Υπουργός κλόουν! – Ο Άδωνις πόσταρε ανάλυση της ΟΑΚΚΕ για να αποδείξει ότι φταίει η Αριστερά για την ΠΙΤΣΟΣ ΑΕ

 

Κατιούσα

Αν πιστεύετε ότι το γραφικόμετρο στη δικομματική αντιπαράθεση έχει βαρέσει κόκκινο, ετοιμαστείτε να ανακαλύψετε ότι πάντα υπάρχουν και χειρότερα, κάτω από τον πάτο.

Ενώ το θέμα της ΠΙΤΣΟΣ και οι πολιτικές ευθύνες για το κλείσιμό της βρίσκονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ και Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων επικαλέστηκε ανάλυση από την επίσημη ιστοσελίδα της ΟΑΚΚΕ, για να αποδείξει πως φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο εκλεκτός του δήμαρχος στην Ελευσίνα και συνολικά η Αριστερά. Ή μάλλον τα ρωσόδουλα κόμματα, για να είμαστε συνεπείς με την ορολογία που χρησιμοποιεί κατά κανόνα η ΟΑΚΚΕ στις ανακοινώσεις της.

Αν κάποιος δε γνωρίζει τι εστί ΟΑΚΚΕ -μια αμελητέα εξωκοινοβουλευτική οργάνωση με μικρή επιρροή που κάνει αισθητή την παρουσία της κυρίως με τις εφημερίδες τοίχου-αφίσες που κολλάει στο κέντρο της Αθήνας- μπορεί να δοκιμάσει να διαβάσει την ανάλυσή της και να μάθει μεταξύ άλλων για την Ελλάδα που είναι ρωσική αποικία, το αριστερό σαμποτάζ στις επενδύσεις και τον Ριζοσπάστη ως το όργανο του πιο αντιβιομηχανικού για αυτό και πιο αντεργατικού κόμματος της χώρας -γιατί προφανώς βιομήχανοι και εργάτες έχουν τα ίδια συμφέροντα.

Το πιο ωραίο, όμως, είναι πως η ανάλυση της ΟΑΚΚΕ κάνει λόγο για ευθύνες της ΝΔ που δεν έβγαλε κουβέντα για να καταγγείλει αυτό το σαμποτάζ!

Η κυβέρνηση, η ΝΔ και οι καθεστωτικοί αναλυτές, συγκαλύπτουν το γεγονός ότι το κλείσιμο του εργοστασίου οφείλεται στην απαγόρευση της επένδυσης στη Μαγούλα από το δήμο Ελευσίνας με την έμμεση υποστήριξη όλων των κυβερνήσεων και των όλων κομματικών ηγεσιών που αποσιώπησαν το σαμποτάρισμα της επένδυσης εκεί.

Η Μπακογιάννη συγκάλυψε ουσιαστικά το καίριο σαμποτάρισμα του εργοστασίου από τον ΣΥΡΙΖΑ κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν απαίτησε από την BOSH να επεκτείνει το παλιό εργοστάσιο του Ρέντη (…)

Για το σαμποτάρισμα του εργοστασίου στη Μαγούλα κουβέντα η ΝΔ. (…) Διάφοροι καθεστωτικοί αναλυτές συγκάλυψαν τους σαμποταριστές παριστάνοντας τους ιδεοληπτικούς φιλελεύθερους. Κλασικό παράδειγμα το άρθρο στο Liberal που δικαιολογεί το κλείσιμο του εργοστασίου ως εξης: «Οι λόγοι είναι σύνθετοι και καθόλου μονοδιάστατοι, όμως το κυρίαρχο στοιχείο είναι η συρρίκνωση της κατανάλωσης στην Ελλάδα, αλλά και η μετατόπιση των παγκόσμιων ισορροπιών στην παραγωγή της βαριάς βιομηχανίας, προς χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου».

Και κάπως έτσι, το μεγάλο φιλελεύθερο μέτωπο ΝΔ-ΟΑΚΚΕ για την προώθηση του κομμουνισμού δε θα συμπηχθεί -όχι σε αυτή τη φάση του ιστορικού προτσές τουλάχιστον.

Μένει όμως ως μέτρο της ανοησίας του Άδωνι το γεγονός πως πόσταρε ανάλυση της ΟΑΚΚΕ, για να κάνει κριτική στην Αριστερά που σαμποτάρει την παραγωγή. Ο κατήφορος δεν έχει πάτο…

Φαρμακευτική εταιρεία δωροδοκούσε γιατρούς για την προώθηση επικίνδυνου φαρμάκου στις ΗΠΑ

 

- Οκτωβρίου 14, 2020

 

Ο αμερικανικός φαρμακευτικός κολοσσός, Gilead, έχει πληρώσει τουλάχιστον $178 εκατ. σε γιατρούς και $81 εκατ. σε νοσοκομεία στις ΗΠΑ, για να προωθούν και να συνταγογραφούν φάρμακα της εταιρείας, παρά τους θανάτους και τις σοβαρές παρενέργειες εξαιτίας αυτών των φαρμάκων. Η φαρμακοβιομηχανία έχει χρηματοδοτήσει 21.833 γιατρούς μόνο το 2019, σύμφωνα με στοιχεία από τις πληρωμές της Gilead, από το 2013 έως το 2019.

Το Arms Watch έχει ήδη αποκαλύψει ότι τουλάχιστον 249 ασθενείς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα εξάλειψης της ηπατίτιδας C της Gileard, ύψους $3,3 δις, πέθαναν, σύμφωνα με έγγραφα που διέρρευσαν. Η αιτία θανάτου για κάποιους από αυτούς τους ασθενείς, αναφέρεται ως "άγνωστη" σε κάποιες από της εμπιστευτικές αναφορές της Gileard. Άλλοι ασθενείς του προγράμματος διέκοψαν τη θεραπεία, εξαιτίας σοβαρών παρενεργειών. Κάποιοι από αυτούς πέθαναν. 

Θάνατοι ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε το αντιικό φάρμακο για την ηπατίτιδα της Gilead, Harvoni, έχουν καταγραφεί στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Πορτογαλία, σύμφωνα με στοιχεία από τον Ομοσπονδιακό Οργανισμό Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ.

Παρά τις σοβαρές παρενέργειες του φαρμάκου, η εταιρεία δεν τις κατέγραψε και δεν τις ανέφερε, ώστε οι ασθενείς να είναι ενήμεροι και να αποφασίσουν ανάλογα.

Αντίθετα, η Gilead δωροδοκούσε γιατρούς για να συνταγογραφούν αυτά τα φάρμακα, χωρίς οι ασθενείς να είναι ενήμεροι για τους πιθανούς κινδύνους.

