Απόρρητα ντοκουμέντα της σχέσης ΕΣΣΔ – ΚΚΕ, περιόδου 1944 – 1952

Παναγιώτης Μανιάτης

Η ιστορική μελέτη  Άκρως Απόρρητο. Οι σχέσεις ΕΣΣΔ-ΚΚΕ, 1944-1952, του Νίκου Παπαδάτου, κινείται σε δύο βασικούς άξονες:
1.της δημοσίευσης ορισμένων σπάνιων αρχειακών υλικών που θα βοηθήσουν αναγνώστες και ερευνητές να εμπλουτίσουν τις πηγές τους.
2.της ιστορικής ερμηνείας των εν λόγω τεκμηρίων από μεριάς του.
Εκατό χρόνια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), 70 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου και σχεδόν 30 χρόνια από την επικράτηση της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ, η ελληνική βιβλιογραφία στερείται ακόμα σημαντικών πρωτογενών υλικών αναφορικά με τις πολιτικές σχέσεις μεταξύ του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ) και της Σοβιετικής Ένωσης.
Στόχος του βιβλίου, μεταξύ άλλων, είναι να αρχίσει η συστηματική μελέτη των πρώην σοβιετικών αρχείων προκειμένου να εμπλουτιστεί η βιβλιογραφία περί του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Στις σελίδες του βιβλίου περιέχονται σημαντικά έγγραφα πρωτογενών αρχείων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επιπροσθέτως, αναφέρονται και καταγράφονται σημαντικές δευτερογενείς πηγές (άρθρα, βιβλία, μελέτες, κλπ.) οι οποίες είναι, έως σήμερα τουλάχιστον, σπάνιες και δυσεύρετες στην ελληνική γλώσσα.

Στο βιβλίο θα διαβάσετε και τέτοιας πηγής έγγραφα:
ΕΓΓΡΑΦΟ 36: ΑVΡ RF, 27/136/6. Φ. 67-69
Μετάφραση από τα αγγλικά
Ελήφθη από τη Βρετανική Πρεσβεία
μέσω ταχυδρομείου σης 17/12/1944
ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ
Η ιστορία της κυβέρνησης Παπανδρέου χρονολογείται από τη Διάσκεψη του Λιβάνου, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1944. Τότε είχε επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των ηγετών όλων των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ΕΑΜ, για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού και όλοι οι εκπρόσωποι υπέγραψαν δήλωση για την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία από τότε είναι γνωστή ως Χάρτης του Λιβάνου. Μετά τη Διάσκεψη, οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν από τους ηγέτες τους έγκριση των όρων που οι ίδιοι αποδέχτηκαν σε αυτή. Ακολούθησαν μακρές διαπραγματεύσεις μεταξύ του ΕΑΜ και της κυβέρνησης Παπανδρέου και, τελικώς, στα τέλη του Αυγούστου, συμφώνησαν να μπουν στην κυβέρνηση στη Βάση του Χάρτη του Λιβάνου, χωρίς να επιμένουν σε κάποιες αξιώσεις που παρουσίασαν αργότερα.

2. Όταν στις 6 Σεπτεμβρίου η Ελληνική Κυβέρνηση μεταφέρθηκε από το Κάιρο στην Καζέρτα, ήταν μια κυβέρνηση όπως η κάθε κυβέρνηση που θα μπορούσε να σχηματιστεί. Όντας στην Ιταλία, ο καθηγητής Σβώλος διαβεβαίωνε τον κύριο Παπανδρέου, εξ ονόματος όλων των υπουργών του ΕΑΜ, ότι αυτοί είναι απόλυτα ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση που είχε τότε σχηματιστεί (δες την ομιλία του κυρίου Ήντεν, στις 8 Σεπτεμβρίου). Πριν την απελευθέρωση της Ελλάδας, ο στρατηγός Ουίλσον κάλεσε τους στρατηγούς Ζέρβα και Σαράφη σε πολιτικό συμβούλιο στην Καζέρτα. Στις 25 Σεπτεμβρίου, μεταξύ των δύο αυτών στρατηγών των ανταρτών και της ελληνικής κυβέρνησης επιτεύχθηκε συμφωνία υπαγωγής όλων των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και των αντάρτικων δυνάμεων, στη διοίκηση του στρατηγού Σκόμπι.
3. Η ελληνική κυβέρνηση επέστρεψε στην Ελλάδα στις 18 Οκτωβρίου. Την ίδια εκείνη μέρα, ο κύριος Παπανδρέου, σε ομιλία του στην Αθήνα, καθόρισε την πορεία της μελλοντικής πολιτικής του. Οι υπουργοί μέλη του ΕΑΜ, συμπεριλαμβανομένων των δυο κομμουνιστών, διαβεβαίωναν αργότερα τον κύριο Παπανδρέου, όπως και τον κύριο Ήντεν, ότι ήταν σύμφωνοι με αυτή την ομιλία, η οποία περιλάμβανε ως όρο την αντικατάσταση των αντάρτικων τμημάτων από τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις. Αργότερα, στη συζήτηση για τις συγκεκριμένες μεθόδους διάλυσης των αντάρτικων ομάδων, όλη η κυβέρνηση συμφώνησε καταρχήν με το ακόλουθο σχέδιο:

α. Η αστυνομία ή η πολιτοφυλακή του ΕΑΜ που υπήρχε στην Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις πρέπει να διαλυθεί την 1η Δεκεμβρίου και να αντικατασταθεί από την εθνική φρουρά, η οποία θα επανδρωθεί απο ανθρώπους που γεννήθηκαν το 1906.
β. Στις 10 Δεκεμβρίου, όλοι οι αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ πρέπει να αποστρατευτούν και να αντικατασταθούν από τον εθνικό στρατό, ο οποίος θα σχηματιστεί μέσω κλήσης τριών άλλων ηλικιακών ομάδων.

4. Η απόφαση της κυβέρνησης δεν προέβλεπε την αποστράτευση της Ορεινής Ταξιαρχίας, η οποία έφτασε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου, και του Ιερού Λόχου. Παρ’ όλα αυτά, οι υπουργοί του ΕΑΜ άρχισαν να επιμένουν στην αποστράτευση αυτών των ελληνικών τακτικών στρατιωτικών μονάδων. Στις 27 Νοεμβρίου, οι υπουργοί του ΕΑΜ, μετά από παράκληση του κυρίου Παπανδρέου, συνέταξαν οι ίδιοι το σχέδιο διατάγματος για την αποστράτευση, το οποίο όριζε την κατάργηση των αντάρτικων ομάδων μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου. Το διάταγμα αυτό αποτελούσε συμβιβασμό, σύμφωνα με τον οποίο οι ελληνικές τακτικές μονάδες δεν θα έπρεπε να αποστρατευθούν αλλά, ως αντιστάθμισμα σε αυτό, θα επιτρεπόταν στον ΕΛΑΣ να κρατήσει μια ταξιαρχία. Οι άλλοι υπουργοί συμφώνησαν με το σχέδιο διατάγματος, την τελευταία στιγμή όμως οι υπουργοί του ΕΑΜ επέμεναν στην αποστράτευση των τακτικών ένοπλων δυνάμεων. Η τελική απόφαση της κυβέρνησης αναβλήθηκε και το διάταγμα μέχρι το πρωί της 1ης Δεκεμβρίου, οπότε άλλα γεγονότα επιτάχυναν την κρίση, δεν είχε ακόμα υπογραφεί.
5. Η 1η Δεκεμβρίου ήταν η συμφωνημένη ημερομηνία κατά την οποία η αστυνομία του ΕΑΜ έπρεπε να παραδώσει τον οπλισμό της. Στον βαθμό που είναι γνωστό, οι υπουργοί του ΕΑΜ δεν διατύπωσαν ποτέ αντιρρήσεις για την απόφαση αυτή και το εν λόγω μέτρο δεν συμπεριλήφθηκε στο διάταγμα για την αποστράτευση, το οποίο συζητήθηκε τις προηγούμενες ημέρες. Ως εκ τούτου, ο κ. Παπανδρέου πρότεινε ένα διάταγμα το οποίο αποσκοπούσε στην υλοποίηση της απόφασης της κυβέρνησης να παραδώσει η αστυνομία του ΕΑΜ τον οπλισμό της. Οι υπουργοί του ΕΑΜ αρνήθηκαν να το υπογράψουν και τη νύχτα της 1ης προς 2α Δεκεμβρίου αποχώρησαν από την κυβέρνηση. Το πρωί της 1ης Δεκεμβρίου έγινε γνωστό ότι το ΕΑΜ προτίθεται να κηρύξει γενική απεργία. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο στρατηγός Σκόμπι απηύθυνε το απόγευμα από ραδιοφώνου μήνυμα προς τον ελληνικό λαό. Το κείμενο του μηνύματος, το οποίο μοιράστηκε και με τη μορφή προκηρύξεων, επισυνάπτεται.
6. Στις 2 Δεκεμβρίου, το ΕΑΜ ανακοίνωσε την ένταξη της αστυνομίας του ΕΑΜ στον ΕΛΑΣ. Αυτονόμησαν επίσης τον ΕΛΑΣ από την ελληνική κυβέρνηση και τον στρατηγό Σκόμπι. Στις 2 Δεκεμβρίου έγινε σαφές ότι μεγάλες δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατευθύνονται προς την Αθήνα.
7. Οι επίσημες ανακοινώσεις που ακολούθησαν δείχνουν ότι οι πρώτες αναφορές για ταραχές στις 3 Δεκεμβρίου ήταν λανθασμένες. Ρίχτηκαν χειροβομβίδες ακούστηκαν πυροβολισμοί έξω από την κατοικία υπουργού πριν τη διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Στη διάρκεια αυτής της διαδήλωσης, η ελληνική αστυνομία που εμπόδιζε την πρόσβαση στην πλατεία αφοπλίστηκε και έγινε αντικείμενο κακομεταχείρισης πριν αρχίσουν οι πυροβολισμοί.

Μετέφρασε ο βοηθός σύμβουλος του 2ου Ευρωπαϊκού Τμήματος: (Λ. Κορολιούκ)
Στάλθηκε στους συντρόφους

1. Στάλιν
2. Μολότοφ
3. Βισίνσκι
4. Ντεκανόζοφ
5. Στο 2ο Ευρωπαϊκό Τμήμα
6. Στο 4ο Ευρωπαϊκό Τμήμα
7. Στον φάκελο

Στις σελίδες του πονήματος περιέχονται επίσης ορισμένες βιογραφικές πληροφορίες βασικών στελεχών του ΚΚΕ της περιόδου (από τους φακέλους τους στην Κομμουνιστική Διεθνή ή τα αρχεία του ΚΚΡ μπ.), καθώς επίσης και κάποιες στενογραφημένες συνομιλίες της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τέλος, υπάρχουν σύντομα βιογραφικά (προσωπογραφίες) για βασικές προσωπικότητες της περιόδου, ηγέτες και στελέχη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και της ΕΣΣΔ.



Ο Νίκος Παπαδάτος είναι διδάκτωρ ιστορίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης και ιστορικός ερευνητής του διεθνούς ινστιτούτου Global Studies Institute (GSI, Γενεύη). H διδακτορική του έρευνα είχε θέμα την ιστορία των διασπάσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος.
Την περίοδο 2017-2018 πραγματοποίησε τη μεταδιδακτορική του έρευνα στα Πανεπιστήμια Higher School of Economics (Μόσχα) και École des Hautes Études en Sciences Sociales (Παρίσι) με ειδίκευση τις πολιτικές σχέσεις μεταξύ της Κομμουνιστικής Διεθνούς και των δυτικών κομμουνιστικών κομμάτων στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1930.
Διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας, πολιτικών κομμάτων και κοινωνικών κινημάτων του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας Λομονόσοφ. Το 2019 έγινε μέλος της ερευνητικής ομάδας του Κέντρου Ρωσικών, Καυκάσιων και Ευρωπαϊκών σπουδών (CERCEC) της École des Hautes Études en Sciences Sociales.
Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Les communistes grecs et l’Union soviétique: histoire de la scission du Parti communiste de Grèce (1949-1968)» δημοσιεύτηκε από τις εκδόσεις L’ Harmattan στη Γαλλία το 2016.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983.

