αποτελεί στήριγμα της καπιταλιστικής ιδιωτικής δραστηριότητας. Ξεχνώντας όμως να συμπληρώσει ότι το βάρος που θα σηκώσει το αστικό κράτος θα πέσει στις πλάτες των εργαζομένων είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο.

-- Διεκδίκηση «έκτακτων ευρωπαϊκών πόρων για ευρείας κλίμακας δημόσιες επενδύσεις στους τομείς του μέλλοντος». Οχι, βεβαίως, για την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών, αλλά για τη διαμόρφωση προϋποθέσεων και υποδομών που θα στηρίξουν την καπιταλιστική ανάπτυξη.

-- «Αντιγραφειοκρατικός δημόσιος τομέας - εργαλείο του δημοκρατικού προγραμματισμού και του αναπτυξιακού σχεδιασμού». Οχι, βεβαίως, για την παροχή καλύτερων και ποιοτικότερων υπηρεσιών στους εργαζόμενους, αλλά για την αντιμετώπιση εμποδίων που μπαίνουν στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

-- Σταθερό, διαφανές, δίκαιο πλαίσιο φορολογικών υποχρεώσεων για τις επιχειρήσεις, που επιτρέπει το μακροπρόθεσμο επιχειρησιακό σχεδιασμό. Φορολόγηση κερδών κι όχι συντελεστών παραγωγής. Δηλαδή, μείωση έως κατάργηση των έμμεσων φόρων, όπως, π.χ., στην Ενέργεια, στο οποίο συμφωνεί ο ΣΕΒ.

-- Μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας. «Η αναγκαία στήριξη της βιομηχανίας είναι υποχρέωση του κράτους και όχι της ΔΕΗ, η οποία δεν μπορεί να πουλάει Ενέργεια κάτω του κόστους», είπε ο Αλ. Τσίπρας. Ποιος, όμως, θα πληρώσει το μάρμαρο γι' αυτήν τη μείωση; Μα, φυσικά ο λαός! Εκεί δηλαδή που επιχειρεί να φορτώσει η σημερινή κυβέρνηση τις «ελαφρύνσεις» ύψους 150 εκατ. ευρώ που κάνει στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις, με τη συναίνεση και του ΣΥΡΙΖΑ.

-- Ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» των τραπεζών «ώστε να ελαφρύνουμε επιχειρήσεις».

-- Στοχευμένες πολιτικές χρηματοδότησης επιχειρήσεων από αναπτυξιακό δημόσιο φορέα ειδικού σκοπού, έτσι ώστε να αντιμετωπισθεί η παρατεταμένη έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

-- Αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης με επίκεντρο την εξωτερική, μη δανειακή χρηματοδότηση των επενδύσεων, στο πλαίσιο διεκδίκησης ενός «ευρωπαϊκού New Deal» ή μιας ειδικής ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την Ελλάδα. «Ετσι, στόχο έχουμε να εξοικονομήσουμε εθνικούς πόρους από την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους», πρόσθεσε. Χωρίς όμως να διευκρινίζει ότι η ελάφρυνση του χρέους δε θα σημάνει ελάφρυνση του λαού που θα το πληρώσει κανονικά αλλά πόροι που μπορούν να διατεθούν στη στήριξη της καπιταλιστικής δραστηριότητας.

Τι περιλαμβάνει αυτό το μείγμα για το λαό; Διαχείριση της ακραίας φτώχειας με ...ασπιρίνες! «Να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας βραχυπρόθεσμα, αλλά, κυρίως, για να στηρίξουμε κοινωνικές ομάδες υψηλού κινδύνου», είπε ο Αλ. Τσίπρας, παραπέμποντας τους άνεργους στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας για μια θέση κακοπληρωμένης και με ημερομηνία λήξης εργασίας και τους εξαθλιωμένους σε φιλοδωρήματα για τη συντήρησή τους στη ζωή.

Η «νέα κοινωνική συμφωνία» που ενώπιον των βιομηχάνων διακήρυξε δεν περιλαμβάνει παρά ψίχουλα που ο ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει, ποντάροντας στις μειωμένες απαιτήσεις όσων έχουν χάσει σχεδόν τα πάντα, να λειτουργήσουν σαν το αντίδωρο για την υποταγή τους στη στρατηγική που τους τσακίζει.

