Rumba - Kolotumpa

 Του Αεροπεζοναύτη

Όταν μαθαίνεις να χορεύεις στους ρυθμούς και το τέμπο της πλουτοκρατίας, τότε και βαλς θα χορέψεις και tango και rumba και θα κάνεις και καμιά κωλοτούμπα.
Έτσι πάνε αυτά.

Κάπως έτσι έγινε με αυτόν τον Ιανό-ΣΥΡΙΖΑ που έγινε ΠΑΣΟΚ και από ΠΑΣΟΚ στην πράξη με τη ΝΔ πέρασαν αλά μπρατσέτα όλα τα αντιλαϊκά μέτρα ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση και συνεχίζουν χωρίς καμία αναστολή.

Έτοιμος, αλλά προβλέψιμος από καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί να φτιάξει το αντίστοιχο πολυμορφικό προφίλ ούτως ώστε να κουμπώνει στις περιπτώσεις συγκυβέρνησης.

Χωνευτήρι πολιτικού νεκροταφείου θύμιζε η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ.


Θεατρικό πλατό και πασαρέλα «προοδευτικών δυνάμεων», που αφού έκαναν αγρανάπαυση μετά το σιγοντάρισμα κάθε αντιλαϊκής πολιτικής του παρελθόντος, σήμερα βγήκαν από τα λαγούμια να μιλήσουν για «τη δυνατότητα να προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας όλων των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων».

Θα μου πείτε «Αυτή είναι η στρούγκα, αυτό το γάλα βγάζει».

Ναι, γιατί το μαντρί δεν το αλλάζεις, το κοπάδι αλλάζεις.

Στην προκειμένη, ανομοιογενές, αλλά αυτό το αλλοπρόσαλλο χωνευτήρι πολιτικής πανσπερμίας είναι έτοιμο από καιρό για κάθε υπόκλιση, με θεμιτές και αθέμιτες προς το συμφέρον της αστικής τάξης υπηρεσίες.
Η αστική τάξη δεν πιάστηκε ποτέ στο ύπνο.

Καμιά σημαία, πέραν της κόκκινης, δεν κατάφερε να την ανατρέψει.

Όλες οι άλλες στο τέλος κατέληγαν να γίνουν σημαίες της αστικής τάξης, να υπηρετήσουν την κυριαρχία της, εντέλει να ισχυροποιήσουν το βαθύ εκμεταλλευτικό ταξικό καπιταλιστικό κράτος.

Αν ήταν αλλιώς, ο λαός θα έπλεε σε πελάγη ευτυχίας.

Το αντίθετο, ο λαός ζει στην πλήρη δυστυχία, όπου ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και όλα τα παράγωγά τους ως στρατιωτάκια παρελαύνουν από τα σαλόνια της αστικής τάξης υπηρετώντας τη στρατηγική της, θωρακίζοντας την κερδοφορία της, δηλαδή την κυριαρχία της.

Ο ρεαλισμός της αστικής τάξης καθορίζεται από την καθαρότητα των προσφερόμενων κομμάτων να υπηρετούν την πολιτική της.

Στην περίπτωση ανάγκης συγκυβέρνησης, το πράσινο φως σήμερα το έχει δώσει η πολιτική πρακτικά τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ΝΔ στην ψήφιση των μνημονίων και των μέτρων καταστολής των λαϊκών κινητοποιήσεων.

Η μορφή θα βρεθεί, το περιεχόμενο είναι δεδομένο, τις φιοριτούρες, τις στημένες «ανάγκες συγκυβέρνησης», τη στάχτη στα μάτια του λαού θα αναλάβουν να την ρίξουν οι image makers και τα αστικά media.

Πρόταγμα «το εθνικό συμφέρον», χιλιοειπωμένη απειλή, εργαλείο εκφοβισμού για να μην σηκώσει κεφαλή ο λαός, με στόχο να υποταχθεί σε νέες θυσίες, μια συνταγή δοκιμασμένη, η οποία, όποτε επιχειρήθηκε, έφερε ολέθριες καταστροφές στο λαό και την πατρίδα, που σήμερα απειλούν μέχρι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Το «εθνικό συμφέρον» δεν λέει τίποτε στην πραγματικότητα, αν δεν το δεις στα πλαίσια του διεθνούς περιβάλλοντος, των ανταγωνισμών και των οικονομικών στοχεύσεων και εδώ κυρίαρχος είναι ο ρόλος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που ορίζουν ως ζωτικό χώρο την Ελλάδα και τους γειτόνους ως πεδίο πολεμικής εμπλοκής με απρόβλεπτες συνέπειες.

Δεμένη η Ελλάδα στα γκέμια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, βρίσκεται στη δίνη ενός προμελετημένου εγκλήματος σε βάρος του λαού και των λαών της περιοχής.
Ο ρεαλισμός της αστικής τάξης ορίζεται από το μερίδιο που θα αρπάξει από τα ενεργειακά αποθέματα στις ΑΟΖ της περιοχής, τους ενεργειακούς δρόμους.

Σε αυτή την κατεύθυνση υποτάσσει όλα τα μέσα, από δύναμη πυρός έως το πολιτικό προσωπικό της, τους διεθνείς οργανισμούς και σαφώς και το μοντέλο των πολυμορφικών κυβερνήσεων - συγκυβερνήσεων το οποίο δοκίμασε στο πρόσφατο παρελθόν και τώρα ετοιμάζεται και κυοφορείται το νέο μοντέλο.

Σε αυτό το πεδίο εκπαιδεύονται σε ασκήσεις ακριβείας μετά κοκορομαχίας τόσο η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα παράγωγα σχήματά τους, αλλά και κάτι ξέμπαρκοι της πολιτικής, έτοιμοι και αυτοί να συνεισφέρουν στο δέσιμο του λαού χειροπόδαρα.

902gr

Το «ξεβράκωμα» του συστήματος, της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού

Από iraklis3

Πώς προωθείται καλύτερα η στρατηγική του κεφαλαίου για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης και την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ; Με την ενίσχυση της καταστολής ή με την ανάπτυξη καλύτερων μεθόδων ενσωμάτωσης; Το δίλημμα αυτό δεν αφορά προφανώς τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, γιατί είτε έτσι είτε αλλιώς η ουσία είναι η ίδια. Αυτοί βγαίνουν χαμένοι από την υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου, είτε αυτή υλοποιείται με το «καρότο» είτε με το «μαστίγιο». Δεν είναι όμως και μεγάλο δίλημμα για τις αστικές κυβερνήσεις. Στην πραγματικότητα όλες κυβερνούν εφαρμόζοντας ένα μείγμα καταστολής και ενσωμάτωσης, που δεν είναι αποκλειστικότητα κανενός. Ετσι, ναι μεν σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ κάνει ορισμένα πιο αποφασιστικά βήματα στην ενίσχυση και θωράκιση της ικανότητας του αστικού κράτους να αντιμετωπίζει δυναμικά τις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο της διακυβέρνησής του δεν πήγε πίσω. Οχι μόνο άφησε άθικτο το κατασταλτικό νομικό και θεσμικό πλαίσιο του αστικού κράτους, αλλά το ενίσχυσε σε κάποιες πλευρές του.
Από την άλλη, μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πήρε «άριστα» στην ικανότητα ενσωμάτωσης και εξαπάτησης του λαού, όμως και η ΝΔ πατάει στον ίδιο δρόμο, αξιοποιώντας την παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ, και διατηρεί μια σειρά από μέτρα διαχείρισης της φτώχειας. Επενδύοντας πάνω στον συμβιβασμό, στην απογοήτευση που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και στις μειωμένες απαιτήσεις, προβάλλει την πολιτική στήριξης της καπιταλιστικής ανάπτυξης ως «φιλολαϊκή πολιτική». Το ποια πλευρά από τις δύο προτάσσεται έχει να κάνει με τις ανάγκες του συστήματος και όχι με τις προτιμήσεις της μίας ή της άλλης πολιτικής δύναμης. Ολα αυτά έχουν σημασία σήμερα, σε συνθήκες που αναπτύσσονται αντιδράσεις, αγώνες και κινητοποιήσεις που έρχονται σε αντιπαράθεση με τις κυβερνητικές επιδιώξεις. Εχουν σημασία ακριβώς γιατί δεν πρέπει αυτές οι αγωνιστικές διεργασίες να χειραγωγηθούν σε ψεύτικα αστικά διλήμματα, να γίνει κριτήριο για το λαό η επιλογή της μεθόδου με την οποία θα θυσιάζει τις σύγχρονες ανάγκες του.

