«ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΑΣΜΑ» ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΦΥΛΑ

Νέες «εμπορικές ευκαιρίες» βλέπουν τα μονοπώλια στη χρήση της τεχνολογίας από τις γυναίκες

Το παράδειγμα μεγάλου πολυεθνικού ομίλου των Τηλεπικοινωνιών, που κάνει χρυσές δουλειές στην Κένυα και την υποσαχάρια Αφρική

Η συμμετοχή των γυναικών στην «ψηφιακή εποχή», το «ψηφιακό χάσμα» ανάμεσα στα δύο φύλα και οι στόχοι για να γεφυρωθεί, είναι ζητήματα σοβαρού προβληματισμού στους σχεδιασμούς των επιχειρηματικών ομίλων, όχι βέβαια από τη σκοπιά της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, αλλά ως παράγοντες που επιδρούν στην κερδοφορία τους.
Δίπλα στα γνωστά σχέδια για την αύξηση του αριθμού των εργαζόμενων γυναικών στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, υπάρχει και το ενδιαφέρον για τις γυναίκες ως ένα σημαντικό μέρος της «αγοράς» προς την οποία κατευθύνονται οι σχετικές ψηφιακές υπηρεσίες και τα προϊόντα.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν στρέψει την προσοχή τους στις λεγόμενες «αναδυόμενες» οικονομίες και στις γυναίκες των χωρών αυτών. Επιχειρηματικά σχέδια και επενδυτικές δράσεις παρουσιάζονται με τον μανδύα της «βιώσιμης ανάπτυξης» και της «προσφοράς» των επιχειρήσεων στην προώθηση της ...ισότητας των φύλων.

«Εμπορικές ευκαιρίες» με στόχο τις γυναίκες

«Ενδυναμώνοντας τις γυναίκες και προωθώντας την ισότητα των φύλων, μπορούμε να διευκολύνουμε τις κοινότητες, τις οικονομίες και τις επιχειρήσεις - συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας - να ευημερήσουν».
Ενα ολόκληρο κεφάλαιο, αφιερωμένο στους τρόπους με τους οποίους προωθεί την «ενδυνάμωση» των γυναικών, περιλαμβάνει η έκδοση μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου που δραστηριοποιείται στις Τηλεπικοινωνίες, με την οποία παρουσιάζει τη «βιώσιμη επιχειρηματική στρατηγική» του (Sustainable Business Report 2018).
Ο όμιλος έχει θέσει στόχο από το 2016 έως το 2025 να συνδέσει στο δίκτυο της κινητής του τηλεφωνίας 50 εκατομμύρια επιπλέον γυναίκες, με επέκταση στην «αγορά» των λεγόμενων «αναδυόμενων» οικονομιών.

Από την ιστοσελίδα που παρουσιάζει την ψηφιακή πλατφόρμα «Μ-ΤΙΒΑ»

Οπως αναφέρεται στην έκδοση, «στις χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα οι γυναίκες είναι κατά 10% λιγότερο πιθανό να κατέχουν κινητό τηλέφωνο σε σύγκριση με τους άνδρες». Υπολογίζει συγκεκριμένα πως περίπου 184 εκατομμύρια γυναίκες που ζουν στις χώρες αυτές, δεν κάνουν χρήση κινητής τηλεφωνίας.
«Η κατάργηση του χάσματος μεταξύ των δύο φύλων θα έχει θετικό κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο για τις γυναίκες και την κοινωνία ως σύνολο», διαβεβαιώνει η εταιρεία. Χωρίς πολλά προσχήματα, προσθέτει πως η χρήση σχετικών υπηρεσιών από περισσότερες γυναίκες «αντιπροσωπεύει μια εμπορική ευκαιρία που ισοδυναμεί με περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως» για τις επιχειρήσεις - παρόχους κινητής τηλεφωνίας στις εν λόγω χώρες.
Ολο αυτό το πλασάρει ως μια δυνατότητα που δίνεται στις γυναίκες να βελτιώσουν την «ποιότητα της ζωής τους», μέσα από την τεχνολογία της κινητής τηλεφωνίας, που προσφέρει βέβαια τεράστιες δυνατότητες, αλλά στα χέρια των μονοπωλίων υπηρετεί την κερδοφορία τους και όχι βέβαια την κάλυψη των διευρυμένων λαϊκών αναγκών.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα προσφέρει η δραστηριότητα της επιχείρησης στις χώρες της Αφρικής και συγκεκριμένα στην Κένυα, όπως η ίδια την παρουσιάζει. Η εταιρεία συνεργάζεται στην Κένυα με την εγχώρια επιχείρηση «Safaricom». Το 2007 ανέπτυξαν από κοινού μια υπηρεσία μεταφοράς χρημάτων, με το όνομα «M-Pesa». Πρόκειται για υπηρεσία που σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψη ότι «πάνω από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι γυναίκες, εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε τραπεζικές υπηρεσίες».
Σήμερα, η «απλή, ασφαλής, φθηνή και βολική λύση» που προσφέρει το «M-Pesa», χρησιμοποιείται από 14,9 εκατ. γυναίκες, όχι μόνο στην Κένυα, αλλά και σε οκτώ ακόμα χώρες όπου έχει επεκταθεί, προσθέτοντας μεγάλα κέρδη στα ταμεία των επιχειρηματικών ομίλων που διαχειρίζονται και πουλάνε την υπηρεσία.

Πληρώνεις για την Υγεία, αλλά ...από το κινητό

Το 2016, η σύμπραξη των δυο εταιρειών δημιούργησε μια ακόμα ψηφιακή πλατφόρμα, το «M-TIBA». Πρόκειται για ένα «ηλεκτρονικό πορτοφόλι», που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποταμίευση και τις δαπάνες ιατρικής περίθαλψης.
«Τα χρήματα που είναι αποθηκευμένα στο "M-TIBA" μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για να πληρώσουν για θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή» σε κλινικές και νοσοκομεία που έχουν συμβληθεί στο πρόγραμμα, αναφέρει η εταιρεία. «Υπάρχουν πλέον περισσότεροι από ένα εκατομμύριο χρήστες του "M-TIBA", σχεδόν οι μισοί από τους οποίους είναι γυναίκες», προσθέτει στον απολογισμό της.
Σε μια χώρα όπως η Κένυα, όπου μόνο ένα μικρό ποσοστό διαθέτει κάποιας μορφής ασφαλιστική κάλυψη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (υπολογίζεται πως δεν υπερβαίνει το 25% του πληθυσμού της χώρας), οι αποταμιεύσεις από το πενιχρό λαϊκό εισόδημα των γυναικών προβάλλονται ως ο μόνος δρόμος που μπορεί να εξασφαλίσει στοιχειώδεις υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας και φαρμακευτική κάλυψη.
Σε αυτήν τη στυγνή και άγρια πραγματικότητα, η εταιρεία παρουσιάζει το ...επιχειρηματικό της δαιμόνιο και την τεχνολογία που κρατάει στα χέρια της περίπου ως «από μηχανής θεό» για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, σημειώνοντας ότι από το 2016 μέχρι σήμερα, οι επισκέψεις για ιατρική περίθαλψη στους παρόχους που συμμετέχουν στο πρόγραμμά της έχουν ξεπεράσει τις 210.000, ενώ έχουν πληρωθεί μέσω του προγράμματος περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ σε ιατρικές δαπάνες από το υστέρημα των λαϊκών οικογενειών.
Είναι επίσης αποκαλυπτικός ο τρόπος με τον οποίο η εταιρεία προωθεί το προϊόν της μέσω σύντομων διαφημιστικών στο διαδίκτυο. Σε ένα από αυτά, δυο γυναίκες περιμένουν έξω από ένα ιατρείο στην Κένυα, συμβεβλημένο με την υπηρεσία, ενώ μια από αυτές έχει μαζί της ένα παιδί. Στην κάμερα ομολογεί ότι πριν εγγραφεί στο πρόγραμμα, αναγκαζόταν είτε να μην πηγαίνει στο γιατρό είτε να δανείζεται χρήματα από συγγενείς και φίλους για να αντεπεξέλθει στις ιατρικές δαπάνες για την ίδια και το παιδί της.
Ακολουθεί η μαρτυρία μιας γιατρού, που εκθειάζει το πρόγραμμα και τον απλό τρόπο εγκατάστασης και χρήσης της υπηρεσίας, ενώ μια από τις «υπεύθυνες προϊόντων» της εταιρείας αναλαμβάνει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Οπως λέει, «μπορούμε τώρα να ενθαρρύνουμε κάθε κάτοικο της Κένυας να αρχίσει συνειδητά να σκέφτεται σοβαρά και να σχεδιάζει για την ιατρική του περίθαλψη, με το "M-TIBA"».
Δηλαδή, να αποδεχτεί την Υγεία ως ατομική ευθύνη και ως τέτοια να τη διαχειριστεί με το συγκεκριμένο πρόγραμμα, από το οποίο η πολυεθνική βγάζει τεράστια κέρδη.