Διεκδικώντας ρόλο ″ρυθμιστή″ στην ΕΕ

Μετά την εξιδανίκευση της ταξικής συνεργασίας στον ΣΕΒ, ο Αλ. Τσίπρας παρουσίασε μια σύγχρονη εκδοχή του «ιστορικού συμβιβασμού» στο Ευρωκοινοβούλιο, απ' όπου με μία φωνή με τους εκπροσώπους φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατών κ.λπ. υπερασπίστηκε τον εκδημοκρατισμό της ΕΕ απέναντι στον Κάμερον που τάχα τον επιβουλεύεται. Ο Αλ. Τσίπρας βρήκε σημείο επαφής με τους ανθυποψηφίους του Σουλτς, Φέρχοφστατ και Κέλερ, στην κοινή τους έγνοια για τη μακροημέρευση της λυκοσυμμαχίας, με εμβάθυνση των διαδικασιών ενοποίησής της.

Με δηλώσεις του, κατηγόρησε τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ντ. Κάμερον, που ανθίσταται στην εκλογή Γιούνκερ στο αξίωμα, σαν εχθρό της «εκδημοκρατικοποίησης της ΕΕ», με στρατηγική διάλυσης της ευρωπαϊκής διαδικασίας! Χαράσσοντας εκ νέου κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, που ως χτες χώριζαν - κατά τον ΣΥΡΙΖΑ - τον «πλεονασματικό Βορρά» απ' τον «ελλειμματικό Νότο», με ευθύνη της Μέρκελ, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε:

«Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην Ευρώπη σε μία σύγκρουση στρατηγικών. Η μία στρατηγική θέλει έστω και μικρά βήματα προς την εκδημοκρατικοποίηση της Ευρώπης (...) η άλλη στρατηγική είναι η στρατηγική της ολοκληρωτικής διάλυσης της ευρωπαϊκής διαδικασίας. Είναι η επιλογή που ο κύριος Κάμερον προκρίνει (...) Οφείλουμε να σταθούμε εμπόδιο στη δεύτερη επιλογή και να προσπαθήσουμε να συγκροτήσουμε ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων για να αντιμετωπίσουμε και την πολιτική της λιτότητας που διαλύει την Ευρώπη. Αυτή είναι η πρότασή μου και σε αυτήν την κατεύθυνση νομίζω ότι είχα σήμερα εποικοδομητική συνεργασία με όλους τους ανθυποψηφίους μου».

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ έσπρωξε κάτω απ' το χαλί τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των δυνάμεων που υπηρετούν τη στρατηγική υπέρ των μονοπωλίων, αφού η καθεμία πασχίζει να εξασφαλίσει ό,τι περισσότερο μπορεί για λογαριασμό της αστικής τάξης που εκπροσωπεί, εν προκειμένω ο Κάμερον για την αγγλική αστική τάξη. Αντιθέσεις που δεν αναιρούν στο παραμικρό το κοινό, αρραγές μέτωπό τους απέναντι στους λαούς και τα δικαιώματά τους.

Είναι προφανές ότι οι «κόκκινες γραμμές» που χαράσσει κατά καιρούς ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο «εύκαμπτες» που διαρκώς μετακινούνται. Χειρότερη - λέει τώρα - απ' τη στρατηγική της λιτότητας, η στρατηγική διάλυσης της ΕΕ. Πρόκειται για αναμενόμενες «αναδιπλώσεις» μιας δύναμης που ομνύει στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και στον ευρωμονόδρομο.

Στο φόντο των παραπάνω, γίνεται καλύτερα αντιληπτό τι εννοούσε ο Αλ. Τσίπρας όταν έλεγε στους συνομιλητές του ότι «η αριστερά θα συνδιαμορφώσει τις εξελίξεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρώπη, δεν θα μείνει στην άκρη (...) Θα παίξει ρόλο».

