18 Αυγ 2012

Ο Πωλ Ελυάρ στην Ελεύθερη Ελλάδα


Ο Πωλ Ελυάρ στην Ελεύθερη Ελλάδα
Ο Πωλ Ελυάρ με τον Βασίλη Μπαρτζιώτα
«Θα πολεμήσουμε γι' αυτή τη μικρή ελιά
Καταμεσής στον κάμπο,
Γι' αυτήν την πέτρα, που δροσίζει η πρωινή πάχνη.
Θα πολεμήσουμε για το χαμόγελο του κοριτσιού
Καταμεσής στην άνοιξη.
Θα πολεμήσουμε για τα χαρούμενα παιδικά παιχνίδια,
Στις γαλανές ακρογιαλιές,
Για την καυτερή άμμο, γι' αυτόν το σβώλο
απ' το παχύ ματωμένο πατρικό χώμα.
Θα πολεμήσουμε...»
Δήμος Ρεντής1
Την 1η του Ιούνη του 1949 το Πρακτορείο Ειδήσεων του αντάρτικου κινήματος «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» εξέδωσε μία ανακοίνωση στην οποία αναφερόταν: «Γαλλική αντιπροσωπεία που αποτελείται από τους κυρίους Πωλ Ελυάρ, τον ένδοξο Γάλλο ποιητή2, Υβ Φαρζ, τέως υπουργό, μέλος της μόνιμης επιτροπής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης, Ζαν Μορίς Ερμαν, ηγετικό στέλεχος του αριστερού σοσιαλιστικού κινήματος της Γαλλίας και Ανρύ Μπασίς, Γραμματέα της Επιτροπής Βοήθειας για την Ελλάδα, βρίσκεται από χθες στην περιοχή της Ελεύθερης Ελλάδας. Η αντιπροσωπεία έγινε δεχτή στην Εδρα του Γ.Α. (σ.σ. Γενικού Αρχηγείου)...»3.
Η γαλλική αντιπροσωπεία, σύμφωνα με μαρτυρίες που υπάρχουν4, ήρθε στο Βουνό μέσω της Αλβανίας ως ένδειξη αλληλεγγύης όχι μόνο του γαλλικού αλλά και του διεθνούς προοδευτικού κινήματος προς τον αγωνιζόμενο και δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Ρίχνοντας όμως μια πιο προσεκτική ματιά στη συγκυρία της εποχής μέσα στην οποία διεξαγόταν ο αγώνας του ΔΣΕ, δε χωράει αμφιβολία ότι η επίσκεψη των επιφανών αυτών Γάλλων στην Ελεύθερη Ελλάδα είχε και ως στόχο να ενισχύσει το διεθνές κύρος του ΔΣΕ και της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης στο πλαίσιο διεργασιών που βρίσκονταν εν εξελίξει για μια δημοκρατική συμφωνία ειρήνης, η οποία θα έθετε τέρμα στον εμφύλιο πόλεμο. Για του λόγου το αληθές θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια εικόνα της κατάστασης που επικρατούσε - τότε - στις αρχές του καλοκαιριού του 1949.
Ο εμφύλιος πόλεμος υπό το πρίσμα των διεθνών εξελίξεων στο πρώτο εξάμηνο του 1949

Το 1949 ήταν χρόνος πρωτοφανούς όξυνσης της διεθνούς κατάστασης. Πέραν των όσων άλλων συνέθεταν το παγκόσμιο σκηνικό εκείνης της εποχής, η δημιουργία του ΝΑΤΟ είναι αρκετή απόδειξη για να κατανοήσει κανείς ποια ήταν η νέα κατάσταση που δημιουργούνταν. Το σύμφωνο του ΝΑΤΟ υπογράφτηκε στην Ουάσιγκτον, στις 4 του Απρίλη του 1949, από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, του Καναδά, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, του Λουξεμβούργου, της Ισλανδίας, της Δανίας και της Νορβηγίας. Με την υπογραφή αυτού του συμφώνου τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη έθεταν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις κάτω από τον αποφασιστικό έλεγχο του αμερικανικού Πενταγώνου. Ολες οι προαναφερόμενες κυβερνήσεις υπέγραψαν διμερείς στρατιωτικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, στις οποίες καθορίζονταν οι όροι για την παροχή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεών τους, κ.ά. Τέλος, τα στρατιωτικά τους δόγματα ενιαιοποιήθηκαν σ' ένα κοινό αμερικανόπνευστο στρατιωτικό δόγμα, αυτό της Ατλαντικής Συμμαχίας. Με τη δημιουργία του ΝΑΤΟ ολοκληρώνεται η ανασυγκρότηση του διεθνούς ιμπεριαλισμού με ηγέτη τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια ανασυγκρότηση που είχε ξεκινήσει σε οικονομικοπολιτικό επίπεδο με το «Δόγμα Τρούμαν» και το «Σχέδιο Μάρσαλ».
Η εξέλιξη αυτή δεν μπορούσε να μην έχει καθοριστική επίδραση στα ελληνικά πράγματα, αν και η Ελλάδα μπήκε στο ΝΑΤΟ τρία χρόνια αργότερα.
Τον Απρίλη του 1949 ο Δημοκρατικός Στρατός ανακατέλαβε το Γράμμο, που από την αρχή του Εμφυλίου - και μέχρι το καλοκαίρι του '48 - θεωρούνταν το άπαρτο φρούριο των ανταρτών. Η ανακατάληψη διασφαλίστηκε με την επιτυχημένη μάχη στα Πατώματα (30-5 - 2/6/49). Επρόκειτο για σημαντική επιτυχία αλλά ταυτόχρονα ο ΔΣΕ είχε υποστεί συντριπτική ήττα στην Πελοπόννησο ενώ από τις αρχές Μάη του 1949 οι δυνάμεις του δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα στη Ρούμελη και στη Θεσσαλία, με αποτέλεσμα τον Ιούλη του ίδιου έτους να ελιχθούν στο Γράμμο και το Κλιμάκιο του Γενικού Αρχηγείου Νοτίου Ελλάδος (ΚΓΑΝΕ) να διαλυθεί λίγες μέρες αργότερα6.
Στο Λέσιτς Βίτσι πορεία, ο πρώτος είναι ο Γάλλος ποιτητής Πωλ Ελυάρ
Παράλληλα με τις επιχειρήσεις σε Θεσσαλία και Ρούμελη, ο κυβερνητικός στρατός πραγματοποίησε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη. Το Μάη και τον Ιούνη πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις εναντίον του ΔΣΕ στα Κεδρύλια, στη Χαλκιδική, στο Μπέλες, στην περιοχή Κομοτηνής-Εβρου. Τον Ιούλη εκκαθαριστικές επιχειρήσεις έγιναν στο Καϊμακτσαλάν. Ακόμη, δυνάμεις του Α΄ Σώματος Στρατού επιτέθηκαν στην περιοχή του Σουλίου αναγκάζοντας την 159η ταξιαρχία του Δημοκρατικού Στρατού να ελιχθεί προς το Γράμμο. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων ήταν να εξοντωθεί μεγάλο μέρος των δυνάμεων του ΔΣΕ στη Νότια, Κεντρική και Ανατολική Ελλάδα, να στριμωχτούν ουσιαστικά οι δυνάμεις του στο Γράμμο και στο Βίτσι και να απελευθερωθούν ισχυρές κυβερνητικές στρατιωτικές δυνάμεις για την τελική σύγκρουση. Επιπλέον, το μεγάλο μειονέκτημα του Δημοκρατικού Στρατού ήταν ότι δε διέθετε τις απαραίτητες εφεδρείες για να αντιστρέψει την κατάσταση και είχε δεχτεί ισχυρό πλήγμα στα νώτα του, δεδομένου ότι η Γιουγκοσλαβία είχε έρθει σε συνδιαλλαγή με τον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό, υπονομεύοντας απροκάλυπτα τον αγώνα των Ελλήνων ανταρτών.
Η νέα διεθνής κατάσταση που δημιουργήθηκε το 1949, οι ανακατατάξεις στα Βαλκάνια και η γενικότερη μειονεκτική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο ΔΣΕ ήταν τα στοιχεία που θορύβησαν την ΕΣΣΔ και την ώθησαν, τον Απρίλη του 1949, να πάρει την πρωτοβουλία και να προτείνει στο ΚΚΕ τον τερματισμό της ένοπλης πάλης στην Ελλάδα7. Λίγο αργότερα όμως κάθε προετοιμασία για υποχώρηση του ΔΣΕ σταμάτησε για το λόγο ότι στο πλαίσιο του ΟΗΕ εμφανίστηκαν πρωτοβουλίες για ειρηνική διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος. Με επίσημη μάλιστα ανακοίνωση του σοβιετικού πρακτορείου ΤΑΣ και αρθρογραφία στην ΠΡΑΒΔΑ διευκρινίστηκε τότε ότι την πρωτοβουλία ειρηνικής διευθέτησης είχαν λάβει οι Αγγλοαμερικανοί, κάτι που επιβεβαιώνει και ο Αμερικανός ιστορικός Λόρενς Γουίτνερ8. Οι σχετικές συζητήσεις γύρω από την αγγλοαμερικανική πρωτοβουλία ειρήνης κατέληξαν τελικά σε ναυάγιο, αν και η Σοβιετική Ενωση συνέχιζε - χωρίς αποτέλεσμα - να πιέζει για ειρηνική διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος και κατά την τετραμερή διάσκεψη (Σοβιετική Ενωση, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) για το γερμανικό ζήτημα, που άρχισε στο Παρίσι στις 23 του Μάη του 1949 και τελείωσε στις 20 του Ιούνη του ίδιου έτους. Οι Αγγλοαμερικάνοι δεν επιθυμούσαν μια δημοκρατική ειρηνική λύση στο ελληνικό ζήτημα, ιδιαίτερα μάλιστα από τη στιγμή που σε κείνη τη χρονική συγκυρία κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη συμφωνία του Τίτο για πλήρη απεμπλοκή της Γιουγκοσλαβίας από τα ελληνικά ζητήματα και κλείσιμο των συνόρων. Παρ' όλα αυτά, για το θέμα που εξετάζουμε οφείλουμε να κρατήσουμε το γεγονός ότι η γαλλική αντιπροσωπεία με τον Πωλ Ελυάρ έρχεται στην Ελεύθερη Ελλάδα τέλη Μάη του 1949, όταν στο Παρίσι διεξάγεται η τετραμερής Διάσκεψη. Δεν είναι τυχαίο, επίσης, ότι η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση με ανακοίνωσή της στις 31/5/1949 χαιρέτισε «την ειλικρινή προσπάθεια της μεγάλης χώρας του Σοσιαλισμού να βοηθήσει το μικρό λαό μας να βρει την ειρήνη και την ησυχία του»9.

Με αυτή τη σημείωση ας επιστρέψουμε στο αρχικό μας θέμα για να δούμε αναλυτικά την παρουσία και δράση της γαλλικής αντιπροσωπείας στο Βουνό, όπως αυτή καταγράφτηκε στον Τύπο του ΔΣΕ.
Στην έδρα του Γενικού Αρχηγείου
Οπως προκύπτει από την ανακοίνωση του Πρακτορείου Ειδήσεων «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ», που παραθέσαμε στην αρχή, η γαλλική αντιπροσωπεία έφτασε στο Βουνό στις 31 του Μάη του 1949. Για λόγους συνωμοτικότητας πιθανότατα τότε να μη δημοσιοποιήθηκαν οι πραγματικές ημερομηνίες. Πάντως, είναι επιβεβαιωμένο ότι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιούνη του 1949 η γαλλική αντιπροσωπεία περιοδεύει στην Ελεύθερη Ελλάδα και στα πολεμικά μέτωπα.
Στην έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ την υποδέχτηκαν μέλη της ΠΔΚ. Σύμφωνα, όμως, με τον Τύπο του ΔΣΕ, στην εκδήλωση υποδοχής συμμετείχαν επίσης «ο διευθυντής των μειονοτήτων στο υπουργείο εσωτερικών συν. Κότσεφ, αντιπροσωπεία της ΠΔΕΓ (σ.σ. Πανελλαδική Δημοκρατική Ενωση Γυναικών) από τις συν. Ρούλα, Ρίτα και Ουρανία, ο Γραμματέας της ΕΠΟΝ συν. Ακριτίδης, οι συν. Λουλές και Γρίβας του ΑΚΕ και αντιπρόσωποι της Λαϊκής Εξουσίας συν. Γιάμου και η συν. Κάτια Γιάμου»10. Η ατμόσφαιρα ήταν συγκινητική και ο Πωλ Ελυάρ δεν μπόρεσε, στην πρώτη του επαφή με τους μαχητές του ΔΣΕ, να πει παρά μόνο τις παρακάτω λίγες φράσεις: «Εχω ξαναπεί πολλές φορές και θα το πω και τώρα ότι οι Ελληνες είναι αυτοί που απέδειξαν πως η λέξη λευτεριά δε μεταφράζεται στα εγγλέζικα. Ημουν στην Ελλάδα και το '46. Γνώρισα το λαό της Αθήνας και της Σαλονίκης. Ομως, η τωρινή μου συγκίνηση είναι εντελώς διαφορετική».

