« Από τον Καποδίστρια… στον Μαυρογιαλούρο…»

: TAΣΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

                                           

Συμπέρασμα 1^ο (χωρίς σχόλιο)

“Παράνοια είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις να έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα”.  (Αϊνστάιν)

Το κομμουνιστικό δόγμα: Από τον καθένα ανάλογα με την ικανότητά του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Το καπιταλιστικό δόγμα: Από τον καθένα σύμφωνα με την ευπιστία του, στον καθένα σύμφωνα με την απληστία του.

Απ’ όλα έχει ο μπαξές τούτες τις εκλογές για την Τοπική Αυτό-Διοίκηση …

Στην προεκλογική περίοδο το πάνελ των υποψηφίων και για τους δύο βαθμούς της Τοπικής διοίκησης ολοκληρώθηκε με γοργούς ρυθμούς και με πολλά λόγια , λόγια και υποσχέσεις.

Όλοι θέλουν να μας σώσουν και να σώσουν την Κέρκυρα μας , τα νησιά μας , το Ιόνιο μας λες και αυτές οι εκλογές είναι γι αυτούς που θέλουν να σώσουν τις σπάνιες πεταλούδες του Αμαζονίου και όχι για την τοπική Αυτοδιοίκηση.   

Δεν είναι όμως τόσο παράξενη η μεγάλη συμμετοχή υποψηφίων ούτε οι εκθέσεις ιδεών που τις συνοδεύουν , ούτε οι κορώνες , ούτε , ούτε … Είναι η σπουδή των περισσοτέρων να αποκηρύξουν τα Κόμματα , τις Ηγεσίες  , την Τρόικα , τα Μνημόνια αλλά κυρίως το Παρελθόν τους…!

Αλήθεια γιατί δηλώνουν ανεξάρτητοι ? Τι φοβούνται  ?

Είμαστε μια μικρή κοινωνία , ξέρουμε όλοι , όλους , κρινόμαστε όχι από αυτά που λέμε αλλά κυρίως από αυτά που κάνουμε ή κάναμε στο παρελθόν        και η υποκρισία σε μικρές κοινωνίες με μεγάλα προβλήματα φέρνει συνήθως αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. 

Ας πάμε λοιπόν πάλι στους υποψηφίους και τις πολιτικές τους.

Θα ήταν εύκολο να αραδιάσουμε επιχειρήματα ή χαρακτηριστικά για την ικανότητα , τα μειονεκτήματα ή τα πλεονεκτήματα και ένα πλήθος χαρακτηρισμών των υποψηφίων …

Όμως αυτό έχει σημασία …?

Σημασία έχουν οι πολιτικές.

Όσοι υποψήφιοι κι αν προκύψουν ότι κι αν δηλώσουν ότι θα κάνουν φοβάμαι πως θα έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα με μόνο δύο Πολιτικές.

Η μια πολιτική είναι αυτή – που υπηρετεί και η σημερινή Δημοτική Αρχή – της μη Διεκδίκησης , του βολέματος , του ότι κι αν κάνουμε δεν αλλάζει τίποτα , των δημοσίων σχέσεων , των εκθέσεων , της νομιμότητας , της ηθικής , της τάξης , των γνωστών , των δεσμεύσεων , της κλάψας , των θεσμών αλλά κυρίως της μη σύγκρουσης.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πολιτική , αυτή της σύγκρουσης με κάθε μορφής κατεστημένα και αντιλήψεις , της σύγκρουσης για το ξερίζωμα της νοοτροπίας της μιζέριας , της σύγκρουσης με όσους και όσα είναι απέναντι από τις λαϊκές ανάγκες και τα δίκια του λαού.

Δεν χρειάζονται αναλύσεις και θεωρίες για να αποδείξουμε πως  αυτό που πραγματικά έχουμε ανάγκη είναι την Πολιτική της Σύγκρουσης.

Πριν προχωρήσουμε στο ποιος μπορεί αλήθεια να συγκρουστεί καλό θα ήταν να μιλήσουμε για κάποιους Μύθους με Ερωτήσεις και Απαντήσεις.

Ερώτηση : Μα Κομμουνιστής Δήμαρχος στην Κέρκυρα ?

Απάντηση : Γιατί όχι και οι Κομμουνιστές κανονικοί άνθρωποι είναι.

Ερώτηση : Οι Κομμουνιστές θα κλείσουν τις Εκκλησίες, τα λιμάνια , το αεροδρόμιο ?

Απάντηση : Τις Εκκλησίες για ποιο λόγο ; Tα λιμάνια και το αεροδρόμιο το πιθανότερο είναι να το κλείνει ο ιδιώτης επενδυτής το χειμώνα αν αποφασίσουν να τα ξεπουλήσουν μια και η ηθική για το Κεφάλαιο και οι ανάγκες του λαού είναι λέξεις που δεν έχουν καμιά σημασία μπρος στη λογική του κέρδους.

Ερώτηση : Να κάνω το μεγάλο βήμα και να ψηφίσω το ΚΚΕ και την Λαϊκή Συσπείρωση ?

Απάντηση : Δεν είναι το μεγάλο βήμα είναι το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.

Ερώτηση : Καλοί είστε εσείς οι Κομμουνιστές , μέσα σ’ όλους τους αγώνες και τα σωματεία αλλά γιατί δεν κάνετε συνεργασίες με τους άλλους ?

Απάντηση : Οι συνεργασίες είναι απαραίτητες όταν τις επιβάλλει ο λαός και οι συνθήκες και όχι όταν τις επιβάλουν οι ξεπουλημένες ηγεσίες και οι Εργατοπατέρες που στην προσπάθεια τους να δείξουν ενωτικοί κοροϊδεύουν τον φτωχό εργάτη. Το πεζοδρόμιο είναι πεδίο δόξης λαμπρό για όσους θέλουν να αγωνιστούν και οι Κομμουνιστές είναι ΠΑΝΤΑ εκεί. Επιτέλους κάποια στιγμή ας μιλήσουμε και γι αυτούς που δεν συμμετέχουν στους αγώνες και κατηγορούν το ΠΑΜΕ που παρά τα λάθη του είναι ΠΑΝΤΑ στη πρώτη γραμμή.

Γιατί λοιπόν είναι απαραίτητο η Νέα Δημοτική Αρχή να συγκρουστεί.

Γιατί αν το μωρό δεν κλάψει δεν το ταΐζει η μάνα λέει ο λαός.

Ποιος όμως μπορεί να συγκρουστεί στην πραγματικότητα και όχι στα λόγια.

ΜΟΝΟ η Λαϊκή Συσπείρωση και μόνο ΑΥΤΗ.

Δεν έχει δεσμεύσεις από κανέναν και σε κανένα

Δεν έκανε καμιά μεταγραφή και δεν μπήκε στους συνδυασμούς της κανένας που να εξαργυρώσει τη μεταγραφή του με αξίωμα

Γιατί δεν είναι θέμα Ονομάτων και Μεταγραφών αλλά ουσίας , ικανοτήτων και νοοτροπίας που κουβαλάνε τα λαμπερά ονόματα.

Γιατί αυτοί που κάνουν πολιτικές ‘’αλλαξοκαταστάσεις ‘’ αλλάζουν μόνο χώρο και ‘’φανέλα ’’ αλλά κουβαλάνε τις ίδιες παρωχημένες νοοτροπίες και ονειρεύονται ξανά και ξανά τις ίδιες πρακτικές που μας έφεραν ως εδώ.

Κυρίως όμως γιατί οι υποψήφιοι με την Λαϊκή Συσπείρωση είναι άνθρωποι σαν εσάς. Έχουν τα ίδια προβλήματα , ζουν την ίδια ζοφερή πραγματικότητα , παλεύουν για να ζήσουν και το μόνο τους μέλημα είναι η ανιδιοτελής προσφορά στον συνάνθρωπο και η πάλη για ένα καλύτερο αύριο.

και κάτι τελευταίο … Ήταν , Είναι και θα είναι ΠΑΝΤΑ στην πρώτη γραμμή του ΑΓΩΝΑ

Όσο για τον τίτλο …

επειδή θα ακούσετε πολλά και θα σας υποσχεθούν ακόμα περισσότερα μην σας παραμυθιάζουν οι Μεγάλοι τίτλοι , τα Μεγάλα Κούφια λόγια και οι ατέλειωτες υποσχέσεις , τα λαμπερά ονόματα και οι ηχηρές μεταγραφές…

Σας κορόιδεψαν και συνεχίζουν να το κάνουν χωρίς ίχνος ντροπής.

Αντισταθείτε …

Αποφασίστε με την ψυχή , την καρδιά και το μυαλό σας…

Σίγουρα θα κάνετε το ΣΩΣΤΟ …

Ενισχύστε την Λαϊκή Συσπείρωση

Ψηφίστε για Δήμαρχο Κέρκυρας τον Μπάμπη Χαραλάμπους

Ψηφίστε για την Περιφέρεια τον Θόδωρο Γουλή

Ψηφίστε ΚΚΕ για την Ευρωβουλή.

Τάσος Καποδίστριας

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος    

Κέρκυρας με την Λαϊκή Συσπείρωση.