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Γενοκτονία ενός λαού στο φόντο ενδοϊμπεριαλιστικών παζαριών

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Γενοκτονία ενός λαού στο φόντο ενδοϊμπεριαλιστικών παζαριών

Οι ιμπεριαλιστές ηγέτες των G7 στις Bρυξέλλες σχεδιάζουν την τακτική τους έναντι της Ρωσίας

Παρόλο που τα φώτα της δημοσιότητας ρίχνονται στα διπλωματικά παζάρια που συνεχίζονται (βλέπε συνεδριάσεις ΝΑΤΟ, 7 πιο αναπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών - G7, συναντήσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων στη Γαλλία), με την Ουκρανία πάντα να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, η κατάσταση στις ανατολικές περιοχές Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ αποκτάει όλο και περισσότερο χαρακτηριστικά γενοκτονίας. Η δράση της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου, των εθνικιστών και των φασιστών, θυμίζει καθημερινά τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς που διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία, όταν από χιλιόμετρα ψηλά ερχόταν ο θάνατος και η καταστροφή ή τις επιχειρήσεις του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστινίους. Η κυβέρνηση του Κιέβου, που έχει την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, χρησιμοποιεί μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, πυροβολικό και τη λεγόμενη Εθνοφρουρά, που αποτελείται από τους φασίστες του «Δεξιού Τομέα», για να εξαπολύει επιθέσεις σε κατοικημένες περιοχές.

Κανένας φραγμός στα εγκλήματα

Μόνο το τελευταίο δεκαήμερο είχαμε χτύπημα από μαχητικά αεροσκάφη της ουκρανικής αεροπορίας Δημοτικού Σχολείου στην πόλη Σλαβιάνσκ, χτύπημα σε παιδιατρική κλινική και το νοσοκομείο της ίδιας πόλης (χωρίς ευτυχώς θύματα νοσηλευόμενα παιδιά, επειδή το βλήμα χτύπησε διάδρομο και όχι θάλαμο νοσηλείας), χτύπημα επίσης του ορφανοτροφείου, που είχε εκκενωθεί από τις 19 του Μάη. Στα εγκλήματα ακόμα περιλαμβάνεται χτύπημα σε νοσοκομείο του Λουγκάνσκ όπου βρήκαν το θάνατο πολλοί ασθενείς, ανάμεσά τους και τουλάχιστον 25 τραυματισμένοι πολιτοφύλακες. Επίσης χτυπήθηκε το κτίριο της έδρας της Τοπικής Διοίκησης του Λουγκάνσκ ενώ ήταν γεμάτο κόσμο, με τουλάχιστον 8 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Για το συγκεκριμένο χτύπημα έχει γίνει καταγγελία από τον απεσταλμένο της Ρωσίας Αντρέι Κελίν στη λεγόμενη Οργάνωση για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), με έδρα τη Βιέννη, ότι χρησιμοποιήθηκαν απαγορευμένα από τις διεθνείς συνθήκες όπλα και συγκεκριμένα βόμβες διασποράς, που πρέπει να αντιμετωπισθούν ως εγκλήματα πολέμου.

Ο φασίστας «πρόεδρος» Ο. Τουρτσίνοφ (στο κέντρο της φωτ., με το κράνος), που θα δώσει τη θέση του στον Ποροσένκο, επιθεωρεί τις δυνάμεις που χτυπάνε τις κατοικημένες περιοχές στην Ανατολή

Παρά το σφυροκόπημα, οι ένοπλοι ρωσόφωνοι πολιτοφύλακες προξενούν φθορές στις δυνάμεις του Κιέβου (μέσα στη βδομάδα κατέρριψαν δυο μαχητικά και δύο ελικόπτερα) ενώ κατέλαβαν και νέες βάσεις της ουκρανικής εθνοφρουράς, καταφέρνοντας να αποκτήσουν σημαντικές ποσότητες πυρομαχικών και εξοπλισμού. Ενδιαφέρον επίσης έχει η κίνηση που σημειώθηκε στην Οδησσό, όπου ρωσικής καταγωγής, ρωσόφωνοι και άλλοι κάτοικοι, που αντιδρούν στη χούντα του Κιέβου, ανακήρυξαν την περιοχή «Λαϊκή Δημοκρατία της Οδησσού» ως κίνηση αλληλεγγύης στους ρωσόφωνους της Ανατολικής Ουκρανίας.