Microsoft και Amazon στην υπηρεσία του αμερικανικού στρατού!

Μετά τους εργαζόμενους της Google αντιδρούν και οι εργαζόμενοι της Microsoft, της Amazon, της Salesforce στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για στρατιωτικούς σκοπούς

«Δεν εγγραφήκαμε στην ανάπτυξη όπλων και απαιτούμε να έχουμε λόγο στο πώς χρησιμοποιείται η δουλειά μας […] Αρνούμαστε να δημιουργούμε τεχνολογία για τον πόλεμο και την καταπίεση […].

Ανησυχούμε που η «Microsoft» εργάζεται για να προμηθεύσει στρατιωτική τεχνολογία στο στρατό των ΗΠΑ, βοηθώντας την κυβέρνηση μιας χώρας να κάνει πιο θανατηφόρα όπλα χρησιμοποιώντας εργαλεία που κατασκευάζουμε».

Αυτά είναι μερικά αποσπάσματα της ανοιχτής επιστολής προς τον διευθύνοντα σύμβουλο του αμερικανικού μονοπωλίου πληροφορικής «Microsoft»,

την οποία υπέγραψαν και έδωσαν στη δημοσιότητα πριν από λίγες μέρες περισσότεροι από 100 εργαζόμενοι στην επιχείρηση.

Μπορεί ο αριθμός τους να είναι μικρός σε σύγκριση με τον συνολικό αριθμό εργαζομένων στο μονοπώλιο, όχι όμως και ο συμβολισμός.

Οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε αυτή την κίνηση μερικές μέρες πριν από την εταιρική παρουσίαση του «HoloLens 2», μιας βελτιωμένης εκδοχής του συστήματος επαυξημένης πραγματικότητας που κατασκευάζει η «Microsoft».

Με βάση το συμβόλαιο ύψους 480 εκατ. δολαρίων που σύναψε η εταιρεία με το στρατό των ΗΠΑ τον περασμένο Νοέμβρη, οι νέες συσκευές θα χρησιμοποιηθούν από στρατιώτες στο πεδίο της μάχης.

Η αρχική εκδοχή των συσκευών θα χρησιμοποιούνταν από αρχιτέκτονες και μηχανικούς για την κατασκευή κτιρίων και αυτοκινήτων, για την πραγματοποίηση εγχειρήσεων κ.ο.κ.

Το μονοπώλιο έχει ξανασυνεργαστεί για λόγους …εκπαίδευσης με τον αμερικανικό στρατό, αλλά είναι η πρώτη φορά που ανοιχτά κατασκευάζει εξοπλισμό μάχης.

Επιστολές προς κεφαλαιοκράτες

Στην ανοιχτή επιστολή τους οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι με το νέο σύστημα

«Ο πόλεμος μετατρέπεται σε προσομοίωση «ηλεκτρονικού παιχνιδιού», απομακρύνοντας ακόμα περισσότερο τους στρατιώτες από τη ζοφερή αλήθεια του πολέμου και την πραγματικότητα της αιματοχυσίας».

Εργαζόμενοι της «Microsoft» είχαν διαμαρτυρηθεί το καλοκαίρι του 2018 και ενάντια στη συνεργασία της εταιρείας με τις μεταναστευτικές αρχές των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του διαχωρισμού των παιδιών των μεταναστών στα σύνορα με το Μεξικό από τους γονείς τους.

Το σύστημα «HoloLens 2», επαυξημένης πραγματικότητας που κατασκευάζει η «Microsoft» για την εκπαίδευση των αμερικανών σταρτιωτών

Το ίδιο είχαν κάνει και 650 υπάλληλοι της «Salesforce».

Τον Οκτώβρη του 2018, με άλλη επιστολή τους, εργαζόμενοι της εταιρείας καλούσαν τους διοικούντες να αποσύρουν την πρότασή τους για συμβόλαιο ύψους 10 δισ. δολαρίων με το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ (πρόγραμμα JEDI), για αξιοποίηση του υπολογιστικού νέφους και της τεχνητής νοημοσύνης της «Microsoft» σε εξοπλισμούς και πολέμους την επόμενη δεκαετία.

Το 2017 η «Microsoft» είχε συνάψει με την αμερικανική κυβέρνηση συμβόλαιο για στρατιωτική χρήση του υπολογιστικού της νέφους «Azure».

Στο διαγωνισμό για το συμβόλαιο JEDI διαγωνίστηκαν αρχικά και οι «IBM», «Oracle» και «Google», αλλά οι δύο πρώτες αποσύρθηκαν, καταγγέλλοντας όρους που «φωτογράφιζαν» την «Amazon».

Η «Google» αποσύρθηκε δηλώνοντας ότι το συμβόλαιο

«ενδεχομένως δεν συνάδει με τις αρχές της»

για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ο πραγματικός λόγος μάλλον ήταν η ανησυχία ότι θα έχει συνέπειες στη στρατολόγηση νέων ταλαντούχων επιστημόνων, καθώς είχε προηγηθεί διαμαρτυρία άνω των 4.000 δικών της εργαζομένων, που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή προς τη διοίκηση.

Κείμενο υπογραφών εργαζομένων στην «Google», προς τον διευθύνοντα σύμβουλο να μη συμμετάσχει η εταιρεία στην παραγωγή τεχνολογίας οπλικών συστημάτων

Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να συνεργάζεται με τον αμερικανικό στρατό σε άλλα προγράμματα.

Από τη μεριά του, σε διαμαρτυρίες εργαζομένων της «Amazon» οι οποίοι επισήμαναν και την ιστορική εμπειρία από τη συνεργασία της IBM με τους ναζί, ο ιδιοκτήτης της, Τζεφ Μπέζος, απάντησε ότιQ

«για το καλό της εταιρείας είμαι αναγκασμένος να παίρνω δύσκολες αποφάσεις»,

όπως η συνεργασία με το στρατό.

Μέλλον ή παρόν;

Το ρωσικό αυτόνομο άρμα μάχης «Uran-9»

Στο μεταξύ, νέα όπλα που χρησιμοποιούν υπερσύγχρονες τεχνολογίες, μεταξύ αυτών και τεχνητή νοημοσύνη, όχι μόνο παράγονται ήδη, αλλά και δοκιμάζονται,

όπως το ρωσικό αυτόνομο τανκ «Uran-9», που όπως ανακοινώθηκε χρησιμοποιήθηκε σε μάχες στη Συρία.

Άλλα, όπως το αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος «Reaper», έχουν ήδη πολλά χρόνια και πολλά ανθρώπινα θύματα στο ενεργητικό τους.

Στην κούρσα αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης για στρατιωτικούς σκοπούς δεν συμμετέχουν μόνο οι ΗΠΑ και η Ρωσία.

Σε αυτήν έχουν αποδυθεί όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με πρωταγωνιστικό ρόλο Κίνας, Ινδίας και Ιαπωνίας.

Βεβαίως οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης. Στην απόκτηση πληροφοριών, στον ψυχολογικό πόλεμο των μετόπισθεν και στον κυβερνοπόλεμο συμμετέχει και η ΕΕ.

Το αμερικανικό τηλεκατευθυνόμενο μη επανδρωμένο αεροσκάφος «Reaper» («Θεριστής») εν δράσει. Η Ελλάδα, την οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει αναγάγει σε σημαιοφόρο των συμφερόντων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, φιλοξενεί τέτοια σκάφη σε βάση στη Λάρισα. Το κέντρο ελέγχου βρίσκεται στις ΗΠΑ

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιηθεί – και ήδη αξιοποιείται – για αποτελεσματικότερη διαμόρφωση της ψυχολογίας συμμάχων και εχθρών,

με κατάλληλη διασπορά παραπληροφόρησης και φημών, αλλά και για τη λήψη αποτελεσματικότερων αμυντικών και επιθετικών μέτρων σχετιζόμενων με φίλια και εχθρικά συστήματα κυβερνητικής.

Συμμετέχοντας στο πλαίσιο τέτοιων δραστηριοτήτων, η Ελλάδα αποφασίστηκε να είναι η έδρα της σχολής κατασκόπων που θα δημιουργήσει η ΕΕ.

Κίνημα

Οι επιστήμονες σε οποιαδήποτε θέση στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, οι ερευνητές βασικών και εφαρμοσμένων επιστημών, έχουν καθήκον να αντιδρούν στην αξιοποίηση της ανθρώπινης γνώσης ενάντια στον άνθρωπο.

Οι αξιέπαινες και σημαντικές διαμαρτυρίες των Αμερικανών εργαζομένων σε μονοπώλια πληροφορικής ενάντια στη χρήση για στρατιωτικούς σκοπούς της υπερσύγχρονης τεχνολογίας που δημιουργούν, πρέπει να πάνε πιο πέρα.

Αμερικανικό ελαφρύ αυτόνομο όχημα μάχης

Οι επιστολές τους μπορούν να συμβάλουν στην αφύπνιση ευρύτερα του λαού για τους κινδύνους.

Δεν πρόκειται βεβαίως να αλλάξουν από μόνοι τους τη στάση των αφεντικών τους αφού ο πόλεμος γεννιέται από το εκμεταλλευτικό σύστημα, από τον καπιταλισμό.

Όσο υπάρχει καπιταλισμός θα υπάρχει πόλεμος και τα κράτη θα προετοιμάζονται γι’ αυτόν, προσπαθώντας να αποκτήσουν το πλεονέκτημα ή να μη βρεθούν σε μειονεκτική θέση έναντι των αντιπάλων και ανταγωνιστών τους στον στρατιωτικό εκβιασμό, στην πρόσβαση αγορών, στην εκμετάλλευση φυσικών πόρων και ανθρώπων.

Γι’ αυτό θα χρησιμοποιήσουν παραπέρα την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική σε μηχανισμούς θανάτου, είτε με τη συμβολή των ερευνητικών κέντρων των μονοπωλίων,

είτε χωρίς αυτή, με χρήση μόνο των κρατικών οργανισμών για την παραγωγή νέων στρατιωτικών τεχνολογιών.

Αυτόνομα μίνι άρματα της ρωσικής κατασκευάστριας όπλων «Καλάζνικοφ»

Οι διαμαρτυρίες θα γίνουν πιο ουσιαστικές και αποτελεσματικές αν συνδεθούν συνολικά με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο,

αν αρχίσουν να αμφισβητούν το σύστημα, αν εμπνευστούν από την πάλη για τη ριζικά διαφορετική μορφή οργάνωσης της κοινωνίας και της παραγωγής,

τη σοσιαλιστική – κομμουνιστική, που στηρίζεται στην ισότιμη συνεργασία μεταξύ των λαών, όχι στον ανταγωνισμό, που αναπόφευκτα καταλήγει κάποια στιγμή σε ανταγωνισμό μέχρι θανάτου…

Με πληροφορίες από NBCNews και Telegraph

Επιμέλεια: Σταύρος Ξεκνικουδάκης

ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

Για εντάσεις και καθυστέρηση στην έναρξη του 37^ου συνεδρίου στη ΓΣΕΕ στην Καλαμάτα κάνουν λόγο μέσα ενημέρωσης σε μια προσπάθεια πολλών απ’ αυτά να συμπορευτούν με την  ανακοίνωση της ΓΣΕΕ που κατηγορεί το ΠΑΜΕ για τραμπουκισμούς και αυταρχική συμπεριφορά για να «εμποδίσει τη διεξαγωγή του 37^ου συνεδρίου», παρακάμπτοντας τις καταγγελίες του  ΠΑΜΕ  για  «εργοδοτικό συνδικαλισμό», «νόθους συνέδρους» και για παράνομο τρόπο με τον οποίο εκδόθηκαν και μοιράστηκαν οι κάρτες των Συνέδρων.