Με τις «ευλογίες» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Με βάση τα παραπάνω και επειδή η εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση της Υγείας αναδεικνύεται σε χρυσωρυχείο για πολυεθνικές του είδους σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχασε την ευκαιρία να αναδείξει το πρόγραμμα ως έναν «πολλά υποσχόμενο τρόπο μετασχηματισμού της υγειονομικής περίθαλψης», κατά την πρόσφατη παρουσίασή του στο πλαίσιο της διοργάνωσης «European Development Days 2018» (5 - 6 Ιούνη).
«Οι γυναίκες και τα κορίτσια στην πρώτη γραμμή της βιώσιμης ανάπτυξης: Προστασία, ενδυνάμωση, επενδύσεις». Κάτω από αυτόν τον τίτλο στεγάστηκαν δεκάδες θεματικές, μεταξύ των οποίων και η συζήτηση για τις τεχνολογίες που «μεταμορφώνουν την υγειονομική περίθαλψη» στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Το «εγχείρημα» στην Κένυα, όπως και άλλα παρόμοια σε γειτονικές της χώρες, υποστηρίζεται από μια σειρά επιχειρηματικών κολοσσών που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς και κλάδους της οικονομίας, αλλά και από το ολλανδικό υπουργείο Εξωτερικών.
«Παρόλο που πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να είναι αποκλεισμένοι από τις δημόσιες υπηρεσίες, το 90% διαθέτει κάρτα SIM και πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο. Αυτό προσφέρει μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία να ενισχυθούν οι γυναίκες συγκεκριμένα», σχολιάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποθεώνοντας την επιχειρηματική δράση στον τομέα αυτόν.
Σε μια ήπειρο στην οποία, όπως η ίδια η Επιτροπή εκτιμά, περισσότερες από 800 γυναίκες πεθαίνουν κάθε μέρα από επιπλοκές σχετιζόμενες με την εγκυμοσύνη (ενώ υψηλά καταγράφονται και τα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας), η προγεννητική φροντίδα και μαιευτική περίθαλψη, οι επισκέψεις στον παιδίατρο και ο εμβολιασμός των μικρών παιδιών αποτελούν «επιχειρηματικές ευκαιρίες» όχι μόνο για τα μονοπώλια στους κλάδους του Φαρμάκου και της Υγείας, αλλά και για τους επιχειρηματικούς ομίλους των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΧΑΓΙΑΜΠΟΥΣΑ 2» ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗ ΡΙΟΥΓΚΟΥ

Προσέγγιση για λήψη και μεταφορά στη Γη δείγματος υπεδάφους

Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Χαγιαμπούσα 2» την ώρα που θα παίρνει δείγμα υπεδάφους του αστεροειδούς Ριούγκου από λάκκο, που θα έχει δημιουργήσει νωρίτερα ρίχνοντας πάνω του με μεγάλη ταχύτητα μια βλητική συσκευή

Στον αστεροειδή Ριούγκου (πρώην 1999-JU3) έφτασε στις 27 Ιούνη η διαστημοσυσκευή «Εξερευνητής Αστεροειδών Χαγιαμπούσα 2», της ιαπωνικής διαστημικής υπηρεσίας JAXA, που είχε εκτοξευτεί στις 3 Δεκέμβρη 2014, από το Διαστημικό Κέντρο Τανεγκασίμα. Η αποστολή «Χαγιαμπούσα 2» (ονομασία είδους γερακιού στα ιαπωνικά), που αποτελεί βελτιωμένη έκδοση του πρώτου «Χαγιαμπούσα», αποτελεί συνέχεια της πετυχημένης (παρά τα τεχνικά προβλήματα) αποστολής του 2005, που είχε τότε στόχο τον αστεροειδή Ιτοκάβα (τύπου S) και ήταν η πρώτη, που πέντε χρόνια αργότερα, έφερε πίσω στη Γη δείγματα σκόνης από ουράνιο σώμα της ζώνης των αστεροειδών.
Ο Ριούγκου ανήκει στην ομάδα αστεροειδών «Απόλλων», που η τροχιά τους τέμνεται με εκείνη της Γης. Τέτοιος ήταν ο μικρός αστεροειδής που κάηκε εντυπωσιακά στην ατμόσφαιρα το 2013 στο Τσελιαμπίνσκ στα νότια Ουράλια, προκαλώντας ζημιές και μικροτραυματισμούς 1.000 ανθρώπων από τα θραύσματα τζαμιών που προκάλεσε το ωστικό κύμα της έκρηξής του. Ο Ριούγκου λόγω και του μεγέθους του είναι δυνητικά πολύ πιο επικίνδυνος για τη Γη. Πρόκειται για αστεροειδή τύπου C, δηλαδή στη σύσταση των υλικών του υπάρχουν περισσότερες οργανικές ενώσεις και νερό σε σχέση με τους αστεροειδείς του τύπου του Ιτοκάβα, που εξερεύνησε ο πρώτος «Χαγιαμπούσα». Η ανακάλυψη τέτοιων ουσιών θα ενισχύσει ή θα αδυνατίσει θεωρίες για προέλευση του νερού στη Γη από κομήτες και αστεροειδείς που βομβάρδισαν τη Γη στα πρώτα στάδια σχηματισμού της, όπως και για την προέλευση των αρχικών οργανικών ενώσεων που επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη. Το υλικό των αστεροειδών (κάτω από το επιφανειακό στρώμα που βομβαρδίζεται από ακτινοβολίες και τον ηλιακό άνεμο) έμεινε αναλλοίωτο από την εποχή σχηματισμού του ηλιακού συστήματος και μπορεί να δώσει πληροφορίες γι' αυτή.

Οκτάεδρο μαύρο ζάρι

Ο αστεροειδής Ριούγκου ανακαλύφθηκε το 1999 και έχει παρόμοια τροχιά με τον Ιτοκάβα, τέτοια που περιστασιακά τον φέρνει αρκετά κοντά στη Γη. Σύμφωνα με αστρονομικές παρατηρήσεις, έχει διάμετρο 920 μέτρα (ο Ιτοκάβα έχει 500) και όπως αποδεικνύεται από τις πρώτες κοντινές φωτογραφίες, που έστειλε το «Χαγιαμπούσα 2», έχει σχήμα οκταέδρου (σαν ζάρι αλλά με οκτώ πλευρές). Σε ένα σημείο του υπάρχει μια πιο φωτεινή περιοχή συγκριτικά με τη χαμηλή ανακλαστικότητα του φωτός (λευκαύγεια ή albedo) στην υπόλοιπη επιφάνειά του. Εχει αρκετά ομαλή περιστροφή και ο χρόνος περιστροφής του γύρω από τον άξονά του είναι 7,6 ώρες. Ωστόσο, το ανάγλυφο της επιφάνειάς του και οι τοπικές μεταβολές στη μικροβαρύτητά του, αναμένεται ότι θα δυσκολέψουν την προσέγγιση του σκάφους για τη λήψη δείγματος.
Το «Χαγιαμπούσα 2» θα μείνει στον Ριούγκου επί ενάμισι έτος και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα επιστρέψει στη Γη το 2020, ρίχνοντας με αλεξίπτωτο το κάνιστρο με τα δείγματα εδάφους, που θα έχει πάρει. Ηδη έχει αρχίσει να τον φωτογραφίζει και να τον παρατηρεί από κοντά με τα επιστημονικά όργανα που φέρει το μητρικό σκάφος, ενώ στη συνέχεια θα ρίξει πάνω του με ορμή ένα βαρίδι, ώστε να δημιουργηθεί ένας ρηχός κρατήρας, με την ελπίδα ότι θα αποκαλυφθούν στρώματα εδάφους που δεν έχουν αλλοιωθεί από την εποχή σχηματισμού του. Το μητρικό σκάφος θα προσπαθήσει να συλλέξει χώμα από αυτόν τον κρατήρα, χωρίς να προσεδαφιστεί, χρησιμοποιώντας μια ειδική τηλεσκοπική συσκευή.