Στήριξη από τους ιμπεριαλιστές

Μέσα σε αυτή την κόλαση που βιώνει ο λαός της Ουκρανίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και τα μέλη αυτών των λυκοσυμμαχιών, με άλλη μορφή, η λεγόμενη ομάδα των G7 (ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία, Βρετανία, Ιαπωνία, Γαλλία, Ιταλία και η ΕΕ ως σύνολο) στηρίζουν την προσπάθεια να καμφθεί η αντίσταση στην αντιδραστική κυβέρνηση και εντείνουν την αντιπαράθεση με τη Ρωσία, που επίσης έχει τεράστια συμφέροντα στην περιοχή.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, από την Πολωνία, που ήταν ο πρώτος σταθμός της ευρωπαϊκής του περιοδείας, που περιλάμβανε επίσης τις Βρυξέλλες, το Παρίσι και τη Νορμανδία, υποσχέθηκε 1 δισεκατομμύριο δολάρια για την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας και των υποδομών (βάσεις, εξοπλισμός) στις χώρες συμμάχους στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ρουμανίας έσπευσαν από τους πρώτους να δηλώσουν το «παρών» για δημιουργία νέων βάσεων, ωστόσο φαίνεται ότι οι κυβερνήσεις της Τσεχίας και της Σλοβακίας, επειδή μετράνε τις αντιδράσεις των λαών των χωρών τους, δεν βλέπουν θετικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Επίσης η πρόταση να αυξήσουν όλοι οι ΝΑΤΟικοί σύμμαχοι τις δαπάνες στους προϋπολογισμούς τους σε 2% για εξοπλισμούς, για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια κυρίως έναντι της Ρωσίας, ειδικά εν μέσω κρίσης στην Ευρωζώνη, είναι μια υπόθεση που δεν προχωράει και τόσο εύκολα.
Το ίδιο πακέτο της ενίσχυσης των στρατιωτικών δομών «πρόσφερε» ο Ομπάμα και στο νεοεκλεγμένο μεγαλοβιομήχανο Πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο στη συνάντησή τους στη Βαρσοβία.

Ισχυροποίηση του ΝΑΤΟ στα πλευρά της Ρωσίας

Το ΝΑΤΟ επίσης στις 3-4 Ιούνη στη σύνοδο των υπουργών Αμυνας στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή και του Δ. Αβραμόπουλου, διατράνωσε τη θέλησή του να συνεχίσει τη διείσδυσή του στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Σε αυτήν τη διαδικασία εντάσσεται και η Ουκρανία, η Γεωργία και η Μολδαβία και έπεται συνέχεια με άλλες χώρες στην «αυλή» της Ρωσίας. Στην περιοχή βρέθηκε αυτές τις μέρες και ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας Τσακ Χέιγκελ, που σε συναντήσεις του με τη ρουμανική ηγεσία είπε ότι οι ΗΠΑ θα αυξήσουν την παρουσία τους στη Μαύρη Θάλασσα, με ακόμα περισσότερα πολεμικά πλοία καθώς δεν πρόκειται να δεχτούν την ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσία.
Και οι G7 από τις Βρυξέλλες την Τετάρτη το βράδυ απείλησαν τη Ρωσία ότι θα υποστεί νέες κυρώσεις, αν δεν συμβάλει στο να «τεθούν υπό έλεγχο οι ταραχές στο ανατολικό τμήμα της χώρας».
Η απάντηση της Ρωσίας ήρθε με συνέντευξη του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν σε γαλλικά ΜΜΕ, που είπε ότι η Ρωσία δεν έχει στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην Ανατολική Ουκρανία και όσοι την κατηγορούν δεν έχουν καμία απόδειξη, ενώ με έμφαση σημείωσε ότι αποδείξεις δεν είχαν ούτε για τα «χημικά όπλα» του Ιράκ, ενώ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ έχουν στρατιωτικές βάσεις και παρουσία σε όλο τον κόσμο.