               Η Αυγή, δια πένας Χρ. Γιαμπουράνη, κάνει λόγο για ψευτοδιλήμματα τα οποία βάζει το ΠΑΜΕ, ως «αυτόκλητος σωτήρας των εργαζομένων», αναπτύσσοντας «τεχνητή σύγκρουση» με τις «δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού», ενώ θα πρέπει να συγκροτηθεί «ένα ευρύ προοδευτικό μέτωπο στα συνδικάτα, αρχής γενομένης από το συνέδριο της ΓΣΕΕ», συγχωνεύοντας αριστερή δημαγωγία και διαστρέβλωση της πραγματικότητας με επίδειξη φιλεργατικού προφίλ της κυβέρνησης που χειραγωγεί και καθησυχάζει.

               Σε όλα τα χρόνια της κρίσης, ο συνδικαλισμός δυσφημίστηκε, αφού η συνδικαλιστική γραφειοκρατία εκμεταλλεύτηκε τις διαθέσεις και προσδοκίες των εργαζομένων για να στηρίξει την κυρίαρχη πολιτική, διώχνοντας  τους εργαζομένους από τα συνδικάτα κι  αφήνοντας το εργατικό κίνημα εντελώς εκτεθειμένο στις μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων. Ενθεν κακείθεν η απεργία, η οποιαδήποτε κινητοποίηση ή χλευάζονταν ως ανεπαρκής τρόπος αντίδρασης ή καταγγέλλονταν ως κομματική εκμετάλλευση. Και τελικά οι διαφορετικές φωνές απαξίωσης του συνδικαλισμού κατέληγαν να συντονίζονται στις καταγγελίες εναντίον του ΠΑΜΕ, του μοναδικού  ταξικού  συνδικαλιστικού μετώπου.

               Κι εμείς, όλα αυτά τα χρόνια της σκληρής καπιταλιστικής επίθεσης έχοντας πειστεί από τον κυρίαρχο λόγο, επικαλούμαστε συνεχώς την ανεξαρτησία μας από κόμματα και συνδικάτα και βάζουμε τα χέρια μας να προστατέψουμε την πολύτιμή ελευθερία μας, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή είναι πια ένα κόσμημα ξεχαρβαλωμένο που ξεγελά μόνο «ιθαγενείς». Απέμεινε ο καθένας μόνος του με τα προβλήματά του και την απελπισία του που τον οδηγούν στη ζητιανιά για λίγα ψίχουλα αξιοπρεπούς διαβίωσης. Μας ληστεύουν και σχεδόν χρωστούμε και ευγνωμοσύνη σ’ αυτούς που μας ληστεύουν, γιατί δήθεν προστατεύουν αυτόν τον κρυφό θησαυρό, που είναι πολύ κρυφός, κανένας δεν υποψιάζεται πως υπάρχει, την ελευθερία μας –να ζητιανεύει καθένας μόνος την επιβίωσή του. Πολλαπλασιάστηκαν και  οι παντιέρες που  κυματίζουν στον αέρα, παραλλαγές της κυρίαρχης σημαίας, που ξεγελούν με την αριστερή μεταμφίεση  και διαιρούν με κατασκευασμένες διαφορές για να στοιχιζόμαστε πίσω τους παραπλανώντας μας.  

               Και είναι που  η αστική μας δημοκρατία ακόμα αισθάνεται  αρκετά δυνατή που δεν  απαγορεύει άμεσα τον συνδικαλισμό και  την οργάνωση των εργαζομένων, αφού μπορεί να τους χειραγωγεί και  αποπροσανατολίζει αλώνοντας τα συνδικάτα τους και κατευθύνοντας τις διεκδικήσεις τους. Κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές, κατακερματισμός των εργαζομένων, θεσμικό πλαίσιο που καθιστά ανενεργές τις κινητοποιήσεις, εργοδοτικοί και κυβερνητικοί μηχανισμοί, νοθείες στις διαδικασίες εκλογής επιστρατεύονται             για την υποταγή του συνδικαλισμού στο κεφάλαιο και τον έλεγχο έτσι των εργαζομένων

               Στο συνέδριο λοιπόν της ΓΣΕΕ, που δυο μέρες τώρα επιχειρείται να γίνει στην Καλαμάτα, οι συγκρούσεις ανάμεσα στην πλειοψηφία του  διοικητικού συμβουλίου και τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν αντικατοπτρίζουν παρά την αντιπαράθεση ανάμεσα στον κυβερνητικό κι εργοδοτικό συνδικαλισμό από τη μια και τον ταξικό συνδικαλισμό από την άλλη  που προσπαθεί να οργανώσει και να αναπτύξει τους αγώνες της εργατικής τάξης. Όλη η προσπάθεια με τους νόθους συνέδρους και τα συνδικάτα σφραγίδες γίνεται για τον έλεγχο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας να καθορίζει  την πολιτική και ταχτική των κινητοποιήσεων και κατ’ επέκταση  ο πολιτικός έλεγχος του συνδικαλιστικού κινήματος που μετατρέπει τους συνδικαλιστές σε φερέφωνα της κυβερνητικής πολιτικής.

               Έτσι π.χ. ο  πρόεδρος της ΓΣΕΕ Ν. Παναγόπουλος που στις αντιπαραθέσεις με το ΠΑΜΕ για νόθους συνέδρους θεωρεί  πως «Έχει κλείσει κάθε πόρτα λογικής» και το κατηγορεί για βιαιότητες και τραμπουκισμούς, είναι αυτός που πριν δυο χρόνια σε συνάντηση με «κοινωνικούς εταίρους» δηλ. της ΓΣΕΕ και εργοδοτικών ενώσεων παρουσίασε πρόταση της ΓΣΕΕ «για τη μελέτη για τη δημιουργία Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου για τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους», καθώς και «πρόταση για τη διάσωση επιχειρήσεων αλλά με τη διάσωση θέσεων εργασίας...»,  δηλ. προτάσεις για το ασφαλιστικό και την επιχειρηματικότητα στην ίδια λογική με την κυβέρνηση και τους  επονομαζόμενους θεσμούς. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα για το  πώς οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές δραστηριοποιούνται για να μετατρέψουν τα συνδικάτα σε μηχανισμούς παραγωγής  εποικοδομητικών προτάσεων με ουσιαστικό αντικείμενο τη χειραγώγηση των εργαζομένων για  αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης τους.           

               Ο απαξιωμένος λοιπόν συνδικαλισμός, που τα συνέδρια της ΓΣΕΕ φέρνουν στο προσκήνιο με συνδικαλιστές που νοιάζονται για την κερδοφορία των επιχειρήσεων είτε γιατί οι ίδιοι είναι εργοδότες, όπως ο Δ. Καραγεωργόπουλος, είτε γιατί ποικιλοτρόπως συνδέονται με το κεφάλαιο  αφήνει χωρίς οργάνωση ολόκληρα τμήματα εργαζομένων, έρμαια  στις διαθέσεις της εργοδοσίας και της κυρίαρχης πολιτικής.

               Το ΠΑΜΕ με τις παρεμβάσεις του στο συνέδριο ξεσκεπάζει «την εκφυλιστική δράση της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, τα όργια νοθείας και την ωμή παρέμβαση των εργοδοτών στο συνδικαλιστικό κίνημα» που θέλουν να  μετατρέπουν τη ΓΣΕΕ σε όργανο του κεφαλαίου και υπονομευτή των αγώνων των εργαζομένων, απομακρύνοντας τους εργαζόμενους από κάθε συνδικαλιστική δραστηριότητα.

               Δέκα σχεδόν χρόνια καπιταλιστικής επίθεσης ξέρουμε πια πως έχουμε ανάγκη από την ασφάλεια της ομάδας, της συνδικαλιστικής οργάνωσης, του  κόμματος που υπηρετεί τα συμφέροντά μας. Αν συσπειρωθούν λοιπόν οι ταξικές δυνάμεις μπορούν να αυξηθούν δραματικά  οι περιορισμένες, όπως φαίνεται τώρα, δυνατότητές τους.

Ευρωπαϊκή ακροδεξιά: Οι «αντισυστημικοί» με σφραγίδα ΕΕ αποκαλύπτονται

ANSA

Η ενίσχυση των εθνικιστικών αστικών δυνάμεων είναι μια χτυπητή απόδειξη ότι οξύνονται οι ανταγωνισμοί και τα διασταυρούμενα μεγάλα συμφέροντα

Δεν χάνουν την ευκαιρία όλο το τελευταίο διάστημα τόσο η ΕΕ και οι επικεφαλής της, τα ευρωενωσιακά επιτελεία όσο και εν χορώ τα αστικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, να εκφράζουν τις ανησυχίες τους για την άνοδο της ακροδεξιάς, των εθνικιστών όπως και φασιστικών δυνάμεων, για το ενδεχόμενο να ενισχύσουν τη δύναμή τους στο Ευρωκοινοβούλιο.
Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ δίνει... τα ρέστα του ισχυριζόμενος ότι «ο κίνδυνος της ανόδου της ακροδεξιάς χρειάζεται ένα πλατύ προοδευτικό μέτωπο», καλώντας όλα τα ρετάλια της σοσιαλδημοκρατίας, δυνάμεις προερχόμενες από το ακροδεξιό κόμμα ΑΝΕΛ και από τη ΝΔ σε εκλογική σύμπραξη, στη βάση της διαπιστωμένης στρατηγικής τους σύμπλευσης. Η δε ΝΔ ανησυχεί ότι ενδέχεται η ίδια να χάσει δυνάμεις προς τα δεξιά της και γι' αυτό ψαρεύει προ πολλού και με αφορμή την επικίνδυνη ευρωΝΑΤΟική συμφωνία των Πρεσπών στα θολά νερά του εθνικισμού.
Δεν χάνουν μάλιστα την ευκαιρία να επικεντρώνουν στις ακροδεξιές δυνάμεις όπως ο Ορμπαν στην Ουγγαρία, η Λεπέν στη Γαλλία, ο Σαλβίνι στην Ιταλία, ο Κουρτς στην Αυστρία και η Εναλλακτική για τη Γερμανία (ΑfD) στη Γερμανία. Πρόθεσή τους είναι να εγκλωβίσουν λαϊκές δυνάμεις προβάλλοντας αυτήν τη μεταξύ τους αντίθεση ως δήθεν διαπάλη φωτός εναντίον σκότους. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ επαναλαμβάνουν ότι πρέπει να ηττηθούν «οι αντιευρωπαϊκές, οι αντισυστημικές δυνάμεις, αυτές που εναντιώνονται στην ΕΕ, που θέλουν τη διάλυσή της, που καλούν τους λαούς να την εγκαταλείψουν».
Είναι όμως έτσι; Είναι πράγματι όλοι αυτοί ενάντια στην ΕΕ; Θέλουν να αποχωρήσουν οι χώρες τους από αυτή; Είναι ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα;
Μια ματιά στις τοποθετήσεις τους αρκεί για να βγάλουμε πολλά και ασφαλή συμπεράσματα.

«Στις λεπτομέρειες οι διαφορές»...