Σύμφωνα με απόρρητα δικαστικά έγγραφα, η Gilead υπήρξε αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης για παράνομες δωροδοκίες παρόχων υπηρεσιών υγείας για την αύξηση των πωλήσεων των προϊόντων της στις ΗΠΑ.

Το Arms Watch έχει λάβει e-mails ασθενών που εμφάνισαν σοβαρές παρενέργειες στη διάρκεια της θεραπείας τους με το αντιικό φάρμακο κατά της ηπατίτιδας Harvoni. Τις μαρτυρίες αυτές μπορείτε να τις δείτε (στα Αγγλικά) εδώ, όπως και φωτό των εγγράφων που αποκαλύπτουν τη δράση της Gilead. 

Πηγή: armswatch.com 

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΨΙΕΣ

 

Κάτι οι  θριαμβικές ανακοινώσεις και δηλώσεις όψιμων αντιφασιστών για την καταδίκη ως εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής από το δικαστήριο, κάτι οι δηλώσεις υπουργών, όπως της Ν. Κεραμέως, που δικαιολογούν την αντιδραστική πολιτική τους με πρόσχημα το ενδιαφέρον για «τους οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερους», ανακαλούνται στη μνήμη πολιτικές συμπεριφορές των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης. Όλα αυτά μοιάζουν μιμήσεις πολιτικής συμπεριφοράς του πάλαι ποτε ΠΑΣΟΚ, που με τον ψευδεπίγραφο σοσιαλισμό του έπειθε στη διαστρέβλωση  της ιστορίας και στην ισοπέδωση των  ταξικών διεκδικήσεων. Αυτές οι ομοιότητες, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών, έχουν κοινή αφετηρία την ίδια αστική ιδεολογία που θέλει να δικαιώνει την κυρίαρχη τάξη όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντά της.

Ο Κ. Μαρξ εδώ και εκατόν εβδομήντα περίπου χρόνια, στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» μας βοηθά να κατανοήσουμε αυτήν την πραγματικότητα.

«Ένα τμήμα της αστικής τάξης θέλει να απαλύνει τα «κοινωνικά δεινά» για να διασφαλίσει τη διαιώνιση της αστικής κοινωνίας.

(…) Οι σοσιαλιστές αστοί θέλουν τις συνθήκες ζωής της σύγχρονης κοινωνίας δίχως τους αγώνες  και τους κινδύνους που αναγκαία εκπορεύονται από αυτή. Θέλουν την υπάρχουσα κοινωνία δίχως τα επαναστατικά και διαβρωτικά της στοιχεία. Θέλουν την αστική τάξη δίχως το προλεταριάτο. Η αστική τάξη θέλει, φυσικά. Να πιστεύει ότι ο κόσμος όπου κυριαρχεί είναι ο καλύτερος δυνατός.  Ο αστικός Σοσιαλισμός παίρνει τούτη την παρήγορη πίστη και κατασκευάζει κουτσά –στραβά από αυτήν ένα σύστημα.

(…)Μια δεύτερη, λιγότερο συστηματική αλλά περισσότερο πρακτική εκδοχή αυτού το Σοσιαλισμού προσπάθησε να αποτρέψει την εργατική τάξη από κάθε επαναστατική ενέργεια, με το επιχείρημα ότι δεν είναι η τάδε ή δείνα πολιτική αλλαγή που θα μπορούσε να την ωφελήσει αλλά μόνον η αλλαγή των υλικών όρων διαβίωσης, των οικονομικών συνθηκών. Κάνοντας όμως λόγο για αλλαγή των υλικών όρων διαβίωσης, ο Σοσιαλισμός αυτός δεν εννοεί  κατά κανένα τρόπο την κατάλυση των αστικών παραγωγικών σχέσεων –πράγμα εφικτό  μόνο δια της επαναστατικής οδού- παρά μόνο κάποιες βελτιώσεις διοικητικού χαρακτήρα που δεν αποκλίνουν ουσιωδώς σε τίποτα τη σχέση  κεφαλαίου  και μισθωτής εργασίας, αλλά στην καλύτερη  περίπτωση μειώνουν προς όφελος της αστικής τάξης το κόστος της κυριαρχίας της και ελαφρύνουν τα δημοσιονομικά βάρη του κράτους της»

                Όταν επομένως η κριτική μας  περιορίζεται να χρεώνει απλώς σε ανικανότητα ή διαφθορά την πολιτική εξαθλίωσης και αυταρχισμού που εφαρμόζεται στον καπιταλισμό από την αστική τάξη,  δεν ξεφεύγει από τη βασική γραμμή της που οδηγεί στη συναίνεση και αποδοχή της. Η αδυναμία  μας να κατανοήσουμε για να ερμηνεύσουμε την κοινωνικοοικονομική  πραγματικότητα είναι το πρώτο βήμα που συμβάλλει, ερήμην μας,  στην διαμόρφωσή της κατά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Και καταλήγουμε να εθελοτυφλούμε.  Επιλέγουμε να αγνοούμε τα όσα τρομερά συμβαίνουν γύρω μας, επειδή πολλές φορές δεν εμπλεκόμαστε άμεσα, προσπαθώντας να ζούμε στα κενά που αφήνονται μεταξύ  κυρίαρχων πολιτικών αποφάσεων και δράσεων, ανεχόμενοι, αν όχι βοηθώντας μάλιστα,  να δημιουργηθούν πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις που μοιάζουν εξαιρέσεις μέχρι να τις συνηθίσουμε σαν κανονικότητα.

               Συνηθίσαμε την εξαθλίωση που εδώ και μια δεκαετία μας επιβλήθηκε εν είδει τιμωρίας, γιατί ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, γιατί είμαστε τεμπέληδες, γιατί… γιατί …

               Και τώρα με την πανδημία πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε με το φόβο, ενοχοποιημένοι για τις κοινωνικές συναναστροφές, κατηγορούμενοι για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Σε όλους τους τόνους επαναλαμβάνεται πως αν δεν υπάρξει πλήρη πίστη και υπακοή στις υπαγορεύσεις της κυρίαρχης εξουσίας διακινδυνεύουμε τη ζωή μας.