Προς παιδιά του Λαλιώτη: Επειδή το αστείο με τον Άδωνι παρατράβηξε... συνεργασίες ΣΥΡΙΖΑ με την (άκρα) δεξιά, μέρος πρώτο, συνδικαλισμός

 Προς παιδιά του Λαλιώτη: Επειδή το αστείο με τον Άδωνι παρατράβηξε... συνεργασίες ΣΥΡΙΖΑ με την (άκρα) δεξιά, μέρος πρώτο, συνδικαλισμός

Εξομολογούμαι ότι κατά τις μέρες του Πάσχα απέφυγα να ανοίξω ίντερνετ ή να διαβάσω αρθρογραφία εκτός από τα απολύτως απαραίτητα. Κουράζεται ο άνθρωπος με τόσες αηδίες που κυκλοφορούν καθημερινά. Κι αηδιάζει. Γύρισα πίσω με το σκεπτικό να επικεντρωθώ στην σημαντική επικαιρότητα, την δράση του κόμματος που στηρίζω και, όταν έρθει η έμπνευση μετά από τόσο μπούκωμα, σε κανένα θεωρητικό κείμενο. Πάνω από όλα, η ενασχόληση με τον ΣΥΡΙΖΑ μου προκαλεί αποστροφή. Σιχαίνομαι.

Κι έτσι κύλησαν ήρεμα οι πρώτες μέρες, και αγνόησα το ένα, έκανα πως δεν είδα το δεύτερο, αλλά αυτά τα πράγματα δεν σταματούν αν δεν απαντήσεις όπως πρέπει. Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή σας μέρα, κύριε Σαραντάκο, λοιπόν.

Επιχειρείτε να συνδέσετε το ΚΚΕ με την δεξιά στη βάση του τι έγραψε σε ένα προβλέψιμα προβοκατόρικο tweet ο ανυπόληπτος και γελοίος αντικομμουνιστής βιβλιοπώλης. Για να κρύψετε τι; 

Για να κρύψετε το γεγονός ότι η δική σας σύνδεση και τα νταραβέρια σας με την ΝΔ και με την συγκυβέρνηση, και ακόμα και με τη Χ.Α, δεν ανακύπτει από εξυπνάδες επιφανών τενεκέδων αντικομμουνιστών σε tweet. Ανακύπτει από απτές και κατά συρροή πολιτικές επιλογές και πολιτικές πράξεις. Δικές σας επιλογές, δικές σας πολιτικές πράξεις. Καταγεγραμμένες και μη επιδεχόμενες "ερμηνείας".

Για να ξεκινήσω από τα συνδιαλιστικά, λοιπόν:

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στην Ομοσπονδία του Φαρμάκου; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στην Ομοσπονδία Γάλατος-Τροφίμων-Ποτών; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στην Ομοσπονδία Ύδρευσης-Αποχέτευσης; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στην Ομοσπονδία Ασφαλιστικών Εταιριών; Ο ΣΥΡΙΖΑ. 

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Εργατικό Κέντρο Λακωνίας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Εργατικό Κέντρο Μεσολογγίου; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με την ΠΑΣΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο του ΗΣΑΠ; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων της Κω; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με την ΠΑΣΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Πάτρας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Ιατρικών Επισκεπτών Θεσσαλονίκης; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Κλαδικό Σωματείο Φαρμάκου Πάτρας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Οικοδόμων Αρκαδίας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Εργαζομένων Κεντρικής Περιφέρειας Μακεδονίας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Σωματείο Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Καλαμάτας; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Ποιος συνεργάστηκε όχι απλά με την ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ αλλά και με τη Χρυσή Αυγή για ενιαίο ψηφοδέλτιο στους ΟΤΑ Λιβαδειάς; Ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Στο Σωματείο Εργαζομένων του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου στη Θεσ/νίκη με ποιους συνεργάστηκε για ενιαίο ψηφοδέλτιο ο ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ.

- Στην ΕΥΑΘ; Με την ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ, ασφαλώς.

- Στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Σκύρου; Με την ΠΑΣΚΕ, ντε.

- Στους Οικοδόμους Ηρακλείου; Θέλει και ρώτημα; Με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ.

- Στους εργαζομένους στην ΕΛΒΟ; Με την ΠΑΣΚΕ αγκαλίτσα.

- Στους ΟΤΑ Ραφήνας; Με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ.

- Στο Βρεφοκομείο Αθηνών; Πάλι με την ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ.

- Στους ΟΤΑ Περάματος; Με την ΔΑΚΕ, με την ΠΑΣΚΕ και με τη Χρυσή Αυγή.

- Στην ΕΔΟΠ-ΔΕΗ; Με την ΠΑΣΚΕ.

- Στο Σωματείο Φαρμάκου Μεσσηνίας; Με την ΠΑΣΚΕ, αχώριστο ντουέτο.

- Στον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο; Με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ, κλασικά εικονογραφημένα (Πηγή).

- Στην Ομοσπονδία Ιατρικών Επισκεπτών; Οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ συνδιοργάνωσαν με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ημερίδα με εισηγητές τον Αντιπρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών, και τον Αντιπρόεδρο του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων. (Πηγή)

- Στο ΤΕΕ; Κοινό υποψήφιο με τη Νέα Δημοκρατία. (Πηγή)

- Στους ΟΤΑ Λάρισας; Συνεργασία με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ για να αποκλειστεί η ΔΑΣ απ' το προεδρείο. (Πηγή)

- Στο Εργατικό Κέντρο Δράμας; Συνεργασία με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ.

- Στο Σωματείο Ιδιωτικών Τεχνιτών Ελασσόνας; Εδώ πάλι οι λεβέντες του ΣΥΡΙΖΑ κατέβηκαν σε κοινό ψηφοδέλτιο με τη Χρυσή Αυγή, και με παρτενέρ ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ. (Πηγή)

- Στην πολύπαθη Ζώνη του Περάματος; Ο Αλεβιζόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε κανονικότατα πλάτες στον Χρυσαυγίτη Κυριτσόπουλο μετά την επίθεση στο Πέραμα, ενώ σιγή ιχθύος κράτησε το κώμμα της Κουμουνδούρου όταν ο Δήμαρχος Περάματος Ζουμπούλης παραχώρησε στους φασίστες την αίθουσα του Δημαρχείου -- κι αυτό μετά την επίθεση στο Πέραμα και τη δολοφονία Φύσσα. (Πηγή)

Και επειδή το θράσος και η ξετσιπωσιά περίσσεψαν, έπονται τα της κατάρτισης ψηφοδελτίων για τις δημοτικές εκλογές. Δε γίνεται μια ζωή να φωνάζει ο κλέφτης σ' αυτή τη χώρα...

Εμετικός αντικομμουνισμός και χρυσαυγιτισμός στο blog "Taxalia"

 Εμετικός αντικομμουνισμός και χρυσαυγιτισμός στο blog "Taxalia"

Καταγγελία του αναγνώστη Α.Χ.

Στους παροικούντες την Θεσσαλονίκη είναι γνωστός ο δεξιός, συντηρητικός προσανατολισμός του γνωστού και μη εξαιρετέου blog "Taxalia". Το εν λόγω blog μάλιστα αυτοπροσδοιορίζεται ως το Νο1 blog της Μακεδονίας (βάση ποιών μετρήσεων άραγε;). Σήμερα, οι συντάκτες του, ξεπερνώντας κάθε όριο αθλιότητας και βγάζοντας στη φόρα το πραγματικό τους πρόσωπο, ανέβασαν ανάρτηση με βίντεο... χρυσαυγίτικης προέλευσης. Με τίτλο "Ο Βλαντίμιρ Λένιν χαιρετά Φασιστικά! (φωτογραφία και βίντεο)", που το ακολουθεί ένα πανηλίθιο βίντεο βγαλμένο απ' τα βοθροσάιτ των νεοναζί και των κάθε λογής εθνικοφασισταράδων, το taxalia αποδεικνύει τη μηδενική του αξιοπιστία και την ταύτιση του με την εμετική χρυσαυγίτικη, αντικομμουνιστική προπαγάνδα. 

Ως ντοκουμέντα, οι στόκοι του Taxalia παρουσιάζουν το εμετικό βίντεο ενός ακροδεξιού μπλογκ!

Το βίντεο που "ανέβασε" το taxalia δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ακόμη προπαγανδιστικό ανοσιούργημα νεοφασιστών: χαρακτηριστικό ότι ο Κάρολος Μαρξ αναφέρεται ως "γερμανοεβραίος φασίστας" και ο Λένιν ως "Ρωσσοεβραίος φασίστας". Η παράνοια, η ηλιθιότητα, ο αντικομμουνισμός σε όλο τους το αηδιαστικό μεγαλείο.

Αυτά γράφει το δήθεν "Νο1 blog της Μακεδονίας". Ακριβώς τα ίδια που θα γράφουν δεκάδες φασιστοblogs που αναπαράγονται σαν τα μανιτάρια από χρυσαυγίτικα τσογλάνια. Τουλάχιστον, οι "κύριοι" στο Taxalia ας μην παριστάνουν τους δήθεν ανεξάρτητους και αμερόληπτους.

"Στώμεν Καλώς" η...πηγή. Πάλι καλά που δεν απευθύνθηκαν κατευθείαν στο σάιτ της Χρυσής Αυγής
ή του Λάος.

Το δε blog από το οποίο αλίευσαν την εν λόγω ανοησία, το "Στώμεν Καλώς", είναι ένα ακόμη ακροδεξιό, σκοταδιστικό μπουμπούκι με αναφορές στον χριστιανορθόδοξο ταλιμπανισμό. 

Έκκληση των ανθρακωρύχων του Ντονμπάς προς τους ανθρακωρύχους της Ε.Ε.

 Έκκληση των ανθρακωρύχων του Ντονμπάς προς τους ανθρακωρύχους της Ε.Ε.