Αστικό κράτος: Η οργανωμένη βία των εκμεταλλευτών

Ο χαρακτήρας του αστικού κράτους λοιπόν δεν αλλάζει, δεν διορθώνεται ανάλογα με το κόμμα που βρίσκεται στην αστική διακυβέρνηση. Με το σύνολο των θεσμών και των λειτουργιών του, υπηρετεί έναν και μόνο σκοπό: Τη διασφάλιση της εξουσίας των καπιταλιστών, την καταπίεση, την καταστολή και τη χειραγώγηση των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Οι νόμοι, το Σύνταγμα, τα Σώματα Ασφαλείας, τα δικαστήρια, το σωφρονιστικό σύστημα, οι θεσμοί της αστικής διακυβέρνησης, το εκπαιδευτικό σύστημα, αποτελούν λειτουργίες του αστικού κράτους που οργανώνουν τόσο την καταστολή του εργατικού κινήματος όσο και την ιδεολογική κυριαρχία της αστικής τάξης, το πώς θα αποσπαστεί η συναίνεση της εργατικής τάξης στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.
Επομένως, τα επιχειρήματα που προβάλλουν, ότι υπάρχει «κράτος δικαίου» προς όφελος όλων, ότι στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας μπορεί πραγματικά να εκφραστεί η βούληση της εργατικής τάξης και του λαού, συσκοτίζουν το γεγονός ότι πίσω από την τυπική ισότητα στον καπιταλισμό κρύβεται η καπιταλιστική εκμετάλλευση. Κρύβουν ότι στην πραγματικότητα ακόμα και η ισότητα της ψήφου στον καπιταλισμό είναι μονάχα τυπική, αφού η γενική της διαμόρφωση επηρεάζεται από την τάξη των καπιταλιστών, που ελέγχει την οικονομία, και φυσικά το γενικό εκλογικό δικαίωμα αναστέλλεται σε περίπτωση που η όξυνση της ταξικής πάλης διαμορφώσει συνθήκες που σε μια πορεία μπορεί να θέσουν υπό αμφισβήτηση την αστική εξουσία.
Εξάλλου, διαχρονικά το αστικό κράτος εκτέλεσε με ευλάβεια την αποστολή του. Είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή και ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, προωθούνταν νόμοι θωράκισης της αστικής εξουσίας και η καταστολή πήγαινε χέρι χέρι με τη διασφάλιση της κυριαρχίας της αστικής ιδεολογίας. Το εργατικό κίνημα ήρθε αντιμέτωπο σε όλη του την Ιστορία με την οργανωμένη βία του αστικού κράτους, που εκδηλώθηκε με την καταστολή αγώνων, με φυλακίσεις αγωνιστών, με εξορίες, μέχρι και με εκτελεστικά αποσπάσματα.
Αυτός είναι ο πραγματικός εχθρός που πρέπει να μπει στο στόχαστρο των αγώνων του λαού και της νεολαίας. Η αποσιώπηση αυτής της ουσίας, ότι δηλαδή η καταστολή πηγάζει από το χαρακτήρα του αστικού κράτους και όχι από την εκάστοτε μορφή που έχει ή από το κόμμα που βρίσκεται στη διακυβέρνηση, συντελεί στον αφοπλισμό των αγώνων του εργατικού κινήματος, αποπροσανατολίζοντας από το πραγματικό περιεχόμενό τους, την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό.

Οι «Σειρήνες» της σοσιαλδημοκρατίας

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί λοιπόν να αξιοποιήσει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης της ΝΔ σε μέτρα καταστολής, προκειμένου να αναθερμάνει «αντιδεξιές λογικές» και βέβαια, στην τελική, να προβάλει την αναγκαιότητα κυβερνητικής εναλλαγής. Ετσι, μιλάει για «ακραία καταστολή», για «αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης» και για «αναβίωση πρακτικών από τη ΝΔ που παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές».
Η καταδίκη βέβαια της κρατικής καταστολής από τον ΣΥΡΙΖΑ – ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που είχε την ευθύνη της αστικής διακυβέρνησης τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια – μόνο υποκριτική μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρήγαγε «έργο» καταστολής του εργατικού κινήματος όσο ήταν κυβέρνηση. Να θυμηθούμε ότι προώθησε αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα που ενίσχυαν τους μηχανισμούς αντιμετώπισης και καταστολής του εργατικού κινήματος, θέσπισε επιπλέον εμπόδια στην κήρυξη των απεργιών, εφάρμοσε τις αντιδραστικές διατάξεις του «τρομονόμου», συνέλαβε φοιτητές για να υπερασπιστεί (όπως και η τωρινή κυβέρνηση) το άγαλμα του μακελάρη Τρούμαν, χτύπησε με ΜΑΤ εκπαιδευτικούς, απεργούς εργαζόμενους και κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ ενάντια στους πλειστηριασμούς, απεργίες κηρύχθηκαν παράνομες και η παρουσία ασφαλιτών στα σωματεία έγινε σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.
Καμία «αντιδεξιά» ρητορική δεν μπορεί να ξεπλύνει τη μεγάλη «προσφορά» του ΣΥΡΙΖΑ στη σταθερότητα της αστικής εξουσίας, καθώς σε περίοδο αναδιάταξης του αστικού πολιτικού σκηνικού εφάρμοσε την αντιλαϊκή πολιτική με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις, συνέβαλε τα μέγιστα στην ενσωμάτωση του κινήματος και στην προώθηση της καταστολής του αστικού κράτους. Και αυτές του οι «υπηρεσίες» στην αστική εξουσία συνεχίζονται και τώρα, που βρίσκεται στη θέση της αντιπολίτευσης, αφού ενοχοποιώντας αποκλειστικά τη ΝΔ για την επιβολή της καταστολής επιδιώκει να βγάλει λάδι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και το κράτος του, και ταυτόχρονα να κερδίσει έδαφος στη «μάχη» για την κυβερνητική εναλλαγή.

Οπορτουνισμός: Ξεπλένοντας τη σοσιαλδημοκρατία και το σύστημα

Βεβαίως, πολύτιμες υπηρεσίες σε αυτήν την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ προσφέρουν μια σειρά από οπορτουνιστικές δυνάμεις, που υιοθετούν την ίδια ακριβώς ρητορική και ανάλυση, με «αριστερό» όμως και «αντικαπιταλιστικό» περίβλημα.
Οι εκκλήσεις για παράδειγμα δυνάμεων που συσπειρώνονται γύρω από την ιστοσελίδα «Kommon», για «ενίσχυση της δημοκρατίας» (γενικά και αόριστα), και οι αναφορές που χρεώνουν την «όξυνση της καταστολής» αποκλειστικά στη ΝΔ και στον «ακραίο νεοφιλελευθερισμό». Οι δηλώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για «κατασταλτική μανία της ΝΔ» και της νΚΑ για «ακροδεξιά ατζέντα του Νόμου και της Τάξης». Οπως επίσης αναφορές ορισμένων δυνάμεων για «φασιστικοποίηση και κατασταλτική τρομοκρατία» μεγαλύτερη και από την καταστολή που δέχτηκε το κίνημα με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης!
Τι διαφορετικό γράφει άραγε η «Αυγή»; Τι άλλο αποτελούν τα παραπάνω εκτός από «νερό στο μύλο» του ΣΥΡΙΖΑ; Αφού ουσιαστικά απογυμνώνουν την κρατική καταστολή από την πραγματική της ουσία και την εμφανίζουν κατά βάση ως επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ και όχι ως μια βασική επιλογή του συστήματος στις σημερινές συνθήκες. Η ουσία είναι ότι είναι τάση συνολικά του συστήματος, με όποια κυβέρνηση, η αντιδραστικοποίηση. Δεν υπάρχει «αντιδραστική» και «προοδευτική» διαχείριση του καπιταλισμού και της αστικής εξουσίας. Είναι ένα γνωστό, χιλιοπαιγμένο «έργο» από αυτές τις δυνάμεις, που στην ουσία σέρνει το κίνημα να γίνει ο χειροκροτητής της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό έγινε τις δεκαετίες του ’90 και του 2000, κάνοντας ενέσεις ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ, το ίδιο έγινε με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση, το ίδιο επιχειρείται και τώρα.
Στην προσπάθειά τους ορισμένες δυνάμεις να αποβάλουν τη «ρετσινιά» του υποστηρικτή του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν ορισμένες αναφορές αφορισμού στον ΣΥΡΙΖΑ, ή κάποιες ακόμα και στον καπιταλισμό. Παρά το τι λένε στα χαρτιά, όμως, η παρέμβαση όλων αυτών των δυνάμεων στο κίνημα επενδύει κατ’ αποκλειστικότητα στην κινητοποίηση ενάντια στη ΝΔ, αφήνοντας συνολικά στο απυρόβλητο τους στόχους και τη στρατηγική του κεφαλαίου. Μπορεί στα λόγια, για παράδειγμα, σχεδόν όλες οι εκφάνσεις του οπορτουνισμού να αποκηρύσσουν τα «αντιδεξιά μέτωπα» με τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως την ίδια στιγμή στήριξαν και διαφήμισαν συναυλία «ενάντια στην καταστολή» που πήρε μεγάλη προβολή από τα ΣΥΡΙΖΑίικα ΜΜΕ, με σύνθημα «Να μη γίνει ο φόβος συνήθειά μας», ακριβώς γιατί υπηρετεί την «αντιδεξιά» ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ. Η ερώτηση που προκύπτει βέβαια είναι: Αλήθεια, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην αστική διακυβέρνηση δεν υπήρχε φόβος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία; Η στάση αυτή των δυνάμεων του οπορτουνισμού δεν διαφέρει από αυτό που έκαναν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, δίνοντας ουσιαστικά στήριξη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στα κόλπα και στους ελιγμούς της, και υπονομεύοντας την ανάγκη να βαθύνει το περιεχόμενο των αγώνων και των κινητοποιήσεων.