Το πρώτο «Χαγιαμπούσα» είχε αντιμετωπίσει σοβαρότατα και πολλαπλά προβλήματα με τους κινητήρες, τις συσκευές σταθεροποίησης και πλοήγησης καθώς και με την αυτοκινούμενη διαστημοσυσκευή ανίχνευσης MASCOT και τα αυτοκινούμενα μικρά ρομπότ φωτογράφισης που μετέφερε. Τελικά, μετά από κοπιώδεις προσπάθειες των επιστημόνων στο κέντρο ελέγχου, που αξιοποίησαν πρόνοιες του σκάφους για διπλά συστήματα με δυνατότητα αναδιάταξης του τρόπου διασύνδεσής τους, είχε καταφέρει να επιστρέψει στη Γη το 2010 με το δείγμα εδάφους από τον Ιτοκάβα.

Το πρόβλημα της επιστροφής

Οι διαστημοσυσκευές «Χαγιαμπούσα» χρησιμοποιούν πυραυλοκινητήρες πλάσματος, που τροφοδοτούνται με Ενέργεια από ηλιακές κυψέλες. Οι κινητήρες αυτοί χρησιμοποιούνται εδώ και αρκετά χρόνια για να διατηρούνται στην τροχιά τους γεωστατικοί δορυφόροι. Μάλιστα η Σοβιετική Ενωση τους χρησιμοποιούσε γι' αυτόν το σκοπό ήδη από τη δεκαετία του 1970. Πέρα από τους δορυφόρους χρησιμοποιήθηκαν και για αποστολές διαστημοσυσκευών προς το κοντινότερο στη Γη ουράνιο σώμα, τη Σελήνη. Ομως, μόλις τις δύο τελευταίες δεκαετίες έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται και σε μακρινές αποστολές. Ετσι, το Σεπτέμβρη του 2007 εκτοξεύτηκε η διαστημοσυσκευή «Αυγή» («Dawn») που επισκέφθηκε το μεγάλο αστεροειδή Εστία και το νάνο πλανήτη Δήμητρα. Αλλά και η πτήση του «Deep Space 1» της NASA προς τον αστεροειδή Μπρέιλ και τον κομήτη Μπορέλι έγινε δυνατή χάρη στη χρήση κινητήρων πλάσματος.
Μετά από μια εκτόξευση σκάφους προς μακρινό ουράνιο σώμα, οι δεξαμενές καυσίμου και οξειδωτικού είναι σχεδόν άδειες και το διαστημικό όχημα συνεχίζει να κινείται λόγω αδράνειας. Γι' αυτό, για να φτάσει στους εξωτερικούς πλανήτες χρειάζεται συνήθως η αξιοποίηση της βαρυτικής έλξης της Γης ή του Αρη, με κοντινά περάσματα που λειτουργούν ως σφεντόνα, επιταχύνοντας το διαστημικό όχημα και αλλάζοντας την πορεία του. Ετσι, όμως, αποστολές που θα διαρκούσαν δύο ή τρία χρόνια, διαρκούν τελικά 5 ή περισσότερα. Επιπλέον, πρέπει να γίνουν μέσα στο συγκεκριμένο «χρονικό παράθυρο», στο οποίο οι πλανήτες έχουν κατάλληλες θέσεις. Τα εναπομένοντα καύσιμα των διαστημοσυσκευών χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο για μικροδιορθώσεις της πορείας. Δεν επαρκούν ούτε για «φρενάρισμα», πολύ περισσότερο για ταξίδι επιστροφής της διαστημοσυσκευής, ώστε να μεταφέρει πίσω στη Γη π.χ. κάποια δείγματα, όπως οι αποστολές «Χαγιαμπούσα».
Οι χημικοί πυραυλοκινητήρες πετυχαίνουν σχετικά χαμηλές ταχύτητες των αερίων καύσης (γύρω στα 3 με 4 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο), οπότε χρειάζονται μεγαλύτερη ποσότητα απ' αυτά, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για ωφέλιμο φορτίο. Η ταχύτητα εξαγωγής αερίων από χημικούς πυραυλοκινητήρες είναι συνάρτηση της θερμοκρασίας των αερίων, που περιορίζεται από το ποσό της Ενέργειας που εκλύεται ακόμα και στις πιο εξώθερμες αντιδράσεις, αλλά και από το σημείο τήξης των τοιχωμάτων του ακροφύσιου.

Πλάσμα η λύση

Οι κινητήρες πλάσματος δίνουν λύση στο πρόβλημα. Σ' αυτούς δεν γίνεται κάποια καύση, άρα δεν χρειάζεται το σκάφος να μεταφέρει καύσιμο και οξειδωτικό. Εκείνο που κάνουν είναι ότι δημιουργούν πλάσμα (ιονίζουν την προωθητική ουσία, που στην περίπτωση των «Χαγιαμπούσα» είναι το ευγενές αέριο ξένο) και το επιταχύνουν σε ταχύτητες δεκάδων χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Το πλάσμα δημιουργείται προσφέροντας Ενέργεια στο αέριο, είτε ακτινοβολώντας το με ισχυρά λέιζερ, μικροκύματα ή ραδιοσυχνότητες, είτε υποβάλλοντάς το σε ισχυρά ηλεκτρικά πεδία. Η Ενέργεια αυτή απελευθερώνει ηλεκτρόνια από τα άτομα ή τα μόρια του αερίου, αφήνοντάς τα με θετικό φορτίο, ενώ τα ηλεκτρόνια περιφέρονται ελεύθερα μέσα στο αέριο, κάνοντάς το καλύτερο αγωγό του ηλεκτρικού ρεύματος ακόμα και από το χαλκό. Τα φορτισμένα σωματίδια του πλάσματος επιταχύνονται όταν εφαρμοστεί πάνω τους ηλεκτρικό ή μαγνητικό πεδίο και μπορούν να εκτοξευτούν με πολύ μεγάλη ταχύτητα από τη μία άκρη του θαλάμου παραγωγής τους, που έτσι λειτουργεί ως πυραυλοκινητήρας. Τα απαραίτητα πεδία δημιουργούνται από ηλεκτρόδια και μαγνήτες κατάλληλα τοποθετημένους, ή από το πέρασμα ηλεκτρικού ρεύματος μέσα από το πλάσμα. Η ώθηση που προσφέρουν οι κινητήρες πλάσματος είναι πολύ μικρή, αλλά εφαρμοζόμενη για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να επιταχύνει το σκάφος σε μεγάλες ταχύτητες.
Αποστολή επιστροφής δείγματος στη Γη, παρόμοια με του «Χαγιαμπούσα 2», θα επιχειρήσει να φέρει σε πέρας το σκάφος «Osiris-Rex» της NASA, που αναμένεται να φτάσει στον αστεροειδή Μπενού τον Αύγουστο.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: JAXA

ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2018 «Νωθρά» φαβορί, κεφάτα αουτσάιντερ

Στο νοκ άουτ σκέλος του μπαίνει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, αρχής γενομένης από τη φάση των «16», με τις ομάδες που προκρίθηκαν από τους ομίλους. Ιστορικά, είναι σ' αυτό το σημείο που κατά γενική ομολογία το Μουντιάλ πραγματικά αποκτά ενδιαφέρον. Η φετινή διοργάνωση στη Ρωσία ενισχύει αυτό το στοιχείο, με μια σειρά από τους λεγόμενους «πρόωρους τελικούς» - δηλαδή τις αναμετρήσεις μεταξύ ομάδων που θεωρούνται φαβορί της διοργάνωσης - και στους «16» αλλά πιθανώς και στον επόμενο γύρο, στα προημιτελικά.
Η κατάσταση αυτή έχει προκύψει εξαιτίας των διασταυρώσεων που είχαν καθοριστεί εξαρχής, αλλά κυρίως εξαιτίας των αποτελεσμάτων στη φάση των ομίλων. Δύο ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά μέχρι τώρα: Η κατώτερη του αναμενόμενου εικόνα των φαβορί και η αξιοσημείωτη παρουσία των λεγόμενων αουτσάιντερ ή «μικρών» ομάδων.

Υπό το βάρος της κούρασης

Από την πρώτη κιόλας αγωνιστική των ομίλων, οι προβλέψεις για την πορεία αρκετών από τα λεγόμενα φαβορί «πήγαν περίπατο». Η πρεμιέρα επιφύλαξε ήττα της Γερμανίας, ισοπαλίες Αργεντινής και Βραζιλίας, αλλά και δύσκολες νίκες Ουρουγουάης, Γαλλίας και Αγγλίας. Στη συνέχεια, και με την «ηχηρή» εξαίρεση της Γερμανίας, οι «μεγάλοι» με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο πέτυχαν τον μίνιμουμ στόχο της πρόκρισης στην επόμενη φάση, η αγωνιστική εικόνα τους όμως ελάχιστα βελτιώθηκε.
Το τουρνουά της Ρωσίας δεν αποτελεί «ανωμαλία» στην πρόσφατη ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων σε ό,τι έχει να κάνει με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα φαβορί. Από τη Γαλλία το 2002 μέχρι την Ισπανία και την Ιταλία το 2014, είναι πολλές οι περιπτώσεις ομάδων που απέτυχαν παταγωδώς να σταθούν στο ύψος των προσδοκιών. Ενίοτε οι κακές πορείες - έως και οι πρόωροι αποκλεισμοί των φαβορί - αποδίδονται σε συγκυριακές παραμέτρους, όπως τραυματισμούς βασικών μονάδων τους, δεν γίνεται όμως να βγει από το «κάδρο» ο παράγοντας της κόπωσης των παικτών. Η κατάσταση στην οποία εμφανίστηκαν πολλοί επιβεβαίωσε ότι ήταν εύλογα τα σχετικά ερωτήματα που είχαν τεθεί πριν ακόμα από την έναρξη της διοργάνωσης.