Η τελευταία απόφαση του Λονδίνου και του Βερολίνου για την επαναλειτουργία των 60 ανθρακωρυχείων της Αγγλίας και των ορυχείων της περιοχής Ρουρ με σκοπό τη μερική μείωση της ανεργίας, τον έλεγχο των κοινωνικών εκρήξεων και τη μη χρήση της ατομικής ενέργειας στη Γερμανία και στη Μ. Βρετανία, έβαλε σε ημερήσια διάταξη το ζήτημα της ύπαρξης των ανθρακωρυχείων και των μεταλλουργικών εργοστασίων της Ουκρανίας και της λεκάνης της Σιλεσίας στην Πολωνία. Το Λονδίνο και το Βερολίνο δεν θέλουν ανταγωνιστές.

Η τωρινή κυβέρνηση της Ουκρανίας εκτελώντας εντολές της Ευρώπης, εξαγορασμένης μέσω συγκεκριμένων ατόμων με το ποσό των 100 εκατομμυρίων δολλαρίων, προσπαθεί με κάθε τίμημα να συντρίψει τον πληθυσμό της ανατολικής Ουκρανίας με σκοπό να εγκαταστήσει στο Ντονμπάς ένα σκληρό αστυνομικό καθεστώς, το οποίο θα βοηθήσει το Κίεβο να προχωρήσει στο κλείσιμο των ανθρακωρυχείων, κάτι για το οποίο ανοιχτά μίλησε ο Γιατσενιούκ στην εφημερίδα Η Φωνή της Ουκρανίας στις 26 Μαρτίου του 2014.

Έτσι λοιπόν, η λεγόμενη "αντιτρομοκρατική επιχείρηση" ενάντια στους "τρομοκράτες" και "σεπαρατιστές" της ανατολικής Ουκρανίας, η οποία συγκροτείται από τις ειδικές δυνάμεις "Ωμέγα", "Ιαγουάρος", "Πάνθηρας" (μετά θα τις ονομάσουν ακραίες, όπως το " Μπέρκουτ"), του στρατού και της εθνικής φρουράς (η τελευταία, στα πρότυπα των γερμανικών Sonderkommandos του 2ου παγκόσμιου πολέμου), θα είναι μια προεργασία των μελλοντικών δράσεων ενάντια σε σας, ανθρακωρύχοι της δυτικής Ουκρανίας και της Σιλεσίας. Τα ανθρακωρυχεία σας παίρνουν σειρά για αφανισμό. Μόλις συνθλίψουν εμάς, τους ανθρακωρύχους του Ντονμπάς, θα τιμωρήσουν εσάς, ανθρακωρύχοι της δυτικής Ουκρανίας και της Σιλεσίας. Ειδικά για τον πόλεμο με εσάς, ανθρακωρύχοι της Σιλεσίας, η κυβέρνηση της Πολωνίας ζητά την εγκαθίδρυση διεθνών στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος της Πολωνίας.

Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, εμείς, οι ανθρακωρύχοι του Ντονμπάς, απευθυνόμαστε σε σας, τους ανθρακωρύχους της δυτικής Ουκρανίας και τους ανθρακωρύχους της Σιλεσίας με μία πρόταση: να ενώσουμε τις προσπάθειες στον αγώνα ενάντια στα εγκληματικά σχέδια της τωρινής κυβέρνησης της Ουκρανίας και της Πολωνίας να κλείσουν τα ανθρακωρυχεία του Ντονμπάς, του Τσερβονογκράντ, της Σιλεσίας, και να ρίξουν εμάς, τις οικογένειές μας και τα παιδιά μας στην ανυπαρξία για χάρη της ηγεσίας της Ευρωπαικής Ένωσης.

28.04.2014

Ηλεκτρονική εφημερίδα "Μαριουπολίτικη Ζωή ...έτσι όπως είναι" πηγή Сайт города Мариуполя: последние новости, события, происшествия, слухи.

Mετάφραση Μαρίνα Παπαδημητρίου

Πηγή: http://kokkinostupos.blogspot.gr via traverso rossa

ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές ανάγκες με στήριγμα τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές ανάγκες με στήριγμα τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ

Τα μονοπώλια επελαύνουν σαρώνοντας λαϊκά δικαιώματα και η «αριστερή» Die Linke συνδιαχειρίζεται την πολιτική που δίνει αέρα στα πανιά τους

Από πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση στο αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης

Η πείρα από την «ατμομηχανή» της Ευρώπης, Γερμανία, είναι χαρακτηριστική των συνεπειών που έχει για τους εργάτες η ανάπτυξη την οποία με τόση αγωνία προσδοκούν πολλοί και στη χώρα μας. Μια ανάπτυξη που τσακίζει εργατικές - λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα, η οποία, ανοίγοντας το δρόμο για ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και στην επόμενη καπιταλιστική κρίση.
Ετσι, στη χώρα για την οποία διάφοροι πανηγύρισαν πρόσφατα επειδή - όπως είπαν - κατοχυρώθηκε κατώτερος μισθός και ανακόπηκε η ανεργία, πανίσχυρα μονοπώλια, με μεγάλα μερίδια στην εγχώρια, ευρωπαϊκή, αλλά και την παγκόσμια αγορά αναβαθμίζουν τις θέσεις τους πατώντας πάνω στη σχετική, αλλά και απόλυτη φτώχεια της εργατικής τάξης.

Τα μονοπώλια αναβαθμίζουν τη θέση τους...

Ορισμένα παραδείγματα για το πώς διασφαλίζεται η καπιταλιστική ανάπτυξη (και) στη Γερμανία:

• Η εταιρεία «THYSSENKRUPP» δήλωσε πρόσφατα ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2014 «κατορθώθηκαν και ξεπεράστηκαν οι στόχοι» και τα κέρδη διπλασιάστηκαν σε 247 εκατ. ευρώ. Πώς «ξεπερνιούνται» οι στόχοι; Πρόσφατα η διεύθυνση ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να καταργήσει παγκόσμια 6.400 θέσεις εργασίας, οι 3.000 απ' αυτές θα αφορούν τη Γερμανία. Επίσης, να μειώσει τους μισθούς ως και κατά 45%, να μεταφέρει θέσεις εργασίας στην Πολωνία. Ηδη, υπάρχουν συμφωνίες με συνδικάτα που εμποδίζουν για παράδειγμα να γίνει πρόσληψη με πλήρη δικαιώματα μαθητευομένων που τελειώνουν τη μαθητεία τους. Την ίδια στιγμή, τους «επιτρέπουν» να πηγαίνουν για ένα χρόνο σε εταιρείες υπενοικίασης, δουλεμπορικά γραφεία ουσιαστικά, όπου δουλεύουν πάλι χωρίς δικαιώματα.
• Από την άλλη μεριά, η ΕΟΝ (Ενέργεια) ανακοίνωσε ότι το 2013 τα κέρδη της μειώθηκαν κατά 46%. Πώς θα δράσει η εταιρεία για να σώσει τη θέση της στον κλάδο; Σκοπεύει να κλείσει εννιά σταθμούς παραγωγής Ενέργειας ως το 2015. Ο αριθμός των εργαζομένων μειώθηκε κατά 10.000 (σε 62.000) το 2013 για να εξασφαλίσει την κερδοφορία της, ενώ σήμερα η εταιρεία ετοιμάζεται να επεκταθεί και σε νέες αγορές, όπως τη Ρωσία, την Τουρκία και τη Βραζιλία.
• Η TELEKOM (τηλεπικοινωνίες) θα καταργήσει ως το τέλος του 2015 4.900 θέσεις εργασίας, ενώ ήδη έχουν καταργηθεί 900 θέσεις εργασίας.
• Η γνωστή DEUTSCHEBANK (χρηματοπιστωτικό σύστημα) επιδιώκει «μείωση» θέσεων εργασίας κατά 300 άτομα. Καταφεύγει μάλιστα γι' αυτό σε τακτικές που, πέρα από τη μείωση του μισθολογικού και μη μισθολογικού «κόστους», αποσκοπούν και στο να υποτάξουν εργατικές συνειδήσεις, όπως αυτή της πρόωρης συνταξιοδότησης, της «οικειοθελούς αποχώρησης» ώστε να εμφανίζονται ότι δεν απολύουν. Βέβαια, όχι μόνο μειώνονται οι θέσεις εργασίας, αλλά επηρεάζονται και τα δικαιώματα όσων συνεχίζουν να δουλεύουν (ωράρια, άδειες κλπ.)

