ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές ανάγκες με στήριγμα τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές ανάγκες με στήριγμα τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ

Τα μονοπώλια επελαύνουν σαρώνοντας λαϊκά δικαιώματα και η «αριστερή» Die Linke συνδιαχειρίζεται την πολιτική που δίνει αέρα στα πανιά τους

Από πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση στο αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης

Η πείρα από την «ατμομηχανή» της Ευρώπης, Γερμανία, είναι χαρακτηριστική των συνεπειών που έχει για τους εργάτες η ανάπτυξη την οποία με τόση αγωνία προσδοκούν πολλοί και στη χώρα μας. Μια ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές - λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα, η οποία, ανοίγοντας το δρόμο για ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και στην επόμενη καπιταλιστική κρίση.
Ετσι, στη χώρα για την οποία διάφοροι πανηγύρισαν πρόσφατα επειδή - όπως είπαν - κατοχυρώθηκε κατώτερος μισθός και ανακόπηκε η ανεργία, πανίσχυρα μονοπώλια, με μεγάλα μερίδια στην εγχώρια, ευρωπαϊκή, αλλά και την παγκόσμια αγορά αναβαθμίζουν τις θέσεις τους πατώντας πάνω στη σχετική, αλλά και απόλυτη φτώχεια της εργατικής τάξης.

Τα μονοπώλια αναβαθμίζουν τη θέση τους...

Ορισμένα παραδείγματα για το πώς διασφαλίζεται η καπιταλιστική ανάπτυξη (και) στη Γερμανία:

• Η εταιρεία «THYSSENKRUPP» δήλωσε πρόσφατα ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2014 «κατορθώθηκαν και ξεπεράστηκαν οι στόχοι» και τα κέρδη διπλασιάστηκαν σε 247 εκατ. ευρώ. Πώς «ξεπερνιούνται» οι στόχοι; Πρόσφατα η διεύθυνση ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να καταργήσει παγκόσμια 6.400 θέσεις εργασίας, οι 3.000 απ' αυτές θα αφορούν τη Γερμανία. Επίσης, να μειώσει τους μισθούς ως και κατά 45%, να μεταφέρει θέσεις εργασίας στην Πολωνία. Ηδη, υπάρχουν συμφωνίες με συνδικάτα που εμποδίζουν για παράδειγμα να γίνει πρόσληψη με πλήρη δικαιώματα μαθητευομένων που τελειώνουν τη μαθητεία τους. Την ίδια στιγμή, τους «επιτρέπουν» να πηγαίνουν για ένα χρόνο σε εταιρείες υπενοικίασης, δουλεμπορικά γραφεία ουσιαστικά, όπου δουλεύουν πάλι χωρίς δικαιώματα.
• Από την άλλη μεριά, η ΕΟΝ (Ενέργεια) ανακοίνωσε ότι το 2013 τα κέρδη της μειώθηκαν κατά 46%. Πώς θα δράσει η εταιρεία για να σώσει τη θέση της στον κλάδο; Σκοπεύει να κλείσει εννιά σταθμούς παραγωγής Ενέργειας ως το 2015. Ο αριθμός των εργαζομένων μειώθηκε κατά 10.000 (σε 62.000) το 2013 για να εξασφαλίσει την κερδοφορία της, ενώ σήμερα η εταιρεία ετοιμάζεται να επεκταθεί και σε νέες αγορές, όπως τη Ρωσία, την Τουρκία και τη Βραζιλία.
• Η TELEKOM (τηλεπικοινωνίες) θα καταργήσει ως το τέλος του 2015 4.900 θέσεις εργασίας, ενώ ήδη έχουν καταργηθεί 900 θέσεις εργασίας.
• Η γνωστή DEUTSCHEBANK (χρηματοπιστωτικό σύστημα) επιδιώκει «μείωση» θέσεων εργασίας κατά 300 άτομα. Καταφεύγει μάλιστα γι' αυτό σε τακτικές που, πέρα από τη μείωση του μισθολογικού και μη μισθολογικού «κόστους», αποσκοπούν και στο να υποτάξουν εργατικές συνειδήσεις, όπως αυτή της πρόωρης συνταξιοδότησης, της «οικειοθελούς αποχώρησης» ώστε να εμφανίζονται ότι δεν απολύουν. Βέβαια, όχι μόνο μειώνονται οι θέσεις εργασίας, αλλά επηρεάζονται και τα δικαιώματα όσων συνεχίζουν να δουλεύουν (ωράρια, άδειες κλπ.)

Είναι ολοφάνερο δηλαδή ότι και τα κέρδη και οι ζημιές των εταιρειών «φορτώνονται» στις πλάτες των εργατών. Μόνο έτσι μπορούν οι πολυεθνικές να διεκδικούν με αξιώσεις μια καλύτερη θέση στην «πίτα» του κλάδου ή της αγοράς όπου δραστηριοποιούνται: Τσακίζοντας τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

...και οι εργάτες τις στερήσεις τους

Την ίδια στιγμή, η ζωή της γερμανικής εργατικής τάξης αποκτά χαρακτηριστικά όπως:

• Η προσωπική τους ζωή και η σωματική - ψυχική τους υγεία σμπαραλιάζεται αφού όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά. Επίσημα στοιχεία τούς κατέγραψαν στα 3,02 εκατομμύρια, επίπεδα δηλαδή υπερτριπλάσια από την εποχή της επανένωσης Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας. Οι περισσότεροι έχουν μία «κανονική» δουλειά και μια «μίνιτζομπ» (δουλειές με 300 και 400 ευρώ) για να συγκεντρώνουν ένα μηνιαίο εισόδημα που θα τους επιτρέπει να καλύπτουν βασικές ανάγκες.
• Αυξάνονται τα μέτρα που προσφέρουν στη μεγαλοεργοδοσία τη δυνατότητα να ελίσσεται και να προσαρμόζει το «κόστος εργασίας» στις ανάγκες των ισολογισμών της. Πριν καλά - καλά εφαρμοστεί το μέτρο για κατώτατο ωρομίσθιο, άρχισαν οι εξαιρέσεις. Σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας, Αντρέα Νάλες (που ανήκει στην ... «αριστερή» πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος), στις σκέψεις που υπάρχουν είναι η εξαίρεση εργαζομένων κάτω των 18 ετών, μακρόχρονα ανέργων (για τους πρώτους έξι μήνες αν βρουν νέα θέση εργασίας) καθώς και για την «εθελοντική εργασία».
• Διευρύνονται οι «ελαστικές» μορφές απασχόλησης και καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να μονιμοποιούν εργαζόμενους που απασχολούν με πετσοκομμένα δικαιώματα (δοκιμαστικά υποτίθεται). Οι συμβάσεις περιορισμένου χρόνου χωρίς αναφορά αιτίας αυξήθηκαν από το 2001 (κατά 550.000) σε 1,3 εκατ. Με τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων δόθηκε η δυνατότητα σε επιχειρήσεις να απασχολούν εργαζόμενους επί δύο χρόνια με συμβόλαια περιορισμένης διάρκειας. Υπάρχει η δυνατότητα για τρία συνεχή τέτοια συμβόλαια.
• Τα περιβόητα μέτρα στήριξης των ασθενέστερων στρωμάτων - όπως το επίδομα που η μεταρρύθμιση «Χαρτζ 4» προέβλεπε να δίνεται σε ανέργους - παρέχονται σε όλο και λιγότερους. Σε πολλούς επιβάλλεται «ποινή» μείωσης (μέχρι και κατά 30%) για αιτίες όπως το ότι δεν ήταν «οικονομικοί» στην κατανάλωση θέρμανσης ή νερού.
• Η επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων αποτυπώνεται σε διάφορες πλευρές της καθημερινότητάς τους, όπως και η υγεία. Από το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής εκείνων που έχουν χαμηλότερα εισοδήματα από όσων έχουν ανώτερα εισοδήματα, την έκθεση των πρώτων σε περισσότερα προβλήματα υγείας (όπως εμφράγματα και ψυχικές ασθένειες που είναι κατά 2 με 3 φορές συχνότερες). Τα φτωχότερα παιδιά πάσχουν πιο συχνά από παχυσαρκία, γιατί κάνουν λιγότερο αθλητισμό σε σχέση με τα πλουσιότερα.

Με στήριγμα τους κολαούζους του συστήματος

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες κι ενώ τα μονοπώλια εξαπολύουν όλο και πιο άγρια επίθεση στους εργάτες με την πρωταγωνιστική συμβολή Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών, πώς απαντούν οι «αριστεροί» της Die Linke (του κόμματος δηλαδή που είναι το δίδυμο αδελφάκι του ΣΥΡΙΖΑ στη Γερμανία και είναι στην προεδρία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς); Τρέχοντας να διαχειριστούν την πολιτική εκείνη που δίνει αέρα στα πανιά των μεγαλοεργοδοτών, αλλά και συνδιαμορφώνοντάς την σε μια σειρά ομόσπονδα κρατίδια όπου συγκυβερνούν με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Μερικά μόνο ενδεικτικά «έργα» τους είναι τα εξής:

• Ενόψει των δημοτικών εκλογών που θα γίνουν στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία στις 25 Μάη 2014, στο Ντίσελντορφ η Linke έχει εξετάσει μεταξύ άλλων πρόταση για επιβολή επιπλέον καταναλωτικών φόρων «για να χρηματοδοτούνται πολιτιστικά κέντρα», αλλά και ενός χαρατσιού (10%) στο φόρο ακίνητης περιουσίας που θα μπορεί ο ιδιοκτήτης διαμερισμάτων να το παίρνει από τους ενοικιαστές του. Επιβεβαιώνοντας δηλαδή ότι η Τοπική Διοίκηση είναι το μακρύ χέρι του αστικού κράτους, προτείνουν από πάνω και νέα αντιλαϊκά μέτρα που μπορεί να πάρει, προκειμένου τα ταμεία να γεμίζουν για να εφαρμόζεται ανεμπόδιστα η κυρίαρχη πολιτική και να μπουκώνουν νέα προνόμια οι επιχειρήσεις (επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές κλπ.), να εξασφαλίζεται ζεστό χρήμα που θα τροφοδοτεί νέες επενδύσεις, δηλαδή νέες μπίζνες για τα μονοπώλια.
• Στην κρατιδιακή Βουλή του Βραδεμβούργου (όπου η Linke συγκυβερνά με τους Σοσιαλδημοκράτες) ψηφίστηκε αρχές Απρίλη νόμος για την Ανώτατη Παιδεία που προβλέπει «κρυφά» δίδακτρα ύψους 51 ευρώ το εξάμηνο, ανοίγοντας το δρόμο για παραπέρα εμπορευματοποίηση. Αυτά θα θεωρούνται «τέλος εγγραφής». Επιπλέον, θα γίνονται αναγκαστικές διαγραφές από το Πανεπιστήμιο, αν ο σπουδαστής υπερβαίνει την προβλεπόμενη διάρκεια σπουδών. Σύσσωμοι σχεδόν οι βουλευτές της Linke ψήφισαν υπέρ του νόμου, αν και στο προεκλογικό της πρόγραμμα (2009) είχε τοποθετηθεί ενάντια σε τέτοια καλυμμένη μορφή διδάκτρων. Δηλαδή, επισφραγίζουν την εμπορευματοποίηση της Παιδείας, κόβουν και ράβουν μέτρα που αποκλείουν όλο και περισσότερα παιδιά λαϊκών στρωμάτων.
• Στο ίδιο κρατίδιο, η συγκύβερνηση Linke - Σοσιαλδημοκρατών έχει συναινέσει και πρωτοστατεί στην παράδοση του ορυκτού πλούτου στις εταιρείες. Ηδη από τον περασμένο χρόνο προετοιμάζεται η κατασκευή ορυχείου που θα ανήκει στο μονοπώλιο «Vattenfall». Υπέρμαχος της αντίληψης ότι ανάπτυξη γίνεται με «επενδύσεις» και «υγιή» ανταγωνιστικότητα, παραδίδουν τα κλειδιά των πλουτοπαραγωγικών πηγών στα μονοπώλια, για να εξαπολύσουν εκείνα με τη σειρά τους επίθεση στις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Αυτή είναι η επιλογή του «αριστερού» Linke. Να διαμορφώνει προτάσεις για να προχωρούν οι επενδύσεις των πολυεθνικών. Να μοιράζεται μαζί με τους άλλους διαχειριστές του συστήματος ρόλους και πόστα στο πώς καλύτερα θα προωθηθούν οι ανάγκες των μονοπωλίων. Να αποτελεί τελικά ένα πολύτιμο δεκανίκι για όσους κάνουν τη ζωή των εργατών κόλαση.
Βεβαίως, αυτές οι επιλογές τέτοιων «αριστερών» δυνάμεων (όπως η Linke ή ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας) δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας «λανθασμένης» ή «προσωπικής» επιλογής. Εκδηλώνονται αντανακλώντας εξελίξεις στην ίδια την οικονομική βάση της κοινωνίας, διεργασίες για να βρεθεί εκείνο το οικονομικό μείγμα διαχείρισης που ευνοεί κάθε φορά περισσότερο την αστική τάξη, συμμαχίες που η αστική τάξη - ή μερίδες της - εκτιμά ότι θα δώσουν ώθηση στις επιδιώξεις της. Οπως και να 'χει βέβαια, προσφέρουν υπηρεσίες μόνο στους αντιπάλους της εργατικής τάξης και σ' εκείνη επιφυλάσσουν μόνο νέα βάσανα.