Associated Press

Αν και αδιάφορη βαθμολογικά, η Νότια Κορέα απέκλεισε την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα ειδικά για όσους αγωνίζονται σε συλλόγους που πρωταγωνιστούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Μία τυπική σεζόν διαρκεί περίπου 10 μήνες - από μέσα Αυγούστου μέχρι τέλη Μάη - και περιλαμβάνει υποχρεώσεις για το εγχώριο πρωτάθλημα και Κύπελλο, ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση και στα «διαλείμματα» και διεθνείς αγώνες με τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα! Αυτός ο ποδοσφαιρικός μαραθώνιος αναπόφευκτα εντείνει τη σωματική και ψυχική καταπόνηση των ποδοσφαιριστών.
Ενδεικτικές είναι ορισμένες αποκαλύψεις σχετικά με τον Λιονέλ Μέσι και την Εθνική Αργεντινής. Τον περασμένο Φλεβάρη ο πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αργεντινής, Κλαούντιο Τάπα, είχε συνομιλία με τον Μέσι κατά την οποία του ζήτησε να προσέχει περισσότερο και να παίζει λιγότερο στην Μπαρτσελόνα, προκειμένου να είναι απόλυτα έτοιμος για τους αγώνες του Μουντιάλ. Πιο πίσω, το 2010, ο τότε γυμναστής της Εθνικής Αργεντινής, Φερνάντο Σινιόρι, είχε διαπιστώσει ότι ο άσος της Μπαρτσελόνα ήδη πριν από το Μουντιάλ ήταν εξουθενωμένος. Ο Σινιόρι εκτίμησε ότι η ζημιά που έχει υποστεί ο Μέσι εξαιτίας του αγωνιστικού του προγράμματος είναι «μη αναστρέψιμη» και καταφέρθηκε κατά των FIFA και UEFA, επισημαίνοντας πως ρίχνουν το βάρος σε ελέγχους αντιντόπινγκ, ωστόσο δεν δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον για το ότι οι παίκτες παίζουν 70 αγώνες σε μια σεζόν.
Χαρακτηριστικά είναι και τα στοιχεία έρευνας του διεθνούς Κέντρου Αθλητικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Νοσατέλ της Ελβετίας με αντικείμενο τα λεπτά ποδοσφαιρικής δράσης κατά την περασμένη σεζόν για κάθε παίκτη που αγωνίζεται στο Μουντιάλ της Ρωσίας, από τα οποία προκύπτει αθροιστικά και η επιβάρυνση για κάθε ομάδα. Πιο... κουρασμένη ομάδα αναδείχθηκε η Ισπανία με 81.982 λεπτά συνολικά, ακολουθούμενη από τη Βραζιλία (80.533) και την Αγγλία (76.516). Σε ατομικό επίπεδο, ο τερματοφύλακας της Εθνικής Πορτογαλίας και της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, Ρουί Πατρίσιο, κατέχει την πρώτη θέση στη σχετική λίστα με 5.580 λεπτά.

Οι «μικροί» φώναξαν «παρών»

Associated Press

Το Ιράν, σε πολύ δύσκολο όμιλο, διεκδίκησε μέχρι τέλους την πρόκριση στους «16»

Η φάση των ομίλων ανέδειξε και την άλλη όψη του νομίσματος: Τις «μικρές» ομάδες που έκαναν και με το παραπάνω αισθητή την παρουσία τους, και μάλιστα ακόμα και όταν κάποιες είχαν ήδη αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης και δεν κρινόταν τίποτα γι' αυτές. Επιστέγασμα αυτού του φαινομένου ήταν η νίκη της - πρακτικά - αδιάφορης βαθμολογικά Νότιας Κορέας επί της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Γερμανίας, την οποία άφησε εκτός συνέχειας και μάλιστα για πρώτη φορά σε φάση ομίλων Μουντιάλ. Στον ίδιο όμιλο, το Μεξικό πήρε την πρόκριση και κατά πολλούς έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα ως η ομάδα που έδειξε την καλύτερη αγωνιστική εικόνα ανάμεσα στις 32 του Μουντιάλ, τουλάχιστον κατά τις δύο πρώτες αγωνιστικές.
Υπήρξαν κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Το επίσης αποκλεισμένο Μαρόκο έκανε δύσκολη τη ζωή στους Ισπανούς, που ήθελαν οπωσδήποτε τη νίκη για να πάρουν την πρωτιά του ομίλου τους αντί των Πορτογάλων. Οι τελευταίοι τα βρήκαν σκούρα απέναντι στο αξιόμαχο Ιράν, που λίγο έλειψε να πάρει τη θέση τους στους «16». Το Περού, αν και αδιάφορο βαθμολογικά, επιβλήθηκε της Αυστραλίας, που «καιγόταν» για τη νίκη. Η Ισλανδία, η ομάδα - έκπληξη στο Euro 2016, στάθηκε αξιοπρεπώς και στη Ρωσία, διεκδικώντας μέχρι τέλους την πρόκριση στην επόμενη φάση.
Ανεξάρτητα πάντως από τα αποτελέσματα, η αίσθηση που άφησε η 1η φάση του Μουντιάλ ήταν ότι η συνολική εικόνα των αουτσάιντερ ήταν σαφώς καλύτερη απ' αυτήν που έδειξαν - στην πλειοψηφία τους - τα φαβορί. Εκτιμάται ότι ένα σημαντικό πλεονέκτημα των «μικρών» ομάδων έγκειται στο ότι αποτελούνται κατά βάση από παίκτες οι οποίοι αγωνίζονται σε λιγότερο ισχυρούς συλλόγους ή σε πρωταθλήματα με χαμηλότερο ανταγωνισμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σαφώς μικρότερη σωματική κούραση για τους συγκεκριμένους παίκτες, σε σχέση με εκείνους που αγωνίζονται σε ισχυρούς συλλόγους, αλλά και να εμφανίζονται σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση, αφού η πίεση που νιώθουν είναι συγκριτικά μικρότερη.

Associated Press

Τα σημάδια κόπωσης, ιδιαίτερα στους πρωτοκλασάτους παίκτες, είναι εμφανή σε ένα ακόμα Μουντιάλ

ΣΚΑΪ και φιλελεδισμός – Ο ενημερωτικός πάτος του βαρελιού

Κατιούσα

Το κανάλι που μας είχε εηνερμώσει υπεύθυνα για τη δολοφονία του Φύσσα πως τον είχαν σκοτώσει για το ποδόσφαιρο, πήγε ένα βήμα παραπέρα ή μάλλον πιο κάτω στον πάτο του βαρελιού.

Έχοντας πάρει κατάκαρδα την αθωωτική απόφαση και την απελευθέρωση της Ηριάννας και του Περικλή και τη χαρά όσων τους συμπαραστάθηκαν όλο αυτό το διάστημα, έβαλε πλάνα αρχείου από τα επεισόδια που έγιναν πριν από ένα χρόνο, στην απόρριψη του αιτήματος της αποφυλάκισης της Ηριάννας, έκανε λόγο για ένταση μεταξύ της αστυνομίας και των συγκεντρωμένων έξω από το Εφετείο, και τα μετέδωσε τον παραπλανητικό τίτλο “επεισόδια και συγκρούσεις για την αποφυλάκιση της Ηριάννας”.

Κι αν η πραγματικότητα δε συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για αυτήν.
Δεν παρέλειψε βέβαια να μας ενημερώσει για την προκλητική εισαγγελική πρόταση, συμφωνώντας πιθανότατα μαζί της πως “οι κατηγορούμενοι είναι αναρχικοί, αλλά το κρύβουν για τους δικούς τους λόγους”…

Βρέθηκαν σε γκούλαγκ της Σιβηρίας δύο Πόντιοι διωχθέντες από τον Στάλιν!