Ας ξεκινήσουμε από τον Πρόεδρο της Ουγγαρίας, Ορμπαν, που π.χ. πρόσφατα σχολιάζοντας τις διακηρύξεις Μακρόν για την ένταση των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων ως το νέο όραμα για την ΕΕ, έσπευσε να θεωρήσει «αναγκαίες» τις μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ, ώστε αυτή να γίνει πιο «αποτελεσματική» στον ανταγωνισμό με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Μάλιστα, θεώρησε την ομιλία Μακρόν ως «έναρξη μιας σοβαρής ευρωπαϊκής συζήτησης», σημειώνοντας με νόημα ότι μόνο «στις λεπτομέρειες έχουμε διαφορετικές απόψεις».
Τα ίδια, με άλλα λόγια, άλλωστε, ανέφερε και η Κομισιόν σε ειδική ανακοίνωση που έβγαλε, υποτίθεται για να απαντήσει στον Ορμπαν και τους ισχυρισμούς του περί φιλομεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ. Ο Ορμπαν δεν χάνει ευκαιρία να καταγγέλλει την ΕΕ ότι αυτή τάχα «προωθεί την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, υπονομεύει τους εθνικούς συνοριακούς ελέγχους, θέλει να εκδώσει "ανθρωπιστικές βίζες" για πρόσφυγες» κ.ά. Προς αποφυγή λοιπόν κάθε παρεξήγησης η Κομισιόν έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι στην ουσία η πολιτική της μοιάζει με αυτήν του Ορμπαν σαν δυο σταγόνες νερό, αναφέροντας: «Από το 2016 η ΕΕ έχει ενισχύσει τις συλλογικές ευρωπαϊκές προσπάθειες για πιο αποτελεσματική προστασία των εξωτερικών συνόρων (...) με τη δημιουργία ενός μόνιμου σώματος 10.000 συνοριοφυλάκων (...) Η ΕΕ μείωσε κατά 98% τις αφίξεις στην Ελλάδα με τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας. Προσπαθούμε ακόμη να αυξήσουμε τις επιστροφές (σ.σ. απελάσεις, επαναπροωθήσεις κ.λπ.) των παράτυπων μεταναστών που δεν έχουν δικαίωμα να παραμένουν στην Ευρώπη», ενώ «δεν έχουμε απολύτως κανένα σχέδιο για ανθρωπιστικές βίζες».
Ιδού λοιπόν η κοινή βάση καταστολής των προσφύγων και μεταναστών, που τους επιτρέπει να βγάζουν Κοινές Αποφάσεις στις Συνόδους Κορυφής για το Μεταναστευτικό, παρά την «άβυσσο» που δήθεν τους χωρίζει σε προοδευτικούς και συντηρητικούς...
Αλλωστε, ο Ορμπαν τόσο με τον «Νόμο των Σκλάβων» που καταργεί τις υπερωρίες και διευθετεί τον εργάσιμο χρόνο σε τριετή βάση, όσο και με τον περιορισμό διά νόμου των διαδηλώσεων ...μια χαρά προωθεί την αντεργατική πολιτική της ΕΕ και στη χώρα του.

Περισσότερα αυτά που μας ενώνουν...

Είναι ενδεικτικό ότι τμήμα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), και από κοντά και η ΝΔ ως μέλος του, στο πλαίσιο των ενδοαστικών αντιθέσεων, διεξάγουν καμπάνια για την απομάκρυνση του Ορμπαν από αυτό, επικεντρώνοντας την αντιπαράθεσή τους μόνο στον Ορμπαν αλλά κάνουν την ίδια ώρα την πάπια για άλλες ανάλογες περιπτώσεις, όπως π.χ. ο Σ. Κουρτς. Ο Αυστριακός καγκελάριος, επικεφαλής του κόμματος - μέλους του ΕΛΚ, συγκυβερνά ...κανονικότατα με το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων (FPO). Μιλάμε για την κυβέρνηση που για να αποδείξουμε ποιον υπηρετεί με την πολιτική της θα αρκούσε και μόνο το ότι επέβαλε τις 12 ώρες δουλειάς / 60 ώρες τη βδομάδα, κίνηση που απέσπασε τα εύσημα της Ενωσης των Αυστριακών Βιομηχάνων. Αν και δεν σταματά εκεί αφού ως υπέρμαχη της ανταποδοτικότητας η αυστριακή κυβέρνηση με τη συμμετοχή της ακροδεξιάς εξαιρεί από τα οικογενειακά επιδόματα μέχρι και τους ανέργους, ενεργοποιώντας κατασχέσεις σε όσους παραβιάζουν τα κριτήρια για το επίδομα ανεργίας και ενοποιώντας τα ασφαλιστικά ταμεία με περικοπές επιδομάτων, τύφλα να 'χει δηλαδή ο νόμος Κατρούγκαλου... Είναι άλλωστε η ίδια κυβέρνηση που κλείνοντας τα σύνορά της για πρόσφυγες και μετανάστες ταυτόχρονα δίνει όρκους πίστης στην ΕΕ. Σαν να μην τρέχει τίποτα «ανέλαβε και ολοκλήρωσε με επιτυχία» την προεδρία της ΕΕ το περασμένο εξάμηνο, ενώ σε ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο ο ίδιος ο Κουρτς, απευθυνόμενος σε ευρωλάγνους επικριτές του, διευκρίνισε ότι κι αυτός δεν πάει πίσω σε ευρωλαγνεία ...δηλώνοντας: «Η ΕΕ είναι το μέλλον μας και υπάρχουν πολύ περισσότερα σε αυτή την Ενωση που μας ενώνουν, από εκείνα που θα μπορούσαν να μας χωρίσουν».

Διαπραγμάτευση και η «ΕΕ στα κεντρικά της καθήκοντα»...

Κι αν κάποιος ενδεχομένως να ανέμενε τουλάχιστο από τους ακροδεξιούς Αυστριακούς να ψελλίσουν κάτι επικριτικό για την ΕΕ ...θα απογοητευτεί αφού ο γενικός γραμματέας και επικεφαλής της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του Κόμματος των Ελευθέρων (FPO), Χ. Βιλίμσκι, δήλωσε πρόσφατα ότι «δεν θέλουμε εξτρεμιστές και ριζοσπάστες (στην κυβέρνηση), αλλά εκείνους που λένε ότι η ΕΕ πρέπει να αλλάξει και να περιοριστεί στα κεντρικά καθήκοντά της».
Στο ίδιο κλίμα άλλωστε τοποθετείται μια ακόμα «αντισυστημική» με τη βούλα της ΕΕ, η Λεπέν στη Γαλλία. Αφού εδώ και καιρό σταμάτησε καν και να προφέρει τις ανέξοδες για το κεφάλαιο απειλές «περί εξόδου από το ευρώ», τώρα δηλώνει ότι «πρέπει να ξεκινήσει μια διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας» με στόχο «ένα ευρωπαϊκό σχέδιο που θα σέβεται την ανεξαρτησία της Γαλλίας, τις εθνικές κυριαρχίες και που θα υπηρετεί τα συμφέροντα των λαών». Αλλο ένα δηλαδή μακιγιάρισμα της ΕΕ με προτεραιότητα στις επιδιώξεις της γαλλικής αστικής τάξης. Συνεχίζοντας αναφέρει: «Για να μετατρέψουμε την ΕΕ σε μια συνεργασία μεταξύ εθνών και όχι αυτό το είδος του ευρωπαϊκού υπερ-κράτους». Ομως, η ΕΕ δεν αποτελεί κάποιο υπερ-κράτος, όπως ισχυρίζεται η Λεπέν, αλλά μια διακρατική ένωση του κεφαλαίου, όπως άλλωστε «οραματίζεται και η ίδια» επιδιώκοντας μια μεγαλύτερη πίτα για τη γαλλική αστική τάξη στο ενδοαστικό παζάρι.
Η Λεπέν καρφώνεται κι από το ίδιο το πρόγραμμα του κόμματός της, το οποίο είναι γεμάτο από φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις για τους γαλλικούς ομίλους και δασμούς για τους ανταγωνιστές τους. Μάλιστα, για τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους απαλλάσσει εντελώς τις επιχειρήσεις από τις κάθε είδους εισφορές και μάλιστα για 2 χρόνια. Προτείνει πάνω από όλα «έντιμο ανταγωνισμό» «ξεπλένοντας» την καπιταλιστική εκμετάλλευση, ενώ για το λαό επιφυλάσσει το γνωστό κλισέ της ΕΕ, των μονοπωλίων και των κυβερνήσεών τους ...«ευκαιρίες για όλους», που επιχειρεί να διαγράψει και ως έννοια τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, της νεολαίας.

«Να βελτιώσουμε την ΕΕ, όχι να την εγκαταλείψουμε»

Τα ίδια ισχύουν και με τον Σαλβίνι και την κυβέρνησή του. Αφού υπερασπίστηκε μέχρι κεραίας τα συμφέροντα της ιταλικής αστικής τάξης, κατέληξε τελικά σε συμβιβασμό με την Κομισιόν για τον σε κάθε περίπτωση αντιλαϊκό προϋπολογισμό της Ιταλίας, ενώ στήριξε, παρά τους αρχικούς λεονταρισμούς του, το κοινό ανακοινωθέν της Ατυπης Συνόδου για το Μεταναστευτικό που προβλέπει απελάσεις, πλατφόρμες αποβίβασης μεταναστών σε τρίτες χώρες κι άλλα αντιμεταναστευτικά μέτρα. Το πόσο «σκληρός πολέμιος της ΕΕ» είναι ο Σαλβίνι φανερώθηκε σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια όταν ένας βουλευτής του κόμματός του από την Τοσκάνη, ο Μπόργκι, έκανε μια στην ουσία φιλοενωσιακή δήλωση, που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ ως απειλή αποχώρησης από την ΕΕ. Είχε δηλώσει ο βουλευτής ότι «ή το κόμμα μας θα επιτύχει τώρα να αλλάξει την ΕΕ ή θα χρειαστεί να την εγκαταλείψουμε». Ακόμα λοιπόν και σε αυτήν τη δήλωση ...αγωνίας για την ΕΕ ο Σαλβίνι έσπευσε αμέσως να υπερθεματίσει για την αφοσίωσή του στην ΕΕ καθησυχάζοντας προς πάσα κατεύθυνση: «Δεν έχουμε καμιά πρόθεση να εγκαταλείψουμε την ΕΕ, θέλουμε να την αλλάξουμε, να τη βελτιώσουμε αλλά όχι να την εγκαταλείψουμε»...
Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε ότι η Λίγκα του Βορρά, όπως ήταν μέχρι πρόσφατα το όνομα του κόμματος Λίγκα του Σαλβίνι, έχει αποδείξει αμέτρητες φορές στο παρελθόν πόσο ...αντισυστημική είναι, συμμετέχοντας από το 1994 σε αλλεπάλληλες κυβερνήσεις Μπερλουσκόνι ως κυβερνητικός εταίρος, αναλαμβάνοντας πολλά υπουργεία, προωθώντας την αντεργατική πολιτική και τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που κατά τ' άλλα καταγγέλλει, ενώ ξεπέρασε κάθε όριο «πάλης ενάντια στο σύστημα και την ΕΕ» ...ψηφίζοντας και με τα δυο χέρια τη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2007, την επικαιροποιημένη δηλαδή Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Υμνοι στον φασίστα Μουσολίνι...