Στη λιτή εκδήλωση που ακολούθησε, τους εκλεκτούς φιλοξενούμενους χαιρέτισε ο πρόεδρος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης Μήτσος Παρτσαλίδης, ο οποίος είπε ανάμεσα σε άλλα: «Ο σύντροφός μας Ελυάρ θα θυμάται τι γράψανε πάνω σ' ένα πανί με το αίμα των σκοτωμένων και πληγωμένων συντρόφων τους οι διαδηλωτές της Πλατείας Συντάγματος στις 3 του Δεκέμβρη 1944. "Οταν ένας λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα". Μπροστά σ' αυτό το δίλημμα βρίσκεται χρόνια τώρα ο ελληνικός λαός. Και δε συνήθισε να διστάζει ο ελληνικός λαός μπροστά σε τέτοια διλήμματα. Εκανε και κάνει αυτό που προστάζει η ιστορία του και η μοίρα του. Ξετινάζει και κατακουρελιάζει την αντιδραστική ουτοπία, ότι είναι δυνατό ένα καθεστώς τρόμου και αίματος να εξασφαλίσει στην Ελλάδα ησυχία και σίγουρο προγεφύρωμα για τα σκοτεινά σχέδια του ιμπεριαλισμού. Μα, ο πόλεμος είναι πόλεμος, με τη φρίκη του, τις καταστροφές του και την ερήμωσή του. Εμείς αφού κάμαμε ό,τι έβγαινε από το χέρι μας για να μη φτάσουμε στο σκληρό αδελφοκτόνο πόλεμο, καταβάλαμε πολλές προσπάθειες και ύστερα από το ξέσπασμά του για να τον σταματήσουμε. Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε πως η τελευταία έκκλησή μας στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Ειρήνης και στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ βρήκε βαθιά απήχηση στην Παγκόσμια Δημοκρατική κοινή γνώμη. Ο ελληνικός λαός με μεγάλες ελπίδες χαιρέτισε τις προτάσεις της Σοβιετικής Ενωσης για την ειρήνευση στην Ελλάδα. Πιστεύουμε πως η συμπαράστασή σας, συμπαράσταση πιστών και ειλικρινών φίλων του λαού μας, θα βοηθήσει για να αληθέψουν οι ελπίδες του πολύπαθου λαού μας και να καταρρεύσουν τα σχέδια του μοναρχοφασισμού που θέλει συνέχιση της αδελφικής αιματοχυσίας».
Στην αντιφώνησή του ο Πωλ Ελυάρ σημείωσε: «Θέλω να σας πω πως πολλοί Γάλλοι και πολλοί άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο θα θέλανε να βρίσκονται εδώ μαζί σας όπως βρισκόμαστε κι εμείς απόψε. Είχα την τιμή να έρθω στην Ελλάδα το 1946 με πρόσκληση της ΕΠΟΝ. Από παλιά, το φως της Ελλάδας ήταν το φως της ειρήνης και της σκέψης. Ακόμα κι αυτοί που είναι ενάντιά σας ξέρουν πως τον πόλεμο, που σας επέβαλαν, τον διεξάγετε με καταπληκτική παλικαριά. Νικήσατε τους Ιταλούς και Γερμανούς. Θα νικήσετε κι όσους Αγγλοσάξονες ονειρεύονται να μετατρέψουν σε παγκόσμιο πόλεμο τον πόλεμο που σας κηρύξανε. Και θα 'στε σεις πάλι που με τη νίκη σας θα σώσετε την ειρήνη ολόκληρου του κόσμου. Κάθε βρισιά ενάντια στον ελληνικό λαό είναι βρισιά ενάντια σε κάθε τίμιο άνθρωπο σ' όλο τον κόσμο. Ξαναεπαναλαμβάνω αυτό που είπα το 1944 κι αργότερα το 1946, όταν ήρθα στην Ελλάδα. Η λέξη λευτεριά δεν μπορεί να μεταφραστεί στα εγγλέζικα.

Σκοπός του ταξιδιού μας δεν είναι να διαπιστώσουμε μονάχα τι κάνατε, παρά να βοηθήσουμε τη νίκη σας διαδηλώνοντας στον κόσμο αυτά που θα δούμε. Η λευτεριά είναι αδιαίρετη. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα αφορούν όλους τους ανθρώπους. Ελπίζω πως θα κάνουμε ολοένα και περισσότερα για σας που είστε ήρωες του πιο δίκαιου ιδανικού και υπέροχοι αγωνιστές της λευτεριάς και της ειρήνης. Για άλλη μια φορά, σας ευχαριστώ για την πρόσκλησή σας. Με το φωτεινό βλέμμα σας, μας καλωσορίζει το μέλλον. Ενα μέλλον δικαιοσύνης και ευτυχίας σε μια ζωή αξιοπρέπειας και αδελφοσύνης.
Ζήτω η Ελεύθερη Δημοκρατική Ελλάδα - Ζήτω η Λευτεριά»11.
Μετά τον Ελυάρ το λόγο πήραν και οι υπόλοιποι Γάλλοι φιλοξενούμενοι. Ο Υβ Φαρζ τόνισε: «Πατώντας το χώμα της Ελεύθερης Ελλάδας χαιρετώ τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού. Η μάχη για τη λευτεριά είναι κοινή μας υπόθεση. Προχωρούμε βήμα στο βήμα, κρατώντας όπλα στα χέρια μας κάθε φορά που μας το επιβάλλουνε, πάντοτε όμως με τη θέληση να κατακτήσουμε ειρηνικά το δίκαιο και τη λευτεριά. Είστε άνδρες και γυναίκες αφοσιωμένοι στα ιδανικά των προγόνων σας, που δέχεστε κάθε θυσία, κάθε πειθαρχία για το ιδανικό της δημοκρατίας».
Ο Ανρύ Μπασσίς μεταξύ άλλων υπογράμμισε: «Ο ελληνικός λαός συσπειρωμένος γύρω στο Δημοκρατικό Στρατό και στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση, εμποδίζοντας τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές να μετατρέψουν την Ελλάδα σε προγεφύρωμα και βάση εξόρμησης για τα επιθετικά τους σχέδια ενάντια στη Σοβιετική Ενωση, ενάντια στις Λαϊκές Δημοκρατίες, ενάντια στους λαούς, προσφέρει μιαν ανεκτίμητη συνεισφορά στην υπόθεση της ειρήνης σ' ολόκληρο τον κόσμο. Βοηθώντας τον ελληνικό λαό υπερασπιζόμαστε την ειρήνη. Ζήτω ο Δημοκρατικός Στρατός της Ελλάδας - Ζήτω η ελεύθερη κι ανεξάρτητη Ελλάδα!!!».
Σκίτσο ανταρτοεπονίτη στο ΔΣΕ δημοσιευμένο στο περιοδικό «ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ» της ΕΠΟΝ
Τέλος, ο Ζαν Ερμαν είπε ανάμεσα σε άλλα: «Η απειλή μιας καινούριας καταστροφής πλανιέται πάνω από ολάκερη την ανθρωπότητα. Το πρώτο θύμα ήταν ο ελληνικός λαός. Και ο ελληνικός λαός είναι ο πρώτος που ορθώθηκε στον καινούριο αγώνα για τη λευτεριά. Τον ελληνικό λαό τον συνοδεύουν οι ευχές κι οι ελπίδες όλων των εργαζομένων κι όλων των δημοκρατών του κόσμου απαράλλαχτα όπως κι όταν εδώ και 8 χρόνια τσάκιζε πρώτος τους φασίστες εισβολείς. Αυτό είναι που 'χαμε να σας πούμε. Αυτό είναι που θα επαναλάβουμε όταν γυρίσουμε στη χώρα μας. Ζήτω η λεύτερη δημοκρατική Ελλάδα - Ζήτω ο στρατός σας - Ζήτω η λευτεριά»12.
Στις λαϊκές συγκεντρώσεις και στην πρώτη γραμμή του μετώπου
Η γαλλική αντιπροσωπεία μετά την τελετή υποδοχής ήρθε σε επαφή με τους απλούς ανθρώπους της Ελεύθερης Ελλάδας και άκουσε από πρώτο χέρι την κατάσταση του πολέμου που βίωναν. Μίλησε με τις μανάδες, με τους ξεσπιτωμένους, με τους καταδιωκόμενους που είχαν φύγει από τις περιοχές που κατείχε ο αστικός στρατός για να γλιτώσουν από τις διώξεις και το συνεχές κυνηγητό. Ακουσε για τα καμένα χωριά, για τα παιδιά που οι γονείς τους τα έστειλαν στις Λαϊκές Δημοκρατίες για να σωθούν, για τις συνθήκες του πολέμου και είδε τη φλόγα της λευτεριάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης στις καρδιές αυτών των ανθρώπων να τους αγκαλιάζει ολόκληρους. Τις επόμενες μέρες, η αντιπροσωπεία, συνοδευόμενη από μέλη της ΠΔΚ, περιόδευσε στην περιοχή του Βίτσι, συμμετείχε σε λαϊκές συγκεντρώσεις, μίλησε με τον απλό κόσμο, επισκέφθηκε τα νοσοκομεία του ΔΣΕ, στάθηκε δίπλα στους μαχητές του στην ώρα της μάχης και τα μέλη της δε δίστασαν, σε στιγμές πολεμικής ανάπαυλας, να πάρουν τον τηλεβόα και να απευθυνθούν στους φαντάρους. Παράλληλα συμμετείχε και σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που οργανώθηκαν προς τιμή της. Σε μία από αυτές ο ηθοποιός Γ. Βεάκης απάγγειλε το ποίημα του Ελυάρ «Αθήνα», που ο ποιητής είχε γράψει στις 9 Δεκεμβρίου του '44:

«Ελληνα λαέ βασιλιά απελπισμένε/ Να χάσεις άλλο πια δεν έχεις πάρεξ τη λευτεριά/ Τον έρωτά σου για τη λευτεριά και για τη δικαιοσύνη/ Και τον άπειρο σεβασμό του ίδιου του εαυτού σου...»
Σε μιαν άλλη εκδήλωση, οι φιλοξενούμενοι παρακολούθησαν την προβολή της πρώτης ελληνικής ταινίας που γύρισαν σε συνθήκες πολέμου ο σκηνοθέτης Γ. Σεβαστίκογλου με τους Μάνο Ζαχαρία και Α. Μουσούρη13.
Ξεχωριστή στιγμή από την παραμονή της αντιπροσωπείας στο Βίτσι ήταν η μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν της στις 4 Ιούνη. Τη συγκέντρωση οργάνωσε η Πανελλαδική Επιτροπή για την Ειρήνη και οι υπόλοιπες οργανώσεις του αντάρτικου κινήματος. Οπως έγραψε η εφημερίδα «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», στη συγκέντρωση συμμετείχαν «πάνω από 8.000 λαός της ελεύθερης περιοχής του Βίτσι και αντιπροσωπείες απ' τά τμήματα και τους σχηματισμούς του ΔΣΕ». Εκ μέρους της Πανελλαδικής Επιτροπής, τη γαλλική αντιπροσωπεία χαιρέτισε ο υπουργός της ΠΔΚ Πέτρος Κόκκαλης και εκ μέρους των Γάλλων χαιρέτισε ο Υβ Φαρζ, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Θα φύγουμε απ' την Ελλάδα με μαρτυρίες τρανταχτές. Και σας υποσχόμαστε πως μόλις φτάσουμε στο Παρίσι μπροστά σε όλους τους λαούς θα ντροπιάσουμε τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές»14.
Στις 5 του Ιούνη, η αντιπροσωπεία συναντήθηκε με τους αντάρτες της ΕΠΟΝ. «Αξέχαστες θα μείνουν, έγραψε η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ - για τους μαχητές του ΔΣΕ του Γράμμου και του Βίτσι, τους Επονίτες - Επονίτισσες, οι μέρες που ανάμεσά μας βρέθηκαν οι διαλεχτοί φίλοι του λαού μας, αντιπρόσωποι του γαλλικού λαού. Ηταν μια ακόμη χειροπιαστή απόδειξη για την παγκόσμια αλληλεγγύη. Μια ακόμα απόδειξη για το ότι στο σκληρό και δίκαιο αυτό αγώνα δεν είμαστε μόνοι». Να τι έγραψε ο Πωλ Ελυάρ για την ελληνική νεολαία και την ΕΠΟΝ εκείνες τις ώρες15: «Οι νέοι και οι νέες της Ελλάδας είναι γεροί. Και θέλουν την ευτυχία της χώρας τους. Και η χώρα τους θα βρει την υγεία της, την ευτυχία της με τη νίκη. Η νεολαία της Ελλάδας παρασέρνει τραγουδώντας τη νεολαία του κόσμου στον απελευθερωτικό αγώνα. Μέσα στον πόνο και στον αγώνα χαμογελάει στο μέλλον, στις θαυμαστές μέρες που δε θα σκοτώνουν και όπου δε θα υπάρχουν πια εχθροί, όπου όλοι οι άνθρωποι θα 'ναι αδέλφια. Ζήτω η ενότητα».
Με τους αετούς του Γράμμου