Βάζοντας στο στόχο τον πραγματικό αντίπαλο

Σε συνθήκες προώθησης αντιλαϊκών μέτρων, προετοιμασίας της αστικής τάξης για νέα επιδείνωση της καπιταλιστικής οικονομίας αλλά και για μεγαλύτερη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, αυτό που χρειάζεται για να δοθεί πραγματική απάντηση στην καταστολή από το αστικό κράτος είναι η κοινή δράση των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας που στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, τη στρατηγική του κεφαλαίου και την εξουσία του, που τη στηρίζει και με το «μαστίγιο» και με το «καρότο». Αυτό είναι που πρέπει να μπει στο επίκεντρο κάθε αγωνιστικής προσπάθειας. Μια εναντίωση που δεν θα στοχεύει μόνο τα «φιλελεύθερα» – «δεξιά» κόμματα του συστήματος και δεν θα γίνεται «πλυντήριο» για τη σοσιαλδημοκρατία.
Η ενδυνάμωση και πολιτική αντοχή ενός τέτοιου κινήματος κρίνεται στην ικανότητά του να μην εγκλωβίζεται στα εκάστοτε σχέδια των αστικών κομμάτων, στη σύγκρουση και αντιπαράθεση με τις φωνές συμβιβασμού και ενσωμάτωσης του οπορτουνισμού. Είναι η μάχη που καθημερινά δίνουν οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, σε κάθε χώρο δουλειάς και μόρφωσης, ώστε να χειραφετούνται μάζες εργαζομένων, λαού και νεολαίας από την αστική πολιτική και ιδεολογία.
Λουκάς ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Ριζοσπάστη Σάββατο 7 Δεκέμβρη 2019 – Κυριακή 8 Δεκέμβρη 2019, με τον τίτλο «Καταστολή και ενσωμάτωση: Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος»

Ξεβρακώθηκαν!

Ο,τι «δημοκρατία» δείχνει η φωτογραφία συνέβη χτες στα Εξάρχεια. Είχε επαναληφθεί πριν από τέσσερις βδομάδες. Πάλι στα Εξάρχεια. Είχε επαναληφθεί με αφισοκολλητές του ΣΕΚ στις 12 Νοέμβρη στο ΑΤ Κερατσινίου. Συνέβη το ίδιο με τον σπουδαστή του ΙΕΚ στις 21 Νοέμβρη στη στάση του λεωφορείου δίπλα από το υπουργείο Πολιτισμού.

Στρέφουμε («γλυκά»…) τα ερωτήματα κατά παντός πολιτικού υπευθύνου:

• -Τι είδους τσογλάνια, τραμπούκοι, αληταράδες είναι αυτοί που παριστάνουν τους «προστάτες του πολίτη» επιδεικνύοντας τέτοιου τύπου παρακρατική, τρομοκρατική και μαφιόζικη συμπεριφορά;
• -Από ποιους λαμβάνουν τις εντολές τους και από ποιους έχουν εξασφαλίσει «κάλυψη»;
• -Εσείς, ως πολιτικοί προϊστάμενοι των αποβρασΜΑΤων που ξεγυμνώνουν ανθρώπους εν μέση οδώ, τι είδους πολιτική εποπτεία ασκείτε και τι είδους πολιτική ευθύνη έχετε για όλα αυτά;

Να υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας ιδιότυπης επαναφοράς και ανομολόγητης εφαρμογής του νόμου 4000 περί «τεντιμποϊσμού»;

Μήπως το «καουμποϊλίκι» πηγαίνει ακόμα παραπέρα; Μήπως το επόμενο μέτρο «νόμου και τάξης» που θα δούμε είναι το δημόσιο κούρεμα με την ψιλή;… Δεν ξέρουμε…

Ξέρουμε, όμως, ότι ο οχετός της αυθαιρεσίας ξεχειλίζει, ο αυταρχισμός «αριστεύει» και ο ένστολος υπόκοσμος κυκλοφοράει, πλέον, τσίτσιδος.
Και ξέρουμε και κάτι ακόμα: Τα φύλλα συκής για να καμώνεται ο Χρυσοχοίδης τον «μεσαίο χώρο» και ο Μητσοτάκης τον «ήπιο φιλελεύθερο», ζέχνουν από την «αντρίλα» των πραιτοριανών τους και από την «βαρβατίλα» των ραβδούχων τους.

Με μια κουβέντα:
Ο βασιλιάς είναι γυμνός.
Αλλως πως – για να τους το πούμε και στη γλώσσα της… «λαϊκής» Δεξιάς τους, μπας και το καταλάβουν κι αυτά τα… «λαϊκά» παιδιά της «αριστείας»:

Ο βασιλιάς είναι ΞΕΒΡΑΚΩΤΟΣ. 

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Κυνηγώντας την υπεραγωγιμότητα στο εργαστήριο με τη βοήθεια της θεωρίας

Σε ένα γεμάτο από επιστημονικά όργανα εργαστήριο στο Ιλινόις των ΗΠΑ δύο ερευνητές κάνουν τον τελευταίο έλεγχο σε μια κυλινδρική συσκευή μεγέθους δαμάσκηνου, που ονομάζεται διαμαντόπρεσα, επειδή χρησιμοποιεί δύο μικροσκοπικά διαμάντια (από τα ανθεκτικότερα υλικά που γνωρίζουμε), για να ασκήσει στο δοκίμιο τεράστιες πιέσεις. Το ίδιο το δοκίμιο είναι ένας κόκκος της σπάνιας γαίας λανθάνιο και λίγο αέριο υδρογόνο, που οι θεωρητικοί φυσικοί είχαν προβλέψει ότι μπορούν να ενωθούν και να σχηματίσουν μια καινοτόμα χημική ένωση, κάτω από πιέσεις 2,1 εκατομμυρίων ατμοσφαιρών. Η πίεση αυτή είναι περισσότερο από το μισό της πίεσης στο κέντρο της Γης και κοντά στα όρια αντοχής της διαμαντόπρεσας. Οταν οι επιστήμονες έφτασαν την πίεση στα 1,7 εκατομμύρια ατμόσφαιρες, τα διαμάντια άρχισαν να παραμορφώνονται, οπότε είπαν να δουν τι μπορούν να πετύχουν σε αυτήν την πίεση.
Γύρω από τη διαμαντόπρεσα ήταν τοποθετημένοι μακριοί σωλήνες που τη βομβάρδιζαν με ακτίνες-Χ, μια συστοιχία από φακούς και κάτοπτρα, για να οδηγούν προς το μέρος της μιαν ακτίνα λέιζερ και μια βιντεοκάμερα, για να καταγράφει τον βομβαρδισμό της πρέσας και του δοκιμίου με όλες αυτές τις ακτίνες. Οι επιστήμονες είχαν την ελπίδα ότι το λέιζερ θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την αντίδραση λανθανίου και υδρογόνου. Εξω από το χώρο της πρέσας, πίσω από μια μεταλλική πόρτα που τους προστάτευε από τις ακτίνες-Χ, οι ερευνητές παρακολουθούσαν το γράφημα σε μια οθόνη υπολογιστή, που έδειχνε συμπεράσματα ως προς τη σύνθεση του δοκιμίου, όπως αποκαλύπτονταν από τη σκέδαση των ακτίνων-Χ. Το διάγραμμα γρήγορα και χωρίς να χρειαστεί να ανεβάσουν πολύ τη θερμοκρασία του, πήρε την επιθυμητή όψη. Είχαν με επιτυχία παρασκευάσει υδρίδιο του λανθανίου με χημικό τύπο LaH₁₀.

«Μαγικά» υλικά

Η θεωρία και η μοντελοποίηση σε υπολογιστή είχαν δείξει ότι το LaH₁₀ θα μπορούσε να είναι υπεραγωγός, ένα υλικό με την παράξενη ιδιότητα να άγει το ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς καμία απώλεια Ενέργειας, όπως αυτή από την οποία πάσχουν τα συνήθη καλώδια, λόγω της αντίστασης που παρουσιάζουν στη ροή ηλεκτρισμού. Αυτή η απόδοση 100% θα μπορούσε να επιτρέψει την αποθήκευση μεγάλης ποσότητας ηλεκτρικού ρεύματος, που θα έκανε - πρακτικά στο διηνεκές - κυκλική διαδρομή μέσα σε μια μπαταρία μικρού μεγέθους, χωρίς να αποφορτίζεται όταν δεν χρησιμοποιείται. Η ακόμη πιο σημαντική πρόβλεψη ήταν ότι το LaH₁₀ θα εμφάνιζε την υπεραγώγιμη συμπεριφορά σε θερμοκρασία περίπου 7 βαθμών Κελσίου, δηλαδή πολύ υψηλότερη από οποιονδήποτε άλλο υπεραγωγό και πολύ κοντά στη θερμοκρασία περιβάλλοντος, ένα στόχο που κυνηγούν οι επιστήμονες εδώ και έναν αιώνα.
Οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που απαιτούνται από τους υπεραγωγούς που έχουν εφευρεθεί μέχρι σήμερα, περιορίζουν τις δυνατότητες χρήσης τους σε εφαρμογές όπως οι μαγνητικοί τομογράφοι και οι επιταχυντές σωματιδίων. Αλλά ένας υπεραγωγός σε θερμοκρασία περιβάλλοντος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί π.χ. για τη μεταφορά Ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές πολύ μακριά από το σημείο παραγωγής της, χωρίς απώλειες, για μπαταρίες που δεν αποφορτίζονται και αμέτρητες άλλες χρήσεις στους υπολογιστές και την Ιατρική.