Νέος κύκλος συναντήσεων και διαβουλεύσεων

Στο Παρίσι συναντήθηκαν επίσης την Πέμπτη το βράδυ ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Τζον Κέρι και ο Ρώσος ομόλογός τους Σεργκέι Λαβρόφ, όπου παρά το κοινό ευχολόγιο περί ειρήνης στην Ουκρανία διαπιστώθηκε η διάσταση των συμφερόντων για άλλη μια φορά και η διαφορετική προσέγγιση για την πιθανή εκτόνωση της κατάστασης. Ενα πάντως στοιχείο που φέρνει πιο κοντά τις δύο πλευρές είναι ότι αναγνωρίζεται η εκλογή του νέου προέδρου, που πρόκειται να ορκιστεί σήμερα Σάββατο στο Κίεβο και όπου θα παραβρεθεί και ο πρέσβης της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος Πρόεδρος, που είναι προσκεκλημένος του Γάλλου Προέδρου, Φρανσουά Ολάντ, στις εκδηλώσεις για την επέτειο της συμμαχικής απόβασης στη Νορμανδία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έχει συνάντηση με τον ίδιο, αλλά και με άλλους ιμπεριαλιστές ηγέτες, όπως τη Γερμανίδα καγκελάριο, το Βρετανό πρωθυπουργό και πιθανά και τον Αμερικανό Πρόεδρο.
Στα αξιοσημείωτα της βδομάδας που φεύγει είναι και τα παζάρια που συνεχίστηκαν ανάμεσα στην κυβέρνηση της Ουκρανίας, τη Ρωσία και την ΕΕ για το ζήτημα της Ενέργειας, δηλαδή τη διευθέτηση του χρέους της Ουκρανίας για παραδοθείσες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου και τη μελλοντική τιμή πώλησης. Αρχικά η ουκρανική πλευρά προχώρησε στην πληρωμή των 786 εκατ. δολαρίων προς το ρωσικό κολοσσό «Γκαζπρόμ» και η ρωσική πλευρά προχώρησε στην παράταση έως τις 10 Ιούνη της διορίας για να μπει σε εφαρμογή το σύστημα της προπληρωμής (δηλαδή η απειλή της διακοπής της ροής, κάτι που θα έχει επιπτώσεις και για τη ροή προς την ΕΕ) αν δεν πληρωθεί το χρέος για παραδοθείσες ποσότητες έως τον Απρίλη, που φτάνει τα 2,24 δισ. δολάρια. Επίσης ο Ευρωπαίος Επίτροπος Γκιούντερ Οτινγκερ φάνηκε αισιόδοξος ότι μπορεί να βρεθεί ένας συμβιβασμός και στην τιμή των 1.000 κ.μ. φυσικού αερίου ανάμεσα στην ισχύουσα τιμή των 485 δολαρίων που πουλάει η Ρωσία και των 268,5 δολαρίων που θέλει να αγοράζει η Ουκρανία, τιμή που ίσχυε πριν ξεκινήσει η διαδικασία ανατροπής - με την καλυμμένη επέμβαση ΗΠΑ και ΕΕ - της αστικής κυβέρνησης του Β. Γιανουκόβιτς, που θέλησε να διαπραγματευτεί και με την ΕΕ και με τη Ρωσία. Ηταν τότε που άνοιξαν οι «ασκοί του Αιόλου» στην Ουκρανία, που ο λαός είδε να επιδεινώνεται παραπέρα η ζωή του, που είχε υποστεί ήδη καθίζηση μετά από 20 χρόνια ανατροπής του σοσιαλισμού και κυριαρχίας των διαφόρων καπιταλιστών που ξεπήδησαν μέσα από την καταλήστευση του λαϊκού πλούτου και των φυσικών πόρων. Τέτοιοι εκμεταλλευτές του λαού ήταν αυτοί που εναλλάσσονταν ως τώρα στην εξουσία, όπως και ο «βασιλιάς της σοκολάτας» Ποροσένκο, που θα πάρει τον προεδρικό θώκο.

ΛΙΒΥΗ Συγκρούσεις ανάμεσα σε τμήματα των αστών

ΛΙΒΥΗ

Συγκρούσεις ανάμεσα σε τμήματα των αστών

Οι δυνάμεις του στρατηγού Χάφταρ, όταν είχε επιτεθεί στα μέσα του Μάη στο Κοινοβούλιο, στην πρωτεύουσα της χώρας, Τρίπολη