        

28 Ιουνίου του 2018, κοντά τριάντα χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ανακαλύφθηκε στη Σιβηρία κρυφό γκούλαγκ όπου είχαν απομείνει λίγοι φύλακες και λίγοι κρατούμενοι. Το συγκεκριμένο γκούλαγκ ήταν διαβαθμισμένο και την ύπαρξή του τη γνώριζαν ελάχιστοι, οι οποίοι κατέστρεψαν το 1991 τα αρχεία της ύπαρξής του! Έτσι φύλακες και κρατούμενοι απέμειναν απομονωμένοι στα βάθη της Σιβηρίας χωρίς καμία επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο! Επειδή το συγκεκριμένο γκούλαγκ ήταν διαβαθμισμένο η επικοινωνία γινόταν με μία στρατιωτική γραμμή, την οποία κατέστρεψαν αυτοί που γνώριζαν την ύπαρξή του. Στο συγκεκριμένο γκούλαγκ βρέθηκαν ζωντανοί άνθρωποι που προέρχονταν από μειονότητες τις οποίες δίωξε ο Στάλιν και μεταξύ αυτών οι δύο Πόντιοι.

Οι δύο Πόντιοι που βρέθηκαν ζωντανοί στο συγκεκριμένο γκούλαγκ είναι ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς, οι γιοι της γιαγιάς Δεσποίκ, οι οποίοι αναφέρονται στο εγχειρίδιο εκμάθησης της Ποντιακής Διαλέκτου που έχει εκδοθεί από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ποντίων Εκπαιδευτικών. Ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς, παρ’ όλο που έχουν ξεπεράσει τα 100 χρόνια ζωής, βρέθηκαν νέοι και ακμαίοι αφού στο συγκεκριμένο γκούλαγκ γινόταν πειράματα για να βρεθεί το ελιξίριο της νεότητας. Ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς, σε άπταιστα Ποντιακά, δήλωσαν μετά τη διάσωσή τους ότι στο συγκεκριμένο γκούλαγκ εξολοθρεύτηκαν εκατομμύρια άνθρωποι που κυνηγήθηκαν από τον Στάλιν εξαιτίας της καταγωγής τους, ανάμεσά τους και εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιοι. Ο Γιάνγκον και Ο Γιώριτς ζήτησαν να αναγνωριστεί παγκοσμίως η Γενοκτονία που διέπραξαν ο Στάλιν και η Σοβιετική Ένωση σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού, τονίζοντας πως η αγριότητα της Γενοκτονίας από τους Τούρκους ωχριούσε μπροστά στην αγριότητα της Γενοκτονίας από τον Στάλιν.

Ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς δήλωσαν πως επιθυμούν να έρθουν στην Ελλάδα προκειμένου να αγωνιστούν για την αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από τον Στάλιν, για να ασχοληθούν με επιχειρήσεις και με ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες! Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Γιάνγκον και του Γιώριτς θα είναι στον τομέα της αναζωογόνησης των κυττάρων, καθώς θα εμπορεύονται ελιξίρια νεότητας και φύκια για μεταξωτές κορδέλες! Ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς στην ομάδα που θα αγοράσουν, θα παίζουν και οι ίδιοι ποδόσφαιρο, αφού το ελιξίριο της νεότητας, που βρέθηκε στο γκούλαγκ στο οποίο ήταν έγκλειστοι, δημιουργεί επιπλέον υπερανθρώπους! Στα σχέδια του Γιώριτς και του Γιάνγκον είναι να αγοράσουν και μία Πανεπιστημιακή Έδρα για να διδάσκουν την Γενοκτονία των Ποντίων από τον Στάλιν και τη Σοβιετική Ένωση! Εάν όλα πάνε καλά, ο Γιάνγκον και ο Γιώριτς θα επεκταθούν και στη βιομηχανία του θεάματος για να κάνουν ταινίες με θέμα τη ζωή των Ποντίων στα γκούλαγκ του Στάλιν!

Οράτιος Μενιππίδης

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΝ (αντικομμουνιστών)...

Καθόλου τυχαία δεν είναι η πρόσφατη επίθεση-λαθροχειρία που επιχείρησε η “Εφημερίδα των Συντακτών” ενάντια στο ΚΚΕ με αφορμή το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ. Πρόκειται για άλλη μια επίθεση που έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των προβοκατόρικων δημοσιευμάτων της εν λόγω εφημερίδας για μια σειρά ζητήματα, είτε αυτά αφορούν ιστορικά θέματα (βλ. Χαρ. Φλωράκης, Υπόθεση Κατίν κλπ.) είτε θέματα επικαιρότητας (20ο Συνέδριο ΚΚΕ, Διεθνές Κομμ. Κίνημα, κλπ). 

Λειτουργώντας ως μια εναλλακτική “Αυγή”, με έντονα φιλοκυβερνητικό χαρακτήρα που… ”βγάζει μάτι”, η ΕφΣΥΝ δείχνει να έχει αναλάβει εργολαβικά τις επιθέσεις στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, αλλά και να πρωτοστατεί στην οπορτουνιστική αναθεώρηση της Ιστορίας.

 

Από το ξεκίνημα κιόλας της κυκλοφορίας της, η ΕφΣΥΝ άρχισε τις μπαγαποντιές. Ένα πρώτο κραγαυλέο παράδειγμα ήταν το ψευδές δημοσίευμα της (30/4/2013) για ημερίδα που- τάχα- διοργάνωνε ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων ΣΦΕΑ 1967-1974. Στην πραγματικότητα ο ΣΦΕΑ δεν είχε διοργανώσει καμία ημερίδα, αλλά επρόκειτο για πρωτοβουλία- προσκείμενων στον ΣΥΡΙΖΑ- μελών του Συνδέσμου που επιχειρούσαν να… υποκαταστήσουν το ΔΣ του ΣΦΕΑ. 

Με προβοκατόρικα δημοσιεύματα και απροκάλυπτα ψέματα η εφημερίδα επιχείρησε να δημιουργήσει εντυπώσεις κατά το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, τον Απρίλη του 2013. Έγραφε τότε, μεταξύ άλλων, πως ο συντάκτης της είχε… κοπεί στο “φεις κοντρόλ” και δεν μπόρεσε να καλύψει το Συνέδριο. Ασφαλώς, ο συντάκτης της ΕφΣΥΝ ήταν παρών στην έναρξη των εργασιών και κανένας δημοσιογράφος δεν είχε κοπεί στο υποτιθέμενο “φέις κοντρόλ”… https://www.rizospastis.gr/story.do?id=7389393

Η εφΣΥΝ ήταν η εφημερίδα που, τον Αύγουστο του 2015, έκανε υποδείξεις στο ΠΑΜΕ να μην καταγγέλλει τις εργοδοτικές αντεργατικές μεθοδεύσεις και απολύσεις στα ΜΜΕ επειδή, σύμφωνα με την εφημερίδα, ο “Ριζοσπάστης” και ο “902” είχαν κάνει τα ίδια. Πρόκειται για επιχειρηματολογία που θα μπορούσε να βρει κάποιος και σε φασιστικά χρυσαυγίτικα σάιτ που βρίθουν συκοφαντιών για το ΚΚΕ. Τσουβαλιάζοντας τα ιδεολογικοπολιτικά δημοσιογραφικά όργανα του Κόμματος (που δεν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα και στηρίζονται στην οικονομική προσφορά φίλων, μελών, εργαζομένων) με τους επιχειρηματικούς ομίλους των ΜΜΕ, η εφΣΥΝ έβαζε και πάλι στο στόχαστρο το ΚΚΕ… https://www.rizospastis.gr/story.do?id=8541905

Πιστή στη γραμμή της εξαπάτησης περί “αριστερής κυβέρνησης” (όπου το ΚΚΕ θα έπαιζε το ρόλο του συγκυβερνήτη, μαζί με τον σοσιαλδημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ), η Εφημερίδα των Συντάκτών εκθείαζε το Νοέμβρη του 2015 το ΚΚ Πορτογαλίας για την συμμετοχή του στην κυβέρνηση της χώρας. Με αυθαίρετο και προκλητικό τρόπο, ο συντάκτης του άρθρου επιχειρούσε να κάνει το άσπρο-μαύρο, να δικαιολογήσει την συμμετοχή των κομμουνιστικών κομμάτων σε κυβερνήσεις διαχείρισης του καπιταλισμού, καταλήγοντας στο γελοίο συμπέρασμα ότι για την επίθεση που δέχονται τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα φταίει το….ΚΚΕ (!!!) που δεν συνδράμει σε μια “κυβέρνηση της αριστεράς”. https://www.rizospastis.gr/story.do?id=8664093