Είναι ολοφάνερο δηλαδή ότι και τα κέρδη και οι ζημιές των εταιρειών «φορτώνονται» στις πλάτες των εργατών. Μόνο έτσι μπορούν οι πολυεθνικές να διεκδικούν με αξιώσεις μια καλύτερη θέση στην «πίτα» του κλάδου ή της αγοράς όπου δραστηριοποιούνται: Τσακίζοντας τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

...και οι εργάτες τις στερήσεις τους

Την ίδια στιγμή, η ζωή της γερμανικής εργατικής τάξης αποκτά χαρακτηριστικά όπως:

• Η προσωπική τους ζωή και η σωματική - ψυχική τους υγεία σμπαραλιάζεται αφού όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά. Επίσημα στοιχεία τούς κατέγραψαν στα 3,02 εκατομμύρια, επίπεδα δηλαδή υπερτριπλάσια από την εποχή της επανένωσης Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας. Οι περισσότεροι έχουν μία «κανονική» δουλειά και μια «μίνιτζομπ» (δουλειές με 300 και 400 ευρώ) για να συγκεντρώνουν ένα μηνιαίο εισόδημα που θα τους επιτρέπει να καλύπτουν βασικές ανάγκες.
• Αυξάνονται τα μέτρα που προσφέρουν στη μεγαλοεργοδοσία τη δυνατότητα να ελίσσεται και να προσαρμόζει το «κόστος εργασίας» στις ανάγκες των ισολογισμών της. Πριν καλά - καλά εφαρμοστεί το μέτρο για κατώτατο ωρομίσθιο, άρχισαν οι εξαιρέσεις. Σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας, Αντρέα Νάλες (που ανήκει στην ... «αριστερή» πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος), στις σκέψεις που υπάρχουν είναι η εξαίρεση εργαζομένων κάτω των 18 ετών, μακρόχρονα ανέργων (για τους πρώτους έξι μήνες αν βρουν νέα θέση εργασίας) καθώς και για την «εθελοντική εργασία».
• Διευρύνονται οι «ελαστικές» μορφές απασχόλησης και καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να μονιμοποιούν εργαζόμενους που απασχολούν με πετσοκομμένα δικαιώματα (δοκιμαστικά υποτίθεται). Οι συμβάσεις περιορισμένου χρόνου χωρίς αναφορά αιτίας αυξήθηκαν από το 2001 (κατά 550.000) σε 1,3 εκατ. Με τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων δόθηκε η δυνατότητα σε επιχειρήσεις να απασχολούν εργαζόμενους επί δύο χρόνια με συμβόλαια περιορισμένης διάρκειας. Υπάρχει η δυνατότητα για τρία συνεχή τέτοια συμβόλαια.
• Τα περιβόητα μέτρα στήριξης των ασθενέστερων στρωμάτων - όπως το επίδομα που η μεταρρύθμιση «Χαρτζ 4» προέβλεπε να δίνεται σε ανέργους - παρέχονται σε όλο και λιγότερους. Σε πολλούς επιβάλλεται «ποινή» μείωσης (μέχρι και κατά 30%) για αιτίες όπως το ότι δεν ήταν «οικονομικοί» στην κατανάλωση θέρμανσης ή νερού.
• Η επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων αποτυπώνεται σε διάφορες πλευρές της καθημερινότητάς τους, όπως και η υγεία. Από το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής εκείνων που έχουν χαμηλότερα εισοδήματα από όσων έχουν ανώτερα εισοδήματα, την έκθεση των πρώτων σε περισσότερα προβλήματα υγείας (όπως εμφράγματα και ψυχικές ασθένειες που είναι κατά 2 με 3 φορές συχνότερες). Τα φτωχότερα παιδιά πάσχουν πιο συχνά από παχυσαρκία, γιατί κάνουν λιγότερο αθλητισμό σε σχέση με τα πλουσιότερα.

Με στήριγμα τους κολαούζους του συστήματος

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες κι ενώ τα μονοπώλια εξαπολύουν όλο και πιο άγρια επίθεση στους εργάτες με την πρωταγωνιστική συμβολή Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών, πώς απαντούν οι «αριστεροί» της Die Linke (του κόμματος δηλαδή που είναι το δίδυμο αδελφάκι του ΣΥΡΙΖΑ στη Γερμανία και είναι στην προεδρία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς); Τρέχοντας να διαχειριστούν την πολιτική εκείνη που δίνει αέρα στα πανιά των μεγαλοεργοδοτών, αλλά και συνδιαμορφώνοντάς την σε μια σειρά ομόσπονδα κρατίδια όπου συγκυβερνούν με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Μερικά μόνο ενδεικτικά «έργα» τους είναι τα εξής:

• Ενόψει των δημοτικών εκλογών που θα γίνουν στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία στις 25 Μάη 2014, στο Ντίσελντορφ η Linke έχει εξετάσει μεταξύ άλλων πρόταση για επιβολή επιπλέον καταναλωτικών φόρων «για να χρηματοδοτούνται πολιτιστικά κέντρα», αλλά και ενός χαρατσιού (10%) στο φόρο ακίνητης περιουσίας που θα μπορεί ο ιδιοκτήτης διαμερισμάτων να το παίρνει από τους ενοικιαστές του. Επιβεβαιώνοντας δηλαδή ότι η Τοπική Διοίκηση είναι το μακρύ χέρι του αστικού κράτους, προτείνουν από πάνω και νέα αντιλαϊκά μέτρα που μπορεί να πάρει, προκειμένου τα ταμεία να γεμίζουν για να εφαρμόζεται ανεμπόδιστα η κυρίαρχη πολιτική και να μπουκώνουν νέα προνόμια οι επιχειρήσεις (επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές κλπ.), να εξασφαλίζεται ζεστό χρήμα που θα τροφοδοτεί νέες επενδύσεις, δηλαδή νέες μπίζνες για τα μονοπώλια.
• Στην κρατιδιακή Βουλή του Βραδεμβούργου (όπου η Linke συγκυβερνά με τους Σοσιαλδημοκράτες) ψηφίστηκε αρχές Απρίλη νόμος για την Ανώτατη Παιδεία που προβλέπει «κρυφά» δίδακτρα ύψους 51 ευρώ το εξάμηνο, ανοίγοντας το δρόμο για παραπέρα εμπορευματοποίηση. Αυτά θα θεωρούνται «τέλος εγγραφής». Επιπλέον, θα γίνονται αναγκαστικές διαγραφές από το Πανεπιστήμιο, αν ο σπουδαστής υπερβαίνει την προβλεπόμενη διάρκεια σπουδών. Σύσσωμοι σχεδόν οι βουλευτές της Linke ψήφισαν υπέρ του νόμου, αν και στο προεκλογικό της πρόγραμμα (2009) είχε τοποθετηθεί ενάντια σε τέτοια καλυμμένη μορφή διδάκτρων. Δηλαδή, επισφραγίζουν την εμπορευματοποίηση της Παιδείας, κόβουν και ράβουν μέτρα που αποκλείουν όλο και περισσότερα παιδιά λαϊκών στρωμάτων.
• Στο ίδιο κρατίδιο, η συγκύβερνηση Linke - Σοσιαλδημοκρατών έχει συναινέσει και πρωτοστατεί στην παράδοση του ορυκτού πλούτου στις εταιρείες. Ηδη από τον περασμένο χρόνο προετοιμάζεται η κατασκευή ορυχείου που θα ανήκει στο μονοπώλιο «Vattenfall». Υπέρμαχος της αντίληψης ότι ανάπτυξη γίνεται με «επενδύσεις» και «υγιή» ανταγωνιστικότητα, παραδίδουν τα κλειδιά των πλουτοπαραγωγικών πηγών στα μονοπώλια, για να εξαπολύσουν εκείνα με τη σειρά τους επίθεση στις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Αυτή είναι η επιλογή του «αριστερού» Linke. Να διαμορφώνει προτάσεις για να προχωρούν οι επενδύσεις των πολυεθνικών. Να μοιράζεται μαζί με τους άλλους διαχειριστές του συστήματος ρόλους και πόστα στο πώς καλύτερα θα προωθηθούν οι ανάγκες των μονοπωλίων. Να αποτελεί τελικά ένα πολύτιμο δεκανίκι για όσους κάνουν τη ζωή των εργατών κόλαση.
Βεβαίως, αυτές οι επιλογές τέτοιων «αριστερών» δυνάμεων (όπως η Linke ή ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας) δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας «λανθασμένης» ή «προσωπικής» επιλογής. Εκδηλώνονται αντανακλώντας εξελίξεις στην ίδια την οικονομική βάση της κοινωνίας, διεργασίες για να βρεθεί εκείνο το οικονομικό μείγμα διαχείρισης που ευνοεί κάθε φορά περισσότερο την αστική τάξη, συμμαχίες που η αστική τάξη - ή μερίδες της - εκτιμά ότι θα δώσουν ώθηση στις επιδιώξεις της. Οπως και να 'χει βέβαια, προσφέρουν υπηρεσίες μόνο στους αντιπάλους της εργατικής τάξης και σ' εκείνη επιφυλάσσουν μόνο νέα βάσανα.

Α. Μ.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Η αντιδραστική κυβέρνηση ματοκυλά το λαό

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Η αντιδραστική κυβέρνηση ματοκυλά το λαό

• Νεκροί στο Σλαβιάνσκ και την Οδησσό, όπου 38 άνθρωποι κάηκαν σε κτίριο από επιθέσεις με μολότοφ που έριξαν φασίστες υποστηρικτές της κυβέρνησης του Κιέβου
• Καταρρίψεις ελικοπτέρων από ρωσόφωνους πολιτοφύλακες και αύξηση των ΝΑΤΟικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή συνθέτουν το πολεμικό κλίμα