Α. Μ.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Η αντιδραστική κυβέρνηση ματοκυλά το λαό

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Η αντιδραστική κυβέρνηση ματοκυλά το λαό

• Νεκροί στο Σλαβιάνσκ και την Οδησσό, όπου 38 άνθρωποι κάηκαν σε κτίριο από επιθέσεις με μολότοφ που έριξαν φασίστες υποστηρικτές της κυβέρνησης του Κιέβου
• Καταρρίψεις ελικοπτέρων από ρωσόφωνους πολιτοφύλακες και αύξηση των ΝΑΤΟικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή συνθέτουν το πολεμικό κλίμα

Από το μακελειό που προκάλεσαν οι φασίστες στην Οδησσό

Τα όπλα πλέον «μιλάνε» στην Ανατολική Ουκρανία και την πόλη Σλαβιάνσκ, σύμβολο της αντίστασης στην κυβέρνηση του Κιέβου, των φιλοϊμπεριαλιστικών, εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων που αναδείχτηκαν πραξικοπηματικά στην εξουσία του Κιέβου από τον περασμένο Φλεβάρη. Η πόλη αυτή των 100.000 κατοίκων πολιορκείται το τελευταίο διάστημα, με την πιο συντονισμένη επίθεση να εκδηλώνεται την Παρασκευή τα ξημερώματα από τεθωρακισμένα οχήματα, στρατιώτες και επιθετικά ελικόπτερα. Ωστόσο, η αντίσταση των απλών ανθρώπων και των πολιτοφυλάκων από το ρωσόφωνο πληθυσμό, που απαιτεί διευρυμένη αυτονομία και ομοσπονδιοποίηση της χώρας, είναι ισχυρή. Από πυρά των πολιτοφυλακών καταρρίφθηκαν τουλάχιστον 2 ελικόπτερα (κάποια ρωσικά μέσα κάνουν λόγο και για 3), ενώ ανθρώπινα μπλόκα στήθηκαν για να μην περάσουν φάλαγγες του στρατού, ωστόσο η αντιδραστική κυβέρνηση με όσες δυνάμεις τής ήταν πιστές φερόταν αποφασισμένη να συνεχίσει τη λεγόμενη επιχείρηση ανακατάληψης του Σλαβιάνσκ. Μάλιστα, ανήμερα την Πρωτομαγιά ο αυτοανακηρυχθείς Πρόεδρος της χώρας Ολεξάντερ Τουρτσίνοφ, που αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι δεν ελέγχει η κυβέρνησή του τις ανατολικές επαρχίες, εξέδωσε διάταγμα γενικής επιστράτευσης για τους νέους από 18-25 ετών στο διάστημα από το Μάη έως τον Ιούλη, δήθεν για την «άμυνα της χώρας», που είναι αμφίβολο αν θα έχει αποτέλεσμα. Η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας του Ντόνετσκ και είναι κρίσιμο στρατηγικό πέρασμα ανάμεσα στις επαρχίες του Χάρκοβο και του Λουγκάνσκ, όπου είναι έντονο το ρωσόφωνο στοιχείο και συνορεύουν και βέβαια αναπτύσσουν εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία.
Συγκρούσεις όμως ξέσπασαν και στο νότο της χώρας, στην περιοχή της Οδησσού, του λιμανιού στη Μαύρη Θάλασσα, όπου μόνο την Παρασκευή σε συμπλοκές ανάμεσα σε οπαδούς της αντιδραστικής κυβέρνησης και αντικυβερνητικούς διαδηλωτές σκοτώθηκαν 3 άνθρωποι και τραυματίστηκαν γύρω στους 15. Πιο σοβαρό ήταν το περιστατικό στο κτίριο των συνδικάτων που οδήγησε στο θάνατο 38 αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Το κτίριο από καταιγισμό βομβών μολότοφ, που πετούσαν - όπως όλα δείχνουν - φασίστες υποστηριχτές της κυβέρνησης του Κιέβου, τυλίχτηκε στις φλόγες και όσοι είχαν καταφύγει εκεί βρήκαν το θάνατο είτε από τις αναθυμιάσεις είτε πηδώντας απελπισμένοι από τα παράθυρα.

Ενταση του αντικομμουνισμού

Μέσα σε αυτό το κλίμα της σύγκρουσης, εκδηλώθηκε και νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης, σε μια περίοδο που υποτίθεται προετοιμάζονται οι προεδρικές εκλογές της 25ης Μάη, ενώ οι ρωσόφωνοι διαδηλωτές θα επιχειρήσουν να κάνουν δημοψηφίσματα στις 11 Μάη είτε για διευρυμένη αυτονομία είτε για ένωση με τη Ρωσία. Ετσι, ο βουλευτής Γιούρι Λουτσένκο, του λεγόμενου Κινήματος της 3ης Δημοκρατίας (έχει διατελέσει υπουργός Εσωτερικών σε διάφορες αστικές κυβερνήσεις), επανέφερε το ζήτημα της απαγόρευσης του Κόμματος των Περιφερειών και του ΚΚ Ουκρανίας, ζήτημα που τέθηκε αμέσως το φετινό Φλεβάρη μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Β. Γιανουκόβιτς, για να παγώσει λίγο μετά, και τις ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν. Τώρα, ο εν λόγω εθνικιστής αστός πολιτικός ισχυρίζεται ότι πλέον «υπάρχει η νομική βάση» για την απαγόρευση των κομμάτων.

Σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

Η πολιορκία και η καταστολή στο Σλαβιάνσκ προκάλεσε την αντίδραση της Ρωσίας, που μέσω του πρέσβη της στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσιούρκιν ζήτησε την Παρασκευή το βράδυ τη σύγκληση έκτακτης συνόδου του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οπως είπε ο Ρώσος διπλωμάτης, η στρατιωτική επιχείρηση είναι «μια επονείδιστη πράξη βίας που μπορεί να οδηγήσει την Ουκρανία στην καταστροφή» και πρόσθεσε με νόημα ότι η χώρα του θα κάνει «ό,τι καλύτερο μπορεί για να σταματήσει την τρελή επιχείρηση αντιποίνων στην Ανατολική Ουκρανία». Η απάντηση των Δυτικών εκπροσώπων ήταν μια προσπάθεια να αποδοθούν οι ευθύνες στη Ρωσία για την κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία και επίσης στη μη εφαρμογή της συμφωνίας της 17ης Απρίλη στη Γενεύη ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ και Ουκρανία, που όμως πρώτη παραβίασε η κυβέρνηση του Κιέβου με την εξαπόλυση της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης».
Η σύνοδος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ήταν η 13η με θέμα την Ουκρανία, όπως αναμενόταν, δεν κατέληξε πουθενά και το μόνο που επιβεβαίωσε είναι την αντιπαράθεση, που δεν έχει σχέση βέβαια με τον ουκρανικό λαό και τις ανάγκες τους, αλλά με τη διαπάλη που γίνεται ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους, που διεκδικούν καλύτερη θέση για τα συμφέροντά τους και μεγαλύτερο μερίδιο στον πλούτο της περιοχής. Η επέμβαση που ξεκίνησαν ΗΠΑ και ΕΕ με την καπιταλιστική Ρωσία, με «μήλον της Εριδος» την Ουκρανία, για το αν αυτή θα πάει με την ΕΕ ή με την ευρωασιατική ένωση της Ρωσίας, «πάτησε» και αναπτύχθηκε στο έδαφος της ενδοαστικής αντιπαράθεσης στην ίδια την Ουκρανία, στις προτεραιότητες μερίδων του ντόπιου κεφαλαίου.

Διευρύνεται η ΝΑΤΟική στρατιωτική παρουσία

Το εύφλεκτο υλικό που υπάρχει στην περιοχή, εντείνει η όλο και διευρυνόμενη παρουσία των ΝΑΤΟικών δυνάμεων. Πέντε νέα πολεμικά πλοία της λυκοσυμμαχίας έχουν ήδη δέσει στο λιμάνι Κλαϊπέντα της Δυτικής Λιθουανίας και συνολικά στη Βαλτική και την Πολωνία ενισχύονται οι στρατιωτικές δυνάμεις. Η Ρωσία επίσης ως άμεση απάντηση διατηρεί 40.000 άντρες και εξοπλισμό στα δυτικά της σύνορα με την Ουκρανία και η ρώσικη κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι διατηρεί το δικαίωμά της να επέμβει προς υπεράσπιση των «Ρώσων αδελφών της».

Συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ

Η Ουκρανία αποτέλεσε και το κύριο ζήτημα της επίσκεψης της καγκελαρίου της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ στις ΗΠΑ και της συνάντησης με τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Στην κοινή συνέντευξη που έδωσαν την Παρασκευή, οι δύο ιμπεριαλιστές ηγέτες επιβεβαίωσαν - όπως αναμενόταν - τη στήριξή τους στην κυβέρνηση εθνικιστών και φασιστών στο Κίεβο και ταυτόχρονα προσπάθησαν να δείξουν ένα «αρραγές και ενιαίο μέτωπο» κατά της Ρωσίας για τη στάση της στην Ουκρανία. Ομως, παρά την κοινή φρασεολογία, είναι φανερό ότι υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Παρά τις απειλές για περαιτέρω κυρώσεις κατά των Ρώσων, κυρίως προσώπων και όχι τόσο τομέων της οικονομίας, αυτό που διακρίνεται είναι η σχετική δυστοκία από την πλευρά της Γερμανίας. Ο λόγος είναι η μεγάλη διασύνδεση των γερμανικών μονοπωλίων με τα ρωσικά σε μια σειρά τομείς, με την Ενέργεια να είναι βασικός αλλά όχι μόνος, αφού εμπλέκονται μια σειρά επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς. Αυτήν τη διασύνδεση θέλει να διαρρήξει η αμερικανική αστική τάξη, προς όφελος της δράσης των δικών της μονοπωλίων.
Ο Ομπάμα, γνωρίζοντας ακριβώς αυτό, έριξε στο τραπέζι τη διατλαντική εμπορική συμφωνία, που προς το παρόν συναντά αρκετά προβλήματα (η Μέρκελ δεν την απέκλεισε στο μέλλον) και βέβαια ήγειρε το ζήτημα της ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, προτείνοντας «χείρα βοηθείας».
Η Μέρκελ, επίσης, δεν παρέλειψε να ρίξει το καρφί της για την υπόθεση παρακολουθήσεων των τηλεπικοινωνιών Ευρωπαίων πολιτών και ηγετών (μεταξύ των οποίων και η ίδια...) από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, λέγοντας αφ' ενός ότι είναι «απαραίτητες» για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας, από την άλλη όμως χαρακτήρισε «σημαντική» την ανάγκη συνέχισης των διμερών συμμαχικών διαβουλεύσεων σε θέματα ασφαλείας και «συνεργασίας» μεταξύ των κρατικών μυστικών υπηρεσιών και στις δύο μεριές του Ατλαντικού.

Στράτφορ: «Τα μονοπάτια των ...επενδύσεων είναι πολύ μπλεγμένα»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το τελευταίο διάστημα η στάση που κρατάει το γνωστό ινστιτούτο γεωστρατηγικής «Statfor» (Στράτφορ) (με συνδέσεις με ισχυρές μερίδες του κεφαλαίου στις ΗΠΑ) που θέτει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Σε πρόσφατη ανάλυσή του, ο επικεφαλής του Τζορτζ Φρίντμαν, με τον τίτλο «Οι ΗΠΑ επιλέγουν αναποτελεσματικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας», σημειώνει ότι πολλές δυτικές χώρες «κάνουν μπίζνες στη Ρωσία, έχουν σημαντικές υποδομές, επιχειρήσεις και τραπεζικούς λογαριασμούς. Επίσης, η Μόσχα έχει τη δύναμη να κόψει τις ενεργειακές προμήθειες προς την Ευρώπη. Φυσικά, είναι ζήτημα αν η Ρωσία επιλέξει μια τέτοια απάντηση, ωστόσο είναι απόλυτο γεγονός ότι η Ρωσία έχει μια σειρά από επιλογές». Και προσθέτει: «Αυτός είναι και ο λόγος του δισταγμού από την πλευρά των ΗΠΑ και ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών να επιβάλουν κυρώσεις στη Ρωσία ως σύνολο» και τονίζει ότι «υπολογίζονται οι αμφίδρομες ζημιές».
Ακόμα σημειώνει ότι μετά το 1990 (δηλαδή την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη διάλυση της ΕΣΣΔ), «αυτοί που έχουν την εξουσία είναι αυτοί που έχουν και τον πλούτο», αλλά υπογραμμίζεται ότι «η ρωσική ηγεσία διατήρησε μέρος του πλούτου της μέσα στη Ρωσία, ακριβώς για να αποφύγει να μπορούν δυτικές κυβερνήσεις να τον απειλήσουν».
Φυσικά, στην ανάλυση του Στράτφορ γίνεται αναφορά στα κοινά σχέδια που αναπτύσσουν δυτικά μονοπώλια και ρωσικά σε αγωγούς Ενέργειας ή άλλα προγράμματα. Χαρακτηριστικά σημειώνεται ότι «στον μοντέρνο καπιταλισμό τα μονοπάτια των επενδύσεων είναι πολύ μπλεγμένα». Το κουβάρι των ανταγωνισμών στον ιμπεριαλιστικό κόσμο είναι εδώ και στην περίπτωση της Ουκρανίας, όπου ο λαός της ματώνει στο βωμό των συμφερόντων των καπιταλιστών.

Δ. Κ.

«Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης»

«Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης»

Οι ρίζες του εικονιζόμενου έργου με τον τίτλο «Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης» πηγαίνουν πίσω 2.300 χρόνια, στον αρχαίο Ελληνα γεωμέτρη Απολλώνιο της Περγάμου, που το έργο του έδωσε την έμπνευση για τη δημιουργία του απολλώνιου διχτυού.
Για να φτιάξετε ένα απολλώνιο δίχτυ, ξεκινάτε με τρεις εξωτερικά εφαπτόμενους κύκλους, που εφάπτονται εσωτερικά με έναν τέταρτο μεγαλύτερο κύκλο. Στη συνέχεια, όπου συναντιόνται τρεις από τους τέσσερις κύκλους, σχεδιάζετε έναν κύκλο εφαπτόμενο σ' αυτούς. Αν συνεχίσετε να το κάνετε αυτό πάλι και πάλι, θα καταλήξετε με κάτι σαν μαθηματικό πετσετάκι, που είναι το απολλώνιο δίχτυ και έχει την ιδιότητα να φαίνεται το ίδιο αν ζουμάρετε σε οποιοδήποτε σημείο. Με άλλα λόγια, είναι ένα φράκταλ ή μορφόκλασμα.
Προκύπτει, όμως, ένα ακανθώδες μαθηματικό ερώτημα: Πώς μπορεί να σχηματίσει κανείς έναν κύκλο που χωράει επακριβώς ανάμεσα σε τρεις εφαπτόμενους κύκλους; Ο Απολλώνιος δήλωνε ότι γνώριζε την απάντηση, αλλά το βιβλίο στο οποίο περιέγραφε την απόδειξη χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Οι λόγιοι της Αναγέννησης προκαλούσαν ο ένας τον άλλο να αποδείξει το θεώρημα του Απολλώνιου. Ο Ντεκάρτ, το 1643, ανακάλυψε πώς να υπολογίζει την ακτίνα του νέου κύκλου, αλλά δεν μπόρεσε να βρει τη θέση του κέντρου του. Η απάντηση σ' αυτό βρέθηκε μόλις τη δεκαετία του 1990, με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Ο μαθηματικός - καλλιτέχνης που δημιούργησε το εικονιζόμενο έργο εργαζόταν με ένα πρόγραμμα υπολογιστή για την αποδοτική δημιουργία ενός απολλώνιου διχτυού και καθώς πειραματιζόταν με διάφορες παραμέτρους προέκυψε το σχέδιο της εικόνας (και άλλα εξίσου όμορφα μ' αυτό).

Συνεχίστε αυτή τη διαδικασία επί μακρόν και θα δημιουργηθεί ένα Απολλώνιο δίχτυ.

«Μπλε Ηλιος»

Δύο παλιές περσικές τεχνικές διακόσμησης είναι τα πλακίδια και τα ταχζίμπ, που συνήθως χρησιμοποιούνταν στα περιθώρια και τους τίτλους των μεσαιωνικών ιερών βιβλίων. Το εικονιζόμενο έργο με τον τίτλο «Μπλε Ηλιος» συνδυάζει και τις δύο τεχνικές.
Το σχήμα στο κέντρο είναι το δεκάγραμμο, ένα είδος αστεριού με 10 μύτες, που οι Πέρσες καλλιτέχνες ενσωμάτωναν στην τέχνη τους επί αιώνες, λόγω των γεωμετρικών του ιδιοτήτων. Για να σχηματίσετε ένα δεκάγραμμο, πάρτε ένα πεντάγωνο και βάλτε πάνω του ένα άλλο πεντάγωνο με στροφή 36 μοιρών. Οι άκρες των δύο πενταγώνων σχηματίζουν ένα δεκάγραμμο.
Ο «Μπλε Ηλιος» έχει δομή τεσσάρων ομόκεντρων δεκαγράμμων. Στην εσωτερική και στην εξώτερη περιοχή μεταξύ των δεκαγράμμων υπάρχει ένα σχέδιο πλακιδίων, ενώ τον ενδιάμεσο χώρο καλύπτει ένα παραδοσιακό σχέδιο, με εικόνες βλαστών, φύλλων και λουλουδιών. Ολο το σχήμα έχει δεκαπλή περιστροφική συμμετρία - αν φανταστείτε ένα λεπτοδείκτη στη θέση δώδεκα η ώρα και τον μετακινήσετε κατά ένα δέκατο του κύκλου, τότε η φέτα 36 μοιρών που θα προκύψει είναι πανομοιότυπη με τις υπόλοιπες 9 ανάλογες φέτες. Κάθε τομέας από τους 10 έχει και τη δική του συμμετρία: σχεδιάστε μια γραμμή που να περνάει από τη μύτη της φέτας και να την κόβει στα δύο και διπλώστε. Τα άκρα των δύο πλευρών θα ταιριάξουν απόλυτα.

Οι Πέρσες καλλιτέχνες πλακιδίων ήταν μαθηματικοί, έστω κι αν δεν απέδειξαν κανένα θεώρημα. Σκοπός τους ήταν να φτιάξουν κάτι που να έχει οπτική αρμονία και ισορροπία, τόσο στο σύνολο όσο και στις λεπτομέρειες. Ομως οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν τέτοια σχέδια περιλαμβάνουν τεχνικές που μπορούν να καταλάβουν μόνο μαθηματικοί. Ενας άνθρωπος με γνώση τέτοιων αναλυτικών τεχνικών είναι μαθηματικός, είτε είναι καλλιτέχνης, είτε όχι.

Γιάννης Ρίτσος, o πιο δικός μας Ξένος

Γιάννης Ρίτσος, o πιο δικός μας Ξένος

Το να ασχολείται κανείς με την ποίηση όταν λείπει το «ψωμί», σε όσους δε σχετίζονται με την κομμουνιστική ιδεολογία, φαίνεται συχνά παράδοξο. Ομως για ποιο λόγο αξίζει στ' αλήθεια να παλεύει κανείς; Μόνο για το ψωμί; Μα αυτό είναι το πρώτο σκαλοπάτι, δίδασκε και ο Ρίτσος, που όλη του η έγνοια ήταν να ανεβάσει στο μύθο το μερμήγκι και να μάθει στο τζιτζίκι ένα τραγούδι πέρα απ' το ξερό πετσί του, να βοηθήσει, με άλλα λόγια, τους φτωχούς, λαϊκούς ανθρώπους -προπαντός την πρωτοπόρα τάξη τους- να νιώσουν τη δύναμη και το μεγαλείο της ανθρωπιάς τους, προχωρώντας πιο πέρα και πιο πάνω από ένα σκέτο οικονομικό αγώνα, στο δύσκολο μα μεγάλο αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου.