Το πόσο... μεγάλο χάσμα υπάρχει ανάμεσα στον Σαλβίνι και την ΕΕ μπορεί να το αντιληφθεί κανείς αν και μόνο αναλογιστεί ότι το Ευρωκοινοβούλιο, ένα ακόμα αντιλαϊκό όργανο της ΕΕ, που προβάλλεται από διάφορους ευρωλάγνους (φιλελεύθερους, παλιούς και νέους σοσιαλδημοκράτες) ως «ο ναός της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης» έχει πρόεδρό του τον Ταγιάνι, στέλεχος του κόμματος Forza Italia (ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), του Μπερλουσκόνι, διαχρονικού συμμάχου της Λίγκας, ο οποίος πρόσφατα δεν ...κρατήθηκε και συμμετείχε σε εθνικιστική εκδήλωση και σε εκδήλωση - υμνολόγιο υπέρ των φασιστών του Μουσολίνι. Εφτασε μάλιστα να ταυτίζει την αντιφασιστική δράση των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων με τα στρατόπεδα του Αουσβιτς και σε ένα κρεσέντο αλυτρωτισμού μίλησε για «Ιταλική Τριέστη, Ιστρια και Δαλματία», περιοχές που είχαν καταληφθεί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από τη φασιστική Ιταλία, εδάφη σήμερα της Κροατίας και της Σλοβενίας. Προχωρώντας ακόμη περισσότερο, με νέα προκλητική δήλωση έπλεξε ο ίδιος το εγκώμιο του φασίστα Μουσολίνι: «Εκανε μερικά θετικά πράγματα, έφτιαξε υποδομές στη χώρα μας (...) Δεν είμαι φασίστας, δεν ήμουν ποτέ φασίστας. Αλλά αν θέλουμε να είμαστε τίμιοι, έφτιαξε δρόμους, γέφυρες, κτίρια, αθλητικές εγκαταστάσεις, ανέκτησε μεγάλο μέρος της γης της χώρας μας. Οταν κάνεις μια ιστορική κρίση, πρέπει να είσαι αντικειμενικός»...

«Να αγαπάμε την ΕΕ» και πάντα να φροντίζουμε για την «ορθή λειτουργία της»

Αλλά και η περίπτωση του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) δεν αποτελεί εξαίρεση από τους παραπάνω. Στην ίδρυση του AfD πρωτοστάτησε ο πρώην πρόεδρος της Γερμανικής Ενωσης Βιομηχάνων, H. O. Henkel (με θητείες σε Διοικητικά Συμβούλια μονοπωλίων, όπως ΙΒΜ, «Bayer», «Continental», «Daimler Chrysler») και ο T. Sarrazin (πρώην στέλεχος των γερμανικών σιδηροδρόμων και της ομοσπονδιακής τράπεζας). Ο συνιδρυτής του AfD, B. Lucke (πρώην μέλος των Χριστιανοδημοκρατών), έχει χαρακτηρίσει τους ανέργους που παίρνουν προνοιακό επίδομα «κοινωνικά κατακάθια», ενώ ο πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας, M. Pretzell, δήλωσε ότι πρέπει να πυροβολούνται οι πρόσφυγες που διασχίζουν τα σύνορα. Το AfD, όπως και οι όμοιοί του στις άλλες χώρες, μετά τις κορόνες περί αποχώρησης από την ΕΕ έπαψε να ζητά την έξοδο της Γερμανίας από την ΕΕ: «Οποιος παίζει με την ιδέα ενός Dexit πρέπει επίσης να αναρωτηθεί εάν αυτό δεν είναι ουτοπία και πρέπει να είμαστε πιο ρεαλιστές», δήλωσε συγκεκριμένα ο επικεφαλής του κόμματος, Α. Γκαουλάντ.
Κοντά με όλους αυτούς είναι η ακροδεξιά και οι φασίστες στην Ελλάδα. Γνωστά τα «έργα και ο ημέρες» τους: Αυτοί που για τη συμφωνία των Πρεσπών προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή περίπου... φύτρωσε, μη βρίσκοντας λέξη να πουν για το ρόλο των ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ που την προώθησαν. Η δε εγκληματική φασιστική Χρυσή Αυγή, που ενώ στην Ελλάδα δημαγωγεί υποδυόμενη την «αντισυστημική» για να ψαρεύει στα θολά νερά, οι ευρωβουλευτές της στα σαλόνια των Βρυξελλών και του Στρασβούργου χαλαρώνοντας στο φιλικό περιβάλλον των αφεντικών τους δεν χάνουν ευκαιρία εκτός από τα ρατσιστικά γαβγίσματά τους, να εξομολογούνται την ευρωλαγνεία τους. Ετσι, ευρωβουλευτής της ήταν που ομολόγησε ότι «τα παιδιά (στα σχολεία) να μαθαίνουν ότι πρέπει να αγαπούν την πατρίδα τους και εφόσον είμαστε και στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την Ευρωπαϊκή Ενωση». Ο πρώην πλέον χρυσαυγίτης ευρωβουλευτής Συναδινός δήλωσε αυτήν τη βδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο ότι αγωνίζεται για «μια μετεξέλιξη βασιζόμενη στην άνοδο των υγιών πατριωτικών δυνάμεων με στόχο την ορθή λειτουργία της Ενωσης, όπως θα έπρεπε να υφίσταται, επαναπατρίζοντας αρμοδιότητες υπό την κυριαρχία των κρατών - μελών».
Ενώ κατά τη θητεία τους, ως γνήσια «αμερικανάκια», χειροκροτητές των ΗΠΑ, του Τραμπ, στη χώρα μας, έχαναν ...πάσα ιδέα για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, εκφράζοντας την απογοήτευσή τους για την «επιχειρησιακή τους ανεπάρκεια», μην προλαβαίνοντας να κάνουν ...εποικοδομητικές προτάσεις γιατί τους φαίνονταν ...πρόχειροι και όχι καλοσχεδιασμένοι οι βομβαρδισμοί των ιμπεριαλιστών για το μακέλεμα των λαών.
Αλλά δεν πρέπει να παραλείψουμε και τον ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη και του Βελόπουλου, που ψήφισαν όλους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΕΕ και ΝΑΤΟ και έβαλαν πλάτη ψηφίζοντας το 1ο μνημόνιο, έως και τους ΑΝΕΛ, που ψήφισαν με τη σειρά τους το 3ο μνημόνιο και για 4 χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ τους είχε «κορόνα στο κεφάλι του» με στενό συνεταίρο τον Τραμπ και τώρα δήθεν κηρύσσει ανένδοτο αγώνα στο όνομα της αριστεράς και της προόδου... ενάντια στην ακροδεξιά.
Εν κατακλείδι, παλιά και νέα σοσιαλδημοκρατία, φιλελεύθεροι μαζί και οι ακροδεξιοί, πίσω από τις υπαρκτές αντιθέσεις των αστικών τάξεων που υπηρετούν για τις προτεραιότητες και τις επιδιώξεις καθεμιάς στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, συμφωνούν στη στρατηγική για την ισχυροποίηση των μονοπωλιακών ομίλων, τη διάλυση των εναπομεινάντων δικαιωμάτων των εργατών, αλλά και στην πιο ενεργό συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στον αντικομμουνισμό. Οι οξυμένες αντιθέσεις τους μπορούν να φτάσουν ακόμα και έως την αποχώρηση από την ΕΕ, όπως δείχνει και η πείρα από το Brexit, που μια σημαντική μερίδα της βρετανικής αστικής τάξης αποφάσισε πως ό,τι ήταν να πάρει το πήρε στο πλαίσιο της ΕΕ, πάντα σε βάρος της εργατικής τάξης της χώρας, βάζοντας πλώρη για άλλες, πιο επικερδείς συμμαχίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η βρετανική ακροδεξιά του Φάρατζ, μετά το δημοψήφισμα, την ώρα της αποχώρησης από την ΕΕ, παρά τις σχετικές προσκλήσεις να παίξει ρόλο κάθισε περιέργως ...στην άκρη.

Χτυπητή απόδειξη ότι οξύνονται οι ανταγωνισμοί

Η ενίσχυση των εθνικιστικών αστικών δυνάμεων είναι μια χτυπητή απόδειξη ότι οξύνονται οι ανταγωνισμοί και τα διασταυρούμενα μεγάλα συμφέροντα σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας τόσο κρατών - μελών της ΕΕ με διεθνείς ανταγωνιστές τους, όπως ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία αλλά και μεταξύ των ίδιων των κρατών - μελών με νέες ομαδοποιήσεις και συμμαχίες που εκφράζονται και σε πολιτικό επίπεδο. Αλλωστε, αυτά τα σημάδια αποτυπώνονται και στις ολοένα και πιο έντονες κραυγές περί προστατευτισμού, που ακούγονται όχι μόνο από ακροδεξιές δυνάμεις και κυβερνήσεις αλλά π.χ. από τη Γαλλία του Μακρόν (βλ. το πρόσφατο διάγγελμά του) ή τη Γερμανία της Μέρκελ που εκφράζονται μεταξύ άλλων και με το πρόσφατα υπογραφέν Γαλλογερμανικό Σύμφωνο του Ααχεν. Στην ίδια κατεύθυνση, από τη σκοπιά των δικών τους συμφερόντων, συγκαταλέγεται και η κίνηση των χωρών του Βίσεγκραντ, οι οποίες ζητούν ρήτρες προστασίας της παραγωγής των δικών τους ομίλων που είναι εκτεθειμένοι στην επιθετικότητα των αντίστοιχων γερμανικών και γαλλικών μονοπωλίων (σε μεταφορές - τρόφιμα, κατασκευές, χημική βιομηχανία). Απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς συνασπίζονται 17 κράτη - μέλη κυρίως της Βόρειας Ευρώπης, της Σκανδιναβίας και της Βαλτικής (Ολλανδία, Φινλανδία, Σουηδία κ.ά.) που αφήνουν εκτός Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και διακηρύσσουν την υπεράσπιση του ανόθευτου ανταγωνισμού και της ενιαίας αγοράς χωρίς περιορισμούς, ως εργαλείο για να ευνοηθούν οι δικοί τους όμιλοι.

ΚΚΕ: Ο πραγματικός πολέμιός τους, της ΕΕ και του συστήματός τους

Η αντιλαϊκή πολιτική, και το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, το κυνήγι της κερδοφορίας των μονοπωλίων είναι που γεννά και τρέφει την ακροδεξιά και το φασισμό. Οι διαφορές και οι αποχρώσεις ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις δεν αναιρούν τη στρατηγική σύμπλευσή τους. Γι' αυτό είναι σημαντικό οι εργαζόμενοι να απορρίψουν το κάλπικο δίπολο πρόοδος - ακροδεξιά και μπροστά σε όλες τις εκλογικές μάχες με ενιαίο κριτήριο να προσπεράσουν τα ψεύτικα διλήμματα και να ισχυροποιήσουν τον πραγματικό πολέμιο του φασισμού, της ακροδεξιάς και του συστήματός τους, που είναι άλλωστε αποδεδειγμένο και ιστορικά, τους κομμουνιστές. Αυτό αντιστοιχεί στα λαϊκά συμφέροντα και καθιστά αναγκαία την επιλογή για ισχυρό ΚΚΕ παντού.

Του
Κώστα ΠΑΠΑΔΑΚΗ*
*Ο Κ. Παπαδάκης είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής

Στα κάλπικα διλήμματα μία η απάντηση: Ισχυρό ΚΚΕ!

Copyright 2017 The Associated

Από το ξέπλυμα της ακροδεξιάς στις «προοδευτικές συμμαχίες»

Αντιμέτωπος με το γνώριμο σκηνικό των «αξιολογήσεων», των «προαπαιτούμενων μέτρων», των «εκκρεμοτήτων» και των δόσεων είναι πάλι ο λαός μας, μετά και την πρόσφατη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ την περασμένη Δευτέρα. Μια κατάσταση με την οποία μπούχτισε από εκβιασμούς και αυταπάτες τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια και που συνεχίζεται στη «μεταμνημονιακή εποχή» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Ενα σκηνικό για το οποίο οι εργαζόμενοι μπορούν να είναι σίγουροι ότι θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει, είτε του «προοδευτικού πόλου» που προπαγανδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε των «τολμηρών μεταρρυθμίσεων» που προπαγανδίζει η ΝΔ. Και με βάση αυτή την πραγματικότητα πρέπει να αναλογιστεί ο λαός ότι αυτό που τον συμφέρει δεν είναι ο εγκλωβισμός του στα κάλπικα διλήμματα, αλλά η αποφασιστική απόρριψή τους.