Πρωτοτυπία

Η ανάλυση με ακτίνες-Χ έδειξε ότι το υδρίδιο του λανθανίου που παρασκεύασαν οι Σομαγιαζούλου και Γκεμπάλε είχε την ακριβή μικροσκοπική δομή που είχαν προβλέψει οι θεωρητικοί. Το γεγονός ότι το LaH₁₀ πρώτα σχεδιάστηκε σε υπολογιστή και οι υπολογισμοί οδήγησαν τους πειραματιστές πού ακριβώς να ψάξουν ήταν μια πραγματική πρωτοτυπία. Επί έναν αιώνα που οι επιστήμονες αναζητούν τον υπεραγωγό θερμοκρασίας περιβάλλοντος, σχεδόν κάθε πρόοδος συντελέστηκε με κάποιον συνδυασμό μαντέματος (στη βάση της δεδομένης εκείνη τη στιγμή επιστημονικής γνώσης) και καλής τύχης. Οι πειραματιστές, με βάση κάποιους εμπειρικούς κανόνες που είχαν διαπιστώσει ότι απέδιδαν, δοκίμαζαν το ένα μετά το άλλο τα συστατικά, με την ελπίδα να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μόνο μια φορά στο παρελθόν ένα πρόγραμμα σε υπολογιστή είχε βοηθήσει να προβλεφθεί ένας υπεραγωγός υψηλής θερμοκρασίας, το H₃S, όταν ο πραγματικός στόχος ήταν το υδρόθειο (H₂S), δηλαδή τo δύσοσμο αέριο που δίνει τη χαρακτηριστική μυρωδιά στα χαλασμένα αυγά. Κι αυτή η ένωση συντέθηκε σε πολύ υψηλές πιέσεις και ανήκει στα υδρίδια, αλλά και στην περίπτωση αυτή οι παρασκευαστές του προσπαθούσαν να συνθέσουν κάτι άλλο. Οι τεράστιες πιέσεις που χρειάζονται ώστε τα υδρίδια αυτά να παραμένουν σταθερά, κάνουν απίθανη οποιαδήποτε πρακτική χρήση τους, αλλά οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιήθηκαν για να εφευρεθούν, μαζί με άλλες πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της πληροφορικής, μπορούν να κάνουν την έρευνα για πιο πρακτικούς υπεραγωγούς πιο συστηματοποιημένη και πιθανά πιο αποδοτική απ' ό,τι ήταν οποτεδήποτε στο παρελθόν.

Αν και η υπεραγωγιμότητα αποδεικνύεται πολύ πιο συνήθης απ' ό,τι αναμενόταν και πολλά χημικά στοιχεία έχει διαπιστωθεί πειραματικά ότι γίνονται υπεραγωγοί σε θερμοκρασίες που δεν ξεπερνούν τους 10 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν (-273,15 βαθμοί Κελσίου), κανείς δεν μπορούσε να την εξηγήσει θεωρητικά, πριν την εμφάνιση της κβαντομηχανικής τη δεκαετία του 1920. Η εξήγηση σχετίζεται με τη διπλή σωματιδιακή - κυματική φύση που εμφανίζουν τα ηλεκτρόνια (υπεύθυνα για τη συνήθη ροή ηλεκτρισμού μέσα σε αγωγούς) και οι Μπαρντίν, Κούπερ και Σρίφερ τη διατύπωσαν ως θεωρία (γνωστή από τα αρχικά τους ως BCS), το 1957 (βλ. σχετικό διάγραμμα). Η θεωρία αυτή οδήγησε σε πολλές επιτυχείς προβλέψεις, όπως οι κρίσιμες θερμοκρασίες πάνω από τις οποίες οι υπεραγωγοί χάνουν τις ...υπερδυνάμεις τους. Ομως δεν βοήθησε πολύ στην ανακάλυψη υπεραγωγών υψηλότερων θερμοκρασιών.

Στα βάθη

Μέχρι το 1986 δεν είχε ανακαλυφθεί κανένα υλικό που να είναι υπεραγώγιμο σε θερμοκρασίες ανώτερες των -250 βαθμών Κελσίου. Τότε ερευνητές της IBM, θεωρώντας ότι ακολουθούν τη θεωρία BCS κατασκεύασαν κάποια σύνθετα κεραμικά υπεραγώγιμα υλικά, που ονομάστηκαν cuprates. Οπως τελικά αποδείχτηκε, τα υλικά αυτά εκδηλώνουν υπεραγωγιμότητα όχι στη βάση της θεωρίας BCS, με σχηματισμό ζευγών (ηλεκτρονίων) Κούπερ, αλλά βάσει άμεσων αλληλεπιδράσεων μεταξύ ηλεκτρονίων. Γι' αυτό οι ημιαγωγοί αυτοί, όπως και άλλοι με παρόμοια χαρακτηριστικά κατατάχθηκαν στους μη συμβατικούς ημιαγωγούς, για τους οποίους δεν υπάρχει πλήρης επιστημονική συμφωνία ως προς τα αίτια της υπεραγωγιμότητας. Για άλλη μια φορά, οι επιστήμονες είχαν κατασκευάσει κατά τύχη υπεραγωγούς. Το ίδιο έγινε και από άλλους συναδέλφους τους το 2006, όταν προσπαθώντας να κατασκευάσουν βελτιωμένες επίπεδες οθόνες, συνέθεσαν μη συμβατικούς υπεραγωγούς βασισμένους σε ενώσεις του σιδήρου.
Πρόσφατα θεωρητικά μοντέλα έδειξαν ότι δύο επάλληλα στρώματα γραφενίου (μονοατομικό στρώμα άνθρακα γραφιτικής δομής) περιεστραμμένα με γωνία περιστροφής ακριβώς 1,1 μοίρας θα εμφανίζουν αιχμή στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ ηλεκτρονίων, χωρίς όμως να προβλέψουν υπεραγωγιμότητα. Αξιοποιώντας αυτές τις εκτιμήσεις, πειραματιστές έδειξαν ότι εμφανίζουν υπεραγωγιμότητα και μάλιστα σε θερμοκρασία υψηλότερη των -271,45 βαθμών Κελσίου, που προέβλεπαν τα μοντέλα.
Με περισσότερα από 12.000 υπεραγώγιμα υλικά να είναι ήδη γνωστά, υπάρχουν ακόμη πολλαπλάσια, που ίσως εμφανίζουν την επιθυμητή ιδιότητα σε υψηλότερες θερμοκρασίες και φυσιολογικές πιέσεις. Αντί να δοκιμάζουν κάθε χρόνο καμιά δεκαριά ουσίες στο εργαστήριο, ελπίζοντας ότι η τύχη θα τους ευνοήσει, οι πειραματιστές φαίνεται τώρα ότι αρχίζουν να έχουν βοήθεια από συστήματα μηχανικής μάθησης, που με βάση τα χαρακτηριστικά των γνωστών υπεραγώγιμων υλικών μπορούν να εντοπίσουν τις ουσίες με τη μεγαλύτερη πιθανότητα υπεραγωγιμότητας υψηλών θερμοκρασιών. Ομως ακριβώς επειδή στηρίζονται στα ήδη γνωστά υπεραγώγιμα υλικά τα συστήματα αυτά δεν μπορούν να ανακαλύψουν εντελώς νέες κατηγορίες υπεραγωγών. Αν υπάρχουν τέτοια τότε είναι ακόμη θαμμένα κάπου βαθιά μέσα στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων. Τουλάχιστον τώρα οι πειραματιστές ξέρουν ότι αν οι θεωρητικοί κάνουν κάποια πρόβλεψη υπεραγώγιμου υλικού, υπάρχει πια 50% πιθανότητα να βγει αληθινή.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Το πλήθος αγώνων, οι συνέπειες... και το αεροπλάνο

Sportidea

Πολλά χρόνια πίσω, ο Ριβάλντο είχε σχολιάσει με χαρακτηριστικό τρόπο τις συνέπειες των πολλών αγωνιστικών υποχρεώσεων

Μία ακόμα... συνηθισμένη αγγλική πρωτοτυπία ή σημείο των καιρών; Ισως ένα δείγμα για το τι ενδέχεται να ακολουθήσει; Ο λόγος για την περίπτωση της Λίβερπουλ και τη σοβαρή πιθανότητα (αν όχι βεβαιότητα) το διήμερο 17 - 18 Δεκέμβρη να δώσει το «παρών» σε δύο διαφορετικές διοργανώσεις, σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, με δύο διαφορετικές ομάδες!
Συγκεκριμένα, η αγγλική ομάδα εκείνες τις μέρες έχει στο πρόγραμμά της από τη μια τον προημιτελικό του League Cup με την Αστον Βίλα στις εγχώριες διοργανώσεις και από την άλλη, ως πρωταθλήτρια Ευρώπης, το Μουντιάλ Συλλόγων της FIFA. Λύση με αναβολή της πρώτης υποχρέωσης δεν βρέθηκε στις συζητήσεις με την αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, καθώς παρά τη σχετική αναζήτηση δεν προέκυψαν βολικές ημερομηνίες, και πλέον το ενδεχόμενο να γίνει πράξη η... απειλή του προπονητή της Λίβερπουλ, Γιούργκεν Κλοπ, ότι ο σύλλογος θα παρουσιαστεί με δύο διαφορετικές ομάδες σε αυτές τις διοργανώσεις, φαντάζει πιο κοντινό από ποτέ.