Ολέθρια αποδεικνύονται, όσο περνά ο καιρός, τα αποτελέσματα της επέμβασης που εξαπέλυσαν το 2011 οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στη Λιβύη, ανατρέποντας τον πρώην σύμμαχό τους Μουαμάρ Καντάφι, όταν αυτός θέλησε να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους των συμφωνιών με τα ενεργειακά μονοπώλια και να ανοιχτεί και σε ρωσικά και κινέζικα.
Τα θέατρα συγκρούσεων είναι υπαρκτά σχεδόν σε κάθε μεγάλο αστικό κέντρο και ιδιαίτερα στη Βεγγάζη, όπου από τα μέσα Μάη μαίνεται η «Επιχείρηση Αξιοπρέπεια» του κοσμικού ε.α. στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ που λέει πως θα «καθαρίσει» τη Λιβύη από τους ακραίους ισλαμιστές οργανώσεων της «Αλ Κάιντα» και τους Λίβυους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» που ελέγχουν το «Γενικό Κογκρέσο». Ο Χάφταρ, που φαίνεται να μπαίνει επικεφαλής τμήματος της αστικής τάξης, αλλού από αυτό που εξέφρασαν οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», δεν κρύβει τη συμπάθειά του για τον νεοεκλεγέντα Αιγύπτιο πρόεδρο στρατάρχη Σίσι, που επίσης κλιμακώνει τη σύγκρουση με τους Αιγύπτιους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» και τους μισθοφόρους της «Αλ Κάιντα» που δρουν κυρίως στη Χερσόνησο του Σινά.
Σε εξέλιξη παραμένει, την ίδια ώρα, και η κόντρα ανάμεσα στον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Αμπντάλα αλ Θίνι και τον πρόσφατα διορισμένο ισλαμιστή επιχειρηματία Αχμεντ Μάιτικ από το «Γενικό Κογκρέσο», με τον πρώτο να έχει ήδη προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο, θεωρώντας την τοποθέτηση του «διαδόχου» του παράνομη και άκυρη. Η τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναμένεται τη Δευτέρα, με όλες τις ενδείξεις να τείνουν σε ετυμηγορία που θα χαρακτηρίζει παράνομη την αμφισβητούμενη «εκλογή» Μάιτικ.

Οικονομία και ζωή υπό διάλυση

Στο μεταξύ, η χώρα φαίνεται να «ζει» εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο από τα αποθεματικά της Κεντρικής Τράπεζας σε εσωτερικό και εξωτερικό. Οι μισθοί για 1.500.000 δημόσιους υπαλλήλους (σε πληθυσμό μόλις 6.000.000 ατόμων) και μερικών χιλιάδων ένοπλων «τιμητών» της ανατροπής Καντάφι, κατ' εντολήν της «μεταβατικής» κυβέρνησης και του «Γενικού Κογκρέσου» καταβάλλονται με το ζόρι (βλέπε ανταπόκριση πρακτορείου «Ρόιτερς» στις 3/6/14 «Libyan currency under pressure as chaos, budget crisis deepen»), ενώ έχουν αυξήσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού κατά 250% από το 2010.
Οι εξαγωγές πετρελαίου εξανεμίζονται. Για πρώτη φορά από την επέμβαση του 2011 απειλείται η συνέχιση ακόμη και αυτής της ελάχιστης ημερήσιας παραγωγής των 150.000 βαρελιών (από τα 1.400.000 βαρέλια τη μέρα που παράγονταν ως τον περασμένο Ιούλη, οπότε αυτονομιστές ισλαμιστές της Βεγγάζης άρχισαν την κατάληψη σε περιοχές γεωτρήσεων, πλατφόρμες και τερματικούς σταθμούς πετρελαίου). Οι ληστείες, οι απαγωγές, οι φόνοι και τα βασανιστήρια πολιτών, αλλά και ξένων διπλωματών, εργαζομένων σε διεθνείς οργανισμούς αρωγής και δημοσιογράφων είναι στην ημερήσια διάταξη, ενώ η πρωτεύουσα Τρίπολη μετατρέπεται σε «άγρια δύση», από συμμορίες κάθε λογής, αμέσως μετά τη δύση του ήλιου (al-monitor.com, 2/6/14, «Libya my failing country»).
Συνάμα, η ακρίβεια μετατρέπει σε είδος πολυτελείας βασικά τρόφιμα που εισάγονται από Τυνησία, Τουρκία και ευρωπαϊκές χώρες λόγω της μικρής λιβυκής αγροτο-κτηνοτροφικής παραγωγής. Η υποτίμηση του δηναρίου και το «στέγνωμα» πολλών επιχειρήσεων και τραπεζών από ξένα νομίσματα, ακόμη και δηνάρια σφίγγει τη θηλιά γύρω από το λαιμό μικρομεσαίων, ακόμη και μεσοαστικών στρωμάτων. Ταυτόχρονα μέρος της αστικής τάξης και ξένα μονοπώλια ασκούν πιέσεις για κατάργηση της δωρεάν Παιδείας και Υγείας και άρση των κρατικών επιδοτήσεων που θεσπίστηκαν επί Καντάφι και διατηρούν ως σήμερα χαμηλά μερικά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, όπως το ψωμί (που εξακολουθεί να κοστίζει δύο σεντς) και τα καύσιμα (με το γέμισμα του ντεπόζιτου αυτοκινήτου να κοστίζει λιγότερο από πέντε δολάρια).
Και ενώ μαίνεται ο πόλεμος ανάμεσα στις μερίδες της αστικής τάξης, έχουν προκηρυχτεί πρόωρες γενικές εκλογές στις 25 Ιούνη.