               Μόνο που η  προστασία της δημόσιας υγείας αλλά και οι οικονομικές επιπτώσεις από την πανδημία, ένα εξάμηνο τώρα, φαίνεται πως χρησιμοποιούνται ως προσχήματα για την επιβολή της πιο αντιλαϊκής  πολιτικής, στα εργασιακά και την καταστολή,  η οποία θα αντιμετώπιζε προβλήματα στην εφαρμογή της χωρίς την κατάλληλη ιδεολογική μεταμφίεση, για να υποκλέψει τη συναίνεσή μας. Η κυρίαρχη τάξη δεν είναι φιλεύσπλαχνη, ή και υποχόνδρια για να  ανησυχεί υπερβολικά για την υγεία μας. Από τη μια  έχει κλείσει ιατρικές υπηρεσίες και δεν μεριμνά για τη στελέχωση των υπηρεσιών υγείας, από την άλλη όμως δεν παραλείπει με λεκτικά τεχνάσματα να παραπλανά υποκρινόμενη  ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία.  Μόνο που αποδεικνύεται πως το ενδιαφέρον  για την υγεία εξαρτάται από την εγρήγορση των λαϊκών στρωμάτων στο βαθμό που κινητοποιούνται και  διεκδικούν προστασία της υγείας τους. Γιατί δεν επιτυγχάνεται η απαίτηση για εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας, ώστε να είμαστε υγιείς για μας τους ίδιους  και αβλαβείς για τους άλλους, όταν στερούμαστε τα μέσα για να συμβεί αυτό.

  Στην τελική,   όλους αυτούς του μήνες αιωρείται το ερώτημα, μήπως η πολιτική των καπιταλιστών που συνδυάζει την αύξηση της λιτότητας και ανεργίας με την υγειονομική απειλή και τον αυξημένο και διευρυμένο έλεγχο  δεν εξυπηρετεί παρά μόνο το δικό τους στόχο, να  συνεχίζουν να ζουν όπως ζουν για πάντα έχοντας αποδυναμώσει κάθε αντίδραση των εργαζομένων.  

Οσα διεκδικούν οι μαθητές είναι αναγκαία και ρεαλιστικά

Με αποφασιστικότητα και πολυμορφία, οι μαθητές συνεχίζουν τον αγώνα τους, διεκδικώντας μέτρα προστασίας στα σχολεία τους. Μέτρα αναγκαία, λογικά και ρεαλιστικά.

Και είναι ρεαλιστικά γιατί εν έτει 2020 υπάρχουν όλες οι δυνατότητες ώστε:

-- Να μπορούν τα παιδιά να κάνουν μάθημα μέσα σε σύγχρονες αίθουσες με όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας.

-- Να υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός εκπαιδευτικών για να μη χάνονται εκατοντάδες ώρες μαθημάτων.

-- Να υπάρχουν όσες καθαρίστριες χρειάζονται για να μην κάνουν τα παιδιά μάθημα με τους βόθρους να αναβλύζουν και τις τουαλέτες να είναι εστία μόλυνσης.

-- Να υπάρχουν γιατροί στα σχολεία και να γίνονται τα απαραίτητα τεστ σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Η εποχή και οι δυνατότητες της τεχνολογίας και της επιστήμης μπορούν να τα προσφέρουν όλα αυτά και γι' αυτό ακριβώς τα αιτήματα των μαθητών είναι απολύτως ρεαλιστικά και αναγκαία. Γι' αυτό και οι διεκδικήσεις είναι δίκαιες και τυγχάνουν της πλήρους αποδοχής από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Γι' αυτό οι μαθητές είναι ήδη νικητές.

* * *

Σε αυτήν, λοιπόν, την εποχή για την οποία μόλις τον περασμένο Ιούνη η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, έκανε λόγο για «το σχολείο του 21ου αιώνα», για «νέα ψηφιακή εποχή στα σχολεία», για «καινοτομίες» και άλλα τέτοια, πώς είναι «λογικό» και «ρεαλιστικό» να στοιβάζονται 27, 28 και 29 μαθητές στις τάξεις, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει «μαγική εικόνα», ισχυριζόμενη το εντελώς αντίθετο;

Είναι χαρακτηριστική σε αυτήν την κατεύθυνση η παρέμβαση της Ενωσης Διευθυντών των Δημοτικών Σχολείων, η οποία, βασιζόμενη στην εμπειρία από τον ένα μήνα λειτουργίας των σχολείων, καταγγέλλει ότι «δεν διασφαλίζεται η τήρηση της απαραίτητης απόστασης του 1,5 μέτρου μεταξύ των μαθητών, ενώ δεν πραγματοποιήθηκε ούτε ένας χωρισμός τμήματος, με μεγάλο αριθμό μαθητών, σε υποτμήματα, ακόμα και στις σχολικές μονάδες που υπάρχουν κενές αίθουσες διδασκαλίας»! Το λογικό και αναγκαίο, λοιπόν, σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής και τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών είναι: Η μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα στους 15, η αύξηση του εκπαιδευτικού προσωπικού και του προσωπικού καθαριότητας, η παρουσία γιατρών στα σχολεία, τα τεστ για μαθητές και εκπαιδευτικούς.

* * *

Το αναγκαίο και ρεαλιστικό των μαθητικών διεκδικήσεων επιβεβαιώνεται καθημερινά από την ίδια τη ζωή. Γιατί διαρκώς αυξάνονται τα τμήματα και τα σχολεία που κλείνουν λόγω κρουσμάτων (χτες ξεπέρασαν τα 180 πανελλαδικά). Και μπορεί η κυβέρνηση να μιλάει με στατιστικές για να θολώσει την πραγματικότητα, λέγοντας ότι τα κλειστά τμήματα κυμαίνονται στο 0,20% - 0,30% του συνόλου των τμημάτων της χώρας, αλλά ακόμα κι όταν ένα τμήμα ή ένα σχολείο κλείνει και μπαίνει σε καραντίνα, δεν γίνεται ιχνηλάτηση, δεν γίνεται ούτε ένα τεστ σε εκπαιδευτικούς και παιδιά και άρα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι επιδημιολογικό φορτίο υπάρχει στα σχολεία. Γι' αυτό είναι ρεαλιστικά και αναγκαία τα μέτρα που ζητούν οι μαθητές: Να υπάρχουν σχολιατρική υπηρεσία, γιατροί και νοσηλευτές ανά ομάδες σχολείων που να μπορούν να παρεμβαίνουν άμεσα και να διαχειρίζονται καταστάσεις και όχι να φορτώνεται η ευθύνη διαχείρισης των κρουσμάτων στους εκπαιδευτικούς και να καλούνται εκείνοι να παριστάνουν τους νοσηλευτές. Να γίνονται μαζικά τεστ στα σχολεία όπου εμφανίζεται κρούσμα και όχι να γίνονται μπαλάκι οι γονείς και οι οικογένειες ανάμεσα στον ΕΟΔΥ και στους δήμους διεκδικώντας αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