Απ’ τις μπαγαποντιές της ΕφΣΥΝ δε γλύτωσε ούτε ο Χαρίλαος Φλωράκης. Στις 22 Οκτώβρη 2016 η εφημερίδα κυκλοφόρησε με ένθετο της αφιερωμένο στον πρώην ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Παριστάνοντας πως “τιμούν” τη μνήμη του Χαρίλαου, οι συντάκτες του ένθετου ουσιαστικά εξαπέλυαν επίθεση στο ΚΚΕ και την σημερινή στρατηγική του. Γνωστή άλλωστε η τακτική των οπορτουνιστών να “υμνούν τους πεθαμένους για να θάψουν τους ζωντανούς” και οι συντάκτες-κουκουεδολόγοι της ΕφΣΥΝ παίρνουν άριστα στα αντιΚΚΕ προβοκατόρικα δημοσιεύματα. https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9087184

Το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, στα τέλη Μάρτη-αρχές Απρίλη του 2017, δεν άφησε – όπως ήταν επόμενο- “ασυγκίνητους” τους κονδυλοφόρους της ΕφΣΥΝ οι οποίοι επανέκαμψαν δυναμικά στην κουκουεδολογία. «Ανήσυχες σκιές να μπαινοβγαίνουν σε γραφεία του κτιρίου του Περισσού» έγραφαν μεταξύ άλλων οι… Σέρλοκ Χολμς της εφημερίδας, ενώ επινόησαν απ’ το κεφάλι τους δήθεν διαφοροποίηση στελέχους του Κόμματος η οποία διαψεύστηκε. https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9302738

Όσο, βέβαια, κι αν θέλει ο… αντικομμουνιστής να κρυφτεί, η χαρά δεν τον αφήνει. Η φιλοξενία από την ΕφΣΥΝ άρθρων τροτσκιστικής ιδεολογικής κατεύθυνσης για την περίφημη “Σφαγή του Κατίν” είναι χαρακτηριστική. Αναπαράγοντας τη ναζιστική εκδοχή και τα ψέματα του Γκέμπελς για το Κατίν, πασπαλίζοντας τα κείμενα με μπόλικο αντισταλινισμό, η εφημερίδα ουσιαστικά υιοθέτησε το γνωστό αντικομμουνιστικό αφήγημα για τη δήθεν μαζική εκτέλεση πολωνών υπηκόων από τους σοβιετικούς! Όλως τυχαίως (;) πρόκειται για το ίδιο ανιστόρητο αφήγημα που αναπαράγουν τα εμέσματα της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και των ακροδεξιών φυλλάδων, τύπου “Μακελειό” και “Ελεύθερη Ώρα”…

Σε όλα τα παραπάνω, που αποτελούν δείγματα της εμπάθειας και εμμονικής έχθρας της “Εφημερίδας των Συντακτών” απέναντι στο ΚΚΕ, ήρθε να προστεθεί το πρόσφατο παράδειγμα της γελοίας επίθεσης στο ΚΚΕ για τη δήθεν “Νέα θέση του στο ονοματολογικό”. Την απάντηση στις κουτοπονηριές των συντακτών της ΕφΣΥΝ την έδωσε σχετικό άρθρο του “Ριζοσπάστη”, όπως επίσης τη δίνει η σταθερή, επί 25 χρόνια θέση του ΚΚΕ, στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. 

Είναι πλέον σαφής ο ρόλος της “Εφημερίδας των Συντακτών” ως δημοσιογραφικό δεκανίκι της συγκυβέρνησης και απολογητής της σοσιαλδημοκρατίας. Σε όσες σοφιστείες κι’ αν καταφύγουν, όσο και αν διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα μέσα από αναληθή και αναξιόπιστα δημοσιεύματα, τον τίτλο που δικαιούνται θα τον πάρουν: Αυτόν της “Αυγής Νο2”

Ατέχνως

Ο μεγαλύτερος προβοκάτορας ολων των εποχών

Δε θα ήταν υπερβολή να ονομάζεται ο χριστιανισμός παυλιανισμός. Πιθανόν και να του άξιζε του Παύλου. Εφ’ όσον βεβαίως, δεχτούμε πως πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο. Σ’ αυτόν τον παράξενο –το λιγότερο που μπορεί να τον χαρακτηρίσει κανείς– τύπο, οφείλει ο χριστιανισμός την εξάπλωσή του. Ο Σαούλ ή Σαύλος ή Παύλος, αργότερα, επιτυγχάνει το ακατόρθωτο. Βεβαίως, με σχετική βοήθεια από τα ιερά κείμενα των Εβραίων, την ανοχή ή και την κάλυψη από τους προστάτες του Ρωμαίους κι απ’ όλους όσοι, από τους κρατούντες της εποχής, αντιλήφθησαν σύντομα την αξία ενός δόγματος που πειθανάγκαζε τις μάζες και αντάλλασσε την παρούσα δουλεία με την υπερβατική αναγνώριση στη μέλλουσα ζωή. Όποιος κι αν ήταν ο χριστιανισμός στα πρώτα του βήματα, η παρουσία του Παύλου τον εξαπλώνει, σχετικώς τουλάχιστον, στις μάζες αλλά και τον μολύνει ανεπανόρθωτα. Ανεξάρτητα από το αν υπήρξε κάποιος Ιησούς, ο Παύλος κατορθώνει να διαδώσει μια διδασκαλία που μισεί τη ζωή, περιφρονεί τον κόσμο, μολύνει τη σχέση μας με τον εαυτόν μας. Η απέχθεια του νευρωτικού και σεξουαλικά ανίκανου Παύλου για το σώμα, τη σάρκα, το σεξ, τις επιθυμίες, ο απόλυτος μισογυνισμός του διαμόρφωσαν τον κόσμο σε κατακόμβη δακρύων και αιώνιας τιμωρίας. Με τη χαρακτηριστική ευχέρεια επαγγελματία οπορτουνιστή (σας θυμίζει κάτι;), ανάλογα με το ακροατήριο προσαρμόζει το ακόμη εύπλαστο δόγμα, προσέχοντας πάντα μη δυσαρεστήσει τους Ρωμαίους προστάτες του και κρατούντες της εποχής. 

Ο τύπος δεν είχε πολλά πράγματα να του ζηλέψεις. Κοντός, κοκαλιάρης, φαλακρός, υστερικός, τεντάς στο επάγγελμα, από την Ταρσό, τον συναντάμε για πρώτη φορά, (Πράξεις αποστόλων) ως νεανία Σαύλο, δύο τρία χρόνια μετά τον υποτιθέμενο θάνατο του Ιησού, στο θεάρεστο έργο του λιθοβολισμού του ελληνιστή Στέφανου, ως μαθητευόμενο βασανιστή. Είναι αστός Φαρισαίος και, μέγα προτέρημα για την εποχή, Ρωμαίος πολίτης. Όσο ο εμπαθής Σαύλος ανδρώνεται τόσο γίνεται ο φόβος και ο τρόμος των χριστιανών. Κάτι σαν ασφαλίτης, όπως θα λέγαμε σήμερα, ο Σαύλος μπαινοβγαίνει στα σπίτια γεμάτος φανατισμό και τραβά στα βασανιστήρια, στις φυλακές και τους λιθοβολισμούς άντρες και γυναίκες αδιακρίτως, εντεταλμένος από τους ορθόδοξους Εβραίους και προστατευμένος από τους Ρωμαίους συμπολίτες του. Η περιοχή δεν μπορεί να ικανοποιήσει τα ανεπτυγμένα σαδιστικά ένστικτα του Σαύλου και αποφασίζουν με αίτημά του να κατευθυνθεί προς τη Δαμασκό όπου έχει πολύ πράγμα για εκκαθαρίσεις. Είναι τόση η δουλειά που τον περιμένει στη Δαμασκό, που συνοδεύεται από απόσπασμα ώστε να είναι πιο αποτελεσματικός στο έργο του. Κάπου στο δρόμο γίνεται το θαύμα. Να θυμάστε πάντα πως οι πληροφορίες που έχουμε είναι από αυτούς που ήθελαν να φτιάξουν αργότερα την εικόνα του. Το θαύμα λοιπόν, στο δρόμο για τη Δαμασκό, μπορεί και να ’ναι το απαλλακτικό του Σαύλου από κανένα αιματοβαμμένο πογκρόμ στη Δαμασκό. Τέλος πάντων, οι Πράξεις των αποστόλων ξαπλώνουν κάτω τον Σαύλο σε μια καραμπινάτη υστερική κρίση που θα τη ζήλευε το καλύτερο ψυχιατρικό σύγγραμμα σήμερα και επί τρεις μέρες παρουσιάζει τα μύρια όσα. Έχει όλων των ειδών τις παραισθήσεις – τυφλώνεται από ένα έντονο φως, ακούει τη φωνή του Ιησού, “Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις…”, και άλλα τέτοια που σε κάνουν κι ανατριχιάζεις, δεν τρώει και δεν πίνει για όλο το διάστημα. Μαζί με τον Σαύλο είναι και το απόσπασμα που έχει την εξής περίεργη σχέση με το θαύμα, και πάντα από τις Πράξεις των αποστόλων:

«Οι άνδρες που τον συνόδευαν έμειναν ενεοί, ακούοντες μεν την φωνήν, μηδένα δε θεωρούντες».