«Σκέφτονται τα πορτοφόλια τους»

Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει αίσθηση και έχει ξεσηκώσει διαμαρτυρίες, κυρίως από πλευράς «κόκκινων», με τον Κλοπ να βάλλει κατά των ποδοσφαιρικών αρχών. Ο Γερμανός τεχνικός με αφορμή τη συγκεκριμένη περίπτωση έθιξε το γενικότερο πρόβλημα στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ποδόσφαιρο με το βαρύ αγωνιστικό πρόγραμμα, με αγώνες σχεδόν κάθε βδομάδα, και τις συνέπειές του στους παίκτες, που έχουν ελάχιστο χρόνο ξεκούρασης. «Αυτή τη στιγμή υπάρχει ανισορροπία μεταξύ του αριθμού παικτών στο ρόστερ μιας ομάδας και του αριθμού των διαλειμμάτων που χρειάζονται οι παίκτες. Δεν είναι αρκετές δύο διακοπές μέσα σε μία αγωνιστική σεζόν. Θα πρέπει η FIFA, οι Λίγκες, όλοι, να κάτσουν γύρω από ένα τραπέζι και να σκεφτούν τους παίκτες, όχι τα πορτοφόλια τους», δήλωσε μεταξύ άλλων ο τεχνικός της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Associated Press

Ευθύνες στις UEFA - FIFA έριξε ο Γ. Κλοπ για το βαρύ πρόγραμμα των παικτών και τη συνεπακόλουθη κόπωσή τους

Και η περίπτωση της Λίβερπουλ δεν είναι η μόνη στον σημερινό αθλητικό κόσμο. Λίγες μέρες πριν από τις δηλώσεις Κλοπ, σε ανάλογο κλίμα είχε μιλήσει ο συνάδελφός του από το χώρο του μπάσκετ, τεχνικός της Μπαρτσελόνα Σβέτισλαβ Πέσιτς, που «ξέσπασε» εναντίον της Ενωσης Παικτών Ευρωλίγκας και του προέδρου της, Μπόστιαν Νάχμπαρ, για το ίδιο θέμα: Το βαρύ πρόγραμμα και τα λιγοστά περιθώρια ξεκούρασης των παικτών. Ο Σέρβος τεχνικός τα έβαλε με τους αρμόδιους, που όπως είπε ορίζουν μόλις τέσσερις βδομάδες προετοιμασία για μια σεζόν που διαρκεί κοντά στους 10 μήνες, περιλαμβάνοντας δεκάδες αγώνες σε εγχώριες και διεθνείς υποχρεώσεις, καθώς και πολλά ταξίδια.

«Ούτε μέρα χωρίς αγώνες»...

Με αφορμή τις δύο παραπάνω περιπτώσεις, στην επιφάνεια έρχεται για μια ακόμα φορά το ζήτημα των πολλών αγώνων σε διεθνές επίπεδο και των επιπτώσεων αυτής της επιβάρυνσης στους παίκτες. Η κατάσταση αυτή είναι το αποτέλεσμα των πρακτικών για περισσότερα κέρδη των επιχειρηματιών και των πολυεθνικών, που μετατρέποντας τον αθλητισμό σε προϊόν βρίσκουν το πρόσφορο έδαφος για τις μπίζνες τους. Στο πλαίσιο της σημερινής πραγματικότητας του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, όχι μόνο έχει γίνει πράξη το προ 15ετίας σύνθημα των FIFA - UEFA «Ούτε μέρα χωρίς ποδόσφαιρο», αλλά η συνταγή έχει υιοθετηθεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό και από άλλα αθλήματα, όπως το μπάσκετ ή το βόλεϊ.

Associated Press

Η μαραθώνια αγωνιστική περίοδος στο ευρωπαϊκό μπάσκετ βρέθηκε στο στόχαστρο του τεχνικού της Μπαρτσελόνα Σβ. Πέσιτς

Ειδικά στην Ευρώπη η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια. Παραδείγματα αποτελούν οι μαραθώνιες πλέον ποδοσφαιρικές διοργανώσεις σε εγχώριο (εθνικά πρωταθλήματα) και διεθνές επίπεδο (Champions League, Europa League), διάρκειας τουλάχιστον 11 μηνών, ή οι αντίστοιχες του μπάσκετ (με τη «συμβολή» και της Ευρωλίγκας), που τείνουν προς τα ίδια χρονικά διαστήματα. Και βέβαια στα παραπάνω προστίθενται οι υποχρεώσεις με τις Εθνικές ομάδες, αλλά και η δημιουργία συνεχώς νέων αθλητικών προϊόντων (Nations League, αναβάθμιση του Μουντιάλ Συλλόγων, διεθνή τουρνουά, επίσημα ή φιλικά κ.ο.κ.).

...και ο «θάνατος σε ένα αεροπλάνο»

Την ίδια ώρα, πληθαίνουν οι φωνές διαμαρτυρίας από προπονητές και παίκτες για αυτά τα αγωνιστικά ανούσια και εξαντλητικά ταξίδια, που το μόνο που κάνουν είναι να κουράζουν αφάνταστα τους παίκτες... Οι τελευταίοι, βέβαια, δεμένοι κυρίως με τα πλουσιοπάροχα συμβόλαια, είναι υποχρεωμένοι να βαδίσουν σε αυτά με στόχο να παραμένουν όρθιοι στο «χρυσό κλουβί» και πανέτοιμοι για την εκπλήρωση των στόχων, πολλές φορές με κινδύνους για τη σωματική τους ακεραιότητα ή και την ίδια τους τη ζωή.
Προς ανεύρεση λύσης προκειμένου να νικηθεί η ψυχολογική και σωματική κόπωση, πολλές φορές επιστρατεύονται ακραίες λύσεις. Η αύξηση των κρουσμάτων ντόπινγκ στο ποδόσφαιρο και γενικά σε όλα τα αθλήματα, ειδικά τα τελευταία χρόνια, τα όλο και περισσότερα κρούσματα αιφνίδιων θανάτων παικτών, τα αυξανόμενα περιστατικά κατάθλιψης ποδοσφαιριστών - εν ενεργεία και κυρίως παλαίμαχων - οι οποίοι βρίσκονται κάποια στιγμή εκτός του «γυάλινου κόσμου», έχουν σίγουρα αιτίες. Οσο κι αν προσπαθούν να τις κρύψουν οι ιθύνοντες του ποδοσφαίρου, που «πέφτουν απ' τα σύννεφα» με κάθε νέα αποκάλυψη.
Δηλώσεις όπως αυτή του Γάλλου βετεράνου ποδοσφαιριστή Εμανουέλ Πετί - «όλα αυτά που συμβαίνουν μας οδηγούν στα φάρμακα» - τους διαψεύδουν πανηγυρικά. 'Η όπως εκείνη του Βραζιλιάνου Ριβάλντο, με θητεία σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους αλλά και στην Ελλάδα (σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ), ο οποίος σχολιάζοντας το βαρύ πρόγραμμα είχε αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το πιθανότερο είναι να πεθάνουμε σε ένα αεροπλάνο»...

Οι αγωνίες των ναυτικών, το Jumbo, η ψυχολογία της διαφήμισης...

Πολλή συζήτηση, και όχι άδικα γίνεται το τελευταίο διάστημα, για τη διαφήμιση του Jumpo με τους ναυτικούς και τη ζωή τους.
Στοχευμένη στο συναίσθημα, ανασύρει μνήμες στις οικογένειες των ναυτικών μας, που θυμούνται την αρμύρα της ζωής τους, τις αγωνίες τους, τη χαρά και συγκίνηση ενός τηλεφωνήματος.
Με μαεστρία δοσμένη, παρουσιάζει ένα πλοίο κάποιων δεκαετιών πίσω, με ελληνικότατο όνομα ενδεικτικό της προστασίας και του θρησκευτικού συναισθήματος «Μεγαλόχαρη», με Έλληνες ναυτικούς μέσα, με κοινές χαρές, πόθους και προσμονές, με τον «πρώτο» μηχανικό να δέχεται την οικογενειακή κλήση στον ασύρματο και φυσικά, η αδημονία του παιδιού να μιλήσει με τον πατέρα , να ακούσει τη φωνή του,μα και τα δώρα του .

Θα μπορούσε να ήταν και καπετάνιος, αλλά δεν επελέγη από το διαφημιστή κατά τη γνώμη μου, λόγω της θέσεώς του στην ιεραρχική πυραμίδα. Θα φάνταζε αποστασιοποιημένος από το πλήρωμα κι εδώ χρειάζονταν γήινες καταστάσεις , στο ενδιάμεσο , και αυτά τα κριτήρια τα πληρούν οι μηχανικοί που είναι και αξιωματικοί και «μουτζούρηδες».
Επειδή όμως στο καράβι, όλοι βράζουν στο ίδιο καζάνι, αυτό της ναυτεργατικής ζωής, δεν μπορεί να μη χτυπήσει η καρδιά στην αφήγηση της διαφήμισης, ο νους να μη γυρίσει πίσω, οι ταυτίσεις πάνω σε ίδια ή παρόμοια περιστατικά να εκλείψουν.
Η λύτρωση, στην αγωνία του πατέρα στο ερώτημα του παιδιού του, ερώτημα όλων των παιδιών των ναυτεργατών μας , τι μου πήρες, τι μου έφερες, έρχεται με την πράξη του Μαρκόνι που τον βγάζει από το αδιέξοδο ...