* * *

«Οσο δεν υλοποιούνται τα αιτήματά μας, η σχολική χρονιά για χιλιάδες μαθητές θα διακόπτεται κάθε τρεις και λίγο», είπαν χαρακτηριστικά οι εκπρόσωποι της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Αθήνας στη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν προχτές, αναφερόμενοι στα σχολεία που κλείνουν λόγω της εξάπλωσης του ιού. Και δίνουν την καλύτερη απάντηση στην υποκρισία της κυβέρνησης, που δήθεν κοπτόταν για τα μαθήματα που χάνουν οι μαθητές με τις καταλήψεις. Αφού η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα προστασίας και ασφάλειας στα σχολεία, θα συνεχίζουν να χάνονται μαθήματα. Επιπλέον, με τις συνθήκες που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση, δεν μπορούμε να μιλάμε για αναπλήρωση των μεγάλων κενών που προκύπτουν από το παρατεταμένο κλείσιμο των σχολείων την προηγούμενη χρονιά, λόγω του lockdown. Γιατί, εκτός όλων των άλλων, έχουμε φτάσει στα μέσα Οκτώβρη κι ακόμα υπάρχουν κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία, υπάρχουν μαθητές που δεν έχουν διδαχθεί ακόμα π.χ. ούτε μια ώρα Φυσικής ή Βιολογίας ή Γερμανικών κ.λπ. Οι μαθητές ζητούν κάλυψη όλων των κενών τώρα. Δεν είναι αυτό άραγε ρεαλιστικό και αναγκαίο; Και βέβαια είναι.

* * *

Γι' αυτό και οι μαθητές έχουν στο πλευρό τους γονείς και εκπαιδευτικούς. Για άλλη μια φορά σήμερα θα διαδηλώσουν μαζί, διεκδικώντας αυτά τα κοινά τους αιτήματα, που έχουν δικαιωθεί από την ίδια τη ζωή. Γιατί πατούν πάνω στην ανάγκη για την προστασία της υγείας του λαού και της μόρφωσης των παιδιών του. Αυτήν την ανάγκη η κυβέρνηση αρνείται να την ικανοποιήσει, ομολογώντας ανερυθρίαστα ότι τη βλέπει ως κόστος! Την ίδια ώρα όμως μοιράζει αφειδώς χρήμα στις επιχειρήσεις. Γιατί για την κυβέρνηση, την κάθε αστική κυβέρνηση, το «λογικό» και «ρεαλιστικό» είναι η αξιοποίηση των επιτευγμάτων της επιστήμης, της τεχνολογίας, της ανθρώπινης εργασίας να είναι υποταγμένη στις ανάγκες του αστικού κράτους και των μεγάλων ομίλων, σε βάρος βέβαια των αναγκών του λαού. Τη στιγμή που πράγματι όλα αυτά θα μπορούσαν να λύσουν λαϊκά προβλήματα σε συνθήκες μιας νέας, ανώτερης οργάνωσης της κοινωνίας και κατ' επέκταση και τα προβλήματα για τα οποία παλεύουν σήμερα χιλιάδες μαθητές σε όλη την Ελλάδα.

Χώροι ... διασποράς

Ενα καθημερινό ρίσκο είναι το ωράριο εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους, με τους χώρους δουλειάς να έχουν μετατραπεί σε βασικές εστίες μετάδοσης του κορονοϊού. Τα πάμπολλα πια παραδείγματα επιβεβαιώνουν την αγωνία αλλά και τις διεκδικήσεις που πρόβαλαν οι εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία τους με τα προχτεσινά μαζικά συλλαλητήρια, για την προστασία της υγείας του λαού και των δικαιωμάτων του.

Τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα, που δείχνει τις εγκληματικές ευθύνες κυβέρνησης και εργοδοσίας, είναι αυτό της μεγάλης διασποράς στο πλήρωμα του πλοίου «Διονύσιος Σολωμός». Αντί να γίνει ο απαραίτητος έλεγχος μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος, όπως απαιτούσαν τα σωματεία, το καράβι ταξίδευε κανονικά πιάνοντας 9 λιμάνια, με την πλοιοκτήτρια εταιρεία να παριστάνει για τέσσερις μέρες την ανήξερη και ενώ η διάδοση προχωρούσε!

Η περίπτωση αυτή προστίθεται στις εστίες υπερμετάδοσης στα συσκευαστήρια - κονσερβοποιεία σε Πέλλα και Ημαθία, με τα εκατοντάδες κρούσματα. Εκεί που με ευθύνη της εργοδοσίας τα μέτρα προστασίας ήταν πλημμελή, παρά τις ιδιαιτερότητες της εργασίας, ενώ και η αντίδραση στις πρώτες μολύνσεις έθετε ως προτεραιότητα την απρόσκοπτη λειτουργία των επιχειρήσεων και όχι την υγεία όλων των εργαζομένων.

Οπως κατήγγειλαν εργαζόμενοι, ακόμα κι όταν άρχισαν να «σκάνε» τα κρούσματα τα εργοστάσια παρέμεναν σε πλήρη λειτουργία, άρρωστοι πιέζονταν να πάνε για δουλειά «για να μη μείνουν πίσω οι παραγγελίες», δηλαδή τα κέρδη της εταιρείας. Παρόμοια είναι η κατάσταση και με τους δεκάδες εργάτες γης στη Λακωνία, με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.

Πώς έχει διαμορφωθεί αυτή η εφιαλτική πραγματικότητα σε εργοστάσια, καράβια και άλλους μεγάλους χώρους δουλειάς;

Πρώτον, με την ανοχή της κυβέρνησης, η οποία μόλις την περασμένη βδομάδα (!) και μετά από εκατοντάδες καταγγελίες σωματείων, παρεμβάσεις του ΚΚΕ στη Βουλή, κινητοποιήσεις κ.ο.κ., ανακάλυψε ότι «η μεγαλύτερη πηγή διασποράς του ιού είναι μέσα στους χώρους δουλειάς». Θυμίζουμε μάλιστα ότι τον περασμένο Ιούνη η Κομισιόν χαρακτήριζε «χαμηλό» τον κίνδυνο του κορονοϊού στους χώρους εργασίας, συνιστώντας στις κυβερνήσεις να αφήσουν λυμένα τα χέρια της εργοδοσίας ενώ η εργατική τάξη θρηνούσε χιλιάδες νεκρούς, όπως στις βιομηχανικές περιοχές του ιταλικού Βορρά.

Δεύτερον, με βάση αυτές τις γενικές κατευθύνσεις, τα «υγειονομικά πρωτόκολλα» για τους χώρους δουλειάς είναι τουλάχιστον αστεία, αφού κόβονται και ράβονται κατά παραγγελία των εργοδοτών. Δεν γίνεται καμία ουσιαστική ενημέρωση στο προσωπικό, ενώ ακόμα κι όταν υπάρχουν κρούσματα κυριαρχεί η «σιωπή», πάντα «για το καλό της εταιρείας».