Κι από τον Σαύλο, υποτίθεται, πάντα από το ίδιο κείμενο: «Εκείνοι που ήσαν μαζί μου το μεν φως είδον και κατεφοβήθησαν, την φωνήν όμως του λαλούντος προς εμέ δεν ήκουσαν». Άντε βγάλε άκρη. Τελικά άκουσαν και είδαν, είδαν και δεν άκουσαν ή δεν πήραν χαμπάρι την τύφλα τους; Φαίνεται πως για την εποχή αυτά τα κείμενα, όσο ασυνεπή λογικά και αλληλοαναιρούμενα κι αν ήταν, έπαιξαν το ρόλο τους. Και θα τον χάναμε τον Σαύλο αν δεν τον χειροθετούσε ο Ανανίας που εσπευσμένα απεστάλη από τον Θεό εν είδη 166. Αυτός ο υστερικός και φανατικός Φαρισαίος με τη βλαμμένη λίμπιντο ακολουθεί το πανάρχαιο από τότε “όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια” και κηρύσσει άκυρη κάθε μορφή σεξουαλικότητας για τον ίδιο αλλά και για όλο τον υπόλοιπο κόσμο και θεσπίζει το μίσος για το σώμα, τις γυναίκες και τη ζωή. Η απέχθειά του για τη σεξουαλικότητα, η εξύμνηση της αγνότητας, η λατρεία της αποχής, το εγκώμιο της χηρείας και της αγαμίας, η προτροπή να φέρονται σαν κι αυτόν, η κατ’ ανάγκη συγκατάνευση στο γάμο ωσάν το ελάχιστο κακό αποτελούν συμπτώματα της υστερίας του που καταφέρνει να διαπεράσει όλο το οικοδόμημα του χριστιανικού δόγματος ακόμη και μέχρι τις μέρες μας. Ο Παύλος μισεί τον εαυτόν του και μισεί όλο τον κόσμο. Ο κατ’ επάγγελμα λιθοβολιστής και διώκτης των χριστιανών Σαούλ, μετατρεπόμενος σε χριστιανό Παύλο, παραμένει ο μίσαυτος και κατ’ επέκταση ο μισάνθρωπος διώκτης της ζωής και ό,τι τη συνθέτει, του έρωτα, του πόθου, της ηδονής, των αισθήσεων εν γένει, της χαράς, της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας αλλά και της σάρκας, του σώματος. Για τον Παύλο, η θεολογία είναι το μέσο προς την πολιτική. Είναι πολιτικάντης και προσαρμόζεται ανάλογα με το ακροατήριο. Προς τους Ρωμαίους βαπτίζει την εξουσία τους θεόπνευστη, προτρέποντας τους δύσμοιρους χριστιανούς στη γνωστή υποταγμένη στάση. Προς τους Κορινθίους (Α΄ επιστολή) το παίζει ολίγον τσαχπίνης:

«Δεν είμαι ελεύθερος;[…] Μη δεν έχομεν εξουσίαν να συμπεριφέρωμεν αδελφήν γυναίκα, ως και οι λοιποί απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς»;

Στους Κορίνθιους απευθύνεται. Γνωρίζει πως διαφέρουν οι απόψεις τους για τις γυναίκες. Ως γνωστόν, η μαγκιά μέχρι εκεί που μας παίρνει. Οι Πράξεις των αποστόλων αναφέρουν και μια ερωτική, τρόπον τινά, περιπετειούλα του με τη Θέκλα. Φαίνεται πως κανείς δε χάνεται. Στο Ικάριο ζει η Θέκλα, αρραβωνιασμένη με ευγενή νέο. Ακούει τον Παύλο, εκστασιάζεται και παρατάει σύξυλο τον αρραβωνιαστικό. Ο τελευταίος διαμαρτύρεται στον έπαρχο, ο οποίος και μπουζουριάζει τον Παύλο. Η Θέκλα τον επισκέπτεται επιμένοντας. Φυλακίζεται. Αργότερα ο Παύλος εξορίζεται και η Θέκλα οδηγείται στην πυρά. Συμβαίνει το θαύμα. Μια βροχή, κατακλυσμιαία, τη σώζει. Τρέχει και τον βρίσκει. Βλέπετε, ακόμη και για τον Παύλο υπάρχει μια γυναίκα. Την παίρνει μαζί του στην Αντιόχεια.
Εκεί την ερωτεύεται κάποιος ευγενής και προσφέρει στον Παύλο ένα μεγάλο ποσό, αυτός αρνείται πως τη γνωρίζει, η Θέκλα τα στυλώνει πιστή στον έρωτά της (ο άλλος ζωντάνευε παστά ψάρια, εδώ θα κολλήσουμε τώρα;) και τη ρίχνουν στ’ άγρια θηρία. Φαίνεται πως δεν τρώγεται με τίποτα, τη γλιτώνει κι ελευθερώνεται. Στη δεύτερη επιστολή του προς τους, φαντάζομαι, έκπληκτους, Κορίνθιους απαριθμεί με υπερηφάνεια τους εξευτελισμούς και τις διώξεις που υπέστη, αποκαλύπτοντας σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια τον καλπάζοντα μαζοχισμό του. Πέντε μαστιγώματα από “τεσσαράκοντα παρά μίαν”, βλέπετε πρόκειται για Ρωμαίο πολίτη, βουρδουλιές, τρεις άγριους ραβδισμούς, ένα λιθοβολισμό απ’ όπου τη γλίτωσε φτηνά και την πληρώσαμε οι υπόλοιποι, τρία ναυάγια όπου στο ένα πέρασε ένα μερόνυχτο στα παγωμένα νερά, χώρια όλα τα άλλα που συνεπάγονταν τα πολυάριθμα ταξίδια εκείνη την εποχή. Η απόλαυση του μαζοχιστή ολοκληρώνεται με τις φυλακίσεις, τη διετή παραμονή σε μπουντρούμι, την εξορία. Η γελοιοποίηση και ο εξευτελισμός δεν τον πτοούν. Υφίσταται αδιαμαρτύρητα τους γέλωτες και τα γιουχαΐσματα των στωικών κι επικούρειων Αθηναίων, όταν τους μιλά για την ανάσταση, καθαρή ανοησία για τους καλλιεργημένους Αθηναίους. Ο μαζοχιστής κι εκτρωματικός Φαρισαίος αποδέχεται την καταδίκη της γυναίκας στη Γένεση και τις εκτοξεύει (τις γυναίκες) συλλήβδην στο φόβο και την υποταγή. Πρεσβεύει πως κάθε εξουσία εκπορεύεται από το θεό και θεωρεί απόλαυση να είναι κανείς υπάκουος και δούλος. Ο πανάγαθος και φιλεύσπλαχνος θεός του χαίρεται με την αρρώστια, τη φτώχεια, τα βάσανα και τη δουλεία. 