Δε φτάνει το τραπέζι, μήτε κάμποσος παράς στην τσέπη, μήτε και το ψωμί και το φιλί - δε φτάνει. Ο άνθρωπος είναι πιο τρανός απ' την καθημερινή την έγνοια του, έγραφε. Μιαν αλήθεια που ούτε την επινόησε, ούτε τη δανείστηκε, αλλά με το αίμα του την κατάχτησε μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης του καιρού του.
Για όλους εμάς, ο Γιάννης Ρίτσος είναι ένας κορυφαίος ποιητής. Για τον ίδιο όμως το πιο όμορφο ποίημά του ήταν τα αποτυπώματά του στα αρχεία της Ασφάλειας Αθηνών, οι μόνες περγαμηνές του ήταν τρεις λέξεις: Μακρόνησος, Γυάρος, Λέρος.
Το λόγο μας τον αποκαλύπτει στο έργο του, όπως στο ποίημά του - ύμνο στο μεγαλείο του ανθρώπου - κοινωνικού αγωνιστή, με τον τίτλο «ο Αποχαιρετισμός» εμπνευσμένο από το θάνατο του Κύπριου Γρηγόρη Αυξεντίου:
Ναι η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας
είναι η απόφαση του θανάτου μας, όταν υπάρχει κάποια διέξοδος
όταν μπορείς και να τον αποφύγεις, και συ τον διαλέγεις
σαν τιμή και σαν χρέος για τους άλλους, πιο πέρα από τις ανάγκες σου.
Οποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή νικάει και το θάνατο. Τόμαθα.
Αλλωστε, για τον Ρίτσο η μεγαλοσύνη του ανθρώπου μετριέται στις οριακές καταστάσεις που θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο μέγα χρέος και στο μέγα φόβο.
«Ο Αποχαιρετισμός» - βασισμένος σε βιώματα του ποιητή από το κολαστήριο της Μακρονήσου - φαίνεται πως αποτελεί ποιητική επεξεργασία εσωτερικών του διεργασιών σε μια δραματική στιγμή, που έχει καταγραφεί στη μαρτυρία κάποιου συναγωνιστή του. Είναι η στιγμή που οι δεσμοφύλακές του τον περιμένουν στην κεντρική σκηνή του Διοικητηρίου, στην κορυφή ενός λόφου, για να υπογράψει δήλωση μετάνοιας κι αποκήρυξης του κομμουνισμού, με τους τηλεγραφητές και τα επιτελεία της εθνικής ραδιοφωνίας σε επιφυλακή για τη θριαμβευτική αναμετάδοση της είδησης στο πανελλήνιο και στο εξωτερικό.
Ισως να μπορούσα να γλυτώσω. Ισως μπορούσα
ν' αντέξω την καταφρόνια ή τη συγγνώμη ή και τη λησμονιά των άλλων.
Ομως εγώ θα μπορούσα να λησμονήσω το φως που ονειρευτήκαμε μαζί;
κείνο το μέγα καρδιοχτύπι της σημαίας μας;
γράφει και συνεχίζει, εξηγώντας ταπεινά στους συντρόφους του, που οι περισσότεροι δεν τα κατάφεραν να αντέξουν, τη μεγάλη αλήθεια του:
Ξέρω πως θα μπορούσε να είμαι στη θέση σας, αδέλφια μου που φύγατε,
γιατί ξέρω όπως κι εσείς τι θα πει πόνος και φόβος,
μα εγώ είχα ένα φόβο πιο μεγάλο απ' τον πόνο και το φόβο σας,
όχι μονάχα το φόβο του κορμιού μου, μα το φόβο της ψυχής μου....
Ολα είναι τόσο δύσκολα,
κι ίσως για τούτο ν' αξίζουν. Ομως δε θα μπορούσα
να περπατήσω με κομμένα τα γόνατα της ψυχής μου.
Συγχωράτε με. Γεια σας.
Οι επώδυνες ταλαντεύσεις και οι εσωτερικές συγκρούσεις σε κάθε άνθρωπο, προπαντός σ' εκείνον που διάλεξε να είναι υποκείμενο και όχι αντικείμενο της Ιστορίας, αποτελεί ένα από τα αγαπημένα θέματα και από τα πιο δυνατά σημεία στα μη εγερτήρια και λιγότερο γνώριμα έργα του Ρίτσου, γραμμένα μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και τις εξελίξεις που ακολούθησαν το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Η για πολλά χρόνια περιορισμένη ενασχόληση των κομμουνιστών με αυτό το μεγάλο κομμάτι της ποίησης του Ρίτσου άφησε περιθώρια στην ευρύτερη διάδοση αστικών και οπορτουνιστικών ερμηνειών της, που καταλήγουν τελικά στη διχοτόμησή του: Από 'δώ ο ποιητής Ρίτσος, ωραίος, σπουδαίος, μεγάλος, γιατί ασχολείται με τα θέματα του αιώνιου ανθρώπου, τα υπαρξιακά, όπως η φθορά, ο θάνατος, ο έρωτας, υπακούοντας στα εσωτερικά του οράματα κι από κει ο απλοϊκός, μονοδιάστατος, παρωχημένος κομματικός Ρίτσος της κοινωνικοπολιτικής στιχουργίας, που «δεν αξίζει ούτε όσο το χαρτί που γράφτηκε».
Είναι όμως έτσι; Ο Ρίτσος για παράδειγμα της «Καντάτας για τη Μακρόνησο» είναι άλλος από τον Ρίτσο της «Σονάτας του Σεληνόφωτος»;
Η ίδια η «Σονάτα του Σεληνόφωτος» δίνει την απάντηση στο ερώτημα αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι το κεντρικό πρόσωπο του ποιήματος, μια συνηθισμένη γυναίκα της εποχής μας, η γυναίκα με τα μαύρα, είναι και ποιήτρια, που σε προχωρημένη ηλικία συνειδητοποιεί το ανώφελο της ιδεαλιστικής, θρησκευτικής κοσμοθεωρίας της. Ετσι, μέσα της μαίνεται μια πάλη ανάμεσα στη μοναχικότητα και την εσωτερικότητα του παλιού τρόπου σκέψης και ζωής της και την ανάγκη της να πολεμήσει το φόβο της φθοράς, της παρακμής και του θανάτου, ζητώντας από έναν νεαρό ποιητή της κοινωνικής ποίησης, να την πάρει μαζί του έξω, στην πολιτεία, στα κοινά ενδιαφέροντα και προβλήματα της πραγματικής ζωής.
Στη «Σονάτα», βέβαια, η ιδέα αυτή γονιμοποιείται μέσα από ένα πλήθος άλλων προεκτάσεων με δεσπόζουσα την καταλυτική κριτική στην αστική κοινωνία, που η σήψη της ακρωτηριάζει, τσακίζει, χαμηλώνει τον άνθρωπο, καθιστώντας τον μοναχικό, άχρηστο για τους συνανθρώπους του, ανέραστο ακόμη και στο συζυγικό του κρεβάτι, όπως η γυναίκα με τα μαύρα. Παράλληλα, αναδείχνονται οι βαθιές χαρακιές που αφήνει στη συνείδηση του ανθρώπου ο παλιός κόσμος και η δυσκολία να εξαλειφθούν, ειδικά όταν υπάρχει - όπως στο νεαρό κοινωνικό ποιητή - ανυπομονησία και εύκολοι χαρακτηρισμοί. Στο φόντο όλης της σύνθεσης, όμως, παραμένει η ίδια κεντρική ιδέα, βαθύτερα επεξεργασμένη και γενικευμένη, πως όχι μόνο η κοινωνική ποίηση, αλλά η κοινωνικά χρήσιμη δραστηριότητα και δημιουργία αποτελεί το μόνο μέσο για την υπερνίκηση της φθοράς και του θανάτου σε κάθε του έκφραση, πνευματική, ψυχική, βιολογική, το μόνο πεδίο που μπορεί να ξεδιπλώσει ο άνθρωπος την ανθρωπιά του.
Ο Ρίτσος, σε αυτού του είδους τη στοχαστική και χαμηλόφωνη ποίησή του, δεν ασχολείται γενικά και αφηρημένα με τα υπαρξιακά προβλήματα του αιώνιου ανθρώπου (τη φθορά, την κόπωση από χαμένους αγώνες, τα αδιέξοδα, το φόβο, τη μοναξιά κ.λπ.), αλλά με την έκφραση που αυτά παίρνουν στις συγκεκριμένες σύγχρονες κοινωνικο-ιστορικές συνθήκες.
Η πρόθεση του ποιητή σ' αυτήν τη μη ηρωική ποίησή του είναι να αποδοθεί η πραγματικότητα σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος ρεαλιστικά: Χωρίς επιπόλαιους συναισθηματισμούς, μεγαλοστομίες, σχηματικότητα και βολικές απλουστεύσεις. Κι αυτό όχι για να υποταχτούμε στην πραγματικότητα, αλλά για να μπορέσουμε πιο ώριμα να την αντιμετωπίσουμε, με βαθύτερη επίγνωση των δυσκολιών της, αλλά και με τη γνώση της διαλεκτικής της ζωής, της κίνησης μέσα στην επιφανειακή ακινησία. Η απάντηση του Ρίτσου στις εσωτερικές αντιφάσεις δεν είναι η αμφισβήτηση της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας, αλλά η πιο γόνιμη επιβεβαίωσή της, ένα μέγα ΝΑΙ, καρπός βαθύτερης επεξεργασίας και περισυλλογής.
Χαρακτηριστικό του αγώνα του για να βγούμε πιο δυναμωμένοι από τις ήττες και τις ιστορικές επιβραδύνσεις είναι το τελευταίο ποίημα της συλλογής «Τέταρτη Διάσταση», με τίτλο «όταν έρχεται ο Ξένος».
Ο Ξένος που αντιπροσωπεύει τον ποιητή - οδηγητή, την ποιητική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, φτάνει μπαρουτοκαπνισμένος σε ένα σπίτι βυθισμένο στο πένθος. Κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει, όπως συχνά συμβαίνει στις δύσκολες ιστορικές καμπές.
Ο Ξένος όμως συνέχιζε πιο πέρα.
Είναι πάντα μια γέννηση, -τους είπε ο Ξένος-
κι ο θάνατος μια πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Τίποτα δε χάνεται... Ολα δικά μας. Ολα του κόσμου ετούτου. Και τους νεκρούς μας τους κουβαλάμε μέσα μας, χωρίς ο χώρος να στενεύει, χωρίς να βαραίνουμε. Συνεχίζουμε τη ζωή τους απ' τις βαθιές στοές και τη σέρνουμε σε ρίζες. Τη δική τους ζωή, τη δική μας ακέρια μες τον ήλιο.
Και όλα αυτά μπορούμε να τα συναισθανθούμε, αρκεί να ξεφύγουμε από τον ατομικό χρόνο και να αναγνωρίσουμε το γενικό ανθρώπινο χρόνο, την ιστορική συνέχεια. Τότε θα συνειδητοποιήσουμε πόσο μικρές λεπτομέρειες είναι οι προσωρινές ήττες, πόσο ανώφελες είναι οι απογοητεύσεις κι οι αγωνίες μας και θα λάμψει μπροστά μας ολόκληρη η ανθρώπινη πορεία, σα μεγάλος ποταμός που χύνεται στο φως. Γιατί, για τον Ρίτσο ολόκληρη η ζωή, ολόκληρη η ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι κύκλος, μια μάταιη επανάληψη λαθών κι αποτυχιών, αλλά μια συνέχεια σε υψηλότερο κάθε φορά επίπεδο, μια σπείρα, μια ανερχόμενη, ανελισσόμενη σπείρα, όλο και πιο πάνω, όλο και πιο πάνω, που δεν έχει τέλος.... Και τότε όλοι κατάλαβαν πως αυτός ο Ξένος, ήταν ο πιο δικός τους.
Στο ποίημα αυτό αμέσως μπορεί να αναγνωρίσει κανείς το στίχο του θρυλικού «Επιτάφιου» Γιε μου εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι / μέσα στις φλέβες ολουνών έμπα βαθιά και ζήσε, ή ακόμη καλύτερα το δυνατό επίλογο του Γιε μου στ' αδέλφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου/ σου παίρνω το τουφέκι σου, κοιμήσου εσύ παιδί μου, ανεβασμένο όμως σε γενικότερο, καθολικό επίπεδο. Η ιδέα ότι ένας ηρωικός θάνατος δίνει νέα ορμή στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση έχει διευρυνθεί με τη σκέψη ότι κάθε θάνατος, θυσία, απώλεια, ήττα είναι και γέννηση μιας βελτιωμένης, ανώτερης προσπάθειας στην ανηφορική πορεία της ανθρωπότητας προς τον ήλιο του αταξικού μέλλοντός της.
Με λίγα λόγια, η σωστή ανάγνωση και κατανόηση του έργου του Ρίτσου προϋποθέτει την αντιμετώπισή του σαν ενιαίο, αδιαίρετο και ανοδικό σύνολο από το μέρος στο όλον. Οταν κανείς απομονώνει την εγερτήρια ή την εσωτερική πλευρά αδυνατεί να συλλάβει και να χαρεί το μεγαλείο της ποίησής του, που είναι «οδηγός μάχης και ευτυχίας» όχι μονάχα για τις περιόδους όξυνσης της ταξικής πάλης, αλλά παντός καιρού, όπως στις σημερινές συνθήκες της αντεπανάστασης. Γιατί το είπαμε, αυτός ο Ξένος συνέχιζε πιο πέρα ...και ήταν ο πιο δικός μας.