Τα όποια μέτρα προστασίας επαφίενται στην «ατομική ευθύνη». Στους περισσότερους χώρους δουλειάς δεν υπάρχει πρόληψη, όπως τακτικά τεστ, απολυμάνσεις, θερμομέτρηση, τήρηση αποστάσεων, ώστε να μετριαστεί έγκαιρα η όποια διασπορά. Η έννοια των «στενών επαφών», που μετά από ιχνηλάτηση κρούσματος πρέπει να μπουν σε καραντίνα, είναι ανέκδοτο, αφού στην καλύτερη περίπτωση αφορά μόνο το συγκεκριμένο τμήμα (π.χ. ενός εργοστασίου), ακόμα κι αν το κρούσμα είχε επαφή με περισσότερα τμήματα ή πηγαινοερχόταν με το πούλμαν της εταιρείας.

Τρίτον, το πρόβλημα μεγεθύνεται, αφού συνολικά οι συνθήκες που διαμορφώνονται με ευθύνη της κυβέρνησης υπονομεύουν την προστασία της υγείας του λαού. Πώς θα προστατευτεί ένας εργαζόμενος που το παιδί του πηγαίνει σχολείο, με τις ακατάλληλες συνθήκες στις σχολικές αίθουσες; Πώς θα ανακοπεί η διάδοση του κορονοϊού στους χώρους δουλειάς, με τέτοιο συνωστισμό καθημερινά στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς; Πώς να υπάρξει η στοιχειώδης πρόληψη, αφού η εργοδοσία ξέρει ότι δεν γίνονται κρατικοί έλεγχοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες παραμένουν υποστελεχωμένες;

Ολα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα της διαχείρισης της πανδημίας με γνώμονα την κερδοφορία του κεφαλαίου. Για να προστατευτούν τα κέρδη των επιχειρήσεων πρέπει να μείνουν απροστάτευτοι οι εργαζόμενοι. Αποδεικνύεται και μ' αυτόν τον τρόπο ότι η προστασία της ζωής των εργαζομένων είναι υπόθεση του ίδιου του εργατικού κινήματος, μάχη που μπορεί να κερδηθεί μόνο αν οι εργαζόμενοι πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, με οργανωμένη πάλη μέσα από τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς.

Ισόβια+10 χρόνια ο Ρουπακιάς – Μόλις 13 έτη φυλάκισης σε Μιχαλολιάκο και την ηγετική ομάδα της ΧΑ

 

τατη ποινή των 15 ετών. Αναμένεται η απόφαση για τον ανασταλτικό ή μη χαρακτήρα των ποινών.

Κατιούσα

Η ανακοίνωση των ποινών που επιβάλλονται στα μέλη της νεοναζιστικής συμμορίας επέβαλε μεν ισόβια στον Ρουπακιά (συν δέκα χρόνια για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση), δεν επέβαλε όμως την ανώτατη ποινή στην ηγεσία-διευθυντική ομάδα της Χρυσής Αυγής.

Πιο συγκεκριμένα το δκαστήριο επέβαλε:

-Ποινή ισόβιας κάθειρξης στον Γ. Ρουπακιά για την ανθρωποκτονία του Παύλου Φύσσα και 10 έτη κάθειρξη για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση. Επίσης, τέσσερα έτη φυλάκιση για οπλοκατοχή και άλλα τέσσερα για οποχρησία.

-Ποινή κάθειρξης 13 ετών στον Ν. Μιχαλολιάκο για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, φυλάκιση ενός έτους για παράνομη οπλοκατοχή και 1.000 ευρώ πρόστιμο.

-Την ίδια ποινή (13 έτη κάθειρξης) σε όλη την ηγετική ομάδα που διεύθυνε την εγκληματική οργάνωση (Κασιδιάρης, Λαγό, Παναγιώταρο, Παππά και Γερμενή. Εξαίρεση ο Ματθαιόπουλος στον οποίο επιβλήθηκαν 10 έτη κάθειρξης…

Στην ουσία, το δικαστήριο απέφυγε να επιβάλει την ανώτερη ποινή των 15 ετών και ακολούθησε την πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου.

Επιπλέον.

Ο πυρηνάρχης Νίκαιας Γ. Πατέλης έλαβε 8 έτη κάθειρξη για τη συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για την ένταξη σε εγκληματική οργάνωση 6 έτη

Ο πυρηνάρχης Περάματος Αναστάσιος Πανταζής καταδικάστηκε σε 8 χρόνια για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος των Αιγυπτίων ψαράδων και σε 6 χρόνια για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, ενώ για την επίθεση στο ΠΑΜΕ έλαβε 2 έτη για κάθε επικίνδυνη σωματική βλάβη στα τρία θύματα.

Οι Ηλιόπουλος και Κούζηλος κάθειρξη 7 ετών για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση

Οι Ζησιμόπουλος, Γρέγος, Μπραμπαρούσης, Ζαρούλια και Κουκούτσης καταδικάζονται σε ποινή κάθειρξης 6 ετών

Στους Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλο, Ευστάθιο Μπούκουρα, Νίκο Μίχο και Μιχάλη Αρβανίτη αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό και επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 5 ετών.

Οι υπόλοιποι συμμέτοχοι στην υπόθεση της δολοφονιας του Παύλου Φύσσα καταδικάστηκαν σε κάθειρξη από 6 ως 8 χρόνια και για την εγκληματική οργάνωση από 3 έως 6 χρόνια κάθειρξη με εξαίρεση τον Ρουπακιά που καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη.

Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τις ποινές, ακολουθώντας το νήμα των αναρτήσεων του Golden Dawn Watch.

Συμπερασματικά, το δικαστήριο υιοθέτησε δυστυχώς τις προτάσεις της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου για τη διευθυντική ομάδα της εγκληματικής οργάνωσης, ενώ επέβαλε επιλεκτικά χαμηλότερες ποινές από την εισαγγελική πρόταση σε κάποιους από τους κατάδικους για την υπόθεση της επίθεσης στους Αιγύπτιους αλιεργάτες και το τάγμα κρούσης της ΧΑ.

Μόνο στην υπόθεση της επίθεσης κατά των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ το δικαστήριο επέβαλε ποινές υψηλότερες από την πρόταση της εισαγγελέα. Ωστόσο από τη στιγμή που η κατηγορία είχε μειωθεί -από απόπειρα ανθρωποκτονίας, σε βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη- οι δράστες μένουν πρακτικά ατιμώρητοι. Συγκεκριμένα, οι 4 κατηγορούμενοι έλαβαν ποινή φυλάκισης 2 ετών για κάθεμια από τις 3 επικίνδυνες σωματικές βλάβες, φυλάκιση 10 μηνών για διατάραξη οικιακής ειρήνης και 16 μήνες για παράνομη οπλοκατοχή.