Σύμπλευση στις κάθε είδους διευκολύνσεις προς το κεφάλαιο

Αλλωστε, στα «συμφωνηθέντα», στο 3ο μνημόνιο και σε όλα τα προηγούμενα, που είτε ψήφισαν είτε εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις, σήμερα συγκλίνουν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα του κεφαλαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι για όσα βασανίζουν τους εργαζόμενους, υπάρχει ταύτιση μεταξύ τους, ότι οι δικομματικοί τους καβγάδες δεν έχουν να κάνουν με την ανακούφιση του λαού, με την αποκατάσταση των απωλειών του. Συμφωνούν π.χ. στη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, με στόχευση την πλήρη διάλυση της όποιας προστασίας είχε απομείνει για τα λαϊκά νοικοκυριά. Συμφωνούν στην ακόμα πιο αποφασιστική προώθηση της «ευελιξίας» στην αγορά εργασίας, που σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, παραμένει σε «χαμηλά επίπεδα», κι ας είναι η πλειοψηφία των νέων θέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης, με μισθούς πείνας. Συμφωνούν στη «διεύρυνση της φορολογικής βάσης», που φέρνει την κλιμάκωση της αφαίμαξης για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Το κυριότερο; Συμπλέουν στις κάθε είδους διευκολύνσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο, που ειδικά τις τελευταίες δέκα μέρες τις έφεραν μαζεμένες. Και αν κρίνουμε από τις δεσμεύσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, το διαγκωνισμό μεταξύ τους για το ποιος είναι εγγυητής της επιχειρηματικότητας, αλλά και από τις συστάσεις των «θεσμών» για νέα επενδυτικά κίνητρα, το μόνο σίγουρο είναι ότι ανεξάρτητα του ποιος θα βρεθεί στο τιμόνι της κυβερνητικής εξουσίας την επόμενη μέρα, αυτά τα δωράκια θα γίνουν ακόμα περισσότερα και ο λαός θα φορτώνεται τα «δημοσιονομικά αποτελέσματά» τους.
Αυτή η σύμπλευση στους αντιλαϊκούς στόχους, που εκτείνεται όχι απλά στα επόμενα χρόνια αλλά στις επόμενες δεκαετίες, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Γιατί αυτό που σήμερα πρέπει να απασχολεί το λαό δεν είναι ποιος θα κάτσει στη θέση του «χαλίφη» για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η ίδια πολιτική, αλλά πώς θα μεγαλώσουν τα εμπόδια, πώς θα οργανωθεί καλύτερα η «λαϊκή αντιπολίτευση», πώς θα μεγαλώσει η πίεση, είτε συνεχίσει να κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε τον διαδεχθεί η ΝΔ. Κι αυτό πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου σε όλες τις κάλπες που θα στηθούν, ώστε παντού, με ισχυρό το ΚΚΕ, να μεγαλώνουν τα εμπόδια που μπορεί να βάλει ο λαός στο τσάκισμα των δικαιωμάτων του. Και στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, για να είναι περισσότεροι οι εκλεγμένοι που διεκδικούν μαζί με το λαό, και στις ευρωεκλογές και τις βουλευτικές όποτε γίνουν, για να δυναμώσει αυτή η σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική.

Αυτό που κρίνεται είναι η ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης

Αυτό που κρίνεται για τους εργαζόμενους δεν είναι το ποιος θα αναλάβει να διεκπεραιώσει τις νέες ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις στην περιοχή, το ποια θα είναι εκείνη η κυβέρνηση την «επόμενη μέρα» που θα απολαμβάνει τα συχαρίκια του γγ του ΝΑΤΟ επειδή είναι από τις πιο συνεπείς στις υποχρεώσεις της, ούτε το αν ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ θα διατηρήσουν τη χώρα στην «ελίτ» του ΝΑΤΟ.
Αυτό που κρίνεται σήμερα για το λαό είναι το πώς θα ενισχυθεί η αντιιμπεριαλιστική πάλη, ο αγώνας ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε «μεντεσέ» των ιμπεριαλιστικών σχεδίων, ένας σχεδιασμός που δεν υπηρετείται μόνο από τις κυβερνήσεις, αλλά και από τις δημοτικές και περιφερειακές αρχές που στηρίζονται από τα κόμματα του κεφαλαίου. Οι τεμενάδες που κάνουν δήμαρχοι και περιφερειάρχες στους φονιάδες των λαών που στρατοπεδεύουν σε λιμάνια και αεροδρόμια, όπως στην Αλεξανδρούπολη και τη Δυτική Ελλάδα, στη Θεσσαλία και την Κρήτη, καθιστώντας τις υποδομές αυτές «μαγνήτη» κινδύνων για το λαό και τη χώρα, αποτελούν κριτήριο για τους εργαζόμενους. Και πρέπει να καταψηφιστούν όλοι οι «πρόθυμοι» που στρώνουν τα κόκκινα χαλιά στους ιμπεριαλιστές, να ενισχυθεί το ρεύμα της αμφισβήτησης αυτών των σχεδιασμών, να ενταθούν η επαγρύπνηση, η αλληλεγγύη στους γειτονικούς λαούς.
Τη βδομάδα που πέρασε, με αφορμή την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της διαδικασίας γύρω από τη συνταγματική αναθεώρηση, ξαναβρέθηκε στο επίκεντρο το άγχος των αστικών κομμάτων για τη θωράκιση του πολιτικού τους συστήματος, για να γίνει πιο ικανό στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, για να υλοποιούν οι κυβερνήσεις απρόσκοπτα το έργο τους. Γι' αυτό, όλοι μαζί, με τον έναν να «κόβει» και τον άλλο να «ράβει», έδειχναν την ανάγκη να εξασφαλίζεται η «συναίνεση», η «κυβερνητική σταθερότητα», για να υλοποιούνται καθήκοντα όπως αυτά που περιγράψαμε παραπάνω. Ομως για το λαό δεν μπορεί να είναι κριτήριο ψήφου το ποιο κόμμα είναι πρόθυμο να συνεργαστεί ή να στηρίξει μια κυβέρνηση που υπηρετεί αυτήν την πολιτική. Αλλά ποιο κόμμα αντιστέκεται, παίρνει θέσεις με βάση τις λαϊκές ανάγκες. Το μεγάλο στοίχημα για το λαό δεν είναι το αν θα έχει απέναντί του ένα στιβαρό πολιτικό σύστημα, ισχυρές κυβερνήσεις που θα περνούν με ευκολία τα βάρβαρα μέτρα σε βάρος του, αλλά με την ψήφο και τη δράση του να δυσκολέψει αυτήν την αντιλαϊκή «σταθερότητα», σε συνδυασμό με ένα όσο γίνεται πιο ισχυρό ΚΚΕ, ώστε να δυναμώνουν οι εργατικοί αγώνες που μπορούν να δώσουν θετικά αποτελέσματα στην κατεύθυνση της ανάκτησης απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι, να ενταθεί η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Η πραγματική προοδευτική απάντηση

Η ενίσχυση του ΚΚΕ παντού θα είναι η πραγματική προοδευτική απάντηση του λαού στα ακροδεξιά μορφώματα, στις φασιστοσυμμορίες, που ξεπλένονται γενικά από το σύστημα και με τη συμβολή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια, που σήμερα σηκώνει τον κίνδυνο της ακροδεξιάς παρόλο που συνεργάστηκε μαζί της στην ίδια κυβέρνηση, για να στήσει ένα νέο κάλπικο για το λαό δίλημμα. Να σταλεί το μήνυμα ότι αντίπαλο δέος στους φασίστες εγκληματίες, στην ξενοφοβία και το ρατσισμό δεν μπορούν να είναι οι υπηρέτες της βάρβαρης πολιτικής που τους γεννά. Και αυτό το μήνυμα πρέπει να φτάσει ακόμα πιο πλατιά, μαζί με το κάλεσμα της απομόνωσης των φασιστών, που για μια ακόμα φορά με το μακελειό στη Ν. Ζηλανδία αποδείχτηκε ότι είναι εξ ορισμού εγκληματίες, αφού εγκληματική είναι η ιδεολογία που υπερασπίζονται, το σύστημα που υπηρετούν.
Μόνο η ενίσχυση του ΚΚΕ μπορεί να δώσει αποφασιστικό χτύπημα στο φασισμό, στην ακροδεξιά, γκρεμίζοντας τη Χρυσή Αυγή από την τρίτη θέση. Κι αυτό είναι άλλο ένα κριτήριο για το λαό και τη νεολαία, για κάθε άνθρωπο, εργαζόμενο καλής θέλησης, που νιώθει αριστερός, προοδευτικός, που ανησυχεί για την ανάπτυξη του κινήματος, που θέλει να είναι δυνατός ο λαός την επόμενη μέρα.

Μα είναι δυνατόν να είναι αυτοί πρωταγωνιστές;

Βασίλης Κρίτσας

–Μα είναι δυνατόν να είμαστε εμείς πρωταγωνιστές αντί για τον Καλάθη και το Σπανούλη;
Είπε στους δημοσιογράφους που τον περίμεναν ο Γιαννακόπουλος και πήγε στη σύσκεψη με το Βασιλειάδη (υφυπουργός Αθλητισμού) και τους Αγγελόπουλους, για να ξεκινήσει η επόμενη πράξη του έργου.

Το θέαμα ήταν υψηλότατο, σαν την υψηλή κοινωνία που εκπροσωπούνταν στη συνάντηση. Ένταση, καταγγελίες, χαρακτηρισμοί (του τύπου “πορνόγερος”), φτυσιές και σπρωξίματα που ο μεν αποδίδει στην (επιστημονική) φαντασία των δε και τούμπαλιν. Και εντυπωσιακό φινάλε, με σκηνή καταδίωξης στο τέλος που χάζευε live ο κόσμος στο Instagram, με ποπ-κορν ή χωρίς.

Μα με τόσο ταλέντο πώς θα ήταν δυνατό να μην είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές;
Μπορεί να είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, είδατε όμως πόσα εφέ και τι πλοκή είχαμε; Και πάνω από όλα επιβλητικές ερμηνείες, με το Βασιλειάδη να βάζει δυνατή υποψηφιότητα για βραβείο κομπάρσου. Τι καλύτερο θα μπορούσαν δηλαδή να προσφέρουν στη θέση τους ο Σπανούλης και ο Καλάθης; Δεν έχετε βαρεθεί να τους βλέπετε; Σουτ, πάσες, καλάθια, όλο τα ίδια και τα ίδια…

Κάθε φορά που λέμε πως το ελληνικό πρωτάθλημα έχει πιάσει πάτο, έρχονται νέα επεισόδια να τον ξύσουν λίγο ακόμα, καθώς οι βασικοί ήρωες του έργου διεκδικούν την κορυφή. Και το χειρότερο είναι πως έχουν πιστούς θαυμαστές που χαίρονται με την “επίδειξη πυγμής”, με την “ηγετική τους στάση” και τους ζητωκραυγάζουν.
-Μπράβο πρόεδρε, καλά τους έκανες…
Η συμμετοχή του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα είναι πια στον αέρα, οι φήμες για συμμετοχή στην Αδριατική Λίγκα φουντώνουν και όλα δείχνουν πως είμαστε στην αρχή της κατηφόρας. Είναι ζήτημα αν το ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να αντέξει την αποχώρηση ενός από τους δύο αιώνιους. Στον αντίποδα βέβαια, ο βρεγμένος τη βροχή δε φοβάται. Πόσο παρακάτω να πάει ένα πλήρως απαξιωμένο πρωτάθλημα; Και όμως, εχθρός του κακού είναι πάντα το χειρότερο.
Μετά από τη σύσκεψη-παρωδία (με χτύπησε, με έφτυσε, τι κάνει η πολιτεία; Φεύγω από τη σύσκεψη, φεύγω από το πρωτάθλημα) οι αφοί Αγγελόπουλοι έλεγαν πως δεν υπήρχαν κοινά σημειά, αλλά διαπιστώθηκε τουλάχιστον ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Το θέμα βέβαια είναι τι αντιλαμβάνεται ο καθένας ως πρόβλημα για να το λύσει.
Όσο αδιανόητο φαίνεται να πρωταγωνιστούν οι παράγοντες των ομάδων αντί για τους παίκτες, άλλο τόσο αυτονόητο είναι στο μοντέλο του επαγγελματικού αθλητισμού. Πρωταγωνιστές της κατρακλύλας είναι τα αφεντικά των ομάδων που θεωρούν το χώρο τσιφλίκι τους και μας “εκβιάζουν” πως αν αποχωρήσουν, χωρίς αυτούς θα σβήσει ο αθλητισμός και το ελληνικό μπάσκετ.
Εδώ και χρόνια ακούμε ύμνους και επαίνους για τις δύο οικογένειες που επενδύουν τόσα λεφτά σε ένα προϊόν που είναι μαύρη τρύπα και ποιος ξέρει τι θα γινόμασταν χωρίς αυτούς όλους και πού θα ήταν το μπάσκετ; Μήπως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε το ακριβώς αντίθετο και να τελειώνουμε ή να ανοίξουμε μέτωπο έστω ενάντια στις ανώνυμες εταιρίες και τους παράγοντες στον αθλητισμό;