Της
Ελένης ΜΗΛΙΑΡΟΝΙΚΟΛΑΚΗ*
*Ελένη Μηλιαρονικολάκη είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ Η «πηγή» των κερδών... ξεδιψάει μόνο τους ισχυρούς

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ

Η «πηγή» των κερδών... ξεδιψάει μόνο τους ισχυρούς

Γερμανική υπόθεση ήταν ο περσινός τελικός, μεταξύ Μπάγερν Μονάχου - Ντόρτμουντ

Μπορεί το Σάββατο, 24 Μάη, η Λισαβόνα να είναι αυτή που αναμένεται να συγκεντρώσει τα βλέμματα των ποδοσφαιρόφιλων της Ευρώπης (και όχι μόνο), καθώς είναι η οικοδέσποινα του φετινού τελικού στο Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο άλλη θα είναι η πόλη που θα γιορτάζει... Μερικές εκατοντάδες χλμ. ανατολικά και εντός της Ιβηρικής χερσονήσου η πραγματική γιορτή ουσιαστικά έχει ήδη αρχίσει από τα μέσα της περασμένης βδομάδας για τη Μαδρίτη, καθώς σε αυτήν θα καταλήξει το τρόπαιο. Η πρόκριση των δύο μεγαλύτερων ομάδων της πόλης στο φετινό τελικό Ατλέτικο και Ρεάλ, μάλιστα, σηματοδοτεί και μια πρωτοτυπία στο θεσμό, καθώς είναι η πρώτη φορά που δύο ομάδες από την ίδια πόλη θα διεκδικήσουν το τρόπαιο.
Ωστόσο, εάν αυτό συμβαίνει πρώτη φορά, από την άλλη, μάλλον σε κανόνα της διοργάνωσης τείνει να εξελιχθεί το γεγονός ότι για το τρόπαιο θα κοντραριστούν αντίπαλοι από την ίδια χώρα, αφού αυτό θα συμβεί για 5η φορά την τελευταία 15ετία. Μάλιστα, φέτος θα συμβεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αφού ο περσινός ...γερμανικός τελικός Μπάγερν - Ντόρτμουντ δίνει τη σκυτάλη στη φετινή ...ταυρομαχία. Επίσης, για δεύτερη φορά, ο τελικός αποκτάει ισπανικό χρώμα μετά την αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Βαλένθια το 2000, ενώ από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει και ένας... ιταλικός τελικός (Μίλαν - Γιουβέντους 2003) καθώς και ένας αγγλικός (Μάντεστερ Γ - Τσέλσι 2008).

Κομμένο και ραμμένο για την ελίτ

Οι δύο ομάδες της Μαδρίτης Ατλέτικο και Ρεάλ μετά τις μονομαχίες για το πρωτάθλημα θα τα πουν και στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ

Τα παραπάνω στατιστικά, πέρα από την όποια ιστορική τους αξία, εντούτοις αναδεικνύουν και μια εικόνα που κάθε άλλο παρά απαρατήρητη μπορεί να περάσει και φυσικά έχει και λόγο και αιτία. Οτι για μια ακόμη χρονιά η διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ αποτελεί υπόθεση μιας ελίτ ομάδων, προερχόμενες όχι μόνο από συγκεκριμένες χώρες, αλλά και από τα υψηλά πατώματα της πυραμίδας που αφορά στην αγορά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια εικόνα που διαψεύδει ξεκάθαρα τα όποια κατά καιρούς λεγόμενα του προέδρου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Μισέλ Πλατινί για «διοργάνωση όλων των ομάδων» και «κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ αδύνατων και δυνατών».
Είναι προφανές ότι το σημερινό εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο γέννημα - θρέμμα των λογικών που επιτάσσει το καπιταλιστικό σύστημα και στον αθλητισμό, με το κυνήγι των κερδών να είναι ο αυτοσκοπός, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο ανταγωνισμού αθλητικών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Και όπως καθορίζουν οι νόμοι της καπιταλιστικής αγοράς, επιβιώνει μόνο το... μεγάλο ψάρι.
Από το σχεδιασμό της ίδιας της διοργάνωσης εξ αρχής όπου το άλλοτε Κύπελλο Πρωταθλητριών μετατράπηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ, προκειμένου να αποτελέσει την εμπορική ...ναυαρχίδα της ΟΥΕΦΑ μέχρι και τις όποιες αλλαγές που έχουν συμβεί στον τρόπο διεξαγωγής (κατάταξη χωρών που συμμετέχουν, καθιέρωση προκριματικών γύρων με διαφορετικές συμμετοχές κ.τ.λ.) είναι σίγουρο ότι μιλάμε για ένα ακριβό προϊόν με πακτωλό κερδών, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των ισχυρών.
Τις επενδύσεις της Τσέλσι του Ρομάν Αμπράμοβιτς ή των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου μόνο για παράδειγμα στον τομέα του έμψυχου δυναμικού, δεν είναι δυνατόν να τις ακολουθήσουν μικρότερες ομάδες που το μπάτζετ τους είναι όσο η αξία ενός παίκτη μιας ομάδας. Η βοήθεια των χορηγών (με ό,τι αυτή συνεπάγεται) που προσφέρεται στη μερίδα των λεγόμενων ισχυρών συλλόγων, αυξάνει τις δυνατότητες σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Οι τελευταίοι απλά συμπληρώνουν το παζλ, βολεύονται με το ό,τι περισσεύει από τους ισχυρούς (π.χ. μπόνους ΟΥΕΦΑ), ενώ η ψευδαίσθηση του δικαιώματος στο όνειρο προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για κάποιους άλλους, μικρότερου βεληνεκούς επιχειρηματίες, να... κερδίσουν και αυτοί κάτι από την ιστορία αυτή!

Καταστολή. Η ιστοριογραφικά "αθέατη" πλευρά της αστικής δημοκρατίας

 Καταστολή. Η ιστοριογραφικά "αθέατη" πλευρά της αστικής δημοκρατίας

Δίπλα στα κάθε λογής μέτρα και μεθοδεύσεις που επιστρατεύτηκαν για την ενσωμάτωση του εργατικού - σοσιαλιστικού κινήματος υπήρξε, βέβαια, η καταστολή. Οι μορφές που έλαβε ποικίλαν. Οι δε ρίζες της χρονολογούνται πολύ πριν την ίδρυση της ΓΣΕΕ και του ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή που οι εργάτες άρχισαν να διεκδικούν και οι σοσιαλιστικές ιδέες να έχουν απήχηση.

 Εργάτες μεταλλωρύχοι στο χώρο δουλιάς τους, στις αρχές του περασμένου αιώνα

Η νεαρή εργατική τάξη της Ελλάδας δεν άργησε να βρεθεί αντιμέτωπη με τα όπλα. Γεγονός που στην απεργία, π.χ., των μεταλλωρύχων της Σερίφου το 1916 είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία τεσσάρων εργατών. Δύο χρόνια πριν, οι συνδικαλιστές Μπεναρόγια και Γιονάς θα γίνονταν οι πρώτοι πολιτικοί εξόριστοι στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Βάσει του Νόμου ΤΟΔ/ 1871 " Περί καταδιώξεως της ληστείας ", που το 1913 επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει την εκτόπιση κάθε ατόμου που κρινόταν ένοχο για διατάραξη της δημόσιας ασφάλειας ( Ν. 121/1913), οι δύο σοσιαλιστές - στελέχη της Φεντερασιόν συνελήφθησαν το 1914 στη Θεσσαλονίκη και εξορίστηκαν στη Νάξο, επειδή μετείχαν στην οργάνωση της απεργίας των καπνεργατών. Τον Ιούλη του 1919 οι τέσσερις σοσιαλιστές που είχαν εκλεγεί στη διοίκηση της ΓΣΕΕ από το Ιδρυτικό της Συνέδριο εκτοπίστηκαν στη Φολέγανδρο, πυροδοτώντας την πρώτη πανελλαδική πολιτική απεργία.
Τον Οκτώβρη του 1919, η κυβέρνηση Βενιζέλου παρέπεμψε τους απεργούς μυλεργάτες στο στρατοδικείο. Η επόμενη ( του Δ. Γούναρη) θα χρησισμοποιήσει εναντίον των απεργών σιδηροδρομικών το μέτρο της επιστράτευσης ( 14. 3. 1921). 38 εξ αυτών καταδικάστηκαν σε καταναγκαστικά έργα, ενώ 580 στάλθηκαν στο μικρασιατικό μέτωπο. Η επιστράτευση εφαρμόστηκε ξανά στις 11.6. 1924 στην απεργία των ναυτεργατών.
Το 1924, η κυβέρνηση του Α. Παπαναστασίου ( του " πατέρα της Δημοκρατίας" ) ψήφισε το νομοθετικό διάταγμα " Περί συστάσεως εν εκάστω Νομώ Επιτροπών επί της Δημοσίας Ασφαλείας", το οποίο τροποποιήθηκε το 1926 επί δικτατορίας Θ. Πάγκαλου για να εφαρμοστεί κατά του ΚΚΕ. Ο νόμος προέβλεπε τη σύσταση επιτροπών ασφαλείας σε όλους τους νομούς της χώρας, αποτελούμενων από τον εκάστοτε Νομάρχη, Εισαγγελέα και Διοικητή της Χωροφυλακής. Οι επιτροπές αυτές είχαν το δικαίωμα, κατόπιν πρότασης των αστυνομικών Αρχών, να προβαίνουν στην εκτόπιση κάθε υπόπτου που θεωρούνταν απειλή " δια το κράτος και την κοινωνίαν", δίχως να έχει προηγηθεί απαραιτήτως κάποια δικαστική απόφαση ή να έχει διαπραχθεί αναγκαστικά κάποια νομική παράβαση. Η υποψία και μόνο ήταν αρκετή. Το μέτρο της " προληπτικής " εκτόπισης θα ενεργοποιηθεί και πάλι επί πρωθυπουργίας Βενιζέλου τον Ιούλη του 1931 ( Ν. 5174/ 1931).