Το δικαστήριο διέκοψε πριν λίγη ώρα και το κρίσιμο σημείο που μένει να δούμε είναι αν οι ποινές θα έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα ή όχι.

Χρ. Ζαραλίκος: Τόσους “αντιφασίστες” είχε να δει η χώρα από το ’40…

 

Κατιούσα

Ο Ζαραλίκος ξαναχτυπά με νέο επεισόδιο, ασχολείται με την επικαιρότητα της δίκης της Χρυσής Αυγής και την ιστορική απόφαση -που κάποιοι θέλουν να την αφήσουν εκτός ύλης…- και απαντά σε αρχέγονα ερωτήματα.

Γιατί να έχουμε νεύρα με την απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής; Ματατζήδες είμαστε;
Έχει ο Μιχάλης Χρυσο-αυγίδης βίντεο από τις 150 μολότοφ που είδε στη φαντασία του;
Πώς μπορείς να φτιάξεις “Μολότοφ” με πλαστικά μπουκάλια νερό;
Τι δώρα κερδίζει η κάθε μάρκα εμφιαλωμένο νερό (Αύρα, Λουτράκι, Ζαγόρι);
Μήπως τα ΜΑΤ κυνήγησαν τους μαθητές από το Υπουργείο ως το Mall, για να τους σώσουν από τον κομμουνισμό και να τους οδηγήσουν στον καταναλωτισμό;
Είναι ο Πλεύρης ο Χαϊλάντερ φασίστας;
Θα γίνει επεισόδιο στις Οικογενειακές Ιστορίες η διαμάχη των δύο Πλεύρηδων;
Δεν είναι αποδεδειγμένοι ζωόφιλοι οι νεοναζί, εφόσον δεν πείραξαν τον Λαγό;
Πώς αναγνωρίζεις τους ασυμπτωματικούς φασίστες;
Αν υπήρχαν 31 υποθέσεις δεμένες για τη ΧΑ, γιατί έπρεπε να δολοφονηθεί ο Φύσσα και να γίνει η 32η, πριν αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι;
Γιατί πανηγυρίζει η αντίφα κυβέρνηση, αφού η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη;
Είναι το Ορούκ Ρέις το “Δημητρούλα” των μαθητικών μας χρόνων στην πενταήμερη;
Τι συμβολίζει μια σπασμένη καρέκλα ως έργο τέχνης. Πόσα γκεστάλτ χρειάζεσαι για να καταλάβεις ότι 500 ευρώ δε φτάνουν για να πας διακοπές στο Καϊμακτσαλάν;

Ο Ζαραλίκος δίνει όλες τις απαντήσεις και μας τα εξηγεί όλα:

Ότι ο κόσμος ξέσπασε σε λυγμούς, αλλά τα ΜΑΤ ξέσπασαν σε κρότους λάμψης.
Ότι τα αρχικά ΜΑΤ σημαίνουν Μονάδες Αίμα Τιμή.
Ότι η χώρα μας είχε να δει τόσους φλογερούς αντιφασίστες από το ’40 στο βουνό…
Ότι η μόδα με τους νιου-έιτζ αντιφασίστες δε δίνει ΕΣΠΑ. Για ΕΣΠΑ η ναζιστική οργάνωση είναι σιγουράκι.
Ότι οι φασίστες λένε μαλακίες σαν τον Πλεύρη. Όταν τις λένε γελάνε, όταν τις κάνουν πράξη όμως πονάμε.
Ότι αν δεν κινητοποιούνταν το κράτος μετά τη δολοφονία του Φύσσα, δε θα έμενε στη θέση της όχι μόνο η Χρυσή Αυγή, αλλά ούτε τα ΑΤ (αστυνομικά τμήματα) που ήταν μεσοτοιχία.
Και ότι ένας είναι ο βασικός εχθρός. Ο σιωπηλός λαός.

17 λεπτά χείμαρρου στο βίντεο που ακολουθεί.

Οι λαϊκές συγκεντρώσεις, το τεκμήριο της αθωότητας και η πίεση στην κρατική εξουσία

Η συγκέντρωση χιλιάδων πολιτών έξω από την αίθουσα του Εφετείου κατά την εκφώνηση της απόφασης στη δίκη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ άνοιξε μια συζήτηση για το κατά πόσο συνιστά αθέμιτη πίεση στους Δικαστές και κατά πόσο επηρεάζει τη δικαιοδοτική κρίση τους. Το άρθρο 11 παρ. 1 του Συντάγματος αναγνωρίζει το δικαίωμα των Ελλήνων να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα. Αποδέκτης του συνταγματικού αυτού δικαιώματος είναι η κρατική εξουσία. Κανένας περιορισμός δεν μπορεί να υπάρχει ως προς το περιεχόμενο των αιτημάτων μιας συγκέντρωσης ούτε φυσικά μπορούν οι λαϊκές συγκεντρώσεις να χαρακτηριστούν αθέμιτες. Συνηθέστερα τα αιτήματα στρέφονται προς τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία: Πολίτες έξω από τη Βουλή ή από τα Υπουργεία ζητούν κατάργηση ή τροποποίηση ή θέσπιση νομοθετικών διατάξεων. Ορισμένες φορές αποδέκτης των αιτημάτων είναι και η δικαστική εξουσία. Δεν είναι σπάνιες οι συγκεντρώσεις έξω από Δικαστήρια της Χώρας με αιτήματα την απαλλαγή ή την καταδίκη συλληφθέντων. Ο Λαός έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τα αιτήματά του, να ασκεί μια θεμιτή «πίεση» προς την εξουσία. Είναι άραγε η μοναδική πίεση που ασκείται στο Κράτος; Οι απαιτήσεις επιχειρηματιών για ευνοϊκές ρυθμίσεις (φορολογικές, μισθολογικές, εργασιακές) προκειμένου να παραμείνει μια επένδυση σε συγκεκριμένη Χώρα δεν συνιστούν πίεση προς την Κυβέρνηση;