Στις 6 Ιούνη, ο ΔΣΕ υποδέχτηκε τη γαλλική αντιπροσωπεία στο Γράμμο. Η εφημερίδα «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» μας πληροφορεί16: «Η γαλλική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε διάφορες θέσεις του μετώπου του Γράμμου και τα μέλη της μίλησαν προς τους μαχητές, μαχήτριες και αξιωματικούς μας. Η συγκίνηση που δοκίμασαν οι Γάλλοι ηγέτες αντικρίζοντας το θρυλικό Γράμμο και τους ηρωικούς υπερασπιστές του ήταν απερίγραπτη. Μιλώντας προς τους μαχητές μας, ο Πωλ Ελυάρ είπε: "Για δεύτερη φορά έρχομαι στην Ελλάδα. Το 1946 στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, το 1949 στο Βίτσι και στο Γράμμο. Βρίσκω πολύ πιο ανώτερο το πνεύμα και τη θέληση αντίστασης και πάλης για λευτεριά, ανεξαρτησία, ειρήνη σήμερα. Νικήσατε τους Ιταλούς, Γερμανούς. Θα νικήσετε και τους Αγγλοαμερικάνους. Χρειάζονται θυσίες για τη νίκη. Και σεις ξέρετε να τις δίνετε, όπως ξέρετε τι θα κερδίσει η Ελλάδα κι όλος ο κόσμος με τη νίκη σας. Χαιρετίζω όλο τον ελληνικό λαό που λαχταρά τη νίκη σας. Χαιρετίζω το λαό σας και το στρατό του και την κυβέρνησή σας που διεξάγουν ένα ηρωικό αγώνα με οδηγητή τον πολυαγαπημένο αρχηγό Νίκο Ζαχαριάδη». Υστερα από τον Πωλ Ελυάρ, χαιρέτισαν τους μαχητές ο Ερμαν και ο Μασσίς, ενώ τους ξένους επίσημους προσφώνησε ο πολιτικός επίτροπος του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ Βασίλης Μπαρτζώτας, ο οποίος αναφέρθηκε στους αγώνες του ΔΣΕ στο Γράμμο17.

Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της επίσκεψης της αντιπροσωπείας στο Γράμμο ήταν η τελετή κατά την οποία απονεμήθηκε στον Ελυάρ μετάλλιο από νεκρό μαχητή της μάχης του Λιτόχωρου. Ας παρακολουθήσουμε την τελετή όπως την απαθανάτισε η εφημερίδα «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ»18: «Στο πυκνό δάσος που ποτέ μια αχτίνα ήλιου δεν περνάει είναι ένα ίσωμα σαν πλατεούλα κι ένας διάδρομος ανάμεσα απτά δένδρα. Ελατοκλώναρα ολόγυρα και συνθήματα. Εκεί συγκεντρώθηκαν τα τμήματα της ΙΧ Μεραρχίας. Λίγο πιο κάτω μια χαραδρούλα κι από κει ο εχθρός. Δεξιά, αριστερά απτό διάδρομο παραταγμένοι οι μαχητές και οι μαχήτριες. Μια ομάδα με ομοιόμορφη στολή παρουσιάζει όπλα. Η μουσική παίζει τον ύμνο του ΕΛΑΣ. Περνάει η αντιπροσωπεία, ο υπουργός σ. Κόκκαλης και η διοίκηση της Μεραρχίας χαιρετίζοντας. Στην πλατεούλα με γρηγοράδα και τάξη το τμήμα. Δίνονται παραγγέλματα. Ο στρατηγός σ. Παλαιολόγου παίρνει αναφορά και δίνει στον υπουργό. Και ύστερα ξεσπάνε τα τραγούδια, τα συνθήματα, οι φωνές και τα χειροκροτήματα. Οι φαντάροι ακούν το βοητό σα νεροποντή. Ακούν τον αχό του τραγουδιού σα μήνυμα ειρήνης. Δύο κόσμοι ανταμώθηκαν για μια φορά ακόμα στις 2.30 η ώρα στις 8 του Ιούνη. Ο ένας τραβάει προς τον τάφο, το σκοτάδι. Ο άλλος προς το φως, τη ζωή, σκορπώντας γύρω χαρά, τραγούδια. Υστερα σιγή. Τίποτα δε σαλεύει. Ο στρατηγός προχωράει στον Ελυάρ. Χαιρετά και καρφιτσώνει το παράσημο "Λιτόχωρο" και αργά, καθαρά χτυπητά σα να θέλει να φτάσουν τα λόγια ως τα κατάβαθα της ψυχής, να πετάξουν ως τις άκρες της γης, λέει: "Η λεύτερη Ελλάδα μέσω της ΙΧης Μεραρχίας σας προσφέρει το παράσημο "Λιτόχωρο" παρμένο απτό νωπό τάφο του ήρωα νεκρού μας ταγματάρχη Ανδρεάδη (ήταν από τους πρωτεργάτες της μάχης του Λιτοχώρου)"...
Φωτογραφία του Π. Ελυάρ με αυτόγραφη αφιέρωση στου αντάρτες της ΕΠΟΝ
Οταν ήρθε η σειρά του να μιλήσει, ο Ελυάρ είπε: "Σύντροφοι σας ευχαριστώ για το μετάλλιο. Νιώθω πως δεν αξίζω. Μα το δέχομαι γιατί θα το φορώ στ' όνομα όλων των Γάλλων που παλεύουν και πάλεψαν όπως εσείς. Σας δίνω όρκο πως το μήνυμα του νεκρού συντρόφου σας Ανδρεάδη θα γίνει γνωστό σ' όλο τον κόσμο... Απ' όλο τον κόσμο στην Ελλάδα είδα τα πιο ξεκάθαρα μάτια. Θα τα δείξουμε σ' όλο τον κόσμο... Στη Γαλλία θα φέρουμε ελπίδα και δύναμη απ' το Γράμμο. Ζήτω το ΚΚΕ. Ζήτω ο σ. Ν. Ζαχαριάδης. Ζήτω η νίκη κι ο θρίαμβος των λαών πάνω στη γη».
Το μήνυμα
Λίγες ημέρες αργότερα η γαλλική αντιπροσωπεία εγκατέλειψε την Ελεύθερη Ελλάδα και πήρε το δρόμο της επιστροφής. Ο Ζαν Μορίς Ερμαν άφησε πίσω του ένα ποίημα με τίτλο «Γράμμος», που απόσπασμά του δημοσιεύτηκε στον Τύπο του ΔΣΕ σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά από τους Γιώργη Σεβαστίκογλου και Μάνο Ζαχαρία19:
«Βουνά της Ελλάδας, όπου πετάνε σταυραετοί/ βουνά της Ελλάδας όπου ζούνε οι δυνατοί/ βουνά που σείεστε απτίς βροντές κι από τα πολυβόλα/ βουνά χρυσαφένια που στις κορφές σας τραγουδάν, χορεύουν και πεθαίνουν.
Βουνά με τα παχιά βελούδινα λιβάδια, βουνά δασοντυμένα/ βουνά γυμνά με τα τραχιά, σταχτιά ηλιόδαρτα τσουγκάρια/ βουνά χιονοστεφανωμένα, όπου κάθονταν οι θεοί/ βουνά όπου αναβρύζουν γάργαρα νερά και γιόζουν απτό αίμα/ βουνά χαράς, βουνά οργής.
Ολα εσείς τα βουνά πούχετε πάρει τάξη μάχης./ Είστε του κόσμου η απαντοχή και της καρδιάς μας η αγάπη».
Αναχωρώντας ο Πωλ Ελυάρ άφησε πίσω του τούτο το χαιρετισμό στους μαχητές του ΔΣΕ20: «Το Βίτσι και ο Γράμμος, οι δυο αυτές κορφές του λεύτερου κόσμου, δεν είναι καθόλου πιο κάτω από κει που τις είχε βάλει η φαντασία μου. Αντίθετα, γιατί είδα εκεί τους μαχητές που τις στολίζουν με τον απίστευτο ηρωισμό τους, τους μαχητές πούναι η φωτιά των βουνών και ολόκληρης της Ελλάδας, τιμή για τον πολιτισμένο κόσμο που δε θέλει να πεθάνει κάτω απ' την ασφυκτική πίεση μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών, εμπρηστών του πολέμου. Ο ήλιος και η γης είναι ολότελα δικοί τους.

Αδελφοί μου, αδελφές μου με το καλοσυνάτο και ωραίο χαμόγελο, πόσες φορές δε δάκρυσα ακούγοντας σας να τραγουδάτε, βλέποντας όλους έτσι ενωμένους στην αγάπη για την πατρίδα σας, στην εμπιστοσύνη σας για το μέλλον. Μισούμε τον πόλεμο αλλά δυστυχία σε κείνους που θα μας τον επιβάλλουν.
Φεύγω και φυλάω στην καρδιά μου σαν διαμάντι την αξέχαστη θύμηση της σωματικής και ψυχικής σας υγείας, τον ενθουσιασμό σας, την αδελφοσύνη σας, την πίστη σας για τη νίκη. Το μέλλον είναι δικό σας. Επειδή είσαστε ενωμένοι τα καταπιεσμένα αδέλφια σας αύριο θάρθουνε μαζί σας. Η λευτεριά και η αδελφοσύνη είναι μεταδοτικές. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ενάντια σ' ένα λαό πούναι ενωμένος. Κι η θάλασσα καρτερικά θα δεχτεί τους σκλάβωνές σας.
Ζήτω η Ελλάδα ενωμένη και λεύτερη!
Ζήτω η αδελφοσύνη των λαών!
Ζήτω η ειρήνη που χτίζεται!
Με σεβασμό σας χαιρετώ
Πωλ Ελυάρ».
Λίγες ημέρες αργότερα στις 18 Ιούνη του 1949 ο μεγάλος Γάλλος ποιητής μίλησε στο Εθνικό Ουγγρικό Συνέδριο για την Ειρήνη στη Βουδαπέστη. Ολόκληρο το λόγο του τον αφιέρωσε στο Δημοκρατικό Στρατό και στην Ελεύθερη Ελλάδα.
«Δε μου ήταν δυνατό - είπε21 - να μιλήσω για οτιδήποτε άλλο παρά γι' αυτό που έζησα δυο βδομάδες στην Ελλάδα. Δυο βδομάδες που ήταν για μένα ολόκληρη ζωή που θ' αποτελέσει το σημαντικότερο μέρος της ζωής μου. Επιστρέφω από μια χώρα όπου η ζωή δεν έχει τίποτα το κοινό με την υποταγή. Σε κανένα μέρος του κόσμου δε θα μπορούσε να αιστανθεί κανένας πιο έντονα ότι ο αγώνας για λευτεριά και ειρήνη είναι ο μοναδικός φυσικός δρόμος του πολιτισμένου ανθρώπου. Σε κανένα μέρος του κόσμου δε θα μπορούσε να καταληφθεί από έναν τέτοιο σεβασμό μπροστά στα νικηφόρα νιάτα του ανθρώπου, μπροστά σε μια τέτοια εμπιστοσύνη στον άνθρωπο. Υπάρχουν δύο πραγματικότητες στην Ελλάδα. Η μία είναι των δημίων και της φρίκης και η άλλη της ελπίδας και των ηρώων... Και αν ρωτήσεις όλες αυτές τις μαυροφορεμένες γυναίκες που βρήκαν καταφύγιο στην Ελεύθερη Ελλάδα, πάντα θ' ακούσεις την ίδια τραγική απάντηση. "Χωροφύλακες σκότωσαν τους δικούς μου, έδειραν, βίασαν γυναίκες, έκαψαν το χωριό, ο γιος μου σκοτώθηκε κλπ.".
Δεν είναι πια αυτά παράπονα, αλλά η εξιστόρηση της πιο βαριάς προσβολής που μπορεί να γίνει στον άνθρωπο. Το φως σχεδόν έσβησε στα μάτια αυτών των γυναικών που τόσο πόνεσαν και που τόσο υπέφεραν. Ομως τα χείλη γελούν ακόμα για να σας βεβαιώσουν. "Θα σωθεί η χώρα μας. Πρέπει να τσακιστεί ο φασισμός. Αν το πείτε στη δική σας χώρα τότε και η δική μας θα σωθεί".
Αυτή είναι η μία πραγματικότητα. Ενας ολόκληρος κόσμος ορθώνεται και βροντάει τ' άρματα, γεμάτος πίστη στη νίκη. Είναι μια στρατιά γιγάντων ηρώων που μισεί τον πόλεμο και που δεν πιστεύει παρά στα όπλα του.
Νέοι και γέροι, Ελληνες και Σλαβομακεδόνες, αξιωματικοί και μαχητές αδελφικά ενωμένοι αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην τελευταία φρουρά της βαρβαρότητας.
Ο ΔΣΕ είναι ένας στρατός της ειρήνης. Είδα τόσο στο μέτωπο όσο και στα μετόπισθεν με τι σεβασμό προς τον άνθρωπο φέρεται και στους αιχμαλώτους».
Και ο Πωλ Ελυάρ κατέληξε λέγοντας: «Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες προς τον ηρωικό λαό της Ελλάδας που συνδέει την πατρίδα του με τη δική μας την ανθρώπινη πατρίδα. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας, όλων των απλών ανθρώπων που αγωνίζονται για την ειρήνη και δουλεύουν με όλες τις δυνάμεις για την ευτυχία πάνω στη γη. Και κανένας άνθρωπος στον κόσμο, κανένας που λέγεται άνθρωπος δεν μπορεί σήμερα αν δε θέλει να αυτοκτονήσει να μείνει αδιάφορος μπροστά στις ελπίδες που έρχονται από τα νικηφόρα τραγούδια της Ελεύθερης Ελλάδας».
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1. Απόσπασμα από το ποίημα του Δήμου Ρεντή «Θα Πολεμήσουμε», όπως δημοσιεύτηκε στο οπισθόφυλλο του τρίτου τεύχους (Ιούλης 1949) του Περιοδικού «ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ της ΕΠΟΝ», που εκδιδόταν τότε στην Ελεύθερη Ελλάδα.
2. O Πωλ Ελυάρ (το πραγματικό του όνομα ήταν Ευγένιος -Αιμίλιος - Πωλ Γκρεντέλ), γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1895 κοντά στο Σηκουάνα. Υπήρξε ποιητής παγκοσμίου ακτινοβολίας, κορυφαίος εκπρόσωπος της σχολής του υπερρεαλισμού μέχρι το 1938. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συμμετείχε στην Αντίσταση, από τις τάξεις του Γαλλικού ΚΚ. Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 1952 από καρδιακή προσβολή.
3. Ολόκληρη η ανακοίνωση στην καθημερινή εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 106, 2 του Ιούνη 1949 (τα φύλλα της εφημερίδας «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» που παρατίθενται σ' αυτό το άρθρο βρίσκονται στο Αρχείο του ΚΚΕ).
4. Βλέπε μεταξύ άλλων: «Ριζοσπάστης», Κυριακή 27 Μάη 2001.
5. Περί τους 3.400 αντάρτες αντιμετώπισαν μια δύναμη πάνω από 70.000 ανδρών αστικού στρατού, που επίσης διέθετε 140 πυροβόλα, 60 αεροπλάνα και σημαντικό αριθμό αρμάτων μάχης.
6. «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ», εκδόσεις Σ.Ε. τόμος Α', σελ. 610.
7. Για το θέμα βλέπε μεταξύ άλλων τις μαρτυρίες των τότε ηγετικών στελεχών του κόμματος: Β. Μπαρτζιώτας: «Ο αγώνας του ΔΣΕ», εκδόσεις Σ.Ε. σελ. 88, Μ. Παρτσαλίδη: «Διπλή αποκατάσταση της Εθνικής Αντίστασης», Εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ, σελ. 199 και Γ. Βοντίτσιος - Γούσιας: «Οι αιτίες για τις ήττες, τη διάσπαση του ΚΚΕ και της Ελληνικής Αριστεράς», εκδόσεις «Να υπηρετούμε το λαό», τόμος Α', σελ. 500-502, 504, 507.
8. Λώρενς Γουίτνερ: «Η αμερικάνικη επέμβαση στην Ελλάδα», εκδόσεις Βάνιας - Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 358.
9. Βλέπε ολόκληρη την ανακοίνωση της ΠΔΚ στην εφημερίδα του ΔΣΕ «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 107, 3 του Ιούνη 1949.
10. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ». αριθμός φύλλου 107, 3 του Ιούνη 1949.
11. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 107, 3 του Ιούνη 1949.
12. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 108, 4 του Ιούνη 1949.
13. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 110, 6 του Ιούνη 1949.
14. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 111, 7 του Ιούνη 1949.
15. Περιοδικό «ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ», τεύχος 3, Ιούλης 1949. Το τεύχος αυτό βρίσκεται στις αρχειακές συλλογές του ΕΛΙΑ.
16. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 112, 8 του Ιούνη 1949.
17. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 113, 9 του Ιούνη 1949.
18. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 117, 13 του Ιούνη 1949.
19. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 120, 16 του Ιούνη 1949.
20. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 121, 17 του Ιούνη 1949.
21. «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», αριθμός φύλλου 125, 21 του Ιούνη 1949.