Αποκαθήλωση! Πλαστική σακούλα Jumpo - λογότυπος που και δεν ακούγεται και δεν φαίνεται, αλλά υπονοείται εμφανώς διαφημιστική τακτική γαρ-η οποία σακούλα, αποτελεί το ερέθισμα για τη δημιουργική φαντασία του «πρώτου» για λιμάνια και αγορά παιχνιδιών !
Το δάκρυ της θύμησης στην καμπίνα, η στιγμιαία χαρμολύπη για όσες στιγμές χάνονται ή χάθηκαν οριστικά από τη γυναίκα του και τα παιδιά, στο βωμό της ναυτεργατικής βιωτής!
Μπαίνει όμως ένα ερώτημα :
Όλος αυτό ο κόμπος που μας προκαλείται, πού καταλήγει ;
Στο εμπόριο συναισθημάτων, στην αγοραία αντίληψη του καπιταλισμού, πούλα τα όλα, πούλα και τη μάνα σου για να κερδίσεις !

Ξέχνα τον κ. Jumpo και τον κόσμο του, ξέχνα τα κέρδη του, τα γκέτο - καταστηματά του με τους ανθρώπους λάστιχο, τις απολύσεις σε όποιον σηκώνει κεφάλι.
Κατανάλωσε ταυτιζόμενος με εκφάνσεις της δίκης σου πραγματικότητας, όχι της δίκης τους !
Ξέχνα και τους εφοπλιστές που χτίσανε τα καράβια τους με το αίμα , τον πόνο, τον ιδρώτα και τις αγωνίες των ναυτεργατών και των οικογενειών τους, που πετάξανε τα κατώτερα πληρώματα σαν στυμμένες λεμονόκουπες από τα πλοία για να τα αντικαταστήσουν με φτηνό δυναμικό, που δεν υπογράφουν συμβάσεις, που τα θένε γαλέρες υποταγής και αυλοκολάκων , που φορολογούνται ...εθελοντικά !

Μέρες τώρα με τυραννούν αυτές οι σκέψεις , μέρες χαράς και να είναι πάντα για όλους, αλλά η ζωή, η βαθιά ταξική της διάσταση δυστυχώς τα φέρνει κάποιες φορές κουβάρι.
Αυτό τον «άνεμο κουβάρι» τον έχουν γευτεί δεκάδες ναυτεργατικές οικογένειες του νησιού μας, στο Βροντάδο , στη Συκιάδα, στη Λαγκάδα, στα Καρδάμυλα, όπου υπάρχουν ναυτότοποι.

Ανήκω σε μια τέτοια οικογένεια ναυτεργάτη, που δε θυμάμαι τη φωνή του ούτε τα παιχνίδια του, γιατί ήμουν έναμισάρης όταν χάθηκε στο ναυάγιο του Αίγλη το 1963.
Τον έχω όμως στη μνήμη μου από τις διηγήσεις της μάνας μου, τον φανταζόμουν σε ένα μακρινό ταξίδι και φρόντισα να μην ξεχνώ τον υγρό του τάφο του ίδιου και των 20 συντρόφων του.
Να μην ξεχνώ τα σαπιοκάραβα που χτίσανε τις αυτοκρατορίες, να μην ξεχνώ τη θέση μου.
Γι αυτό και ο κύριος Jumpo στην τελική δεν έχει να μου δώσει τίποτε με τη διαφήμισή του, πλην της εξυπνάδας του διαφημιστή να πλασάρει με τέχνη το προϊόν, μόνο που είναι η ζωή μας αυτό το προϊόν, η ζωή μας και οι πόνοι μας που θα τους πάρουμε μαζί μας.

Μ.Α.S.S.

«Ετών 15…»

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε πριν από 11 χρόνια (εδώ: rizospastis.gr/story.do?id=4852278). Δημοσιεύτηκε τρεις ημέρες μετά από την δολοφονία του Αλέξανδρου (Ριζοσπάστης, 9/12/2008). 

Φυσικά από τότε έχουν προστεθεί πολλά ακόμα στοιχεία. Και γεγονότα. Από το προβοκατόρικο έγκλημα στη Μαρφίν μέχρι την δολοφονία στη Γλάδστωνος. Κι από τις “πλάτες” στους φασίστες μέχρι την επί 6ετία ατιμωρησία των δολοφόνων του Φύσσα και την αποφυλάκιση Κορκονέα.

Στοιχεία και γεγονότα που καταδεικνύουν ότι το κράτος που περιγράφεται στο άρθρο, 

• αυτό που εσχάτως διώκει καθαρίστριες που δεν έχουν απολυτήριο Δημοτικού αλλά υπουργοποιεί ταγούς με πλαστούς τίτλους σπουδών, 
• που κατάσχει λογαριασμούς φτωχών αλλά φτιάχνει Ποινικούς Κώδικες αξιοποιήσιμους όταν πρόκειται για λογαριασμούς της Energa και της Ζήμενς, 
• που δίνει ασυλία σε τραπεζίτες την ώρα που “καταδιώκει” ανήλικους σε κινηματογράφους και παρακολουθεί τα ΜΑΤ να ξεγυμνώνουν 20χρονα παιδιά εν μέση οδό, 

παραμένει ίδιο

(απλώς κατά καιρούς εμπλουτίζονται τα χρώματα των διαχειριστών του). –

Νίκος Μπογιόπουλος 6/12/2019

Ετών 15…

«Αυτό που συνέβη είναι απίθανο». «Αυτό που συνέβη είναι απίστευτο». «Αυτό που συνέβη είναι πρωτοφανές». Πρόκειται για φράσεις που κατά κόρον επαναλαμβάνονται από το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, όταν γνωστοποιήθηκε η δολοφονία του 15χρονου παιδιού στα Εξάρχεια.

Ευτυχώς, πάντως, τούτη τη φορά δεν ακούσαμε στι κάποιοι «έπεσαν από τα σύννεφα». Ισως, επειδή η απώλεια μιας τόσο νεανικής ζωής θέτει όρια ακόμα και στην επίδειξη υποκρισίας. Ισως, πάλι, γιατί αυτό που συνέβη στην Ελλάδα, στο κέντρο της Αθήνας στις 6 Δεκέμβρη του 2008 – στην πραγματικότητα – ΔΕΝ είναι κάτι το πρωτοφανές. Ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί πριν από 23 χρόνια. Και τότε, στις 17 Νοέμβρη του 1985, ένας αστυνομικός πυροβόλησε. Και τότε ένας 15χρονος έπεσε νεκρός. Ηταν ο Καλτεζάς… 

***

Αυτό που συνέβη στις 6 Δεκέμβρη του 2008, δεν είναι ούτε κάτι το «απίστευτο», ούτε κάτι το «απίθανο», με την έννοια ότι πρόκειται για ένα συμβάν που δε θα μπορούσε να προβλεφτεί.

Η εκτέλεση στα Εξάρχεια αποτελεί ένα τραγικό γεγονός που θα έπρεπε να αναμένεται με μαθηματική βεβαιότητα. Είναι το αποτέλεσμα ενός εμπεδωμένου κλίματος αυθαιρεσίας και κατασταλτικής ατιμωρησίας. Είναι η κτηνώδης αποθέωση της δράσης ενός μηχανισμού που εκπαιδεύεται να αντιμετωπίζει τον πολίτη, δηλαδή τον εργαζόμενο, τον αγρότη, τον ναυτεργάτη, τον φοιτητή, τον μαθητή, δηλαδή το λαό, σαν «εχθρό».

Ο στυγερός φόνος του 15χρονου είναι γέννημα της πολιτικής.

• Ενός κράτους που εδώ και 28 χρόνια δεν ενδιαφέρεται καν να αναζητήσει ποιος δολοφόνησε τον Κουμή και την Κανελλοπούλου, το 1980.
• Ενός κράτους που το 1990 αθώωσε τον δολοφόνο του 15χρονου Καλτεζά.
• Ενός κράτους που ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για τους 4 νεκρούς του πυρπολημένου από την Αστυνομία «Κάπα Μαρούση».
• Ενός κράτους που οι πολιτικοί του ταγοί ουδέποτε έκρυψαν τους δεσμούς πολιτικού αίματος που τους ένωναν με το δολοφόνο του Τεμπονέρα.
• Ενός κράτους που ο πρωθυπουργός του το 2000 έκανε υπουργό στην κυβέρνησή του εκείνον που ο ίδιος, το 1990, τον αποκαλούσε από το βήμα της Βουλής «ηθικό αυτουργό» του φόνου του καθηγητή στην Πάτρα.
• Ενός κράτους, που άλλος πρωθυπουργός του απευθυνόταν στους αστυφύλακες με τη γνωστή και ιστορική έκτοτε φράση «εσείς είστε το κράτος».
• Ενός κράτους, που το 2002 έστελνε χαφιέδες της Ασφάλειας εφοδιασμένους ακόμα και με το υπηρεσιακό τους περίστροφο στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της Αθήνας για να προβοκάρει τους διαδηλωτές.
• Ενός κράτους που απαγάγει Πακιστανούς και θέτει την υπόθεση στο αρχείο.
• Ενός κράτους που επιβραβεύει με το βαθμό του διοικητή αστυνομικού τμήματος τον επικεφαλής των θρασύδειλων που τσάκισαν τον Κύπριο φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, επικαλούμενοι ότι έπεσε πάνω στη ζαρντινιέρα.
• Ενός κράτους που δίνει την άδεια να πετούν πάνω από τον εναέριο χώρο του και να προσγειώνονται στα αεροδρόμιά του τα αεροπλάνα της CIA που μεταφέρουν απαχθέντες από και προς το Γκουαντανάμο.
• Ενός κράτους που πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης βάφτισε «πραίτορες» της τάξης και της ευνομίας τους ένστολους αλήτες που βιαιοπραγούν κατά πολιτών.
• Ενός κράτους, που έχει στις υπηρεσίες του κτήνη σαν τον «κύριο» που βασάνιζε μετανάστες στο τμήμα Ομονοίας.
• Ενός κράτους, που τα περίστροφά του «εκπυρσοκροτούν» στους σβέρκους Τσιγγανόπουλων ή βρίσκουν κατάστηθα 17χρονα Σερβόπουλα, όπως το 1999 στη Θεσσαλονίκη.
• Ενός κράτους, που έχει στις τάξεις της Αστυνομίας του αυτούς που έστηναν χουντογλέντια το 1997 και βιντεοσκοπούσαν τους κυκλικούς χορούς τους, καθώς ζητωκραύγαζαν υπέρ Παττακού και Μακαρέζου.
• Ενός κράτους, που πριν ο ειδικός φρουρός πυροβολήσει κατά του 15χρονου στα Εξάρχεια είχε αποδώσει τιμές σε άλλον ειδικό φρουρό, όταν είχε πυροβολήσει κατά τη διάρκεια φοιτητικής διαδήλωσης έξω από το υπουργείο Αιγαίου.