Από το μακελειό που προκάλεσαν οι φασίστες στην Οδησσό

Τα όπλα πλέον «μιλάνε» στην Ανατολική Ουκρανία και την πόλη Σλαβιάνσκ, σύμβολο της αντίστασης στην κυβέρνηση του Κιέβου, των φιλοϊμπεριαλιστικών, εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων που αναδείχτηκαν πραξικοπηματικά στην εξουσία του Κιέβου από τον περασμένο Φλεβάρη. Η πόλη αυτή των 100.000 κατοίκων πολιορκείται το τελευταίο διάστημα, με την πιο συντονισμένη επίθεση να εκδηλώνεται την Παρασκευή τα ξημερώματα από τεθωρακισμένα οχήματα, στρατιώτες και επιθετικά ελικόπτερα. Ωστόσο, η αντίσταση των απλών ανθρώπων και των πολιτοφυλάκων από το ρωσόφωνο πληθυσμό, που απαιτεί διευρυμένη αυτονομία και ομοσπονδιοποίηση της χώρας, είναι ισχυρή. Από πυρά των πολιτοφυλακών καταρρίφθηκαν τουλάχιστον 2 ελικόπτερα (κάποια ρωσικά μέσα κάνουν λόγο και για 3), ενώ ανθρώπινα μπλόκα στήθηκαν για να μην περάσουν φάλαγγες του στρατού, ωστόσο η αντιδραστική κυβέρνηση με όσες δυνάμεις τής ήταν πιστές φερόταν αποφασισμένη να συνεχίσει τη λεγόμενη επιχείρηση ανακατάληψης του Σλαβιάνσκ. Μάλιστα, ανήμερα την Πρωτομαγιά ο αυτοανακηρυχθείς Πρόεδρος της χώρας Ολεξάντερ Τουρτσίνοφ, που αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι δεν ελέγχει η κυβέρνησή του τις ανατολικές επαρχίες, εξέδωσε διάταγμα γενικής επιστράτευσης για τους νέους από 18-25 ετών στο διάστημα από το Μάη έως τον Ιούλη, δήθεν για την «άμυνα της χώρας», που είναι αμφίβολο αν θα έχει αποτέλεσμα. Η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας του Ντόνετσκ και είναι κρίσιμο στρατηγικό πέρασμα ανάμεσα στις επαρχίες του Χάρκοβο και του Λουγκάνσκ, όπου είναι έντονο το ρωσόφωνο στοιχείο και συνορεύουν και βέβαια αναπτύσσουν εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία.
Συγκρούσεις όμως ξέσπασαν και στο νότο της χώρας, στην περιοχή της Οδησσού, του λιμανιού στη Μαύρη Θάλασσα, όπου μόνο την Παρασκευή σε συμπλοκές ανάμεσα σε οπαδούς της αντιδραστικής κυβέρνησης και αντικυβερνητικούς διαδηλωτές σκοτώθηκαν 3 άνθρωποι και τραυματίστηκαν γύρω στους 15. Πιο σοβαρό ήταν το περιστατικό στο κτίριο των συνδικάτων που οδήγησε στο θάνατο 38 αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Το κτίριο από καταιγισμό βομβών μολότοφ, που πετούσαν - όπως όλα δείχνουν - φασίστες υποστηριχτές της κυβέρνησης του Κιέβου, τυλίχτηκε στις φλόγες και όσοι είχαν καταφύγει εκεί βρήκαν το θάνατο είτε από τις αναθυμιάσεις είτε πηδώντας απελπισμένοι από τα παράθυρα.

Ενταση του αντικομμουνισμού

Μέσα σε αυτό το κλίμα της σύγκρουσης, εκδηλώθηκε και νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης, σε μια περίοδο που υποτίθεται προετοιμάζονται οι προεδρικές εκλογές της 25ης Μάη, ενώ οι ρωσόφωνοι διαδηλωτές θα επιχειρήσουν να κάνουν δημοψηφίσματα στις 11 Μάη είτε για διευρυμένη αυτονομία είτε για ένωση με τη Ρωσία. Ετσι, ο βουλευτής Γιούρι Λουτσένκο, του λεγόμενου Κινήματος της 3ης Δημοκρατίας (έχει διατελέσει υπουργός Εσωτερικών σε διάφορες αστικές κυβερνήσεις), επανέφερε το ζήτημα της απαγόρευσης του Κόμματος των Περιφερειών και του ΚΚ Ουκρανίας, ζήτημα που τέθηκε αμέσως το φετινό Φλεβάρη μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Β. Γιανουκόβιτς, για να παγώσει λίγο μετά, και τις ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν. Τώρα, ο εν λόγω εθνικιστής αστός πολιτικός ισχυρίζεται ότι πλέον «υπάρχει η νομική βάση» για την απαγόρευση των κομμάτων.

Σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

Η πολιορκία και η καταστολή στο Σλαβιάνσκ προκάλεσε την αντίδραση της Ρωσίας, που μέσω του πρέσβη της στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσιούρκιν ζήτησε την Παρασκευή το βράδυ τη σύγκληση έκτακτης συνόδου του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οπως είπε ο Ρώσος διπλωμάτης, η στρατιωτική επιχείρηση είναι «μια επονείδιστη πράξη βίας που μπορεί να οδηγήσει την Ουκρανία στην καταστροφή» και πρόσθεσε με νόημα ότι η χώρα του θα κάνει «ό,τι καλύτερο μπορεί για να σταματήσει την τρελή επιχείρηση αντιποίνων στην Ανατολική Ουκρανία». Η απάντηση των Δυτικών εκπροσώπων ήταν μια προσπάθεια να αποδοθούν οι ευθύνες στη Ρωσία για την κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία και επίσης στη μη εφαρμογή της συμφωνίας της 17ης Απρίλη στη Γενεύη ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ και Ουκρανία, που όμως πρώτη παραβίασε η κυβέρνηση του Κιέβου με την εξαπόλυση της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης».
Η σύνοδος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ήταν η 13η με θέμα την Ουκρανία, όπως αναμενόταν, δεν κατέληξε πουθενά και το μόνο που επιβεβαίωσε είναι την αντιπαράθεση, που δεν έχει σχέση βέβαια με τον ουκρανικό λαό και τις ανάγκες τους, αλλά με τη διαπάλη που γίνεται ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους, που διεκδικούν καλύτερη θέση για τα συμφέροντά τους και μεγαλύτερο μερίδιο στον πλούτο της περιοχής. Η επέμβαση που ξεκίνησαν ΗΠΑ και ΕΕ με την καπιταλιστική Ρωσία, με «μήλον της Εριδος» την Ουκρανία, για το αν αυτή θα πάει με την ΕΕ ή με την ευρωασιατική ένωση της Ρωσίας, «πάτησε» και αναπτύχθηκε στο έδαφος της ενδοαστικής αντιπαράθεσης στην ίδια την Ουκρανία, στις προτεραιότητες μερίδων του ντόπιου κεφαλαίου.

Διευρύνεται η ΝΑΤΟική στρατιωτική παρουσία

Το εύφλεκτο υλικό που υπάρχει στην περιοχή, εντείνει η όλο και διευρυνόμενη παρουσία των ΝΑΤΟικών δυνάμεων. Πέντε νέα πολεμικά πλοία της λυκοσυμμαχίας έχουν ήδη δέσει στο λιμάνι Κλαϊπέντα της Δυτικής Λιθουανίας και συνολικά στη Βαλτική και την Πολωνία ενισχύονται οι στρατιωτικές δυνάμεις. Η Ρωσία επίσης ως άμεση απάντηση διατηρεί 40.000 άντρες και εξοπλισμό στα δυτικά της σύνορα με την Ουκρανία και η ρώσικη κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι διατηρεί το δικαίωμά της να επέμβει προς υπεράσπιση των «Ρώσων αδελφών της».

Συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ

Η Ουκρανία αποτέλεσε και το κύριο ζήτημα της επίσκεψης της καγκελαρίου της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ στις ΗΠΑ και της συνάντησης με τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Στην κοινή συνέντευξη που έδωσαν την Παρασκευή, οι δύο ιμπεριαλιστές ηγέτες επιβεβαίωσαν - όπως αναμενόταν - τη στήριξή τους στην κυβέρνηση εθνικιστών και φασιστών στο Κίεβο και ταυτόχρονα προσπάθησαν να δείξουν ένα «αρραγές και ενιαίο μέτωπο» κατά της Ρωσίας για τη στάση της στην Ουκρανία. Ομως, παρά την κοινή φρασεολογία, είναι φανερό ότι υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Παρά τις απειλές για περαιτέρω κυρώσεις κατά των Ρώσων, κυρίως προσώπων και όχι τόσο τομέων της οικονομίας, αυτό που διακρίνεται είναι η σχετική δυστοκία από την πλευρά της Γερμανίας. Ο λόγος είναι η μεγάλη διασύνδεση των γερμανικών μονοπωλίων με τα ρωσικά σε μια σειρά τομείς, με την Ενέργεια να είναι βασικός αλλά όχι μόνος, αφού εμπλέκονται μια σειρά επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς. Αυτήν τη διασύνδεση θέλει να διαρρήξει η αμερικανική αστική τάξη, προς όφελος της δράσης των δικών της μονοπωλίων.
Ο Ομπάμα, γνωρίζοντας ακριβώς αυτό, έριξε στο τραπέζι τη διατλαντική εμπορική συμφωνία, που προς το παρόν συναντά αρκετά προβλήματα (η Μέρκελ δεν την απέκλεισε στο μέλλον) και βέβαια ήγειρε το ζήτημα της ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, προτείνοντας «χείρα βοηθείας».
Η Μέρκελ, επίσης, δεν παρέλειψε να ρίξει το καρφί της για την υπόθεση παρακολουθήσεων των τηλεπικοινωνιών Ευρωπαίων πολιτών και ηγετών (μεταξύ των οποίων και η ίδια...) από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, λέγοντας αφ' ενός ότι είναι «απαραίτητες» για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας, από την άλλη όμως χαρακτήρισε «σημαντική» την ανάγκη συνέχισης των διμερών συμμαχικών διαβουλεύσεων σε θέματα ασφαλείας και «συνεργασίας» μεταξύ των κρατικών μυστικών υπηρεσιών και στις δύο μεριές του Ατλαντικού.