Δίκη Χρυσής Αυγής: Οι μάρτυρες υπεράσπισης αποκαλύπτουν

Κατιούσα

Αποκαλυπτικές ήταν, όπως αναμενόταν, οι πρώτες καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Για αναλυτική πληροφόρηση όσον αφορά το περιεχόμενό τους μπορείτε να πάτε στη σελίδα του Παρατηρητηρίου Golden Dawn Watch στο facebook. Ξεχωρίσουμε κάποια ιδιαίτερα σημεία των καταθέσεων:
α. Η μητέρα του Αγιοβλασίτη, αν και αρνήθηκε να αναγνωρίσει το γιο της σε πλήθος δράσεων και εκπαιδεύσεων της Ασφάλειας της Νίκαιας, αναγνώρισε φωτογραφίες ταυτότητας του γιου της που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του Ρουπακιά το βράδυ της δολοφονίας. Οι φωτογραφίες αυτές αποδεικνύουν την πραγματική σχέση του Αγιοβλασίτη με τον Καζαντζόγλου (που άφησε τις φωτογραφίες μαζί με άλλα αντικείμενα στο αμάξι του Ρουπακιά), που δεν ήταν βέβαια επαγγελματική αλλά οργανωτική και συγκεκριμένα μέλους της Ασφάλειας προς υπεύθυνό της.
β. Η μητέρα του Αγριογιάννη δήλωσε ότι ο γιος της προσήχθη από τους αστυνομικούς στο ΑΤ Κερατσινίου από “περιέργεια”, σε έλεγχο που γινόταν σε άλλα άτομα (τους συγκατηγορούμενούς του) κατά τον οποίο ο ίδιος και η φίλη του ήταν απλώς περαστικοί. Επιβεβαίωσε επίσης ότι μέσα στη ΓΑΔΑ ο γιος της άλλαξε ρούχα που η ίδια του έφερε την επομένη της επίθεσης στους Αιγύπτιους αλιεργάτες. Ο κατηγορούμενος ισχυριζόταν σε υπόμνημά του στον ανακριτή ότι προσήλθε ενώπιόν του με τα ρούχα που φορούσε τα ξημερώματα της 12/6/2012. Έτσι, όμως, ο ισχυρισμός αυτός διαψεύστηκε και επιβεβαιώθηκε η κατάθεση της αστυνομικού που κατέθεσε ότι οι δράστες φορούσαν μπλούζες της Χρυσής Αυγής.
γ. Ο πατέρας του Αναδιώτη κατέθεσε ότι ο γιος του διήλθε από την Παναγή Τσαλδάρη και Σαλαμίνος, με κατεύθυνση σπίτι οικογενειακού φίλου, είδε εκεί μαζεμένα πάνω από 100 άτομα, ρώτησε την αστυνομία τι είχε συμβεί και ενημερώθηκε για ένα μαχαίρωμα. Στη συνέχεια επιβεβαίωσε ότι ο Αναδιώτης κάλεσε τον Άγγο για να ενημερωθεί τι είχε συμβεί, χωρίς όμως να δίνει μια ικανοποητική εξήγηση γιατί κάλεσε τον Άγγο αφού κατά τα λοιπά δεν γνώριζε την εμπλοκή του στα τεκταινόμενα στην Τσαλδάρη. Με τον τρόπο αυτό, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε την παρουσία του κατηγορούμενου κοντά στο σημείο της δολοφονίας (έχει υπάρξει και σχετική αναγνώριση από φίλο του Φύσσα).
δ. Η μητέρα του Αποστολόπουλου αρνήθηκε κάθε συμμετοχή του γιου της στη Χρυσή Αυγή και επικαλέστηκε την ειλικρινή σχέση τους για το αληθές του λόγου της. Όμως ο Αποστολόπουλος είχε ομοίως αρνηθεί στους δικούς του την παρουσία του έξω από το σχολείο του Παλιού Φαλήρου τον Ιανουάριο του 2013 όπου προέβη στο μαχαίρωμα 16χρονου μαθητή, παρουσία την οποία εκ των υστέρων παραδέχτηκε.
ε. Η μητέρα του Γαλανάκη δήλωσε ότι ο γιος της ήταν άσχετος με τα πολιτικά και απλα πήγε στην μοτοπορεία της Χρυσής Αυγής (επίθεση στο “Συνεργείο”) επειδή “είχε μηχανή” και του το ζήτησε ο συγκατηγορούμενός του Αγιοβλασίτης. Βέβαια, οπως υπέδειξε η σύνεδρος, στην κατάθεσή του ο Γαλανάκης δήλωνε ότι ενημερώθηκε για τη μοτοπορεία από την ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής. Ο Γαλανάκης ήταν ένας από τους 8 προσαχθέντες το βράδυ της επίθεσης στο Συνεργείο, για τους οποίους ο Κασιδιάρης έχει δηλώσει ότι ήταν “8 μέλη της Χρυσής Αυγής”.
στ. Τέλος ο μάρτυρας του πρώην βουλευτή Αλεξόπουλου τόνισε τη διαφοροποίηση του “ήπιου” Αλεξόπουλου σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη της Χρυσής Αυγής, την οποία αποκάλεσε ναζιστική οργάνωση.
Η στήλη “Οι μάρτυρες υπεράσπισης αποκαλύπτουν” θα συνεχίσει με τους υπόλοιπους μάρτυρες που θα καταθέσουν.
jailgoldendawn

16 Μαρτίου 1968: Η σφαγή του Μι Λάι

Από Ηρακλής Κακαβάνης

Το πρωί της 16ης του Μάρτη, ένα από τα φρικτότερα εγκλήματα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, το οποίο δεν έφτασε ποτέ σε κάποιο διεθνές δικαστήριο…
μια μονάδα Αμερικανών στρατιωτών, υπό τις διαταγές του υπολοχαγού Γουίλιαμ Κάλεϊ, εισβάλλει χωρίς αντίσταση στο χωριό Μι Λάι, 650 χιλιόμετρα βορείως της Σαϊγκόν, κοντά στα σύνορα με το Βόρειο Βιετνάμ. Ολοι οι κάτοικοι της περιοχής θεωρούνται εξ ορισμού ύποπτοι συνεργασίας με τους αντάρτες. Οι Αμερικανοί συγκεντρώνουν το πλήθος, κυρίως γυναικόπαιδα και γέρους. Οι εντολές είναι σαφείς, το χωριό και οι κάτοικοί του πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου Γης. Αλλωστε, σε ολόκληρη την περιοχή οι Αμερικανοί ακολουθούν την τακτική της «καμένης γης», για να μην υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι που θα βοηθήσουν τους Βιετκόνγκ. Μόλις ο υπολοχαγός Κάλεϊ δίνει τη διαταγή, αρχίζει η σφαγή. Οι Αμερικανοί στρατιώτες γαζώνουν με τα αυτόματα τους ανυπεράσπιστους ανθρώπους, πετώντας πάνω τους και χειροβομβίδες. Εξοντώνονται έτσι 507 άνθρωποι – ανάμεσά τους 173 παιδιά, 76 μωρά και 60 γέροι.
Ενας από τους στρατιώτες που πήραν μέρος στην αποστολή περιγράφει:

«Ενας από μας πυροβόλησε μια γυναίκα και τότε σκόπευσαν όλοι στο κεφάλι της και άρχισαν να πυροβολούν όλοι μαζί. Κομμάτι – κομμάτι τινάζονταν στον αέρα τα θραύσματα από τα κόκαλα του κεφαλιού της…».
Οι φωτογραφίες και οι διηγήσεις από τη σφαγή του Μι Λάι, η οποία αποκαλύφθηκε στην κοινή γνώμη ενάμιση χρόνο αργότερα, έκαναν το γύρο του κόσμου, προκαλώντας απέραντη φρίκη και αγανάκτηση. Ηταν η οριστική και αμετάκλητη καταδίκη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη συνείδηση των λαών όλου του κόσμου.
Οπως αποδείχτηκε, όμως, το Μι Λάι ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ο αποστρατευμένος πλέον Γιουτζίν Ράσελ δίνει στη δημοσιότητα φωτογραφίες από ανάλογη σφαγή αμάχων σε χωριό της περιοχής Πλεϊκού, το Νοέμβρη του 1967. Οι Αμερικανοί είχαν ρίξει εξάλλου ως το 1968 στο Νότιο Βιετνάμ περισσότερες βόμβες απ’ όσες στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, ενώ το Βόρειο Βιετνάμ βομβαρδίζεται περισσότερο απ’ όσο η Γερμανία και η Ιαπωνία κατά τη διάρκεια ολόκληρου του πολέμου.
Το περιστατικό μένει κρυφό από το Πεντάγωνο για ένα χρόνο σχεδόν, έως ότου έλθει στο φως από τα δημοσιεύματα του δημοσιογράφου Σέιμουρ Χερς και την επιμονή ενός επαναπατρισθέντος εφέδρου, που βομβαρδίζει με επιστολές την αμερικανική κυβέρνηση. Διατάσσεται, τελικά, δικαστική έρευνα και πέντε στρατιώτες κάθονται στο εδώλιο του στρατοδικείου.
Η δίκη αρχίζει στις 17 Νοεμβρίου 1970 και η απόφαση της 31ης Μαρτίου 1971 ενοχοποιεί μόνο τον επικεφαλής της σφαγής, τον υπολοχαγό Κάλεϊ. Ο υπολοχαγός υποστήριξε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του, γεγονός που αρνήθηκε ο διοικητής του, λοχαγός Έρνεστ Μεντίνα, που κατέθεσε ως μάρτυρας. Καταδικάζεται σε ισόβιο κάθειρξη το 1971, η οποία μετατρέπεται σε πρόσκαιρη κάθειρξη 20 ετών και στη συνέχεια 10 ετών, με απόφαση του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου στις 16 Φεβρουαρίου 1973.
Ο Κάλεϊ θα παραμείνει στη φυλακή (στην πραγματικότητα σε κατ’ οίκον περιορισμό στο διαμέρισμά του στο στρατόπεδο Φορτ Μπένιγκ της Τζόρτζια) μόλις τρεισήμισι χρόνια και στη συνέχεια θα λάβει χάρη από τον πρόεδρο Νίξον. Σήμερα, ο Ουίλιαμ Κάλεϊ ζει στο Κολάμπους της Τζόρτζια και είναι ιδιοκτήτης κοσμηματοπωλείου

Παιδιά ενός κατώτατου … μισθού – Παρέμβαση του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάκρης στο καρναβάλι Μακρακώμης για την ανεργία των νέων