 Μεγάλη εργατική απεργία στον Πειραιά τη δεκαετία του 1920

 Ανάμεσα στα νησιά που έγιναν τόποι εξορίας και μαρτυρίου για εκατοντάδες εργάτες , συνδικαλιστές, κομμουνιστές και άλλους προοδευτικούς ανθρώπους την περίοδο του Μεσοπολέμου, ήταν η Αμοργός, η Ανάφη, ο Άι- Στράτης, η Γαύδος, η Γυάρος, οι Παξοί, η Σίκινος, η Σκύρος, η Φολέγανδρος, τα Ψαρά κ.α. Τα περισσότερα εξ αυτών ήταν μικρά, άνυδρα και άγονα νησιά, με ανεπαρκή έως ανύπαρκτη επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Κατά συνέπεια, οι συνθήκες διαβίωσης ήταν ιδιαίτερα δύσκολες για τους εξόριστους που, εκτός από την πείνα, είχαν να αντιμετωπίσουν και αρρώστιες όπως η ελονοσία, ο τύφος και η φυματίωση. Πολλοί δε θα αντέξουν σωματικά και ψυχικά αυτήν τη δοκιμασία.
Στα αντικομμουνιστικά μέτρα που εφαρμόστηκαν στο Μεσοπόλεμο συγκαταλέγονται ακόμη α) η υποχρεωτική διδασκαλία ειδικών μαθημάτων σε όλα τα σχολεία της χώρας για την " καταπολέμισιν του κομμουνισμού " ( 27.1.1926 ) και β) η σύσταση της " επιτροπής καταπολέμησης του κομμουνισμού ", που τον Οκτώβρη του 1927 αποφάσισε την " εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών από τα κομμουνιστικά στοιχεία ".
Το μέτρο όμως που αναμφισβήτητα σφράγισε την περίοδο που εξετάζουμε δεν είναι άλλο από το Ν. 4229 " Περί μέτρων ασφάλειας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών", το περιβόητο Ιδιώνυμο ( δηλαδή με " ίδιον χαρακτήρα"). Το Ιδιώνυμο υπήρξε τμήμα μιας γενικότερης πολιτικής  την οποία ο Ε. Βενιζέλος εξέθεσε μιλώντας σε προεκλογική του συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, ένα μήνα πριν τις εθνικές εκλογές του 1928[...]
Τέσσερις μήνες μετά από τη νίκη του Κόμματος των Φιλελευθέρων, στις 22.12.1928, η κυβέρνηση Βενιζέλου κατέθεσε το σχετικό νομοσχέδιο στο ελληνικό κοινοβούλιο. Με τη θετική ψήφο της συντριπτικής πλειοψηφίας των βουλευτών και των δύο αστικών παρατάξεων έγινε νόμος του κράτους στις 25.7.1929.

 Κρατούμενοι στις φυλακές της Αίγινας, την περίοδο που ίσχυε το «Ιδιώνυμο»

Το Ιδιώνυμο προέβλεπε ποινές φυλάκισης, εκτοπισμού ή απόλυσης ( στην περίπτωση των δημόσιων υπαλλήλων, των δασκάλων κ.λ.π.) για "αδικήματα" που είχαν να κάνουν με την " επιδίωξη εφαρμογής ιδεών εχουσών έκδηλονσκοπόν τη δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της Επικρατείας". Τιμωρούνταν επίσης όποιος ενεργούσε " υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν ", καθώς και όποιος, " επωφελούμενος απεργίας ή λοκ - άουτ ", προκαλούσε " ταραχάς ή συγκρούσεις ". Τέλος ,ο νόμος επέβαλε τη διάλυση ( ή την απαγόρευση σύστασης) στα " σωματεία ή ενώσεις οιασδήποτε μορφής" που φέρονταν ως φορείς τέτοιων αντιλήψεων. Με το ίδιο σκεπτικό όριζε την απαγόρευση δημόσιων συγκεντρώσεων, συλλαλητηρίων κ.λ.π με " ανατρεπτικό" περιεχόμενο ή σκοπούς.
Ενδεικτικό των ευρύτερωνκινδύνων που ελλόχευε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι το γεγονός ότι για την υιοθέτησή του επιφυλάχτηκαν ακόμα και ορισμένοι αστοί πολιτικοί, όπως οι Γ. Παπανδρέου, Γ.Καφαντάρης και Α. Παπαναστασίου, οι οποίοι τελικά και το καταψήφισαν. Ο τελευταίος μάλιστα παρατήρησε με ιδιαίτερη ευστοχία: " Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι κανείς μας δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής, γιατί ο νόμος δεν εξασφαλίζει κανέναν". Η πρότασή του να διώκονται με το Ιδιώνυμο και οι ενέργειες των φασιστών απορρίφθηκε κατηγορηματικά από τον Ε. Βενιζέλο. Οι φόβοι του θα επαληθεύονταν στη συνέχεια, αφού ο νόμος επιστρατεύτηκε τελικά εναντίον κάθε προοδευτικού ανθρώπου, ακόμα και κατά οπαδών του βενιζελισμού[...]
Η καταστολή συστηματοποιήθηκε και εντατικοποιήθηκε με την εφαρμογή του Ιδιώνυμου: " Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΒΕ ( Εργατική Βοήθεια Ελλάδας), από τον Ιούλη του 1929 μέχρι το Δεκέμβρη του 1932 δολοφονήθηκαν 18 άτομα ( 8 εργάτες, 8 αγρότες και 2 επαγγελματίες), καταδικάστηκαν από την αστυνομία και τη χωροφυλακή 1.335 εργάτες και αγρότες, βασνίστηκαν 107. Έγιναν 12.000 συλλήψεις αγωνιστών και εκδόθηκαν 2.203 καταδικαστικές αποφάσεις που επέβαλαν συνολικά 1.936 χρόνια φυλάκιση και 785 χρόνια εξορία". Δεκάδες μαζικές οργανώσεις διαλύθηκαν, ενώ η κυκλοφορία του Ριζοσπάστη απαγορεύτηκε σχεδόν στα 2/3 της επικράτειας.
Ο Ε. Βενιζέλος υπήρξε σαφής για τις πραγματικές του προθέσεις όσον αφορά το Ιδιώνυμο, με το οποίο ανήγαγε το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα σε μείζονα κοινωνικό εχθρό του αστικού κράτους[...]

Αν και αρχικά θεσπίστηκε ως μέτρο κατά του κομμουνισμού, το Ιδιώνυμο εφαρμόστηκε στη συνέχεια ενάντια σε κάθε λογής προοδευτικό και δημοκρατικό άνθρωπο που κρινόταν " επικίνδυνος" για το καθεστώς[...] Ωστόσο, το κύριο βάρος του κατασταλτικού μηχανισμού έπεσε αναμφίβολα στις γραμμές της εργατικής τάξης[...] Η γεωγραφία των συλλήψεων δείχνει επίσης πως περιοχές που μπήκαν στο στόχαστρο των διωκτικών Αρχών υπήρξαν κυρίως πόλεις με σημαντική υποστήριξη στο Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως τα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα της Αθήνας και του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας, της Καβάλας, των Σερρών και αλλού. Είχε, λοιπόν, καθαρά ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο.

Συχνά, απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις της εργατικής τάξης το αστικό κράτος αντιπαρέταξε τα όπλα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που για την καταστολή των απεργών κινητοποιήθηκε όχι μόνο η αστυνομία, αλλά και ο στρατός, με αποτέλεσμα το θάνατο δεκάδων και τον τραυματισμό εκατοντάδων εργατών[...]
Τέλος, παράλληλα και πάνω στη γενικότερη απολυταρχοποίηση του κράτους ( ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1930) ανέπτυξαν δράση μια σειρά παρακρατικές φασιστικές οργανώσεις, όπως η Εθνική Ένωσις Ελλάς, η Τρίαινα κ.α[...]

Αναστάσης Ι. Γκίκας, Ρήξη και Ενσωμάτωση.Συμβολή στην Ιστορία του εργατικού - κομμουνιστικού κινήματος του Μεσοπολέμου( 1918 - 1936 ), Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2010

Ο τίτλος της ανάρτησης από το αντίστοιχο κεφάλαιο του βιβλίου.  

Πηγή: ofisofi

Η Οδησσός στις φλόγες: 31(τουλάχιστον) νεκροί στο κτίριο των συνδικάτων!

 Η Οδησσός στις φλόγες: 31(τουλάχιστον) νεκροί στο κτίριο των συνδικάτων!

Περισσότεροι από 30 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βίαιες συγκρούσεις στην πόλη της Οδησσού της νότιας Ουκρανίας , όταν την Παρασκευή ακροδεξιοί παραστρατιωτικοί εισέβαλαν σε κτίριο που υπερασπίζονταν από αντικυβερνητικούς διαδηλωτές.

Η βία συνεχίζεται και το Σάββατο η Ουκρανική "κυβέρνηση είπε ότι οι δυνάμεις της είχαν επιτεθεί στους φιλορώσους αυτονομιστές στη βιομηχανική ανατολή της χώρας, τα ξημερώματα κοντά στην πόλη της Kramatorsk .

Ο "υπουργός" Εσωτερικών της Αρσέν Avakov δήλωσε πως οι "Ουκρανικές" δυνάμεις είχαν καταλάβει τον έλεγχο ενός τηλεοπτικού πύργου στο Kramatorsk , κοντά στο προπύργιο των ανταρτών του Slavyansk, όπου έγιναν σφοδρές μάχες την Παρασκευή . "Εμείς δεν σταματάμε ," έγραψε στη σελίδα του στο Facebook ο Αβάκωφ , αλλά δεν έδωσε πληροφορίες σε σχέση με τις απώλειες .

Μεγάλο συνδικαλιστικό κτίριο της σοβιετικής εποχής της Οδησσού πυρπολήθηκε την Παρασκευή, καθώς οι φασίστες παραστρατιωτικοί του Κιέβου του επιτέθηκαν κατά το σούρουπο. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον 31 άνθρωποι κάηκαν, πνίγηκαν από τον καπνό ή σκοτώθηκαν πηδώντας από παράθυρα για να γλυτώσουν από την φωτιά.

Λίμνες αίματος έχουν σχηματιστεί έξω από την κύρια είσοδο του κτιρίου, ενώ εκρήξεις από μολότωφ και χειροβομβόδες ακούγονταν διαρκώς.  Μαύρος καπνός ανεβαίνει από το κτίριο, ενώ στις φλόγες έχει τυλιχτεί και μια κατασκήνωση αντικυβερνητικών διαδηλωτών σε κοντινή πλατεία.

Αντιφασίστες μαχητές αμύνονταν μέχρι εσχάτων μέσα στο φλεγόμενο κτίριο, ρίχνοντας τούβλα από τους τοίχους και μολότωφ από την οροφή πάνω στους επιτιθέμενους.
[...]
Μερικοί άνθρωποι έπεσαν από το φλεγόμενο κτίριο, ή κρεμόντουσαν σε περβάζια, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν την πυρκαγιά που είχε εξαπλωθεί στο εσωτερικό.