Στράτφορ: «Τα μονοπάτια των ...επενδύσεων είναι πολύ μπλεγμένα»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το τελευταίο διάστημα η στάση που κρατάει το γνωστό ινστιτούτο γεωστρατηγικής «Statfor» (Στράτφορ) (με συνδέσεις με ισχυρές μερίδες του κεφαλαίου στις ΗΠΑ) που θέτει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Σε πρόσφατη ανάλυσή του, ο επικεφαλής του Τζορτζ Φρίντμαν, με τον τίτλο «Οι ΗΠΑ επιλέγουν αναποτελεσματικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας», σημειώνει ότι πολλές δυτικές χώρες «κάνουν μπίζνες στη Ρωσία, έχουν σημαντικές υποδομές, επιχειρήσεις και τραπεζικούς λογαριασμούς. Επίσης, η Μόσχα έχει τη δύναμη να κόψει τις ενεργειακές προμήθειες προς την Ευρώπη. Φυσικά, είναι ζήτημα αν η Ρωσία επιλέξει μια τέτοια απάντηση, ωστόσο είναι απόλυτο γεγονός ότι η Ρωσία έχει μια σειρά από επιλογές». Και προσθέτει: «Αυτός είναι και ο λόγος του δισταγμού από την πλευρά των ΗΠΑ και ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών να επιβάλουν κυρώσεις στη Ρωσία ως σύνολο» και τονίζει ότι «υπολογίζονται οι αμφίδρομες ζημιές».
Ακόμα σημειώνει ότι μετά το 1990 (δηλαδή την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη διάλυση της ΕΣΣΔ), «αυτοί που έχουν την εξουσία είναι αυτοί που έχουν και τον πλούτο», αλλά υπογραμμίζεται ότι «η ρωσική ηγεσία διατήρησε μέρος του πλούτου της μέσα στη Ρωσία, ακριβώς για να αποφύγει να μπορούν δυτικές κυβερνήσεις να τον απειλήσουν».
Φυσικά, στην ανάλυση του Στράτφορ γίνεται αναφορά στα κοινά σχέδια που αναπτύσσουν δυτικά μονοπώλια και ρωσικά σε αγωγούς Ενέργειας ή άλλα προγράμματα. Χαρακτηριστικά σημειώνεται ότι «στον μοντέρνο καπιταλισμό τα μονοπάτια των επενδύσεων είναι πολύ μπλεγμένα». Το κουβάρι των ανταγωνισμών στον ιμπεριαλιστικό κόσμο είναι εδώ και στην περίπτωση της Ουκρανίας, όπου ο λαός της ματώνει στο βωμό των συμφερόντων των καπιταλιστών.

Δ. Κ.

«Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης»

«Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης»

Οι ρίζες του εικονιζόμενου έργου με τον τίτλο «Εξωγήινος Αγγελος της Τυχαίας Ανακάλυψης» πηγαίνουν πίσω 2.300 χρόνια, στον αρχαίο Ελληνα γεωμέτρη Απολλώνιο της Περγάμου, που το έργο του έδωσε την έμπνευση για τη δημιουργία του απολλώνιου διχτυού.
Για να φτιάξετε ένα απολλώνιο δίχτυ, ξεκινάτε με τρεις εξωτερικά εφαπτόμενους κύκλους, που εφάπτονται εσωτερικά με έναν τέταρτο μεγαλύτερο κύκλο. Στη συνέχεια, όπου συναντιόνται τρεις από τους τέσσερις κύκλους, σχεδιάζετε έναν κύκλο εφαπτόμενο σ' αυτούς. Αν συνεχίσετε να το κάνετε αυτό πάλι και πάλι, θα καταλήξετε με κάτι σαν μαθηματικό πετσετάκι, που είναι το απολλώνιο δίχτυ και έχει την ιδιότητα να φαίνεται το ίδιο αν ζουμάρετε σε οποιοδήποτε σημείο. Με άλλα λόγια, είναι ένα φράκταλ ή μορφόκλασμα.
Προκύπτει, όμως, ένα ακανθώδες μαθηματικό ερώτημα: Πώς μπορεί να σχηματίσει κανείς έναν κύκλο που χωράει επακριβώς ανάμεσα σε τρεις εφαπτόμενους κύκλους; Ο Απολλώνιος δήλωνε ότι γνώριζε την απάντηση, αλλά το βιβλίο στο οποίο περιέγραφε την απόδειξη χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Οι λόγιοι της Αναγέννησης προκαλούσαν ο ένας τον άλλο να αποδείξει το θεώρημα του Απολλώνιου. Ο Ντεκάρτ, το 1643, ανακάλυψε πώς να υπολογίζει την ακτίνα του νέου κύκλου, αλλά δεν μπόρεσε να βρει τη θέση του κέντρου του. Η απάντηση σ' αυτό βρέθηκε μόλις τη δεκαετία του 1990, με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Ο μαθηματικός - καλλιτέχνης που δημιούργησε το εικονιζόμενο έργο εργαζόταν με ένα πρόγραμμα υπολογιστή για την αποδοτική δημιουργία ενός απολλώνιου διχτυού και καθώς πειραματιζόταν με διάφορες παραμέτρους προέκυψε το σχέδιο της εικόνας (και άλλα εξίσου όμορφα μ' αυτό).

Συνεχίστε αυτή τη διαδικασία επί μακρόν και θα δημιουργηθεί ένα Απολλώνιο δίχτυ.

«Μπλε Ηλιος»

Δύο παλιές περσικές τεχνικές διακόσμησης είναι τα πλακίδια και τα ταχζίμπ, που συνήθως χρησιμοποιούνταν στα περιθώρια και τους τίτλους των μεσαιωνικών ιερών βιβλίων. Το εικονιζόμενο έργο με τον τίτλο «Μπλε Ηλιος» συνδυάζει και τις δύο τεχνικές.
Το σχήμα στο κέντρο είναι το δεκάγραμμο, ένα είδος αστεριού με 10 μύτες, που οι Πέρσες καλλιτέχνες ενσωμάτωναν στην τέχνη τους επί αιώνες, λόγω των γεωμετρικών του ιδιοτήτων. Για να σχηματίσετε ένα δεκάγραμμο, πάρτε ένα πεντάγωνο και βάλτε πάνω του ένα άλλο πεντάγωνο με στροφή 36 μοιρών. Οι άκρες των δύο πενταγώνων σχηματίζουν ένα δεκάγραμμο.
Ο «Μπλε Ηλιος» έχει δομή τεσσάρων ομόκεντρων δεκαγράμμων. Στην εσωτερική και στην εξώτερη περιοχή μεταξύ των δεκαγράμμων υπάρχει ένα σχέδιο πλακιδίων, ενώ τον ενδιάμεσο χώρο καλύπτει ένα παραδοσιακό σχέδιο, με εικόνες βλαστών, φύλλων και λουλουδιών. Ολο το σχήμα έχει δεκαπλή περιστροφική συμμετρία - αν φανταστείτε ένα λεπτοδείκτη στη θέση δώδεκα η ώρα και τον μετακινήσετε κατά ένα δέκατο του κύκλου, τότε η φέτα 36 μοιρών που θα προκύψει είναι πανομοιότυπη με τις υπόλοιπες 9 ανάλογες φέτες. Κάθε τομέας από τους 10 έχει και τη δική του συμμετρία: σχεδιάστε μια γραμμή που να περνάει από τη μύτη της φέτας και να την κόβει στα δύο και διπλώστε. Τα άκρα των δύο πλευρών θα ταιριάξουν απόλυτα.

Οι Πέρσες καλλιτέχνες πλακιδίων ήταν μαθηματικοί, έστω κι αν δεν απέδειξαν κανένα θεώρημα. Σκοπός τους ήταν να φτιάξουν κάτι που να έχει οπτική αρμονία και ισορροπία, τόσο στο σύνολο όσο και στις λεπτομέρειες. Ομως οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν τέτοια σχέδια περιλαμβάνουν τεχνικές που μπορούν να καταλάβουν μόνο μαθηματικοί. Ενας άνθρωπος με γνώση τέτοιων αναλυτικών τεχνικών είναι μαθηματικός, είτε είναι καλλιτέχνης, είτε όχι.

Γιάννης Ρίτσος, o πιο δικός μας Ξένος

Γιάννης Ρίτσος, o πιο δικός μας Ξένος

Το να ασχολείται κανείς με την ποίηση όταν λείπει το «ψωμί», σε όσους δε σχετίζονται με την κομμουνιστική ιδεολογία, φαίνεται συχνά παράδοξο. Ομως για ποιο λόγο αξίζει στ' αλήθεια να παλεύει κανείς; Μόνο για το ψωμί; Μα αυτό είναι το πρώτο σκαλοπάτι, δίδασκε και ο Ρίτσος, που όλη του η έγνοια ήταν να ανεβάσει στο μύθο το μερμήγκι και να μάθει στο τζιτζίκι ένα τραγούδι πέρα απ' το ξερό πετσί του, να βοηθήσει, με άλλα λόγια, τους φτωχούς, λαϊκούς ανθρώπους -προπαντός την πρωτοπόρα τάξη τους- να νιώσουν τη δύναμη και το μεγαλείο της ανθρωπιάς τους, προχωρώντας πιο πέρα και πιο πάνω από ένα σκέτο οικονομικό αγώνα, στο δύσκολο μα μεγάλο αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου.