* * *

Η σφοδρή επιστημονική κριτική σε αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων με σκοπό να αλλάξει η νομολογία θεωρείται αθέμιτη; Ορισμένες πιέσεις είναι σαφώς περισσότερο αποτελεσματικές γι' αυτούς που τις ασκούν αν και λιγότερο αντιληπτές από την κοινωνία. Οι κρατικοί λειτουργοί (βουλευτές, υπουργοί, δικαστές, εισαγγελείς) έχουν τέτοια υψηλή συνταγματική θωράκιση ακριβώς για να μπορούν να ενεργούν σύμφωνα με την δική τους συνείδηση και να μην επηρεάζονται στην κρίση τους. Ζουν και εργάζονται μέσα σε μια κοινωνία ζωντανή. Μια κοινωνία με αντιτιθέμενα συμφέροντα, με συγκρούσεις, με πολύπλευρες προσεγγίσεις και αντιλήψεις. Θα ταίριαζε σε ανελεύθερο καθεστώς να απαιτεί από τον κυρίαρχο Λαό συνθήκες απομόνωσης και απόλυτης σιγής ως προϋπόθεσης για να μπορούν να λειτουργούν αποτελεσματικά οι θεσμοί. Θα ήταν μια ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας της Δημοκρατίας. Είναι εντελώς διαφορετικό το ζήτημα της υποχρέωσης της Πολιτείας να προστατεύει τη ζωή και την περιουσία των κρατικών λειτουργών ώστε να μπορούν ανεμπόδιστα να επιτελούν το καθήκον τους. Η Δημοκρατία πρέπει να επιδιώκει να δημιουργήσει ενημερωμένους και συνειδητοποιημένους πολίτες. Οχι φοβισμένους και απαθείς. Πολίτες που κάνουν θαρρετά χρήση των συνταγματικών δικαιωμάτων τους. Πολίτες που αντιλαμβάνονται ότι η αδράνεια στην άσκηση δικαιώματος, η συναίνεση στον περιορισμό τους οδηγεί στη σταδιακή απονέκρωσή τους και λογίζεται ως οικειοθελής παραίτηση.

* * *

Μήπως όμως η συγκέντρωση πολιτών έξω από μια αίθουσα Δικαστηρίου παραβιάζει το τεκμήριο αθωότητας των κατηγορουμένων; Το άρθρο 7 ν. 4596/2019 που ενσωμάτωσε την Οδηγία 2016/343 του Ε.Κ. και του Συμβουλίου της 9-3-2016, προβλέπει τη δυνατότητα αποζημίωσης του κατηγορουμένου προς αποκατάσταση της βλάβης την οποία υπέστη εξαιτίας της προσβολής του τεκμηρίου της αθωότητάς του «από δηλώσεις δημοσίων αρχών οι οποίες αναφέρονται σε εκκρεμή ποινική διαδικασία και είτε παροτρύνουν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή του είτε προβαίνουν σε εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών με την οποία προδικάζουν τη δικαστική κρίση». Δύο επισημάνσεις είναι ουσιαστικές: Πρώτον, η προστασία του τεκμηρίου της αθωότητας δεν είναι απόλυτη υπό την έννοια ότι το προοίμιο της Οδηγίας (παρ. 19) θεωρεί ότι κάμπτεται μπροστά στην ελευθερία του Τύπου και των λοιπών μέσων ενημέρωσης. Πόσο μάλλον μπροστά στο δικαίωμα διαμαρτυρίας των συγκεντρωμένων! Δεύτερον, ότι αποδέκτης της παραπάνω υποχρέωσης είναι «οι δημόσιες αρχές» και όχι ο Λαός. Θα ήταν συνεπώς αδιανόητο να ισχυριστεί κανείς παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας για το λόγο ότι πολίτες ασκούν το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και ζητούν από τις Αρχές (Δικαστήρια) την τιμωρία συγκεκριμένων κατηγορουμένων.

Οι Δικαστές είναι οι μόνοι θεσμικά αρμόδιοι να κρίνουν μία ποινική υπόθεση σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες και εγγυήσεις. Κανένας εξάλλου δεν στερείται του φυσικού του δικαστή (άρθρο 8 Συντάγματος). Κανείς αντίστοιχα δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα της κοινωνίας να απαιτεί, να διαμαρτύρεται, να εκφράζεται ελεύθερα με τον τρόπο που αυτή επιλέγει. Δύο δικαιώματα ανεξάρτητα μεταξύ τους και πάντως όχι αλληλοαποκλειόμενα.

(Αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των Συντακτών», 12/10/2020)

Χριστόφορος ΣΕΒΑΣΤΙΔΗΣ
Δ.Ν. Εφέτης - πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Ιδιος παρονομαστής

Αλλαγές με ...«κοινωνικό πρόσημο» σχεδιάζει η κυβέρνηση από τον νέο χρόνο, παρουσιάζοντας την πανδημία ως «ευκαιρία» για να τρέξουν «εμβληματικές μεταρρυθμίσεις» στο κράτος, στην αγορά εργασίας, στην Εκπαίδευση και σε άλλους τομείς.

Οπως αποδεικνύεται όμως, οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής που κλιμακώνεται, με τις ανατροπές στα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό, με τους νόμους που περιστέλλουν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και τις ελευθερίες, με τη φοροληστεία στο λαό, για να συντηρούνται και να διευρύνονται οι φοροαπαλλαγές, οι επιχορηγήσεις και τα άλλα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων.

Προαναγγέλλει για παράδειγμα παρεμβάσεις για την «εκπαίδευση του επιτελικού κράτους» και την «αξιολόγηση σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης», με στόχο «να εξασφαλίζεται η συνέχεια του κράτους».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο λαός ακούει για μέτρα «εκσυγχρονισμού» του αστικού κράτους, για να ανεβάσει τις «επιδόσεις» και την «αποτελεσματικότητά» του. Ούτε βέβαια η «αξιολόγηση» είναι κάτι καινούργιο. Ποια είναι όμως η πείρα του από το «επιτελικό κράτος» και τις αλλεπάλληλες προσαρμογές στη λειτουργία του;

Οι πρόσφατες πλημμύρες στην Εύβοια και τη Θεσσαλία είναι αποκαλυπτικές. Το κράτος είναι «επιτελικό», γρήγορο και αποτελεσματικό όταν πρόκειται να αδειοδοτήσει και να στηρίξει μια επένδυση, για παράδειγμα στον τομέα των ΑΠΕ. Αποδεικνύεται όμως το ίδιο αργό, απρόθυμο και αναποτελεσματικό όταν στην ίδια ακριβώς περιοχή καλείται να προστατέψει την περιουσία, ακόμα και τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων από τα φυσικά φαινόμενα.

Οχι βέβαια επειδή είναι ανίκανο, ή επειδή η ...αξιολόγηση των υπηρεσιών του δεν γίνεται σωστά. Αλλά επειδή ως βασική του προτεραιότητα έχει τη στήριξη των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων που συνθλίβει τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού.

Αυτήν την αντιλαϊκή «συνέχεια» θέλει να θωρακίσει η κυβέρνηση, προσαρμόζοντας ανάλογα τις διοικητικές υπηρεσίες και το υπαλληλικό προσωπικό στις γρήγορες μεταβολές των αναγκών του κεφαλαίου, ψηφιοποιώντας το κράτος και διευκολύνοντας συνολικά τη «συνδιαλλαγή» με τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως με τις «κολοσσιαίες αλλαγές στις δημόσιες συμβάσεις», που επίσης εξαγγέλλει.