[...]
"Στην αρχή σπάσαμε την αντίσταση πλευρικά, και μετά εισβάλαμε από την κύρια είσοδο," είπε ένας εικοσάχρονος παραστρατιωτικός, ο οποίος δήλωσε ότι ήταν μέλος της ναζιστικής οργάνωσης "Δεξιός Τομέας".

"Είχαν όπλα και πυροβολούσαν ... Μερικοί άνθρωποι πήδηξαν από τη στέγη, πέθαναν προφανώς", δήλωσε.

Τα ΜΑΤ κατέφθασαν στην περιοχή ενώ μάχες σώμα με σώμα ήταν ήδη σε εξέλιξη στο εσωτερικό του κτιρίου, αλλά δεν μπήκαν μέσα παρά σχημάτισαν μια περίμετρο έξω από αυτό.

Μέσα σε δύο ώρες από την έναρξη της επίθεσης, η αντίσταση των αντικυβερνητικών στο εσωτερικό του κτιρίου φαίνονταν να έχει καταπνιγεί. Πολλά πυροσβεστικά έριχναν νερό στην φωτιά που ακόμη σιγόκαιγε, ενώ ασθενοφόρα έχουν κατακλύσει την περιοχή.

Ματωμένοι και πνιγμένοι από τους καπνούς οι αντιφασίστες διαδηλωτές οδηγήθηκαν τελικά έξω από το κτίριο. Πολλοί παραδόθηκαν στην αστυνομία , και φορτώθηκαν σε κλούβες. Ορισμένοι δέχθηκαν επίθεση από τους συγκεντρωμένους φασίστες .

"Ο στόχος είναι να καθαρίσει εντελώς η Οδησσός (από τους αντικυβερνητικούς)," δήλωσε ο Ντμίτρι Rogovsky, μέλος του "Δεξιού Τομέα", του οποίου το χέρι είχε τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των μαχών . "Είναι όλοι πληρωμένοι Ρώσοι αυτονομιστές ".

Η κατάληψη του κτιρίου των συνδικάτων ήταν η βίαιη κατάληξη μιας ημέρας οδομαχιών σε αυτό το θέρετρο της Μαύρης Θάλασσας .

Οι συγκρούσεις φέρεται να ξεκίνησαν όταν φασίστες διαδηλωτές για την υποστήριξη μιας ενοποιημένης Ουκρανίας, δέχτηκαν επίθεση από αντικυβερνητικούς ακτιβιστές οπλισμένους με ρόπαλα και αεροβόλα .

Όμως, η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε γρήγορα σε μια σειρά από αψιμαχίες και οι δύο πλευρές έπαιξαν ένα θανάσιμο παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι στο κέντρο της πόλης .

Η αστυνομία ήταν σε μεγάλο βαθμό στην άκρη καθώς οι δύο πλευρές πέταξαν βόμβες μολότοφ , κυβόλιθους και τούβλα ο ένας στον άλλο . Τα κορίτσια από την ηλικία των δεκατεσσάρων σμπαράλιαζαν λιθόστρωτα ώστε να μπορούν να εκτοξευθούν .

Μαχητές και στις δύο πλευρές ήταν οπλισμένοι με την πανοπλίες, κράνη και ασπίδες και ρόπαλα του μπέιζμπολ , αλυσίδες , μεταλλικές ράβδους και αεροβόλα.

Για δυόμισι ώρες η αστυνομία ήταν απούσα, δήλωσε η Όλγα Gold , μια δασκάλα βλέποντας την αναταραχή . "Οι αρχές ήταν απολύτως αδιάφορες", είπε .

Δεκάδες κτίρια και αυτοκίνητα υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια των ταραχών . Οι περισσότερες από τις καφετέριες και τα μπαρ στο κέντρο της Οδησσού , ένα δημοφιλές μέρος για διακοπές, έκλεισαν από νωρίς το απόγευμα
[...]

Πηγή: Guardian

Στο βίντεο σκηνές μετά την επίθεση 

Το ρεπορτάζ από το RT (δεν προλαβαίνω να μεταφράσω)

ΘΕΣΣΑΛΙΑ «Κολιγιές» ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

«Κολιγιές» ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Σε πολιτικές «κολιγιές» με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ επιδίδεται ο ΣΥΡΙΖΑ, στη Θεσσαλία, ενόψει των τοπικών εκλογών. Σε δήμους της περιοχής, η παράταξή του συνεργάζεται, επισήμως, με τις παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και των ΑΝΕΛ, ενώ σε άλλους που δεν κατάφερε να «κατεβάσει» δικό του ψηφοδέλτιο, στελέχη του συμμετέχουν - επισήμως και ανεπισήμως - στα ψηφοδέλτια συνδυασμών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ενώ σε δικό του συνδυασμό μετέχουν ακόμα και προσκείμενοι στη Χρυσή Αυγή!
Την ίδια ώρα, βέβαια, ανεβάζει τους τόνους της εκλογικής αντιπαράθεσης, καταγγέλλοντας τους «μνημονιακούς» αιρετούς ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και τον νόμο «Καλλικράτη», που οι προερχόμενοι από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ σημερινοί δήμαρχοι και υποψήφιοι εφαρμόζουν με συνέπεια και ζήλο.
Μερικά παραδείγματα - μεταξύ άλλων - που αποκαλύπτουν το πραγματικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ:
-- Στο Δήμο Λάρισας η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε, επισήμως, με την παράταξη του ΠΑΣΟΚ και παίρνουν μέρος στις εκλογές με κοινό συνδυασμό και ψηφοδέλτιο και με υποψήφιο δήμαρχο τον προερχόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ Απ. Καλογιάννη.
-- Στο Δήμο Σοφάδων Καρδίτσας, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με κοινή διακήρυξή τους, εντάχθηκαν στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού με επικεφαλής τον δήμαρχο Μπ. Παπαδόπουλο που προέρχεται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ. Στην ιδρυτική διακήρυξη της νέας αυτοδιοικητικής κίνησης που δημιουργήθηκε από τις παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρεται ότι «διαπιστώθηκε σύμπλευση απόψεων».
-- Στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα Καρδίτσας, ο Ηλ. Αντωνίου, από τα πρώτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είχε αναγγελθεί ως υποψήφιος δήμαρχος, ανακοίνωσε ότι συμφώνησε για κοινή κάθοδο με τον Δ. Τουλιά, που προέρχεται από τη ΝΔ, και τον Θ. Μαλέτσικα, που προέρχεται από τους ΑΝΕΛ, με επικεφαλής του κοινού συνδυασμού τον Δ. Τουλιά. Μάλιστα, στην κοινή ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για «Ενιαίο, Ενωτικό, Δυναμικό και Πολυσυλλεκτικό Ψηφοδέλτιο απαλλαγμένο από τις διάφορες καταστρεπτικές αγκυλώσεις του παρελθόντος» και διακηρύσσουν «...την πλήρη ταύτιση των απόψεών μας και των κοινών μας θέσεων απέναντι στα σοβαρά ζητήματα του δήμου».
-- Στο Δήμο Μουζακίου Καρδίτσας, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δικό του συνδυασμό και «δικοί» του μπήκαν στο συνδυασμό του ΠΑΣΟΚ.
-- Το ίδιο έγινε και στο Δήμο Παλαμά, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την τελευταία στιγμή πάσχιζε να «κατεβάσει» δικό του ψηφοδέλτιο, αλλά, τελικά, δεν τα κατάφερε...
-- Στο Δήμο Νότιου Πηλίου, στο ψηφοδέλτιο που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ μετέχουν τρία άτομα που θεωρούνται ότι πρόσκεινται στη Χρυσή Αυγή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Νομό Καρδίτσας με δικό του ψηφοδέλτιο ο ΣΥΡΙΖΑ «κατεβαίνει» μόνο στο Δήμο Καρδίτσας, ενώ και στο Νομό Τρικάλων δεν κατάφερε να συμπληρώσει ψηφοδέλτια στους Δήμους Πύλης και Φαρκαδόνας.
Σε σχετική ανακοίνωσή της η ΚΟ Καρδίτσας του ΚΚΕ, μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Μετά από αυτά τα αποκαλυπτικά γεγονότα για τις προθέσεις και την κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ καλούμε τους κατοίκους του νομού να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Να συνειδητοποιήσουν ποιος τους κοροϊδεύει, ποιος συγκαλύπτει τη στρατηγική σύμπλευσης όλων αυτών των δυνάμεων που στηρίζουν τις πολιτικές της ΕΕ». Καλεί δε τους Καρδιτσιώτες «να υπερψηφίσουν τα ψηφοδέλτια της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που στηρίζονται από το ΚΚΕ, σε όλους τους δήμους του νομού και στην περιφέρεια (...) Να είναι βέβαιοι πως η ψήφος τους θα πιάσει τόπο και δεν θα χρησιμοποιηθεί ούτε για συναλλαγές ούτε για ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών. Αντίθετα, η ενισχυμένη παρουσία του Κόμματος σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης (ευρωβουλή, περιφέρεια, δήμος) θα παρεμποδίσει, θα καθυστερήσει ή και θα ανατρέψει την επερχόμενη αντιλαϊκή λαίλαπα. Θα ανοίξει δρόμο για βαθύτερες αλλαγές».

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ Οδυνηρά μέτρα σε Ασφάλιση και Υγεία

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Οδυνηρά μέτρα σε Ασφάλιση και Υγεία

Πληρωμές για «δημόσιες» υπηρεσίες Υγείας και σύνδεση προσδόκιμου ζωής με ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης

Από παλιότερη κινητοποίηση δημόσιων υπαλλήλων στην Αδελαΐδα

ΚΑΜΠΕΡΑ.--
«Οι κυβερνητικές υπηρεσίες θεωρούνται κατά κάποιον τρόπο ότι είναι δωρεάν αλλά φυσικά δεν είναι. Τις πληρώνουν οι φορολογούμενοι», σημείωσε ο Αυστραλός υπουργός Οικονομικών Τζο Χόκι, παρεμβαίνοντας χτες σε εκδήλωση του Αυστραλο-ισραηλινού εμπορικού επιμελητηρίου στη Μελβούρνη και υπερασπιζόμενος τις οδυνηρές για το λαό ρυθμίσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση στον τομέα της Υγείας. Μεταξύ άλλων, εξετάζονται προτάσεις όπως η καθιέρωση πληρωμής 15 δολαρίων για όλες τις υπηρεσίες που παρέχει το «δημόσιο» σύστημα Υγείας, ακόμα και μια απλή εξέταση αίματος ή μια εξέταση από το «γενικό γιατρό» (GP). Ακόμα, εξετάζεται η αύξηση του κόστους της συνταγογράφησης που φορτώνεται σε έναν ασθενή, όταν χρειάζεται ιατρική συνταγή, αλλά και η επέκταση της ιδιωτικής ασφάλισης μέσω της οποίας θα καλύπτονται οι επισκέψεις στους GP. Δηλαδή, όχι μόνο μεγαλώνει το κόστος για την προστασία της υγείας, αλλά και εξασφαλίζεται πελατεία στους ιδιώτες του κλάδου.
Επιπλέον, ο Χόκι ξεκαθάρισε ότι προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι και η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 70 (από 67 σήμερα και 65 πριν λίγα χρόνια), επιβεβαιώνοντας ότι προωθείται συγκεκριμένη πρόταση για τη σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής. Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα «Χέραλντ Σαν» η κυβέρνηση βιάζεται να μειώσει το «κόστος» που σήμερα συνεπάγονται για τα Ταμεία της οι συντάξεις και δηλώνει έτοιμη να φέρει τις αντιασφαλιστικές ανατροπές πολύ νωρίτερα και από τα χρονικά περιθώρια που έθεσε η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου. Πρόκειται για Επιτροπή που έχει συγκροτηθεί και επεξεργάζεται μέτρα που απαιτεί η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της αυστραλιανής οικονομίας.
Οτι «τα πράγματα θα αλλάξουν» επιβεβαίωσε από τη μεριά του και ο υπουργός Υγείας, Πίτερ Ντάτον, μιλώντας προχτές στο Ινστιτούτο Τζορτζ για την Παγκόσμια Υγεία στο Σίδνεϊ. «Για έναν πληθυσμό 23 εκατομμυρίων το να έχει δωρεάν υπηρεσίες 263 εκατομμυρίων το χρόνο δεν είναι βιώσιμο σήμερα και δε θα είναι βιώσιμο ούτε σε δέκα χρόνια», διευκρίνισε, προδιαθέτοντας για μακρά περίοδο αντιλαϊκών μέτρων και προκαλώντας τα λαϊκά στρώματα από το υστέρημα των οποίων η κυβέρνηση θέλει να εξοικονομήσει περισσότερα χρήματα για στήριξη των μονοπωλίων, πετσοκόβοντας κι άλλο τις δημόσιες υπηρεσίες.
Στις σχετικές προτάσεις που έχει καταθέσει η Επιτροπή και θα κατατεθούν στα μέσα του μήνα στο σχέδιο προϋπολογισμού που θα παρουσιαστεί στη Βουλή, προβλέπεται ακόμα αύξηση φόρων, χορήγηση του εφάπαξ σε μεγαλύτερη ηλικία, πληρωμές και στα πανεπιστήμια.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Σφοδρές μάχες γύρω από το Σλαβιάνσκ