Για τον παυλιανισμό κάθε εξουσία προέρχεται από το θεό και πηγάζει απ’ αυτόν. Οποιαδήποτε ανυπακοή στους εξουσιαστές σημαίνει εναντίωση σ’ αυτόν το θεό. Ποιος νοήμων αυτοκράτορας θα εναντιωνόταν σ’ ένα τέτοιο δόγμα που από τα πρώτα του βήματα φλερτάρει με τους ισχυρούς διαλαλώντας τα συμφέροντά τους και που αργότερα θα καταστεί αγαστός σύντροφος όλων των δυναστών και δικτατόρων της ιστορίας; Ο Παύλος δεν έχει γνωρίσει τον Χριστό – πως θα το κατάφερνε άλλωστε, δεν έχει διαβάσει τα ευαγγέλια, το πρώτο κατά Μάρκον γράφεται όταν αυτός δε ζει πια, μάλλον αυτά στηρίζονται αργότερα σ’ αυτόν, περιφέρει την υστερία του σ’ όλη την αυτοκρατορία, και στο πρόσφορο έδαφος της δουλοκτητικής κρίσης, κοινωνικής εξαθλίωσης και ηθικής κατάπτωσης μολύνει τα πάντα στο πέρασμά του. Πολύ σύντομα η αρρώστια του Παύλου διαποτίζει όλη την αυτοκρατορία και σημαδεύει ακόμη και τις μέρες μας. Ο αμόρφωτος τεντοποιός –εικάζεται πως δε γνώριζε γραφή– διαλύει την ήδη δοκιμαζόμενη ενότητα των Εβραίων, προσφέροντας ανάσταση και δεύτερη παρουσία. Οι Ζηλωτές, οι Σαδδουκαίοι, οι Σαμαρείτες αρνούνται τα περί ανάστασης του Παύλου. Οι Φαρισαίοι όμως βρίσκουν μια καλή ευκαιρία με την ανάσταση να μεταθέσουν τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις για καλύτερη ζωή των μαζών. Το εσαιικό και ζηλωτικό κίνημα, απελευθερωτικό απ’ τη φύση του, αντιδρά στη δουλική αποχαύνωση που πρεσβεύει ο Παύλος. Πάνω εκεί οι Ιουδαίοι παίρνουν ανάποδες και καμιά σαρανταριά από δαύτους ορκίζονται να μη φάνε και να μην πιουν μέχρι να σκοτώσουν τον Παύλο. Μια μέρα πριν τον καθαρίσουν, οι Φαρισαίοι το καρφώνουν στον εκατόνταρχο, αυτός με τη σειρά του στο χιλίαρχο και 200 Ρωμαίοι λεγεωνάριοι σπεύδουν και σώζουν τον Παύλο. Ο Παύλος φτάνει στη Ρώμη όταν η συνωμοσία των αυλικών του Νέρωνα ενάντιά του είναι στο αποκορύφωμά της. Ο Νέρωνας με την κλασική του παιδεία και τα φιλολαϊκά του μέτρα έχει μπει για τα καλά στο μάτι των Ρωμαίων φεουδαρχών. Φιλέλληνας, φιλόδουλος, ειρηνιστής και καταδεχτικός, κυκλοφορεί στην αγορά και αποκαλεί με τα ονόματά τους όσους τον χαιρετούν. Από τους πραξικοπηματίες, για αντικαταστάτης του προοριζόταν ο Σενέκας. Ο τελευταίος φαίνεται να εκμεταλλεύεται το φιλόδοξο και ημιμαθή βάρβαρο, αλλά κι ο Παύλος αποκρύπτει το μίσος του για τους ειδωλολάτρες.

Γεγονός είναι πάντως πως μάλλον τα βρήκαν και το Μάρτη του 64 ο Παύλος επιτελεί το θεάρεστο έργο του καίγοντας τη Ρώμη εν τη, βεβαιωμένη, απουσία του Νέρωνα στο Άντιο, 50 χιλιόμετρα μακριά. Το ανοσιούργημα είναι μεγάλο. Η εγκατάλειψη των παλιών φίλων είναι πλήρης. Ο Παύλος έπαιξε το χαρτί των Ρωμαίων και τώρα διώκεται. Γίνεται επίσης η αιτία για τον πρώτο, ουσιαστικό διωγμό των χριστιανών. Ο εμπρηστής της Ρώμης τη γλιτώνει καταδιωκόμενος. Οι χριστιανοί σφαγιάζονται και καίγονται στον ιππόδρομο. Τελικά συλλαμβάνεται και το 67 αποκεφαλίζεται, όχι για την ιδεολογία του αλλά ως κοινός εγκληματίας, με τον πιο ατιμωτικό για την εποχή θάνατο. Το σώμα του αφήνεται βορά στα όρνεα, οι βάσεις του παυλιανισμού όμως έχουν τεθεί, και για τις επόμενες δυο χιλιάδες χρόνια θα φρενάρουν την πρόοδο της ανθρωπότητας κατακρεουργώντας ψυχές και σώματα εκατομμυρίων ανθρώπων. Τι άθλιος θάνατος για τον άνθρωπο που το έργο του εξαπλώθηκε σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο της εποχής! Ο αδύναμος και ψυχικά άρρωστος αυτός ανθρωπάκος, πριν κατασπαραχτεί από τα όρνεα, κατάφερε να μολύνει ολόκληρη την ανθρωπότητα στοχεύοντας στην αιτία όλων των προβλημάτων του και δημιουργώντας παράλληλα έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Οι γυναίκες, η ερωτική επιθυμία, η αγάπη προς το σώμα της ύπαρξής μας πνίγονται στη νεύρωσή του. Ο άρρωστος Παύλος, αδυνατώντας να ζήσει αλλά και αρνούμενος την ανικανότητά του, μισεί τη ζωή και προσφέρει στην ανθρωπότητα πρότυπα προς μίμηση. Μιας και το σώμα του τον προδίδει, τον ταπεινώνει, τον πληγώνει, προτείνει στην ανθρωπότητα την ιδεολογική βάση για να πράξει το ίδιο στο δικό της σώμα. Τριακόσια χρόνια αργότερα, ο χριστιανισμός έχει εξαπλωθεί, έχει εναγκαλιστεί μέχρι πνιγμού την κρατική εξουσία, η τρομοκρατία του ασκείται αμείλικτα και αποτελεσματικά και οι αυτόπτες μάρτυρες έχουν εξαφανιστεί. Ο τρόμος βασιλεύει. Καιρός λοιπόν να αποκατασταθεί ο ήρωας και να απαλλαγούν από τον εμπρησμό της Ρώμης οι εβραιοχριστιανοί. Με τον άγιο Ιερώνυμο (362) και τον άγιο Αυγουστίνο (414) ο Παύλος ξαναβγαίνει στο προσκήνιο. Αρκετά πριν όμως, με ό,τι μας είναι γνωστό ως ευαγγέλια, αποπειράθηκαν να διαμορφώσουν ένα πρόσωπο λιγότερο ειδεχθές από τον παυλιανισμό, αλλά και πλήρως αποτελεσματικό στη στήριξη της κάθε εξουσίας.

«Ιερές Βλακείες», Στέλιος Κανάκης, Εκδόσεις Εντύποις

απο το ΑΤΕΧΝΩΣ

Η_Ευρώπη_των_Λαών και του Αλέξη:

Ερη Ριτσου:

28/6/2018

Στις 30 Μαρτίου 2018, η Κύπρια ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους, με ερώτησή της προς την Εκπρόσωπο Εξωτερικών της Ε.Ε. έθετε ευθέως το θέμα, τι μπορούν να πράξουν Ελλάδα ή Κύπρος, αν δεχθούν ένοπλη επίθεση από την Τουρκία.

Η αρμόδια Επίτροπος κα Φεντερίκα Μογκερίνι απάντησε (το αναμενόμενο) πως ούτε λίγο ούτε πολύ είναι "δικό σας θέμα αν δεχτείτε τουρκική εισβολή"

"Η Συνθήκη δεν προβλέπει ειδική διαδικασία την οποία πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη όταν δέχονται ένοπλη επίθεση. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί εναπόκειται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους που δέχεται την επίθεση."

Παράλληλα με ερώτησή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η κοινοβουλευτική ομάδα των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ 

καταγγέλει

την απαράδεκτη και επικίνδυνη για τους λαούς συγκρότηση της «Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Επεμβάσεων», με τη συμμετοχή αρχικά οκτώ κρατών-μελών της ΕΕ και της Μ. Βρετανίας, που πλαισιώνεται από την αντίστοιχη ενίσχυση της «στρατιωτικής κινητικότητας» με βάση την απόφαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ.

Εμάς και την Κύπρο δεν πρόκειται να μας σώσουν, σαφές, αλλά μια χαρά θα στείλουν και πάλι στρατιώτες μας να σώσουν -για παράδειγμα- τους Αφγανούς.

#Η_Ευρώπη_των_Λαών

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡ. ΚΑΤΣΩΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «IKOS» ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Το Facebook κατεβάζει αυθαίρετα το ντοκιμαντέρ του ΚΚΕ για το ΔΣΕ

Κατιούσα

Όπως καταγγέλλει σύντροφος αναγνώστης της Κατιούσα, το Facebook που έχει δώσει πολλά δείγματα αυθαίρετης λογοκρισίας περιεχομένου, με καθαρά πολιτικά κριτήρια, κατέβασε αυθαίρετα το βίντεο που είχε αναρτήσει με το πολύ ενδιαφέρον κι αξιόλογο ιστορικό ντοκιμαντέρ του ΚΚΕ “Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε” για τον ηρωικό αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού.

Όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι η πρώτη φορά που οι διαχειριστές του Facebook προχωρούν σε τέτοια προκλητική και αυθαίρετη λογοκρισία, χωρίς καμία σχετική αιτιολόγηση και παράθεση του σκεπτικού της απόφασης. Ευτυχώς, το βίντεο έχει ανέβει και στο Youtube, όπου μπορεί να το παρακολουθήσει ο καθένας -μέχρι νεωτέρας τουλάχιστον.