Δε φτάνει το τραπέζι, μήτε κάμποσος παράς στην τσέπη, μήτε και το ψωμί και το φιλί - δε φτάνει. Ο άνθρωπος είναι πιο τρανός απ' την καθημερινή την έγνοια του, έγραφε. Μιαν αλήθεια που ούτε την επινόησε, ούτε τη δανείστηκε, αλλά με το αίμα του την κατάχτησε μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης του καιρού του.
Για όλους εμάς, ο Γιάννης Ρίτσος είναι ένας κορυφαίος ποιητής. Για τον ίδιο όμως το πιο όμορφο ποίημά του ήταν τα αποτυπώματά του στα αρχεία της Ασφάλειας Αθηνών, οι μόνες περγαμηνές του ήταν τρεις λέξεις: Μακρόνησος, Γυάρος, Λέρος.
Το λόγο μας τον αποκαλύπτει στο έργο του, όπως στο ποίημά του - ύμνο στο μεγαλείο του ανθρώπου - κοινωνικού αγωνιστή, με τον τίτλο «ο Αποχαιρετισμός» εμπνευσμένο από το θάνατο του Κύπριου Γρηγόρη Αυξεντίου:
Ναι η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας
είναι η απόφαση του θανάτου μας, όταν υπάρχει κάποια διέξοδος
όταν μπορείς και να τον αποφύγεις, και συ τον διαλέγεις
σαν τιμή και σαν χρέος για τους άλλους, πιο πέρα από τις ανάγκες σου.
Οποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή νικάει και το θάνατο. Τόμαθα.
Αλλωστε, για τον Ρίτσο η μεγαλοσύνη του ανθρώπου μετριέται στις οριακές καταστάσεις που θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο μέγα χρέος και στο μέγα φόβο.
«Ο Αποχαιρετισμός» - βασισμένος σε βιώματα του ποιητή από το κολαστήριο της Μακρονήσου - φαίνεται πως αποτελεί ποιητική επεξεργασία εσωτερικών του διεργασιών σε μια δραματική στιγμή, που έχει καταγραφεί στη μαρτυρία κάποιου συναγωνιστή του. Είναι η στιγμή που οι δεσμοφύλακές του τον περιμένουν στην κεντρική σκηνή του Διοικητηρίου, στην κορυφή ενός λόφου, για να υπογράψει δήλωση μετάνοιας κι αποκήρυξης του κομμουνισμού, με τους τηλεγραφητές και τα επιτελεία της εθνικής ραδιοφωνίας σε επιφυλακή για τη θριαμβευτική αναμετάδοση της είδησης στο πανελλήνιο και στο εξωτερικό.
Ισως να μπορούσα να γλυτώσω. Ισως μπορούσα
ν' αντέξω την καταφρόνια ή τη συγγνώμη ή και τη λησμονιά των άλλων.
Ομως εγώ θα μπορούσα να λησμονήσω το φως που ονειρευτήκαμε μαζί;
κείνο το μέγα καρδιοχτύπι της σημαίας μας;
γράφει και συνεχίζει, εξηγώντας ταπεινά στους συντρόφους του, που οι περισσότεροι δεν τα κατάφεραν να αντέξουν, τη μεγάλη αλήθεια του:
Ξέρω πως θα μπορούσε να είμαι στη θέση σας, αδέλφια μου που φύγατε,
γιατί ξέρω όπως κι εσείς τι θα πει πόνος και φόβος,
μα εγώ είχα ένα φόβο πιο μεγάλο απ' τον πόνο και το φόβο σας,
όχι μονάχα το φόβο του κορμιού μου, μα το φόβο της ψυχής μου....
Ολα είναι τόσο δύσκολα,
κι ίσως για τούτο ν' αξίζουν. Ομως δε θα μπορούσα
να περπατήσω με κομμένα τα γόνατα της ψυχής μου.
Συγχωράτε με. Γεια σας.
Οι επώδυνες ταλαντεύσεις και οι εσωτερικές συγκρούσεις σε κάθε άνθρωπο, προπαντός σ' εκείνον που διάλεξε να είναι υποκείμενο και όχι αντικείμενο της Ιστορίας, αποτελεί ένα από τα αγαπημένα θέματα και από τα πιο δυνατά σημεία στα μη εγερτήρια και λιγότερο γνώριμα έργα του Ρίτσου, γραμμένα μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και τις εξελίξεις που ακολούθησαν το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Η για πολλά χρόνια περιορισμένη ενασχόληση των κομμουνιστών με αυτό το μεγάλο κομμάτι της ποίησης του Ρίτσου άφησε περιθώρια στην ευρύτερη διάδοση αστικών και οπορτουνιστικών ερμηνειών της, που καταλήγουν τελικά στη διχοτόμησή του: Από 'δώ ο ποιητής Ρίτσος, ωραίος, σπουδαίος, μεγάλος, γιατί ασχολείται με τα θέματα του αιώνιου ανθρώπου, τα υπαρξιακά, όπως η φθορά, ο θάνατος, ο έρωτας, υπακούοντας στα εσωτερικά του οράματα κι από κει ο απλοϊκός, μονοδιάστατος, παρωχημένος κομματικός Ρίτσος της κοινωνικοπολιτικής στιχουργίας, που «δεν αξίζει ούτε όσο το χαρτί που γράφτηκε».
Είναι όμως έτσι; Ο Ρίτσος για παράδειγμα της «Καντάτας για τη Μακρόνησο» είναι άλλος από τον Ρίτσο της «Σονάτας του Σεληνόφωτος»;
Η ίδια η «Σονάτα του Σεληνόφωτος» δίνει την απάντηση στο ερώτημα αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι το κεντρικό πρόσωπο του ποιήματος, μια συνηθισμένη γυναίκα της εποχής μας, η γυναίκα με τα μαύρα, είναι και ποιήτρια, που σε προχωρημένη ηλικία συνειδητοποιεί το ανώφελο της ιδεαλιστικής, θρησκευτικής κοσμοθεωρίας της. Ετσι, μέσα της μαίνεται μια πάλη ανάμεσα στη μοναχικότητα και την εσωτερικότητα του παλιού τρόπου σκέψης και ζωής της και την ανάγκη της να πολεμήσει το φόβο της φθοράς, της παρακμής και του θανάτου, ζητώντας από έναν νεαρό ποιητή της κοινωνικής ποίησης, να την πάρει μαζί του έξω, στην πολιτεία, στα κοινά ενδιαφέροντα και προβλήματα της πραγματικής ζωής.
Στη «Σονάτα», βέβαια, η ιδέα αυτή γονιμοποιείται μέσα από ένα πλήθος άλλων προεκτάσεων με δεσπόζουσα την καταλυτική κριτική στην αστική κοινωνία, που η σήψη της ακρωτηριάζει, τσακίζει, χαμηλώνει τον άνθρωπο, καθιστώντας τον μοναχικό, άχρηστο για τους συνανθρώπους του, ανέραστο ακόμη και στο συζυγικό του κρεβάτι, όπως η γυναίκα με τα μαύρα. Παράλληλα, αναδείχνονται οι βαθιές χαρακιές που αφήνει στη συνείδηση του ανθρώπου ο παλιός κόσμος και η δυσκολία να εξαλειφθούν, ειδικά όταν υπάρχει - όπως στο νεαρό κοινωνικό ποιητή - ανυπομονησία και εύκολοι χαρακτηρισμοί. Στο φόντο όλης της σύνθεσης, όμως, παραμένει η ίδια κεντρική ιδέα, βαθύτερα επεξεργασμένη και γενικευμένη, πως όχι μόνο η κοινωνική ποίηση, αλλά η κοινωνικά χρήσιμη δραστηριότητα και δημιουργία αποτελεί το μόνο μέσο για την υπερνίκηση της φθοράς και του θανάτου σε κάθε του έκφραση, πνευματική, ψυχική, βιολογική, το μόνο πεδίο που μπορεί να ξεδιπλώσει ο άνθρωπος την ανθρωπιά του.
Ο Ρίτσος, σε αυτού του είδους τη στοχαστική και χαμηλόφωνη ποίησή του, δεν ασχολείται γενικά και αφηρημένα με τα υπαρξιακά προβλήματα του αιώνιου ανθρώπου (τη φθορά, την κόπωση από χαμένους αγώνες, τα αδιέξοδα, το φόβο, τη μοναξιά κ.λπ.), αλλά με την έκφραση που αυτά παίρνουν στις συγκεκριμένες σύγχρονες κοινωνικο-ιστορικές συνθήκες.
Η πρόθεση του ποιητή σ' αυτήν τη μη ηρωική ποίησή του είναι να αποδοθεί η πραγματικότητα σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος ρεαλιστικά: Χωρίς επιπόλαιους συναισθηματισμούς, μεγαλοστομίες, σχηματικότητα και βολικές απλουστεύσεις. Κι αυτό όχι για να υποταχτούμε στην πραγματικότητα, αλλά για να μπορέσουμε πιο ώριμα να την αντιμετωπίσουμε, με βαθύτερη επίγνωση των δυσκολιών της, αλλά και με τη γνώση της διαλεκτικής της ζωής, της κίνησης μέσα στην επιφανειακή ακινησία. Η απάντηση του Ρίτσου στις εσωτερικές αντιφάσεις δεν είναι η αμφισβήτηση της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας, αλλά η πιο γόνιμη επιβεβαίωσή της, ένα μέγα ΝΑΙ, καρπός βαθύτερης επεξεργασίας και περισυλλογής.
Χαρακτηριστικό του αγώνα του για να βγούμε πιο δυναμωμένοι από τις ήττες και τις ιστορικές επιβραδύνσεις είναι το τελευταίο ποίημα της συλλογής «Τέταρτη Διάσταση», με τίτλο «όταν έρχεται ο Ξένος».
Ο Ξένος που αντιπροσωπεύει τον ποιητή - οδηγητή, την ποιητική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, φτάνει μπαρουτοκαπνισμένος σε ένα σπίτι βυθισμένο στο πένθος. Κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει, όπως συχνά συμβαίνει στις δύσκολες ιστορικές καμπές.
Ο Ξένος όμως συνέχιζε πιο πέρα.
Είναι πάντα μια γέννηση, -τους είπε ο Ξένος-
κι ο θάνατος μια πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Τίποτα δε χάνεται... Ολα δικά μας. Ολα του κόσμου ετούτου. Και τους νεκρούς μας τους κουβαλάμε μέσα μας, χωρίς ο χώρος να στενεύει, χωρίς να βαραίνουμε. Συνεχίζουμε τη ζωή τους απ' τις βαθιές στοές και τη σέρνουμε σε ρίζες. Τη δική τους ζωή, τη δική μας ακέρια μες τον ήλιο.
Και όλα αυτά μπορούμε να τα συναισθανθούμε, αρκεί να ξεφύγουμε από τον ατομικό χρόνο και να αναγνωρίσουμε το γενικό ανθρώπινο χρόνο, την ιστορική συνέχεια. Τότε θα συνειδητοποιήσουμε πόσο μικρές λεπτομέρειες είναι οι προσωρινές ήττες, πόσο ανώφελες είναι οι απογοητεύσεις κι οι αγωνίες μας και θα λάμψει μπροστά μας ολόκληρη η ανθρώπινη πορεία, σα μεγάλος ποταμός που χύνεται στο φως. Γιατί, για τον Ρίτσο ολόκληρη η ζωή, ολόκληρη η ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι κύκλος, μια μάταιη επανάληψη λαθών κι αποτυχιών, αλλά μια συνέχεια σε υψηλότερο κάθε φορά επίπεδο, μια σπείρα, μια ανερχόμενη, ανελισσόμενη σπείρα, όλο και πιο πάνω, όλο και πιο πάνω, που δεν έχει τέλος.... Και τότε όλοι κατάλαβαν πως αυτός ο Ξένος, ήταν ο πιο δικός τους.
Στο ποίημα αυτό αμέσως μπορεί να αναγνωρίσει κανείς το στίχο του θρυλικού «Επιτάφιου» Γιε μου εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι / μέσα στις φλέβες ολουνών έμπα βαθιά και ζήσε, ή ακόμη καλύτερα το δυνατό επίλογο του Γιε μου στ' αδέλφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου/ σου παίρνω το τουφέκι σου, κοιμήσου εσύ παιδί μου, ανεβασμένο όμως σε γενικότερο, καθολικό επίπεδο. Η ιδέα ότι ένας ηρωικός θάνατος δίνει νέα ορμή στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση έχει διευρυνθεί με τη σκέψη ότι κάθε θάνατος, θυσία, απώλεια, ήττα είναι και γέννηση μιας βελτιωμένης, ανώτερης προσπάθειας στην ανηφορική πορεία της ανθρωπότητας προς τον ήλιο του αταξικού μέλλοντός της.
Με λίγα λόγια, η σωστή ανάγνωση και κατανόηση του έργου του Ρίτσου προϋποθέτει την αντιμετώπισή του σαν ενιαίο, αδιαίρετο και ανοδικό σύνολο από το μέρος στο όλον. Οταν κανείς απομονώνει την εγερτήρια ή την εσωτερική πλευρά αδυνατεί να συλλάβει και να χαρεί το μεγαλείο της ποίησής του, που είναι «οδηγός μάχης και ευτυχίας» όχι μονάχα για τις περιόδους όξυνσης της ταξικής πάλης, αλλά παντός καιρού, όπως στις σημερινές συνθήκες της αντεπανάστασης. Γιατί το είπαμε, αυτός ο Ξένος συνέχιζε πιο πέρα ...και ήταν ο πιο δικός μας.