Ανησυχίες και κινήσεις εκτός συνόρων

Γειτονικές χώρες παρακολουθούν την ξέφρενη κούρσα αποσταθεροποίησης της Λιβύης πότε με ανησυχία, πότε με υστερόβουλο ενδιαφέρον καθώς μυρίζονται νέες «ευκαιρίες» για την προώθηση και δικών τους συμφερόντων.
Ορισμένοι βλέπουν Αιγύπτιους ή και Αλγερινούς στρατιωτικούς πίσω από την «Επιχείρηση Αξιοπρέπεια» του ε.α. στρατηγού Χάφταρ (που φημολογείται πως σχετίζεται με τη CIA κατά τη δεκαετία 1990 ως 2011 όταν βρισκόταν «εξόριστος» στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ). Αλλοι δεν αποκλείουν ακόμη και την ανάμειξη των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και ισχυρών χωρών της ΕΕ, που βλέπουν καχύποπτα τους μισθοφόρους της «Αλ Κάιντα», που αρχικά είχαν χρησιμοποιήσει για να ανατρέψουν την κυβέρνηση Καντάφι.
Στο μεταξύ η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) παίρνει τα μέτρα της. Εκπρόσωπος της UNHCR παραδέχθηκε την Τρίτη πως έχει ήδη ξεκινήσει συνομιλίες με την κυβέρνηση της Τυνησίας για το ενδεχόμενο να στηθούν προσφυγικοί καταυλισμοί στη μεθόριο Τυνησίας - Λιβύης για την αντιμετώπιση χιλιάδων Λίβυων που μπορεί να αναγκαστούν, μέσα στους επόμενους μήνες, να εγκαταλείψουν μαζικά τις εστίες τους εξαιτίας μιας ακόμη μεγαλύτερης κλιμάκωσης των συγκρούσεων.
Χαρακτηριστική είναι και η στάση των ΗΠΑ. Στα τέλη Μάη εξέδωσαν οδηγία, καλώντας όσους Αμερικανούς βρίσκονται στη Λιβύη να εγκαταλείψουν άμεσα τη χώρα. Ταυτόχρονα, ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού στρατού σταμάτησαν την εκπαίδευση δυνάμεων του λιβυκού «στρατού», μετά την κλοπή μεγάλου φορτίου αμερικανικών όπλων και πολεμοφοδίων από ενόπλους. Επιπλέον, το Πεντάγωνο έθεσε σε κατάσταση ετοιμότητας τους 200 Αμερικανούς πεζοναύτες που βρίσκονται στη βάση Σιγκονέλα της Σικελίας, σε περίπτωση εκκένωσης της αμερικανικής πρεσβείας στην Τρίπολη και έστειλε στην Ανατολική Μεσόγειο, απέναντι από τις λιβυκές ακτές, το σκάφος αμφίβιων επιχειρήσεων «USS BATAAN» που διαθέτει τουλάχιστον 1.000 πεζοναύτες, ελικόπτερα και αεροπλάνα.
Οι κινήσεις αυτές προφανώς και δεν αποβλέπουν στην προστασία του λιβυκού λαού. Ολες οι δυνάμεις του αμερικανικού και ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού παραμονεύουν για να αποσπάσουν, είτε μαζί, είτε ακόμη και σε αντιπαράθεση, ακόμη ένα κομμάτι από τον τεράστιο πλούτο της χώρας, διαδικασία που εγκαινιάστηκε με την επέμβαση το 2011.