Γιώργος ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Αντιπαράθεση με τον αντικομμουνισμό * Οπορτουνισμός και αντικομμουνισμός



Αντιπαράθεση με τον αντικομμουνισμό *
Οπορτουνισμός και αντικομμουνισμός
Το οπορτουνιστικό ρεύμα είναι αποτέλεσμα της επίδρασης της αστικής και μικροαστικής ιδεολογίας στο εργατικό κίνημα. Επί της ουσίας, όπου και όταν κυριαρχεί στο εργατικό κίνημα, οδηγεί στον αφοπλισμό της εργατικής τάξης από τη δυνατότητα προετοιμασίας και εκδήλωσης της σοσιαλιστικής επανάστασης. Είτε με τη μορφή του δεξιού οπορτουνισμού, δηλαδή με την προσαρμογή, τον ταξικό συμβιβασμό και κατά συνέπεια την υποταγή και ενσωμάτωση του εργατικού κινήματος στα συμφέροντα του κεφαλαίου είτε με τη μορφή του αριστερού οπορτουνισμού, δηλαδή με την υποτίμηση στην πράξη των νόμων της ταξικής πάλης, την αγνόηση του ρόλου του αντικειμενικού παράγοντα, οδηγώντας στο βολονταρισμό και τον τυχοδιωκτισμό, στην απομόνωση από τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις.
Πολλές φορές στην πράξη αυτά τα δύο ρεύματα συμπίπτουν, εκφράζοντας μια συνολικότερη εχθρική στάση απέναντι στο μαρξιστικό - λενινιστικό ρεύμα στο εργατικό κίνημα, στα κομμουνιστικά κόμματα.
Είδαμε, άλλωστε, ότι οπορτουνιστικά ρεύματα μέσα στα ΚΚ, τόσο στην ΕΣΣΔ και τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες όσο και αλλού, αξιοποιήθηκαν τόσο από την αντικομμουνιστική εκστρατεία όσο και από την αντεπανάσταση.
Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα για το πώς οι οπορτουνιστές στηρίζουν τον αντικομμουνισμό ανεξάρτητα από διαθέσεις και προθέσεις.
Οι δεξιοί οπορτουνιστές αντιμετωπίζουν ως «οικουμενικές» αξίες την ελευθερία, τη δημοκρατία, αρνούμενοι ουσιαστικά την ταξική τους φύση και υιοθετούν την αστική φιλελεύθερη άποψη γι' αυτά. Πίσω από το σύνθημα του «σοσιαλισμού με ελευθερία και δημοκρατία», που θα έρθει σαν αποτέλεσμα της «φυσικής εξέλιξης» του καπιταλισμού, ουσιαστικά κρύβεται το ουτοπικό όραμα για ένα δίκαιο και ανθρώπινο καπιταλισμό.
Στην αντιπαράθεσή τους με την επαναστατική άποψη, οι οπορτουνιστές αναμασάνε όλα τα επιχειρήματα της αστικής αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, παίρνοντας το μέρος των αστών σε σχέση με στρατηγικά ζητήματα για το εργατικό κίνημα. Η δράση τους και ο ρόλος τους έχει κριθεί σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους (Γερμανία 1918, μενσεβικισμός, οπορτουνιστικές ομάδες στο ΠΚΚ(μπ) στις δεκαετίες 1920 - 1930, αντισταλινισμός, ευρωκομμουνισμός, περεστρόικα κλπ.)1.
Η άρνηση του επαναστατικού δρόμου αλλαγής της κοινωνίας και ο φόβος απέναντι στην επαναστατική βία τούς οδηγεί να ταυτίζουν την επανάσταση με το πραξικόπημα, να εξωραΐζουν την αστική δημοκρατία και να τη θεωρούν μέσο αλλαγής του χαρακτήρα της εξουσίας (η θέση για «κοινοβουλευτικό πέρασμα»).
Οι αποστάσεις τους από την αναγκαιότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης τους οδηγούν τελικά με το μέρος των αντεπαναστατικών δυνάμεων, όταν εκδηλώνεται η επανάσταση.
Η χρόνια θέση τους ανοχής στην αστική εξουσία και η ενσωμάτωση σε αυτήν τους οδηγεί να αντιμετωπίζουν το κράτος της εργατικής τάξης ως «ολοκληρωτικό καθεστώς». Αυτή η θέση τους την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της ΕΣΣΔ πήρε χαρακτήρα αντισοβιετισμού.
Τα κόμματα του παλιού οπορτουνιστικού ρεύματος αυτού της Β' Διεθνούς2,που μετατράπηκε στο αστικό σοσιαλδημοκρατικό ρεύμα διαχείρισης του καπιταλισμού, άσκησαν αντικομμουνιστική και αντεπαναστατική δράση από θέσεις ως κόμματα εξουσίας, τόσο ενάντια στο κομμουνιστικό κίνημα των χωρών τους όσο και πρωτοστατώντας στην αντικομμουνιστική εκστρατεία ενάντια στην ΕΣΣΔ και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη3.
Οι δεξιές οπορτουνιστικές δυνάμεις που επικράτησαν στα κυβερνώντα κόμματα στις σοσιαλιστικές χώρες, πέρα από το ότι ακολούθησαν πολιτικές που ουσιαστικά ενίσχυσαν αντεπαναστατικές δυνάμεις και ενέργειες, ενίσχυσαν και τα επιχειρήματα της αντικομμουνιστικής εκστρατείας, κυρίως με όχημα τον αντισταλινισμό.
Γι' αυτό και οι δεξιοί οπορτουνιστές, ιδιαίτερα οι πρώην, οι μετανιωμένοι κομμουνιστές, τυγχάνουν ιδιαίτερης εκτίμησης στην αστική προπαγάνδα, ιδιαίτερης μεταχείρισης και προβολής από τα αστικά ΜΜΕ.
Στην ίδια κατεύθυνση τροτσκιστές και αναρχοαυτόνομοι...
Στην ίδια κατεύθυνση και ιδιαίτερα στους χώρους της νεολαίας αξιοποιούνται και δρουν τροτσκιστικές και αναρχοαυτόνομες δυνάμεις, πρωταγωνιστώντας στη στήριξη της αντικομμουνιστικής εκστρατείας με «επαναστατικό» προσωπείο.
Ιδιαίτερα ο τροτσκισμός σαν οπορτουνιστικό ρεύμα συγκρούστηκε σκληρά με τη λενινιστική γραμμή σε όλη τη δεκαετία του 1920, ηττήθηκε ιδεολογικοπολιτικά, αποβλήθηκε από το κομμουνιστικό κίνημα και μετατράπηκε σε ανοιχτά αντεπαναστατικό και αντικομμουνιστικό ρεύμα. Ο αντικομμουνισμός των τροτσκιστών, παρ' όλο που επενδύεται με υπερεπαναστατική φρασεολογία, τους φέρνει κοντά όχι μόνο στο παλιό οπορτουνιστικό ρεύμα, στη σοσιαλδημοκρατία και στη «νέα αριστερή» οπορτουνιστική πολιτική, αλλά και προς την αντιδραστική προπαγάνδα και πρακτική. Είναι χαρακτηριστική η στάση που κράτησαν οι επίσημοι εκπρόσωποι του τροτσκισμού της λεγόμενης «4ης Διεθνούς»4 στην Ελλάδα, τόσο την περίοδο του EAM5 όσο και την περίοδο του ΔΣΕ6. Η πάλη τους στράφηκε ενάντια στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ, στο ΚΚΕ και στο ΔΣΕ, συκοφαντώντας τους αγώνες τους, αναπαράγοντας όλη την αντικομμουνιστική προπαγάνδα της εποχής. Στο όνομα της πάλης ενάντια στο «σταλινισμό» αρνήθηκαν ανοιχτά την αντίσταση στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της Αγγλίας και των ΗΠΑ στη χώρα μας7 και ορισμένοι απ' αυτούς χειροκρότησαν την ήττα του ΔΣΕ8.
Η έλλειψη συνεπούς επαναστατικής στρατηγικής στο κομμουνιστικό κίνημα τη δεκαετία του 1960, η επικράτηση δεξιών οπορτουνιστικών γνωστών και ευρωκομμουνιστικών τάσεων ενίσχυσε τροτσκιστικά και αναρχικά ρεύματα ιδιαίτερα στη νεολαία, τον αριστερό οπορτουνισμό. Η δεκαετία του '60 σημαδεύτηκε από τη διάσπαση στο κομμουνιστικό κίνημα, ως αποτέλεσμα της διάρρηξης των σχέσεων του ΚΚΣΕ με το ΚΚ Κίνας. Η κριτική που έκανε η ηγεσία του ΚΚ Κίνας σε ορισμένες δεξιές παρεκκλίσεις του ΚΚΣΕ στο 20ό Συνέδριό του και μετά (θέση για ειρηνική συνύπαρξη κλπ.) - η οποία είχε σωστά στοιχεία - εξελίχτηκε σε ένα ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα στο κομμουνιστικό κίνημα που πρόβαλε μια σειρά αντιεπιστημονικές θέσεις και ουτοπικές εκτιμήσεις στην πολιτική του ΚΚ Κίνας, με πρακτική έκφραση τον έντονο αντισοβιετισμό, τη συνοδοιπορία με τις ΗΠΑ και την ενίσχυση αντιδραστικών κινημάτων. Τέτοιες αντιλήψεις ήταν ότι οι ΗΠΑ είναι χάρτινος τίγρης, η θεωρία των τριών κόσμων9, ο χαρακτηρισμός της ΕΣΣΔ ως «σοσιαλιμπεριαλιστικής δύναμης» και η ταύτισή της με τις ΗΠΑ, εθνικιστικές απόψεις και ενέργειες, λανθασμένη θεωρητική προσέγγιση του ιμπεριαλισμού, υπερεκτίμηση του ρόλου της αγροτιάς και της νεολαίας, λαθεμένες αντιλήψεις για την επανάσταση και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση που υποτιμούσαν ή αγνοούσαν τις αντικειμενικές συνθήκες. Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων διαμόρφωσε τον μαοϊσμό ως βασικό ιδεολογικό ρεύμα του αριστερού οπορτουνισμού10. Η ανοιχτή υποστήριξη του μαοϊκού ρεύματος σε αντεπαναστατικές ενέργειες, τόσο σε σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης (π.χ., Πολωνία το 1980) όσο και σε άλλες χώρες κυρίως του λεγόμενου τρίτου κόσμου (π.χ., Αγκόλα, Αφγανιστάν κλπ.), δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την κριτική σε δεξιές παρεκκλίσεις στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.
Βεβαίως, όταν αναφερόμαστε στον αντικομμουνισμό ως επιθετική μορφή διαστρέβλωσης και συκοφάντησης του κομμουνιστικού κινήματος, ως όπλο επίθεσης και βίας κατά του επαναστατικού εργατικού κινήματος δεν τον ταυτίζουμε με ιδεολογικές διαφορές, με τα ιδεολογικά ρεύματα που αναπτύχθηκαν μέσα στο εργατικό κίνημα, ανεξάρτητα αν κάποια απ' αυτά αντικειμενικά επικέντρωσαν την πολεμική τους ενάντια στο κομμουνιστικό κίνημα όπως και ο αστικός αντικομμουνισμός.
Η αναφορά μας στον οπορτουνισμό έχει αυτή τη σημασία, της επισήμανσης του πώς αξιοποιείται από την αστική ιδεολογία και πολιτική.
Σήμερα, το σύστημα χρειάζεται ένα ρεύμα που θα έχει στοιχεία αντικαπιταλιστικής κριτικής, αλλά θα είναι κύρια αντικομμουνιστικό, θα μηδενίζει την ιστορία και τις παραδόσεις του κομμουνιστικού κινήματος, θα καταδικάζει την προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα, θα αρνείται τον πρωτοπόρο ρόλο της εργατικής τάξης, θα δουλεύει για τη διάλυση των κομμουνιστικών κομμάτων, την εκφυλιστική μετάλλαξή τους και αντικειμενικά θα απορρίπτει την πάλη για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της.
Ενα ρεύμα που επί της ουσίας θα ενσωματώνει στους κόλπους της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης κάθε αγωνιστική, ριζοσπαστική τάση ιδιαίτερα στη νεολαία.
Σε αυτή την κατεύθυνση στηρίζονται άμεσα ή έμμεσα οι δυνάμεις του σύγχρονου δεξιού οπορτουνισμού της λεγόμενης «Νέας Αριστεράς», που εκφράζονται κυρίως στην Ευρώπη μέσα από τη συγκρότηση του «Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς». Στηρίζονται, γιατί είναι δυνάμεις που έχουν καταδικάσει ανοιχτά την προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα11, έχουν απορρίψει τον επαναστατικό δρόμο για το σοσιαλισμό, ενώ το σύνθημά τους «σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία» κάνει πιο πειστική την αστική θεώρηση περί βίας, ανελευθερίας, «ολοκληρωτισμού» στα σοσιαλιστικά κράτη. Την αστική ιδεολογία και πολιτική βολεύει η ύπαρξη μιας πολιτικής δύναμης που στο όνομα του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» νομιμοποιεί την υποταγή στο ιμπεριαλιστικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης12, προβάλλοντάς την ως αναγκαιότητα για τους εργαζομένους όπως και για το κεφάλαιο. Το ίδιο βολεύει το απατηλό σύνθημα «μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή». Εξυπηρετεί η απορρόφηση των δυσαρεστημένων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε ακίνδυνες για το σύστημα συσπειρώσεις όπως των Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων «Κοινωνικών φόρουμ», όπου συσπειρώνονται παλιά (σοσιαλδημοκρατικά, τροτσκιστικά, νεο-μαοϊκά, αναρχοαυτόνομα) και νέα οπορτουνιστικά ρεύματα, υποστηρίζοντας ότι παλεύουν για την ανάδειξη ενός «νέου» υποκειμένου της κοινωνικής εξέλιξης και προοπτικής.
Παραπομπές:
1. «Ο σύγχρονος δεξιός οπορτουνισμός», συλλογή κειμένων. Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».
2. Διεθνής Ενωση των Εργατικών Κομμάτων. Ιδρύθηκε το 1889. Στους κόλπους των κομμάτων της Β' Διεθνούς αναπτύχθηκε διαπάλη ανάμεσα στο συνεπές μαρξιστικό επαναστατικό ρεύμα και το δεξιό οπορτουνιστικό ρεύμα. Η υποστήριξη στις αστικές τάξεις των χωρών τους την περίοδο του πολέμου από την ηγεσία των κομμάτων της Β' Διεθνούς και η Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία όξυναν την κρίση στη Β' Διεθνή και στα κόμματά της, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των μαρξιστών από αυτά τα κόμματα και τη δημιουργία Κομμουνιστικών Κομμάτων, δηλαδή Κομμάτων Νέου Τύπου και της Γ' Κομμουνιστικής Διεθνούς. Τα παλιά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα εκφυλίστηκαν και στην πορεία εξελίχτηκαν σε αστικά κόμματα.
3. Στο βιβλίο του Π. Σβάιτσερ, «Η Νίκη» σελ. 233 - 236 γίνεται ειδική αναφορά στο ρόλο του Σουηδού σοσιαλδημοκράτη ηγέτη Ολαφ Πάλμε και τη στήριξη της σουηδικής σοσιαλδημοκρατίας στα υπονομευτικά σχέδια της CIA ενάντια στην ΕΣΣΔ, στην Πολωνία και αλλού.
4. Ονομασία που έδωσε στον εαυτό της η Διεθνής Τροτσκιστική Ενωση, η οποία ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1938.
5 Μ. Εμμανουηλίδη, «Αιρετικές διαδρομές». Εκδόσεις «Φιλίστωρ».
6. Εισήγηση του Ν. Ζαχαριάδη στη 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (12/2/1946).
7. «Ειδική Εκδοση» στις 15 του Γενάρη 1946 του «Εργατικού Μετώπου», όργανο της ΚΕ του Διεθνιστικού Επαναστατικού Κόμματος» (Ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς).
8. Το Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας, με επικεφαλής τον Δ. Γιωτόπουλο, έστειλε χαιρετιστήριο γράμμα στην κυβέρνηση για τη νίκη της επί του ΔΣΕ.
9. Αντιεπιστημονική θεωρία του μαοϊκού ρεύματος των δεκαετιών 1960 και 1970.
10. «Ο σύγχρονος δεξιός οπορτουνισμός», συλλογή κειμένων, σελ. 9 - 20, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».
11. Καταστατικό Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς - Προοίμιο.
12. Πρόταση της Εκτελεστικής Επιτροπής στο 1ο Συνέδριο του ΚΕΑ.
* Τα κείμενα είναι αποσπάσματα από το βιβλίο της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ : «Ο αντικομμουνισμός χθες και σήμερα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». Οι υπότιτλοι είναι δικοί μας.