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Σφοδρές μάχες γύρω από το Σλαβιάνσκ

• Κατάρριψη 2 ελικοπτέρων από τις πολιτοφυλακές των ρωσόφωνων και τουλάχιστον 41 νεκροί στην Οδησσό
• Σε γενική επιστράτευση καλεί η κυβέρνηση του Κιέβου, ενισχύεται η ΝΑΤΟική παρουσία, ενώ η Ρωσία προκάλεσε σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

Ο τραυματίας πιλότος από το ελικόπτερο που κατέρριψαν οι δυνάμεις της πολιτοφυλακής στο Σλαβιάνσκ

ΝΤΟΝΕΤΣΚ.--
Πολεμικό είναι πλέον το κλίμα στην Ανατολική Ουκρανία. Σφοδρές μάχες διεξάγονται στην πόλη Σλαβιάνσκ της επαρχίας του Ντόνετσκ ανάμεσα σε στρατιωτικές δυνάμεις που έχει στείλει η αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου, γι' αυτό που ονομάζει επιχείρηση «ανακατάληψης» της πόλης και της περιοχής. Η επιχείρηση αυτή, όμως, συναντά μεγάλη αντίσταση από τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές και τις ένοπλες πολιτοφυλακές τους, αλλά και απλούς ανθρώπους, που βγαίνουν στους δρόμους για να σταματήσουν τις στρατιωτικές φάλαγγες. Η ουκρανική κυβέρνηση, που με τον πιο επίσημο τρόπο, προχτές, μέσω του αυτοανακηρυγμένου Προέδρου, Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ, δήλωσε ότι δεν ελέγχει την Ανατολική Ουκρανία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι οι ρωσόφωνοι ένοπλοι, οι οποίοι ζητάνε διευρυμένη αυτονομία και ομοσπονδιοποίηση της χώρας, κατάφεραν να καταρρίψουν 2 ελικόπτερα που έπαιρναν μέρος στην επιχείρηση στο Σλαβιάνσκ, με ένα νεκρό και έναν αιχμάλωτο πιλότο. Οι ρωσόφωνοι πολιτοφύλακες κάνουν λόγο για περισσότερους νεκρούς ενώ είναι συγκεχυμένες οι πληροφορίες για τον ακριβή αριθμό νεκρών και τραυματιών.
Ο ανακηρυχθείς από τους ρωσόφωνους διαδηλωτές δήμαρχος της πόλης, Βιατσεσλάβ Πονομαριόφ, επιβεβαίωσε ότι καταρρίφθηκαν τα ελικόπτερα και εκτός από τον έναν νεκρό πιλότο υπάρχει και ένας τραυματίας που κρατείται.

Επιστράτευση με αβέβαιο μέλλον

Ενδεικτικά για την κατάσταση είναι δύο στοιχεία: Η κυβέρνηση του Κιέβου σχετικά με την «επιχείρηση ανακατάληψης» εμφανίζεται, μέσω ανώνυμης πηγής του υπουργείου Εσωτερικών, να δηλώνει μέχρι να τελειώσει η επιχείρηση, «ουδείς θα πει το παραμικρό». Την ίδια στιγμή, ως «μέτρα για την εξασφάλιση της αμυντικής ικανότητας της χώρας» εμφανίζει η αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου το διάταγμα που επέβαλε την 1η Μάη ο λεγόμενος μεταβατικός Πρόεδρος, Ολεξάντερ Τουρτσίνοφ, για επιστράτευση νέων. Σύμφωνα με το διάταγμα αυτό, άνδρες από την ηλικία των 18 - 25 ετών, που έχουν κριθεί ικανοί για να υπηρετήσουν στο στρατό και δεν έχουν κάποια από τις προϋποθέσεις να εξαιρεθούν, καλούνται να καταταγούν. Επίσης σημειώνεται ότι όσοι κατέχουν τίτλους σπουδών, πτυχίο πανεπιστημίου ή μεταπτυχιακό και έχουν υπηρετήσει τη θητεία τους ή και από θέσεις αξιωματικών επιστρατεύονται επίσης.
Η επιστράτευση δηλώνεται ότι θα πραγματοποιηθεί την περίοδο από το Μάη έως τον Ιούλη του 2014, ωστόσο δεν αναφέρονται κάποιες κυρώσεις σε όσους αρνηθούν να παρουσιαστούν. Είναι έτσι αμφίβολο κατά πόσο μπορεί να προχωρήσει καθώς και η νομιμοποίηση της κυβέρνησης του Κιέβου είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Ταυτόχρονα, χτες, από τον βουλευτή της ουκρανικής Βρχόβνα Ράντα, του Γιούρι Λουτσένκο, του λεγόμενου «Κινήματος της 3ης Δημοκρατίας», όπως αναφέρει η φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Κίεβ Ποστ», επανήλθε το ζήτημα που είχε μπει αμέσως μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Β. Γιανουκόβιτς, για απαγόρευση του Κόμματος των Περιφερειών και του ΚΚ Ουκρανίας, γιατί, όπως ισχυρίζεται, «υπάρχει η νομική βάση».

Συγκρούσεις και στα νότια

Στην περιοχή της Οδησσού, στο λιμάνι στη Μαύρη Θάλασσα, στη Νότια Ουκρανία, έγιναν χτες συγκρούσεις ανάμεσα σε φιλοκυβερνητικούς και αντικυβερνητικούς κατοίκους που πραγματοποιούσαν αντίστοιχες συγκεντρώσεις. Στις συγκρούσεις αναφέρονται 3 νεκροί και 15 τραυματίες. Αργά το βράδυ εκδηλώθηκε φωτιά από εμπρησμό με βόμβες μολότοφ σε κτίριο που ανήκε στα συνδικάτα όπου είχαν βρει καταφύγιο ρωσόφωνοι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές και αναφέρονται τουλάχιστον 38 νεκροί που είτε πέθαναν από τις αναθυμιάσεις είτε πηδώντας από τα παράθυρα. Οι δράστες του εμπρησμού εικάζεται ότι είναι φασίστες που στηρίζουν την κυβέρνηση του Κιέβου.

Σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ζήτησε η Ρωσία

Με αφορμή την καταστολή στο Σλαβιάνσκ η Ρωσία ζήτησε για χτες την πραγματοποίηση έκτακτης συνόδου του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στηρίζοντας το αίτημά της στη «σοβαρή κλιμάκωση της βίας στην Ανατολική Ουκρανία», όπως διευκρίνισαν διπλωμάτες. Ο Ρώσος πρεσβευτής στον ΟΗΕ, Βιτάλι Τσούρκιν, χαρακτήρισε, σε δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους, την ουκρανική αυτή στρατιωτική επιχείρηση «μια επονείδιστη πράξη βίας» από την πλευρά του Κιέβου, η οποία μπορεί «να οδηγήσει την Ουκρανία στην καταστροφή». «Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να σταματήσουμε αυτήν την τρελή επιχείρηση αντιποίνων στην Ανατολική Ουκρανία», πρόσθεσε.
Η σύνοδος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα είναι η 13η που γίνεται από τότε που άρχισε η επέμβαση στην Ουκρανία ενώ από τη συζήτηση που διεξαγόταν ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές υπήρχε διάσταση απόψεων. Ο Ρώσος πρέσβης κατήγγειλε τους Δυτικούς ότι στηρίζουν μια παράνομη κυβέρνηση που σκοτώνει το λαό της, ενώ οι Δυτικοί κατηγόρησαν τη Ρωσία ότι «ευθύνεται για την επέμβαση στις ανατολικές περιοχές που τώρα δεν μπορεί να ελέγξει». Και ο ΓΓ του ΟΗΕ απήθυνε έκκληση για διπλωματική λύση, ενώ εκπρόσωπός του θα μεταβεί την άλλη βδομάδα σε Κίεβο και Μόσχα.
Νωρίτερα χτες ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, απέστειλε στη Νοτιοανατολική Ουκρανία εκπρόσωπό του για συνομιλίες για την απελευθέρωση των 6 λεγόμενων παρατηρητών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που κρατούνται εκεί ενώ και η κυβέρνηση της Γερμανίας συμμετέχει στο παζάρι.

Κάλεσμα για ενίσχυση της ΝΑΤΟικής παρουσίας

Τα κράτη - μέλη του NATO στην Ευρώπη χρειάζεται να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, εκτιμά ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Τσακ Χέιγκελ, «υπό το φως των ενεργειών της Ρωσίας στην Ουκρανία», σύμφωνα με το κείμενο μιας ομιλίας που πρόκειται να δώσει σχετικά με το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο στο Κέντρο Ουίλσον, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα χτες από το Πεντάγωνο.
Σε αυτήν «κριτικάρει» «το επίπεδο των στρατιωτικών δαπανών των συμμάχων στο NATO» και σημειώνει ότι «ελάχιστα από τα 28 κράτη - μέλη του Συμφώνου δαπανούν πράγματι το 2% του ΑΕΠ τους για αμυντικούς σκοπούς, όπως έχει συμφωνηθεί στο NATO». Προσθέτει ότι «οι ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία καθιστούν παραπάνω από σαφή την αξία του NATO». Την ίδια ώρα ενισχύονται με νέα πλοία και αεροσκάφη τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα που βρίσκονται σε χώρες κοντά στα ουκρανικά σύνορα. Πέντε πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ κατέφθασαν χτες στο λιμάνι Κλαϊπέντα της Δυτικής Λιθουανίας στη Βαλτική, ανακοίνωσε ο Λιθουανός υπουργός Αμυνας, Γουόζας Ολέκας, ενώ και στην Πολωνία ενισχύονται οι στρατιωτικές δυνάμεις.