Ο αναγνώστης διαπιστώνει από τον παραπάνω κατάλογο – που δεν είναι ολοκληρωμένος, είναι απλώς ενδεικτικός – ότι δεν αναφέρουμε ποιος κυβερνούσε στη μια ή στην άλλη περίπτωση, η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ. Δεν το κάνουμε τυχαία. Πιστεύουμε ότι έχει ελάχιστη σημασία. Αυτούς τους συμψηφισμούς τους αφήνουμε στους άθλιους εκπροσώπους των δύο κομμάτων που διαγκωνίζονται στα τηλεπαράθυρα για το ποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο αθώος του αίματος. Σε ό,τι μας αφορά, εμμένουμε σε μια βασική διαπίστωση: Το κράτος στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω δεν είναι ούτε «γαλάζιο» ούτε «πράσινο». Είναι «γαλαζοπράσινο».

Πηγή: Ριζοσπάστης, 9/12/2008

Οι 200 συμμορίες και τα 60 γκέτο της Σουηδίας

Από Πάνος Αλεπλιώτης

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης // 

Ευάλωτες περιοχές με τρεις διαβαθμίσεις επικινδυνότητας είναι ο ορισμός που δίνει η Αστυνομία της Σουηδίας για να περιγράψει προάστια και περιοχές των πόλεων με χαμηλό οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και εγκληματική επιρροή στις τοπικές κοινωνίες.
Οι εκθέσεις της Αστυνομίας δημοσιεύονται κάθε χρόνο και αναπαράγονται από όλα τα ΜΜΕ.
Σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, το 2017, υπήρχαν περίπου 5.000 μέλη στις περιοχές ενταγμένοι σε περίπου 200 δίκτυα-συμμορίες.
Οι περιοχές χωρίζονται σε Ευάλωτες, Επικίνδυνες και Ιδιαίτερα Ευάλωτες περιοχές. Το 2015 ήταν συνολικά 53 σε όλη την Σουηδία και έφτασαν τις 60 τον Ιούνιο του 2019.
Το 5,4% του πληθυσμού της Σουηδίας, 500.000 άνθρωποι κατοικούν σε αυτές τις περιοχές εκ των οποίων οι 200.000 σε περιοχές Ιδιαίτερα ευάλωτες! Τα δεδομένα απογραφής στις περιοχές αυτές είναι κάπως αβέβαια επειδή υπάρχει μεγάλος αριθμός ατόμων που είναι δηλωμένα στο ίδιο διαμέρισμα από 10 έως 30 άτομα.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των περιοχών;

Ανεργία

• Τον Φεβρουάριο του 2017 το ποσοστό απασχόλησης στην Σουηδία ήταν 66,7%, ενώ ήταν 49,5% σε Eυάλωτες περιοχές και 47,2% σε Iδιαίτερα Eυάλωτες περιοχές.
• Το 7,9% των κατοίκων σε ευάλωτες περιοχές είναι τελείως άνεργοι, σε σύγκριση με το 3,1% σε όλη τη χώρα.

Επίπεδα μόρφωσης

• Σύμφωνα με τις εκθέσεις της αστυνομίας του 2017, το 40% των παιδιών τελειώνουν το 9 τάξιο σχολείο στις ιδιαίτερα ευάλωτες περιοχές με μη προβιβάσιμους βαθμούς για το Λύκειο, σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο όπου το 12,8% δεν είχε επιλεξιμότητα για ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
• Η διαφορά είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Τρίτη Γυμνασίου παιδιών με γονείς που γεννήθηκαν στη Σουηδία. Μόνο το 9% δεν έχει βαθμούς προαγωγής στο Λύκειο σε σχέση με 23% που δεν έχουν βαθμούς προαγωγής στις ευάλωτες περιοχές.
• Στις ευάλωτες περιοχές, λιγότεροι από τους μισούς έχουν αποφοιτήσει μετά από τέσσερα χρόνια στο τρίχρονο λύκειο.

Επιδόματα και εισόδημα

• Πάνω από το 13% των νοικοκυριών έχουν κάποια μορφή επιδοματικής βοήθειας. Το μέσο εισόδημα είναι 205.000 κορόνες για άτομα ηλικίας 20-64 ετών σε ευάλωτες περιοχές, και 189.000 κρ σε Ιδιαίτερα Ευάλωτες Περιοχές, σε σύγκριση με 321.000 κρ σε μη ευάλωτες περιοχές.

Μέσος όρος ηλικίας και εγκληματικότητας

• Σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση του 2017, οι Ιδιαίτερα Ευάλωτες Περιοχές έχουν υψηλότερα ποσοστά ατόμων ηλικίας κάτω των 18 ετών από τον εθνικό μέσο όρο (21%). Κυμαίνεται από 26% έως και 36% σε διάφορες περιοχές όλης της χώρας.
• Ακόμη ότι άτομα ηλικίας 15-17 ετών έχουν καταχωρηθεί για περισσότερα εγκλήματα από εκείνα ηλικίας άνω των 41 ετών σε όλη την Σουηδία.

Θρησκευτικός φανατισμός

• Η πλειονότητα των ατόμων που έχουν ταξιδέψει από τη Σουηδία σε χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις για να συμμετάσχουν στη μάχη ζουν ή έχουν ζήσει σε ευάλωτες περιοχές, και πολλοί από αυτούς ήταν έγκλειστοι σε Φυλακές.
• Σύμφωνα με έκθεση του Σουηδικού Υπουργείου Αμύνης, το 70% των «ταξιδιωτών» τρομοκρατών προέρχονται από Ευάλωτες Περιοχές, οι που μεταβαίνουν στο εξωτερικό για να πολεμήσουν σε ισλαμικές τρομοκρατικές ομάδες, μεταξύ άλλων.
• Στις Ιδιαίτερα Ευάλωτες περιοχές υπάρχει ένα ριζοσπαστικό ισλαμικό περιβάλλον που στρατολογεί και χρηματοδοτεί την τρομοκρατία.
• Το ένα τέταρτο των σουηδικών τζαμιών χρηματοδοτούνται από τον Σ.Αραβία σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, ορισμένα τζαμιά που βρίσκονται σε ευάλωτες περιοχές ή κοντά σε αυτές συμβάλλουν στη ριζοσπαστικοποίηση.
• Υπάρχουν μαρτυρίες πως λειτουργούν αστυνομίες Ηθών που περιορίζουν την ελευθερία των γυναικών σε πυκνά από μετανάστες προάστια μερικές φορές για ζητήματα προσβολής της οικογενειακής τιμής αλλά και με θρησκευτικά κίνητρα με τη μορφή απειλών και βίας για προσβολή της θρησκείας.