«Οκέυ»


«Οκέυ»
Γρηγοριάδης Κώστας
Ο Αργύρης αντιμετωπίζει τεράστιο οικονομικό πρόβλημα ένεκα που η επιχείρηση που εργαζόταν από χρόνια βγήκε - όπως είναι της μόδας - «προβληματική» κι απόμεινε άνεργος με πολλά άλυτα προβλήματα.
Ξέρεις τι θα πει με τόση ακρίβεια να μην έχεις μεροκάματο; πα, πα, πα τέτοια συμφορά ούτε στον εχθρό σου, μονολογεί.
Τι να κάνει; Περπατά και παραμιλά: Τι θ' απογίνει τώρα; Πού να ψάξει; Ανάγκη πάσα να βολευτεί κάπου, αλλά πώς, χωρίς κυβερνητικό βουλευτή; Τα γεφύρια με δαύτους είναι κομμένα, ποτέ δεν είχε τέτοιου είδους επαφές. Αυτός ψηφίζει ιδέες και όχι πρόσωπα. Αυτό είναι το λάθος του! Ομως τα στόματα των παιδιών πρέπει να μπουκωθούν, η γυναίκα του φιλάσθενη δεν μπορεί να τον βοηθήσει στην κακιά ώρα και ο σαλταδόρος τιμάριθμος, δυσκολεύει περισσότερο την κατάσταση. Τις ΔΕΚΟ πού τις πας; Τις πασίγνωστες από το σκάνδαλο Κοσκωτά, Δημόσιες Επιχειρήσεις. Κοινωφελείς οργανισμοί σου λέει ο άλλος! Ετσι και καθυστερήσεις λίγο να εξοφλήσεις τα συνεχώς αυξανόμενα τέλη τους, τέλος οι παροχές. Σου κόβουν νερό, φως, τηλέφωνο και σε πάνε έναν αιώνα πίσω.
Οχι, όχι, δε σηκώνει άλλο χασομέρι πρέπει να πάρει τους δρόμους πόρτα πόρτα, μαγαζί μαγαζί και να μη ρωτά για το είδος της δουλιάς, ό,τι να 'ναι. Ν' αφήσει κατά μέρος - προσωρινά τουλάχιστον - προσόντα και προϋπηρεσίες και να κοιτάξει πώς θα τα βγάλει πέρα με τα έξοδα που πέφτουν πάνω του βροχή κι αυτός απόμεινε χωρίς ...ομπρέλα. Από σήμερα κιόλας θ' αρχίσει το τρέξιμο πριν χαθούν κι οι ελπίδες που του τονώνουν το ηθικό.
Μ' αυτές τις σκέψεις έφτασε χωρίς να το καταλάβει, με βήματα ασταθή - αυτός που περπατούσε στέρεα και τρανταχτά πριν το συμβάν - στο ΙΚΑ Νέας Ιωνίας, προκειμένου να εισπράξει κάποιο μικροποσό.
Φοβερό πράγμα η ανεργία: Σου κόβει τα ήπατα, τη μισή ζωή. Το λένε κι οι ειδικοί επιστήμονες, όχι μόνο οι παθόντες. Η ανεργία είναι η ανίατη πάθηση της καπιταλιστικής κοινωνίας. Η απελπισία άρχισε να φωλιάζει μέσα του και να τσιμπολογά σαν παμφάγος σπουργίτης την πάσα ελπίδα του.
Σχεδόν απέλπιδα θεωρεί την προσπάθεια για το γενικό καλό μέσα σ' αυτή την κατρακύλα ηθών και ηθικών αξιών (οι υλικές αξίες πάνε καλά αντιθέτως). Ο κόσμος ...κατάλαβε πια το συμφέρον του! Απαγκιστρώνεται από τα μικρά κόμματα και αγκιστρώνεται στα μεγάλα που εναλλάσσονται στην εξουσία κι ελπίζει μόνο στο ρουσφέτι! Τι, λίγοι έχουν βολευτεί με τους βουλευτές, τους κομματάρχες και τα σούρτα - φέρτα στους σκοτεινούς διαδρόμους των παρασκηνίων; Σχεδόν έτσι γίνονται οι προσλήψεις στο Δημόσιο και τον ευρύτερο τομέα του. Είναι θέμα δικτύωσης. Με το ρουσφέτι αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της ανεργίας! Οποιος έχει πρόσβαση εισέρχεται κάπου. Αυτό είναι.
Τι να κάνει δεν ξέρει. Οποια πόρτα κι αν χτυπήσει μένει κλειστή, θαρρείς και την έχουν καρφώσει. Πουθενά φως και η ανέχεια τού σκοτεινιάζει την ψυχή και το νου. Περπατά και δεν παρακολουθεί τι συμβαίνει γύρω του. Κόσμος μαζεμένος ολόγυρα στο ΙΚΑ κι αυτός δεν πήρε χαμπάρι τι γίνεται. Ανάμεσα στο παράξενο πλήθος και το νοσηλευτικό προσωπικό του ιδρύματος, γιατροί, νοσοκόμες, γραφιάδες, οι πάντες.
Ωστόσο, ο Αργύρης προσπέρασε όλους αυτούς τους ανθρώπους μαζί και τους άλλους που καταφεύγουν εκεί για περίθαλψη και κάποια εξυπηρέτηση κι ήταν παρατεταγμένοι απέξω. Εσπρωξε την εξώπορτα κι άρχισε ν' ανεβαίνει τα σκαλιά μόνος καταμόναχος, αλλά ούτε αυτό του έκανε εντύπωση, καθώς το μυαλό του είχε σκοτεινιάσει.
Χρειάστηκε ν' ανέβει στο β΄ όροφο στις οικονομικές υπηρεσίες, προκειμένου να εισπράξει μερικά αργύρια, ο ταλαίπωρος Αργύρης, για να καταλάβει ότι δεν υπήρχε πουθενά ψυχή. Αδεια η τεράστια σάλα που άλλοτε ασφυκτιούσαν τα πλήθη που συνωστίζονταν, άδειος και ο μακρύς διάδρομος, όλα άδεια... άδεια και η ψυχή...
Μα τι στο διάολο συμβαίνει; Εβγαλε μια φωνή και ο αντίλαλος ακούστηκε στην άλλη άκρη. Τάχα ν' απεργούν; Μα τότε δε θα υπήρχαν απεργοσπάστες; Υστερα η εξώπορτα δε θα 'ταν αμπαρωμένη, αν η συμμετοχή των εργαζομένων ήταν καθολική;
Μια κι ανέβηκε ως εδώ, προχώρησε ως το γραφείο που θα 'παιρνε το παραδάκι και η απορία του μεγάλωσε περισσότερο. Η καρέκλα του αρμόδιου υπαλλήλου ήταν ζεστή ακόμα και το γραφείο του φύρδην - μίγδην ανακατωμένο, θαρρείς κι έγινε σεισμός και τα ταρακούνησε κι όλοι πετάχτηκαν έξω.
«Λες να μην το πήρα χαμπάρι καθώς περπατούσα στο δρόμο;». Υστερα - επιτέλους - παρουσιάστηκε στην οθόνη του νου η εικόνα των συγκεντρωμένων έξω από το χτίριο, που άρπαξε στιγμιαία η ματιά του. Ναι, τώρα είναι πια σίγουρος.
Σεισμός! ξεφώνισε τρομαγμένος και άκουσε τη φωνή του να χτυπάει στους τοίχους και τις τζαμόπορτες... ψάχνοντας να βρει αποδέχτη.
- Ποιος είναι; ψηλά τα χέρια! ακούστηκε μια φωνή στο βάθος του διαδρόμου και ξαφνικά πρόβαλε η κάννη ενός αυτόματου κι ένα μάτι που τον εξέταζε προσεχτικά.
- Τι ζητάς εδώ; ρώτησε ο αστυνομικός με προτεταμένο όπλο.
- Εσύ τι ζητάς;
- Νάτα μας... θα μας ελέγξεις κιόλας; Λέγε γρήγορα τι ζητάς εδώ πάνω;
- Ηρθα να πάρω τα λεφτά που μου χρωστάει το ΙΚΑ. Είμαι άνεργος, δεν έχω να φάω.
- Το πουλάκι μου... Και δεν πήρες χαμπάρι τι συνέβη; Δεν είδες τον κόσμο έξω πανικόβλητο;
- Τι συνέβη; αυτό θέλω να μάθω κι εγώ... Τι, έγινε σεισμός;
- Το μυαλό σου είναι κουνημένο, του είπε το όργανο, αφού πείστηκε για τη μη ανάμειξή του στην υπόθεση και του έμπηξε τη φωνή: Βόμβα, βάλανε βόμβα, κατάλαβες τώρα; Αντε δίνε του και να 'χεις το νου σου μη βρεθείς μπερδεμένος, τον συμβούλεψε.
- Ακου βόμβα στο ΙΚΑ... δεν μπορεί, φάρσα θα είναι, σκεπτόταν καθώς κατηφόριζε προς την έξοδο, τι είναι το ΙΚΑ κερδοσκοπικός οργανισμός ή έδρα του «κακού κατεστημένου»;
Αυτό είναι το σπίτι του Λαού, που κουτσά - στραβά κάτι του παρέχει. Εκτός και θέλησαν να το ισοπεδώσουν για... να ξαναγίνει καλύτερο!!
Στα πηγαδάκια που έχασκαν έξω, έμαθε ότι πράγματι κάποιος τηλεφώνησε για βόμβα και ότι ειδικοί της αστυνομίας ψάχνουν να τη βρουν. Και τι δεν άκουσε να λέει ο κόσμος, που εξακολουθούσε να βρίσκεται στα πεζοδρόμια, περιμένοντας το «οκέυ» για να μπουκάρει στο χτίριο.
Τελικά επρόκειτο για φάρσα. Κάποιος «διασκέδασε» πετώντας κουτσούς, στραβούς κι ανήμπορους στο δρόμο. Αστεία είν' αυτά; Θεέ και Κύριε...
Ετσι, ο Αργύρης κατάφερε να βάλει στο χέρι τα λιγοστά αργύρια, που του χρωστούσε το Ιδρυμα και θα μπουκώσει τα στόματα των παιδιών μερικές μέρες.
Μετά τι γίνεται;