(VIDEO)

Κατιούσα

Έναν πολύ δημιουργικό και πρωτότυπο τρόπο βρήκαν μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάκρης να προβάλουν το πρόβλημα της ανεργίας των νέων. Έφτιαξαν ένα καρναβαλικό άρμα στα πλαίσια του εορτασμού της Αποκριάς στη Μακρακώμη Φθιώτιδας, με τίτλο “Παιδιά ενός … κατώτατου μισθού” στο οποίο εικονίζονται αλυσοδεμένοι νέοι ντυμένοι με “στολές εργασίας”: αγρότης, υπάλληλος γραφείου, πτυχιούχος που σερβίρει καφέδες, διανομέας που κάνει “Dead livery” όπως εύστοχα γράφει στο πίσω μέρος της μηχανής του, πωλήτρια κοκ. Πλαισιώνονται επίσης από φωτογραφίες πραγματικών σκλάβων, σε μια μορφή αντίστοιξης της “ιστορικής” με την “αόρατη” σκλαβιά που ζουν σήμερα οι νέοι με την ανεργία και την υποαπασχόληση. Όλ’ αυτά υπό τους ήχους του “Για ένα κομμάτι ψωμί”, που αν και γραμμένο τρεισήμιση σχεδόν δεκαετίες πριν, γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο για την πλειονότητα των εργαζομένων που υποχρεώνονται να χαμογελούν για 300 ευρώ γιατί “το πιο σπουδαίο είν’ η ψυχή σου δικέ μου”.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

Αντιδρούν στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για στρατιωτικούς σκοπούς

Κείμενο υπογραφών εργαζομένων στην «Google», με την παράκληση προς τον διευθύνοντα σύμβουλο να μη συμμετάσχει η εταιρεία στην παραγωγή τεχνολογίας οπλικών συστημάτων

«Δεν εγγραφήκαμε στην ανάπτυξη όπλων και απαιτούμε να έχουμε λόγο στο πώς χρησιμοποιείται η δουλειά μας (...) Αρνούμαστε να δημιουργούμε τεχνολογία για τον πόλεμο και την καταπίεση (...) Ανησυχούμε που η "Microsoft" εργάζεται για να προμηθεύσει στρατιωτική τεχνολογία στο στρατό των ΗΠΑ, βοηθώντας την κυβέρνηση μιας χώρας να κάνει πιο θανατηφόρα όπλα χρησιμοποιώντας εργαλεία που κατασκευάζουμε». Αυτά είναι μερικά αποσπάσματα της ανοιχτής επιστολής προς τον διευθύνοντα σύμβουλο του αμερικανικού μονοπωλίου πληροφορικής «Microsoft», την οποία υπέγραψαν και έδωσαν στη δημοσιότητα πριν από λίγες μέρες περισσότεροι από 100 εργαζόμενοι στην επιχείρηση. Μπορεί ο αριθμός τους να είναι μικρός σε σύγκριση με τον συνολικό αριθμό εργαζομένων στο μονοπώλιο, όχι όμως και ο συμβολισμός.
Οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε αυτή την κίνηση μερικές μέρες πριν από την εταιρική παρουσίαση του «HoloLens 2», μιας βελτιωμένης εκδοχής του συστήματος επαυξημένης πραγματικότητας που κατασκευάζει η «Microsoft». Με βάση το συμβόλαιο ύψους 480 εκατ. δολαρίων που σύναψε η εταιρεία με το στρατό των ΗΠΑ τον περασμένο Νοέμβρη, οι νέες συσκευές θα χρησιμοποιηθούν από στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Η αρχική εκδοχή των συσκευών θα χρησιμοποιούνταν από αρχιτέκτονες και μηχανικούς για την κατασκευή κτιρίων και αυτοκινήτων, για την πραγματοποίηση εγχειρήσεων κ.ο.κ. Το μονοπώλιο έχει ξανασυνεργαστεί για λόγους ...εκπαίδευσης με τον αμερικανικό στρατό, αλλά είναι η πρώτη φορά που ανοιχτά κατασκευάζει εξοπλισμό μάχης.

Επιστολές προς κεφαλαιοκράτες

Αμερικανικό ελαφρύ αυτόνομο όχημα μάχης

Στην ανοιχτή επιστολή τους οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι με το νέο σύστημα «ο πόλεμος μετατρέπεται σε προσομοίωση "ηλεκτρονικού παιχνιδιού", απομακρύνοντας ακόμα περισσότερο τους στρατιώτες από τη ζοφερή αλήθεια του πολέμου και την πραγματικότητα της αιματοχυσίας». Εργαζόμενοι της «Microsoft» είχαν διαμαρτυρηθεί το καλοκαίρι του 2018 και ενάντια στη συνεργασία της εταιρείας με τις μεταναστευτικές αρχές των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του διαχωρισμού των παιδιών των μεταναστών στα σύνορα με το Μεξικό από τους γονείς τους. Το ίδιο είχαν κάνει και 650 υπάλληλοι της «Salesforce».
Τον Οκτώβρη του 2018, με άλλη επιστολή τους, εργαζόμενοι της εταιρείας καλούσαν τους διοικούντες να αποσύρουν την πρότασή τους για συμβόλαιο ύψους 10 δισ. δολαρίων με το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ (πρόγραμμα JEDI), για αξιοποίηση του υπολογιστικού νέφους και της τεχνητής νοημοσύνης της «Microsoft» σε εξοπλισμούς και πολέμους την επόμενη δεκαετία. Το 2017 η «Microsoft» είχε συνάψει με την αμερικανική κυβέρνηση συμβόλαιο για στρατιωτική χρήση του υπολογιστικού της νέφους «Azure». Στο διαγωνισμό για το συμβόλαιο JEDI διαγωνίστηκαν αρχικά και οι IBM, «Oracle» και «Google», αλλά οι δύο πρώτες αποσύρθηκαν, καταγγέλλοντας όρους που «φωτογράφιζαν» την «Amazon». Η «Google» αποσύρθηκε δηλώνοντας ότι το συμβόλαιο «ενδεχομένως δεν συνάδει με τις αρχές της» για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ο πραγματικός λόγος μάλλον ήταν η ανησυχία ότι θα έχει συνέπειες στη στρατολόγηση νέων ταλαντούχων επιστημόνων, καθώς είχε προηγηθεί διαμαρτυρία άνω των 4.000 δικών της εργαζομένων, που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή προς τη διοίκηση. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζει να συνεργάζεται με τον αμερικανικό στρατό σε άλλα προγράμματα. Από τη μεριά του, σε διαμαρτυρίες εργαζομένων της «Amazon» οι οποίοι επισήμαναν και την ιστορική εμπειρία από τη συνεργασία της IBM με τους ναζί, ο ιδιοκτήτης της, Τζεφ Μπέζος, απάντησε ότι «για το καλό της εταιρείας» είναι αναγκασμένος να παίρνει «δύσκολες αποφάσεις», όπως η συνεργασία με το στρατό.

Μέλλον ή παρόν;

Αυτόνομα μίνι άρματα της ρωσικής κατασκευάστριας όπλων «Καλάζνικοφ»

Στο μεταξύ, νέα όπλα που χρησιμοποιούν υπερσύγχρονες τεχνολογίες, μεταξύ αυτών και τεχνητή νοημοσύνη, όχι μόνο παράγονται ήδη, αλλά και δοκιμάζονται, όπως το ρωσικό αυτόνομο τανκ «Uran-9», που όπως ανακοινώθηκε χρησιμοποιήθηκε σε μάχες στη Συρία. Αλλα, όπως το αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος «Reaper», έχουν ήδη πολλά χρόνια και πολλά ανθρώπινα θύματα στο ενεργητικό τους. Στην κούρσα αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης για στρατιωτικούς σκοπούς δεν συμμετέχουν μόνο οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Σε αυτήν έχουν αποδυθεί όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με πρωταγωνιστικό ρόλο Κίνας, Ινδίας και Ιαπωνίας.
Βεβαίως οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης. Στην απόκτηση πληροφοριών, στον ψυχολογικό πόλεμο των μετόπισθεν και στον κυβερνοπόλεμο συμμετέχει και η ΕΕ. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιηθεί - και ήδη αξιοποιείται - για αποτελεσματικότερη διαμόρφωση της ψυχολογίας συμμάχων και εχθρών, με κατάλληλη διασπορά παραπληροφόρησης και φημών, αλλά και για τη λήψη αποτελεσματικότερων αμυντικών και επιθετικών μέτρων σχετιζόμενων με φίλια και εχθρικά συστήματα κυβερνητικής. Συμμετέχοντας στο πλαίσιο τέτοιων δραστηριοτήτων, η Ελλάδα αποφασίστηκε να είναι η έδρα της σχολής κατασκόπων που θα δημιουργήσει η ΕΕ.

Κίνημα

Το αμερικανικό τηλεκατευθυνόμενο μη επανδρωμένο αεροσκάφος «Reaper» (...«Θεριστής») εν δράσει. Η Ελλάδα, την οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει αναγάγει σε σημαιοφόρο των συμφερόντων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, φιλοξενεί τέτοια σκάφη σε βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στη Λάρισα. Το κέντρο ελέγχου τους βρίσκεται στις ΗΠΑ

Οι επιστήμονες σε οποιαδήποτε θέση στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, οι ερευνητές βασικών και εφαρμοσμένων επιστημών, έχουν καθήκον να αντιδρούν στην αξιοποίηση της ανθρώπινης γνώσης ενάντια στον άνθρωπο. Οι αξιέπαινες και σημαντικές διαμαρτυρίες των Αμερικανών εργαζομένων σε μονοπώλια πληροφορικής ενάντια στη χρήση για στρατιωτικούς σκοπούς της υπερσύγχρονης τεχνολογίας που δημιουργούν, πρέπει να πάνε πιο πέρα. Οι επιστολές τους μπορούν να συμβάλουν στην αφύπνιση ευρύτερα του λαού για τους κινδύνους. Δεν πρόκειται βεβαίως να αλλάξουν από μόνοι τους τη στάση των αφεντικών τους αφού ο πόλεμος γεννιέται από το εκμεταλλευτικό σύστημα, από τον καπιταλισμό.
Οσο υπάρχει καπιταλισμός θα υπάρχει πόλεμος και τα κράτη θα προετοιμάζονται γι' αυτόν, προσπαθώντας να αποκτήσουν το πλεονέκτημα ή να μη βρεθούν σε μειονεκτική θέση έναντι των αντιπάλων και ανταγωνιστών τους στον στρατιωτικό εκβιασμό, στην πρόσβαση αγορών, στην εκμετάλλευση φυσικών πόρων και ανθρώπων. Γι' αυτό θα χρησιμοποιήσουν παραπέρα την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική σε μηχανισμούς θανάτου, είτε με τη συμβολή των ερευνητικών κέντρων των μονοπωλίων, είτε χωρίς αυτή, με χρήση μόνο των κρατικών οργανισμών για την παραγωγή νέων στρατιωτικών τεχνολογιών. Οι διαμαρτυρίες θα γίνουν πιο ουσιαστικές και αποτελεσματικές αν συνδεθούν συνολικά με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αν αρχίσουν να αμφισβητούν το σύστημα, αν εμπνευστούν από την πάλη για τη ριζικά διαφορετική μορφή οργάνωσης της κοινωνίας και της παραγωγής, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική, που στηρίζεται στη συνεργασία μεταξύ ισότιμων λαών, όχι στον ανταγωνισμό, που αναπόφευκτα καταλήγει κάποια στιγμή σε ανταγωνισμό μέχρι θανάτου...

Το ρωσικό αυτόνομο άρμα μάχης «Uran-9», που δοκιμάστηκε σε συνθήκες μάχης στη Συρία

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.nbcnews.com, www.telegraph.co.uk