Γεννημένοι στο εξωτερικό

• Οι Ιδιαίτερα Ευάλωτες περιοχές έχουν υψηλό ποσοστό κατοίκων που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό, από 45% έως 60%, σε σύγκριση με το 18,5% των ανθρώπων που γεννήθηκαν στο εξωτερικό στην υπόλοιπη χώρα με μετρήσεις του 2017, πολλοί δε έχουν έλλειψη γνώσης της Σουηδικής γλώσσας.
• Στις ευάλωτες περιοχές της Στοκχόλμης, η πλειονότητα του πληθυσμού έχει γεννηθεί στο εξωτερικό (53%), ενώ το 20% είναι γεννημένοι στην Σουηδία αλλά με ξένους γονείς σύμφωνα με έκθεση του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης το 2018. Όλες οι περιοχές χαρακτηρίζονται από:

Κριτήρια

• χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση,
• εγκληματική επιρροή στην τοπική κοινότητα μέσω άμεσων πιέσεων, όπως απειλές και εκβιασμοί,
• δημόσια βία με κίνδυνο να βλάψει τρίτους,
• ανοιχτό λαθρεμπόριο ναρκωτικών και αντιδράσεις εναντίον της κοινωνίας
• η αστυνομία δυσκολεύεται ή είναι σχεδόν αδύνατο να ολοκληρώσει τις αποστολές της,
• ότι υπάρχουν παράλληλες κοινωνικές δομές,
• όπου οι κάτοικοι διστάζουν να συμμετάσχουν στη νομική διαδικασία καταγγελίας,
• όπου η κακοποίηση σαν απόδοση δικαιοσύνης είναι συνηθισμένο φαινόμενο, όπως και οι συστηματικές απειλές σε μάρτυρες και ενάγοντες.
• Είναι ακόμη περιοχές με βίαιο θρησκευτικό εξτρεμισμό από όπου άνθρωποι φεύγουν στο εξωτερικό συνήθως στην Συρία και στο Ιράκ για να συμμετάσχουν σε συγκρούσεις στις γραμμές του ΙΣΙΣ.
• Είναι περιοχές αντιθέσεων όπου οι φονταμενταλιστές περιορίζουν τις ελευθερίες των ανθρώπων όπως την θρησκευτική ελευθερία.
• Ακόμη περιοχές με εθνικό διαχωρισμό και με υψηλή συγκέντρωση εγκληματικών στοιχείων.
• είναι ζώνες όπου τα πυροσβεστικά οχήματα και ασθενοφόρα δεν μπορούν να οδηγήσουν στις περιοχές αυτές χωρίς αστυνομική συνοδεία που εμποδίζει τις επιθέσεις.
• Σαν αποτέλεσμα των επιθέσεων, τα οχήματα των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης έχουν εξοπλιστεί με πιο ισχυρά παράθυρα και τζάμια για να αντέξουν στον πετροπόλεμο το δε προσωπικό έχει ειδικά γυαλιά σαν προστασία από εκτυφλωτικές ακτίνες λέιζερ και ειδικά προστατευτικά ακοής που προστατεύουν την ακοή από βλάβες που προκαλούν οι βόμβες κρότου.
• Οι επιθέσεις κατά των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης είναι συχνότερες στις ευάλωτες περιοχές της Στοκχόλμης, Για να ξεφύγουν από τις επιθέσεις, τα πυροσβεστικά οχήματα κινούνται χωρίς μπλε προειδοποιητικά φώτα και σειρήνες.

Εγκληματικότητα

• Η εγκληματικότητα στις σημερινές Ευάλωτες όλων των διαβαθμίσεων περιοχές καθώς και στις ιστορικά φτωχές γειτονιές περιλαμβάνει εξεγέρσεις, βιαιοπραγίες, πυροβολισμούς σε δημόσιους χώρους και οργανωμένο έγκλημα.
• Η αύξηση της βίας με όπλα και εκρηκτικά με χειροβομβίδες(!) στη Σουηδία συγκεντρώνεται στις ευάλωτες περιοχές.
• Σύμφωνα με έκθεση της αστυνομίας, η βασική εικόνα για την εγκληματικότητα των περιοχών είναι κυρίως ότι η διακίνηση ναρκωτικών πραγματοποιείται ανοικτά σε πολλές από τις περιοχές.
• Όταν οι εγκληματικές συμμορίες είναι εγκατεστημένες στο τοπικό περιβάλλον, μπορούν να θεωρηθούν ως εναλλακτικός παράγοντας εξουσίας ισοδύναμος με τις αρχές και η βαναυσότητα των συμμοριών σημαίνει ότι πολλοί δεν τολμούν να συνεργαστούν με την αστυνομία.

Επιθέσεις κατά της αστυνομίας

• Τον Μάιο του 2016, αστυνομική περίπολος στην πόλη Borås στην Δυτική Σουηδία δέχτηκε επίθεση από μια συμμορία και μια γυναίκα αστυνομικός κινδύνεψε από απόπειρα δολοφονίας με μαχαίρι.
• Στις 25 Ιουνίου, 2016, μια περίπολος της αστυνομίας που ερευνούσε έναν καυγά σε διαμέρισμα δέχτηκε επίθεση από περίπου δέκα άτομα με μοτοποδήλατα στην πόλη Γκέτεμποργκ.
• Τον Ιούνιο του 2016, νέοι που πετούσαν πέτρες επιτέθηκαν στην αστυνομία στην πόλη Växjö στην Νότια Σουηδία.
• Στις 10 Φεβρουαρίου 2017, στην συνοικία Rinkeby της Στοκχόλμης μια παρέα μεταξύ 20 και 30 ατόμων επιτέθηκαν σε αστυνομική περίπολο. Τρεις αστυνομικοί ζήτησαν ιατρική φροντίδα.
• Στις 21 Φεβρουαρίου 2017 μετά την σύλληψη ενός υπόπτου από αστυνομική περίπολο στο Rinkeby, μια συμμορία επιτέθηκε με πέτρες στους αστυνομικούς και στο περιπολικό τους
• Τον Ιανουάριο του 2018, σε αστυνομικό τμήμα στο Μάλμε μετά από έκρηξη βόμβας καταστράφηκαν αρκετά οχήματα και η πρόσοψη του κτιρίου.
• Το Σεπτέμβριο του 2019, ένας αστυνομικός φύλακας δέχθηκε επίθεση από 15-20 μέλη συμμοριών στην πόλη Borås .

Εξεγέρσεις

• Το 2009 και το 2012 ξέσπασαν εξεγέρσεις σε δύο συνοικίες της Στοκχόλμης. Νεαροί πέταξαν πέτρες στην αστυνομία, βανδάλισαν και έβαλαν φωτιά σε ένα σχολείο και σε αμάξια.
• Οι ταραχές το 2013 πήραν μεγάλη έκταση στην Στοκχόλμη. Το βράδυ της Κυριακής 19 Μαΐου 2013 στην συνοικία Husby της Στοκχόλμης τουλάχιστον 100 (!) οχήματα πυρπολήθηκαν.
• Οι ταραχές συνεχίστηκαν για άλλες πέντε νύχτες και η αναταραχή εξαπλώθηκε σε άλλα μέρη της Στοκχόλμης και επίσης στις πόλεις Borlänge, Falun, Gävle, Linköping, Växjö, Västerås, Umeå och Örebro, σε όλη την γεωγραφική έκταση της Σουηδίας από τον Βορρά μέχρι τον Νότο.
• Το 2016, στην πόλη Borlänge πυρπολήθηκαν αρκετά αυτοκίνητα και όταν η πυροσβεστική ήρθε για να σβήσει τις φωτιές δέχθηκε πετροπόλεμο.

Δημόσια παρέμβαση στις ευάλωτες περιοχές
Με την πάροδο των χρόνων με αρχή το 1995 και ως σήμερα, οι διάφορες κυβερνήσεις έχουν προϋπολογισμένη επιχορήγηση δισεκατομμυρίων σε ΜΚΟ και Δήμους με περιοχές που χαρακτηρίζονται από κοινωνικοοικονομικό και οικιστικό αποκλεισμό και οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις συμπίπτουν με τις ευάλωτες περιοχές όπως αναφέρει η αστυνομία. Αυτές οι παρεμβάσεις έχουν συμπεριλάβει: κτιριακές παρεμβάσεις στα σχολεία, στον περιβάλλοντα χώρο, στις αθλητικές εγκαταστάσεις, καλλωπισμούς και άλλα μέτρα όπως τοποθέτηση καμερών σε διάφορα σημεία, σεμινάρια πληροφόρησης κ.α
Όλες οι παρεμβάσεις έχουν κυριολεκτικά αποτύχει αφού η ανεργία, τα χαμηλά εισοδήματα, η έλλειψη κατοικιών και η πλημμελής μόρφωση παραμένουν άλυτα προβλήματα.
Έχουν παστώσει σε γκέτο και ωθήσει στην εγκληματικότητα, στην αναζήτηση άλλων ιδανικών, στο μίσος για την κοινωνία, εργαζόμενους με χαμηλά εισοδήματα, νέους ανθρώπους στην πλειονότητα ξένους. Τους έχουν καταδικάσει στην ανεργία, στην αμορφωσιά και στον θρησκευτικό φανατισμό.
Έχουν επιτρέψει ξένες δυνάμεις όπως την Σαουδική Αραβία να αλωνίζει μέσα στους μουσουλμάνους της Σουηδίας επί το πλείστον πρόσφυγες, αγγράματους και αναλφάβητους που δεν ξέρουν ούτε καν την γλώσσα, ούτε καν την κοινωνία που βρέθηκαν.
Τους έχουν στρέψει στην τυφλή αντίδραση στην κοινωνία που μεγαλώνουν με βανδαλισμούς και πετροπόλεμο, εμπορία ναρκωτικών ακόμη και μέχρι στο να προτιμούν τα βουνά της Συρίας και του Ιράκ και τον θάνατο παρά τον καθημερινό αγώνα στην κοινωνία που μεγαλώνουν και ζουν.
Όλα αυτά λειτουργούν σαν βούτυρο στο ψωμί στον άκρατο ρατσισμό των Εθνικιστών της Σουηδίας που κερδίζουν ψήφους και επιρροή στρέφοντας την κοινή γνώμη εναντίον των προσφύγων και των μεταναστών.
Αυτή είναι η πραγματικότητα του καπιταλισμού της Σουηδίας. Όσο και να την πασπαλίζουν την Σουηδία με την χρυσόσκονη του “μοντέλου” του καπιταλιστικού κόσμου οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και η κατάσταση αμετάβλητη για τα φτωχά εργατικά στρώματα όσο θα υπάρχει το σημερινό σύστημα.