Της
Ελένης ΜΗΛΙΑΡΟΝΙΚΟΛΑΚΗ*
*Ελένη Μηλιαρονικολάκη είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ Η «πηγή» των κερδών... ξεδιψάει μόνο τους ισχυρούς

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ

Η «πηγή» των κερδών... ξεδιψάει μόνο τους ισχυρούς

Γερμανική υπόθεση ήταν ο περσινός τελικός, μεταξύ Μπάγερν Μονάχου - Ντόρτμουντ

Μπορεί το Σάββατο, 24 Μάη, η Λισαβόνα να είναι αυτή που αναμένεται να συγκεντρώσει τα βλέμματα των ποδοσφαιρόφιλων της Ευρώπης (και όχι μόνο), καθώς είναι η οικοδέσποινα του φετινού τελικού στο Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο άλλη θα είναι η πόλη που θα γιορτάζει... Μερικές εκατοντάδες χλμ. ανατολικά και εντός της Ιβηρικής χερσονήσου η πραγματική γιορτή ουσιαστικά έχει ήδη αρχίσει από τα μέσα της περασμένης βδομάδας για τη Μαδρίτη, καθώς σε αυτήν θα καταλήξει το τρόπαιο. Η πρόκριση των δύο μεγαλύτερων ομάδων της πόλης στο φετινό τελικό Ατλέτικο και Ρεάλ, μάλιστα, σηματοδοτεί και μια πρωτοτυπία στο θεσμό, καθώς είναι η πρώτη φορά που δύο ομάδες από την ίδια πόλη θα διεκδικήσουν το τρόπαιο.
Ωστόσο, εάν αυτό συμβαίνει πρώτη φορά, από την άλλη, μάλλον σε κανόνα της διοργάνωσης τείνει να εξελιχθεί το γεγονός ότι για το τρόπαιο θα κοντραριστούν αντίπαλοι από την ίδια χώρα, αφού αυτό θα συμβεί για 5η φορά την τελευταία 15ετία. Μάλιστα, φέτος θα συμβεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αφού ο περσινός ...γερμανικός τελικός Μπάγερν - Ντόρτμουντ δίνει τη σκυτάλη στη φετινή ...ταυρομαχία. Επίσης, για δεύτερη φορά, ο τελικός αποκτάει ισπανικό χρώμα μετά την αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Βαλένθια το 2000, ενώ από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει και ένας... ιταλικός τελικός (Μίλαν - Γιουβέντους 2003) καθώς και ένας αγγλικός (Μάντεστερ Γ - Τσέλσι 2008).

Κομμένο και ραμμένο για την ελίτ

Οι δύο ομάδες της Μαδρίτης Ατλέτικο και Ρεάλ μετά τις μονομαχίες για το πρωτάθλημα θα τα πουν και στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ

Τα παραπάνω στατιστικά, πέρα από την όποια ιστορική τους αξία, εντούτοις αναδεικνύουν και μια εικόνα που κάθε άλλο παρά απαρατήρητη μπορεί να περάσει και φυσικά έχει και λόγο και αιτία. Οτι για μια ακόμη χρονιά η διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ αποτελεί υπόθεση μιας ελίτ ομάδων, προερχόμενες όχι μόνο από συγκεκριμένες χώρες, αλλά και από τα υψηλά πατώματα της πυραμίδας που αφορά στην αγορά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια εικόνα που διαψεύδει ξεκάθαρα τα όποια κατά καιρούς λεγόμενα του προέδρου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Μισέλ Πλατινί για «διοργάνωση όλων των ομάδων» και «κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ αδύνατων και δυνατών».
Είναι προφανές ότι το σημερινό εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο γέννημα - θρέμμα των λογικών που επιτάσσει το καπιταλιστικό σύστημα και στον αθλητισμό, με το κυνήγι των κερδών να είναι ο αυτοσκοπός, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο ανταγωνισμού αθλητικών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Και όπως καθορίζουν οι νόμοι της καπιταλιστικής αγοράς, επιβιώνει μόνο το... μεγάλο ψάρι.
Από το σχεδιασμό της ίδιας της διοργάνωσης εξ αρχής όπου το άλλοτε Κύπελλο Πρωταθλητριών μετατράπηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ, προκειμένου να αποτελέσει την εμπορική ...ναυαρχίδα της ΟΥΕΦΑ μέχρι και τις όποιες αλλαγές που έχουν συμβεί στον τρόπο διεξαγωγής (κατάταξη χωρών που συμμετέχουν, καθιέρωση προκριματικών γύρων με διαφορετικές συμμετοχές κ.τ.λ.) είναι σίγουρο ότι μιλάμε για ένα ακριβό προϊόν με πακτωλό κερδών, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των ισχυρών.
Τις επενδύσεις της Τσέλσι του Ρομάν Αμπράμοβιτς ή των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου μόνο για παράδειγμα στον τομέα του έμψυχου δυναμικού, δεν είναι δυνατόν να τις ακολουθήσουν μικρότερες ομάδες που το μπάτζετ τους είναι όσο η αξία ενός παίκτη μιας ομάδας. Η βοήθεια των χορηγών (με ό,τι αυτή συνεπάγεται) που προσφέρεται στη μερίδα των λεγόμενων ισχυρών συλλόγων, αυξάνει τις δυνατότητες σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Οι τελευταίοι απλά συμπληρώνουν το παζλ, βολεύονται με το ό,τι περισσεύει από τους ισχυρούς (π.χ. μπόνους ΟΥΕΦΑ), ενώ η ψευδαίσθηση του δικαιώματος στο όνειρο προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για κάποιους άλλους, μικρότερου βεληνεκούς επιχειρηματίες, να... κερδίσουν και αυτοί κάτι από την ιστορία αυτή!