Αλλη «μεταρρύθμιση» είναι αυτή για την «επέκταση της απασχόλησης των γυναικών», που σερβίρεται με τον μανδύα των «ίσων ευκαιριών». Διαπιστώνοντας ότι η ατομική και οικογενειακή ευθύνη στη διαχείριση του νοικοκυριού, η φροντίδα παιδιών και γερόντων κρατάει χιλιάδες γυναίκες εκτός αγοράς εργασίας και στερεί το κεφάλαιο από μια τεράστια δεξαμενή εκμετάλλευσης και κερδοφορίας, η κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, σχεδιάζει παρεμβάσεις σε δυο άξονες.

Από τη μια, για την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, που παρουσιάζεται μάλιστα με θράσος ως «επιλογή» των γυναικών. Κι από την άλλη, υποτυπώδεις και αποσπασματικές υπηρεσίες για τη φροντίδα των παιδιών, μακριά από τις σημερινές σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες. Το παράδειγμα με τα «voucher», αντί για δωρεάν και υψηλών προδιαγραφών παιδικούς σταθμούς για όλους, είναι αποκαλυπτικό.

Η «αναδιάρθρωση του ΕΣΥ», που εξαγγέλλει επίσης η κυβέρνηση, είναι για γέλια και για κλάματα. Ηδη, τα νομοσχέδια για την Υγεία που έχει παρουσιάσει εν μέσω πανδημίας, ένα πράγμα επιβεβαιώνουν: Οτι συνεχίζεται και εντείνεται η πολιτική που μας οδήγησε στο σημερινό χάλι. Δηλαδή, η πολιτική ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της Υγείας, η μεγαλύτερη εμπλοκή των ιδιωτών και ταυτόχρονα η λειτουργία των μονάδων Υγείας ως «αυτοτελών επιχειρηματικών μονάδων», που βάζουν την υγεία στο ζύγι των «εσόδων - εξόδων», με τραγικές συνέπειες για το λαό.

Αλλωστε, όποια «μεταρρύθμιση» κι αν κάνει η κυβέρνηση στην Υγεία, η συνολική διαχείριση της πανδημίας αποτελεί αδιαμφισβήτητο «μάρτυρα» για την αντιλαϊκή πολιτική της και σ' αυτόν τον τομέα.

Τέλος, ανάμεσα στα πολλά που εξαγγέλλονται για τον επόμενο χρόνο, είναι άλλη μια μεταρρύθμιση στην επαγγελματική εκπαίδευση, ώστε οι «κοινωνικοί εταίροι» (βλέπε εργοδοτικές ενώσεις) και οι Περιφέρειες να αποκτήσουν ενεργότερο λόγο στην παραγωγή, εκπαίδευση και επανακατάρτιση εργατικού δυναμικού σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, σύμφωνα με τις πιο άμεσες ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων.

Οποια «μεταρρύθμιση» κι αν βρίσκεται επομένως στον «αριθμητή», ο «παρονομαστής» μένει πάντα ο ίδιος: Τα κέρδη του κεφαλαίου, η διαμόρφωση καλύτερων όρων για την απρόσκοπτη αναπαραγωγή τους. Σ' αυτό το «κλάσμα» οι ανάγκες του λαού μένουν πάντα στο «υπόλοιπο». Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τις κατακτήσει, από το να πολλαπλασιάσει τις δυνάμεις του στη σύγκρουση με το κεφάλαιο και την πολιτική που στηρίζει τα κέρδη του!

“Επίπληξη” της ουκρανικής κυβέρνησης σε ΜΜΕ επειδή μετέδωσε μήνυμα του ΚΚ Ουκρανίας

 

Κατιούσα

Συνεχίζεται το κρεσέντο δημοκρατίας στην Ουκρανίας, όπου η κυβέρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι κάλεσε σε απολογία τα ανώτατα στελέχη του ομίλου μίντια GolosUA, επειδή στις 9 Μάη, τη μέρα της αντιφασιστικής νίκης “τόλμησε να μεταδώσει μήνυμα του γγ του ΚΚ Ουκρανίας, Πέτρο Σιμονένκο. Η επίπληξη αυτή ήρθε μετά από παρέμβαση της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU), που ενημέρωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας πως η μετάδοση του εν λόγω μηνύματος αποτελεί παραβίαση της νομοθεσίας “αποκομμουνιστικοποίησης” της Ουκρανίας. Στόχος αυτής της νομοθεσίας είναι το ξερίζωμα του σοσιαλιστικού παρελθόντος, αλλά και η απαγόρευση διάδοσης της κομμουνιστικής ιδεολογίας στις νεότερες γενιές, με τις διώξεις κομμουνιστικών συμβόλων και εντύπων, αποκαθήλωση σοβιετικών μνημείων και νομικές διώξεις κομμουνιστών.

Ήδη από το 2015 το ΚΚ Ουκρανίας τέθηκε εκτός νόμου από την κυβέρνηση του Πέτρο Ποροσένκο, μετά το ακροδεξιό κίνημα του Ευρωμεϊντάν, ενώ η ίδια πολιτική διώξεων συνεχίζεται από τον “εναλλακτικό” πρώην κωμικό Ζελένσκι.

Το 2016 το ΕΣΡ της Ουκρανίας ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας του καναλιού Gamma TV λόγω μετάδοσης μηνύματος του Σιμονένκο τη μέρα της αντιφασιστικής νίκης, ενώ πέρσι τον Αύγουστο το δικαστήριο του Κιέβου απαγόρευσε τη φιλοκομμουνιστική εφημερίδα “Ραμπότσαγια Γκαζέτα” που υπάρχει από το 1897, απόφαση που επιβεβαιώθηκε στο Εφετείο τον περασμένο Νοέμβρη.

Απέναντι στη νέα επίδειξη αυταρχισμού το ΚΚ Ουκρανίας εξέδωσε ανακοίνωση, όπου επιστημαίνει πως η Υπηρεσίας Ασφαλείας λειτουργεί στη σημερινή Ουκρανία ως πολιτική αστυνομία, ενώ η επίθεση κατά του GolosUA αποτελεί συνέχιση της κρατικής πολιτικής εξιδανίκευσης του ναζισμού και του φασισμού στην Ουκρανία. Αποτελεί απάρνηση του ρόλου των κομμουνιστών και του σοβιετικού λαού στη νίκη ενάντια στη χιτλερική Γερμανία και τους δορυφόρους της.

“Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του και απαιτεί τον άμεσο τερματισμό της πρακτικής διώξεων και εξόντωσης ανεξάρτητων μίντια που ανοίγουν τα μάτια του λαού στα εγκλήματα του κυβερνώντος καθεστώτος”.

Με πληροφορίες από People’s dispatch