Βαγγέλης ΜΗΝΙΩΤΗΣ

Εριδα, το όνομα του νέου νάνου πλανήτη


Εριδα, το όνομα του νέου νάνου πλανήτη
Καλλιτεχνική απεικόνιση της Εριδας, με τον Ηλιο σε μακρινό πλάνο, να φαίνεται απλώς σαν ένα λαμπερό αστέρι, εξαιτίας της τεράστιας απόστασης ανάμεσα στο νέο νάνο πλανήτη κι αυτόν
Ο μακρινός παγωμένος βράχος, στου οποίου την ανακάλυψη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό ο πρόσφατος υποβιβασμός του Πλούτωνα σε νάνο πλανήτη και γενικότερα η επανεξέταση του όρου «πλανήτης» από τη Διεθνή Αστρονομική Ενωση (ΔΑΕ), απέκτησε όνομα αντίστοιχο με την αναταραχή που προκάλεσε στην αστρονομική (και όχι μόνο) κοινότητα, αλλά και με την παράδοση της ονοματοδοσίας των ουράνιων σωμάτων με βάση την αρχαία ελληνική μυθολογία. Η ΔΑΕ τον ονόμασε Εριδα, από το όνομα της μυθολογικής θεάς του χάους και του αλληλοσπαραγμού.
Η Εριδα, σύμφωνα με το μύθο, προκάλεσε αντιπαράθεση μεταξύ των θεών, όταν μια φορά που δεν την κάλεσαν σε γιορτή, έριξε ένα χρυσό μήλο στον κήπο τους. Η Ηρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη κάλεσαν τον Πάρη να διαλέξει ποια από τις τρεις θα πάρει το μήλο, δίνοντάς του η καθεμιά σαν αντάλλαγμα δύναμη, σοφία ή την ωραιότερη γυναίκα (είναι γνωστή η επιλογή που έκανε ο Πάρης, αιτία, τάχα, του Τρωικού πολέμου).
Η Εριδα, που ανακαλύφθηκε πέρσι, περιφέρεται γύρω από τον Ηλιο σε απόσταση 14,4 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και μέχρι τώρα ήταν γνωστή με το προσωρινό όνομα 2003 UB313. Εχοντας διάμετρο 110 χιλιόμετρα μεγαλύτερη από του Πλούτωνα, έβαζε το δίλημμα είτε να ονομαστεί δέκατος πλανήτης, είτε να υποβιβαστεί ο Πλούτωνας (όπως και έγινε) σε νάνο πλανήτη και να μπει και η Εριδα στην ίδια κατηγορία μ' αυτόν. Μάλιστα στο πλαίσιο του υποβιβασμού του Πλούτωνα, ο πρώην πλανήτης απέκτησε την περασμένη βδομάδα και αριθμητική ονομασία, όπως γίνεται με όλα τα υποδεέστερα των πλανητών ουράνια σώματα του ηλιακού μας συστήματος. Οι αποφάσεις αυτές της ΔΑΕ συνάντησαν την... έριδα ανάμεσα στη ΔΑΕ και μερίδα αστρονόμων.
Κατάλληλο όνομα δόθηκε και στο δορυφόρο της Εριδας. Ονομάστηκε... Δυσνομία, όπως λεγόταν η κόρη της θεάς Εριδας. Με τις πρόσφατες αποφάσεις της ΔΑΕ αποφεύχθηκε να καθιερωθεί το όνομα «Ζήνα», που είχε προτείνει για την Εριδα ο αστρονόμος που την ανακάλυψε. Αν καθιερωνόταν η σε τέτοια βάση ονοματοδοσία, ίσως κάποτε να δικαιώνονταν οι Αμερικανοί που πιστεύουν ότι ο Πλούτωνας πήρε το όνομά του από τον Πλούτο, το σκυλάκι των κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ!

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: space.com
Υδάτινοι κόσμοι σε πολλά «κοντινά» πλανητικά συστήματα;
Καλλιτεχνική απεικόνιση της επιφάνειας ενός καλυμμένου από ωκεανό πλανήτη στην ευνοϊκή για τη ζωή περιοχή ενός πλανητικού συστήματος με «θερμό Δία». Μια «θερμή Γη» και ο «θερμός Δίας» διακρίνονται κοντά στον ήλιο που δύει. Τεράστια κύματα και καταιγίδες διατρέχουν τον πλανήτη, καθώς δεν υπάρχουν ήπειροι για να διακόψουν την πορεία τους
Κανένα μέρος στον κόσμο - απ' όσα ξέρουμε - δεν είναι σαν τη Γη. Ωστόσο, σύμφωνα με προσομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, που πραγματοποίησε πρόσφατα μια ομάδα ερευνητών, πλανήτες σαν τη Γη ίσως να υπάρχουν σε πολλά άλλα ηλιακά συστήματα.
Οι επιστήμονες μελέτησαν το σχηματισμό και την εξέλιξη γιγαντιαίων πλανητών, ανάλογων με εκείνους που με αστρονομικές παρατηρήσεις εντοπίστηκαν τα τελευταία χρόνια γύρω από αστέρια σε «μικρή» (τάξης μερικών εκατοντάδων ετών φωτός) απόσταση από τη Γη. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι περισσότερο από το ένα τρίτο αυτών των πλανητικών συστημάτων μπορεί να περιέχει πλανήτες καλυμμένους από ωκεανούς και ικανούς να υποστηρίξουν τη ζωή.
Η μελέτη επικεντρώνεται σε πλανητικά συστήματα διαφορετικά από το δικό μας, τα οποία περιέχουν γιγαντιαίους αεριώδεις πλανήτες, που ονομάζονται «θερμοί Δίες», επειδή περιφέρονται σε μικρή απόσταση από το άστρο τους, ορισμένοι πιο κοντά ακόμα και από την απόσταση που περιφέρεται ο μικρός δικός μας Ερμής. Οι «θερμοί Δίες» έχουν μάζες ανάλογες ή και πολλαπλάσιες εκείνης του Δία. Θεωρείται ότι μετανάστευσαν προς το εσωτερικό του συστήματός τους κατά τη διαδικασία σχηματισμού και των υπόλοιπων πλανητών, με αποτέλεσμα να πυροδοτήσουν μια ακολουθία γεγονότων, που οδηγεί στο σχηματισμό πετρωδών και καλυμμένων από νερό πλανητών.
Καθώς οι αεριώδεις γίγαντες εκσφενδονίζουν προς τα έξω μικρούς πετρώδεις πρωτοπλανήτες, πάγος από τα άκρα του δίσκου σκόνης και αερίων, από τον οποίο σχηματίζονται οι πλανήτες, επιβραδύνεται λόγω τριβής με τα αέρια και έλκεται προς το εσωτερικό. Αυτοί οι σχηματισμοί πάγου έλκονται από τους πετρώδεις πλανήτες στη φιλική προς τη ζωή απόσταση από το άστρο, προσφέροντάς τους μεγάλες ποσότητες νερού.
Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι καθώς οι «θερμοί Δίες» κατευθύνονται από το εξωτερικό προς το εσωτερικό του πλανητικού συστήματος, είτε θα σαρώνουν ό,τι βρουν μπροστά τους, είτε θα το εκσφενδονίζουν εκτός συστήματος. Τα μοντέλα που δοκιμάστηκαν σε ηλεκτρονικό υπολογιστή δείχνουν ότι τουλάχιστον μία στις τρεις περιπτώσεις, τα πράγματα παίρνουν πιο ευνοϊκή τροπή για το ενδεχόμενο εμφάνισης ζωής.
Οι προσομοιώσεις που οδήγησαν στα συμπεράσματα αυτά, παρότι «έτρεξαν» σε γρήγορους σύγχρονους υπερυπολογιστές, διάρκεσαν 8 μήνες! Αν και δεν αποτελούν απόδειξη, ωστόσο αυξάνουν τις πιθανότητες σε κάποια από τα αντισυμβατικά πλανητικά συστήματα που ανακαλύπτουμε να έχει εμφανιστεί ζωή. Το μέλλον προοιωνίζεται συναρπαστικό!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΑΡΑΚΗΣ Σημαντικός δημιουργός, πολύτιμη έκδοση


ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΑΡΑΚΗΣ
Σημαντικός δημιουργός, πολύτιμη έκδοση
«Αυτοπροσωπογραφία», 1952
Την εικαστική δημιουργία ενός σημαντικού, αλλά άγνωστου στο πλατύ κοινό, ζωγράφου, του Γιάννη Μηταράκη (1897 - 1963), έρχεται να φωτίσει η έκθεση που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στο Μουσείο Μπενάκη - κτίριο οδού Πειραιώς (Πειραιώς 138). Ογδόντα πέντε ελαιογραφίες, σχέδια, κατάλογοι, φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα του J. Mita - όπως συνήθιζε να υπογράφει τα έργα του - σκιαγραφούν τη σαραντάχρονη πορεία του. Το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων προέρχεται από τη σημαντική δωρεά προς το Μουσείο, του γιου του, Παύλου Μηταράκη. Εκτός από την προσωπική συλλογή του Π. Μηταράκη, εκτίθενται ακόμη, έργα από τη Δημοτική Πινακοθήκη της Χίου, το νησί όπου έζησε ο δημιουργός από το 1941 έως το 1944, συμμετέχοντας στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, αλλά και έργα που ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.
Η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη αποτελεί την πρώτη μεταθανάτια μεγάλη αναδρομική παρουσίαση της δημιουργίας του Γ. Μηταράκη. Οπως και άλλοι σημαντικοί μας καλλιτέχνες, ο Γ. Μηταράκης χάθηκε χωρίς να υπάρχει τεκμηρίωση για το έργο του, καταδικασμένος, όπως σημειώνει ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Αγγελος Δεληβορριάς «στη σιωπή της λήθης από την ανομολόγητη συνωμοσία της τεχνοκριτικής με τη δημοσιογραφία και των δοκιμιακών θεωρήσεων με τις επιδερμικές προσεγγίσεις του αντικειμένου».
Στόχος της ενδιαφέρουσας αυτής παρουσίασης, είναι η όσο το δυνατόν πληρέστερη παρουσίαση του συνόλου του έργου του ζωγράφου, με συνθέσεις από όλες τις περιόδους της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, από τα πρώτα χρόνια της μαθητείας του στη Γαλλία (δεκαετία του '20), τις εξπρεσιονιστικές και ρεαλιστικές τάσεις του μεσοπολέμου, έως τις τελευταίες αφαιρετικές αναζητήσεις του τέλους της δεκαετίας του '50. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στις τρεις θεματικές ενότητες που καθορίζουν το έργο του ζωγράφου, τις «Ελιές», τη «Σαντορίνη» και τα «Μετέωρα».
«Σαντορίνη», 1954
Παράλληλα με την έκθεση, κυκλοφορεί το βιβλίο του Ευγένιου Δ. Ματθιόπουλου, «J. Mita. Η ζωή και το έργο του Γιάννη Μηταράκη (1897 - 1963)». Περιέχει χρονολόγιο της ζωής του καλλιτέχνη με πολλές φωτογραφίες και τεκμήρια από το αρχείο του, καθώς και μία επιλογή κριτικών δημοσιευμάτων από τον Τύπο της εποχής, με κείμενα των: Ζαχ. Παπαντωνίου, Μ. Καλλιγά, Γ. Πετρή, Αγγ. Προκοπίου κ.ά. Στον τόμο περιλαμβάνεται ακόμη λεπτομερής κατάλογος των ατομικών και ομαδικών εκθέσεων του ζωγράφου, βιβλιογραφία - αρθρογραφία σχετική με το έργο του και πλήρης εικονογραφημένος κατάλογος των 203 ζωγραφικών έργων της δωρεάς του Π. Μηταράκη, που συντάχθηκαν και τεκμηριώθηκαν σχολαστικά από τον Κωνσταντίνο Παπαχρίστου.
Στο πολυσέλιδο κείμενό του ο Ευγ. Ματθιόπουλος προσδιορίζοντας ορισμένα σαφή όρια και διαρκή χαρακτηριστικά της δημιουργίας του, σημειώνει «Χρονικά, η καλλιτεχνικά δημιουργική περίοδος της ζωής του και συνακόλουθα το έργο του εκτείνονται σε τέσσερις δεκαετίες, από το 1921 μέχρι το 1962. Υστερα από την πρώτη δεκαετία, αυτή της μαθητείας - προπαρασκευής στη Γαλλία, ουσιαστικά όλο το έργο του δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, παρότι έζησε κατά διαστήματα στην Αλεξάνδρεια, όπου και εξέθετε συχνά. Στην πλειονότητά τους τα έργα του έχουν ως θέμα το τοπίο και κατά δεύτερο λόγο το πορτρέτο και το γυμνό...».
Υστερα από τις πρώτες σποραδικές, νεανικές συμμετοχές του στα μεγάλα ετήσια salons του Παρισιού, πόλη όπου έζησε μέχρι τον Απρίλη του 1930, και παρά το γεγονός ότι, μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα πήρε μέρος στις περισσότερες εκθέσεις σύγχρονης ελληνικής τέχνης που διοργανώθηκαν στο εξωτερικό, «το σύνολο της εκθεσιακής του δράσης απευθύνονταν σε ελληνικό κοινό... Γνωσιολογικά, στο έργο του ο κόσμος και κυρίως η φύση, ως ορίζοντας του ανθρώπινου, της ανθρώπινης εμπειρίας δεν έχασαν ποτέ την αντικειμενικά ορατή τους υπόσταση...».
Μορφολογικά - τεχνοτροπικά, ο Γ. Μηταράκης στο σύνολο των έργων του «διερευνούσε τις δυνατότητες έκφρασης των παραστατικών τάσεων», και, κυρίως, τις δυνατότητες έκφρασης μέσα από μια εικαστική γλώσσα με έντονη πάντα την υποκειμενική - εξπρεσιονιστική διάθεση. Ως προς την τεχνική, ο Γ. Μηταράκης επέλεξε την ελαιογραφία σε καμβά και σποραδικά - σε έργα της δεκαετίας του '50 - την ελαιογραφία σε ξύλο. «Υπακούοντας στις απαιτήσεις συγκερασμού της άμεσης υποκειμενικής έκφρασης και του διανοητικού ελέγχου», καταλήγει ο Ευγ. Ματθιόπουλος «έδωσε μορφική προτεραιότητα στο ρόλο του χρώματος έναντι του σχεδιαστικού περιγράμματος, και κυρίως στην ποιότητα της ελεύθερης γραφής, που αντιστικτικά υπέτασσε πάντα στον κανόνα τής μαθηματικά - γεωμετρικά σχεδιασμένης, ισόρροπης και αρμονικής σύνθεσης».

Η. ΜΟΡΤΟΓΛΟΥ

Πρωταρχικός στόχος η λεηλασία του λαού


Πρωταρχικός στόχος η λεηλασία του λαού
Η επιβολή των νέων βάρβαρων μέτρων του πακέτου των 11,6 δισ. ευρώ της περιόδου 2013 - 2014, που θα οδηγήσουν το λαό σε μόνιμη χρεοκοπία, παραμένει ο πρωταρχικός αντιδραστικός στόχος της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Την προσήλωση της κυβέρνησης στην πολιτική εξόντωσης των λαϊκών στρωμάτων και την αποφασιστικότητά της να προωθήσει διά πυρός και σιδήρου τα μέτρα του δεύτερου μνημονίου θα προτάξει ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράςκαι στη διάρκεια των διαδοχικών συναντήσεών του την ερχόμενη βδομάδα με τους Γιούνκερ, Μέρκελ και Ολάντ.«Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές και να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της», είναι το μήνυμα που έστελναν χτες κορυφαία κυβερνητικά στελέχη.
Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε χτες το απόγευμα στο υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με πληροφορίες, «κλείδωσαν» μέτρα ύψους 10,8 δισ. ευρώ από το συνολικό πακέτο των 11,6 δισ. ευρώ, ενώ λεπτομέρειες απομένουν και για την κατάρτιση του σχεδίου της «εργασιακής εφεδρείας», που θα οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
Οι επαφές του πρωθυπουργού με το πολιτικό προσωπικό του ευρωενωσιακού κεφαλαίου γίνονται σε μια περίοδο που επανέρχονται τα σενάρια - διοχετεύονται από τις καπιταλιστικές αγορές - για νέο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, παράλληλα με εκείνα που αναφέρονται σε χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδό της από τη ζώνη του ευρώ. Το συγκεκριμένο σκηνικό αποτυπώνει τους έντονους ανταγωνισμούς μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, αλλά και τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις μέσα στους κόλπους της ΕΕ για το πώς θα περιοριστούν οι ζημιές από την καπιταλιστική κρίση και πώς θα διαφυλαχτεί η συνοχή της Ευρωζώνης σε όφελος των μονοπωλίων.
Επιμηκύνουν τη δυστυχία του λαού
Την ίδια ώρα, σε μια επιχείρηση εξαπάτησης του λαού, που τους επόμενους μήνες θα βρεθεί αντιμέτωπος με μέτρα και πολιτικές που θα συνθλίψουν τη ζωή του, η κυβέρνηση, με τη συνδρομή διαφόρων ευρωενωσιακών κέντρων, επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα της διετούς επιμήκυνσης του δημοσιονομικού προγράμματος και την παράταση του μνημονίου μέχρι το 2016 αντί για το 2014.
Η κυβέρνηση, αξιοποιώντας τα δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό Τύπο, σύμφωνα με τα οποία ο Αντ. Σαμαράς θα ζητήσει διετή επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης κατά τη διάρκεια των συναντήσεών του με τους Ευρωπαίους ηγέτες, επιχειρεί να σπείρει αυταπάτες για δήθεν «ηπιότερη» εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων.
Χτες, το Μέγαρο Μαξίμου, και μετά τις δηλώσεις Γερμανών αξιωματούχων που απέρριπταν το αίτημα της επιμήκυνσης, επιχείρησε να χαμηλώσει τους τόνους. Ωστόσο, συνεργάτες του πρωθυπουργού σημείωναν ότι ο Αντ. Σαμαράς θα θέσει ανεπίσημα το ζήτημα στις κατ' ιδίαν συναντήσεις του, ενώ υποστήριζαν ότι«επίσημα θα τεθεί κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ τον Οκτώβριο»και αφού πρώτα θα έχουν ψηφιστεί τα μέτρα στη Βουλή!
Πίσω από το τέχνασμα της επιμήκυνσης κρύβεται η πρόθεση της συγκυβέρνησης να εφαρμόσει μέχρι κεραίας τα μέτρα του δεύτερου μνημονίου. Πρόκειται για αναδιαρθρώσεις και μέτρα που προβλέπουν σαρωτικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, κατακρεούργηση των κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων, «μαχαίρι» στις κρατικές επιδοτήσεις για Υγεία - Παιδεία, μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
Στόχος της κυβέρνησης είναι να υλοποιηθεί άμεσα το πακέτο των 11,6 δισ. ευρώ και να προωθηθούν οι φιλομονοπωλιακές ρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις που θα εξασφαλίσουν ακόμα φτηνότερα εργατικά χέρια για το κεφάλαιο. «Πρέπει να υιοθετηθεί άμεσα το δημοσιονομικό πρόγραμμα, οι σχετικές μεταρρυθμίσεις και να προχωρήσει το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων για να εγκριθεί η δόση των 31 δισ. και να προχωρήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών», σημείωναν χτες κυβερνητικές πηγές, φανερώνοντας το πλαίσιο της αντιλαϊκής στρατηγικής της κυβέρνησης. «Μόνο τότε μπορούμε να θέσουμε θέμα επιμήκυνσης της δανειακής σύμβασης», υποστήριζαν οι ίδιες πηγές.
Μέσα στο Σαββατοκύριακο το υπουργείο Οικονομικών θα ολοκληρώσει τη λίστα με τα σφαγιαστικά μέτρα των 11,6 δισ. ευρώ, ενώ τη Δευτέρα θα επαναληφθεί σύσκεψη του οικονομικού επιτελείου για να «κλειδώσει» η λίστα, προκειμένου στη συνέχεια να παραδοθεί τόσο στον πρωθυπουργό όσο και στους προέδρους του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Το πλέγμα των μέτρων ο Αντ. Σαμαράς θα παρουσιάσει στους Γιούνκερ, Μέρκελ και Ολάντ.
Ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με συνεργάτες του, φιλοδοξεί να εξασφαλίσει «μια θετική δήλωση» για τις «προσπάθειες της κυβέρνησης» από τους Ευρωπαίους εταίρους, ενόψει και της επιστροφής της τρόικας στην Αθήνα στα τέλη Αυγούστου αλλά και της Συνόδου του Γιούρογκρουπ στις 14 Σεπτέμβρη, όπου θα συζητηθεί η σχετική έκθεση, προκειμένου να εγκριθεί η επόμενη δόση των περίπου 31 δισ. ευρώ από το δεύτερο δάνειο.
Οπως διέρρευσε, χτες, το γραφείο του πρωθυπουργού, δε θα πραγματοποιηθεί νέα σύσκεψη των κυβερνητικών εταίρων πριν τη συνάντηση Σαμαρά - Γιούνκερ στις 22 Αυγούστου στην Αθήνα. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι Ε. Βενιζέλος καιΦ. Κουβέλης θα συνομιλήσουν με τον πρωθυπουργό προτού αυτός αναχωρήσει για το Βερολίνο και το Παρίσι, όπου θα έχει τις κρίσιμες επαφές του με την Αγκελα Μέρκελ στις 24 Αυγούστου και τον Φρανσουά Ολάντ την επόμενη μέρα. Αύριο θα μεταβεί στο Βερολίνο ο υπουργός Εξωτερικών, Δ. Αβραμόπουλος, ο οποίος τη Δευτέρα θα έχει συνάντηση με τον ομόλογό του, Γκ. Βεστερβέλε, και στη συνέχεια θα δώσουν κοινή συνέντευξη Τύπου.
Ολα στο τραπέζι
Στις 23 Αυγούστου και πριν τις επαφές του Αντ. Σαμαρά θα συναντηθούν Μέρκελ - Ολάντ, όπου σύμφωνα με δημοσιεύματα θα τεθεί επί τάπητος η λεγόμενη«κρίση χρέους στην Ευρωζώνη και ειδικότερα το θέμα της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας».
Οι συναντήσεις του πρωθυπουργού και οι έντονες διεργασίες για την αποκαλούμενη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους, αλλά και συνολικά της Ευρωζώνης που γίνονται μέσα στους κόλπους της λυκοσυμμαχίας, δεν αφορούν στη ζωή του λαού και στα συμφέροντά του. Το χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, απόρροια του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης, είναι το πρόσχημα που θα χρησιμοποιηθεί για ακόμα μια φορά προκειμένου το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου να κλιμακώσει την επέλασή του σε βάρος των εργατικών κατακτήσεων, ώστε να διασφαλίσει τους όρους για την επάνοδο των μονοπωλίων σε υψηλή κερδοφορία.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ SUPER LEAGUE Επιχειρηματικές... αλχημείες για να σώσουν την παρτίδα


ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ SUPER LEAGUE
Επιχειρηματικές... αλχημείες για να σώσουν την παρτίδα
Μετά από μαραθώνια σύσκεψη που άρχισε στις 12.00 το μεσημέρι και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 19.00, το ενδεχόμενο αναβολής της πρεμιέρας του πρωταθλήματος να μελετάται σοβαρά και τελικά τη λύση να δίνουν η ΕΠΟ και οι αλχημείες των επιχειρηματιών, τα μέλη της Super league βρήκαν τρόπους να σώσουν για μια ακόμη φορά την ...παρτίδα μπροστά στον κίνδυνο της περαιτέρω απαξίωσης του προϊόντος (πρωτάθλημα) αλλά και το ενδεχόμενο να πληρώσουν ρήτρα στο συνδρομητικό κανάλι που έχει τα δικαιώματα. Ετσι δεν διστάζουν όχι μόνο να...παραβούν τους κανονισμούς που οι ίδιοι θέσπισαν αλλά να κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποφύγουν απώλεια κερδών.
Αιτία του προβλήματος είναι το γεγονός ότι τέσσερις ΠΑΕ (ΑΕΚ, Αρης, ΟΦΗ, Πανιώνιος) αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη φορολογική ενημερότητα και βρίσκονται σε δεινή θέση ενόψει της συνεδρίασης της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (Τρίτη 21 Αυγούστου) που θα επανεξετάσει τις περιπτώσεις χορήγησης πιστοποιητικού συμμετοχής σε όσες ομάδες δεν έχουν πάρει μέχρι σήμερα. Πρόβλημα υπάρχει και για τις ΠΑΕ Κέρκυρα και Πλατανιά ωστόσο οι εκπρόσωποί τους ενημέρωσαν ότι θα κλείσουν το θέμα (το ίδιο δήλωσε και ο Πανιώνιος).
Ετσι με πιθανό το ενδεχόμενο μιας κουτσουρεμένης 1ης αγωνιστικής που είναι προγραμματισμένη για την επόμενη βδομάδα (25/26 Αυγούστου), μελετήθηκε το ενδεχόμενο της πλήρους αναβολής της. Ωστόσο η άρνηση του συνδρομητικού καναλιού να συναινέσει σε κάτι τέτοιο, οδήγησε τους επιχειρηματίες να αναζητήσουν άλλη λύση. Τελικά αυτό που αποφασίστηκε είναι να ζητηθεί από την ΕΠΟ και την ΕΕΑ, να εκδώσουν προσωρινές άδειες (για χρησιμοποίηση των παικτών και συμμετοχής αντίστοιχα) μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη στις ομάδες που έχουν πρόβλημα μέχρι να διευθετήσουν τις εκκρεμότητές τους. Οπου διευθέτηση βέβαια, σε εκείνο που ποντάρουν οι προβληματικές ΠΑΕ, είναι όχι σε κλείσιμο των εκκρεμοτήτων όπως ορίζονται από το νόμο αλλά σε νέα ρύθμιση μέσω νομοθετικής διάταξης όταν ξανανοίξει η Βουλή.
Πάντως η Σούπερ Λίγκα ξεκαθάρισε ότι εάν υπάρξει ομάδα που μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου δεν έχει εξασφαλίσει φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, τότε θα τις επιβληθούν οι κυρώσεις... Μάλιστα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι ποινές θα έχουν αναδρομική ισχύ, με ανάκληση των δελτίων των παικτών αλλά και ταυτόχρονα να χάνονται όλοι οι βαθμοί που έχει κερδίσει η ομάδα μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.
Πάντως ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί, είναι οι δηλώσεις του προέδρου της διοργανώτριας αρχής Γιάννη Μώραλη που τόνισε ότι το στοίχημα του συνεταιρισμού φέτος είναι «να αρχίσει το πρωτάθλημα με 16 ομάδες και να τελειώσει με 16».
  • Κανονικά το Σάββατο, 25 Αυγούστου, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, θα διεξαχθεί το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με το Λεβαδειακό για την πρώτη αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας καθώς το αίτημα των «πράσινων» για αναβολή απορρίφθηκε από το ΔΣ της διοργανώτριας αρχής.

ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ Εκτινάχθηκε ήδη στα 303,5 δισ.


ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ
Εκτινάχθηκε ήδη στα 303,5 δισ.
Τα κόμματα της συγκυβέρνησης κατάφεραν να αυξήσουν το κρατικό χρέος, παρά τη γενικευμένη πολιτική λιτότητας, τους υπέρογκους φόρους και την υποτιθέμενη διαγραφή μέρους των κρατικών ομολόγων
Στα 303,5 δισ. ευρώ, εκτινάχθηκε το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης (υπουργεία), στο τέλος του α' εξαμήνου του 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, γεγονός που δημιουργεί απορίες και εύλογα ερωτηματικά για τη γενικότερη πορεία του κρατικού χρέους, από τη στιγμή που αυτό, στα πλαίσια της συμφωνίας με την τρόικα, γνωστής και ως PSI, υποτίθεται ότι είχε απομειωθεί κατά 105 δισ. ευρώ
Σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2012, παρατηρείται μία αύξηση του χρέους κατά 23,2 δισ. δεδομένου ότι στο τέλος του Μάρτη, είχε διαμορφωθεί στα 280,3 δισ.
Σύμφωνα με τον αναλυτικό πίνακα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αύξηση του χρέους, οφείλεται στα δάνεια του μηχανισμού στήριξης (EFSF), τα οποία, από 111,9 δισ. στο τέλος του Μάρτη, ανήλθαν στα 148,8 δισ. στο τέλος του Ιούνη. Η σημαντικότερη καταβολή από το EFSF, αφορά τα 25 δισ. ευρώ στις 19 του προηγούμενου Απρίλη που προορίζονται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (α' δόση του δανείου των 50 δισ. που θα λάβουν συνολικά οι τράπεζες στα πλαίσια της ενίσχυσής τους, τα οποία όμως βαρύνουν τον ελληνικό λαό).
Στο τέλος του Ιούνη του 2012, το χρέος των 303,5 δισ. αναλύεται σε χρέος ομολόγων και βραχυπρόθεσμων τίτλων ύψους 136,6 δισ. και σε δάνεια συνολικού ύψους 166,9 δισ.
Από την πρώτη κατηγορία του χρέους, από τα 136,6 δισ., τα 117,1 δισ. αφορούν ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά του εσωτερικού. Πρόκειται για ομόλογα τα οποία το ελληνικό κράτος εξέδιδε πριν από το τέλος του 2009, οπότε και σταμάτησαν οι εκδόσεις λόγω της εκτίναξης των αποδόσεων και της προσφυγής το Μάρτη του 2010 στο «Μηχανισμό Στήριξης». Αξίζει να επισημάνουμε, ότι τα 117,1 δισ. αποτελούν το προϊόν που προήλθε από την απομείωση του κρατικού χρέους στα πλαίσια της συμφωνίας του PSI.
Οσο αφορά το δανεισμό της χώρας, αυτό που προκύπτει από τα στοιχεία, είναι ότι τα υπόλοιπα των δανείων της τρόικας άγγιξαν τον προηγούμενο Ιούνη τα 150 δισ. ευρώ, πιο συγκεκριμένα ανήλθαν στα 148,8 δισ.

Εχουν δρομολογήσει τη χρεοκοπία του λαού


Εχουν δρομολογήσει τη χρεοκοπία του λαού
Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ
Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την επιμήκυνση των μνημονίων και τη χρεοκοπία τονίζονται τα ακόλουθα:
«
Η επιμήκυνση, αν γίνει, για το λαό σημαίνει εφαρμογή όλων των μνημονίων και επιβολή νέων. Η νέα χρεοκοπία, για την οποία κυβέρνηση - ΣΥΡΙΖΑ ερίζουν σχετικά με το ποιος τη θέλει και ποιος όχι, είναι δρομολογημένη. Αυτό και οι δυο το κρύβουν, όπως και ότι ο λαός θα πληρώσει και πάλι τις συνέπειες. Αυτό το στόχο άλλωστε έχουν τα μνημόνια της ΕΕ και όχι, όπως ψευδώς λένε τα κόμματα του συστήματος, να ματαιώσουν τη χρεοκοπία. Ο τσακωμός μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου στην Ελλάδα και στην ΕΕ αφορά στο πώς θα περιοριστούν γι' αυτούς οι ζημιές και πώς θα μοιραστούν τα μελλοντικά κέρδη. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα πρέπει έγκαιρα να βγάλουν συμπεράσματα και να πάρουν τα μέτρα τους».

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ «Αιμορραγούν» στα πεδία μαχών και από τις αυτοκτονίες


ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
«Αιμορραγούν» στα πεδία μαχών και από τις αυτοκτονίες
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Οι στατιστικές για τις αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις όσον αφορά τα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου συνεχώς επιδεινώνονται και ενώ οι πολεμικές μηχανές των ΗΠΑ ήδη στοχεύουν σε μέτωπα που δεν έχουν επισήμως κηρυχτεί ως τέτοια, όπως η Συρία, ή ετοιμάζονται να ανοίξουν, όπως το Ιράν ή και άλλες χώρες.
Στο Αφγανιστάν δύο ακόμη Αμερικανοί στρατιώτες μέλη της ΝΑΤΟικής κατοχικής δύναμης ISAF σκοτώθηκαν στα νοτιοδυτικά της χώρας από πυρά Αφγανού αστυνομικού. Ο μήνας Αύγουστος έχει αποδειχτεί μάλλον εξαιρετικά αιματηρός για τους Αμερικανούς στρατιώτες, καθώς έχει σημάνει απώλειες με ρυθμό έναν την ημέρα. Το πλέον «ανησυχητικό» για τις κατοχικές δυνάμεις: 39 μέλη της ISAF έχουν σκοτωθεί από «φίλια πυρά» δηλαδή από επιθέσεις που πραγματοποίησαν Αφγανοί στρατιώτες ή αστυνομικοί.
Οι απώλειες όμως των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν σταματούν στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Οι «παράπλευρες απώλειες», από τις αυτοκτονίες, αποτελούν τη δεύτερη αιτία απώλειας στρατιωτών εν ενεργεία.
Τον Ιούλη 38 Αμερικανοί στρατιώτες αυτοκτόνησαν σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα «USA Today», ενώ κατά το πρακτορείο ΑΡ ο αριθμός των αυτοκτονιών ήταν 26 αλλά υπό την αίρεση ότι πρόκειται μόνο για στοιχεία που αφορούν στο Στρατό ξηράς. Τα στοιχεία καταδεικνύουν δραματική αύξηση των αυτοκτονιών για μία ακόμη χρονιά, κατά 22% σε σχέση με το ανάλογο χρονικό διάστημα για το 2011, δηλαδή τους επτά πρώτους μήνες: 116 καταγεγραμμένες αυτοκτονίες έναντι 95, και είναι ο υψηλότερος από το 2009, οπότε και ο στρατός άρχισε να εκδίδει τα σχετικά στοιχεία.
Οσο για τα «αίτια», οι δικαιολογίες -εξωφρενικές κάποιες φορές- δε λείπουν. Εάν για το παρελθόν υπήρχαν διάφοροι συνδυασμένοι λόγοι που προβάλλονταν ως αιτία ή «η χρήση ναρκωτικών», ο αξιωματικός του Στρατού και μέλος της αρμόδιας υπηρεσίας για τις αυτοκτονίες, Μπρους Σαχμπάζ, ανέφερε ότι οι στρατιώτες ενδέχεται να αυτοκτονούν καθώς «έχουν αποσυρθεί από τα πεδία μάχης και η προσαρμογή τους στα σπίτια τους είναι δύσκολη»...

TOP READ